Danial's Fragile Dreams

noreply@blogger.com (danial) — Sat, 16 Apr 2011 18:52:00 +0000

قبلش بگم تهوع‌آوره. ینی چنان عق میزنین که هرچی خوردین توی وعده قبلی میریزه رو کی‌برد و مانیتور و لپتاپ و کسافت میزنه به همه زندگی‌تون.روده‌درازی و چس‌ناله. آدم یه رویایی واسه خودش داره یه چیز گنده خفنی که دیگه بالاترین چیزیه که فک میکنه بهش میرسه تو زندگی.رویای فیلان که تموم صحنه‌هاش واسش مثه فیلمی که نیم ساعت پیش دیده وضوح داره.واسه من اینطوریه ینی. چمیدونم شبیه اون صحنه که آدما خودشونو در حال گرفتن اسکار تصور میکنن یا حالا هر کسشری. یه رویایی که ماله خودته و تصورشم ارگاسمه و شاید امیدی هم نداری که هیچوخت بش برسی ولی فکرم نمیکنی که یه چیزه غیرممکنیه میدونی مافوق تصوره ولی خودتو گول میزنی که میشه بش میرسی.بعد حالا فک کن تموم اون رویا ئه به گا بره ینی تا اعماق کونه مغزت مطمئن باشی این رویا هیچوخت اتفاق نمیفته.هرچقد که وضوح داشته باشه واست تک تک صحنه‌هاش مهم نیس تبدیل شده به یه چیز نشدنی.

فک کن این بیابونای آمریکا که تموم نمیشن بود ازینا که یه جاده درازی از وسطشون رد میشه و تو فیلما جنده‌ش کردن به قدر کافی بعد یه شورلت کامارا قرمز داشتیم ازینا که جلوش بالا وایمیسته چون دو تا چرخ جلوش بزرگتره (ینی فک کنم همشون همینطورین) بعد شلوارک جین پوشیده بودی با یه تی‌شرتی مثلن (تا آخر ماجرا همینطوری کلیشه شره میکنه ازش) ازین مارلبورو قرمز پاکت نرما داشتیم یا مثلن لاکی استرایک پاکت نرم ازینا که عین بهمن دول میمونه بسته‌ش.بعد میرفتیم تو همه متلای کنار جاده میموندیم.ازین متل قدیمیا که بالکن چوبی داره بعد من میرفتم یه گوری برمیگشتم میدیدم تو بالکن صندلی گذاشتی پایه‌های جلو صندلی رو دادی هوا پشت صندلی رو تکیه دادی به دیوار پاتو انداختی روی لبه جلوی بالکن آفتاب فیلان شده روت داری کتاب میخونی مثلن. یا نشستیم کنار این استخر کوچیکای متلا بعد یه قوطی آبجو یا کوکا لایت یا هر کوفت تگری دیگه‌ای دستمونه بعد قوطیش عرق کرده همینجوری که قطره ها ازش آویزونن قوطی رو میچسبونی به لپات مثه همیشه.تو آب نمیرفتیم چون گشادیم پوستمون داره ورمیاد از آفتاب ولی بازم نمیرفتیم تو آب بعد اون دوربین کنون اف تی بی قدیمی داغونه رو هم داریم که همه‌چی توش بهتر از حالت واقعیه فرت و فرت باهاش عکس میگیریم.نه میخایم جایی برسیم نه هیچی.

الان که نگاه میکنم میبینم فاجعه‌تر از اونی بود که فک میکردم وختی تصویره باز کسشر بودنش اینقد تو چشم نمیاد الان دیگه باید زار زد از بس کسشره از بس هم تیکه پاره‌هاش از اینو اونور تابلوئه.ولی هر گهی که هس اون رویاس بعد به گا رفته.

