de schilderkunst

Elisabeth van Vreeswijk in de Spanjaardshof

2013-01-09T11:27:00.003-08:00

In haar recente werk zoekt de Haagse kunstenares Elisabeth van Vreeswijk naar geschikte decoratieve elementen die zij kan toepassen in haar vanouds half-abstracte werk.
In het afgebeelde schilderij (80 x 90 cm, acryl op doek) was het de beroemde Makkumse tegelfabriek die haar inspireerde, getuige de titel "Koninklijke Tichelaar". Wie werk van Van Vreeswijk wil zien kan de opening van haar solotentoonstelling bijwonen, aanstaande zaterdag 14 januari in De Spanjaardshof, Westeinde 58, Den Haag. Inloop vanaf 16:00 uur.

Burgers

2012-09-30T01:53:00.004-07:00

Gezien bij fotofestival Unseen in Amsterdam en nog te zien bij Van Kranendonk Gallery in Den Haag: fotoportretten van jonge hedendaagse burgers in de stijl van portretschilders uit de Gouden Eeuw. Ook in zijn stillevens verwijst de Franse fotograaf Nicolas Wilmouth (1973) nadrukkelijk, met ironische details, naar die periode.

Het is verleidelijk te bedenken wat een Frans Hals had gefotografeerd als hij een camera had gehad. Kinderen werden in de zeventiende eeuw zeker niet zo prominent vastgelegd als Wilmouth nu doet in een serie portretten die spelen met de conventies van het genre. Ernstig en waardig kijken de kinderen boven kraagjes uit, die nu eens niet van kant maar van papier zijn. De kinderen ogen als de zelfbewuste burgers in goeden doen van een echte Hals. En de jonge burgers van Wilmouth komen uit álle windstreken.

De ironie is sterker aanwezig in de serie stillevens die Wilmouth maakte. Een hamburger op een schaal van tin, een bord frites ernaast, spookachtig verlicht. Glas wijn erbij. Op een ander beeld een blikje sardines, een glas bier, een brood, uien en een mes. Niks overvloed uit de zeventiende eeuw, de leegte overheerst. Schoon zijn de beelden wel.

De expositie is tot en met 12 oktober te zien bij Van Kranendonk Gallery aan het Westeinde in Den Haag.

Hella de Groot

Een schitterend ongeluk

2012-09-24T13:42:00.001-07:00

Als een komeet is fotografe Alex Prager (1979) omhooggeschoten. Museum Foam presenteert haar fotoserie Compulsion, een oogverblindende collectie van rampen en ongelukken met een bijna schilderkunstige kwaliteit. Amerikaanse verzamelaars staan ervoor in de rij.

  Een Chevrolet verdwijnt in een plas op de snelweg. Een huis staat in lichtenlaaie. Die Plymouth met open portier moet tegen dat rotsblok gereden zijn. Wat is er precies gebeurd? Je weet het niet, je hebt zo je vermoedens. De beelden herinneren je door de verzadigde kleuren en stilistische virtuositeit op stills uit films uit de jaren 50, 60 die je ooit wel gezien moet hebben, maar welke precies?  

Vintage
Gruwelijk wordt Pragers werk niet, daarvoor zijn haar hyperrealistische ensceneringen te artificieel en te verleidelijk. Prager maakt in haar werk gebruik van vintage kleding, pruiken en objecten in primaire kleuren, wat haar beelden iets nostalgisch geeft. Daarom is de foto van de geknakte vrouw die met haar hoofd naar beneden hangt op een elektriciteitsmast eerder aandoenlijk dan vreselijk, en dat geldt ook voor de blondine die zich in de lucht vastklampt aan een losgeslingerde auto. Sterker nog: de retrolook in primaire kleuren en de dramatische setting maken de foto’s hypnotiserend.

