DE NIEUWE SMAKELIJKHEID

The Tempest

2013-04-09T12:16:00.003+02:00

produce your last polluted air

let your final breath protrude into naught

for the tempest yields to none

ever expanding, hollow, vigilant

ever demanding, hungry, vigorous,

ever devouring all things organic

ever empowering itself

all things puny

all things lesser

consumed by that eternal gust

razing, buzzing cyclone of a myriad of winds

oh, how we long to be turned to solid stone

Neerslag

2012-06-06T20:54:00.002+02:00

Regen verplettert de straten

Thans verbleekt in het dovende licht der lantaarns

De glimlach van een oude leproos

Waanzin sijpelt langs zijn laarzen, zijn zwakke stem

Overstegen door diep geratel

Vervalt in een snakkende kreun

Hij wijst naar de verre einder

Daar barst een zwarte rivier

Breekt de kasseien, de verdronken kades

Er is niemand

Niets dan schuimende duisternis

Dat door de stad meandert, vervloekt

Een broze schim vlucht een nis in

Vertrapt, verstampt de grond met lede stappen

Brengt zijn kale botten elders

Daar waar het droog en stil is

En onbeweeglijk zoek ik

In de hemel naar flets licht

Mijn armen uitgestoken naar wrede wolken

Ravenkringen vliegen op

Er is iets gehoord

Ik heb vrees

Dat de zon vergaan zal

Want in het donker klinkt alles anders

Stad van nog verborgen vreugde

2012-05-10T20:24:00.000+02:00

Waar de straten leeg en verlaten

Zijn de ouderen op hun hoede
Angst uit vervlogen tijden
Wordt getoond in het heden

Tijden van overheersing
Staan gegrift in het geheugen
De ouderen zijn versteend
In een grauw uitgeslagen foto

Waar de senioren blijven steken
In misère en schuchterheid
Proberen de jongeren op te leven
Is de Russische overheersing, allang verleden tijd

Ze zetten zich af tegen hun grauwe historie
Strijden voor hun idealen, met de borst vooruit
Ontdekken het leven waarmee wij bekend zijn
Vrolijker leven ten allen tijd

Want in het zonovergoten Riga
Flaneren de jongeren in het park
Durven hun glimlach te tonen
In de stad van nog verborgen vreugde

Waarom aarzel jij?

2012-03-19T18:53:00.000+01:00

Wij kijken uit ramen
elk van ons een ander
zo onderwerpen wij de wereld

aan een grondige inspectie
jij en ik
plotseling geïnteresseerd
in alles wat er niet toe doet

Blikken kruisen onvermijdelijk
leer mij de metro kennen
en ik zie groene ogen
die ik gister zocht
die ik eergister zag
die ik altijd zoek
groene ogen waarin ik al te lang spartel

Jij kijkt langs mij heen
waarom aarzel jij?

Wij kijken door ramen
elkaars ramen, dat wel

Onderhandeling

2012-03-19T12:11:00.002+01:00

Vlam

verklaar me je liefde

en als je het nu niet doet

dan maar onder de baas z’n tijd

of wanneer de wereld

in brand gestoken is

door

onbegrip en tieneridolen

ik heb je een ontbijt gemaakt

laat er een passende beloning zijn

voor deze queeste

naar de bakker

there and back again

je kijkt verward

uit het raam

ik stel dingen voor

laten we naar MTV kijken

en verbijsterd zijn over

de stagnerende evolutie

– Darwin draait zich om in zijn graf –

je werpt me een kussen toe

snoeihard

ik ruik eraan

je hand

samen koken en

op de ides van maart

lachen om de tijd die we hadden

in das Alte Rom

met de Duitse gids klassiekertje naspelen

du auch, Herr Tourist?

ik knip een woord uit de krant

en houd het onder mijn neus

Snor

vraag je

waarom ben je nou nooit serieus

ik weet het niet

waarom aarzel jij?

Terugblik

2012-02-29T14:45:00.002+01:00

hoe graag je het ook wilt

je zult nooit weten hoe je

bent

kijk naar jezelf in de spiegel

en zie

je bent al te laat

je kijkt altijd in de ogen

van de persoon die je

vroeger

was

Daar waar ik heen ga

2011-12-05T16:25:00.004+01:00

#17

2011-11-09T21:01:00.001+01:00

De christelijke Hema medewerker was echter niet de enige die het probleem van de lauwe rookworst inzag, ook de beoogde eigenaar was het gemis opgevallen. Zijn maag rommelde als een bezetene. De spanning was van zijn gezicht af te lezen. Als Lena er achter zou komen dat hij zijn worst had laten liggen bij haar moeder, dan waren de rapen gaar. Gelukkig voor hem denderde tijdens zijn maagsuite een honderdtal knikkers over de grond van de coupé. Voorlopig was hij gered, dacht hij zo, maar hij zag dat verderop in de trein zijn redder in nood een flinke draai om de oren kreeg van zijn ma.

