d-politiki

Ο Πάσχος Μανδραβέλης εφευρίσκει ελληνοποιήσεις

2012-08-20T00:07:00.001+03:00

Ο Πάσχος Μανδραβέλης γράφει:

Μα είναι από τα αυστηρότερα, μπορεί να του αντιτείνει κάποιος. Απόδειξη ότι από τη θέσπιση του νόμου μέχρι σήμερα έχουν νομιμοποιηθεί 6.500 μετανάστες, ενώ επί Νέας Δημοκρατίας είχαν πραγματοποιηθεί 300.000 ελληνοποιήσεις. Η παροχή ιθαγένειας μαζικώς εκείνη την περίοδο δεν είχε φυσικά να κάνει με τον νόμο. Είχε να κάνει με πολιτικές σκοπιμότητες της περιόδου.

Φυσικά ψεύδεται. Τα πραγματικά στοιχεία:

Στο σύνολο της περιόδου από το 2000 έως το 2011 έγιναν 54.968 πολιτογραφήσεις, εκ των οποίων οι 43.060 αφορούσαν ομογενείς. Στα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας (2004-2009, παρά το γεγονός πως η ΝΔ κυβέρνησε μερικώς το 2004 και το 2009) έγιναν συνολικά 35.750 πολιτογραφήσεις, οι περισσότερες εκ των οποίων αφορούσαν ομογενείς.

Επομένως που ανακάλυψε ο κ. Μανδραβέλης τις 300 χιλιάδες ελληνοποιήσεις;

Ο κ. Μανδραβέλης αγνοεί επίσης πως ο νόμος Ραγκούση εισήγαγε την κτήση ιθαγένεια με τη γέννηση και τη φοίτηση σε Ελληνικά σχολεία. Αυτή η διαδικασία, διαφορετική από την πολιτογράφηση δημιούργησε 10.363 επιπλέον Έλληνες πολίτες εντός του 2011:

Συνολικά λοιπόν, το 2011 πήραν την Ελληνική ιθαγένεια 10.363+5.863 = 16.226 αλλοδαποί. Σε μια χρονιά, το 2011, αριθμός των ελληνοποιήσεων αντιστοιχεί με το ~30% όλης της περιόδου 2000-2011, και παρά την σοβαρότατη οικονομική κρίση που οδήγησε νόμιμους αλλοδαπούς στην παρανομία λόγω ανεργίας ή στην έξοδο από τη χώρα, και έκανε την "Ελληνική ιθαγένεια" πολύ λιγότερο ελκυστικό "προϊόν".

Ο κ. Μανδραβέλης συνεχίζει:

Δυστυχώς, στην Ελλάδα συνθλιβόμαστε μεταξύ μιας παλαβής αριστεράς, που πιστεύει και παλεύει να μη γίνει τίποτε με τους μετανάστες (ακόμη και τους παράνομους), και μιας παλαβής δεξιάς που ονειρεύεται κράτη–φρούρια και καθαρότητες της φυλής. Και οι δύο προσεγγίσεις είναι καθαρές συνταγές αποτυχίας. Κανένα κράτος –ούτε καν τα πιο οργανωμένα– δεν μπορεί να θωρακιστεί αποτελεσματικά στις μεταναστευτικές ροές και κανένα κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει ως ξέφραγο αμπέλι. Με τις δύο ακραίες προσεγγίσεις μπορεί κάποιοι να κερδίζουν ψήφους ακραίων, αλλά με γινάτια απέναντι στην πραγματικότητα, δεν λύνουν κανένα πρόβλημα.

Θα του αντιτείνω πως δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε δημοσιογράφους για τους οποίους η έννοια του fact checking είναι άγνωστη, και οι οποίοι βγάζουν αριθμούς από το κεφάλι τους για να υποστηρίξουν την όποια θέση τους. Αλλά φυσικά, αυτοί οι δημοσιογράφοι θα συνεχίσουν να έχουν πένα και βήμα, γιατί η έννοια της δεοντολογίας είναι γι' αυτούς αλλά και το εγγένει συνάφι τους άγνωστη λέξη.

Προγραμματικές Δηλώσεις κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά

2012-07-09T01:02:00.003+03:00

Η χαμένη ευκαιρία της κεντροδεξιάς

2012-06-21T16:36:00.001+03:00

Είναι άξιο να σημειώσουμε πως τα κόμματα της Ελληνικής Κεντρο-Δεξιάς, η οποία μπορεί να οριστεί ως ο πολιτικός χώρος δεξιότερα του ΠΑΣΟΚ, συγκέντρωσαν στις τελευταίες εκλογές ποσοστό 47.3% (ΝΔ+ΑΝΕΛ+ΧΑ+ΔΞ+ΛΑΟΣ).

Η πολυδιάσπαση στον χώρο αυτό οδήγησε σε αδυναμία του κύριου πόλου (της Νέας Δημοκρατίας) να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Πιθανώς να έφταιγε η ίδια. Θα κυβερνήσει όμως καλύτερα μαζί με το αποτυχημένο ΠΑΣΟΚ και την Δημοκρατική Αριστερά; Ίδωμεν...

Φυσικά, δεν πιστεύω πως ολόκληρος ο χώρος από την Δράση μέχρι τη ΧΑ μπορεί να εκφραστεί από ένα μόνο κόμμα. Αλλά είναι επίσης βέβαιο πως εάν υπήρχαν π.χ. 2 κόμματα σε αυτόν τον χώρο, ένα κεντροδεξιό και ένα εθνικιστικό κόμμα τότε θα ήταν μεγαλύτερες οι πιθανότητες να είχαμε σήμερα μια κεντροδεξιά κυβέρνηση αντί για μια κεντρώα συγκυβέρνηση.

Η ιστορία θα δείξει αν οι προγραμματικές αποκλίσεις ανάμεσα στην δεξιά και την αριστερά σε κεφαλαιώδη ζητήματα οικονομικής στρατηγικής, τάξης και ασφάλειας, και αντιμετώπισης του μεταναστευτικού ζητήματος μπορούν να παραμεριστούν, ή αν μια συνθετική στρατηγική μπορεί να φέρει τα αποτελέσματα που απαιτούν οι καιροί.

Αμφιβάλλω, αλλά ελπίζω.

Το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ θα προσπαθήσουν αναμφισβήτητα να τραβήξουν την ατζέντα προς τα αριστερά για να αντιμετωπίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν το καταφέρουν, ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ βλέπω να αντιμετωπίζουν, αλλά θα πάρουν μαζί τους στον γκρεμό και τη Νέα Δημοκρατία η οποία θα δεχθεί φοβερή πίεση από τα δεξιά της.

Ορισμένες μόνο κινήσεις, όπως η ανακήρυξη της ΑΟΖ, η κατάργηση του νόμου Ραγκούση, και οι ιδιωτικοποιήσεις/κατάργηση γραφειοκρατίας θα βοηθήσουν τη Νέα Δημοκρατία να κάνει αμφίπλευρη διεύρυνση, να κερδίσει τα απομεινάρια του φιλελεύθερου χώρου και να πιέσει τα δεξιά μορφώματα στα δεξιά της. Ας ελπίσουμε πως η παλιά φοβική ΝΔ δεν θα επανέλθει στο προσκήνιο προς διατήρηση της "ειρήνης" με τους νέους κυβερνητικούς εταίρους.

Καμία έκπτωση για την συνεργασία

2012-06-21T12:01:00.000+03:00

Η Νέα Δημοκρατία δεν πρέπει να προχωρήσει σε καμία έκπτωση στο πρόγραμμά της για να πετύχει την υποστήριξη της από τη Δημοκρατική Αριστερά. Το ζητούμενο στην παρούσα συγκυρία είναι η εφαρμογή οικονομικών και διοικητικών μεταρρυθμίσεων για την μείωση του κράτους και την κατάργηση της γραφειοκρατίας, καθώς και η αποτελεσματική αντιμετώπιση του ζητήματος της λαθρομετανάστευσης.

Το κάθε κόμμα προσέρχεται στην κυβέρνηση με την εκλογική και κοινοβουλευτική του δύναμη. Θεωρώ δεδομένο πως η Νέα Δημοκρατία, έχουσα πενταπλάσιο αριθμό ψήφων και οκταπλάσιο αριθμό βουλευτών δεν μπορεί να εκβιάζεται από τη Δημοκρατική Αριστερά.

Κατάργηση Νόμου Ραγκούση για την Ιθαγένεια

2012-06-21T11:42:00.003+03:00

Ακούγονται πολλά για τις διάφορες διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Λέγεται πως υπάρχει "βέτο" της Δημοκρατικής Αριστεράς -και πιθανώς του ΠΑΣΟΚ που τον ψήφισε- για την προεκλογική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας πως θα καταργήσει το Νόμο Ραγκούση για την Ιθαγένεια των μεταναστών.

Παρατηρώ τα παρακάτω:

Το άθροισμα των κομμάτων που θέλουν την κατάργηση αυτού του νόμου είναι 129+20+18=167
Οποιοσδήποτε θέσει βέτο σε αυτή την απόφαση παραβιάζει την κοινοβουλευτική τάξη γιατί δεν μπορεί η νομοθετική εξουσία να "έχει τα χέρια της δεμένα", να θέλει την κατάργηση αλλά να μην μπορεί να την πράξει.

Θεωρώ δεδομένο πως οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που υπερψηφίστηκαν με την δέσμευση της κατάργησης του νόμου θα φέρουν σχετικό νομοσχέδιο στη Βουλή το οποίο θα υλοποιεί την εναλλακτική πρότασή της. Όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα θα μπορούν τότε να λάβουν θέση, να υπερψηφίσουν, να καταψηφίσουν, να δηλώσουν παρών, ή να απέσχουν.

Θεωρώ επίσης δεδομένο πως μη τήρηση της προεκλογικής δέσμευσης της Νέας Δημοκρατίας συνεπάγεται απόσυρση της υποστήριξης μου σε αυτό το κόμμα.

Ομιλία Αντώνη Σαμαρά 15 Ιουνίου 2012

2012-06-15T23:35:00.002+03:00

Κείμενο της ομιλίας.

