De Bomen door het Bosch

Waarom sport je?

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Thu, 02 Feb 2012 09:30:21 PST

De antwoorden op deze vraag bepalen of je blijft sporten, op gewicht komt/blijft, conditie opbouwt, en gezonder gaat leven. De antwoorden motiveren je om door te gaan in momenten dat je geen zin hebt (want die gaan komen...). Redenen om te sporten:

Je hebt tijd voor jezelf. Sporten kan meditatief werken.
Je kunt niet wachten om eraan te beginnen. Bewegen maakt enthousiast.
Prestatie en plezier zijn even belangrijk.
Je verbrandt caloriën.
Je gaat er goed uit zien.
Je kunt kleding aan in de maat die je wilt.
Je voelt je na het sporten aantrekkelijk, blij, fit, krachtig, en energiek.
Die adrenalinekick is verslavend.
Je raakt je stress kwijt.
Het voelt goed om een voornemen uit te voeren.
Je krijgt complimenten van anderen.
Je kunt zonder schaamte naar het strand, het zwembad, of die reunie.

Heb je aanvullingen op deze lijst?

NASA en de gewichtsloze pen

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Thu, 02 Feb 2012 08:06:16 PST

Video: NASA and The Space Pen

Het gebeurde in de jaren zestig. NASA lanceerde voor het eerst in de geschiedenis bemande raketten. Al gauw ontdekten de astronauten dat pennen onbruikbaar zijn in de ruimte. In een gewichtsloze toestand vloeit de inkt niet naar beneden. NASA besloot om een pen te ontwerpen die ook in de ruimte werkt. De grootste bedrijven van Amerika's industrie werden aangetrokken. Paul Fisher, bekend van het pennenmerk, kreeg de opdracht om de klus te klaren.

Na 2 jaar onderzoek vond hij de oplossing: De Space Pen. Bruikbaar in de ruimte. Maar ook onder water, op nat papier, onder elke schrijfhoek, en onder extreme temperaturen. Kosten: Een slordige $1,5 miljoen dollar.

De Russen, de grootste concurrent in de wedloop, hadden uiteraard hetzelfde probleem. Daarom gebruikten zij potloden...

Conclusie: Je hebt geen geld, budget, of subsidie nodig om een goed project te laten slagen. Wat je nodig hebt zijn creativiteit en passie.

PS. Sommige bronnen melden dat dit een "urband legend" is (een "broodje aap-verhaal"). NASA zou ook potloden hebben gebruikt. Echter, bij het breken van een potloodpunt komt er grafietstof vrij. Brandbaar en zeer gevaarlijk in een gewichtsloze ruimte met electronica.

Fisher zou de Space Pen op eigen initiatief met eigen geld hebben ontwikkeld, om hem daarna door NASA te laten testen. De Russen waren al snel vaste klant.

Hoe dan ook, het blijft een prachtige metafoor dat creativiteit en passie belangrijker zijn dan geld.

Hoe Blijven Goede Voornemens Plakken?

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Sat, 14 Jan 2012 22:00:00 PST

Of vind je goede voornemens maar onzin?

Goede voornemens blijven pas plakken als niets doen geen optie meer is. Als een gewoonte teveel pijn veroorzaakt. Of als een nieuwe gewoonte meer plezier oplevert dan de oude. Alles wat je doet of denkt begint bij deze 2 dingen.

Een goed voornemen heeft de meeste kans als je hem zo concreet mogelijk maakt. Deze blogpost helpt je daarbij.

5 Tips Voor Voorspoed

In de video geeft Anthony Robbins 5 Tips Voor Voorspoed:

Video: Anthony Robbins - 5 Tips Voor Voorspoed

Voed je brein met de juiste dingen.
Zorg voor je lichaam.
Zoek een rolmodel (het leven is te kort om zelf alle fouten te maken!).
Kom in aktie.
Bedenk en besef waarom jij gelukkig bent en werk daar aan.

In het verlengde daarvan...

Stop!

Stop met consumeren van "wereldnieuws". Natuurlijk wil je geïnformeerd blijven. Er is echter een verschil tussen geïnformeerd zijn en over-geïnformeerd zijn. Elke dag 3 gratis kranten en 1 betaalde krant lezen, en 5x per dag 4 nieuwssites doorspitten is duidelijk alleen iets voor journalisten. Wees geïnformeerd over zaken waar je iets aan kunt veranderen.
Stop met TV kijken en gedachtenloos surfen (of kijk bewust alleen naar programma's en websites die je vooraf kiest). Je wint tijd en energie. Gebruik het om iets te creëeren en om waarde toe te voegen. Het geeft je letterlijk controle over het verloop van je dag.
Stop met je slachtofferrol. Problemen kun je niet in 1x oplossen, net zoals je een reis niet in 1 stap kunt voltooien. Het gaat stapje voor stapje. Welke stap ga jij dit jaar (vandaag!) nemen om dichterbij de oplossing te komen? Anders ziet je probleem er volgend jaar precies hetzelfde uit als nu… Dat kan niet de bedoeling zijn.
Stop met zeggen dat je het te druk hebt (Tenzij je het te druk wilt hebben. Stop dan met klagen :)
Stop met jezelf aanpassen aan anderen. Je zult altijd mensen teleurstellen. Als je intenties goed zijn, laat het probleem dan bij de ander liggen. Focus je op jouw unieke talenten om waarde toe te voegen en het verschil te maken. Mensen zullen je er dankbaar voor zijn.

Begin...

Begin met het nemen van genoeg rust. Te weinig slaap zorgt dat je overdag niet goed kunt nadenken. Ik slaap 7-8 uur per nacht, en ik zou het niet willen missen.
Begin met gezond bewegen. Je krijgt een helder hoofd als je goed voor je lichaam zorgt. Je zit lekker in je vel als alles goed doorstroomt. Emotion comes through motion. Zoek een mooie natuurrijke omgeving waar je veel ruimte hebt, zodat je vele uren in de gezonde buitenlucht kunt doorbrengen.
Begin met het opladen van je bioaccu. Hoe gezonder je eet/drinkt, des te meer energie je hebt. Het is zo simpel...
Begin met vergeven. Het werkt bevrijdend. Niet eens altijd voor de ander. Wel voor jezelf. Haat vreet energie en het ketent je. Je kunt je energie veel beter gebruiken in een leven van vrijheid en liefde.
Begin met oefenen in geduld. Het leven is te kort om het te verruïneren met haast en stress.

Heb jij aanvullingen op deze lijst?

PS. In de blogpost Hoe knal je goed door het nieuwe jaar ga ik dieper in op de 5 tips van Anthony Robbins.

Geinspireerd door blogpost Finding Focus van Chris Brogan

Wat Hebben Goede Voornemens Met GPS-navigatie Te Maken?

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Sat, 07 Jan 2012 02:34:23 PST

Je bent op reis. Je hebt dromen, plannen, en goede voornemens. Je wilt iets bereiken met je leven. Een goede voorbereiding is het halve werk. Voor de beeldvorming is GPS-navigatie een prachtige metafoor.

GPS-navigatie maakt het leven avontuurlijk. Je kunt van de weg afwijken, interessante zijpaden nemen, onverwachte dingen ontdekken, en je verdwaald niet. Met GPS-navigatie weet je altijd waar je bent. En, ook al ben je op een vreemde plek, je weet welke richting je op moet om op je bestemming te komen.

Er zijn een aantal overeenkomsten tussen goede voornemens en GPS-navigatie. Ik noem er 8:

1. Een GPS heeft vooraf je eindbestemming nodig

Er gebeurt niets, tenzij je besluit waar je heen wilt. Het is nuttig om te weten wat je huidige positie is, maar zonder eindbestemming kan er geen route worden uitgestippeld. Net als in het leven. Als je vooraf geen goede voornemens, dromen, of plannen hebt, dan werk je nergens naar toe. Dan moet je afwachten waar je uit komt (en daar genoegen mee nemen).

2. Een GPS brengt je naar je eindbestemming zonder gedoe

Natuurlijk is het goed om de route in je hoofd te hebben en een goed richtingsgevoel te ontwikkelen. Maar je hoeft niet alles krampachtig onder controle te houden. Met GPS-navigatie kun je dingen loslaten en ontspannen. Dat kan onderweg verrassend mooie momenten opleveren. De schoonheid van de natuur, een indrukwekkende stad, een adembenemend uitzicht, of een automobilist die jou voorrang geeft.

Zo ook met goede voornemens. Als je weet waar je op uit wilt komen, dan kun je bij de dag leven. En als je een keuze moet maken, dan neem je het besluit zonder zorgen. Je weet immers waar je naar toe moet.

3. Een GPS geeft continue de voortgang aan

Het is altijd prettig om te weten op welke weg je bent, hoever het is naar de volgende afslag, en hoe lang het nog duurt voor je bij je bestemming aankomt. Je hebt overzicht. Zo ook met goede voornemens. Je kunt afmeten of je vandaag op de goede weg bent, en of je iets moet veranderen.

4. Een GPS brengt je terug op de route, als je er vanaf wijkt

Soms, in een onbekende omgeving, neem je de verkeerde afslag. De GPS bestraft je daar niet voor, maar berekent simpelweg een nieuwe route. Zo kom je weer op de goede weg. Zonder goede voornemens weet je niet of je een verkeerde afslag neemt.

5. Een GPS waarschuwt je onderweg

Je krijgt een seintje bij een naderende flitspaal, een gevaarlijk kruispunt, of een spoorwegovergang. Het maakt je alert op wat er gaat komen en het voorkomt ongelukken. Zonder goede voornemens weet je niet welke risico's je onderweg kunt nemen.

6. Een GPS leidt je om blokkades heen

Eén van de betere aanvullingen vind ik mijn "file-kabeltje". Het vangt radiosignalen op met verkeersinformatie. Als er een file op mijn route is, dan berekent de GPS er een route omheen. Het heeft me al heel wat frusterende uren achter het stuur bespaard. Het is prettig om meerdere mogelijkheden te hebben om tot je doel te komen. Zeker als de hoofdweg geblokkeerd is. Zonder goede voornemens heb je alleen de hoofdweg...

7. Een GPS is niet altijd up-to-date

Dat is logisch. Er wordt aan de weg gewerkt, en dan verandert de situatie. TomTom heeft dit gedeeltelijk opgelost met de Map Share-functie. GPS-gebruikers houden elkaar op de hoogte van wegopbrekingen. Het is goed om te leren van anderen die vastlopen. Dan hoef je zelf niet de fouten te maken, en kun je direct de juiste route nemen.

8. Een GPS vereist een investering

Het kost je wat. Afhankelijk van wat je wilt kost het een paar tientjes tot enkele honderden euro's. Maar een GPS betaald zichzelf terug. Zeker als je aan je frustraties, of je verloren (verdwaalde) tijd een uurtarief hangt. Zo ook met goede voornemens. Je zult onderweg dingen moeten opofferen om bij je eindbestemming aan te komen. En eenmaal daar aangekomen zal blijken dat het de investering meer dan waard was.

Hebben goede voornemens nog meer overeenkomsten met GPS-navigatie?

Geinspireerd op blogpost 7 Ways A Life Plan Is Like A GPS System van Michael Hyatt

Hoe Wordt 2012 Een Geweldig Jaar? (7 Redenen)

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 06 Jan 2012 09:15:54 PST

Als ik wist dat morgen de wereld zou vergaan,

dan zou ik vandaag nog een appelboom planten.

- Maarten Luther

Geloof jij in een betere toekomst of zie je de toekomst zwart in? Je toekomstbeeld wordt bepaald door wat je gelooft. Hoopvolle mensen geloven dat het elke dag een stukje beter wordt, omdat ze zich richten op verbetering en ontwikkeling. Bange mensen geloven dat in 2012 de wereld vergaat. De Mayakalender stopt en een zonnestorm zal de aarde vernietigen. Je kunt het niet bewijzen, maar je kunt het wel geloven.

Ik geloof dat je je aandacht en energie het beste kunt richten op dingen waar je invloed op hebt. Je hebt geen invloed op een natuurramp. Wel op het verbeteren van de toekomst. Ik geloof dat 2012 een geweldig jaar wordt. Waarom? Omdat ik onderstaande goede voornemens heb. Ik wil je graag inspireren om zelf aan de slag te gaan.

1. Leer elke dag iets nieuws

Van alles waar je invloed op hebt steekt er één ding met kop en schouders bovenuit: Je vermogen om te leren. Leren = jezelf ontwikkelen. Jezelf ontwikkelen = je mogelijkheden vergroten om waarde toe te voegen (en je inkomen zal volgen). Leren is gezond. Het houdt je hersens fit. En als je gezonde dingen leert, dan zullen je geest, ziel, lichaam, relaties, en levensstijl ook gezonder worden.

Met internet binnen handbereik hoeft leren niet veel te kosten. Alle informatie is vrij toegankelijk. Verdiep je in onderwerpen waar je passie ligt. Zoek mensen die jou een paar stappen voor zijn. Volg hen, gebruik hen als rolmodel, en leer van hen.

