Μπορεί ακόμα να μαθαίνετε το σώμα σας
Εάν είστε αρχάριοι με τα βάρη, η full body προπόνηση 3 με 4 φορές την εβδομάδα είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να γνωρίσετε τους μυς σας και να τους δώσετε χρόνο να εξοικειωθούν με τις  απαιτήσεις του αθλήματος της άρσης βαρών. Οι μύες, οι τένοντες, και οι αρθρώσεις σας θα πρέπει να συνηθίσουν να εκτελούν τις κινήσεις και να χειρίζονται πολλά κιλά. Το κεντρικό νευρικό σας σύστημα επίσης θα πρέπει και αυτό να μάθει να αναρρώνει. Τέλος, το σώμα σας πρέπει να μάθει να ενσωματώνει όλους τους μυς που χρειάζεται για ισορροπία και άνεση και τα ελεύθερα βάρη θα του διδάξουν αυτό ακριβώς.

Καταπολεμάτε μια ασθένεια/πάθηση;
Εάν έχετε οποιαδήποτε προβλήματα υγείας ή χρόνιες παθήσεις, τότε μια bodybuilding ρουτίνα, που εστιάζει σε 20 σετ για το στήθος τη φορά δεν πρόκειται να σας κάνει και πολύ καλό. Επιλέξτε ένα πλήρες πρόγραμμα για όλο το σώμα και θα δείτε καλύτερα αποτελέσματα, δίνοντας έμφαση στην αποκατάσταση της υγεία σας, παρά να είστε ο πιο ογκώδης τύπος στο γυμναστήριο.

Ξανα-ξεκινάτε γυμναστική;
Αν πήρατε 6 μήνες “άδεια” από το γυμναστήριο για να επικεντρωθείτε π.χ στην καριέρα σας, ή ένας τραυματισμός στον ώμο σας κράτησε μακριά από αυτό για μερικούς μήνες, τότε πέφτοντας με τα μούτρα σε ένα split πρόγραμμα είναι συνταγή για καταστροφή. Αντ’ αυτού, επιλέξτε για λίγες εβδομάδες να δώσετε στο σώμα σας μια ευκαιρία να ξεπιαστεί και να ξαναθυμηθεί πως είναι η μυρωδιά… του σίδερου, με full body προπόνηση. Έτσι αποφεύγετε τυχόν τραυματισμούς, επανέρχεστε πιο γρήγορα στην παλιά φυσική σας κατάσταση, και μειώνετε τον υπερβολικό πόνο που προέρχεται από ένα πολύ απαιτητικό split.

Προπονήστε για κάποιο άθλημα;
Οι περισσότεροι αθλητές, είτε πρόκειται για ποδοσφαιριστές, ή καλαθοσφαιριστές, ή αθλητές του στίβου, χρησιμοποιούν μια ρουτίνα άρσης βαρών, που τονίζει τη συνολική δύναμη του σώματος – και όχι την ανάπτυξη συγκεκριμένων μεμονωμένων μυϊκών ομάδων. Χρησιμοποιούν ασκήσεις όπως στρατιωτικές πιέσεις, squats, επολέ και αρασέ για να στοχεύσουν ένα μεγάλο μέρος του σώματος μονομιάς. Κάθε φορά που θα κάνετε τέτοιες τις κινήσεις, την επόμενη ημέρα θα είστε παντού πιασμένοι, γι’ αυτό θα δείτε πως μια full body προπόνηση για 5 ημέρες σερί δεν είναι εφικτή. Το ιδανικότερο είναι 3 ημέρες την εβδομάδα για να έχετε ικανοποιητικό χρόνο στ ενδιάμεσο για ξεκούραση. Το οποίο μας φέρνει στο ότι έτσι μπορείτε να…

Εξοικονομήστε χρόνο
Ο κορυφαίος λόγος που οι πιο πολλοί άνθρωποι επιλέγουν μια πλήρη προπόνηση σώματος είναι ότι έτσι γλιτώνουν πολύ χρόνο! Μπορείτε να είστε μέσα και έξω από το γυμναστήριο σε 45 έως 60 λεπτά, έχοντας γυμνάσει αποτελεσματικά ολόκληρο το σώμα. Μόλις 3 τέτοιες προπονήσεις την εβδομάδα, είναι ικανές να πυροδοτήσουν νέους μύες στο σώμα σας και να αυξήσουν τη δύναμή σας τόσο αποτελεσματικά όσο κάνοντας split. Το μόνο που θέλει είναι σωστή επιλογή ασκήσεων που στοχεύουν σε πολλές μυϊκές ομάδες ταυτόχρονα και αναγκάζουν το σώμα να δώσει το 100% των δυνάμεών του.

Όποιος και αν είναι ο λόγος σας, μήπως θα πρέπει να δώσετε στις full body προπονήσεις μια ευκαιρία και να δείτε αν σας ταιριάζουν καλύτερα από τα συνηθισμένα split;

Πηγή: www.ensomati.gr

Προ ημερών, ανώτατο στέλεχος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας με ρώτησε «Τι μπορεί να κάνει η …

Ομοσπονδία, ούτως ώστε να σταματήσουν οι αιφνίδιοι θάνατοι των ποδοσφαιριστών και γενικότερα των αθλητών;» Εύλογο το ερώτημα.

            Η απάντηση είναι απλή. Με τα σημερινά δεδομένα, είναι αδύνατος ο μηδενισμός των αιφνίδιων θανάτων. Εκείνο το οποίο είναι εφικτό, είναι η λεπτομερής μελέτη εκείνου ο οποίος πρόκειται να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, ούτως ώστε να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες να υποστεί αιφνίδιο θάνατο, δεδομένου ότι για κάθε άνθρωπο η πιθανότητα, έστω και μικρή, να υποστεί αιφνίδιο θάνατο είναι πάντα υπαρκτή και διπλασιάζεται κατά την στιγμή της έντονης άσκησης.