Παραβίαση της εκλογικής νομοθεσίας από τον Στέφανο Μάνο

2012-06-15T18:27:00.000+03:00

Ο Στέφανος Μάνος παραβίασε την εκλογική νομοθεσία για τη μη δημοσιοποίηση στοιχείων δημοσκοπήσεων, τουιτάροντας πως η ΝΔ προηγείται 4-5 μονάδες.

Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα έστειλε και μαζική επιστολή αναφερόμενος και πάλι σε υποτιθέμενη διαφορά της ΝΔ και παροτρύνοντας τους ψηφοφόρους του να τον ξαναψηφίσουν αφού η πρωτιά της ΝΔ είναι βέβαιη. Έπαιρνα παλαιότερα μαζικά e-mail από τον κ. Μάνο χωρίς ποτέ να γραφτώ σε κάποια mailing list για αυτό το σκοπό, επομένως δεν έχω λάβει ο ίδιος αυτό το e-mail αλλά δεν έχω κανένα λόγο να αμφιβάλω για τη γνησιότητά του αφού επαναλαμβάνει αυτό που έγραψε δημόσιο στο twitter.

Ελπίζω αυτή η κατάφορη προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης να τύχει της πρέπουσας αντιμετώπισης από τη δικαιοσύνη.

Το Μέλλον της Ελλάδας

2012-06-15T16:37:00.001+03:00

Το Μέλλον της Ελλάδας

Η οικονομία μπορεί να ανακάμψει εντός της Ευρωζώνης. Επιστροφή στη δραχμή θα ήταν δημοσιονομική αυτοκτονία.

των Ν. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ, Γ. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Ε. ΠΕΤΡΑΚΗ, Χ. ΠΙΣΣΑΡΙΔΗ ΚΑΙ Θ. ΣΤΕΓΚΟΥ

Αυτή την Κυριακή οι Έλληνες θα προσέλθουν στις κάλπες με σύγχυση, φόβο και βιώνοντας μια τρομακτική επιδείνωση του βιοτικού τους επιπέδου. Κατά τα τελευταία δύο χρόνια, το μέγεθος της κρίσης στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη έχει πιάσει επανειλημμένα τις χρηματοπιστωτικές αγορές απροετοίμαστες. Οι ψηφοφόροι της χώρας βρίσκονται τώρα αντιμέτωποι με ένα κρίσιμο δίλημμα που θα καθορίσει το μέλλον της Ελλάδας για πολλές γεννιές: Να μείνουν στο ευρώ ή να διαπράξουν δημοσιονομική αυτοκτονία με μια επιστροφή στην δραχμή. Η επιλογή των Ελλήνων ψηφοφόρων θα επηρεάσει σημαντικά τη μελλοντική σύνθεση της ζώνης του ευρώ και τους κανόνες που οι χώρες-μέλη της ακολουθούν.

Με μια πρώτη ματιά, υπάρχει μια εύκολη απάντηση στο δίλημμα: Παραμονή στο ευρώ- προτίμηση του 80% περίπου των Ελλήνων, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Από δική της πρωτοβουλία και σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της δανειακής συμφωνίας με τη ΕΕ-ΔΝΤ, η Ελλάδα έχει υποστεί σοβαρή λιτότητα για περισσότερο από δύο έτη. Ήταν σε ύφεση για πέντε έτη, ενώ κατάφερε να μειώσει δραματικά το πρωτογενές έλλειμμα του 5% το 2010 από 10,4% το 2009. Πρωτογενές πλεόνασμα βρίσκεται στον ορίζοντα.

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει χάσει την ανταγωνιστικότητά της σε όρους μοναδιαίου κόστους εργασίας από το πρώτο τρίμηνο του 1999, όπως και όλες οι χώρες της ευρωζώνης εκτός από τη Γερμανία και την Αυστρία, η Ελλάδα έχει υιοθετήσει σημαντική μείωση μισθών και απολαβών, και τώρα βρίσκεται στο άνω ήμισυ των χωρών της ευρωζώνης όσον αφορά την εξέλιξη της ανταγωνιστικότητας της. Κατά τα τελευταία δύο χρόνια η χώρα έχει διαγράψει σχεδόν το ένα τρίτο του χρέους της και τώρα έχει πολύ χαμηλά επιτόκια στο υπόλοιπο του χρέους της. Η μελλοντική επιτυχία της εξαρτάται από την εφαρμογή δραστικών μειώσεων των δημοσίων δαπανών, πιο αποτελεσματική συλλογή φόρων, καθώς και βελτιώσεις στην παραγωγικότητα.

Υπάρχουν τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις από την έξοδο από το ευρώ και την εκτύπωση νέων δραχμών. Αν μια Ελληνική έξοδος από την ευρωζώνη μοιάζει σχεδόν βέβαιη μετά από τις εκλογές της Κυριακής, θα δούμε ένα πλήρη τραπεζικό πανικό. Οι ελληνικές τράπεζες θα κατέρρεαν αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν λάμβανε έκτακτα μέτρα, ενδεχομένως, κατά παράβαση του καταστατικού της. Η νομισματική ισοτιμία είναι πιθανό να είναι δύο ή τρεις δραχμές για ένα ευρώ, η οποία θα διπλασιάσει ή θα τριπλασιάσει την ελληνική τιμή των εισαγόμενων προϊόντων μέσα σε λίγες ημέρες. Οι τιμές των περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένης της ακίνητης περιουσίας, θα κατέρρεαν. Όσοι μετακίνησαν καταθέσεις τους στο εξωτερικό θα είναι σε θέση να αγοράσουν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία φθηνά, γεγονός που οδηγεί σε σημαντική, οπισθοδρομική αναδιανομή του πλούτου της Ελλάδας.

Εκτός από τον πληθωρισμό την πλευρά της προσφοράς, θα υπάρξει πρόσθετος πληθωρισμός αφού η Ελλάδα θα εκτυπώσει δραχμές για να χρηματοδότησει το έλλειμά της. Τέλος, οι επιχειρήσεις δεν θα είναι σε θέση να εισαγάγουν χωρίς να πληρώσουν εκ των προτέρων με σπάνια ευρώ. Τα απαραίτητα αγαθά θα τελειώσουν σύντομα και το εμπόριο θα είναι σε στασιμότητα. Η Ελλάδα θα αναγκαστεί σε μια κρίση πολλαπλάσιας έντασης από τη σημερινή, τροφοδοτώντας περαιτέρω την κοινωνική αναταραχή.

Όμως τρεις βασικές δυνάμεις εργάζονται ενάντια στην παραμονή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ. Πρώτον, οι Έλληνες ψηφοφόροι δεν είναι καλά πληροφορημένοι. Ενώ αισθάνονται την σημερινή τους ταλαιπωρία πολύ έντονα, δεν ξέρουν ή δεν κατανοούν πλήρως τις συνέπειες για τους ίδιους από την έξοδο από την ευρωζώνη. Λαϊκιστές πολιτικοί υποβαθμίζουν αυτές τις τρομερές συνέπειες.

Δεύτερον, ορισμένα ελληνικά πολιτικά κόμματα υποστηρίζουν ότι οι συνέπειες της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα είναι πιο σοβαρές για την ΕΕ από ό, τι για την Ελλάδα. Προτείνουν ένα παιχνίδι της "κότας" με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και απειλούν να καταργήσουν τη συμφωνία της προηγούμενης κυβέρνησης με τους δανειστές της. Αν αυτά τα κόμματα πάνε καλά την Κυριακή και οι απειλές τους γίνουν πραγματικότητα, είναι δύσκολο να δούμε τι θα μπορούσε να σταματήσει μια σχεδόν άμεση έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

Οι Έλληνες έχουν επίσης ταυτίσει την ευρωπαϊκή συμφωνία για το χρέος με τη λιτότητα, τις απολύσεις, και τις περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις, λόγω του γεγονότος ότι η ΕΕ, η ΕΚΤ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχουν τοποθετήσει την προώθηση των αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων σε δεύτερη θέση, πίσω από τη δημοσιονομική εξυγίανση, όταν θέσπισαν τους όρους για την υποστήριξή τους προς την Ελλάδα.

Υποθέτοντας ότι η λογική θα επικρατήσει την Κυριακή, μια νέα ελληνική κυβέρνηση-κατά πάσα πιθανότητα ένα κυβερνητικός συνασπισμός-θα βεβαιώσει εκ νέου την προσήλωση στο ευρώ και στις υφιστάμενες δανειακές συμφωνίες για την Ελλάδα έως το τέλος του μήνα. Η Ελλάδα θα ζητήσει από την ΕΕ για να απαλύνει τα μέτρα λιτότητας της και να δεσμευτεί σε σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές. Η ΕΕ σε αυτό το σημείο θα πρέπει ανασάνει με ανακούφιση και να συμφωνήσει και για τις δύο αιτήσεις, διότι είναι σαφές ότι η σκληρή λιτότητα από μόνη της δεν θα φέρει σταθερότητα στην Ελλάδα.

Η ΕΕ πρέπει επίσης να βοηθήσει την Ελλάδα να επιτύχει άμεσα διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να βελτιώσει ριζικά την ευκολία με την οποία οι επιχειρήσεις μπορούν να λειτουργήσουν, καθώς και για τη μείωση της φοροδιαφυγής, την εξάλειψη της διαφθοράς στις δημόσιες συμβάσεις και την φιλελευθεροποίηση των αγορών εργασίας και προϊόντων. Πρέπει να τα κάνει όλα αυτά, διασφαλίζοντας παράλληλα την εποπτεία σε όλη την Ελλάδα από τις αρχές ανταγωνισμού, τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του δικαστικού συστήματος και του τομέα της υγείας, και το άνοιγμα της πρόσβασης σε τεχνητά κλειστές αγορές της στον τομέα των μεταφορών, των φαρμακευτικών προϊόντων και της μηχανικής, μεταξύ άλλων.

Οι μεταρρυθμίσεις αυτές είναι απολύτως απαραίτητες για την ανάπτυξη ενός δυναμικού παραγωγικού τομέα στην Ελλάδα προσανατολισμένου στην ποιότητα και τις εξαγωγές. Η Ελλάδα θα πρέπει επίσης να επιστρέψει άμεσα στην πολιτική σταθερότητα για να μπορέσει να προσελκύσει επενδύσεις. Με τη υλοποίηση αυτών των μεταρρυθμίσεων και ένα πρωτογενές πλεόνασμα πολύ κοντά, η ελληνική οικονομία μπορεί να ανακάμψει.

