Dare to be different?

Motosiklet ölüm değildir!

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Thu, 03 Jul 2008 11:28:00 +0000

Bir motosiklet sürücüsü olarak trafikteki insanları (özellikle otomobil sürücülerini) bilinçlendirmek adına bir sunum hazırladım. Slideshare'den izlenebilir ve download edilebilir şekilde sunuyorum.

View Upload your own

Çok başarılı bir sunum olmadığının farkındayım, ancak bir motosiklet sürücüsü olarak kendimi en kısa yoldan ifade edebileceğim formatın bu olduğunu düşünüyorum.

Bir istatistiğe göre 1 motosiklet sürücüsü, bu bilinci ister istemez etrafındaki 100 kişiye aşılıyor.
Ben daha fazlasına ulaşmak istedim.
Siz de etrafınızdakilerle bu bilgileri paylaşabilirseniz, belki ufak çaplı da olsa bir değişim yaşanır.
Ne de olsa değişim, bireylerden başlar...

Yarın hayatınızda...

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Mon, 30 Jun 2008 07:58:00 +0000

Madem konu DtbD?'a geldi ve madem Haziran ayını terkediyoruz, o zaman bir farklılık yapıp kendimizi sorguayalım;

Dare to be Different? olmasa...

Şu andan itibaren yazmaya tamamen son verme kararı alsam... Yaşadıklarımdan çıkardığım dersleri, önerdiğim insight'ları, zaman zaman dışarı çıkıp gözüme çarpan in-store ve outdoor uygulamaların fotoğraflarını paylaşmayı durdursam... Blogosferi terk etsem...

Bu blogun yazılarını özler misiniz? Yoksa umrunuzda olmaz mı?

Özel günler

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Mon, 30 Jun 2008 06:31:00 +0000

Blog yazmaya başlayalı 1 sene 2 gün olmuş.
Yani yine "özel bir gün"ü kaçırmışım.

Özel günleri hatırlamakta hep sorun yaşadım; belki bana o kadar da özel gelmedikleri içindir.

Yaşgünleri, yıldönümleri ve diğer "özel günler"...

Bu kayıtsızlığın nedeni, zaten ilgilendiğim (ya da ilgilenmediğim) insanlara yeterli özeni zaten gösterdiğimden olabilir.
Sizinle paylaşımı özel günlerden ibaret olan insanların doğum gününüzü kutlaması sizin için bir şey ifade eder mi?
Hep yanınızda olan insanların bu tip günleri hatırlaması gerekir mi?

Benim her iki soruya da cevabım; hayır!

DtbD? için (ilk zamanlardaki kadar olmasa da!) yeterli özeni gösterdiğimi düşünüyorum.
Umarım siz de öyle düşünüyorsunuzdur.

Bilginin yayılma hızı

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Thu, 26 Jun 2008 21:04:00 +0000

Kuruluş: Haz 20, 2008 23:10pm
Haz 20, 2008 23:40pm 1,230 Üye
Haz 21, 2008 23:10pm 26,511 Üye
Haz 22, 2008 23:10pm 52,705 Üye
Haz 23, 2008 23:10pm 78,423 Üye
Haz 24, 2008 23:10pm 98,892 Üye

Bu veri bir Facebook grubundan alındı.
Benim bu yazıyı yazarken gördüğüm üye sayısı ise 128,046 seviyesinde.
Ertesi gün bu sayı rahatlıkla 13,000'i geçmiş olacaktır.
İşte size, sosyal ağların ve sosyal medyanın bilgiyi yayma gücü!

Konuşulan elbette ki büyük bir hikayesi olan milli takımımız.
Ancak, bir de bu gücü markanız için kullanabildiğinizi düşünün!

Ya da daha karanlık bir şekilde kullanıp, rakibinizi karalamak için kullandığınızı!

Elbette ki, markanızın (ya da rakiplerinizin) anlatacak birşeyleri varsa...

Fonksiyonellik ne kadar önemli?

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Wed, 25 Jun 2008 09:36:00 +0000

Uğur Özmen'in Müşteri Tecrübesi Yönetimi adlı yazısını okuyunca uzun zamandır değinmek istediğim bir konu aklıma geldi.

Şehirhatları vapurlarını İDO'ya devrettikleri günlerde Şehirhatları çalışanları önce iş yavaşlatmış, sonra çeşitli boykotlar yapmış, son olarak ta insanlarla iletişime geçip dikkat çekerek, insanlara bu devir-teslim'den dolayı işsiz kalacaklarını duygusal bir mesaj olarak iletmeye çalışmışlardı.

Bunu, iskelede gül dağıtarak başarmaya çalıştılar...

Elbette birçok insan, daha bir ay öncesinden iş yavaşlatma eylemine girip kendilerini canlarından bezdiren, somurtkan yüzlerle karşılayan ve kaba davranan bu kimselerin elinden bu gülleri almadı.

Geçtiğimiz günlerde vapura bindiğimde hatırladığım bu nafile çabanın, iş işten geçtikten sonra tüketiciyle duygusal bağ kurmaya çalışmaktan hiçbir farkı yok.