noreply@blogger.com (danial) — Fri, 25 Feb 2011 19:37:00 +0000

خوشم میاد ادای تونی سوپرانو رو دربیارم. همه لباس کهنه هاشونو به عنوان لباس تو خونه استفاده میکنن دیگه. ینی مامانه ما اینطوری بهمون یاد داده، تی شرت خوشگلای بیرون وختی کهنه شدن و رنگشون ان شد تو خونه میپوشیمشون نمیشد شلوار لی کهنه ها رو تو خونه پوشید برا همین مجبوریم پیژامه نو بپوشیم. من از شلوارک حالم بهم میخوره. هرچقد دوس دارین پیژامه پوشیدنمو مسخره کنین من حالم از شلوارک بهم میخوره. بعد خو ما خونه هرکی بریم مهمون حساب میشیم یه جوری دیگه و اونا احتمالن لباس تو خونه‌شونو نپوشیدن و لباسای یه خرده بهترشونو پوشیدن یا شایدم بقیه تو خونه خیلی درس حسابی لباس میپوشن بهرحال چون من فقد تو خونه خودمون زندگی کردم فک میکنم بقیه هم مثه ما تو خونه لباس کهنه‌هاشونو میپوشن. بعد در طول این سالها لباس پوشیدن هیچوخت به اندازه وختی لباس تو خونه کهنه‌هام تنمه احساس خوشتیپی نمیکنم. ینی الان یه تی‌شرت قرمز آستین بلند گل و گشاد ماله هزار ساله پیشو پوشیدم که یقه‌ش تا ممه‌هام بازه با پیژامه خاکستری سیاه سفیده بعد چون سرما خوردم سوئیشرت سرمه‌ایم پوشیدم بعد دارم واسه بار دوم سیزن اول سوپرانوز نگاه میکنم چون همین یه سیزنو دارم بعد وسطش پا میشم برم دشوری بشاشم بعد حال میکنم ادا تونی رو دربیارم ینی خودم فک میکنم که دارم اینکارو میکنم. قوز میکنم شونه‌ها آویزون بعد جلو آینه دشوری دستمو تکون میدم رو به تصویرم تو آینه بعد دهنمو عین ماهی باز و بسته میکنم مثلن دارم مدل تونی لب و دهنمو تکون میدم بعد میرم میشاشم نمیتونم تو شاشیدن ادای اونو دربیارم صرفن میتونم این حسو داشته باشم که دارم میشاشم تو دهن دنیا بعد دوباره میام جلو آینه موهامو با دس میدم عقب دوباره میام میشینم سوپرانوز نگاه میکنم. قطعن جوگیر. قطعن کسشر و حالم بهم میخوره اینقد بعد بعد میکنم.

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Sat, 26 Jun 2010 18:00:00 +0000

من انم میگیره این دوستای زمان راهنمایی میان آدمو پیدا میکنن تو فیسبوک و چت و کوفت و زهرمار و میخان معاشرت کنن با آدم نه بخاطره اینکه فازمون دیگه یکی نیس و این کسشرا، بودن اینا و دیدنشون تو لیست فرندا و کامنت گذاشتنشون فقد هی یاده آدم میاره که چه انی بودم چیزی که هی میخام فرار کنم ازش روزی هزار بار یادم میفته.حالم از اون مدرسه غیر انتفاعی کیری بهم میخوره از اون آدما از خوده خرخونه گهه لوسم.ینی چه انی بودی تو دانیال. چطوری آخه؟ دوم راهنمایی نمیتونستم فش بدم حتی نمیتونستم بگم ان زور میزدم با صدای بلند فش بدم نمیشد حتی وقتی تنها بودم یه انه ساده نمیتونستم بگم.حالم بهم میخوره.ان.ان.ان.ان.ان.نمیدونستم سکس منجر به تولید بچه میشه.منجر به تولید ان میشه پس؟ عاشق دخترخاله‌م بودم چون کس دیگه نبود عاشقش بشم.از یادآوریش تا سه روز اعصابم گه‌مال میشه.آخه دانیال تو چه فکری میکردی؟ بدم میاد دوستای راهنمایی رو ببینم برا اینکه میترسم هر لحظه یهو یکیشون برگرده بگه راستی دانیال دخترخاله‌ت چی شد؟ همشون میدونستن.ان.ان.ان.ان.ان. یه خاب همون سالا دیدم تا ابد یادم نمیره از بس که خلاصه گهیه که بودم: داشتم پیاده با دخترخاله‌م از فلکه چهارم میرفتم سمت فلکه سوم بعد تو خیابون هیشکی نبود عین عیدا بعد یه بارونه خوبه کمی میومد بعد دخترخاله‌هه یه لباس شب زرد پوشیده بود از اینا که فقد دو تا بند رو دوش داره از این لباسا که تو فیلم تینیجریا آخره فیلم دختره تو مهمونی مدرسه میپوشه.بعد نزدیکای فلکه سوم بودیم یهو یه اتوبوس رد شد توش همه بچه‌های کلاس توش بودن و از شیشه آویزون بودن داشتن منو نشون میدادن و مسخره میکردن و میخندیدن بعدش بیدار شدم.اون خاب عمیق ترین تجربه روحانی زندگی من بوده.ینی تا ماهها بعدش یادش میفتادم نفسم بند میومد.تو اون خابه کوفتی دخترخاله‌هه چقد مورچه بود من از همون اول دمباله دخترای مورچه بودم.
حالم از اون حجم نایس و بلاهت و گاگولی و مثبت بودن بهم میخوره.از گوزیدن سگ میترسیدم.هنوزم میترسم اما خو نمیذارم کسی بفهمه اما اونموقع همه میفهمیدن.یه انی بودم که فک میکردم خیلی میفهمم.نه واقعن من چرا فک میکردم میفهمم.از کسمغزی که تو دبیرستان بودم هم حالم بهم میخوره.کسشر.مزخرف.من از این گذشته هه مثه سگ خجالت میکشم میخاد نیم ساعت پیش باشه میخاد صد سال قبل باشه.این خجالت کشیدن داره منو میگاد.ان.ان.ان.ان.ان.تو هر برهه از زندگی‌م یه تره غیر قابل جبران زدم من از هر بشری شرمنده‌ترم.لامصب هرچقدم که میگذره بازم انگار دیروز بوده همه این انا. تا کی آخه؟