Stel jezelf elke avond de vraag: Wat heb ik vandaag geleerd? Als je een antwoord kunt geven, dan was het een geslaagde dag. - André J.C. Bor

Ik ga de opleiding NLP Practitioner volgen. Het is een cadeau aan mezelf. Mijn hart ligt bij coaching en ik ga me verder ontwikkelen in het vakgebied. Het wordt een avontuurlijke ontdekkingsreis, en ik zal er ongetwijfeld over schrijven.

2. Schrijf blogposts en (e-)boeken

Leren wordt pas echt leuk als je je kennis deelt met anderen. De afgelopen jaren heb ik elke week een blogpost gepubliceerd. En daar ga ik in 2012 mee door. De blogposts komen niet uit de lucht vallen. Tijdens het schrijven verdiep ik me in de onderwerpen. Schrijven is voor mij hetzelfde als leren (en bijna als ademen).

Bloggen en schrijven heeft als voordeel dat je in contact komt met andere mensen. Je netwerk wordt groter. Het is fantastisch om met anderen van gedachten te wisselen over interessante onderwerpen.

Op termijn wil ik (e-)boeken gaan schrijven. Ze zullen een verlengstuk zijn van deze blog. En misschien ga ik videoblogs of podcasts maken. Die ideëen moet ik nog uitbroeden.

3. Oefenen in focus

Er zijn zoveel prikkels en informatie om ons heen, dat het belangrijk is om een goed werkend (mentaal) filter te hebben. Ik lees geen kranten, en de TV is al jaren de deur uit. Met een goede focus kun je aanwezig zijn in het Nu! Daar speelt je leven zich af.

Ik ga bewust tijd steken in focus. Het is een vaardigheid die je alleen kunt leren door ermee te oefenen. Het voorkomt dat je je s'avonds afvraagt "Wat heb ik vandaag eigenlijk gedaan?". Ik ga hier (klik) beginnen.

4. Weg doen van onnodige bezittingen

Het afgelopen jaar hebben letterlijk een aantal karrenvrachten spullen verkocht of weggegeven. We hadden het niet meer nodig. Het levert niet alleen ruimte op in huis, maar ook mentaal in je hoofd. Minder bezittingen = minder zorgen. En de ruimte wordt opgevuld door nieuwe creatieve ideëen en inzichten. Dubbel winst dus. We missen niets en we gaan er dit jaar mee door. We beginnen hier (klik).

5. Gezonder bewegen

Ik ga meer bewegen/joggen/fietsen. Ik heb goede loopschoenen aangeschaft. Je krijgt een helder hoofd als je goed voor je lichaam zorgt. Je zit lekker in je vel als je alles goed laat doorstromen. Emotion comes through motion. Ik ben in een mooie natuurrijke omgeving gaan wonen, zodat ik vele uren in de gezonde buitenlucht kan doorbrengen.

6. De auto laten staan

Ik ga dit jaar de auto zoveel mogelijk laten staan (en mijn partner doet mee :) Een auto slurpt niet alleen benzine. Een auto slurpt ook geld (zelfs als hij stil staat). We laten ons graag rijden. En we doen dingen die onafhankelijk zijn van plaats of tijd. Wie weet worden we ooit nog eens autoloos. ;) Dat scheelt per maand honderden euro's, je krijgt meer tijd voor jezelf, en je ontdekt meer verrassende plaatsen dan met de auto. Een voorbeeld van hoe je - met een gezin van 6 kinderen - zonder auto kunt leven staat hier (klik).

7. In en om het huis

Er wachten thuis nog vele klussen, zoals het aanleggen van een terras en het zagen/kloven van omgevallen boomstammen. Het gaat mooi worden (nog mooier!)

Welke goede voornemens heb jij voor 2012?
Waarom gaat 2012 voor jou een fantastisch jaar worden?

Ik wens je een gelukkig en hoopvol 2012!

Hoe Vier Jij Kerst?

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 23 Dec 2011 11:43:20 PST

Over één ding zijn we het snel eens: Een december-feestmaand zonder kerst zou saai zijn. Kerst geeft (bijna) alles waar je als mens behoefte aan hebt. Een mens heeft 6 basisbehoeften:

Zekerheid: Vrede op aarde. Jezus is geboren en de zon komt weer terug.
Verrassing: Cadeau's krijgen.
Relaties/Contact/Liefde: Gezellig samen zijn, lekker eten.
Respect: Aandacht voor elkaar.

Er zijn 2 menselijke behoeften die Kerst niet meelevert...

...5. Geven en 6. Groeien. Uiteraard geef je cadeau's, maar ik bedoel het geven waarbij je niets terug verwacht. En groeien doe je pas als je veel geeft. Om deze behoeften te krijgen moet je zelf in actie komen. En dan wordt Kerst pas echt onvergetelijk!

Anthony Robbins, coach en spreker, begon op zijn 17e met het bezorgen van Thanksgiving-maaltijden aan huis bij arme gezinnen. Hij deed alsof hij alleen maar de bezorger was. Die ervaring veranderde zijn leven. Het groeide uit tot een jaarlijkse happening met de naam The Basket Brigade. Het aantal vrijwilligers groeit nog steeds. Zie hier zijn inspirerende verhaal. En doe er iets mee:

Video: The Basket Brigade - Anthony Robbins

Toegift

Op goede momenten met het hele gezin mag deze klassieker natuurlijk niet ontbreken: The Christmas Carol van Charles Dickens, verfilmt door de Muppets:

Film: Muppet's Christmas Carol

Ik wens jullie geweldige kerstdagen met allen die jullie dierbaar zijn.

Waarom Was 2011 Een Onvergetelijk Jaar?

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 16 Dec 2011 03:06:55 PST

December is de maand waarop je het afgelopen jaar aan je voorbij laat gaan. Er waren goede dingen. En er waren dingen die je liever niet had meegemaakt. Waar slaat de balans naar toe? Was het een goed of een slecht jaar? Is er iets terecht gekomen van je goede voornemens, dromen, en plannen? Hoe dan ook, het is tijd om te vieren dat het een onvergetelijk en leerzaam jaar was.

Ik wil mijn 2011-momenten met je delen, zodat je er inspiratie uit kunt halen.

Informatiedieet / focus

Ik heb dit jaar maximaal 5 kranten gelezen. Veel "wereldnieuws" heb ik niet gevolgd. De TV is al jaren de deur uit. Veel Facebook / Twitter / LinkedIn / Hyves-berichten heb ik niet gelezen. Daardoor kreeg ik veel tijd voor mezelf. Tijd om te focussen. Tijd voor schrijven, voor leren en creëeren, voor leuke dingen doen. Natuurlijk moet je als mens geinformeerd blijven. Bedenk dat je op de hoogte bent als je 5 minuten naar iemand luistert die net een uur de krant heeft gelezen...

Mijn informatiedieet heeft ook geholpen om een positief wereldbeeld te houden. Ik geloof dat je alleen goede en positieve gedachten kunt hebben, als je ze eerst in je brein stopt. Het tegenovergestelde is ook waar. Als je alleen negatieve berichten leest en hoort, dan krijg je alleen negatieve gedachten terug. Ik ontken niet dat er negatief wereldnieuws is. Mijn punt is: Negatief nieuws is altijd voorhanden. En positief nieuws ook. Het is maar net waar je je aandacht op richt. En geloof me, je mentale welzijn wordt gezonder.

Nieuwe leefkeuken

Eén van onze dromen kwam dit jaar uit: We hebben een nieuwe leefkeuken met een houtgestookt fornuis en een zithoek. Ruim 5 maanden hebben we zonder keuken en zonder achterdeur geleefd. Het was een aanslag op ons improvisatievermogen. Pas als je geen keuken meer hebt kom je erachter hoe belangrijk die is. Je huishouden ligt overhoop. Achteraf waren de ontberingen het meer dan waard.

Overbodige spullen opgeruimd

Bij een verbouwing kom je erachter hoeveel (hoe weinig) je eigenlijk nodig hebt. Veel spullen lagen maandenlang ongebruikt in de weg. We hebben een hoeveelheid spullen verkocht en weggegeven die letterlijk een aantal karrenvrachten in beslag namen. Het creëert ruimte. Niet alleen in huis, maar ook mentaal in je hoofd. En het verrassende is dat we de spullen geen moment missen! In 2012 gaan we ermee door. We hebben nog veel minder spullen nodig dan dat we nu hebben. Minder spullen = minder kopzorgen = MEER ontspanning.

Vakantie

Na een aantal avontuurlijke "into the wild" vakanties hadden we dit jaar een ander plan: Een zoektocht naar de bron van het Keltische Christendom. We kwamen uit op het eiland Iona in Schotland. Een indrukwekkende plek met veel geschiedenis. En een uitstekende plek om de Schotse bevolking te leren kennen en hun lokale producten te proeven. :) Schotten zijn heel sociaal, ze zoeken gezelligheid, en ontvangen toeristen met open armen. We hebben er veel over geschreven.

Fitness workout: Boom verwerkt tot haardblokken

De gemeente heeft begin 2011 achter onze achtertuin een dode boom van +/- 25 meter hoog gekapt. Ik heb hem in stronken gezaagd en tot haardblokken gekloofd. Deze activiteit was erg karaktervormend. Ik wilde vaak stoppen, maar door me op kleine stapjes te richten ligt de boom nu als een mooie houtwal onder onze overkapping. Het was een prachtige fitness-workout. Laat de winter maar komen!

PS. Zie blogpost Van boom naar brandhout: Hoe los je grote problemen op?

Thuiswerkplek voor balans prive/werk

Na jaren dagelijks 4 uur reistijd woon/werkverkeer te hebben gehad, kreeg ik de gelegenheid om 2 dagen per week dichter bij huis te werken. Eén dag daarvan werk ik nu thuis. Zodoende kan ik meer tijd thuis doorbrengen met mijn gezin, en ben ik tegelijk productiever voor mijn werk. Lang leve Het Nieuwe Werken.

Elke week een blogpost

Schrijven is voor mij hetzelfde als leren (en bijna als ademen). Afgelopen jaar heb ik elke week een blogpost gepubliceerd. Ze kwamen niet uit de lucht vallen. Tijdens het schrijven verdiep ik me in de onderwerpen. Mijn ontdekkingen deel ik graag met je. En je commentaar en aanvullingen zijn redenen om door te gaan. Dank je wel!

Waarom was 2011 voor jou een onvergetelijk jaar? Welke goede voornemens heb jij gehaald in 2011?

29 Redenen Om Dankbaar Te Zijn

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Sat, 10 Dec 2011 03:35:32 PST

Aan het einde van het jaar ontkom je er niet aan: Je denkt terug aan alle dingen die gebeurt zijn. Met sommige dingen ben je blij. Andere dingen had je liever niet meegemaakt. Voordat je de balans opmaakt of dit een goed of een slecht jaar was, helpt het om eerst een opsomming te maken van alles waar je vandaag dankbaar voor bent. Dit is mijn lijst:

Ik ben vandaag dankbaar voor...

God, de Schepper van het heelal, Gever en Nemer van dit mooie leven.
Mijn vrouw. Haar kameraadschap en wijsheid.
Mijn vrienden en familie.
Mijn katten en hun eigenwijze attitude.
Mijn rustige buren.
Mijn huis. Een droog dak boven mijn hoofd en een plek om te schuilen.
Mijn nieuwe leefkeuken met uitzicht op de bosrand.
Mijn houtkachel en houtfornuis. Bij het maken van vuur realiseer je je dat de natuur alles biedt wat je nodig hebt.
Mijn woonomgeving in het bos. De schoonheid en de rust die de natuur ons geeft.
De groenten en kruiden die in mijn tuin groeien (en die een hoop boodschappengeld besparen!).
Alles bomen en dieren in het bos. Kortom, alles wat leeft.
Dat ik voldoende te eten heb.
Dat ik in een vrij land leef zonder oorlog.
Mijn stel goed werkende hersens.
Mijn baan en inkomen.
Mijn menselijke collega's.
Mijn laptop en draadloze werkplek, zodat ik niet afhankelijk ben van plaats en tijd.
Mijn werkkamer.
Mijn talent om te schrijven.
De mogelijkheden om me te ontwikkelen, en mijn nieuwsigierigheid te voeden.
Dat ik in deze tijd leef met interessante technologische ontwikkelingen, waarin alle informatie vrij beschikbaar is.
Mijn boekenkasten.
Chocolade en caramel.
Bier en wijn.
Old English Marmelade.
Een gezond lichaam.
Mijn OV-kaart, zodat ik mijn reistijd nuttig kan gebruiken (ik heb diploma's gehaald in de trein! en meters boeken gelezen). Zodat ik onderweg inspiratie op kan doen.
Mijn auto, zodat ik (buiten de spits om :) kan gaan en staan waar ik wil.
Mijn warme schapenvacht in de bank.

En zo kan ik nog uren doorgaan...

Waar ben jij vandaag dankbaar voor?

