Ik ben met Tarq en Kiki en Ozon naar het yoga weekend geweest, maar zonder yoga, wij wilden alleen maar wat hossen-door-de-bossen. Maar we hebben wel de centered riding les op vrijdagavond gedaan, de les was erg goed en leuk. Ook leuk om eens met de Tarq in een binnenbak te rijden, dat doen we nooit. Is eigenlijk wel goed voor de concentratie.

Kiki had een waanzinnig gaaf vervoer mandje gemaakt voor Jackie

Ozon vind het niet helemaal geslaagt, volgens hem kan die hond best zelf lopen…

Hier zie je nog een stukje Knowie, op Zondagochtend hebben we met een grotere groep nog een leuke bosrit gemaakt.

Ik heb de kaart gelezen! Voor de verandering, meestal laat ik iemand anders de kaart lezen en rijd ik lekker rondkijkend mee zonder een idee te hebben van waar we zijn. Maar deze keer was ik kennelijk de enige met een kaart en heb ik een prachtige rit uitgezocht, en ons allen weer klokslag 12.00 uur terug gebracht. Ik was er zelf van onder de indruk…..

Plaspauze

Stacy en Knowie

Ik en de Tarq. Ik heb mijn psygedelische zebra jasje aan!

Romantisch licht in het bos! Vanessa is bezig een dekentje over Poekie te draperen.

Het was weer een ouderwets gezellig ponykamp, lekker eten, lekker bijkletsen, en het hele weekend met je paard optrekken!

Hier in Zwitserland wordt ook paard gereden, zelfs op zondagochtend zoals wij dat ook doen. Men gaat hier zeer natuurlijk met deze viervoeters om en stapt heel makkelijk de steile Walliser hellingen op en af, men is dat hier gewend. Wij zitten op ruim 600 meter hoogte in Agarn bij Leuk/Susten op camping Gemmi en de berg achter ons gaat tot ruim 1400 meter. Zelfs onze 192 paardenkrachten sterke Jeep Grande Cherokee tuft probleemloos over een grindpad naar boven. Het weer is hier bijna altijd beter dan in de rest von der Schweiz, dat komt omdat het Rhônedal oost-west ligt en dus de hele dag opgewarmd wordt door de zon, deze opstijgende warme lucht veroorzaakt een soort landklimaat hier, waardoor het extreem droog is op de hellingen, bijvoorbeeld de noordhellingen hebben druiventeelt. Wisten jullie dat er ‘s avonds om 17.00 uur plots een Föhn gaat waaien die Föhn probeert vanuit Italie warme wind over de Simplonpas te verplaatsen en die veroorzaakt daardoor dagelijks een halve storm, die weer na 45 minuten gaat liggen.
Vannacht heeft het zelfs gesneeuwd op de bergen hoger dan 1500 meter, maar overdag bakken we weer lekker in de zon. Dior zal wel een beetje ontevreden zijn daar bij Hetty en Doeke Medema, want het weer bij jullie in Yde/Vries en Eelde blijkt niet zo lekker zomers.
P.S. Dat vorige bericht over die fijnbesnaarde celliste Lotte van Velthoven was nog niet af op één woord na: beluisteren……. schapenredder Domenico Gallo zelf ook cellist ging op die dag een concert bijwonen van deze Lotte. Als jullie ooit zin en tijd hebben om mooie cello-muziek te horen dan moeten jullie eens gaan luisteren naar Lotte van Velthoven cellodocente te Groningen, ook reeds besmet met het paardenvirus.

Het hemelvaartweekend van de NVVR is helemaal volgeboekt, er zijn 25 mensen en paarden!
En, deze keer is er internet! Dus alhoewel het nog maar de tweede dag is, nu alvast een eerste update.
Het weer is fris, met een spatje regen af en toe, maar over het algemeen prima rijweer.

De bossen rond Grolloo zijn erg mooi, met veel mooie vennetjes.

