DELICIOUS - NOT DELICIOUS

Mini Catering Co., + Consultancy

noreply@blogger.com (Elif ) — Mon, 17 Sep 2018 11:23:00 +0000

"What if...?"

noreply@blogger.com (Elif ) — Mon, 14 Aug 2017 22:16:00 +0000

Hollywood'un muhteşem filmlerinin yönetmenleri yemek videoları çekiyor olsa efsane olmaz mıydı?
Aşağıda paylaştığım videoların başlığı ilk gördüğümde heyecanlandım ama "yok artık" diye içimden geçiriverdim.

David Ma diye bir reklamcı-yapımcı-yönetmen (ilk defa duyduğum bir isim), yemek videolarını Quentin Tarantino, Michael Bay, Alfonso Cuaron, Wes Anderson gibi yönetmenlerin tarzları üzerinden kurgulamış.

Ma'nın Youtube hesabında paylaştığı videolar hakkında fikirlerinizi merak ediyorum. Film okuma konusunda yeterince iyi değilim yine de milyonlarca birbirinin aynı yemek videoları, yemek fotoğraflarından bıkmış biri olarak oldukça etkilendim.

The Grand Budapest Hotel'in yönetmeni Wes Anderson'dan esinlenerek kurguladığı video:

Transformers filmlerinin yönetmeni Michael Bay'den esinlenerek kurguladığı video:

Gravity, Harry Potter Prisoner of Azkaban filmlerinin yönetmeni Alfonso Cuaron'dan esinlenerek kurguladığı video:

Pulp Fiction, Kill Bill, Reservoir Dogs gibi filmlerin yönetmeni Quentin Tarantino'da esinlenerek kurguladığı video:

Çileklerin tadı nerede?

noreply@blogger.com (Elif ) — Thu, 18 May 2017 13:12:00 +0000

Çilek pek çoğumuzun bayıla bayıla yediği, kokusu hayalimizde kalmış bir meyve. Her yıl mevsimini heyecanla karşılarken, karşıma çıkan kokusuz, lezzetsiz çileklere maruz kalmaktan ötürü o kadar mutsuz ve kızgınım ki...

Neden bu çilekleri alıyoruz? Bu çilekleri aldıktan sonra neden satıcıya, üreticiye şikayetlerimizi iletmiyoruz? Neden deli paralara satın aldığımız, ne idiği belli olmayan ürünlere boyun eğiyoruz? Ülkenin ve hatta dünyanın tarım politikaları sadece çiftçiyi ilgilendirmiyor. Çiftçinin ürettiğini günün sonunda ben yiyorum, sen yiyorsun, çoluk çocuk yiyor. Bu hepimizin sorunu!

Çileği bu kadar sevmemizin sebebi belki de antik zamanlardan beri yabani formda olsa da tadı, lezzeti ve ulaşılabilirliğinin zorluğunun genlerimize kaydolmuş olmasıdır...

Avrupa, binlerce yıl güçlü aromalı, karanfil ve üzüm rayihalarını hissettiren yabani bir tür çilek yedi. Talep çok, verim düşük olduğundan inanılmaz kıymetliydi. İngiltere ve Fransa krallarını kimi zaman ödül olarak çilek veriyormuş. 1895’te Fransa’dan gelen bizim Osmanlı çileği olarak bildiğimiz tür de aslında bu çilek.

Amerika’nın keşfinden sonra Güney ve Kuzey Amerika’da yetişen iki büyük tür Avrupa’ya ulaştı. 1780’lerin başında, bu iki tür Fransız botanik bahçelerinde yetiştirilmeye başladı ve şans eseri bugün yediğimiz tüm çilek türlerinin atası olan melez iki tür ortaya çıkmış oldu.

Botanikçi Thomas Andrew Knight daha büyük, daha verimli, daha sulu ve daha tatlı bir çilek türü için çalışmalar yapsa da sonuçta tat konusunda başarısız bir çileğe ulaştı. Ancak ilerleyen dönemlerde Knight’ın çalışmalarından ilham alan Michael Keens, 1820’lerde daha büyük ama daha tatlı, sulu ve verimli bir çilek türünü ortaya çıkardı.

20 yıl öncesine kadar üretilmiş yeni melez ırklar var. Hepsinin amacı kolay ve hızlı toplanması için daha büyük, hastalıklara karşı dayanıklı ve verimli olması. Ancak çoğu tür bu süreçte lezzetini kaybetti. Bugün pazarlarda kimi zaman tatlı çileklere denk gelebiliyoruz ama yabani ataları gibi damakta kompleks tat yoğunluğu bırakan bir çileğe ulaşmak kolay değil.

Gözümü kapatıp, tadını alabileceğim, damağımı mutlu edebileceğim bir çilek arıyorum. Çok mu? Kilosunu 9 lira civarına aldığım çileği, yarısını israf ettim. (Çöpe atmadım, salyangozlara verdim.) Sadece param değil, bu niteliksiz ürün için harcanan enerji de israf oldu. Kimyasal gübresiyle, ilacıyla kirlenen toprağı da, suyu da israf oldu. Çifçinin emeği de...

