Wat nu? Allereerst is er de zakelijke, feitelijke kant. We dragen het roer over aan een curator, wiens taak het is om de BV te laten verdwijnen met zo min mogelijk schade voor klanten en schuldeisers. Zodra we weten wie de curator is, zullen we die informatie hier vermelden. De curator zal waarschijnlijk het kantoor aan de Oosterhamrikkade snel sluiten en de inboedel verkopen.

En verder zijn er de minder zakelijke kanten. Natuurlijk vinden we het heel jammer dat ons schip kopje onder gaat. Het voelt toch als een mislukking. En bovenal vinden we het ontzettend vervelend dat de BV schulden achterlaat en dit faillissement geld gaat kosten voor mensen die wij het beste gunnen. Maar ondernemen is ook: durven loslaten en opnieuw beginnen wanneer je zeker weet dat de andere opties uitgeput zijn.

Tot slot onze plannen voor de toekomst. Wij gaan door met ondernemen. De weg die we de afgelopen maanden zijn ingeslagen ziet er veelbelovend uit, ook al klinkt dat misschien vreemd op dit moment. We leggen ons toe op het organiseren, ondersteunen en uitvoeren van community management, zowel online als offline. En dat doen we onder de naam ThesisOne – waarover spoedig meer informatie te vinden zal zijn.

Twitter: http://twitter.com/thesisone
Facebook: https://www.facebook.com/ThesisOne

Dank jullie wel en tot ziens.

Drie abonnementsvormen

We hebben op basis van onze ervaringen en de reacties van gebruikers en geïnteresseerden de volgende drie abonnementen in elkaar gezet:

1. Kantoor met deur-abonnement : €250 per maand, direct opzegbaar,
   Hiervan hebben we er twee (één is momenteel in gebruik). Het voordeel is duidelijk: je kunt je terugtrekken achter je eigen deur, zodat je niet gehinderd wordt door andere aanwezigen (of andersom). Natuurlijk heb je ook toegang tot de wifi, de overlegruimtes en de koffie. En je krijgt een sleutel van het pand
2. Losse werkplek-abonnement: €150 per maand, direct opzegbaar,
   Deze hadden we al. Mensen met dit abonnement hebben altijd een werkplek, op iedere dag van de week. En ze krijgen een sleutel van het pand. Ideaal voor de lone startup, die hoopt snel te gaan groeien. Met toegang tot de wifi, de overlegruimtes en de koffie.
3. Binnenval-abonnement: €50 per maand, direct opzegbaar.
   Wil je regelmatig binnenvallen, maar heb je geen vast schema? Of wil je maar een paar dagdelen per week terecht kunnen? Dan is dit abonnement voor jou. Je bent max. 4 dagdelen per week aanwezig en hebt toegang tot de wifi, de overlegruimtes en de koffie.

Gebruik van overlegruimtes is voor alle abonnementen beschikbaar op basis van wie het eerst komt, die het eerste maalt. Lunches zijn niet inbegrepen. We vinden het leuk om samen met elkaar aan de keukentafel te lunchen.

Je kunt een abonnement per maand afrekenen, of voor zes maanden vooruit betalen.

Geen zin in een abonnement? De vrije inloop

Natuurlijk blijft ons kantoor toegankelijk voor iedereen anders die zo nu en dan eens wil binnenvallen. Zo lang er plek is, kun je als co-worker aanschuiven. Gebruik van de overlegruimtes is mogelijk wanneer ze niet bezet zijn door abonnementshouders of door onszelf.

Voor de toegang tot de wifi en koffie doe je een vrijwillige bijdrage in de lunchpot (en dan kun je natuurlijk ook meelunchen).

De Life Sciences zijn een verzameling studies op het gebied van gezondheid, farmacie, biologie en geneeskunde. In Utrecht focusen ze zich op Public Health – One Health and Cancer, Regenerative Medicine & Stem Cells.

De afgelopen maanden mocht ik ook voor ander, gerelateerd publiek vertellen over de rol die Social Media voor ze kan spelen. Zie bijvoorbeeld deze presentatie over customer demand forecasting, met aandacht voor patientslikeme.com.

Op maandag 23 april wordt mijn verhaal aangevuld door experts uit het veld:

• @ErikVollebregt (Axon Lawyers) vertelt hoe hij blogs en tweets inzet om specifieke juridische kennis te delen met zijn doelgroep.
• Sijme Zeilemaker (to-BBB) vertelt hoe zijn bedrijf Twitter, FaceBook and LinkedIn gebruikt om zich te verbinden met hun klanten.
• @MartijnvanOijen (Assistant Professor of Medicine, Division of Digestive Diseases, #UCLA) demonstreert hoe je wetenschappelijk verantwoord tweets kunt analyseren om patienttevredenheid te meten.

