Dahke Zine

Sek

2010-03-10T23:28:00.000+02:00

"Hayir tesekkur ederim. Bu kadar yeter." Alkolle ayrilmamiz boyle
oldu. Yeterince icmistim. Yeterince hayatin gercek sarhoslugundan
kacmistim. Artik sira siselerden kacmaya gelmisti. Simdiye kadar rakiyi
suyla; viskiyi buzla karistirir gibi, hafifletmek icin hayati da ickiyle
karisritmistim. Ama artik hayati sek icmenin zamani gelmisti. Babamin: "Artik
buyudun, kendine de 1 raki koy !" dedigi aksam geldi aklima. Biraz daha
buyumustum. Hayati ve dunyayi sek icecek kadar!!!!

Çocuğunuz anarşist oldu

2010-02-13T21:35:00.002+02:00

Bu ülkede anarşizmi hala terörizmle karıştırmaktan zevk alan kasaba politikacıları olduğu gibi rektörler de var.

Tekel işçisine destek veren öğrencilere soruşturma
Hacettepe Üniversitesi, TEKEL eylemine destek veren 20 öğrenciye 'siyasi faaliyet yapmak' iddiasıyla soruşturma açtı. Aralarında siyasal bilgiler okuyan öğrencilerin de bulunduğu gençleri, özel güvenlikle adım adım izleyen rektörlük, onları ailelerine mektupla şikayet etti.

Siz aileler kadar bizlerin de en büyük arzusu vatanımıza ve milletimize yararlı, bilimsel bilgi ve becerilere sahip evlatlar yetiştirmektir. Geleceğimizin güvencesi olan gençlerimiz geçmişte olduğu gibi bugünde yasadışı eylem ve görüşlere yöneltmek isteyen kişi, odak ve kuruluşlar olabilmektedir. Velisi olduğunuz üniversitemiz öğrencisinin yasa dışı örgüt, parti propaganda çalışmaları yapmak, stantlar açarak afiş, broşür, dergi, dokuman dağıtmak gibi eylemler içinde yer aldığı belirlenmiştir. Maddi ve manevi fedakarlıklarla, ülkemizin önde gelen saygın üniversiteleri arasında yer alan üniversitemize gönderdiğiniz öğrencilerimizin, yasal olmayan ve izinsiz olaylara katılarak alacakları disiplin cezaları hiç şüphesiz eğitim ve öğrenimlerini olumsuz yönde etkilemekte, hatta zaman zaman sonlandırabilmektedir. Onlara sahip çıkmanız ve eğitimlerini başarıyla tamamlamalarına el birliği ile yardımcı olmanız gerekmektedir.

4 Şubat Genel Direniş

2010-02-03T12:08:00.004+02:00

BerBat Zoksal

Howard Zinn öldü

2010-01-30T12:01:00.002+02:00

başından beri öğretmenliğim kendi tarihimle içiçeydi. başka bakış açılarına da açık olmaya
çalışırdım ama 'nesnellik'ten fazlasını istiyordum; öğrencilerin dersimden çıkarken yalnızca daha fazla bilgilenmiş olmalarını değil aynı zamanda sessizliğin sağladığı koruyuculuğu terk etmelerini, seslerini çıkarmaya daha fazla hazır olmalarını, nerede bir adaletsizlik görseler ona karşı harekete geçmelerini istiyordum. bu, elbette, belaya davetti.

Tekel'e selam...

2010-01-25T12:47:00.003+02:00

Maçın hiç kuşkusuz en ilginç olaylarından biri ise seremoni sırasında, günlerdir Ankara’nın soğuğunda ekmek mücadelesi yapan Tekel işçileriyle dayanışmak için, bizim bulunduğumuz bölgede açılan “Tek Büyükten Tekel’e Selam” pankartından sonra yaşananlardı. Seremoni sırasında açılan pankart toplanıp kaldırıldıktan kısa bir süre sonra okul tarafı kale arkası tribün bir anda emniyet kuvvetlerimizin yoğun ilgisine mazhar oldu. Belli ki bizim masumane bir dayanışma aracı olarak gördüğümüz pankart Türkiye’nin birlik, bütünlük ve güvenliğine kast eden dehşetengiz bir suç aracıymış. Tribünleri gözleyen kameraların başına geçildi, tek tek pankartı açan o tehlikeli insanlar teşhis edilmeye çalışıldı. Uzun çalışmalar sonrasında önce 15 yaşında genç bir taraftar pankartın yanında görüldüğü için gözaltına alındı. Ancak çalışmalar sona ermedi, diğer suç ortakları da bulunmalıydı. 90 dakika boyunca kale arkası tribün traji-komik görüntülere sahne oldu: “Bak bak pankartın şu yanında kahverengi montlu biri var, çabuk bakın bakalım kahverengi montlulara” biraz sonra bir emniyet mensubu amirim buldum diye gelir, getirilen kahverengi montlu taraftar ise maça geç girdiğini nafile anlatmaktadır. Görüntülere bir daha bakılır “amirim bunun kulağında küpe var, görüntüdekinin yok” sözüyle kahverengi montlu taraftar kurtulur ama arama çalışmaları 90 dakika devam eder. Maç sonunda ise hasbelkader seçilen bir sarı bereli taraftar ile operasyon sonuçlanır. Tribünlerimiz büyük bir tehlikeden kurtarılmıştır. Son günlerde medyada yürütülen “askeri vesayet” , “sivil diktatörlük” tartışmalarına girmek bir taraftar sitesi olarak bizim boyumuzu aşar ama maç sonunda bir taraftarımızın dediği gibi sanırız bizim tribünler çoktan “polis vesayetine” girmiş durumda.