            Κατά την διάρκεια της έντονης άσκησης, η συνολική κυκλοφορία του αίματος γίνεται δυναμική, δηλαδή η ταχύτητα της ροής του αίματος μέσα στις αρτηρίες αυξάνει και ο οργανισμός κατακλύζεται από τις κατεχολαμίνες, οι οποίες είναι ειδικές ορμόνες του stress που θεωρούνται τα «κλειδιά» που ανοίγουν την πόρτα των μηχανισμών του αιφνίδιου θανάτου. Ποια είναι, όμως, τα επιβαρυντικά στοιχεία, τα οποία θα πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής;

            Το πιο ισχυρό επιβαρυντικό στοιχείο για έναν αθλητή και γενικότερα για ένα νεαρό άτομο είναι η ύπαρξη ιστορικού αιφνιδίων θανάτων σε μέλη της οικογένειας του, στη γενιά του, ή σε προηγούμενες γενιές. Το απλό ηλεκτροκαρδιογράφημα μπορεί να δώσει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με διαταραχές στον τρόπο με τον οποίο παράγεται και μεταδίδεται το ηλεκτρικό ρεύμα της καρδιάς από την μια περιοχή στην άλλη.

            Το υπερηχοκαρδιογράφημα μπορεί να καταγράψει διαταραχές στην υποδομή της καρδιάς, οι οποίες έχουν άμεση σχέση με ανεξήγητη υπερτροφία ή με αύξηση των διαστάσεων της καρδιάς, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο συστέλλεται. Το υπερηχοκαρδιογράφημα μπορεί να απεικονίσει τυχόν υπάρχοντα προβλήματα στον τρόπο λειτουργίας των βαλβίδων της καρδιάς και των πιέσεων που ασκούνται στα τοιχώματα της.

            Όλα αυτά τα ευρήματα, σε συνδυασμό με την κλινική εξέταση από έναν έμπειρο κλινικό καρδιολόγο, θέτουν δύο βασικά ερωτήματα για την περαιτέρω διεύρυνση ενός αθλητή. Εάν, δηλαδή, χρειάζεται να παρακολουθηθεί το ηλεκτροκαρδιογράφημα του επί ένα 48ωρο με ειδική καταγραφική συσκευή, που ονομάζεται Holter, ή εάν θα πρέπει να υποβληθεί σε καθετηριασμό και ηλεκτροφυσιολογική μελέτη, όπου θα αποδειχθεί αν υπάρχουν ανωμαλίες εκ γενετής σε ότι αφορά τον τρόπο με τον οποίο εκφύονται οι στεφανιαίες αρτηρίες ή σπάνιες ηλεκτρικές διαταραχές που μπορούν να δημιουργήσουν αιφνίδιο θάνατο.

            Εάν τελικά υπάρξουν, από όλες αυτές τις μελέτες οι ενδείξεις για την παρουσία σπάνιων ηλεκτρικών διαταραχών ( σύνδρομο Brugada, παρατεταμένο QT, κοιλιακές ταχυκαρδίες κτλ), τότε ο αθλητής υποβάλλεται σε ενδελεχή μελέτη των γονιδίων του. Η αποκάλυψη της γονιδιακής ταυτότητας βοηθά περισσότερο στην ακριβέστερη ανεύρεση τυχόν υπάρχοντος κινδύνου και καθορισμό πρόγνωσης του μέλλοντος του αθλητή.

            Όμως καμία εξέταση δεν υπάρχει μέχρι σήμερα που να προσδιορίζει 100% την επέλευση αιφνιδίου θανάτου ή να την αποκλείει 100%.Οι λόγοι είναι προφανείς. Αναμφισβήτητα, τα τελευταία 50 χρόνια έχουν συσσωρευτεί πολλές γνώσεις. Όμως, υπάρχουν ακόμα πολλοί άγνωστοι παράγοντες που καθορίζουν το εάν και πότε ακριβώς θα συμβεί ο αιφνίδιος θάνατος. Παρ΄ όλα αυτά, ο αθλητής που υποβάλλεται στην διαδικασία της λεπτομερούς κλινικοεργαστηριακής διεύρυνσης ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες μιας καρδιακής προσβολής.

            Σήμερα υπάρχουν στα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας ειδικές μονάδες μελέτης των νέων ατόμων. Ειδικότερα στο Αττικό Νοσοκομείο έχει, τελευταίως προστεθεί ο εξειδικευμένος πολλαπλός έλεγχος, σε συνεργασία με τα αντίστοιχα μεγάλα ευρωπαϊκά και αμερικάνικα κέντρα, ούτως ώστε να διερευνάται πλήρως ένας νέος άνθρωπος, και ιδιαιτέρως ο αθλητής.

            Κατά συνέπεια, δεν χρειάζονται ούτε πρόσθετες δαπάνες για υλικοτεχνική υποδομή, ούτε υπάρχει έλλειμμα εξειδικευμένου ιατρικού δυναμικού. Εκείνο που χρειάζεται είναι η σωστή κλινική καρδιολογική αξιολόγηση ενός αθλητή και η παραπομπή του στα ειδικά μεγάλα καρδιολογικά κέντρα.

Ναπολέων Αναγνώστου

Καρδιολόγος, συνεργαζόμενος Ιατρός με Δαΐς.

Ίσως πολλοί από εσάς να έχετε ήδη περάσει αμέτρητες ώρες στο γυμναστήριο κάνοντας αερόβια άσκηση χαμηλής έντασης με στόχο να κάψετε περισσότερο σωματικό λίπος.

Δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι παίρνουμε το αυτοκίνητο μας, οδηγώντας στο γυμναστήριο απλά για να περπατήσουμε σε ένα διάδρομο; Δεν είμαστε τίποτα διαφορετικό από τα χάμστερς που τρέχουν γύρω από τους τροχούς τους ελπίζοντας ότι θα καταλήξουν κάπου.

Η παρερμηνεία της χαμηλής έντασης

Αρκετοί το έχουν γυρίσει στη χαμηλής έντασης αερόβια άσκηση ώστε να κάψουν περισσότερο λίπος από ότι υδατάνθρακες. Κατ’ αρχάς, ας ξεφορτωθούμε αυτή τη θεωρία. Οι υδατάνθρακες και το λίπος είναι η κύρια πηγή καυσίμων του σώματος κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε δραστηριότητας. Οι υδατάνθρακες χρησιμοποιούνται ως πρώτη πηγή και όσον αφορά τις πηγές υδατανθράκων, η γλυκόζη στο αίμα είναι αυτή που θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενέργειας.

Στη συνέχεια, οι αποθηκευμένοι υδατάνθρακες (γλυκογόνο) θα μετατραπούν σε γλυκόζη ώστε να αξιοποιηθούν. Καθώς η άσκηση συνεχίζεται (και μιλάμε για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως ένας μαραθώνιος), το λίπος θα γίνει η πρωταρχική πηγή καυσίμου.