Alle experts zijn achteraf natuurlijk ook aanspreekbaar voor verdere vragen, met uitzondering van Erik, die levert zijn bijdrage via Skype. Wie direct aan de slag wil met social media, kan worden geholpen door studenten die aanwezig zijn om met raad en daad bij te staan.

Het programma vind je hier en inschrijven doe je via dit LinkedIn-event.

Bekijk ze allemaal achter elkaar

Bekijk de opening door Erik Peekel

Bekijk ‘Je lezing is niet meer van jou’ door Ronald Mulder

Bekijk ‘Congresorganisaties bestaan niet meer over vijf jaar’ van Vincent Ariëns

Bekijk ‘TEDxAmsterdam en Social Media’ door Oliver de Leeuw

Het seminar ‘Social Media en Congressen: zo doe je dat!’ was bedoeld voor iedereen die regelmatig beroepshalve bijeenkomsten organiseert en zoekt naar manieren om het effect daarvan te versterken. Dat kan zowel voor de profit als de non-profitsector zijn.

LiveMindMapping

Alexis van Dam, livemindmapper bij Connection of Minds, heeft tijdens het plenaire deel van de middag livemindmaps gemaakt van de keynotes. Deelnemers bij het event zagen de mindmaps via een tweede scherm. Geïnteresseerden die niet aanwezig kunnen zijn, konden via internet de live mindmaps zien worden gemaakt.

Oplevering

De mindmaps zijn livegemindmapped in de zaal als ook via internet. Het was netzoals bij TEDx mogelijk om via internet de mindmaps live te zien worden gemaakt. Hierdoor was het niet strikt noodzakelijk om in de zaal te zijn om toch de kennis te kunnen opdoen via internet. Nadat de mindmaps zijn gemaakt, zijn deze als PDF beschikbaar gemaakt.

Opening congres door Erik Peekel

Je congres is niet meer van jou – het is van de deelnemers

Met veel trots presenteren we vandaag het geheel vernieuwde Handboek Social Media voor Congressen. Natuurlijk staat het vol met waardevolle tips, tools en praktijkervaringen. Maar we hebben ook geprobeerd om iets van een theoretisch kader om het onderwerp te leggen. Waarom vindt de congreswereld social media eigenlijk zo interessant? Waarom is de vorige versie van het handboek zo vaak gedownload en zelfs in het Engels vertaald? Op welke vraag is social media een antwoord?

Om meteen het antwoord maar te geven: volgens ons komt het doordat congresorganisatoren op zoek zijn naar een nieuwe rol. Want wat is je toegevoegde waarde als organisator als de deelnemers zelf het congres maken en alle kennis online gratis beschikbaar is? Hoe lever je als congresorganisator waarde in de kennis- en netwerkeconomie? Daarover gaat eigenlijk het Handboek Social Media voor Congressen.

Laten we even terugspoelen naar waar we vandaan komen, naar pakweg 1990. Nederland was al lang een diensteneconomie en hard op weg een kenniseconomie te worden, maar we zaten nog met allerlei modellen uit het industriële tijdperk.

Communicatie was vooral eenrichtingsverkeer.
Zender – medium – ontvanger.
Zo werkten radio, televisie, kranten, colleges op de universiteit en ook congressen..

Het was massacommunicatie. En dat paste in het rijtje massaproductie – massacommunicatie – massaconsumptie. Omdat we het gewend waren en omdat er nog niets beters was.

Kenmerkend aan dat communicatiemodel is dat er geld te verdienen valt voor allerlei poortwachters. Informatie stroomt 1 kant op, naar beneden, en voor consumenten is het heel moeilijk om stroomopwaarts informatie te gaan halen. Platenmaatschappijen, krantenuitgevers, reisbureaus en inderdaad, ook congressen, konden geld verdienen door de consument toegang te bieden tot bepaalde informatie waar hij anders nauwelijks bij kon. Ik denk dat 1990 ook ongeveer de hoogtijdagen van de congresindustrie waren: 200 man in de zaal die ieder een kleine 1000 gulden betaalden. Zo hongerig waren we naar kennis, en zo schaars was kennis nog.

Eigenlijk staat dat model al onder druk sinds de eerste internetrevolutie, die zich de laatste jaren van de vorige eeuw afspeelde. Allerlei informatie verscheen online, allerlei markten werden transparant en de poortwachters begonnen het moeilijker te krijgen.

De tweede internetrevolutie, van rond 2005, verergerde dit nog. Dit is de web 2.0 -revolutie, ook wel de opkomst van het read-write web genoemd. Met Blogspot, WordPress, Typepad, forums en wiki’s werd de consument ook producent van informatie. Iedereen was schrijver. Iedereen was journalist. Iedereen kon met iedereen de discussie aangaan. Dat had ook zo zijn nadelen, want iedereen is best veel. Maar het punt is: hierdoor transformeerde de maatschappij, de economie, razendsnel naar een netwerkeconomie. Waardenetwerken kwamen in plaats van waardeketens; Vincent Ariëns gaat daar zodadelijk ongetwijfeld meer over zeggen.

