Deli Yazılar

İyi ki doğdun(m)

2014-02-28T00:11:00.002+02:00

İnsanlar aşkı nasıl tanımlamışlardır acaba diyerek bakınırken, Francois de la Rochefoucauld'a ait olduğunu öğrendiğim şu enfes sözle karşılaştım: "True love is like ghosts, which everyone talks about but few have seen".

Sözü okuduktan sonra, kalbim göğsümden çıktı ve şapkasını çıkararak bu güzel sözü selamladı. Peki neden böyle bir tanım arama lüzümu hissetmiştim, neden Rochefoucauld'un "Aşk hayaletler gibidir, herkes onlar hakkında konuşur ama çok azı onları görür" sözü beni bu kadar heyecanlandırmıştı? Sanırım bu sorunun cevabı için birkaç ay geriye gitmem gerekecek.

İnsanlar hayatları ile ilgili bir çok plan yapar. Bu planların son onay mercii olan kader ise yaptığımız bu planları çoğu zaman revize eder. Kaderin benim planımda yaptığı revizyon ise beni belki de hayatımın en anlamlı sonucuna ulaştırdı.

Benim Planım: Üniversiteye kayıt yaptırmak, iyi bir tez yazmak ve bütün bunları yaparken başka hiçbirşeyle uğraşmamak.

Kaderin Planı : O hafta sadece 12 Eylül Perşembe günü boş zamanımın olması ve bir Buket gülün belki de o gün dışında orada olamayacak olması.

Yer: Kayıt Sınıfı

Sınıftakiler: Ben, bir Buket gül ve birkaç kişi...

Olay: Bir Buket gülün benimle konuşması.

Durumum: Seçeceğim dersler ile ilgili bilgi verilirken dinleyememe, hayranlık, daha önce hissedilemeyen güzel duygular...

Kayıt: Tamamlandı (hangi derslerin seçildiği hatırlanamıyor).

Çıkarken: Dalgınlık, merak, akıl tutulması...

Aklım başıma geldiğinde: Planımı revize etmeliyim.

Sonra: Öncelikler listemin birinci sırasında bir Buket gül.

Zaman: 1 ay sonra...

Dersler başlıyor: Gözüm koridorda...

Koridor mu : Arkaşlarla konuşurken bir gözüm orada, odasından çıkarken görmek için..

Çıkıyor: Herkes aşkı konuşuyor ama ben aşkı görüyorum ve selamlar sana Rochefoucauld...

Neden aşık oldun: Güller tek başına değil, Buket olunca güzel oluyor. Bir Buket güle kim aşık olmaz ki...

Planın bozuldu ama: Harika yeni bir planım oldu ve yeniden doğdum...

Sahi ne zaman doğdun: 12 Mayıs ve 27 Şubat'ta..

İYİ Kİ DOĞDUN BİR BUKET GÜLÜM. BİL Kİ, SEN DOĞDUĞUN İÇİN 27 ŞUBATLAR BENİM İÇİN ARTIK ÇOK AMA ÇOK ANLAMLI.. ALLAH SANA HAYIRLI VE GÜZEL BİR ÖMÜR VERSİN VE SENİ BENDEN AYIRMASIN..

Hayatın Anlamı?

2013-10-17T00:53:00.000+03:00

Derdiniz mi var? Hayat çok mu acımasız size karşı? Hayallerinize ulaşamadınız mı? Sevdiğiniz kız yada erkek çok mu anlayışsız? Çözüm çok basit. Anlatacaklarımı okumanızı öneririm.

Ağabeyimle birlikte Kızılcahamam'da bir otel odasındayız. Telefonu çalışıyor ağabeyimin. Bu gizemli telefon ağabeyimi yerinden kaldırıyor ve balkona çıkarıyor. Yanımda konuşmak istemiyor. Özel biri herhalde diyorum içimden. Yaklaşık yarım saat sonra tekrar odaya dönüyor. Biraz hüzünlü, biraz rahatlamış bir halde. Peki hem hüzünlü hem de rahatlamış olmak nasıl olur? Anlatayım...

Erkek Savcı, Kadın Doktor ve bir kız çocuğu. Güzel bir Aile. Belki birçoğumuz için ideal bir Aile formatı. Maddeci bir bakış açısıyla bakıldığında, mutluluk için gerekli olan tüm şartlar sağlanmış durumda. Belki bu ailenin tüm bireylerine tek tek sorulsa onlar da aynı şeyleri söyleyecekler, çok mutluyuz diyecekler...

Bir yolculuk... Şoför mahallinde savcı bey, yanında eşi doktor hanım ve arkada Dünya tatlısı dört yaşındaki kız çocukları. Savcı Bey'in freni belki akışı devam eden hayatlarının da freni olacaktı. Bu acı fren, çocuğunu kaybetmesine, eşinin yaralanmasına ve uzun süren bir tedaviye maruz kalmasına sebeb olmuştu.

Biz olsak bu durumda ne yapardık? Cevap: Neden biz Allahım? Neden? Neden?

Mesela bu Savcının eşi ne yaptı? Savcıyı suçladı mı?

Soru yağmuruna bir şemsiye tutayım ve sizi yormayayım. Bu elim kazadan sonra. Bir kez olsun Savcının eşi konuyu hiç açmamış, eşine destek olmuş ve sabrı tavsiye etmiş. Tabiki çok üzülmüşler, çocuğunu kaybeden bir ana- baba ne kadar üzülürse onlarda o kadar üzülmüş ama sabrı telkin edenleri dinlemişler ve hayatlarını devam ettirmişler.

Peki neden yazılıyor bu yazı. Tek bir cümle için yazılıyor. O cümle şu. Savcının eşi " hayat evlenmek, çocuk sahibi olmak, mutlu olmak için yaşamak değilmiş. Hayat eşinle, ailenle ahirete yürüyebilmek" demiş.

Bu söz, bir nehirde başıboş şekilde sağa sola çarpa çarpa sürüklenen bir kütük gibi devam eden hayatlarımıza "herşeyi durdurun, durdurun ve beni dinleyin" diye haykırıyor ve bu acı olaydan hayatın anlamını çıkarıyor bence.

Herkesin Dünya arenasındaki imtihanı farklı. Kimi ebeveynleriyle, kimi çocuklarıyla, kimi makamıyla, kimi güzelliğiyle, kimi çirkinliğiyle, kimi zenginliğiyle, kimi fakirliğiyle imtihan ediliyor. Peki kim kazanacak? Cevap: sabreden ve kanaat edenler galiba. Geçici bir hayatta dert denilen kavram anlamsızlaşıyor. Anlamı olmayan şeylerle zihnimizi doldurmak, ne bu Dünya'da ne de Ahirette bize fayda verir.

Ey dost, derdini büyük sanma.. Derdinle ve derdi verenle Dost ol.

Bayburt Yolculugu ve Uçaktaki Kız

2013-10-06T19:11:00.000+03:00

Şimdi size hayatımdaki yasanmışlıklarla ve neredeyse zaman zaman benim bile inandığım o meşhur hayallerimden oluşan karma bir hikaye anlatacağım. Kıssadan hisse çıkarmaya çalısmayın, ama illaki hisse çıkaracaksanız yazıyı birkaç kez okuyun. Yani anladım ben deyip beni yanlış anlamayın:)

Atalarımın 93 harbinde Gürcistan'dan zorunlu göçe tabi tutulması nedeniyle göç güzergahlarının üzerinde yer alan ve bir kısmının yerleştiği, hiç tanışma firsatımın olmadığı akrabalarımın yaşadığı Bayburt'a gitmek için Ankara Esenboğa Havaalanına doğru yola çıkıyorum.

Sivasın Acıyurt köyünde doğan ve Bayburt'ta bırakılan akrabalar için yakılan ağıtlar ile büyüyen ben için bu seyehatin ayrı bir önemi olacak elbet. Çünkü Atalarımın izini sürme fikri, küçüklüğümden beri hiç bir zaman iktidarını kaybetmeyen hayallerimin lideri olmuştur.

Bayburt'a doğrudan uçak seferi olmadığı için önce uçakla Erzurum'a, oradan da araçla Bayburta gideceğim. Uçakta yerimi alıyorum. Yanımdaki çocuk ön sıralardan birine el sallıyor. Belli ki arkadaşı. Çok geçmeden bana dönüyor ve afedersiniz siz arkadaşımla yer değiştirebilirmisiniz mümkünse diyor. Tabiki diyorum ve ön tarafa geçiyorum.

Yanımda kitap okuyan 25 yaşlarında başı örtülü bir kız var. Çok ciddi bir duruşu var. Kitap ile gözleri arasında elimi sallasam bile dikkati dağılmayacak kadar dalmış bir şekilde okuyor kitabı.

Beni tanıyanlar bilir uçaktan hazzetmediğimi. Bu yüzden uçak havalanana kadar bitkisel hayatta yaşıyor, kalkış bittikten sonra aldığım şok ile tekrar kendime geliyorum. Yine de ısrarla uçak seyehati yapmaya devam ediyorum:)

Kalkış gerçekleştikten sonra insan tanıma modülüm devreye giriyor. Hayatım boyunca insanları tanımak ve elde ettiğim tecrübelerle bir sosyolog gibi genellemeler yapmak ve kuramlar oluşturmak çok hoşuma gitmiştir. Bu sosyolojik analizler kimi zaman kadın- erkek ilişkileri, kimi zaman patron- personel ilişkileri, kimi zaman arkadaşlık ve dostluklar üzerine olmuştur. Bu yolculuktaki deneme kadın- erkek ilişkileri üzerine olmalıydı.

Hiç tanımadığınız ve son derece ciddi bir duruş sergileyen bir kızla diyalog kurmak, onu tanımaya çalışmak! İşte bu düşünce aklınıza gelir gelmez beyninizdeki "merak" bölgesiyle, "korku-temkinli hareket" bolgesi silahlarını çeker ve acımasızca savaşmaya başlar. Bu ülkede genellikle korku kazanır. Bilinmez ki korku kazandırdığından çok daha fazlasını kaybettirir aslında. Bu yüzdendir ki benim tam teçhizatlı merak askerim bu savaşı çoğu zaman kazanmıştır. Bugünde yüzümü kara çıkartmadı merak....

Kızın okuduğu kitap Zülfü Livaneline ait bir kitap. Benim gibi birçok insan da bir başörtülünün Zülfü Livaneli okumasını farklı bulacaktır. Ama farkı farketmek iletişim için bir kapı olabilirdi.

Uçakta yemek servisi yapılmaya başlayınca kız kitabı kapatarak koltuğun arkasındaki cebe koydu. Eş zamanlı olarak merak tarafından küçük bir dürtme geldi. Özürdilerim kitaba bakabilir miyim dedim. Tabiki yanıtı ile sonunun nereye gideceğini bilmediğim bir muhabbetin kapısı açılmış oldu. Kitabı biraz karıştırdıktan sonra " kitabın küçük bir özeti olsaydı iyi olacaktı" dedim. Güldü:) Zülfü Livaneli siyasi tavrıyla da ön planda olan bir isim biraz farklı geldi bu kitabı okumanız dedim. Kitabın polisiye bir roman olduğundan bahsetti ve kitap ile ilgili kısa bilgiler verdi. O ciddi hava gitmiş gayet dostane bir sohbet ortamı oluşmuştu. Sohbet, yolculuk boyunca, hatta havaalanının çıkış kapısına kadar devam etti. Kapıdan çıkarken Baba diye seslendi. Babası hoşgeldin kızım diyerek sarıldı. Kız bana dönerek hoşçakalın dedi. Ben de benzer sözler ederek beni bekleyenlerin yanına doğru hareket ettim.

Şimdi bu hadise üzerinden sizlerin akıllarına gelme ihtimali olan birkaç düşünceyi ve merak ettiğiniz birkaç hususu tahmin etmeye çalışayım;

1- Benim için; Yılışık, kazanova, geveze, seni gidi seni, yazar kasa vb...

2- Kız için; Hafif, ezik, saf, aile terbiyesi yok, bir de babasının yanında öylemi, elin adamına güvenilir de konuşulur mu vb...

3- Merak edilenler; eee yani sonra, sadece sohbetle mi kaldı vb...

Önce merak edilenlerle başlayalım, evet sadece sohbetle kaldı. ne onun bende ne de benim onda herhangi bir iletişim bilgim yok. Olabilirdi ama yok.

1 ve 2 numaralı düşünceleriniz için sizleri kınıyorum! Şaka şaka :)) Bu düşüncelerinize hayatımın önemli bir bölümünde yer vermedim. Önemli bir bölümü diyorum çünkü bu ön yargıları herkes gibi ben de bir süre taşıdım. Ama sırtımda kambur gibi duran bu önyargı yükünden kurtulmayı başardığımı düşünüyorum uzun zaman önce. Ve bu yüzdendir ki insanların da ön yargılarından kurtulup kurtulmadığını anlamak için iletişim kurmaya çalışıyorum. Kimi zaman tutucu, kimi zaman liberal, kimi zaman çekingen, kimi zaman hippi, kimi zaman beyefendi, kimi zaman içine kapanık, kimi zaman özgüvenli, kimi zaman saf, kimi zaman kibirli, kimi zaman ısrarcı, kimi zaman sallamaz, kimi zaman anlamaz, kimi zaman zengin görünümlü, kimi zaman fakir görünümlü, kimi zaman fedakar bir sevgili, kimi zaman maço, kimi zaman çok düşkün, kimi zaman aramaz sormaz vb... oluyorum.

Çoğunuz belki de (bu konuda önyargılı değilim sadece bir tahmin) beni, özü sözü bir olmayan, insanları rol yaparak kandıran ve bir test objesi olarak gören, karmaşık bir ruh yapısına sahip biri olarak düşüneceksiniz. Bu düşüncenize evet demeyi de isterdim ama inandığım tek cevap var HAYIR. Belki bir test metodu olarak kabul edilebilir bir yönetem benimki ama tamamiyle zararsız ve zorlama olmayan bir yöntem.

Neden yapıyorum bunu?

Bunu yaparken insanları tanıma ve araştırma duygumu tatmim etmiyorum sadece, muhataplarımı yıllarca maruz kaldıkları bazı toplumsal kuralların esaretinden de kurtarmak istiyorum. Tanıdıklarımızdan yada tanımadıklarımızdan gelen iletilere ön yargılı olmamayı, insanları bir bütün olarak değerlendirmeyi, iletişim kurmadan yargılamamayi, insan seçerken ciddi bir duruşu olsun, entellektüel olsun, maddi yanı güçlü olsun, bana denk olsun, şöyle olsun böyle olsun diye ön eleme süzgecinden geçirmeden önce iletişim kurmayı öğretmeye çalışıyorum insanlara. Uçaktaki bir sohbetin amacının sadece sohbet olabileceğini, illaki sonuç beklememeyi görmelerini, dostça muhabetin hızlı başlayan ama sonra eksileri gören kadın- erkek (sevgili olmak) ilişkilerinden daha çok haz verebileceğini göstermek istiyorum.

Toplumun koyduğu her kural mutlak doğru olarak kabul edilmemeli. Elbetteki toplumsal tecrübe sonucu gelişen ve faydalı olduğunu düşündüğüm kurallar da çoktur. Ama hepsi doğrudur diyerek kendimizi anlamsız kurallar zindanında çürütmeyelim demek istiyorum.

Uçaktaki sohbet bana yeni bir insan tanımaya, ona ise iletişime geçilmeyi beklemek yerine iletişime geçme cesaretini kazandırmaya vesile oldu. Umarım olmuştur:)

Bu kadar detaylı olmasa da buna benzer düşüncelerimi paylaştığım bazı dostlarım latife yaparak sen zor evlenirsin diyorlar:) Ben de onlara buradan diyorum ki sonuç odaklı ve hırsla amaca ulaşmaya çalışma dürtüsünü öldürüp gömeli, bazıları için vazgeçilmez olan şeylerden vazgeçeli, kafama yatmayan hiçbirşeyin kölesi olmayalı çok oldu.

Arka planda başka gayeler gütmeden dost olabilmek dileğiyle.

www.köleyiz.biz

2013-09-22T16:51:00.001+03:00

Hiç yazmak istemediğim bir yazı aslında bu.! İçimdeki vicdan kırıntıları toplandı ve kalbimin meydanında eylem yapmaya başladı. Pankartlarda, "sen nasıl insansın", "vicdansız" yazıyordu. Marjinal duygulardır bunlar diyerek göz yaşartıcı gaz sıktım toplanan duygularımın üzerinde. Baktım dağılmıyorlar, müzakere yoluna gideyim dedim. Sordum nedir derdiniz? Dinledim, duyduklarıma inanamadım benim gözlerimden de yaşlar boşanmaya başladı ama bu gazın etkisi değildi. Tamam dedim derdinizi insanlara duyuracağım.

