d-politiki

Η Δημιουργία, Ξανά! προωθεί την ψευδοεπιστήμη της ομοιοπαθητικής

2012-05-26T03:07:00.001+03:00

Με μεγάλη μου λύπη διαπίστωσα πως η Δημιουργία, Ξανά! προωθεί την ψευδοεπιστήμη της ομοιοπαθητικής στο πρόγραμμά της:

Τρεις από τις πλέον διαδεδομένες εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας, είναι ο βελονισμός, η ομοιοπαθητική και η χειροπρακτική. Προτείνω να δημιουργηθούν πιλοτικά κέντρα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Αυτά μπορούν να ενσωματωθούν σε Υποκαταστήματα του ΙΚΑ ή σε μεγάλα νοσοκομεία σε πρώτη φάση και στη συνέχεια ανάλογα με τα αποτελέσματα να επεκταθούν σε μεγάλες πόλεις.

Υπάρχουν καταξιωμένοι και έμπειροι επιστήμονες με πολυετή πείρα στους παραπάνω τομείς, με τους οποίους θα συνεργαστούμε, προκειμένου να οργανώσουμε τα εν λόγω κέντρα. Βασική μας προτεραιότητα είναι η ενσωμάτωση εναλλακτικών θεραπειών στον ιστό της κοινωνικής ασφάλισης. Συγκεκριμένα θα δημιουργήσουμε κατ αρχήν πιλοτικά κέντρα, στα οποία έμπειροι και εξειδικευμένοι, ομοιοπαθητικοί γιατροί, βελονιστές γιατροί και χειροπράκτες γιατροί θα εξετάζουν και θα θεραπεύουν όσους ασφαλισμένους το επιθυμούν.Η αντιμετώπιση περιστατικών με τις εν λόγω θεραπευτικές μεθόδους θα προσφέρει στην κοινωνική ασφάλιση: εισαγωγή λιγότερων ασθενών στα νοσοκομεία, ελάττωση του χρόνου νοσηλείας, λιγότερες δαπάνες για την υγεία, λιγότερες δαπάνες για εξωνοσοκομειακά έξοδα, λιγότερες ώρες απουσίας από την εργασία, αύξηση της παραγωγικότητας, λιγότερη ταλαιπωρία των πολιτών, λιγότερες παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό από την μη χρήση φαρμάκων, εξαιρετικό αντίκτυπο στην ψυχοσωματική υγεία των πολιτών.

Με λίγα λόγια, το δύσμοιρο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης θα αναλάβει να χρηματοδοτεί και "εναλλακτικές" μεθόδους θεραπείας.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα του "φτιάχνουμε ένα πρόγραμμα στο πόδι μετά από συζητήσεις στο Ίντερνετ".

Η πραγματικότητα, όπως αποτυπώνεται από το Εθνικό Κέντρο για Συμπληρωματική και Εναλλακτική Ιατρική των ΗΠΑ:

Key Points

There is little evidence to support homeopathy as an effective treatment for any specific condition.
Although people sometimes assume that all homeopathic remedies are highly diluted and therefore unlikely to cause harm, some products labeled as homeopathic can contain substantial amounts of active ingredients and therefore could cause side effects and drug interactions.
Homeopathic remedies are regulated by the U.S. Food and Drug Administration (FDA). However, FDA does not evaluate the remedies for safety or effectiveness.
Several key concepts of homeopathy are inconsistent with fundamental concepts of chemistry and physics. There are significant challenges in carrying out rigorous clinical research on homeopathic remedies.
Tell all your health care providers about any complementary health practices you use. Give them a full picture of all you do to manage your health. This will help ensure coordinated and safe care.

Για όσους δεν γνωρίζουν, η ομοιοπαθητική χρησιμοποιεί "φάρμακα" τα οποία αποτελούνται από δραστική ουσία αραιωμένη σε εκατομμύρια μέρη απλού... νερού. Έχει υπολογιστεί πως πιθανόν ούτε ένα μόριο δραστικής ουσίας μπορεί να μην περιέχεται σε κάποια ομοιοπαθητικά "φάρμακα".

Πολλοί γιατροί δεν θεωρούν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα επικίνδυνα, γιατί στην πραγματικότητα αποτελούνται από απλό νερό. Και, υπάρχουν πιθανά ωφέλη από το φαινόμενο placebo, δηλαδή την βελτίωση της κατάστασης ασθενών που "νομίζουν" πως παίρνουν κάποιο φάρμακο που τους ωφελεί.

Σε κάθε περίπτωση όμως αυτά τα φάρμακα δεν έχουν εμπειρικά αποδειχθεί ότι θεραπεύουν οποιαδήποτε ασθένεια, και η προτεινόμενη χρηματοδότηση τους από το ασφαλιστικό σύστημα αποδεικνύει μάλλον την παρείσφρυση καλοθελητών ομοιοπαθητικών στις τάξεις του κόμματος της Δημιουργίας, ξανά!

Η "δημοκρατία" του Θάνου Τζήμερου

2012-05-24T18:43:00.003+03:00

Στις πρόσφατες εκλογές, η Δημιουργία, Ξανά! είναι το μοναδικό κόμμα που σκέφτηκα να ψηφίσω αντί της Νέας Δημοκρατίας. Οι θέσεις της φαίνονταν αρκετά ισορροπημένες, η ιδέα των νέων και αφθάρτων προσώπων ελκυστική, ο λογικός μεταρρυθμιστικός λόγος επιθυμητός.

Δεν την ψήφισα για δύο λόγους: πρώτον γιατί πιστεύω στην ανάγκη οι διαφορετικές φωνές να ενσωματώνονται σε κόμματα εξουσίας ως διαφορετικές τάσεις έτσι ώστε να έχουν ελπίδα να μεταβληθούν σε κυβερνητική πολιτική. Δεύτερον, γιατί ήθελα να βεβαιωθώ πως δεν επρόκειτο για έναν ακόμα διάττοντα αστέρα της πολιτικής (όπως οι παλιότεροι "Δημοκρατικοί" και άλλες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες).

Οι μετεκλογικές διεργασίες σε αυτό το κόμμα με έπεισαν πως η επιφύλαξή μου ήταν δικαιολογημένη. Ακούστε λόγο που εκφέρει ο φορέας ενός "νέου πολιτικού πολιτισμού"!

Χθες το βράδυ, ενώ συζητούσα με τον πρώην πρωθυπουργό του Βελγίου και πρόεδρο της ALDE, Guy Verhofstandt, ένα νέο σχέδιο για την ανάπτυξη της Ελλάδας (σε μια συνάντηση που διήρκεσε 4 ώρες), κι ενώ το ενδεχόμενο της αποπομπής μας από την Ευρωζώνη αντιμετωπίζεται ως το πλέον πιθανό σενάριο, με τα κράτη-μέλη να αποτιμούν το κόστος αυτής της εξέλιξης, ενημερώθηκα ότι 8 μέλη του πολιτικού συμβουλίου της Δημιουργίας Ξανά εγκλωβισμένα στον μικρόκοσμό τους αποφάσισαν να εναντιωθούν στην εκλογική σύμπραξη με τη Δράση και μου έστειλαν τελεσίγραφο να την ακυρώσω μέσα σε 20 λεπτά!
...
Η πορεία μας δεν μπορεί να γίνεται με τραβηγμένο το xειρόφρενο. Αυτή τη στιγμή, μέλη και ψηφoφόροι της Δημιουργίας Ξανά και της Δράσης πρέπει να σκέφτονται μόνο ένα πράγμα: τη δικαίωση της προσπάθειάς μας. Κάθε αντίθετη κίνηση, κατά παράβαση του καταστατικού και κάθε έννοιας κομματικής νομιμότητας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ζήτησα τις παραιτήσεις τους. Τις περιμένω. Θεωρώ ότι η στοιχειώδης αίσθηση δημοκρατικής τάξης προτάσσει όταν κάποιος διαφωνεί με τις αποφάσεις της Εθνικής Επιτροπής και του Προέδρου είτε να τις στηρίξει είτε να παραιτηθεί.

Αν ο κ. Τζήμερος δεν μπορεί να ελέγξει στοιχειωδώς τη λειτουργία του κόμματός του 2.1%, πώς πραγματικά ελπίζει να κυβερνήσει την Ελλάδα;

Τί είδους στοιχείο δημοκρατικότητας είναι να διαγράφονται δια της παραιτήσεως τα περισσότερα μέλη του "Πολιτικού Συμβουλίου" του κόμματος;

Αν βέβαια έχουν δίκιο αυτοί οι 8 που διαμαρτυρήθηκαν, τότε έχει άδικο ο Τζήμερος. Ενώ αν έχει δίκιο ο Τζήμερος ως προς την σύμπαρξη με την Δράση, το γεγονός πως τόσοι πολλοί μέσα από το κόμμα του διαφωνούν με "τελεσίγραφο", σημαίνει πολλά για το είδος των ανθρώπων που απαρτίζουν αυτή την προσπάθεια.

Κοινώς: βρούβες ο θησαυρός. Ο καινούριος πολιτικός πολιτισμός αποδεικνύεται ένα ευφυές τρυκ του ικανού διαφημιστή το οποίο κατέρρευσε με την πρώτη πνοή του ανέμου.

Οι λανθασμένες απαντήσεις του Στέφανου Μάνου

2012-05-24T14:54:00.003+03:00

Ο κ. Μάνος γράφει:

Η τελευταία φράση με φέρνει στο δεύτερο σχόλιο του ρεπορτάζ του κ. Ζούλα, ότι αποφύγαμε να απαντήσουμε στο ερώτημα για το πώς θα αισθανθούμε αν το εγχείρημά μας αποδειχθεί αιτία να χάσει την πρώτη θέση η Ν.Δ. Σε αυτό απάντησα μειδιών ότι χωρίς το εγχείρημά μας η Ν.Δ. έχασε το 45% των ψηφοφόρων της του 2009. Δεν χρειάζεται εμάς για να χάσει. Τα καταφέρνει μόνη της. Αλλά μια και ο κ. Ζούλας ασχολείται με την πολιτική των αισθημάτων, γιατί δεν θέτει το ίδιο ερώτημα και στον κ. Βενιζέλο που στο κάτω κάτω της γραφής μέχρι προχθές συγκυβερνούσε με τον κ. Σαμαρά;

Πρόκειται για ένα μάλλον αστείο επιχείρημα. Φανταστείτε πως είστε στο χείλος ενός γκρεμού, και το μόνο που σας κρατάει ζωντανό είναι ένα σκοινί. Το σκοινί είναι παλιό, είναι φθαρμένο, δεν είναι καλά συντηρημένο. Τρίβεται πάνω στα βράχια και είναι έτοιμο να κοπεί. Είναι επιχείρημα το: "κάποιοι δεν φρόντισαν το σκοινί, το αδυνάτισαν, το εξασθένισαν, άρα δεν φταίω εγώ αν αρχίσω να κινούμαι πέρα δώθε, να πιέζω και να τραβάω, διακινδυνεύοντας να κοπούν και οι τελευταίες ίνες που με κρατάνε ζωντανό;" Αν κάποιοι ακούσουν τον κ. Μάνο και ψηφίσουν Δημιουργία, Ξανά-Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία και όχι Νέα Δημοκρατία, τότε απλά θα αυξηθούν οι πιθανότητες να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτος στις εκλογές και οι φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις να αποτελέσουν μειοψηφία:

Ακόμα και αν λογίζει κάποιος σε αυτές τη Δημοκρατική Αριστερά, το άθροισμα των φιλοευρωπαίων στην Βουλή ήταν 168. Ας πάρει 20 έδρες το κόμμα του κ. Μάνου, όπως ελπίζει, κι ας χάσει η Νέα Δημοκρατία 50 ερχόμενη δεύτερη. Ποια είναι η σούμα: 138.

Τα μαθηματικά απλά δεν βγαίνουν...

Επίσης:

Τα πράγματα δεν είναι όμως τόσο απλά. Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, μεταξύ 2009 και 2012, έχασαν 3 εκατ. ψηφοφόρους. Ο συνασπισμός Δημιουργία Ξανά και Δράση στη Βουλή είναι η μοναδική επιλογή φιλοευρωπαϊκής σταθερότητας και μεταρρύθμισης για τις εκατοντάδες χιλιάδες που (όπως δείχνουν όλες οι μετρήσεις) εξακολουθούν να αρνούνται να ξαναψηφίσουν τα κόμματα που τόσο τα απογοήτευσαν. Χωρίς να είναι αυτή η πρόθεσή μας, η παρουσία μας στη Βουλή στερεί τον ΣΥΡΙΖΑ από τις θυμωμένες ψήφους φιλοευρωπαίων που αρνούνται να ξαναψηφίσουν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ και έμμεσα ευνοεί τη Ν.Δ.

Όλα τα κόμματα που απαρτίζουν τη Δημιουργία, Ξανά!-Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία έχουν δοκιμαστεί στις εκλογές, είτε του 2012, είτε του 2009. Το 2009, ακόμα και στις ευρωεκλογές ΔΕΝ ψηφίστηκαν από πολύ κόσμο. Ούτε τον Μάιο του 2012 ψηφίστηκαν από τα 3 εκατ. των χαμένων ψηφοφόρων.

Απλά δεν πείθουν τον κόσμο. Από που προκύπτει πως οι δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι θα ψηφίσουν το νέο εγχείρημα; Δεν ψήφισαν παρόμοια κόμματα το 2009, ούτε το 2012. Ψήφισαν είτε άλλα κόμματα, είτε έμειναν στο σπίτι τους.

Μήπως έγινε καμιά τεράστια μεταβολή στα προγράμματα της Δράσης-ΦΣ και της Δημιουργίας, ξανά! μέσα στον τελευταίο μήνα έτσι ώστε τα εκατομμύρια των ψηφοφόρων να προστρέξουν τώρα στις κάλπες; Δεν το νομίζω.

Το ζήτημα είναι απλό και σαφές: στις 17 του Ιουνίου κρίνεται το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη. Όποιος θέλει να μην ληφθεί η "λάθος" απάντηση πρέπει να δράσει στα πλαίσια της εκλογικής πραγματικότητας που προτάσσει την αδήριτη ανάγκη να αποφευχθεί η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην 1η θέση. Αν δεν αποφευχθεί αυτό, όλα τα άλλα είναι εις μάτην.

