Daarnaast bleek dat er veel (ouders van) leden door de eerdere berichtgevingen (nog meer) is gaan beseffen dat er meer is dan alleen een training en een wedstrijd in het weekend. De vereniging is een organisatie waar in een veel week ook veel achter de schermen moet gebeuren om juist die trainingen en wedstrijden te kunnen laten plaatsvinden.

Deze eerste belronde zullen met de komende belrondes (alle (ouders van) leden moeten immers gebeld gaan worden) gebruikt worden om te inventariseren wie wat wil gaan doen. Vervolgens zullen de coördinatoren van de verschillende commissies contact opnemen met de mensen die aangegeven iets te willen doen om invulling te geven aan de vacatures.

Vanaf heden zal er regelmatig een update gegeven worden over de resultaten en over de te nemen vervolgacties. De uitkomsten van de gesprekken worden de komende dagen verwerkt, maar gesteld kan worden dat de eerste avond een behoorlijk succes was met een aantal concrete toezeggingen en ook het aantal mensen dat heeft aangegeven iets te willen gaan doen voor een bepaalde commissie is groot.

We kijken uit naar het vervolg op woensdag 15 februari.

Het afgelopen jaar is een aantal mensen van onze vereniging betrokken geweest bij de workshops over vrijwilligers die in opdracht van de gemeente Wijdemeren door Sportservices Het Gooi zijn georganiseerd.

We hebben van deze mogelijkheid gebruik gemaakt omdat onze vereniging volledig op vrijwilligers draait. Gelukkig kan onze vereniging bouwen op een grote schare van vrijwilligers, maar tegelijkertijd beseffen we ook dat om het vrijwilligerswerk leuk te houden er meer vrijwilligers bij moeten komen.

De komende periode gaat een enthousiaste groep bestaande vrijwilligers proberen om meer enthousiaste vrijwilligers te werven. Om dat te bewerkstelligen is er al het nodige gedaan, zoals het in kaart brengen van alle vrijwilligerstaken, vrijwilligers en vacatures.

Maar het belangrijkste moet nog gebeuren: het benaderen van (ouders van) leden om vrijwilligerswerk voor hun club te gaan doen. Het benaderen zal per telefoon gebeuren en in een kort gesprek van 3-5 minuten proberen we een passende taak te vinden. Een taak die aansluit bij de talenten, studie, werk en/of hobby’s van de nieuwe vrijwilliger.

Dit kunnen taken/werkzaamheden zijn die in teamverband of alleen uitgevoerd kunnen worden, die dagelijks, wekelijks, maandelijks of 1x per jaar gedaan moeten worden. Er is voor elk wat wils of je nu veel vrije tijd hebt of bijna niet.

Het doel is om ons vrijwilligerskorps uit te breiden, zodat we de vereniging draaiende kunnen blijven houden op een manier dat het voor alle (niet-spelende) leden en vrijwilligers leuk blijft.

Over een aantal dagen zal er gebeld gaan worden. Om een beeld te geven over welke taken/werkzaamheden er door het jaar heen gedaan moeten worden, verwijzen wij naar de pagina vrijwilligers op onze site.

Wij wensen het belteam veel succes en rekenen op ieders medewerking tijdens onze campagne.

Voor vragen kunt u contact opnemen via vrijwilligers@svsgraveland.com.