< #16

Nachtwacht

2011-11-03T21:29:00.000+01:00

Gezag druipt van zijn uniform
Gouden manchetknopen
Glinsteren in het holst van de nacht
Doen zijn aanwezigheid noodzakelijk lijken
Als bewaker van het menselijk schoon

Hij paradeert parmantig in de rondte
Met een waakzame blik
Inspecteert hij zijn territorium
Op zoek naar indringers
Vanuit het nachtelijk donker

Neemt zijn taak uiterst serieus
Dat straalt van hem af, die precisie
De perfectie van zijn oplettendheid
Het is als voor hem gegoten
De functie, zijn roeping

Vervult zijn rol met verve
Als cipier van de stad
De nachtwaker in volle glorie
Patroon van het schaduwrijk

Renaissance

2011-10-31T18:17:00.003+01:00

het was een tijd van prille ochtenden

waarop de lentezon de winterhaard verjoeg

azuurblauw ontwaakte uit haar lange slaap

gewekt door de zoete belofte van dagen en maanden

je ging gesluierd in zilveren beddengoed

en zweefde verhuld de openstaande deur voorbij

de dauw wenkt me, zei je met je tenen in het gras

en een glazige blik verraadde je volgende stap

toen ik getijdenvreemd nog mijn arm uitstrekte

verdween je geleid door zonnestralen uit de tuin

daar ging je gloeiend in de glooiingen op

van de warme wereld die je zo bewonderde

als een verstekeling telde ik talloze zonnelevens

tot de overgave van het eerste rode herfstblad

nu gooi ik blokken hout op het gulzige vuur

en wacht op ongestreken lakens tot je terugkomt

City of light

2011-10-12T21:59:00.004+02:00

I went to all your streets and saw
in every brick a speaking flaw
signs of history and of law
a manmade maze, untill dawn

Please, city of light, listen now
just listen what I tell
please, city of light, understand
I've never thought, never dreamed
'bout somewhere else

And I shared all I had by then
with strangers and with unknown men
carefree hours, it was when
I realized: will I ever again

Be in the city of light some day?
I won't pretend I don't care
please, city of light, understand
for one night, it was our square!

Till morning light, you kept us dark
hidden away, the sky our mark
time stood still, a prolonged night
then reality showed up
and we left it all behind
oh man, we left it all behind

I see myself in all my dreams
sharing cigarettes and cafeine
See the places I've never been
Fall in love with people I've never seen

Oh! Please, city of light, be quiet now
I won't shout this out loud
please, city of light, understand
I'll always think, always talk
about your light
city of light, be quiet now!
I won't shout this out loud
city of light, believe me please
I'll always verse, always sing
about your light

Yes, I would like to feel your light...

Samen

2011-10-06T14:48:00.007+02:00

Wie ik ben?
Of
Wat ik doe?
Dat is om het even

Wanneer wij samen zijn
Als één
Is het mijne toch
Met het jouwe verweven

Into Woods Unknown

2011-09-18T12:36:00.002+02:00

Sternly she did in twilight drift

High of hopes and steps so swift

For sunset gave a sight so fine

Far beyond near many a pine

Through valleys she did surely tread

Cowled by darkening shimmer light

She found her way into the night

Past hill and rocky riverbed

Now one last time she set her mind

Onto her hamlet far behind

Before in woods she slowly faded

And into oblivion she waded

Winterse tragedie

2011-09-15T21:04:00.000+02:00

Aan de voet van de kathedraal
Zat hij gezeten op de treden
IJskoud steen deed hem rillen
Terwijl hij daar zat
Eenzaam in de kraakheldere nacht

De wereld schoot aan hem voorbij
Het plein was zo goed als leeg
Slecht enkele koplampen
Verlichtten het nachtelijk tafereel
Maar stierven weg, pleinvrees
De bocht om en met hen de zwerver
Hij was nu echt alleen

De koude rukte op
Met de stilte, o zo hard
Hetgeen overweldigend was
Maar het scheen hem niet meer te deren
Zijn hart was gebroken, in ontelbare splinters
Geenszins meer te repareren

De winternacht overviel hem
Kilte maakt hem meester
Zijn lichaam koud en verstard
Bleef liggen op de treden
Het was goed zo, al veel te lang
Tevergeefs zijn minnares aanbeden

A Vassal's Lament

2011-09-02T00:14:00.003+02:00

oh the terror and the pain

a looming fate brings to my brain

- now our King has thus been slain

and on his final bed is lain -

for his son the Crown has gain

and of will the folk shall drain

was our Father’s life in vain?

for through his kin, yet flowing vein

bringing terror forth and pain

vanity shall ever reign

Gisteren zag ik haar lopen

2011-08-26T21:27:00.000+02:00

Gisteren zag ik haar lopen
Schoon en elegant als ze was
Mijn lichaam beende verder
Het verstand kwam morgen pas

Vandaag liep ze langs opnieuw
Werd mijn hart geraakt
Haar eigen bleef onbereikbaar
Ze was ook niet voor niets volmaakt

Morgen zal ze langskomen
Maar ik zal haar niet zien staan
De droom van een leven samen
Is dan in rook al opgegaan