Yıllarca pis, bakımsız ve sahipsiz kalan şehirhatları vapurları bugün nispeten daha bakımlı, temiz ve güleryüzlü bir personel tarafından idare ediliyor.

Bu bağlamda şöyle demekte sakınca yok herhalde; ürün/hizmet alırken yalnız fonksiyonelliğine önem verseydik muhtemelen aynı ekip işinin başında olurdu.

Deniz taşımacılığı bugün insanlara yalnız trafikten kurtulmak için alternatif bir çözüm olmak yerine aynı zamanda (kısmen de olsa!) bir keyif aracı olarak sunuluyor. İnsanları getirip götürmekten bir adım ötede yani.

Kim ne derse desin, tüketicilere ne sunduğunuzdan ziyade, kurduğunuz diyalog ve çözüm için gösterdiğiniz yaklaşım önemlidir.

Öyle olmasaydı yaygın dağıtım ağına sahip olan PTT halen pazara hakim olur, telefonla rahatça ulaştığımız kargo şirketleri bu denli gelişemezdi.

Ekşi Sözlük'e reklam vermek

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Sun, 22 Jun 2008 15:42:00 +0000

İyi bir iş yaptığınızdan emin misiniz?
Peki, işinizi iyi yaptığınızdan?

Emin değilseniz, nerelere girip nerelerden uzak durmanız gerektiğini bilmeniz gerekmez mi?
Mesela, sosyal ağlardan, sosyal medyadan...

Bu haftanın şakası olsun TTnet'in Ekşi Sözlüğe verdiği reklam...

Geri kalan entry'leri ve TTnet hakkındaki feedback'leri mutlaka okuyun.
Hatta TTnet'te çalışan yakınlarınz varsa onlarla da paylaşın.
Bu aralar epey para harcıyorlar, bari birileri rüyadan uyandırsın...

Durmasını bilmek

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Thu, 19 Jun 2008 18:20:00 +0000

Kaskın içerisindeki yüzü tanıyabildiniz mi?

Kendisi ex-F1 kralı Schumacher.
F1 pistlerinden çekildikten sonra bu sefer motorsiklet üzerine geçmiş.
Yine hız içerdiği düşünülürse, başarılı olacağı düşünülebilir, değil mi?
Pek öyle olmamış.
İyi ürüne/hizmete sahip yöneticilerin aynı başarıyı kategori dışında da yakalayacaklarını düşünmelerine benzettim bu düşüşü...

F1'de efsane olmuşsanız, başka bir dalda -tabir-i caizse- "karizmayı çizdirmemek" önemli olmaz mı?
Aynı şekilde, bir kategoride liderseniz, aynı markayla başka bir kategoride de lider olacağınızı düşünüp daldan dala atlar mısınız?

Şuursuzca line extension yapmadan önce bir durup soluklanmak, piyasanın hazmını beklemek, hatta yeni konsept oluşturmak en iyisidir.
Ancak pratiğe dönersek, malesef eskide kalan (genç/yaşlı) kafalara bunu uygulatmak kolay olmuyor.

Öfkeli bir lider

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Wed, 18 Jun 2008 08:46:00 +0000

Futbolla çok aram olmadığından Euro 2008 maçlarını takip etmiyorum. Ancak ister istemez, mesaj bombardımanından nasibimi alıyor ve günün başlıklarını okuyorum.

Bugünün gündem maddesi Fatih Terim olmuş.

Çek Cumhuriyeti maçının ardından düzenlediği basın toplantısını, sanki basın mensuplarını azarlamak üzere kurgulaması ve bu üslubun etkileri tartışılıyor.

Futbol konusunda ahkam kesemem. İletişimci olarak düşününce ise, bir liderin bu tip fevri çıkışlar yapmasını doğru bulmuyorum.

Yönettiğiniz bir takımdan öte, temsil ettiğiniz bir ülke varken hiç doğru bulmuyorum.

Ancak, futbol rüzgarı Terim'in ardından estiğinden, sokaktaki vatandaş Terim'in arkasında duruyor.

Hırvatistan maçında mucize gerçekleşmeyip son dakikalarda goller gelmezse Terim için Poyraz esmeye başlar.

Bu tip fevri çıkışlar yapan bir "lider"in oyuncusunun da benzer tavırlarda bulunması bizi şaşırtıp öfkelendirmemeli.

Etrafınızda bu tip bir yönetici altında çalışan ve agresif tavırlar sergileyen insanlara sinirlenmemelisiniz.

Etki-Tepki meselesidir.

Belki Fatih Terim doğru olanı yapıyordur.

Zira, benzer tavırlara sahip, "lider" sıfatı yakıştırılan başka bir örnek daha var.

Onun tavırlarını düşündükçe millet olarak "azar hazmetme" toleransımıza gülüyorum.

Ancak toplumda yarattığı tahribata da üzülüyorum...

Dipnot: "Susmak bazen en iyi cevaptır" derler. Belki bir süre susmak (iletişim açısından) ikisine de iyi gelebilir.

