Curva Branquiazul

A Final

2025-05-02T17:00:00.004+02:00

Remata a tempada. Chegamos á derradeira xornada do curso e facémolo co Compos cos deberes sen facer. O equipo de Secho, que chegou a este final de liga nunha boa dinámica, dependendo de si mesmos a semana pasada, estragaron a vantaxe e agora dependen de terceiros para poder salvar a categoría. Diante, intentará firmar a sentenza dos santiagueses o Real Valladolid Promesas xa salvado. Unha final a vida ou morte nun Vero Boquete de San Lázaro que terá que ser unha caldeira.

Sen nada en xogo.

O Valladolid Promesas chega a esta derradeira cita do curso xa cos deberes feitos e a permanencia asegurada por unha tempada máis. O filial castelán saca unha vantaxe de cinco puntos aos nosos, equipo que pecha os postos de descenso, e dous menos a un Escobedo que ocupa o posto de promoción de permanencia tan desexado por Llanera e Compos. Tres puntos de vantaxe... e o emparellamento individual gañado sobre os cántabros.

Os casteláns chegan a este final na décima posición con corenta e tres puntos asinados. Once triunfos para o filial branquivioleta e dez empates nunha tempada na que caeron en doce xogos. Uns números bos e ben repartidos tanto nos partidos xogados no Anexo de Zorrilla como a domicilio. Ademais, trátase dun dos equipos con máis goles a favor, con corenta e un, e tamén como un que encaixa moitos, con corenta e dous en contra.

Lonxe de Valladolid, cinco vitorias entre as que destaca a conseguida contra o Escobedo, sendo a única que chegou por máis de un gol de diferenza. Outras catro citas remataron en empate repetíndose en dúas ocasións o final sen goles e sendo capaces de igualar dous de diferenza co Rayo Cantabria en Astillero. Por contra, caeron en sete citas con só dous partidos nos que conseguiron ver portería e encaixando bastantes goles, recibindo dúas goleadas importantes en Luanco e Torrelavega. Ademais, trátase dun equipo que só sacou un triunfo a domicilio en toda a segunda volta, en Salamanca.

En positivo.

No pasado, ata en catro ocasións viaxou o filial vallisoletano a Santiago sacando só un triunfo como o único positivo. Tres vitorias locais nun enfrontamento que se repite nos últimos anos e que comezou hai xa dez anos, cunha vitoria pola mínima dos nosos grazas aos goles de Quim Araujo e Jordan e de Teto para os visitantes. Máis sorte tiveron ao ano seguinte gañando pola mínima cun gol de Óscar Arroyo.

Superada a pandemia e cos nosos volvendo á Segunda B, os dous equipos se vían as caras na Segunda Federación hai case tres anos con Jordan, Domínguez neste caso, e Mario Rodríguez dando os tres puntos aos locais. Tamén quedarían os puntos en San Lázaro a tempada pasada sendo a única ocasión na que o resultado non acababa cunha diferenza mínima. Manu Barreiro e Juampa porían terra de por medio mentres que Pozo buscaría manter aos seus de cara á segunda parte. Logo do paso por vestiarios, volvería repetir o dianteiro santiagués pechando unha goleada que antes ampliaría Parapar.

Esa sorte, ou acerto, non acompañou na primeira volta deste curso, en Valladolid. Un partido onde os de Antón Permuy quedarían en inferioridade aos vinte minutos coa expulsión de Selasi. Unha ausencia que chegaba xa co resultado adverso despois do gol de Jorge Delgado nos primeiros minutos e que complicou aínda máis a tarde a un equipo que non está acostumado a remontar.

Paso atrás.

O Compos viña de facer unha gran segunda xeira dende a chegada de Secho ao vestiario. Un equipo que pasou de ter pé e medio na Terceira a depender de si mesmo... ata a semana pasada. En Ávila, arrinque con esperanzas, con dúas oportunidades moi claras para marcar, pero incapaces de frear ao equipo local, que se adiantou aos vinte minutos. A partir de aí, desapareceu por completo o cadro santiagués. No segundo tempo, os cambios deron un pouco de aire ao equipo, que tardaría menos en encaixar o segundo. Sen tempo de reacción posible, Fer Cano faría o 2-1 definitivo.

En Valladolid, o filial aproveitaría o esvarón do Compos para confirmar a súa permanencia malia caer contra un Numancia que tampouco se xogaba nada. Mario Maroto adiantaba aos locais antes dos dez minutos pero non tardaría Dieste en comezar unha remontada que se materializaría antes do tempo de lecer, co gol de Cristian Delgado. No segundo tempo, Moustapha pechaba a vitoria soriana co terceiro e definitivo.

Soto, baixa.

Se a pasada fin de semana era Pablo Crespo quen se ausentaba por sanción, esta vez será o seu compañeiro na zaga David Soto quen faga o propio despois de ver o cartón amarelo o pasado domingo. O central ourensán apunta a ser a única ausencia nun equipo que terá que saír con todo ao verde. A maiores, Markitos, que se retirou a pasada fin de semana tocado, pasou a semana con dor pero todo apunta a que pode chegar para esta última cita.

Cun ollo posto en Cantabria.

Esta semana todo pasa por que o Compos gañe. Iso é principal para poder soñar con dúas semanas máis de fútbol e a posibilidade de salvar a categoría nunha tempada para esquecer. Non obstante, todo pasa porque o Escobedo perda, tamén, contra o Llanera nun partido chave. O empate daría a praza aos cántabros. A vitoria asturiana, se se acompaña dunha non vitoria branquiazul, deixaría ao Llanera pelexando na promoción de permanencia. A vitoria do Escobedo podería provocar que Marino de Luanco ou Coruxo tiveran que facer un último esforzo en caso de non facer un bo traballo o domingo.

Unha xornada que arrincará ás 12, en horario unificado, e na que haberá que tirar, unha semana máis, de radio ou redes sociais. Os nosos, que xogan no Vero Boquete de San Lázaro, poderán verse tamén na segunda canle da TVG así como seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

A semifinal

2025-04-25T17:00:00.003+02:00

O Compos fixo o que parecía imposible. Un equipo mentalmente morto, que só fixo un punto de quince posibles na breve etapa de Luisito, e que se ergueu coa chegada de Secho para manter a esperanza na pelexa pola permanencia. Estrea evitando que o Llanera se puidera afastar cun empate e tres vitorias consecutivas, superando aos asturianos na clasificación e recurtando cinco puntos con respecto ao posto de promoción de permanencia que agora ocupan os nosos. Para tentar evitar a cuarta vitoria consecutiva, un Real Ávila en horas baixas que afronta unha semana de tres partidos inmerso nunha xeira negativa de resultados.

Tempada histórica.

Pase o que pase neste final de curso, o Real Ávila está a sacar o mellor resultado da súa historia. Un equipo que militou na antiga Segunda B durante once tempadas mais sen ser quen de chegar a ningunha promoción de ascenso, e que este ano, na Segunda RFEF, pelexará ata o final por un posto na zona alta da clasificación.

Un equipo que chega a estes dous últimos partidos con algo máis de carga esta semana e un cambio importante. Despois de caer fronte ao Salamanca CF UDS, a directiva abulense tomou a decisión dun cambio de adestrador e intentar revertir esta situación con Víctor Valdés como novo capitán do barco. O catalán terá que levantar esta xeira de tres derrotas consecutivas.

Chega a un conxunto que fixo unha gran tempada, ocupando a cuarta praza con corenta e nove puntos, a un de Rayo Cantabria e Fabril. Catorce triunfos, só sete empates e once derrotas sumando a deste pasado mércores. Un equipo que anotou trinta e un goles e encaixou vinte e cinco, sendo o equipo que mellor aproveita cada gol a favor e a terceira mellor defensa do grupo.

Como locais, no Adolfo Suárez, números igualados. Oito vitorias, sendo só dúas delas por máis dun gol de diferenza, e tres empates diante da súa xente, todos sen goles incluíndo, a maiores, o da Copa do Rei contra o Oviedo no que superaron a eliminatoria dende os once metros. Ao anterior hai que engadir cinco derrotas, todas pola mínima e con Pontevedra e Valladolid Promesas obrigados a meter máis dun gol.

Presentes na historia.

O Real Ávila ocupa un pequeno posto na historia do Compos. O equipo castelán compartiu categoría cos nosos na tempada 90/91, nunha Segunda B que sempre estará no recordo branquiazul. Un ano de poucas derrotas e moitas alegrías, ascendendo ao final do mesmo da man de Fernando Castro Santos e unha visita a Ávila, primeira e única ata o momento, que nos deixaba a segunda derrota do curso, xa ben avanzada a primeira volta.

Dous goles bastarían ao cadro abulense para levar os dous puntos naquela cita. Un gol de Vallejo e outro de Javier Frías, os dous no segundo tempo e con só tres minutos de diferenza entre un e outro. Con isto, e con máis de media hora por diante, os santiagueses deron un paso adiante sendo incapaces de incomodar a portería local.

Algo máis de sorte, pero mesmo acerto, houbo no enfrontamento da primeira volta no Vero Boquete de San Lázaro. Partido sen goles, sen ocasións e sen perigo entre dous equipos que pensaban máis nas vacacións, despendido o teatro santiagués ata o novo ano. Un empate co que o equipo volvía puntuar despois de caer en Torrelavega, onde se pechou a mellor xeira do curso.

Diferentes momentos.

A pasada fin de semana, o Compos tivo que sufrir para superar a unha Gimnástica de Torrelavega xa descendida. Un partido moi difícil, no que os cántabros puideron sumar unha boa renta nos primeiros minutos con algún que outro erro de Primo diante da portería branquiazul, sendo igualmente o autor do gol que empataba o tanto inicial de Manu Barreiro. No segundo tempo, Pablo Antas desatascaría o encontro co segundo gol e, escasos minutos despois, Manu Rivas pechou a vitoria co terceiro e definitivo.

Pola súa parte, dobre sesión semanal para o Real Ávila. O domingo non puideron sacar nada positivo da súa visita a Valladolid. O filial branquivioleta puido poñer terra de por medio antes do tempo de lecer grazas a dous goles de Jorge Delgado. No segundo tempo, os abulenses foron incapaces de igualar o resultado quedando ás portas cun gol de Doumbia. O mércores, tampouco foron quen de sumar contra o Salamanca nun derbi que se decantou polo lado visitante no segundo tempo, cun gol de Iván Casado. Un partido no que se mancou Fer, lateral esquerdo, e no que Vitolo, centrocampista, viu o quinto cartón amarelo.

Pablo Crespo, agora si, baixa.

Para esta penúltima cita do curso, Pablo Crespo será baixa confirmada por sanción. O cántabro viu o quinto cartón a pasada fin de semana por cortar unha contra e non poderá estar. Será a única baixa confirmada no equipo de Secho para esta semifinal.

Xornada unificada.

Esta fin de semana, todo se concentra o domingo ao mediodía. Ás 12 arrincarán os nove xogos da xornada na que o Compos depende de si mesmo para manterse fóra do descenso e de terceiros, e algún máis, para evitar xa de forma matemática o descenso directo. E é que o que pase no Adolfo Suárez é de máxima importancia.

Se ben é certo que o que pase en Ávila é o máis importante, hai que ter un ollo tamén no Pepe Quimarán, onde o Llanera recibe ao Marino de Luanco; no Vao, onde o Coruxo recibirá ao Rayo Cantabria, e nas Eiroas, onde o Bergantiños fará o propio contra o Escobedo.

Unha mañá de radio, de redes sociais e de FootballClub, onde se poderá ver o partido dos nosos previo paso por caixa. A maiores, coma sempre, se poderá seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Semana chave

2025-04-18T17:00:00.003+02:00

O Compos segue na UCI pero xa sen a respiración asistida. O equipo segue a depender doutros resultados pero todo se ve moito máis claro que hai dúas semanas. Un equipo que cambiou de imaxe dende a chegada de Secho pasando a estar a só un punto da promoción de permanencia e a tres dun Salamanca que se meteu en serios problemas. Menos sorte tivo unha Gimnástica de Torrelavega que certificou o seu descenso á Terceira cántabra a pasada fin de semana, malia sumar de tres.

Sen opcións.

Ao igual que o Laredo, á Gimnástica de Torrelavega non lle valeu de nada sumar de tres para poder manterse con vida unha semana máis nunha Segunda Federación moi igualada na parte baixa, na cal ata oito equipos poden pelexar por catro postos de permanencia e o que permitirá pelexar na promoción de permanencia contra equipos doutros grupos, nunha eliminatoria a dobre partido. Os cántabros, que acompañan aos seus veciños xa de xeito oficial, non puideron saír duns postos baixos nos que se mantiveron durante todo o curso, sen opcións de conseguir nada positivo.

Unha tempada moi difícil para o conxunto torrelaveguense que se sitúa penúltimo na clasificación con vinte e oito puntos. Só seis triunfos e dez empates para un equipo que fixo a maior parte dos seus puntos como local. A parte, caeron en quince ocasións sendo o segundo equipo con máis derrotas do grupo, só superado polo Laredo. En canto a goles, trinta e dous tantos a favor os sitúan como un dos equipos con máis acerto dos que ocupan a parte baixa, igualados co Compos, fallando en área propia, encaixando corenta e un goles, situándose como a terceira peor defensa do grupo.

Como xa se falou antes, a maior parte dos seus números chegaron diante da súa xente. A domicilio non acompañou tanto a sorte. Tal é así que só foron quen de gañar os 'derbis' contra Laredo e Rayo Cantabria, sendo as únicas dúas saídas nas que deixaron a porta propia a cero. Por outra parte, empataron cinco enfrontamentos, todos con goles e só dous deles indo por debaixo no marcador ao tempo de lecer. Por outra parte, oito derrotas definíndose, en gran parte, nos segundos tempos.

Unha historia beneficiosa.

Compos e Gimnástica xa se coñecen de hai tempo. Tal é así que son xa quince enfrontamentos anteriores entre dous equipos que pelexarán este domingo para rachar a igualdade no global. Catro vitorias se levou cada conxunto mentres que os sete xogos restantes remataron en empate, incluíndo os dous que desputaron na Copa Federación hai xa dez anos, superando a eliminatoria o cadro galego por valor dobre do gol fóra da casa.

En canto aos partidos desputados en Santiago, o bagaxe é positivo para un Compos que se levou ata tres triunfos sendo o último, pola mínima, hai tres anos. A maiores, catro empates con só o da tempada pasada acabando con goles. Sería con un por equipo, con Javi Delgado adiantando aos visitantes e Parapar deixando na casa un punto contra un rival con dez.

A última cita, na primeira volta, tampouco puido rematar con vitoria picheleira. Primo adiantou aos cántabros facendo efectiva a 'lei do ex', como xa fixo cando militaba nas filas do Avilés, e Chus Ruiz faría o segundo e definitivo á media hora. Un mal partido dos nosos que acababa coa expulsión de Álvaro Casas no engadido para completar unha mala tarde.

Vitorias con autoridade.

A pasada fin de semana, o equipo de Secho confirmou o seu cambio de imaxe. Despois de facer catro de seis puntos posibles dende a chegada do novo adestrador, a conta mellorou aínda máis cunha vitoria importante fronte ao Laredo. Markitos, Pablo Antas e Santi De Prado certificaron un triunfo vital para os branquiazuis contra un rival xa descendido e que non foi quen de opoñer suficiente resistencia para poder evitar a caída e dar unha segunda boa nova consecutiva aos seus.