Bestuur en jeugdcommissie
van de s.v. ’s-Graveland

Na de thee leek Quick zich wat herpakt te hebben en was 's-Graveland niet meer zo overheersend als in het eerste part van het duel. Ondanks dat waren de betere kansen voor ’s-Graveland. Zo schoot Daan Verdam een breed gelegde bal met veel gevoel net over en zorgde een aantal corners weliswaar voor veel drukte voor het doel van Quick, maar niet tot de gewenste openingstreffer.  Quick dat ook niet over veel scherpschutters beschikt getuige hun aantal gescoorde doelpunten, was er eenmaal wel erg dichtbij. Michel Schonis hoefde maar een keer echt handelend op te treden en deed dat met succes, waarmee een score van Quick werd voorkomen. Aan de andere kant was Gerben van Veen dichtbij een verdiende treffer toen hij kon inschieten nadat de keeper van Quick een vrije trap van Vincent van Vuure niet klemvast had. Tot zijn eigen ontzetting verdween zijn inzet over het doel. Met nog een kwartier te spelen moest Paul Kwantes geblesseerd naar de kant en werd vervangen door de 17-jarige Niels van Elsas, waardoor Daan Verdam naar de rechtsbuitenpositie verhuisde. Dat gaf weer een aantal nieuwe aanvallende impulsen aan het spel van ’s-Graveland, echter voorin was het – zoals wel vaker dit seizoen – net niet. En toen Rob Fecken in de slotminuut met zijn tweede gele kaart naar de kant moest, werd de lange blessuretijd toch nog spannend. De 's-Graveland verdediging bleef echter overeind en zo eindigde de wedstrijd zoals deze begon: met 0-0. Vraag blijft op basis van het vertoonde spel of 's-Graveland een punt gewonnen of er twee verloren had.

In de 14^e competitiewedstrijd bleek dat ’s-Graveland dit seizoen is gegroeid en sterker is geworden. Zeker wanneer we afgaan op het duel tegen Wasmeer, dat vier maanden geleden de seizoenouverture  was. Waar 's-Graveland destijds in de eerste helft volledig werd weggespeeld waren op het gras van 's-Graveland de rollen omgedraaid.  Het spel en de inzet van de thuisploeg toonde aan dat zij de wil hadden om te winnen. Dat leverde de thuisploeg in de 3^e minuut al een strafschop op toen Daan Verdam in balbezit kwam nadat de laconiek verdedigen in de Hilversumse defensie werd afgestraft. Hij omspeelde de doelman van Wasmeer die hem vervolgens met de handen onderuit haalde en blij mocht zijn dat hij met slechts geel werd bestraft. Dat gaf hem bovendien de mogelijkheid zijn fout goed te maken. Wat hem lukte, want hij keerde de inzet van Rob Fecken. Ook na deze tegenvaller hield 's-Graveland het betere van het spel, hoewel dat met de harde wind deze middag lastig was. Vooral via Paul Kwantes zette 's-Graveland menig aanval met succes op, alleen uitgespeelde kansen leverde dat nauwelijks op. Het was typerend dat de blauwwitten in de persoonlijke duels hun tegenstander de baas waren en ook elke afvallende bal een prooi was een 's-Graveland speler. Wasmeer kon aanvallend geen vuist maken en had pas na ruim 35 minuten de eerste echte kans. Dat was dan wel bijna ook de 0-1 ware het niet dat Emiel van de Velden doelman Michel Schonis op de doellijn hulp bood toen deze kansloos was op een fraaie lob van een Wasmeer speler.  De 0-0 ruststand was uiteindelijk toch een teleurstellende tussenstand voor de gastheren.

In de aanvang van de tweede helft waren de verhoudingen gelijk aan die in voor de theepauze, maar maakte de straffe wind het kijkspel er niet beter op. Het was nog steeds 's-Graveland dat op jacht ging naar de openingstreffer, maar daarbij de juiste eindpass ontbeerde. Ook afstandsschoten van de ijverige Vincent van Vuure misten net de precisie om de – op dat moment verdiende – voorsprong te forceren. In het verdere verloop van de wedstrijd vloeiden de krachten langzaam weg uit de ’s-Gravelandse ploeg en wist Wasmeer vooral de slag op het middenveld te winnen. Dat leverde de bezoekers een veldoverwicht op een ook enkele kansen waarbij Roland Haselager een Wasmeerse inzet van de doellijn kopte. In het laatste kwartier nam de druk van Wasmeer toe en wist 's-Graveland de verdedigende stellingen nauwelijks verlaten. In die fase van de wedstrijd maakte de Hilversummers het meeste aanspraak op een doelpunt, maar die viel uiteindelijk niet, wat ook geen recht zou hebben gedaan aan het beeld over de gehele wedstrijd. Met de ‘brilstand’ schoot geen van beide ploegen iets op, maar kon men in beide kampen wel leven met dit gelijke spel.