Bouw Je Kampvuur - Bouw Je Netwerk (5 stappen)

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 02 Dec 2011 23:28:17 PST

Sommige mensen krijgen alles voor elkaar. Ze hebben een ideale vriendenkring en zijn geliefd bij veel mensen. Ze hebben een groot netwerk dat hen helpt hun dromen waar te maken. Hoe doen ze dat?

Is netwerken te leren? Ja.
Door iedereen? Ja.
En het is niet eens zo moeilijk…

The consuming fires of Pilgrim (Smaland, Sweden)

Starend in het vuur zie ik het licht. De vlammen zwellen aan en het hout knettert. Het duurde even voor het vuur aan was, maar het is gelukt. Het maken van vuur lijkt veel op het leggen van contact. Volg de volgende 5 stappen:

1. Verschijn bij de vuurplaats

Het klinkt cliché, maar het vuur start niet vanzelf. Vuur maken lukt alleen als je naar een plaats gaat waar vuur gemaakt kan en mag worden. Je moet zelf de eerste stap nemen. En als de eerste stap gezet is, dan volgt de rest vanzelf.

Netwerken doe je niet door thuis op de bank te blijven zitten. Kluizenaars staan er niet om bekend een grote kennissenkring te hebben. Begeef je onder de mensen. Bij voorkeur op plaatsen waar je gelijkgestemden vindt. Dat maakt de volgende stappen makkelijker.

2. Stapel de houtblokken op elkaar / Bereid je voor

Een kruiwagen vol haardblokken in de open haard kruien, en er een brandende lucifer bij houden helpt niet. Je moet klein beginnen. Vuur ontstaat door een combinatie van een vonk, klein licht ontvlambaar materiaal, en zuurstof. Even snel als het vuur ontstaat zal het ook weer uit gaan, mits je de goede voorbereidingen treft.

Zo ook met een eerste kennismaking. Meestal is het niet slim om direct diepzinnige zware onderwerpen aan te snijden. Eerst moet het ijs gebroken worden. Humor (licht ontvlambaar materiaal) is een goede manier. Samen met een ontspannen luchtige houding (zuurstof) en een vonk enthousiasme heb je alle ingrediënten om een gesprek aan te gaan.

Een houtblok brandt niet in zijn eentje. Je moet minstens twee blokken hebben. Ze wakkeren bij elkaar het vuur aan.

Je kunt alle nieuwsmedia gelezen hebben, onverslaanbaar zijn met Triviant, en alle feiten kennen om over te praten. Maar contact leggen wordt pas echt interessant als je overeenkomsten zoekt met de ander. Als je inlevingsvermogen ontwikkelt om de passies van de ander te ontdekken. Dan kom je snel tot waardevolle gesprekken die het hart raken.

Inlevingsvermogen ontwikkel je door vragen te stellen. Het getuigt van intelligentie als je een vraag stelt. Je laat zien dat je geïnteresseerd en leergierig bent. Met vragen stellen groeit je wereldbeeld, je persoonlijkheid, en je kennis. Veel mensen denken dat vragen stellen dom is. Dat is een domme gedachte… Bedenk dus, voordat je een gesprek begint, een aantal vragen.

Op de middeleeuwse bruiloft van Mark & Renske

3. Maak het vuur aan / Communiceer

Steek het licht ontvlambare materiaal aan met een lucifer. Blijf het vuur voeren met nieuw licht ontvlambaar materiaal. Zorg ervoor dat het vuur bij de iets grotere stukken hout komt. Ga net zolang door met voeren tot het vuur uit zichzelf groter wordt.

Start het gesprek. Veel mensen vinden dit de moeilijkste drempel. En dat is het ook als je de bovenstaande 2 stappen niet genomen hebt. Realiseer dat je deze stap eindeloos kunt oefenen en herhalen. Zoveel mensen als er op de aardbol rondlopen, zoveel kansen zijn er.

Begin met een oppervlakkig onderwerp. Iets dat je opvalt, iets dat je in de ander herkent, of iets wat er op dat moment gebeurt. Blijf op hetzelfde niveau als je gesprekspartner. Probeer achter gezamenlijke interesses te komen.

4. Hou het vuur aan

Elk kind dat wel eens stiekem fikkie heeft gestookt weet het (en elke volwassene die de kolen-barbeque aansteekt ook): Blazen in gloeiend as heeft iets magisch. Als er genoeg hitte is, maar het vuur dreigt uit te gaan: Blaas! De as leeft op, wordt roodgloeiend, en laat half verkoold materiaal weer opvlammen. De grotere toevoer van zuurstof jaagt het vuur aan.

Als een gesprek dood dreigt te vallen: Stel een vraag! Mensen zijn blij als iemand interesse in hen toont. Het jaagt hun enthousiasme aan. Andersom, als je alleen maar over jezelf en je eigen wereld praat, dan zullen mensen snel verveeld raken. Het vuur van het gesprek dooft.

Realiseer je dat een dood vallend gesprek geen afwijzing is. Misschien praat je met iemand waarmee je niet op één lijn zit. So be it. Je kunt je tijd en energie beter aan iemand anders besteden.

5. Gooi grotere blokken op het vuur

Het duurt een minuut of 10 voordat haardblokken echt branden. Maar dan gaan ze ook door tot ze verkoold zijn. Afhankelijk van hoe hard en dicht het hout is kan dat zomaar een paar uur duren. En als je de volgende dag terug komt, dan heb je kans dat er nog genoeg hitte in de as aanwezig is om het vuur versneld weer aan te maken.

Zo ook met een goed gesprek. Als het eenmaal op gang is kun je de diepte in. Je zult praten over dingen die elkaar interesseren, en je zult de echte persoon in de ander leren kennen door over dingen te praten waar zijn of haar passie ligt. Als je elkaar later weer tegen komt, dan heb je weinig moeite om het gesprek voort te zetten.

Vraag: Hoe neem jij de drempel om een gesprek te starten?

Je Mag Boos Worden (3 redenen)

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Wed, 30 Nov 2011 07:01:41 PST

Laatst vroeg iemand me "Wanneer ben jij voor het laatst boos geweest?". Ik kon het niet precies vertellen. Ik ben niet het type dat snel boos word, of zich boos laat maken. Er zijn maar weinig mensen die mij ooit boos hebben gezien. Er moet veel gebeuren. En als het gebeurt, dan barst de bom...

Ik ben er klaar mee. Het heeft even geduurd, maar ik heb me voorgenomen om minder emoties op te kroppen. Als je me in het dagelijks leven kent, dan loop je voortaan het risico om getuige te zijn van een stevige donderbui. Ik beloof het je...

Is boos worden een slechte eigenschap?

In je kindertijd wordt bepaald hoe je met emoties omgaat. Bij mij stond sociaal zijn centraal. Heb je naaste lief als jezelf. Er was geen ruimte voor egoïsme. Die houding vormde mijn zelfbeheersing. En het is goed als je als kind jezelf leert beheersen. Dan blijf je de situatie meester. Dan blijf je nadenken. Dan zie je oplossingen en mogelijkheden.

Op de één of andere manier heb ik boos worden leren koppelen aan egoïsme. Als je boos wordt, dan denk je alleen aan jezelf en vergeet je de ander. Maar is dat wel waar?

Nee dus! Je boosheid inhouden en alles bedekken met de mantel der liefde leidt naar een schijnheilige wereld. Het is een pleister op een etterende wond. Het is de vijand van eerlijkheid en oprechtheid. Het creeert afstand, want niemand leert elkaar echt kennen. Problemen worden genegeerd. Confrontaties worden vermeden. En doorbraken naar oplossingen blijven uit.

Boos worden is niet aardig, maar wel eerlijk! 3 redenen om je tanden te laten zien:

1 Boosheid geeft energie om bedreigingen te weerstaan

Boze mensen nemen het niet langer. Ze gaan iets recht zetten. Ze roepen een halt toe aan onrechtvaardigheid, en ze verdedigen zich tegen een aanvaller. Boze mensen staan in vuur en vlam! En dat is nodig. Bij een bedreiging is boosheid de aanjager om de confrontatie aan te gaan. Zonder boosheid blijf je zitten en nadenken. En er zal niets veranderen. Boosheid is de vonk die passieve mensen aanzet tot actie.

2 Boosheid helpt je om grenzen te stellen

Als je boos bent, dan weet je dat er zojuist iemand over je grenzen is gegaan. Je grenzen bepalen je gevoel voor wat goed of slecht is. En je voelt de drang om er iets aan te doen. Nu!

Als je boos wordt, loop je het risico dat je al het andere vergeet. In het moment kan het omslaan in razende woede. Ga nooit met oogkleppen en een rode waas de confontatie aan. Je zult dingen doen waar je later spijt van krijgt. Stel jezelf eerst de volgende twee vragen:

Waarom werden mijn grenzen zojuist overschreden?
Wat moet er gebeuren om dat recht te zetten?

Nu heb je een beter beeld van het probleem en van de oplossing. Boosheid geeft de energie om de oplossing af te dwingen.

3 Boosheid laat anderen zien dat je het serieus meent

Pure boosheid laat zien dat je de confrontatie aangaat en dat het menes is. Dat je in het conflict stapt, en dat mensen rekening met je moeten houden. Je bent bereid om schrammen, builen, breuken, of wonden op te lopen, en je zult er alles aan doen om je te verdedigen.

Boze mensen bluffen niet. Mensen die wel bluffen, trekken zich terug bij een confrontatie met echte boosheid.

Boosheid is een goede slaaf, maar een slechte meester

Boosheid moet altijd een hoger doel dienen. Boosheid moet in dienst staan van je normen en waarden, je grenzen, je familie, je vrienden, en je gemeenschap. Mensen zonder reden bang maken door boos te worden heet pesten. Dat doen kinderen.

Oefen in zelfbeheersing, zodat je tijdens een conflict het hogere doel in de gaten houdt en naar de oplossing toe werkt. Anders bestaat het gevaar dat je plezier krijgt in het conflict zelf. Dat brengt alleen maar onnodige schade toe.

Heb jij nog meer redenen om eens goed boos te worden?

Wanneer ben jij voor het laatst boos geweest? Wat heb je daarvan geleerd?

Geïnspireerd door Stepcase Lifehack - Three Reasons Why Anger Is Your Friend

Rijkdom Gaat Niet Voorbij Drie Generaties

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Sat, 26 Nov 2011 08:58:51 PST

Er zijn mensen die geen last hebben van de financiële crisis. Zij hebben nergens te kort aan. Vandaag niet, en morgen ook niet. Ze verzamelen geen vermogen, maar zetten zich in om waarde toe te voegen. Wat je zaait zul je oogsten. Als het geld vandaag op is, dan is er morgen weer een nieuwe dag met nieuwe mogelijkheden.

Je hebt pas last van een financiële crisis (welke dan ook) als je denkt dat het alleen om geld gaat. Als je geld hebt, maar geen waarde toevoegt, dan groeit je vermogen niet. Dan komt er een dag dat je geld op is. Ken je het blubberende geluid van een leeglopend afvoerputje...?

Het jaar 1950

De tweede wereldoorlog is afgelopen, maar het land ligt in puin. De wederopbouw is in volle gang. Mensen hebben weer hoop voor de toekomst. Hoop op een normaal en rustig leven.

Cornelis is havenarbeider. Hij brengt scheepslading aan en van boord. Je ziet hem lopen over de loopplank tussen wal en schip. Een grote zak graan of een gewichtig vat wijn op zijn schouders. Zijn vader deed dit ook. Geld voor school was er niet, en elke cent was belangrijk. Daarom ging hij al vroeg mee naar de haven.

Hij werkt hard en maakt lange dagen voor een mager loon. Het valt niet mee. Maar wat moet hij anders? Cornelis wil dat zijn kinderen het beter zullen hebben dan hij, dus hij gaat door...

Het jaar 1985

Kees komt net van school. Fluitend doorliep hij alle klassen. Het halen van zijn HBO-diploma was een eitje. Het geeft veel mogelijkheden om aan de slag te gaan. Werkgevers zitten op hem te wachten. Hij kan kiezen, en kiest een baan als financieel adviseur bij een bank. Hij hoeft niet hard te werken voor zijn salaris. Het is al drie keer zoveel als wat zijn vader ooit per maand verdiende in de haven. En dit is nog maar het begin. Kees groeit uit tot bankdirecteur.

Van huis uit weet hij met geld om te gaan. Zijn ouders leerde hem wat de schaarste en de waarde ervan is. Doordat zijn vader heel zijn leven hard heeft gewerkt kon Kees studeren. Zijn pensioen en de studie voor zijn kinderen zijn verzekerd. Het maakt niet uit welke universiteit of studierichting ze zullen kiezen. Privéles misschien?

Het jaar 2005

Robin zit op de universiteit in Leiden. Hij studeert rechten. Niet direct iets waar hij warm voor loopt, maar je moet wat. Hij weet nog niet precies wat hij met zijn leven aan moet. En dat is niet erg. Hij neemt actief deel aan het studentenleven. Feesten tot diep in de nacht, en uitslapen tot na de middag. Weinig tijd om te studeren, maar daar ligt niemand wakker van. Zijn ouders zijn rijk. Zijn vader is bankdirecteur en betaalt zijn studie. Over 5 jaar hoeft hij pas resultaten te laten zien. Dat duurt nog lang.