De derde revolutie, de opkomst van de sociale netwerken in de afgelopen vijf jaar, is een logisch gevolg van de eerste. Omdat je niet met iedereen kunt praten, praat je met vrienden of bekenden of mensen met wie je een bepaalde passie of interesse deelt. Een belangrijke rol van de poortwachter, namelijk het filteren van de veel te grote hoeveelheid informatie, wordt nu uitgevoerd door je vrienden, je netwerk, degenen die je vertrouwt.

De vierde revolutie is nog volop bezig. Dit wordt wel de real time revolution genoemd, of de mobile revolution. Iedereen is altijd online met z’n smartphone of tablet, en dus wordt alles live, instant en real time. Facebook en vooral Twitter zijn goede voorbeelden: korte berichten en supermakkelijk foto’s en filmpjes bijplakken. Alle informatie altijd realtime in je broekzak.

Het gevolg is dat allerlei voormalige poortwachters de controle over informatiestromen kwijtraken. Dat geldt voor reisbureaus, voor de RVD, voor kranten, voor platenmaatschappijen en ook voor organisatoren van congressen. Bands zoeken zelf contact met hun fans, via Bandcamp en MySpace. Politici spreken op Twitter rechtstreeks met hun achterban. Vakantiegangers klikken zelf hun rondreis door Zuid-Afrika bij elkaar met behulp van Tripadvisor, vliegtickets.nl en Airbnb en blijven tijdens hun reis in control door Tripit.

De ‘people formerly known as consumers’ zijn er aan gewend geraakt dat ze zelf aan het stuur zitten. Dat zij uiteindelijk bepalen wat er gebeurt, en niet de aanbieder.

En zo komt de bezoeker ook de congreszaal binnen. Hij is eraan gewend geraakt dat hij zijn bijdrage kan leveren en zijn mening mag geven. Dat doet hij immers ook op Iens (over restaurants), op Wikipedia, op Tweakers en als reaguurder op Geenstijl. En op Twitter terwijl hij naar voetbal of naar Wie is de Mol zit te kijken. En ook in zijn werk is hij anders dan de bezoeker van 10-15 jaar geleden. De kans is groot dat hij een ZP’er is. Of dat hij in een kleine organisatie werkt en zelf een professioneel netwerk onderhoudt; een eigen gezicht naar de buitenwereld mag tonen. Bedenk dat een groot bedrijf in de internet-branche in Nederland misschien 150 medewerkers heeft. Facebook heeft er 3.000, Google 30.000. Grote organisaties zijn veel kleiner dan in het industriële tijdperk. Kenniswerkers opereren in netwerken, niet in hiërarchieën. En daarom moet een congres tegenwoordig iets anders bieden dan vroeger.

Dat is volgens mij het verband, en ook de spanning, tussen social media en congressen: social media is een exponent van de nieuwe manier van werken, communiceren en relaties onderhouden terwijl congressen, als ze niet uitkijken, de oude manier vertegenwoordigen.

Mensen komen met andere verwachtingen binnen, en verwachtingen beïnvloeden wat er werkelijk gebeurt.

In zekere zin vertel ik niets nieuws. Niet voor niets zijn ‘interactie’ en ‘participatie’ de laatste jaren toverwoorden in congressenland en wordt er volop geëxperimenteerd met Barcamps en Unconventions. En voor de wat minder avontuurlijken: met Lagerhuis- en Arena-formats. Steeds minder is er een scheiding tussen sprekers en bezoekers, steeds vaker is er alleen nog sprake van deelnemers.

Maar social media bieden allerlei prachtige mogelijkheden om die interactie en participatie niet alleen te vergroten op het congres zelf, maar ook uit te breiden in tijd en ruimte. Deelnemers kunnen immers ook meedoen in de voorbereiding en de verslaglegging, en deelname hoeft niet beperkt te blijven tot wie in de zaal aanwezig is.

Minstens zo belangrijk: social media geven de organisator handvatten om nieuwe rollen te vinden en weer meer waarde toe te voegen. Bijvoorbeeld als curator of moderator die ervoor zorgt dat de wisselwerking tussen de congreszaal en de buitenwereld, de binnenzaal en de buitenzaal, soepel verloopt. Of als community manager, die de geïnteresseerden rondom een bepaald onderwerp voortdurend faciliteert en met elkaar in gesprek brengt; een continu proces waar af en toe een fysieke bijeenkomst een logisch onderdeel van is.

Daarover, en over het hoe en het wat en de verschillende tools, gaan dit handboek en de expertsessies van vanmiddag. En daarover gaat volgens ons ook de toekomst van de congresindustrie.

Zomaar wat foto’s: