Bir sürü cevap verildi… Gözlemlediğim kadarıyla çoğunluğun aklına, Web 3.0 deyince “targeted content” geliyor.

Targeted content elbette gelişim sürecinin bir parçası. Ancak, web kavramında büyük bir yenilik olmadığını düşünüyorum.
Targeted content’in ilk ve en ilkel örneği olarak subscription list‘leri verebiliriz.

Bir adım daha ileriye götürürsek ve kişisel bilgilerimizi web’de, facebook gibi bir anahtar hesap üzerinde tanımlasak ne olur?
-Facebook connect gibi araçlarla bağlandığımız semantik e-ticaret siteleri, sunduğumuz kişisel bilgilerden ve paylaşımlarımızdan yola çıkarak bize ürünler önerebilir,
-Youtube, Flickr ve Delicious gibi portallar, sisteme giriş yaptığımızda ilgili ya da ilgilenebileceğimiz videoları, görselleri ve linkleri paylaşabilir,
-Haber sitelerine giriş yaptığımızda manşetlerde doğrudan bizim ilgimizi çekecek haberlere ulaşılacak bir yapı kurabilirler…

Evet, bu büyük ölçüde bilgi kirliliğinin önüne geçmek ve zaman kaybını önleyerek web’i etkin kullanmak için bir gelişim. Ancak, bu yalnızca bir gelişim.

2.0 gibi yenilikten bahsedeceksek, bunun bir devrim olması lazım diye düşünüyorum.

Web 2.0 neden devrim niteliğinde?

Çünkü bilgi akışının, yani bilginin geliş yönünün değişmesinin etkilerini açık ve net biçimde hissettik.
Markalar artık tüketiciyi daha fazla dinlemeye başladılar, sosyal medya yükselen bir değer ve son olarak da basın mensupları tahtlarının sarsıldığının, güvenilirliklerini yitirdiklerinin ve gücün sosyal medya tarafına kaymaya başladığının farkına vardılar. Son günlerde gazeteci-blogger atışmalarının ana sebebi de bu devrimin iyiden iyiye hissedilir hale gelmiş olmasıdır.

Dolayısıya, targeted content ve anlık iletişim / anlık feedback verebilme yeteneği olsa olsa bir geliştirme olabilir diye düşünüyorum. Bu yüzden Web 3.0′ın bu kavramlar üzerinde inşa edilmesini doğru bulmuyorum.

Peki, Web 3.0 nasıl olacak?

Siberuzay’ın sokağa inmesi ile birlikte bilgi ile bütünleşeceğiz.
Bir sonraki yazıda biraz bu kavram üzerinde duracağız. Ardından, bu gelişmelerin pazarlama ve iletişimi, hatta günlük yaşantılarımızı nasıl değiştireceği üzerinde de beyin fırtınası yapabiliriz.

3.0 üzerine konuşmaya başlamadan önce, web’in gelişiminin üzerinden hızlıca geçelim…

Bize sunulan ilk web, enformasyonun tek taraflı olarak ulaştırılması esasına dayanıyordu. Feedback verebilmek ve bunu başka kişilerle, tüketiciler ya da kontakta olduğumuz diğer topluluklarla paylaşmak kolay değildi.
Örneklemek gerekirse, ulaşmak istediğimiz yerlere yalnızca e-mail ile ulaşabiliyorduk, zira yayıncılık imkanları ve know-how’ı bugün olduğu gibi gelişmiş düzeyde değildi.

Geleneksel web, aşağıdaki gibi bir bilgi akışı sağlıyordu;

Web 2.0 ile birlikte tüketiciler, yayıncılardan sunulan bilgiye yorumlarla çok hızlı feedback verebilir hale geldiler.
Ardından, blog yazmak ve microblog’ların ortaya çıkması orta vadede bu teknolojilere sahip olan herkesi yayıncı yaptı ve bir çok insan kendi mecrasının sahibi oldu. Dolayısıyla şirketler, bu yeni gelişen araçları ilk önce yaşanan memnuniyetsizlikleri çözmek, daha sonra iletişim çalışmaları ve satış yapmak, nihai olarak da crowdsourcing yapmak için kullanmaya başladılar.

Web 2.0′ın bilgi akış şemasını ise kabaca şu şekilde gösterebiliriz;

Web 3.0 için pek çok şey öngörülüyor. Yayıncılığın artması, içeriğin filtrelenmesi, semantik web…

Ben hem daha kolay, hem de daha farklı bir tanım kullanacağım;
Web 3.0 = Siberuzay’ın sokağa inmesi.