Superfresh - Yemişim Kaloriyi!

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Mon, 16 Jun 2008 07:12:00 +0000

Siz de rastladınız mı bilmiyorum, ancak beni inanılmaz rahatsız eden bir ilanı paylaşmak istedim. Böyle ilanlar gördüğümde ajansa kızmıyorum, gerçekten!

Bunun altına imza atan ürün/marka yöneticisine ya da pazarlama uzmanlarına kızıyorum.

Bugün herkes sağlık sorunları yüzünden kızartmalardan uzak durmaya çalışırken, bir de tam yaz mevsimi, herkesin kilo vermek için çabaladığı dönemlerde "yüksek kalori"nin bu şekilde vurgulamanın anlamını çözemedim.

Kendi bindiğimiz dalı baltalamaktan farksız görünüyor.

"Yemişim kaloriyi!", "Hayata bir kez geliyoruz" gibi sıcak bir metinle desteklenmiş. Doğru, hayata bir kez geliyoruz. Bir kez geldiğimiz hayatı, damarlarımı erken yaşta tıkamadan, kolesterolümü yükseltmeden, sağlıklı bir şekilde yaşamak istiyorum.

Dolayısıyla bu ilanın hardcopy'sini çalışma masamın yanında duran yapışkan panoma asıp sürekli gözümün önünde tutacağım.
Niye mi?
Bana kızartmaların mide bulandırıcılığının (fiziksel -ve bu ilanla- zihinsel) boyutunu sürekli hatırlatsın diye.

Dipnot: Superfresh'in bu şaşkınlığıyla aynı ilanı Men's Health'te de yayınlamasını bekliyorum. O zaman daha eğlenceli bir yazı yazacağım.

Kategori isminden marka üretmek

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Mon, 09 Jun 2008 09:00:00 +0000

Uzun zamandır kategori isminden üretilen markalar ve başarıları hakkında düşünüyorum. Henüz kesin bir yargıya varmış değilim, ancak baskın bir fikrim var.

Hem perakende zinciri kuruyor hem üretim yapıyorsunuz, marka da Yeşil Kundura mesela...

Migros, Carrefour, Boyner, Teknosa... Bunlar oldu, Yeşil Kundura niye sırıtıyor?

Çünkü kundura çirkin bir isim. Anlamı da "cool" birşeyler çağrıştırmıyor.

Bakın Kundura'nın sözlük tanımı neymiş; "Kaba işlenmiş, bağsız, konçsuz ayakkabı".

Ayakkabı üretseniz/satsanız böyle bir sıfatı markanızın yanına yakıştırır mısınız?

Bu çok uç bir örnek.

Kahve Dünyası diyelim.

Kahve Dünyası denince benim aklıma kahveden çok çikolatala çeşmeleri, fondüler ve drajeleri geliyor.

Yani o "dünya" bana göre çikolata etrafında dönüyor.

Kahve Dünyası'nın adı tek heceli türetilmiş bir kelime olsaydı marka iletişimi adına bulunduğu yerden daha önde olabilir miydi? Bence evet.

Zeki Triko için de aynı şeyleri düşünüyorum...

Bugün karar alıp marka adını "Zeki" yapsa, eminim sonuca Başeskioğlu da şaşıracaktır.

Sizin aklınızda, kategori ismine sahip olup, değişime uğrasa başarı artıracak marka var mı?

Siyasal iletişim (ve değişim)

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Fri, 06 Jun 2008 07:10:00 +0000

Bugün Habertürk'te Nuran Yıldız'ın yazısını okuduğumda aklıma, geçtiğimiz günlerde Origin of the Brands blogunda okuduğum başka bir yazı geldi.

OotB'de 3 senatörün seçim kampanya sloganları görseller üzerinden incelenmiş.

Lobi desteği, kapalı kapılar arkasında dönen dolaplar haricinde, yalnız iletişim boyutundan bakarsak, hangisinin iletişiminin daha başarılı yürütüldüğü konusunda rahatlıkla fikir sahibi olabiliyoruz.

McCain'de zaten bir vaat yok, Cumhuriyetçi cephenin öne sürecek adayı olmadığından ipi göğüsledi. Hillary slogan karmaşası yaşarken bir yandan da çok agresif bir şekilde Obama'ya çeşitli sözlü saldırılarda bulundu. Yetmedi, Obama'nın dini inançları - etnik kökeni hakkında başarısız spekülatif basın bildirilerinde bulundu ve kendi ipini çekmiş oldu (bu örnekte aklıma bizden, adını dahi anmak istemediğim bir siyasi geldi).

Obama, tek bir vaat üzerinden iletişimi yürüttü. Change. Basit, rakiplerin açıkları üzerinden iletişim yapmayan, ne söylediği ortada ve iletişim açısından her yere çekilebilecek bir slogan. Öyle ki, Obama'nın yaptığı bir konuşma derlenip şarkı yapıldı ve youtube'da viral video haline dahi geldi. Nihayetinde, şu an başkan adayı.