Λάβετε υπόψη ότι δεν υπάρχει ποτέ μία μόνο πηγή καυσίμου, αλλά υπάρχει πάντα ένα μίγμα καυσίμων για το σώμα. Ωστόσο, οι αναλογίες αλλάζουν (π.χ. 90% υδατάνθρακες, 10% λίπη κατά την έναρξη της άσκησης, και στη συνέχεια το ποσοστό υδατανθράκων μειώνεται με το ποσοστό λίπους να αυξάνεται όσο η άσκηση συνεχίζεται).

Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι το λίπος χρειάζεται οξυγόνο ώστε να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο, το οποίο είναι το σημείο όπου ξεκινά η λανθασμένη αντίληψη σχετικά με την αεροβική άσκηση χαμηλής έντασης. Το σκεπτικό είναι ότι αν έχετε περισσότερο οξυγόνο διαθέσιμο (π.χ. δεν είστε λαχανιασμένοι, διότι η ένταση σας είναι χαμηλή), θα είστε σε θέση να κάψετε περισσότερο λίπος.

Η αλήθεια

Είναι αλήθεια ότι αν ασκείστε σε χαμηλή ένταση ένα μεγαλύτερο ποσοστό των θερμίδων που καίγονται, θα προέρχονται από το λίπος. Ωστόσο, επειδή γυμνάζεστε σε χαμηλότερη ένταση, θα καίτε συνολικά λιγότερες θερμίδες.

Αντιθέτως, αν κάνετε μία πιο δύσκολη, υψηλότερης έντασης άσκηση, όπως τα σπρίντς στο δρόμο ή στο ποδήλατο, θα κάψετε ένα συνολικά μεγαλύτερο ποσοστό θερμίδων.

Έτσι, ακόμα κι αν ένα χαμηλότερο ποσοστό των θερμίδων προέρχεται από το λίπος, είναι καλύτερα ένα χαμηλότερο ποσοστό ενός μεγαλύτερου αριθμού παρά ένα υψηλότερο ποσοστό ενός πολύ μικρότερου αριθμού. Σας κάνει νόημα;

Παράδειγμα

Πιο κάτω σας δίνουμε ένα παράδειγμα με πραγματικούς αριθμούς, καθώς μπορεί να έχετε μπερδευτεί. Οι αριθμοί αυτοί χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για ευκολία, και δεν είναι ακριβές για το τι πραγματικά συμβαίνει.

Περπάτημα χαμηλής έντασης για 60 λεπτά στα 3 μίλια/ώρα:

Δεδομένου ότι χρησιμοποιούνται περίπου 100 θερμίδες για κάθε μίλι, αυτό το 60-λεπτό θα κάψετε περίπου 300 θερμίδες.

Εφόσον ήταν χαμηλή η ένταση, ας πούμε ότι το 60% των θερμίδων προέρχονταν από το λίπος (δεν θα χρησιμοποιηθεί το σωματικό λίπος αλλά το λίπος που κυκλοφορεί στο αίμα). 60 τοις εκατό του 300 μας δίνει 180 θερμίδες οι οποίες προέρχονται από λίπος.

Υψηλής έντασης σπριντ για 20 λεπτά:

Στη συνέχεια, σκεφτείτε μία περίοδο υψηλής έντασης σπριντ. Εφόσον χρησιμοποιήσαμε το περπάτημα στο πρώτο μας παράδειγμα, θα χρησιμοποιήσουμε το τρέξιμο σε αυτό το παράδειγμα. Εάν είστε σε θέση να κάνετε σπριντ για 20 λεπτά, μπορεί να κάψετε 600 θερμίδες (και πάλι, ο αριθμός δεν είναι ακριβής αλλά μια εκτίμηση).

Από τη στιγμή που το κάνατε αυτό σε μεγαλύτερη ένταση, χρησιμοποιήσατε λιγότερο ποσοστό λίπους για καύσιμο και περισσότερους υδατάνθρακες. Ας πούμε ότι το 40% της χρησιμοποιούμενης πηγής ήταν από το λίπος. Αυτό σημαίνει ότι το 40% του 600 είναι 240 θερμίδες.

Θα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται περισσότερο λίπος ως καύσιμο με τα σπριντς και δεν είναι άμεσα το σωματικό λίπος που χρησιμοποιείται αλλά το λίπος που κυκλοφορεί στο αίμα. Ούτως ή αλλιώς πιο σημαντικό είναι οι συνολικές θερμίδες που θα χρησιμοποιήσετε αντί η συγκεκριμένη πηγή καυσίμου.

ΜΕΛΕΤΕΣ

Πειραματική μελέτη βιολογίας

Ελέγξτε πιο κάτω μελέτη η οποία παρουσιάστηκε κατά τη συνεδρίαση Πειραματικής Βιολογίας η οποία έδειξε ότι η αποτελεσματική καύση λίπους μπορεί να απαιτεί το τρέξιμο υψηλής έντασης (σπριντς) που όλοι αγαπούν να μισούν.

Μέθοδος:

Η μελέτη περιλάμβανε 11 άνδρες και 11 γυναίκες οι οποίοι έκαναν σπριντς ποδηλασίας σε διαφορετικές εντάσεις. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μέγιστη αξιοποίηση του λίπους σημειώθηκε κοντά στο αναερόβιο όριο, το οποίο είναι ουσιαστικά η κατάσταση στην οποία βρίσκεστε όταν κάνετε σπριντς.

Ηθικό Δίδαγμα:

Σταματήστε να σπαταλάτε ατελείωτες ώρες κάνοντας κάποια χαμηλής έντασης αερόβια άσκηση και δώστε ένταση για να δείτε πραγματικά αποτελέσματα.

Μελέτη του Πανεπιστημίου McMaster

Ίσως ανησυχείτε λιγότερο για την απώλεια λίπους, αλλά πιστεύετε ότι τα σπριντς θα επηρεάσουν αρνητικά την αντοχή σας. Κι όμως ούτε αυτό αληθεύει.

Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο McMaster του Οντάριο και δημοσιεύτηκε στο γνωστό περιοδικό Journal of Applied Physiology πρότεινε ότι τα μικρά σπριντς διαλειμματικής προπόνησης αύξησαν την οξειδωτική ικανότητα των μυών και διπλασίασαν την ικανότητα αντοχής κατά τη διάρκεια έντονης ποδηλασίας σε δραστήρια άτομα.

