Poezie Weblog De Contrabas

Joop.nl versus Geenstijl.nl

2009-11-09T09:00:00+01:00

"Links en rechts, ze zijn weer terug. Even slikken voor wie is opgegroeid in de jaren negentig en dacht dat het gelul van Herman Brusselmans de meest treffende veruitwendiging was van onze post-ideologische tijdperk dat duizend jaar zou duren en waar obsesitas en internetporno ongemak en genot in evenredige hoeveelheden zou toedienen." lees meer op het leven is elders.

Erwin Mortier ontvangt Tzum-prijs

2009-11-09T08:01:01+01:00

Erwin Mortier, al zo menigmaal verwend door jury's en commissies, die hem overlaadden met prijzen, eerbewijzen en vetlederen medailles, houdt het maar net droog na het in ontvangst nemen van de Tzum-prijs. Onze felicitaties gaan uit naar auteur en jury; meer fijne beelden en extra informatie in het volgende nummer van Tzum. Bron: Coen Peppelenbos. Foto: Nick ter Wal.

Paul Depla: kunst is voetbal

2009-11-08T21:03:06+01:00

In een opiniestuk op JOOP schrijft Paul Depla, de Nijmeegse wethouder en fellatio-specialist, het volgende over het al dan niet verstrekken van gemeenschapsgeld aan noodlijdende voetbalclubs: "Waarom durven we gewoon niet toe te geven dat betaald voetbal ons wat waard is. Ook als gemeenschap? Waarom zo moeilijk gedaan? Bij cultuur doen we toch niet anders?. Daar pompen we als gemeenten toch jaarlijks vele tientallen miljoenen in? Waarom zou dat niet mogen bij voetbal?"

Ja, waarom dat niet zou mogen begrijp ik niet, net zoals ik de tegenstelling ("voetbal - cultuur") niet helemaal snap. Beide bezigheden lijken mij afkomstig uit... verschillende maatschappelijke velden.

Maar goed, nu Depla een draadje in handen heeft, gaat hij verder: "Deze simpele vraag roept vaak veel weerstand op. Want tja, cultuur is zielig. En sport niet, kijk maar naar die salarissen van al die spelers. Ver boven de Balkenende-norm. En dan moeten wij als gemeenschap de clubs betalen? Waarom wordt deze vraag wel altijd bij voetbal en nooit bij cultuur gesteld? Waarom wordt bij de verdediging van de staatssteun aan culturele tempels altijd gewezen op de armlastige toneelclubjes. Terwijl in de Nederlandse schouwburgen toch over het algemeen veel avonden het toneel volstaat met grootverdieners als Freek de Jonge, Youp van 't Hek, Hans Teeuwen, Paul de Leeuw en de producties van Joop van den Ende."

Weerstand voel ik niet. Wel een zekere mate van mededogen met Depla's denkvermogen. Dus, als ik het goed begrijp: omdat er cabaretiers zijn die veel verdienen, en ook voetballers die veel verdienen, is het zinvol om "cultuur" (in Depla's geval dus "armlastige toneelclubjes" en rijke cabaretiers) en "voetbal" met elkaar te gelijk te trekken (sorry voor het woord, in dit geval), tenminste, als het gaat om toekennen van staatssteun. Toch?

Depla vaart voort: "Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het terecht dat we schouwburgen, concertzalen en poptempels ondersteunen met subsidies. Maar waarom dan altijd zo moeilijk gedaan over het voetbal. Waarom durven we niet te zeggen dat het voetbal ons wat waard is. Omdat er zoveel mensen plezier aan beleven. En laten we, net zo min als we dat doen bij de culturele instellingen, de hoogte van de inkomens van de acteurs bepalend zijn voor de vraag of we wel of niet subsidiëren?"

We komen er in bovenstaande alinea eindelijk achter wat "cultuur" is, volgens Depla - wiens hersenmerg zo te lezen in zijn geheel is, eh, weggezogen. Een samenstelsel van "schouwburgen, concertzalen en poptempels". Een mooie, overzichtelijke definitie, en ook een hele geruststelling om te weten dat er in de harde (sorry) kern van de PvdA zo over "cultuur" wordt gedacht.