Siyasetimize baktığımızda, (alternatifsizliğimizin yanında) mesaj karmaşasını rahatlıkla görebiliyoruz. Toplum olarak iletişimde bu kadar zayıf olmamız, bizim, karizma yoksunu, konuşma yapmayı dahi beceremeyen siyasilerimizin oldukça işine geliyordur, ne dersiniz?

Perspektif değiştirmek işe yarayabilir

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Tue, 03 Jun 2008 07:38:00 +0000

Geçenlerde bir dostum yakındı; "Şirkette anlamadığım işleri bana devrediyorlar!" diye.
Zaman zaman herkes bu tip durumlarla karşılaşabilir. Benim de başıma geliyor.

Bunun iki çözümü var;

Bu işi pas edecek bir başkasını bulup kendini kurtarmak,
Ya da bunu kabul ederek, öğrenmek için bir fırsat olarak görüp üstesinden gelmek.

Yapmak istemediğiniz ya da kabiliyetinizin dışında işler mi var?
Bunları "öğrenmek" için bir fırsat olarak görmeyi hiç denediniz mi?
Siz yukarıdaki çözümlerden hangisini uyguluyorsunuz?

Yarın hayatınızda...

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Fri, 30 May 2008 07:13:00 +0000

Starbucks olmasa...

Shaya, şirketin Türkiye'deki tüm perakende faaliyetlerine son verdiğini açıklasa ve tüm dükkanları tek seferde kapatsa... Oturup dinlenmek, kahve molası vermek, Latte'yi, Frappucino'yu ve Mocha'yı başka markalardan tatmak, hatta bu "deneyimi" başka cafelerde yaşamak zorunda kalsanız...

Neredeyse her köşe başında bulunan bu markayı özler misiniz? Yoksa umrunuzda olmaz mı?

Kriz iletişimini makyajsız yapmak

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Tue, 27 May 2008 08:40:00 +0000

Her ünlü adının karıştığı skandallardan sonra basın toplantısı düzenler ve bunlara makyajsız, hatta kimi zaman dini motiflerle bezeli aksesuarlarla (kolye-muska-bilezik vb.) çıkar.

Bu haftasonu TV'deki magazin programlarından birinde Demet Akalın'ın konserlerinden birinde bir gaf yaptığını öğrendim.
O da (olumsuz durum yaşayan her ünlü gibi) basın toplantısı düzenledi ve bu basın toplantısına makyajsız çıktı.

Yetmiyor, zorla yaptırıldığı her halinden belli olan yalapşap özür dilemeden sonra bir de konser vaadinde bulunuyor. Çok güldüm doğrusu...

Siz bu görüntüleri gördünüz mü bilmiyorum.
Görenler "vah vah, üzüntüden perişan olmuş kızcağız!" demişler midir? Sanmıyorum.
Bu görüntü zaten rahatsızlık verici olan durumu ne hale sokuyor? Daha itici hale.

Nedeni bu taktiğin herkes tarafından sömürülüp iletişim değerini yitirmesi olabilir mi? Kesinlikle!

Günaydın! Bu numara çok denendi.

1.Redbull Flugtag İstanbul

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Mon, 26 May 2008 07:09:00 +0000

Bir etkinlikteki başarı kriteri, etkinlik alanına olabildiğince çok insan çekmek midir? Amaçlarla doğru orantılıysa, zaman zaman evet. Bilinir bir markanız yoksa ve düşük bütçeyle sıradan bir etkinlik planlıyorsanız elbette bu şekilde yürüyebilir.

Peki Red Bull gibi bir marka için çalışıyorsanız ve elinizde Flugtag gibi bir etkinliğiniz varsa? O halde etkinlik alanına olabildiğince çok insan çekmek ister misiniz?

Çok fazla anlatmayacağım, zira etkinliğin içeriği herkes tarafından biliniyor. Ben işin eğlence tarafı hakkında birşeyler söylemek istiyorum.

Öncelikle, bir Flugtag fan'ı olmasam da çok eğleneceğimi düşünerek gittiğim bir organizasyondu. Ancak kafamda soru işaretleri vardı; "Caddebostan sahili bu çapta, böylesine kitlesel bir organizasyonu kaldırabilecek mi?".

Nitekim kaldırmadı. 12'de başlayan ve bizim saat 12.30'da yetişebildiğimiz organizasyondan, boyunlarında fotoğraf makinesi olan ve Flugtag için geldikleri her halinden belli olan insanlar, caddeye doğru adeta kaçıyorlardı. Sahilyolu'na çıkınca neden kaçtıklarını anlamamız uzun sürmedi. Kapatılan yürüyüş yolu inanılmaz kalabalığı sahilyolu'nda yürümeye teşvik ettiği gibi Red Bull araçları da sıra halinde yola park etmişlerdi.
Araç trafiğini geçtim, yaya trafiği dahi durmuştu.
Sunucuların sevimsiz olmasının yanında (bu tamamen benim görüşüm!) bir de kalabalıktan izleyemedikleri şovlar hakkında "Nasıl buldunuz, eğleniyor musunuz?" gibi yorumlar istemeleri ve cevap alamamaları zaten etkinliğin gidişatı hakkında ipuçları veriyordu.