Δεκαέξι υγιή άτομα συμμετείχαν στη μελέτη αυτή. Από τα 16 άτομα, τα 8 άτομα ήταν στην πειραματική ομάδα (σπριντς) και τα 8 άτομα στην ομάδα ελέγχου (καμία προπόνηση)

Μέθοδος:

Τα σπριντς αποτελούνταν από έξι προπονήσεις διαλειμματικής προπόνησης σπριντς σε μία χρονική περίοδο 14 ημερών (μία προπόνηση κάθε δεύτερη μέρα).

Οι προπονήσεις αποτελούνταν από 30 δευτερόλεπτα μέγιστης προσπάθειας (έντασης) σε ένα κύκλο. Τα άτομα στη συνέχεια ξεκουράζονταν για 4 λεπτά μεταξύ των σετς και είτε αναπαύονταν εντελώς ή εκτελούσαν ελαφριά ποδηλασία με μικρή αντίσταση.

Σε αυτή τη σύντομη περίοδο των 2 εβδομάδων, αποδείχθηκε ότι οι σύντομες επαναλαμβανόμενες περίοδοι υψηλής έντασης βελτιώνουν δραματικά την ικανότητα αντοχής κατά τη διάρκεια ενός σταθερού φόρτου προπόνησης. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η έντονη άσκηση μπορεί να διεγείρει γρήγορα την βελτίωση στην οξειδωτική ικανότητα των μυών σε σύγκριση με αυτή της τυπικής αερόβιας άσκησης. Την ικανότητα δηλαδή να εκτελείτε περισσότερη αερόβια άσκηση.

Ηθικό Δίδαγμα:

Τα σπριντς είναι πιο αποτελεσματικά για την απώλεια λίπους αντί για ένα χρονοβόρο χαμηλής έντασης περπάτημα ή ποδηλασία, και σας ελευθερώνει επίσης αρκετό χρόνο από το πρόγραμμά σας, δίνοντας σας τη δυνατότητα για περισσότερη ξεκούραση.

Πηγή: Bodybuilding.com

Για την Υγεία σου

• Οι συχνοί ποδηλάτες, είναι συνήθως σε τόσο καλή φυσική κατάσταση, όσο ένας άνθρωπος περίπου δέκα χρόνια νεότερός/ρη τους! Αποδεδειγμένα!
• Οι ποδηλάτες ταξιδεύουν 4 φορές γρηγορότερα από τους πεζούς, χρησιμοποιώντας την ίδια ενέργεια.
• Μια μεσαίας έντασης διαδρομή μισής ώρας, «καίει» 8 θερμίδες το λεπτό, που αντιστοιχεί σε 11 κιλά λίπους το χρόνο, αν ποδηλατείς τη συγκεκριμένη διαδρομή σχετικά συχνά – π.χ. ποδηλατώντας στη δουλειά σου!
• Πολλοί γιατροί και επίσημοι φορείς υγείας υποστηρίζουν ότι πρέπει να ασκούμαστε περίπου 30 λεπτά, με μέτρια ένταση 5 φορές τη εβδομάδα. Συνήθως μόνο το 10% των ανθρώπων στις σύγχρονες πόλεις κάνει κάτι τέτοιο. Χρησιμοποιώντας το ποδήλατο για τις καθημερινές μετακινήσεις σου όσο πιο πολύ μπορείς, τόσο περισσότερο εφαρμόζεις το παραπάνω χωρίς καν να το καταλάβεις. Και ειδικά η Αθήνα που δεν είναι εντελώς επίπεδη, χωρίς φυσικά να είναι και τόσο δύσκολη όσο φαντάζεστε, προσφέρει την τέλεια μέτρια ένταση που θέλουμε!

Για την Τσέπη σου

• Ακόμα και αν γυμνάζεσαι τακτικά, το χαμηλό κόστος χρήσης ενός ποδηλάτου, προσφέρει ακόμα παραπάνω. Με την τιμή της βενζίνης να ανεβαίνει συνέχεια δεν υπάρχει καλύτερη περίοδος να ξεκινήσεις τώρα! Κολλημένος/νη στην κίνηση με ένα αυτοκίνητο ξοδεύεις πλέον σχεδόν 16 ευρωλεπτά κάθε 5 λεπτά της ώρας (οκ, χοντρικά, εξαρτάται από το αυτοκίνητο! Το τζιπ σίγουρα πολύ περισσότερο). Δηλαδή 1 ώρα κολλημένος συνολικά μέσα στην ημέρα είναι 1,92 ευρώ την ημέρα, το μήνα (Χ 22 μέρες ας πούμε) 42 περίπου ευρώ! Πας ένα θέατρο και ένα οικονομικό εστιατοράκι το μήνα παραπάνω!
• Το αρχικό ποσό για ένα ποδήλατο δεν είναι και τόσο μεγάλο, άσε που όλοι μπορεί να έχουν και ένα ποδηλατάκι κάπου που με μια μικρή συντήρηση ανασταίνεται! Δοκίμασε το έτσι στην αρχή και μετά αποφασίζεις και πας στα πιο καλά και ακριβά. Το θέμα είναι να βγεις εκεί έξω και να το παλέψεις!
• Κόστος συντήρησης, ελάχιστο!

Για το Περιβάλλον

• Με το ποδήλατο μπορείς να ταξιδέψεις μέχρι περίπου 1046 klm με την ενέργεια που ισοδυναμεί με 1 λίτρο βενζίνης!!!
• Πολλοί ισχυρίζονται ότι δεν θέλουν να χρησιμοποιούν το ποδήλατο στην πόλη γιατί η κίνηση στους δρόμους είναι πολύ άσχημη και φοβούνται. Αντί να γκρινιάζεις για αυτό, χρησιμοποιώντας συνέχεια και εσύ το αυτοκίνητό σου, συμβάλεις σε αυτό. Άστο όσο μπορείς και όποτε μπορείς στο σπίτι, αφήνοντας ένα αυτοκίνητο ακόμα εκτός δρόμου. Έτσι σιγά, σιγά κάτι θα γίνει αν όλοι συμβάλουμε! Σκέψου πόσες διαδρομές θα μπορούσες να κάνεις! Είναι απλό.