Robin is intelligent. Hij zou het ver kunnen schoppen. Er is echter weinig wat hem uitdaagt of motiveert. En dat hoeft ook niet. Het vermogen van zijn ouders is straks voor hem. Hij kan uitgeven wat hij wil, en daar hoeft hij niets voor te doen.

Het jaar 2030

Nathalie werkt in de fabriek. Ze heeft hersens genoeg voor een hogere functie, maar geld voor studeren was er niet. Ooit was de familie rijk, maar haar ouders gaven meer uit dan ze binnen kregen. Nu is elke eurocent belangrijk. Daarom ging ze al vroeg werken.

Ze werkt hard en maakt lange dagen voor een mager loon. Het valt niet mee. Maar wat moet ze anders? Ze wil dat haar kinderen het beter zullen hebben dan haar, dus ze gaat door...

Aan de muur hangt een oude vergeelde foto. Een haventafereel uit de jaren 50 van de vorige eeuw. Een man loopt over de loopplank met een grote zak graan op zijn rug. Zijn verweerde gezicht trekt een grimas onder het gewicht. Met zijn hand tikt hij een saluut tegen de rand van zijn pet. De enige herinnering aan haar overgrootvader...

Conclusie

Door de eeuwen heen blijkt steeds opnieuw dat (familie)rijkdom vergaat na de derde generatie, omdat die generatie het geld in de schoot geworpen krijgt. Ze hoeven er niets voor te doen, en dus leren ze ook niet om ervoor te werken. Een mens is geneigd om achterover te leunen als alles voor de wind gaat. Hun kinderen, de vierde generatie, zijn letterlijk het kind van de rekening. En de cyclus begint weer opnieuw.

Vraag: Wat ga jij vandaag doen om waarde toe te voegen?

Titel blogpost: Chinees gezegde

Hoe Kloof Je Een Dikke Boomstronk?

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Wed, 30 Nov 2011 07:00:16 PST

Rodney Matthews - On a storytellers night

De winter komt eraan. Voor veel mensen de grootste nachtmerrie. Winter betekent weinig zonlicht en veel kou. Als je niet naar een zonovergoten oord vertrekt, dan kun je maar beter je voorzorgsmaatregelen nemen. Het vuur en de warmte van een hoog opgestookte eigen! haard maakt veel goed.

Het origineel van deze post is gepubliceerd op blog De Oude Wijze. Lees hier verder>>

Laat Het Monster In Je Los

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 04 Nov 2011 07:30:00 PDT

Hitler deed het met de nazi's. Caesar deed het in de arena's. Middeleeuwse vorsten deden het op het marktplein. Dictators doen het nog steeds, evenals hooligans in voetbal stadions.

Ze beheersen de manier om individuele personen om te vormen tot een massa. Een massa die bloeddorstiger is dan een troep hyena's, schreeuwend om geweld en sensatie. Terwijl, als je één persoon in die massa spreekt, dan doet die geen vlieg kwaad. Hoe is dat nou mogelijk?

Natuurlijk, wij zijn Europeanen hoor ik je zeggen. Wij zijn individualistisch en laten ons niet zomaar meeslepen in een massahysterie. Wij blijven nuchter… Sinds kort ben ik daar niet meer zo zeker van.

Het Experiment

Derren Brown, een Engelse illusionist, uitstekend performer van magische illusies, en sceptisch over mensen die beweren bovennatuurlijke krachten te bezitten, deed een experiment met massagedrag: Een gameshow met het publiek in de hoofdrol. Met zijn grote naam als entertainer waren de tickets in mum van tijd uitverkocht. Over de inhoud van de show vertelde hij vooraf niets.

In de volle theaterzaal wordt op een groot scherm een nietsvermoedende man gevolgd met verborgen camera's. De man is omringd door acteurs, maar dat weet hij niet. Derren geeft steeds 2 mogelijke scenario's die de man zou kunnen overkomen. Een leuke of een nare gebeurtenis. De zaal mag kiezen, en het gebeurt direct. Naarmate de avond vordert worden de gebeurtenissen steeds leuker of gemener.

Iedereen in de zaal krijgt een wit masker en een eigen afstandsbediening met stemknoppen. Daardoor wordt iedereen anoniem. Wat zou jij doen als je geen individuele verantwoordelijkheid draagt, en niet meer wordt afgerekend op je keuzes en daden?

Het publiek weet niet dat de gevolgde man ook een acteur is. Hij zit in het complot. Het experiment gaat namelijk niet om de man, maar om het publiek. Hoever laat je je als individu meeslepen in de grote massa? Wat als die massa compleet andere keuzes zou maken als jij?

Laat je het monster los? Of laat je het monster vrij?

Ik zou zeggen: Ga er goed voor zitten en kijk mee. Het experiment begint nu...

PS. Als je deze blog via e-mail leest, dan wordt de film niet bijgesloten. Klik hier om hem te zien.

Het Geheim Van Ongestoord Schrijven

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 28 Oct 2011 09:08:51 PDT

Iona (Schotland), Martyr's Bay. Ideale schrijfplek
waar je niet door bijzaken afgeleid wilt worden.

In een wereld waar iedere dag nieuwe mogelijkheden opduiken, ontbreekt het je vaak aan één ding: Focus. Hoe meer projecten je begint, hoe minder je er af krijgt. Hoe zet je je gedachten op 1 ding tegelijk? Alleen op datgene wat voor je ligt, zonder dat je wordt afgeleid?

Schrijvers, bloggers, en auteurs weten het als geen ander. Stel, je hebt een idee voor een goed verhaal, en je opent je teksteditor. Voor je het weet ben je met tekst- en pagina-opmaak bezig, en niet met schrijven.

Elke eerste versie van een teksteditor bezat reeds alle nodige mogelijkheden om te kunnen schrijven. Nieuwe versies brachten dozijnen toeters en bellen mee, maar wat voegden ze toe aan het hoofddoel? Schrijven is voor nu, opmaak is voor later.

ZenWare

De laatste jaren duikt er een nieuwe software categorie op: ZenWare. De software is veelal fullscreen met een overzichtelijk en opgeruimd uiterlijk. Het blokkeert elke vorm van afleiding, zodat de gebruiker zich op 1 ding tegelijk kan concentreren. Meldingen van andere programma's worden (tijdelijk) geblokkeerd, en onnodige overbodige mogelijkheden zijn er niet.

Want om te kunnen schrijven heb je alleen jezelf nodig, je woorden, en een leeg scherm.

WriteMonkey

WriteMonkey. Minimalistische teksteditor met veel mogelijkheden

Sinds enkele maanden ben ik laaiend enthousiast over WriteMonkey. Een fullscreen teksteditor voor schrijvers, bloggers, en auteurs. Het ziet eruit als zonwerend glas over je bureaublad, zonder window of menubalken. Het heeft geen mogelijkheden voor tekstopmaak of om pagina's te publiceren. Bedenk dat Schrijven en Publiceren 2 verschillende dingen zijn. Schrijven is voor nu, opmaak en publiceren is voor later.

Het lijkt alsof WriteMonkey weinig kan, maar schijn bedriegt. WriteMonkey heeft veel mogelijkheden onder de motorkap. Stuk voor stuk erop gericht om je tekst "uit je hoofd, op papier" te krijgen. Eigenlijk is het te veel om op te noemen. En vooral: Het is GRATIS!

Als je net als mij van mooie bureaublad achtergronden houdt, dan is WriteMonkey ideaal. Je blijft de achtergrond zien tijdens het schrijven. Het brengt mij sneller in de stemming, ook als de plek waar ik ben niet inspirerend is. Heb je er niets mee, dan zet je de doorschijningsfactor (opacity) op 0%. Je kunt je eigen achtergrondkleur kiezen.
Alle mogelijkheden in WriteMonkey hebben een sneltoets of toetscombinatie. Het programma is volledig te bedienen vanaf het toetsenbord. Erg handig, want je bent aan het schrijven, dus je handen zweven er toch al boven! De muis is niet nodig. Het helpscherm onder F1 is overzichtelijk. Binnen no-time ken je de toetscombinaties uit je hoofd.
Elk document heeft een repository (tijdelijke opslagplaats of kladblok). Je kunt erin brainstormen, je gedachten en ideeën (voor later) dumpen, en de hoofdlijnen van je artikel of hoofdstuk neerzetten. Zo kun je alinea voor alinea in detail uitwerken, terwijl je in de repository het totaaloverzicht houdt.
Met handige filtermogelijkheden heb je alleen de tekst waar je mee bezig bent in beeld. Bij een groot document kun je een filter zetten op een hoofdstuk, een paragraaf, een alinea, of een blok geselecteerde tekst. De rest van de tekst "is even niet zichtbaar". Zo hou je je aandacht bij het onderwerp, en hoef je niet ellenlang te scrollen of te zoeken.
WriteMonkey slaat alleen platte txt-bestanden op. De tekst en de repository komen in één bestand. Doordat er geen speciale opmaak is, zijn de bestanden uitwisselbaar met andere teksteditors.
Je kunt gebruik maken van de MarkDown-syntax. Dit is een tekstopmaak-notatie, waarbij de aandacht op het schrijven gericht blijft. Naderhand kan de platte tekst met minimale inspanning als HTML- of RTF-tekst (Rich Text Format) gepubliceerd worden. Bijvoorbeeld:
- *Tekst* wordt vet bij publicatie.
- _Tekst_ wordt schuin gedrukt bij publicatie.
- __Tekst__ wordt onderstreept bij publicatie.
- Regels beginnend met -, +, of * worden opsommingstekens.
- Regels beginnend met een cijfer worden genummerde lijsten.
- Regels beginnend met > worden quotes.
- # Tekst wordt kopregel 1e niveau.
- ## Tekst wordt subkopregel 2e niveau.
- etc.
Tijdens het schrijven is de informatiebalk niet zichtbaar. Hij verschijnt pas als je stopt met typen. Je kunt zelf bepalen wat je te zien krijgt:
1. Indicator hoofdtekst / repository
2. Bestandsnaam.
3. Aantal woorden in het document. Voor artikelen die een maximum aantal woorden mogen hebben.
4. Aantal geschreven woorden per dag. Als je een minimum aantal woorden per dag wilt schrijven.
5. Tijd.
6. Timer/stopwatch. Als je een minimaal aantal minuten/uren per dag wilt schrijven.

Video: Retro typing from mirl on Vimeo.

Voor de ultieme schrijfervaring kun je type-machine geluiden aanzetten (zie bovenstaande video). Gek genoeg leidt het ritmische geluid niet af, maar brengt het je gedachten in een flow.

Voor extreme type-machine liefhebbers is er de type-machine-mode. De cursor blijft dan in het midden van het scherm staan, en de tekst (het papier) schuift tijdens het schrijven van rechts naar links. :-)

WriteMonkey komt in een ZIP-bestand, hoeft niet geinstalleerd te worden, en maakt geen gebruik van het Windows register. Na het uitpakken werkt het direct, ook vanaf een USB-stick. Zo kun je het overal mee naar toe nemen.
De Nederlandse spellingscontrole controleert niet tijdens het schrijven (dat leidt alleen maar af), maar achteraf met 1 druk op de knop.

Vraag: Welke teksteditor gebruik jij het liefst? En waarom?

Misschien Wel, Misschien Niet. We Zullen Zien...

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Sat, 22 Oct 2011 13:22:44 PDT

Westkust Iona (Schotland)

Op een kleine boerderij in een uitgestrekt weidelandschap leeft een oude boer. Hij heeft één zoon, en die doet het meeste werk. Even verderop woont een oude buurman. Die heeft ook één zoon.

Op een dag ontsnapt het paard van de boerderij. De buurman ziet het en roept "O wat erg! Hoe kun je zonder paard?! Je werk op de boerderij zal nu veel zwaarder worden!". De oude boer zegt "Misschien wel, misschien niet. We zullen zien...".

De volgende dag komt het paard terug. Het galoppeert aan het hoofd van een kudde wilde paarden. De buurman ziet het en roept "O wat geweldig! Nu heb je zoveel paarden dat je tussen de middag al klaar bent. Je gaat in weelde leven". De oude boer zegt "Misschien wel, misschien niet. We zullen zien...".

De volgende dag valt zijn zoon van een wild paard en breekt zijn been. De buurman ziet het en roept "O wat erg! Nu heb je twee dagtaken! Je moet al het werk zelf doen, en je moet je zoon verzorgen". De oude boer zegt "Misschien wel, misschien niet. We zullen zien...".

De volgende dag komen de officieren van de koning langs de boerderijen. Ze nemen alle gezonde sterke mannen mee om te vechten in een verre oorlog. De buurman kijkt zijn wegmarcherende zoon na en zegt "Wat een geluk dat jouw zoon invalide is." De oude boer zegt "Misschien wel, misschien niet. We zullen zien...".