A Gimnástica de Torrelavega tamén foi quen de gañar na casa contra o filial do Real Valladolid, equipo en mala dinámica e que se mete nunha pelexa pola permanencia, aínda que vendo todo cun pequeno colchón de catro puntos sobre a promoción de permanencia e de cinco sobre un Compos ao que visitarán na derradeira xornada. Primo, Dani Gómez, Chus Ruiz e Gándara asinaron os catro goles dunha vitoria na que o último goleador acabaría expulsado.

Aumentan as opcións.

Unha segunda volta para esquecer nos levou de poder pelexar polos postos altos a facelo por unha permanencia que semellaba practicamente imposible hai quince días. Non obstante, o gran traballo realizado por Secho dende a súa chegada permitiu a este equipo confiar en que se pode superar a mala situación. Os sete puntos conseguidos dos nove últimos en xogo aumentan as opcións dun Compos que xa ve o posto de promoción de permanencia moi preto, a só un punto, e os de permanencia a tres, con Salamanca e Coruxo igualados a puntos e o enfrontamento individual cos casteláns gañado.

Con todo isto, hai que pensar xa nunha nova xornada que, dependendo dos resultados, podería permitir aos nosos depender de si mesmos nas dúas últimas datas do campionato. Todo pasa por gañar á Gimnástica. A maiores, haberá que estar moi pendentes do que pase no encontro entre o Escobedo e o Coruxo en terras cántabras este sábado. Tampouco haberá que perder de vista a visita do Llanera a Langreo así como o partido que xogará o Salamanca en Abegondo.

Unha xornada chave para os intereses dos nosos nun final de liga ao que se poden sumar nesta loita a Marino de Luanco e Valladolid Promesas, agora a cinco e catro puntos respectivamente do posto de promoción de permanencia e, no caso do filial pucelano, cun final de liga difícil.

Seguimos tendo a todos.

Por sorte, neste final de liga, os problemas físicos serios están respectando a un Compos que suma unha semana máis sen contar con baixas por lesión. Tampouco hai que falar de sancionados malia a gran lista de apercibidos de sanción.

Coñecendo dous resultados importantes.

O sábado, en Abegondo arrinca a xornada coa visita do Salamanca ao Fabril. Á mesma hora, Escobedo e Coruxo xogarán outro dos partidos chave para os obxectivos dun Compos que terá que esperar ao domingo para, ás 17 horas, enfrontar a súa cita xa coñecendo o feito polos tres equipos que o superan inmediatamente na táboa, con tres puntos de diferenza entre todos. Unha cita para a que se mantén a promoción de unha invitación por abonado maior de idade.

Por contra, para quen non poida asistir, poderá verse na segunda canle da TVG así como seguirse nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Unha semana de vida

2025-04-11T17:00:00.011+02:00

Unha semana máis e o Compos segue con vida. Máis, se cabe, que a pasada fin de semana despois de sumar de tres o domingo pasado contra o Salamanca CF UDS. Agora, con doce puntos por diante e con catro de desvantaxe con respecto ao Escobedo, o equipo de Secho visitará ao Laredo coa intención de non acompañar aos cántabros á Terceira división.

Os primeiros en caer.

A falta de cinco xornadas para o final da tempada, o Laredo asinou o seu descenso matemático. Un equipo que pasou a tempada enteira nos postos máis baixos da clasificación e co obxectivo de, agora, non acabar no último posto da clasificación. Os cántabros, que conseguiron volver á categoría despois dunha tempada na Terceira Federación, non estiveron á altura dun grupo tremendamente igualado. Agora, acompañados de maneira virtual pola Gimnástica de Torrelavega, buscan deixar atrás esa presión por facer un bo papel e aumentaron a dura loita pola permanencia e a promoción por seguir un ano máis nesta Segunda Federación, obxectivo ao que aspiran os nosos.

O pechacancelas, con vinte e tres puntos no casilleiro, que sumou catro vitorias no que vai de campionato así como once empates ademais de quince derrotas. Un equipo que pasou sen gañar máis de tres meses, dende xaneiro ata o pasado domingo, deixando atrás a presión pola permanencia para asinar a primeira vitoria do curso a domicilio. Vinte e un goles a favor, sendo o segundo equipo con menos acerto, e corenta e sete en contra, que neste sentido os sitúan como a defensa que máis recibe.

Na casa fixeron gran parte dos seus puntos. Escobedo, Marino de Luanco e Rayo Cantabria marcharon de San Lorenzo sen ningún punto. Algo máis de sorte tiveron Guijuelo, Llanera, Langreo, Avilés e Ávila marchando cun empate, sendo os salmantinos e os avilesinos os únicos que o fixeron con goles. Pola súa parte, Coruxo, Numancia, Gimnástica, Valladolid Promesas, Pontevedra, Bergantiños e Salamanca marcharon cos tres puntos sendo os sorianos os únicos que encaixaron.

Poucos goles.

Compos e Laredo son xa vellos coñecidos. Tanto que o conxunto cántabro ten o mérito de ser o primeiro rival da historia dos nosos na Copa do Rei, daquela chamada Copa do Xeneralísimo, nunha eliminatoria que tería que ir ao partido de desempate no que os nosos conseguiron a clasificación para a segunda rolda. A maiores, outras tres tempadas nas que coincidiron ata a presente, sendo a quinta.

Antes, os nosos non contaron ningunha derrota fronte a un rival contra o que cinco encontros acabaron en vitoria branquiazul, todas elas en Santa Isabel ou San Lázaro, mentres que as cinco restantes o fixeron con reparto de puntos. Neste caso si hai que falar do que pasou en terras cántabras, onde as catro citas que se xogaron acabaron con empate e só unha delas foi con goles, un por equipo.

A última cita, nesta primeira volta, rematou con vitoria pola mínima para os nosos. Cinta faría o primeiro pero non tardaría en igualar Diego, aínda no primeiro tempo. No segundo chegaría un gol de Manu Rivas para anotarse os tres puntos. Un resultado que non se puido dar no 2022, en Laredo, onde as defensas fixeron ben o seu traballo e privaron de goles aos dianteiros.

De tres.

A pasada fin de semana, por fin, o Compos sumou de tres. O fixo contra un Salamanca que vai en caída libre e xa está inmerso na pelexa pola promoción de permanencia, aínda que contando cun partido menos e a posibilidade de depender de si mesmos. Para iso, foi suficiente un gol de Markitos a pase de Roque e, de novo, unha gran actuación da defensa evitando que o conxunto salmantino puidera crear máis perigo.

Quen tamén se sacou de enriba a presión por non gañar foi o Laredo. Co descenso xa confirmado, os cántabros visitaron Valladolid coa intención de deixar atrás unha xeira de máis de dous meses sen gañar. No primeiro tempo asinaron o primeiro gol, obra de Vassilakis, mentres que Arruabarrena poría o segundo de vantaxe no marcador. Jorge Delgado, a cinco minutos para o final, anotaría o único tanto local, insuficiente para sumar.

Con todo.

De novo, Secho podería ter á súa disposición a todo o equipo incluíndo a Pablo Crespo. O central viu o quinto cartón o domingo pasado e, tras reclamar o clube, o central estar presente nesta cita despois de que se lle retirara o cartón e, con el, a sanción. Xunto el, seis xogadores máis chegan a esta cita con catro cartóns, apercibidos de sanción neste treito final de curso.

Unha semana chave.

A parte deste partido en Laredo, o sábado teremos outras dúas citas importantes para os intereses dun Compos obrigado a gañar. Non obstante, a vitoria xa non é suficiente sendo imprescindible que os que están nos postos superiores caian. O Escobedo visitará Avilés á mesma hora mentres que o Llanera recibirá ao Fabril media hora despois.

Quen non se desprace poderá seguir o partido nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Respiración asistida

2025-04-04T17:00:00.007+02:00

A pasada fin de semana, o Compos foi quen de sacar un empate no Pepe Quimarán. Un resultado insuficiente para poder aumentar a esperanza de vida pero, de momento, si válido para poder manter esa pequena opción por unha permanencia que cada semana está máis lonxe. Por sorte, o calendario parece que pode facer posible cumprir ese obxectivo, que mudou nestes últimos meses, e todo pasa por gañar este domingo a un Salamanca CF UDS que pasou de pelexar por estar na parte alta da táboa, por un posto na promoción de ascenso, a facelo en zona de ninguén e puidendo meterse en serios problemas no caso de seguir en caída libre.

En problemas.

O Salamanca CF UDS chega a este final de liga cun partido pendente por xogar, fronte ao Ávila, e perdendo forza nunha clasificación moi axustada, na que rápido podes pasar de pelexar pola promoción de ascenso a facelo pola de descenso. Iso foi o que pasou ao cadro salmantino. Hai algo más de un mes contaba con opcións de asaltar os postos altos e agora sacan catro puntos de vantaxe a un Llanera que marca o comezo dos postos perigosos, ocupando o posto de promoción de permanencia que tanto desexa alcanzar o Compos a estas horas.

Case dous meses separan a actualidade e a última vitoria salmantina en liga, sumando agora seis xornadas consecutivas sen coñecer a vitoria e ocupando a undécima posición da táboa con trinta e oito puntos. Un equipo que gañou dez partidos, o mesmo número de derrotas e que empatou os oito restantes. Un equipo que chega sendo o quinto con máis goles a favor, con trinta e sete, e tamén coa segunda peor defensa, con corenta goles encaixados igualados neste sentido co Compos.

Lonxe do Helmántico, trátase dun dos mellores visitantes, con vinte puntos colleitados grazas a cinco triunfos gañando en Guijuelo, Vigo, Torrelavega, Valladolid, Astillero e Laredo hai dúas semanas. En canto a empates, só fronte a Escobedo e Llanera. En máis ocasións, cinco, caeron. Pontevedra, Langreo, Avilés, Bergantiños e Numancia foron capaces de vencer contra un equipo que só en dúas saídas non conseguiron ver portería.

Tráxica historia.

Sete anos separan a primeira vez na que Compos e Salamanca, daquela Salmantino, se enfrontaron. Un enfrontamento que nos deixa esta cuarta campaña compartida entre os dous equipos comezando esta historia no peor momento posible e do xeito máis cruel para os nosos. Unha historia que non foi a mellor tendo en conta que nas sete citas anteriores só unha acabou con triunfo branquiazul fronte aos tres empates e outras tantas vitorias castelás.

A primeira ocasión foi na primeira fase de ascenso á Segunda B, das tres que enfrontou, contra o equipo dirixido por Yago Iglesias. Caída fronte ao Espanyol B e remontada contra o Terrassa para chegar a unha final que comezaba cun empate a un gol no Helmántico e que levaba o cadro visitante en San Lázaro pola mínima. A partir de aí, un empate para pechar a Segunda B e unha vitoria branquiazul, na primeira campaña da Segunda RFEF, nun partido que tivo que ser aprazado no seu día e que superaron os nosos grazas aos goles de Fer Beltrán, Escudero, Primo e Parapar, superando os dous tantos do cadro visitante.

Na primeira volta, no Helmántico, tamén tivemos festa de goles con tres nos primeiros quince minutos. Caramelo abriría a lata no primeiro minutos de xogo, empatando Samu e repetindo Caramelo nese arrinque de xogo tan tolo. Na segunda metade volvería igualar o resultado Ocaña cun gran gol.

Insuficiente.

A pasada fin de semana, o Compos tiña na súa man saír da UCI superando a un Llanera que se presentou co obxectivo claro de non encaixar e buscar a portería de Rabanillo á contra. Non foi así como conseguiron poñerse por diante, xa no segundo tempo, chegando o gol local grazas a unha asistencia de Fausto Tienza. Co resultado adverso, Secho deu entrada a Fer Cano para buscar máis conexión co ataque e foi o propio valenciano o encargado de asinar o resultado final con empate.

Menos sorte tivo o Salamanca na casa recibindo ao filial do Valladolid. Un partido no que se adiantaron os locais grazas a un gol de Carlos Parra no engadido do primeiro tempo. Os branquivioletas non tardaron, no segundo tempo, en igualar o resultado grazas a un tanto de Xavi Moreno. Si tardaría en chegar, no engadido, o segundo e definitivo dos visitantes, obra de Jorge Delgado.

O que nos queda por diante.

Cinco puntos nos separan do Llanera, que marca o primeiro posto que pode dar lugar á permanencia. Sete, e emparellamento individual perdido, con respecto ao Coruxo. Quince puntos por xogarse e un calendario que parece permitir aos nosos, por que non, poder pelexar pola permanencia. Despois desta cita, onde só se pode gañar, quedarían por diante as visitas a un Laredo xa descendido e a un Ávila que segue dependendo de si mesmo para xogar a fase de ascenso, malia non pasar por un bo momento. Por San Lázaro pasarán a Gimnástica de Torrelavega, descendido virtualmente, e Valladolid Promesas, que está tamén en terra de ninguén e podería chegar á derradeira xornada xa sen nada polo que loitar.

O camiño máis complicado, ou máis esixente, o ten un Escobedo que terá que enfrontar tres xogos con rivais directos, como son Guijuelo, Coruxo e Llanera, ademais de Avilés e Bergantiños. O propio Llanera terá que ser xuíz na pelexa polos postos altos, enfrontándose tamén con Pontevedra e Fabril, a parte de dous derbis con Langreo e Marino. Duro será tamén o camiño do Guijuelo, que visitará Escobedo e Avilés e recibirá a Rayo Cantabria, Numancia e Coruxo. E pechamos co equipo vigués, que depende de si mesmo para asinar a permanencia directa, tendo que saír a Langreo, Escobedo e Guijuelo e recibindo no Vao a Marino e Rayo Cantabria.

Un pouco de aire.

A semana pasada puideron volver, aínda que entre algodóns e sen rematar de recuperarse das súas respectivas lesións, Álvaro Casas e Pablo Crespo. Os dous centrais foron titulares nun equipo plagado de defensas cubrindo as posicións posibles e esta semana estarán tamén, aínda que non ao cen por cen, para axudar a un Secho que recupera a Manu Rivas e Ocaña despois das súas sancións. Por sorte, non hai que falar de ningunha baixa máis por acumulación de amoestacións malia contar con varios apercibidos.

Pechamos a xornada.

Este domingo teremos que agardar, e poder desfrutar das Festas da Uña no barrio de San Lázaro, ata as 20 horas que está marcado este partido que pecha a fin de semana. Un partido para o que volverá haber promoción de abonados coa cal poderán retirar unha invitación cada abonado maior de 17 anos para un acompañante.

Por contra, para quen non poida asistir poderá ver o partido pola segunda canle da TVG así como seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Agora ou nunca

2025-03-28T17:00:00.003+01:00

A derradeira bala. Non queda outra opción para poder seguir pelexando pola permanencia que gañar nun Pepe Quimarán onde poder facer un bo xogo non é doado. Unha final, máis importante aínda que a do partido no Vao hai dúas semanas, que de non superar cun triunfo podería significar xa o noventa por cento do descenso do Compos á Terceira Federación. Diante, un Llanera que chega en boa forma, igualado a puntos co Coruxo mais ocupando o posto de promoción de permanencia.

Unha gran segunda volta.

O Llanera comezou a segunda volta ocupando a penúltima posición da táboa. Un equipo que se soubo mover moi ben no mercado de inverno e o resultado non puido ser mellor. De facer once puntos en dezasete xornadas a facer o dobre en once. De ser un claro favorito ao descenso a poder chegar con vida ao final da tempada e acadar o seu mellor posto histórico, permanencendo na Segunda Federación.