Bunlar benim gözlemlerim, şimdi çevreden duyduğum feedback'lere gelelim.
Pek olumlu oldukları söylenemezdi. Etrafta Gfk'nın anketörleri dolaşıyordu. Nasıl bir skora ulaşacaklar bilinmez, ancak kalabalıktan, trafikten, beceriksizce düzenlenmiş organizasyon alanından ve alakalı-alakasız bir çok insanın aynı ortamda bulunmasından rahatsız onlarca insana ister istemez kulak misafiri oldum. Öyle ki, saat 18.00 civarı bindiğim taksinin sürücüsü trafikten şikayet ediyordu; "Red Bull kapatmış orayı, mahvettiler trafiği!".

Peki Red Bull ne yapmalıydı?

Herşeyden önce risk aldıkları, böyle bir organizasyon düzenledikleri, en önemlisi de bunu Caddebostan sahilinde gerçekleştirdikleri için tebrikler.
Ancak oturup kendilerine sormaları lazımdı; "Mekan kitlesel çağrı yapmaya uygun mu?"
Ben böyle bir etkinliğin biraz daha şehir yaşamına uzak alanlarda yapılması daha uygun olurdu diye düşünüyorum.

Ardından da şöyle düşünülmesi gerekirdi; "Mekanda kimlere konuşmak istiyoruz?"
Tamamen ilgili kitleyi getirip bir festival ruhu yakalamak, katılımcıları da organizasyonu yapan ekibi de motive ederdi. Yoldan geçen, alelade gelen insanlardan bir şey çıkmadığını bir kez daha gördük.

Ulaşım kolay bir yerde olunca bir başka sorun olarak aşırı kozmopolit yapı kendini gösterdi. Mini şortlarıyla, askılı bluzlarıyla gösterileri izlemeye gelen kızların arkasında biriken ve rahatsızlık yaratan erkeklerden sözediyorum. Üzülerek söylüyorum; bir süzgeç (ya da asayişi sağlayacak ekip) şarttı, fakat göremedik.

Böyle bir etkinlik için tribün gerekliydi, bunu da yalnızca -kendi deyişleriyle- "basın ve arkadaşları" (öyle yazıyordu) için düşünmüşler, geri kalan kitleyi kendi hallerinde bırakmışlardı. Alandaki ekran olmasa gösterilerden hiç bir şey anlaşılamayacaktı.

Caddebostan Migros olmasa ne yapacaklardı? Herhalde Migros tarihi satışlarından birini Pazar günü gerçekleştirdi. Sıcaktan bunalan kendine içecek birşeyler almak için oraya atıyordu.

Yeşil alanı düşündüler mi? Bunu bilmiyoruz. Umarım kalabalıktan sonra çevresel düzende fazla hasar olmamıştır.

Netice itibariyle ilk kez düzenlenen büyük çaplı bir organizasyondu, ancak yanlış yer seçiminden dolayı birçok insan için hoş bir anı olmadı. Flugtag'ın sıcak, kalabalık, trafik gibi olumsuz koşullarla bir arada anılan bir etkinlik olarak hatırlanıp hatırlanmayacağını göreceğiz.

Yardım isterken kime konuşmalı?

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Wed, 21 May 2008 13:41:00 +0000

Şüphe yok ki Sivasspor bu sene gerçekten büyük bir başarıya imza attı. Elde ettiği başarı ana haber bültenlerine kadar konu oldu.

Bugün bir forum sayfasına baktığımda şöyle bir bannerla karşılaştım;

Sizde nasıl bir etki bıraktı bilmiyorum, ama bana itici gelmedi. Hatta sempatik bulanlar bile olmuştur.

Halbuki benzer bir yardım kampanyası Galatasaray için de düzenlenmişti.

Doğrusunu söylemek gerekirse, o kampanyayı çok iğrenç bulmuştum.

Peki iki kampanyayı birbirinden bu kadar ayrıştıran unsur nedir?

Elbette ki kulüplerin imajı.

Bir yanda köklü, saygın ve aristokrasiyi temsil eden bir kurum.

Diğer yanda Süper Lig'de top koşturmaya henüz başlayan, finansal varlıkları zayıf, ancak çok çalışan, çok çabalayan ve ayakta kalmak için destek bekleyen bir takım.

Algım şöyle işliyor;

Bir yanda büyük bir gücü temsil eden kurum size elini açıyor.

Diğer yanda samimi duruşuyla elini omzunuza atan takım yardım bekliyor.

Konuşma dilimizi ve kanalımızı seçmek bu yüzden önemlidir.

Galatasaray zor durumda olduğunda belki de yardım isteyeceği kişiler, sokaktaki insanlar yerine kulübün tabanındaki isimler ve yakın çevreleri olması gerekirken, kampanya mekaniğini ulusal çapta yapıp halkın eline bakar bir dilde konuşunca kulübün imajına oldukça hasar verdi.