Moraal van het verhaal

Het gaat er niet om wat er gebeurt.
Het gaat erom wat je ermee doet.

Vraag: Welke omstandigheden heb jij meegemaakt die positief werden door ze anders te bekijken?

Bron: Een oud Taoïstisch verhaal

Je Computer Frusterend Langzaam En Tijdverslindend?

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 14 Oct 2011 06:30:02 PDT

Fingertips is de oplossing.

Herken je het volgende scenario? "Even snel" iets achter de computer doen loopt vaak uit op uren werk. De wachtmomenten en kleine onderbrekingen zijn een bron van ergernis en frustratie.

Waar is dat document? Waarom moet je steeds door al die mappen heen bladeren? Waarom klik je altijd net naast het programma dat je wilt opstarten? Waar is die favoriet naar die website of dat artikel?

Uiteindelijk heb je niet wat je wilde. Je tijd is voorbij en je energie op. Totdat je jezelf afvraagt of het slimmer kan...

Zelden maakte een programma zijn beloftes zo waar als Fingertips. Zo klein als het programma is, zo groot is de belofte van veel tijdwinst, en het uit handen nemen van bijzaken die afleiden. Om niet te spreken van de prijs: Gratis...

Inmiddels zit Fingertips zo in mijn systeem verweven, dat ik kwaad zou worden als iemand het zou stelen. Tijdwinst? Ik durf te stellen dat het 40% nadert. Wat een gemiddelde computergebruiker in een uur doet, doe je met Fingertips in 40 minuten. Hoe kan dat?

Met Fingertips heb je je documenten, mappen, programma's, en favoriete websites binnen enkele toetsaanslagen/seconden in beeld, zonder dat je ernaar hebt gezocht. Waar je ook mee bezig bent, je kunt ermee doorgaan zonder onderbreking. Weg frustraties.

Een muis is tijdrovend

Heb je er wel eens over nagedacht hoe tijdrovend een muis is? Veel computer-handelingen doe je onbewust. En een muis werkt goed voor handelingen die je niet vaak doet.

Maar een muis is de grootste vertragende factor voor dagelijkse dingen als verwerken van e-mail, zoeken naar documenten, openen van programma's, en surfen naar veel bezochte websites. Een muis neemt je ogen, je brein, je armen, en je handen in beslag. Je bent letterlijk gebonden aan één handeling. En die kost je al je tijd en energie.

Vingers hebben een eigen geheugen

Als je blind kunt typen, dan weet je wat ik bedoel. Je ogen kijken naar het beeldscherm, en je houdt je gedachten bij wat je schrijft of doet. Je hoeft niet na te denken over waar de toetsen zitten. Dat weten je vingers zelf.

Knoppen en menu-keuzes kun je vaak bedienen met een toetscombinatie (een toets in combatie met Alt, Ctrl, en/of Shift). Het gebruik van toetscombinaties geeft je zo'n 40% tijdwinst op een muis. Als je zelf het toetsenbord veel gebruikt, en je ziet anderen met een muis stoeien, dan zie je het verschil.

Hoe werkt Fingertips?

De Fingertips window

Met de toetscombinatie Ctrl + ` popt de Fingertips window op.
Type een Fingertips commando (Fingertips vult tijdens het typen zelf aan, zodat je vaak met een paar letters al klaar bent).
En geef Enter. Dat is alles...

Fingertips heeft veel voorgeprogrammeerde commando's, en je kunt ze erg gemakkelijk zelf toevoegen. Een paar voorbeelden:

out = Microsoft Outlook
ie = Internet Explorer (ik heb "gc" voor Google Chrome)
mw = Microsoft Word
md = Open map Mijn Documenten
ma = Open map Mijn Afbeeldingen
ddk = Mijn 30 Dagen Kooplijst (MS Access Database).
sd = ShutDown computer
Fingertips maakt automatisch commando's van je Windows-favorieten en je Start Menu programma's. Zo heb je je favoriete websites en programma's letterlijk onder je vingertoppen.

Fingertype

Fingertips overstijgt zichzelf met de functie Fingertype. Fingertype neemt het intypen van veel gebruikte teksten van je over. Hoe werkt dat?

Je slaat een veel gebruikte tekst op in Fingertips onder een zelf bedacht sleutelwoord. Als je daarna ergens in Windows het sleutelwoord intypt, dan vervangt Fingertips het door de opgeslagen tekst.

Een paar van mijn voorbeelden:

Als iemand jarig is, dan type ik het sleutelwoord "gmjv" op Hyves, Facebook, Twitter, etc. Dit wordt vervangen door "Gefeliciteerd met je verjaardag!". Ik heb ook een sleutelwoord hbty...
vg = mijn mailondertiteling:

Vriendelijke groeten,
André J.C. Bor

Blog http://www.andrebor.nl
Twitter http://www.twitter.com/andrejcbor

mwl = http://www.andrebor.nl (Mijn WebLog).
dd = Invoegen huidige datum op cursorpositie.
ddt = Invoegen huidige datum/tijd op cursor.

Tips

Je kunt ook parameters aan een commando meegeven. Bijvoorbeeld:

g Zoekopdracht = Internetbrowser wordt gestart, surft naar www.google.nl, en geeft Zoekopdracht.
tren Engels woord = Surft naar www.mijnwoordenboek.nl en vertaalt Engels woord van Engels naar Nederlands.
trne Nederlands woord = Surft naar www.mijnwoordenboek.nl en vertaalt Nederlands woord van Nederlands naar Engels.
Maak van je documentnamen een commando. Dan worden ze rechtstreeks opgestart met het bijbehorende programma.
Als je de takenlijst van Outlook gebruikt, dan kun je vanuit Fingertips taken toevoegen aan Outlook.
Scripting/macro's. Reeksen veelgebruikte toetsaanslagen kun je met 1 commando uitvoeren. Met 1 sleutelwoord laat je je computer al het repeterende werk voor je doen.
Tekst van het klembord plakken zonder opmaak. De tekst krijgt dan de opmaak van je document. Geniale functie! Het scheelt je veel geklunkel met tekstopmaak.
Een ingebouwde rekenmachine voor het snellere rekenwerk. Typ de berekening en klaar.
En nog veel meer…

Een kind kan de was doen

Je hoeft geen gevorderde gebruiker te zijn. Alleen maar iemand die veel waarde hecht aan zijn of haar tijd, en daar graag effectief mee omgaat. Door Fingertips veel terugkerende taken voor je te laten uitvoeren, hou je zelf tijd en aandacht over voor creatieve nieuwe dingen.

Vraag: Heb jij manieren om slimmer te werken? Wat kan er verbeterd worden?

Interessante links

Download Fingertips hier: http://www.getfingertips.com/
Patrick Mackaaij heeft hier een uitgebreide Fingertips handleiding geschreven.

De laatste dag van mijn leven

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 25 Nov 2011 09:13:50 PST

Op woensdag 5 oktober 2011 is Steve Jobs overleden. In april 2011 schreef ik zijn inspirerende levensverhaal. Een verhaal dat het waard is om nogmaals te publiceren:

Als vandaag de laatste dag van mijn leven zou zijn,

zou ik dan willen doen wat ik vandaag ga doen?

Steve Jobs, de man achter Apple, stelt zichzelf deze vraag elke morgen als hij voor de spiegel staat. En gezien de wereldveroverende producten van het bedrijf, wordt die vraag niet aan dovemansoren gesteld.

Zijn - soms extreme - kijk op het leven is niet zonder reden. Armoede, rijkdom, winst, verlies, leven, en bijna-dood. Hij heeft het allemaal meegemaakt. Het heeft ertoe geleidt dat hij een grote inspiratiebron en een lichtend voorbeeld is voor velen.

Als je vandaag een stap voorwaarts kunt doen, waarom dan wachten tot morgen? Want wie zegt dat er een morgen voor je zal zijn?

Verspil je tijd niet door het leven van iemand anders te leven

In 2005 gaf hij een inspirerende toespraak aan studenten van de Stanford universiteit. Een korte samenvatting:

Toen ik 17 was las ik een quote die ongeveer als volgt ging:

Als je elke dag leeft alsof het je laatste is,
dan komt er een dag dat je gelijk krijgt.

Het maakte indruk op me. En sinds die tijd, in de afgelopen 33 jaar, kijk ik elke morgen in de spiegel en vraag aan mezelf: Als vandaag de laatste dag van mijn leven zou zijn, zou ik dan willen doen wat ik vandaag ga doen? En als het antwoord te vaak "Nee" is voor teveel dagen op een rij, dan weet ik dat ik iets moet veranderen.

Beseffen dat ik binnenkort zou kunnen sterven, is het belangrijkste wat ik heb ontdekt bij het maken van de grote beslissingen in het leven. Omdat bijna alles - alle verwachtingen van anderen, alle trots, alle angst voor gêne of falen - deze dingen vallen in het niet bij het aanzicht van de dood. Alleen achterlatend wat echt belangrijk is.

Beseffen dat je sterfelijk bent, is de beste manier die ik ken om de val te ontlopen, van te denken dat je iets te verliezen hebt. Je bent al naakt. Er is geen reden om niet je hart te volgen.

Je tijd is gelimiteerd, dus verspil het niet
door het leven van iemand anders te leven.

Video: Commencement speech van Steve Jobs -
How to live before you die (15 min)

In de toespraak vertelt Steve Jobs drie verhalen uit zijn persoonlijke leven:

Verbindt de punten

Steve is een vroege schoolverlater. Als baby werd hij geadopteerd. Dat leidt ertoe dat hij moeilijk kan aarden en wortelen. In zijn zoektocht naar de zin van het leven leeft hij van statiegeldflessen en eet maaltijden bij liefdadigheids instellingen. Ondanks alles heeft hij het vertrouwen dat het ooit allemaal goed zal komen.

Hij gaat Calligrafie studeren. Voor de zeventiger jaren een ogenschijnlijk nutteloze aktie. Hij weet zelf ook nog niet wat hij ermee wil. Zijn passie ligt gewoon bij grafisch ontwerpen en hij volgt zijn hart. De studie zal het fundament worden voor de eerste lettertypen op de Apple Macintosh (1984), en later ook voor Microsoft Windows. Je kunt rustig stellen dat Steve Jobs de geestelijk vader is van de grafische gebruikers interface van Personal Computers.

Pas achteraf, als je alle punten met elkaar verbindt, zie je hoe de afbeelding eruit ziet.

Liefde en verlies (Don't settle)

Op 30-jarige leeftijd wordt Steve ontslagen bij Apple wegens een verschil van visie met het mede-management. Hij staat weer op straat.

Hij start het bedrijf Pixar en gaat zich bezig houden met grafische animaties. In dezelfde tijd leert hij zijn vrouw kennen en daar is hij tot vandaag erg gelukkig mee. Dat had niet gebeurt als hij bij Apple was blijven werken. Achteraf, zegt hij, was zijn ontslag het beste wat hem kon overkomen.

Later wordt Pixar opgekocht door Apple (het vormt tegenwoordig het grafische hart van de Apple-software) en zo komt Steve weer terug bij zijn eerste liefde.

De dood

In 2004 wordt er bij Steve kanker geconstateerd. Hij heeft volgens de dokter nog 3-6 maanden te leven. Hij krijgt het advies om zijn zaken te gaan regelen en afscheid te nemen.

De uitslag van een volgend onderzoek brengt de dokter ernstig in verlegenheid. De vorm van kanker blijkt wel geneesbaar. Steve ondergaat de behandeling en geneest volledig.

Door deze ervaring verandert zijn visie op het leven en de dood. Een theoretische filosofie verandert in een alledaagse levensstijl. Iedere dag die hij nog leeft zal nooit meer hetzelfde zijn.

Uitspraken van Steve Jobs

Niemand wil sterven. Zelfs de mensen die naar de hemel willen, willen niet eerst sterven om er te komen.
De dood is de beste uitvinding van het leven. Het wist al het oude uit, en maakt de weg vrij voor het nieuwe. En zo moet het zijn.
Wees geen slaaf van dogma's, want dan leef je naar het resultaat van wat iemand anders bedacht heeft.
Je tijd is gelimiteerd, dus verspil het niet door het leven van iemand anders te leven.

Vraag: Wat ga jij vandaag doen om je dromen van morgen waar te maken?

Aanverwante artikelen

Blogpost Als vandaag je laatste dag zou zijn...
Video: De introductie van de Apple Machintosh in 1984. Het blijft een magisch moment.
Video: De historie van Microsoft Windows. Als ik de schermafbeeldingen zie, dan komt er 25 jaar aan herinnering naar boven. Ik was erbij! :-)

Het Boek Dat Insloeg Als Een Bom

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Sat, 22 Oct 2011 13:36:34 PDT

Een paar jaar terug las ik een boek dat insloeg als een bom. Het veranderde mijn blik op de wereld met een impact waar een atoombom ontzag voor zou hebben.

Voor die tijd was de wereld de wereld. Mijn levensloop ging zijn eigen gang. Ik overleefde met de bagage die ik bij mijn geboorte mee kreeg. Ik dreef mee in een kolkende waterstroom die sneller ging dan mij.

Het was niet de Bijbel. Daar las ik al jaren in. Die bracht ook een hoop verandering teweeg, maar dan uitgesmeerd over een langere termijn. Stapje voor stapje.

Het boek kwam uit een onverwachte hoek.

Het was De Vuurloper van Emile Ratelband. In de media (2007) bekend als de meest irritante Nederlander. In zijn boeken verrassend serieus en zeer gedreven. Hij beschrijft hoe de resultaten in je leven een optelsom zijn van je overtuigingen, je keuzes, en je gedrag.

Je overtuigingen veranderen tijdens je leven. Vroeger geloofde je in Sinterklaas. En misschien is je religieuze overtuiging een paar keer veranderd. In eerste instantie gaan veel van die veranderingen onbewust. Maar wat voor vloedgolf breekt er los als je er bewust mee aan de slag gaat?

Er vielen veel kwartjes. De waarheid van “Wat je zaait zul je oogsten” drong tot me door. Als het graan niet gezond is, hoe kun je dan verwachten dat de oogst goed wordt? Negatief denken, roddelen, zwelgen in zelfmedelijden, jaloezie, egoisme. Je zult van mensen ontvangen wat je hen geeft. In meervoud!

En “Soort zoekt soort”. Het universum is één grote magneet. Als je negatief in het leven staat, trek je negativiteit aan. Het vindt herkenning en voelt zich bij je thuis. Net als wanneer je vrolijk en positief in het leven staat. Je zult gelijk gestemden op je pad vinden. Samen versterk je elkaar.

De Droom

Mijn vrouw en ik woonden aan een drukke weg, in een bevolkt boomloos deel van de Randstad. Onze woonplek was een schril contrast met onze droomplek.

Het boek daagde me uit om een wens of droom in gedachten te nemen. Te besluiten er alles aan te doen om de droom na te jagen. Met al mijn zintuigen en emoties. Vol overtuiging, zonder twijfel of excuses. Dat deed ik. In bus 31 om 7:43 uur. Op de Oude Haagweg in Den Haag, onderweg naar mijn werk.

Ik zag ons wonen in een mooie bosrijke omgeving. De plek straalde rust en vrede uit. Je zou wensen dat het zowel je thuis als je vakantieplek was. Na elke werkdag kom je met een vakantiegevoel thuis.

Het is belangrijk om jezelf een deadline te geven. Ik zette mijn droom op uiterlijk twee jaar.

Toen brak een storm van veranderingen los. We lieten ons voorlichten door specialisten in de woningmarkt. We leerden dat het realiseren van je droom veel gemakkelijker gaat als je andere mensen inschakelt. Binnen no-time stond ons huis te koop.

We gunden ons huis aan iemand die er heel gelukkig zou worden. Blijkbaar werkte onze houding aanstekelijk. Binnen 3 maanden hadden we een koper.

We baden in geloof voor ons droomhuis. Vanaf dat moment zagen we niets anders dan mogelijke kanshebbers. Zo werkt het menselijk brein. Het focust je op dingen die je belangrijk vindt. De rest (die er ook is) zie je niet.

Binnen enkele weken hadden we een huis op het oog in onze droomomgeving: Aan een bosrand op de Utrechtse Heuvelrug. Na ons eerste kijkbezoek wisten we het al. Dit is de plek.

Binnen twee jaar na het lezen van De Vuurloper zijn we verhuisd. Het ging niet vanzelf, al lijkt dat achteraf wel zo. Het was hard werken. De goede herinneringen zijn gebleven. Wellicht omdat ik de slechte herinneringen geen aandacht geef. Zo werkt het menselijk brein ook: Herinneringen die je niet gebruikt sterven af. Herinneringen die je wel gebruikt worden sterker.

Het Eind Of Het Begin?

Het waarmaken van de droom bleek niet het einde, maar het begin. De trap omhoog naar nieuwe dromen. Een nieuwe studie, een eigen bedrijf, mensen inspireren om balans te vinden in hun leven en werk.

Bij elke trede wordt je motivatie groter om de volgende droom na te jagen. Een oneindig avontuur. Je groeit, je hebt meer te geven aan je medemens, en je blik op de toekomst wordt optimistisch.

Ik schrijf erover op mijn blog De Bomen Door Het Bosch Een plek op het web om inspiratie te zoeken en tot nadenken geprikkeld te worden.

Want het gaat er niet om wat er gebeurt.

Het gaat erom wat je ermee doet.

Vraag: Heb jij ook een ervaring dat een boek je leven een nieuwe wending gaf? Dat je eerst dacht dat het onmogelijk was?

Aanverwante artikelen

Blogpost Kijk uit voor persoonlijke groei (deel II)

De Grote Keien / First Things First

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 23 Sep 2011 12:18:26 PDT

Noordkust Iona (Schotland)

Als ik dichterbij kom, zie ik dat hij grote keien verzamelt. Hij zit op zijn hurken tussen de rotsen en steunt op zijn staf. Peinzend plukt hij aan zijn lange witte baard. Hij zit voor een diepe kuil. De zee bruist. Het wordt vloed. Dan begint hij de grote keien één voor één in de kuil te gooien, totdat deze tot de rand toe gevuld is.

Plotseling kijkt hij me recht aan. Alsof hij op me zat te wachten. Alsof hij hier speciaal voor mij is. Zijn doordringende blik verraad grote wijsheid. Eeuwenoude kennis omhult hem als een aura. Hij is een druïde.

Zijn vraag brengt me terug tot de werkelijkheid: "Is de kuil vol?"

Ik buig lichtelijk naar voren om in de kuil te kijken, maar probeer tegelijkertijd afstand te houden van deze enigzins onwennige situatie: "Ja, de kuil is vol."

Een kleine grijns om zijn lippen terwijl zijn oogleden zich even vernauwen. Hij grijpt achter zich naar een schaal die me tot dan toe was ontgaan. De schaal is gevuld met steentjes in alle kleuren van de regenboog.

Handje voor handje gooit hij de steentjes in de kuil. Ze vallen tussen de grote keien door en vullen de ruimtes op. Alle steentjes gaan erin.

Weer kijkt hij me recht aan: "Is de kuil vol?". Niet wetend wat ik anders moet zeggen: "Eh ja, nu is hij vol."

Weer die kleine grijns en een vonk in zijn ogen. Met een snelle zwiep slaat hij zijn staf op het zand. Een kleine stofwolk warrelt op en verandert in een lendenhoge mini-tornado van zand. Langzaam zwengt de mini-tornado richting de kuil. En valt in duigen… Het zand zakt tussen de grote keien en steentjes door. En het zakt... Uiteindelijk blijft er een hobbelig relief over.

Weer kijkt hij me recht aan: "Is de kuil vol?". Niet meer zo zeker van mijn zaak: "Eh ja, ik denk het wel ja..."

Met een brede grijns veert hij op. Het lijkt alsof hij opstijgt zonder zich af te zetten. In een oogwenk staat hij bovenop de rotsen. Een vloedgolf perst zich donderend en spetterend onder hem door richting de kuil.

Als de golf zich terug trekt voor een nieuwe aanval, blijft er een plas achter waar zojuist de kuil was. Het water zakt weg tussen de grote keien, de steentjes, en het zand.

Vorsend kijkt hij me aan: "Nu is de kuil vol. Wat leer je hiervan?"

Noordkust Iona (Schotland)

Om mijn fouten recht te zetten zeg ik iets slims (vind ik...): "Wel, als je denkt dat je het druk hebt, dan ga je niet goed met je tijd om. Er is altijd wel een gaatje te vinden om efficiënter met je tijd om te gaan."

Zijn ogen schieten vuur. Een bliksemschicht filtst uit de hemel. Een donderslag slaat in op de rotsen. "Tijdmanagement is voor mensen die zichzelf graag bezig houden, zodat ze niet hoeven nadenken. Als ze nou eens de tijd namen om te leven!"

"Nee, de les is: Als je niet met de grote keien begint, dan krijg je ze er later niet meer in. Als je niet met de grote belangrijke dingen in je leven begint, dan wordt je overstelpt door kleine onbeduidende dingen, en zul je niet vooruit komen."

Mijn blik dwaalt over de zee als ik de les tot me laat doordringen. Twee meeuwen vliegen elkaar schreeuwend aan om een paar schelpdieren. Als ik terug kijk is hij weg. Even mysterieus als hij verscheen, is hij verdwenen. Ik ben alleen. Maar zijn punt is duidelijk. Ik pak mijn agenda en begin te strepen....

Waar zou jij meer tijd voor willen vrijmaken in je agenda?

Geinspireerd door Stephen Covey - Prioriteiten: The Big Rocks

Over Autoriteiten Uitdagen, de Wereld Domineren (en nog heilig verklaard worden ook!)

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Sat, 17 Sep 2011 05:43:11 PDT

Columba's Bay (Iona, Schotland)

Lang geleden, 12 mei 565, op 1e Pinksterdag...

De baai gloeit helblauw in de ochtendzon. De branding bruist kolkend af en aan op het kiezelstenen strand. Stenen liggen er in alle kleurschakeringen van de regenboog. Ze geven het strand een paradijselijk aanzicht.

De golven ruisen ritmisch tegen de rotsen. Een zeeotter zoekt glijdend en piepend zijn weg met een vers gevangen vis. Een zachte bries draagt de geuren mee van zee, gras, heide, en loslopend vee. Een dag als vele anderen...

Van achter de rotsen verschijnt een schip. Een man staat turend op de achtersteven. Hij kijkt achterom naar het land waar hij vandaan komt. De horizon is leeg. Deze afstand moest hij afleggen van zijn meerderen. Hij mag zijn vaderland niet meer zien, zolang hij zijn boete niet heeft afgelost. Met een teken commandeert hij de bemanning naar de baai.

Hij weet niet dat deze baai in de toekomst zijn naam zal dragen. Hier voor anker gaan zal impact hebben op heel West- en Noord-Europa. Hij is een Ier, een monnik, en verbannen uit zijn vaderland. Columba, op dat moment absoluut geen heilige, zet zijn voet aan wal op Columba's Bay. Het zuidelijkste puntje van het Schotse eiland Iona.

Columba is ongehoorzaam en daagt de autoriteiten uit

10 jaar eerder in 555, Dubh Lin (Ierland)...

Tijdens Columba's jeugd is het christendom in Noord- en West Europa voorbehouden aan een kleine groep Ierse edelen. De invloed van de katholieke kerk is in dit deel nog niet doorgedrongen. Heidense natuurgodsdiensten voeren de boventoon. Mensen leven dicht bij de natuur, en Keltische druïden (wijze mannen) geven de eeuwenoude kennis door.

Als student is Columba bezeten van christelijke boeken. Op een nacht laat zich in de kathedraal insluiten met een belangrijk boek uit Rome. In één nacht schrijft hij het over. Finnian, de eigenaar, komt erachter en claimt de kopie als eigendom. Columba weigert. De zaak komt voor koning Diarmaid. Hij geeft Columba ongelijk.

Het bloedbad

Enige tijd later zoekt een prins toevlucht tot het altaar in de kathedraal. Hij heeft een verwant vermoord. Het is de enige vrijplaats onder bescherming van heilige rechten. De soldaten van de koning negeren het, en vermoorden de prins ter plekke.

Voor Columba, nog steeds boos over zijn behandeling, is deze heiligschennis de druppel. Hij stapt naar koning Diarmaid. Voor alle aanwezigen beschuldigd hij hem van hoogmoed en schijnheiligheid. Uit naam van zijn clan verklaart hij dat ze de koning niet meer zullen volgen.

In het jaar 561 breekt er oorlog uit tussen de clan van Columba en de clan's die koning Diarmaid trouw zijn. De clan van Columba wint. Goed nieuws, maar niet voor de duizenden mannen die zijn gevallen. De oorzaak, dat hij oorlog predikte in plaats van vrede, knaagt aan zijn geweten.

Columba wordt geexcommuniceerd en verbannen. Hij krijgt als boetedoening om in heidense landen net zoveel zielen te kerstenen als er in het bloedbad vielen.

De wonderen van Columba

Een heilige moet minimaal 2 wonderen hebben verricht. Van Columba zijn er een aantal van mond-tot-mond verteld. Je weet nooit hoe sterk de verhalen zijn. Daarom zijn ze misschien wel het leukst. :-)

Het monster van Loch Ness

Het monster van Loch Ness wordt voor het eerst in de geschiedenis beschreven bij een confronatie met Columba. Tijdens zijn rondreizen passeert Columba de rivier Ness. Een zwemmer wordt lastig gevallen door het monster. Hij schreeuwt in doodsangst om hulp. Columba steekt zijn staf met het kruis omhoog, maakt het kruisteken en roept "You shall go no further!". Het monster druipt af en de zwemmer haalt het droge.

Columba opent poorten met een armzwaai

Columba reist noordwaarts naar het kasteel van koning Brude. De heidense monarch heeft bevolen hem niet binnen te laten. Maar als Columba zijn arm opheft en het kruisteken maakt, vallen de pinnen uit de deur en zwaait deze automatisch open.

Omdat de koning onder de indruk is van zulke krachten luistert hij naar Columba en krijgt respect voor hem. De monnik krijgt Iona officieel toegewezen als bezit. Het verhaal gaat dat Columba bijna het hele land van de Picten bekeerde.

Columba sterft in engelachtig licht

9 juni 597, de klok slaat middernacht...

Columba voelt dat zijn tijd nabij is. Hij haast zich naar de kerk om er als eerste te zijn, en knielt voor het altaar. Zijn bediende, die hem gevolgd is, ziet dat een engelachtig licht hem omkranst en de kerk vervult. Maar als hij de deur bereikt verdwijnt het licht bij toverslag.

Altaar Iona Abbey

De kaarsen zijn nog niet ontstoken, dus de bediende zoekt tastend zijn weg naar Columba. Hij vindt hem, liggend voor het altaar. Terwijl hij Columba opricht en aan zijn zijde gaat zitten, legt hij het hoofd op zijn borst.

Als de andere monniken zich verzamelen met hun kaarsen, treuren en zingen ze om hun stervende vader. Sommigen vertellen hoe Columba zijn ogen opent, en hen aankijkt met een wonderbaarlijke glans van vreugde en tevredenheid, omdat hij de naderende engelen ziet die hem komen ontmoeten.

De bediende richt de rechterhand van Columba op om het koor van monniken te zegenen. Vlak na middernacht sterft hij.

Bron http://www.celticbritain.net/sintcolumba.htm

Conclusie

Columba was een gedreven man en nam het afbetalen van zijn boete serieus. Niet met oorlog of dwang, maar met vredelievendheid. Hij keurde heidense natuurgodsdiensten niet af, maar zocht toenadering. Hij paste zijn christelijke rituelen aan op de Keltische natuurgodsdienst, zodat mensen het beter begrepen.

In de toekomst zouden nog veel oorlogen gevoerd worden in naam van "de ware god". Maar wie oordelen velt, anderen afkeurt, of dood zaait, die heeft nog niet begrepen dat hij handelt in naam van zichzelf. - André J.C. Bor

Aanverwante artikelen

Fotosessie Iona Abbey: Het werk van mensen en van de natuur (Blog De Natuur Als Inspiratie)

Wie Niet Slim Is Moet Sterk Zijn

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 09 Sep 2011 10:07:53 PDT

Staffa, Pilaareiland (Schotland)

Aan de Schotse westkust ligt een klein eiland dat volgens natuurwetten niet kan bestaan. Het is volledig opgebouwd uit 5-zijdige basalt pilaren. Een bouwkundig meesterwerk met grotten en plateau's. Geen mensenhand kwam eraan te pas. Als je er rondloopt blijf je je verwonderen: Hoe is dit ontstaan?

Dit is het verhaal van Staffa...

Fingal en Benandonner

Lang geleden, voordat er mensen in Ierland woonden, leefde er een reus. Zijn naam was Fingal. Er was toen nog niet zoveel te doen als nu, dus Fingal verveelde zich best vaak. Dagen lang liep hij heen en weer op het strand, en tuurde urenlang naar de horizon of daar iets te zien was.

Fingal had een vrouw. Zij heette Oonagh, en ze kon ontzettend lekkere spareribs braden.

Op een dag spoelde er een fles aan. Er zat een briefje in. Omdat reuzen grote vingers hebben, kon Fingal het briefje er bijna niet uit krijgen. Het lukte hem met zijn pink.

De brief kwam uit Schotland. Daar woonde de reus Benandonner. Ze hadden elkaar nog nooit gezien, maar volgens de verhalen was Benandonner veel groter dan Fingal. Op het briefje stonden allemaal beledigingen, en Benandonner daagde hem uit voor een gevecht. Dat liet Fingal natuurlijk niet op zich zitten!

Eén probleem. Er bestonden in die tijd nog geen boten. En de zee tussen Ierland en Schotland was best groot. Fingal vond een oplossing. Er lagen veel basalt pilaren aan de Ierse kust. Genoeg om een brug mee te bouwen naar Schotland.

Toen de brug bijna af was bedacht Fingal dat hij een gevecht met de veel grotere Benandonner helemaal niet kon winnen. Snel liep hij terug naar huis om dit met zijn vrouw Oonagh te bespreken. Toen hij net weer thuis was, hoorde hij een grote brul van de overkant. Benandonner had de brug ontdekt en kwam eraan.

Oonagh was vindingrijk. Ze trok Fingal babykleren aan en legde hem in een ledikant.

Benandonner, die inderdaad veel groter was dan Fingal, stormde binnen en vroeg Oonagh waar haar man was. Ze vertelde hem dat Fingal hout aan het hakken was, dus moest hij maar even wachten tot Fingal weer thuis kwam.

Benandonner zag de "baby" en schrok. Als de baby al zo groot was, hoe groot moest de vader dan wel niet zijn?!

Oonagh gaf Benandonner een sparerib, en vertelde hem dat dit het lievelingsgerecht was van Fingal. Ze had stiekem een stuk rots geverfd, zodat het precies op een sparerib leek. Benandonner zette zijn tanden erin, maar kreeg hem natuurlijk niet weg.

"Baby Fingal" kreeg ook een sparerib (een echte) en at hem smakelijk en met gemak op. Benandonner werd nog banger. Als de baby die sparerib al zo makkelijk opeet, hoe sterk moet Fingal dan wel niet zijn?!

Benandonner vluchtte terug naar Schotland. De brug vernielde hij achter zich, zodat Fingal hem niet achterna kon komen.

Zo was Fingal Benandonner te slim af. Als je ooit op bezoek bent aan de Schotse westkust, neem dan de boot naar het eiland Staffa. Dit is het enige stuk dat overgebleven is van Fingal's brug.

Daar, in Fingal's Cave, vang je misschien een glimp op van de reus. Hij houdt de Schotse kust nog steeds in de gaten. Want stel dat Benandonner erachter komt dat de baby en de sparerib doorgestoken kaart zijn...

Geïnspireerd op een oude Ierse legende

Fingal's Cave

Fingal's Cave (Staffa)

Fingal's Cave is de grootste grot op Staffa. Het is een natuurlijke kathedraal. De akoestiek is overweldigend. Als je erin staat speelt de oceaan een indrukwekkende symfonie. Componisten, schrijvers, en schilders lieten zich erdoor inspireren.

Jules Verne schreef in 1882 De wonderstraal na een verblijf op Staffa.
Robert L. Stevenson deed er inspiratie op voor Treasure Island en Kidnapped. Hij woonde nabij Staffa op het eiland Erraid, tegenover Iona.
Componist Felix Mendelssohn (van The Wedding March) schreef de Fingal's Cave Overture (The Hebriden):
En wij maakten er een fotosessie: De Natuur Als Inspiratie - Staffa

Video: Felix Mendelssohn - Fingal's Cave Overture

Het Witte Zand Dat Bloedrood Kleurde

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Sat, 03 Sep 2011 02:47:57 PDT

Iona (Schotland), The White Strands Of The Monks

Op de noordkust van Iona (Schotland) ligt een wit strand. Een rustige plaats die wordt omgeven door zwartkleurige leistenen rotsen. Een goede plek om te zwemmen, te zonnen, of zomaar naar de horizon te staren. De eilandjes voor de kust worden bevolkt door zeehonden, papegaaienduikers, en zeevogels.

Maar het was niet altijd zo! Ooit werd het witte zand bloedrood gekleurd. Zomaar. Er was geen aankondiging. Maar er was wel een reden...

Tot het jaar 565 vormden Keltische Natuurgodsdiensten de religie van Noord- en West Europa. In dat jaar zette de Ierse monnik Columba voet aan wal op Iona. Door zijn invloed ontstond een mix van Keltisch Christendom. Het waaide uit over een groot deel van het continent.

In het jaar 986 kwamen Noorse vikingen aan wal op het witte strand. Ze werden verwelkomt door de abt en zijn monniken. De ontmoeting was kort. De vikingen slachtten de abt en de monniken ter plekke af. Sinds die tijd heet het strand The White Strands Of The Monks.

Noorwegen was in die tijd officieel tot het christendom bekeerd. In de boeken staat dat de daders zijn achterhaald en met hun leven hebben betaald voor deze daad.

Waren de vikingen wreed en barbaars?

En waren de monniken watjes? Ik daag je uit om samen met mij het verhaal van een afstand te bekijken.

Vikingen geloofden in een leven na de dood. Zowel man als vrouw hadden de taak om familie en dorp te beschermen. Als het erop aan kwam vocht je ervoor. Als het erop aan kwam stierf je ervoor.

Graag zelfs! Sterven in de strijd was voor vikingen de grootste heldendaad. Het was je visitiekaartje om in het walhalla te komen. Daar zou je eeuwig strijden en meeëten aan het feestmaal van Odin, de Scandinavische oppergod.

Hun grootste angst was om een natuurlijke dood te sterven. Van ouderdom sterven op een ziekbed was laf. Wie dat overkwam wachtte niet het walhalla, maar de niflhel (hel).

De monniken van Iona geloofden in een leven na de dood. Hun taak was zorgen voor de community en de wereld. Vriend en vijand lief hebben. Respect hebben voor alles wat leeft. God zoeken en Jezus volgen. De andere wang toe keren in een gevecht. Dat was hun visitekaartje om in de hemel te komen.

Het is duidelijk dat deze twee standpunten lijnrecht tegenover elkaar staan. Een viking die ineens het leven van vijanden moet respecteren, niet meer vechten als je aangevallen wordt (en je familie laten uitmoorden?), van ouderdom sterven (naar de hel?) Zijn grootste angsten! Het moest maar eens ophouden...

En zo staan de vikingen en monniken tegenover elkaar op het witte strand. De vikingen trekken hun zwaard en halen uit. In hun ogen bewijzen ze de monniken zelfs een dienst! De monniken keren hun andere wang toe en zakken rood bloedend in het witte zand. Alle aanwezigen zijn ervan overtuigd dat zij het goede doen. Het brengt hen dichter bij hun favoriete plaats in het hiernamaals...

Wie hadden er gelijk?
Misschien zegt een antwoord op deze vraag niets over vikingen of monniken. Misschien zegt het iets over jou...

Toegift

Video: TED-talk Sam Richards - Empathie

De wereld is nog niets veranderd. Nog steeds worden oorlogen gevoerd, omdat denkbeelden lijnrecht tegenover elkaar staan. Socioloog Sam Richards legt zijn Amerikaanse publiek een uitdaging voor: Kunnen ze de motieven van een Irakese opstandeling begrijpen -niet goedkeuren- maar begrijpen? In het verlengde hiervan: is iemand echt in staat zich in te leven in anderen?

Vakantie Met Of Zonder Internet? 3 mogelijkheden

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 26 Aug 2011 07:30:03 PDT

Ideale schrijfplek op westkust Iona (Schotland)

Creëeren en Communiceren zijn 2 verschillende dingen (die niet samen gaan) - Leo Babauta

Op dit moment zit ik onder een overhangende rots op de westkust van Iona (Schotland) aan het strand. Het is bijna avond en de zon is reeds aan zijn daling begonnen. De branding ruist zacht op de achtergrond.

Hier is geen internet bereik (ook niet mobiel). En dat is prima...

Vroeger was het leven simpel.

Als je rust aan je hoofd wilde, ging je naar een plek waar je niet bereikbaar was. Het liefst in een andere tijdzone. Dan werd je ook niet gebeld.

De tijden zijn veranderd.

Een paar dagen terug zat ik op een terras in Glasgow. Op dat moment schreef een familielid vanuit Zuid Frankrijk dat twee andere familieleden op weg waren naar Canada. Ze hadden een uur vertraging op Schiphol.

Met internet maakt het niet meer uit op welke plek je bent, en hoe laat het is. Dat heeft veel voordelen. Werk- en priveleven kunnen beter op elkaar afgestemd worden. Maar hoe zit het met vakantie?

Wat is vakantie?

Vakantie is afstand nemen van je dagelijkse routines om (mentaal) uit te rusten.

Vakantie is reizen, leren, en andere culturen ervaren.

Vakantie is uit je comfortzone komen.

Vakantie is ontdekken dat je thuis van alle gemakken voorzien bent.

Vakantie is ontdekken dat je als persoon veel meer mogelijkheden hebt om waarde toe te voegen in je privéleven en werk.

Kun je vakantie hebben met internet?

Het ligt eraan of je de baas bent of de slaaf. Het ligt eraan hoe je er gebruik van maakt.

Voel je bij elke handeling de behoefte om het te delen met je "online vrienden"? Afstand nemen van deze gewoonte maakt ruimte vrij om niets te hoeven. Even geen verplichtingen met anderen en met jezelf. Gewoon iets voor jezelf doen of creëeren.

