D&D LEX Porada Prawna

2021-02-28T05:51:00.005-08:00

Polscy mieszkańcy Wysp czekają na konkretne rozstrzygnięcia ich losu po Brexicie. Tutaj będziecie na bieżąco otrzymywać informacje dotyczące tego procesu.

Wszystko co chcesz wiedzieć o Settled i Pre settled status

2021-02-28T05:45:00.005-08:00

W momencie wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej prawo znacząco się zmieniło 31 grudnia 2021 zaś pewne aspekty prawne zmienią się dopiero po 30 czerwca 2021. Seria artykułów, które pojawią się na tym blogu przybliżą te zmiany. Zacznij my od Settled Status i Presettled Status.

Settled Status to inaczej status osoby osiedlonej. Do tej pory Polacy mogli przebywać w Wielkiej Brytanii bez potwierdzania prawa do pobytu. Mogli starać się o uzyskanie stałej rezydentury i karty rezydenta po latach, ale jedynie w celu ubiegania się o brytyjskie obywatelstwo. Karta była ważna jedynie do 31 grudnia 2020 roku. Status osoby osiedlonej i tymczasowy status osoby osiedlonej zastąpią rezydenturę i kartę stałego pobytu w UK

Osoby posiadające rezydenturę i kartę stałego pobytu w UK również muszą wystąpić o potwierdzenie statusu osoby osiedlonej. Procedura składania wniosku o status osoby osiedlonej dla osób, które posiadają kartę stałego pobytu w UK jest nieco inna niż dla pozostałych osób mieszkających na Wyspach. Jest to dodatkowe pytanie dotyczące karty stałego pobytu; trzeba będzie podać jej numer, datę wydania i zeskanować. Cały proces zostanie opisany w dalszej części tego artykułu.

Aby po 30 czerwca 2021 roku osoby, której do tej pory legalnie przebywały i pracowały w Wielkiej Brytanii, będą musiały złożyć wniosek o status osoby osiedlonej (setted status) lub tymczasowy status osoby osiedlonej (pre settled status). Jeśli tego nie zrobią do 30 czerwca 2021 roku, będą musiały uzyskać wizę pracowniczą.

Osoby składające wnioski uzyskają jeden ze statusów, w zależności od długości pobytu w Wielkiej Brytanii: osoby przebywające w UK poniżej lat otrzymają tymczasowy status osoby osiedlonej (pre settled status) ważny lat, zaś osoby przebywające w UK powyżej lat otrzymają status osoby osiedlonej (settled status) ważny bezterminowo.

Home Office, podejmując decyzję o przyznaniu statusu sprawdzi trzy następujące rzeczy:

tożsamość osoby aplikującej,

długość pobytu w UK

przeszłość kryminalną.

Aplikację rozpoczyna się na stronie rządowej, wypełniając podstawowe informacje, jak dane osobowe, numer ubezpieczenia społecznego czy podanie numeru ważnego paszportu lub innego biometrycznego dokumentu potwierdzającego tożsamość. Następnie strona odsyła do aplikacji rządowej „EU Exit: ID Document Check”, którą trzeba ściągnąć na telefon lub inne urządzenie. Aplikacja ta czyta dane biometryczne z dokumentu tożsamości, można niż również zeskanować potrzebne dokumenty oraz zrobić wymagane zdjęcie i skan twarzy. Po przesłaniu do aplikacji wymaganych danych, odsyła nas ona z powrotem na stronę rządową, gdzie musimy odpowiedzieć na ostatnie pytania.

Dotyczą one przeszłości kryminalnej. Na stronie rządowej czytamy: nie trzeba deklarować żadnego z poniższych: wyroki skazujące, których nie trzeba ujawniać (wyroki przeterminowane), ostrzeżenia i kary alternatywne, np. kary za przekroczenie prędkości. Home Office (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych) sprawdzi aplikanta w brytyjskiej bazie przestępstw. Praktyka pokazuje, że lepiej jednak wyjawić wszystkie przewinienia, aby nie uzyskać odmowy na podstawie bycia nieszczerym wobec państwa, co miało już miejsce nie raz. Aby uniknąć takiej sytuacji zalecane jest uzyskanie pomocy od organizacji pozarządowych, zajmujących się pomocą w aplikowaniu o settled status, takich jak lokalne Citizen Advice Bureau, czy Citizen’s Right Project, którzy będą w stanie zaaplikować i udzielić profesjonalnej porady, i które mają swoich prawników pracujących za darmo.