Ne anlama geliyor?

Artan mobil internet kullanımı ile yayıncılık ve microblogging günden güne yükselecek, hemen hemen herkes bir yayıncı olacak. Bununla birlikte gelişmiş Augmented Reality uygulamaları, gelecekteki web ve enformasyon anlayışını tamamen değiştirecek gibi görünüyor.
Bu konudan daha sonraki yazılarda bahsedeceğiz…

Bu yalnızca pazarlama anlamında yüzlerce yenilik getirmekle kalmayıp, aynı zamanda çok ciddi bir toplumsal dönüşüm süreci de olacaktır diye düşünüyorum.

Bilgi akışı ise hemen hemen şu şekilde olacak;

Şu an bu şema pek bir şey ifade etmeyebilir, ancak destekleyecek önermeler sunacağım. Önce kavramsal olarak bilginin akışını ve bu değişimi tartışalım, sonrasında şemayı destekleyecek argümanlarımla birlikte bu konuyu derinleştirip pazarlama ve hatta toplumsal değişim üzerindeki etkilerini tartışabiliriz.

İlkokul’da nasıl bir öğrenci olduğumu değerlendirebilecek kadar hatırlamıyorum kendimi.
Ben arada kalmış bir nesilde yaşadım çocukluğumu. Gündüz sokakta ve Beşiktaş’taki evimizin bahçesinde oyun oynarken, akşam evimde Nintendo’lar ve PC’lerle oynardım…

Sabah arkadaşlarla oyun, akşam kaldığım bölümü geçme derdinde geçen bir okul sürecinde genellikle derslerimde geri kalıyordum. En büyük sıkıntım çarpım tablosundaydı

Bir türlü ezberleyemiyorum, ailem de baktı olacak gibi değil, farklı bir metot uygulamaya başladılar.
Günlük sohbet içerisinde, ya da ben bir şey anlatırken aniden sözümü bölüp “6×4 ?” şeklinde, çarpım tablosu elemanları içerisinden ani sorular sormaya başladılar.

Yemekte, yolda, sohbette, oyunda… Sürpriz şekilde, sürekli soruyorlar.
Bir süre sonra fark ettim ki, verdiğim cevaplar doğru, cevap vermek de refleks olmuş…

Bazen bazı şeyleri öğrenmenin en iyi yolu, “herkesin yaptığı gibi” olmayabilir.
Çözümlere dışarıdan bakabilmek zordur ama, bir anlık görüş berraklığı, yolun ilerisini görmemize yeter.

Sizin böyle sıra dışı öğrenme örnekleriniz var mı?

“İlginç olan ‘deneyim’ etkisinin, legal olmayan alanda dahi etki uyandırması ve etik kavramını sorgulatması.
Bu anlamda, bize güleryüzle yaklaşan, doğumgünümüzü kayıt altına alan korsan kitapçılara, anında ne tür filmlerden hoşlandığımızı hatırlayan korsan DVD’cilere de bir anlam yüklemeli miyiz ?”

Bizi hatırlayan, tercihlerimizi bilen, buna uygun önerilerde bulunan herkese ve herşeye bazı anlamlar yüklüyoruz.
Standart hizmetleri değil, kişiselleştirebildiğimiz hizmetleri kıymetli buluyoruz. CRM ve bugünlerde CEM (Customer Experience Management – Müşteri Deneyimi Yönetimi) ilkeleri tam da bu konuyu çözmek, daha fazla kişiselleştirme sunarak deneyimleri kıymetli hale getirmek için yaratılmıştır.

Örneğin, bir restorana girdiğimizde “Merhaba Eren Bey” diyen, “Her zamankinden mi?” diye soran ya da damak zevkiniz bilindiğinden “bugün size şunu öneriyorum” diyen bir restoran personeli de bizim için anlamlı bir diyalogdur.

Aynı şekilde alışveriş ya da farklı bir hizmet için bir web sitesini kullanırken, sitenin arayüzünün istediğimiz gibi kişiselleştirilebilmesi ve ilgilendiğimiz konularda içerik sunması da site üzerindeki kullanıcı tecrübesini artıran öğelerdir.

Yorum şöyle son buluyor; “Legal tarafta kalanların, bu ilkeyi farketmemekte ki ısrarı sürerse ve legal sınırda kalmak tek anlamı içerirse sanırım zarar görecekleri bir gerçek.”

