De gapende kloof tussen de (God van de) Bijbel en de christenen

2012-01-04T21:45:00.000+01:00

De groeiende en gapende kloof tussen de Bijbel en de christenen

Veel gelovigen denken en belijden de Bijbel van kaft tot kaft te geloven en daarmee God en de Bijbel aan hun kant te hebben. Het vreemde en dubbele aspect aan dit denken is dat veelal dezelfde gelovigen steeds minder de Bijbel lezen en al jarenlang behoorlijk selectief lezen en daarmee ook selectief geloven : grote delen van de Bijbel worden nooit gelezen, omdat men er geen raad mee weet, de boeken saai, somber, verwijtend, grillig of in ieder geval op de één of andere manier danig onaantrekkelijk vindt en/of ook niet relevant vindt voor het geloofsleven van elke dag. Veel gelovigen en kerkelijke gemeenten hebben een (uiterst beperkt) ABC ontwikkeld van het geloof wat volstrekt niet de lading dekt van de totale boodschap van de Bijbel. En wie maakt zich hier nog druk over ? Met het grootste gemak blijft men beweren de Bijbel het allergrootste gezag te geven in het leven en de Bijbelse boodschap te accepteren van kaft tot kaft.

Een groot deel van het probleem van de groeiende en gapende kloof tussen de Bijbel en de gelovigen wordt gevormd door de visie op het Oude Testament. In naam belijdt men dat de Bijbel één geheel is en dat God niet veranderd is, maar de praktijk is totaal anders. Veel gelovigen lezen in het algemeen de Bijbel veel minder of amper en in het bijzonder het Oude Testament of grote delen hiervan niet meer. Men weet er doodeenvoudig geen raad mee. De inhoud en met name het geloof en de geloofspraktijk stroken doodeenvoudig niet met het Godsbeeld, mensbeeld en wereldbeeld wat de gelovige heeft en ervaart. Velen hebben bijvoorbeeld de grootste moeite met het vele doden en bloedvloeien wat plaatsvindt in het Oude Testament. Tegelijkertijd leeft bij velen toch de gedachte dat het Oude Testament en met name de God van het Oude Testament wezenlijk anders is als de God van het Nieuwe Testament, ook al belijdt men met de mond hartstochtelijk het tegenovergestelde en onderstreept men de eenheid tussen OT en NT . Velen voelen zich (alleen) bij de God van het Nieuwe Testament min of meer thuis omdat in dit deel van de Bijbel veel meer gesproken zou worden over liefde, genade en acceptatie. Schokkend is ronduit dat een groeiend aantal predikers bij navraag gewoon toegeven amper of niet uit het Oude Testament te prediken omdat dit niet aansluit bij de liefde van God waarover men wil spreken. Sommigen zeggen depressief te worden van de oordeelsboodschap die in een aantal profetische boeken beschreven staan. Maar dezelfde gelovigen en predikers blijven dergelijke Bijbelse boeken toch belijden als het Woord van God en weten dus eigenlijk geen raad met het Woord van God en worden depressief van het Woord van God. Men wil over het algemeen eigenlijk alleen horen en lezen wat goed voelt en aansluit bij de persoonlijke behoeften van het moment zonder te zoeken naar een totaalvisie op de Bijbel of op zijn minst een antwoord te vinden op de vraag hoe het komt dat God zich soms of veel anders presenteert dan het beeld wat men van Hem heeft in het geprogrammeerde ABC van het persoonlijk geloof.

De vraag die daarom gesteld moet worden is de vraag of we als gelovigen God echt wel willen kennen zoals Hij zich in de hele Schrift presenteert. Willen we alleen de (voor ons) mooie, aansprekende en aantrekkelijke aspecten van God kennen of zijn we toch bereid God in het hart te kijken ? Dat kan heel goed als we in de Bijbel op zoek gaan naar Gods emoties over ons, onze gedachten, aspiraties, wil en daden. Net zoals een huwelijkspartner, vader, moeder of kind in bepaalde opzichten hard tegen kan vallen, zo kan God op een bepaald moment ons ook erg tegenvallen : we begrijpen Hem vroeg of laat in (een bepaalde periode van) ons leven niet of willen Hem niet begrijpen en kennen. Maar als we God echt willen kennen –en welke gelovige zou het in de mond durven en willen nemen dat niet te willen- dan moeten we zeker de waaromvraag stellen over de minder aantrekkelijke delen van de Bijbel en de God van de Bijbel : waarom presenteert God zich in bepaalde boeken of gedeelten van boeken zo enorm boos en geagiteerd op de mens ? Als we op deze manier deze (onaantrekkelijke en voor velen onbegrepen) delen van de Bijbel grondig en intensief gaan bestuderen en ons constant de vraag stellen waarom God zo boos kan zijn of (voor ons) zulke verschrikkelijke gedachten, oordelen en daden kan hebben en uitvoeren, dan kan er pas nog heel wat verbeteren in onze (relatie)kennis van God. De vraag die we ons als gelovigen gewoon moeten stellen, is of God mogelijk ook donkere, liefdeloze, afwijzende en haatdragende kanten heeft, bijvoorbeeld in de uitverkiezing. Of zouden we al studerend toch tot andere gedachten over God kunnen komen ? Eén ding is zeker : God en de Bijbel zijn geen snackproduct en daarom is de zoektocht naar antwoorden op deze vragen ook geen vluggertje.

Ik ga dit blog dus eigenlijk schrijven en ontwikkelen voor gelovige en ongelovige omdat ik als gelovige en als theoloog het bepaald niet eerlijk vind tegenover God en onszelf dat we met (een groot deel van) Zijn Woord zo ’n moeite (lijken te) hebben zonder hier iets aan te doen of op zijn minst meer helderheid te scheppen. Het doel van dit schrijven is daarom het veelomvattende en complexe probleem van de gapende en groeiende kloof tussen de Bijbel en de gelovigen helder te krijgen en een weg te bieden om deze kloof (proberen) te dempen met als doel God (nog oneindig beter) te leren kennen en vooral –als het even kan- ook (oneindig meer) lief te hebben en te dienen. Als God gisteren, heden en tot in alle eeuwigheid dezelfde is, moeten we Hem daarom willen kennen zoals Hij was in de geschiedenis van Oude en Nieuwe Testament.

Drs Martien van de Velde,

06-20810354

drsmartienvandevelde@gmail.com

De gapende kloof tussen de Bijbel en de christenen

De gapende kloof tussen de (God van de) Bijbel en de christenen