Αυτές οι μεταρρυθμίσεις θα βελτιώσουν επίσης την ποιότητα της ζωής των Ελλήνων και θα είναι επωφελείς για την υπόλοιπη ζώνη του ευρώ. Αλλά όσο η Ελλάδα αφήνει την πόρτα ανοιχτή στις καταστροφικές συνέπειες της εξόδου από ευρώ, το υπόλοιπο της νομισματικής ζώνης θα πρέπει να ασχοληθεί με τη μετάδοση στην ισπανική, ιταλική και σε άλλες αγορές ομολόγων και τις τράπεζες, μέσω της άμεσης παρέμβασης από την ΕΚΤ. Όπως και στην κατάρρευση της Lehman, μπορεί να υπάρχει ένας αριθμός αγορών που θα πληγούν σοβαρά από μια έξοδο της Ελλάδας και που δεν είναι άμεσα προφανείς. Καθυστέρηση στην αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, ή άρνηση ότι υπάρχουν, θα κάνει τις επιπτώσεις πιο ακριβές.

Ο κ. Οικονομίδης είναι στο New York University Stern School of Business, ο κ. Ιωαννίδης στο Tufts University, ο κ. Πετράκης στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο κ. Στέγκος στο University of Guelph, ο κ. Πισσαρίδης στο London School of Economics και κάτοχος του βραβείου Νόμπελ 2010. Οι συγγραφείς είναι όλοι καθηγητές οικονομικών.

(το παρόν δημοσιεύτηκε στην WSJ στις 14 Ιουνίου 2012 στα Αγγλικά υπό τον πρωτότυπο τίτλο The Future of Greece και μεταφράστηκε εδώ από τον Διηνέκη Ποντικό)

Αλέξης Σωβινιόν

2012-06-09T22:15:00.000+03:00

Μακράν η καλύτερη πολιτική διαφήμιση των τελευταίων ετών. Όχι ωραία λόγια για το "αύριο", αλλά πλήρης αποδόμηση της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ με ακρίβεια και χιούμορ. Πραγματικά τους αξίζει η ειρωνεία.

Σλάβοϊ Ζίζεκ: ο ιδεολογικός συνοδοιπόρος του Αλέξη Τσίπρα

2012-06-08T11:07:00.001+03:00

Διαδώστε αυτό σε όσους νομίζουν πως ο κ. Τσίπρας είναι ένας απλός και ακίνδυνος "αριστερός" ή πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απλά το νέο ΠΑΣΟΚ.

Ο Αντώνης Σαμαράς στο enikos.gr

2012-06-07T13:29:00.001+03:00

Μεστός, λιτός, συγκεκριμένος πολιτικός λόγος, χωρίς φανφάρες και κούφιες υποσχέσεις, με έκδηλη την ευρυμάθεια και έφεση προς το απτό και συγκεκριμένο. Ας ελπίσουμε πως ο κ. Σαμαράς θα μπορέσει να φέρει τον μεταρρυθμιστικό ρεαλισμό στην κυβέρνηση.

Πότε πρόλαβε να σαπίσει η Δημιουργία, Ξανά!

2012-06-06T12:31:00.000+03:00

Διαβάστε τις επιστολές παραίτησης στελεχών της Δημιουργίας, Ξανά! Οι κατήγοροι των κομματικών συμμοριών/μαφιών/κτλ. αποκαλύπτονται. Ο παλαιοκομματισμός τουλάχιστον χρειάστηκε καμιά 40αριά χρόνια για να φτάσει στα όριά του, ο νεοκομματισμός φαίνεται πως χρειάστηκε μόνο λίγους μήνες...

Μερικά μόνο αποσπάσματα από τις επιστολές:

Η δε αναφορά του Προέδρου, κατά τη συνεδρίαση της 20ης Μαΐου 2012, στην αναγκαιότητα στήριξης από το συγκρότημα Αλαφούζου, αποτελεί για μένα απόπειρα διαφθοράς των μελών της ίδιας της Εθνικής Επιτροπής.
...
Μέσα από την Επιτροπή Δεοντολογίας, όπου βρέθηκα, δυστυχώς διαπίστωσα πολύ νωρίς πως ακόμα και απλές αρχές μας, όπως αυτές που αφορούν τη στρατιωτική θητεία των υποψηφίων βουλευτών μας, επιχειρήθηκε να παρακαμφθούν με ευτελή επιχειρήματα. Αποφάσεις της Εθνικής Επιτροπής αγνοήθηκαν και καταστρατηγήθηκαν, ενώ το καταστατικό ευτελίστηκε τόσο στον τύπο όσο και στην ουσία.
...
Εντάσσω επίσης στο ίδιο πλαίσιο την απόφαση για τη συνεργασία, την ευθύνη της οποίας φέρει εις το ακέραιον και η ίδια η Εθνική Επιτροπή με την ψήφο της. Ήταν μια απόφαση που άλλαξε εντελώς τη φυσιογνωμία του κόμματος, εξέθεσε ανεπανόρθωτα στους ψηφοφόρους μας τα μέλη, τους υποψηφίους βουλευτές, τα στελέχη και, κυρίως, ήταν μια απόφαση που πάρθηκε παρασκηνιακά με άγνωστους μέχρι σήμερα όρους. Υπενθυμίζω πως η απόφαση αυτή ουδέποτε συζητήθηκε με τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου, αλλά ούτε και με τους υποψήφιους βουλευτές, οι οποίοι την πληροφορήθηκαν μέσω του Facebook αργά το βράδυ της Κυριακής 20/5.

...

Μετά τα τελευταία γεγονότα επειδή ούτε εγώ έχω την δική σου εμπιστοσύνη, αλλά το σημαντικότερο ούτε εσύ έχεις την δική μου για τους λόγους που εσύ γνωρίζεις και καταλαβαίνεις καλύτερα από όλους μας , σου υπενθυμίζω την «ανοικτή παραίτηση» μου που είχες από την 26 Μαρτίου και θεώρησε την πλέον ως δεδομένη.

...

Η κίνηση αυτή δεν έγινε χωρίς περίσκεψη, ούτε χωρίς οδύνη. Αιτία της υπήρξαν οι καταιγιστικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών και η διάχυτη -μετρήσιμη πλέον- αρνητική ψυχολογία της συντριπτικής πλειοψηφίας των υποστηρικτών και ψηφοφόρων μας για τους λόγους που όλοι γνωρίζουμε. Ο δυναμικός βηματισμός μας στην κοινωνία ιδεών και αρχών, όπου επενδύσαμε, δεν υπάρχει πλέον. Αντιθέτως, οπισθοδρομεί. Αν θα μπορούσαμε να συμπυκνώσουμε τους λόγους σε μία μόνο πρόταση, αυτή θα ήταν «η πλήρης και προκλητική αναντιστοιχία λόγων και πράξεων». Αρνούμαστε να αποδεχθούμε ότι η κλιμακούμενη αυτή δυσαρέσκεια δεν ήταν προβλέψιμη ή δεν αξιολογήθηκε, αρνούμαστε να αποδεχθούμε την ασυνέπεια, την απαξίωση των κομματικών θεσμών και οργάνων, την πλήρη έλλειψη πραγματικής εσωκομματικής δημοκρατίας και εν τέλει την εξαπάτηση των μελών και ψηφοφόρων της «Δημιουργίας, ξανά!».

Ας ελπίσουμε πως θα προλάβουν να πληροφορηθούν οι αδαείς που υποστηρίζουν το δήθεν νέο και άφθαρτο ότι "άνθρακες ο θησαυρός".

Η... δημοκρατικότητα της Δημιουργίας, Ξανά!

2012-06-05T13:36:00.001+03:00

Άφησα κάποια σχόλια στη σελίδα του Facebook της Δημιουργίας, Ξανά!

Τα σχόλια μου ήταν σε εντελώς κόσμιο ύφος και έθεταν κάποια συγκεριμένα θέματα:

Εάν συμφωνεί ή όχι ο κ. Τζήμερος με τις εντελώς αντίθετες απόψεις της επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του (κ. Αντιγόνης Λυμπεράκη) για το μεταναστευτικό ζήτημα, ζητώντας διευκρινίσεις για την επίσημη θέση του κόμματός του.
Αν συνάδει το γεγονός πως η κ. Λυμπεράκη ήταν επί 20ετία ακτιβίστρια σε ΚΝΕ-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της κεντρικής επιτροπής του Συνασπισμού με το σύνθημα της Δημιουργία, ξανά! για "Πολιτική χωρίς Πολιτικούς".
Παρέθεσα την ανάρτηση του κ. Άγη Βερούτη όταν ερωτήθηκα γιατί υποστηρίζω την Νέα Δημοκρατία, με την επεξήγηση πως το κάνω για ακριβώς τους ίδιους λόγους που το κάνει και αυτός.

Τα νέα πολιτικά ήθη απαιτούν διάλογο, δεν τον διαγράφουν ούτε τον αποκρύπτουν.

Οι ερωτήσεις είναι σαφείς και συγκεκριμένες, και μπορεί ο κ. Τζήμερος να θεωρεί πως χαλάω το προσεκτικά διαμορφωμένο διαφημιστικό image του κόμματός του, αλλά σίγουρα πρέπει να εξηγήσει γιατί διαγράφει το σχόλιο που δίνει την άλλη άποψη, όταν αυτό είναι απολύτως κόσμιο.

Η μεταναστολάγνα επικεφαλής επικρατείας της Δημιουργίας, ξανά!

2012-06-03T23:33:00.004+03:00

Ιδού οι απόψεις της κομμουνίστριας επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της Δημιουργίας Ξανά!