Prager liet zich beïnvloeden door het werk van de befaamde nieuwsfotografen Enrique Metinides en Weegee. Ook zij fotografeerden ongelukken en ander rauw onheil met een ingebouwd gevoel voor compositie en esthetiek waardoor de kijker het hoofd niet met afschuw afwendde. 

Vrijwel alle foto’s die in Foam hangen zijn in het bezit van privéverzamelaars, daarnaast is Pragers werk aangekocht door het Moma, Whitney in New York en het Moderna Museet in Stockholm. Ook veilinghuizen zullen zich achter de schermen warm draaien voor de acquisitie van Pragers werken. 

Hella de Groot

De einder

2012-08-30T23:22:00.003-07:00

Goed weer, slecht weer… er is geen excuus om de tentoonstelling Naar Zee te missen. Men spoede zich naar de Hallen in Haarlem waar de expositie tot en met zondag 2 september te zien is, met werken van Mesdag, Hart Nibbrig, Weissenbruch, Sluijters, en Rineke Dijkstra.

Als mensen over “de zee” spreken, bedoelen zij doorgaans: het strand. Het vriendelijke strand, het zachte zand, hier in Haarlem bijvoorbeeld een aantal malen gloedvol verbeeld door Isaac Israels. De zomerhitte en het strandplezier spatten van de doeken af.

Dan hangen er de bekende beelden van vissersvrouwen langs de kustlijn, turend over zee, omstuwd door spelend kroost. Doeken als niet te missen getuigenissen van vers weduwschap.

De Zuiderzee
Geen korreltje troostend zand is er te zien op de De Zuiderzee van Willem B. Tholen (1860-1931). Het behoort tot de collectie van het Gemeentemuseum in Den Haag en is anders dan de waterwerken van Schelfhout en Blommers aan de andere wanden maar verwant aan het kleine Zee bij Avond van Matthijs Maris. Tholen schilderde De Zuiderzee enkele jaren voor zijn dood. Het verbeeldt de horizon zoals die er voor de vissersvrouwen uitgezien moet hebben voor en na een verwoestende storm: een grijze hemel boven onbestemde golven, gescheiden door de einder. Bruin zijn die golven, met een zweem van zilver en aquamarijn voor wie dichterbij komt. Onvergetelijk somber is het. Een zee die geen ontspanning of ontsnapping biedt, maar een verzwelger is.

Een tijdgenoot van Tholen, schilder Just Havelaar, zag in De Zuiderzee overigens iets heel anders: geen somberheid, maar: sereniteit ‘stijgt hier op naar een sfeer van kalme verhevenheid. Zelden is de liefde van de Hollanders voor hun grijze, wijde zee zoo eenvoudig en verrukkend uitgesproken.’

Andere tijden, andere ogen.

Hella de Groot

Dames en heren

2012-08-09T04:24:00.000-07:00

Het werk van Britse meesterschilders als Romney, Reynolds en Gainsborough is zelden te zien (geweest) in Nederland. Een bezoek het Rijksmuseum van Enschede kan daar even verandering in brengen.

Tot en met 16 september 2012 is in het Rijksmusem Twenthe een kleine, fijne tentoonstelling te zien: Ladies & Gentlemen. Portretten uit de Britse Gouden Eeuw, een selectie portretten uit de collectie van Tate Britain.

Groot-Brittanië beleefde haar periode van grote economische welvaart in de achttiende eeuw, een eeuw later dan de Nederlandse. De ‘nouveaux riches’ van de Britse middenklasse gaven aristocraten het nakijken door zich te laten portretteren bij gerenommeerde meesterschilders als Romney, Hogarth en Lawrence.