Doğru. Üstünde ağırlıkla durulan konu yasallıkları. Ancak yasal olmak, bir çok konuda tüketici için anlamlı bir değer önerisi değil.
Ben fiyat konusunun da korsan taksi’lerin tercih edilebilirliğindeki etkinin gerilerde olduğunu düşünüyorum. Önceden de eylos’un yorumunda bahsettiği gibi , ortada ciddi bir kişiselleştirme ve deneyim var.

Elbette, piyasa koşullarını bilmeden böyle ahkam kesmek doğru değil ama…
Taksicilerin bu süreçten en az zararla çıkabilmesi için sürüş deneyiminden ziyade, müşterilerle iyi diyaloglar geliştirmeleri gerekiyor.
Bu da -istisnaları tenzih ederek söylüyorum- uzun soluklu bir davranış değişikliği demek.

İşte, günaydın diyerek bindiğiniz taksinin şoföründen bir cevap alamadığınız, bindiğiniz mesafe uzun olmadığı için surat yapıldığı veya aracın içinde duymak istemediğiniz sözler duyduğunuz zamanlar, tam da “öteki” opsiyonun tercih edilebilir olduğu zamanlar oluyor.

İş arama sürecinin ve kariyer fırsatlarının, kurumların kapılarına gidip müracaat etmekten ve masabaşında pazarlık yapmaktan, Kariyer.net ve Yenibiris.com gibi web’deki büyük portallara, oradan da sosyal networklere ve hatta microblogging’lere düşmesine, özellikle interaktif dünya içerisinde fazlaca vakit geçiren insanlar olarak aşina olduk.

Artık headhunter’lar ve danışmanlık firmaları, hem bloglar/microbloglarda, hem de profesyonel sosyal ağlarda doğru kişilere ulaşmak için çaba sarfediyor.

Bu süreçte de iş arama/bulma portalları çok gerilerde kaldı, şimdi de bu hatalarını telafi etmek için girişimlerde bulunuyorlar.

Kref.net / Geç kalmış bir girişim

Öncelikle domain adından ve fonetiğinden bahsetmek istiyorum.
-Kref’e üye misin? (K tercihe bağlı olarak Ka veya Ke olarak okunabilir)
Kulağa ne kadar kötü geliyor, değil mi?
Kariyer.net’in sağlamlığı Kref.net arkasına endorse edilmek istenmiş olabilir. Bence kesinlikle olmamış.
Kariyer.net’ten kopamama, yeni marka yaratmamak adına güçlü markanın arkasına sığınmaktan bahsetmek istemiyorum.

Kariyer.net, web’deki değişimin ve sosyal ağların etkisini hissetmeye başlamış olsa gerek, geçtiğimiz günlerde “arkadaşının cv’sini bırak” gibi bir kampanya ile iş ararken web’den faydalanmayan kişileri de sisteme bir şekilde dahil etmek, CV portföyünü artırmak istemişti.

Bunun yanından, web’de iş arayan insanların da LinkedIn gibi sosyal ağlardaki networklerini oluşturmaları ve kariyer fırsatlarını bu araçlar içerisinde araştırmaları da Kariyer.net’i ciddi biçimde rekabetin gerisine itmiş olabilir.
Kariyer.net daha didaktik, etkileşime kapalı ve güncelliğini yitirmiş bir platformken profesyonel sosyal ağlar, kişilere doğrudan ulaşabileceğiniz, şeffaf ve geliştirilen uygulama destekleri sayesinde güncelliğini ve hareketliliğini sürekli koruyan yapıya sahip olduklarından iş arayanların nezdinde bir değil bir kaç adım daha ötede görünüyor.

Fırsatlar olabilir

Elbette Kref.net başarısız olacak gibi bir öngörüde bulunmak imkansız.

Trendlere baktığımızda, insanların iş aramak için sosyal ağları kullanma eğilimlerinin gittikçe yükseldiğini görüyoruz. Fakat bu kategoride iki ciddi rakip var ve profesyonel sosyal ağ kullanan insanlar arasındaki penetrasyon neredeyse tavanda.

Bu pastadan pay kapmaya çalışmak mı, yoksa kendi pazarını yaratmak mı? Kref.net’in şu an için yapması gereken kendi pazarını yaratmak gibi görünüyor.
Piyasada LinkedIn ve XING gibi çok güçlü iki rakibi varken, onların sunmadığı imkanları sunması dahilinde tercih edilebilirliği artabilir.