Foto's

In zijn jaarlijke toespraak memoreerde voorzitter Koen Janmaat de successen van het vorig jaar waarin het 90 jarig bestaan en de promotie van het eerste naar derde klasse werden gevierd. Maar ook het leed van het verlies van clubmensen als Ton Janmaat en Cor de Bree, wiens afwezigheid nog dagelijks wordt gevoeld bij de club. Vooruitblikkend naar dit nieuwe jaar ligt een aantal uitdagingen in het verschiet. Zo noemde hij de uitvoering van het accommodatiebeleid van de gemeente Wijdemeren (opvallend overigens dat er niemand vanuit de gemeentepolitiek aanwezig was, uitgezonderd WIJ), de benodigde investeringen voor het aantrekken van technisch kader, vervanging van het lekkende dak van de kantine en het vinden van een nieuwe hoofdsponsor omdat PSH er na zes jaar goede samenwerking mee stopt. Als laatste stond de voorzitter stil bij de vrijwilligers die we hard nodig hebben om de club zeven dagen per week draaiende te houden en waarvan we er graag meer zouden willen hebben. Daarvoor zal binnenkort een actie gestart gaan worden om meer mensen actief bij de club te betrekken. Daarmee de brug slaande naar de verkiezing van het verdienstelijkste lid van de vereniging.

Deze prijs wordt jaarlijks vanuit het bestuur overhandigd door secretaris Marc Degekamp, die dus ditmaal zijn vader mocht toespreken, wat hij op uiterst deskundige maar ook ludieke wijze deed. Daarbij de extra achtergrondkennis niet vergetend. Want het was Marc zelf die ooit eens zijn vader uitdaagde om in plaats van opmerkingen te maken over die 'klompenclub' zelf eens iets te gaan doen. En met succes, want na de organisatie van o.a. 20 klaverjasmarathons, de tweewekelijkse klaverjascompetitie en al vele jaren het vertrouwde gezicht achter de bar als het eerste thuis speelt, mag je stellen dat Ric de uitdaging met succes is aangegaan en met recht zijn naam bijgeschreven zag op de bijbehorende beker. Het applaus en de felicitaties voor Ric Degekamp - die de andere vrijwilligers met wie hij altijd samenwerkt ook bedankte - onderschreven de keuze, waarmee Ric wordt toegevoegd aan de lijst met veel andere bijzondere leden.

Als laatste formele gedeelte werden de verschillende jubillarissen gehuldigd. Zij ontvingen behalve hun speldje ook een persoonlijk aandenken en natuurlijk de persoonlijke woorden van voorzitter Koen Janmaat. De jubilarissen waren 25 jaar: Gertruud Schouten, Bert Schmidt en Robin Laveber; 30 jaar: Ellen Schouten en Rob Fecken; 50 jaar: Ton Koopmanschap. Zij ontvingen terecht applaus van alle aanwezigen voor hun jarenlange betrokkenheid bij de vereniging.

Na deze plichtplegingen was er voldoende gelegenheid om met elkaar ideeën voor dit nieuwe jaar te bespreken, alvorens voor elke s.v  's-Gravelander het jaar 2012 echt van start gaat.

Zie hier de bewegende beelden van de receptie gemaakt door Vincent Kuiper klik hier.

Na een eerste mogelijkheid voor de bezoekers was ’s-Graveland, zoals vaker dit seizoen, al snel trefzeker. Paul Kwantes kopte in de 7^e minuut een vrije trap van Roland Haselager goed binnen, waarmee hij zijn ploeg op voorsprong bracht. Enkele minuten later was het  weer Paul Kwantes die ditmaal op de rechterflank versnelde en vanaf daar een strakke voorzet gaf die door de collega-spitsen net niet kon worden omgezet in een tweede ’s-Gravelandse treffer. Door de felle start bleek De Bilt onzeker en kon het de positie op de ranglijst op het veld niet waarmaken. En die keer dat ze voorin wel gevaarlijk werden maakte doelman Erwin Woppenkamp het Biltse gevaar adequaat onschadelijk. De onzekerheid aan de kant van de bezoekers leidde even later de tweede ’s-Gravelandse treffer in. Vincent van Vuure onderschepte de bal bij de zwakke opbouw in de defensie van De Bilt en gaf het leer precies op maat aan de meegelopen Gerben van Veen die met zijn linker de doelman van De Bilt kansloos liet: 2-0. Drie minuten daarna schoot dezelfde speler uit een kluwen spelers verrassend snel in, maar zijn inzet ging net over. Het restant van de eerste helft hadden de gastheren weinig te vrezen van De Bilt en omdat het zelf niet teveel meer aandrong om de score verder op te voeren was de 2-0 ruststand een logisch gevolg.