Δράση-ΦΣ/Δημιουργία, Ξανά! συνεργάζονται για να υπερβούν το 3%

2012-05-22T09:24:00.000+03:00

Ο Θάνος Τζήμερος, σε μια ανάρτηση στο facebook λίγο πολύ επιβεβαιώνει τον ευκαιριακό χαρακτήρα της συνεργασίας της Δημιουργίας, Ξανά! με τη Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία:

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι κοινή κάθοδος δύο κομμάτων στις εκλογές δεν σημαίνει ότι τα κόμματα ταυτίζονται. Εξακολουθούν να είναι ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ κόμματα. Χωρίς πολιτικούς η Δημιουργία, ξανά!, - με έναν μόνο πολιτικό η Δράση. Ποιο όνειρο χάθηκε και γιατί; Ποιος "μολύνθηκε" και γιατί; Εμείς συνεχίζουμε με τους στόχους μας και το όραμά μας και η Δράση συνεχίζει με το δικό της. Είναι κακό να θέλουμε να εξασφαλίσουμε το 3% για να μπούμε στη Βουλή; Ωραία, θα μπορούσαμε να το πετύχουμε μόνοι μας - θα μπορούσαμε όμως και να μην το πετύχουμε. Πού είναι το πρόβλημα αν αθροίσουμε δυνάμεις και μετά "χωρίσουμε τα τσανάκια μας"; Θα μου πείτε: κατεβαίνεις από κοινού για να χωρίσεις μετά; Η απάντηση είναι "θα δούμε". Κι εμείς διαφωνούμε με κάποιες θέσεις της Δράσης κι εκείνοι με κάποιες δικές μας. Θεωρητικά θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε και με τους οικολόγους για να αθροίσουμε ψήφους - (δεν αποκλείεται να το κάνουμε). Στην επόμενη Βουλή θα είναι πολύτιμοι όσοι πιστεύουν στις μεταρρυθμίσεις και προτιμούμε να έχουμε συμμάχους στις ψηφοφορίες, αλλά και στην πίεση για υλοποίηση τους, στελέχη της Δράσης κι όχι Χρυσαυγίτες ή Τσιπραίους. Διαφωνεί κανένας με το σκεπτικό;

Είναι πλέον σαφές πως η συνεργασία της Δ,Ξ! με τη Δ-Φ/Σ, και, πιθανώς στο μέλλον με τους Οικολόγους Πράσινους είναι ένα "τρυκ" για να ξεπεραστεί το όριο του 3% και να μπουν -κατά τη γνώμη του κ. Τζήμερου- και τα 2-3 κόμματα στη Βουλή. Τον τιμά μάλιστα η αποδοχή αυτού του τρυκ, καθώς και η αποσαφήνιση των διαφορών ανάμεσα στα δύο κόμματα που επεσήμανα και εγώ.

Κατανοώ πλήρως την προσπάθεια αυτή, γιατί δείχνει έναν πολιτικό ρεαλισμό που λαμβάνει υπόψη την πραγματικότητα του εκλογικού συστήματος. Αποτελεί δηλαδή μια προσπάθεια να μην αποκλειστούν κάποιες φωνές από τη νέα Βουλή, αλλά να ενωθούν ευκαιριακά για να περάσουν το εμπόδιο του εκλογικού πλαφόν, και στη συνέχεια να ακολουθήσουν αυτόνομη πορεία.

Όμως ο πολιτικός ρεαλισμός του κ. Τζήμερου δεν θα έπρεπε να περιορίζεται σε ένα στοιχείο μόνο του εκλογικού συστήματος. Με το "τρυκ" της συνεργασίας ανομοίων πραγμάτων, αυξάνονται πράγματι οι πιθανότητες εισόδου αυτών των κομμάτων στη Βουλή. Όμως το κύριο στοιχείο του εκλογικού συστήματος είναι το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα.

Εφόσον ο κ. Τζήμερος θεωρεί σημαντικό στοιχείο τη δημιουργία κυβέρνησης από κόμματα όπως η ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, και ΔΗΜΑΡ, και δεσμεύεται πως θα υποστηρίξει τέτοια κυβέρνηση, γιατί τότε δεν ενώνει τις δυνάμεις του με ένα από αυτά τα κόμματα, πιθανότατα τη Νέα Δημοκρατία;

Κάνοντας μια τέτοια κίνηση, με βάση το σκεπτικό του, δεν θα σήμαινε πως αποδέχεται το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, ούτε πως η Νέα Δημοκρατία θα αποδεχόταν το δικό του. Αλλά θα πετύχαινε έτσι με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια:

Θα πετύχαινε τη βέβαιη είσοδο μελών του κόμματός του στη νέα Βουλή, αφού η υπέρβαση του πλαφόν 3% από τη Νέα Δημοκρατία είνα σίγουρη, ενώ δεν ισχύει το ίδιο για το σχήμα Δ,Ξ-Δ-ΦΣ.
Θα βελτίωνε τις πιθανότητες να πρωτεύσει η Νέα Δημοκρατία, να πάρει το μπόνους των 50 εδρών, και έτσι να αυξηθούν οι πιθανότητες να υπάρξει κοινοβουλευτική πλειοψηφία των κομμάτων (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) που θεωρεί πως θα έπρεπε να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Είναι απορίας άξιον, λοιπόν, γιατί οι Μάνος/Τζήμερος, παρότι αναγνωρίζουν την ανάγκη φιλοευρωπαϊκού μετώπου (ο μεν με την πρόταση για κοινή κάθοδο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΣΥ-ΔΡΑΣΗ, ο δε με την αποδοχή ευκαιριακής κοινής καθόδου μεταρρυθμιστικών κομμάτων που θα χωρίσουν μετά τους δρόμους τους), γιατί δεν αναζητούν μια ακόμα ευρύτερη συνεργασία που θα επετύγχανε όλους τους στόχους τους ακόμα καλύτερα;

Υπάρχει ένα επιχείρημα πως πιθανόν άνθρωποι που θα ψήφιζαν Δημιουργία, Ξανά! αυτοτελώς, δεν θα υποστηρίξουν τα στελέχη της αν μπουν σε ένα από τα μεγάλα κόμματα που τόσο έχει κριτικάρει. Όμως αν κάποιος υποστηρίξει τον κ. Τζήμερο αν και διαφωνεί με τις θέσεις του Μάνου ή του Βαλλιανάτου σε ορισμένα θέματα, τότε γιατί να μην τον υποστηρίξει αν διαφωνεί με τις θέσεις κάποιων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας;

Το ζήτημα είναι να μπουν φιλοευρωπαϊκές φωνές στη νέα Βουλή, και να αποφευχθεί η επικράτηση των ιδεών της άκρας και ασόβαρης αριστεράς. Μπροστά σ' αυτό το προκείμενο, ας ξεπεραστούν οι λοιπές δυσκολίες.

Μήνυμα σοβαρότητας από Σαμαρά-Μπακογιάννη

2012-05-21T21:16:00.003+03:00

Εξαιρετικό το μήνυμα ενότητας που δίνει η κοινή κάθοδος Νέας Δημοκρατίας - Δημοκρατικής Συμμαχίας, με προσχώρηση στελεχών της ΔΗΣΥ στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας.

Έχουν εκλείψει άλλωστε τα περισσότερα εμπόδια για μια τέτοια συνεργασία.

Ο κ. Σαμαράς απέδειξε, βάζοντας πλάτη σε κρίσιμη στιγμή με προσωπικό και κομματικό κόστος, πως η αντιμνημονιακή του ρητορική δεν αφορούσε την ιδέα της δημοσιονομικής προσαρμογής και της Ευρωπαϊκής προοπτικής αλλά την -επιβεβαιούμενη- ιδέα πως το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής οδηγούνταν σε αποτυχία από το συνδυασμό ανεπαρκούς αναπτυξιακής διάστασης κα κακής εφαρμογής από την κυβέρνηση Παπανδρέου.

Η δε κ. Μπακογιάννη απέδειξε πως στόχος της δεν είναι μόνο η καρέκλα -την οποία θα μπορούσε και να έχει σχετικά εύκολα αν ακολουθούσε το δρόμο σύμπραξης των μικρών φιλελεύθερων κομμάτων- αλλά η προσφορά στην χώρα μέσω δημιουργίας ενιαίου κεντροδεξιού μετώπου απέναντι στον ορατό κίνδυνο της αντιμνημονιακής, αντιευρωπαϊκής Αριστεράς.

Σημάδι του σωστού πολιτικού είναι να παραμερίζει τις προσωπικές διαφορές και να ιεραρχεί τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές. Στις εκλογές της 17-6-2012 ψηλά στην ιεράρχηση δεν είναι το μίγμα φιλελεύθερων/συντηρητικών πολιτικών, ούτε η παρελθούσα προσωπική ρήξη των δύο ηγετών. Αντίθετα, είναι ο προσανατολισμός της Ελλάδας: είτε ως χώρα με ανοιχτή οικονομία μέσα στον πυρήνα της ΕΕ, είτε ως ένα κρατικιστικό αποτυχημένο κράτος σοσιαλιστικών πειραματισμών.

Ο ευκαιριακός γάμος Δράσης-ΦΣ/Δημιουργίας, Ξανά!

2012-05-21T13:01:00.000+03:00

Ο γάμος της Δράσης-Φιλελεύθερης Συμμαχίας με τη Δημιουργία, ξανά! έγινα με προφανή εκλογική στόχευση. Είχε εκατέρωθεν αποκλειστεί:

ο κ. Τζήμερος ομιλούσε παντού για αυτόνομη κάθοδο στις κάλπες, με τη βεβαιότητα πως αφού είχε πάρει 2.1% από τους λίγους που είχαν προλάβει να μάθουν το κόμμα του, θα έμπαινε σίγουρα στη Βουλή στις 17 Ιουνίου. Ταυτόχρονα επέμενε στην αρχή του για "Πολιτική χωρίς Πολιτικούς" ενώ χαρακτήριζε αρνητικά την επικοινωνιακή ικανότητα του κ. Μάνου
ο κ. Βαλλιανάτος απέκλειε τη συνεργασία με τη Δημιουργία, Ξανά, μιας και δεν ήταν βέβαιος για τη θέση του κόμματος σε ζητήματα προσωπικών ελευθεριών, θεωρώντας σχεδόν βέβαιη την κάθοδο με την Δημοκρατική Συμμαχία. Ο δε κ. Μάνος ζητούσε ευρωπαϊκό μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΡΑΣΗ-ΔΗΣΥ με προφανή στόχευση την αποφυγή κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μέσω του αθροίσματος των ποσοστών αυτών των κομμάτων.

Τί συνέβη λοιπόν;

Δεν είναι αρκετά περίεργο να το καταλάβει κανείς.

Η μεν Δημιουργία, Ξανά! κατανόησε πως σε συνθήκες κατανοητής πόλωσης με το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας σε κίνδυνο, πολλοί πολίτες θα προτιμούσαν να ψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ αντί να έρθουν στο δικό του σχήμα. Επομένως το ποσοστό του 2.1% των προηγούμενων εκλογών θα ήταν δύσκολο να κατακτηθεί στις επόμενες εκλογές, πολλώ δε μάλλον να αυξηθεί.

Στο ίδιο δίλημμα βρέθηκε και η Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία αλλά με μεγαλύτερη επίταση. Το ποσοστό ήταν ακόμα μικρότερο (1.8%) ενώ δεν υπήρχε καν η ελπίδα πως θα αυξανόταν στις επόμενες εκλογές, αφού η Δράση-ΦΣ είναι γνωστή από καιρό και δεν έχει να προσμένει πολλούς νέους ψηφοφόρους.

Κάθισαν λοιπόν και υπολόγισαν πως αθροίζοντας τα ποσοστά τους θα λάβουν 3.9%, έχοντας λοιπόν ένα μαξιλάρι για την κοινή είσοδό τους στη Βουλή.

Τα ποσοστά των κομμάτων ωστόσο δεν αθροίζονται έτσι απλά.

Είναι προφανές πως η Δράση-ΦΣ, όντας το παλιότερο κόμμα του "φιλελεύθερου" χώρου είχε ένα αβαντάζ στις προηγούμενες εκλογές έναντι τόσο της Δημοκρατικής Συμμαχίας όσο και της Δημιουργίας, Ξανά! Ωστόσο, παρουσίασε το χειρότερο ποσοστό. Αυτό έγινε για δύο λόγους: τις προσωπικές αντιπάθειες που δημιουργούν σε μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων οι κκ. Μάνος και Βαλλιανάτος, και πολλές θέσεις τους που είναι πολύ "προχωρημένες" για την Ελληνική κοινωνία: γάμως ομοφυλόφιλων, ιθαγένεια με τη γέννηση στα παιδιά μεταναστών, αποποινικοποίηση ναρκωτικών, κτλ.

Αντίστοιχα, το ποσοστό του κ. Τζήμερου οφείλεται στο επικοινωνιακό χάρισμά του, καθώς και στην πολύ έξυπνη ιδέα ενός κόμματος φτιαγμένου από μη επαγγελματίες πολιτικούς που είχαν 5 χρόνια τουλάχιστον εργασιακή εμπειρία. Μεγάλη μερίδα του λαού αηδιάζει με τους ανεπάγγελτους παλαιοκομματικούς και επιζητά το νέο, και ο κ. Τζήμερος ήταν φορέας αυτού του νέου. Επιπλέον, αρκετοί ψηφοφόροι της Δημιουργίας, Ξανά! προτίμησαν αυτό το κόμμα και όχι κάποιο από τα άλλα φιλελευθεροειδή κόμματα, εξαιτίας της ορθολογικής στάσης του σε ζητήματα όπως το μεταναστευτικό, απαιτώντας, π.χ. να αποδίδεται η Ελληνική ιθαγένεια όχι αυτόματα με τη γέννηση, αλλά μετά από εξετάσεις στα 15 χρόνια.

Δεν πρόκειται λοιπόν να πετύχουν το αναμενόμενο 3.9%. Τόσο η πόλωση, όσο και τα ασυμβίβαστα προγράμματα των δύο κομμάτων, αλλά και η σαφής ανάγνωση του ευκαιριακού προεκλογικού χαρακτήρα της συνεργασίας, θα απωθήσουν πολλούς ψηφοφόρους.

Θα ήταν καλύτερο αυτά τα δύο κόμματα, αν είχαν στο μυαλό τους το καλό της Ελλάδας, να στήριζαν τη Νέα Δημοκρατία στις επερχόμενες εκλογές. Όχι βέβαια προσχωρώντας σε όλες τις θέσεις της ΝΔ όπου υπάρχουν αγεφύρωτες διαφορές. Ούτε αναστέλλοντας τη λειτουργία τους. Η κεντροδεξιά ευρωπαϊκή παράταξη μπορεί από τη φύση της να συστεγάζει διαφορετικές απόψεις υπό την σκέπη της φιλοευρωπαϊκής, πατριωτικής, και φιλελεύθερης ιδεολογίας.

Η συμβολική προσχώρηση 2-3 υποψηφίων σε εκλόγιμες θέσεις από κάθε κόμμα θα έδινε μήνυμα συσπείρωσης των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων, μπροστά στο ενδεχόμενο ανάδειξης της άκρας αριστεράς στην εξουσία. Δυστυχώς, ο καιροσκοπισμός δεν επέτρεψε στις ηγεσίες αυτών των μικρών κομμάτων να φανούν χρήσιμες στον τόπο. Ας ελπίσουμε πως οι ψηφοφόροι τους θα δούνε λίγο παρακάτω και δεν θα επικροτήσουν αυτή τους τη στάση.

Η έλλειψη κοινής λογικής του Θάνου Τζήμερου

2012-05-20T22:46:00.001+03:00

Σε συνέντευξή του στη Free Sunday ο Θάνος Τζήμερος αναφέρει:

Δεν φοβάστε όμως ακόμα μεγαλύτερη πόλωση στις εκλογές του Ιουνίου; Βεβαίως. Το μπόνους των 50 εδρών και οι άλλες διατάξεις αυτού του διαστροφικού νόμου σού επιτρέπουν να πεις ότι η δημοκρατία δεν λειτουργεί, ότι υπάρχει συγκεκαλυμμένη δικτατορία. Ναι, φοβάμαι την πόλωση, θεωρώ ωστόσο ότι υπάρχουν αρκετοί γενναίοι ψηφοφόροι που θέλουν να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό. Εμείς μετά τις εκλογές, αν μπούμε στη Βουλή –που όλα δείχνουν ότι θα το καταφέρουμε–, θα δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης και θα συνεργαστούμε με κάθε κυβέρνηση που έχει ουσιαστική ευρωπαϊκή πολιτική. Ακόμη κι αν τα κόμματα που θα την αποτελούν είναι παρασιτικοί οργανισμοί. Και τα κόμματα αυτά θα πρέπει να βρουν γρήγορα το δρόμο της αυτοκάθαρσης. Για μας, ωστόσο, το μείζον είναι η σωτηρία της Ελλάδας, και αν μετά τις εκλογές γίνει μια κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ –πολύ φοβάμαι ότι δεν θα αθροίζουν 151 έδρες τα τρία αυτά κόμματα μετά τις εκλογές– εμείς θα δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης.