Fee usulü çalıştıkları firmalara toplu bildirimler yaparak buzdağı’nın altında, profesyonel sosyal ağlardan haberdar olmayan binlerce profesyonele ulaşabilirler ve ilgi görmesi durumunda kullanıcı portfolyolarını bir anda genişletebilirler.
Fakat şu görünen bir gerçek ki, sosyal ağların ardından işler eskisi gibi kolay ve bol getirili olmayacak.

Sosyal ağların da zamanı geçiyor

Geç kalmış bir girişim dememdeki sebepler arasında, -özellikle pazarlama iletişimi sektörü için bunu söyleyebilirim- profesyonel sosyal ağların bu sektör için yeterli dinamizminin olmamasını ve işverenlerin/çalışanların yeni fırsatları microblogging araçlarında aramalarını gösterebilirim.

Elbette, microblogging’de filtreleme seçeneklerinin zayıf olması, alakasız CV’lerin ulaştırılması ve iş ilanlarının altına niteliksiz/negatif yorumların gelmesi mecranın kalitesini düşürecek etkenler olacaktır, ancak yorumlama haricindeki diğer iki sorun halihazırda portallar için de geçerliliğini korumakta.

Şu an yerleşmiş, kullanıcılar arasındaki penetrasyonu yüksek ve belli bir ivmeyle büyüyen sosyal ağlara rakip olmak yerine, microblogging gibi hızlı etkileşim alanlarına yoğunlaşarak buralar için kurgular yaratmak ve süreçleri buradan yönetmek, iş bulma sektörü’ne yepyeni bir soluk getirebilir.

Çok nadir taksi kullanmama rağmen, yoldan çevirdiğim her taksi için “acaba istediğim yere götürecek mi?”, “araç içinde sigara içiyor mu?” ya da “beni saçma sapan sohbetlere sokmaya çalışır mı?” gibi endişeler yaşamıyor değilim. Kaba davranışlara daha sık maruz kalmaları sebebiyle, hanımların bu endişeleri elbette beylerden daha fazla oluyor.

Taksilerin yaşattığı her olumsuz tecrübe, aslında korsan taksilerin belli bir karşılıklı güven ve memnuniyet duygusunun oluşmasına katkıda bulunuyor ve tercih edilebilirliklerini artırıyor.

Kendi kişisel cep telefonlarının numaralarını vererek kendilerini her gün ve her saat ulaşılabilir kılarak, gittiğiniz mesafeye göre sizinle günde ortalama yarım saat geçiren bir kimse, zaman içerisinde size daha iyi hizmetler sunabilmek ve katma değerli işler yapabilmek için özveride de bulunabiliyor.

Hatta arkadaşlarımdan birisi, sürekli kullandığı korsan taksi şoförünün, doğum gününde SMS atarak kendisini kutladığını anlattı.

Taksiler için de istisnai örnekler yok değil. İnsanlar, yüzlerini güldürebilen ve onları şaşırtabilen, örneğin, aracın içinde yolcunun okuması için 4 farklı gazete sunan şoförlerin taksilerinde yaşadıkları deneyimleri unutmuyor, etraflarındakilerle paylaşıyorlar. Zaman zaman bu deneyimler, tercih sebebi olarak öne çıkıyor ve bizzat şoförle iletişimde olmak durağın değil, şoförün telefonu alınıyor.

Web hizmetlerinde de, hizmet sektöründe de deneyim faktörü giderek kendini gösteriyor. Bu trendleri görebilmek için de çok uzağa bakmaya gerek olmadığını düşünüyorum.

Daha sade, kendimi daha iyi ifade edebileceğim, sosyal ağlardaki hesaplarımı da açıkça paylaşabileceğim bir tema olduğunu düşünüyorum. Umarım siz de beğenirsiniz.

Henüz tam anlamıyla tamamlanmadı, ama bir süre daha ulaşılamamasındansa, eksiklikleri gözlemledikçe yavaş yavaş gidermeyi uygun gördüm. Tasarım öğelerine ve kullanıcıya kolaylık sağlayan araçları geliştirmeye yönelik yorumlarınız olursa beklerim.

Blogumu yenilememde yardımı dokunan arkadaşlarım Burak Bayburtlu, Arman Acar ve Fatih Taşkıran‘a binlerce teşekkürler. Onların yönlendirmeleri ve destekleri olmadan bir senemi daha alırdı…

Zaten internet girişimcisi olmak isteyen kişilerin iş fikirlerine baktığımızda da en büyük eksikliğin “gelir modeli yaratmak” olduğunu açıkça görebiliyoruz.