Het was aan het begin van de tweede helft duidelijk dat De Bilt met veel drang naar voren en de doorgeschoven laatste man, snel de aansluitingstreffer wilde maken. Die dadendrang was vooral optisch want tot kansen leidde dat, ondanks soms wat chaotische taferelen voor het ’s-Graveland-doel, nauwelijks. Bovendien stond Erwin Woppenkamp zijn mannetje waardoor hij de ‘0’ hield voor zijn ploeg. Het was aan de slagvaardigheid (of beter het gebrek er aan) van de blauwwitte spitsen te wijten dat de voorsprong niet kon worden vergroot. Vincent van Vuure (te haastig ingeschoten) en Gerben van Veen (uitstekende redding van de keeper van De Bilt) waren er weliswaar dichtbij, maar de marge bleef twee doelpunten en daarmee hield De Bilt hoop. Zeker toen een kwartier voor tijd met een mooi afstandsschot die marge tot één werd teruggebracht.  Het bracht de spanning in de wedstrijd terug, wat gepaard ging met veel strijd, maar bovenal fikse overtredingen, irritaties en onsportief gedrag van beide kanten, waarbij de scheidsrechter alle zeilen moest bijzetten om de gemoederen op diverse fronten tot bedaren te brengen. Alle commotie kwam het spel van ’s-Graveland niet ten goede waardoor het zelf vergat te blijven voetballen. Dat leidde tot veel balverlies en vooral ‘achteruit lopen’ zodat  De Bilt kon blijven hopen op een punt. Uiteindelijk haalde de ploeg ongeschonden de eindstreep en daarmee wel drie verdiende punten.

Foto's

Na het aftasten van beide kanten begon de wedstrijd wat meer open te breken en kreeg 's-Graveland ook de eerste kans van de wedstrijd. Roland Haselager bediende de diepgaande Tom van Rijn op maat waardoor hij alleen voor de doelman van Kampong verscheen. Zijn inzet belandde echter op de binnenkant van de paal.  Kampong kreeg daarna iets mee vat op het spel zonder daarmee ook echt voor dreiging te zorgen.  Het enige gevaar was een schot van de rechterspots bovenop de lat. Aan de andere kant kopte Rob Fecken een goed genomen corner van Roland Haselager op de dwarsligger. In de fase dat ’s-Graveland het tij keerde en meer in balbezit was, kreeg het de deksel op de neus. Emiel van der Velden weifelde in het duel met de Kampong spits die vervolgens alleen op Michel Schonis kon afgaan om deze met een beheerste schuiver kansloos te laten. 's-Graveland herpakte zich In de laatste tien minuten van de eerste helft en probeerde voor de rust de stand weer met de veldverhouding  gelijk te trekken. Ondanks een aantal hectische situaties voor het Utrechtse doel, kreeg het elftal geen loon naar werken en moest het met 1-0 gaan rusten.