Trinta e tres puntos suma o cadro asturiano a día de hoxe, ocupando o posto de promoción de permanencia, igualados a puntos cun Coruxo co que teñen perdido o emparellamento individual. Ata en oito ocasións sumaron de tres e se repartiron o premio noiutras nove, caendo en once. En canto aos goles, sumaron vinte e sete, os mesmos que Coruxo e Compos, e encaixaron trinta e catro. Uns números que melloraron de maneira radical dende o novo ano.

Na casa contan cuns números moi positivos, moi diferentes aos que encadean lonxe do Pepe Quimarán malia a mellora desta segunda parte do campionato. Diante da súa xente puideron superar cinco partidos, todos pola mínima, destacando o triunfo contra o Rayo Cantabria con ata sete goles. Outros tantos xogos, cinco, acabaron en empate con Pontevedra e Salamanca sendo incapaces de marcar un gol. Por contra, Coruxo, Numancia, Langreo e Escobedo conseguiron saír de Llanera cos tres puntos, todos eles na primeira volta.

Un ano moi diferente.

Levamos só tres meses de ano e as diferenzas entre Llanera e Compos, agora rivais por un mesmo obxectivo, son abismais. Os nosos pechaban decembro cunha derrota en Valladolid, salvados, a un punto da promoción de permanencia e con cinco de vantaxe sobre o descenso. Pola súa parte, o Llanera pechaba o capítulo de derrotas na casa contra o Escobedo e deixaban o 2024 penúltimos con once puntos, os mesmos que os separaban dos nosos.

Durante o mes de xaneiro, as cousas seguiron máis ou menos igual. En febreiro, outro tanto do mesmo, cos nosos pelexando por non caer ao abismo. Non obstante, a primeira xornada de marzo deixaba aos asturianos por enriba dun Compos que encadeaba tres derrotas consecutivas. As tres xornadas seguintes só servirían para aumentar a diferenza a prol dos asturianos, que chegan con cinco puntos de vantaxe e sete xornadas sen perder. Diante, unha Esedé cunha xeira de sete partidos consecutivos sen coñecer a vitoria e tres derrotas consecutivas sen ver sequera portería.

Con isto, hai que falar de que a pasada fin de semana os nosos non foron quen de sequera amosar oposición contra o Bergantiños no que sería o último partido de Luisito ao cargo do equipo, sendo cesado en menos de un mes. Pola súa parte, o Llanera si foi quen de gañar na súa visita a Valladolid grazas a un gol de penalti no último treito do encontro.

A única parte positiva de todo.

Se queremos algo positivo de todo isto temos que botar unha ollada ao pasado. Na primeira volta sería o Compos quen levaría os tres puntos, sendo imprescindible repetir a fazaña este sábado nun partido que pode significar máis de tres puntos. Un rival que esixíu ao máximo aos de Antón Permuy e que non baixou os brazos, recibindo o único gol pasado o minuto oitenta. Sería David Soto quen aproveitaría un rexeite logo dunha falta botada por Fer Cano quen faría ese único gol.

Anos atrás, no 2021, teríamos a primeira visita dos nosos a Posada de Llanera cun resultado curto pero tamén positivo. Pablo Durán sería o autor de dous goles no verde sintético conseguindo quitar valor ao gol local anotado por Saha, xogador que deixaría o equipo en xaneiro para pasar ás filas do Tarazona.

Problemas para Secho.

Por se a situación límite do equipo non era suficiente, Secho terá un problema engadido de cara a este sábado. No capítulo de sancións, recupera a Álvaro Casas despois dunha semana de ausencia pero perde a Ocaña e Manu Rivas, dúas ausencias importantes que deixan orfa a banda esquerda. Tamén contará con problemas no centro da defensa, xa que Pablo Crespo segue coa súa recuperación e Álvaro Casas se mancou nun ombro no partido contra o Fabril e, segundo o novo adestrador, chega como dúbida ata última hora.

A por todas.

Este sábado, partido importante contra o Llanera e, sobre todo, contra un campo en xeral moi diferente ao habitual. Unhas medidas moi reducidas, rozando as mínimas oficiais, e de herba artificial, o cal vai dificultar o xogo dun Compos que non acostuma a xogar en terreos así. Unha cita que comezará mañá sábado ás 17 horas no Pepe Quimarán e que se poderá seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Quedamos sen tempo

2025-03-21T17:00:00.009+01:00

O tempo pasa e o Compos non parece capaz de erguerse. Quedan sete partidos. Quedan sete finais. Para un equipo que mentalmente parece estar morto. Non saen as cousas. En defensa, erros importantes que custan puntos. En ataque, un equipo que pasa desapercibido. E non pode pasar máis tempo sen que este equipo saque a raiba e comece a sumar de tres para intentar salvar a categoría e comezar de cero a tempada que vén. Diante, un Bergantiños coa frecha cara arriba, un dos equipos máis en forma da Segunda Federación a día de hoxe, inmerso nunha dinámica moi positiva.

Pensando en grande.

O Bergantiños volveu o pasado verán á Segunda Federación coa intención de poder manterse na cuarta categoría do fútbol español, algo que foron quen de asinar na anterior etapa no seu primeiro curso. Un camiño difícil, cunha primeira volta mellorable pero chegando agora cunha xeira de cinco vitorias consecutivas que levaron a este equipo a ocupar os postos altos, aínda con opcións de pelexar pola quinta posición no treito final do campionato.

Un mes de marzo inmellorable para os carballeses o sitúan na sexta posición, a catro puntos dun Fabril que se levou o triunfo no partido aprazado, con trinta e nove puntos no peto. Once vitorias, igualando neste rexistro ao Avilés, e seis empates, que os deixan como o terceiro equipo que menos veces se repartíu o premio, ademais de dez derrotas para o segundo equipo máis goleador do grupo con corenta e un goles a favor. Por contra, só catro equipos encaixaron máis que os trinta e seis recibidos polos vermellos.

Un dos mellores locais do grupo e cuns números a domicilio bos. Cinco vitorias, en Salamanca, Torrelavega, Langreo, Laredo e Ávila, chegando as dúas últimas pola mínima; e só dous empates, en Guijuelo e Escobedo. Por contra, caeron en Vigo, Valladolid, Pontevedra, Avilés, Soria e Llanera, sendo a caída en terras asturianas un punto de inflexión a raíz do que despois chegou esa xeira tan positiva.

Derbi histórico.

Compos e Bergantiños levan detrás unha historia conxunta moi longa. Tanto que a primeira saída do clube santiagués na Serie A, antiga Preferente, foi a Carballo. Máis de sesenta anos nos que coincidiron en dezaseis tempadas. Máis de trinta partidos nos que os nosos saíron como os principais gañadores con dezasete triunfos. En nove ocasións foron os carballeses quen sumaron de tres e as cinco restantes se pecharon con empate. Un emparellamento que tamén está desnivelado en canto aos goles con cincuenta e seis a favor dos nosos e vinte e sete para os rivais.

En Santiago, sendo o Bergan un dos moi poucos equipos que chegaron a xogar contra os nosos nos tres campos da cidade, caendo goleado na Residencia na primeira cita e chegando a primeira vitoria visitante, sendo a primeira vez que os nosos non gañaban, en Santa Isabel. En San Lázaro, catro vitorias branquiazuis, dous carballesas e outros tantos empates.

Na última vez que se enfrontaron, o partido acabou sen goles no partido que supoñía a estrea de Javi Jiménez baixo paus despois da lesión de Pato Guillén. Un partido difícil, hai dous anos, no que non se puideron ver tantos por parte de ningún dos dous conxuntos. Por outra parte, este mesmo curso, en Carballo, o resultado sería moi diferente cun Compos que espertaría logo dun penalti parado por Rabanillo. A partir de aí, a mellor actuación ofensiva de Samu con tres goles, asistido en dous por Manu Barreiro, e un cuarto de Ocaña de moi bela factura.

Polos opostos.

Compos e Bergantiños levan unhas xeiras moi diferentes. Os nosos, agora ás ordes de Luisito, encadean seis xornadas sen coñecer a vitoria. Pola súa parte, os de Jorge Cuesta suman cinco vitorias consecutivas.

O Compos chega a esta cita despois de dous derbis na última semana. Derrota no Vao e derrota en San Lázaro contra o Fabril, no partido aprazado polo temporal. Cinco goles en contra. Cero goles a favor. Case os mesmos tiros sobre a portería contraria dun equipo que non volveu amosar a intensidade do partido fronte ao Avilés caendo ao inferno do descenso coa mente desfeita.

No lado contrario chega un Bergantiños que aínda pode pelexar por entrar na promoción de ascenso. Nas Eiroas, contra o Valladolid Promesas, puideron ver o final da súa xeira de vitorias despois de chegar aos vinte minutos con dous goles de diferenza. Non obstante, no segundo tempo recortaría diferenzas Alex Pachón chegando ao final do xogo con vida. A cinco minutos para o final do tempo regulamentario empataría Kensly Vázquez e xa no engadido repetiría Alex Pachón sumando de tres unha semana máis.

Tres baixas importantes.

Para este novo derbi, Luisito mantén a ausencia de Pablo Crespo, aínda lesionado. Tampouco poderá contar con Álvaro Casas nin Santi De Prado por sanción. Por outro lado, si poderá volver ao equipo Ocaña despois da súa sanción o mércores.

Todos co equipo.

Este domingo, máis que nunca, o equipo precisa que a afección apoie con todo no camiño aos tres puntos. Unha cita que comeza o domingo ás 17 horas, para a que se mantén a promoción de entradas de balde para abonados, e que se poderá ver na segunda canle da TVG así como seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Gañar, gañar ou gañar

2025-03-14T17:00:00.008+01:00

Non queda outra que gañar este domingo. Un derbi vital, primeiro dunha semana con tres importantes, para un Compos que non pode volver perdoar como fixo nas dúas semanas anteriores. A tempada chega ao seu treito final e tanto os nosos como o Coruxo se xogan a vida con dous puntos de diferenza entre ambos os dous e cos vigueses ocupando un posto polo que se pelexan, a día de hoxe, ata cinco equipos.

Tempada difícil.

O Coruxo asinou un ascenso histórico á Segunda división B hai xa quince anos. Quince tempadas nas que o equipo verde foi quen de salvar a tempada sen grandes problemas, tendo que pelexar na fase de permanencia da estraña tempada 20/21. Un ano despois, xogarían a fase de ascenso á Primeira Federación asinando a súa mellor clasificación. Hoxe, a sorte non está de novo do lado vigués rondando os postos baixos da clasificación e loitando por non descender nunha clasificación moi igualada.

A estas horas, o Coruxo ocupa ese posto tan buscado por Guijuelo, Compos, Llanera e Escobedo. Unha praza con tres puntos de diferenza entre vigueses e salmantinos, os peor clasificados da lista, e que se pode axustar máis no caso de que non sexan quen de sumar de tres este domingo nun partido onde estrearán adestrador despois da saída de David De Dios esta mesma semana. Ata o de agora, co adestrador vigués, conseguiron trinta puntos con seis oito vitorias, seis empates e doce derrotas. Equipo que anotou vinte e cinco goles e encaixou só tres máis sendo un dos equipos da zona baixa que mellores rexistros ten en defensa.

Como locais, no Vao, superaron a Bergantiños, Langreo, Escobedo e Llanera encaixando gol só no derbi contra os carballeses. Gimnástica, Valladolid Promesas, Avilés e Laredo conseguiron sacar un empate sendo os pucelanos os únicos que non encaixaron. Por outra parte, Numancia, Salamanca, Pontevedra, Guijuelo e Ávila sacaron os tres puntos cos tres últimos gañando por 0-1.

Van máis de 30 anos.

Compos e Coruxo son xa vellos coñecidos. Tal é así que son xa trinta e dous enfrontamentos entre liga e Copa Federación convertíndose nun dos partidos máis repetidos ao longo da historia branquiazul. E se este emparellamento ten resultados moi positivos cando se xoga en Santiago, non é así, para os intereses compostelanistas, en Vigo. No Vao, igualdade máxima, con cinco vitorias para cada equipo e outros tantos empates, empatando tamén en goles con dezanove por bando.

Dende 1990 non chega un triunfo branquiazul no Vao, chegando os cinco asinados entre os case primeiros trinta anos co primeiro partido xogado no 64 xogando sempre na Terceira. Logo da época dourada, enfrontamentos entre a Terceira, a Segunda B e a recente Segunda Federación na que suman cinco tempadas consecutivas véndose as caras. Catro visitas ata ésta na que os nosos non foron quen de marcar e se sumaron tres empates e unha vitoria para os locais pola mínima.

A última visita, a pasada tempada, empate sen goles nun partido igualado cos dous equipos xogándose un posto na promoción de ascenso e que rematou coa expulsión de Juampa no engadido por unha agresión sen balón. Menos acerto do que houbo no partido da primeira volta esta tempada, no que Santi De Prado marcou o gol da vitoria branquiazul.

Insuficiente.

Tanto Compos coma Coruxo non foron quen de sumar tres puntos a pasada fin de semana que faría que a zona baixa se axustara aínda máis. No caso dos nosos si conseguiron acurtar a distancia cos vigueses grazas a un empate contra o Avilés. Un gol de Manu Rivas no primeiro tempo pareceu deixar unha mostra da mellora do equipo, sumada á intensidade sobre o verde. Non obstante, o pau chegaría ao final cun gol de Javi Cueto no engadido.

Menos sorte tivo o Coruxo na súa visita a Valladolid. Xavi Moreno puxo por diante aos locais aos dez minutos de xogo e a partir de aí todo foi a mellor para os branquivioletas, sumando un triunfo co que achegarse ao quinto posto da clasificación. Na segunda metade, Hugo San completou o triunfo pucelano contra un rival que non tivo opcións en ningún momento.

Recuperamos.

Para esta cita, Luisito conta coas voltas ao equipo de Fausto Tienza e Fer Cano despois de ser baixas por sanción. Sen baixas confirmadas, si hai que falar da dúbida dun Ocaña que se retirou do último partido mareado e non puido facer ningún adestramento ata onte, xoves. O resto, dispoñibles.

Un derbi tinguido de final.

O primeiro derbi destes oito días comezará o domingo ás 17 horas no Vao e as entradas nas billeteiras terán un prezo de 15 euros para todos os que se queiran desprazar ao mesmo e apoiar aos nosos. Non obstante, o partido tamén se poderá ver en directo na segunda canle da TVG así como seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Final na casa

2025-03-07T17:00:00.005+01:00

Compos e Avilés miden forzas este domingo no Verónica Boquete de San Lázaro. Dous equipos chamados a pelexar polos postos altos pero cun camiño moi diferente ata o de agora. O Compos, que xa está na UCI manténdose nos postos de descenso á Terceira Federación, contra un Avilés co cuarto posto asegurado polo momento e sen aspiracións de pelexar polo ascenso directo.

Obxectivo case cumprido.

O Avilés, que o ano pasado tivo que pelexar a permanencia na Segunda Federación na promoción, está este ano cumprindo coas expectativas dun equipo chamado a estar nos postos altos da clasificación. Seguindo a estela de Pontevedra e Numancia, xa moi aventaxados, e dun Ávila convertido na revelación do campionato, teñen asegurado o seu posto de privilexio durante unha semana máis, como mínimo, grazas á diferenza sobre os seus perseguidores, superando ao sexto por cinco puntos.

Cuartos na táboa, suman corenta puntos, a catro dos abulenses e tres por enriba dun Fabril que conta co partido adiado en San Lázaro que se xogará en semana e media. Isto débese grazas a dez vitorias, outros tantos empates e cinco derrotas, sendo un dos equipos que menos cae e que máis reparte o pastel co rival. Isto chega grazas a trinta e catro goles a favor, sendo un dos equipos con máis acerto do grupo, e vinte e sete en contra.