. Τί κοινό έχουν άραγε αυτές οι απόψεις με τις επίσημες απόψεις του κόμματος; Τί σχέση έχουν οι απόψεις των οπαδών της αποανάπτυξης με τη Δημιουργία Ξανά;

Κανένας ψηφοφόρος της κεντροδεξιάς δεν πρέπει να παραπληνηθεί και να ψηφίσει αυτό το κόμμα. Οι απόψεις του κ. Τζήμερου μπορεί "επίσημα" να είναι σχετικά λογικές (και γι' αυτό έχει κατηγορηθεί και για... "φασίστας" από τους διαφόρους "προοδευτικούς"), αλλά δυστυχώς τώρα πια προτίμησε να συμμαχίσει με ό,τι χειρότερο υπάρχει στην Ελληνική πολιτική, μια ευκαιριακή προεκλογική συνεύρεση με σκοπό την είσοδο της Βουλής, που μοιάζει σαν όνειρο θερινής νυκτός όσο αποκαλύπτεται το ποιόν των ανθρώπων που την απαρτίζουν.

Κομμουνίστρια η επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της Δημιουργίας, ξανά!

2012-06-02T16:26:00.001+03:00

Η σύνθεση του ψηφοδελτίου:

Με πρόσωπα που προέρχονται από διαφορετικούς χώρους απαρτίζεται το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Δράσης-Δημιουργίας Ξανά για τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Επικεφαλής του ψηφοδελτίου είναι η καθηγήτρια Οικονομικών Αντιγόνη Λυμπεράκη.

Στο παρακάτω αναφέρει πως όσο θυμάται τον εαυτό της ήταν ακτιβίστρια για πάνω από 20 χρόνια σε κόμματα της Αριστεράς, ΚΝΕ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ.

Καταρρέει παράλληλα και ο μύθος που πλάσαρε ο Τζήμερος πως ισχύει ακόμα το "Πολιτική χωρίς Πολιτικούς" με εξαίρεση τον Στέφανο Μάνο.

Οπαδοί της αποανάπτυξης στην Δημιουργία, ξανά!-Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία

2012-05-30T20:15:00.003+03:00

Από τα Νέα:

Τη συμπόρευσή τους με τις δυνάμεις της ΔΡΑΣΗΣ, της «Δημιουργία, ξανά» και της «Φιλελεύθερης Συμμαχίας» που κατεβαίνουν από κοινού στις εκλογές της 17ης Ιουνίου ανακοίνωσαν τα στελέχη των Οικολόγων Φίλιππος Δραγούμης, Στέλιος Κυριαζής, Σταμάτης Μπουντούρης και Νεκτάριος Γιώτης.

Ιδού τί υποστηρίζουν τα δύο ονόματα που έχουν μπει με bold:

Μανιφέστο του Ελληνικού Δικτύου για την Απoανάπτυξη

Είναι σημαντικό πως Δράση-Δημιουργία, ξανά!-Φιλελεύθερη Συμμαχία προτάσσουν την ανάπτυξη μέσω της λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς ως σημαντική. Τώρα, πώς είναι δυνατόν αυτοί να συνενοηθούν με τους πολέμιους του κέρδους και τους οπαδούς της αποανάπτυξης, αυτό είναι ένα παζλ για μέτριους λύτες: δεν βγαίνουν τα κουκιά και μαζεύουν ό,τι νάναι ελπίζοντας στο 3%.

Η Δημιουργία, Ξανά! προωθεί την ψευδοεπιστήμη της ομοιοπαθητικής

2012-05-26T03:07:00.001+03:00

Με μεγάλη μου λύπη διαπίστωσα πως η Δημιουργία, Ξανά! προωθεί την ψευδοεπιστήμη της ομοιοπαθητικής στο πρόγραμμά της:

Τρεις από τις πλέον διαδεδομένες εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας, είναι ο βελονισμός, η ομοιοπαθητική και η χειροπρακτική. Προτείνω να δημιουργηθούν πιλοτικά κέντρα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Αυτά μπορούν να ενσωματωθούν σε Υποκαταστήματα του ΙΚΑ ή σε μεγάλα νοσοκομεία σε πρώτη φάση και στη συνέχεια ανάλογα με τα αποτελέσματα να επεκταθούν σε μεγάλες πόλεις.

Υπάρχουν καταξιωμένοι και έμπειροι επιστήμονες με πολυετή πείρα στους παραπάνω τομείς, με τους οποίους θα συνεργαστούμε, προκειμένου να οργανώσουμε τα εν λόγω κέντρα. Βασική μας προτεραιότητα είναι η ενσωμάτωση εναλλακτικών θεραπειών στον ιστό της κοινωνικής ασφάλισης. Συγκεκριμένα θα δημιουργήσουμε κατ αρχήν πιλοτικά κέντρα, στα οποία έμπειροι και εξειδικευμένοι, ομοιοπαθητικοί γιατροί, βελονιστές γιατροί και χειροπράκτες γιατροί θα εξετάζουν και θα θεραπεύουν όσους ασφαλισμένους το επιθυμούν.Η αντιμετώπιση περιστατικών με τις εν λόγω θεραπευτικές μεθόδους θα προσφέρει στην κοινωνική ασφάλιση: εισαγωγή λιγότερων ασθενών στα νοσοκομεία, ελάττωση του χρόνου νοσηλείας, λιγότερες δαπάνες για την υγεία, λιγότερες δαπάνες για εξωνοσοκομειακά έξοδα, λιγότερες ώρες απουσίας από την εργασία, αύξηση της παραγωγικότητας, λιγότερη ταλαιπωρία των πολιτών, λιγότερες παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό από την μη χρήση φαρμάκων, εξαιρετικό αντίκτυπο στην ψυχοσωματική υγεία των πολιτών.

Με λίγα λόγια, το δύσμοιρο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης θα αναλάβει να χρηματοδοτεί και "εναλλακτικές" μεθόδους θεραπείας.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα του "φτιάχνουμε ένα πρόγραμμα στο πόδι μετά από συζητήσεις στο Ίντερνετ".

Η πραγματικότητα, όπως αποτυπώνεται από το Εθνικό Κέντρο για Συμπληρωματική και Εναλλακτική Ιατρική των ΗΠΑ:

Key Points

There is little evidence to support homeopathy as an effective treatment for any specific condition.
Although people sometimes assume that all homeopathic remedies are highly diluted and therefore unlikely to cause harm, some products labeled as homeopathic can contain substantial amounts of active ingredients and therefore could cause side effects and drug interactions.
Homeopathic remedies are regulated by the U.S. Food and Drug Administration (FDA). However, FDA does not evaluate the remedies for safety or effectiveness.
Several key concepts of homeopathy are inconsistent with fundamental concepts of chemistry and physics. There are significant challenges in carrying out rigorous clinical research on homeopathic remedies.
Tell all your health care providers about any complementary health practices you use. Give them a full picture of all you do to manage your health. This will help ensure coordinated and safe care.

Για όσους δεν γνωρίζουν, η ομοιοπαθητική χρησιμοποιεί "φάρμακα" τα οποία αποτελούνται από δραστική ουσία αραιωμένη σε εκατομμύρια μέρη απλού... νερού. Έχει υπολογιστεί πως πιθανόν ούτε ένα μόριο δραστικής ουσίας μπορεί να μην περιέχεται σε κάποια ομοιοπαθητικά "φάρμακα".

Πολλοί γιατροί δεν θεωρούν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα επικίνδυνα, γιατί στην πραγματικότητα αποτελούνται από απλό νερό. Και, υπάρχουν πιθανά ωφέλη από το φαινόμενο placebo, δηλαδή την βελτίωση της κατάστασης ασθενών που "νομίζουν" πως παίρνουν κάποιο φάρμακο που τους ωφελεί.

Σε κάθε περίπτωση όμως αυτά τα φάρμακα δεν έχουν εμπειρικά αποδειχθεί ότι θεραπεύουν οποιαδήποτε ασθένεια, και η προτεινόμενη χρηματοδότηση τους από το ασφαλιστικό σύστημα αποδεικνύει μάλλον την παρείσφρυση καλοθελητών ομοιοπαθητικών στις τάξεις του κόμματος της Δημιουργίας, ξανά!

Η "δημοκρατία" του Θάνου Τζήμερου

2012-05-24T18:43:00.003+03:00

Στις πρόσφατες εκλογές, η Δημιουργία, Ξανά! είναι το μοναδικό κόμμα που σκέφτηκα να ψηφίσω αντί της Νέας Δημοκρατίας. Οι θέσεις της φαίνονταν αρκετά ισορροπημένες, η ιδέα των νέων και αφθάρτων προσώπων ελκυστική, ο λογικός μεταρρυθμιστικός λόγος επιθυμητός.

Δεν την ψήφισα για δύο λόγους: πρώτον γιατί πιστεύω στην ανάγκη οι διαφορετικές φωνές να ενσωματώνονται σε κόμματα εξουσίας ως διαφορετικές τάσεις έτσι ώστε να έχουν ελπίδα να μεταβληθούν σε κυβερνητική πολιτική. Δεύτερον, γιατί ήθελα να βεβαιωθώ πως δεν επρόκειτο για έναν ακόμα διάττοντα αστέρα της πολιτικής (όπως οι παλιότεροι "Δημοκρατικοί" και άλλες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες).

Οι μετεκλογικές διεργασίες σε αυτό το κόμμα με έπεισαν πως η επιφύλαξή μου ήταν δικαιολογημένη. Ακούστε λόγο που εκφέρει ο φορέας ενός "νέου πολιτικού πολιτισμού"!

Χθες το βράδυ, ενώ συζητούσα με τον πρώην πρωθυπουργό του Βελγίου και πρόεδρο της ALDE, Guy Verhofstandt, ένα νέο σχέδιο για την ανάπτυξη της Ελλάδας (σε μια συνάντηση που διήρκεσε 4 ώρες), κι ενώ το ενδεχόμενο της αποπομπής μας από την Ευρωζώνη αντιμετωπίζεται ως το πλέον πιθανό σενάριο, με τα κράτη-μέλη να αποτιμούν το κόστος αυτής της εξέλιξης, ενημερώθηκα ότι 8 μέλη του πολιτικού συμβουλίου της Δημιουργίας Ξανά εγκλωβισμένα στον μικρόκοσμό τους αποφάσισαν να εναντιωθούν στην εκλογική σύμπραξη με τη Δράση και μου έστειλαν τελεσίγραφο να την ακυρώσω μέσα σε 20 λεπτά!
...
Η πορεία μας δεν μπορεί να γίνεται με τραβηγμένο το xειρόφρενο. Αυτή τη στιγμή, μέλη και ψηφoφόροι της Δημιουργίας Ξανά και της Δράσης πρέπει να σκέφτονται μόνο ένα πράγμα: τη δικαίωση της προσπάθειάς μας. Κάθε αντίθετη κίνηση, κατά παράβαση του καταστατικού και κάθε έννοιας κομματικής νομιμότητας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ζήτησα τις παραιτήσεις τους. Τις περιμένω. Θεωρώ ότι η στοιχειώδης αίσθηση δημοκρατικής τάξης προτάσσει όταν κάποιος διαφωνεί με τις αποφάσεις της Εθνικής Επιτροπής και του Προέδρου είτε να τις στηρίξει είτε να παραιτηθεί.