Nasıl vefasızlık yapabilirdim ki "He Jingjing" için. Kim mi He Jingjing? İsmini okumakta zorladığınız bu güzel kızın hayat hikayesini okuyunca da bu kadar zorlanacaksınız. Kalbiniz tekleyecek, insansanız üzüleceksiniz. He Jingjing keşke bir masal kahramanı olsaydı da bir varmış bir yokmuş diyerek anlatsaydım. Ama okuyacaklarınız o kadar gerçek ki...

Tarih 21 Eylül 2013, ekranımda bir haber okuyorum ;

"Çin'de hastalanıp komaya giren ve kurtulma ümidi olmayan nişanlı genç kız için dünyanın en acı düğünü yapıldı.Genç kıza yatağında gelinlik giydirildi, nişanlısı ve ailesi odayı süsledi, damat hazır bulundu ve fişi çekildi." detayları ilgimi çekiyor devam ediyorum;

"Çin'in Guangdong eyaletinde 21 yaşında tanışıp nişanlandığı sevgilisi Lu Lai ile evlenme hayalleri kuran He Jingjing, düğünden hemen önce rahatsızlanarak komaya girdi. Beyni hasar gören talihsiz kadın, tam iki yıl komada kaldı. Yaşam destek ünitesine bağlı olarak yaşatılan kadından ümit kesilince, gelinlik giydirildi, yatağının başında bir düğün töreni düzenlendi, sonra da gözyaşları içinde yaşam desteği sonlandırıldı."

Burayada kadar gayet normal, herkesin başına gelebilecek bir olay gibi görünebilir. Takdiri İlahidir elbet bu yaşananlar. Ama devam edelim nedir bu yazıyı yazmaya beni zorlayan hadise ? Okumaya devam ediyoruz;

"Ailesi, düğünden sonra yapılan bir ameliyatla kadının organlarının alındığını ve ihtiyaç sahiplerine bağışlandığını söyledi. Nişanlısı Lai, "Hep özel bir düğün istemiştik. O yüzden para biriktirmek için fazla mesai yapıyorduk. He, hayalimizdeki düğünü gerçekleştirmek için hastalandı. Ben ona istediği gibi bir düğün yaptım" dedi."

Sarı ile boyadığım yeri insanlığın utanç tablosu olarak ve yüzlerimiz kızarsın diye kırmızı ile boyamak isterdim ama bu önemli cümle kırmızılar içinde okunmaz hale gelmesin istedim.

Evet para biriktirmek için fazla mesai yapmak!!! Dünyadaki en basit ama en anlamlı hayalini gerçekleştirmek, yuva kurmak için yaşamını tehlikeye atacak kadar çalıştırılmak zorunda bırakılmak. Ne için? Ülkeler, bizim ekonomimiz daha güçlü desin, patronlar servetlerine servet katsın diye mi? Bazen acıyı tarif edecek cümleler bulamazsınız ya işte o durumdayım. İsyan etmekten başka bir şey gelmiyor elimden napayım yapamıyorum birşeyler.

Tek tip bir ekonomik model var artık Dünyada. Deliler gibi üret ve deliler gibi tüket. İhtiyacın olsun yada olmasın tüketttttttttttt. Tüket ki "He Jingjing" gibiler senin için gece gündüz fabrika köşelerinde ömürlerini tüketsinler. Sen sonu gelmez ihtiyaçların ve hayallerin için başkalarının en masum hayallerini yoket. En şanlı, pahabiçilmez düğünleri sen yap, en beğendiğin ve indirimde olan 100 üncü ayakkabını da al, ne işe bile yaradığını bilmediğin bakım ürünlerine bir asgari ücretin 5-10 katı para öde, Öde!! Nasılsa perde arkasında çalışan He Jingjing gibiler var. Onların hergeçen gün azalan maaşlarının farkıyla aldığın indirimleri sakın kaçırma..

He Jingjing, affet hepimizi. Bizi hipnotize eden ve alışveriş merkezlerinde rahatladığımızı zannettiren ve bu morfine bizi alıştıranlar yüzünden bu hale geldik. Kurutulamıyoruz. Dindarı da, sağcısı da, solcusu da, koministi de aynı ekonomik modelin yolcusu. Napalım. Keşke şuan bulunduğun yerden bize haber göndersen ve desen ki;

Bilin ki, dünya hayatı ancak bir oyun, bir eğlence, bir süs, aranızda karşılıklı bir övünme, çok mal ve evlat sahibi olma yarışından ibarettir. (Nihayet hepsi yok olur gider). Tıpkı şöyle: Bir yağmur ki, bitirdiği bitki çiftçilerin hoşuna gider. Sonra kurumaya yüz tutar da sen onu sararmış olarak görürsün. Sonra da çer çöp olur. Ahirette ise (dünyadaki amele göre ya) çetin bir azap ve(ya) Allah'ın mağfiret ve rızası vardır. Dünya hayatı, aldanış metaından başka bir şey değildir. (Hadid/20)

He Jingjing, sen bunları söyle ama benim gibiler yarın tekrar aynı hayata devam etsin. Allah sana amelin ölçüsünde ahiret yurdunda istediğin her güzel şeyi nasip etsin..

Sahte Hayatlar ve Gezi Parkı Tarafları

2013-06-08T23:13:00.004+03:00

Yaşantımız, ideolojilerimiz, söylediklerimiz, yaptıklarımız ve en önemlisi davamız bile sahte. Bu cümleleri ve bundan sonrakileri kendime söylüyorum ve kızım sana diyorum gelinim sen anla basitliğine kaçmayacağımdan emin olabilirsiniz.
Bir gün, solcu, sosyal demokrat, komünist, sosyalist vb. olayım dedim. Ezilenlerin yanında, şatafattan uzak, işçinin, emekçinin, garibin, gurebanın, köylünün yanında olurum, onları kapitalist ekonominin köleleştirme politikalarına karşı savunurum dedim. Gittim sol tandanslı arkadaşlar edindim. Onlarla gezdim, tozdum, yedim, içtim. Bu arkadaşlarımdan biri beni gezi parkı eylemlerine davet etti. Abi sen konuyu sadece üç-beş ağaç sanma, mevzu başka dedi. Nedir mevzu? sorusuna karşı aldığım cevap şu oldu; Abi yaşam tarzımıza müdahale ediliyor. Giyimimize, yediklerimize, ürememize, el-ele tutuşmamıza, kürtaj hakkımıza vb. herşeyimize müdahale ediliyor. İşte bütün bunlar birikince de bu eylem patladı. Hani kediyi köşeye sıkıştırınca yapacak birşeyi kalmaz ve tırnaklarını gösterir ya aynı öyle bir şey.. Arkadaşımı dinledikten sonra eylemcilere baktım. Kim ne derse desin sol tandanslı (normal ve aşırı olmak üzere karma bir yapı) kişilerden oluşmuş bir yapı vardı (yani kandil simidi dağıtıldı diye bu gerçek değişmez).

Sonra kendime döndüm ve dedim ki ben solcu olamam... Ben kendi çevremde bile hakkı savunamazken, haksızlık karşısında patronuma karşı sus-pus olurken, kahrolsun Amerika emperyalizmi diye slogan atıp, CNN’e Türk Polisi bizi kesiyor, Türkiye’de demokrasi yok nolur yayınlayın diye yalvarırken, fakirin fukaranın 1 ayda kazandığı parayı her akşam bir yerlerde çarçur ederken, 10 çift ayakkabım, 15-20 gömleğim, her ayakkabı için farklı kemerim, birkaç çeşit saatim ve her yıl ihmal etmediğim tatillerim, her öğünde tabağın yarısını, ekmeğin büyük bir bölümünü çöpe atarken, Ülkem bölünürken ses çıkarmayıp sadece yaşam tarzıma müdahale ediliyor diye bağırırken, yıllarca şehit verilirken birkez bile sokaklara çıkmazken, şehit askerlerin derme çatma evlerini ve perişan ailelerini ekranlardan izleyip birşeyler yapmalı diye düşünmezken, ezilenin, garibin, gurebanın yanında olmazken ben nasıl solcu olabilirdim ki. Solculuk bencillik, kişisel hazların tatmini ve sınırsızca özgürlük yaşamak değil, özgürlüğünü ezilenler için kısıtlamak, kısıtladığın vaktini ezilenlere ayırmak, maddi, manevi yardımda bulunmaktır. Bu yüzden solcu olmaktan vazgeçtim.

Sağcı, muhafazakar, cemaat-tarikat ehli, milliyetçi olayım dedim. Milli değerleri olmadan bir toplumun yaşayamayacağı, dili, dini ve kültürü korumanın millete en büyük hizmet olacağını düşündüm. Gittim sağ tandanslı arkadaşlar edindim. . Onlarla gezdim, tozdum, yedim, içtim. Birgün bu arkadaşlarımdan biri gezi parkını kastederek, Vatan haini bunlar. Her yeri yakıp yıkıyorlar. Yazık değil mi bak 70 Milyon TL zarar vermişler dedi.

Sonra kendime döndüm ve dedim ki ben sağcı olamam... Ben kazancımın 40’da 1’ini zekat olarak fakire veremezken, komşum açken tok yatarken, kadınlarımıza örtünmelerini telkin edip, cemaat ve tarikat kanallarımızdaki reklamlarda açık-saçık kadınlar boy gösterirken, gökdelen dikmek için yarışırken, kültüre sahip çıkıyoruz deyip silüet milüet bırakmazken, kafir Amerika deyip çocuklarımızı oralara gönderirken, Obama ile aynı yağmurda ıslanırken, içkiye yasak getirip kamu ihale kanununu kendi firmalarımızda ihale alsın diye kuşa çevirirken, 52 milyar dolar özelleştirme yapıp, 2 tane hızlı tren projesiyle (toplam tutarı 8 milyar TL) hayalleri gerçekleştirdik deyip yalanlar atarken, İngilizce isimlere karşıyım deyip, İstanbul’daki İngilizce isimli gökdelenleri açarken ben nasıl sağcı olabilirdim ki. Sağcılık, "onlarda daha önce bize yaşam şansı vermedi", şimdi sıra bizde demek değil. Sağcılık sosyal dengeyi sağlamak, kültürün güzelliklerini gelecek nesillere taşımaktır. Bu yüzden sağcı olmaktan da vazgeçtim.

Diyeceğim odur ki, insan maalesef nefsi arzuları için yaşar. Bazen Gandi’nin bile mücadelesini şöhret olmak için yaptığını düşünüyorum. Özellikle bu devrin insanı menfaatlerini çok fazla ön planda tutuyor. "Davam" dediğimiz şey para ile tanıştığımız andan itibaren içi boş bir kavram oluveriyor. Bu yüzden sağcılardan da solculardan da ricam şudur. Ne yapıyorsam kendim için yapıyorum deyin. Boşuna ideoloji, insanlık, dava vb. şeyler söyleyip kafamızı bulandırmayın. Soracak olursanız ben kendim için yaşıyorum…

Ukrayna - Odessa Hayal(et) Şehir -1

2012-10-04T22:37:00.001+03:00

02.10.2012 Sabah 7:00 de Odessa Tren İstasyonundayız. Trenlerden iner inmez Kiev'dekine benzer şekilde etrafta yakalarında kiralık ev yada oda yazan kadınlar dikkatimizi çekiyor. Arkadaşım sigarısını yakınca kadın uyarıyor burada yasak diye. Açık havada sigara içmenin neden yasak olduğu hususunu pek anlayamasakta, arkadaş sigarasını söndürüyor ( bu konuya neden değinildiğini ileride anlayacaksınız :) )

Burada öncelikle arkadaşımın tanıdığı birinin yanına gideceğiz. Adresi var ama nasıl gideceğimiz hususunda hiç bir bilgimiz yok. Adresi sorduğumuz kimse adresi bilmiyor. Bir çöpçü bayana adresi soruyorum. İşini gücünü bırakıp Agromiceskaya Caddesinin yerini öğrenmeye çalışıyor. Birkaç kişiye sorduktan sonra bir kadın bildiğini ima ediyor ve bize tarif ediyor. Çöpçü Bayana şükranlarımızı sunuyoruz ve kadının tarif ettiği yere doğru yürüyoruz. Biraz ilerledikten sonra terkar yolda gördüğümüz bir çifte adresi soruyoruz. Bu arkadaşta işini gücünü bırakıp bir arkadaşına telefonda bu caddeyi soruyor ve yaklaşık 15 dakika bizim için araştırma yapıyor. Şaka gibi :) Sonra bize çizerek tarif ediyor. Fakat uzak olduğu için minibüse binmemizi öneriyor. Kendisine çok teşekkür ediyoruz ve daha erken olduğu için gördüğümüz bir çay bahçesinde oturmaya karar veriyoruz. Boş olan masalardan birine oturuyoruz. Bir genç ortalığı temizliyor. Biz oturunca yanımıza geliyor ve tahminen rusça birşeyler söylüyor. Anlamadığımı anlayınca gidiyor ve bir laptopla beraber yanımıza geliyor. Laptop'da bir çeviri programı var. Karşımızda "yarım saat sonra açılmak" diye birşey yazıyor :) Haaa anladık diyoruz. Ama oturmamızda bir sakınca yokmuş. Adamlar teknolojiyi iyi kullanıyor :)

Çay Bahçesi- Odessa

Çay bahçesinin yanında bankamatik'e benzeyen bir makine görüyoruz. Bu makineler Ukraynanın her yerinde çok yaygın. Buradan çok hızlı bir şekilde telefon hattınıza para yüklüyorsunuz. Burada kontör yerine para yüklüyorsunuz. Örneğin Ukrayna hatları ile dakikası 0,25 grivna'ya konuşabiliyorsunuz. Ukraynada en çok kullanılan GSM oparatörleri Life ve MTS. Ayrıca Avea'nın da bir hattı var.


Ukrayna GSM Para Yükleme Makineleri

Hemen çay bahçesinin yanı minibüs durağı olduğu için adresi şoförlerden birine uzatıyoruz ve bize bineceğimiz minibüsün numarasını söylüyor. Neyse biniyoruz ve bahse konu caddeye yakın bir yerde iniyoruz. Fakat bir türlü adresteki numarayı bulamıyoruz. Her zamanki gibi dört ayak üzerine düşmenin zamanı. Arkadaş küçük bir bakkala giriyor adresi sormak için. Adama azeri çıkıyor :) Biz gardaşız diyor :) Bize kahve ısmarlıyor ve telefonda arkadaşımın tanıdığı kişi ile görüşerek bulunduğumuz yeri tarif ediyor. Neyse Arkadaşımın tanıdığı ve ismi Nail olan bu kişi bizi oradan alıyor ve buranın meyve-sebze haline götürüyor. Nail Bey burada soğuk hava depolar olan ve Türkiyeden getirdiği meyve-sebzeleri iç piyasa süren kişilerden biri. Bu şekilde çok para kazanmış burada. Kendisi bir tatar. Türk ürünlerini buralarda görmek beni çok sevindirdi. Haydi Türkiye durmak yok :)


Odessa Meyve-Sebze Hali

Buradaki arkadaşlar bize uygun bir otel buluyorlar ve taksiciye bizi oraya götürmesini tembihliyorlar. Yaklaşık 15 dakika sonra orta halli bir oteldeyiz. 240 Grivna karşılığında oda tutuyoruz. Eşyaları bırakıp kendimizi dışarı atıyoruz. Önce Grivna ihtiyacımızı karşılamak için bir döviz bürosuna gidiyoruz. Bu bürolar Ukraynada oldukça fazla. Pasaportunuz olmadan döviz bozduramıyorsunuz. Aman dikkat ona göre.

Odessa Döviz Bürosu

Cadde boyunca ilerliyoruz. Burada Antalya isminde bir Türk yemekleri lokantası görüyoruz. Çocuklar gibi şeniz. Fakat lokantada tek kelime türkçe bilen yok. İsim hakkı ihlali resmen :) İçeriye giriyoruz ve yemeklere bakıyoruz. Mercimek çorba, kuru fasulye vb.. birsürü türk yemeği var. Fasulye etli olduğu için pek güvenemeiyoruz ve mercimek çorbasına talim ediyoruz. Gerçi ben çok severim mercimek çorbasını. Taze ekmek bulmanın çok zor olduğu, hatta ekmek bulmanın bile zor olduğu bir yerde taze pide yemek bizim için çok lüks oluyor. Üzerine bir de çay içince demeyin keyfimize..

Odessa Antalya Lokantası

Odessa'da Mercimek Çorbası

Yol boyunca yürüyüşümüze devam ediyoruz. Bir teknoloji mağazasının önünden geçiyoruz. Karşılaştırma olsun diyerek Iphone 4S'in fiyatını sizlere sunuyorum.