Laat je je normaal de hele dag meevoeren in de stroom van wat anderen met de wereld delen? Afstand nemen van deze gewoonte maakt ruimte vrij om aanwezig te zijn in het NU. Op de plaats waar je lichaam is. Je vakantie bewust meemaken. Even niet communiceren over andermans dagelijkse leven.

Graskusten. 1 van de gezichten van Iona (Schotland)

3 manieren hoe je tijdens vakantie met internet kunt omgaan

1. Blijf Online. Meestal een slecht idee. Je lichaam is op vakantie, maar je hoofd niet. Of je in een hangmat onder een palmboom hangt, of je zit thuis op de bank, het maakt niets uit… Aan het einde van de vakantie ben je niet uitgerust en niet weg geweest.

2. Ga Offline. Af en toe moet je dat zeker doen. Zeker als je voor je bedrijf of werk afhankelijk bent van internet. Het is goed om een paar keer per jaar offline te gaan. Je komt erachter hoe verslaafd je bent aan informatie, aan statusupdates van "vrienden", aan het delen van tweets en foto's.

Eén probleem: Als je thuis komt heb je een overvolle mailbox. Daar wil je tijdens de vakantie niet over na hoeven denken.

3. Een tussenvorm. Bedenk voordat je op vakantie gaat hoe je internet gaat gebruiken, en met wie je contact zal hebben (en dus ook met wie niet!). Maak voor jezelf je intentie helder waarom je online zal gaan. Hou dat steeds voor ogen en hou jezelf eraan.

Hoe ziet mijn tussenvorm eruit?

Een groot deel van mijn computertijd besteed ik aan lezen en schrijven van blogs. Het is mijn manier van leren en mezelf creatief uitdrukken. Zoals een schilder een meesterstuk schildert of een auteur een bestseller schrijft.

Voor lezen en schrijven heb ik geen internetverbinding nodig. Een goede zitplek met een inspirerend uitzicht en natuurlijke geluiden zijn voldoende.

Ik wil op de hoogte blijven van vrienden en familie die dichtbij staan.

Ik beantwoord reacties op mijn blogposts, en deel mijn belevenissen op twitter. Minder dan normaal, en alleen over vakantie of onderwerpen die ik vooraf heb gekozen. Reacties op mijn blog kan ik via de mail beantwoorden. Ze blijven in mijn Postvak Uit staan totdat ik weer internetverbinding heb.

Berichten die buiten de selectie vallen zet ik in een aparte map. Die zijn thuis weer aan de beurt.

Vraag: Hoe ga jij tijdens je vakantie met internet om?

Waarom Iona wel/geen bezoek waard is

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Wed, 24 Aug 2011 00:50:12 PDT

Iona (Schotland), +/- 5 km lang en 2 km breed.

Oordeel zelf. Het hangt er vanaf wat je zoekt.

1. Er is geen brug. Het eiland is niet verbonden met het vaste land. De pont is de enige manier van publiek transport. Alleen overdag, elk half uur tijdens "kantoortijden".

2. Je auto mag niet mee. Op Iona zijn alleen eenbaanswegen. Sommigen verhard, anderen niet. Er zijn geen parkeerplaatsen en -garages. Je kunt fietsen huren en er is zelfs een (1!) taxi. Er zijn geen verkeersborden en geen verkeersregels. Het verkeer rijdt stapvoets en als weggebruiker kijk je ter plekke hoe je elkaar kunt passeren. Lopend beleef je het meeste van The Iona Experience.

3. Geen winkelstraten, geen uitgaansgelegenheden, en geen vermaak. Op Iona kom je niet om te shoppen, of om nachten door te gaan. Er is een (1) pub waar je alle soorten mensen kunt ontmoeten. Je hoort er de leukste verhalen. Wil je vermaakt worden, dan zul je je eigen bijdrage moeten leveren.

4. Weinig onnatuurlijke geluiden. Alleen watergeklots van de oceaan. De zachte bries draagt geluiden mee van zeevogels en vee. Met de afwezigheid van snelwegen, industrie, en steden merk je pas hoeveel achtergrondruis ze thuis veroorzaken. Af en toe hoor je een generator of een traktor.

5. Vee loopt vrij rond. Alleen bij de huizen is een afrastering. Zo kun je aan het strand zitten, en ineens staat er een snuivende koe naast je. De stier is nooit ver uit de buurt. Op een heuvel staat een blatend schaap op de uitkijk. De dieren zijn mensen gewend, maar houden afstand. Kijk uit waar je loopt, want uitwerpselen kunnen overal liggen.

Bij een smalle doorgang stonden we ineens oog in oog met een koe en haar bull. Met een donkere loei ging hij voor haar staan en wachtte snuivend af wat wij zouden doen. Dat bezorgd wat hartkloppingen. Het zijn geen gevaarlijke dieren, maar ze hebben gewoon meer gewicht in de strijd :)

We zijn maar even terug gelopen en 20 meter opzij gestapt, met onze ruggen naar hen toe. In dierentaal toon je dan dat je geen confrontatie zoekt. Het paar stapte rustig door en de weg was weer vrij.

Iona (Schotland), Columba's Bay

6. Columba's Bay op de zuidpunt is sprookjesachtig. De baai is omgeven door rotsen, en het strand bestaat uit een dikke laag kiezelstenen in alle kleuren van de regenboog. Het strand gaat over in een glooiend landschap van gras en heide. We zagen hier twee zeeotters. De wandeling er naar toe gaat over gras, zand, rotsige, en drassige paadjes. De omgeving is prachtig (zie hier een fotosessie van de wandeling naar Columba's Bay).

7. Aan de westkust ligt een mooi strand. Veel gras (en een golfbaan), gekleurde stenen, zand, en zeewier. Een perfecte plek voor een picknick en het bekijken van een zonsondergang. Het is bezonder om te bedenken dat je hier uitkijkt over de Atlantische Oceaan.

8. De noordkust is zeer gevarieerd. Het uitzicht is een waar breedbeeld panorama op de Atlantische Oceaan. Aan de horizon zie je dat de aardbol rond is. De eilandjes en stenen dichtbij en veraf zijn inspirerend. Als liefhebber van de adventure games Myst en Uru heb ik de afgelopen dagen vaak gedacht in een spel te zijn beland.

9. Op Iona is geen politiebureau. Maar ja, er is ook geen criminaliteit. De enige officiele instantie is de Post Office.

10. Op Iona zijn geen bedelaars (alhoewel het de perfecte plek zou zijn). Je vindt hier veel medeleven en menselijkheid. Mensen komen van ver om rust te vinden. Ze dragen hun steentje bij in het dagelijks leven van de community. Dienstbaar aan elkaar. Als je zou willen kun je hier gratis maaltijden, een slaapplek, en wasgelegenheid krijgen.

Maar je kunt als bedelaar je rol gewoonweg niet volhouden. Iona telt officieel +/- 100 inwoners. Je kunt niet anoniem opgaan in de massa. Binnen de kortste keren zou je een plek hebben in de lokale samenleving. Je zou meewerken tegen kost en inwoning. En je problemen zouden een stuk minder belangrijk zijn. De vraag is of je dat wel wilt...

11. Op Iona staan geen electriciteitspalen die het landschap "sieren" (lees: verzieken). Alleen telefoonpalen langs de weg.

12. Draadloos internet vind je bij alle restaurants, hotels, en publieke gelegenheden. Alleen overdag tussen 9 en 21 uur. De verbindingen zijn beveiligd met een WPA-sleutel, maar als je ernaar vraagt krijg je ze meteen. Het is immers goed voor de omzet als je even blijft hangen.

13. Een aantal restaurants heeft een eigen groentetuin. De gewassen worden biologisch gekweekt.

14. Je kunt overal met bankpassen en creditcards betalen. Er is geen bank of geldautomaat. Je kunt cash krijgen door te pinnen bij de kassa.

15. Het hotel biedt wasgelegenheid (£5 per draai). De wasdroger is een optie, maar de waslijn buiten en de zeebries zorgen ervoor dat de was snel droogt.

Kortom, het leven op Iona is rustig, van alles voorzien, en gaat gewoon zijn eigen gang.

Stel je voor...

...dat hier een brug en een geasfalteerde snelweg zou lopen. Je rijdt vanaf het vaste land even naar Iona. Je parkeert in de van uitlaatgassen verziekte parkeergarage naast de abdij. Doordat je alles van het eiland nog moet zien, trek je hier 5 minuten voor uit. Uiteindelijk worden het 10 minuten, want na je bezoek moet je eerst je kaartje nog betalen bij de automaat. En daar staat een wachtrij.

Je rijdt naar het zuiden. Met plankgas bereik je binnen 2 minuten het zuidelijkste puntje van het eiland. Je zet je auto langs de kant bij Columba's Bay. Op de vangrail staat een bordje "Fotomoment". Vanaf hier heb je een mooi overzicht.

Na 2 minuten te hebben rondgekeken rijd je terug. Aan de westkust is ook een strand. Ja, maar het strand van zojuist was mooier. Je kunt dus net zo goed doorrijden.

Even verder staat een McDrive. Je rijdt er doorheen en bestelt een Happy Meal. De hamburger is gemaakt van koeien die hier vroeger vrij rondliepen (raar idee, loslopende koeien...). De verrassing bij de Happy Meal is een gepolijste Iona Marble. Volgens de bijsluiter is de steen afkomstig van Columba's Bay. Leuk.

Bij de ruïnes van het oude nonnenklooster (The Nunnery) doe je je raampje open. De plek ligt er stil en verlaten bij. Je maakt een foto vanuit de auto. Klaar.

Je zou nog even door kunnen rijden naar het noorden, maar dan mis je thuis je favoriete soapserie. Je slaat dus af en neemt de brug terug naar het vaste land.

Uiteindelijk heb je het eiland gezien, maar je hebt er niets van meegemaakt. Je hebt de belangrijkste dingen gemist die Iona tot een onvergetelijke ervaring maken. En morgen... denk je er niet meer aan terug.

Vraag: Wat zoek jij tijdens je vakantie?

De Automatisering van Menselijkheid

noreply@blogger.com (Andre Bor) — Fri, 16 Sep 2011 12:26:24 PDT

Op de parkeerplaats van de ferryterminal tussen Oban en Mull staat een klein tochtig huisje. Het heeft wel kieren, maar geen ramen. De vaste werkplek van een man.

Bij regen zit hij droog. Als hij zijn krant schuin houdt bij de deuropening, heeft hij precies genoeg licht om hem te kunnen lezen. Zijn taak? Innen van parkeergeld.

Het is een normale parkeerplaats. Geen hekken, geen slagbomen, geen aanwijzingsborden, en geen betaalautomaten. Alleen een beschreven papier op de deur met de tarieven.

De ferryterminal is achter hem. Ik loop langs zijn huisje, maar zie geen doorgang. Behulpzaam komt hij zijn huisje uit en vertelt me tot in detail hoe ik bij de terminal kom. Het delen van die informatie behoort niet tot zijn taak, maar zijn wereld is breder. Hij geeft de parkeerplaats een menselijk gezicht.

Schotten zijn hard werkende mensen. Zodra ik het land binnen kom valt me op hoeveel ze zich inzetten om bezoekers te bedienen met persoonlijke en goede informatie. De techniek is nog niet ver gevorderd. Veel werkzaamheden zijn nog niet geautomatiseerd (maar op de meest onverwachte plaatsen is draadloos internet, dat wel).

De Nederlandse Spoorwegen bezuinigen op loketmedewerkers. In plaats daarvan komen op kleine stations informatiezuilen met 2 knoppen: Een rode voor noodgevallen, en een blauwe voor het stellen van een vraag. De techniek is inmiddels zover dat uitgesproken woorden omgezet kunnen worden in een "Google zoekopdracht". Tussen je vraag en antwoord hoeft geen mens meer te zitten.

Op het station van Glasgow Queenstreet lopen ScottRail medewerkers in uniform rond, actief op zoek om passagiers van dienst te zijn, of zomaar voor een praatje.

Hij is al wat ouder en vraagt ons waar we naar toe gaan. Oban? O, dat is perron 6, en dan de voorste 4 wagons. De trein staat er al, maar we mogen er over 10 minuten pas in. We kunnen het beste links gaan zitten, want daar is het uitzicht het mooist.

We vroegen er niet om, maar het was bijzonder nuttige informatie. We zijn links gaan zitten, en hij had gelijk. Hij deelde zijn informatie graag en gaf ScottRail een menselijk gezicht.

De trein heeft een eigen cateringmedewerker. Op de vraag van een medereiziger weet hij dat een taxi van Oban naar een plaatsje verderop £40 kost. Het delen van deze informatie behoort niet tot zijn taak, maar zijn wereld is breder.

We automatiseren veel repeterende geestdodende werkzaamheden. We laten computers deze werkzaamheden overnemen, zodat wij het creatief vernieuwend werk kunnen doen. Je blijft een leven lang leren en groeien in je talenten. Een goede zaak.

Maar hoever moet je gaan met automatisering? Waar is het punt dat onze samenleving haar menselijke gezicht verliest? En kunnen computers breder in de wereld kijken?

Wie het weet mag het zeggen...