Fortes na casa, sendo un dos mellores locais do grupo, pero incapaces de asinar bos números a domicilio. Tal é así que só conseguiron gañar en dúas ocasións lonxe do Román Suárez Puerta, en Torrelavega e Langreo sendo esta última no mes de novembro. Por contra, só sumaron tres derrotas, en Carballo, Valladolid e Guijuelo encaixando catro goles en cada una das dúas primeiras citas. Completan as súas saídas con sete empates, todos con goles agás en Salamanca e Ávila hai dúas semanas.

Corenta anos.

Hai xa máis de corenta anos que o Avilés foi quen de gañar en Santiago por última vez en partido de liga. No ano 1983 conseguía o segundo triunfo na capital galega o cadro asturiano, chegando a primeira nun partido de Copa no 1971. Menos, doce para ser exactos, pasaron dende a última vez que conseguiron puntuar, cun empate en San Lázaro. Polo medio, unha vitoria fronte ao filial compostelanista na Copa Federación. A maiores, hai que sumar nove vitorias locais e outros tres empates.

Por cuarto ano consecutivo, Compos e Avilés terán que verse as caras na Segunda Federación en San Lázaro. Nas tres anteriores, tres vitorias para os locais cun bo resultado na última cita, hai algo menos de un ano. Naquel partido, Pep Caballé, David Grande e Samu sumaron os tres últimos puntos da tempada, perdendo unha semana despois en terras cántabras, mentres que Davo faría o que era o 2-1 temporal.

Menos acerto, pero igualmente espectáculo, houbo no Román Suárez Puerta, na primeira volta. Partido sen goles entre compostelanistas e avilesinos cos dous porteiros amosándose como as estrelas do mesmo evitando o que puido ser unha vitoria para calquera dos dous conxuntos, que se deixaron todo sobre o verde.

Non houbo boa estrea.

Catro días tivo Luisito para preparar a visita da pasada fin de semana a Guijuelo e o equipo de pareceu deixar unha mellor imaxe do que estaba a ser no pasado. Non obstante, os problemas nas dúas áreas seguen malia o cambio de adestrador e, despois de perdoar numerosas ocasións importantes, sería o Guijuelo quen se levaría os tres puntos grazas a un único gol nun partido onde os nosos mereceron máis.

Tamén foi quen de sumar de tres o Avilés, neste caso como locais, na visita do Valladolid Promesas ao Román Suárez Puerta. Un equipo que buscou o gol dende o principio, que o tivo nun disparo de Javi Cueto que se foi ao pau e que o asinou no treito final do primeiro tempo nas botas do propio Javi Cueto. No segundo tempo, a seis minutos para o final, sería Natalio o encargado de pechar o triunfo. Un Natalio que marcou un gol ao Compos en cada un dos tres anos anteriores.

Mal parados da derrota.

A derrota en Guijuelo non só deixa ao equipo tocado na clasificación senón que, ademais, hai que falar dun aumento de baixas para esta nova cita. Á xa coñecida de Fausto Tienza, que volverá para o derbi no Vao, hai que sumar a ausencia por acumulación de amoestacións de Fer Cano. A maiores, Santi De Prado e Pablo Crespo son baixa confirmada e tanto Roque como Manu Barreiro chegan entre algodóns despois de non poder adestrar con normalidade durante a semana.

Con acompañante.

Para esta nova cita, o Compos conta cunha promoción para abonados. Cada un pode retirar unha invitación ata o domingo de xeito online para algún acompañante estando as entradas para público xeral ao prezo habitual nas billeteiras do estadio. Un partido que comezará ás 17 horas no Vero Boquete de San Lázaro e que tamén se poderá ver na segunda canle da TVG así como seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Adestrador novo...

2025-02-28T17:00:00.003+01:00

Despois do duro pau recibido a pasada fin de semana contra o Rayo Cantabria, coa consecuente marcha de Antón Permuy do cargo, comeza o treito vital da tempada e faino cun novo capitán do barco branquiazul, que tentará evitar a deriva dun equipo feito para máis. Luisito, acostumado a situacións semellantes á que pasa o equipo santiagués, volve á que foi a súa casa como xogador. Diante, un partido moi importante contra un Guijuelo en horas baixas que non ve a luz dende hai meses.

O rei do empate.

O Guijuelo non pasa por unha boa tempada, ocupando os postos de descenso dende a xornada 6, mais tendo agora o posto de promoción de permanencia a catro puntos, unha distancia que podería ser salvable neste treito final de campionato e máis para un equipo que non acostuma perder malia a súa posición na táboa.

Vinte e catro puntos suma o equipo salmantino a día de hoxe despois doutras tantas xornadas. Un equipo que só gañou catro partidos, sendo o segundo equipo con menos vitorias, e que caeu en oito, sendo un dos equipos con menos derrotas da zona media-baixa. Por outra parte, doce empates os sitúan como o equipo que máis veces se repartíu os puntos co rival. Ao anterior hai que engadirlles vinte e dous goles a favor e só vinte e nove en contra, sendo a mellor defensa dos equipos inmersos no descenso.

Un traballo que non vai ben ao equipo branquiverde diante da súa propia afección. Só once puntos diante da súa xente despois de gañar á Gimnástica e o Avilés. En cinco ocasións se repartiron os puntos, en dúas ocasións sen goles e nas tres restantes con un gol para cada lado. Por contra, Salamanca, Valladolid B, Pontevedra e Llanera marcharon cos tres puntos nun campo onde as diferenzas foron, durante toda a tempada, mínimas.

Pasaron máis de quince anos.

A historia que une a Compos e Guijuelo non pode ser máis positiva para os intereses do equipo santiagués, o cal suma xa dezaséis anos sen perder no Municipal Luis Ramos. En todo este tempo, tres vitorias visitantes e tres empates nun campo que non se lle dá mal aos branquiazuis caendo só no 2008. Un campo onde os resultados históricos neste enfrontamento tamén se limitan a vantaxes mínimas e os empates sempre con goles, con un por equipo para ser máis exactos.

Cunha desas vitorias pola mínima acababa o partido da tempada pasada grazas a un gol de Manu Barreiro nun partido moi igualado e competido. Mesmo resultado se deu no partido da primeira volta no Vero Boquete grazas a un único gol de Hugo Matos dende os once metros, sendo o único penalti anotado do curso.

Derrotados.

Compos e Guijuelo chegan a este partido coa única intención de esquecer o pasado a semana pasada, na que ningún dos dous equipos foi quen de sumar e, sequera, tampouco de facer un bo partido. Tal foi así que o encontro xogado en San Lázaro, no que se adiantaron os nosos no primeiro tempo grazas a un gol de Markitos e no que remontou o Rayo Cantabria contra dez, supuxo un cambio no banco da Esedé.

Mesma sorte tivo o Guijuelo na súa visita a Valladolid. O equipo salmantino non foi quen de opoñer resistencia contra o filial branquivioleta chegando ao tempo de lecer cun resultado de un gol de vantaxe para os locais. No segundo tempo, festival de goles dos pucelanos con catro goles máis. Só Izan, xa no engadido e cinco tantos por debaixo, foi quen de maquillar o resultado facendo o 5-1 definitivo.

... Vitoria segura?

Nos últimos anos, os cambios de adestrador no Compos sucédense cada tempada. De feito, dende a saída de Rodri Veiga alá polo ano 2022 pasaron polo clube seis adestradores, sete se xa contamos cun Luisito que se estrea na súa casa despois de máis de cen partidos como xogador este mesmo domingo.

Seis trocos e só un comezo con bo pé. Só Míchel Alonso, que tivo unha boa chegada ao clube, foi quen de estrearse con vitoria en Torrelavega. Manel e Cardeñosa conseguiron sendos empates mentres que Permuy, Fabiano e Juan Carlos Andrés non puntuaron no seu primeiro xogo.

Sen Tienza.

A derrota da pasada fin de semana non só nos deixou o troco no corpo técnico senón que, ademais, nos deixa a baixa para dúas citas de Fausto Tienza. O centrocampista tomou o camiño dos vestiarios antes de tempo por unha acción sobre un rival co xogo parado. Non poderá estar este domingo e tampouco no encontro da vindeira fin de semana contra o Avilés en San Lázaro. Será a única baixa segura que terá Luisito mentres que Pablo Crespo, con problemas nun nocello, e Manu Barreiro serán dúbida ata última hora.

Haberá que pagar.

Football Club, de novo, será quen retransmita o partido a domicilio dun Compos que volve ao Luis Ramos coa intención de, como na primeira volta, coller folgos durante o que resta tempada. Unha estrea de Luisito como adestrador na súa casa que se poderá ver logo de pasar por caixa. O xogo comezará, este domingo, ás 17 horas e tamén se poderá seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Enfrontamento directo

2025-02-14T17:00:00.003+01:00

Despois dunha semana diferente, co humor un pouco mellorado por unha vitoria que nos saca dos postos de descenso, chega un enfrontamento na zona baixa da clasificación. Escobedo e Compos, separados por só un punto na clasificación, buscarán este domingo poñer terra de por medio con respecto aos postos dos que puideron fuxir nas últimas xornadas.

Un equipo moi en forma.

A diferenza de Ávila e Salamanca, o Escobedo non foi quen de aproveitar o ascenso para manter a boa liña e asegurarse un posto na zona tranquila, o cal podería ser histórico para un equipo que se estrea por primeira vez por enriba da Terceira división cántabra. Non obstante, unha goleada recibida contra o Rayo Cantabria na casa fixo cambiar a un equipo que dende decembro só perdeu un partido, na súa visita ao Vao. Quince puntos dos últimos vinte e un en xogo para un equipo que saíu de Vigo a oito puntos da permanencia.

A día de hoxe, con vinte e sete puntos, ocupan a undécima posición da táboa, un posto por riba do Compos. Seis vitorias e sete derrotas para un dos equipos con máis empates do grupo, cun total de nove e só superados polo Guijuelo neste aspecto. Un equipo con mérito xa que se trata do menos goleador do grupo con só dezaséis tantos a favor e que, ademais, fai boa a súa defensa con vinte e nove goles en contra.

Un visitante moi forte, que xa saíu de San Lázaro cos tres puntos, e que na súa propia casa se convirte no peor local do grupo. Só oito puntos de trinta posibles para un Escobedo que diante da súa parroquia só foi quen de gañar ao Ávila, hai dúas semanas, pola mínima. Antes, cinco empates repetindo o un a un no marcador en catro deles e quedando sen pólvora contra o Laredo nun derbi sen goles. Por outra parte, Valladolid Promesas, Pontevedra, Langreo e Rayo Cantabria foron quen de gañar facéndoo todos por máis dun gol de diferenza e sendo os pucelanos os únicos que encaixaron.

Por primeira vez na historia.

O Compos visitará o Eusebio Arce por primeira vez na historia. Un enfrontamento inédito que só ten como precedente o encontro da primeira volta. No primeiro tempo, Edu Fontán e Saza asinaron os goles visitantes encamiñando un triunfo que os de Permuy non foron quen de evitar nun segundo tempo no que só Manu Barreiro, no engadido, anotou un gol co que reducir diferenzas.

Sen contar coa Copa RFEF, a última visita branquiazul a un campo novo foi a Covadonga a tempada pasada nun partido que os nosos acabarían empatando a un gol.

Tamén hai que contar que será a terceira visita dos nosos a terras cántabras neste curso despois de caer contra Rayo Cantabria e Gimnástica de Torrelavega. Sería en Torrelavega, a tempada pasada, onde se conseguiría a última visita á comunidade.

Positivo.

A pasada fin de semana, tanto Compos coma Escobedo foron quen de sacar resultados positivos. No caso dos nosos, despois de dous meses sen sumar de tres, chegou contra o Marino de Luanco. Un partido onde se adiantaron os nosos grazas a un gol de Markitos, que se estreaba na súa nova casa. Os asturianos serían quen de dar volta ao resultado en menos de dez minutos entre o empate e o segundo mentres que Santi De Prado asinaba o empate antes do tempo de lecer. No segundo tempo, Hugo Matos sacou a maxia e asinou dous goles puidendo ser incluso máis e certificando a primeira remontada da tempada.

Menos acerto houbo en Valladolid. O Anexo de Zorrilla recibía a dous equipos da zona baixa na que nin o filial do Valladolid nin o Escobedo serían quen de inaugurar o marcador. Partido con ocasións para os dous equipos e no que o cadro visitante sufríu unha baixa na primeira media hora.

Sen baixas.

Por segunda semana consecutiva, Antón Permuy poderá contar con todos os xogadores á súa disposición. As únicas dúas ausencias xa confirmadas, agora e ata final de tempada, son as de Cinta e Diego. Por contra, terá que realizar tres descartes antes do encontro.

De novo, hai que pasar por caixa.

Unha saída máis fóra de Galiza e, de novo, toca pasar por caixa para poder ver o partido. FootballClub conta cos dereitos de retransmisión do partido que arrinca ás 12 horas o domingo no Eusebio Arce. Aínda así, se poderá seguir por X nas contas da Curva Branquiazul e do clube.

Día de estreas

2025-02-07T17:00:00.003+01:00

Este domingo, nova cita para un Compos obrigado a gañar. Os de Antón Permuy reciben a un Marino de Luanco que ocupa os postos altos da clasificación coa única intención de volver sumar de tres fronte ao mesmo equipo contra o que puido chegar o primeiro triunfo do curso, en Miramar. Diante, Manel Menéndez que volve á que foi a súa casa durante uns meses e que sumou dous empates nas dúas últimas visitas co Marino a San Lázaro sendo quen de gañar só en unha ocasión no feudo branquiazul e facéndoo como adestrador local.

Nun gran momento.

O Marino de Luanco, equipo chamado a pelexar pola permanencia, está a facer unha gran tempada. O equipo dirixido, de novo, por Manel Menéndez comezou o ano nun gran estado de forma e ocupan o quinto posto da clasificación, igualado a puntos con Langreo e Salamanca e só a tres do Real Avilés. Un conxunto en forma e que se fai forte, sobre todo, no seu campo.

Trinta e un puntos serven ao conxunto luanquín para situarse neses postos privilexiados. Nove triunfos, catro empates e oito derrotas para os asturianos neste comezo de segunda volta sendo un dos equipos que menos empata. Equipo que asinou vinte e cinco goles no que vai de curso e que encaixou vinte e un, tendo a quinta mellor defensa e facéndoa valer para conseguir os seus mellores resultados, asinando a metade das súas vitorias por 1-0 así como perdendo outros catro polo mesmo resultado.

Diante da súa xente convírtense nun equipo forte, caendo unicamente contra Ávila e Compos. Non obstante, a domicilio a sorte non é a mesma. Conseguiron o premio grande en Pontevedra, Torrelavega e Carballo e sacaron un punto en Valladolid e Salamanca, sendo este último o único partido que desputaron onde non houbo goles. Por contra, derrotados pola mínima en Langreo, Soria, Áviles e Ávila e caendo por dous goles de diferenza en Astillero e Laredo, sendo capaces de anotar os visitantes nos dous casos tamén.

Enfrontamento habitual.

Nos últimos anos, entre Segunda B e Segunda Federación, convertíronse en habituais os enfrontamentos entre santiagueses e luanquíns. Enfrontamento, ademais, moi igualado no global con seis vitorias branquiazuis, catro vitorias para os asturianos e cinco empates en quince enfrontamentos.