Αν ο κ. Τζήμερος δεν μπορεί να ελέγξει στοιχειωδώς τη λειτουργία του κόμματός του 2.1%, πώς πραγματικά ελπίζει να κυβερνήσει την Ελλάδα;

Τί είδους στοιχείο δημοκρατικότητας είναι να διαγράφονται δια της παραιτήσεως τα περισσότερα μέλη του "Πολιτικού Συμβουλίου" του κόμματος;

Αν βέβαια έχουν δίκιο αυτοί οι 8 που διαμαρτυρήθηκαν, τότε έχει άδικο ο Τζήμερος. Ενώ αν έχει δίκιο ο Τζήμερος ως προς την σύμπαρξη με την Δράση, το γεγονός πως τόσοι πολλοί μέσα από το κόμμα του διαφωνούν με "τελεσίγραφο", σημαίνει πολλά για το είδος των ανθρώπων που απαρτίζουν αυτή την προσπάθεια.

Κοινώς: βρούβες ο θησαυρός. Ο καινούριος πολιτικός πολιτισμός αποδεικνύεται ένα ευφυές τρυκ του ικανού διαφημιστή το οποίο κατέρρευσε με την πρώτη πνοή του ανέμου.

Οι λανθασμένες απαντήσεις του Στέφανου Μάνου

2012-05-24T14:54:00.003+03:00

Ο κ. Μάνος γράφει:

Η τελευταία φράση με φέρνει στο δεύτερο σχόλιο του ρεπορτάζ του κ. Ζούλα, ότι αποφύγαμε να απαντήσουμε στο ερώτημα για το πώς θα αισθανθούμε αν το εγχείρημά μας αποδειχθεί αιτία να χάσει την πρώτη θέση η Ν.Δ. Σε αυτό απάντησα μειδιών ότι χωρίς το εγχείρημά μας η Ν.Δ. έχασε το 45% των ψηφοφόρων της του 2009. Δεν χρειάζεται εμάς για να χάσει. Τα καταφέρνει μόνη της. Αλλά μια και ο κ. Ζούλας ασχολείται με την πολιτική των αισθημάτων, γιατί δεν θέτει το ίδιο ερώτημα και στον κ. Βενιζέλο που στο κάτω κάτω της γραφής μέχρι προχθές συγκυβερνούσε με τον κ. Σαμαρά;

Πρόκειται για ένα μάλλον αστείο επιχείρημα. Φανταστείτε πως είστε στο χείλος ενός γκρεμού, και το μόνο που σας κρατάει ζωντανό είναι ένα σκοινί. Το σκοινί είναι παλιό, είναι φθαρμένο, δεν είναι καλά συντηρημένο. Τρίβεται πάνω στα βράχια και είναι έτοιμο να κοπεί. Είναι επιχείρημα το: "κάποιοι δεν φρόντισαν το σκοινί, το αδυνάτισαν, το εξασθένισαν, άρα δεν φταίω εγώ αν αρχίσω να κινούμαι πέρα δώθε, να πιέζω και να τραβάω, διακινδυνεύοντας να κοπούν και οι τελευταίες ίνες που με κρατάνε ζωντανό;" Αν κάποιοι ακούσουν τον κ. Μάνο και ψηφίσουν Δημιουργία, Ξανά-Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία και όχι Νέα Δημοκρατία, τότε απλά θα αυξηθούν οι πιθανότητες να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτος στις εκλογές και οι φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις να αποτελέσουν μειοψηφία:

Ακόμα και αν λογίζει κάποιος σε αυτές τη Δημοκρατική Αριστερά, το άθροισμα των φιλοευρωπαίων στην Βουλή ήταν 168. Ας πάρει 20 έδρες το κόμμα του κ. Μάνου, όπως ελπίζει, κι ας χάσει η Νέα Δημοκρατία 50 ερχόμενη δεύτερη. Ποια είναι η σούμα: 138.

Τα μαθηματικά απλά δεν βγαίνουν...

Επίσης:

Τα πράγματα δεν είναι όμως τόσο απλά. Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, μεταξύ 2009 και 2012, έχασαν 3 εκατ. ψηφοφόρους. Ο συνασπισμός Δημιουργία Ξανά και Δράση στη Βουλή είναι η μοναδική επιλογή φιλοευρωπαϊκής σταθερότητας και μεταρρύθμισης για τις εκατοντάδες χιλιάδες που (όπως δείχνουν όλες οι μετρήσεις) εξακολουθούν να αρνούνται να ξαναψηφίσουν τα κόμματα που τόσο τα απογοήτευσαν. Χωρίς να είναι αυτή η πρόθεσή μας, η παρουσία μας στη Βουλή στερεί τον ΣΥΡΙΖΑ από τις θυμωμένες ψήφους φιλοευρωπαίων που αρνούνται να ξαναψηφίσουν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ και έμμεσα ευνοεί τη Ν.Δ.

Όλα τα κόμματα που απαρτίζουν τη Δημιουργία, Ξανά!-Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία έχουν δοκιμαστεί στις εκλογές, είτε του 2012, είτε του 2009. Το 2009, ακόμα και στις ευρωεκλογές ΔΕΝ ψηφίστηκαν από πολύ κόσμο. Ούτε τον Μάιο του 2012 ψηφίστηκαν από τα 3 εκατ. των χαμένων ψηφοφόρων.

Απλά δεν πείθουν τον κόσμο. Από που προκύπτει πως οι δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι θα ψηφίσουν το νέο εγχείρημα; Δεν ψήφισαν παρόμοια κόμματα το 2009, ούτε το 2012. Ψήφισαν είτε άλλα κόμματα, είτε έμειναν στο σπίτι τους.

Μήπως έγινε καμιά τεράστια μεταβολή στα προγράμματα της Δράσης-ΦΣ και της Δημιουργίας, ξανά! μέσα στον τελευταίο μήνα έτσι ώστε τα εκατομμύρια των ψηφοφόρων να προστρέξουν τώρα στις κάλπες; Δεν το νομίζω.

Το ζήτημα είναι απλό και σαφές: στις 17 του Ιουνίου κρίνεται το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη. Όποιος θέλει να μην ληφθεί η "λάθος" απάντηση πρέπει να δράσει στα πλαίσια της εκλογικής πραγματικότητας που προτάσσει την αδήριτη ανάγκη να αποφευχθεί η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην 1η θέση. Αν δεν αποφευχθεί αυτό, όλα τα άλλα είναι εις μάτην.

Δράση-ΦΣ/Δημιουργία, Ξανά! συνεργάζονται για να υπερβούν το 3%

2012-05-22T09:24:00.000+03:00

Ο Θάνος Τζήμερος, σε μια ανάρτηση στο facebook λίγο πολύ επιβεβαιώνει τον ευκαιριακό χαρακτήρα της συνεργασίας της Δημιουργίας, Ξανά! με τη Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία:

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι κοινή κάθοδος δύο κομμάτων στις εκλογές δεν σημαίνει ότι τα κόμματα ταυτίζονται. Εξακολουθούν να είναι ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ κόμματα. Χωρίς πολιτικούς η Δημιουργία, ξανά!, - με έναν μόνο πολιτικό η Δράση. Ποιο όνειρο χάθηκε και γιατί; Ποιος "μολύνθηκε" και γιατί; Εμείς συνεχίζουμε με τους στόχους μας και το όραμά μας και η Δράση συνεχίζει με το δικό της. Είναι κακό να θέλουμε να εξασφαλίσουμε το 3% για να μπούμε στη Βουλή; Ωραία, θα μπορούσαμε να το πετύχουμε μόνοι μας - θα μπορούσαμε όμως και να μην το πετύχουμε. Πού είναι το πρόβλημα αν αθροίσουμε δυνάμεις και μετά "χωρίσουμε τα τσανάκια μας"; Θα μου πείτε: κατεβαίνεις από κοινού για να χωρίσεις μετά; Η απάντηση είναι "θα δούμε". Κι εμείς διαφωνούμε με κάποιες θέσεις της Δράσης κι εκείνοι με κάποιες δικές μας. Θεωρητικά θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε και με τους οικολόγους για να αθροίσουμε ψήφους - (δεν αποκλείεται να το κάνουμε). Στην επόμενη Βουλή θα είναι πολύτιμοι όσοι πιστεύουν στις μεταρρυθμίσεις και προτιμούμε να έχουμε συμμάχους στις ψηφοφορίες, αλλά και στην πίεση για υλοποίηση τους, στελέχη της Δράσης κι όχι Χρυσαυγίτες ή Τσιπραίους. Διαφωνεί κανένας με το σκεπτικό;

Είναι πλέον σαφές πως η συνεργασία της Δ,Ξ! με τη Δ-Φ/Σ, και, πιθανώς στο μέλλον με τους Οικολόγους Πράσινους είναι ένα "τρυκ" για να ξεπεραστεί το όριο του 3% και να μπουν -κατά τη γνώμη του κ. Τζήμερου- και τα 2-3 κόμματα στη Βουλή. Τον τιμά μάλιστα η αποδοχή αυτού του τρυκ, καθώς και η αποσαφήνιση των διαφορών ανάμεσα στα δύο κόμματα που επεσήμανα και εγώ.

Κατανοώ πλήρως την προσπάθεια αυτή, γιατί δείχνει έναν πολιτικό ρεαλισμό που λαμβάνει υπόψη την πραγματικότητα του εκλογικού συστήματος. Αποτελεί δηλαδή μια προσπάθεια να μην αποκλειστούν κάποιες φωνές από τη νέα Βουλή, αλλά να ενωθούν ευκαιριακά για να περάσουν το εμπόδιο του εκλογικού πλαφόν, και στη συνέχεια να ακολουθήσουν αυτόνομη πορεία.

Όμως ο πολιτικός ρεαλισμός του κ. Τζήμερου δεν θα έπρεπε να περιορίζεται σε ένα στοιχείο μόνο του εκλογικού συστήματος. Με το "τρυκ" της συνεργασίας ανομοίων πραγμάτων, αυξάνονται πράγματι οι πιθανότητες εισόδου αυτών των κομμάτων στη Βουλή. Όμως το κύριο στοιχείο του εκλογικού συστήματος είναι το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα.

Εφόσον ο κ. Τζήμερος θεωρεί σημαντικό στοιχείο τη δημιουργία κυβέρνησης από κόμματα όπως η ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, και ΔΗΜΑΡ, και δεσμεύεται πως θα υποστηρίξει τέτοια κυβέρνηση, γιατί τότε δεν ενώνει τις δυνάμεις του με ένα από αυτά τα κόμματα, πιθανότατα τη Νέα Δημοκρατία;

Κάνοντας μια τέτοια κίνηση, με βάση το σκεπτικό του, δεν θα σήμαινε πως αποδέχεται το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, ούτε πως η Νέα Δημοκρατία θα αποδεχόταν το δικό του. Αλλά θα πετύχαινε έτσι με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια:

Θα πετύχαινε τη βέβαιη είσοδο μελών του κόμματός του στη νέα Βουλή, αφού η υπέρβαση του πλαφόν 3% από τη Νέα Δημοκρατία είνα σίγουρη, ενώ δεν ισχύει το ίδιο για το σχήμα Δ,Ξ-Δ-ΦΣ.
Θα βελτίωνε τις πιθανότητες να πρωτεύσει η Νέα Δημοκρατία, να πάρει το μπόνους των 50 εδρών, και έτσι να αυξηθούν οι πιθανότητες να υπάρξει κοινοβουλευτική πλειοψηφία των κομμάτων (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) που θεωρεί πως θα έπρεπε να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Είναι απορίας άξιον, λοιπόν, γιατί οι Μάνος/Τζήμερος, παρότι αναγνωρίζουν την ανάγκη φιλοευρωπαϊκού μετώπου (ο μεν με την πρόταση για κοινή κάθοδο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΣΥ-ΔΡΑΣΗ, ο δε με την αποδοχή ευκαιριακής κοινής καθόδου μεταρρυθμιστικών κομμάτων που θα χωρίσουν μετά τους δρόμους τους), γιατί δεν αναζητούν μια ακόμα ευρύτερη συνεργασία που θα επετύγχανε όλους τους στόχους τους ακόμα καλύτερα;

Υπάρχει ένα επιχείρημα πως πιθανόν άνθρωποι που θα ψήφιζαν Δημιουργία, Ξανά! αυτοτελώς, δεν θα υποστηρίξουν τα στελέχη της αν μπουν σε ένα από τα μεγάλα κόμματα που τόσο έχει κριτικάρει. Όμως αν κάποιος υποστηρίξει τον κ. Τζήμερο αν και διαφωνεί με τις θέσεις του Μάνου ή του Βαλλιανάτου σε ορισμένα θέματα, τότε γιατί να μην τον υποστηρίξει αν διαφωνεί με τις θέσεις κάποιων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας;

Το ζήτημα είναι να μπουν φιλοευρωπαϊκές φωνές στη νέα Βουλή, και να αποφευχθεί η επικράτηση των ιδεών της άκρας και ασόβαρης αριστεράς. Μπροστά σ' αυτό το προκείμενο, ας ξεπεραστούν οι λοιπές δυσκολίες.

Μήνυμα σοβαρότητας από Σαμαρά-Μπακογιάννη

2012-05-21T21:16:00.003+03:00

Εξαιρετικό το μήνυμα ενότητας που δίνει η κοινή κάθοδος Νέας Δημοκρατίας - Δημοκρατικής Συμμαχίας, με προσχώρηση στελεχών της ΔΗΣΥ στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας.

Έχουν εκλείψει άλλωστε τα περισσότερα εμπόδια για μια τέτοια συνεργασία.

Ο κ. Σαμαράς απέδειξε, βάζοντας πλάτη σε κρίσιμη στιγμή με προσωπικό και κομματικό κόστος, πως η αντιμνημονιακή του ρητορική δεν αφορούσε την ιδέα της δημοσιονομικής προσαρμογής και της Ευρωπαϊκής προοπτικής αλλά την -επιβεβαιούμενη- ιδέα πως το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής οδηγούνταν σε αποτυχία από το συνδυασμό ανεπαρκούς αναπτυξιακής διάστασης κα κακής εφαρμογής από την κυβέρνηση Παπανδρέου.

Η δε κ. Μπακογιάννη απέδειξε πως στόχος της δεν είναι μόνο η καρέκλα -την οποία θα μπορούσε και να έχει σχετικά εύκολα αν ακολουθούσε το δρόμο σύμπραξης των μικρών φιλελεύθερων κομμάτων- αλλά η προσφορά στην χώρα μέσω δημιουργίας ενιαίου κεντροδεξιού μετώπου απέναντι στον ορατό κίνδυνο της αντιμνημονιακής, αντιευρωπαϊκής Αριστεράς.

Σημάδι του σωστού πολιτικού είναι να παραμερίζει τις προσωπικές διαφορές και να ιεραρχεί τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές. Στις εκλογές της 17-6-2012 ψηλά στην ιεράρχηση δεν είναι το μίγμα φιλελεύθερων/συντηρητικών πολιτικών, ούτε η παρελθούσα προσωπική ρήξη των δύο ηγετών. Αντίθετα, είναι ο προσανατολισμός της Ελλάδας: είτε ως χώρα με ανοιχτή οικονομία μέσα στον πυρήνα της ΕΕ, είτε ως ένα κρατικιστικό αποτυχημένο κράτος σοσιαλιστικών πειραματισμών.

Ο ευκαιριακός γάμος Δράσης-ΦΣ/Δημιουργίας, Ξανά!

2012-05-21T13:01:00.000+03:00

Ο γάμος της Δράσης-Φιλελεύθερης Συμμαχίας με τη Δημιουργία, ξανά! έγινα με προφανή εκλογική στόχευση. Είχε εκατέρωθεν αποκλειστεί:

ο κ. Τζήμερος ομιλούσε παντού για αυτόνομη κάθοδο στις κάλπες, με τη βεβαιότητα πως αφού είχε πάρει 2.1% από τους λίγους που είχαν προλάβει να μάθουν το κόμμα του, θα έμπαινε σίγουρα στη Βουλή στις 17 Ιουνίου. Ταυτόχρονα επέμενε στην αρχή του για "Πολιτική χωρίς Πολιτικούς" ενώ χαρακτήριζε αρνητικά την επικοινωνιακή ικανότητα του κ. Μάνου
ο κ. Βαλλιανάτος απέκλειε τη συνεργασία με τη Δημιουργία, Ξανά, μιας και δεν ήταν βέβαιος για τη θέση του κόμματος σε ζητήματα προσωπικών ελευθεριών, θεωρώντας σχεδόν βέβαιη την κάθοδο με την Δημοκρατική Συμμαχία. Ο δε κ. Μάνος ζητούσε ευρωπαϊκό μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΡΑΣΗ-ΔΗΣΥ με προφανή στόχευση την αποφυγή κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μέσω του αθροίσματος των ποσοστών αυτών των κομμάτων.

Τί συνέβη λοιπόν;

Δεν είναι αρκετά περίεργο να το καταλάβει κανείς.

Η μεν Δημιουργία, Ξανά! κατανόησε πως σε συνθήκες κατανοητής πόλωσης με το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας σε κίνδυνο, πολλοί πολίτες θα προτιμούσαν να ψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ αντί να έρθουν στο δικό του σχήμα. Επομένως το ποσοστό του 2.1% των προηγούμενων εκλογών θα ήταν δύσκολο να κατακτηθεί στις επόμενες εκλογές, πολλώ δε μάλλον να αυξηθεί.

Στο ίδιο δίλημμα βρέθηκε και η Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία αλλά με μεγαλύτερη επίταση. Το ποσοστό ήταν ακόμα μικρότερο (1.8%) ενώ δεν υπήρχε καν η ελπίδα πως θα αυξανόταν στις επόμενες εκλογές, αφού η Δράση-ΦΣ είναι γνωστή από καιρό και δεν έχει να προσμένει πολλούς νέους ψηφοφόρους.

Κάθισαν λοιπόν και υπολόγισαν πως αθροίζοντας τα ποσοστά τους θα λάβουν 3.9%, έχοντας λοιπόν ένα μαξιλάρι για την κοινή είσοδό τους στη Βουλή.

Τα ποσοστά των κομμάτων ωστόσο δεν αθροίζονται έτσι απλά.

Είναι προφανές πως η Δράση-ΦΣ, όντας το παλιότερο κόμμα του "φιλελεύθερου" χώρου είχε ένα αβαντάζ στις προηγούμενες εκλογές έναντι τόσο της Δημοκρατικής Συμμαχίας όσο και της Δημιουργίας, Ξανά! Ωστόσο, παρουσίασε το χειρότερο ποσοστό. Αυτό έγινε για δύο λόγους: τις προσωπικές αντιπάθειες που δημιουργούν σε μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων οι κκ. Μάνος και Βαλλιανάτος, και πολλές θέσεις τους που είναι πολύ "προχωρημένες" για την Ελληνική κοινωνία: γάμως ομοφυλόφιλων, ιθαγένεια με τη γέννηση στα παιδιά μεταναστών, αποποινικοποίηση ναρκωτικών, κτλ.

Αντίστοιχα, το ποσοστό του κ. Τζήμερου οφείλεται στο επικοινωνιακό χάρισμά του, καθώς και στην πολύ έξυπνη ιδέα ενός κόμματος φτιαγμένου από μη επαγγελματίες πολιτικούς που είχαν 5 χρόνια τουλάχιστον εργασιακή εμπειρία. Μεγάλη μερίδα του λαού αηδιάζει με τους ανεπάγγελτους παλαιοκομματικούς και επιζητά το νέο, και ο κ. Τζήμερος ήταν φορέας αυτού του νέου. Επιπλέον, αρκετοί ψηφοφόροι της Δημιουργίας, Ξανά! προτίμησαν αυτό το κόμμα και όχι κάποιο από τα άλλα φιλελευθεροειδή κόμματα, εξαιτίας της ορθολογικής στάσης του σε ζητήματα όπως το μεταναστευτικό, απαιτώντας, π.χ. να αποδίδεται η Ελληνική ιθαγένεια όχι αυτόματα με τη γέννηση, αλλά μετά από εξετάσεις στα 15 χρόνια.

Δεν πρόκειται λοιπόν να πετύχουν το αναμενόμενο 3.9%. Τόσο η πόλωση, όσο και τα ασυμβίβαστα προγράμματα των δύο κομμάτων, αλλά και η σαφής ανάγνωση του ευκαιριακού προεκλογικού χαρακτήρα της συνεργασίας, θα απωθήσουν πολλούς ψηφοφόρους.

Θα ήταν καλύτερο αυτά τα δύο κόμματα, αν είχαν στο μυαλό τους το καλό της Ελλάδας, να στήριζαν τη Νέα Δημοκρατία στις επερχόμενες εκλογές. Όχι βέβαια προσχωρώντας σε όλες τις θέσεις της ΝΔ όπου υπάρχουν αγεφύρωτες διαφορές. Ούτε αναστέλλοντας τη λειτουργία τους. Η κεντροδεξιά ευρωπαϊκή παράταξη μπορεί από τη φύση της να συστεγάζει διαφορετικές απόψεις υπό την σκέπη της φιλοευρωπαϊκής, πατριωτικής, και φιλελεύθερης ιδεολογίας.

Η συμβολική προσχώρηση 2-3 υποψηφίων σε εκλόγιμες θέσεις από κάθε κόμμα θα έδινε μήνυμα συσπείρωσης των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων, μπροστά στο ενδεχόμενο ανάδειξης της άκρας αριστεράς στην εξουσία. Δυστυχώς, ο καιροσκοπισμός δεν επέτρεψε στις ηγεσίες αυτών των μικρών κομμάτων να φανούν χρήσιμες στον τόπο. Ας ελπίσουμε πως οι ψηφοφόροι τους θα δούνε λίγο παρακάτω και δεν θα επικροτήσουν αυτή τους τη στάση.

Η έλλειψη κοινής λογικής του Θάνου Τζήμερου

2012-05-20T22:46:00.001+03:00

Σε συνέντευξή του στη Free Sunday ο Θάνος Τζήμερος αναφέρει:

Δεν φοβάστε όμως ακόμα μεγαλύτερη πόλωση στις εκλογές του Ιουνίου; Βεβαίως. Το μπόνους των 50 εδρών και οι άλλες διατάξεις αυτού του διαστροφικού νόμου σού επιτρέπουν να πεις ότι η δημοκρατία δεν λειτουργεί, ότι υπάρχει συγκεκαλυμμένη δικτατορία. Ναι, φοβάμαι την πόλωση, θεωρώ ωστόσο ότι υπάρχουν αρκετοί γενναίοι ψηφοφόροι που θέλουν να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό. Εμείς μετά τις εκλογές, αν μπούμε στη Βουλή –που όλα δείχνουν ότι θα το καταφέρουμε–, θα δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης και θα συνεργαστούμε με κάθε κυβέρνηση που έχει ουσιαστική ευρωπαϊκή πολιτική. Ακόμη κι αν τα κόμματα που θα την αποτελούν είναι παρασιτικοί οργανισμοί. Και τα κόμματα αυτά θα πρέπει να βρουν γρήγορα το δρόμο της αυτοκάθαρσης. Για μας, ωστόσο, το μείζον είναι η σωτηρία της Ελλάδας, και αν μετά τις εκλογές γίνει μια κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ –πολύ φοβάμαι ότι δεν θα αθροίζουν 151 έδρες τα τρία αυτά κόμματα μετά τις εκλογές– εμείς θα δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης.

Ας αναλύσουμε λογικά τη θέση του κ. Τζήμερου.

Ο κ. Τζήμερος προτάσσει τη σωτηρία της Ελλάδας, και θα υποστηρίξει κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Επομένως υποστηρίζει πως αυτά τα τρία κόμματα είναι "καλύτερα" από τα υπόλοιπα, γι' αυτό άλλωστε λέει πως θα τα στηρίξει. Δεν θα είχε νόημα να πει πως στηρίζει αυτά τα συγκεκριμένα κόμματα αν ήταν το ίδιο κακά όπως όλα τα υπόλοιπα.

Ωστόσο ο κ. Τζήμερος φοβάται ταυτόχρονα πως τα τρία αυτά κόμματα δεν θα αθροίζουν 151 έδρες.

Πρώτα απ' όλα, τα τρία αυτά κόμματα άθροισαν 168 έδρες στις προηγούμενες εκλογές, κι όμως δεν σχημάτισαν κυβέρνηση. Δεν είναι καθόλου βέβαιο λοιπόν πως θα μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση στις επόμενες.

Όμως γιατί το άθροισμα τους είναι πιθανό να πέσει κάτω και από το 151; Με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, αυτό θα συμβεί μόνο εάν αντιστραφεί η σειρά των δύο πρώτων κομμάτων και ο ΣΥΡΙΖΑ αναδειχτεί πρώτο κόμμα.

Η ανατροπή αυτή θα συμβεί εάν ο ΣΥΡΙΖΑ καλύψει και υπερκεράσει τη διαφορά με τη Νέα Δημοκρατία.

Αντιφάσκει λοιπόν ο κ. Τζήμερος:

Θέλει τη σωτηρία της Ελλάδας και γι' αυτό θα στηρίξει κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ
Θέλει να περάσει το 3%, γνωρίζοντας πως αυτές οι ψήφοι θα μπορούσαν να πάνε στα άλλα κόμματα με τα οποία θέλει να συνεργαστεί, και δη στη Νέα Δημοκρατία, κάνοντας πιθανότερη την δημιουργία πλειοψηφίας τους στη Βουλή

Ας φανταστούμε ένα σενάριο όπου ο ΣΥΡΙΖΑ υπερβαίνει τη Νέα Δημοκρατία κατά 0.1% ενώ η Δημιουργία Ξανά παίρνει 3% και μπαίνει στη Βουλή.

Σε τι θα έχει συμβάλει ο κ. Τζήμερος στη σωτηρία της Ελλάδας, αφού ένα μικρό ποσοστό των ψηφοφόρων του να πήγαινε στη Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε να σχηματιστεί η κυβέρνηση που θα επιθυμούσε να στηρίξει και ο ίδιος;

Είναι εύκολο να κατηγορεί κάποιος τον εκλογικό νόμο.

Ο εκλογικός νόμος όμως είναι αυτός που είναι, και οι σώφρονες και λογικοί άνθρωποι δρουν με βάση τα δεδομένα της πραγματικότητας, και όχι τις επιθυμίες τους.

Τα δεδομένα αυτά είναι σαφή:

Εάν η Δημιουργία Ξανά δεν κατέβαινε στις εκλογές ή συνεργαζόταν με κάποιο άλλο κόμμα, τότε μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων της θα πήγαινε στα κόμματα που ο κ. Τζήμερος θέλει να στηρίξει (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), αυξάνοντας την πιθανότητα σχηματισμού κυβέρνησης που θα μπορούσε να "σώσει" τη χώρα.
Εάν η Δημιουργία Ξανά κατεβεί στις εκλογές, τότε θα κόψει ψήφους από τα κόμματα που θέλει να στηρίξει ο κ. Τζήμερος, και αυξάνει την πιθανότητα να αποκτήσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία όλα τα υπόλοιπα.

Είναι σαφές τί πρέπει να κάνει ο κ. Τζήμερος εάν θέλει να είναι χρήσιμος στη χώρα: είτε να στηρίξει είτε να προσχωρήσει σε ένα από τα κόμματα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ προεκλογικά και όχι να μιλάει για ενδεχόμενη μετεκλογική στήριξή τους όταν η αυτόνομη κάθοδός τους μειώνει τις πιθανότητες να μπορούν αυτά να αποκτήσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Αποτίμηση της στάσεως των πολιτικών αρχηγών

2012-05-15T20:55:00.001+03:00

Η δημοσίευση των πρακτικών των συζητήσεων ανάμεσα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους πολιτικούς αρχηγούς, επιτρέπει να αξιολογήσουμε την στάση τους απέναντι στο ζήτημα δημιουργίας κυβέρνησης.

Η αριθμητική του εκλογικού αποτελέσματος απαιτούσε την σύμπραξη τουλάχιστον τριών κομμάτων για τη δημιουργία κυβέρνησης. Μόνο το άθροισμα ΝΔ+ΣΥΡΙΖΑ σχημάτιζε κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία όμως δεν θα είχε καμιά ουσιαστική προγραμματική βάση. Το άθροισμα ΝΔ+ΠΑΣΟΚ = 149 δεν επέτρεπε την σύσταση κυβέρνησης ενώ όλα τα υπόλοιπα αθροίσματα ήταν μικρότερα.

Ο μεν Πάνος Καμμένος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, αφού φάνηκε αρχικά αδιάλλακτος με τις δηλώσεις του πως "ούτε νεκρός" δεν συζητάει με Σαμαρά και Βενιζέλο, τους οποίους χαρακτήρισε δοσίλογους, στη συνέχεια φάνηκε διαλλακτικός με το "Σχέδιο B" που παρέδωσε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αυτή η διαλλακτικότητα, ωστόσο, ακυρώθηκε όταν αποκήρυξε αυτό το κείμενο, βγάζοντας λίγο πολύ ψεύτη τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στη συνέχεια απαίτησε να δημιουργηθεί κυβέρνηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων με τη στήριξη της Βουλής, πρόταση που φυσικά απορρίφθηκε, γιατί δεν είχε κανένα νόημα να κυβερνήσει το 11% με τη στήριξη των 13% και 19% (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ). Η συνολική στάση του χαρακτηρίζεται κατώτερη των περιστάσεων, και καταδεικνύει πως δεν είχε ποτέ πραγματική πρόθεση να βοηθήσει στην εξεύρεση λύσης.