Ας αναλύσουμε λογικά τη θέση του κ. Τζήμερου.

Ο κ. Τζήμερος προτάσσει τη σωτηρία της Ελλάδας, και θα υποστηρίξει κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Επομένως υποστηρίζει πως αυτά τα τρία κόμματα είναι "καλύτερα" από τα υπόλοιπα, γι' αυτό άλλωστε λέει πως θα τα στηρίξει. Δεν θα είχε νόημα να πει πως στηρίζει αυτά τα συγκεκριμένα κόμματα αν ήταν το ίδιο κακά όπως όλα τα υπόλοιπα.

Ωστόσο ο κ. Τζήμερος φοβάται ταυτόχρονα πως τα τρία αυτά κόμματα δεν θα αθροίζουν 151 έδρες.

Πρώτα απ' όλα, τα τρία αυτά κόμματα άθροισαν 168 έδρες στις προηγούμενες εκλογές, κι όμως δεν σχημάτισαν κυβέρνηση. Δεν είναι καθόλου βέβαιο λοιπόν πως θα μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση στις επόμενες.

Όμως γιατί το άθροισμα τους είναι πιθανό να πέσει κάτω και από το 151; Με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, αυτό θα συμβεί μόνο εάν αντιστραφεί η σειρά των δύο πρώτων κομμάτων και ο ΣΥΡΙΖΑ αναδειχτεί πρώτο κόμμα.

Η ανατροπή αυτή θα συμβεί εάν ο ΣΥΡΙΖΑ καλύψει και υπερκεράσει τη διαφορά με τη Νέα Δημοκρατία.

Αντιφάσκει λοιπόν ο κ. Τζήμερος:

Θέλει τη σωτηρία της Ελλάδας και γι' αυτό θα στηρίξει κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ
Θέλει να περάσει το 3%, γνωρίζοντας πως αυτές οι ψήφοι θα μπορούσαν να πάνε στα άλλα κόμματα με τα οποία θέλει να συνεργαστεί, και δη στη Νέα Δημοκρατία, κάνοντας πιθανότερη την δημιουργία πλειοψηφίας τους στη Βουλή

Ας φανταστούμε ένα σενάριο όπου ο ΣΥΡΙΖΑ υπερβαίνει τη Νέα Δημοκρατία κατά 0.1% ενώ η Δημιουργία Ξανά παίρνει 3% και μπαίνει στη Βουλή.

Σε τι θα έχει συμβάλει ο κ. Τζήμερος στη σωτηρία της Ελλάδας, αφού ένα μικρό ποσοστό των ψηφοφόρων του να πήγαινε στη Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε να σχηματιστεί η κυβέρνηση που θα επιθυμούσε να στηρίξει και ο ίδιος;

Είναι εύκολο να κατηγορεί κάποιος τον εκλογικό νόμο.

Ο εκλογικός νόμος όμως είναι αυτός που είναι, και οι σώφρονες και λογικοί άνθρωποι δρουν με βάση τα δεδομένα της πραγματικότητας, και όχι τις επιθυμίες τους.

Τα δεδομένα αυτά είναι σαφή:

Εάν η Δημιουργία Ξανά δεν κατέβαινε στις εκλογές ή συνεργαζόταν με κάποιο άλλο κόμμα, τότε μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων της θα πήγαινε στα κόμματα που ο κ. Τζήμερος θέλει να στηρίξει (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), αυξάνοντας την πιθανότητα σχηματισμού κυβέρνησης που θα μπορούσε να "σώσει" τη χώρα.
Εάν η Δημιουργία Ξανά κατεβεί στις εκλογές, τότε θα κόψει ψήφους από τα κόμματα που θέλει να στηρίξει ο κ. Τζήμερος, και αυξάνει την πιθανότητα να αποκτήσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία όλα τα υπόλοιπα.

Είναι σαφές τί πρέπει να κάνει ο κ. Τζήμερος εάν θέλει να είναι χρήσιμος στη χώρα: είτε να στηρίξει είτε να προσχωρήσει σε ένα από τα κόμματα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ προεκλογικά και όχι να μιλάει για ενδεχόμενη μετεκλογική στήριξή τους όταν η αυτόνομη κάθοδός τους μειώνει τις πιθανότητες να μπορούν αυτά να αποκτήσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Αποτίμηση της στάσεως των πολιτικών αρχηγών

2012-05-15T20:55:00.001+03:00

Η δημοσίευση των πρακτικών των συζητήσεων ανάμεσα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους πολιτικούς αρχηγούς, επιτρέπει να αξιολογήσουμε την στάση τους απέναντι στο ζήτημα δημιουργίας κυβέρνησης.

Η αριθμητική του εκλογικού αποτελέσματος απαιτούσε την σύμπραξη τουλάχιστον τριών κομμάτων για τη δημιουργία κυβέρνησης. Μόνο το άθροισμα ΝΔ+ΣΥΡΙΖΑ σχημάτιζε κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία όμως δεν θα είχε καμιά ουσιαστική προγραμματική βάση. Το άθροισμα ΝΔ+ΠΑΣΟΚ = 149 δεν επέτρεπε την σύσταση κυβέρνησης ενώ όλα τα υπόλοιπα αθροίσματα ήταν μικρότερα.

Ο μεν Πάνος Καμμένος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, αφού φάνηκε αρχικά αδιάλλακτος με τις δηλώσεις του πως "ούτε νεκρός" δεν συζητάει με Σαμαρά και Βενιζέλο, τους οποίους χαρακτήρισε δοσίλογους, στη συνέχεια φάνηκε διαλλακτικός με το "Σχέδιο B" που παρέδωσε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αυτή η διαλλακτικότητα, ωστόσο, ακυρώθηκε όταν αποκήρυξε αυτό το κείμενο, βγάζοντας λίγο πολύ ψεύτη τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στη συνέχεια απαίτησε να δημιουργηθεί κυβέρνηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων με τη στήριξη της Βουλής, πρόταση που φυσικά απορρίφθηκε, γιατί δεν είχε κανένα νόημα να κυβερνήσει το 11% με τη στήριξη των 13% και 19% (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ). Η συνολική στάση του χαρακτηρίζεται κατώτερη των περιστάσεων, και καταδεικνύει πως δεν είχε ποτέ πραγματική πρόθεση να βοηθήσει στην εξεύρεση λύσης.

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε την δυνατότητα να κυβερνήσει με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Αριστεράς, και την ανοχή της Νέας Δημοκρατίας, με μοναδικό όρο την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ βασίζεται στην καταγγελία του Μνημονίου στα πλαίσια μιας Ευρωπαϊκής στροφής ενάντια στη λιτότητα. Ωστόσο, την κρίσιμη στιγμή, όταν είχε την ευκαιρία να βγει στην κυβέρνηση και να βοηθήσει να πραγματωθεί η Ευρωπαϊκή αυτή στροφή, την απέρριψε. Εύλογα λοιπόν υποθέτει κανείς πως (α) είτε δεν θέλει να κυβερνήσει, γνωρίζοντας πως οι προεκλογικές δεσμεύσεις του είναι μη εφαρμόσιμες ή καταστροφικές, ή (β) καιροσκοπεί, επιχειρώντας να ανέλθει στην εξουσία με ευνοϊκότερο συσχετισμό δυνάμεων.

Είναι απορίας άξιο τί πραγματικά επιθυμεί από τις νέες εκλογές: με δεδομένη την κατηγορηματική άρνηση του ΚΚΕ και της Χρυσής Αυγής να συνεργαστεί μαζί του, και την ασαφή άποψη εκατέρωθεν για συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, το μόνο στο οποίο μπορεί να αποσκοπεί είναι η αυτοδυναμία ή η συγκυβέρνηση με τη Δημοκρατική Αριστερά. Αλλιώς θα υποχρεωθεί και πάλι να συγκυβερνήσει με τουλάχιστον έναν από το ΠΑΣΟΚ/ΝΔ. Άρα, προς τί οι εκλογές; Η επιμονή του κ. Τσίπρα στην ανάγκη να έχει η χώρα αντιπολίτευση και η σαφής του προτροπή προς ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ να σχηματίσουν κυβέρνηση, μάλλον υπονοεί πως προτιμάει τον ρόλο του αντιπολιτευόμενου. Δυστυχώς όμως, ο λαός μπορεί να του δώσει τον ρόλο του κυβερνήτη και τότε θα πρέπει να δείξει πως το πρόγραμμά του είναι πράγματι ρεαλιστικό.

Ο δε Φώτης Κουβέλης είχε την ευκαιρία να συμπράξει με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για τη δημιουργία κυβέρνησης. Ωστόσο η επιμονή του πως δεν μπαίνει στην κυβέρνηση χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ δείχνει πως δεν ήθελε πραγματικά την επιτυχία αυτής της προσπάθειας. Οι ψηφοφόροι της Δημοκρατικής Αριστεράς δεν ψήφισαν 2-σε-1 και δεν απαιτούσαν να κάνει η ΔΗΜΑΡ ό,τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, ψήφισαν ένα λιγότερο λαϊκιστικό αριστερό κόμμα, το οποίο είχαν την εντύπωση πως θα έδινε κυβερνητική λύση σε παρόμοια κατάσταση. Στην προσπάθειά του να φανεί πως δεν είναι το αριστερό δεκανίκι των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ο κ. Κουβέλης εμφανίστηκε ως το μικρό αδερφάκι του ΣΥΡΙΖΑ που φοβάται να κάνει το ό,τιδήποτε χωρίς αυτόν.

Είναι σαφές πως ο λεγόμενος "Αντιμνημονιακός" χώρος έχει τεράστιες αντιφάσεις. Μεγάλο τμήμα του έχει αυτοτοποθετηθεί εκτός παιχνιδιού διακυβέρνησης (ΚΚΕ-Χρυσή Αυγή). Το δε υπόλοιπο δεν απέδειξε πως έχει την διαπραγματευτική ικανότητα και σοβαρότητα να αναλάβει τα ηνία της διακυβέρνησης της χώρας είτε συγκυβερνώντας με το ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, είτε με την ανοχή τους.

Οδηγούμαστε λοιπόν σε νέες εκλογές με ορατό δίλημμα: κυβέρνηση ή ακυβερνησία. Σε αυτό το δίλημμα η θέση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, καθώς και μικρότερων εξωκοινοβουλευτικών δυνάμεων του φιλελεύθερου χώρου είναι σαφής πως δέχονται να συγκυβερνήσουν και να αναδιαπραγματευτούν τις πολιτικές για το καλό της χώρας. Αντιθέτως, τα κόμματα του Αντιμνημονίου είτε δεν συνεργάζονται είτε δεν λένε με ποιους συνεργάζονται και πώς φαντάζονται την επόμενη κυβέρνηση της χώρας.

Χρειαζόμαστε γενναία ψεύδη

2012-05-13T00:08:00.000+03:00

Ο Πλάτων, μέσα από τη φωνή του Σωκράτη, εξηγεί γιατί οι ηγέτες πρέπει να χρησιμοποιούν "γενναία ψεύδη" για να οδηγήσουν τον λαό στο σωστό. Γιατί όμως να μην "λένε την αλήθεια στον λαό" όπως υποστηρίζουν κάποιοι;

Η εμπειρία δείχνει πως ο λαός δεν θέλει να ακούει την αλήθεια ή προτιμάει το θελκτικό ψέμα από την δύσκολη αλήθεια. Γι' αυτό άλλωστε έδωσε τρεις φορές την διακυβέρνηση της χώρας στον μέγιστα δημαγωγό του 20ου αιώνα το Ανδρέα Παπανδρέου και μια φορά στον επίσης δημαγωγό γιό του. Γι' αυτό έδωσε τώρα μεγάλα ποσοστά σε δημαγωγούς όπως ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος, τιμωρώντας όσους δεν υποσχέθηκαν λαγούς με πετραχήλια.

Η ιδέα πως πρέπει να λέμε την αλήθεια στον λαό βασίζεται σε μια παρανόηση: πως ο λαός αποτελείται από έλλογα όντα τα οποία μπορούν να κατανοήσουν την αλήθεια και να πάρουν έλλογες αποφάσεις.

Ο λαός όμως απαρτίζεται στην πλειοψηφία του από άτομα με μειωμένη αντιληπτικότητα, όπου το "λογιστικόν" τμήμα της ψυχής είναι ατροφικό ενώ υπερισχύουν το "θυμοειδές" (που θέλει να τιμωρήσει, να τα κάνει σμπαράλια, να συγκρουστεί) και το "επιθυμητικόν" (που θέλει την άνεση του, τις απολαύσεις του, την καλοπέρασή του).

Η Παιδεία των τελευταίων δεκαετιών έχει οδηγήσει φυσικά τους Έλληνες σε μια πιο ανισόρροπη ψυχολογική κατάσταση. Ανέδειξε ως κυρίαρχο πρότυπο τον "μάγκα" που τα κάνει θρύψαλλα και το "λαμόγιο" που κατορθώνει να ζει πλουσιοπάροχα χωρίς πολλή προσπάθεια. Αυτή είναι η ψυχοσύνθεση του σημερινού Έλληνα: ζηλεύει όσους περνάνε καλά χωρίς να κουράζονται ενώ ταυτόχρονα θέλει να τους τιμωρήσει.

Σε εποχές κρίσης, το "λογιστικόν" συρρικνώνεται ακόμα περισσότερο. Τα πάθη θεριεύουν, ο φόβος για το άγνωστο επικρατεί ενώ οι επιθυμίες "να αρπάξουμε ό,τι προλαβαίνουμε" επιτείνονται. Ο ένας βλέπει τον άλλον σαν εχθρό που επιβουλεύεται την νησίδα της σχετικής άνεσής του. Ενώ όσοι δεν έχουν πια καμιά άνεση βλέπουν τους άλλους τιμωρητικά, λέγοντας πως πρέπει να καούν κι αυτοί αντί να σκέπτεται πως θα μπορέσει και ο ίδιος να ξαναζήσει ανθρώπινα.

Θα ήταν φυσικά ευχής έργον να μπορούσε ο Ελληνικός λαός να ξαναβρεί την ισορροπία του, να αυξηθούν οι ψυχικά ισορροπημένοι άνθρωποι, πλατειές μερίδες του πληθυσμού να αρχίσουν να σκέπτονται λογικά και να υποτάσσουν τα πάθη στη λογική τους.

Μέχρι τότε όμως χρειαζόμαστε πραγματικούς ηγέτες. Ανθρώπους που δεν θα διαγνώσουν μόνο τί φταίει, τί πρέπει να γίνει, και πώς είναι δυνατόν να γίνει. Όχι μόνο ανθρώπους που ξέρουν πώς να κυβερνήσουν και έχουν θέληση να το πράξουν.

Αλλά και ανθρώπους που γνωρίζουν τις αδυναμίες του λαού και μπορούν με "γενναία ψεύδη" να τον οδηγούν στο σωστό. Ανθρώπους που δεν είναι μόνο καλοί στη διαχείριση της εξουσίας αλλά και στη διαχείριση του πληθυσμού.