-->

Afiyet olmasını umuyorum...

Unsuz Kurabiye (Fındık unu ve iyi şeker ile...)

noreply@blogger.com (Elif ) — Mon, 08 May 2017 20:20:00 +0000

Glutensiz alternatif arayanlara, sağlıklı beslenmek isteyenlere ve kilo kontrolü konusunda dikkatli olanlar için inanılmaz bir kurabiye. Sağlıklı olduğu kadar da lezzetli olduğunu deneyince göreceksiniz.

Malzemeler:

130 g. fındık unu (fındığı robotta kendiniz çekebiliriniz)

1 tatlı kaşığı hindistan cevizi yağı

1 tutam tuz

65 g. hindistan cevizi şekeri

1 çay kaşığı vanilya esansı

1 yumurta

1 yumurta sarısı

30 g. kakao

1 çay kaşığı karbonat

70 g. bitter çikolata

Fındıkları un haline gelene kadar robotta çekin. Fındık ununa hindistan cevizi yağını ve tuzunu ekleyip kremamsı kıvama gelene kadar çekin.

Hindistan cevizi şekerini, vanilyayı, yumurtayı, kakaoyu ve karbonatı da karışıma ekleyip robotta iyice karışmasını sağlayın.

İnce ince kıyılmış çikolata parçalarını hamurun içine ekleyip, spatulayla iyice karıştırın.

Ceviz büyüklüğünde parçaları yuvarlayıp, üzerini hafif bastırarak, yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine yerleştirin.

175 derecedeki fırında 8-10 dakika arası pişirin.

1 Günlük Detoks

noreply@blogger.com (Elif ) — Tue, 02 May 2017 11:08:00 +0000

Yaza adım adım yaklaşırken, bir süredir aklımda olan ama cesaret edemediğim detoks programını uygulamaya karar verdim. Ev imkanlarıyla, yani evdeki katı meyve sıkacağı ile 6 öğün hazırladım. Programı ve içeriği oluştururken internetten kopya çektiğimi belirtmek isterim.

Hazırladığım tüm karışımlar inanılmaz lezzetliydi; içine azıcık votka koysam yeridir ama detoks yapıyoruz, kötü şeyler yasak J.

6 öğünüm kocaman bir bardaktan oluştu. Aralarda bol su içmeye gayret ettim. Elim devamlı yiyeceklere gitti, geldi. Press’e meyveleri koyarken, ağzıma kocaman kocaman atasım geldi, atmadım. Tüm gün boyunca inanılmaz bir baş ağrısı ve kafamda basınç hissettim. Havadan mı, detokstan mı bilmiyorum... Günün ilk saatlerini dinlenerek geçirmeye çalışsam da, ilerleyen saatlerde evde bin türlü yapacak iş çıktı ve hep hareket halindeydim. Bedenimde değil ama beynimde çok halsizlik oldu hep. Bağırsaklarım hızlı çalışır diye evden hiç uzaklaşmadım fakat tüm gün boyunca kendileri çalışmamayı tercih etti. Beynimin isyan ettiği akşam vakti, yemek öncesi az tuzlu, badem salatalık yedim. Bir işe yaramadı. Akşam öğününden sonra da rooibos çayı içtim. En efsane olanı ise son öğündü! Kaju sütü ve hurma suyu! Onun tarifini vereceğim! Efsaneeee! Sonsuza kadar içebilirim! Kapanışta nasıl mutlu oldum bilemezsiniz...

Detoks içeceklerimin içeriği:

Elma, salatalık, havuç, ananas, pancar, limon, ıspanak, maydanoz, marul, nane zencefil, nane, zerdeçal, hurma, kaju.

Elbette her öğün için farklı kombinasyonlar yapıldı.

2 gün devam ettirmeyi düşündüm ama cesaret edemedim. Belki önümüzdeki ay...

Kaju Sütü (1 porsiyon)

1 kase kaju fıstığını kaynar suda yaklaşık 5 saat kadar bekletin. (Geceden de suya koyabilirsiniz.) Maksat fıstıklar suyu çeksin, yumuşasın...

İçinde beklediği suyla birlikte 1/2 bardak daha su ekleyerek blenderda çekin. Ben az su ekledim, isterseniz 1 bardağa tamamlayabilirsiniz.

Tel süzgecin üzerine saç bonesi (tek seferlik, mutfaklarda kullanılanlardan) koyup karışımı süzdüm. Tülbent benzeri bir malzemeyle de süzebilirsiniz. İyice suyunu sıkıp, posasını peynir yapmak üzere ayırdım.

Voila, süt hazır!

Hurma Sulu Kaju Sütü

5-6 tane hurmayı ortadan kesip, bir bardak kadar kaynatılmış suda yaklaşık 5 saat kadar bekletin. Rengi ve tadı suya geçince bu damak tadınıza göre kaju sütüne ekleyin, karıştırın ve zevkten bayılın!

Hurma ve su miktarı damak tadınıza göre ayarlanabilir. Benim yaptığım da inanılmaz tatlı oldu, aşırı tatlı! Su miktarını artırarak tadı kırabilirsiniz.