Wcześniejsze wyroki karne niekoniecznie oznaczają, że wnioskodawca zostanie odrzucony, chociaż będą one wzięte pod uwagę i trzeba je zgłosić do Home Office. Jak powyżej zostało napisane brak ujawnienia istotnych faktów , takich jak wyrok skazujący z przeszłości lub toczący się proces w Wielkiej Brytanii lub za granicą, mogą być zinterpretowane przez Home Office jako nieuczciwość i oszustwo co może doprowadzić do odrzucenia wniosku.

Home Office przyjrzy się historycznycm wyrokom skazującym i wyrokom wydanym w Wielkiej Brytanii i Polsce i może zdecydować o przeprowadzeniu dalszej kontroli przed podjęciem decyzji w sprawie wniosku. Jakiekolwiek skazanie na karę pozbawienia wolności powyżej 12 miesięcy powoduje automatyczne skierowanie do tzw. „egzekucji imigracyjnej” („imigration enforcement”), w czasie której indywidualnie rozpatrzy przypadek i zdecyduje o deportacji w Wielkiej Brytanii. W każdym wypadku Home Office musi wziąć pod uwagę indywidualne okoliczności, takie jak czas pobytu na terenie Wielkiej Brytanii, powiązania osobiste. Każda decyzja o deportacji musi być uzasadniona prawem i proporcjonalna. Norma prawa Unii Europejskiej dotycząca deportacji ma zastosowanie do zachowań przed 31 grudnia 2020. Oznacza to, że aby uzasadnić deportację, Home Office musiałby ustalić, że wnioskodawca jest prawdziwym, obecnym i wystarczająco poważnym zagrożeniem , mającym wpływ na podstawowe interesy społeczeństwa oraz ustalić, że deportacja jest proporcjonalna.

Jednocześnie osoby, które zaaplikowały o status przed 30 czerwca 2021 roku, ale ich wniosek nie został rozpatrzony do tego czasu powinny pozostawać w Wielkiej Brytanii do momentu podjęcia decyzji.

Posiadając settled status lub pre settled status, można nieprzerwanie pozostawać poza Wielką Brytanią: lat w przypadku otrzymania settled status i 2 lata w przypadku pre settled status. Po tym czasie traci się wyżej wymienione statusy.

Unia Europejska grozi Wielkiej Brytanii pozwem

2017-03-22T03:04:00.001-07:00

Unia Europejska grozi sądowym działaniem przeciwko Wielkiej Brytanii, jeśli ta bedzie chciała odejść bez płacenia "rachunku rozwodowego" w wysokości 50 miliardów funtów, ujawniono tajne dokumenty.

Projekt kopii strategii negocjacyjnej UE w sprawie zbliżających się rozmów dotyczących Brexitu mowi o pozwaniu Wielkiej Brytanii do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze. 

Theresa May otrzymała poradę od prawników rządowych, mowią oni, że Wielka Brytania mogłaby legalnie wyjść bez płacenia. Do tego samego wniosku doszła również komisja Izby Lordów.

Długa bitwa w Międzynarodowym Trybunale opóźniłaby osiągnięcie nowego porozumienia handlowego z UE.

Tajny dokument, opublikowany przez szanowaną gazetę "de Volkskrant" określa, że UE również:

* Zaproponuje umowę gwarantującą zarówno przyszłe prawa obywateli UE w Wielkiej Brytanii jak i Brytyjczyków żyjących w krajach UE

* zgodzi sie na na dostęp Wielkiej Brytanii do jednolitego rynku UE, ale zależy to od przyjęcia przez Wielką Brytanię "czterech swobód" - w tym przede wszystkim swobody przemieszczania się.

* Zażąda, aby Wielka Brytania utraciła niektóre ze swoich istniejących korzyści handlowych, jako cenę za Brexit.

Ani Unia Europejska ani Wielka Brytania nie wypowiedziały się na temat tajnego dokumentu. 

Szczyt UE wyznaczony na dzień 29 kwietnia 2017

2017-03-21T08:51:00.001-07:00

Procedura Brexitu przebiega jak dotąd wg ustalonego planu. Szczyt państw członkowskich UE w celu przedyskutowania kwestii Brexitu odbędzie się 29 kwietnia, miesiąc po tym, jak Wielka Brytania powoła się na artykuł 50.

Spotkanie zostanie wykorzystane do uzgodnienia wytycznych dla zespołu negocjacyjnego UE pod kierownictwem Michela Barniera.

Prezydent Rady Europejskiej Donald Tusk powiedział, że priorytetem będzie przyznanie mieszkańcom UE, firmom i państwom członkowskim "jasności" na temat rozmów na przyszłość.