Summum

2011-08-23T00:31:00.005+02:00

Schemer

2011-08-09T13:19:00.005+02:00

Glinsterende druppels rood

Vallen traag over de treden

Van marmer beigewit komt dood

Geslopen naar de hal beneden

‘t Weerklinken van macaber sap

Dreigt schrijnend door sigarenrook

Een vrouw zet thans haar eerste stap:

De sluier van ’t jonge spook

Terwijl de balzaal wordt verroerd

Door feestgeruis en jazzmuziek

Wordt de dame hoog gevoerd

Vreemd bezeten door paniek

Ze opent een deur, doch aarzelt even

Stapt binnen, ziet het vliedend rood

Met één been staat ze in het leven

Het ander bij de koele dood

Beneden hoort ze dronken monden

Vlamt het haardvuur zorgeloos

Beneden zijn de zeven zonden

Hier is ’t lichaam zwijgend broos

Ze treedt naar hem toe, doch aarzelt even

Luistert aan zijn borst bloedrood

Met één oor hoort ze ’t vaste leven

Het ander ligt aan ‘t vliedend’ dood

En waar geen ritmischer geluid

Ontstijgt vanuit zijn lijf ontbloot

Klinkt diep onhoorbaar in zijn huid
Nog jammerend een dolkenstoot

Als ik eens mocht kiezen

2011-08-07T18:28:00.001+02:00

Als ik eens mocht kiezen
Gewoon kiezen wat ik wil
Dan ga ik naar Amerika
Met mijn opblaaskrokodil

Of ga ik vliegen met de duiven
Zo heel hoog in de lucht
Spring ik op de wolken
En daal weer neer met een zucht

Dan ga ik lekker vissen
Op de grote oceaan
Pas als mijn bootje vol zit
Is het tijd om terug te gaan

Maar willie nou echt weten
Wat ik rillie willie doen?

Ik zou voor een keer
Een olifant willen zijn
Lekker stampen in de plassen
Krijgt niemand mij meer klein

En met die grote slurf
Doe ik de trompetter
Alle dieren springen op
Ze schrikken ze te pletter

Ik moet je helaas vertellen
Mijn ouders wil is wet
Geen plannen meer voor mij
Tis over met de pret

Bushok Honderd

2011-08-07T15:40:00.001+02:00

Rotdag

2011-07-22T11:26:00.000+02:00

Het was vandaag een dag
Om maar snel weer te vergeten
Met mijn dronken kop van de trap
Mijn hele benen opengereten

Het lopen was tot daar aan toe
Maar die treden, wat een hel
Ik was lazerus, van die alcohol
Raken je benen in de knel

Dus daar lag ik dan languit
Met mijn bakkes op de mat
De dag was pas net begonnen
Maar ik was hem nu al zat

Dayreaper (Sonnet)

2011-07-18T19:48:00.005+02:00

Oh, sparkling crystal of a thousand days

How quickly you’re sown in soil abroad

How swiftly you disappear beyond

The horizon to give elsewhere grace

Upon the earth, the breathing life

You bring soothing warmth so kind

Enlighten my humble mortal mind

In absence give cold inner strife

And when at mornings I thee sense

Awaiting just a ray to see

My excitement, oh Star, grows intense

For I will reap and worship thee

How gravely would I wish that hence

Your zenith will forever be

Erosie

2011-07-14T22:35:00.003+02:00

Bij het ebben der vriend’lijke zee

Kerfde ik onze liefde in een grijze rots

Toen een storm opstak zo vreeslijk plots

Rende ik weg, rende ik met je mee

Nu raast de storm de tijd voorbij

Verbrokkelt je tedere naam uit de steen,

Groeien er dempend algen over heen

En kolkt de zee verwoed in mij

Voor de Ochtend

2011-07-07T17:08:00.002+02:00

Zeg me niet dat je naar ochtend smacht

De duisternis der rust veracht

Want in de echo van de nacht

Wordt de drukke dag geboren

Als ik ijlend door ’t venster tuur

In de dromen van ’t donker uur

Al naadrend zie ’t zonnevuur

Wil ik niets dan kalmte horen

Dus laten wij de stilte vieren

Voor het donker dra vertrekt

Nog even maagdelijk plezieren

Tot je drukke wereld ons weer wekt

In het Weideland

2011-07-07T17:01:00.011+02:00

Aan de glooiende bedding
Der beek zachtstromend doch ongeremd

Verneem ik het edelgroene land, het leven

Stille, ademende akkers waarover zoekend

Dierengeluiden gaan, tot de grens des werelds

Langs het verbeten volhouden

Der zeldzame molenwieken

Het schijnen de Elysische Velden te zijn

Uitgestrekt tot het water hier, de grashalmen

Met alles wat erin leeft

Waterjuffers, een gracieuze bijendans

Schildert kringen in de ijle lucht

Waarin een ooievaar weemoedig dalend gaat

Het lot verscholen in het zwijgzaam

Achtervolgen van de zon

En in gedachten wijs ik de dingen aan

Die zullen ophouden

En doorgaan:

Ergens in de verte wordt een kudde

Wegdovend over een brug geleid