Balkabağı Çorbası

noreply@blogger.com (Elif ) — Mon, 20 Feb 2017 13:10:00 +0000

Fotoğraf: M. Ali Dinçer

700 g. balkabağı

1 büyük soğan

5 diş sarımsak

1 tatlı kaşığı zerdeçal

1 tutam muskat

1 tatlı kaşığı köri

Karabiber

Zeytinyağı ya da tereyağı

Balkabağını iri küpler olarak doğruyoruz. Kocaman bir soğanı dörde bölüyoruz. 2-3 yemek kaşığı kadar zeytinyağı ekliyoruz. Tencereye koyup, üzerini geçecek kadar su ekliyoruz. Kaynamaya başlayınca tuzunu ve baharatlarını ekliyoruz. İyice yumuşayana kadar haşlıyoruz. Sonra isterseniz tereyağı ekleyerek, blenderden püre haline getiriyoruz.

Süzme yoğurt veya labne peyniri ile servis ediyoruz.

--> Not: Baharat miktarını damak tadınıza göre artırabilir veya azaltabilirsiniz.

Fotoğraf: M. Ali Dinçer

Ballı Mahmudiye ve Şehriye Pilavı

noreply@blogger.com (Elif ) — Fri, 17 Feb 2017 16:51:00 +0000

2 adet tavuk göğsü

2 kepçe tavuk suyu*

5-6 adet arpacık soğanı

2 yemek kaşığı bal

6 adet kuru hurma (çekirdeği çıkarılıpi dilimlenmiş)

1 yemek kaşığı kuş üzümü

2 yemek kaşığı kabuğu çıkarılmış, ikiye ayrılmış badem ya da file badem

1 tatlı kaşığı toz tarçın

Zeytinyağı

1 avuç maydanoz

*Tavuk suyu:

Tavuk göğsünü soğuk suyla bir taşım haşlayıp, süzüyoruz. Tekrar soğuk ekleyip, içine ortadan ikiye kesilmiş 1 baş sarımsak, kereviz sapı, havuç, karabiberi tülbente sararak suya atıp, 45 dakika kadar haşlıyoruz. Bu arada üste biriken köpükleri alıyoruz.

Haşlanmış tavuk göğüslerini küp küp doğruyoruz. Arpacık soğanları zeytinyağında kavurmaya başlayıp, rengi hafiften dönmeye başlayınca tavukları ekliyoruz, 4-5 dakika kadar sonra bademleri ekliyoruz. Kızarana kadar çeviriyoruz. Hurmaları, kuş üzümünü, tarçını, tuzunu ekleyip önce 1 kepçe tavuk suyunu ekleyip, suyunu çektiriyoruz, ardından 1 kepçe daha ekliyoruz. Suyu tam çekmeden 2 yemek kaşığı balı ekleyip, karıştırıyoruz. Suyunu tamamen çekince ocaktan alıyoruz. 1 avuç doğranmış maydanoz ile servis ediyoruz.

Şehriye Pilavı

1 fincan şehriye

1 yemek kaşığı tereyağı

1+1/2 su

--> Suyu kaynatıyoruz. Tencerede tereyağını eritiyoruz, şehriyeleri ekliyoruz. Rengi kahverengine dönene kadar fakat yanmamasına dikkat ederek kavuruyoruz. Tuzunu ekledikten sonra suyunu da döküyoruz, kısık ateşte pişiriyoruz. Suyunu çekince, üzerine kağıt havlu veya temiz bir bez koyarak demlemeye bırakıyoruz.

Not: Beni tanıyanlar yıllardır tavuk yemediğimi bilirler ama bu ara tavukla ilgili araştırma yapmam gerekiyordu. Ev ahalisi de bayram etsin diye pişirip, paylaştım. Serbest gezen, organik tavuk ürünleri kullanmanızı tavsiye ediyorum.

Çikolatalı Karabuğday Keki (Glutensiz)

noreply@blogger.com (Elif ) — Fri, 27 Jan 2017 14:31:00 +0000

Bu tarif David Lebovitz’in İnternet sitesinden alınmıştır.

170 gr. bitter çikolata

115 gr. tereyağı

4 yumurta

100 gr. toz şeker

80 ml yoğurt

1 çay kaşığı vanilya özütü

½ çay kaşığı tuz

75 gr. badem unu

35 gr. karabuğday unu

Küp küp doğradığımız çikolata ve tereyağını, birlikte, benmaride eritiyoruz. Soğumaya bırakıyoruz.

Yumurta sarılarını ve beyazlarını ayırıyoruz.

Yumurta sarılarını, şekerin yarısıyla (50gr.), yoğurt, tuz ve vanilya özütüyle birlikte çırpıyoruz. Soğumuş çikolata ve tereyağını, karışıma ekleyip çırpmaya devam ediyoruz. Badem ve karabuğday ununu da koyduktan sonra spatula ile karıştırıyoruz.