Boomachtig landschap(je)

Het gezin van de Londense koopman James Baillie werd door Thomas Gainsborough vastgelegd in een imposant familieportret (Het gezin Baillie, ca. 1784), dat hier in de centrale zaal hangt. Als portretschilder van de gegoede burgers was Gainsborough zo succesvol dat hij geen tijd meer had voor zijn favoriete genre, het landschapsportret. Bijzonder is dan ook dat het Rijksmuseum Twente recentelijk een vroeg landschapsstuk van Gainsborough wist te verwerven voor zijn collectie: Boomachtig landschap met een rustende herder bij een zonnig pad en schapen (1745/46). Het hangt in een aangrenzende zaal op een prominente plek. Dat is maar goed ook want door het formaat (het doekje past drie keer in de lange lijst van sponsors die de aanwinst mogelijk maakten) zou de bezoeker het over het hoofd kunnen zien. Daarnaast zou het landschapje door de ‘Hollandse’ invloed bijna kunnen doorgaan voor een Ruisdael of een Hobbema.

Emma

De veelgevraagde Sir Joshua Reynolds (1723-1793) was ambivalent over het portretgenre dat hij tot in de vingertoppen beheerste, maar om andere redenen dan Gainsborough. Het specifieke karakter van een portret stond volgens Reynolds haaks op een ‘algemeen idee van ideale schoonheid’. Reynolds is hij hier niettemin te bewonderen met een Rembrandtesk zelfportret. En als vakman leverde hij wat ook wat de Britse kooplieden wensten: (h)erkenning van hun individuele status en welstand.
Mythologische en historiserende stukken vonden minder aftrek dan portretten. Opvallend is dan ook George Romney's portret van ‘supermodel’ en maîtresse van zeeheld Horatio Nelson, Emma Hamilton (hier afgebeeld). Deze betoverende schoonheid lijkt op dit zinnebeeldige portret zelf betoverd, haar hoofd gevangen in een werveling van penseelstreken (en op de poster van de expositie). Emma was zichzelf niet; ze neemt hier de pose aan van mythologische tovenares Circe.

Emma krijgt een stem tijdens de (gratis) audiotour. De vertellers nemen met hoorbaar genoegen de rollen aan van de personen die op de doeken zijn afgebeeld.

Meer informatie over de tentoonstelling is hier.

Hella de Groot

Roos Schuring en de zee

2012-02-27T13:24:00.001-08:00

Gisteren hield Roos Schuring open atelier en dat was het startsein voor de verkoop van haar serie 'A year of seascaping' tegen zeer verzamelaarsvriendelijke prijzen.
En dat biedt de liefhebber een kans, want haar landschapskunst, modern-impressionistisch van stijl, is van bijzondere kwaliteit. Geen vrolijke plaatjes van zonnende mensen of spelende kinderen, maar zee, zand en lucht in alle ruimtelijke pracht en woeste kracht. Schuring schilderde niet slechts de kust maar vooral het weer en de atmosfeer. De virtuose werken hebben bovendien een grote autonome schilderkunstige kwaliteit, en ondanks hun bescheiden formaat (25 x 30 cm) een zekere monumentaliteit. Haar website, met veel van haar werk is hier.
Roos Schuring: "De 'Seascapes'-serie is een project van een jaar geworden. De seizoenen kleuren en wijzigen mijn onderwerp. Het is erg boeiend, en vooral vanwege het vaste formaat, wordt er in deze grote serie een hoge mate van eenheid bereikt, dat geeft mij (gek genoeg) een zekere mate van rust, en de zeegezichten zijn eenvoudig te combineren in expositie. De serie 'seascapes herfst' eindigde met #23, en 'winter' is nu toe aan #26.. Ik kan erg genieten van alle variatie die ik tot nu toe gezien en vastgelegd heb! Schilderijen zien?http://roosschuring.blogspot.com"

Rudi van Dantzig en Willem Arondeus

2012-01-20T07:43:00.000-08:00

In de vele herdenkingsartikelen bij de dood van Rudi van Dantzig wordt de verdienste van de danser, choreograaf en schrijver terecht uitvoerig uitgemeten.
Toch wordt nergens genoemd dat Van Dantzig ook een van de interessantste kunsthistorische boeken publiceerde van de twintigste eeuw, namelijk zijn biografie van (toegepast) kunstenaar en verzetsstrijder Willem Arondeus (Het leven van Willem Arondeus 1894-1943, een documentaire, Privédomein). Wie daarin leest herkent veel van Van Dantzigs eigen leven. Het boek schept een zeer indringend beeld van het kunstenaarsmilieu in het interbellum en laat zien hoe men held kan worden zonder heldhaftig te zijn.