Για την Ευκολία σου

• Απέφυγε να περνάς ώρες της ζωής σου κάθε μέρα, καθισμένος σε ένα αυτοκίνητο, αναπνέοντας σε ένα κουβούκλιο τις αναθυμιάσεις όλων των διπλανών σου. Με το ποδήλατο δεν έχεις ποτέ κίνηση, μπορείς να χρησιμοποιήσεις, δρόμους, στενάκια, μικρούς πεζόδρομους (αφού ακόμα δεν έχουμε ποδηλατοδρόμους) που δεν έχεις φανταστεί και με ελάχιστη κίνηση φτάνοντας πολλές φορές πιο γρήγορα. Δεν θα το πιστέψεις! Π.χ. φίλη από το Ψυχικό στο Σύνταγμα (με Smart που παρκάρει και πιο εύκολα): 40 – 45 λεπτά με το Smart, 20 λεπτά, ακόμα και 15 με το ποδηλατάκι. Το κάνει εδώ και 2 μήνες και έχει βρει τη χαρά της!
• Το ποδήλατο, μαζί με το περπάτημα, είναι πραγματικά τα μόνα μέσα «πόρτα – πόρτα». Φτάνεις άμεσα εκεί που θέλεις, χωρίς να παρκάρεις μακριά ή χρησιμοποιώντας το λεωφορείο ή μετρό και μετά περπάτημα για να φτάσεις στον προορισμό σου.
• Πολλοί δεν συνειδητοποιούν πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν ποδηλατώντας μέσα σε ένα σχετικά σύντομο χρόνο. Για περίπου 1,6 klm ένας μέτριος ποδηλάτης χρειάζεται περίπου 5 λεπτά. Άρα αν μένετε σε μια ακτίνα περίπου 8 – 9 klm από τη δουλειά σας θα χρειαστείτε το πολύ 25 με 30 λεπτά και σιγά σιγά!

(Βασισμένο σε έρευνα του Northumbria University, UK. Ελεύθερη μετάφραση, διασκευή από Φίλιππο για τους podilates.gr )

Αν η αιτία για τη παραμονή σας στα ίδια κιλά είναι οι διατροφικές σας «παρανομίες» και όχι οι κοπάνες από το γυμναστήριο τότε υπάρχουν καλά νέα. Τα νέα έρχονται από μια πρόσφατη έρευνα από τις ΗΠΑ η οποία επιβεβαιώνει τα αποτελέσματα μιας παλιότερης από τη Φιλανδία:

Α) στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Amherst των ΗΠΑ μελετήσανε την αντίδραση παχύσαρκων γυναικών οι οποίες γυμνάζονταν και γι’ αυτό είχαν καλή φυσική κατάσταση στη δοκιμασία ανοχής γλυκόζης. Τα αποτελέσματα απείχαν σημαντικά  από τα αναμενόμενα (παθολογικά) για την αυτή την κατηγορία των παχύσαρκων ατόμων. Μάλιστα η διαφορά τους με τα αποτελέσματα αδύνατων γυναικών στην ίδια δοκιμασία ήταν ελάχιστη. Είναι γνωστό ότι παθολογικά αποτελέσματα στη δοκιμασία ανοχής γλυκόζης κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για πιθανή εμφάνιση – αν όχι ήδη εγκατεστημένο – διαβήτη με τις γνωστές για τη συνολική υγεία επιπτώσεις.

Β) Το 2006, στο Πανεπιστήμιο του Turku στη Φιλανδία μελετήσανε το λιπιδαιμικό προφίλ ενός μεγάλου συνόλου ατόμων και στη συνέχεια τους υποβάλλανε σε μια δοκιμασία μέγιστης αερόβιας προσπάθειας για να προσδιορίσουν τη μέγιστη αερόβια ικανότητά τους δηλ. την «αντοχή» τους. Στη συνέχεια τους χωρίσανε σε κατηγορίες βάση της φυσικής τους κατάστασης και του δείκτη μάζας σώματος  (BMI) που μέτρησαν. Στη σύγκριση βρέθηκε ότι η οξειδωμένη χοληστερίνη των υπέρβαρων και των παχύσαρκων που είχαν καλή αερόβια ικανότητα ήταν σημαντικά χαμηλότερη από αυτών που είχαν χαμηλή αερόβια ικανότητα. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι η καλή φυσική κατάσταση μπορεί να προστατεύσει τους υπέρβαρους από την εμφάνιση ενός επικίνδυνου για την καρδιαγγειακή υγεία λιπιδαιμικού προφίλ.

Το συμπέρασμα από τα παραπάνω:

ακόμα και αν δεν τα έχετε καταφέρει (ακόμα) να μειώσετε το σωματικό σας λίπος, παρά τον ιδρώτα που ρίχνεται στους διαδρόμους και τα ποδήλατα, το σίγουρο είναι ότι έχετε απομακρύνει την πόρτα του νοσοκομείου από το προσεχές σας μέλλον.

Με ανεβασμένο ηθικό λοιπόν για τα όσα «αόρατα» αλλά σημαντικά για την υγεία σας έχετε ήδη επιτύχει ψάξτε για τις αιτίες, διορθώστε τα λάθη και συνεχίστε την προσπάθειά σας μέχρι την «τελική νίκη».

Η διαιτολόγος και ο κλινικός εργοφυσιολόγος του Δαΐς σε συνεργασία με τους γυμναστές μας είναι πάντα στη θέση τους για να σας υποστηρίξουν και να σας ¨ελαφρύνουν¨ κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Βιβλιογραφία

Α) Effect of High Cardiorespiratory Fitness and High Body Fat on Insulin Resistance GERSON et. al. Medicine & Science in Sports & Exercise. 38(10):1709-1715, October 2006.

Β) Good Aerobic or Muscular Fitness Protects Overweight Men from Elevated Oxidized LDL. KOSOLA et. al. Medicine & Science in Sports & Exercise. 44(4):563-568, April 2012.

Γιάννης Κυριαζής

Κλινικός Εργοφυσιολόγoς, MSc

Τμήμα Εργομετρίας,

Αθλητικό Κέντρο ΔΑΪΣ

Μύθος Νο1:

Καθώς γυμνάζουμε τους συγκεκριμένους μύες θα βελτιώσουμε την αντοχή τους και την δύναμη, αλλά δεν θα κάψουμε το λίπος από την συγκεκριμένη περιοχή. Ο μοναδικός τρόπος για να χάσουμε λίπος από την κοιλιά είναι να μειώσουμε το συνολικό σωματικό λίπος με το να δημιουργήσουμε θερμιδικό έλλειμμα. Ο πιο υγιής δρόμος για να το πετύχουμε αυτό είναι να συμπεριλάβουμε στο πρόγραμμά μας ασκήσεις όπως (αερόμπικ, ασκήσεις ενδυνάμωσης και ευλυγισίας) μαζί με μια διατροφή χαμηλή σε θερμίδες.