Bir not da masa başında gazetecilik yapıp; Tekel ile dayanışma yapmaya “Çarşı’ya Yasak Fenerbahçe Tribününe Serbest” ya da “İnönü’de Yasak Saraçoğlu’nda Serbest” diye manşet atanlara. Yukarıda anlatılanlardan habersiz kendinize göre manşetler atıp haberler yapıyorsunuz. Madem yazdıklarınıza inanıyorsunuz, alın bizim serbestliğimizi verin bize İnönü’nün yasaklarını. Biz razıyız.

Jack Kevorkian

2010-01-13T07:23:00.004+02:00

dying is not a crime J. K.
1. janet adkins 1990 f 54 alzheimer's disease
2. sherry miller 1991 f 43 ms
3. marjorie wantz 1991 f 58 abdominal and pelvic pain
4. susan william 1992 f 52 ms
5. lois f. hawes 1992 f 52 lung cancer
6. catherine andreye 1992 f 46 breast cancer
7. marguerite tate 1992 f 70 als
8. marcella lawrence 1992 f 67 heart dz, emphysema, failing liver, arthritis
9. sue weaver williams 1992 f 52 ms
10. jack. e. miller 1993 m 53 bone cancer
11. stanley ball 1993 m 82 pancreatic cancer, blind
12. mary biernat 1993 f 73 breast cancer
13. elaine goldbaum 1993 f 47 ms
14. hugh e. gale sr. 1993 m 70 emphysema, congestive heart dz
15. martha ruwart 1993 f 41 duodenal and ovarian cancer
16. jonathon grenz 1993 m 44 mouth and throat cancer
17. ronald mansur 1993 m 54 bone and lung cancer
18. thomas hyde jr. 1993 m 30 als
19. donald o'keefe 1993 m 73 bone cancer
20. merian frederick 1993 f 72 als
21. ali khalili 1993 m 61 bone cancer
22. margaret garrish 1994 f 72 rheumatoid arthritis, colonic diverticulitis, osteoporosis, legs amputated, loss of one eye
23. john evans 1995 m 78 pulmonary fibrosis
24. nicholas loving 1995 m 27 als
25. erika garcellan 1995 f 60 als
26. esther cohan 1995 f 45 ms, painful ulcers
27. patricia cashman 1995 f 58 breast (and bone?) cancer
28. linda henslee 1996 f 48 ms
29. austin bastable 1996 m 53 ms
30. ruth neuman 1996 f 69 uterine cancer, diabetes, stroke, paralysis
31. lona jones 1996 f 58 brain cancer
32. bette lou hamilton l996 f 67 syringemyelia
33. shirley kline 1996 f 63 bowel cancer
34. rebecca badger 1996 f 39 ms (disputed by medical examiner)
35. elizabeth mertz 1996 f 59 als
36. judith a. curren 1996 f 42 chronic fatigue & immune dysfunction syndrome
37. louise siebens 1996 f 76 als
38. patricia smith 1996 f 40 ms
39. pat digangi 1996 m 66 cancer, stroke
40. jack leatherman 1996 m 73 pancreatic cancer
41. isabel correa 1996 f 60 spinal diseases, pain
42. richard faw 1996 m 71 colon cancer
43. wallace j. spolar 1996 m 70 multiple sclerosis
44. nancy de soto 1996 f 55 als
45. barbara a collins 1996 f 65 ovarian cancer
46. loretta peabody 1996 f 54 ms
47. elaine lousie day 1997 f 79 als
48. lisa lansing 1997 f 42 crohn's disease
49. helen p. livengood 1997 f 59 severe arthritis pain & crippling esophagus problems
50. albert miley 1997 m 41 quadraplegia
51. janette knowles 1997 f 75 als
52. heidi aseltine 1997 f 27 aids
53. delouise bacher 1997 f 63 m.s.
54. janis murphy 1997 f 40 chronic fatigue syndrome, fibromyalgia
55. lynne lennox 1997 f 54 ms
56. dorinda scheipsmeier 1997 f 51 ms
57. karen shoffstal 1997 f 34 ms
58. janet good 1997 f 73 pancreatic cancer
59. thomas summerlee 1997 m 55 ms
60. carol fox 1997 f 50's ovarian cancer
61. deborah sickels 1997 f 43 ms
62. natverlal thakore 1997 m 78 parkinson's disease
63. kari miller 1997 f 54 ms
64. john zdnaowicz 1997 m 50 als
65. lois carol hawkins caswell 1997 f 65 chronic pain syndrome
66. annette blackman 1997 f 34 m.s.
67. john o'haria 1997 m 54 stroke, gout, kidney problems
68. naida foldes 1997 f 72 cancer
69. naomi sachs 1997 f 84 osteoporosis
70. bernice gross 1997 f 78 m.s.
71. martha wichorek 1997 f 82 various ailments
72. rosalind hass 1997 f 59 breast cancer
73. cheri tremble 1997 f 46 breast cancer
74. margaret weilhard 1997 f 89 stroke, paralysis, blindness
75. mary langford 1997 f 73 breast & lung cancer
76. franz-johann long 1998 m 53 possible bladder cancer
77. nancy ruth rush 1998 f 81 lung cancer, emphysema, ulcers
78. carrie hunter 1998 f 35 aids
79. jeremy allen 1998 m 52 kidney cancer
80. muriel clement 1998 f 76 advanced parkinson's disease
81. roosevelt dawson 1998 m 21 quadriplegia
82. patricia greyham 1998 f 61 rheumatoid arthritis
83. william connaughton 1998 m 42 fibromyalgia
84. waldo herman 1998 m 66 lung cancer
85. mary judith kanner 1998 f 67 huntington's disease
86. shala semonic 1998 f 47 als
87. colleen wilson 1998 f 74 als
88. jack schenbern 1998 m 89 prostate cancer
89. priscilla hiles 1998 f 73 chronic arthritis, sciatica, degenerative disk disease, asthma
90. lucille alderman 1998 f 86 heart disease/osteoarthritis
91. mathew johnson 1998 m 26 quadriplegia
92. emma kass 1998 f 68 lung cancer
93. joseph tushkowski 1998 m 45 quadriplegia

Manic depression !