En San Lázaro, sete precedentes. Tres triunfos para os locais, dous empates e dúas vitorias visitantes. Partidos que, polo xeral, nos deixan moita igualdade, tal como o demostran os dous empates cos que remataron dous dos tres últimos partidos, sendo vitoria visitante a restante. Con isto, hai que destacar que a última vitoria branquiazul chegou hai xa dez anos.

A última vez que o Marino chegou a Santiago, con Míchel Alonso xa como adestrador local e Manel Menéndez aconsellando aos asturianos despois da súa mala saída do clube santiagués, rematou en vitoria visitante por cero goles a dous. Un dobrete de David Grande que días despois cambiaría un equipo polo outro para intentar pelexar pola fase de ascenso ata o final.

Mellor para os intereses dos nosos foi o partido da primeira volta. Despois de catro malos partidos, os de Permuy conseguiron un pouco de respiro grazas aos goles de Manu Rivas e Landeira a pase de Fer Cano e Cinta respectivamente.

Vitorias locais.

A pasada fin de semana só un visitante foi quen de conquistar un campo rival. Non foi o caso do Compos en Langreo, facendo unha moi boa primeira parte e culminándoa co gol de Santi De Prado. Non obstante, e como xa vén sendo habitual, o equipo non é quen de manter os resultados positivos chegando o empate en cuestión de dous minutos. Na segunda metade, xa cos nosos sen ideas sobre o verde do Nuevo Ganzábal, chegou o segundo tanto local, cando só quedaban cinco minutos para o final do tempo regulamentario.

Máis acerto tivo o Marino de Luanco na casa contra o Valladolid Promesas. Catro goles a cero para os de Manel conseguindo a súa maior vitoria dende 2021 nunha cita na que se chegou ao tempo de lecer xa con todo decidido. Diego Díaz abríu a lata mentres que Isma Cerro e Morcillo anotaron dous goles seguidos. Adolfo, xa no engadido, pechou a goleada contra un rival que non foi quen de repoñerse.

Dúas posibles estreas.

O final do mercado non nos deixou ningunha sorpresa de última hora en 'casa Compos'. Si o día seguinte, anunciándose a chegada de Carlos Pérez, quen acompaña a Fausto Tienza e Markitos, que xa xogou a pasada fin de semana, como reforzos de inverno. Por contra, hai que engadir a baixa polo que queda de tempada de Diego, que terá que pasar por quirófano, e acompaña así a Carlos Cinta, sendo xa baixas confirmadas.

Sen cartóns na pasada fin de semana, seguimos contando co mesmo número de apercibidos e sen baixas por sanción.

Volvemos á casa.

Despois de só xogar contra o Numancia no que levamos de ano, volvemos a San Lázaro un mes despois. Un partido no que se volverá ao horario habitual arrincando o domingo ás 17 horas e que contará coa novidade de que todo aquel que se achegue con alimentos non perecedeiros poderá entrar de balde no campo para asistir ao encontro.

Por contra, para quen non poida asistir, poderá verse na segunda canle da TVG así como seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

En medio do temporal

2025-01-31T17:00:00.006+01:00

Este domingo volve o Compos despois dun descanso obrigado por mor do temporal que non permitíu o derbi fronte ao Fabril en San Lázaro. Faino coa primeira saída fóra de Galiza deste curso para visitar un campo que se resistíu ao longo dos anos. Diante, un Langreo que, se ben ocupa unha praza na zona media da clasificación, ten a só tres puntos a promoción de ascenso á Primeira Federación.

Tranquilidade.

Como cada ano, o obxectivo do Langreo pasa por manter a categoría á que chegaron hai sete anos, incluíndo neste caso a antiga Segunda B á que conseguirían volver no 2018. Equipo que este ano está a cumprir cos obxectivos despois dunha boa primeira volta, non así o comezo da segunda con catro dos últimos nove puntos en xogo.

Ocupan, arestora, a oitava posición da táboa superando por un punto a un Fabril que conta cun partido menos. Por diante, tres puntos os separan dunha fase de ascenso que podería ser histórica, despois de pelexar noutra na antiga Segunda B alá polo ano 1994 sendo incapaces de acadar o ascenso á Segunda división. Isto é grazas a sete vitorias, outros tanto empates e con seis derrotas en contra. Só dezanove goles a favor sinalan que é un equipo que aproveita ben cada acerto mentres que encaixaron un total de vinte e un tantos.

Trátase dun dos mellores visitantes do grupo perdendo só un encontro fóra de Ganzábal. Non obstante, se sitúan como un dos peores locais do grupo con só dez puntos asinados en nove encontros. Diante da súa xente conseguiron a vitoria fronte a Gimnástica, o Marino e o Salamanca sendo o Valladolid Promesas o único capaz de saír cun empate sen goles. Por contra, Pontevedra, Rayo Cantabria, Avilés, Bergantiños e Ávila marcharon cos tres puntos en cinco partidos onde os locais só foron quen de anotar un gol co que recurtar distancia fronte a un Bergan que golearía.

Campo difícil.

Se ben é certo que esta tempada está a ser un campo do que saen moitos puntos, Ganzábal sempre foi un terreo case imposible para un Compos que visitou Langreo en doce ocasións. Desas visitas, só unha acabou en triunfo. Hai dúas tempadas chegaría un fito histórico grazas a dous goles de Mario Rodríguez e un terceiro nas botas de Jaime Santos. A maiores, só tres empates para os nosos e oito vitorias locais.

Con vitoria local rematou a última visita dos nosos, a tempada pasada, grazas a un gol de Keko Hevia a falta de oito minutos para o final do tempo regulamentario. Un encontro onde houbo que lamentar a lesión de Álvaro Casas ademais da derrota. Mesmo final, pero con dous goles de vantaxe, tivo o partido da primeira volta deste mesmo curso, en San Lázaro, onde os asturianos conseguiron facerse cos tres puntos grazas aos goles de Vander e Pablo Álvarez. Unha cita na que o Compos chegou máis pero o Langreo atinou máis de cara á porta contraria.

Sen goles.

A pasada fin de semana, o Compos non puido desputar o seu partido por mor do temporal. Derbi, contra o Fabril, que aínda non coñece nova data como si é o caso do, tamén adiado, encontro entre os dous primeiros clasificados. Si tivo a sorte de desputar o seu partido o Langreo, visitando ao filial do Real Valladolid no Anexo de Zorrilla nunha cita que se pechou sen goles por parte de ningún dos dous equipos sumando xa máis de cen minutos sen marcar o equipo que esta fin de semana recibe aos de Permuy na que será a primeira saída fóra de Galiza do ano.

Minutos para Markitos.

Esta fin de semana teremos xa a estrea desexada da, de momento, única fichaxe do Compos neste mercado de inverno. Markitos podería ter minutos se así o ve convinte Permuy en Ganzábal sendo a principal novidade nun equipo onde Cinta segue a ser a única baixa.

No capítulo de sancións, Álvaro Casas, Selasi e Fer Cano chegan apercibidos con catro cartóns, polo que se perderían o encontro fronte ao Marino de Luanco a vindeira fin de semana.

Domingo de PPV.

Saímos de Galiza e, unha vez máis, toca pagar. Para este partido que comezará o domingo ás 17 horas no Nuevo Ganzábal, haberá entradas para público xeral por 18 euros. Por contra, tamén se poderá ver o partido dende a casa, por FootballClub, previo paso por caixa. Por contra, tamén se poderá seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Derbi histórico

2025-01-24T17:00:00.003+01:00

O Compos recibe este domingo ao Fabril nunha cita histórica, xa que o filial deportivista será, a partir deste encontro, o equipo ao que máis veces se tería enfrontado ao longo dos máis de sesenta anos. Un derbi con moita necesidade para dous equipos que non pasan polo seu mellor momento e no que, segundo os ruxe ruxe, podería haber un traspaso por medio, con Darío volvendo á que foi a súa casa despois do enfrontamento contra o seu clube actual, no que non acaba de ter todo o protagonismo desexado.

Equipo chamado a máis.

O Fabril, segundo equipo dunha das mellores canteiras do país, está chamado a máis nesta tempada na que, como mínimo, poderían pelexar por un posto na promoción de ascenso á Primeira Federación. Un filial irregular, que está a pasar por un momento complicado e que segue a nutrir ao primeiro equipo coa presenza de xogadores entre os que destaca Kevin, máximo goleador do equipo malia non poder comezar ben a competición.

Actualmente, o equipo dirixido por Manuel Pablo ocupa a oitava posición da táboa clasificatoria. O equipo que fixo unha moi boa primeira parte do campionato con Gilsanz, agora no primeiro equipo, e que non foi quen de manter ese bo nivel co cambio de adestrador. Aínda así, só tres puntos separan aos branquiazuis do obxectivo grazas a vinte e sete puntos conseguidos con oito vitorias, tres empates e outras oito derrotas. Un equipo que asinou vinte e catro goles e encaixou só dezaoito contando cunha das mellores defensas do grupo, agora en horas baixas.

Fortes na casa, tanto en Abegondo como en Riazor, pero menos sorte a domicilio onde só foron quen de gañar en Valladolid, Astillero e Avilés ademais de pechar o 2024 cun empate en Torrelavega. Por contra, nada puideron sacar das visitas a Pontevedra, Soria, Luanco, Salamanca, Carballo e Ávila sendo só capaces de ir por diante en Pasarón durante algo menos de dez minutos.

Moita historia.

O Fabril foi, no seu día, o primeiro equipo que xogou contra os nosos en Santa Isabel, hai xa sesenta e dous anos, en Terceira división. Unha segunda xornada de liga na que Machicha daría os dous puntos aos coruñeses cun solitario gol abrindo así unha serie de vinte e tres partidos entre liga e Copa Federación. Serie que nos deixa ao Compos como principal favorito con dezasete vitorias fronte aos tres empates e os tres triunfos do filial coruñés.

A última visita dos fabrilistas a San Lázaro, o curso pasado, rematou cun triunfo local pola mínima grazas a un único gol de Hugo Matos na primeira metade a pase de Pablo Antas. Unha sorte que non se puido manter este curso en Riazor cunha derrota por dous goles a cero e que puido ser maior nunha moi mala tarde dos homes de Antón Permuy.

Dous de doce.

Tanto Compos coma Fabril non pasan por un bo momento na tempada sendo incapaces, dende que acabou o pasado ano, de gañar. Tal é así que os dous sumaron só dous empates nos catro últimos encontros, aumentando esa mala xeira dos nosos cunha derrota anterior.

O Compos, que non gaña dende novembro contra o Laredo, caeu despois fronte á Gimnástica de Torrelavega, Valladolid Promesas e cunha goleada fronte ao Pontevedra a pasada fin de semana nun horrible partido onde Manu Rivas asinou o único gol branquiazul nun campo impracticable. Ademais, dous empates, contra Numancia e Ávila, en San Lázaro.

Pola súa parte, o Fabril só puido xogar diante da súa xente a pasada fin de semana, empatando sen goles contra o Valladolid Promesas. Antes, tres saídas consecutivas nas que sacaron un empate en Torrelavega e dúas derrotas pola mínima en Ávila e Carballo.

Un reforzo.

Nunha semana difícil, tentando superar a goleada en Pasarón da que saíron mal parados Ocaña e Cinta, tivemos a boa nova da fichaxe de Markitos. O canteirán do Celta, con pasado na UD Ourense, chega en calidade de cedido polo Arenteiro ata final de tempada. Con todo isto, a única baixa aínda confirmada é a do dianteiro estremeño, aínda sen coñecerse o alcance total da súa lesión, que apunta a que se pode perder boa parte do que resta de tempada.

De novo, co vermú.

Ao igual que a remontada contra o Numancia, o partido contra o Fabril comezará este domingo ás 12 horas no Verónica Boquete de San Lázaro. Para o mesmo, as entradas xa están dispoñibles aos prezos habituais na plataforma online na web do clube. Por contra, para quen non poida asistir, poderá verse na segunda canle da TVG así como seguirse nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

O derbi esperado

2025-01-17T17:00:00.007+01:00

Primeira saída do ano e desta segunda volta e primeiro derbi do 2025. Un dos grandes partidos non só da categoría senón, ademais, dun fútbol galego que tivo ao Pontevedra como protagonista nas últimas datas. Pasarón acollerá un enfrontamento, unha festa nas bancadas, xa case considerado un Clásico do noso fútbol entre dous equipos con pasado no máis alto.

O rei da Copa.

O Pontevedra, líder do grupo na Segunda Federación e gran revelación nunha Copa do Rei na que demostraron o seu fútbol contra grandes equipos chegando a oitavos. Un equipo co selo marcado de Yago Iglesias, con moito agarimo ao balón e acerto de cara á porta rival con xogadores coma Charly, Rufo ou un Dalisson que non deixa de chamar a atención de equipos do fútbol profesional, onde semella ter o seu futuro.

Un equipo difícil de superar, que basea o seu xogo na posesión do balón e o ataque, que ocupa o máis alto da clasificación con corenta puntos, tres máis ca o Numancia. Doce vitorias para o conxunto granate, o que máis veces sumou de tres, e catro empates. Un equipo que só caeu en dúas ocasións, unha na casa e outra a domicilio se temos en conta o feito na competición doméstica, sumando a derrota colleitada de xeito inmerecido contra o Getafe na Copa. Hai que engadir que suman vinte e cinco goles, sendo o cuarto equipo con máis acerto, e que encaixaron once, sendo a mellor defensa do grupo.

De Pasarón, campo sempre difícil, só saíron catro puntos. O Marino de Luanco de Manel Menéndez foi quen de sumar a última derrota, en liga, dos de Yago xusto unha semana despois de caer en Miramar contra os nosos. Tamén sacou un punto, en forma de empate neste caso, o Avilés nun partido onde os asturianos chegaron ao tempo de lecer por diante. Por contra, Valladolid Promesas, Fabril, Rayo Cantabria, Bergantiños, Salamanca e Gimnástica marcharon sen nada conseguindo os locais só unha vantaxe de máis dun gol contra o equipo salmantino.

Un campo sempre difícil.

Como xa puideron ver Levante, Villarreal, Mallorca e Getafe, Pasarón non é un campo do que sexa doado saír coa vitoria na man. Un campo onde só o Marino e o equipo madrileño foron quen de sumar de tres no presente curso e no que o Compos foi quen de gañar en dúas ocasións mentres que a vitoria local quedou no feudo granate en tres. Ademais, oito visitas que se pecharon con igualada.

Dous triunfos branquiazuis que chegaron no 2010 e 2021. A primeira, con Iván González e Tiko Messina como goleadores branquiazuis e Charles recortando diferenzas xa no treito final. Na segunda, Miki Villar sería o autor do único tanto nunha cita difícil e que deixou un gran sabor de boca, nun encontro no que os de Yago Iglesias, agora no outro lado, defenderon con todo e contra todos.

Tamén puido merecer máis o Pontevedra na visita a San Lázaro na primeira volta. Un equipo que xogou un primeiro tempo onde Rabanillo e a falta de puntería evitaron unha vantaxe maior ca os dous goles asinados por Dalisson e Rufo. Na segunda parte, co paso dos minutos equilibrouse a contenda e Giuliano e Manu Rivas asinaron un empate no engadido.

De empates vai a cousa.