Yumurta beyazını, mümkünse bir blender yardımıyla çırpıyoruz. Köpük oluşmaya başlayınca şekerin kalanını ekleyip, akışkan olmayan yoğun bir köpük elde edinceye kadar çırpıyoruz.

Köpüğü, yavaşça çikolatalı karışıma ekleyip, yavaşça, spatula yardımıyla karıştırıyoruz.

Yağlanmış veya yağlı kağıtlı kalıba döküyoruz.

180 derece, önceden ısıtılmış fırında 25-30 dakika kadar pişiriyoruz.

Soğuduktan sonra kalıptan çıkarıyoruz.

D. Lebovitz’in tarifi uyarladığı kişi, kekin, 1 gün oda sıcaklığında dinlenirse daha lezzetli olacağını belirtmiş.

Tarifi harfiyen uyguladım. Yeni aldığım fırında ilk kekimdi zira kendi fırınımda kötü sonuçlar alıyordum. Benim kekim 35 dakikada pişti. Fakat 1 normal bir de küçük kalıpta pişirdim; küçük kalıp 25 dakikada pişmişti.

Badem ununu hazır bulamadığınızda, kabuksuz çiğ bademi blenderla un kıvamına getirebilirsiniz. Orjinal tarifte de belirtildiği üzere alternatif olarak fındık unu da kullanılabilir.

http://www.davidlebovitz.com/buckwheat-chocolate-cake-recipe/

-->

Yer elmanızı nasıl alırsınız?

noreply@blogger.com (Elif ) — Wed, 25 Jan 2017 09:01:00 +0000

Papatyagillerden bir bitkinin kökü olan enfes bir sebzedir. Muhtemelen yetiştirmesi ve çoğaltması çok zor değil. En yakın zamanda yetiştirmeyi deneyeceğim.

Ailem, zeytinyağlı yemeğini yapmayı tercih eder. Küçükken, büyük bir önyargıyla yemez ve sevmediğimi iddia ederdim. Ailemden ayrı yaşamaya başladıktan sonra sevmediğimi sandığım, asla pişireceğimi düşünmediğim yemekleri özlemeye başladım. Sanıyorum, zihnimde, çocukluktan kalma bazı düşüncelerim kalıplaşmış ve dışına çıkmam için dürtülmem gerekiyor. Bir kaç yıldır belki de en sevdiğim yiyecekler, bu "sevmediğimi" sandıklarım oldu. Zaman zaman evde pişirilen bu yemekleri o zamanlar, özleme ihtiyacım da kalmıyordu demek ki... Benim yerime babam ya da annem zaten özlüyordu... Neyse, artık ben de özlüyorum ve uzun yıllardır birlikte olduğum erkek arkadaşım, bir kaç aydır da karı-koca resmiyeti kazandığım sevgilim, bu yer elmasını hiç ama hiç sevmiyor (idi).

E, ne yiyeceğiz her akşam? Malum, ben 5 yıldır filan tavuk yemiyorum; bir süredir et de tüketmiyorum... Zeytinyağlı yer elmasını sevmedi, bey. Ondan vazgeçtik, şimdilik... Tatlı patatesi, sarı patatesi, kerevizi küp küp doğrayıp, zeytinyağı ve tuzla (bazen de baharatlarla) fırınlıyorum, çok seviyorum. Artık araya yer elmasını da aldım. Farketmeden yediğinde, bayıldı ve artık hep öyle istiyor. (Çorbalara da katıyorum! - kıhkıhkıh)

Bir de yer elmasının cips versiyonunu denedim. İnce ince dilimlenip, fırında çıtır çıtır olana kadar kızarıyor.

Kabuklu ya da kabuksuz ince ince dilimleyip, büyük bir tepsiye çok da üst üste gelmeyecek şekilde dizin. Azıcık zeytinyağı gezdirip, tuz serpip 170-180 derecedeki fırında kızarana kadar pişirin.

İnanılmaz lezzetli ve sağlıklı bir yan yemek, atıştırmalık.

Düşük kalorili bu sebze potasyum, demir, kalsiyum, A ve C vitamini yönünden oldukça zengin. Az çalışan bağırsaklara da iyi geliyormuş. İnternette okuduğuma göre; metabolizmayı da hızlandırıyormuş ve hatta haftada 2 gün tüketmek, 40 dakikalık yürüyüşe bedelmişmişmiş... Yersen!

Gerçekten faydalı bir besin, bence mutfağınıza sokun. Çorbalara katabilir, fırınlayabilir, zeytinyağlı yemeğini pişirebilirsiniz. Etli nasıl olur bilemiyorum zira etli sebze yemeklerinden oldum olası pek hoşlanmam...

Tarte à la crème patissière

noreply@blogger.com (Elif ) — Mon, 02 Jan 2017 20:18:00 +0000

Bu leziz tarif 3 aşamadan oluşuyor. Öncelikle tart hamurunu hazırlayacağız. Hamurun en az 30 dakika, buzdolabında dinlenmesi gerekiyor. Ardından pastacı kremasını hazırlayacağız. En son da üzerine koyacağımız meyveleri dilimleyip, hafifçe karamelize edeceğiz.