Sıfırdan başlayacak girişimcilik fikirlerinin gelir modeli kısırlığı karşısında, büyük çarklara sahip portallar ne kadar esnek olabilir?

İstedikten sonra, yeni yaklaşımlar ve modeller geliştirmek mümkün.

Fakat, düşünmek zor, mevcut sistemi bir adım ileri götürmek daha kolay. İşte, internet reklamcılığı’na bu yüzden “kolay meslek” diyorum.
Bu portallar, “prezentabl” satış temsilcilerini, hayatlarında, bırakın internet’e reklam vermeyi, dijital ajans dahi görmemiş potansiyel müşterilerin ayaklarına kadar giderek (inşaat sektörü’nü rahatlıkla örnek gösterebilirim), banner alanlarını, görüntülenme rakamlarını sunarak haraç mezat satmaya çalışırlar.

Sektör, bilmeyeni (ve satış yapanı) için şu an rahat. Fakat, kullanıcı deneyimi hiçe sayılıyor.

Örnekler çok… Sitelerdeki genel kirlilikler haricinde, beni en çok rahatsız edeni floating banner.

Her haberde default olarak açılıyor, kimisi “kapat” düğmesine basılmadığı taktirde kapanmıyor. Yanlışlıkla tıklanması ise cabası, görünürlük iyi fakat, alakasız insan trafiği yaratıyor ve ölçümleme yapıldığında kampanyalardaki başarı oranı otomatik olarak düşüyor.
Kazanan, yüksek (yanlışlıkla) tıklama oranıyla portallar oluyor.
Kaybeden, yüksek tıklama oranına aldanıp portal performansını buna göre belirleyerek deneyimsel bir ölçümleme yapmayan marka ve durumdan rahatsız olan son kullanıcılar oluyor.

Bunun dışında, izlenmek istenen içeriğe giderken araya sıkıştırılan flash reklamlar,

Haber metnini okurken/tararken beliren AdClick reklamları da cabası.

Bir de yabancı örneğe, New York Times‘a bakalım;

Basit. Sade. Doğrudan içeriğe yönlendirici. Banner alanları son derece kısıtlı.

Elbette, piyasa koşulları bu kadar müsaitken “reklamı kaldıralım” demeyeceğim.
Fakat, özellikle haber portallarının zaman içerisinde gelir modellerinde farklı açılımlar yapması şart!

Katma değerli servislerini geliştirip, uygun üyelik bedelleri belirlemeleri halinde, üyeliği tercih eden kullanıcılara reklamsız “Lite” versiyonlarının gösterilmesi de, geliştirilebilecek envai çeşit gelir modelinden birisi olarak düşünülebilir.

Bunun için önce mevcut ortamdaki insan kaynağında bir revizyon gerekiyor.
Eski metotlara sıkı sıkıya bağlı olanların değil, düşünsel yetenekleri 2.0 düzleminde olan insanların söz hakkının artması bu açılımları başlatabilir.

Durumun afet haline gelmesinin ardından, bu krizin iletişiminde çözüm olarak, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı ve çeşitli bakanların televizyonlarda, gerçekten sağlıklı düşünebilen bireyleri zorlayacak demeçler vermeleri ön görülmüş.

Geleneksel iletişim kanallarının kullanılması ve kriz iletişimi ile ilgili bir şeyler söylemek isterdim, fakat bu açıklamaların maksadının farklı olduğunu düşünüyorum. Bu irrasyonel beyanatların, kürt açılımı konusu üzerinden dikkatleri biraz olsun dağıtmak ve gelen şehit haberlerinin yankısını iyice bastırmak amacıyla maksatlı biçimde veriliyor olması muhtemel. Zira, en yeteneksiz basın danışmanının bile bu beyanatların altına imza atabileceğini sanmıyorum.

Bu konudaki en samimi tepkiler (yakın zamanda ceza yiyen Doğan grubu’nu hesaba katmadığımdan) yine sosyal medya içerisindeki fikir önderlerinden geldi.
Karşıt fikirlerin ve eleştirilere yanıtların ise belli başlı siyasi oluşumların sempatizanlarından, bazen provokatif ve eleştirilere karşı tahammülsüz bir biçimde geldiğini de gözlemledim.
Tek tek örnek vermeyeceğim, blogları ve Friendfeed gibi araçları takip edenler zaten eleştirilerin ve süregelen tartışmaların farkına varmışlardır.