2009-12-31T20:13:00.000+02:00

Belki de yardım istemeliydim bir terapistten. Ruhumu iyileştirecek birinden. Bir bilim adamından. Ne kadar komik olurdu bürosundan kendimi iyi hissederek çıksaydım. Bana verdiği tavsiyelere inanıp uygulamaya çalışsaydım ne kolay olurdu. Bana bir hastalık ismi verip reçete yazsaydı. "Manic depression !" deseydi. Ben, "Hendrix'in bir şarkısı o !" deseydim. Sonra da sekreterin vizite ücretlerini koyduğu masasının çekmecesinden paraları alıp kaçsaydım, sekreter güzelse dudaklarından öpüp...

11

2009-12-26T14:34:00.002+02:00

90`lı yılların sonlarına doğru Türk tribünlerinde bir değişim sürecine girilecek ve önceleri daha çok "semt" isimleri ile anılan taraftar zümreleri yerlerini tribünde irili ufaklı gruplara bırakacaktı. Bunlardan kimisi gelişen ve değişen futbol endüstrisi içerisinde doğal bir sürece kurban gidecek kimisi de zamana karşı direnecekti. 1999 yılında Fenerbahçe sevdalısı birkaç kişinin önayak olması ile birlikte tribünde vücut bulan Cefakar Kanaryalar (CK) grubu modernleşen futbol olgusuna karşı yola çıktıkları misyonundan ödün vermeden bugünlere gelebilmiş bir tribün oluşumu olma özelliğini taşıyor.

Grup, ismini her ne kadar başlangıç dönemindeki arabesk skorlardan ötürü "cefakar" olarak tanımlasa da gruptaki her birey "cefakar" anlayışını Fenerbahçe isminin geçtiği her yerde olabilmek biçiminde adlandırıyor. Kurulduğu günden bu yana "nicelik değil nitelik esastır" misyonunu güden ve bu doğrultuda çalışmalar yapan CK, 11. yılını kutlarken geride çokça organizasyon bırakıyor. Tribünlerde koreografi çalışmaları, hazır branda pankartlar yerine el emeğini yansıtan ve yapımında büyük çabalar gösterilen pankartlar, sosyal organizasyonlar ve tarihe damgasını vurmuş efsane bir oyuncumuzu gururlandırmak ve onurlandırmak beri yandan da çubuklu formanın hakkını verenlere vefa duygusunu göstermek amacıyla efsane futbolcumuz Lefter Küçükandonyadis`a heykel organizasyonu... Tüm bu çalışmalarda ortak güç Fenerbahçe sevgisi olarak öne çıkıyor.

Yüzleşme

2009-12-26T11:01:00.001+02:00

bir biçem, bir dil, gecenin sonunda insalığın en aşağı katmanlarıyla bir yüzleşme, bizi içeri daha da içeri çeken, boynumuza parmaklarını geçiren, ısıran, tüküren, hırlayan, ölesiye korkan ve korkutan. yani yaşayan. bir kıpırdanma başladı bile, parmaklarımızın ucunda, gözeneklerimizden içeri sızan bir şey var. böyle bir yüzleşmeye katlanabilecek mi insan?

"Kimdim ben?"

2009-12-18T07:21:00.001+02:00

Katil ve kurban. Ellerimde başkalarının kanı var, başkalarının ellerinde de benim kanım. Bir cinayet işledim; belki de pek çok cinayet işledim. Nasıl olsa bütün ipuçlarını temizledi hafızam.

Bir cinayete kurban gidiyorum. Belki de pek çok cinayete kurban gidiyorum. Nasıl olsa inanmıyorum ardımdan tutulacak mateme. Katillerimin yüzlerini seçemiyorum; isimlerindense geride harfler kalacak sadece. Binlerce kelime, onlarca hikaye var boğazımda düğümlenmiş. Susuyorum konuşmam gereken yerlerde; dilimi tutamıyorum ne zaman susmam gerekse. Anlatacak çok şeyim olsa da, emin değilim anlaşılmak istediğimden. e.ş.

Korku İmparatorluğu

2009-12-17T22:48:00.002+02:00

Gözlerime ilişen "polis koruyor" temali duvar reklaminin hemen ardinda aslinda pek sevgili Ankara valisi tarafindan "meşru" görülen polis siddeti ile birlikte bir eylem gerceklesiyor. Oldu bittiye getirilerek 4C kapsamina alinmaya calisilan Tekel Iscileri Ankara'da eylem yapiyor. Polisin duvar reklaminda olmasi gerektigi gibi gercek hayatta da görevi vatandaslari "korumak" olmasi gerekirken artik iyice iktidarin gücü konumuna gelen paramiliter bir güc halini almasi bu eylemin ardinda kalan bir baska gercek... Siddetle korkutulmak istenen eylemciler bu mevsimde soguk sularin icinde kaliyor, biber gazlari siddetini artirsin diye insanlara su sıkılıyor... Ekmegini isteyen iscinin mücadelesi devam ederken televizyonda insanlar göbek atmaya devam ediyor!

vatan, şose boylarında gebermekse açlıktan,
vatan, soğukta it gibi titremek ve sıtmadan kıvranmaksa yazın,
fabrikalarınızda al kanımızı içmekse vatan,
vatan, tırnaklarıysa ağalarınızın,
vatan, mızraklı ilmühalse, vatan, polis copuysa...

Rashit #konser

2009-12-17T22:32:00.002+02:00

Rashit, uzun aradan sonra 25 Aralık Cuma gecesi konsere çıkıyor. Pulp'taki konser 22.00'da başlayacak.