Μια μητέρα μεταχειρίζεται τεχνάσματα, υποσχέσεις και απειλές, επιβραβεύσεις και τιμωρίες για να μεγαλώσει τα μικρά παιδιά της. Βρίσκει κόλπα για να φάνε το φαγητό τους, να πιουν το γάλα τους, να μην μένουν στον ήλιο χωρίς αντηλιακό, να καταπίνουν το πικρό φάρμακό τους, να μην τρώνε πολλά γλυκά, να μην ανεβαίνουν στα μπαλκόνια γιατί μπορεί να πέσουν. Μόνο όταν μεγαλώσουν λίγο προσπαθεί να κάνει μαζί τους λογική συζήτηση και να απευθυνθεί στο νου τους.

Δυστυχώς όμως, γονείς και εκπαιδευτές, δεν έχουν κάνει αρκετά καλή δουλειά και πολλοί άνθρωποι με δικαίωμα ψήφου εξακολουθούν να σκέπτονται και να δρουν σαν μικρά παιδιά. Γι' αυτό είναι απαραίτητο να αντιμπετωπιστούν σαν μικρά παιδιά για να μην κάνουν κακό στον εαυτό τους και στους υπόλοιπους.

Το πραγματικό μήνυμα των εκλογών

2012-05-11T16:58:00.003+03:00

Ποιο είναι το πραγματικό μήνυμα των εκλογών, ακούμε συχνά, αρκετά μέρες μετά τις τελευταίες εκλογές.

Ευρώπη ή έξω από την Ευρώπη; Μνημόνιο ή αντι-Μνημόνιο; Ευρώ ή Δραχμή; Αριστερά ή Δεξιά; Εξτρεμισμός ή Μετριοπάθεια;

Καλά όλα αυτά και να τα συζητήσουμε.

Ωστόσο, το πραγματικό μήνυμα των εκλογών είναι πως δεν υπάρχει μήνυμα. Εάν υπήρχε ξεκάθαρο μήνυμα τότε θα είχε σχηματιστεί κυβέρνηση-φορέας αυτού του μηνύματος.

Αντιθέτως, το εκλογικό αποτέλεσμα αποκλείει τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις (ενός κόμματος), καθώς και τις απλές κυβερνήσεις συνεργασίας (δύο κομμάτων). Απαιτούνται τουλάχιστον τρία κόμματα για να γίνει μια τέτοια κυβέρνηση.

Ο μήνυμα λοιπόν των εκλογών -αν υπάρχει τέτοιο- είναι σαφές: συνεργαστείτε!

Ο λαός όμως παραγνώρισε κάτι και σημαντικό. Η συνεργασία δεν γίνεται ανάμεσα σε ανόμοια πράγματα.

Για παράδειγμα, το "αντι-Μνημόνιο" έχει 151 έδρες στη Βουλή αλλά και αυτές χωρίζονται σε εντελώς αντίθετα στρατόπεδα. Ας πούμε, τί κοινό μπορεί να έχει το ΚΚΕ με τη Χρυσή Αυγή; Τίποτα σε οποιοδήποτε θέμα. Ακόμα κι αν συμφωνούσαν οι αντιμνημονιακοί να καταγγείλουν το Μνημόνιο (και εκεί ακόμα διαφωνούν), μετά τί πολιτική θα ασκούσαν;

Ούτε φταίει ο εκλογικός νόμος -όπως υποστηρίζουν μερικοί- για την ισχνή πλειοψηφία του αντι-Μνημονίου. Ακόμα και με την απλή αναλογική, το αντι-Μνημονιακό στρατόπεδο θα εξακολουθούσε να μην μπορεί να αποκτήσει κυβέρνηση εξαιτίας της μη συμμετοχής του ΚΚΕ και της Χρυσής Αυγής.

Στο ζήτημα Ευρώ ή Δραχμή φαίνεται να υπάρχει μια ισχυρή πλειοψηφία. Κανένα κόμμα ουσιαστικά δεν λέει να πάμε στη δραχμή κατευθείαν, ούτε καν το ΚΚΕ. Ενώ τα περισσότερα δεν θέλουν να πάμε στη δραχμή καθόλου.

Όμως, ποιες πολιτικές οδηγούν στο Ευρώ και ποιες πολιτικές στη Δραχμή; Είναι ωραία να θέλουμε όλοι να παραμείνουμε στο Ευρώ ή ότι πρέπει να γίνει νέα διαπραγμάτευση. Όμως στη βάση ποιας πολιτικής; Το ευρώ που φαντάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς αποκρατικοποιήσεις, χωρίς μειώσεις, χωρίς απολύσεις, χωρίς να πληρώνεις τους δανειστές, σε τί είναι κοινό με το ευρώ των άλλων κομμάτων; Πώς είναι δυνατό να διαπραγματευτείς όταν δεν ξέρεις εσύ ο ίδιος τί θέλεις;

Φανταστείτε μια εθνική κυβέρνηση να πάει στις Βρυξέλλες να συζητήσει ένα νέο σχέδιο για την Ευρώπη. Θα περιλαμβάνει αυτό αποκρατικοποίηση του ΟΣΕ; Θα περιλαμβάνει προσλήψεις ή απολύσεις στο Δημόσιο; Θα περιλαμβάνει κανονική συνέχιση πληρωμών των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας ή πάγωμά τους και μετακύλιση των πόρων στην εσωτερική κατανάλωση.

Είναι αδύνατη λοιπόν η κυβέρνηση της Αριστερο-Κεντρο-Δεξιάς. Τέτοια κυβέρνηση δεν μπορεί να υπάρξει από ανθρώπους που σέβονται τους εαυτούς τους.

Μα πρέπει να έχουμε κυβέρνηση λένε μερικοί.

Γιατί; Ακόμα έχουμε κυβέρνηση και υπουργούς. Τί νόημα έχει μια κυβέρνηση με νέο πρόεδρο και νέους υπουργούς όταν δεν μπορεί να λάβει καμιά θέση και καμιά απόφαση αφού σε κάθε ουσιαστικό ζήτημα από την οικονομία, την δημόσια τάξη, την εθνική άμυνα, και το μεταναστευτικό υπάρχει απύθμενη άβυσσος ανάμεσα στις δυνάμεις που την "στηρίζουν".

Είδαμε πόσο καλά κινήθηκε η κυβέρνηση Παπαδήμου, παρά την τεράστια κυβερνητική πλειοψηφία της και το γεγονός πως υποστηρίχτηκε από δύο μόνο κόμματα. Πιστεύει κανείς πως μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ-ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΑΝΕΛΛ θα μπορέσει να είναι ποτέ κάτι περισσότερο από ένα άψυχο σκιάχτρο;

Ενώ σε μια πρώτη ανάγωνση λοιπόν το μήνυμα είναι πως δεν υπάρχει μήνυμα ενώ σε μια δεύτερη είναι το πρόταγμα των συνεργασιών, υπάρχει ακόμα ένα τρίτο και σημαντικότερο μήνυμα:

Η Ελλάδα πλέει στη νηνεμία της αυταρέσκειάς της αναλισκόμενη σε διαφωνίες για το τί πρέπει να γίνει και εν παντελή αγνοία των κινδύνων που την απειλούν.

Πρέπει να στρίψει αριστερά ή δεξιά; Πρέπει να επιταχύνει, να παγώσει, ή να ανιστρέψει συγκεκριμένες πολιτικές; Ξανά και ξανά συζητιούνται και ξανασυζητιούνται τα ίδια και τα ίδια την ίδια ώρα που τα παγόβουνα προσεγγίζουν, οι αέρηδες θεριεύουν, ενώ τα γειτονικά πλοία των συμμάχων και εταίρων ετοιμάζονται να αποπλεύσουν μακριά από τη σκηνή του επερχόμενου ναυαγίου.

Ένα είναι το βέβαιο: στις επόμενες εκλογές πρέπει να δοθεί μήνυμα καθαρό: ή θα διαλέξουμε το δρόμο της σωτηρίας ή το δρόμο οδηγεί κατευθείαν στο παγόβουνο ή θα συνεχίσουμε να συζητάμε στο κατάστρωμα ελπίζοντας πως το ακυβέρνητο πλοίο της πατρίδας θα μπορέσει με ασφάλεια να βρει χωρίς πηδάλιο και χωρίς μηχανές το δρόμο προς ένα απάνεμο λιμάνι.

Καμένος και Μιχαλολιάκος: οι νεροκουβαλητές της Αριστεράς

2012-05-10T10:48:00.002+03:00

Έχει περάσει στα ψιλά το γεγονός πως αυτή τη στιγμή στην Βουλή τα κόμματα που τοποθετούνται δεξιά του ΠΑΣΟΚ (ΝΔ-Ανεξάρτητοι Έλληνες-Χρυσή Αυγή) έχουν 162 έδρες. Ενώ και τα τέσσερα κόμματα που παραλίγο να μπουν στη Βουλή (ΛΑΟΣ, Δημοκρατική Συμμαχία, Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία, Δημοκρατία, Ξανά!) αυτοτοποθετούνται δεξιότερα της σοσιαλδημοκρατίας.

Βέβαια, τεράστιες ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές χωρίζουν αυτά τα κόμματα. Αλλά υπάρχουν και πράγματα που τα ενώνουν, τουλάχιστον τα κοινοβουλευτικά και τα περισσότερα από τα υπόλοιπα. Για παράδειγμα όλα θέλουν να σταματήσει η εισροή λαθρομεταναστών και να καταργηθεί ο Νόμος Ραγκούση. Όλα υποστηρίζουν πως η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ, τουλάχιστον για την ώρα. Όλα υποστηρίζουν την βασική δομή της ελεύθερης οικονομίας και απορρίπτουν τον σοσιαλισμό.

Φυσικά δεν παραβλέπω τις τεράστιες διαφορές ανάμεσα στο τρίπτυχο της Κεντρο-Δεξιάς. Ούτε ελπίζω πως μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση, ούτε πως μια τέτοια κυβέρνηση θα ήταν η καλύτερη.

Ωστόσο δεν μπορώ να παραγνωρίσω πως

η αμφοτέρωθεν μη θέληση για συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή
η επιμονή του Πάνου Καμμένου να μη συνεργαστεί με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ

οδηγούν σε μετατόπιση των κυβερνητικών βαρών προς τα αριστερά.

Γι' αυτό μιλάνε τώρα για κυβέρνηση Τσίπρα ή κυβέρνηση Κουβέλη. Η σκληρή και άτεγκτη στάση των Ανεξάρτητων Ελλήνων που δεν συνεργάζεται με κανένα, και η αδυναμία της Χρυσής Αυγής να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε κυβέρνηση εξαιτίας των χαρακτηριστικών της, οδηγεί απαρέγκλιτα στην Αριστερή κυβέρνηση.

Όσοι ψήφισαν βέβαια Καμένο και Μιχαλολιάκο, πιθανώς ήθελαν να στείλουν ένα μήνυμα. Πιθανώς να ήθελαν ισχυρή δεξιά αντιπολίτευση στο Μνημόνιο. Όμως αυτό που κατάφεραν όσοι τους ψήφισαν είναι να βάλουν στη Βουλή 54 δεξιούς βουλευτές που σφυρίζουν αδιάφορα ενώ ετοιμάζεται αριστερή κυβέρνηση που στην καλύτερη περίπτωση θα περιέχει τη Δημοκρατική Αριστερά, και στη χειρότερη τον ΣΥΡΙΖΑ.

Φυσικά, δεν νομίζω πως κόμματα με τεράστιες ιδεολογικές διαφορές μπορούν ή πρέπει να ενωθούν. Ωστόσο ας γνωρίζουν όλοι πως αν η Δεξιά γίνει Αριστερά, αν δηλαδή αναλωθεί στις φράξιες και την αναζήτηση ιδεολογικής καθαρότητας, τότε το αποτέλεσμα θα είναι το αντίστροφο αυτού που συνέβαινε εδώ και χρόνια: να αναζητήσει ο λαός τη λύση στο στρατόπεδο της Αριστεράς.

Για να το πούμε απλά: αν ο χώρος δεξιά του ΠΑΣΟΚ έχει εφτά κόμματα τα οποία δεν μιλάνε μεταξύ τους, τότε παύει να αποτελεί πηγή κυβερνητικής λύσης.

Η κρίση της Ελλάδας και ο Τιτανικός

2012-05-08T13:21:00.000+03:00

Όταν το παγόβουνο χτύπησε τον Τιτανικό, το βύθισμα του πλοίου ήταν αναπόφευκτο, απόρροια των νόμων της φυσικής: τα νερά του Ατλαντικού θα γέμιζαν αρκετά στεγανά του πλοίου, το εκτόπισμά του θα ήταν πλέον μικρότερο από το βάρος του, και -όπως ανακάλυψε ο δικός μας Αρχιμήδης πριν από αιώνες- το καράβι θα κατέληγε στον πάτο του ωκεανού.

Η στιγμή του "παγόβουνου" ήρθε και για την Ελλάδα με την μεγάλη διεθνή οικονομική κρίση του 2008. Μέχρι τότε η Ελλάδα έμπαζε διαρκώς νερά, αλλά είχε εν λειτουργία τις αντλίες που τα διοχέτευαν πάλι στον ωκεανό. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το σαπιοκάραβο επέπλεε. Έως ότου οι αντλίες των "αγορών" έπαυσαν να λειτουργούν, γύρω στην άνοιξη του 2010, και τα νερά κινήθηκαν απειλητικά για να πνίξουν το πλοίο. Ο σάπιος οργανισμός του πλοίου δεν είχε τη δύναμη να αντισταθεί στην ορμή του ωκεανού χωρίς την διαρκή υποστήριξη των "δανειστών".

Σε ένα πλοίο που βουλιάζει, μπορείς να κάνεις πολλά και διαφορετικά: μπορείς να μπεις στις βάρκες για να γλυτώσεις. Αυτό έκαναν πολλοί Έλληνες είτε μεταναστεύοντας στο εξωτερικό είτε μεταφέροντας τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Μπορείς να προσπαθήσεις να βοηθήσεις τους άλλους που υποφέρουν ή είναι πανικόβλητοι. Μπορείς να φανείς τζέντλεμαν και να πεις "women and children first" ή δειλός και να μπεις "λάθρα" στην βάρκα.

Αλλά ακόμα κι αν μπεις στη βάρκα δεν σώθηκες: η πιο σημαντική δουλειά για να σωθείς δεν ανήκει καν σε σένα αλλά σε κάποιον άλλο: τον τηλεγραφητή που άρχισε να εκμπέμπει την θέση και την κατάσταση του πλοίου στον αιθέρα. Αυτό έκανε και η Ελλάδα όταν με τρόμο συνειδητοποίησε την άνοιξη του 2010 πως τόσα χρόνια αμέριμνα αρμένιζε προς το παγόβουνο, πως ήδη είχε χτυπήσει το παγόβουνο και πως το καράβι θα βούλιαζε.

Όμως υπάρχει και κάτι άλλο, το ίδιο ή περισσότερο σημαντικό: η διατήρηση της ψυχραιμίας και της λογικής. Όσοι πέσανε πανικόβλητοι στα νερά του ωκεανού έπαθαν σύντομα υποθερμία. Όσοι κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου και άργησαν να πάνε στο κατάστρωμα έμειναν στο πλοίο όταν ήταν πολλοί αργά. Όσοι έπαιζαν μουσική και διασκέδαζαν τους υπόλοιπους έκαναν -για λίγο- τη ζωή τους πιο ευχάριστη αλλά κατέληξαν και αυτοί να γίνουν τροφή για ψάρια. Όσοι προσπάθησαν να αποφύγουν τα νερά, σαν τα ποντίκια, αναζητώντας διαρκώς το μέρος του πλοίου που ήταν ακόμα στεγνό, κατέληξαν και αυτοί στον ωκεανό όταν το πλοίο έσπασε και βυθίστηκε.