Tart

250 g un

150 g tereyağı

100 g şeker

2 yumurta sarısı

1 tutam tuz

Vanilya özütü

Tereyağını küçük küpler halinde dilimliyoruz. Unla birlikte kum gibi olana kadar yoğuruyoruz. Ardından şekeri ekleyip, yoğurmaya devam ediyoruz. En son yumurta sarılarını, 1 tutam tuzu ve vanilyayı ekliyoruz. Hamur birbirine tutunana kadar yoğuruyoruz.

İhtiyaca göre 1 yemek kaşığı kadar su ve/veya bir miktar unla hamurun kıvamını toparlamak mümkün.

Bir araya gelen hamuru, top yapıp, streç filme sarıp, buzdolabında 30-40 dakika dinlendiriyoruz. Vaktiniz yoksa 1 gün kadar da kalabilir. Ancak dolaptan çıktığında, hamur ekstra sert olacağı için bir süre yumuşamasını için dışarıda dinlendirmeniz gerekebilir.

Unladığımız tezgahımızda, merdane yardımıyla hamuru tart kalıbımızın genişliği kadar açıyoruz. 1 cm'den daha ince bir hamur elde etmemiz gerekiyor. Hamuru kalıba yerleştiriyoruz. Kenarlarını kalıpla eşit boyda olacak şekilde, iyice yerleştiriyoruz.

Hamura çatalla delikler açıp, üzerine, ağırlık yapması ve kabarmaması için bir avuç kadar çiğ bakliyat (nohut, fasulye vs..) koyuyoruz.

180 C'de ısıtılmış fırında 30-40 dakika kadar pişiriyoruz.

Pastacı Kreması

300 ml süt

3 yumurta sarısı

50 g toz şeker

20 g un

20 g mısır/buğday nişastası

Vanilya

Şeker ve yumurtayı iyicene çırpıyoruz.

Unu ve nişastayı eleyerek, karışıma ekleyip, güzelcene çırpıyoruz.

Sütü hafif ısıtıyoruz. Kaynamamasına dikkat etmeli! Kaynarsa, soğumasını beklemeliyiz.

Ilınmış sütü, çok yavaş bir şekilde, karışıma ekliyoruz. Yumurtların pişip, kesik kesik olmaması için, ayrı bir kapta sütle karışımı yavaş yavaş aynı ısıya getirmenizi öneririm.

Süt, karışımla kesilmeden bir araya gelince, vanilya ekliyoruz. Bir tencereye alıp, sürekli çırparak, kısık-orta ateşte kıvam alıp, hafiften fokurdayana kadar pişiriyoruz. Ateşten alıp, soğutuyoruz.

Öneriler:

- Yumurta kesilirse, süzgeçten geçirerek kurtarabilirsiniz. Daha da pürüzsüz bir kıvam için her şekilde süzgeçten geçirin!

- Krema soğuduktan sonra üzerini kapatırken, streç filmin kremayla temas etmesini sağlarsanız, krema üzerinde kabuklaşma oluşmaz.

- 2-3 gün buzdolabında saklayabilirsiniz.

Karamelize Meyve

Ben bu tarifte ananas ve elma kullandım. 3 elma, 1 ananas! (Ananas, beyimin arzusuyla eklenmiştir.)

Ananas yerine 2 elma daha ekleyebilirsiniz.

Meyveleri, elma dilim dediğimiz şekilde güzel güzel dilimliyoruz. Öncelikler elmaları pişirmeye başlıyoruz. Bir tavada elmaların üzerine, 3 yemek kaşığı kadar toz şeker, 1 yemek kaşığı kadar da teryağı ekliyoruz. Biraz tarçın, karanfil ve arzu ettiğiniz aromatik baharatlarla lezzetlendirip, hafif karamelize oluncaya kadar pişiriyoruz. Bu süreçte ananasları ekleyebilir ya da ananasları ayrı pişirebilirsiniz.

Öneriler:

- Şeker miktarını damak tadınıza göre artırabilir veya azaltabilirsiniz.

- Çiğden koymak istediğinz meyvelerin kararmaması için marketlerde satılan toz jelatinları kullanabilirsiniz. Tarifini paketin arkasında bulabilirsiniz.

Her şey hazırsa, kalıptan çıkardığımı tarta, kremayı güzelcene döküp, eşit bir şekilde yaydıktan sonra meyveleri arzu ettiğiniz şekilde dizin. Voilà!

Muzlu, Yerfıstığı Ezmeli Chia Tohumu Pudingi

noreply@blogger.com (Elif ) — Tue, 20 Dec 2016 12:25:00 +0000

İlk denememin tarifini de burada paylaşmıştım, sanırım sade halini pek sevmediğimden içimden yemek de gelmemişti. Tat yoğunluğunun odağını değiştirip, dilde daha baskın izler bırakabilecek malzemelere yoğunlaştım. Muz, bal, şekersiz fıstık ezmesi ile istediğim sonuca ulaştım.

Chia tohumu hakkında bilgi ve önceki tarife ulaşmak için tıklayınız!