Premier Theresa May oficjalnie poinformuje UE o zamiarze opuszczenia Wielkiej Brytanii w dniu 29 marca 2017.

Czego będą dotyczyły negocjacje

2017-03-16T03:20:00.002-07:00

To nie jest do końca jasne. Wielka Brytania twierdzi, że umowa handlowa powinna być częścią negocjacji - przedstawiciele UE sugerują, aby umowa o wystąpieniu i umowa handlowa powinny być traktowane oddzielnie.

Wielka Brytania podkreśla, że najwcześniej chce porozumienia w celu zagwarantowania praw obywateli UE mieszkających w Wielkiej Brytanii i obywateli brytyjskich mieszkających za granicą.

Inne kwestie, które mogą być omawiane to transgraniczne uzgodnienia w dziedzinie bezpieczeństwa, w sprawie europejskiego nakazu aresztowania, przeniesienie biur UE, które mają swoją siedzibę w Wielkiej Brytanii i wkład w Wielkiej Brytanii w emerytury urzędników UE - część szerszego "rachunku rozwodowego", który może opiewać nawet na 50 miliardów funtów.

Przed referendum w Wielkiej Brytanii w 2016 r., rząd opublikował raport na temat procesu wycofania z Unii Europejskiej, w którym sugerował liczne obszary, które mogą być objęte w rozmowach. Należą do nich:

- Niewykorzystane środki unijne powinny być zwrócone do regionów i rolników w Wielkiej Brytanii

- Współpraca w dziedzinie polityki zagranicznej, w tym sankcji

- Dostęp do agencji UE, które odgrywają rolę w brytyjskim prawie krajowym - jak Europejska Agencja Leków

- Ustalenia przejściowe do unijnych umów o wolnym handlu z krajami trzecimi

- Dostęp obywateli Wielkiej Brytanii do Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego

- Uprawnienia brytyjskich rybaków do prowadzenia połowów na wodach tradycyjnych spoza Wielkiej Brytanii, w tym na Morzu Północnym

- umowy dotyczące ochrony środowiska, podpisane w ramach różnych konwencji środowiskowych ONZ.

Co to jest artykuł 50

2017-03-16T02:57:00.003-07:00

Artykuł 50 jest planem dla każdego kraju, który chce wyjść z UE. Został on stworzony w ramach Traktatu z Lizbony - umowy podpisanej przez wszystkie kraje UE, która weszła w życie w roku 2009. Aż do tego traktatu, nie było żadnego formalnego mechanizmu opuszczenia kraju z UE.

Co mówi Artykuł 50?

To dość krótki - zaledwie pięć akapitów – artykuł, które określa, że każde państwo członkowskie UE może podjąć decyzję, aby opuścić UE, że musi powiadomić Radę Europejską i negocjować jego wycofanie z UE, że państwo ma dwa lata, aby osiągnąć porozumienie - chyba że wszyscy zgodzą się, aby go przedłużyć - i że wychodzący kraj nie może brać udziału w dyskusjach wewnętrznych UE o jego odejściu.

Mówi każda umowa dotycząca wyjścia musi być zatwierdzona "większością kwalifikowaną" (72% pozostałych 27 krajów UE, co stanowi 65% populacji), ale musi również uzyskać poparcie posłów. Akapit piąty określa możliwość ponownego przyłączenia kraju, który wyszedł z Unii Europejskiej - że zostanie to przeprowadzone na podstawie artykułu 49.

Został on napisany przez szkockiego lorda Kerra z Kinlochard. Powiedział on, że artykuł ten będzie prawdopodobnie stosowany w przypadku przewrotu w państwie członkowskim i nigdy nie wyobrażał sobie, że będzie wykorzystane do Brexitu.

Brexit - harmonogram na przyszłość...

2017-03-15T01:20:00.000-07:00

Oto najbardziej prawdopodobny harmonogram dotyczący Brexitu:

Koniec marca 2017 – Wielka Brytania powołuje się na artykuł 50 Traktatu UE

Kwiecień 2017 – prezydent Rady Europejskiej Donald Tusk zwołuje szczyt Unii Europejskiej 27 liderów (bez Wielkiej Brytanii), aby przedyskutować przyznanie Komisji Europejskiej mandatu do przeprowadzenia negocjacji z Wielką Brytanią

Po szczycie 27 państw UE – Komisja Europejska publikuje wytyczne negocjacyjne oparte na mandacie przyznanym przez liderów europejskich.