Στις εκλογές της 6ης του μηνός, οι Έλληνες απέδειξαν πως δεν έχουν καταλάβει πως βρίσκονται σε ένα καράβι που βουλιάζει. Έχασαν τη λογική τους και υποστήριξαν τους λαϊκιστές που υποστήριξαν ένα σωρό διαφορετικά ψέματα:

1- Δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια των ξένων. Σαν να τηλεγραφούσε ο χειριστής του Τιτανικού: όλα καλώς, δεν υπάρχει ανάγκη να έρθετε, θα τα καταφέρουμε μόνοι μας.
2- Μπορούμε και μόνοι μας, υπάρχει πολύς αέρας ακόμα στο πλοίο, μπορούμε να τον "φορολογήσουμε" και να τον αναδιανείμουμε στα μέρη του πλοίου που έχουν γεμίσει νερά
3- Βλέπουμε εκεί πάνω μια γωνιά που φαίνεται επίπεδη και στεγανή. Ας πάμε εκεί μαζί με τους άλλους που βλέπουμε να τρέχουνε, μαζί και με τα ποντίκια, και ίσως σωθούμε
4- Φταίνε οι επιβάτες της πρώτης θέσης που μονοπωλούν τις θέσεις σωτηρίας

Καλά και άγια όλα αυτά, αλλά παραγνοούν το γεγονός πως ό,τι και να κάνεις, όπως και να ανακατατάξεις τις καρέκλες στο κατάστρωμα του Τιτανικού, το καράβι θα καταλήξει εκεί που το ωθεί η φυσική αναγκαιότητα.

Ας αναλύσουμε την στάση ορισμένων κομμάτων με βάση την αναλογία μας:

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το στεγνό καταφύγιο που αποζητούν πολλοί. Νομίζουν πως αν τον αποζητήσουν θα γλιτώσουν το βρέξιμο, το κρύο, και θα σωθούν. Το άκουσα από χείλη ψηφοφόρων του: "κατορθώσαμε να μην γίνουν νέες μειώσεις τον Ιούνιο". Ε και; Τί θα γίνει τον Ιούλιο; Τον Αύγουστο; Είναι πρόσκαιρη η σωτηρία του ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχουν και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες. Οι οποίοι είναι ένα κακέκτυπο του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο όμως προσθέτει και μερικές χαριτωμένες νότες παράνοιας: όχι, λένε, οι Κινέζοι και ο Ρώσικος στόλος είναι εδώ τριγύρω και θα έρθουν να μας σώσουν. Όχι, λένε, εδώ κάτω υπάρχει φυσικό αέριο και σε δέκα χρόνια θα αρχίζουμε να το βγάζουμε, άρα θα σωθούμε από τον άμεσο πνιγμό. Όχι, λένε, δεν ακολουθούμε τις οδηγίες του πληρώματος προς τις βάρκες, γιατί δεν μιλάμε με αυτούς που μας οδήγησαν στο παγόβουνο.

Το ΚΚΕ αποτελεί μια αυτιστική περίπτωση. Υποστηρίζει πως αν οι επιβάτες της τρίτης θέσης αναλάβουν το πηδάλιο, καθαιρέσουν το πλήρωμα, και στείλουν μήνυμα στα άλλα πλοία πως δεν τους χρειάζονται πλέον θα γλυτώσουν τον πνιγμό.

Βρίσκεται και η Χρυσή Αυγή: αυτοί υποστηρίζουν πως φταίνε οι μετανάστες στο αμπάρι, αφού προσθέτουν βάρος στο πλοίο, και αν αρχίζουμε να τους πετάμε στο νερό θα σωθούμε εμείς. Ή πως φταίει ο καπετάνιος και οι άλλοι αξιωματικοί, και θα σωθούμε αν τους κλειδώσουμε σε μια καμπίνα ή τους κρεμάσουμε από του φουγάρο. Ή πως θα σωθούμε αν αρχίζουμε να αλληλοϋποστηριζόμαστε εμείς οι επιβάτες, αγνοώντας όμως την δυναμική των ανερχόμενων υδάτων και την ανάγκη να προστρέξουν τα γειτονικά καράβια.

Υπάρχει τέλος, και η Δημοκρατική Αριστερά. Η οποία ωραία και όμορφα έχει πιάσει μια στεγνή γωνιά στο κατάστρωμα και παίζει τη γλυκιά μουσική της. Λέει, ας ξανασηκώσουμε τις βάρκες που είναι ήδη στο νερό, γιατί δεν είναι δίκαιο να σωθούν οι επιβάτες της πρώτης θέσης. Ας βρούμε έναν καλύτερο τρόπο για να αποφασίσουμε ποιοι θα μπουν στις βάρκες. Ας ζητήσουμε βοήθεια από την Ευρώπη αλλά ας περιμένουμε κιόλας μήπως η Ευρώπη στείλει περισσότερα καράβια. Ωραία αυτά, αλλά τα νερά ανεβαίνουν.

Ας μην ξεχάσουμε όμως και τους εξωκοινοβουλευτικούς: οι οποίοι έχουν πολλές και καλές ιδέες για το πώς μπορεί να σωθεί το καράβι ή οι επιβάτες, αλλά είναι τόσο αναλωμένοι στις διαφωνίες τους που δεν καταλαβαίνουν πως το σημαντικό τώρα είναι η συσπείρωση μπροστά στην ανάγκη της σωτηρίας και όχι η ανάλυση της λεπτομέρειας. Υπάρχουν ανάμεσά τους και πολλοί οπαδοί της "κοινής λογικής", αλλά η λογική τους πάσχει σε ένα και σπουδαίο: πως το καλύτερο πρόγραμμα σωτηρίας είναι άχρηστο αν δεν υπάρχουν κάποιοι που θα μπορέσουν άμεσα να το εφαρμόσουν.

Δεν ξέχασα βέβαια το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Αυτά τα κόμματα ήταν στο τιμόνι όταν χτύπησε η κρίση. Η μεν Νέα Δημοκρατία όταν χτύπησε το παγόβουνο, αρμένιζε αμέριμνα μην αναμένοντας το τί θα συμβεί, αν και κάποιοι από αυτήν προειδοποιούσαν για τα παγόβουνα που τριγυρίζουν. Ενώ το ΠΑΣΟΚ, παρά το τράνταγμα που ένιωσε και την κλίση που άρχιζε να παίρνει το πλοίο, συνέχισε να πλέει αμέριμνο, να μετονομάζει υπουργεία, να γυαλίζει τα σερβίτσια, να συζητά για την μεγάλη σπουδαία εποχή που σηματοδοτούσε το καινούριο ταξίδι του Τιτανικού για την ναυτιλία, έως ότου ο μηχανικός του πλοίου το έπιασε από το γιακά και του είπε "Καπετάνιε, βουλίαζουμε!".

Έκαναν μετά, βέβαια -με πολλά λάθη και ατέλειες- αυτό που χρειάζεται. Εξέπεμψαν μήνυμα κινδύνου προς τα άλλα καράβια. Εκτόξευσαν τις φωτοβολίδες. Διέταξαν να ειδοποιηθούν οι επιβάτες και να αρχίσει η διανομή σωσιβίων και η κάθοδος των λεμβών. Το πλοίο δεν το έσωσαν, αλλά -ας τους το αναγνωρίσουμε- γνωρίζοντας πως το πλοίο θα βυθιστεί και η ιστορία θα χλευάσει την μεταπολίτευσή τους, προσπάθησαν, τουλάχιστον να αποφύγουν "τα χειρότερα", δηλαδή να βουλιάξει το πλοίο αύτανδρο.

Ο Τιτανικός της Ελλάδας είναι έτοιμος να σπάσει στα δύο. Η αργή πτώση είναι έτοιμη να μετατραπεί σε βίαιη κατάληξη. Τα βιολιά παίζουν ακόμα στο κατάστρωμα. Οι επιβάτες που έχουν απομείνει κάνουν ο καθένας όπως καταλαβαίνει, άλλοι πέφτουν στο νερό, άλλοι αναζητούν βάρκα, άλλοι τρέχουν μακριά από την θάλασσα που θέλει να τους καταπιεί. Ο καπετάνιος έχει χαθεί και ο ασυρματιστής δεν ξέρει τί σήμα να εκπέμψει προς τα άλλα πλοία. Μερικά έρχονται ακόμα, άλλα αδιαφορούν. Και ο νόμος του Αρχιμήδη ετοιμάζεται να καταπιεί το πλοίο.

Ήττηθηκε ο επάρατος δικομματισμός, και τώρα τί;

2012-05-07T13:31:00.002+03:00

Πολλά χρόνια τώρα ακούμε για τον επάρατο δικομματισμό, την πηγή όλων των δεινών της χώρας. Τα μικρά κόμματα πυροβολούσαν τον δικομματισμό εκ τους ασφαλούς, γνωρίζοντας πως δεν θα έρθουν ποτέ στην θέση να κυβερνήσουν. Ενώ οι πολίτες έλεγαν πως είτε ο ένας κυβερνά είτε ο άλλος ήταν μια από τα ίδια, αλλά ήταν πάντοτε έτοιμοι να μετακινηθούν από το μπλε στο πράσινο στρατόπεδο και τούμπαλιν είτε για να τιμωρήσουν τον προηγούμενο, είτε προσδοκώντας χάρες από τον επόμενο.

Ο δικομματισμός τώρα πέθανε. ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνουν μόνο 149 έδρες. Ενώ το εκλογικό σώμα είναι τριχοτομημένο, με τον παλαιό δικοματισμό να έχει περίπου το 1/3, την αριστερά άλλο 1/3, τις δυνάμεις δεξιά της Νέας Δημοκρατίας το 1/6, και τα λοιπά, μη κοινοβουλευτικά κόμματα το υπόλοιπο 1/6.

Ανεξαρτήτως του εκλογικού συστήματος -το οποίο κατηγορούσαν πάντοτε οι πολέμιοι του δικομματισμού- καμιά από τις δυνάμεις του πολιτικού συστήματος, ούτε η αντιμνημονιακή αριστερά, ούτε ο μνημονιακός δικομματισμός, ούτε η αντιμνημονιακή δεξιά κατορθώνουν να κυβερνήσουν, αφού δεν έχουν ούτε πλειοψηφία στο λαό, ούτε -το σημαντικότερο- κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Ήρθε λοιπόν η ώρα της ευθύνης. Ο επάρατος δικομματισμός πέθανε, και με έκπληξη οι Έλληνες ανακαλύπτουν πως η επόμενη μέρα ίσως να είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Εκτός αν νομίζει κανείς πως μια ακυβέρνητη χώρα, ένα πλοίο χωρίς τιμονιέρη, μπορεί να έχει ελπίδα. Γιατί μπορεί ο δικομματισμός και το "Μνημόνιο" να καταδικάστηκαν, αλλά για να υπάρξει αλλαγή πολιτικής πρέπει να αντικατασταθούν από κάτι άλλο. Πρέπει να υπάρξει μια νέα κυβέρνηση που θα εφαρμόσει την θρυλούμενη "άλλη πολιτική".

Θα αναγκαστούν λοιπόν οι βουλευτές των κομμάτων διαμαρτυρίας να συνεργαστούν και να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες.

Αλλιώς, αν δεν το πράξει κανένας, αν λακίσουν μπροστά στην θέα της ευθύνης, θα επιβεβαιωθούν αυτοί που έλεγαν πως (α) ο δικομματισμός τελικά δεν είναι και τόσο κακός, και (β) τα μικρά κόμματα ποτέ δεν ήθελαν στην πραγματικότητα να κυβερνήσουν, αλλά πάντοτε ήθελαν να κάνουν κριτική εκ τους ασφαλούς.

Αν κάποιο από αυτά αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν, τότε θα βρεθεί μπροστά σε ένα άλλο δίλημμα: την υποχρέωση να δείξει πώς είναι δυνατόν να εφαρμοστεί μια άλλη διαφορετική πολιτική χωρίς συνενόηση με τους δανειστές μας, μια πολιτική ενός άλλου μνημονίου ή χωρίς μνημόνιο.

Το δίλημμα της ακυβερνησίας, έχω την εντύπωση πως δεν ήταν και τόσο "εκβιαστικό", αλλά αποτελούσε μια πραγματική πρόβλεψη του τί θα γινόταν στην Ελλάδα εάν υπήρχε πολυδιάσπαση του κομματικού χάρτη. Η ιστορία θα δείξει αν "η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα" και αν ο "πάνσοφος λαός" κατόρθωσε με την ψήφο του να "δώσει λύση".

Γιατί καταποντίστηκε η Νέα Δημοκρατία

2012-05-07T12:13:00.000+03:00

Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να είναι πρώτο κόμμα και παράγοντας σταθερότητας για τη χώρα, αλλά δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας: μετά από 2.5 χρόνια πολιτικής ΠΑΣΟΚ που το οδήγησαν στη συντριβή, η Νέα Δημοκρατία δεν καρπώθηκε τίποτα από τη φθορά του ΠΑΣΟΚ αλλά υπέστη και η ίδια -αν και σε μικρότερο βαθμό- τη δικιά της συντριβή.

Την εποχή των εσωκομματικών εκλογών στη Νέα Δημοκρατία υπεστήριξα την ανάγκη να μετατραπεί η Νέα Δημοκρατία σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό πολυτασικό κόμμα στο οποίο θα είχαν θέση φιλελεύθερες και συντηρητικές δυνάμεις της ευρύτερης κεντροδεξιάς.

Η Νέα Δημοκρατία αρνήθηκε να το πράξει αυτό, υιοθετώντας την ιδέα του αρχηγού της για το σαφές ιδεολογικό στίγμα που μέσα από την υποτιθέμενη ακτινοβολία του θα συσπείρωνε τους "δικούς της ανθρώπους" που απείχαν από τις εκλογές του 2009 και θα προσέλκυε καινούριους ψηφοφόρους.

Η ιστορία απέδειξε ήδη πόσο λανθασμένη ήταν αυτή η πολιτική.

Οι πρώτοι που χάθηκαν ήταν οι φιλελεύθεροι. Με στελέχη όπως ο Μανώλης και ο Παναγιωτόπουλος μπροστάρηδες στην υποστήριξη του Σαμαρά και διαρκή την καταδίκη του επάρατου νεοφιλελευθερισμού -ο οποίος ποτέ ουσιαστικά δεν εφαρμόστηκε από τη Νέα Δημοκρατία- η Νέα Δημοκρατία έπαψε να είναι ελκυστική για τους φιλελεύθερους ψηφοφόρους που πιστεύουν στο μικρό κράτος και την αυξημένη οικονομική ελευθερία. Ως αποτέλεσμα, η φιλελεύθερη τάση που μέχρι το 2009 έπαιρνε ελάχιστα ποσοστά έχει πλέον τέσσερα διαφορετικά κόμματα (Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία / Δημοκρατική Συμμαχία / Δημιουργία, ξανα!) που αθροίζουν ένα πολύ υψηλό ποσοστό.

Ο αντιμνημονιακός αγών της πρώτης περιόδου οδήγησε στο χάσιμο της φιλελεύθερης μερίδας της παράταξης, αλλά η διόρθωση της αντιμνημονιακής ρητορείας οδήγησε στο χάσιμο της πιο λαϊκιστικής "κοινωνιστικής" μερίδας προς το μόρφωμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων το οποίο παρά την παντελή έλλειψη ρεαλιστικού πολιτικού λόγου, κατόρθωσε, με λαϊκιστικές κορώνες και υποσχέσεις για μια απροσδιόριστη άλλη πολιτική απέναντι στους δανειστές μας και πατώντας στα ερείσματα του αντιμνημονιακού αγώνα, να αποκτήσει το 1/3 περίπου της παράταξης.

Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να μην θέλει να συνδέεται με την Χρυσή Αυγή αλλά είναι γεγονός πως οι ψηφοφόροι αυτού του κόμματος είναι κατά βάση δεξιοί οι οποίοι παρασύρθηκαν από το αντι-μνημόνιο και την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Άντλησε έτσι ψηφοφόρους από το ΛΑΟΣ και τη Νέα Δημοκρατία και εμφάνισε ένα σημαντικό ποσοστό.

Κατόρθωσε έτσι η Νέα Δημοκρατία να χάσει ψηφοφόρους όλων των τάσεων της, και να εμφανιστεί ταυτόχρονα αποδυναμωμένη και αδύνατη κυβερνητική λύση, μη μπορώντας έτσι να προσελκύσει σχεδόν κανένα από την κρίσιμη μάζα του μετακινούμενου κέντρου που παραδοσιακά μετακινείται ανάμεσα στον κεντροαριστερό και κεντροδεξιό πόλο του συστήματος.

Είναι πραγματικά κρίμα που η Νέα Δημοκρατία κατόρθωσε, μέσα από μια δαιδαλώδη διαδρομή, να φτάσει σε ένα πραγματικά θετικό κράμα θέσεων, αλλά δεν κατόρθωσε, κατά τη διάρκεια της αναζήτησης αυτού του κράματος, να διατηρήσει και να αυξήσει τους υποστηρικτές της.

Δεν υπάρχει ευρώ χωρίς Μνημόνιο

2012-05-05T01:48:00.000+03:00

Η ευθύνη των πολιτικών και των δημοσιογράφων για την οικονομική απαιδευσία των Ελλήνων πολιτών είναι κεφαλαιώδης. Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης της ευρωζώνης και ουδείς εξήγησε στον Ελληνικό λαό με απλά και κατανοητά λόγια πώς δουλεύει η ευρωζώνη. Έτσι, μια σειρά από παραφιλολογίες και ιστορίες για αγρίους, προωθούμενες από λαϊκιστές ρίζωσαν. Ίσως είναι αργά για να ξεριζώσουμε αυτά τα ζιζάνια της πολιτικής, αλλά αξίζει να το κάνουμε.

Το χρήμα είναι απαραίτητο ως μέσο συναλλαγής. Μια οικονομία χωρίς χρήμα είναι μια νεκρή οικονομία, αφού η ύπαρξη χρήματος στην αγορά είναι απαραίτητη για να γίνονται οικονομικές πράξεις (αγοραπωλησίες).

Στην ευρωζώνη, το χρήμα δημιουργείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) η οποία είναι ανεξάρτητη και έχει ως σκοπό την διατήρηση νομισματικής σταθερότητας, δηλαδή την αποφυγή απότομων διακυμάνσεων (προς τα πάνω ή προς τα κάτω) των τιμών. Η νομισματική σταθερότητα είναι απαραίτητη γιατί κάνει προβλέψιμο το μέλλον και διευκολύνει έτσι τον σχεδιασμό των ανθρώπων. Η δε ανεξαρτησία είναι απαραίτητη έτσι ώστε η νομισματική πολιτική να μην γίνεται παίγνιο των πολιτικών οι οποίοι θα ήθελαν πάντοτε να "κόβουν χρήμα" αντί να κόβουν δημοφιλείς δαπάνες ή να επιβάλουν αντιδημοφιλείς φόρους.

Η ΕΚΤ απαγορεύεται να δανείζει απευθείας στα κράτη. Εάν το έκανε αυτό, τότε τα κράτη θα δανείζονταν χρήματα αντί να προσπαθούν να αναπτύξουν τις οικονομίες τους έτσι ώστε να συλλέξουν φόρους για να χρηματοδοτήσουν τη δραστηριότητά τους. Εάν τα κράτη θέλουν να δανειστούν για να ξοδέψουν παραπάνω χρήματα, τότε μπορούν να το κάνουν από την ελεύθερη αγορά (δηλαδή από τα υπάρχοντα χρήματα) και όχι από την ΕΚΤ (η οποία δημιουργεί χρήματα εκ του μηδενός).

Η ΕΚΤ δανείζει σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (τράπεζες) για μικρά χρονικά διαστήματα και με επιτόκιο που καθορίζει. Οι τράπεζες παίρνουν αυτά τα χρήματα και μαζί με τα άλλα χρήματα που έχουν (π.χ. καταθέσεις) προχωρούν σε δάνεια από τα οποία προσδοκούν κέρδος. Η ροή του χρήματος είναι λοιπόν από την ΕΚΤ->Τράπεζες->Δανειολήπτες.

Η ΕΚΤ δεν δανείζει φυσικά σε όποιονδήποτε και οποιοδήποτε ποσό. Αν συνέβαινε αυτό τότε κάποιος θα μπορούσε να δανειστεί ένα Α ποσό, να ξοδέψει όσο ποσό ήθελε και όταν ήταν να αποπληρώσει το δάνειο να δανειζόταν ένα Β ποσό εκ νέου που θα κάλυπτε το ποσό που του έλειπε. Σε ένα τέτοιο σύστημα δεν θα υπήρχε κανένας λόγος για χρηστή διαχείριση των χρημάτων, αφού ο οποιοσδήποτε θα αντλούσε όσα χρήματα ήθελε από την απύθμενη δεξαμενή της ΕΚΤ.

Αντιθέτως, η ΕΚΤ δανείζει σε τράπεζες όταν έχουν κεφαλαιακή επάρκεια και παρουσιάζουν ενέχυρα για τον δανεισμό τους. Για παράδειγμα, μια τράπεζα η οποία έχει 100 ευρώ στα ταμεία της δεν μπορεί να αντλήσει 1δις ευρώ δάνειο. Μια τράπεζα δεν μπορεί να ζητήσει δάνειο εάν δεν έχει κάτι στην κατοχή της (π.χ. ένα ομόλογο κάποιας αξίας) . Εάν συνέβαινε αυτό τότε οι τράπεζες δεν θα ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για να προσελκύουν καταθέτες και φερέγγυους δανειολήπτες, αλλά ό,τι και να έκαναν θα μπορούσαν να δανείζονταν οποιοδήποτε ποσό από την κεντρική τράπεζα.

Οι Ελληνικές τράπεζες έχουν χάσει πολλές από τις καταθέσεις τους εξαιτίας της αβεβαιότητας που επικρατεί στη χώρα αλλά και του γεγονότος πως η ύφεση οδηγεί πολλούς συμπατριώτες μας να τρώνει "από τα έτοιμα". Επιπλέον, με την ολοκλήρωση του PSI (κουρέματος) ή αξία των ομολόγων που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους έχει μειωθεί σημαντικά. Αυτό σημαίνει πως είναι πολύ πιο φτωχές από ό,τι ήταν πριν από την κρίση και δεν μπορούν πλέον να αντλούν χρήματα που τους είναι αναγκαία για να λειτουργούν (δηλαδή να δίνουν λεφτά στους καταθέτες και δάνεια στους δανειολήπτες).

Η αναχρηματοδότηση των τραπεζών δεν αποτελεί λοιπόν "δώρο στους τραπεζίτες". Αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για να συνεχιστεί η ροή χρήματος προς την οικονομία. Χωρίς αυτή την αναχρηματοδότηση, οι τράπεζες παύουν να επιτελούν το ρόλο τους ως διαμεσολαβητές ανάμεσα στην ΕΚΤ (τον δημιουργό του χρήματος) και τους πολίτες (τους καταναλωτές του χρήματος).

Το Μνημόνιο περιλαμβάνει τη δέσμευση της Ελλάδας πως θα συνεχίσει να εξυπηρετεί το χρέος της, πως θα πληρώνει δηλαδή τα δανεικά και τους τόκους. Ένα από τα ανταλλάγματα είναι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που θα τις επιτρέψει να συνεχίσουν να λειτουργούν παρά την φυγή των καταθέσεων και την μειωμένη αξία των "κουρεμένων" Ελληνικών ομολόγων.

Αν η Ελλάδα κυρήξει στάση πληρωμών ή αποφασίσει για τον οποιονδήποτε λόγο να μην πληρώνει τα χρέη της, τότε οι Ελληνικές τράπεζες δεν θα δεχτούν την ένεση ρευστού που έχουν ανάγκη, ενώ ταυτόχρονα τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που κατέχουν θα αποτελούν πλέον σκουπιδόχαρτα. Η ΕΚΤ θα ποκλείσει το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα από το δανεισμό. Αν πάει μια τράπεζα να ζητήσει δάνειο χωρίς να έχει επαρκή αποθεματικά ή παρουσιάζοντας ως ενέχυρο ένα ομόλογο χώρας η οποία μονομερώς έχει αποφασίσει να μην πληρώνει τα ομόλογά της, η ΕΚΤ δεν πρόκειται να συνάψει αυτό το δάνειο. Όχι γιατί είναι "κακιά" αλλά γιατί απαγορεύεται να το κάνει, γιατί αν το κάνει τότε θα πρέπει να αρνηθεί τον ρόλο για τον οποίο είναι φτιαγμένη, δηλαδή να ελέγχει τη ροή του χρήματος.

Το αποτέλεσμα για την Ελλάδα είναι πως θα πάψει η ροή του χρήματος προς την χώρα, ασχέτως των άλλων συνεπειών μιας στάσης πληρωμών. Ταυτόχρονα η χώρα εισάγει περισσότερα από όσα εξάγει, άρα "χάνει" ευρώ κάθε μέρα. Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι η εξάλειψη της ρευστότητας (δηλαδή των ευρώ) από την αγορά. Χωρίς χρήμα στην αγορά αυξάνονται οι τιμές (πληθωρισμός) ενώ μειώνεται η οικονομική δραστηριότητα.

Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμένο: οικονομική ασφυξία εξαιτίας της έλλειψης του οξυγόνου της αγοράς, δηλαδή του χρήματος. Φυσικά η Ελλάδα μπορεί να συνεχίζει να χρησιμοποιεί το ευρώ. Απλά θα υπάρχουν όλο και λιγότερα χρήματα στην αγορά. Το ευρώ θα εξακολουθεί να υπάρχει και να θεωρείται μέσο συναλλαγής αλλά θα γίνεται όλο και πιο πολύτιμο εξαιτίας της σπανιότητάς του. Οι άνθρωποι θα γίνονται όλο και πιο διστακτικοί στο να ξοδεύουν τα όλο και πιο πολύτιμα και όλο και πιο σπάνια ευρώ που τυχόν έχουν, εντείνοντας την ασφυξία.

Η έξοδος από την ευρωζώνη θα είναι το τέλος αυτής της θλιβερής ιστορίας. Το κράτος θα αναγκαστεί να δημιουργήσει μια καινούρια δραχμή ως μέσο συναλλαγής. Αυτή η δραχμή θα είναι φυσικά μηδαμινής αξίας, αφού η χώρα θα έχει όλες τις παραγωγικές δυσλειτουργίες που έχει σήμερα, όλη τη διαφθορά, κακοδιαχείριση, έλλειψη επενδύσεων και παραγωγικότητας, ενώ ταυτόχρονα θα έχει χάσει και την σταθερότητα που τις διασφαλίζει η συμμετοχή της στην ευρωζώνη. Το ευρώ δεν θα εξαφανιστεί, αλλά θα αποτελεί πλέον -για όσους ακόμα το έχουν- κάτι σαν το μεταπολεμικό δολάριο ή τις χρυσές λίρες, ένα ασφάλιστρο ενάντια στον υπερπληθωρισμό και την αβεβαιότητα ισοτιμίας της νέας δραχμής.

Μετά το πέρας των εκτεταμένων κοινωνικών αναταρραχών, η Ελλάδα φυσικά θα αρχίσει και πάλι να αναπτύσσεται με τη νέα της δραχμή. Καμιά καταστροφή δεν διαρκεί για πάντα. Απλά η ανασυγκρότηση της χώρας θα αρχίσει από μια κατάσταση φτώχιας που όμοια της δεν θα έχει δει η χώρα για δεκαετίες, ενώ θα έχει χάσει πολύτιμο χρόνο και συμμαχίες για να κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που θα τις επέτρεπαν να αποκτήσει ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο. Θα συνεχίσει λοιπόν να αποτελεί μια φτωχή χώρα, έχοντας απολέσει οριστικά τον ρόλο της ως μέλους του κλαμπ των ανεπτυγμένων χωρών.

Σκεφτείτε αυτά τα λίγα πριν ψηφίσετε "Αντιμνημονιακά" την Κυριακή.

Εκλογές 6-5-2012

2012-04-11T23:01:00.000+03:00

Οι εκλογές είναι μια ευκαιρία για τον κάθε πολίτη να εκφραστεί πολιτικά, και να επηρεάσει τη σύνθεση της κυβέρνησης για τα επόμενα χρόνια.

Δεν πρέπει, φυσικά, να έχουμε αυταπάτες για το δημοκρατικό πολίτευμα: συνταγματικά κατοχυρωμένες κυβερνήσεις που απολάμβαναν την λαϊκή εντολή μας κυβέρνησαν καθ' όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης και μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση. Οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν είναι απαραίτητα και καλές κυβερνήσεις.

Ωστόσο αξίζει η συμμετοχή στις εκλογές, αφού -παραφράζοντας τον Πλάτωνα- όποιος απέχει από την πολιτική πρέπει να υπομένει να κυβερνιέται από χειρότερους από τον ίδιο. Φυσικά με την ψήφο μας δεν διαλέγουμε πάντοτε τους πιο άξιους. Μπορούμε ωστόσο να διαλέξουμε αυτούς που θεωρούμε άξιους από όσους ζητούν την ψήφο μας και ταυτόχρονα να μην διαλέξουμε αυτούς που θεωρούμε ανάξιους.

Γι' αυτό έχει αξία να ψηφίσουμε στις 6-5-2012.

Η αδυσώπητη λογική των εκλογών

Πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις εκλογές ως ένα παιχνίδι στο οποίο προσπαθούμε να μεγιστοποιήσουμε το θετικό αποτέλεσμα για τη χώρα.

Η Ελλάδα είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία και οι πολιτικές αποφάσεις παίρνονται πάντοτε από την κυβερνητική πλειοψηφία. Το σημαντικό στις εκλογές είναι να αναδειχτεί μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα οδηγήσει τη χώρα προς τη σωστή κατεύθυνση και να αποφευχθεί η ανάδειξη μιας πλειοψηφίας που θα κάνει το αντίθετο.

Οι εκλογές επίσης διεξάγονται με ένα συγκεκριμένο εκλογικό νόμο, ο οποίος πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα με 50 έδρες και δεν επιτρέπει σε κόμματα με λιγότερο από το 3% των ψήφων να εισέλθουν στη βουλή.

Οι προκλήσεις της διακυβέρνησης

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει σήμερα δύο κύρια προβλήματα:

Την ανάγκη αναδιάταξης της οικονομίας
Την αντιμετώπιση ζητημάτων δημόσιας τάξης και μετανάστευσης

Φυσικά, υπάρχουν και άλλα προβλήματα. Αλλά αυτά είναι τα πλέον επείγοντα. Η Ελληνική οικονομία εξαιτίας λαθών του παρελθόντος κινδυνεύει να υποστεί μεγάλη ζημιά, να βγει από την ευρωζώνη, και να αποκοπεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ασυδοσία των διαφόρων οργανωμένων μειονοτήτων διασαλεύει την δημόσια τάξη, ενώ η συνεχιζόμενη λαθρομετανάστευση αλλοιώνει τα πληθυσμιακά δεδομένα και αποτελεί βαρίδι στην οικονομική και εθνική ανάπτυξη εξαιτίας των πόρων (για παιδεία, υγεία, ασφάλεια, κτλ.) που απαιτεί.