Süt 400 ml

Muz 1 adet (orta boy)

Bal 50 g

Şekersiz fıstık ezmesi 1,5 yemek kaşığı

Chia tohumu 70 g

Muzu, sütle birlikte blenderla, muzlu süt yaparcasına eziyoruz. İçine bal ve fıstık ezmesi ekleyip, iyice karışmasını için blenderla 15-20 saniye kadar daha devam ediyoruz. En son chia tohumlarını ekliyoruz. 10-15 dakika kadar arada karşıtırarak bekliyoruz. Sonra kaplara alıp, dolapta 1 gece kadar bekletiyoruz.

Öneriler:

- İnek sütü yerine soya, badem, fındık vs gibi alternatifleri kullanabilirsiniz.

- Bal oranının şeker arzunuza göre artırıp, azaltabilirsiniz.

- İçine tarçın ekleyebilirsiniz.

Kinoa Köftesi

noreply@blogger.com (Elif ) — Thu, 17 Nov 2016 19:21:00 +0000

300 g. haşlanmış kinoa

4 yumurta

1 çay kaşığı tuz

50-70 g galeta unu

Bir avuç maydanoz

3 arpacık soğanı veya ½ soğan

2 diş sarımsak

2 ince rendelenmiş havuç

½ çay bardağı zeytinyağı

½ çay bardağı su (gerektiğinde kullanılmak üzere)

Yıkayıp, süzdüğümüz kinoaları, üzerini geçecek kadar suyla haşlıyoruz. Soğumaya bırakıyoruz.
Havuçları rendenin ince kısmıyla rendeliyoruz.
Maydanozu ince ince kıyıyoruz.
Soğan ve sarımsakları dişe gelmeyecek kadar küçük doğruyoruz. (Rende, robot kullanılabilir.)
4 yumurtayı çırpıyoruz.

Tüm malzemelerimizi bir araya getirip, iyicene karıştırıyoruz. Dilerseniz içine karabiber, köri de ekleyebilirsiniz.
İyice harmanlandıktan sonra, köfte şeklini alıp almadığını kontrol edip, ihtiyacına göre, azar azar su ilave ediyoruz.
Şekil verirken, tavaya koyarken normal köfteye göre biraz daha nazik davranmak gerekebilir.
Tavamıza zeytinyağını ekliyoruz, kızınca, köftelerimizin her iki tarafını da kızarana kadar pişiriyoruz.

Ballı hardal ve süzme yoğurtla servis edebilirsiniz.

Borsch, Borscht ya da Borş Çorbası

noreply@blogger.com (Elif ) — Sun, 13 Nov 2016 21:30:00 +0000

Bazı yemekler vardır, tek bir ülkeye ait olması imkansızdır. Yemek kültürünü, harita üzerinde çizilmiş çizgilerle ayırıp, sınırlara sıkıştırırsak ve tüm o çizgiler, politik saçmalıklar günün birinde değişirse ne olur?

Pek çok şey değişiyor; kavramlar, sınırlar, taraflar... Buna rağmen her akşam kurulan ya da her pazar günü oturulan sofradan kaldırabileceğimiz bir yemeğimiz yok.

Borscht, bir coğrafyanın pek çok farklı sofrasına ait lezzetli mi lezzetli, daha da önemlisi, insanın içini şevkatle ısıtan, kültürel öneme sahip bir çorbadır.

Tüm dünyada, genel olarak bu çorbanın Rus mutfağına ait olduğuna dair bir algı olsa da, Rus yemek yazarı ve tarihçisi Vilyam Pokhlebkin’e* göre borscht, kesinlikle Rus mutfağına değil, Ukrayna’ya aittir. Yabancı birinin borscht için Rus yemeğidir demesi affedilebilir fakat Sovyetler’den birinin çıkıp da bu yemeğin Rus mutfağına ait olduğunu iddia etmesi son derece utanç vericidir.**

Bu görüşe rağmen Borscht, Sovyet mutfağına aittir. Sovyetler Birliği yıkılmış olsa da, mutfağı ve kültürünü elle çizilmiş sınırlara hapsetmek mümkün değildir.

Borscht’un geleneksel tarifi ülkeden ülkeye, bölgeden bölgeye, hatta aileden aileye değişiklik göstermektedir. Çorbanın ana malzemesi pancardır. Yaygın olarak evde yapılmış et suyu, lahana, patates, soğan, havuç , dana/domuz eti ve bir parça sirke/limon ile yapılır. Ekşi krema ile servis edilir.

Fasulye, domates veya domates salçası, kereviz, domuz sosisi, tavuk eti, pancar turşusu, turp, maydanoz, dereotu, pulbiber, karabiber gibi farklı malzemelerle de borcsht çorbası yapılabilir.

Benim ilk denediğim borcsht, Ukrayna’da yaygın olan Puzata Hata (Пузата Хата) adlı restoranlar zincirnin Lviv şubesindeydi. Orada denediğim çorbadan yola çıkarak kendi tüketim alışkanlıklarıma göre, yaptığım tarifi paylaşacağım.