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε την δυνατότητα να κυβερνήσει με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Αριστεράς, και την ανοχή της Νέας Δημοκρατίας, με μοναδικό όρο την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ βασίζεται στην καταγγελία του Μνημονίου στα πλαίσια μιας Ευρωπαϊκής στροφής ενάντια στη λιτότητα. Ωστόσο, την κρίσιμη στιγμή, όταν είχε την ευκαιρία να βγει στην κυβέρνηση και να βοηθήσει να πραγματωθεί η Ευρωπαϊκή αυτή στροφή, την απέρριψε. Εύλογα λοιπόν υποθέτει κανείς πως (α) είτε δεν θέλει να κυβερνήσει, γνωρίζοντας πως οι προεκλογικές δεσμεύσεις του είναι μη εφαρμόσιμες ή καταστροφικές, ή (β) καιροσκοπεί, επιχειρώντας να ανέλθει στην εξουσία με ευνοϊκότερο συσχετισμό δυνάμεων.

Είναι απορίας άξιο τί πραγματικά επιθυμεί από τις νέες εκλογές: με δεδομένη την κατηγορηματική άρνηση του ΚΚΕ και της Χρυσής Αυγής να συνεργαστεί μαζί του, και την ασαφή άποψη εκατέρωθεν για συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, το μόνο στο οποίο μπορεί να αποσκοπεί είναι η αυτοδυναμία ή η συγκυβέρνηση με τη Δημοκρατική Αριστερά. Αλλιώς θα υποχρεωθεί και πάλι να συγκυβερνήσει με τουλάχιστον έναν από το ΠΑΣΟΚ/ΝΔ. Άρα, προς τί οι εκλογές; Η επιμονή του κ. Τσίπρα στην ανάγκη να έχει η χώρα αντιπολίτευση και η σαφής του προτροπή προς ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ να σχηματίσουν κυβέρνηση, μάλλον υπονοεί πως προτιμάει τον ρόλο του αντιπολιτευόμενου. Δυστυχώς όμως, ο λαός μπορεί να του δώσει τον ρόλο του κυβερνήτη και τότε θα πρέπει να δείξει πως το πρόγραμμά του είναι πράγματι ρεαλιστικό.

Ο δε Φώτης Κουβέλης είχε την ευκαιρία να συμπράξει με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για τη δημιουργία κυβέρνησης. Ωστόσο η επιμονή του πως δεν μπαίνει στην κυβέρνηση χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ δείχνει πως δεν ήθελε πραγματικά την επιτυχία αυτής της προσπάθειας. Οι ψηφοφόροι της Δημοκρατικής Αριστεράς δεν ψήφισαν 2-σε-1 και δεν απαιτούσαν να κάνει η ΔΗΜΑΡ ό,τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, ψήφισαν ένα λιγότερο λαϊκιστικό αριστερό κόμμα, το οποίο είχαν την εντύπωση πως θα έδινε κυβερνητική λύση σε παρόμοια κατάσταση. Στην προσπάθειά του να φανεί πως δεν είναι το αριστερό δεκανίκι των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ο κ. Κουβέλης εμφανίστηκε ως το μικρό αδερφάκι του ΣΥΡΙΖΑ που φοβάται να κάνει το ό,τιδήποτε χωρίς αυτόν.

Είναι σαφές πως ο λεγόμενος "Αντιμνημονιακός" χώρος έχει τεράστιες αντιφάσεις. Μεγάλο τμήμα του έχει αυτοτοποθετηθεί εκτός παιχνιδιού διακυβέρνησης (ΚΚΕ-Χρυσή Αυγή). Το δε υπόλοιπο δεν απέδειξε πως έχει την διαπραγματευτική ικανότητα και σοβαρότητα να αναλάβει τα ηνία της διακυβέρνησης της χώρας είτε συγκυβερνώντας με το ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, είτε με την ανοχή τους.

Οδηγούμαστε λοιπόν σε νέες εκλογές με ορατό δίλημμα: κυβέρνηση ή ακυβερνησία. Σε αυτό το δίλημμα η θέση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, καθώς και μικρότερων εξωκοινοβουλευτικών δυνάμεων του φιλελεύθερου χώρου είναι σαφής πως δέχονται να συγκυβερνήσουν και να αναδιαπραγματευτούν τις πολιτικές για το καλό της χώρας. Αντιθέτως, τα κόμματα του Αντιμνημονίου είτε δεν συνεργάζονται είτε δεν λένε με ποιους συνεργάζονται και πώς φαντάζονται την επόμενη κυβέρνηση της χώρας.

Χρειαζόμαστε γενναία ψεύδη

2012-05-13T00:08:00.000+03:00

Ο Πλάτων, μέσα από τη φωνή του Σωκράτη, εξηγεί γιατί οι ηγέτες πρέπει να χρησιμοποιούν "γενναία ψεύδη" για να οδηγήσουν τον λαό στο σωστό. Γιατί όμως να μην "λένε την αλήθεια στον λαό" όπως υποστηρίζουν κάποιοι;

Η εμπειρία δείχνει πως ο λαός δεν θέλει να ακούει την αλήθεια ή προτιμάει το θελκτικό ψέμα από την δύσκολη αλήθεια. Γι' αυτό άλλωστε έδωσε τρεις φορές την διακυβέρνηση της χώρας στον μέγιστα δημαγωγό του 20ου αιώνα το Ανδρέα Παπανδρέου και μια φορά στον επίσης δημαγωγό γιό του. Γι' αυτό έδωσε τώρα μεγάλα ποσοστά σε δημαγωγούς όπως ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος, τιμωρώντας όσους δεν υποσχέθηκαν λαγούς με πετραχήλια.

Η ιδέα πως πρέπει να λέμε την αλήθεια στον λαό βασίζεται σε μια παρανόηση: πως ο λαός αποτελείται από έλλογα όντα τα οποία μπορούν να κατανοήσουν την αλήθεια και να πάρουν έλλογες αποφάσεις.

Ο λαός όμως απαρτίζεται στην πλειοψηφία του από άτομα με μειωμένη αντιληπτικότητα, όπου το "λογιστικόν" τμήμα της ψυχής είναι ατροφικό ενώ υπερισχύουν το "θυμοειδές" (που θέλει να τιμωρήσει, να τα κάνει σμπαράλια, να συγκρουστεί) και το "επιθυμητικόν" (που θέλει την άνεση του, τις απολαύσεις του, την καλοπέρασή του).

Η Παιδεία των τελευταίων δεκαετιών έχει οδηγήσει φυσικά τους Έλληνες σε μια πιο ανισόρροπη ψυχολογική κατάσταση. Ανέδειξε ως κυρίαρχο πρότυπο τον "μάγκα" που τα κάνει θρύψαλλα και το "λαμόγιο" που κατορθώνει να ζει πλουσιοπάροχα χωρίς πολλή προσπάθεια. Αυτή είναι η ψυχοσύνθεση του σημερινού Έλληνα: ζηλεύει όσους περνάνε καλά χωρίς να κουράζονται ενώ ταυτόχρονα θέλει να τους τιμωρήσει.

Σε εποχές κρίσης, το "λογιστικόν" συρρικνώνεται ακόμα περισσότερο. Τα πάθη θεριεύουν, ο φόβος για το άγνωστο επικρατεί ενώ οι επιθυμίες "να αρπάξουμε ό,τι προλαβαίνουμε" επιτείνονται. Ο ένας βλέπει τον άλλον σαν εχθρό που επιβουλεύεται την νησίδα της σχετικής άνεσής του. Ενώ όσοι δεν έχουν πια καμιά άνεση βλέπουν τους άλλους τιμωρητικά, λέγοντας πως πρέπει να καούν κι αυτοί αντί να σκέπτεται πως θα μπορέσει και ο ίδιος να ξαναζήσει ανθρώπινα.

Θα ήταν φυσικά ευχής έργον να μπορούσε ο Ελληνικός λαός να ξαναβρεί την ισορροπία του, να αυξηθούν οι ψυχικά ισορροπημένοι άνθρωποι, πλατειές μερίδες του πληθυσμού να αρχίσουν να σκέπτονται λογικά και να υποτάσσουν τα πάθη στη λογική τους.

Μέχρι τότε όμως χρειαζόμαστε πραγματικούς ηγέτες. Ανθρώπους που δεν θα διαγνώσουν μόνο τί φταίει, τί πρέπει να γίνει, και πώς είναι δυνατόν να γίνει. Όχι μόνο ανθρώπους που ξέρουν πώς να κυβερνήσουν και έχουν θέληση να το πράξουν.

Αλλά και ανθρώπους που γνωρίζουν τις αδυναμίες του λαού και μπορούν με "γενναία ψεύδη" να τον οδηγούν στο σωστό. Ανθρώπους που δεν είναι μόνο καλοί στη διαχείριση της εξουσίας αλλά και στη διαχείριση του πληθυσμού.

Μια μητέρα μεταχειρίζεται τεχνάσματα, υποσχέσεις και απειλές, επιβραβεύσεις και τιμωρίες για να μεγαλώσει τα μικρά παιδιά της. Βρίσκει κόλπα για να φάνε το φαγητό τους, να πιουν το γάλα τους, να μην μένουν στον ήλιο χωρίς αντηλιακό, να καταπίνουν το πικρό φάρμακό τους, να μην τρώνε πολλά γλυκά, να μην ανεβαίνουν στα μπαλκόνια γιατί μπορεί να πέσουν. Μόνο όταν μεγαλώσουν λίγο προσπαθεί να κάνει μαζί τους λογική συζήτηση και να απευθυνθεί στο νου τους.

Δυστυχώς όμως, γονείς και εκπαιδευτές, δεν έχουν κάνει αρκετά καλή δουλειά και πολλοί άνθρωποι με δικαίωμα ψήφου εξακολουθούν να σκέπτονται και να δρουν σαν μικρά παιδιά. Γι' αυτό είναι απαραίτητο να αντιμπετωπιστούν σαν μικρά παιδιά για να μην κάνουν κακό στον εαυτό τους και στους υπόλοιπους.