Se antes falamos do empate no engadido contra o Pontevedra en San Lázaro, o mesmo se vivíu este pasado domingo fronte ao Numancia. Rabanillo evitou unha goleada maior dun Numancia que chegou aos oitenta minutos sen ver portería abrindo unha lata que se pechou co asubío final. O equipo soriano anotou dous goles consecutivos en cuestión de sete minutos, con Alain Ribeiro e Dieste como goleadores, mentres que o Compos buscou manterse na loita cun tanto de Pablo Crespo só un minuto despois. No engadido, Ocaña puxo a igualada nun partido onde os visitantes se presentaron superiores durante boa parte do mesmo.

Menos acerto tivo o Pontevedra na súa visita a Valladolid. O equipo de Yago Iglesias dominou boa parte do encontro fronte ao filial branquivioleta e acosou a portería local, sendo incapaces de anotar non puidendo aproveitar o esvarón do Numancia. Tampouco o tiveron contra o Getafe en Copa, cos madrileños marcando nun erro defensivo nos primeiros minutos e pechándose atrás.

Volve Selasi.

Para esta cita, Antón Permuy recupera a Selasi para un centro do campo no que cae Pablo Antas por sanción. Volve, tamén, Kike despois de varias semanas fóra dos terreos de xogo por lesión. Ademais, seguen sen cubrirse as baixas de Giuliano e Óscar Gil e, segundo se comenta, podería haber algunha baixa máis.

Con representación santiaguesa.

Con só media hora por estrada, haberá unha boa representación branquiazul no Fondo Sur de Pasarón este domingo. Un partido para o que haberá máis entradas dispoñibles na billeteira do estadio antes do mesmo e que non se poderá ver por televisión, mais si se poderá seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Feliz aninovo!

2025-01-10T17:00:00.003+01:00

Novo ano e nova volta para un Compos que buscará mellorar os seus números nesta segunda metade do campionato. O equipo de Permuy, que pechou o 2024 a só un punto da promoción de permanencia e a catro da de ascenso, quere revertir a mala situación na que se atopa dende xa. Diante, con intención de evitalo, un Numancia que se presenta como o único rival real do Pontevedra na loita polo ascenso directo e que volve a San Lázaro coa intención de acadar os dous meses sen perder.

Só unha caída.

O Numancia chega a esta primeira cita do 2025 coa idea de seguir a estela dese Pontevedra que está marabillando ao fútbol español na Copa do Rei coas súas vitorias fronte a equipos de categorías profesionais. Un equipo, o soriano, que chega como o equipo con menos derrotas e que se ve perxudicado polos empates na súa loita co conxunto granate. Aínda con todo isto, un dos equipos con mellores números do grupo e que quere esquecer o esvarón sufrido a tempada pasada, na que tiveron na man o ascenso caendo por goleada na derradeira xornada.

Arestora son segundos na táboa con trinta e seis puntos asinados na primeira volta. Dez vitorias avalan a un dos dous equipos que suman xa dous díxitos neste rexistro e seis empates evitan que estean aínda máis preto do líder. Por contra, só a Gimnástica de Torrelavega foi quen de deixalos sen nada na única derrota en liga do conxunto castelán. Serían, xunto ao Sporting de Xixón, os únicos capaces de frear a un equipo que adoita marcar, quedando tamén sen ver portería no empate fronte ao Laredo a domicilio. Todo isto os sitúa como o terceiro equipo con máis gol, con vinte e sete tantos, mentres que son, xunto co Pontevedra, o equipo que menos goles encaixou do grupo, cun total de once.

Lonxe de Los Pajaritos, trátase dun dos mellores visitantes do grupo. Gañaron en Vigo, Posada de Llanera, Laredo e Avilés. En Carballo e Salamanca puideron anotar un gol e acabando en empate, ao igual que en Laredo, sendo o Bergantiños o único, xunto coa Gimnástica, que puido ir por diante no marcador na casa contra os numantinos sendo os salmantinos os únicos capaces de igualar un resultado adverso.

Igualdade histórica.

Compos e Numancia se enfrontaron ata en catro ocasións en San Lázaro, dende os noventa na Segunda división e incluíndo tamén a Copa do Rei. Máis recentemente, tamén se enfrontaron na antiga Segunda B e se estrearán agora nunha Segunda Federación da que os dous queren saír.

En dúas ocasións foi o conxunto soriano quen marchou de San Lázaro cos tres puntos. Fíxoo no 99, en Segunda, e tamén no 2021, na segunda fase da derradeira tempada da historia da Segunda B. Pola súa parte, as mesmas veces quedou a vitoria na casa, na Copa en 1999 e na Segunda división no 2003, nunha das últimas vitorias branquiazuis no fútbol profesional.

Se imos xa á actualidade, na primeira volta sería o Numancia quen sumaría os puntos nun partido desputado e no que os erros á hora de definir do Compos custaron un resultado favorable contra un rival que acertou máis sobre a portería defendida por Rabanillo na apertura dunha tempada moi irregular para o cadro branquiazul.

Unhas festas diferentes.

Compos e Numancia non puideron pasar as festas de mesmo xeito. Sen mirar a clasificación, moi diferente nos dous casos, os de Permuy non deron unha boa imaxe en Valladolid, no derradeiro partido do 2024. Un partido que se definíu no primeiro tempo co gol de Jorge Delgado nos primeiros minutos e a expulsión de Selasi con dous cartóns consecutivos deixando ao equipo con dez máis de unha hora.

Máis sorte, ou acerto, tivo o Numancia en Avilés. Dous goles de Dani Fernández serviron para sumar de tres e seguir co Pontevedra a tiro, a falta de apenas uns días para o enfrontamento que pode deixar aos de Yago Iglesias dependendo de si mesmos o que reste de curso ou igualar todo aínda máis no máis alto.

Dúas baixas seguras.

Para esta nova cita, Antón Permuy terá dúas baixas confirmadas. Selasi, por sanción, e Kike, ultimando a súa recuperación, non poderán estar este domingo. Xunto a eles, tampouco estarán Óscar Gil e Giuliano, xa cos seus novos equipos despois de desvincularse esta mesma semana dun Compos que segue sen anunciar fichaxes.

Vermú.

O primeiro partido do ano comeza este mesmo domingo, ás doce, no Vero Boquete de San Lázaro. Un horario que se repetirá contra o Fabril en dúas semanas. Cita importante para arrincar a segunda volta e tentar facelo con vitoria, como non se consegue dende 2020. Tamén, momento para seguir unha xeira que nos deixa ao equipo sen perder o primeiro do ano dende 2019. E, para completalo, no caso de ter minutos sobre o verde, Álvaro Casas acadaría os 250 partidos como xogador branquiazul.

Un partido que se poderá ver na segunda canle da TVG e seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Final da primeira volta

2024-12-13T17:00:00.009+01:00

O Compos viaxa este sábado a Valladolid coa intención de pechar cun bo resultado unha primeira volta para esquecer. Un partido na zona media da táboa coa intención de poñer distancia co posto de promoción de permanencia, que a día de hoxe ten a Esedé a só un punto, e achegarse aos postos de promoción de ascenso. Diante, un Valladolid Promesas que só suma un punto máis que os de Permuy coa única intención de gañar no Anexo de Zorrilla mes e medio despois.

Irregulares.

Como case calquera filial, o do Valladolid está a ter unha tempada do máis irregular. Un equipo que non está a ser quen de facer un fortín no seu campo, con máis puntos a domicilio, e que non sabe o que é gañar diante da súa xente dende a primeira semana de novembro. Por outro lado, trátase dun equipo que sempre compite ata o final e que adoita moverse por distancias curtas no marcador, con só tres partidos acabados con máis de un gol de vantaxe.

Décimos na clasificación, superan aos nosos por un punto. Vinte e tres puntos para o filial pucelano nesta primeira volta do campionato grazas a seis vitorias, cinco empates e outras cinco derrotas que completan os números dun equipo difícil. En canto a goles, a favor suman tantos como puntos sendo o quinto equipo con máis acerto na porta contraria, mentres que encaixaron dezaoito, sendo un dos equipos con aspiracións á fase de ascenso con máis tantos recibidos.

Trátase dun equipo con problemas á hora de sumar de tres no Anexo de Zorrilla ata o punto de que é o cuarto peor local do grupo, igualado con nove puntos con outros dous. Un equipo que só bateu a Avilés e Bergantiños e que foi quen de empatar contra Marino de Luanco, Rayo Cantabria e Gimnástica de Torrelavega en tres partidos nos que empezaron perdendo.

Valladolid, terra difícil.

Nos últimos trinta anos, a visita a Valladolid foi case segura en categorías estatais, tanto no fútbol profesional coma na Segunda B e agora Segunda Federación. Dez visitas a Pucela e só un triunfo, xusto contra o filial branquivioleta hai dez anos.

Contra o primeiro equipo, tanto na Copa do Rei coma na Liga, seis enfrontamentos en Zorrilla dos que o máis positivo foron tres empates. Tampouco foron moito máis positivas as visitas ao Anexo, con unha vitoria, un empate e dúas derrotas en catro saídas.

Na última, a tempada pasada, o resultado foi de dous a cero a prol do conxunto local. E é que o Compos non puntúa en Valladolid dende 2023 e non suma de tres dende 2014, cando o fixo por primeira e única vez ata o momento.

Sen vitorias.

A pasada fin de semana, o Compos recibía en San Lázaro á revelación do campionato. Un Ávila que chegou cunha boa idea de fútbol e, sen facer moito, creou perigo sobre a portería de Rabanillo. Non foi así unha Esedé que non chegou a incomodar en ningunha ocasión ao gardameta visitante, sendo o primeiro partido en liga no que os de Antón Permuy non tiran nin unha vez entre os tres paus.

Pola súa parte, menos sorte tivo o Valladolid Promesas na súa visita a Los Pajaritos. En Soria, adiantouse o Numancia sendo quen de igualar o resultado o filial. Non obstante, a superioridade local fíxose efectiva rápido chegando ao descanso cunha vantaxe que puideron aumentar no segundo tempo.

Cinco baixas.

Para esta última cita do ano, Permuy conta con ata cinco baixas, catro delas por lesión. Manu Rivas, Kike, Diego e Pablo Antas non estarán por problemas físicos mentres que a ausencia de Cinta será por acumulación de amoestacións. Si volverá ao equipo Álvaro Casas despois dunha xornada de sanción e repetirá en lista Ozores.

De balde.

A última cita deste 2024 poderá verse en directo de balde en YouTube, na canle do Valladolid. Un partido que comezará ás 16 horas no Anexo de Zorrilla e que, ademais de verse en directo, tamén se poderá seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

A última do ano

2024-12-13T17:00:00.005+01:00

Acaba o 2024 e faino coa última cita en San Lázaro, con aínda unha saída pendente a semana que vén. Un partido difícil, coa mente posta na parte alta da clasificación, diante dunha das sorpresas do campionato. Diante, un Real Ávila que volve a Santiago despois de máis de trinta anos na súa estrea na Segunda Federación.

Máis de vinte anos.

O Real Ávila, histórico da Terceira castelá-leonesa, deixou atrás a categoría para dar o salto á Segunda RFEF por primeira vez na súa historia. Unha categoría, a agora quinta do fútbol español logo da reestructuración, á que caeron hai xa máis de vinte anos sendo incapaces de ascender facendo ata tres promocións para acadar o ascenso de forma directa e manter a inercia para estar, agora, nos postos altos da categoría estatal nun grupo no que non querían estar cando se confeccionaron os mesmos. A iso hai que engadir que eliminaron ao Oviedo na Copa do Rei e levaron á prórroga ao Valladolid.

Na competición regular ocupan a cuarta posición con vinte e seis puntos, igualados co Real Avilés, con tres puntos por riba dos postos de permanencia e a sete dun Pontevedra que semella imparable. Isto é grazas a sete vitorias, sendo o segundo equipo que máis veces sumou de tres só superado polos de Yago Iglesias, e dous empates que os colocan como un dos equipos que menos veces se reparte o premio final. Por outra parte, non foron quen de sumar contra cinco rivais nesta primeira volta. En canto a goles, sitúase como un dos equipos con menos acerto de cara a porta con dezaséis goles anotados compensándoo coa terceira mellor defensa do campionato, encaixando só doce goles.

A domicilio, cara ou cruz, ningún empate. Conquistaron Abegondo, Luanco, Astillero e Torrelavega con algo sempre en común: non encaixaron ningún gol nas súas vitorias fóra da casa. Cando encaixaron, caeron. Así foi en Avilés, Carballo e Salamanca, encaixando o gol da derrota nos dos últimos casos nos últimos cinco minutos. A maiores hai que engadir que só no Helmántico encaixaron un gol na primeira parte, xa no engadido.

Un precedente.

Tempada 1990/91. Segunda división B. Na primeira volta, o Compos cae na cidade amurallada por dous goles de diferenza. A segunda volta, moi diferente. En Santa Isabel, un empate sen goles entre os dous equipos que servía aos de Castro Santos para asegurar matematicamente a súa presenza na fase de ascenso á Segunda división, na que conseguirían ascender por primeira vez na historia.

Se imos á actualidade, só un equipo de Castela e León visitou Santiago esta tempada. Foi o Guijuelo e o equipo de Permuy, malia sufrir, sumou de tres grazas a un gol de Hugo Matos dende os once metros. Fóra, contra equipos da mesma comunidade, os resultados xa non foron tan positivos para os nosos con dúas derrotas.

Incapaces.

Esta tempada, o Compos está a ser incapaz de dar a volta aos resultados adversos. Dende a pasada tempada, non é quen de sumar de tres cando empezan por debaixo. E en Torrelavega, onde se conseguíu dar a volta ao marcador por última vez o ano pasado, volveu pasar o mesmo. Un moi mal primeiro tempo dos de Permuy que comezou cun gol de Primo aos tres minutos e que finiquitou o conxunto cántabro á media hora cun golazo.

Menos sorte pero semellante guión tivo que seguir o Ávila na casa contra o filial do Valladolid. Aos dous minutos se adiantou o filial branquivioleta asinando o empate Mario Rivas aos vinte minutos dende os once metros. Antes do tempo de lecer, volvería poñerse por diante o cadro pucelano, que fixo o terceiro nos primeiros intres do segundo tempo. Xa sen tempo para poder sacar algo positivo, no engadido, Alejandro Moreno fixo o 2-3 definitivo.

Baixa importante.

Álvaro Casas, indiscutible para Permuy tanto no centro do campo como na defensa, non poderá estar este domingo por sanción. O capitán foi expulsado contra a Gimnástica a pasada xornada e cumprirá un partido, volvendo para a visita a Valladolid. Ademais, poden caer da lista Kike, que non volverá ata despois das festas, Rivas, Soto e Diego, con problemas físicos. Quen si podería chegar a esta cita é Roque, ausente nas últimas datas.

Horario cambado.

Unha vez máis, por mor dos dereitos televisivos, volvemos ter un cambio de horario con respecto ao marcado nun primeiro momento. Marcado para as 17 horas, dará comezo media hora despois nun Vero Boquete de San Lázaro que pechará as súas portas ata o novo ano, que as abrirá para recibir ao Numancia no primeiro encontro da segunda volta.

Para quen non poida asistir, o partido poderá verse na segunda canle da TVG en directo así como seguirse nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Saída chave

2024-12-06T17:00:00.003+01:00

Comeza o derradeiro mes do ano e, despois dun mes de novembro de sobresaínte, o Compos quere chegar ao final deste 2024 nos postos privilexiados aos que se achega máis cada semana que pasa. O equipo de Permuy, que xogou tres competicións custando varios puntos na liga, que xa encadea sete partidos consecutivos sen coñecer a derrota e que se medirá este domingo á Gimnástica de Torrelavega en El Malecón.