Γιατί υποστηρίζω τη Νέα Δημοκρατία

Κατ' αρχήν είναι γνωστό πως η ΝΔ ευθύνεται εν μέρει για την σημερινή κατάντια της χώρας, εξαιτίας της αδυναμίας και αβουλησίας που έδειξε κατά την περίοδο 2004-2009. Έχοντας κυβερνητική πλειοψηφία, ισχυρή κατά το 2004-2007, δεν έκανε τις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές, παγιδευμένη στην ιδέα του "πολιτικού κόστους" και τα ιδεολογήματα του "μεσαίου χώρου" και της "ήπιας προσαρμογής".

Ωστόσο πρέπει επίσης να παραδεχθούμε πως οι ευθύνες της είναι μικρότερες από αυτές του ΠΑΣΟΚ, το οποίο ευθύνεται κατά κύριο λόγο για τη διόγκωση του Δημοσίου τομέα και τον εκτροχιασμό των δημοσίων οικονομικών. Η ΝΔ ευθύνεται δευτερευόντως, γιατί δεν διόρθωσε τα κακώς κείμενα του ΠΑΣΟΚ και γιατί σαγηνεύτικε από τον ΠΑΣΟΚ-ικό τρόπο νομής της εξουσίας.

Όσον αφορά το μεταναστευτικό ζήτημα, η ΝΔ πράγματι δεν έκανε πολλά πράγματα για να ανακόψει τη ροή λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα, ούτε για την επιβολή της δημόσιας τάξης. Ωστόσο προσμετράται στα θετικά της πως δεν μετέβαλε το Ελληνικό δίκαιο ιθαγένειας. Το ΠΑΣΟΚ αντίθετα, προχώρησε σε σαφή βήματα για την ευκολότερη απονομή ιθαγένειας με συνοπτικές διαδικασίες και μειωμένες προϋποθέσεις, καθώς και για την ευκολότερη απονομή καθεστώτος ασύλου.

Το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε την χώρα τα τελευταία 2.5 χρόνια. Τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης του είναι απτά: οικονομικό χάος, και το πρωτοφανές φαινόμενο της κυβερνητικής κατάρευσης, αφού το ΠΑΣΟΚ μην έχοντας στομάχι για να πάρει τα απαραίτητα μέτρα, και δεσμευμένο από τα ψέματα για τα "Λεφτά που υπάρχουν" αναγκάστηκε -ως Πόντιος Πιλάτος- να προσπαθήσει να κάνει "δημοψήφισμα" για την Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, και, στη συνέχεια να αναζητήσει βοήθεια από την αντιπολίτευση αφού οι ίδιοι του οι βουλευτές δεν στήριζαν πλέον την κυβερνητική πολιτική.

Ως γνωστόν, δεν υποστήριξα τον Αντώνη Σαμαρά για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, και εξακολουθώ να έχω τις επιφυλάξεις μου: οι εκλογές και η διακυβέρνηση είναι οι τελικοί κριτές! Ωστόσο πρέπει να σημειώσω πως:

Η Νέα Δημοκρατία έχει πλέον καθαρό λόγο σε ζητήματα δημόσιας τάξης και μετανάστευσης και έχει υποσχεθεί την κατάργηση της μεταρρύθμισης του δικαίου ιθαγένειας
Η Νέα Δημοκρατία έχει πλέον ξεκάθαρα ταχθεί υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη με κάθε δυνατό τρόπο, ενώ -αντίθετα με το ΠΑΣΟΚ- δεν έχει να επιδείξει τα 2.5 τελευταία χρόνια αποτυχημένων και δειλών πολιτικών

Είναι προφανές λοιπόν πως η ΝΔ αποτελεί καλύτερη επιλογή από το ΠΑΣΟΚ στην δεδομένη χρονική στιγμή.

Αξίζει να ψηφίσει κάποιος ένα από τα άλλα μικρότερα κόμματα;

Όποιος πιστεύει στην Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και έχει συντηρητικές απόψεις σε ζητήματα τάξης και μετανάστευσης δεν μπορεί να το πράξει.

Γιατί το ζητούμενο είναι να υπάρξει κεντροδεξιά πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή: ψήφος σε ένα μικρό κόμμα της κεντροδεξιάς ενισχύει εμέσως το ΠΑΣΟΚ, αφού μειώνεται η διαφορά με τη ΝΔ και αυξάνεται η πιθανότητα να λάβει το ΠΑΣΟΚ το μπόνους των 50 εδρών. Επιπλέον, μιας και τα μικρά κόμματα της κεντροδεξιάς έχουν αβέβαιη τη συμμετοχή στην επόμενη βουλή, η ψήφος σε αυτά έχει μικρότερη πιθανότητα να μεταφραστεί σε βουλευτικές έδρες.

Ψηφίζοντας τη Νέα Δημοκρατία:

Ενισχύεται η πιθανότητα η Νέα Δημοκρατία να είναι πρώτο κόμμα και να λάβει έτσι τις 50+ έδρες
Ενισχύεται η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της Κεντροδεξιάς, αφού η Νέα Δημοκρατία με απόλυτη βεβαιότητα θα υπερβεί το εκλογικό πλαφόν του 3%, και ψήφοι προς αυτήν μετατρέποντα αναλογικά σε βουλευτικές έδρες

Η ψήφος στην ΝΔ του σήμερα δεν είναι ούτε συγχωρόχαρτι για τις αμαρτίες του παρελθόντος, ούτε επικρότηση της νέας ηγεσίας του κόμματος. Η αναμόρφωση της ΝΔ θα αποδειχθεί στην τυχόν νέα διακυβέρνηση.

Η ψήφος στη ΝΔ αποτελεί μια λογική επιλογή ενός κεντροδεξιού πολιτικού σχήματος το οποίο έχει καλύτερες θέσεις σε ζητήματα τάξης και μετανάστευσης από την αριστερά, ενώ ταυτόχρονα δεσμεύεται για την συνέχιση της Ευρωπαϊκής πορείας της χώρας σε συνεργασία με τους εταίρους μας στην ΕΕ.

Στις 6-5-2012 πρέπει να ψηφίσουμε με βάση τη λογική και όχι τη λογική της "διαμαρτυρίας". Τόσο η μαθηματική λογική του εκλογικού συστήματος, όσο και η πολιτική λογική των εκπεφρασμένων θέσεων απαιτούν την υπερψήφιση της Νέας Δημοκρατίας.

Μια χρήσιμη αναλογία για την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας

2012-02-21T15:04:00.001+02:00

Μπορούμε να παρομοιάσουμε μια χώρα με ένα μπαλόνι που διαρκώς χάνει αέρα. Ο αέρας που χάνει αφορά όλες τις πληρωμές στο εξωτερικό.

Φυσικά, μια χώρα που στέλνει στο εξωτερικό περισσότερα λεφτά από όσα δέχεται δεν μπορεί να έχει μακροχρόνια προοπτική: σιγά σιγά το μπαλόνι θα ξεφουσκώσει.

Μέχρι πρότινος, το Ελληνικό μπαλόνι ήταν τρύπιο αλλά δεχόταν συνεχώς φρέσκο αέρα από τους εξωτερικούς του δανειστές. Με αυτόν τον τρόπο διατηρούνταν μια ισορροπία: η εκροή πόρων για εισαγωγές προϊόντων ισοσταθμιζόταν από την εισροή δανεικών στο δημόσιο ταμείο και την αναδιανομή τους με διάφορυς τρόπους (προσλήψεις, αυξήσεις, επιχορηγήσεις, επιδόματα, "έργα" αμφιβόλου χρηστικότητας, κοκ)

Φυσικά κανένας δεν θέλει να φυσάει συνέχεια σε ένα μπαλόνι που χάνει αέρα. Αυτό συνέβη και με την Ελλάδα: οι δανειστές της χώρας συνειδητοποίησαν πως μεταφέρουν πόρους σε μια χώρα με "τρύπες" και αποφάσισαν να σταματήσουν να το κάνουν. Ποιος θέλει να φυσάει διαρκώς σε ένα μπαλόνι που χάνει αέρα;

Τί είναι το φυσικό επακόλουθο; Να ξεφουσκώσει το Ελληνικό μπαλόνι. Αυτή είναι η αιτία της ύφεσης που βιώνουμε.

Τα διάφορα "πακέτα διάσωσης" αποτελούν την προσπάθεια των δανειστών μας να κρατήσουν το μπαλόνι φουσκωμένο, γιατί ένα μπαλόνι που σκάει ξαφνικά τα κάνει όλα θάλασσα. Ένα σκασμένο μπαλόνι έχει απρόβλεπτες συνέπειες, μπορεί να σκάσει πάνω στα μούτρα σου.

Φυσικά όμως δεν είναι οι δανειστές μας διατεθιμένοι να φυσάνε διαρκώς στο Ελληνικό μπαλόνι. Αυτό που θέλουν είναι:

Να βουλώσουν οι τρύπες της κακοδιοίκησης που οδηγούν σε σπατάληση πόρων
Να αντικατασταθούν οι δικές τους εισροές αέρα με πια πιο παραγωγική Ελληνική αντλία αέρα, δηλαδή με αυξημένη Ελληνική παραγωγή.

Γιατί κάθε χώρα είναι στην πραγματικότητα ένας δυναμικός οργανισμός που πρέπει να βρίσκεται σε ισορροπία με το περιβάλλον του.

Αυτή είναι λοιπόν η ανάγκη της Ελληνικής προσαρμογής. Είναι η ανάγκη να κλείσουμε τις "τρύπες" της χώρας, ώστε να μην μπάζει από παντού. Ενώ ταυτόχρονα να αποδεσμευτούμε από τις τεχνητές αναπνοές της "τρόικας" και να μπορέσουμε να επιβιώσουμε με τη δική μας ανάσα.

Η προσαρμογή δεν είναι εύκολη. Πρέπει σπιθαμή σπιθαμή να δούμε όλες τις μεριές απ' όπου μπάζει η οικονομία μας και να τις μπαλώσουμε: ο υπερτροφικός δημόσιος τομέας, η γραφειοκρατία, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας, τα αντικίνητρα για την παραγωγικότητα, ο παρασιτισμός του κομματοκεντρικού κράτους.

Στη συνέχεια πρέπει να δυναμώσουμε τους πνεύμονές μας, και να αποκτήσουμε εμείς τη δυνατότητα να κρατάμε το δικό μας μπαλόνι φουσκωμένο. Πιθανότητα, αρχικά, η ανάσα μας θα είναι αρκετά ασθενική, και το μπαλόνι μας μικρό, αλλά η διατήρησή του θα εξαρτάται πλέον από εμάς και όχι από την καλή θέληση των οποιωνδήποτε άλλων.

Ξεχώρισαν οι πατριώτες από τους κιοτήδες

2012-02-13T01:43:00.001+02:00

199 βουλευτές ψήφισαν τη νέα δανειακή σύμβαση της χώρας που δίνει στην Ελλάδα μια ακόμα ευκαιρία να παραμείνει στην ευρωζώνη και να μεταρρυθμίσει την οικονομία της.

Υπήρξαν βέβαια και οι κιοτήδες από όλα τα κόμματα πλην της Αριστεράς, όπου το μονότονο και προβλέψιμο Όχι δεν εξέπληξε κανένα.

Οι κιοτήδες που ήταν απόντες, "παρόντες", ή ψήφισαν Όχι. Χωρίς να λογαριάζουν το τί θα συνέβαινε αύριο στη χώρα αν η άποψή τους υπερίσχυε. Όποιος έχει μια στοιχειώδη γνώση θεωρίας παιγνίων γνωρίζει πως σε ένα παιχνίδι με πολλούς παίκτες το αποτέλεσμα μιας απόφασης εξαρτάται όχι μόνο από τι αποφασίζει κάποιος, αλλά και τί αποφασίζουν οι άλλοι.

Διέγνωσαν, λοιπόν, οι κιοτήδες, πως η δανειακή σύμβαση θα περνούσε και αύριο η χώρα θα εξακολουθούσε να υφίσταται. Γι' αυτό δεν την υπερψήφισα, προσδοκώντας να αδράξουν τα πλεονεκτήματα της αντίστασης εκ του ασφαλούς.

Υπήρξαν όμως και οι πατριώτες.

Οι μεν του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσαν να κάνουν και αλλιώς, αφού η άρνηση της σύμβασης θα ήταν άρνηση ολόκληρης της πολιτικής του "κινήματος" μέχρι τώρα, και συνάμα άρνηση τόσο του νυν όσο και του διαφαινόμενου μέλλοντος Αρχηγού.

Οι δε της Νέας Δημοκρατίας, υπό την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά, απέδειξαν πως ενώ καταψήφισαν το πρώτο μνημόνιο, έχουν τα αντανακλαστικά να πράξουν το σωστό όταν το απαιτούν οι περιστάσεις. Παρά τις διαγραφές πολλών βουλευτών, η Νέα Δημοκρατία βγαίνει κερδισμένη, αφού ξεφορτώνεται οριστικά τα λαϊκιστικά βαρίδια και αποκτά την απαιτούμενη ενότητα.

Η Δημοκρατική Συμμαχία υπερψήφισε (εκτός από έναν παρόντα), συνεπής και αυτή στις θέσεις της. Είναι κρίμα που δεν μπορούν να παραγκωνιστούν οι προσωπικές φιλοδοξίες και έριδες και να επανέλθει η ΔΗΜΣΥΜ στον κορμό της παράταξης, αφού εξέλιπαν πλέον οι λόγοι που οδήγησαν στην πρώτη διάσπαση.

Μπράβο και στους δύο βουλευτές του ΛΑΟΣ που αψήφισαν τις προτροπές τόσο του κωλοτούμπα αρχηγού τους όσο και των ακροδεξιών στοιχείων μέσα σε αυτό το κόμμα και στάθηκαν πιστοί στις πατριωτικές και οικονομικά φιλελεύθερες πεποιθήσεις τους. Με τη στάση τους οριστικοποιούν το τέλος αυτού του κόμματος, και μακάρι και αυτοί να βρουν χώρο σε μια ανασύνθεση της ελληνικής Κεντροδεξιάς.

Οι εκλογές θα έρθουν τώρα πια σύντομα.

Δεν αμβιβάλλω πως οι διαγραφέντες θα θελήσουν να καρπωθούν την τζάμπα μαγκιά τους ιδρύοντας νέα κόμματα ή προσχωρώντας σε ήδη ιδρυθέντα. Ορισμένοι που "έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα" θα αποσυρθούν από την πολιτική έχοντας ποντάρει πως με την στάση τους αυτή θα αποφύγουν τη λαϊκή οργή.

Ο δρόμος όμως είναι πλέον αρκετά σαφής για όσους αγαπούν την Ελλάδα:

Η Αριστερά αποφάσισε να πάρει διαζύγιο από την Ευρώπη και τη λογική. Το ίδιο και ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη. Εκφράζουν την απελπισία και το Όχι χωρίς αντιπρόταση.

Το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε την Ελλάδα, όχι γιατί πριν ανέλθει στην εξουσία τα πράγματα ήταν αγγελικά, αλλά γιατί με τους πολιτικαντισμούς του και την αδυναμία του να λάβει και να εφαρμόσει τολμηρές αποφάσεις, χτυπώντας τον κομματικό του στρατό, οδήγησε την οικονομία από το κακό στο χειρότερο. Κυβέρνησε το ΠΑΣΟΚ και ευρέθη ανεπαρκές.