In de tweede helft nam 's-Graveland direct weer het initiatief. Dat leidde tot veel kansen, maar geen goals. Daarbij had Kampong niet over geluk te klagen want Emiel van der Velden kopte op de paal en de afgeslagen bal werd door Gerben van Veen op de lat geschoten. Even later was het dezelfde speler die van dichtbij waarschijnlijk schrok van zijn eigen kans en schoot de gehaast over.  Uiteindelijk leverde de ’s-Gravelandse wil om te winnen toch de verdiende 1-1 op. Nadat Kampong de bal niet goed kon verwerken schoot Tom van Rijn met een diagonaal schot zijn ploeg op gelijke hoogte. Niet veel later dacht heel 's-Graveland dat de ploeg op voorsprong kwam toen een vrije trap werd doorgekopt over de keeper van Kampong. De scheidsrechter honoreerde de onjuiste beslissing van zijn Utrechtse assistent en keurde het doelpunt af. De verder goed leidende arbiter maakte even later voor de tweede keer een verkeerde beslissing door geen penalty toe te kennen toen Daan Verdam in het zestienmetergebied werd gevloerd. Het leverde 's-Graveland  slechts een vrije trap op. Deze vormde ook de inleiding voor de treffer van Kampong. Want bijna iedereen was mee om de 1-2 te scoren, maar de spelers maakten voor het vijandelijke doel de verkeerde keuze wat balbezit voor Kampong opleverde. Hun messcherpe counter was uiterst effectief en voor 's-Graveland ‘dodelijk’. Het pleit voor de ’s-Gravelanders dat zij in de gekozen spelstijl bleven geloven. Bovendien leverde dat ook weer een kans op, ditmaal voor Alex Poort die, wederom door Roland Haselager, werd aangespeeld maar zijn inzet net langs de verkeerde kant van de paal zag gaan. In de daaropvolgende counter van Kampong waren de Utrechters weer meedogenloos zodat in plaats van de 2-2 nu 3-1 op het scorebord stond.  Daarmee was de wedstrijd beslist die door een vierde treffer van Kampong de uitslag een nog schever beeld gaf dan hoe de wedstrijd werkelijk was verlopen. Want zelfs Kampong supporters bekenden na afloop dat 's-Graveland wel erg veel pech had deze middag. Desalniettemin zullen zij zich de drie punten heerlijk hebben laten smaken.

Foto´s

Tijdens het seizoen ben ik iedere zaterdagmorgen op Berestein. Steeds weer ben ik onder de indruk wat zich op dit vroege tijdstip al op het sportcomplex afspeelt. Als ik aankom om ongeveer half negen dan is het parkeerterrein al haast geheel bezet. De toegang tot het sportcomplex is al open en er zijn al kantine medewerk(st)ers aanwezig, terwijl in de commissiekamer de dienstdoende ochtendgroep reeds bezig is de noodzakelijke voorbereidingen te treffen. Op het tv-scherm in de kantine is het programma van vandaag al te zien met daarnaast nog veel meer informatie voor en over de jeugd. De kleedkamers zijn ook al gereed gemaakt voor de jeugdige spelers. Het schema welk team in welke kleedkamer is inmiddels ook al zichtbaar voor iedereen opgehangen. Om 9 uur beginnen de smurfen de training in hun eigen – afgebakende – smurfengedeelte. Maar liefst 3 trainers brengen dit keer de 18 smurfen(!!) de eerste beginselen van het voetbalspel bij. Wat opvalt is dat iedere smurf een bal heeft, wat een weelde. Op het hoofdveld spelen de jongste F-spelers onderling hun wedstrijdjes. De trainers aldaar geholpen door enkele ouders hebben hiervoor verplaatsbare doelen naar dit veld gebracht en aan het einde van hun partijtjes worden deze weer keurig teruggezet. Inmiddels zijn ook de smurfen klaar. Alle ballen worden weer – schoongemaakt en wel – in de rekken teruggeplaatst. Voor alle teams zijn er overigens voldoende ballen, ieder team heeft zijn eigen rek, wat een fantastisch geheel al die rekken gevuld met ballen!

Voor de spelertjes is ook al limonade gehaald, die door de kantine vrijwilligers keurig is klaargezet.

Tussendoor zag ik ook al iemand die druk bezig was de was van de vorige dag te doen, werden de bezoekende teams keurig de weg gewezen en aan de teams die uit speelden alles meegegeven wat nodig is (ballen, spelerspassen enz. enz.). Een drukte van belang,. In de speeltuin voor de kantine, zijn de schommels, de wip, de klimtoren, de glijbaan allen bezet. Het plezier van de kinderen is geweldig om te zien en dat alles - op dit keer - een herfstzaterdagmorgen in november tussen negen en tien. Een grote pluim dan ook voor allen die dit mogelijk maken bij de s.v.’s-Graveland en nogmaals dit alles gaat over een uurtje op de vroege zaterdag.

Een vader van een jeugdspeler