Ehm, hier mochten we eigenlijk niet komen….
Maar er was niemand…
Dus toch even voor de foto…..

Natuurlijk is de mooiste foto weer van Jacqueline en Krabbe, zo langzamerhand toch wel de top-modellen van de NVVR!

Het jonge spul tijdens de siesta:

We hebben een prima weide ter beschikking waar de paarden zich na de rit net als wij relaxen, après monter sociaal bijeenkomen

En wat gymnastische oefeningen uitvoeren zodat ze de volgende dag weer helemaal in topconditie aan de volgende rit kunnen beginnen.

We horen natuurlijk allemaal van alles over de vulcaanuitbarsting in Ijsland, en de vliegtuigen die niet mogen vliegen. Maar hoe zit het met de paarden?

Voor de boeren in Ijsland is dit natuurlijk een vreselijke ramp. Door de aswolken zijn er dieren verloren gegaan omdat de boeren ze niet konden vinden. De aswolken zitten ook vol met fluoride, één van de ergste vergiften die op aarde voor komt. Alle dieren zijn zoveel mogelijk binnen gehaald, maar ze staan daar erg opgepropt. Ook is het nu lammeren tijd en de eerste lammetjes worden ieder moment verwacht.

Veel paarden zijn geëvacueerd uit het meest getroffen gebied. De paarden zijn bedekt met stof en as. Maar ook het gras is helemaal bedekt en er kan dus niet gegraast worden. Ook is er ernstige bezorgdheid over de lange term effecten van  het inademen van as met fluoride.
Ook is het niet duidelijk wat de paarden binnen hebben gekregen de laatste paar dagen. Het heeft enige dagen gekost om de vrij lopende paarden te vinden en onder dak te brengen. De Ijslandse paarden zijn natuurlijk niet gewend om op stal te staan. Sommige boeren maken zich zorgen en zijn bang dat de paarden het niet zullen overleven als de uitbraak van de Eyjafjoell vulcaan nog lang duurt, en waar moet het hooi en vers water gehaald worden?
Andere boeren vertrouwen in de kracht en het doorzettings vermogen van de Ijslandse paarden.

Ik ben in Fort Worth geweest, en toen zag ik dit voorbijkomen:

Maar het werd nog leuker!

En dit was het summum!
Wat denken jullie? Leuker als een paard? Op de NVVR mag je tenslotte met alles aankomen?

Om deze ervaring the vieren heb ik ook maar een longhorn geschilderd,

Je kan bij Patricia ook andere foto’s bestellen als je het moeilijk vond om te kiezen!
Klik hier voor de link.

Voor patricia’s website, Bezigebijen, klik hier.

Hiep ho voor Heleen Sandbrink!!!
(we moeten wel haar naam netjes noemen, die van Heleen Sandbrink dus)

dus hier de foto’s van Heleen Sandbrink.

Ook Heleen Sandbrink heeft van de Lipizzaners de mooiste foto’s gemaakt…

En deze foto slaat vind ik alles!
Deze foto is geknipt voor de cover van de vrijruiter!!!!

Mooi hè? Deze vind ik zo sfeervol. En de omgeving was niet echt sfeervol, dat vind ik nu zo knap! En het licht had niet slechter gekund, dat was wel jammer voor de fotografen,
Dit vind ik ook wel een mooie voor de voorkant van de Vrijruiter.

En deze is toch ook een mooie cover….

Of deze…. Ik denk dat we wel een half jaar Vrijruiter covers  hebben hier!

Deze vind ik zoooo gaaaf!!!! Gezusterlijk op de wasplaats.
Want Jaqueline is zo budget-gevoelig: Waarom twee keer betalen voor warm water terwijl je ook één keer kan betalen als je snel twee Lipizzaners in één keer kan wassen.

Een breed smilende Marina op Merle. Marina is wel een bikkel: het is wel midden in de vrieskou!!!!

Waw, wat een ridderpaard!!!

Stijn!

Marina, heel mooi kostuum, op Stijn.