Odessa Iphone 4S

Hızlı bir ön gezi olduğu için mekanlarla ilgili sadece fotoğraf paylaşacağım. Birinci gün işte böyle geçti. Hadi görüşrüz.

Ukrayna mı? Ukranya mı? Boşver Kiev’i Gezelim -3

2012-10-04T20:57:00.001+03:00

01/10/2012. Evden saat 9:00 da çıkmak zorundayım. Çünkü Nina gelip evi temizleyecek ve başka birine kiralayacak. Erkenden uyanıyorum ve kahvaltı yapıp evi biraz toparladıktan sonra TV izlemeye başlıyorum. Saat 8:30 da kapı çalıyor ve Nina geliyor. Kendisine teşekkür ediyor ve çıkıyorum. Tekrar tren istasyonuna gidiyorum. Bu arada Cumaali arıyor ve kendisinin de Odessa’ya gideceğini söylüyor. Tren istasyonunda saat 22:00’den önce bulaşmak üzere hemfikir oluyoruz. Ben bu arada internetten Kiev ile ilgili araştırma yapıyorum. Hydropark (Hidropark) isminde bir yer dikkatimi çekiyor. Metro istasyonunun da olduğunu görünce doğru oraya doğru yola çıkıyorum.

Yol üzerinde Tapaca Katedraline uğruyorum. Çok güzel figürler var. Gezmenizi tavsiye ederim. Katedralin girişinde bayanların başlarını örtmesi isteniyor. Hatta dar pantolon giyenler bu örtülerle bellerinde aşağısını sarıyorlar. İrtica hortlamış buralarda J

Tapaca Katadrali - Kiev

Tapaca Katadrali Giriş - Kiev

Tapaca Katadrali İçi - Kiev

Metroya doğru giderken yol kenarında tarihi 3 katlı bir binanın yıkılarak yerine rezil çok katlı bir bina yapıldığını görüp üzülüyorum. Yok edin tarihinizi bizim gibi. Bol bol gökdelenler dikin. Dikin ki Dünyada şanınız yürüsün. En yüksek binalar bizde diyerek övünün. Kapitalizmle tarihinizi yok edin. Durmak yok yola devam.. Neyse…

Metronun M1 hattına biniyorum ve Hidropark’a doğru yola çıkıyorum. Yaklaşık 15 dakika sonra Dripro nehri yakınlarında Metro yeraltından yerüstüne çıkıyor. Nehir üzerinde manzara çok güzel. Nehri geçer geçmez Hidropark istasyonu geliyor. Hidroparkta iniyorum. Hidropark Ankara’daki gençlik parkı gibi bir yer. En büyük farkı doğal park olması. Zaten Kiev’in yeşillikle bir sorunu yok.

Hidropark Metro İstasyonu - Kiev

Hidropark - Kiev

Burada küçük çaplı bir de lunapark var. Hava o kadar temiz ki anlatamam. Çok amaçlı spor tesisleri de burada çokça var. Paintball, kültür fizik çalışma alanları, statlar, voleybol sahaları geniş bir alan üzerinde yayılmış durumda. Güzel de bir kumsal burada mevcut. Bu hava da bile kumsalda güneşlenenler mevcut. Yorgunluğumu atmak için biraz oturup, bu huzurlu ortamda dinleniyorum.

Hidropark Lunapark - Kiev

Hidropark Paintball Alanı - Kiev

Akşam Cumaali ile sözleştiğim için tekrar merkeze dönmek için yola çıkıyorum. Merkeze gelince bir kafeye birşeyler yemek için giriyorum. Yiyebileceğim tek şey ton balıklı makarna J Makarna geliyor ama ilk yeme denememde midem bulanıyor. Hiç alışık olmadığım bir tat. Zorluyorum ama olmuyor, yenecek gibi bir şey değil. Çay istiyorum. Küçük bir demlikle çay geliyor. Tabiki sallama çay. Neyse artık çay ve ekmeğe talim J Daha sonrada göreceğim üzere birçok kafede wi-fi var. Burada internet ihtiyacımızı da karşıladıktan sonra. Artık tren istasyonuna doğru yola çıkıyorum.

Kiev'de Çay

Akşam 21:00 da Cumaaili ile buluşuyoruz. Hemen bilet gişelerine koşuyoruz. Gişelerde ilginç bir durum var. Gişelerin üzerinde KACA yazıyor. Herhalde kasa yani vezne gibi bir anlamı var. Bu kaca’ların üzerinde birsürü saat yazıyor. Bunların ne alma geldiğini sıra bize gelince anladık. 21:12 de bize sıra gelince. Kadın gişeyi kapattı ve bize yan tarafı işaret etti. Sonra anladık ki yukarıdaki saatler onların çalışma ve mola saatlerini gösteriyormuş. Bu kadar sık yani 2 saatte bir mola vermeleri bizim ülkemizde pek karşılaşabileceğiniz bir durum değil. Kısaca bilet sırasına girince bu tabelalara dikkat edin. Tekrar sıraya girmek zorunda kalabilirsiniz.

Kiev Tren İstasyonu Bilet Gişeleri Çalışma ve Mola Saatleri ( Örnektir :) )

Neyse nihayet sıra bizde. Her zamanki gibi sıfır İngilizce. Neyse derdimizi anlatıyoruz. Dört yataklı vagonlarda yer kalmadığını anlatıyor ve bize lüks kompartıman var diyor. Kişi başı 600 Grivna’yı (130 TL) içimiz kan ağlaya ağlaya vermek zorunda kaldık. Çünkü başka yapacak bir şey yok. Neyse biletleri alıyoruz. Hemen treni bulma çalışmalarımız başlıyor. Aşağıda da görebileceğiniz gibi bilet’in sol üstündeki 105 rakamı tren numarasını (track diye yazıyor tren istasyonunda) 10 rakamı ise vagon numarasını gösteriyor. Gerçi herhangi bir görevliye sorduğunuzda size çok yardımcı oluyorlar. Hani sormaya çekinenler için açıklamak istedim J

Kiev - Odessa Tren Bileti

Görevli bizi kompartımana kadar götürüyor. İki kişilik bu yer çok temiz ve çok konforlu. Verdiğimiz paraya değdi diyebilirim. Gelirken 4 kişilik odaları da gördük. Çok sıkışık, altlı üstlü ranza sistemi var. Bence böyle bir seyahat için 2 kişilik odalar seçilmeli. Çok rahat bir yolculuktan sonra Odessa tren istasyonuna sabah saat 7:00 de iniyoruz. Yolculuk 9 saat sürdü ama çok rahattı. Trenler yemekli değil ama aparatif yiyecek ve içecek satan yerler var. Fiyatlar hemen hemen dışarı ile aynı. Odalarda priz var fakat internet yok.

Kiev-Odessa Tre

Kiev-Odessa Tren Koridor

Kiev- Odessa Tren 2 Kişilik Oda

Ukrayna mı? Ukranya mı? Boşver Kiev’i Gezelim -2

2012-10-02T18:36:00.001+03:00

Kiev - Golden Gate

30/09/2011. Sabah 9:00 da uyandım. Markete gidip biraz alışveriş yapmak için dışarı çıkıyorum. Eko Market isimli bu markete giriyorum. Markette biraz karşılaştırma olsun diye etiketleri kontrol ediyorum. Örneğin, domates (4 adet) 1,2 TL. Yaş sebze ve meyve pahalı gibi. Ama diğer ürünler ucuz diyebilirim. Türk malı herhangi bir ürün yok markette. Fakat bilindik bazı markalar var. Lipton, Nescafe, Alpella vb… Neden bizimkiler buralarda satış imkanı bulamıyor anlamadım. Kasaya para öderken dikkatimi çekti. Naylon poşet için de para veriyorsunuz. Bence güzel bir uygulama. Bedava olunca herkes 3 er 5 er alıyor ve sonra doğayı perişan etmiş oluyoruz. Bu uygulama en kısa zamanda Türkiye’de de zorunlu hale getirilmeli.

Markette domuz ayağı benzeri birsürü garip et ürünü görünce midem bulandı. Domates, süt, zeytin, su, poşet çay, tuz ve ekmek aldıktan sonra Vejetaryen bir kahvaltı için evin yolunu tutuyorum. Toplam harcama yaklaşık 12 TL (ama aldıklarım beni iki gün idare edecek boyutta).

Iğğyyyy Kiev Market

Dışarıda sadece çay, kahve vb. içmeyi düşünüyorum. Güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra kapalı ve hafif yağmurlu bir havada dışarıya çıkıyorum. Birsüre sonra yağmur kesiyor, yerler ıslak ama bizdeki gibi göller yok. Hava sıcaklığı gezmek için çok ideal. Metroya doğru yürürken yolun karşısında bir park dikkatimi çekiyor. Yönümü oraya doğru çeviriyorum. Spor yapanlar, yürümeye gelenler, çocuklarını gezdirenler burada. Çok temiz bir hava var. Oksijen manyağı oluyorum :)

İşte o park.

Neyse tekrar metroya binmek için yola çıkıyorum. Yine aynı merkeze Zoloti Vorota’ya gidiyorum. Bu sefer hem yürüyen merdiven hem de metro için iki durak arası zamanı ölçmek amacıyla kronometre tuttum. Yürüyen merdiven tam olarak 3,5 dakikada aşağıya iniyor. Size kısa gibi gelebilir. İsterseniz saatinize bakarak 3,5 dakika bekleyin bakalım zaman geçecek mi? İki durak arası tam 3 dakika 35 saniyede. Yani duraklar arası mesafe uzun. Mesela Ankara’da bulunan Ankaray, ilk durakla son durak arasını 13 dakikada alıyor. Yani yaklaşık 5 durak olması lazımken, toplam 10 durak var. Yani bizdeki hatlar çok kısa diyebiliriz. Metrodan çıkıyorum. Bu sefer dün gezdiğim caddenin tersi istikametinde ilerliyorum. Artık buradaki tarihi yapılar için güzel, harika vb. sözler az kifayetsiz kalıyor. O kadar muhteşem binalar (aslında sanat eserleri demek lazım) var ki, sizi uyutup Kiev’de uyandırsalar geçmişe yolculuk yaptığınıza kesin olarak inanırsınız. Bilenler iyi bilir benim Osmanlı hayranı olduğumu. Ama burayı görünce bu kültürün sanatta bizden çok önde olduğunu anlıyorum. Bunları görüp geçmişime sitem etmiyorum ama hakikaten şehir planlaması mükemmel. Her yere gökdelen dikme yarışına girdiğimiz bu asırda ve İstanbul’un siluetini bozmak için yarıştığımız bu zamanlarda Kadir Topbaşın, Melih Gökçek’in buraları gezip nasıl bir şehir planlaması yapmaları gerektiği konusunda burada öğrenci olmaları gerekir. Yine sinirlendim. Neyse ben devam edeyim :) Bugün Pazar olduğu için ve çan sesi duyduğumdan mütevellit, çan sesini duyduğum kiliseyi arıyorum. Kilisede ayini izlemek istiyorum. Bir büfeye soruyorum çan sesinin geldiği kiliseyi. Bana tarif ediyor. Harekete geçiyorum. İşte o kilise…

Harika bir yapı. Hem müze hem kilise olarak kullanılıyormuş. Peki ben bunu nasıl öğrendim. Her zamanki gibi dört ayak üzerine düştüm. Ben Kilisenin fotoğraflarını çekerken iki bayan yanıma yaklaştı. Biri İngilizce biliyor musunuz deyince. Evet dedim. Ama inanılmaz mutlu oldum. Nereden dedi. Ben Türkiye’den deyince, merhaba, nasilsin, İstanbuuuulll gibi kelimeler kullanmaya başladı. Şaşırdım biraz. Türkçe biliyor musunuz dedim. Biraz dedi. Neyse olayın özeti şu. İsminin Alexsandra olduğunu öğrendiğim bu bayan, İngilizce öğretmeniymiş. Türkiye’ye 2005 yılında gitmiş. Antalya ve İstanbul’u gezmiş. Hatta Beşiktaş ve Galatasaray’ı da bilince, artık naber la nasılsın diyecektim :) Hazır bulmuşken kilise hakkında biraz bilgi aldım. Zamanlarının olduğunu öğrenince biraz bana çevreyi tanıtmalarını rica ettim. Kabul ettiler. Hani rehberden dinlesem bu kadar iyi anlayamazdım Kiev’i. Golden Gate dedikleri bu yerin önünde eskiden bir duvar olduğunu ve şehre girmek için bu kapının kullanıldığını anlattı. Daha sonra tatarların kiliselerini gösterdi. Ama tatarlar ne Müslüman ne de Hrıstiyan değilmiş, karma bir inanç sistemleri varmış. Bana hiç fotoğrafını çektirdin mi dedi. Hayır deyince, makineyi aldı ve bu yapı önünde fotoğrafımı çekti. Sağolsun yoksa hiç fotoğrafımız olmayacaktı :)

O kadar çok şey anlattı ki burada fazlaca anlatıp canınızı sıkmayayım. Yaklaşık 1 saat gezdikten sonra. Bir kafeye oturuyoruz. Havadan sudan konuştuktan sonra. Bana “Müslümansın galiba, burada gezerken yeme içme sıkıntı olmuyor mu ” diye sorunca ben de, et ürünleri yemediğimi söylüyorum. Dini konular üzerinde bu kadar durmasının nedeni şuymuş. Alexsandra yahova şahitlerinin bir üyesi ve toplantılarına gidiyormuş. Muhtemelen benimle tanışıp bana inançları hakkında bilgi aktarmak istedi. Beni tanıyan arkadaşlarım kızmış olabileceğimi düşünebilirler ama ben inanın takdir ettim. İnancı için mücadele ediyor. Ben de onlara birkaç soru sordum. Sorulara ve cevaplara burada değinmeyeceğim. Sonuçta çok hoşnut kaldığım bir sohbet oldu. Çok iyi insanlar ama bilgileri çok yüzeysel. Aslında biraz sert bir kayaya çarptılar. Hristiyanlıkla ilgili tahmin ettiklerinden daha çok şey bildiğimi görünce şaşırdılar. İçecekleri içtikten sonra. Yağmurlu bir havada dışarıya çıkıyoruz. Alexsandra’ya tren istasyonunun yerini soruyorum. Beni metroya kadar götürüyorlar. Burası yine Zoloti Vorota :) Buradan Teatralna istasyonuna geçiyorum. Burası farklı bir hat. Bu hattan binerek 2 durak sonra Vokzalna (yani tren istasyonu) ya ulaşıyorum.

Tren istasyonuna girdiğim anda yine aynı büyü. Harikaaaa… Kiev havaalanından daha büyük bu istasyon. Çok kalabalık ama bir o kadar ferah. Çok fazla tren seferi var ama kaybolmak imkansız. Ben bile anladım sistemi. Her yerde bilet satış yerleri, döviz değişim büroları, alışveriş alanları, interet cafe vb.. aklınıza gelecek herşey var. Buraya kadar gelmişken yarın gece çıkacağım Odessa yolculuğu için bilet fiyatı ve saati hakkında bilgi alıyorum. Biraz zor da olsa İngilizce anlaşıyoruz. Yarın saat 22:00 de 168 Grivna’ya bilet alabileceğimi söyledi. Yani yaklaşık 40 TL’ye 4 kişilik yataklı tren ile Kiev’den Odessa’ya gidebilirsiniz.

Kiev Tren Garı

Kiev Tren Garı İç Görünüş

Kiev Tren Garı Süslemeler

Tren İstasyonunda internet cafe ‘ye de uğruyorum. İnternetin saati 16 Grivna. Neyse Bilgisayarın başına geçiyorum. İşletim sistemi Windows, Mac falan değil. Başka bir şey. 3-5 dakika cebelleştikten sonra işletim sistemine ve klavyeye alışıyorum. Tabi girdiğim her mail sağlayıcılar ve facebook giriş yapanın ben olup olmadığımı öğrenmek için tonla soru soruyor :) Rus hackerlar giriyor zannediyorlar galiba. İnternet cafede araştırırken dikkatimi çeken National Ukrain Art Museum’un yerine Google map’ten bakıyorum. Sorun şu ki bulunduğum yeri bulamıyorum. Neyseki yanımdaki arkadaş çat-pat İngilizce bana anlatmaya çalışıyor. Metro ile gidebilirsin deyince hemen kağıdı kalemi ona uzatıyorum ve istasyon isimlerini hem kril hem de latin harfleriyle yazmasını rica ediyorum. Sırasıyla Voksalna, Khreshatik ve Maidan Nezaleznosti’den çıkacakmışım. Teşekkür edip ayrılıyorum. İstasyondan çıktıktan sonra genç bir polise “Hudojniy Muzei” nerede diyorum. Bilmediğini ama yardımcı olacağını söylüyor ve kulübesine giderek bir harita getiriyor. Bir arkadaşına da sorduktan sonra bana harita üzerinde tek tek anlatıyor. Valla bizimkiler yapar mı bu kadarını bilmiyorum :) Çok teşekkür ederek ayrılıyorum. Saat 17:30 da müzenin önündeyim.