Intentando salvar a tempada.

A Gimnástica de Torrelavega non tivo un bo comezo na competición. Un equipo que non puido deixar o último posto da táboa ata hai apenas un mes e que fixo sete dos últimos doce puntos en xogo, unha xeira que só melloran Pontevedra, Fabril e un Compos que xa ve preto os postos de promoción de ascenso. Non obstante, este ascenso na táboa dos cántabros non é suficiente, todavía, para pensar nos postos de permanencia, tampouco o que dá acceso á promoción de permanencia e que ocupa agora o Langreo con sete puntos máis, os mesmos que un Coruxo que está a pechar os postos de permanencia directa.

Penúltimos clasificados, asinaron dúas vitorias, as dúas neste pasado mes de novembro e de forma consecutiva, así como catro empates, todos con goles. A maiores, oito derrotas nas que conseguiron ver portería en catro mais perdendo só unha delas pola mínima, contra o Salamanca CF. Si que serían cun resultado curto tres das catro caídas nas que non tiveron sorte na área rival. Así e todo, trátase do equipo máis goleador dos que ocupan os postos de perigo con quince anotados sendo, a maiores, o terceiro equipo que máis encaixa, con vinte e tres.

Os cántabros son un dos equipos que asinaron máis puntos a domicilio ca diante da súa xente. A diferenza neste caso non é grande xa que só son dous puntos logo de dous empates máis lonxe de El Malecón. En Torrelavega caeu o Numancia mentres que o Rayo Cantabria se deixou dous puntos, marchando só con un. Máis sorte tiveron Marino de Luanco, Avilés, Bergantiños, Salamanca e Ávila, volvendo á casa co premio máximo.

Só un positivo.

Seis veces visitou o Compos El Malecón. Seis visitas cun global pouco positivo para os intereses santiagueses despois de só sumar un triunfo. A maiores, dous empates como o máis positivo ata o pasado curso, cando se asinou esa única vitoria. Por contra, os locais se levaron a vitoria en tres ocasións.

Eses únicos tres puntos viñeron cara Santiago o ano pasado nun partido tolo e cheo de goles. Lavsamba adiantou aos locais nos primeiros intres do encontro. Antes da media hora serían Euse e Manu Barreiro quen porían por diante aos galegos mentres que Javi Delgado asinaba o tanto dun empate que rápido desfaría Juampa. Logo do paso por vestiarios sería o propio Juampa o que asinaría o cuarto da tarde mentres que Javi Delgado haría o 3-4 final nos últimos minutos do xogo.

Resultados positivos.

A pasada fin de semana, o Compos foi quen de sumar de tres contra un equipo cántabro, despois de caer con Escobedo e Rayo Cantabria. Os de Permuy amosáronse superiores nos primeiros intres do encontro e así se puido conseguir o adianto no luminoso, obra dun Cinta que se estreou na competición doméstica. Non obstante, o Laredo tentou o erro da defensa branquiazul véndose con Rabanillo en primeira instancia e anotando na seguinte ocasión mandando o partido ao descanso con empate. Na segunda metade sería Manu Rivas, xa reincidente, o que asinaría o tanto do triunfo local nunha gran xogada individual.

Máis goles houbo en Valladolid. A Gimnástica levou a cabo unha gran primeira parte na que puideron sumar unha diferenza importante no marcador. Non obstante, só Primo, que se rencontrará cos seus ex compañeiros, foi quen de ver porta. Pasado o tempo de lecer, Gándara fixo o segundo para os cántabros. Nos seguintes vinte minutos, Verde tentou recortar diferenzas pero Álvaro Santamaría asinou o terceiro visitante. Os locais, con dous abaixo e vinte minutos por diante, non se rendiron e Sergio Neira puxo o segundo no marcador branquivioleta para que, no dez de engadido, Jorge Delgado asinara o empate definitivo.

Sen novidades.

Para esta cita, Trasi, Kike e Roque seguirán sendo as baixas confirmadas nun equipo onde a gripe fixo acto de presenza nas últimas semanas. Un problema engadido que xa a semana pasada pasou certa factura ao equipo de Antón Permuy.

Fútbol de antes.

Esta penúltima saída do ano, a Torrelavega, servirá de rencontro con Primo, na súa nova casa á que volveu este mesmo verán, e tamén para volver ao fútbol de antes. Isto é porque o encontro, que dará comezo ás 12 horas en El Malecón, non terá televisión nin radio local onde poder seguir o mesmo.

Sen confianzas

2024-11-29T17:00:00.003+01:00

Unha nova fin de semana e o Compos quere seguir mellorando na clasificación, buscando aumentar unha moi boa xeira de resultados coa que poder mirar á parte alta. Diante, a outra cara da moeda. Un Laredo que non está a ser capaz de gañar e levando con eles unha xeira de resultados moi negativa con cinco derrotas consecutivas.

En horas baixas.

O Laredo chega a esta nova cita en San Lázaro, ano e medio despois da anterior, e faino, de novo, ocupando os postos de perigo. O equipo cántabro, que consumou o seu descenso na última visita a Santiago, chega como pechacancelas logo de cinco derrotas consecutivas e once xornadas sen coñecer a vitoria.

Últimos na táboa, só foron quen de sumar un triunfo no que levamos de competición, superando ao Escobedo na casa na segunda xornada. A maiores, catro empates con dous deles sen goles, e oito derrotas nas que só foron quen de facer tres goles. Xunto co Guijuelo, o equipo con menos acerto na área rival con oito tantos a favor. E na propia só melloran ao Escobedo logo de encaixar vinte e tres goles.

Como visitantes, os problemas son maiores. Só dous puntos chegaron a Laredo nas súas saídas a Santander e Carballo, coa última sen goles. Tamén, derrotas en Luanco, Avilés, Salamanca e Ávila. Para a última vitoria dos cántabros a domicilio hai que ir ata maio deste mesmo ano cando gañaron ao Bezana en Terceira en liga e, unhas semanas despois, ao Vimenor na fase de ascenso.

Boas lembranzas.

Compos e Laredo xa se enfrontaron en cinco ocasións ao longo da historia, tanto en Santa Isabel coma en San Lázaro. E se ben é certo que os nosos nunca gañaron, nin perderon, en San Lorenzo, o equipo cántabro nunca foi quen de sumar de tres na capital galega. Unha historia que comeza cun empate, o mellor resultado dos visitantes, que levaría a un partido de desempate na Copa no que sumarían o triunfo os branquiazuis con tres goles de diferenza. En liga, outros dous enfrontamentos nos setenta que se pecharon con vitoria branquiazul.

E o único que se xogou en Santa Isabel foi hai xa ano e medio. Un partido no que o Compos se xogaba a oportunidade de entrar na fase de ascenso diante dun rival que pelexaba pola vida, por non caer á Terceira división. Sobre o verde, un gol de Jaime Santos nos últimos minutos servía para que un se encamiñara cara o obxectivo e o outro asinara a súa caída.

Contra Castela e León.

Tanto Compos coma Laredo tiveron a pasada fin de semana enfrontamentos contra equipos de Castela e León con resultados diferentes e pouco positivos para os plans dos dous. Dentro disto, a Esedé podería dicirse que saíu beneficiada dun partido tolo con tres goles nos doce primeiros minutos e Samu, máximo goleador do equipo, volvendo ver porta. No segundo tempo, Ocaña repetiría tamén como hai dúas semanas e, unha vez máis, o faría cun golazo.

Menos sorte tivo o Laredo en San Lorenzo. Foron quen de aguantar contra un Valladolid Promesas que quere mirar aos postos altos máis de setenta minutos pero non puideron frear a un Sergio Neira que sumou o único tanto da tarde. A maiores, ata sete cartóns para xogadores locais.

En negativo contra os cántabros.

O Compos non está a levar unha boa xeira de resultados contra equipos cántabros, sendo, o Laredo, o terceiro que se enfronte aos nosos no que vai de curso. Dous precedentes que se pecharon con derrotas, na casa, contra o Escobedo e, a domicilio, fronte ao Rayo Cantabria. A serie non mellora coa tempada pasada, caendo na derradeira xornada en Santander e sufrindo unha dura goleada contra o Cayón.

O último punto contra un conxunto cántabro chegaría contra a Gimnástica na casa mentres que a última vitoria data de xaneiro deste mesmo ano fronte ao filial do Racing de Santander no Vero Boquete de San Lázaro.

Tres baixas seguras.

Roque e Kike seguen na lista de baixas seguras e así apunta que sexa ata pasadas as vacacións de verán. Pola súa parte, Trasi cae unha semana máis da lista por problemas físicos. A maiores, entre todos os xogadores que contan con molestias por mor da acumulación de partidos haberá un descarte máis antes do propio encontro.

Un día antes.

Esta fin de semana teremos a cita de cada quince días co templo branquiazul o sábado. Será mañá cando o Vero Boquete abra as súas portas para acoller unha cita importante da que non fiarse do que di a táboa clasificatoria. Para o mesmo, as entradas xa dispoñibles nos prezos habituais. Por contra, para quen non poida asistir, poderá verse na segunda canle da TVG así como seguirse nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Que siga a boa xeira

2024-11-22T17:00:00.003+01:00

Malia caer nos dous últimos partidos de Copa, do Rei e da Federación, o Compos está a contar cunha xeira máis que positiva na competición doméstica. Cinco partidos consecutivos sen perder e, os mesmos, tamén sen encaixar ningún gol. Un gran momento que iguala o feito a tempada pasada coa chegada de Antón Permuy ao equipo branquiazul. Diante, un Salamanca que suma tamén trece dos últimos quince puntos en xogo.

De menos a máis.

Se ben o Compos tardou en arrincar na liga por mor da acumulación de partidos entre a competición regular e as dúas copas, o Salamanca CF UDS non ten tanta excusa. O equipo castelán non puido sumar de tres ata a terceira xornada e non fixo o propio na casa ata hai case un mes, sendo a primeira das dúas vitorias consecutivas diante da súa parroquia e que confirmaba a mellora dun equipo que viña encadeando dous empates logo da goleada sufrida a mans do Bergantiños.

A día de hoxe, ese bo momento sitúa aos salmantinos na cuarta posición da táboa, aguantando por segunda semana consecutiva neses postos privilexiados sendo, xunto co Ávila, un dos dous recén ascendidos que están a facer as cousas ben e se demostra na clasificación. Isto é así grazas a seis vitorias, catro empates e só dúas derrotas, contra Rayo Cantabria e a antes comentada fronte ao Bergantiños. Un equipo que, ademais, se caracteriza polo seu ataque con dezasete goles a favor, pero que tamén conta con problemas en área propia, encaixando quince tantos.

Na súa casa, no histórico Estadio do Helmántico, asinaron as súas dúas únicas derrotas así como as dúas últimas vitorias, contra Laredo e Ávila; así como outros dous empates nun campo no que houbo goles en cada cita agás fronte ao Avilés nun partido que, a día de hoxe, sería polas prazas altas da clasificación. Tamén caeu no feudo salmantino o Alcorcón na Copa do Rei, superando os locais a primeira rolda da competición do 'KO'.

A décima.

Por décima vez, o Compos visitará o Helmántico. Un campo histórico que se complicou na historia máis recente do clube, enfrontándose ao Salamanca CF UDS ou antes nomeado Salmantino, na fase de ascenso á Segunda B do 2018. Máis sorte houbo nas visitas á antiga UD Salamanca, con dúas vitorias, dous empates e dúas derrotas.

Fronte ao equipo actual, o mellor resultado chegou na fase de ascenso, na que os salmantinos consegurían o premio en San Lázaro. Un gol de Naveira adiantaba aos nosos na primeira metade da ida. Non obstante, Ortiz asinaría o empate no segundo tempo viaxando unha semana despois cun resultado igualado. Xa na categoría de bronce chegaría o segundo enfrontamento, na época post-pandemia e o faría con outra data diferente á marcada no calendario goleando os locais por tres tantos a cero. Mesmo número de goles cos que se pecharía a tempada seguinte pero cun resultado con diferenza mínima grazas ao gol de Primo que adiantaba aos santiagueses e que remontarían os locais nos dez últimos minutos.

Chegadas semellantes.

Este domingo estarán fronte a fronte dous dos tres equipos máis en forma da actualidade, despois de sumar trece dos últimos quince puntos en xogo, sendo o Pontevedra o que mellor está incluíndo unha goleada na Copa contra o Levante.

O Salamanca pechou este gran momento a pasada fin de semana superando ao Valladolid Promesas na súa visita ao Anexo de Zorrilla. Un partido con moitas tarxetas e que se decantou do lado visitante grazas a un gol de Emaná no primeiro tempo. Un premio para os salmantinos e un castigo en forma de expulsión de Sergio Benito no engadido, vendo dous cartóns consecutivos.

Tamén precisou dun so gol o Compos para bater ao Llanera en San Lázaro. Un equipo que chegaba coas forzas xustas despois da viaxe a Almendralejo e que superou aos asturianos grazas a un único gol de David Soto aproveitando un balón morto logo dunha falta de Fer Cano directa ao longueiro.

Kike, baixa segura.

Despois de mancarse no partido fronte ao Extremadura, Kike volverá ser baixa segura para este domingo. O central, segundo Permuy en rolda de prensa, non volverá ata despois das vacacións de Nadal e será a primeira baixa confirmada. Tamén apunta a non ter oportunidade de xogar esta cita Hugo Matos, que xa adestra co grupo pero aínda non está ao máximo.

Volvemos a Castela.

Despois da visita da primeira xornada, a Soria, o equipo buscará os tres primeiros puntos en terras castelás, en Salamanca. O partido, que comezará este domingo ás 17 horas no Helmántico, poderá verse a través de Web Directo, previo paso por caixa cun prezo de aproximadamente seis euros. Tamén se poderá seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Toca erguerse

2024-11-15T17:00:00.003+01:00

Despois do pau pola derrota na Final da Copa Federación, volvemos á competición importante para un Compos que busca poñer terra de por medio cos postos baixos dunha clasificación cada vez máis apretada. Diante, un Llanera que quere volver saír vivo de San Lázaro e que ten á vista o posto de promoción de permanencia, dependendo tamén do que faga o Coruxo en Abegondo.

Problemas nas áreas.

O Llanera chega a esta cita dende os postos baixos da clasificación, ocupando agora unha posición de perigo que deixaron os nosos hai xa un par de semanas. Non obstante, fano tendo a tiro o posto que pode dar acceso á permanencia, agora mesmo ocupado por un Coruxo que tampouco está a pasar polo seu mellor momento. Un equipo, o asturiano, que volveu á categoría despois de dous anos na Terceira e que quere asinar, por primeira vez na súa historia, a permanencia na mesma.

A día de hoxe suman dez puntos logo de dúas vitorias, catro empates e cinco derrotas. Un equipo con pouco acerto nas dúas áreas e que fai bo o seu campo, cunhas dimensións máis pequenas ao que se acostuma nesta categoría e de herba artificial, complicando moito aos visitantes. Foi, de feito, onde conseguiron as dúas últimas visitas anotando tres dos oito goles que asinaron no que levamos de competición. En contra, ata quince goles que os sitúan como a cuarta peor defensa así como o segundo peor ataque do grupo.

Se na casa xa saben o que é gañar, non fóra de Posada de Llanera, onde non asinan unha vitoria dende o curso pasado, goleando ao Ceares en Xixón. E é que das cinco saídas só conseguiron puntuar en dúas, en Carballo e Laredo, grazas a dous empates. Sería fronte ao Bergan, ademais, na única ocasión na que conseguirían ver porta lonxe da casa empatando un 2-0 no último treito do encontro.