Wel een beetje sexy hoor, die opwaaiende rokken. Ik weet niet of we dat wel op de Cover van de Vrijruiter kunnen hebben…

Stijn loopt hier zo ontzettend mooi! echt ver eronder met zijn achterbeen!

Marielle en Kebie.

Dit vind ik een hele mooie foto: je ziet zo mooi hoe je op een dameszadel balanceerd.

Gelukkig zijn er ook van mij een paar aardige foto’s. Tarq kijkt zo leuk op deze foto’s!!! En ik lach, dat zie je ook niet vaak.
(buiten de nvvr-weekenden om)

Eigenlijk vind ik dit ook wel een cover voor de vrijruiter, maar hij is niet zo scherp….

Ik had dus een hele warme mantel gemaakt.

En een volle set kleding onder mijn jurk….

Tarq vind alles wel goed.

Ook op het internet zijn boeken over dameszadelrijden moeilijk te vinden. Je moet ook veel Googlen want sommige ”out of print” boeken zijn bij Amazon loeiduur terwijl je ze ergens anders veel goedkoper kan krijgen.

Ik bespreek hier twee antieke uitgaves. Misschien kan je de fascimile editie van Eva Cristy nog krijgen, en de andere is gratis te downloaden of op het net te lezen via het ”Project Gutenberg ”.

• ”Modern Side-saddle riding” door:  Eva Cristy
• ”The Horsewoman” door: Alice M Hayes

Ik heb zelf een keer een genummerde fascimile editie van Eva Christy’s ”Modern side-saddle riding” kunnen kopen. Ik vind dat een heel leuk boek, er staan veel goede foto’s in. Het is heel interessant om te lezen hoe een dame honderd jaar geleden dacht over rijden, en over harnachement. Beide boeken gaan uitgebreid in op harnachement, stijgbeugels, kleding, het paard en omgang met het paard. Mrs Hayes boek is veel uitgebreider en heeft ook een hoofdstuk over verzorging van je paarden (Je moet je grooms goed in de gaten houden, en voordat je zelf naar bed gaat altijd kijken of je paarden wel voer en water hebben!) En een hoofdstuk ”Kindness to horses”.  Beide boeken hebben aandacht voor paardvriendelijke omgang.

Ook van interesse is dat alhoewel tegenwoordig lichtrijden op een dameszadel niet meer gedaan wordt, beide boeken hierin instructie geven.

Eva Christie en Alice Hayes waren het niet altijd met elkaar eens. Alice vind dat je je rechterbeen naar voren moet steken, Eva vind dat je het been recht naar beneden moet laten hangen. Dat is de zit die wij geleerd hebben.

Eva Cristy heeft een veiligheids beugel uitgevonden (een soort camarque beugel) maar Alice vind haar veiligheids beugel maar gevaarlijk.

Ik heb wat illustraties gedownload omdat die heel interessant zijn en ook goed om je oog te trainen. Eva Cristy’s boek, en Alice Hayes’s boek zijn beiden van 1900. de zadels zijn nog meer ”close contact” als ze in de twintiger jaren werden. Tot in de negentiende eeuw reden dames toch ook ”astride” In de negentiende eeuw had het dameszadel twee hoge krukken en geen derde kruk, de ”leaping head”. Pas tegen het einde van de negentiende eeuw werdt de ”leapinghead” uitgevonden. Alice Hayes beschrijft in haar boek hoe dames  vroeger astride de jachten reden, maar since de uitvinding van de leapinghead eindelijk het elegante dameszadel zijn gaan gebruiken. Zij heeft het rijden ”astride zelf geprobeerd en beschrijft dat ook in haar boek. Ze vind het maar niets! Eva Cristie heeft later een boek geschreven over sidesaddle riding en riding astride, maar ik heb dat niet gelezen.

Modern Side-saddle riding

Eva Cristy

Interessant zijn ook de paarden, alhoewel ze hoog op de benen staan,  zien ze er meestal wat smal uit. Aan de zadel maten te zienwaren ze ook veel smaller als onze paarden. En de dames waren ook veel kleiner natuurlijk.