22 Aralık 2009 Cuma 22:00. Pulp - Beyoğlu (İmam Adnan sok. Yeşilçam Sineması üstü)

01. Kısır döngü
02. Katilin adı yok
03. Ağlama değmez hayat
04. Çok mu zor?
05. Küreselleşme dehşeti
06. Özgür basın
07. Sakın inanma
08. 2001 Yazı
09. Yükseliyor ateşim
10. Öldüren eğlence
11. Blitzkrieg bop
12. Çarpışan otolar
13. Teker teker
14. Dans et
15. Tüketici
16. I wanna be your dog
17. Kişisel birşey
18. Fırtına
19. Hava soğuk
20. Sansür
21. Dinozor

Jello Biafra yaşlanamaz!

2009-12-15T16:50:00.006+02:00

If you love god, burn a church. Jello Biafra

Eric Reed Boucher ya da en bilinen şekliyle Jello Biafra. İlk şarkılarını dinlediğimde henüz liseye gidecektim. Kendisinden ilk kez haberdar olduğumda dudaklarım uçuklamıştı. Böyle bir insan vardı. İnternet yaygın değildi, köşebaşlarında Dead Kennedys çalışmaları arıyordum. Oysa o dönemin punkçıları tarafından "tüketilip" bir köşeye atılmıştı bile. Zira, Köprüaltı Kemancı "über alles"le inliyordu düşündüğüm kadarıyla.
Punk "etiğine" sonuna kadar sahip olduğunu düşündüğüm Jello Biafra'nın sonrasında bir "müzisyenden" daha fazlasını olduğunu, konser önceleri "politize" dolu konuşmalar yaptığını görünce hayranlığım daha da artmıştı.
Müzik bir protest tavırdır. Punk'ı hiçbir zaman sadece bir müzik olarak görmedi. İçi boşaltılan bir kavramdır "yaşam tarzı" söylemi fakat bir avuç insan bir "etiği" ilerlemiş yaşına rağmen halen sürdürebiliyor.
Haftasonunda bir döneme damgasını vurmuş Türki$ Punkestalardan bazılarını alakasız bir yerde gördüğümde onları zihinde belli bir fotoğrafa yerleştirip sanki hiç değişmeyeceklerini düşünmenin ne kadar yanlış olduğuna tanıklık ettim. Tıpkı Biafra'nın da yaşlanmış olduğunu kabul etmem gibi... Yine de yüzlerindeki protest tavır hiçbir zaman yaşlanmayacak sanırım...

çok gerilerde kaldı
bizi bazen bir şiirin uyandırdığı sabahlar
durup dururken içimizde parlayan sevinç, tutuşan ümit
çok gerilerde kaldı
hayatı budalaca seven yanımız
çok gerilerde...
şimdi dönüş yolunun
karanlık düşüncelerinden yorgun
aynalarda unutkan dalgın bakışlar
murathan mungan

Azil

2009-12-13T22:57:00.007+02:00

"Önemli olan, Tanrı'nın bir enstrüman yaratmış olmasıdır. İnsan denen bir enstrüman. Ancak yarattığı müzik enstrümanını çalamayan bir usta gibi, Tanrı da insandan doğru sesi çıkaramamıştır. Bu yüzden, Tanrı hariç bütün güçler insanı çalmış ve özellikle de şeytan en güzel melodilerini onunla bestelemiştir."

Aynı zihinde yer alan karşıt düşünceler birbirini yok eder ve ışığa dönüşürler.
Herhangi bir düşünce, karşıtıyla karşılaşırsa özgün halinden eser kalmaz. Karşıtından mutlaka etkilenir ve değişir. Bu da yok olduğu anlamına gelir. Aynı zihindeki karşıt düşünce baskısına çelişki denir. Zihin, çelişki karşısında birbirini parçalayan düşünceleri ölümlerine terk etmek zorundadır ve üçüncü düşünceyi üretmelidir. Zihin, yok olanların bıraktığı yeri üçüncülerle doldurmalıdır. Aynı takdirde karşıt düşüncelerin aynı anda yok olmasıyla boşalacak olan zihinde davranışa dönüşecek hiçbir şey kalmayacaktır. Ve davranışın gözlemlenmediği beden her anlamda felçli sayılacaktır. İnsanların en büyük hatası, bu kuralı görmezden gelmeleri ve karşıt düşüncelerin birbirlerini öldürmesine izleyici kalmalarıdır. Hayatın karşılarına çıkardığı seçim kavşaklarında dolanarak ölmelerinin nedeni, karşıt düşüncelerin çarpışmalarından kaynaklanan ışıktan gözlerini alamadıkları için körleşmeleridir. kör ve felçli. Kim böyle olmak ister?

Urgh! A Music War!

2009-12-08T21:57:00.004+02:00

"Urgh! A Music War!" her saniyesiyle baştan çıkartıcı bir film. Seksenlerde New York, Londra, Fransa ve Los Angeles gibi değişik yerlerde film edilen Urgh! dönemin punk davranışını resmediyor. Filmde dönemde rol oynamış çeşitli gruplar bulunuyor. Beni benden alan bir sahnesinde "Police" grubu "Roxanne" şarkısında tercüme eden abinin hissiyatına göre "Roksan, kırmızı ışıkta soyun bebeğim, bunu yapman gerekmiyor" sözlerini söylerken arkadaşının kıçına tekmeyi atıyor ve "çok yalnızız" diyerek birçok grubu alana davet ediyor.