Hendrik Valk

2011-12-23T07:16:00.000-08:00

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog bevond de schilder Hendrik Valk zich in Arnhem.
Het kapotgeschoten Arnhem portretteerde hij op de door hem ontwikkelde grafisch-geometrische stijl. Het lijkt een druk, maar het is een olieverf (27 x 18 cm). Op de achterkant staat een gedichtje van de kunstenaar. Dit kleine maar indrukwekkende schilderijtje werd in Duitsland ontdekt en bevindt zich thans in de collectie van De Larense Kunsthandel. Aan het werk van Hendrik Valk, en dat van zijn broer de architect/ontwerper Willem, is nog tot maart 2012 een overzichtstentoonstelling gewijd in het Veenkoloniaal Museum te Veendam.

Elementaire directheid bij De Jonge

2011-12-16T12:04:00.000-08:00

Gerrit Joost de Jonge is een schilder die zijn werk graag begraaft in theorieën en voorziet van theses en filosofieën.
Toch zullen de bezoekes van zijn tentoonstelling (Stedelijk Museum van Vianen) ook zonder beschouwingen over zijn intenties kunnen genieten van dit aantrekkelijke werk. De Jonge maakt decoratieve en doordachte composities, soms geometrisch en dan weer organisch van vorm. Werk dat voor gelukkig zichzelf spreekt. Robert Morgan zei het treffend: "The experience of his work is just the opposite: you feel an essential boldness, an elemental directness." Wat opvalt is de veelzijdigheid van De Jonge's werk, terwijl aan alle werken eenzelfde vormprincipe ten grondslag ligt. Afgebeeld is Lux I (170 x 200 cm).

Fijne tentoonstelling in het Dordrechts Museum

2011-12-10T04:49:00.001-08:00

Het Dordrechts Museum houdt op dit moment een schilderkunstige tentoonstelling die wel heel uitzonderlijk mag heten.
De titel luidt: What's up. Het is nu eens geen eigentijdse curators-thema dat als leidraad diende voor de selectie. Nee, deze tentoonstelling probeert door de presentatie van dertig hedendags actieve Nederlandse schilders (die dus echt schilderen, met verf op een doek) een representatief overzicht te geven van de huidige schilderkunst. Eenvoudiger kan het niet, en door een simpele set criteria te bedenken ontstaat er inderdaad zo'n overzicht.
De kunstenaars: Marie Aly, Tjebbe Beekman Morgan Betz, Pim Blokker, Koen Delaere, Aaron van Erp, Claire Harvey, Sara van der Heide, Arjan van Helmond, Lieven Hendriks, Carl-Johan Högberg, Bas van den Hurk, Iris Kensmil,Aukje Koks, Axel Linderholm, Pere Llobera, Kim van Norren, Jaco Olivier, Micha Patiniott, Malin Persson, Thomas Raat, Sanne Rous, Maaike Schoorel, Derk Thijs, Esther Tielemans, Sarah Verbeek, Helen Verhoeven, Evi Vingerling, Willem Weismann, Ina van Zyl. Natuurlijk mist men daarin namen, hoe zou het anders kunnen? Meer hier.