Helaas is nog steeds niet helemaal duidelijk wát Depla bedoelt, behalve dan dat hij vindt dat de overheid geld moet pompen (pardon) in voetbalclubs, iets wat hij probeert te upgraden naar het steunen van "cultuur". Lees maar: "Laten we hooguit de clubs vragen om zich voor die steun zich te ontfermen over al die amateurclubs in hun regio. Dat is goed voor de sport, maar is tegelijkertijd een legitimatie voor al die mensen die nog steeds niet door hebben dat voetbal gewoon kunst is!"

Het wachten is nu op Depla's komst naar Den Haag. Waar hij eigenhandig een einde zal maken aan dat populistische gezever van mensen die voetbal geen "kunst" vinden. We zijn gewaarschuwd. Met dank aan Joop.

Redactie Reactor: "Elsbeth Etty is heel stout."

2009-11-08T20:48:48+01:00

"De oplossing lijkt simpel: zolang de kranten aan de hand van marketingmodellen worden geoptimaliseerd, kan de onafhankelijke literatuurkritiek alleen 'veilig gesteld' worden als we er een publieke zaak van maken, zoals hier op De Reactor. (...) Etty's enige optie lijkt voorlopig om haar eigen medium superieur te verklaren. De inhoud komt volgens haar immers nog steeds uit de krant. Helaas kun je dat alleen beweren als je niet over de grenzen van de oude media durft te kijken. Gelukkig zijn lezers meestal nieuwsgieriger."

Het slot van het dienstbericht van De Rollator. Het anonieme, dus wie weet wel door de héle redactie vervaardigde stuk wasemt een allerliefst soort dapperheid uit. Je zou bijna gaan denken dat we met enorm onverschrokken internetpioniers van doen hebben, en niet met een paar redacteuren die proberen om de openbare ruimte, die het web is, in hun eigen straatje om te toveren, waarna ze dat eigen straatje aan twee kanten afsluiten, om te voorkomen dat er iemand doorheen rijdt.

Maar vooral de laatste zinnen zijn dolkomisch. De grenzen van de oude media... toe maar. En dat gepoch over de bezoekerscijfers: eerst zien, dan geloven. Maar er is niets te zien, want De Reactor heeft geen teller op de site staan. Dapper hoor, Elsbeth Etty uitkafferen, maar zelf een beetje openbaarheid van bestuur toepassen: ho maar. Het is alsof Statler en Waldorf nu eens niet de Muppet Show, maar de show van de buren tandeloos uitjouwen.

In elk geval kunnen Etty en de redactie van De Rollator elkaar een hand geven: ze koesteren allebei nogal vreemde opvattingen over wat het web is en doet. Zie ons eerdere bericht over Elsbeth Etty >>

Etty's oogkleppen

2009-11-08T20:28:07+01:00

Matthijs de Ridder reageert op Elsbeth Etty:

"De oplossing lijkt simpel: zolang de kranten aan de hand van marketingmodellen worden geoptimaliseerd, kan de onafhankelijke literatuurkritiek alleen 'veilig gesteld' worden als we er een publieke zaak van maken, zoals hier op De Reactor. Alle bemoedigende gedachte-experimenten van Elsbeth Etty ten spijt. Dat zij die conclusie vanuit haar vertrouwde positie nog even tracht te weren, is even begrijpelijk als opmerkelijk. Etty's enige optie lijkt voorlopig om haar eigen medium superieur te verklaren. De inhoud komt volgens haar immers nog steeds uit de krant. Helaas kun je dat alleen beweren als je niet over de grenzen van de oude media durft te kijken. Gelukkig zijn lezers meestal nieuwsgieriger."

En zo is 't maar net. Lees verder op De Reactor.

Diverse berichten

2009-11-08T18:00:00+01:00

Laaglands poëzienieuws op de post gedaan naar Zuid-Afrika. Er zat ook een Zuid-Afrikaanse brief bij ons in de bus. (illustratie: Marlise Joubert)

Een wethouder, twee raadsleden, twee gemeente-ambtenaren, een man uit Denemarken, diverse medewerkers Scryption en een toevallig passerend echtpaar, een publiek aldus van pakweg vijftien mensen, ziedaar de opkomst bij het eerste spreekuur van de stadsdichter van Tilburg.

Buy, listen, watch, upload Poetry: in de beste Amerikaanse copywrite-traditie positioneert Poetryspeaks zich op de markt. "We have transformed and continue to transform the way people think about poetry. Each day we ask ourselves how we can create new ways for readers to engage more deeply and enthusiastically with poetry." Volgend jaar deze tijd komen we hierop terug.