Kamera bir güzele ya da kalabalıkta lavuğun tekine yöneldiğinde -ki malesef bu oluyor- şunu söyleyebilirsiniz ki kameraman tayfası sanki onların gözünü film ediyor. Fakat bu günümüzün bir kültürel kalıtımı. Bu filmden şu sonucu çıkarabiliriz. Abiler pogoya, stage diving olaylarına davet etmiyorlar. Çünkü hepsi mevcut... Urgh!'da yakalanabilecek şeylerden biri de dönemin punkları sadece görüntüleri ile değil aynı zamanda "sıkı" dinledikleri ve oynadıkları müzikler ile de gündemdeler.

Filmin bir sahnesinde Dead Kennedys frontmani Jello Biafra halka şöyle hitap ediyor: "Benim için kanınızı emin!" Kalabalığı özgürlükle eğlenmeye davet ederken bunu da punk ile yapacaklarını belirtiyor. Beri yandan, filmdeki grupların yarısından fazlası seksen sonrası hiçbir yerde gözükmüyorlar. Fakat bunun bir "tavır" olduğunu belirtmekte fayda var.

Halen, dönemin bir kaydı olarak gözüken filmde en önemli ayrıntılardan biri de görebileceğiniz ve duyabileceğiniz en güzel sahne ve ses sistemi kullanılmış. Filmi bulmak ve izlemek size düşüyor.

Modern insan

2009-12-03T22:33:00.002+02:00

modern insan, bir devlet hastanesinin doğum kliniğinde dünyaya geliyor, oradan yuvaya, yuvadan okula, sonra da ya bir fabrika ya da bir büroya geçiyor. modern insan artık kendi yaşamını sürdürmüyor. ölümü bile kendinin değil çoğu kez...

Zdenko Frantic

2009-12-01T22:37:00.000+02:00

Kırık Çizgi, 5 Aralık Cumartesi günü Peyote'de Kim Ki O ve Hırvatistan'dan Zdenko Frantic'in projesi Lutajuci Dj Zdena ile beraber sahne alacak. Zdenko Frantic, Zagreb'de 1989 senesinden beri Slusaj Najglasnije! (Listen Loudest!) olarak adlandırdığı bağımsız dağıtım ağı altında bir çok toplama, bir çok albüm yayınladı. Türkiye'den kırık çizgi ve kim ki o dahil bir çok grubun cdsini basmış ve şarkılarına toplamalarında yer vermişti. Kendisi 4 Aralıkta ise Kadıköy Arkaoda'da djlik yapacak. Ayrıca konser de Zdenko Frantic'in açacağı standdan Kim Ki O ve Kırık Çizgi'nin cdleri ve tişörtlerinin yanı sıra Slusaj Najglasnije!'nin katoloğundan ürünlere de ulaşabilirsiniz.

Zagreb bağımsız müzik sahnesinin en önemli adamının kim olduğunu merak ediyorsanız... En yüksek seviyede dinleyin!

RÖP: EKİN SANAÇ / Bant

Zagreb'de 1989 senesinde, sıkı bir müzik takipçisi olan Zdenko Franjic, birkaç kasetin ardından "New York'un Bombalanması" (Bombardiranje New Yorka) adlı ilk toplama plağını basarak Slusaj Najglasnije! (Listen Loudest!) olarak adlandırdığı bağımsız ve 'kendin yap' etiğine göre işleyen dağıtım ağını başlatmıştı. Franjic, o gün bugündür tek başına yürüttüğü bu operasyonu bir plak şirketi olarak değil, bağımsız bir duyuru sistemi olarak tanımlamayı tercih ediyor. Aynı zamanda Babilonci adlı emprovize takılan grubu ve Lutajuci DJ Zdena adını verdiği damardan projesiyle müzik üretimini de sürdürüyor. Franjic, Zagreb'in yeraltı estetiği adına çok önemli ve öncü bir şahsiyet ve onunla Zagreb'e gidip de tanışmadan dönen olmuyor. Zdenko'yla şehirdeki konserler ve etkinliklerde, bir köşede, CD-R, DVD-R, kitaplar, filmler ve tişörtlerle dolu standında insanlarla sohbet ederken karşılaşmamanız mümkün değil. İnternet çağı, Zdenko Franjic'in operasyonlarına çok faydalı olmuş belli ki. Kendisi hâlâ sürdürdüğü Bombardiranje New Yorka toplama serisini bir süredir DVD'lere basıyor ve içinde dünyanın dört bir yanından çok sayıda saklı grubun şarkılarına yer veriyor. Bugüne kadar Türkiye'den de birçok grup ve proje, hattâ oldukça ender bulunabilecek bir takım kayıtlar Slusaj Najglasnije! tarafından bu toplamalara dahil edildi ve birçok demo birebir kopyalanarak Zagreb'in dağıtım ağına girmeyi başardı.

Zdenko Franjic, 4 Aralık ve 5 Aralık tarihlerindeki performansları için İstanbul'un yolunu tutuyor. 5 Aralık gecesi, Peyote'de kayıtlı müziklerin üzerine vokal yaparak gerçekleştirdiği projesini sahneliyor, 4 Aralık'ta ise Kadıköy arkaoda'da kabin arkasına geçerek Listen Loudest! kataloğunda yer verdiği gruplarla başlayıp funk, punk, disco, dub, reggae ve elektronik sularda kaybolmaya doğru giden bir set sunuyor. Hattâ bu performanslarda Zdenko Franjic'in kataloğundaki ürünlerin de satın alınabilir olacağını ekleyelim. Büyük bir emek, bitmez tükenmez bir müzik sevgisi ve sağlam bir kararlılık. Zagreb'deki bağımsız müzik hareketinin en önemli sebebi olan Franjic'e İstanbul ziyareti öncesinde merak ettiğimiz birkaç soru yönelttik.

