De Papegaaienman

Perzikkopagapornis (Agapornis roseicollis) (e).

Ruurd — Sun, 03 Jun 2012 11:49:59 +0000

Prachtige foto van een Perzikkopagapornis op onderzoek.

Perzikkopagapornis (Agapornis roseicollis) (e). is a post from De Papegaaienman.

Perzikkopagapornis (Agapornis roseicollis) (d).

Ruurd — Sat, 02 Jun 2012 10:43:57 +0000

Prachtige foto van twee Perzikkopagapornissen op een tak.

Perzikkopagapornis (Agapornis roseicollis) (d). is a post from De Papegaaienman.

Perzikkopagapornis (Agapornis roseicollis) (c).

Ruurd — Fri, 01 Jun 2012 12:45:06 +0000

Prachtige foto van een Perzikkopagapornis op een rots.

Perzikkopagapornis (Agapornis roseicollis) (c). is a post from De Papegaaienman.

De Njassa Agapornis (Agapornis lilianae) (b).

Ruurd — Thu, 31 May 2012 11:24:08 +0000

Mooie foto van deze vogels.

De Njassa Agapornis (Agapornis lilianae) (b). is a post from De Papegaaienman.

De Njassa Agapornis (Agapornis lilianae) (a).

Ruurd — Wed, 30 May 2012 11:10:23 +0000

De Njassa agapornis, Agapornis Lilianae, komt voor Zuid-Tanzania en Malawi en in de dalen van de Zambiarivier in Noord-Zimbabwe en Oost-Zambia.
De soort bewoont hier de met kreupelhout en acacia’s begroeide dalen van de rivier.
Buiten het broedseizoen zoeken ze gewoonlijk de wat hoger gelegen gebieden op, doch ze blijven steeds in de nabijheid van water.
Enkele keren per dag zoeken ze het water op om er te drinken en te baden.
Het zijn typische kolonievogels die het gehele jaar bij elkaar blijven.
Tegen de paartijd vallen de kolonies, die gewoonlijk uit zo’n 100 of meer vogels bestaan, in kleinere groepen uiteen.
Hun voedsel bestaat uit allerlei gras-zaden, granen, vruchten, bessen en bladknoppen.
In ontgonnen gebieden, voornamelijk op millet- en zonnebloemvelden, kunnen ze veel schade aanrichten.
Deze vogels kregen voor het eerst bekendheid in 1864.
Merkwaardigerwijs besefte men in die tijd niet dat men met een nieuwe soort- te doen had, want hoewel deze agaporniden witte oogringen hebben, hield men ze voor de Agapornis roseicollis.
Schedeldak en voorhoofd hebben een oranjerode tint, die op de wangen en keel overgaat in een blekere donkerzalmroze kleur.
Het bovenstaartverendek van de rosseicollis is blauw, terwijl die Liliane groen is.
Pas in 1894, dertig jaar nadat ze ontdekt waren, werden ze door Shelley als een afzonderlijke soort gedetermineerd.
Hij noemde ze naar Mej. Lilian Sclater, een zus van de vermaarde vogelkenner en publicist W. L. Sclater.
In 1926 kwamen ze voor het eerst naar Europa.
Nog in hetzelfde jaar werd er in Engeland mee gekweekt.
Het zijn kolonievogels die laaggelegen gebieden opzoeken.
Men treft ze dikwijls op de grond aan, bij water of op zoek naar graszaden.
Bessen zijn het hoofdvoedsel van deze soort.
Daarnaast eten ze ook fruit, bladknoppen en zaden.
Afgezien van het gegeven dat januari en februari er de maanden voor zijn, is er weinig bekend over hun parings- en broedgedrag in het wild.
De Njassa agapornis gebruikt oude wevervogelnesten en uitstekende dakranden om zijn nest te bouwen.
Daar leggen ze hun 4-6 witte eieren.
De broedduur is 22 dagen en de jongen vliegen na ca 44 dagen uit.

De Njassa Agapornis (Agapornis lilianae) (a). is a post from De Papegaaienman.

De blauwvoetgent of blauwpootgent (Sula nebouxii) (h).

Ruurd — Tue, 29 May 2012 12:28:17 +0000

Mooie foto van deze vogel.

De blauwvoetgent of blauwpootgent (Sula nebouxii) (h). is a post from De Papegaaienman.

Net als in de mensen wereld!

Ruurd — Mon, 28 May 2012 07:23:43 +0000

Hevige strijd tussen twee vogels.

Net als in de mensen wereld! is a post from De Papegaaienman.

De blauwvoetgent of blauwpootgent (Sula nebouxii) (g).

Ruurd — Sun, 27 May 2012 08:14:09 +0000

Mooie foto van deze vogels.

De blauwvoetgent of blauwpootgent (Sula nebouxii) (g). is a post from De Papegaaienman.

De blauwvoetgent of blauwpootgent (Sula nebouxii) (f).

Ruurd — Sat, 26 May 2012 13:50:08 +0000

Mooie foto van deze vogel.

De blauwvoetgent of blauwpootgent (Sula nebouxii) (f). is a post from De Papegaaienman.

De blauwvoetgent of blauwpootgent (Sula nebouxii) (e).

Ruurd — Fri, 25 May 2012 06:43:50 +0000

Voortplanting:
De blauwvoetgent is een min of meer monogaam dier.
Het baltsen gaat als volgt: het mannetje maakt indruk op het vrouwtje door met zijn voeten te stampen, met zijn vleugels te fladderen en zijn snavel in de lucht te steken.
Wanneer het vrouwtje onder de indruk is paradeert ze een paar keer heen en weer waarna tot de paring wordt overgegaan.
Nadat de – meestal 2 of 3 – eieren gelegd zijn, wisselen de vader en moeder elkaar af tijdens het broeden.
Na 45 dagen komen de eitjes uit.
Hierna blijven ze zo’n 4 maand bij de ouders.
Ze worden gevoederd met voorverteerd voedsel uit de bek van de ouders.
Het oudste jong komt zo’n 4 dagen eerder uit het ei dan het volgende.
Het oudste jong heeft hierdoor een groeivoorsprong en reageert agressief op de andere jongen door ze te pikken.
De jongsten krijgen ook minder eten, maar krijgen later een groeispurt waardoor alle jongen ongeveer even sterk zijn bij het uitvliegen.
Bij een voedseltekort kan het oudste kuiken wel overgaan tot het doden van de jongere.
De ouders grijpen niet in.
Het latere succes bij de oudste en de jongsten van het nest is nagenoeg hetzelfde.
De blauwe poten van de vogel spelen ook een belangrijke rol bij de partnerkeuze: mannetjes met heldere blauwe poten maken meer kans op paren dan andere.
Onderzoek wees uit dat een jaar zonder nakomelingen de blauwe kleur zou versterken doordat de vogel zo weer op krachten kan komen.

De blauwvoetgent of blauwpootgent (Sula nebouxii) (e). is a post from De Papegaaienman.