Veer in de eigen reet van Gerbrand Bakker.

Een beurscrach en een moeder met zwakke zenuwen: gedroomde voedingsbodem voor een superdichter. (Hugo von Hofmannsthal)

Wikipedians are 80% male, 65% single, 85% without children, about 70% under the age of 30.

Nieuw: Taalgebied van Willem M. Roggeman

2009-11-08T09:08:05+01:00

Willem M. Roggeman is met Taalgebied alweer toe aan zijn tweede bundel bij De Contrabas. Over zijn vorige bundel (De metamorfosen van de dichter) schreef Sybren Polet: "Interessante poëzie, zoals er meer geschreven zou moeten worden."

Het gedicht is een taalgebied,
aan zijn grenzen heerst wreed wit.
Hier wonen de getemde woorden
en af en toe ook een leesteken,
bedoeld als teken voor de lezer,
steeds op zoek naar betekenissen.

En de dichter...
Een vogel vliegt door zijn hoofd.
Vol twijfels telt hij zijn zintuigen.
Hij denkt in fel gekleurde beelden.
Zijn woorden vormen een lichaam
dat prevelend uiteenvalt in letters.

Want de taal is een park vol beelden
die (vervuld van schaamte en geluidloos)
verdwaasd rondlopen met grote blinde ogen.
De nacht zoekt nog een plaats voor de maan.
Haar voorbeeld volgend zoeken de letters
nu één voor één hun plaats op in het alfabet.

Nu te bestellen bij Uitgeverij De Contrabas (zonder verzendkosten!) of de boekhandel, € 12.50.

Debuut Henry Sepers in Poëziekrant

2009-11-07T18:00:00+01:00

"Baaierd van Henry Sepers is een dichtbundel die pas na vele lectuurbeurten zijn geheimen begint prijs te geven – en dan nog. Je zou het, enigszins gedragen, de genese van een authentiek en waardevol dichterschap kunnen noemen." >> Pascal Cornet over het debuut van Henry Sepers. Deze recensie verscheen in Poëziekrant 5, 2009.

Zendag & King

2009-11-07T07:13:51+01:00

"Zendag is een oase van rust." Emile Van De Velde bespreekt Peter M. van der Lindens nieuwe bundel in Dordt Nu.

En een gedicht van Stephen King in de Playboy:

It’s still there, the bone church, and I’d like to
go back and find it again, so I could throw myself
over and be done this comedy. Now turn away
your sheep’s face before I turn it away for you.
Arr, it’s a dirty place, this reality,
and there’s no religion in it, so buy me a drink,
goddam you. We’ll toast elephants that never were.

Sylvie Marie wordt Humo-dichteres

2009-11-06T23:07:23+01:00

"De jury heeft beslist, en wel het volgende: dat de genaamde Sylvie Marie (25) Humo's Gouden Aap wint - de poëziewedstrijd waarvoor u massaal begenadigd rijmelaarswerk instuurde. En Wim Helsen, de allergrootste Vriend van de Poëzie, draaide een filmpje met de winnares.

Wim Helsen leest voor 'Aldus de dichtbundel' van Sylvie Marie

Kader Abdolah en Cees Nooteboom gaan naar de paus

2009-11-06T19:08:09+01:00

'Een van de grootste problemen van onze eigen maatschappij is dat we geen communicatie meer hebben tenzij via allerlei abstracte bemiddelaars.' In 1980 wist Humo Lévi-Strauss te strikken voor een zeldzaam interview.

"J.H. de Roder herinnert zich in dit nummer hoe zijn docent van de derde klas lagere school De mus van Jan Hanlo voorlas als was het een psalm. 'Mussentaal', daar bestond het gedicht volgens zijn geheime liefde Nellie uit." Armada's dichternummer.

Paus Benedictus XVI mag zich aan het bezoek verwachten van Kader Abdolah en Cees Nooteboom. Beide Nederlandse schrijvers gaan meehelpen de kloof dichten tussen de kerk en de kunstwereld.

when the river overflows, the last raindrop thinks it caused the flood (Russian proverb)

Popsongs en literatuur: Absynthe Minded (Claus) - Kate Bush (Jane Eyre) - The Police (Nabokov) - Bruce Springsteen (Steinbeck) - The Cure (Camus) - Franz Ferdinand (Bulgakov) - The Ramones (Stephen King) - Duran Duran (Burroughs) - Jefferson Airplane (Lewis Carroll) - The Byrds (Boek Prediker) Outkast (Karamzin) - Nirvana (Süsskind) - Dave, Dee, Dozy, Beaky, Mick and Tich (Coleridge) - Christina Branco (Slauerhoff)

Illustratie: De Nachten in het teken van de val van de Berlijnse Muur.

Andy (Fierens) and the androids:

Armada houdt stand

2009-11-06T12:16:55+01:00

"Het einde van Revolver is des te aangrijpender omdat er geen enkele vrijwilligheid aan ten grondslag ligt. Bij het legendarische Raster ging de harakiri niet echt van au, en ook het tijdschrift Bunker Hill leek maar al te bereid te knielen voor het nekschot (...) Een tijdschrift dat het wel volhoudt, is Armada. In zekere zin biedt het dat wat elders steeds meer gemist wordt: brede kennis van de wereldliteratuur." lees de Armada-column van Erik Lindner op de Groene.

Maarten Inghels, 'Het abattoir van het afscheid'

2009-11-06T02:00:00+01:00

Jan Pollet

Het postmodernisme post factum

2009-11-05T22:02:27+01:00

"Met het nauwelijks honderd pagina’s tellende traktaat La condition postmoderne stond Jean-François Lyotard in 1979 aan de wieg van een van de meest persistente clichés van de voorbije decennia: het zogeheten ‘einde van de grote verhalen’. Lyotard wijst meer bepaald op een verlies aan vertrouwen in de politieke en filosofische ‘metaverhalen’ (métarécits) die de maatschappelijke en wetenschappelijke ontwikkelingen traditioneel hebben gestuurd en gelegitimeerd. Die scepsis – ‘het ongeloof ten aanzien van metaverhalen’ (blz. 7) – noemt hij postmodern" >> lees verder ter postmoderne lering op Streven.

Kristien heeft buik vol van Benno

2009-11-05T18:52:49+01:00

"Ik heb stilletjes aan mijn buik vol van de opiniestukken van Benno Barnard. Dikwijls trommelt hij een ‘vriendje’ op, die zijn handtekening naast de zijne moet plaatsen. De ene keer is dat Geert van Istendael, dan is het Wim Van Rooy. Afgelopen week was Etienne Vermeersch aan de beurt. Samen sterk, zo veronderstel ik." Kristien Hemmerechts op haar VRT blog.

Een nieuw boek van Willy Roggeman: Practicum of het steriele schrijven. Dit boek is een niet-boek.

We zijn begonnen van Tsead Bruinja bewogen door Lisa Voss.

Zaterdag 7 november een marathon-interview in het felix pakhuis: ernst löw wordt 20 uur non-stop geïnterviewd door 30 sublieme interviewers, van 08.00u tot 04.00u - - de inkom is gratis. Ik noem maar een paar beroemde interviewers: diane broeckhoven, peter holvoet-h...anssen, jeroen olyslaegers, benno barnard, vitalski enz.

Boekpresentatie van P. Kouwes (youtube)

'The wave betrays the wind' (Russian proverb)

Illustratie: O vermiljoenen spleet. Seks, erotiek en literatuur (januari 2010) een francofiel hoogstandje van Bart Van Loo.

Dichters proefkonijn voor vernieuwd boeken-format Canvas/VPRO

2009-11-05T12:20:44+01:00

"Veel aan het tweede seizoen van 'Iets met boeken' is nieuw. Het uitzendtijdstip. De locatie. Het decor. De introductie van een huisband. Maar het belangrijkste: de formule. Tijdens de proefuitzending, afgelopen maandag opgenomen in de Amsterdamse Studio Desmet, probeerden presentatoren Jan Leyers en Leon Verdonschot die uit met twee dichters: Andy Fierens en Jaap Robben. Conclusie: het is nog de vraag of de nieuwe formule tot betere kijkcijfers leidt." >> de Knack reporter zat erbij en zag nog wat sleutelwerk aan de interviewers: "Tijdens de proefuitzending slaagden ze er niet in de indruk te wekken dat de stoere humor van Fierens en spitsvondige observaties van Robben bij hen een snaar heeft geraakt."