“Bütün bunlardan bahsetmeyeceksen, hangi konudan bahsedeceksin?” diye soruyorsunuzdur…

Türk siyaseti’nin sosyal medya’yı neden kullanamayacağına dair öngörülerde bulunmuştum.
Yazıdan bir alıntı vereceğim;

“Siyasi sistemimizin müsait olmayışının başlıca sebebi oldukça açık; bizde siyasi görüşten ve parti politikalarından ziyade, partizanlık söz konusu. Krizden, ekonomik durumun kötüye gittiğini bildiren, kapanan fabrikalardan ve işten çıkartılan binlerce insanın durumuna vurgu yapan haberlerin altına öfkeyle “İnadına XXX !!!” yazan, partizanlık adına çoluğunun çocuğunun geleceğinin kararmasını ve fakirleşmeyi umursamayan bir kitle söz konusu.
Düşünmeyen, sorgulamayan, dogmatik hareket ederek fikrini değiştirmeye hazır olmayan bir kişiye sosyal medya iletişimi yapamazsınız.“

Siyasi partilerin iletişimini yapan basın danışmanları, PR ajansları ya da reklam ajansları sosyal medya için boşa efor sarfetmesinler.
Bugün içinde bulunduğumuz üzücü durumla ilgili haberlerin, beyanatların ve tartışmaların yorumlarını okuduğumuzda, bir kere daha siyaset için sosyal medya iletişimi yapmanın anlamsızlığını kavramış olmamız gerekiyor.

Sosyal medya içerisindeki kimse, alen beyan ortada olan gerçekleri, kanıtlarıyla birlikte dahi yazsa, partizan zihniyete sahip bir toplumun siyasi fikrini değiştirme gücüne sahip olamaz.

Zira ideoloji fanatizminin olduğu yerde, anlatılmak istenen, karşı tarafın anlamak istediği kadar oluyor.

Halihazırda Türk pazarlama profesyonelleri özelinde bir sosyal ağ ve paylaşım platformu bulunmuyor. Turkish Business Network altında oluşturduğumuz ve şu an 300′ü aşkın üyesi bulunan grubumuzla bunu başarmayı ve pazarlama ile ilgili insanları bir çatı altında toplayarak etkileşimi yüksek bir sosyal ağ yaratmayı hedefliyoruz.

En önemli bariyerimiz Türk profesyonellerinin halen LinkedIn gibi profesyonel hayata dair sosyal ağ sitelerinden haberdar olmamaları, haberdar olanların da LinkedIn’i aktif olarak kullanmamaları.

Hem kendi profesyonel ağınızı genişletmek, hem de gruba hareket getirecek bir kaç öneriyi sizinle de paylaşmak istiyorum;

• LinkedIn hesabınız yoksa kendinize bir LinkedIn profili oluşturmanızı öneriyorum. Arama motoru optimizasyonu avantajıyla da adınız ya da uzmanlığınıza dair kelimeler google’da arandığında online CV’niz potansiyel işverenlerin önünde hazır olacaktır.
• Gruba katılan herkesin, zamanla profesyonel çevresindeki kişileri LinkedIn kullanımına teşvik etmeleri önemli bir atılım olacaktır. Bu, uzun vadede kişilerin kendi profesyonel ağlarını oluşturarak, online CV’lerini, referanslarını ve business portfolio’larını sergileyerek gelecekteki iş olanaklarından faydalanmalarını sağlayacaktır.
• LinkedIn hesabı olup gruba üye olanların da kendi network’lerinde pazarlama ile ilgili olan kişileri gruba davet etmeleri de, grubun hareket kazanmasına ve ağımızın büyümesine hizmet edecek önemli bir unsur olabilir. Tanıdığınız kişileri gruba davet etmekten çekinmeyin.
• Bunların dışında grup içerisinde, okuduğunuz faydalı makaleleri, blog yazılarını ve araştırma çıktılarını paylaşabilir, çalışıtığınız şirket bünyesindeki ya da etrafınızda duyduğunuz iş ilanlarını ve iş fırsatlarını grupta yayınlayabilir, ya da gündemde olan ve tartışılan herhangi bir pazarlama vakası konusunda fikir alışverişlerinde bulunabilirsiniz.

Tüm okuyucularımı gruba katılmaya davet ediyorum.

Not:Logo için değerli arkadaşım Burak Dönertaş‘a tekrar teşekkürler.