Μύθος Νο2: Οι κοιλιακοί μύες είναι διαφορετικοί από τους άλλους μύες του σώματος

Οι κοιλιακοί μύες είναι σαν οποιοδήποτε άλλο μυ του σώματός μας, άρα θα πρέπει να τους γυμνάζετε με τον ίδιο τρόπο που θα γυμνάζατε, για παράδειγμα, τους δικεφάλους σας ή το στήθος σας. Αυτό σημαίνει προπόνηση ενδυνάμωσης 2-3 φορές την εβδομάδα, με ξεκούραση ενδιάμεσα και ποικιλία ασκήσεων ώστε να εστιάσετε σε διαφορετικές περιοχές τις κοιλιάς.

Μύθος Νο3: Πρέπει να κάνετε πολλές επαναλήψεις για να δείτε αποτελέσματα

Ο λόγος για τον οποίο εκτελείτε αρκετές επαναλήψεις για τους κοιλιακούς είναι επειδή δεν τους «δουλεύετε αρκετά έντονα», λόγω μη σωστής τεχνικής. Εκτελέστε αργά και συγκεντρωθείτε στην τεχνική της άσκησης και στην σωστή εκτέλεσή της. Ρωτήστε τον εαυτό σας «Θέλω να κάνω 100 επαναλήψεις για τους δικεφάλους των χεριών;»Φυσικά και όχι ,έτσι δεν είναι; Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα! Το ίδιο συμβαίνει και με τους κοιλιακούς μύες.

Μύθος Νο4: Ο οποιοσδήποτε μπορεί να έχει μια επίπεδη κοιλιά

Η ηλικία, τα γονίδια, το φύλο…. όλα αυτά δείχνουν πως θα είναι το σώμα σας και στην προκειμένη περίπτωση η κοιλιά σας. Οι γυναίκες τείνουν να αποθηκεύουν λίπος στο κάτω μέρος της κοιλιάς κάνοντας αυτές να υποφέρουν από πρηξίματα και άλλα. Μπορείτε να κάνετε άσκηση και να μειώσετε το λίπος αλλά δεν μπορείτε να επιλέξετε σε ποια περιοχή του σώματος θα το χάσετε. Θέστε ρεαλιστικούς στόχους κάθε φορά γιατί δεν μπορεί ο καθένας από εμάς να έχει επίπεδη κοιλιά.

Μύθος Νο5: Χρειάζεστε ειδικό εξοπλισμό για να γυμνάσετε τους κοιλιακούς

Δεν χρειάζεστε ειδικό εξοπλισμό για να γυμνάσετε τους κοιλιακούς σας. Μπορείτε να κάνετε μια ποικιλία από ασκήσεων με το βάρος του σώματός σας ή με μια μεγάλη μπάλα, γιατί ενεργοποιεί μύες που με τα μηχανήματα κοιλιακών δεν θα μπορούσαν να γυμναστούν.

 Πηγή: www.fitstudio.gr

Οι γυναίκες πρέπει να γνωρίζουν ότι κατά τη σωματική άσκηση (περπάτημα, τρέξιμο, γυμναστική), οι αναπηδήσεις και ταλαντώσεις των μαστών τους, όταν δεν συγκρατούνται από κατάλληλο στηθόδεσμο, μπορεί να προκαλούν χαλάρωση και πτώση του στήθους τους.

Η προστασία του στήθους κατά τη σωματική άσκηση είναι απαραίτητη για να αποφεύγονται ανεπανόρθωτες βλάβες στους συνδετικούς ιστούς (Cooper’s ligaments) που δίνουν στους μαστούς το σχήμα και τη θέση τους και τους προστατεύουν από τις επιδράσεις της βαρύτητας.

Οι προειδοποιήσεις αυτές προέρχονται από επιστήμονες του πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ του Ηνωμένου Βασιλείου. Σε έρευνα τους εξέτασαν αυτά που συμβαίνουν με τους μαστούς όταν αθλούνται οι γυναίκες.

Ένας μέσος μαστός ζυγίζει περίπου 200-300 γραμμάρια. Η σωματική άσκηση προκαλεί αναπηδήσεις του μαστού.

Οι αναπηδήσεις προκαλούν πρόωρη χαλάρωση και πλαδαρότητα του στήθους λόγω υπερβολικού τεντώματος των συνδετικών ιστών των μαστών.

Οι βλάβες αυτές συμβαίνουν ανεξάρτητα από το μέγεθος των μαστών και το είδος της άσκησης.

Στην έρευνα τους οι Βρετανοί επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όταν οι γυναίκες αθλούνται, οι μαστοί διαγράφουν μια κίνηση που παρομοιάζεται με τρισδιάστατο αριθμό 8. Κινούνται πάνω και κάτω, από πλευρό σε πλευρό και μέσα έξω.

Οι ανεξέλεγκτες αυτές κινήσεις εξασκούν μεγάλη ένταση στο ευαίσθητο σύστημα στήριξης του μαστού που αποτελείται βασικά από το εξωτερικό δέρμα και τους συνδετικούς ιστούς γνωστούς με την ονομασία Cooper’s ligaments.

Οι κινήσεις αυτές των μαστών προκαλούν ενοχλήσεις και πόνο που είναι παροδικός. Όμως το τέντωμα των συνδετικών ιστών είναι μόνιμο και αυτό οδηγεί σε ανεπανόρθωτο χαλάρωμα των μαστών.

Όταν οι γυναίκες περνούν από το περπάτημα στο τρέξιμο, παρατηρείται μια γρήγορη αύξηση των κινήσεων των μαστών. Αυτό παρατηρείται ανεξάρτητα από την ένταση της άσκησης και το μέγεθος των μαστών.

Δηλαδή η μείωση των αναπηδήσεων των μαστών από τον ειδικό στηθόδεσμο, είναι καλό όχι μόνο για τις γυναίκες με μεγάλο στήθος αλλά και για αυτές με μικρούς μαστούς και όσο ελαφριά και εάν είναι η άσκηση.

Οι γυναίκες μπορούν να προστατεύονται από τις ανεπιθύμητες αυτές επιδράσεις της σωματικής άσκησης οποιασδήποτε μορφής, φορώντας ειδικούς στηθόδεσμους που μειώνουν σημαντικά τις αναπηδήσεις των μαστών. Υπάρχουν διάφοροι  ειδικοί στηθόδεσμοι με μπλουζάκι T-shirt που μειώνουν τις αναπηδήσεις των μαστών σε βαθμό που κυμαίνεται από 38% έως 78%.

Είναι σημαντικό οι γυναίκες να γνωρίζουν τις επιδράσεις που έχει στους μαστούς οποιαδήποτε μορφή σωματικής άσκησης.

Όπως ορθά δίνουν σημασία και χρόνο για την επιλογή των παπουτσιών και της αθλητικής τους ενδυμασίας, έτσι πρέπει να δίνουν προσοχή και στην επιλογή του καλύτερου στηθόδεσμου για την προστασία των μαστών τους από τη χαλάρωση και πτώση.

Στη συγκεκριμένη μελέτη συμμετείχε μια ομάδα 1.000 ενηλίκων που παρακολουθήθηκε για 12 εβδομάδες κατά τη διάρκεια του χειμώνα και του φθινοπώρου του 2008. Κατά την περίοδο αυτή, οι άνθρωποι που δήλωσαν πως έκαναν κάποια αερόβια άσκηση – τρέξιμο, ποδηλασία, κολύμβηση- για τουλάχιστον 20 λεπτά τις πέντε ή περισσότερες ημέρες της εβδομάδας παρέμεναν με κρυολόγημα ή γρίπη για λιγότερες ημέρες (κατά μέσο όρο πέντε ημέρες), σε σύγκριση τα άτομα που γυμνάζονταν μία ημέρα την εβδομάδα ή λιγότερο (κατά μέσο όρο 8,5 ημέρες την εβδομάδα). Επίσης, υπήρχε η τάση τα άτομα που ασκούνταν να έχουν ηπιότερα συμπτώματα. Μάλιστα, τα δραστήρια άτομα χαρακτήριζαν τα συμπτώματά τους ως 49% λιγότερο σοβαρά.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα της μελέτης, David Nieman, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Appalachian της Βόρειας Καρολίνα “η άσκηση φαίνεται πως ενισχύει τη λειτουργία των λευκοκυττάρων, των κυττάρων δηλαδή που είναι γνωστά ως κύτταρα – δολοφόνοι”. Η αυξημένη ανοσολογική δραστηριότητα που προκαλείται μέσω της άσκησης διαρκεί μόνο για τρεις περίπου ώρες, αλλά το αθροιστικό αποτέλεσμα φαίνεται πως διατηρεί τα δραστήρια άτομα και πιο υγιή. “Καθώς οι ημέρες αθροίζονται, αθροίζεται και η προστασία που μας παρέχεται έναντι των παθογόνων μικροοργανισμών”, προσθέτει. Είναι επίσης πιθανό οι άνθρωποι που ασκούνται συχνά συνήθως να διάγουν και έναν γενικότερα πιο υγιεινό τρόπο ζωής, με αποτέλεσμα να διατρέχουν χαμηλότερο κίνδυνο να προσβληθούν από γρίπη ή κρυολόγημα.

Πηγές: www.dia-trofis.gr

Βιβλιογραφία:

Nieman DC, Henson DA, Austin MD, Sha W. Upper respiratory tract infection is reduced in physically fit and active adults. Br J Sports Med. 2010 Nov 1.

Τα περισσότερα άτομα που αποφασίζουν να ασχοληθούν με κάποια αθλητική δραστηριότητα, τις πρώτες μέρες της προσπάθειας, έρχονται αντιμέτωποι με μια δυσάρεστη αίσθηση πόνου, η οποία αφορά είτε όλο τους το κορμί είτε κάποιες συγκεκριμένες μυϊκές ομάδες. Το φαινόμενο αυτό, το οποίο ονομάζεται ‘σύνδρομο της καθυστερημένης εμφάνισης του μυϊκού πόνου’ και είναι το γνωστό σε όλους ‘πιάσιμο’ δεν είναι ανησυχητικό, παρ’ όλο που είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό για τον ασκούμενο.

Ο ετεροχρονισμένος μυϊκός πόνος διαφέρει από το κάψιμο που νιώθει ο ασκούμενος κατά την διάρκεια της άσκησης, αλλά και από πόνο που σχετίζεται με κάποιο τραυματισμό. Ο μυϊκός κάματος, τη στιγμή της προσπάθειας, προέρχεται από την αδυναμία των συσταλτικών και μεταβολικών διαδικασιών των μυϊκών ινών να συνεχίσουν την ίδια παροχή έργου.

Παλαιότερα εθεωρείτο πως ο πόνος αυτός οφειλόταν στην παραμονή του γαλακτικού οξέος στους μυς για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά από μια έντονη αθλητική προσπάθεια ή μετά από κάποια φυσική δραστηριότητα. Σήμερα όμως οι επιστήμονες πιστεύουν, ότι το σύνδρομο αυτό οφείλεται σε μικροσχισίματα των μυϊκών ινών του μυ κατά την διάρκεια ενός έντονου προγράμματος και κυρίως εμφανίζεται μετά από προπονήσεις με αντιστάσεις.

Το μυϊκό πιάσιμο δεν αφορά μόνο τους αρχάριους, που κάνουν τα πρώτα τους ενθουσιώδη βήματα στο χώρο του fitness, αλλά και τους επαγγελματίες αθλητές, οι οποίοι βιώνουν την ίδια αίσθηση μετά από μια αλλαγή του προπονητικού τους προγράμματος. Μια διαφοροποιημένη άσκηση μπορεί να ξυπνήσει κάποιον μυ, που μέχρι πρότινος ‘κοιμόταν’, με αποτέλεσμα ο ασκούμενος να νιώσει πόνο στο συγκεκριμένο σημείο, ώρες μετά τη εκτέλεση της.

Στις μέρες που ακολουθούν μετά την προσπάθεια ο πόνος σταδιακά ελαττώνεται, αφού οι μυϊκές ίνες επανασυντίθονται, αρκεί βέβαια να τους παρέχονται η απαραίτητη ξεκούραση και τα κατάλληλα θρεπτικά συστατικά. Η αναγέννηση του μυ συμβάλει στην ενδυνάμωση του. Έτσι το πιάσιμο, παρόλο που είναι ενοχλητικό είναι ταυτόχρονα απαραίτητο στη διαδικασία της μυϊκής ανάπτυξης.

Είναι πολύ σημαντικό για τον ασκούμενο να μάθει να ξεχωρίζει τον ‘καλό’ από τον ‘κακό’ πόνο. Η υπερπροσπάθεια και η επιλογή λανθασμένης επιβάρυνσης μπορεί να τον οδηγήσουν σε κάποιο τραυματισμό. Για την αποφυγή μιας τέτοιας κατάστασης είναι απαραίτητος ο προσεκτικός σχεδιασμός του προπονητικού προγράμματος ενός αρχαρίου και η προοδευτική αύξηση της επιβάρυνσης.