Büyük bir tencere dolusu borscht çorbası için:

2 adet patates

2 adet pancar

¼ beyaz lahana

2 adet kuru soğan

Zeytinyağı

Tuz&Karabiber

Ben bir süredir et ve tavuk tüketmediğimden, vejetaryen bir tarif olacağı için tüm etoburları güzel bir et/kemik suyu yapmaya davet ediyorum. Lezzet ve şifa açısından ekstra puan alacağı kesin.

Tüm malzemeleri mini mini doğruyoruz. Soğanları biraz öldürdükten sonra patatesleri ve çorbanın suyunu 5 ile 10 dakika kadar pişiriyoruz. Ardından mini mini doğranmış pancarları ve ince ince kıyılmış lahanamızı ekliyoruz. Tencerenin alabildiği kadar suyu, tuzunu ve isteğe bağlı olarak karabiberini de ekliyor, tüm malzemeleri pişiriyoruz.

Üzeri için:

Labne, süzme yoğurt veya ekşi krema kullanabilirsiniz.

Ben süzme yoğurt ve kremayı karıştırarak kendi ekşi kremamsımı yapıyorum. Tavsiye edilir.

-->

* 2000 yılında öldürülen yazar, pek çok yabancı dile çevrilmiş “A History of Vodka” isimli kitabıyla dünyaca tanınmaktadır.

** theguardian.com James Meek

Evde Soğuk Demleme Kahve

noreply@blogger.com (Elif ) — Sun, 26 Jun 2016 11:08:00 +0000

İhtiyacımız olan en önemli şey ZAMAN!
8-12 saat arası beklemeye varsan, soğuk kahve denemesine başlayabilirsin!

1/2* ölçü ince çekilmiş kahve
4 ölçü su
Kağıt kahve filtresi
Süzmek için bir kap
Demlemek için bir kap

Kahve ve suyu buzdolabında, en az 8 saat demlemeye alıyoruz. Arada, bir kaç defa karıştırabilirsiniz. Dibe çöküyor ya...

Kağıt filtre yoksa tülbent ile kahvemizi süzüyoruz. Buzlu buzlu içiyoruz!

*Daha sert olması için kahve miktarını artırın! Su veya buz ile seyreltmek mümkün, fazla olmasından korkmayın!

Not: Kuru Kahveci Mehmet Efendi'nin
Colombian filtre kahvesini kullandım.

Harry Lenas...

noreply@blogger.com (Elif ) — Mon, 13 Jun 2016 10:49:00 +0000

Baylan Pastaneleri'nin kurucularından, Harry Lenas bugün toprağa veriliyor. Baylan'ın hayatımızda, dilimizde, damağımızda yeri büyüktür. Yolu İstanbul'dan geçen herkesin bir Baylan ziyareti olmuştur. Özellikle Kadıköy'deki, eski halini bozmayan dükkanında yaz ya da kış farketmez, birbirinden lezzetli tatlarla mutlu olmamıza vesile olan Harry Lenas'ı her zaman hatırlayacağız...

Erik Turşusu

noreply@blogger.com (Elif ) — Mon, 13 Jun 2016 10:26:00 +0000

Turşuyu kurmamın üzerinden neredeyse 1 ay geçti, turşu bence yenebilecek kıvamda ama bence 1 ay kadar daha beklemeli...

Tarifi gramajlarla vereceğim ve 800 gram erik kullandım. Neden?

Şu süpermarketlerde satılan kırmızı-beyaz puantiyeli kapaklı kavanozlar var ya, hah onlardan 2 tanesini kullandım da o yüzden. 1 kg'dan yapacağınızda da sıvı miktarını artırmanız yeterli olacaktır.

800 g sert erik

75 g kaya tuzu tuzu

1 tatlı kaşığı toz şeker

1 limon

5-10 diş sarımsak

3/4 su bardağı sirke

İçme suyu

Arzuya göre kişniş, karabiber, dereotu, kereviz yaprağı...

- Kavanozun yarısından 1 parmak kadar fazla suya kaya tuzu, tuz ve sirkeyi koyuyor, suyun içinde iyice çözünmesini bekliyoruz.

- Bu sırada sarımsakları ayıklayabilir, limonları yuvarlak dilimler olarak hazırlayabiliriz.

-İyice yıkanmış, sapları ayıklanmış erikleri kavanoza doldururken aralarına sarımsak ve limonları yerleştirip, turşu suyunu ağzına kadar dolduruyoruz. (Bir kaç tane karabiber, kişniş tohumu ya da taze otlardan ekleyebilirsiniz.)

- Sıkıca kapağını kapatıp, hafifçe çalkalayıp, serin ve güneş almayan bir yerde saklıyoruz. Arada bir alt üst ederek, çalkalayarak 2 ay kadar bekliyoruz.

Not: Turşu kuracağınız kavanozların temizliği oldukça önemlidir. Turşu, fermente olurken içinde kötü bakterilerin üremesini istemeyiz. Bu yüzden kavanozları kaynatmanızı, ardından temiz bir havluyla ya da kağıtla kurulamanızı öneriyorum.