De Vlaamse Reviaanse columns van Luc De Vos

2009-11-05T11:05:24+01:00

"De Vos schrijft vanuit een leefwereld die ik wel ken: een katholiek en diepprovinciaal Vlaanderen, met als emotionele voedingsbodem de jaren zeventig en tachtig, met aardedonkere huiskamers waar de spreuk Doe stille voort op de schouw boven de kolenkachel prijkt. De Vos dikt die afkomst natuurlijk aan en laat haar graag contrasteren met zijn huidige leven als rockzanger. Persoonlijke mythologie en zelfrelativering strijden daarbij om voorrang.">> eindelijk eens iemand die de schrijftalenten van Vlaams popzanger Luc De Vos opmerkt. Lees meer op Achille van den Branden.

Een typisch De Vos citaat: "Het regende pijpenstelen. Het regende oude wijven met klompen. Het water viel met bakken uit de hemel. Want als het regent uit het oosten, regent het zonder vertroosten.
Deze uitdrukkingen staan gewoon in de Van Dale. Als literator ben ik eerder lui dan moe."

(Popzangers die literatuur bedrijven is één ding, literatoren die over popmuziek schrijven een ander)

Poëziekrant oktober 2009

2009-11-04T23:15:02+01:00

In de nieuwe Poëziekrant krijgt u o.m. een uitgebreid interview met Jeroen Theunissen over zijn romans en zijn laatste dichtbundel Zo is het.
Een grondige recensie valt de laatste dichtbundel van Willem M. Roggeman, De metamorfosen van de dichter, te beurt. Een citaat: "Met een ijzeren consequentie slaagt de dichter er nu al een halve eeuw in gedichten te schrijven over een handvol onderwerpen in een herkenbaar idioom. Dat elke nieuwe bundel doet uitkijken naar een volgende, bewijst bovendien dat Roggeman zijn lezerspubliek blijvend weet te boeien."
Verder een stuk over de jong gestorven Maurice de Guérin en natuurlijk gedichten van Annemari Estor, Lieven Van den Weghe, Hans Wap, Willem M. Roggeman, Bas Rompa, Hendrik Carette, Ivor Gurney, Peter Theunynck, Peggy Verzet.

De hypocrisie van de hippe bib

2009-11-04T15:57:54+01:00

Eerder signaleerden we al dit interview met Eppo van Nispen tot Sevenaer. Daarin doet de directeur van de hipste bib in Nederland bibliothecarisvreemde uitspraken zoals: "Toen ik in Delft begon, had ik een missie: De modernste bibliotheek van de wereld bouwen. We werken hier met multitouchscreen tafels, we hebben boeken op iPhone, we doen aan babyvoorlezen. Je moet je steeds afvragen wat de klant wil. Ik zeg: Niet de boeken maar onze klanten vormen onze collectie. Bovendien moet je uitstralen dat je er lol in hebt. Dat vind ik belangrijk. In de arbeidscontracten van onze medewerkers staat dat ze minimaal vijf keer per dag moeten lachen.’

Een en ander is de tandem Dirk Leyman/Hans Cottyn duidelijk in het verkeerde keelgat geschoten: "Hippo leest geen boeken, ‘in principe’, want ‘de bibliotheek moet los zien te raken van het boek’. Zijn bib heeft klanten, en die moeten terugkomen. Daarom zegt Eppo dat de dames op bezoek ‘een soort George Clooney’ aan de balie willen zien. En daarom zitten er ‘opeens veel leuke mannelijke baliemedewerkers’. Hoe diep kan je door het stof kruipen als bib" lees verder op DW B.

Manuscripten Keats uitgegeven

2009-11-04T13:59:31+01:00

Bij The British Library verscheen John Keats: A Poet and His Manuscripts. Deze uitgave brengt een reproductie op ware grootte van Keats vergeelde manuscripten en brieven en schetst een levendig portret van Keats' rijke verbeeldingswereld. De documenten werden lange tijd achtergehouden maar zijn nu vrijgegeven voor publicatie. In zijn inleiding schetst de samensteller Stephen Hebron een beeld van de snelle werkwijze van Keats die nochtans gebukt ging onder een gebrek aan zelfvertrouwen. Zo was de eerste impulsieve aanzet tot zijn beroemde Ode to a Nightingale al vrijwel volmaakt. (meer op The New Yorker)