Veiling Scheringa-schilderijen in Nederland

2011-11-03T12:06:00.000-07:00

Begin volgend jaar worden 230 schilderijen uit de Scheringa-collectie geveild.
Door welk veilinghuis is nog niet officieel bekend gemaakt. Ook de kleinere Nederlandse veilinghuizen zouden in aanmerking komen, mits hun condities concurrerend zijn, maar sommige bronnen melden nu dat Christies het gaat worden. Het gaat dan om de subtop-werken waarvoor eigenlijk alleen een Nederlandse markt bestaat. Sommige levende Nederlandse kunstenaars die ruim in de collectie vertegenwoordigd zijn, vrezen een prijsval. Vele honderden werken zijn op voorhand aan een particuliere handelaar verkocht, die zegt ze niet snel weer op de markt te zullen brengen. Een werk van Lucien Freud is al onderhands verkocht. Er is veel kritiek op de curatoren, want zij zouden de schuldeisers benadelen door genoegen te nemen met de te lage opbrengst voor de Freud. Misschien hebben ze te veel naar kunstexpert Willem Baars geluisterd, die eerder verklaarde dat de hele Scheringa-collectie, op een paar stukken na, eigenlijk niets waard is.

Marie Civikov vertelt over Barbieland

2011-10-09T07:01:00.000-07:00

De koninklijke prijs voor schilderkunst is bedoeld als aanmoediging voor jonge kunstenaars. Het is een publiek geheim dat de Majesteit persoonlijk de winnaars selecteert, waarbij de jury als objectiverend front functioneert en de koningin uit de wind houdt. Koningin Beatrix maakte van de gelegeneheid gebruik om haar schilderkunstig uitgangspunt te formuleren. Een schilderij dient om even stil te staan te midden alle druk bewegende beelden die op ons afkomen. Een schilderij bestaat stil en blijft bestaan; het bevriest een gedachte in de tijd. Een goed schilderij, tenminste.
Dat geldt met name voor een van de winnaars van dit jaar, Marie Civikov, die een soort neopopulistische glamourschilderijen maakt met een de maatschappelijke actualiteit becommentarierende strekking. De schrille tegenstellingen tussen echt en namaak, onrecht en glamour, consumptie en berusting, wordt door haar in harde kleuren en niet mis te verstane beelden tot uitdrukking gebracht.
Het verhaal is terug in de schilderkunst. Nu nog de esthetiek.

Kunsthandel Bies; collectors item

2011-09-13T13:39:00.000-07:00

Zojuist is de nieuwe brochure van de Eindhovense kunsthandel Bies verschenen.
Dit ter gelegenheid van de jaarlijkse verkooptentoonstelling die op 25 september begint. Hoogtepunt in deze fraai uitgevoerde publicatie zijn twee adembenemend mooie stillevens van Walter Vaes. Die alleen maken van de brochure een collectors item.

Wackers Academie vergooit naam

2011-09-06T11:21:00.000-07:00

De Amsterdamse Wackers Academie heeft een naam hoog te houden, maar klachten van cursisten brengen een deuk in de reputatie.
Klachten zijn tot daar aan toe, maar het onvermogen of de onwil van de directie er iets aan te doen is misschien ernstiger. Cursisten van de intensieve zomercursussen betalen bedragen van rond de € 500 voor een weekcursus bij de befaamde realistische schilderkunst-academie, maar klagen vervolgens over late aanvangstijden, afwezig zijn van modellen, teveel leerlingen per docent, overbevolkte lokalen en stinkende toiletten. Directeur Luk van Driessche zegt op zijn website: "Ergens voel je je in een traditie staan, je hoeft niks nieuws, alles is al gezegd, alleen hoe zeg ik het. En dat blijft zoeken." Nu ook nog even zoeken hoe je een fatsoenlijk produkt levert als tegenprestatie voor een weekomzet van € 7000.