noreply@blogger.com (danial) — Sat, 27 Feb 2010 08:42:00 +0000

من بدم میاد احساساتی بشم از اون بدتر بدم میاد همه چی با هم قاطی پاطی بشه. مغزه من نمیتونه بیشتر از دو تا کار یا دو تا حس رو همزمان پروفیلان کنه. چرا همه چی یه جوریه؟ من با بابام در طول اینهمه سال نهایتن سی ساعت حرف زدم کلن. بابای من کم حرفه و کاری به کاره آدم نداره.مهندس معدنه بیست و خورده‌ای سال هر روز ساعت شیش پا شده با سرویس رفته کارخونه سیمان تهران کارت زده نشسته پشت میزش تو دفتر ترانسپورت برگه آزمایشگاهو گذاشته جلوش درصد موادو نگاه کرده به سر کارگرا گفته نمیدونم دو تا کامیون بفرستین معدن چار یه لودر بفرستین بی بی شهربانو واسه لپه‌زنک آتیش‌باری بذارین به کامیونای معدن 2 بگو از کناره ها بار بزنن سنگای وسط آهک نداره. بعد رفته از اتاق بیرون سواره جیپه عتیقه‌ کارخونه شده رفته به معدنا سر زده سره راننده کاترپیلارا غر زده که چرا کم بار زدن واسه سنگ جمع کنای افغانیه کناره جاده بوق زده برگشته کارخونه رفته آزمایشگاه بعد رفته غذا خوری نهاره آشغاله کارخونه رو خورده ظهرش رفته جلسه و به کسشرای مسئول بهره‌وری گوش کرده بعد رفته باشگاه کارخونه پینگ پونگ بازی کرده برگشته اتاقش دوش گرفته روزنامه‌شو که واسش گرفتن با دو تا شیر پاکتی که هر روز به‌خاطر شغل سخت و پرفیلان بهشون میدن و نمیخوره و میاره خونه از رو میز ورداشته دوباره سواره جیپش شده اومده پارکینگه کارخونه جیپو پارک کرده سوییچو گذاشته روش واسه همکاره شیفته شبش. کارت زده ساعت شیش سوار سرویس شده ساعت هفت رسیده خونه با من و بنیامین دس داده -بعضی روزا بغلمون کرده- رفته با مامانم دس داده خندیده گفته چطوری مریم بعد دس گذاشته پشته مامانم بعد یه لیوان آب خورده با موز بعد رفته ولو شده رو کاناپه روزنامه خونده تا شام بعد شام با مامانم دو تایی ولو شدن رو کاناپه باز روزنامه خونده تا خابش بگیره ساعت یازده رفته خابیده. بیشتر از نود و هشت و نه دهم درصده این بیست و خورده ای سال همینطوری طی شده واسه بابام بدون هیچ اتفاقی بدون هیچ اکتی هیچ حرفی.کلیشه و روزمرگی از زندگیش میچکه حمید میگه بابات شکله بابای الفی اتکینز میمونه. بزرگترین کاره بابام این بوده مامانمو گرفته و بعد از اون دیگه هیچ کاری نداشته که بکنه. بچه تر که بودم از بابام بدم میومد به خاطر همین که کاری به کاره ما نداشت کلن الان فک کنم بهترین صفتش همینه. وقتایی که مثلن کلمنو با برسه توالت میشوره یا وقتی وسط دعوای من و مامانم سره سیگار میاد میگه مام جوون بودیم بالاخره علف کشیدیم و گند میزنه به دعوا فک میکنم چقد خداست حتی. دیروز بازنشسته شد و امروز دیگه نرفت کارخونه به جاش صب کله سحر رفته پارک ورزش کنه وقتی داشتم میرفتم بیرون با نون سنگک برگشته و حالم بهم خورد که بازنشستگی‌ش هم کلیشه‌ست. بابا تورو خدا بسه یه کم شگفت زده‌مون کن. صب همزمان میخاستم برینم بش که آخه خودت خسته نشدی و احساس هم کردم دوسش دارم و از این ان بازیا.