Bizi bir parça 80'li yılların sonlarına, projeni ilk başlattığın günlere götürebilir misin? Zagreb bağımsız müzik üretimi adına nasıl bir yerdi o zamanlar? Listen Loudest!'ı nasıl kurguladın ve nasıl bir şeyin peşindeydin?
O zamanlar Zagreb'de bağımsız müzik adına bir şey yoktu. Yalnızca Slovenya'da ufak çaplı birşeyler oluyordu. Ben işe bir müzik hayranı olarak başladım. Dışarıdan albüm sipariş ediyordum ve 1989'da - o zamanlar Yugoslavya'nın bir parçası olan - Hırvatistan'da kişilerin albüm yayınlaması mümkün hâle geldi. Birkaç kasedin ardından aynı sene altı grupluk (Satan Panonski - savaşta öldü -, Majke - şimdiki Mothers -, Messerschmitt - hâlâ müzik yapıyor -, Machine Gun, Skol ve Kaoticne Duse), “Bombardiranje New Yorka” isimli bir toplama plak bastım.

O günlerde müziğin sansürlenmesi adına neler anlatabilirsin?
Müziğin sansürlenmesi hakkında genel durumu açıklamam güç, ama sana 1990 yılında Satan Panonski'nin “Nuclear Olympic Games” (Nuklearne Olimpijske Igre) plağını basarken başımıza gelenleri anlatayım. Plakları Zagreb'teki Jugoton denilen yerde bastırıyorduk ve bize o albümü dağıtmak istiyorsak bir şarkıyı çıkarmamız gerektiğini söylediler. Şarkının adı “Dragi sine moj” (Sevgili oğlum) idi ve ensesti konu ediyordu.

Hem Hırvatistan'dan hem de dünyanın dört bir yanından müzik severlerle oluşturduğun büyük bir ağın var. Zagreb'e gitmiş herkes seni ve dağıtımlarını biliyor. Bu ağı oluştururken nasıl yöntemler izledin? “Bombing Of New York” (New York'un Bombalanması) toplama DVD serilerinde yer verdiğin grupları nasıl seçiyorsun?
Yöntemlerim tamamen kendi işini kendi başına yapmaya ve hattâ tek başıma yapmama dayanıyor. Slusaj Najglasnije!'nin, kontratlar, hak savunmalar ya da satışlarla ilgisi yok. İnsanlarla çoğunlukla albümlerimi ve kitaplarımı satmak için konserlerde kurduğum stantta tanışırım. Bastığım ürünleri kendi performanslarıma da mutlaka taşırım. Ama şunu söyleyebilirim ki çok da satış yaptığım söylenemez. Gruplara ulaşmak için de her türlü yolu kullanıyorum. İlanlar, MySpace, Facebook, kulaktan kulağa...

Toplama albümlerini neden “New York'un Bombalanması” olarak adlandırmıştın ve kapağını nasıl tasarladın? 11 Eylül olaylarını duyduğunda ne düşünmüştün?
Bir gece eve geldim ve ikiz kulelere çarpan uçakların resimlerini gördüm. Kendimi bilimkurgu filminde gibi hissettim. Toplamalara “Bombardiranje New Yorka” adını vermemizin sebebi, bomba gibi bir isim aramızdı ve bu isim kulağımıza çok iyi gelmişti. Kapağını da iki resmi birleştirerek yaptım. Biri kataloğun birinden bulduğum New York resmi, diğeri de Amerikan fanzin Search & Destroy'da bulduğum Vietnam üzerine düşen bombaların resmiydi .

Toplama albümlerinde Türkiye'den birçok kayda da yer verdin, hattâ onların demolarını bastın. Ve bunların arasında günümüzden ve daha eskiden ulaşılması gerçekten çok güç olan kayıtlar da vardı... Türkiye'den ilk keşfettiğin müzikler nelerdi? Ender parçalara nasıl ulaşıyorsun?
Evet, evet! Tüm bunları yaptım ve bununla çok büyük gurur duyuyorum! Bence Türkiye'de harika bir müzik sahnesi var. Bunları müzik değiş tokuşu yaptığım arkadaşlarım sayesinde keşfettim. İlk iletişim kurduklarımdan biri Fairuz Derin Bulut idi. Eski bir demolarını dinlemiştim ve bayılmıştım. 8. " Bombardiranje New Yorka” toplamasında Fairuz Derin Bulut'tan üç şarkıya yer verdim. Ardından diğer çok sayıda gruba ulaştım. DDR (tüm kayıtlarını burada da bastım), Ayyuka, Kırık Çizgi, kim ki o, Başıbozuk, Clouds & Crowds, Fitisound, Fu Records, Rolanti, Toz ve Toz, vs... İstanbul'a geldiğimde en azından bazılarıyla tanışmayı umuyorum.

20 yılı aşkın süredir iyi müziklerin duyulması için çaba gösteren biri olarak, Hırvatistan müzik ortamı için kendini çok önemli biri gibi hissediyor musun? “Eğer Listen Loudest!'ı başlatmasaydım, hiçbir şey böyle olmazdı” diyor musun?
Aslında bazen kendimi Ray Bradbury'nin, herkesin unutmamak adına bir kitap öğrendiği “Fahrenheit 451” romanından fırlamış bir karakter gibi hissediyorum. Ama ben bunu müzikle yapıyorum. Ve bu müzik tamamen bir yeraltı müziği, asla yayınlanan bir şey değil. Ama CD'deki bir müzik de aynı zamanda bir kitap ve müzik de sözler olmasa bile bir hikâye anlatıyor, kaldı ki sözler de aynı zamanda müzik sayılıyor. Ve bazen de oturup tüm bu çabalar boşuna diyorum ve kendimi hiç de önemli biriymiş gibi hissetmiyorum.

DJ Zdena'nın önüne oturttuğun "Lutajuci" ismi nereden geliyor? Anlamı nedir?
“Lutajuci”, gezgin anlamına gelen bir sıfat. Gezginlere hayranlık duyuyorum ve kendim de bir gezgin sayılırım. Benim için gelmiş geçmiş en iyi yazarlardan biri Maksim Gorki'ydi ve onun Rusya'da gezerken, diğer gezginlerle tanışmasını konu eden hikâyelerini çok seviyorum.

Şarkılarında enstrümantaller üzerine vokal mi yapıyorsun, yoksa müzikler de bizzat yazdığın müzikler mi?
80'lerin başından beri şarkı yazıyor olmama rağmen, aslen ilk grubumu 1995'te kurdum. Grubun adı Losi Decki (Bad Boys) idi ve dört albüm ile bir split basmıştık. Gruptaki en zayıf halka bendim ve diğer müzisyenler bir süre sonra beni bıraktı. Ben de bunun üzerine enstrümantal parçalar üzerine vokal yapmaya başladım. Bu sayede, yaşayan ve ölü, en iyi müzisyenlerle çalışabiliyordum. Sonradan ilginç yeni insanlarla tanıştım ve yeniden müzik yapmaya başladık. Yeni grubun adını Babilonci koyduk. Babilonci hâlen devam ediyor ancak henüz hiç konser vermedik. Yalnızca emprovize müzik yapıyoruz ve bunları kaydederek yayınlıyoruz. Şimdiye kadar bu şekilde dokuz albüm hazırladık. Grupta benim dışımda Goribor'un gitaristi ve vokalisti, Bor'lu Pity ve St var. Diğer elemanlar ise Zagreb'den. Davullarda Bush var ve kayıtları gerçek bir ses ustası olan Hrc'nin Green Zone Stüdyosu'nda, yani odasında yapıyoruz.

Şarkıları da emprovize olarak mı söylüyorsun? Yoksa sözleri önceden yazıyor musun?
Söz yazdığım bir defterim var, ama en iyi sözler emprovizasyon esnasında çıkıyor. Bilmiyorum, sanki o şekilde kelimeler ve ifadeler daha rahat ortaya çıkıyor.

Şarkı sözlerin Hırvatça olduğu için anlayamıyoruz. Genelde şarkılarında neler anlatırsın?
Evet genellikle şarkılarımda Hırvat argosu kullanıyorum. Ama son zamanlarda bozuk İngilizcemle şarkı söylemeye de başladım. Genellikle etrafımda olup bitenlerden, tanıştığım kişilerden, problemlerimden ve bu problemleri nasıl çözdüğümden bahsederim.

Yeni bir toplama albüm geliyor mu?
14. Bombardiranje New Yorka üzerinde çalışmaktayım. İsteyen herkes bana şarkılarını, videolarını yollayabilir. Ayrıca küçük fakat çok sayıda yayın yapan plak şirketimden demo çıkarmak isteyenler de bana ulaşabilir. E-mail adresim: franticz@gmail.com

Bu aralar en çok neler dinliyorsun?
Bu aralar çok fazla funk ve erken dönem disko müzikleri dinliyorum. Tabiî bunların yanısıra dinlediğim bir sürü diğer şey de var. Ciddî heavy metal sevmem, ama eğer espriliyse hoşuma gider. Evimde sürekli müzik çalar. Bence müzik ruh için en iyi tedavidir.

Ahmet Uluçay

2009-11-30T22:51:00.000+02:00

parmağıyla ilkokul çantama tık tık diye vurur
cevizdendir, inegöl işidir kıymetini iyi bil derdi babam
küçük bir askerdim ben de
siyah önlüğümün içinde bembeyaz bir yürek
dökülürdüm yollara hava soğuktu okulum uzak
bir avucumda közde pişmiş sıcacık bir patates
hem beslenmeliyim hem üşümesin diye elim
değiştirirdim ara sıra çantamla patatesi
dikkat ederek çantama
cevizdendir, inegöl işidir kıymetini iyi bil derdi babam
babamın bilmediği bir şey vardı
her sabah çantamın içine bir gün doğar
ortasından ekvator geçer
ve masmavi gökyüzünde çantamın
güneyden kuzeye göçmen kuşlar uçardı
gülün bakalım bıyık altından şimdi siz
söylesem inanmayacaksınız
siz uyurken çantamın içinde atatürk samsun'a çıkardı
ve bilirdi yedi kere sekizin kırk iki olduğunu
bilmeseydi eğer bandırma vapuru sinop burnu'na çarpardı
ben bir türlü bilemedim aram hiç iyi olmadı hesap kitapla
nohut ve fasulyeden bir abaküsüm vardı
hesabını hâlâ verebilmiş değilim hayata
iyi şiir okurdum ama iyi resim yapardım
eyvah dediler bu çocuk adam olmaz
yazık oldu çantaya
cevizdendi inegöl işiydi...

Yangın anında ne yapılmalı?

2009-11-30T10:17:00.000+02:00

Was tun, wenn’s brennt? / What to do in case of fire? / Yangın anında ne yapmalı?
Bu film her şeyden önce ideallerimize ne oldu sorusunu suratımıza çarpıyor. 80′li yılların sonunda Berlin’in bir ada olarak Doğu Almanya’nın ortasında olduğu zamanlarda Berlinli altı anarşist Alman genç türlü eylemlerle, sisteme karşı duruşlarıyla, polis çatışmaları ile günlerini geçirmektedirler. Bu anarşist gençlerin 80′lerin sonunda bir villaya yerleştirdikleri ev yapımı tuhaf bombanın (!) tutup 2000 yılında patlaması, 12 yıl aradan sonra bir araya gelmelerini sağlıyor. Çünkü bombanın patlamasıyla aralarında bir devlet görevlisinin de bulunduğu iki kişi yaralanınca polis bombacıları bulmak üzere harekete geçiyor. Yapılan bir polis baskınında bombayı yapan grupta bulunan Tim ve Hotte’nin evindeki eşyalara da el konuluyor. Üstelik bu eşyaların arasında grubun bombayı yaparken kendi görüntülerini çektikleri bir film de var. Böylece 80′lerin hızlı anarşistleri mecburiyetten bir araya gelerek filmlerini polis izlemeden emniyet müdürlüğünden almak üzere bir plan yapıyorlar.