Recht op je paard zitten. Alle moderne dameszadel boeken hebben minstens één foto van een dame van achteren. Alice Hayes heeft hem niet.

Het rijden met een trens was eigenlijk alleen maar voor hele jonge paarden, of absolute beginners. Op deze foto zie je dat het bit ingenaaid was, (dus geeen gespen) dat was gebruikelijk in de negentiende eeuw. Ik vind het erg chique.

Hier word een safety skirt gedemonstreerd. Eva gaat meer voor de modernere ”apron” waarbij er tussen je zit en het zadel geen rok meer zit. Natuurlijk mocht niemand je benen zien, dus het was erg belangerijk op een elegante manier van je paard te stappen en direkt de apron dicht knopen.

De fascimile editie is precies zo gereproduceerd als in 1904. Inclusied de reclame pagina’s aan het eind, die nu natuurlijk vreselijk interessant zijn. Champion & Wilton spatten uit met een volle pagina en prachtige illustratie.

Door middel van de advertenties leer je ook wat de prijzen waren, honderd jaar geleden.

The Horsewoman

Van Alice M Hayes is nog wel te krijgen maar kost rond de €400!!! Dus het is erg fijn dat je het bij Project Gutenberg kan lezen en/of downloaden. Voor het hele boek klik hier.

Mrs Alice M Hayes. Ik vind dat ze een lief gezicht heeft.

Mrs Hayes op de Ierse merrie ”Salary”

Meer vriendinnen van Alice,
of eigenlijk; de paarden! Want deze foto’s laten zien wat men een mooie hunter voor dames vond. Dit zijn ook paarden met behoorlijke schoften, in onze tijd worden paarden daar niet meer op beoordeeld, maar in oudere boeken hebben ze veel aandacht voor een goed ontwikkelde schoft omdat dat heel belangerijk is voor de ligging van het zadel. Bij een paard met weining schoft gaan zadels schuiven, vooral als de ruiters niet in perfecte balans zitten. Bij dameszadels weegt dit natuurlijk nog zwaarder.

Miss Burnaby’s Butterfly
Miss Neil’s Jackaroo
Mrs. Vansittart’s Romance

De zit op een dameszadel volgens mrs. Hayes:  ruimte voor één hand onder de ”leapinghead”, en het rechterbeen schuin naar voren.

Mrs. Hayes heeft ook foto’s van de boom van het dameszadel in haar boek. Je kan zien dat ze heel asymmetr1sch  zijn. Dat is heel belangerijk voor de balans en de ligging. Veel nieuwe dameszadels zijn tegenwoordig op gewone bomen gebouwd. Je begrijpt dat dat vrij waardeloos is vergeleken met een echte dameszadelboom.

Een pittig galopje! Ik vind het toch wel cool dat beide boeken voor het goede doel dames zonder rok fotograferen. Je had altijd een broek, knickerbocker, of stevige gebreide legging aan onder je rok.

Een lekker sprongetje, maar over draad! Doodeng!

En nog één!!!

Het beste is het om twee mannen ter beschikking te hebben voor het opstijgen.

En die afgeknipte staarten… Ik vind het niets!

En als laatste deze geweldige foto van mrs. Hayes op een zebra! Ze heeft het hele Engelse Empire rondgereist samen met haar man, die een bekende paarden trainer was. Hij had ook deze zebra getraind. Hij was niet fijn om op te rijden, en wilde ook niet netjes op de foto.

De dames in hun kostuums op het NVVR dameszadel weekend!

Mariëlle op Kebie

Vanessa op Gracia

Dit filmpje is gemaakt tijdens de les op het dameszadel weekend van de NVVR. Wat zal instructrice Lieke blij geweest zijn: een paar studenten die het ook echt kunnen!

Primavera wordt gereden door Yvette, en Krabbe door Jacqueline.