Un precedente... negativo.

Ao longo da historia, só unha vez se viron as caras Compos e Llanera en Santiago e o resultado non foi o máis positivo para os intereses do equipo branquiazul. Tal é así que serían os asturianos os que levarían os tres puntos no 2022 grazas a un único gol de Romaric, agora nas filas do Palencia.

A maiores, hai que dicir que será o segundo equipo asturiano que visite Santiago esta tempada, despois dunha vitoria do Langreo en San Lázaro nun partido onde a puntería saíu cara aos de Antón Permuy. Tamén será a segunda visita dos asturianos a terras galegas despois do empate antes comentado en Carballo.

Dobre vitoria.

A pasada fin de semana, o Compos non quixo deixar nada pendente na súa visita a Carballo. Un primeiro tempo igualado, onde os locais tiveron dúas oportunidades incluíndo un penalti parado por Rabanillo, o segundo tempo foi totalmente para unha apisonadora que atopou en Samu un protagonista inesperado. O centrocampista, que xogou os dous últimos partidos en ataque, asinou o seu primeiro 'hat-trick' facendo o primeiro superada a media hora e completándoo en dous minutos de tolos. A goleada a completou Ocaña xa no engadido cun golazo.

Tamén hai que falar do ocorrido o mércores en Almendralejo, a última cita dun equipo que non foi quen de facer historia. Unha Esedé que se viu por diante no marcador contra un Extremadura de Terceira con moitas ganas de dar unha boa noite á súa xente e que aproveitou os erros da defensa branquiazul para poder dar a volta ao resultado e asinar o primeiro título da súa curta historia.

Algo máis igualada foi a visita do Valladolid Promesas ao Pepe Quimarán. Un partido que se decantou do lado local no segundo tempo grazas a un gol de Arellano. Minutos despois, sería o propio Llanera o que quedaría con dez homes sobre o campo pola expulsión de Mendy.

Kike queda nun susto.

Kike, que tivo que ser substituído o mércores por unha lesión muscular, é a primeira baixa confirmada malia que a lesión semella non ser tan forte como se esperaba. O central que cumpriu 50 partidos co primeiro equipo do Compos, será baixa xunto con Hugo Matos para unha cita na que volve Giuliano a un partido de liga despois da súa sanción o pasado sábado. Tamén cae Trasi por molestias.

Media hora despois.

O partido deste domingo comezará media hora despois do acostumado, ás 17:30, en San Lázaro. Un partido con entradas xa dispoñibles a 15 euros para maiores de 30, 10 euros para xente de entre 17 e 30 anos con Carné Xoven e 5 euros para menores de 17.

Un encontro que se poderá ver na segunda canle da TVG así como seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Non hai tres sen catro

2024-11-08T17:00:00.003+01:00

O Compos afronta este sábado unha nova saída complicada, ás Eiroas, para tentar aumentar a xeira de tres partidos sen perder nin encaixar que agora mesmo suma o equipo de Antón Permuy en liga. Por diante, ademais deste partido contra un Bergantiños que está a facer un gran primeiro treito de tempada, a Final da Copa Federación no horizonte contra o Extremadura na que será a segunda saída consecutiva.

Un gran arrinque.

O Bergantiños, recén ascendido, colleu bo ritmo na súa volta á Terceira a pasada tempada para subir con forza e manter ese bo camiño na Segunda Federación. Tal é así que o equipo carballés pecha arestora os postos de promoción de ascenso á Primeira Federación, igualados a puntos con outros catro equipos pero superándoos pola diferenza de goles a favor dun equipo con acerto nas dúas áreas.

Dezaséis puntos suma o Bergan despois de dez partidos de liga, dos que gañaron catro, empataron outros catro e perderon só dous, sendo o equipo que menos perdeu despois do Numancia e igualado con outros cinco equipos máis. No que si destaca este equipo é que se trata do que máis goles a favor sumaron, con dezanove. Por contra, encaixaron once tantos sumando a segunda mellor diferenza de goles só superada pola do líder.

Este bo camiño é grazas, en gran parte, ao traballo realizado na súa casa. Cinco equipos pasaron este curso polas Eiroas e tanto Avilés como Ávila, os dous equipos que os superan na táboa, marcharon sen nada. Numancia, Laredo e Llanera si puideron sumar un punto nun campo do que non saen os tres puntos dende maio, cando caeron contra o Somozas sendo xa equipo ascendido e sen nada en xogo. Sería, ademais, a súa única derrota en maís dun ano e medio.

Longa, e igualada, historia.

Compos e Bergantiños xa son máis que vellos coñecidos. Dous equipos que se enfrontaron xa en trinta ocasións sendo Carballo, ademais, a primeira saída da historia do Compos hai xa máis de sesenta anos na Serie A. Daquela vitoria ata agora, pasando por tres campos diferentes na vila bergantiñá, ata quince precedentes nos que os nosos sacaron un total de seis vitorias, fronte ás sete locais e só dous empates.

Dúas visitas a Pedras Brancas onde os nosos conseguiron esa primeira vitoria e unha segunda, anos despois. Sería o mesmo número de triunfos ca o asinado nas Eiroas, casa do Bergantiños dende hai máis de vinte anos e que recibiu aos nosos en oito ocasións. A maiores, só se acadaría un empate no feudo actual e os cinco encontros restantes se pecharon con triunfo local.

A última cita, hai dúas tempadas, rematou con vitoria branquiazul. Charly, agora nas filas do Pontevedra, asinou o primeiro tanto do encontro no primeiro tempo. O paso por vestiarios foi positivo para o equipo de Fabiano. Só tres minutos precisou Roque para conseguir o empate mentres que o segundo se faría de rogar, obra de Fer Beltrán a sete minutos para o final do encontro.

Mesmo resultado.

A pasada fin de semana, o Compos de Permuy sumou a súa segunda vitoria consecutiva como local na liga contra un Coruxo que non foi quen de parar a un equipo que comeza a carburar ben. Un gol de Santi De Prado foi suficiente para pechar unha vitoria axudada polo gran traballo defensivo dunha Esedé que non encaixa dende hai máis de tres partidos.

Non tivo a mesma sorte o Bergantiños na súa visita a Valladolid. No Anexo de Zorrilla, o equipo carballés caeu contra o filial branquivioleta, nun partido igualado e que se decantou polo conxunto local mediado o segundo tempo, cun tanto de Xavi Moreno.

Mantemos os problemas.

Hugo Matos segue a adestrar a parte por mor dos seus problemas no nocello. Si que puido volver cos seus compañeiros esta semana Pablo Antas. Non obstante, os dous apuntan a ver o partido dende a bancada das Eiroas. A maiores, o adestrador terá que facer outros dous descartes antes do mesmo.

Sábado con horario cambiado.

O partido será este sábado nas Eiroas, con entradas para a xente de Santiago a 15 euros, ás 17 horas, retrasando o seu comezo dúas horas con respecto á hora marcada inicialmente. Un partido que, ademais, se poderá ver na segunda canle da TVG así como seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Pasou a festa

2024-11-01T17:00:00.003+01:00

Despois dunha festa, cun ambiente típico das grandes citas, volve a liga. Volve a competición que segue a ser a materia pendente para un Compos que en menos de dúas semanas terá a Final da Copa Federación e que demostrou que non ten medo de ninguén, facendo un partido maiúsculo contra todo un Alavés de Primeira división, con xogadores de máximo nivel. Unha imaxe semellante terán que dar este mesmo domingo no mesmo estadio contra un Coruxo que pecha os postos de permanencia con só tres puntos de vantaxe sobre os nosos, agora mesmo en postos de promoción de permanencia. Xusto os tres puntos que estarán en xogo e que poden confirmar a mellora dun equipo que sabe xogar mellor do que se puido ver ata o de agora nunha competición doméstica lastrada polos partidos entre semana.

Con acerto.

O Coruxo superou o primeiro cuarto da tempada rondando os postos máis baixos da clasificación, mais sen caer nos mesmos. Un equipo que soubo ter acerto no área rival mais non na propia, anotando e encaixando goles en todos os partidos agás dous, incluíndo un empate a cero.

Décimo terceiros na clasificación, conseguiron tres vitorias e dous empates sufrindo, ademais, catro derrotas. Un equipo que puido anotar doce goles, quedando sen ver porta na primeira xornada e a pasada fin de semana, na que tampouco encaixaron, e que recibiron outros trece. Unha cifra, a primeira, que os sitúan entre os equipos con máis acerto da zona media baixa,

En canto aos partidos a domicilio, sen termo medio. Vitorias en Posada de Llanera e Laredo, anotando dous goles por encontro e encaixando un no primeiro, e derrotas en Avilés, por dous goles de diferenza, e Ávila, nun partido no que caeron por só un tanto de diferenza malia chegar ao tempo de lecer cun resultado favorable de 1-2.

Sen goles.

A pasada fin de semana foi unha xornada na que tanto Compos coma Coruxo non tiveron acerto de cara á porta contraria. Os de Antón Permuy visitaron un Román Suárez Puerta no que, de momento, ninguén puido sequera marcar un gol, sendo así o primeiro equipo en puntuar na cidade asturiana, nun campo que se presume como un dos grandes fortíns da categoría.

Tampouco habería goles no Vao, nun partido no que Coruxo e Valladolid Promesas non foron quen de superar ao contrario deixando os dous a súa portería a cero.

Ao anterior hai que engadir que o Compos volve, unha semana máis, a chegar con menos tempo para preparar o encontro mor do gran encontro de Copa desputado o martes contra o Alavés no que os vascos se levaron o triunfo grazas a un gol de Kike en propia porta. Os nosos, ademais, mereceron moito máis pecando de falta de acerto.

Superioridade histórica.

O Coruxo visitou Santiago en xa quince ocasións nos últimos sesenta anos, sendo xa vellos coñecidos os dous equipos. Un gran número de enfrontamentos nos que o Compos sae como claro vitorioso despois de superar aos vigueses en dez citas, contra só unha vitoria visitante hai xa nove tempadas. Por outra parte, si que puideron marchar con catro empates.

A última visita dos verdes a San Lázaro, a tempada pasada, pechouse co décimo triunfo branquiazul grazas a un único gol de Fer Beltrán. Rompía así unha xeira de dous empates consecutivos entre dous equipos que se coñecen de marabilla e con resultados que non superan o gol de vantaxe dende hai once anos.

Baixa, dúbida e cansanzo.

Para este encontro, Permuy xa confirmou a baixa de Pablo Antas, unha vez máis, por lesión. A maiores, haberá a dúbida ata última hora de Hugo Matos, quen tivo que saír do campo no primeiro tempo contra o Alavés por lesión. Tamén, cansanzo xeral entre os xogadores por ter que desputar, de novo, outro partido entre semana.

Volta ao ambiente habitual.

Despois dunha noite como hai anos que non se vía nas bancadas do estadio, hai que pensar xa nunha nova cita, na volta á realidade. E este domingo volverá o ambiente habitual no Vero Boquete para recibir ao Coruxo nun partido con entradas a 15 euros para maiores de 30, 10 euros para rapaces entre 18 e 30 con Carné Xoven e 5 euros para menores.

Por contra, quen non poida asistir poderá velo na segunda canle da TVG así como seguilo nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.

Antes da festa

2024-10-25T17:00:00.004+02:00

Por primeira vez, os nosos tiveron unha semana para preparar un partido de liga e, sobre todo, poder descansar e chegar a tope a un desprazamento complicado como é a visita a Avilés, historicamente difícil. Será, ademais, un partido no que as cabezas estarán postas tamén no martes, no partido da Copa no que se espera a maior asistencia ao estadio dos últimos anos.

Co Numancia na mira.

O Avilés comezou a liga dun xeito moi diferente ao do ano pasado, aprendendo dos erros e ocupando agora un dos postos privilexiados. Tanto é así que os avilesinos teñen opcións de asaltar o primeiro posto nun so partido, empatados a puntos con Pontevedra e Ávila, revelación do campionato. Un equipo, o asturiano, que está a facer as cousas moi ben no campionato regular despois de tirar a participación na Copa Federación, nun mal partido co Lealtad.

Con dezaseis puntos e terceiros clasificados, conseguiron cinco triunfos e un empate. A maiores, só dúas derrotas en liga ás que sumar unha máis na Copa coa que caeron. Hai que engadir tamén que é un equipo que asinou doce goles no que levamos de campionato e que encaixou nove, todos a domicilio. E é que os asturianos suman por vitorias, sen goles en contra, cada partido no Román Suárez Puerta.

Unha cidade difícil.

Moitas foron as visitas do Compos a Avilés, tanto para enfrontarse ao antigo Ensidesa como ao Real Avilés e en poucas houbo unha volta feliz. Vinte e dúas saídas cara Asturias para visitar Santa Bárbara, Muro de Zaro e o Román Suárez Puerta e... só dúas vitorias, ambas as dúas no actual estadio. Outras cinco remataron en empate mentres que os locais sumaron quince triunfos.

O último punto chegaría hai dous anos, nun partido con catro goles no que Pablo Durán adiantaría aos nosos, empatando Sergio García antes do tempo de lecer. No segundo tempo Pablo Antas devolvería a vantaxe visitante precisando, de novo, dez minutos Morcillo para facer o empate definitivo. Por outra parte, a última vitoria branquiazul no Román Suárez Puerta data de 2015. Un so gol de Quim Araujo no segundo tempo sería suficiente para bater aos asturianos na súa casa.

En canto á última visita, a tempada pasada, remataría con vitoria local grazas aos goles de Isma Cerro e un Natalio que ten a medida máis que tomada ao Compos, marcando un gol por ano nas tres últimas tempadas. O tanto que faría Manu Barreiro, que no seu momento supoñía o 1-1, foi insuficiente para puntuar.

Papeis cambiados.

A pasada fin de semana se trocaron os papeis. O Compos, que non gañara na casa en toda a tempada, sumaba o seu primeiro triunfo en liga como local superando ao Guijuelo nun bo partido tanto a nivel defensivo como ofensivo. Un gol de Hugo Matos bastaría para sumar de tres engadindo unha gran actuación de Rabanillo baixo paus.

Pola súa parte, o Avilés sufriría un duro pau na súa visita a Valladolid. Catro goles dun filial pucelano que sentenciou o encontro nunha hora, chegando ao tempo de lecer xa con dous de vantaxe sendo imposible de reducir para os asturianos e sufrindo a segunda derrota da liga chegando, de novo, con goleada en contra igual que en Carballo hai varias semanas.

Semana para recuperar.

O Compos chega, por fin, despois dunha semana enteira para poder recuperar forzas despois dun mes moi duro con dobre sesión de partidos. Primeira semana para, tamén, poder preparar un partido no que Diego apunta a ser baixa e no que haberá tres ausencias máis axudadas polos problemas físicos mor da carga de traballo destas semanas.

Sen pensar no martes.

Por diante, unha semana ilusionante para o Compos e a súa afección, que xa se prepara para recibir o vindeiro martes ao Deportivo Alavés, primeiro equipo de Primeira que visita Santiago en partido oficial en máis de vinte anos. Unha cita para o que o estadio tamén contará con algunhas novidades e no que haberá sorpresas para os asistentes ao mesmo.

Antes, este mesmo sábado, hai que visitar ao Avilés nun partido que dará comezo ás 18 horas no Román Suárez Puerta e que se poderá ver, en caso de non desprazarse, pola web do clube local previo paso por caixa. Tamén se poderá seguir nas contas de X da Curva Branquiazul e do clube.