Ukrayna Ulusal Sanat Müzesi

Görevli bayan bilet verme işleminin17:00 de bittiğini ve malasef gezemeyeceğimizi ben ve benim durumumda olan birkaç kişiye anlatıyor. Üzülüyoruz ve ayrılıyoruz. Caddeden aşağıya doğru yürürken devasa ve bir bina çıkıyor karşıma. Üzerinde ekonomi ile ilgili birşeyler yazıyor. Galiba ekonomi bakanlığı. Bu binanın hemen karşısında çimler üzerinde çiçeklerden Euro 2012 avrupa şampiyonası yazısı dikkatimi çekiyor.

Biraz daha ilerliyorum ve işte o an…. Dinomo Kiev’in stadı karşıma çıkıyor. Hemen atlıyorum içeri. Bugün maalesef maç yok ama en azından bahçede biraz dolaşayım derken bir heykel dikkatimi çekiyor. Bu heykel Dinomo Kiev’de oyuncu ve teknik adam olarak birçok başarısı bulunan Valeriy Vasylyovych Lobanovskylmiş. Fotoğrafta merak edenler için biyografisi okunabilir.

Dinomo Kiev Stadı Giriş Kapısı

Valeriy Vasylyovych Lobanovsky Biyografi

Valeriy Vasylyovych Lobanovsky

Stadın bahçesinde dolaşırken karşı tepe üzerinde disney land’ın şatosuna benzer bir harika bir yapı görüyorum ve oraya doğru tırmanışa geçiyorum. Burası da mutlaka görülmesi gereken bir yer. Maalesef ismini soramadım. Yorgunluktan uğraşmak bile istemedim. Çocuklar için bir eğlence merkezi burası. Bugünlük bu kadar yeter diyerek eve doğru yola çıkıyorum. Metronun kullanma mantığını artık tamamen anladım. Biraz dikkat yeterli. Toplam 3 tane hat var. Tabelaları dikkatli takip ederseniz kaybolmazsınız. Size önerim buraya gelecekseniz elinizde sadece metro hatlarını ve istasyon isimlerini gösteren bir harita temin edin. Gerisi çok rahat… Hadi bana iyi geceler…

Ukrayna mı? Ukranya mı? Boşver Kiev’i Gezelim -1

2012-10-02T17:52:00.000+03:00

29/09/2012 sabah 7:30 da evden çıkıyorum ve 8:00 de Ankara Esenboğa Havaalanındayım. Pegasus ile sabah 9:20 de İstanbul’a doğru havalanıyoruz. 45 dakika sonra Sabiha Gökçen Havaalanındayız. Atatürk Havaalanına gidenler bilir inanılmaz bir kargaşa ve koşuşturmaca vardır. Sabiha Gökçende bu manzaradan eser olmadığı gibi çok güzel tasarlanmış ferah ve modern bir havaalanında buluyorsunuz kendinizi. Bir üst cümle ile nazar değdirdiğimden midir nedir, pasaport polisi mobil biniş kartına kaşe basamayacaklarını (bu konuda haklılar :) ) söyleyerek basılı biniş kartı olması gerektiğini söylüyor. Neyse konturların açılmasını bekledikten sonra biniş kartımı alıp problemsiz bir şekilde Türk Havayollarının 14:30 Kiev – Borispol uçağına biniyorum. Koltuk numaram 22/A . Bunu yazmamın sebebi şu; uçakta A sırasını seçerseniz Ukrayna’ya girerken denizi değil karayı izleme şansınız olur. Türkçe, İngilizce ve Rusça anonsları dinledikten sonra tam dolu şekilde havalanıyoruz.

1,5 saat sonra Ukrayna topraklarını görüyoruz. Bizi Dnipro nehri karşılıyor. Bakın hiç abartmıyorum harika bir manzara. Nehrin oluşturduğu alüvyonlar ve adacıklar, bu adacıklar üzerindeki evler, büyük ve sanki cetvelle bölünmüş gibi düzenli ve büyük tarlalar, yeşillik, villalar vb… Ağzım fazla açık kaldığı için basınç farklılığı oluştu :)

Kiev Borispol Havaalanı

Uçaktan iniyoruz. Kiev- Borispol Avurpa Futbol şampiyonası için tekrar yapılmış. Bu yüzden güzel bir havaalanı. Çıkışa doğru ilerlerken biri “ ben Rusça bilmiyorum, pasaportta bir sorun olursa yardımcı olur musunuz diyor” ben de bilmiyorum diyorum. Ama sorun olursa İngilizce hallederiz diyerek devam ediyoruz. Adının Cumaali olduğunu öğrendiğim bu arkadaş, Kiev’de arkadaşlarını ziyaret edip, oradan da Odessa’ya ticaretle uğraşan akrabalarının yanına gidecek, fırsat olursa çalışma izni alarak burada kalacakmış. Akrabaları burada yaş sebze meyve ticareti yapıyorlarmış (bu konuyu neden anlattığımı ileri de anlayacaksınız, sıkıldım offf pufffff demeye gerek yok :) ). Pasaport sırasında bizim Türkçe konuştuğumuzu duyan 2 kişi daha bizimle muhabbete başlıyor. Onlarda tatil için gelmişler. Bir tur firmasından 5 gün tam pansiyon 1300 TL ye yani bedavaya anlaşmışlar. Umarım otel hayal kırıklığı olmaz onlar için. Cumaaliyi Kievden bir arkadaşı karşılıyor. Merkeze nasıl gideceğim konusunda arkadaşı birkaç kişiye birşeyler soruyor ve en makulü taksi diyor. Ben onları rahatsız etmemek için teşekkürler fazla zaman harcamayın diyerek oradan, onlardan ayrılıyorum. Çıkışın tam karşısındaki otoparka doğru yürüyorum. Bankta oturan iki kişinin Türkçe konuştuğunu duyuyorum. Yanlarına yaklaşıyorum büyük bir sevinçle :) İsimlerinin Şevki ve Mustafa olduğunu öğrendiğim bu iki arkadaş ellerinde valizleriyle bankta taksi bekliyorlarmış. İstersen sen de bizimle gel yol parasını beraber karşılayalım diyorlar. Tamam diyorum. Şevki Antalyalı ve buradan evlenmiş. Diğer arkadaş ise Şevkinin çocukluk arkadaşı ve buraya kafe açmak için gelmiş. Şevkinin Rusçası iyi olduğu için. Telefonla bir korsan taksi çağırıyor. Normal taksi ücretlerinin çok pahalı olduğunu (havaalanından merkez yaklaşık 60 dolar) daha önceden bloglarda okumuştum.

Kader Arkadaşlarım :)

Kişi başı 20 dolara anlaşıyoruz. Nerede kalacaksın diye soruyor Şevki. Otel deyince, ne yapacaksın oteli burada oteller 100-150 dolardan başlıyor. Ev kiralarsan hem daha rahat edersin hem de çok para harcamamış olursun diyor. Seni bırakacağımız yerde ev kiralayan kişiler var. Onlarla konuşup sana kiralık ev buluruz diyor. İyi dileklerimi sunuyorum kendisine:) Şevki burada bir inşaat şirketinde çalışıyormuş. Burada çok fazla Karadenizli inşaat işleri ile uğraşan firma olduğunu söylüyor. Kiev işgal altında :) Meslek icabı hemen dikkatimi çekiyor. Yatırım imkanlarını merak ediyorum :)


Ev Sahibim Nina

Şevkinin söylediğine göre buradaki Türkler imajımızı çok zedeliyormuş (hadi canım demeyin okumaya devam edin). Korsan taksici dolar alamayacağını Grivna (Ukrayna parası, 1 dolar yaklaşık 8,10 Grivna) olarak ödeme yapmamız gerektiğini söylediği için 10-15 dakika banka aradık. Neyse beni Tren İstasyonunda (merkezi nokta) indiriyorlar. Şevki sağolsun koştura koştura İstasyon önünde yakalarında şuan hatırlayamadığım ama Türkçesi kiralık ev yazan yaşlı teyzeler ile konuşarak bana ev arıyor. Ve imajımızzzzz; bir kadın Türklere ev vermiyorum dedi. Çok üzüldüm valla. Neyse kadına bunu soracak zaman yok. Şevki bekleyen taksiciyi kızdırmamak için başka biri ile konuşuyor ve 80 dolar’a 2 gün kalacak yer ayarlıyor ve vedalaştıktan sonra ayrılıyoruz. Size ev sahibimi tanıştırayım. İsmi Nina. Önce ismini bana söylemek istemedi. İngilizce sıfır düzeyinde :) Allahtan yanımda pratik rusça konuşma rehberi var. Çat pat anlaşıyoruz. Galiba o da Türklere karşı ön yargılı. Bir minbüsle yaklaşık 20 dakika sonra evdeyiz. Bana indiğimiz yeri anlatıyor. İşte süpermarket şurada, otobüs durağı şurada, taksi şurada, Metro şurada diye. Uzun uzun kaybolmamam için evin kapı numarasını, apartman kapısının nasıl açıldığını vb… Galiba Türkleri yol yordam bilmeyen, metronun ne olduğundan haberi olmayan insanlar zannediyor. Gerçi haklı tabi Ankara’da 15 yıldır metro inşaatlarının bitmesini bekliyoruz. Evet evettt haklı bence kadın :) Nina evi gezdiriyor. Yine uzun uzun herşeyi anlatıyor. Ben size anlatıp canınızı sıkmayacağım :) 1 oda bi mutfak, banyo-wc ve küçük bir girişten oluşan orta kalitede ve orta düzey temizlikte bir ev burası. Ne iş yaptığımı soruyor. Mühendis olduğumu öğrenince tavırları biraz daha yumuşadı. Sonra

İşte Kiev'deki İlk Hediyem

bana üzerinde Hz. Meryem ve Hz. İsa figürlerinin olduğu bir kart verdi ve bunu cebimde saklamamın iyi olacağını işaret diliyle anlattı. Ben de karttakileri tanıdığımı birinin İsa (Jesus) diğerinin de Meryem olduğunu söyledim ve ben Müslümanım ama onları da çok severiz diyerek kalbimi gösterdim. Kadın inanılmaz mutlu oldu. Nerdeyse kalkıp sarılacak. Muhtemelen Ukrayna’nın gençlerinin dinle pek alakaları kalmamış.

Ben hemen çıkıp merkeze gideceğimi anlatmaya çalışıyorum. Nina sonunda anladı ve gel benimle dedi. Beni metroya kadar götürdü. Metro kaldığım eve çok yakın. Ben bulunduğumuz durağın adını ve ineceğim durağın adını Nina’ya yazdırdım. Kril alfabesi kullandıkları için en mantıklı yol bu. Bulunduğumuz durak Dorohozhychi, ineceğim durak Zoloti Vorota. Metro ağı geniş olduğu için her yerden en merkezi yer olan ve gezebileceğiniz yerler Zoloti Vorota’da. Nina telefon numarasını evin adresini ve önünde indiğimiz süpermarketin adını kril harfleriyle yazıyor ve bir sorun olursa aramamı söylüyor. Sipasiba (okunuşu bu) diyerek teşekkür ediyorum (çok hızlı öğrenmeye başladım ben bu Rusçayı) Alt geçitten geçerek karşıya geçiyor ve metroya giriyorum. Girişte ticket desk yazan (çok nadir İngilizce yazı var, fakat tabelalar hem kril alfabesi hem de latin alfabesiyle yazılmış ) Siz latin alfabesiyle okusanız da çok zor anlıyorlar. Telafuz olayı zor biraz. Her biri 2 grivna karşılığında yani yaklaşık 50 kuruştan 2 adet jeton alıyorum.

Kiev Metrosu İniş

Kiev Metro Yönlendirmeler

Turnikelerden geçtikten sonra Rus ekolünün o devasa metrolarına ilk adımı atıyorsunuz. Abartısız söylüyorum, öyle bir yürüyen merdiven var ki en yukarıdan aşağıya baktığınızda insanlar nokta gibi görünüyor. Yaklaşık 50-60 metre yerin altına iniyorsunuz. Yürüyen merdivenin hızı bizim ülkemizdekinin 2 katı kadar olmasına rağmen, tahminen 3-5 dakika sürüyor aşağıya inmek. Her durağın bir numarası var. 314 Zoloti Vorota’nın numarası. Metro içinde bu numarayı takip ederek, trenin geçeceği hattı buluyorsun. Öyle Ankara’daki gibi geliş ve gidişten ibaret ufacık istasyonlar değil burası. Metro için beklerken, yine de garanti olsun diye birine soruyorum. İngilizce biliyormuş şansımdan. Bana iki durak sonra ineceksin diyor. İstasyonun içinde rutubet kokusu var. Neyse tren geliyor, tren eski fakat çok nostaljik bir hava var. Biraz sesli diyebiliriz. İnsanlar çok kibar. Herkes inmeden kimse bir adım atmıyor içeriye. Aynı durum caddelerde yaya geçidinden geçerken de dikkatimi çekti. Özellikle izledim, yaya geçidine adımınızı attığınız anda yol sizindir, hayırlı uğurlu olsun. Tam inmeye hazırlanırken, arkadaş tekrar yanıma geliyor ve burada ineceksiniz diyor. Helal olsun valla :).

İşte o an…. Zoloti Vorota istasyonundayım. İnanılmaz güzel bir müze. Evet yanlış duymadınız bence burası müze. Mozak işlemeler, ahşap avizeler. Buradan yarım saat inceleme yapmadan çıkamıyorum. Mutlaka görülmesi gereken bir yer.

Kiev Zoloti Vorota İstasyonu

Kiev Zoloti Vorota İstasyonu Mozaik İşlemeler

Artık dışarı çıkalım. Çıktığım anda harika bir mimari karşılıyor beni. Keşke yanımızda bu binaların ne amaçla kullanıldığını anlatacak bir rehber olsaydı. Birçok yeri gezdim, rehbere ihtiyaç duymadım ama burada İngilizce konuşma oranı çok düşük olduğu için rehberle gezmeyi çok isterdim. Binaların üzerindeki tabelalar tamamen kril alfabesiyle yazıldığı için hiçbirşey anlayamıyorum.

Biraz ileride üzerindeki afişlerden opera olduğunu tahmin ettiğim yerdeki binaya gidiyorum. Kapıdaki 2 görevliye İngilizce biliyor musun diyorum. Biri biraz diyor. Bina opera binası mı diyorum. Evet diyor. Bugün ve yarın saat 19:00 da opera var diyor. Belki yarın giderim :)

Kiev Opera Binası

Hava çok güzel. Ana caddelerden bazıları Cumartesi ve Pazar günü trafiğe kapatılıyor. Her yer insan kaynıyor. Sokak sanatçıları harika. Hemen bir link atıyorum. Bakın izleyin ne yetenekler var.

Adım başı mc donalts var. Bazı tanıdık markalarda burada Zara gibi :) İçeri giriyorum. Fiyatlar hemen hemen Türkiye’deki gibi. Yol üzerinde bir teknoloji mağazasına giriyorum. Samsun S3’ü soruyorum. Bizim paramızla yaklaşık 1465 TL. Dışarıdayım o kadar çok anlatılacak şey varki. Meydan vari bir yerde bir TV için dans yarışması düzenleniyor. Açık havada, birsürü insan bu şovu izliyor. Saat ilerlediğinden ve bugün kendimi çok yormak istemediğim için tekrar metro ile eve dönüyorum. Hava bu saatlerde iyice soğudu. Gündüz ve gece arasındaki ısı farkı çok fazla. Hadi bana iyi geceler :)


Kiev Zara

Her yerde MC D.

Kiev Telefon Borsası

Kiev Meydan :)

Kiev'de Kapatılan Yollar

Yüksek Hızlı Eskişehir Ziyareti

2012-08-17T05:55:00.000+03:00

Kurşunlu Külliyesi

Eskişehir denince aklıma 2 şey geliyor. Birincisi Yüksek Hızlı Tren, ikincisi Eskişehir Belediye Başkanı Yılmaz Büyükerşen. Tabi çokça övülen bu iki kavramı kendi gözlerimle görmek için bu iş seyehati bulunmaz bir fırsat oluyor benim için.

Sabah 9 :30 için bilet alıyoruz. Bilet alırken birçok seçenek sunuluyor. İnternet istenip istenmediği, koltuk yönü vb.seçenekler arasında, aman boşver altı üstü 1,5 saatlik yol değil mi diyerek bileti alıyorum. Ankara Tren Garında tadilat çalışmaları yapıldığı için Yüksek Hızlı Tren'in (YHT) Sincan'dan kalkıyor. Tabi Sincan'a kadar kendi imkanlarınızla gidemiyorsanız. YHT kalkış zamanından 1 saat önce Merkez Garından ücretsiz servis imkanından faydalanıyorsunuz.

Sincan'a 1 saat öncesinde geliyoruz. Geçici bir istasyon olduğu için derme çatma bir yolcu bekleme salonunda bekliyoruz. Salona girerken bilet kontrolü yapılıyor. Kendimizi uçak öncesi "check in" de gibi hissediyoruz :) Hosteslerin giyimi vb.kendimizi Esenboğa Havalimanında gibi hissettiriyor:) Birde bagajları alsalar tam olacak :) Neyse olayı sulandırmayalım. Tren 9:00 da geliyor.

Vagon numarasına dikkat ederek koltuk numarasına göre yerinizi buluyorsunuz. Neden mi bu kadar detaylı anlatıyorum ? Çünkü, vagon numarasına dikkat etmeden 2C numaralı koltuğa oturursunuz, sonra biri gelir burası benim yerim der. Siz de kendinizden emin olarak nasıl olur bakın biletimde 2C yazıyor dersiniz. Vatandal'ta tamam 2C ama 3 numaralı vagon yazıyor sizin biletinizde, burası 2 numaralı vagon der yamulur kalırsınız :) Asıl yerimizi buluyoruz. Koltuk gidiş yönünün tersine bakıyor. Şimdi anlıyorum ki o seçenekleri okuyarak ve anlamaya çalışarak bilet almak gerekiyormuş :) Neyse yolun kısa olması bu sorunu ortadan kaldıracak.

Yüksek Hızlı Tren (YHT)

Tren'in koltukları çok standart. Kalite olarak ortanın altında fakat 1,5 saatlik yolculuka pek sorun olmayacak cinsten. Diz mesafeleri oldukça iyi. Koridor tavanlarında belli aralıklarda ekranlar yerleştirilmiş durumda. Ekranda YHT'nin reklamı ve Trenin hızını anlık olarak gösteren bir bölüm var. Ekran kalitesi ve hız göstergesi yazı formatı oldukça kötü. 1990'larda bilgisayarlar yeni yeni piyasa çıktığında gördüğümüz cılız yazı formatı buteknolojik alete hiç yakışmamış. Bu arada arkadaşımilginç bir detayı aktarıyor. Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım "YHT" kısaltmasını tersten okunduğunda THY olsun diye kendisi belirlemiş diyor :) Güzel bir detay.

Tren Şehir Merkezinde, Kasaba Girişlerinde vb. yerleşimin olduğu alanlara yaklaşırken hızını oldukça düşürüyor. Ama merkez dışında 253 km/sa hıza ulaştığını görüyor ve belgeliyoruz (Bknz. fotoğraflar). Bu yüksek hızda bile hafif bir titreşimden başka birşey hissetmiyorsunuz. Hızın artması konforu bozmuyor. Rahat bir yolculuktan sonra 1,5 saat sonra Eskişehir Tren Garına giriyoruz. Tren garında bekleyen arkadaşımız bizi alarak toplantıya götürüyor.

Bundan sonraki birkaç saati atlayarak şehir ile ilgili görüşlerime geçmek istiyorum.

Hız 253 km/sa

YHT İç Görünüş

Eskişehir ile ilgili ençok duyduğum iki şeyden birini gereksiz detayları ile birlikte sizlere anlattım. Sıra geldi Yılmaz Büyükerşen yönetimindeki Eskişehir'e. Tren ile Eskişehir'e girerken hiç de güzel olmayan varoş bir görüntü var. İlk izlenimlerim hiç de olumlu olmuyor. Muhtemelen şehrin iç kısımlarında daha güzel bir manzara ile karşılacağımı düşünüyorum. Şehir merkezinde binanlar neredeyse sırt sırta, caddeler çok dar. Dar olan caddelerden bir de yer üstü tramvay geçirilince trağin çok olumsuz etkilendiğini anlatıyor arkadaşlar. Şehir öğrenci kenti olduğu için dairlerin apart şeklinde kiralandığı ve 800 TL ye kadar kiraların çıktığın, kiralık ev bulmanın zor olduğunu anlatıyorlar. Daha önce tuğla ve kiremit fabrikası olarak kullanılan yerlerin yıkıldığını ve yerlerine otel, AVM vb. yapıların yapıldığını görüyoruz. Birçok yerde inşaat var. Modernite tarihi yok ediyor kısacası. Peki şehir neden bu kadar övülüyor. Şehirde en çok ziyaret edilen yer Porsuk Çayının kenarları. Bu alan Belediye tarafında düzenlenmiş. Restoranlar ve eğlence mekanları burayı cazip hale getirmiş. Ayrıca Kentpark, Bilim Parkı ve park içerisinde oluşturulan yapay plaj efsanaleştirilmiş. Bizim Ankarada Melih Amcanın parklarının propagandası gibi abartılarak şehrin her yanı böyle düzenli gösteriliyor. 2 tane park alanı yapmak malesef bir başarı olarak sunuluyor. Bu şehir ile ilgili orada yaşayanların söyledikleri beni çok güldürdü. "Ankaraya gidince bilbordalarda Eskişehir tanıtımlar ıgördüğünce, acaba burası neresi dedik diyorlar".

Tam "Bu şehir ile ilgili 100 üzerinden 20 puan" diyecekken Odun Pazarı'na gidiyoruz. Oh beee diyorum. İşte budur. Eskişehir'in eski yerleşim yeri çok güzel restore edilmiş. Eski evler turizm'e kazandırılmış. Bu evleri boş bırakmayarak el sanatları ve kültürel faaliyetlerin sergilendiği yerler haline getirmişler. Özellikle Eskişehir'e özgü lüle taşı eserleri ağzınızı yaklaşık yarım metre açık bırakacak kadar güzel. Buradaki atlıhan'ı mutlaka gezmenizi tavsiye ediyorum.

Eskişehir-Atlıhan

Atlıhan İç Görünüş

Odun Pazarının Eski Hali

Zaman kısıtlı olduğu için 1515 yılında Yavuz Sultan Selim döneminde yaptırılan Kurşunlu Külliyesine doğru hızlı adımlarla ilerliyoruz. İçeri girdiğimiz anda mükemmelliğin tadına varıyoruz. Eski ile yeni yapılar, eski yapım zihniyetiyle, yeni yapım zihniyeti (rant düzeni) arasındaki bariz farkı hissediyorsunuz. Yapı ile yeşil aran orantısınının mükemmelliği mest ediyor sizi. Tabi bakım ve işletmesinin çok güzel yapıldığı belli. Odun Pazarı Belediyesinin bu tarihi alandaki restorasyon çalımalarını takdirle karşılıyoruz. Külliye içinde bir de nikah odası var. Tabi ekip bana takılıyor. Hazır gelmişken ve tarihe meraklı olman hasabiyle buradan birini bulup evlendirelim sizi diyorlar ama ben bu yapı ile aşk yaşıyorum :) . Burada yine lüle taşından ve camdan yapılmış harika eserleri geziyoruz. Zaman iyice daraldı. Buradan daha İstanbul'a gideceğim. Odun Pazarını daha detaylı gezmeyi aklıma koyuyorum. Nasip olursa en kısa sürede buraya tekrar gelme isteği oluşuyor içimde.

Eskişehir- Kurşunlu Külliyesi

Kurşunlu Külliyesi - Giriş

Cam Atölyesi

Camdan Neler Yapılırmış

Kurşunlu Vaziyet Planı

Kurşunlu Tarihçe

Kurşunlu İç Mekan

İşte O Nikah Odası :)

Lüle Taşından Harika Bir Eser

Lüle Taşı Ocağı İşçileri

Kurşunlu'dan ayrılıyoruz ve Eskişehir Otobüs Terminaline geliyoruz. Terminalinde çokca konakladığım fakat bir türlü gezemediğim Eskişehir'i kısa da olsa gezmek çok güzeldi. Genel olarak Eskişehir demek Odun Pazarı demek benim için. Eğlenmek, yemek, içmek için Porsuk çayı civarında dolaşmak, Kültür turizmi ve şehiciliğin o dönemler de ne kadar da mükemmel düşünülmüş olduğunu görmek ve övülmesi gerekenin ne olduğunu anlamak için Odun Pazarına gezmenizi öneririm. Buradakiler de Ankaranın Belediyeciliğini çok başarılı buluyorlarmış. Sebeb: Ankara Eskişehir yolunda trafik ışıklarına takılmamalarıymış. Malesef şehircilik daha geniş yollar yapmak, daha yüksek binalar yapmak vb. ile takdir topluyor. Yazık... Neyse bir daha gelirsem daha detaylı yazarım Eskişehiri...

Cunda Adası - Nihayet

2012-08-15T23:49:00.003+03:00

Ayvalık- Cunda Adası

Saat 15:00 gibi Sarımsaklı'dan Cunda Adasına doğru yola çıkıyoruz. Sarımsaklıda hemen hemen her caddede çok sık geçen Ayvalık Minibüslerine binerek yaklaşık 20 dakikaklık bir yolculuktan sonra Yelken Kafe'nin karşısında iniyoruz. (Yelken Kafe nereden çıktı demeyin, herkes Yelken Kafeyi çok iyi biliyor. Çünkü Cunda araçları buradan kalkıyor.) Eğer daha ileride inerseniz araçlar dolu olduğu için sizi almaz diyorlar. Neyse yine koptuk konudan. Cunda araçları Fiyat Doblo tarzı 4 kişilik araçlar. Biz aracı boş yakalıyoruz ve atlıyoruz, hakikatende hemen biraz ileride araca iki kişi daha biniyor ve kesintisiz yolculuğumuz başlıyor. Ayvalık Merkezden geçtikten sonra yaklaşık 15 dakikaklık bir yolculuktan sonra Cunda'ya ulaşıyoruz. Tabi Cunda'yı Ayalık karasına bağlayan tahminen 15-20 metre uzunluğunda bir köprü. Yani o arayı taş ile doldursalar Ada falan demeye gerek kalmayacak:) Neyse Adanın merkezinde iniyoruz.

İlk izlenim beklediğimizin çok altında bir yer. Yani İstanbul Kadıköy Fenerbahçe sahilleri buraya fark atar. Bir sahil, biraz yat, bir kaç tur teknesi, sahil boyunca uzanan irili ufaklı restoranlar vb.. Bu mudur? Budur? :)

Neyse bari geldik buralarda balık-ekmek meşhurmuş yiyelim bari diyoruz ve bir yere oturuyoruz.Fazlaca bekledikten sonra balık ekmekler geliyor. Yerken anlıyoruz ki balık- ekmek değil balık-taş yiyoruz. O nasıl sert bir ekmektir. Neyse açlıktan birşey demiyoruz. Ben doymuyorum tabiki. Garsonu çağırıyoruz ve ekmeğin çok sert olduğunu ve mümkünde bir adet daha TAZE balık-ekmek getirmesini rica ediyoruz. Aradan 15 dakika geçiyor malesef balık-ekmek gelmeyince hadi kalkalım diyorum arkadaşıma ve kalkıyoruz. Tam çıkarken garson "abi sizin balık-ekmekler hemen geliyor kusura bakmayın diyor". Bizim cevabımız "Oğlum bak git" oluyor :) Şaka tabi. Biraz arkadaşa nasihat ettikten sonra çıkıp gidiyoruz. Ders olmuşmudur bilmiyorum. Tabi karnımız doymadığı için balık-ekmek yemek için başka bir yer ararken. Arkadaşım "Abi balık ekmek restoranda yenmez" diyor. İleride bir tekne görüyoruz etrafındaki taburelerde birçok kişi oturmuş balık ekmek yiyor. Gidyoruz. Önce ekmeği kontrol ediyorum. Tamam taze. Yap bize usta bir balık-ekmek diyoruz. İsmi Özgür Balık olan bu yerde yediğim balık-ekmek şimdiye kadar yediklerimin en iyisi. İnanılmaz güzel yapmışlar. Yedikten sonra ustanın yanına gidiyorum ve sizi blog'ta yazacağım diyorum ve tebrik ediyorum. (Tabi blog falan dedim ama anladımı bilmiyorum, iyi birşey zannetti ki tamam abi sağol falan dedi:) ) Hakikaten yolunuz buraya düşerse mutlaka burada balık-ekmek yiyin. Reklamını yapacağımı söylediğim için bana bedava verdi balık-ekmeği :))) Şaka şaka...

Cunda-Özgür Balık

Restoranımsı Yer :)

Daha sonra sahil boyunc ve iç kesimlere doğru yürüyüşe çıkıyoruz. Ankaradan bir arkadaşımın, orada tarihi bir kilise var birkaç sene önce restore ediliyordu, bitti ise orayı gezebilirsiniz sözleri üzerine, kilise aramaya başlıyoruz. Biraz iç kesimle doğru ilerleyince Adanın belkide en büyü yapılarından biri olan kiliseyi buluyoruz. Kilisede hala restorasyon çalışmaları devam ediyor :) Türk yavaşlığı malesef her yerde.

Cunda - Restore Edilen Kilise

Daha sonra taşlı kaplı sokalarda biraz turladıktan sonra tekrar sahile iniyoruz. Bu taş kaplı yollar bence Adanın en güzel yerleri. Buralarda olmasa kesinlikle gelinecek bir yer değil bence. Amaç eğlenmek, yemek-içmekse eğer bunu her yerde yapabilirsiniz. Cunda ekstra bir gün harcanacak bir yer değil şeklinde karar veriyoruz arkadşımlar. Yani sadece ben değil :)

Cunda Sokakları

Ayvalık - Sarımsaklı sakta mı saklasak ?

2012-07-24T23:41:00.002+03:00

Altnoluk'tan Ederemit'e Yolculuk

Küçükkuyu'dan gelirken Altınoluk'ta indiğimiz yerden tekrar minibüse binerek Edremit'e doğru yola çıkıyoruz. Buradan direk Ayvalık-Sarımsaklı'ya araç olmadığı için Edremitten Ayvalık araçlarına binmemiz gerektiğini öğreniyoruz. Çok sık aralıklarla buradan Edremit'e minibüsler kalkıyor. Hemen atlıyoruz birine ve yaklaşık 45 dakika sürecek olan Altınoluk-Edremit yolculuğuna başlıyoruz.

Edremit Otobüs Terminali

Edremitten Ayvalık'a Yolculuk

Edremit merkeze ulaşıyoruz. Edremit merkez pek hoşumuza gitmiyor. Hemen buradan Ayvalık minibüslerine biniyoruz. Yaklaşık 1 saat süren bir yolculuktan sonra Ayvalık Otobüs Terminaline ulaşıyoruz. Vakit kaybetmeden buradan Sarımsaklı'ya kalkan minübüse biniyoruz. Minibüs hareket ediyor ve daha terminalden çıkmadan arızalanıyor :) Araçtan iniyoruz ve başka bir araca biniyoruz. Yaklaşık yarım saatlik bir yolculuktan sonra nihayet Küçük Köy Belediyesine bağlı Sarımsaklı'dayız. Daha ilk anlardan itibaren bizi büyülüyor bu güzel belde. Öncelikle eşyaları bırakacağımız ve konaklayacağımız bir yer arıyoruz. İlk gittiğimiz apart doluyuz deyince içimizi garip bir korku sarıyor ( roman gibi oldu) neyseki bir sonraki apartta yer buluyoruz. Eşyaları atar atmaz yaklaşık 30 metre mesafedeki denize doğru harekete geçiyoruz.

Sarımsaklı inanılmaz güzel bir sahile sahip. Daha sonra öğrendiğimize göre 17 km uzunluğunda kumsalı varmış. Kumsal yaklaşık 20-30 metre genişliğinde. Yani çok ferah. Denizçok temiz, kum çok ince ve deniz tabanı harika. Denizde biraz vakit geçirdikten sonra tekrar apart'a dönüyoruz. Kıyafetlerimizi değiştirdikten sonra sıra geldi sarımsaklı cadde ve sokaklarını keşfetmeye.

Apart

Sarımsaklı - Sahil Yolu

Sahil yolu insan kaynıyor. Çok uzun bir cadde.. Caddenin kara tarafını dükkanlar, restoranlar, alışveriş alanları kaplamış durumda. Yabancı turist hemen hemen yok gibi.

Sahil yolunda yürürken belediye tarafından yeni yapıldığı belli olan ama bu güzel ortama kesinlikle yakışmayanSahil AVM'yi görüyoruz. Berbat bir yapı. Yine ne yapıp edip güzellikler ararısından bir çirkinlik çıkarmışız. Sahil yolunun sonuna yaklaşık 45 dakikada ulaşıyoruz. O da ne luna park :)

Sarımsaklı Sahil AVM

Bu küçük beldeye bir de luna park koymuşlar. Anlayacağınız herşey var burada. Küçük bir ön inceleme yapıyoruz lunapark'ta ve yarın uğrarırız tekrar diyerek saat 2:00 'da tekrar apart'a dönüyoruz. Ama hayat Sarımsaklı'da devam ediyor.

Sarımsaklı - Lunapark

Sabah erkenden denize doğru harekete geçiyoruz. Sabah vakti çarşaf gibi bir deniz var karşımızda. Yaklaşık 50 metre açıldığımızda bile su hala çok sığ kalıyor. Sarımsaklının denizi inanılmaz tuzlu. Birkaç litre su yutunca iyice analiz etmiş oldum suyu:)

Sarımsaklı - Plajı

Denizden çıktıktan sonra, hedef kahvaltı yapmak üzere dün geceden kararlaştırdığımız bir restorana gitmek. Güzel bir kahvaltıdana sonra tekrar apart'a dönüyoruz ve bir süre dinlendikten sonra tekrar denize gidiyoruz. Buranın denizine doyamıyoruz.

Saat 15:00 gibi Cunda adasına gitmek için harekete geçiyoruz (Cunda adası kısmını ayrı bir yazıda anlatacağım için bu kısmı şimdilik geçiyorum)

Saat 23:00 gibi , dün akşam kararlaştırdığımız üzere lunaparka gidiyoruz. Pek istmeyerekte olsa arkadaşımın ısrarı ile gondola biniyoruz. Tabi gondol durana kadar arkadaşıma bağırmaktan sesim kısılıyor:) Çok gereksiz bir alet :) Ama hiç korkmadım:) Birkaç alete daha biniyor ve küçükken bayramlarda topladığımız paralarla Ankara lunaparkında geçirdiğimiz vakitleri hatırlıyoruz.

Artık vakit iyice ilerledi. Yarın ki Çeşme yolculuğumuz için uyumamız gerekiyor. Apart'a dönüyoruz. Sabah olduğunda bu güzel beldeden ayrılmanın hüznünü yaşıyoruz. Ağlamak istiyorum sevgili seyirciler:))

Yazının uzamaması için Sarımsaklı'da tanıştığımız ve yazıda bahsi geçen bilgileri bizlere anlatan kişilerden bahsetmedim. Hepsine teşekkür ediyorum...

Balıkesir Altınoluk - Tuttuğun Altın Olsun...

2012-07-22T22:46:00.002+03:00

Altınoluk Belediyesi

Akşam 20:30 sularında Küçükkuyu'dan çıkıyoruz. Arkadaşım bizi Altınoluk'a bırakacak. Küçükkuyu ile Altınoluk arası araba ile 10 dakika sürüyor. Bu kadar kısa bir yolculuk olacağını düşünmemiştik:) Tansaş'ın karşısında meşhur trafik ışıklarının orada iniyoruz. Artık rehberimiz yok. Yani macera yeni başlıyor. Çevre yolu üzerinde köyden indim şehire mantığında sırt çantalı iki arkadaş kalacak yer aramak için merkeze doğru yürüyoruz. Çevre yolu bir tatil yöresini daha katletmiş. Bu şirin beldeyi de ikiye ayırmış. Yolun kuzeyi ile güneyi arasında gelişmişlik yönünden bariz bir fark var. Biz Güneye doğru harekete geçiyoruz. İçlere doğru ilerledikçe Altınoluk'un adına yakışır bir güzellik bizi karşılıyor. Sırtımızdaki çantalardan kurtulup, bu güzel mekanı gezmek için acele ediyoruz. Bir iki yere baktıktan sonra güzel bir apart buluyoruz. Merak edenler için hemen söyleyeyim, fiyat 80 TL. Ramazan öncesi olduğu için fiyatlar biraz düşük. Eşyaları yerleştirdikten sonra kendimizi sokağa atıyoruz.

İstanbuldaki İstiklal caddesini aratmayacak uzunlukta ve kalablalıkta çok güzel bir sokak. Aradığınız herşeyi bulabileceğiniz dükkanlarla dolu bir sokak. Hatta 7D sinema bile var. Girdik te konuşuyoruz. Bir korku filmi izledik, ara ara gözlerimi kapattığım bile oldu :) Genel olarak yerli turistle dolu bir yer burası. Biraz muhafazakar bir görüntü var burada.

Altınoluk Balıkçı Barınağı

Saat ilerlemeye başlıyor. Sokağın sonu sahile ulaşıyor. Sahilde balıkçı barınaklarının olduğu yerde oturuyoruz. Her yer insan kaynıyor. Burada biraz oturduktan sonra vakit ilerlediği için apart'a doğru yola çıkıyoruz. Güzel bir uykudan sonra sabah erkenden sahile denize girmeye gidiyoruz. Deniz merkeze yakın yerlerde parsellenmiş durumda. Malesef ya oradaki yazlıklar sizin olacak ya da oradaki otellerde kalacaksınız. Biraz merkezden uzaklaştıktan sonra boş bir kumsal buluyoruz ve denize giriyoruz. Girdiğimiz yer Küçükkuyu kadar temiz ve güzel değil. Ama deniz denizdir. Biraz ferahladıktan sonra asıl hedefimiz olan Ayvalık -Sarmsaklı yolculuğu için deniz sefasını kısa tutuyoruz ve tekrar aparta doğru yola koyuluyoruz. Eşylarımızı toparladıktan sonra kaldığımız yerden ayrılıyoruz ve kahvaltı yapmak için tekrar Altınoluk Merkezdeki Mado'ya gidiyoruz. Kahvaltı ve muhabbet çok iyi geliyor.

Kaldığımız Apart Önünden Bir Görüntü

Altınoluk - Mado

Kahvaltıdan sonra Küçükkuyudan gelirken indiğimiz meşhur ışıkların olduğu yerden Balıkesir Edremit'e, oradan da Ayvalık'a geçmek için yola çıkıyoruz.

Çanakkale Küçükkuyu- Dileklerimiz İçin Para Attığımız Kuyu.

2012-07-22T15:47:00.004+03:00

Küçükkuyu - Derya Camping

Ukrayna'ya vizesiz geçişin Ağustos ayından itibaren geçerli olacağını öğrendiğimizde "yapılır mı bu insan evladına" serzenişleriyle tatiş planımızı değiştiriyoruz ve yıllık iznimin başlamasına 2 gün kala bir arkadaşımızın daveti ile birlikte can dostumla kararımızı veriyoruz ve Ege seyahatine karar veriyoruz. İlk hedef Balıkesir-Altınoluk ile sınır olan Çanakkale'nin Küçükkuyu beldesi oluyor.

Daha önce ismini hiç duymadığım bu beldeye "herhalde önce Balıkesire giderimi oradan da başka bir araçla Küçükkuyu'ya ulaşırım" derken Metro Turizm'in direk olarak Küçükkuyu'ya otobüs seferleri olduğunu görünce şok oluyorum. Yakında herhalde köylere falan da sefer düzenlemeye başlarlar diyorum. Şaka bi yana bu durum oldukça sevindiriyor beni.

Cuma gece 22:00 otobüsünde en arkada 43 numarada yer buluyorum ve hemen alıyorum bileti. Cuma günü işten çıkar çıkmaz ufak birkaç alış veriş yapıyorum. Eve geliyorum, biraz birşeyler atıştırdktan sonra Annemin "Oğlum bak sakın denize falan girme, yüzme bilmiyorsun Allah korusun başına birşey gelir" sözlerine karşılık "Anacığım merak etme sen" diyerek evden çıkıyorum.

Nihayet Aşti'deyim. Otobüsü buluyorum ve en arkaya oturuyorum. Sonra bir yolcununda uyarmasıyla koltuğumun numarasının 52 olduğunu görüyorum. Nasıl olur ben internetten en arka sıra 43 numarayı aldım diyorum. Muavin "Abi otobüs değişti, daha büyük bir otobüs olduğu için sizin numara ortalara kaydı" diyor :) Neyse diyorum olur böyle şeyler. Neyse otobüs biraz ilerledikten sonra bir benzin istasyonunda yakıt almak için duruyor. İlk kez böyle bir şeyle karşılaştım. Cam kenarında olduğum için benzin pompasını görebiliyorum. Pompa araca takılı ve yakıt ikmali yapılırken nedendir bilinmez şoför aracı geri almaya başlıyor ve pompa yere dşüyor. Tabi pompayı kapatan kadar her yer mazot oluyor. Tabi bu manzanın sonunda sigara ile olaya müdahale etmek isteyen bir görevli olsaydı hiç şaşırmayacaktım. Ama Allahtan böyle birşey olmadı:) Mübarek yakıt deposu nasıl bir büyüklükteyse, 1560 TL lik yakıt aldı:) Yaklaşık 15 dakika bekledikten sonra nihayet harekete geçiyoruz.

3 saat sonra Eskişehirdeyiz. Buradan o kadar çok geçmiş olmama rağmen gezme fırastım hiç olmadı. Elbet bir gün kısmet olursa gezeriz seni Eskişehir diyerek yolculuğa kaldığımız yerden devam ediyoruz. Saat 5:00 da Susurluktayız. Mola veriyoruz. Buraya gelmişken bir susurluk ayranı içmemek olur mu diyerek, susurluk ayranının tadına bakıyorum.

Sabah 8:30 Küçükkuyu derya camping'deyiz. Beni tam gideceğim bu yere bırakıyor kaptan. Beni alması için arkadaşımı arıyorum fakat telefonu kapalı. Israrla arıyorum yaklaşık 15 dakika. Sonunda telefon çalıyor. Arkadaşa geldiğimi söylüyorum. Avea'nın birçok yerde olduğu gibi burada da sıkıntılı olduğunu söylüyor arkadaş.

Eve geçiyoruz ve güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra 11:00 sularında hadi denize diyoruz. Kıyı Mühendisliği eğitimi almış biri olarak Hocamın da sıklıkla gülerek anlattığı "Mehmet 10 yıldır deniz ile ilgili çalışmalar yapıyor ama yüzme bilmiyor" sözlerine karşılık bu tatilde yüzmeyi kesin öğreneceğim diyerek bu yüksek motivasyonla sahile doğru yürüyoruz. Sahilin hemen kenarından çevre yolu geçtiği içinbu yolu dikkatli geçmemiz gerekiyor. Bunun için iki yol var. Birincisi önce sağa sonra sola sonra tekrar sola bakarak :) ikincisi ise menfezleri kullanarak ( menfez içleri tavan kotu düşük olduğu için geçerken dikkatli olamanızı tavsiye ederim) geçmek. Ben menfezi tercih ediyorum.

Küçükkuyu Sahilleri

Artık sahildeyiz. Küçükkuyu sahili deniz içine doğru yaklaşık 2 metre boyunca taşlı, daha sonra enfes bir kum ile kaplı. O kadar güzel bir kum zemin var ki ayaklarımıza masaj yapıyor adeta. Su derinliği tahminen yaklaşık 100 metre boyunca insan boyuna ulaşmıyor. Çok tatlı bir eğim var. Su oldukça tuzlu. Yüzme denemelerim esnasında yaklaşık 1 litre kadar su bu sudan yutunca suyun tadı ile ilgili derin analizler yapabiliyor insan. Neyse ki çat pat biraz su üzerinde durmayı beceriyorum. Arkadaşlarımda bu konuda bana yardımcı oluyor.

Biz kendimizi kaybetmiş deniz ile uğraşırken tabi Güneşle vücudumuz uzun süre haşır neşir kalmış. Can dostumun uyarmasıyla Deniz'den eve geçiyoruz. Benim omuzlarım kıpkırmızı hemen krem tedavisi. Allahtan çok geç kalmamışız. Herhangi bir problem yok. İnanılmaz acıkıyorum, havasından mı suyundan mı yoksa her zamanki gibi çabuk acıkmamdan mıdır nedir bilemiyorum:)

Güzel yemeklerden sonra saat 15:00 ve 19:00 gibi tekrar yüzmeye gidiyoruz. Eeee tabi her geçen saat yüzmeyi geliştiriyorum. Daha sonra küçk bir çevre turu yapıyoruz. Güzel mimarili villalar dikkatimizi çekiyor. Tam bir aile ortamı. Yeşillik, Deniz ve huzur. Genelde 34 plakalı arabaları görüyoruz. İstanbulluların buraya ilgisi fazla anlaşılan.

Saat 1:00 gibi yatıyoruz. Hava sıcak olduğu için üzerinize tül bile örtemiyorsunuz. Tabi yorgunluktan baygın şekilde uyuyoruz. Sabah kalktığımızda kahvaltımız hazır. Böyle tatile can kurban:)

Kahvaltıdan sonra tekrar deniz ve akşama ulaşıyoruz. Günlerden Pazar ve biz Altınoluk'a doğru yola çıkıyoruz..

Göksel ne diyor?

2012-07-03T22:25:00.004+03:00

Gökselin "acıyor" isimli parçasını dinliyorum. Ne de güzel yazmış ve yorumlamış parçayı. Ne diyor Göksel, "Acıyor acıyor acıyor her yolu denedim bitmiyor, kalbimin ortasına bıraktın aşkını batıyor". Göksele sormak lazım, bunu sevdiğinin yüzüne söyleyebilir misin ? Yoksa gururunun altında ezilmeyi ve acıdan kıvrım kıvrım kıvranmayı mı tercih edersin diye? Ne gariptir insan çoğunlukla ikinciyi tercih eder. Ölecek gibi olur da gururundan taviz vermez, nefsi buna müsade etmez. Kalbine saplanmış bir bıçağın acısına dayanır da yine de sevdiğine söyleyemez bunları. İnsan bu yüzdendir ki yaratana bile boyun bükmeyi kabullenemez.

"Ölürsem yalnızlıktan ve senin kötü kalbinden, fikrimin dikenlerinden batıyorsun hala derinden" diyorsun Göksel ama her yara kapanır merak etme. Sen kapanmaz zannedersin, sonra anlarsın ki yara bile yokmuş.. Gülersin geçersin. Dünyevi hiç bir bağlılığın sadakatinin olmadığını anlarsın. Aşk gerçekten sana herşeyi bahşedene olmadıkça gerçek aşk değildir. Kim sana karşılıksız birşey sundu ki şimdiye kadar...

Ne yani

2012-05-22T21:34:00.002+03:00

Ne yani oturup ağlayayım mı,

Çağlayayım mı yani?

Her acılı beste de dalayım mı,

İçim içimi mi yesin yani?

Neden ve nasıllara mı boğulayım,

Çözülmez denklemleri mi çözeyim yani,

Ufka doğru mu bakayım,

Gelmez trenleri mi bekleyeyim yani,

Gözlerim dolsun da,

Erkeğim diye ağlamayayım mı yani,

Anlamını yitirmiş Dünyaya bakıp ta,

Hayat ne güzelsin mi diyeyim,

Sokaktaki meczubu görmemeyim mi,?

Ya oradaki ben olsaydım diye düşünmeyeyim mi,

Sonsuz yaşayacakmış gibi gururla yürüyüp,

Saça beyaz düşünce korkmayayım mı yani.

Kadıköy Merkez mi? Rıhtım mı?

2012-03-03T12:14:00.002+02:00

Kadıköy-Merkez-Boğa

Bir ülkeden başka bir ülkeye geçiyorum sanki. Ülkelerden biri İstanbul-Kadıköy-Merkez, diğeri ise İstanbul-Kadıköy- Rıhtım.

Kadıköy merkezi ilk gördüğüm andan itibaren, küçük ve dar sokakları, tek yöne akan trafiği, eski ve tarihi yapıları, kafeleri, tarihi özelliği olmamakla beraber Boğa heykeli ve meydanı, bahariye caddesindeki kalabalığı, sokak sanatçıları, çiçekçileri ile bana çok sıcak gelen bir yer olmuştur.

Kadıköy-Rıhtım

Bu kadar güzelliğin olduğu merkezden, sahile (rıhtım) doğru yürümeye başladığınızda 1 yıldızdan 4 yıldıza kadar değişen irili ufaklı birçok otelin olduğu, insanların bir anda mafya vari görünüşe büründüğü, otobüs, dolmuş ve taksi ile dolu park alanlarının olduğu, seyyar satıcılardan yolda yürüyemediğiniz, sanki kendinizi başka bir ülkede gibi hissettiğiniz o yere geliyorsunuz. Neresi mi? Tabiki Kadıköy-Rıhtım.

Kadıköy-Rıhtım-Gece

Kadıköy-Merkez

Dünyanın her yerinde sahiller en gözde ve popüler yerlerken, rıhtımda gece vakti sokağa çıkmaya korkar insan. Neon ışıklarla süslü Binalar ve üzerlerindeki tabela cehennemi ayrı bir iğrençlik katıyor Rıhtıma. Kadıköy Merkeze sadece 5 dakika uzakta olmasına şaşırıyor insan. Güzelim deniz kenarındaki o nadide tarihi iskele binaları, Haydarpaşa Garı gibi dev eserler ve ne amaçla yapıldığını bilmediğim ama bakınca usta bir sanatçının elinden çıktığı belli olan tarih kokan o güzelim binalar maalesef bu iğrenç bölgenin işgaline uğramış durumda. Keşke iskele ile merkez arasında bir tünel döşense de burayı görmeden doğruca merkezden çıksam diyesi geliyor insanın.

Türkiye'nin Kıyı ve Deniz Alanları IX. Ulusal Kongresi 14-17 Kasım 2012 tarihleri arasında Antakya'da Yapılacak

2012-02-04T23:31:00.002+02:00

Kıyı Alanları Yönetimi Türkiye Milli Komitesi Tarafından düzenlenecek olan IX. Kongre Antakyada yapılacak. Kıyı konularının derinlemesine tartışılacağı, dalında tek olma özelliğine sahip bu kongre için, düzenleme kurulu Başkanı Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Lale Balas bir davet yazısı kaleme aldı.

Değerli Katılımcılar;

Kıyı Alanları Yönetimi (KAY) Türkiye Milli Komitesi, 1993 yılında ülkemizin en değerli doğal kaynaklarından olan kıyı alanlarının, dengeli, uzun erimli ve etkin bir biçimde, kaynağı yok etmeyen düzeyde kullanılmasına, bu alanlarımızın doğal özelliklerinin korunmasına katkıda bulunmak üzere, ilgili çalışmaları özendirmek ve desteklemek; üniversiteler, kamu ve özel sektör kuruluşları ve gönüllü kuruluşlar arasında iletişim ve işbirliğini güçlendirmek için kurulmuştur. Kıyı alanlarının uzunluğu, çeşitliliği, doğal kaynakları ve kültürel değerleri ile dünyanın en şanslı ülkelerinden birisi olan Türkiye'de Bütünleşik Kıyı Alanları Yönetimi; ülkemizin ekonomik ve kültürel gelişimi, insanlarımızın bugünkü ve gelecekteki mutluluğu için önde gelen kavramlardan biridir.

KAY Türkiye Milli Komitesi'nce gerçekleştirilen en önemli etkinliklerden birisi, Türkiye Kıyıları Ulusal Kongreleri dizinidir. 1997 ve 1998 yıllarında Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde, 2001 yılında Yıldız Teknik Üniversitesi'nde, 2002 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi'nde, 2004 yılında Çukurova Üniversitesi'nde, 2006 yılında Muğla Üniversitesi'nde, 2008 yılında Gazi Üniversitesi ve Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı işbirliğiyle Ankara'da ve 2010 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığı işbirliğiyle Trabzon'da düzenlenen sekiz kongre başarılarla sonuçlanmıştır. Bu kongrelerin toplamı 9000 sayfayı aşan bildiriler kitapları, pek çok üniversitemizin kitaplıklarında bulunan, kıyı ve deniz araştırmacıları, uygulamacıları ve politikacılarının sık sık başvurduğu ve kaynak gösterdiği yayınlar arasına girmiştir. Türkiye Kıyıları kongreleri dizisi, uluslararası MEDCOAST konferanslarıyla birlikte, Türkiye'deki kıyı ve deniz araştırmalarını teşvik etmektedir. Kongre dizisi ayrıca, kıyı ve deniz alanlarıyla ilgili değişik doğrultularda araştırmalar yürüten kişileri biraraya getirerek, disiplinler arası bütüncül araştırmalar için gereken grupların oluşturulmasına katkı sağlamıştır.

Türkiye Kıyıları kongreler dizini, kıyı ve deniz alanlarının akılcı kullanılması ve korunması için yararlı bilimsel araştırma sonuçlarının, yönetim politikaların, örgütlenmelerin ve etkinliklerin tartışıldığı, uzmanlıklar arası bir ulusal forum niteliği kazanmıştır. Kıyı ve deniz alanlarına ilgisi olan bilim insanlarımızı, politikacılarımızı, merkezi ve yerel yöneticilerimizi, özel sektörümüzü, sivil toplum örgütleri temsilcilerini ve tüm diğer kişileri, Kıyı Alanları Yönetimi Türkiye Milli Komitesi, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve Mustafa Kemal Üniversitesi işbirliği ile 14-17 Kasım 2012 tarihleri arasında Antakya'da düzenlenecek olan Türkiye'nin Kıyı ve Deniz Alanları IX. Ulusal Kongresi'ne katılmaya ve katkıda bulunmaya çağırıyoruz.

Prof.Dr.Lale Balas
Düzenleme Kurulu Başkanı

Kongre ile ilgili önemli tarihler:

Bildiri özeti gönderme son tarihi	: 2 Nisan 2012
Bildiri özeti kabul / red sonuçları	: 20 Nisan 2012
Bildiri tam metin gönderme son tarihi	: 31 Temmuz 2012

Kongrenin Tarihçesi

KAY Türkiye Milli Komitesi'nce gerçekleştirilen en önemli etkinliklerden birisi, Türkiye Kıyıları Ulusal Kongreleri dizinidir. 1997 ve 1998 yıllarında Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde, 2001 yılında Yıldız Teknik Üniversitesi'nde, 2002 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi'nde, 2004 yılında Çukurova Üniversitesi'nde, 2006 yılında Muğla Üniversitesi'nde, 2008 yılında Gazi Üniversitesi ve Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı işbirliğiyle Ankara'da ve 2010 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığı işbirliğiyle Trabzon'da düzenlenen sekiz kongre başarılarla sonuçlanmıştır. Bu kongrelerin toplamı 9000 sayfayı aşan bildiriler kitapları, pek çok üniversitemizin kitaplıklarında bulunan, kıyı ve deniz araştırmacıları, uygulamacıları ve politikacılarının sık sık başvurduğu ve kaynak gösterdiği yayınlar arasına girmiştir. Türkiye Kıyıları kongreleri dizisi, uluslararası MEDCOAST konferanslarıyla birlikte, Türkiye'deki kıyı ve deniz araştırmalarını teşvik etmektedir. Kongre dizisi ayrıca, kıyı ve deniz alanlarıyla ilgili değişik doğrultularda araştırmalar yürüten kişileri biraraya getirerek, disiplinler arası bütüncül araştırmalar için gereken grupların oluşturulmasına katkı sağlamıştır.

Katılım başvurusu ve detaylı bilgi İçin: http://www.bkay.org

GENESIS (GENERALIZED MODEL FOR SIMULATING SHORLINE CHANGE)

2012-02-04T22:44:00.000+02:00

Kıyılar üzerinde oluşan değişikliklerin özellikle de zaman içerisinde gerçekleşen taşınım olaylarının, alansal ölçümlerle belirlenmesi veya fiziksel modellerle incelenmesi hem zor hem de pahalı çalışmalar gerektirmektedir. Her geçen gün gelişen ve kapasitesi artan bilgisayarlar ile kıyılardaki sediment hareketlerinin sayısal benzeşim modelleri kullanılarak modellenmesi ve bu sayede kıyı alanında uzun dönemler içerisinde meydana gelen değişimlerin (oyulma, yığılma) başarılı bir şekilde benzeştirilmesi sağlanabilmektedir. Normal dalga koşullarında, kıyı boyu sediment taşınımı, sedimentin kıyıya paralel kıyı boyu akıntılarıyla taşınması hareketidir. Sediment benzer şekilde kıyıya dik yönde de taşınır ve kıyı tabanının denge profilini belirler. Büyük dalgalar ve fırtına kabarmaları ile artan su düzeyi kıyı boyu ve kıyıya dik yöndeki sediment taşınımını hızlandırır. Doğada her iki taşınım aynı anda olabildiği halde, genelde basitleştirici yaklaşımlar ile mühendislik uygulamalarında, kıyı boyu ve kıyıya dik yöndeki sediment taşınımı ayrı ayrı modellenmektedir. Kıyı boyu sediment taşınımı modelleri yaklaşık olarak son 50 yıldır kullanılmaya başlanmıştır. Kıyıya dik yöndeki taşınım ise son 20 yıldır modellenmektedir. Kıyı boyu sediment taşınım modelleri, kıyıya dik yöndeki taşınım modellerinden daha fazla gelişmiş ve doğrulanmıştır (Thorne ve diğerleri, 2002). En yaygın olarak kullanılan kıyı boyu sediment taşınımı modellerinden birisi US Army Corps of Engineers tarafından geliştirilen GENESIS (Generalized Model for Simulating Shoreline Change) dir (Hanson ve Kraus, 1991). Diğer kıyı boyu sediment taşınımı modellerinden bazıları Dean ve Dalrymple (2001) tarafından sunulmuştur.

GENESIS ( Kıyı Çizgisi Değişikliği Benzeşimi için Genelleştirilmiş Sayısal Model ), kıyı çizgisi boyunca dalga etkenli sediment taşınımının (kıyı boyu sedimenet - kıyı boyu kum taşınımı) ve bunun sonucu olarak kıyı çizgisindeki uzun süreli değişimin benzeşimi için geliştirilmiş bir programdır.

GENESIS; kıyı çizgisinin, kıyıya paralel yada dik kıyı yapıları, kıyı dolgusu ve kıyı beslemesi etkisiyle değişimini benzeştirmektedir. Modellenmek istenen kıyı çizgisi üzerinde mahmuz, dalga kıran ve kıyı duvarı istenilen şekilde yerleştirilebilmektedir.

Genesis’in Kapasitesi ve Sınırları

GENESIS modeli çeşitli kıyı yapılarının etkileşimindeki bir kıyının değişen dalga parametreleri etkisiyle değişimini benzeştirmek amacıyla geliştirilmiştir. GENESIS’in bir çok uygulamasında, açık deniz dalgakıranı, mahmuz, kıyı şeridinin belli bir kısmındaki kumların yenilenmesi ve doğal düzensizliklere karşı kıyı çizgisi değişiminin belirlenmesi istenmektedir. GENESIS ve benzer modeller uzun dönemde en iyi kıyı çizgisi tepkisini belirlemeyi hedeflerler.

GENESIS Modeli, aşağıda belirtilen durumlarda kıyı çizgisi değişiminin benzeştirilmesinde uygulanamaz,

a- Kumsalın iç kısımlardan kaynaklanan değişimi veya gelgit akıntısıyla kum

taşınımı,

b- Rüzgar etkenli akıntılarla kum taşınımı ve kıyı değişikliği,

c- Fırtına kabarması etkenli kıyı erozyonu,

d- Aşınmış yapılarının etkileri.

Kapasitesi

1-) Mahmuzlar, dalgakıranlar, kıyı dolgusu ve kıyı duvarlarının isteğe bağlı sayıları ve kombinasyonları incelenebilir.

2-) T veY şekilli bileşik mahmuz yapılarının etkileri incelenebilir.

3-) Mahmuzların çevresinden dolaşan ve mahmuzlardan geçen kum dikkate alınır.

4-) Açık deniz dalga girdilerinin isteğe bağlı dalga yükseklikleri, dalga dönemleri ve

yönleri incelenebilir.

Sınırlamaları

a-) Yapılardan dalga yansıması ihmal edilmektedir.

b-) Tombolo gelişmesine izin verilmemektedir. (Kıyı çizgisi açık deniz dalgakıranı ile temas edemez).

c-) Gelgit etkisiyle su düzeyi değişimi ihmal edilmektedir.

GENESIS Modelinde yer alan alt modeller; dalga transformasyonu, dalgalar ile yapılar arasındaki etkileşim, sediment taşınımı ve kıyı çizgisi değişikliği modelleridir. Belirlenen kıyı ve yapı konfigürasyonları için uzun dönemde kıyı değişikliğinin benzeşimine bağlı olarak GENESIS, kıyı korumada karşılaşılan sorunlar ve bunların çözümlerinin geliştirilmesi ve alternatif tasarımların değerlendirilmesi için önemli bir araçtır.

GENESİS Modelinin bütün uygulamalarında aşağıdaki bilgilerin sağlanması zorunludur :

a-) Benzeşimi başlatmak için kıyı çizgisinin ilk konumu,

b-) Dalga verisi ( Derin deniz dalga yüksekliği, dalga dönemi ve dalga geliş açısı ),

c-) Su derinlikleri ve kum tanelerinin büyüklüğü,

d-) Yapı ve kıyı dolgu konfigürasyonu,

e-) Sınır şartları (modellenecek kıyı çizgisinin sağ ve sol sınırları).

Girdi ve çıktı veri akışının hazırlanması ve analizi GENESIS Modelindeki benzeşim süresinin (CPU) önemli bir bölümünü kapsamaktadır.

Genesis’in Dosya Yapısı

GENESIS Modelini çalıştırmak için ihtiyaç duyulan veri akışının hazırlığı ve benzeşim sonuçlarının yorumu, projenin kavramlaştırılma sürecinin temelini oluşturmaktadır. Kıyı çizgisi modellemesinin başarı derecesi, büyük ölçüde girdilerin hazırlanmasına ve analizine bağlıdır.

Şekil 1. Genesis Modeli girdi ve çıktı dosyaları

Girdi Dosyaları

GENESIS’ i çalıştırmak için Şekil 1’de kalın çizgilerle çerçevelenmiş olan START, SHORL, SHORM ve WAVES adlı dört adet girdi dosyası gereklidir. Bu dosyalar kıyı profili, dalga verileri, sediment dane çapı vb. bilgileri uygun biçimde içermektedir. SEAWL, DEPTH ve NSWAV adlı dosyalar ise proje ve START dosyaları tarafından istendiği takdirde veri içerirler.

Çıktı Dosyaları

SETUP dosyası benzeşim süresinde, GENESIS Modeli tarafından belirlenen hata ve uyarı mesajlarını içerir. OUTPT dosyası, kıyı çizgisinin hesaplanmış en son konumunu, kıyı boyunca kıyı akıntılarının net ve brüt kum taşıma oranlarını ve benzeşimin temel sonuçlarını, SHORC dosyası ise benzeşimin son zaman aşamasında hesaplanan kıyı çizgisi konumlarını içerir.

Kıyı Çizgisi Değişimi Modellemesinin Temel Varsayımları

Kıyı çizgisi değişim modellemesi varsayımları aşağıda verilenleri içermektedir:

a-) Kıyı yapıları sabittir.

b-) Sınır koşulları sabittir.

c-) Kum kırılan dalgalar ile kıyı boyunca taşınır.

d-) Kıyı çizgisi değişimi uzun dönemde belirlenmektedir.

Örnek Genesis Modeli

Kaynak:

Ülger, M. (2006), “Kıyı Boyu Sediment Taşınımının Modellenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Fen Bilimleri Enstitüsü, Gazi Üniversitesi.