Η Νέα Δημοκρατία, για μια ακόμη φορά, αποτελεί την μοναδική ελπίδα του Έθνους. Δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο για "κυβερνήσεις συνεργασίας": το ΠΑΣΟΚ οδεύει σε μονοψήφιο ποσοστό και θα ήταν απρεπές να συμπεριληφθεί στην κυβέρνηση ένα κόμμα που χάνει τα 3/4 της δύναμής του. Ο δε ΛΑΟΣ κιότεψε και έφυγε από την κυβέρνηση, ενώ, φοβούμενος την... Χρυσή Αυγή ανέτρεψε την πρότερη φιλο-Ευρωπαϊκή του πολιτική. Ισχυρή συσπείρωση του λαού γύρω από τη Νέα Δημοκρατία αποτελεί πλέον την μοναδική λύση.

Τέλειωσαν τα ψέματα

2012-02-10T22:46:00.001+02:00

Οι δύο επιλογές:

Η Ελλάδα θα ζήσει στο μέτρο των δυνατοτήτων της και θα παραμείνει στην Ευρωζώνη
Η Ελλάδα θα ζήσει στο μέτρο μιας χώρας της Μέσης Ανατολής ή του πρώην Σοβιετικού μπλοκ (περί το 1990, όχι όπως είναι τώρα) και θα επιστρέψει στην δραχμή

Οι επιλογές είναι απλές: από τη χρεωκοπία θα κερδίσουν τα λαμόγια και όσοι κάναν τα κουμάντα τους για να διασώσουν την περιουσία τους μετατρέποντας την σε σταθερές αξίες ή φυγαδεύοντάς την στο εξωτερικό, ενώ θα χάσουν οι φτωχοί Έλληνες που θα δουν το βιοτικό τους επίπεδο μαζί με τις λιγοστές αποταμιεύσεις τους να εξανεμίζονται.

Ήρθε η ώρα της αλήθειας για όλους. Η Ελλάδα είτε:

θα μετατραπεί σε μια φτωχή χώρα αποβάλλοντας τον μανδύα της τεχνητής ευμάρειας, και θα αρχίσει τον δύσκολο αλλά στέρεο δρόμο της πραγματικής παραγωγικής ανάπτυξης
θα μετατραπεί σε μια πάμφτωχη χώρα απ' όπου θα φύγουν και οι τελευταίοι άξιοι και θα μείνουν οι γέροντες, όσοι δεν μπορούν να φύγουν, και οι ανάξιοι, μαζί με τα λαμόγια που θα καθίσουν στο λαιμό όλων των υπόλοιπων.

Κι ας μην περιμένουν μερικοί πως αν επιλέξουν τον δρόμο της χρεωκοπίας θα αδράξουν ψήφους στις ερχόμενες εκλογές. Οι εκλογές θα γίνουν το νωρίτερο τον Απρίλιο, ενώ η χρεωκοπία θα συμβεί το Μάρτιο.

Θεός φυλάξοι.

Οι άχρηστοι πολιτικοί μας αρχηγοί

2012-02-06T14:32:00.002+02:00

Ας ανακεφαλαιώσουμε:

Οι ομολογιούχοι δέχονται 50% κούρεμα του χρέους το οποίο, εξαιτίας των πιέσεων των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, γίνεται "εθελοντικά" και δεν προξενεί πιστωτικό γεγονός
Υπάρχουν άλλες χώρες που δέχονται να δανείζονται με ψηλά επιτόκια ή φορολογούν τους πολίτες τους για να δανείζουν την Ελλάδα
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει γράψει από πολύ καιρό στα παλιά της τα παπούτσια την πολιτική της να μην δέχεται ως ενέχυρο ομόλογα αξιολόγησης junk και συνεχίζει να χρηματοδοτεί το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα

Και δεν μπορούνε οι πολιτικοί μας "ηγέτες" να συμφωνήσουν να κάνουν πέντε πράγματα που πρέπει να γίνουν, ως φοβισμένα ανθρωπάκια που φοβούνται μη τυχόν δεν λάβουν τα ψηφουλάκια στις επερχόμενες εκλογές;

Όταν ολόκληρη η Δύση προσπαθεί να σε σώσει και εσύ επιμένεις να αυτοχειριαστείς, τότε αξίζεις τη μοίρα σου.

Ο νέος μας Πρωθυπουργός

2011-11-10T16:13:00.005+02:00

Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα για την Ελληνική Δημοκρατία. Για πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική ιστορία τα ηνία της χώρας αναλαμβάνει ένας άνθρωπος που δεν προέρχεται από τον σάπιο χώρο της πολιτικής. Ένας άνθρωπος με σπουδές, γνώσεις, εμπειρία, αποδεδειγμένα υψηλή νοημοσύνη και οργανωτική ικανότητα. Ένας ειδήμων και όχι ένας ακόμα δικηγορίσκος ή γόνος πολιτικής οικογένειας.

Ένας άνθρωπος που παράτησε την καλή του ζωή όχι προσβλέποντας σε κάποιο όφελος (ποιός άραγε θέλει να γίνει πρωθυπουργός μια χρεοκοπημένης χώρας), αλλά θέλοντας να προσφέρει ό,τι μπορεί για το καλό της πατρίδας.

Η ιστορία θα δείξει τί θα σημάνει η πρωθυπουργία Παπαδήμου. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα, οι αποφάσεις είναι δύσκολες, η ζωή των Ελλήνων πρέπει να χειροτερέψει πριν γίνει καλύτερη. Αυτός είναι ο αναπόφευκτος νόμος της φύσης που προστάζει πως τα "αγαθά κόποις κτώνται". Ας ελπίσουμε πως ο νέος Πρωθυπουργός θα φανεί αντάξιος των προσδοκιών του Έθνους και πως ο Λαός θα παραμερίσει τις διχόνοιες του και δεν θα υπονομεύσει το μεταρρυθμιστικό έργο της νέας Κυβέρνησης όπως έκανε τόσες φορές στο παρελθόν, προτιμώντας τους δημαγωγούς από τους σπουδαίους.

Ας ελπίσουμε επίσης πως η εγχώρια πολιτική σαβούρα που δεν πρότεινε καν τον Παπαδήμο για πρωθυπουργό, μέχρι να αναγκαστεί από τα πράγματα να το πράξει, δεν θα σταθεί τροχοπέδη στο έργο του. Ο λαός μπορεί να είναι καχύποπτος απέναντι στον κάθε νέο κυβερνήτη, αλλά δεν έχει καμιά υποψία πλέον για το ποιόν των πολιτικών μας: γνωρίζει πόσο ανίκανοι και μικρόψυχοι είναι οι περισσότεροι από αυτούς. Οι πολίτες αυτής της χώρας δεν θα ανεχθούν ούτε την ελάχιστη υποψία υπονόμευσης της νέας Κυβέρνησης.

Γιατί φοβόντουσαν και απέφευγαν τον Παπαδήμο; Όχι γιατί δεν είναι ικανός να κυβερνήσει, βέβαια. Αλλά γιατί είναι κατά τεκμήριον ικανός, μπορεί και θέλει να διοικήσει, και η επιτυχία του μπορεί να κάνει το λαό να τον προτιμήσει παρά να αφήσει την εξουσία να επανέλθει στα συνηθισμένα πρόσωπα. Θα είναι εξαιρετικό αν μετά τις επόμενες εκλογές συνεχιστεί η κυβέρνηση Παπαδήμου, πάνε στο σπίτι τους αρκετοί πολιτικάντηδες της Μεταπολίτευσης, και ο νέος Πρωθυπουργός έχει τέσσερα ή, γιατί όχι, οκτώ χρόνια (και όχι τρεις μήνες) για να επιτελέσει ένα πραγματικό έργο.

Ο νέος Πρωθυπουργός πρέπει να γνωρίζει πως έχει δύο μεγάλους συμμάχους: τη Λογική και την Ιστορία. Δεν χρειάζεται να παραποιήσει γεγονότα και να υποκριθεί, γιατί δεν περιμένει να επανεκλεγεί. Γίνεται δε πρωθυπουργός των Ελλήνων, ενός έθνους που έρχεται από παλιά και δεν θα εξαφανιστεί από μια πρόσκαιρη κρίση.

Ας προχωρήσει άφοβα σε αυτά που νομίζει πως πρέπει να γίνουν. Αν δεν μπορέσει να περατώσει το έργο του, μπορεί κάλλιστα να επιστρέψει στην ακαδημαϊκή του καριέρα. Δεν χρειάζεται ο Παπαδήμος την Ελλάδα, η Ελλάδα χρειάζεται τον Παπαδήμο.

Ο Πλάτων, υπερασπιζόμενος την δυνατότητα υλοποίησης της Πολιτείας του υποστηρίζει πως ακόμα κι αν είναι απίθανο, δεν είναι αδύνατο, από καλή συγκυρία, κάποια στιγμή στη διάρκεια του απέραντου χρόνου, να βρεθεί ένας φιλόσοφος στην εξουσία. Ο καλός αυτός κυβερνήτης δεν αποζητά την εξουσία αλλά την απεύχεται, προσφέρει τη γνώση του στην διοίκηση της Πολιτείας, για ένα διάστημα, ως καθήκον, και μετά αποσύρεται και πάλι.

Ας ελπίσουμε πως η Αγαθή Τύχη που έφερε έναν (ελπίζουμε) καλό Κυβερνήτη στην πατρίδα μας, να τον βοηθήσει να επιτελέσει το επείγον και αναπόφευκτο έργο ανασύνταξης της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Δήλωση Αντώνη Σαμαρά

2011-11-09T21:17:00.002+02:00

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Αντώνης Σαμαράς, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Πολλοί φαίνεται ότι θα το ήθελαν, αλλά η Νέα Δημοκρατία δεν θα γίνει μέρος του προβλήματος. Εμείς είμαστε βαθιά προσηλωμένοι στο Σύνταγμα. Την πρωτοβουλία για την πρόταση για νέο Πρωθυπουργό την έχει η κυβερνητική πλειοψηφία.
Εμένα το πρόβλημά μου δεν είναι τα πρόσωπα. Το πρόβλημά μου είναι να ξεμπλοκάρει, επιτέλους, η 6η δόση, η δανειακή σύμβαση, να αποκτήσει ο τόπος κυβέρνηση, ιδιαίτερα σε αυτή την ώρα των διεθνών κρίσιμων στιγμών. Και, δυστυχώς, των αναταράξεων που περνούν οι διεθνείς αγορές, ώστε να φτάσουμε σε αυτό που είναι το μεγάλο ποθούμενο όλων των Ελλήνων και δικό μας:
Οι εκλογές, για να μπορέσει, επιτέλους, να μιλήσει ο μόνος που δικαιούται να μιλήσει και που ζητούμε να μιλήσει, που είναι ο ελληνικός λαός».

Θα ξεκολήσει επιτέλους το ΠΑΣΟΚ και ο επικίνδυνος πλέον αρχηγός του και θα προτείνει έναν σοβαρό άνθρωπο για Πρωθυπουργό;

Το σήριαλ συνεχίζεται

2011-11-09T13:17:00.004+02:00

Οι δολοπλοκίες και οι πολιτικοί ελιγμοί συνεχίζονται. Το πολιτικό σύστημα της χώρας φαντάζει ανίκανο να κάνει ακόμα και τα αυτονόητα, δηλαδή να δημιουργήσει μια κυβέρνηση αφού έχει ήδη ληφθεί η πολιτική απόφαση για μια τέτοια κυβέρνηση. Οι διαδικασίες ξεκίνησαν από το Σάββατο πρωί, θεωρητικά "κλείδωσε" η συμφωνία Κυριακή βράδυ, και τώρα, μεσημέρι Τετάρτης, συνεχίζονται ακάθεκτες οι "διαβουλεύσεις".

Η ιστορία θα δείξει κάποτε τί συμβαίνει αυτές τις μέρες και ποιοι ευθύνονται για τα καραγκιοζιλίκια που μας κάνουν διεθνώς ρεντίκολο, και αποδυναμώνουν τη νέα κυβέρνηση πριν ακόμα σχηματιστεί.

Ούτε είναι πια τόσο δύσκολο να βρεθεί το πρόσωπο που θα ηγηθεί της Ελλάδας: ο Λουκάς Παπαδήμος έχει τις γνώσεις, τις σπουδές, την εμπειρία, τις διασυνδέσεις, το κύρος, και προφανώς τη θέληση να συνεισφέρει. Αλλιώς δεν θα είχε κουβαληθεί εδώ και δυο μέρες στην Ελλάδα από την ήρεμη ζωή του στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Ποιον άλλο λόγο έχει ένας άνθρωπος καριέρας να έρθει εδώ για να αναλάβει την διακυβέρνηση ενός χρεοκοπημένου κράτους;

Ας το καταλάβουν οι πολιτικάντηδες πως η οργή του λαού θα τους πάρει όλους αν δεν παραμερίσουν τώρα για να έλθει κάτι άλλο. Από τη σαπίλα της μεταπολίτευσης το "κάτι άλλο" είναι ο μόνος φορέας της Ελπίδας.

Το ΠΑΣΟΚ μπλοκάρει την δημιουργία της νέας κυβέρνησης

2011-11-09T00:21:00.001+02:00

Το ΒΗΜΑ:

Πρέπει να σημειωθεί δε ότι, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του Βήματος, από το πρωί της Τρίτης, η Νέα Δημοκρατία έχει συμφωνήσει ανεπιφύλακτα στο πρόσωπο του κ. Λουκά Παπαδήμου για τη θέση του πρωθυπουργού.

Αντιθέτως, απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες καθιστούν βέβαιο ότι η μεγάλη καθυστέρηση οφείλεται στις διεργασίες μέσα στην κυβέρνηση και το ΠαΣοΚ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, τουλάχιστον μέχρι τις δώδεκα το βράδυ της Τρίτης, ο κ. Παπαδήμος δεν είχε δεχθεί καμία επίσημη όχληση από τον πρωθυπουργό.

Σε όλο αυτό το διάστημα κατά τη διάρκεια της ημέρας, από το γραφείο του πρωθυπουργού πέρασαν κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, τα οποία, σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τους, απέδιδαν τη δυστοκία σε μια ιδιότυπη διαπραγμάτευση μεταξύ των κ.κ. Παπανδρέου και Βενιζέλου για τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Πολλά εξ αυτών των στελεχών, ανάμεσά τους και κορυφαίοι υπουργοί, δήλωναν αργά το βράδυ την έντονη ενόχληση και την ανησυχία τους για την καθυστέρηση και τη δυστοκία, όπως και για την ξέφρενη ονοματολογία, βάση της οποίας, έφτασε να διακινείται ως υποψήφιος για τη νέα κυβέρνηση ακόμα και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής κ. Απόστολος Κακλαμάνης.

Παπαδήμος για Πρωθυπουργός!

2011-11-08T23:17:00.006+02:00

Μιας και ακούγονται ένα σωρό απίθανα ονόματα όπως του... Απόστολου Κακλαμάνη ή του Πετσάλνικου, και ενώ φαίνεται πως τα δύο κόμματα έχουν ξεσκιστεί στις πολιτικές μανούβρες και δολοπλοκίες, μια και μόνο λύση υπάρχει.

ΛΟΥΚΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ ΓΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Παραμερίστε κύριοι και αφήστε έναν άνθρωπο που ξέρει τί του γίνεται να πάρει τα ηνία της χώρας. Να τα πάρει όμως πραγματικά, να του δοθεί η ευκαιρία να φτιάξει κυβέρνηση των αρίστων, κι αν δεν τα καταφέρει, εσείς πάλι έχετε την πλειοψηφία και μπορείτε να τον αντικαταστήσετε.

Μια ομιλία του Δρ. Παπαδήμου, πριν από τις αποφάσεις για το "κούρεμα" (αρχίζει γύρω στο 15')