Το σύνδρομο του καθυστερημένου πόνου εμφανίζεται κυρίως σε αγύμναστα άτομα, τα οποία δεν είναι έτοιμα να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός συγκεκριμένου προγράμματος. Με το πέρασμα όμως του χρόνου το σώμα τους προσαρμόζεται στα νέα αυτά ερεθίσματα και ο πόνος απομακρύνεται.

Παρόλα αυτά, αν ο πόνος που νιώθει ο ασκούμενος την επόμενη μέρα είναι πολύ έντονος και τον εμποδίζει να ανταποκριθεί στις καθημερινές του δραστηριότητες, τότε είναι προτιμότερο να ζητήσει την συμβουλή του γιατρού σας, ώστε να αποκλείσει την πιθανότητα κάποιου τραυματισμού.

Πηγή: http://www.typos.com.cy, 22/4/2003.

Το κλειδί για να χάσεις βάρος είναι η μείωση των θερμίδων. Αν είσαι όπως οι περισσότεροι άντρες, δεν θα σε χάλαγε να απαλλασσόσουν από 3-4 περιττά κιλάκια. Είπαμε, το μεγάλο μυστικό είναι να μειώσεις τις περιττές θερμίδες που λαμβάνεις καθημερινά και να 6 εύκολοι τρόποι να γλιτώσεις μαζικά θερμίδες χωρίς να ψωμολυσσάξεις…

Θες και το καλύτερο; Ένας από τους τρόπους αυτούς μπορεί να σου κόψει μέχρι και 50.000 θερμίδες τον χρόνο, το ανάλογο δηλαδή 6,5 κιλών! Και το ακόμα καλύτερο είναι ότι δεν θα χρειαστεί να ξεχάσεις τα αγαπημένα σου φαγητά (τα περισσότερα τουλάχιστον).

1. Χρησιμοποίησε μικρότερα πιάτα. Μην τρως ποτέ κατευθείαν από το δοχείο του φαγητού, είτε πρόκειται για τάπερ ή κατσαρόλα, είτε για κυπελλάκι παγωτού ή σακουλάκι τσιπς. Θα καταλήξεις να το φας όλο! Αντιθέτως, βάλε το παγωτάκι σου σε ένα μπολάκι και σιγουρέψου ότι είναι μικρό το μπολάκι. Γιατί; Γιατί οι άνθρωποι έχουμε τη συνήθεια να καταβροχθίζουμε οτιδήποτε υπάρχει μπροστά μας. Οι μικρότερες μερίδες εγγυώνται ότι δεν θα τρως του σκασμού. Πόσες φορές άλλωστε να πας να ξαναγεμίσεις το μπολάκι; Το ‘πιασες…

2. Στην πραγματικότητα, χρησιμοποίησε μικρότερα μπλε πιάτα. Το μπλε χρώμα λειτουργεί ως φυσικός «καταπιεστής» της όρεξης. Έχει την ιδιότητα να καλμάρει τον οργανισμό και να σε κάνει να νιώθεις λιγότερο πεινασμένος. Σκέψου το: δεν είναι και πολλά τα φαγητά με μπλε χρώμα! Προμηθεύσου λοιπόν μπλε σερβίτσια και δες διαφορά.

3. Δώσ’ του να καταλάβει στα μπαχαρικά. Κάνε μια χάρη στον εαυτό σου: πρόσθεσε στις καθημερινές διατροφικές σου συνήθειες καρυκεύματα όπως πιπέρι cayenne, πιπεριές jalapeño, καυτερή μουστάρδα και πιπερόριζα (ναι, ακόμα και στα αυγά σου!). Όχι μόνο χαρίζουν απλόχερα νοστιμιά, αλλά τα συγκεκριμένα μπαχαρικά θα αυξήσουν τον μεταβολισμό σου μέχρι και 20% (τεράστιο ποσοστό, μην αμφιβάλλεις) για τις επόμενες 3 ώρες! Τι άλλο θα κάνουν; Θα μειώσουν την αδηφάγα όρεξή σου. Μπαχαρικά λοιπόν φιλέ μου, μπαχαρικά…

4. Αντικατάστησε τα αναψυκτικά με νερό. Αν πίνεις το ένα αναψυκτικό πίσω από το άλλο, ώρα να τα κόψεις. Ανακάλυψε τη δύναμη του νερού και δεν θα χάσεις! Το να αντικαταστήσεις τα αναψυκτικά με νερό στην καθημερινότητά σου θα σου εξοικονομήσει μέχρι και 50.000 θερμίδες τον χρόνο. Μιλάμε για 6,5 κιλά, δεν είναι αστείο. Φαντάσου ότι τώρα πίνεις 1-2 αναψυκτικά τη μέρα. Κόψ’ τα, πιες αντιθέτως νεράκι και σύντομα θα ψωνίζεις μικρότερα μεγέθη ρούχων.

5. Ακόμα καλύτερα, πιες κρύο νερό. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι το κρύο νερό αυξάνει τον μεταβολισμό μέχρι και 24% για 90 λεπτά. Βάλε λοιπόν πάγο στο νεράκι σου. Κι ακόμα καλύτερα, πρόσθεσε και κάνα-δυο φετούλες λεμόνι, μιας και το λεμόνι περιέχει πολύτιμες ίνες που θα σε κάνουν να νιώσεις «πλήρης» χωρίς να είσαι.

6. Κοιμήσου περισσότερο. Είναι αναγκαίο να κοιμάσαι 6-8 ώρες το βράδυ για διάφορους λόγους. Στο θέμα που μας ενδιαφέρει, αν δεν κοιμάσαι επαρκώς, θα μειωθούν σημαντικά τα επίπεδα λεπτίνης στον οργανισμό σου, της ορμόνης δηλαδή που πληροφορεί τον εγκέφαλό σου ότι χόρτασες. Πέρα από αυτό, η έλλειψη ύπνου οδηγεί τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά στην αναζήτηση παχυντικών τροφών. Με άλλα λόγια, μην κοιμάσαι επαρκώς και θα ονειρεύεσαι ακόμα και στον ξύπνιο σου ζυμαρικά και γλυκά! Ο ύπνος είναι ένας απροσδόκητος σύμμαχος στη μάχη σου με τα περιττά κιλά…

Πηγή: newsbeast.gr