Priscilla van der Wal en Smorenberg

2011-09-05T11:00:00.000-07:00

Is schildertalent erfelijk? Kunstenares Priscilla van der Wal vermoedt van wel. De broer van haar overgrootmoeder was de Gooise schilder Dirk Smorenberg, niet alleen bekend als een van de weinige echte art deco-schilders, maar ook als snijder van zijn eigen, originele en gezochte lijsten. Een Smorenberg in een originele Smorenberglijst staat op het verlanglijstje van menig verzamelaar. Misschien wordt het werk van Priscilla (hier rechts), nog wel eens even populair als dat van haar verre voorzaat (zie links, te koop bij kunsthandel Frank Welkenhuijsen).

Bende van de Suisse

2011-08-30T06:16:00.000-07:00

In de jaren twintig verbleef een groep schilders soms avond aan avond in café De Suisse aan het Vrijthof in Maastricht.
Het is de vraag of dat nu doorslaggevend moet zijn om van een schilderschool te spreken. Toch organiseert kunsthandel Van Goch & Gerards te Maastricht een tentoonstelling van deze Bende van De Suisse, waaronder zich bekende namen bevinden als Paul Kromjong en Rob Graafland. Het is inderdaad schilderkunst die het verdient eens extra in het licht gezet te worden. Nog tot in november: Hommage aan de Bende van de Suisse aan de Ezelmarkt te Maastricht. Meer informatie hier. Voor een fraai overzicht van de Limburgse schildekunst is er het voortreffelijke http://limburgsekunst.blogspot.com.

Jan Sluijters in Laren

2011-08-28T08:50:00.000-07:00

Dit najaar komt er een grote overzichtstentoonstelling van Jan Sluijters in het Singer-museum te Laren.
Er zullen ruim 80 schilderijen te zien zijn, waaronder ook een aantal die nog niet eerder tentoongesteld zijn geweest. De tentoonstelling wordt georganiseerd in samenwerking met de Rijksdienst voor de Kunsthistorische Documentatie, waar men bezig is aan de omvangrijke oeuvrecatalogus. Die bevat inmiddels 1650 werken, die allemaal op de website van de RKD te bekijken zijn. Belangrijke sponsor voor dit project is veilinghuis Christies. Wie nog werk heeft, al is het maar een tekening of een brief, wordt verzocht dit te melden. Hier afgebeeld Sluijters in zijn atelier.

Peter Smit: post-impressionisme in Fijnaart

2011-08-14T13:25:00.000-07:00

In Museum Van Lien in Fijnaart wordt zondag 4 september om 14.00 uur de expositie 'Hooggeëerd publiek!' geopend.
De tentoonstelling loopt tot en met zondag 23 oktober. Er is dan werk te zien van Peter Smit, Dinie Boogaart, Douwe Elias, Dorry van de Winkel en Natasja Bennink (beelden). "Douwe Elias benadert de schilderkunst vanuit de liefde voor het metier," schrijft het museum. Peter Smit schildert vanuit de tradities van de impressionisten. Met Rob Houdijk zet hij de traditie van Isaac Israels op een eigentijdse manier voort. De Heerlense Dorry van de Winkel maakt portretten en stillevens in aquarel. Natasja Bennink studeerde aan Minerva in Groningen. Afgebeeld is een strandgezicht, getiteld 'Badhokjes', van Peter Smit.

Dali en Vermeer

2011-08-13T08:16:00.000-07:00

Dit najaar in het Mauritshuis: Dali ontmoet Vermeer.
Salvator Dali was een groot bewonderaar van de Delftste schilder. Hij maakte ook verschillende navolgingen, bijvoorbeeld van het meisje aan het venster. Afgebeeld hier Dali's: De Geest van Vermeer in gebruik als tafel.