Aynısını şu an Sivasspor yaparken bunu niye düşünmüyoruz?

Çünkü halka diğerlerinden daha yakınlar. Kendilerinden beklenmeyen başarıyı daha ilk senede elde ettiler, zor şartlarda çalışarak başarıya ulaştılar ve bunu kutlamak yerine daha fazla çalışarak 3 büyükler'i şimdiden tehdit etmeye başladılar.

Bütün bu unsurlar birleşince kullanılan dil ve mecra kimseyi rahatsız etmiyor...

Çocuklar ve marka farkındalığı

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Tue, 20 May 2008 06:55:00 +0000

19 Mayıs tatilinden istifade etmek amacıyla 3 günlüğüne İstanbul'dan uzaklaştım. Bu arada 1.5 ve 8 yaşlarındaki kuzenlerimle biraz vakit geçirebildim ve göreceli de olsa enteresan bir veri elde ettim.

Küçük kuzenim Danone ambalajına bakarak dili döndüğünce "yoğurt" diyordu.

Bunun bir tesadüf olduğunu düşündüm, ancak -yine dili döndüğünce- ayakkabısına "ayakkabı", converse'ine "converse" dediğini görünce bunun bir tesadüf değil marka farkındalığı olduğunu anladım.

8 yaşındaki büyük kuzenim buzdolabında Redbull görünce heyecanla sloganı söylüyor; "Redbull kanatlandırır!", ardından soruyor "Redbull gerçekten kanatlandırıyor mu abi?".

1.5 yaşında, geleceğin tüketicisinin aklında yoğurt olarak Danone, Converse ise ayakkabıdan çok bir imge olarak zihninde yer etmiş. 8 yaşında olan ise markaların sloganlarını biliyor ve fonksiyonlarını sorguluyor.

Ne dersiniz, marka farkındalığı 1 yaşına kadar düştü mü?

İSPARK yalnız para toplar

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Wed, 14 May 2008 20:52:00 +0000

Sevgili hocam Ahmet Durul dün akşam benimle bir ikilemi paylaştı, ben de sizinle paylaşmak istiyorum.

İSPARK, bildiğiniz gibi şehrimizin modern ve yasal otopark mafyası. Bu araç kabul fişi de açık açık yalnızca park eden arabalardan para toplandığının altını çiziyor.

Sloganlarının altını aşağıdaki görselde mavi renkle çizdim. İşi tuhaf hale getiren kısmı ise koyu ve büyük puntolarla, sloganlarından önce yerleştirdikleri uyarı metni. Onu da kırmızı renkle çizdim.

Güvenle park iddiasının yanında araçta bırakılan eşyalardan sorumlu olmayan bir müessese. Nerede güven?

Bizi tercih ettiğiniz için teşekkür ederiz gibi bir ifade de var. Alternatif var da sizi mi tercih ettik?

Keşke alternatifi olsa da gerçekten hizmet veren, dürüst işletmelere para kazandırsak.

Eleştiri formülü

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Sun, 11 May 2008 18:49:00 +0000

Toplum olarak eleştiriye bizim kadar tahammülü olmayan (ve anlamını "olumsuz yorumlar" olarak bilen) başka bir millet var mıdır bilmiyorum.

Bireysel olarak böyle bir yaklaşım sergilememizi dahi anlayamazken, şirketlerin ve şirket çalışanlarının benzer tutumlar sergilemeleri beni gerçekten şaşırtıyor.

Üretim yapan şirketlerin memnuniyet kriterleri çok fazla bileşen içerdiği için onlara belki daha fazla tolerans tanınabilir, ancak hizmet veren şirketler için en önemli unsur "müşteriyi mutlu etmek" değil midir?

Erkeksen dışarı gelsene lan! diyen delikanlı garsonlara sahip Mado,
Otomobiline zarar verdiği üyesini kulüpten uzaklaştıran Hillside,
Sırf şikayet maili attığı için sadık müşterisinin hesabını silen Hepsiburada.com,
ve, Genç bir insanın yurtdışı master hakkını kaybetmesinden sorumlu Aras Kargo için değil.

Bu örneklerden yola çıkarak şunu söylememiz yanlış olmaz herhalde; bu şirketlerin hizmet sağlamaları dışında ortak yönleri, müşterilerinin sorunlarını çözmek yerine onları görmezden gelmek, hatta bu durumlara çeşitli bahaneler üreterek onları uzaklaştırmak olabilir.

Hizmet verenler; şirketinizde birşeylerin ters gittiğini mi hissediyorsunuz?
Anlamlarını çoktan yitirmiş kocaman Vizyon-Misyon yazıları asmak yerine;
"Eleştiri = Gelişim fırsatları için alınan olumlu-olumsuz feedback" formülünü, boş gördüğünüz her duvara plaket yapıp çaktırın.

Çalışanlarınızın da zaman içerisinde eleştiriye karşı tutumlarının değiştireceğini göreceksiniz.

Ne kadar basit...

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Thu, 08 May 2008 19:35:00 +0000

O kadar iyi.

Geçtiğimiz günlerde rastladığım çok güzel bir çalışma;

Üzerine ekleyeceğim tek şey, Leonardo DaVinci'nin bir sözü olacak;

"Simplicity is the ultimate sophistication"

Bir Lovemark vakası

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Sun, 04 May 2008 14:02:00 +0000

TV'de bir programda İzmir tanıtılıyor. Eskiden beri işletilen bir cafe tanıtılırken, oranın müdavimlerinden olan tekerlekli sandalyedeki bir teyze, bir anısını anlatıyor;

"Bana bir gün 'buyrun gelin kahvemizi için' dediler, ben de 'gelemem, oraya çıkmak için rampa yok' diyorum. 1 hafta sonra evime haber yollanıyor, 'sizin için rampa yapıldı' diye. Bu, Alsancak'ta bir dükkan girişine engellilerin girebilmesi için yapılan ilk rampadır. O gün bu gündür burası benim kahvecim."

Saatlerce, günlerce, hatta haftalarca masa başlarında toplantılar yapılır, tüketicilerle duygusal bağ kurmanın yollarını arar, Lovemark olmak için hangi metotların denenmesi gerektiğine kafa patlatılır.

Aslında sorulması gereken şey çok basit; "İnsanların hayatını kolaylaştırmak, kaliteli hale getirmek için ne yapıyoruz?".

Alsancak'taki bu cafe gibi, ihtiyaçlara cevap verirken insanlara, sıradan beklentilerin ötesinde birşey sunabiliyorsak, dahası, onlara değer verdiğimizi hissettirebiliyorsak yolun kabasını almış olmaz mıyız?

Advantage Rogue - Advantage Black

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Thu, 01 May 2008 06:22:00 +0000

Iraz sormuş, "HSBC Advantage yeni reklamını izledin mi?" diye. İzlemedim, ancak lanse ettikleri Advantage Rogue ve Advantage Black kartlarının ne "avantajlar" sunduğunu öğrenmek için google'ladığımda HSBC kart yönetiminden sorumlu grup başkanının ağzından şu cümleleri sarfettiğini gördüm;

"Rouge ve Black görünümleri, özellikleri ve kokularıyla rekabetteki diğer ürünlerden farklı bir şekilde tasarlandı. Bu yeni ürünler alışveriş yapmayı seven, indirim ve kampanyaları takip eden, yeniliklerle ilgilenen kadınlara ve erkeklere, ilgi alanlarına göre farklı avantajlar sunarak öne çıkacaktır."

İndirimli olarak sunduğu avantajlara bir de yerinde göz attım;

-Stil danışmanlığı,

-New York ve Milano outlet turu

-Yemek kursu

-Briç kursu (kriket nerede?)

-vb. ekstra hizmetler

Rekabetin bu denli yoğun olduğu alanlarda zorlama konseptlere rastlayabiliyoruz. Kabul etmek gerekir ki Garanti Bankası'nın Flexi kartı kişiselleştirilmiş ürün konseptinde 1 numara. Dolayısıyla hiç bir kart aynı hizmetleri sağlamadan Flexi kadar özel olamaz.

Parfümlü olması mı ürünü farklılaştıracak?

Bir kez daha; bankalar keşke bu tip garip programlar ve kullanım amacı belli olmayan ürünler yaratmak yerine gerçekten işimize yarayacak yenilikler getirseler de hayatlarımızı kolaylaştırsalar.

Değişime uyum sağlamak

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Tue, 29 Apr 2008 10:09:00 +0000

Beşiktaş Belediyesi, meydandaki sabit pazarı yıktığından beri Beşiktaş'ta her köşe başında bir manav görür olduk. Yalnızca benim oturduğum mahallede bile 7 tane manav sayabiliyorum.
Hepsi de bu işi öğrenmiş gibi, dükkanlarını ışıl ışıl aydınlatarak, renkli görseller kullanarak süslüyorlar. Bu görselliğe rağmen yine de, bir tanesi hariç hepsi oldukça sıradan.

Bir-iki ay öncesine kadar kocaman bir sabit pazarda senelerdir yerinde duruyor, müşteri çekmeye çalışmıyor, müşteriye ürünü istediğin fiyattan verebiliyor, hizmeti istediğin gibi sunabiliyorsun, ve...

BUM! Yeni kurallar!

Pazar yıkılıyor, kendine yeni bir yer buluyorsun, vitrinini insanları cezbedecek şekilde düzenliyorsun, fiyatlarda esnek davranabiliyor, sunduğun hizmeti genişletiyorsun, hatta kişisel görüntüne bile özen gösteriyor, müşteriyle diyaloğunu artırıyorsun.

Bunu niye anlatıyorum?

Geçen gün eve giderken bahsettiğim manavlardan birine girdim. Gördüğüm ilgiden öte, çıkarken bana, evlere servis yaptıklarını söylemesi ve kendileri için yaptırdıkları magnet'i vererek kendini pazarlaması beni şaşırttı. Hatta elimde başka şeyler olduğundan yardım etmeyi dahi teklif ettiler.
Beşiktaş'taki diğer manavlara kıyasla oldukça farklı bir yaklaşım.

Değişime direnmek yerine, bunu bir fırsat olarak görüp rüzgarı arkalarına alanlar ayakta kalacak. Değişen çevre şartlarına uyum sağlayarak misyonunu genişleten bu manav gibi.

Yalnızca bu örneğe değil, bizzat tecrübe ettiğiniz ve unutamadığınız başka örneklere de bakın. Mutlaka beklentiniz olan, klasik yaklaşımın ötesinde birşeyler görmüşsünüzdür.
Meyvemi sebzemi alacağım yeri seçeceğim hiç aklıma gelmezdi.

Teknosa Asist iletişimi ve gerçekler

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Sun, 27 Apr 2008 16:58:00 +0000

Şu Teknosa'nın yaptığı iletişim beni düşündürdüğü kadar başkalarını da düşündürüyor mudur merak ediyorum?

Teknosa bu reklam filminde de yapmadığı 3 şeyin vaadini vermekten geri durmuyor;
-İade,
-Ürün Değişimi,
-Garanti Hizmetleri

Üretim yapan firmalar için aynı şeyi söylemem pek mümkün değil, ancak hizmet sektöründeyseniz memnuniyet bir vaat değil, bir norm olmalıdır!

Bu reklam televizyonda dönüyorken bakalım Teknosa'larda gerçekten neler oluyor;
-Memnun kalınmayan ürün değiştirilmiyor
-Ayıplı ürün geri alınmıyor
-Profesyonelliğe sığmayacak bir satış yapılıyor
-Garantisi süren ürün için fiş isteniyor
-Hizmet verilmiyor
-Tüketiciye kaba davranılıyor
-Ya yalan vaatler veriliyor, ya da çalışanlar bilgilendirilmiyor
-Tüketici mahkemesinin kararları dahi hiçe sayılıyor

Gördüğünüz gibi, neresinden tutsanız elinizde kalıyor.

Bilindiği üzere 10 memnuniyetsiz tüketiciden yalnızca 1'i firmayla temasa geçerek şikayet bildiriminde bulunuyor. Yani bütün bunlar bir buzdağının görünen kısmı. Geri kalan memnuniyetsizlik oranını bir düşünün.

Bunca memnuniyetsizlik üzerine kitlesel mecralar üzerinden güven inşa etmeye çalışıyor Teknosa. Düşününce mantıklı geliyor, zira çizgi altı iletişimde karşı karşıya kaldığı kitle teknoloji alışverişi konusunda son derece bilinçli, bilgiye erişimi yüksek insanlar.
Fiyat politikası ve hizmet olanaklarının kısıtlılığını bilen insanlara konuşmak yerine kitlesel mecralarla daha farklı bir yelpazeye seslenmeye çalışmasında bir problem görmüyorum.
Sorun, hangi seviyede olursa olsun, insanların, verilmeyen (ya da verilmek istenmeyen) hizmetlerin vaadiyle göz göre göre yanıltılması, hatta aptal yerine konulması.

Dipnot: Burada bir markanın teröristliğini yapmak istemiyorum, ama yakın çevremdeki insanları çevrede yaşanan olumsuzluklara karşı hep uyarırım. Bir çok yazımdan farklı olarak, değerlendirmemi yaptıktan sonra etik dışı gördüğüm bu tutumu size de aktarıp uyarmak istedim.

Axe Akademi

noreply@blogger.com (Eren Kumcuoğlu) — Thu, 24 Apr 2008 19:16:00 +0000

Deodorant olarak beni çok cezbeden bir marka olmasa da Axe, dünya çapında yaptığı iletişimle bende bir Lovemark oldu bile.

Hiçbirine takılmasak dahi, Lynx Jet kampanyası bile Lovemark olması için başlı başına yeterli olurdu diye düşünüyorum.

Axe'ın Türkiye'deki muhafazakarlığını eleştirdiğim oldu. Ancak görüyorum ki BTL işlerde Axe bu muhafazakar algıyı kırmaya çalışıyor.

Dün Caddebostan barlar sokağı'nda şu ilanlar gözüme çarptı. Öncelikle mecra ve mekan seçimini çok doğru bulduğumu söylemeliyim. Buraya kadar harika, ancak Axe Akademi'nin web ayağına baktığımızda bizi yetersiz bir bilgilendirme karşılıyor. İlla ki arayacağız ve Axe için database olacağız.

Nasıl bir şey yapacaklarını merak etmiyor değilim, ama database olma fikri bir iletişimci olarak pek cazip gelmiyor doğrusu! Katılım için bir telefon numarası vermeselerdi teaser olduğunu düşünürdüm. Keşke web'de daha fazla bilgilendirme olsaydı.
1 Mayıs'tan sonra neler yapacaklarını görmek için sabırsızlanıyorum.