Kwiecień/maj 2017 – rozpoczynają się negocjacje

23 kwietnia i 7 maja 2017 – wybory prezydenckie we Francji

24 września 2017 – wybory parlamentarne w Niemczech

Jesień 2017 – oczekuje się, że do tego czasu rząd brytyjski przedstawi ustawodawstwo dotyczące opuszczenia Unii Europejskiej i uwzględni istniejące prawo Unii Europejskiej w brytyjskim prawie – Bill dot Wielkiego Uchylenia (the Great Repeal Bill)

Pażdziernik 2018 – podsumowanie negocjacji (negocjajce oparte na artykule 50 mogą być przedłużone, ale jest to przedmiotem zatwierdzenia przez resztę 27 krajów członkowskich UE)

Między pażdziernikiem 2018 i marcem 2019 – Izby Parlamentu, Komisja Europejska i Parlament Europejski głosują nad każdą wynegocjowaną kwestią

Marzec 2019 – Wielka Brytania formalnie wycofuje się z Unii Europejskiej.

Petycja do parlamentu brytyjskiego w sprawie zniesienia opłat za naturalizację

2017-03-14T10:56:00.000-07:00

Proces naturalizacji w Wielkiej Brytanii jest nie tylko wymagający i czasochłonny, ale też... kosztowny. Z tego też względu w internecie pojawiła się petycja z apelem o zniesienie wysokich opłat za naturalizację dla imigrantów mieszkających i pracujących na Wyspach od ponad 5 lat.

Polacy od lat pomagają się rozwijać brytyjskiej gospodarce i że jeśli, tak jak mówi Theresa May, są oni bardzo dla tej gospodarki ważni, to powinni zostać zwolnieni od ponoszenia horrendalnych kosztów za zagwarantowanie sobie możliwości pozostania na Wyspach. - Jeśli Polacy są tak potrzebni Wielkiej Brytanii, to czemu by im nie pomóc zostać Brytyjczykami – czytamy w podsumowaniu petycji.

Petycję podpisało już ponad 29 tysięcy Polaków.

https://petition.parliament.uk/petitions/183860

Brexit - procedura dotychczas...

2017-03-14T10:11:00.001-07:00

Referendum - 23 czerwca 2016

Uprawnionych było 46,5 mln obywateli Wielkiej Brytanii, Irlandii i państw Commonwealthu powyżej 18. roku życia mieszkających w Zjednoczonym Królestwie oraz Brytyjczyków żyjących za granicą krócej niż 15 lat. Polacy na Wyspach nie mieli prawa głosu, chyba że dostali brytyjskie obywatelstwo.

Głosowało 33,5 mln osób, co dało frekwencję 72,2 proc. Za Brexitem opowiedziało się 17,4 mln, a za pozostaniem w Unii Europejskiej - 16,1 mln. Oddano 26 tys. głosów nieważnych.

Sąd Najwyższy - 24 stycznia 2017

Przewodniczący Sądu Najwyższego lord Neuberger stwierdził, że choć generalnie zawieranie i wypowiadanie traktatów międzynarodowych jest prerogatywą rządu, to jeśli uszczuplają one prawa mieszkańców, zgodę musi dać Westminster. W wyroku czytamy, że według ustawy o wspólnotach europejskich z 1972 r. unijne prawo staje się także brytyjskim prawem. Brexit to fundamentalna zmiana ustrojowa, bo odcina źródło tego prawa. A skoro tak, to musi rozpocząć ją parlament.

Izba Gmin - 8 luty 2017

Posłowie w przeważającej liczbie głosów zagłosowali za projektem legislacji pozwalającym premier May na uruchomienie artykułu 50. Traktatu Lizbońskiego. Tym samym wraca on do sali plenarnej w formie przygotowanej przez rząd. Projekt poparło 494 posłów, przeciw było 122. Było to drugie głosowanie nad tym projektem w parlamencie brytyjskim.

Izba Lordów - 1 marca 2017

Głosowanie Izby Lordów dotyczyło zgody parlamentu na rozpoczęcie procedury Brexitu. Wbrew nadziejom rządu, który liczył na przegłosowanie ustawy bez żadnych zmian, poparło ją 358 lordów, a 256 było przeciw.

Poprawki wniesione przez Izbę Lordów dotyczyły dwóch kwiestii:jedna zakłąda wymóg uzyskania zgody obu izb parlamentu na ostateczne warunki opuszczenia Wspólnoty, druga gwarantuje prawa unijnych imigrantów.

Projekt ustawy ponownie zostaje przesłany pod glosowanie do Izby Gmin.

Izba Gmin - 13 marca 2017

Posłowie odrzucili pierwszą z poprawek stosunkiem głosów 335 do 287, drugą – 331 do 286.

Teresa May twierdzi, iż rozpoczęcie negocjacji nastąpi pod koniec marca 2017.