Louis Meijs overzichtstentoonstelling

2011-08-11T13:54:00.000-07:00

Van 1 november tot 15 januari 2012 aanstaande organiseert Art Point te Amsterdam wij in samenwerking met de Stichting Louis Meys, een verkoop- en overzichtstentoonstelling van het werk van de Haagse kunstschilder Louis Meys (1902-1995). "Wij zijn zeer verheugd zijn bijzondere werk met u te kunnen delen," schrijft Art Point. Adres: Lijnbaansgracht 307 Amsterdam. Geopend van woensdag t/m zaterdag van 13.00-17.00 uur

Nieuwe figuratie in Brussel

2011-06-29T11:31:00.000-07:00

De Nouvelle Figuration is een Franse kunstbeweging die een terugkeer naar de figuratieve schilderkunst voorstond als reactie op de abstracte kunst. Net zoals in de Amerikaanse popart putten de Franse kunstenaars inspiratie uit de populaire cultuur en de consumptiemaatschappij.

Galerie XXL Art on Waterloo 503 brengt nu een aantal van die werken op papier en zeefdrukken samen. De collectie, die bestaat uit meer dan veertig stuks, komt uit het atelier van Jérôme Arcay, een drukker die samenwerkte met de kunstenaars wier werk hier wordt tentoongesteld.

wanneer: woensdag, 22 juni, 2011 - zaterdag, 16 juli, 2011
open: donderdag > vrijdag van 14 > 18.00 uur + zaterdag van 11 > 18.00 uur
tickets: gratis
waar: XXL Art on Waterloo 503, Waterloosesteenweg 503, Brussel, 02-347.78.95

Sommige van Gogh's huilen

2011-06-28T07:53:00.000-07:00

Sommige werken van Vincent van Gogh huilen.
Daaronder verstaat men het verschijnsel dat er zinkwit uit onderlagen door de er boven gelegen verflagen heen lekt, en zo de waargenomen kleur vertroebelt. Tot dusver dacht men dat dit euvel door het zinkwit zelf werd veroorzaakt, dat in de loop der jaren reageert en gaat werken. Maar nu blijkt dat er ook veel schilderijen uit dezelfde periode zijn waarbij ook zinkwit is gebruikt in onderlagen en waarbij dit verschijnsel niet optreedt.

Theo en Vincent

2011-06-22T12:05:00.000-07:00

Eindelijk een portret van Theo van Vincents hand.
De argumenten die het Van Goghmuseum naar voren bracht zijn overtuigend. Hier links een foto van Theo en rechts het schilderij dat Theo zou voorstellen, en dus niet het zelfportret is waarvoor het tot dusver werd gehouden.

Prijs jonge schilderkunst niet voor schilderkunst

2011-06-10T08:02:00.000-07:00

De Belgische kunstenares Kelly Schacht heeft de Prijs Jonge Schilderkunst 2011 gewonnen.
Dat is de belangrijkste Belgische prijs voor jong talent. Ondanks de naam van de prijs maakt de jonge prijswinnares (28 jaar) geen schilderijen. Haar werk speelt met de noties van originaliteit en auteurschap, zegt haar galerist Hoet Bekaert. Ze stempelt bijvoorbeeld op haar hand: Claimed by Kelly Schacht, en fotografeert dat. Het thans winnende werk bestaat uit rollen wit papier.
De Prijs Jonge Schilderkunst is de laatste jaar zelden of nooit toegekend aan iemand die de schilderkunst ook werkelijk beoefent.

Newsweek: schilderkunst doet niet mee

2011-06-08T07:39:00.000-07:00

Newsweek heeft zijn top-tien van de meest invloedrijke hedendaagse beeldende kunstenaars bekend gemaakt.
Geen van de tien topkunstenaars is schilder. Allen beoefenen de visual arts in veel ruimere zin: performances, filmpjes, video's, verkleedpartijen, installaties. Hun werken zijn te koop in Basel en Venetië. We live in an excellent moment for art, schrijft de Newsweekredacteur er bij. Op één staat Gillan Wearing, die zichzelf fotografeert terwijl ze rubberen maskers draagt die een afdruk zijn van de gezichten van mensen uit haar omgeving. Maar een schilder is er niet bij, in de top tien.