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Sat, 26 Dec 2009 16:30:00 +0000

(+)

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Thu, 05 Nov 2009 18:33:00 +0000

هنر نسخه دوم واقعیت نیست. از آن کثافت همان یک نسخه کافی است. اینو ویرجینیا ولف گفته و فک کنم کلن سینما واسه همین درس شده اما بعضی کارگردانا هستن که انگار وظیفه خودشون میدونن که تو تک تک فیلماشون این جمله رو به گه بکشن.ینی وقتی فیلمی از هانکه میبنیم مثه اکثر فیلما که آخرش واسه خر کردن خودمون به این فک میکنیم که فیلم بود و فیلان و بیسار اینجا دیگه نمیتونیم از این حرفا بزنیم چون اینقد همه چی واقعیه اینقد به گا رفتنمون واقعیه که هیچ راه فراری نداریم.خشونت فانی گیمز مثه خشونت فیلمای تارانتینو نیس که بهون خوش بگذره موقع دیدن فیلم رسمن قراره گاییده بشیم قرار نیس پیام اخلاقی زورچپون ببینیم قراره نمایش واقعی خشونت ببینیم تا دیگه از این گها نخوریم. حالا من فک میکنم این فیلم آخره آقای فون تریر هم همین طوره. واسه همین به جای اینکه مشابه خیلی از فیلمای دنیا که موقع نمایش سکس پرت و پلا نشون میدن دقیقن نمای بسته فرو رفتن فیلانه آقاهه در بیساره خانومه نشون میده و وقتی موقع شکنجه میرسه قرار نیس اسلشر ببینیم قراره از دیدنه یه کلاغ تو یه سولاخی سکته کنیم.حالا اینارو تعمیم بدین به کل فیلم به اینکه این فیلم چقد واقعی بود در نمایش افسردگی و احساس گناه و کوفت و درد و چقد به گا دهنده و چقد این احساس به گا رفتن موقع دیدن یه فیلم روحانیه.
(و البته اگه همه اراجیف بالارو برعکس کنید میشه یه پستی در مورد فیلم مای بلوبری فیلان)

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Tue, 08 Sep 2009 19:57:00 +0000

میشه به بابات بگی اینقد کتکت نزنه؟بگا رفتم.

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Thu, 16 Apr 2009 21:04:00 +0000

تخمه سگه کونی من که دلم واست تنگ شده دیگه این کارا رو واسه چی میکنی؟میخای کامل بترکم؟ترکیدم به خدا دلم ترکید.برا چی میری و نیستی و هیچ خبری ازت نیست بعد یهو نصف شب مست زنگ میزنی و گریه میکنی و کسشر میگی؟میخای دقم بدی؟دلم بیشتر از این تنگ بشه برینم تو خودم که چرا نیستی ؟ چرا عین بچه های 5 ساله حرف میزنی؟له میکنی آدمو.تو بیا من میبرمت سینما میبرمت یه فیلمی که بشه توش خابید واست ابمیوه تکدانه خنک میخرم.هفته ای چند دقیقه باید غمگین شد؟

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Wed, 01 Apr 2009 16:32:00 +0000

آخر سر توی دریای حسرت هامون غرق میشیم.مطمئنم.

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Sat, 14 Mar 2009 20:11:00 +0000

زندگی مان شده پشم و حسرت اینکه پشم کسی و چیزی نیستیم و حسرت همه چیز و همه کس را داریم.
آدمهای تخمی دلشون واسه بوی عرق تن کسی تنگ میشه.
مکسین اسپارکل هورس خار آدم را میگاید لامنت آرال هم همینطور تتود من کویل هم به همچنین. باید یه کلکسیون جمع کرد از آهنگ هایی که خار آدم را میگایند.
با همه آدمها نمیشه پنج ساعت توی پارک نشست و سیگار کشید و آب آلبالو خورد و هیچ کاری نکرد دقیقن هیج کاری.حتی نمیشه واسه همه توضیح داد چون زرتی میپرسن خب بعدش چیکار میکنین.
فیلم God Is Great, I'm Not را ببینید.خل خلی است مثل دارجلینگ لیمیتد و آدری تاتو دارد که واسه دیدن هر فیلمی بهترین دلیل است.
آقای مارتین مک نمیدونم چی شما الان خدای جدید منی.بخاطر اینکه فیلم ششلولت از در بروژت هم بهتر بود.نیم ساعته ویران کردی ما را.

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Thu, 05 Mar 2009 16:42:00 +0000

- و سینما وقتی مرد که یه انی امروز برگشت گفت بدو لولا بدو نسخه کپی شده و بنجل شانس کور کیشلوفسکی ئه.آخه مرتیکه کیشلوفسکی حتی تخم منم نیست چه برسه به فیلمساز فلسفی یا خفن بودن یا حتی مقایسه اش با تام تیک ور و هال هارتلی.
- دکور مراسم اسکار جدن خفن بود من تو کفش ام و موندم چطوری این دکور ول دادن.همینطوری بی ربط.خاستم یه زری زده باشم.
-درباره الی دیدم بالاخره.راجبه اینکه بهترین فیلم سینمای ایران بود و اینکه برای من یه چیزی بود در حد بازگشت و بنیشمنت حرفی نمیزنم چون اصولن نمیتونم واسه چیزایی که دوسشون دارم دلیل بیارم و ازشون حرف بزنم.فقط میخام بگم منی که نزدیک دو-سه سال بود توی تخمی ترین اتفاقات گریه ام نگرفته بود و حتی وقتی خودم میزدم که گریه کنم یه قطره اشک هم در نمیومد از چشمام تو یه سکانس این فیلم از شدت استرس رسمن گریه ام گرفت.من دیوانه فیلمایی ام که آدم له میکنن.فیلمایی که که به تماشاگر باج نمیدن و وظیفه خودشون نمیبینن که تماشاگر حس قشنگ پیدا کنه بعد از فیلم.فیلمایی که وقتی تموم میشن نتونی از جات بلند بشی از بس که تو طول فیلم مشت خوردی ازش.مثه بازیهای مضحک. درباره الی همچین فیلمی بود.
(کاش یک بلاگ خفن و درس حسابی داشتم.خفن و درس حسابی نیستم پس بلاگ خفن و درس حسابی هم ندارم)

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Sat, 31 Jan 2009 21:17:00 +0000

- هی دلم میخاد از این به های گنده و تخمی و سفت و بدون آب بخورم.گازهای گنده و پشت سر هم بزنم و هیچ آبی هم نخورم که هل بده اینارو پایین و تلمبار بشن تو گلوم و نرن پایین و احساس خفگی کنم و کبود بشم و فک کنم چه حالی میده و همینطوری ولو بشم روی تخت تا کم کم برن پایین و راهه نفسم باز بشه.
- همیشه فک میکردم تو بدن هرکسی یه جایی هست که اگه اونجا گرم بشه بقیه بدن آدم هم گرم میشه.بعضیا اگه دستشون گرم بشه بقیه بدنشون گرم میشه، بعضیا پاهاشون، بعضیا سرشون، بعضیا کونشون، بعضیا هم تخمشون.بعد به تبع این قضیه فک میکردم تمام عقل و احساس و شعور و کوفت و درد اون آدم تو اون نقطه نهفته ست.قبلن خوشحال بودم که اگه کله ام داغ بشه بقیه بدنم هم داغ میشه و حال میکردم با خودم الان اگه جفت پا بپرم تو شومینه هم بازم سردمه.همش دارم سگ لرز میزنم.کاش عقل و احساس و کوفت و دردم تو تخمام بود.
(بزرگترین مزیت فش دادن توی متن اینه که اونی که داره متن میخونه تو ناخودآگاهش عمرن حس نمیکنه که تو چه متن لوسی نوشتی شاید بگه کس شعره اما فک نمیکنه که لوس ئه)
(من دارم روز به روز احمق تر میشم این بلاگ هم داره احمقانه تر میشه.ینی دارم با چشای خودم زوال و سقوط میبینم فک کنم تا چند ماه دیگه تو مایه های من و شوشوم و ننه شانلی بنویسم)

en|fa|T

noreply@blogger.com (danial) — Wed, 31 Dec 2008 14:10:00 +0000

دانهیل از پشت گوشم برمیدارم میذارم گوشه لبم فندک میکشم به پام روشن نمیشه.فش میدم.دوربین برمیدارم با همون دستی که دوربین گرفتم نارنگی رو پوست میکنم.با دست راستم که نارنگی توشه سیگار از گوشه لبم برمیدارم.سیگار میدم دست راستم.نارنگی کس کش مزه گه سگ میده.سیگار دوباره میذارم گوشه لبم.حمید کف اتاق ولوئه.لباس تنش نیست.شکمش خونیه.خون شره کرده از رو شکمش ریخته رو سرامیک ها.میشینم رو تخت از زیر بالش قوطی کبریت حمید میکشم بیرون.پوستر مومو کجکی رو دیواره.مرده.یه جنده ای داره میخونه: یه چیزه تازه پنهون میگرده تو حسم که مثه حسه بلوغه.جنده داره کس میگه.سیگار روشن میکنم.چارخونه های نارنجی رو تختی رنگ ان شدن.دوربین روشن میکنم.میشینم بالا سر حمید.چشماش نیمه بازه.توی کادر از بالای دماغش شکم خونیش معلومه.انگشتهای پاش تارن.دکمه نقره ای رو فشار میدم.دود سیگار میره تو چشمم.چشمم میبندم.سرفه میکنم.عکس تو مانیتور دوربین نگاه میکنم.مزخرف شده.فش میدم.حمید پاشو شرتت در بیار این رنگش سرمه ایه ریده تو عکس.حمید چشماش باز میکنه. دوربین از جلوی صورتش میزنه کنار.گمشو بابا گاییدی منو.بلند میشه وایمیسته.شکمش میخارونه.چی مالیدی به شکمم؟عین ان میخاره.من میرم حموم دوش بگیرم.سیگار کف اتاق میتکونم.دوربین رو زمین ول میکنم.دراز میکشم رو تخت.بقیه نارنگی رو میخورم.حمید از اتاق میره بیرون.

noreply@blogger.com (danial) — Mon, 29 Dec 2008 10:41:00 +0000

یه کتاب فکاهی میخام بنویسم بعد هر صفحه اش اینطوری شروع میشه: یه روز فلانی و دوسدخترش میرن خونه خالی ، بعد در ادامه یه جوکی تعریف میکنم که واسه شما جوکه واسه من عذاب و گریه اس. کتابه ته بفروش میشه و از لحاظ ارجاع یه چیزی تو مایه های کلوزر.یه خلقی هلاک میشن با این کتاب.
(بعد از برادر علیبی من هم فیلم 2:37 شدیدن توصیه میکنم با اینکه سبک روایت و کارگردانی عین فیل گاس ون سنت بود اما برای من این فیلم خیلی خیلی جلوتر از فیل بود.اون باگ های فیل نداشت)

noreply@blogger.com (danial) — Sun, 14 Dec 2008 18:09:00 +0000

چند مدت بعد پدرم، برای دروی شبدر، مجبور شد که به کورودون برود، مادرم برایش غذا آورد و پدرم به او گفت که آیا میل دارد همدیگر را ببوسند. مادرم جواب داد که به زحمتش نمی ارزد؛ پدرم به او گفت که پس بهتر است غذایی را که آورده است خودش بخورد و تمام روز بدون آنکه لب به غذا بزند، شبدرها را درو کرد.

- اول مطمئن شوید که سرما خورده اید و در طی چند روز آینده حالتان مدام بدتر خواهد شد سپس فیلم تصادف کراننبرگ را ببینید و وقتی مطئن شدید که تب دارید و بدن درد بر شما مستولی شده به رختخواب رفته و شروع کنید به خواندن کتاب بررسی یک پرونده قتل زیر نظر میشل فوکو و اگر توانستید قبل از صفحه 100 کتاب را زمین بگذارید یا اینکه به فاک سگ نرفتید و یا تایید نکردید که پییر حق داشته مادر و خواهر و برادرش را با داس تکه تکه کند مطمئن باشید نه تنها شرف و وجدان ندارید بلکه ننه تان هم خراب است.

(اکیدا دعوتتان میکنم به خرید مجله نیمه تاریک از کتابفروشی های معتبر که سگش می ارزد به تمام مجله های روی دکه)

noreply@blogger.com (danial) — Fri, 28 Nov 2008 19:05:00 +0000

من ناتوان نیستم.همه مانع های من بیرونی هستند.من همه شان را می خواهم.همه دیک لارنت ها را میکشم و همه شان را بدست می آورم.

فاق کوتاه آفت مغز است.ماهایی که مغزمان سرجایش نیست

noreply@blogger.com (danial) — Tue, 25 Nov 2008 17:07:00 +0000

بی پولی من نسبت مستقیم با بدحالی و سگ اخلاق شدنم دارد و بدحالیم نسبت مستقیم با جق زدنم دارد.این روزهای گه تخمی نمی گذرند کور شدیم.

noreply@blogger.com (danial) — Fri, 21 Nov 2008 18:27:00 +0000

پیش فرضی که باید در ذهن داشته باشید: در خونه ما کلمه ای مثله گوز خیلی خیلی حرفه بدیه در حده مادرت فلان کردم.اوکی؟
این دیوونست.این مریضه.این عقده ایه.تا من هم مریض عقده ای و روانی نکنه ول نمیکنه.
جلوی کامپیوتر ولو ام گوشیم ویبره میخوره.از یه شماره پرتی SMS اومده که من توی دانشگاه شمارو دیدم و از اخلاقتون خوشم اومده میشه با هم بیشتر آشنا بشیم؟ جواب میدم: حوصله دلقک بازی ندارم یا خودت معرفی کن یا برو یه جای دیگه بده حرومزاده ننه سگ.جواب میده: شما واقعن بی تربیت هستید برای خودم متاسفم. جواب میدم:گمشو درت بذار.ده دقیقه بعد میرم تو اتاقه مامانم. مامانم نشسته روی تخت همینطوری بیخودی موبایلش از کنارش برمیدارم میرم تو Inbox دو تا SMS که جواب دادم توشه.الان که دارم این پست مینویسم داره داد میزنه بی تربیت و فلان و اینا
عمله.عمله.عمله.یعنی از همینجا معلومه یه عمله من بزرگ کرده.بدیش اینه که رو کیبورد ولو شدم دارم میترکم از خنده، همزمان مثه سگ عصبانیم و نمیدونم چی جوابش بدم

noreply@blogger.com (danial) — Wed, 19 Nov 2008 18:55:00 +0000

بازیگرهایی هستند که در مصاحبه هایشان از شعر بازیگری حرف میزنند یا میگویند شات باز ما را بس یا راجبه منطق فلان سکانس و هندسه بهمان سکانس حرف میزنند اما در در مزخرف ترین فیلمها مزخرف ترین نقش ها را بازی میکنند از این بازیگرها بترسید و ازشان بپرهیزید.یا اینکه ادعا میکنند در فلان فیلم بیشتر از یک سری فرم استفاده کرده اند تا تکنیک و در جواب انتقاد با پررویی می گویند میتونی شعر بازیگری من در فلان سکانس بگی؟اما بعد می روند در یک فیلم بنجل میزنند زیر آواز و می خوانند:خدا چرا دل من شکستن/چرا دستای عشقم به زندگی نبستن/دارم میسوزم.
(نکته عذاب آور این است که من شش ماه برای پابلیش کردن این پست صبر کردم تا شاید یه کدومتون تو وبلاگش برگرده برینه به این حرومزاده اما انگار همه راضی و خوشحالن)

توصیه هایی برای کوجی و دوستان

noreply@blogger.com (danial) — Sat, 25 Oct 2008 08:39:00 +0000

1.اصل اول: لطفن مشخصات کلیپ را خیلی کوچیک گوشه تصویر بنویسید.منظورم این است که لازم نیست با فونت گنده ده بار بنویسید کارگردان : کوجی مخصوصن وقتی اسمتان اینقدر داغون باشد.
2.درسته که شما برای یک سری خواننده در پیت تو ایران و لس آنجلس کلیپ می سازید اما این دلیل نمیشود که کلیپتان هم درپیت باشد.پس کیفیت ترانه هیچ ارتباطی با کیفیت کلیپ ندارد.
3.استفاده از دافهای تهرانی و آمریکایی و تایلندی در کلیپ گاهی مهوع می شود. ینی الزامی نیست که هر کی صکصی بود را بیاوریم توی کلیپ.
4.هیچ توجیه منطقی برای حضور افراد فامیلتان در کلیپ وجود ندارد.
5.من می پذیرم که شما برای کسانی کلیپ می سازید که بدون قر می میرند.اوکی. اما اینکه یه خانوم محترم کلاه داش مشتی ها را سرش بگذارد و جوادی برقصد نه بامزه است نه جذاب.در ضمن به تکان دادن اعضای بدن رقص نمی گویند.
6.جای نشان دادن کون و سینه دختر مردم توی کلیپ نیست بیشتر به درد فیلم های پورنو می خورد.
7.هرچه زلم زیمبو بیشتر از خواننده تان آویزان باشد ، کلیپ تان چرت تر می شود.
8.اگر مضمون کلیپ کمی و فقط کمی با مضمون شعر یکی باشد بد نیست.
9.در اکثر مواقع لازم است دست های خواننده تان را ببندید چون بیشتر خواننده های در پیت (طیف اصلی همکاران شما) عادت دارند شعری را که می خوانند با دستشان تصویرسازی کنند (کاری شبیه مجریان مخصوص ناشنوایان تلویزیون) و خب اینکار اصلن جالب نیست.
10.هرچه ایرانی کتر توی کلیپ تان باشد، کلیپ تان بهتر می شود.
11. فکر کنید رقص نور وجود نداشت.
12.حتی خودتان که پشت دوربین هستید عینک آفتابی نزنید چه برسد به آدمهای جلوی دوربین.
13.دلیلی ندارد رقاصه ها و خوانندگان زنتان با لباس خواب یا لباسی که توی مهمونی لی لی جون پوشیده اند سر صحنه بیایند.
14.نگذارید شب خیز توی کلیپ تان بیاید حتی اگر پول زیادی پیشنهاد کرد.
15.در آخر باید بگم که مجبور نیستید که کلیپ بسازید. پول لازم دارید؟ خب بروید جاکشی کنید این شغل بیشتر برازنده تان است تا کلیپ سازی

توصیه های یک ان برای کلیپ سازی-1

noreply@blogger.com (danial) — Wed, 15 Oct 2008 16:37:00 +0000

1.ببینید هیچ اجباری نیست که خواننده حتمن توی کلیپ باشه.ینی بیشتر کلیپ های شاخی که تا حالا ساخته شده اونایی بوده که قیافه خواننده توی کلیپ دیده نشده یا اینکه حداقل کم نشون دادنش
2.همینطور هیچ اجباری برای وجود رقص توی کلیپ نیست. ینی میدونین ملت معمولن با آهنگ میرقصن کسی با کلیپ نمیرقصه. پس من نمیفهمم این اصرار شما به حضور رقص توی کلیپ از کجا میاد.
3.به کلیپ های اولیه این میشل گوندری سگ پدر نگاه کنید، کیفیت و امکاناتش زیر صفره اما ایده داره پس دلیلی نداره که تا وقتی یه ایده خوب- نه محشر- پیدا نکرده اید دست به دوربین بزنید
4.پول ندارید؟ اوکی. ایده خوب ندارید؟ اوکی. خواننده تان را بگذارید جلوی یه پرده مشکی و فقط از سینه به بالایش را نشان دهید و بهش بگویید بخواند و شما ازش فیلم بگیرید. همین. اینکه ازتان برمی آید؟ البته این کار فقط یه شرط داره اونم اینکه خواننده تان فقط و فقط کمی جذاب باشد. اگر خواننده تان زن است و جذاب نیست لختش کنید آن وقت مشکل حل است. اگر هم خواننده تان صکصی نیست نگران نباشید هرچه زشت تر و بدهیکل تر هنری تر.
5.استفاده از طبیعت در کلیپ ممنوع است.
6.شما فیلم سینمایی نمی سازید پس دلیل ندارد دوربین تان را جاهای معمول بکارید.پیشنهادم اینه که دوربین تان را از سقف آویزان کنید.
7.استفاده از رقص نور و رنگهای جلف جدن توجیه خوبی برای پول نداشتن نیست.
8.دوران کلیپ های کلاژ سر آمده، بس کنید.
9.زوم های پیاپی جدن کارتان را افتضاح میکند.
10.تکرار میکنم این فیلم سینمایی نیست که نگران گیج شدن بیننده باشید پس لطفن تند تند کات بزنید و نماها را عوض کنید.

بالاخره خریدمش-1

noreply@blogger.com (danial) — Mon, 13 Oct 2008 17:30:00 +0000

از مزایای نصب تابلوی فریدا به دیوار اتاقتان اینست که پیری نمی شوید

noreply@blogger.com (danial) — Sun, 12 Oct 2008 19:41:00 +0000

به معنی واقعی کلمه به پیری تبدیل شده ام. فقط مونده یه دونه از این جا موبایلی ها که پیری ها به خودشان وصل میکنند به کمرم بزنم تا کورش توی وبلاگش عکسم بذاره و به عنوان یک پیری برینه بهم.وقتی حمید برمیگرده به منی که یه زمانی امامه آدمای جلف و جک و جفنگ بودم میگه پیری شدی و چرا سه ماه این لباس تنته ینی دیگه افتضاحم.
فقط دو نکته رو عرض کنم که ازش دوری کنین تا مثه من پیری نشین
1.کار نکنین.ینی اساسن سره کار نرین.منظورم از کار اینه که موظف باشی هر روز از شنبه تا پنجشنبه از ساعت 8 و 9 صبح تا 5 و 6 عصر بری یه جایی و یه سری کاره حتی غیر روتین انجام بدین.فاجعه است.افتضاحه.نیدونم تو دنیا کاری تمام وقت هست که آدم پیری نکنه اگرم هست من نمیشناسم شاید فقط کاره هنری باشه که اینطور نباشه. بهرحال پیشنهاد من اینه حتی اگه مفلس و بی پول بودید هم نرید سره کار همینطوری مثه باد هوا زندگی کنید بخدا خیلی بهتره آدم دو قرون پول ته جیبش باشه و نتونه هیچی بخره تا اینکه پول تو جیبش باشه و پیری شده باشه.بهترین شغل دنیا داشتن ددیه پولداره.(تبصره: تازه کاره من خیلی محشر بود و من پیری شدم در مورد کامپیوتر بود، هر آهنگی هم که دلم میخاست -حتی تام ویتس- گوش میکردم، لاست نگاه میکردم، کتاب میخوندم ولی بازم پیری شدم)
2.برای خودتان دوسدختر/دوسپسر پیدا کنین.منظورم اینه که یه عشقه آدمیزادی داشته باشید نه از این عشق های عصا قورت داده ها از این عشق های تین ایجری شاد و خوشحال یه دوسدختره سی ساله داشتن که میخاد پاک و معصوم باشه شما رو به پیری تبدیل میکنه همچنین دوسپسری مثه من هم شما رو پیری میکنه و حماقت من مرتکب نشین که دوسدخترتون اون سره دنیا باشه چون پیری میشین
(خودم میدونم این وبلاگ شکله تهوعه ولی دیگه بهتر از این نمیتونم. پیری شدم)
(کپی رایت کله این پست ماله کورش است)

noreply@blogger.com (danial) — Sat, 04 Oct 2008 18:33:00 +0000

آلبینوس با زبان بازی گفت : منطقی باش. من که هرکاری بخواهی میکنم.خودت خوب میدانی، پیشی ...
به تدریج باغ وحشی از اسم های خودمانی برای ناز و نوازش او درست کرده بود *

میدونین خیلی راحته که برگردم بگم : تورو خدا هر گهی که میخورید همدیگر را یا آن لعنتی را با اسمایی مثه جوجه جوجو موشه پیشی و این ها صدا نکنید اما خوب من واقعن سعی میکنم ریاکار و عوضی نباشم
واقعن آدم گاهی مجبور میشه به یکی بگه جوجه واقعن دست خوده آدم نیست آدم در اون لحظه و بعدش از خودش متنفر میشه اما واقعن چاره ای نداره گاهی آدم مجبوره

* از کتاب خنده در تاریکی ناباکوف

noreply@blogger.com (danial) — Tue, 30 Sep 2008 19:18:00 +0000

این افسانه بایگان با این استایل صورت میتونست بازیگر محبوب فیلمای تینتو براس باشه حیف که قدر خودش ندونست