Altı anarşist gence gelince, aradan geçen 12 yılda gruptan değişmeyen 2 kişi sadece Tim ve Hotte’dir. Gruptaki diğer gençlerden Nele artık iki çocuk annesidir. Maik zengin bir reklamcı olmuştur. Terror şimdi bir hukukçu olarak arkadaşlarının karşısındadır. 80′lerde Tim’in sevgilisi olan Flo ise şimdilerde zengin bir adamla evlilik hazırlıkları içerisindedir. Eski filmlerini emniyet merkezinden alamazlarsa kariyer, aile, huzurlu yaşam (!) diye bir şey kalmayıp tümü hapse düşebilecektir. Bir araya gelirler, geçmişlerinin muhasebesini yaparlar, artık birbirlerine karşı yok olmuş güvenlerini oluşturmaya çalışırlar ve filmi ele geçirme planlarını uygulamaya geçerler.

» Türkçe altyazılı (Almanca)
» İndir indir (736 mb.)

Fenerbahçe Kültürü

2009-11-28T23:38:00.000+02:00

95.000 Fenercell'li, 170.000 taraftar kartlı var da iki tane ruhu olan topçu yok be bilader

"Cocukken elimde radyo Fener'in maclarini dinlerdim. Macin tamamini tek kale oynardi takim ve ben kaleci Ivancevic'in ismini bile duymazdim. Oynadigim dönemde de ayni sey olurdu. Fenerbahce'nin bir futbol kültürü vardi ve bu hep böyleydi."
Ridvan'in Kasimpasa maci sonrasi bu sözleri sanirim macin da tarifiydi. Fenerbahce'nin bu tarifte bahsi gecen "futbol" kültürü degisiyor. Tümer'in "yangin ciksa yarim saat süremiz olsa 8 kisi ölü veririz" sözlerini dogrularcasina son yillarda takima gelen topculardaki rahatlik Fenerbahce'nin adeta neo kültürü olmus durumda.

Gaziantep macinin ikinci yarisindan itibaren cöken futbol anlayisi, habire "gidiyorum" aciklamalari ile gündemden düsmeyen Carlos ve Guiza ikilisi ve takimda "yatan" topcular. Isin bu denli uzamasindaki yegane sebep Fenerbahce'nin "büyüklügünü" gelen futbolculara hissettirememiz olsa gerek. Takima gelen futbolcunun "mayismasi"nin nedenleri üzerinde durmak gerekiyor. Yoksa sekizde sekiz yaparken de Fenerbahceli endiseliydi.

Kasimpasa maciyla birlikte gözüken o ki, takim ici bazi radikal karar almanin vaktidir artik. Gidiyorum diye rest cekenlerin biletini kesmek, takimi disipline etmek en önemli noktalardir.

Bu gece kaybetmekten daha cok koyan takim halinde herkesin "mac bitse de gitsek" modunda olmasi ve her seyden önemlisi de giydikleri formanin farkinda olmamalaridir. "Mücadele" kelimesini artik ögrenmenin vaktidir Fenerbahceli topcunun...

victim holiday

2009-11-28T17:52:00.000+02:00

nothing called freud

2009-11-20T23:58:00.001+02:00

"şüphesiz kader, seni hastalığından kurtarmayı benden daha kolay yapacaktır. ama senin histerik acılarını ikimizin ortak bir umutsuzluğuna dönüştürebilirsem, bu işten kazançlı çıktığına sen de kendini inandırabileceksin." sigmund freud

80S punk videos

2009-11-15T10:19:00.000+02:00

Seksenlerin punk videolari yeraltindan yukariya dogru "isinlanmis", size kalan hepsini tüketmek. Yasasin alternatif tüketim!

80spunkvideos.blogspot.com

Radyo Atom Kule

2009-11-13T12:12:00.000+02:00

Radyo Atom Kule, Amkara'dan yayın yapan çevrimiçi bir radyo programı veya gavurların deyimiyle "podcast"dir. Kıdemli metalciler Utku Hicran ve Haplı Semih tarafından hazırlanıp sunulan programda annenizin dinlemenizi istemeyeceği her şeyi duymanız mümkün.

atomkule.blogspot.com
myspace.com/atomkule
atomkule[at]gmail.com

Robert Enke

2009-11-11T21:31:00.001+02:00

Hedeflerin üst tutuldugu bir sezondu onu tanidigimiz zaman. Kalede sikinti
olunca Robert Enke transfer edilmisti. Hafizam beni yaniltmiyorsa onu
ilk kez Kocaelispor'la yapilan bir hazirlik macinda izlemistim.
Ligin ilk macinda ise...
...PVH'yi izlemeye gelmis, Herr Daum'la firtinali bir baslangic yapmak üzere
yola koyulmus bir sezonda ilk macta kaledeydi. Herkes 5 beklerken Istanbulspor
Fenerbahce kalesine 3 gol yuvarlayinca ilk macta bir suclu aranmis, o da Enke olmustu.
O gün küfür yiyen Enke bugün "badem gözlü" oldu.
Her seyi gectim de, siirini okudugumuz, filmini izledigimiz insanlarin ölümü
sanki bu kadar ilginc gelmiyor insana. Bir futbolcu da ölebiliyor en nihayetinde...
Hani sair diyor ya "ölmek sevdiklerinin gozbebegine tasinmaktir" diye o da 2 yasinda
ölen bebeginin gözbebegine tasindi...
R.I.P. ENKE!