KEŞKE DEMEYECEKTİN YA! HANİ GÖNLÜM

2012-01-28T21:06:00.001+02:00

Yok yok ne keşke senden ne sen keşkeden ayrılamazsın; hele tek başına yürüdüğünde, birde kar yağarsa lapa lapa, bak gör kopacak fırtınaları, ama yavaş yavaş öyle aniden değil! filmi sar baştan anlatayım, unutacaksın nasıl olsa, kafan bozuktur, mutlu değilsindir, bulunduğun zamandan kopmak istersin, atarsın kendini dışarıya önce kafanı yerden kaldırmazsın korkarsın, adımlarını kendince sağlam atmak buz zeminde yere çakılmamak için, sonra başını kaldırdığında ne güzellikler kaçırdığını düşünür, hayıflanırsın hazin hazin!.. etrafına bakar, derin bir nefes alıp, dallara sarılan kar parçacılarını, kırıntılarla yetinmek zorunda kalan serçeleri benzetirsin kendine, sonra mı? keşke diye çıkar çiğerlerinden buram buram hasret kokan nefesin, üşüdüğünü anlarsın, irkilme başlar, hüzünlenirsin ve bir rüzgar çıkar ne agaç dalına sığınan kar parçacığı ne de acıdığın o serçe kalır, anlamsız hissedersin kendini, nedenler niçinler sarar gözlerini, göremezsin senin için hayırlı olanı, güzel olsa da kar taneleri yere düştüğünde eriyip buz olacak, sen yine başını yerden kaldırmayacaksın, sonunda mı? aynı filmi sar baştan keşke diyeceksin.(S.Ü)

NASİHAT

2012-01-28T20:50:00.000+02:00

Kör kütük aşıklar var çevremde. Hallerini gördükçe bazen gülesim geliyor, bazen de üzülüyorum. Geçmişteki ben oluyorum. Acıyorum o hallerime, hatta alaycı bir ifadeyle gülüyorum kendime, o zamanlarıma…

Şimdi anlatsam, uğruna kahroldukları şeylerin aslında içi boş hayaller olduğunu ve kendinize gelin “ulaşılmazların ulaşıldıklarında ne kadar sığ olduklarını göreceksiniz” desem…Eminim bunların hiç birini anlamak bile istemezler… Çünkü bunu anlamak için acıyla aynı masaya oturmak, uzun bir süre onunla yoldaş olmak gerek…

Seven için sevdiğinin her hareketi güzel ve özeldir. Karşılaştığında herhangi bir yerde, merhaba demesine bile anlam yüklenir, yok yok kesin benden hoşlanıyor dedikoduları yapılır yakın arkadaşların yanında ve onların cesaretlendirmesiyle ilk hamleler yapılır.. Ne olduğundan haberi olmayan “o” ise kendi hayalleri ve ona merhaba diyen başka biriyle tanışma hayalleri içindedir.

Kendine gel aşık, seni düşünmeyen birini düşünerek vakit geçirme.. Mecnun Leyla’yı karşılıksız sevmedi… Sen yeni bir destan yazmaya kalkma... Destan tek kişiyle yazılmaz…

Kudret

2011-12-23T23:09:00.002+02:00

Kudret karşısındasın çeki düzen ver kendine,
Nedir bu fani halinle acınacak başkaldırıların,
Ayrılanları gördükçe bu küreden,
Hala usanmazmısın Ben demekten,

Vurulsa hak ayaklarına pranga,
Atılsan vallahi hak zifiri karanlık zindanlara,
Hala bilirsin bunu da,
Baş eğmezsin kudrete pervasızca.

Ne oldu beşerken baki gösterdin kendini,
Ne oldu cahilken alim gördün kendini,
Elbet göreceksin alim-i mutlak, baki-i mutlağı,
O zaman boyun eğersin boğazında pişmanlığın hıçkırığı.

Diyar-ı Bekir (Diyarbakır) acabalarla başlayan yolculuk

2011-07-25T23:02:00.000+03:00

Birçok medeniyete ev sahipliği yapmış olan Güneydoğu'ya olan merakımızı gidermek amacıyla 18 Temmuz 2011'de can dostumla beraber saat 18:30'da Diyarbakır Star Turizm ile Ankara AŞTİ'den yola çıkıyoruz. Yolculuk başladığında, yolculuğun ana konusunun Yaşar ismindeki servis görevlisi olacağı hiç aklımıza gelmemişti. Yaşar çok rahat ve çok saf bir izlenim veriyor bize. Yolculuk başladığında bizlere dondurma ikram ediyor. Yolcu sayısı az olduğu için kalan dondurmaları da yaşar götürüyor tabi:) Bir ara koridora uzanarak uyuyan birini görüyoruz. Bilin bakalım kim bu? Tabiki yaşar:) Yaşardan su istiyorsunuz, yaşar su getirmeyi unutuyor:) İşte böyle eğneceli bir başlangıç yapıyoruz Güneydoğu turuna. Tabi Batı arabalarındaki konforu bulmak zor. Yolculuk esnasında patlayan teker ve tekerin değiştirilmesi için geçen saatlık süre bile neşemizi bozamıyor.

Diyarbakır Star Turizm

Neyseki tekrar yolculuğumuza kaldığımız yerden devam ediyoruz ve nihayet 15 saatlik bir yoluluktan sonra sabah 10:00 sularında Diyarakıra iniyoruz.

Diyarbakırda hava biraz kapalı. Yoldan geçen birine Diyarbakır'da nereleri gezebileceğimizisoruyoruz. Bize balıkçıbaşı minibüslerine binmemizi ve kervansarayda inmemizi ve oradan cadde boyunca yürüyerek birçok tarihi yeri görebileceğimizi o kadar güzel ve içten anlatıyor ki bize, çok mutlu oluyor, teşekkür ederek oradan ayrılıyoruz.

Yaklaşık 15 dakika sonra kervansaray otelinin önündeyiz, içeriye öylesine bir göz attıktan sonra, cadde boyunca ilerlemeye başlıyoruz.

Dİyarbakır Kervansaray Oteli

Bir minare görüyoruz, bildiğimiz cami minarelerin oldukça farklı olan bu minarenin şeyh matar camiinin dört ayaklı minaresi olduğunu anlıyoruz. Bu güzel sanat eserini yakından inceliyoruz ve yolumuza devam ediyoruz.

Dört ayaklı minare

Bu yazının ve Güneydoğu turunun kalanını vakit bulduğumda yazacağım....

Papatyam gibisin...

2011-04-16T20:45:00.000+03:00

Benim için Nisan ayı Bahar demek, tazelik, yeniden doğuş, temizlik, paklık demek. Nisan ayı demek bahçeli evimizin bahçesindeki mis kokulu Papatyalar demek. Ne kadar güzeldir Papatyalar bu mevsimde.Bembeyaz yaprakları, canlı mı canlı sapsarı bir dünya etrafındaki koruyucu melekler gibidir. Koparmaya kıyamazsın. Nisan ayı yenilik ayıdır. Koskoca bir yıl pas tutan zihnimizin açıldığı, gönlümüzün dolduğu, taştığı bereketli bir zamandır bu zaman.

Bu kadar yeniliğin, güzelliğin arasında alışılagelmiş bir Nisan mı geçireceğiz diye düşündüğüm 1989 yılında hayatım ve hayatımız o kadar değişti ki... Bir anda üzerimizdeki ölü toprağı toz oldu uçtu gitti, kalplerimizin, gönlümüzün kiri, pası silindi. Ne oldu peki?

Dokuz yaşındaydım. Annem hastaydı ve doktora gitmişti. Doktordan geldiklerinde, komşumuzun hadi bakalım size bir kardeş geldi demesiyle şok olmuştum. Demek ki daha önce büyüklerin bana söyeledikleri şaka değilmiş. Çok mutlu olmuştum. Vay be ne hava atacaktım okuldakilere. Abi olmuştum. Hemen öğlenci olan ve akşam eve gelmek üzere olan kız kardeşimin okuluna doğru koşmaya başladım, müjdeyi vermeliydim. Kız kardeşim müjdeyi alınca, beraberce eve doğru koşmaya başladık.

Eve geldiğimde Dünyanın en tatlı bebeğinin bizim bebeğimiz olduğuna karar vermem çok uzun sürmedi. Ela gözler, tonton yanaklar o kadar sevimliydi ki. Tabi kucağımıza almamıza bir süre izin çıkmadı. Artık hayatımızdaki en önemli kişi karşımızda duruyordu. Bundan sonraki görevimiz bu güzel kızı korumak, kollamak olacaktı. O ağladığında birbirimize kızıyor, neden ağlattın çocuğu, ver bakayım bende daha rahat duruyor, siz tutmayı bilmiyorsunuz, bak en çok beni seviyor gibi bir sürü uydurma laflarla daha çok kucağımızda tutabilmek için savaş veriyorduk. Bi süre sonra isim koymamız gerektiğini öğrendik. Ama ne olacaktı?

Birçok isim düşünüldü ama en sonunda kız kardeşim ısrarla ve hatta ağlayarakta olsa koymak istediği isim de mutabık kalındı. İsim PAPATYA olacaktı. Ne kadar da güzel bir tercih olmuş. İyi ki ismini Papatya koymuşuz. Bu güzel aydaki çiçeklere bir çiçek daha ilave ettik. Bahçemizin ve evimizin en güzel çiçeği Papatyamız.

Doğduğu ilk andan beri bu Aile içerisinde her zaman en çok sevilen ve sevilecek olan Papatyamız. Seni çok seviyoruz ve seveceğiz. İyi ki bugün doğdun ve iyi ki senin gibi bir kardeşimiz var ( Bir de ben tabiki ). :)

Allah güzel yüzünden o güzel gülücüklerini eksik etmesin, iyi ki doğdun. Allah hayırlı güzel bir ömür versin.

Deli Ağabeyinden sevgiler..

Sakarya - Acarlar Longozu ve Karasu. Faydalı bir çalıştay...

2011-02-25T22:57:00.005+02:00

Hayatta tesadüflere yer yoktur diyerek başlamak istiyorum yazıma. Saat 14:30 günlerden Perşembe ve bir mail geliyor. Mailde Sakarya Karasu Kıyılarının da yer aldığı bir teknik gezi ve arkasından 1 gün süreyle bir çalıştay yapılacağından bahsediliyor. Yakın bir zamanda Karasu'ya gitmek zorunda olan ben için bulunmaz bir fırsat. Hemen bana mail gönderen Tez Danışmanım Prof. Dr. Lale BALAS'ı arıyor ve ben gidiyorum hocam diyerek İMO ( İnşaat Mühendisleri Odası) da irtibata geçeceğim Ayşegül Hanım'ın telefon numarasını alıyorum. Ayşegül Hanımdan Cuma günü sabat 07:00 da yola çıkacağımız bilgisini alıyorum.

Acarlar Gölü Longozu ( Su Basman Ormanı)

Sabah 07:15 de Ankara İMO dan yola çıkıyoruz. ODTÜ den bir öğretim görevlisi, iki asistan arkadaş, Ayşegül Hanım ve ben yaklaşık 3 saat sürecek olan Ankara-Sakarya yolculuğuna çıkıyoruz.

Sakarya'ya girişte Seçkinler Otelini aramaya başlıyoruz. Bir tabelada "Seçkinler Otel 1 km" yazıyor. Biz 3-4 km gittikten sonra bile oteli bulamayınca artık birilerine soralım diyoruz:)) Araçta espriler havada uçuşuyor. Buralarda nereyi arasanız 1 km yazıyor:)) Neyse sorduklarımızın tarifleriyle de oteli bulamayınca, aklıma benim telefondaki navigasyon hizmeti geliyor. Neyse ki zor da olsa navigasyon yardımıyla oteli buluyoruz:)

Acarlar Gölü Longozu İskele

Girişte bizi hoş geldiniz diyerek karşılayan ekip İMO Sakarya Şubesi Yönetim Kurulu. Otel kayıtlarını yaptırdıktan sonra kısa bir çay molası ve saat 11:15 de Acarlar Gölü Longozuna ( Su basman ormanı) doğru yola çıkıyoruz. Longoz tabirini ilk kez burada duyuyorum. Hatta arkadaşlarla da konuşunca bir çoğunun da ilk kez duyduğunu öğreniyorum. Longoz tabiri birçok espriye de konu oldu. Acarlar longozu gerçekten de doğa harikası bir yer. Göl içinde yüzlerce ağaç. Sanki ağaçlık bir bölgeyi sel basmış ve ağaçlar su altında kalmış gibi.


Karasu Kıyılarında Kıyı Erozyonu

Acarlar Gölü Longozu

Göl kıyısına yakın ama göl üzerinden geçen bir iskele ile gölün o harika güzelliklerini görme şansını yakalıyoruz. Çok çeşitli kuş ve bitki türlerini yakından görmek çok güzel. Dönüşte arkadaşlar grupta Yıldız Teknik Üniversitesinden de bir grubun olduğunu söyleyince otelde beni tanıyarak “Mehmet galiba” diyen Üniversite arkadaşımı hatırlıyorum ve hemen yanına giderek özür diliyorum. Ne yapayım aradan 8 sene geçmiş. Sağ olsun anlayışla karşılıyor. Biraz eski günlerden sohbet ettikten sonra öğle yemeğini Acarlar Gölü üzerinde inşa edilmiş olan lokanta da yiyoruz. Kara Lahana çorbası ve kara lahana dolması farklı bir tat olarak karşımıza çıkıyor. Yemekte yanımda Prof. Dr. Yalçın Yüksel var. Sınavlara girerken kitaplarınızdan çok istifade ettik diyorum ve kısa bir muhabbetten sonra Yalçın Hoca yerel basına açıklama yapıyor. Kanal 54 isminde bir kanal devamlı olarak bizi takip ediyor. Bu kanalın çok çılgın bir muhabiri varJ Gezi boyunca en renkli karakterlerden biriydi. Yalçın Hocadan sonra Karasu ve Kaynarca Belediye Başkanları da katılımcılara kısa bir konuşma yapıyor ve hoş geldiniz diyor.

Artık Karasu Kıyılarına doğru yola çıkıyoruz. Otobüs değiştirerek Ayçaların otobüsüne geçiyorum. Büyük bir şans Yalçın Hoca da bu otobüste. Yol boyunca değerli görüşlerini bizlerle paylaşıyor. Kıyı kumul tepelerinin ekosistem için ve özellikle Acarlar Gölü için ne kadar önemli olduğunu anlamak açısından bu görüşler çok önemliydi. Gezi devam ediyor.

Sakarya Nehrinin Karasu Kıyılarıyla birleştiği yeri görmek harika oldu. Karasu kıyılarında meydana gelen tahribatı ve yöre halkı ile Karasu kıyılarını Koruma İnisiyatifinin çalışmalarını dinleme şansımız da oldu. Ayrıca 1. Dünya Savaşı sırasında Rus Çıkarmasını ihtimaline karşı yapılan mevzileri görmekte duygulandırdı bizi. Kıyıda meydana gelen erozyonun sebepleri üzerinde ayak üstü değerlendirmeler yapıldı. Karasuda yapılan liman, Sakarya nehrindeki kum ocakları, kum midyecilerinin yaptıkları vb. etkilerin kıyıda meydana getirdiği tahribat gündeme getirildi. Milyonlarca Lirasını boşa akıtan Devletimizin bu halini görmek çok üzdü bizi. Planlamanın en önemli parametre olduğu mühendislik yapılarının ne kadar plansız yapıldığını tekrar görmüş olduk. Daha önce Samsun da, Trabzon da ve Ordu da yani hemen hemen tüm Karadeniz sahillerinde gördüğümüz plansızlık ve kaynak israfından hiç ders alınmadığını görmek çok üzdü bizi. Ne zaman kınayıcıların kınamasına aldırmayacak bir lider gelecek bu Ülkeye. Anlık kararlar almadan, düşünerek, danışarak, bilenlere sorarak iş yapacak bir lider ne zaman gelecek. Neyse umarım ölmeden görürüz.

Prof. Dr. Yalçın Yüksel ve Yıldız Teknikten Arkadaşlar

Hava çok soğuk. Normalde hava sıcaklığı 1 derece olmasına rağmen nem ve rüzgardan dolayı sıcaklığı -8 derece hissediyoruz ( Ölçtün mü de biliyosun demeyin, oradaki bir yetkili söyledi). Rüzgar soğukla birleşince adeta sert bir tokat gibi çarpıyor yüzümüze.

Teknik gezi bitiyor ve Karasu Kıyıları Sivil İnisiyatifinin davetiyle oradaki kahveleri dolduruyor ve çaylarımızı yudumluyoruz. Kahvesi bile farklı Karadenizin. Fındık sobaları, ağ ören balıkçılar vb. ile tam bir Karadeniz kahvesi. Çaylarımızı içtikten sonra yemek yemek üzere bir lokantaya gidiyoruz. Canlı müzik eşliğinde çok lezzetli bir karma balık şöleni yapıyoruz. Canlı müzikteki arkadaşın repertuarı bizi şaşkına çeviriyor. Halk, pop, arabesk, sanat müziği ne ararsan varJ

Artık otele dönebiliriz. Gece saat 23:00 de otele varıyoruz. Hemen yataklara, yarın çalıştay var.


Seçkinler Otel Çalıştay Salonu

Sabah

uyanıyorum, kahvaltıya arkadaşlarda iştirak ediyor. Güzel bir kahvaltı ve kahvaltıdan sonra çalıştay başlıyor. Çok değerli bilgiler ediniyoruz hocalarımızdan. Çalıştay saat 14 gibi bitiyor.

Buraya kadar geldik Sakarya Merkezi görmeden gider miyim hiç? Çok gezme şansım olmasa da akşam saatlerinde Sakarya Merkezinden aldığım birkaç resmi paylaşayım sizlerle.. Sakaryadan İstanbula Hareket etmek üzere yazıhaneye doğru hareket ediyorum.. Kısa ama dolu dolu bir macera oldu benim için.

Sakarya Meydan


Mesleki Dikkat Noktları:)