Erik Turşusu - Tarif içermez...

noreply@blogger.com (Elif ) — Fri, 20 May 2016 12:51:00 +0000

Tarifi 1-2 hafta sonra ekleyeceğim, denemenin sonucuna göre...

Turşu fanatiği olmayan biri olarak, erik turşusuyla tanışmamın da geç olmasını normal karşılarsınız, değil mi? Neyse, geç olsun da güç olmasın...

Bu güzel, leziz erikleri bahçeden topladım. Henüz sertken turşuyu kurmanın önemli olduğunu hatırlatırım.

Tarifi internetten yaptığım çeşitli araştırmalar neticesinde 3 reçetenin karışımından ortaya çıkardım. İlk kez denediğim tariflerin çoğunu en azından 3 reçeteyi karşılaştırıp, derleyip uyguluyorum. Ya da direk bir kaynaktan elde edildiyse, dip not olarak kaynakçayı iliştiriyorum. Basit tarifler bile olsa, kendimden bir şey katmayı, oradan buradan arak yapmamayı, mutlaka ve mutlaka tadına bakmış olmayı bu blogda prensip haline getirdim... Sabırla turşumu beklerken, elindeki eriği yumuşamadan turşu kurmak isteyen olursa, mutlulukla paylaşabilirim. Ay ne güzel, sevdiğimiz her şeyin turşusunu kuralım :)

Tarif: Erik Turşusu tarifi

Anneannemin Vişne Likörü

noreply@blogger.com (Elif ) — Wed, 13 Apr 2016 20:42:00 +0000

Vişne likörü bazı anneanne ya da babaanne evlerinin klasiğidir. Bayram ziyaretine gelenlerin kahvelerinin yanında mutlaka o sezonun likörü ikram edilir...

Bizde anneannem de, annem de yapar... Annemin yaptıklarına babam mutlaka müdahale eder, çaktırmadan bir küçük şişe ekstra votka ekler, biraz daha sert olur.

Ben geçtiğimiz yaz, anneannemin göz kararı yaptığı likörün malzemelerini ölçüp, tartıp not etmiştim. Vişne zamanına daha epey vakit olsa da tarif burada dursun istedim.

Bu arada eskiden eczaneden aldıkları alkolle yaparlardı, artık votkayla yapıyoruz.

1 kg vişne
1 kg şeker (biz 800 g koymayı tercih ettik)
600 ml votka
1200 ml su
8 adet çubuk tarçın
1 avuç dolusu karanfil
3-4 adet muskat
2 büyük boy kavanoz

+ 1 küçük şişe konyak (Anneannem bunu sonradan söylediği için, elimde yoktu, sonradan eklemeyi de ihmal ettik.)

Baharatları bir tülbente sarıyoruz, diğer tüm malzemelerle bir araya getirip, karıştırıyoruz. 1 ay boyunca güneş alan bir yerde, günde 1 defa karıştırarak bekletiyoruz. Ardından serin ve gölge bir yere alıyor, 2 ay, haftada 1 defa kavanozu çalkalayarak bekletiyoruz. 2 ayın sonunda içindeki baharat bohçasını çıkarabilirsiniz. Ben küçük kavanozlarla buzdolabına koyup, soğuk soğuk hazır bulunduruyorum. Ayrıca tanelerini tatlılara, pastalara malzemele olarak kullanıyoruz.

Chia Tohumu Pudingi / Raw

noreply@blogger.com (Elif ) — Thu, 24 Mar 2016 11:28:00 +0000

Antik besinlerin moda olduğu ve bir şekilde benim de bu akıma dahil olduğumu farketmişsinizdir. Eskiye dönüş ekonomik bir girişim sonucunda mı ortaya çıkıyor yoksa hepimizin korktuğu hibrit ve ötesi GDO'lu tohumlardan kaçısın bir alternatifi mi? Yoksa farkına varmadan kaçmak yerine bu oyuna mı çekiliyoruz, bilmiyorum... İçinize kurt düşürmek gibi bir niyetim yok, sadece sorgulamak ve aslında iyi niyetimden...

Latince adı "salvia hispanica" olan chia, nane familyasından "lamiaceae" bitkisinin çiçeklerinden elde ediliyor. Aztekler zamanında yetiştirilen bu bitki bugün ise, doğal olarak Mexica ve Guatemala bölgesinde yetişiyor.

Chia tohumları omega-3 yağ asitleri yönünden oldukça zengindir. Her bir chia tohumu kendi ağırlığının 12 katı kadar sıvıyı çekme özelliğine sahiptir. Suyu absorbe etme sürecinde yapışkanımsı bir malzeme salgılar bunun sonucunda sıvılarda jelimsi bir yapı oluşur. Ayrıca 100 gram chia tohumu B vitamini, kalsiyum, demir, magnezyum ve fosfor günlük ihtiyacın bir kısmını karşılıyor.

Özellikle veganların ve raw beslenenlerin tercih ettiği besinlerden biri olan chia tohumu herhangi bir tada sahip değil, incir çekirdeği gibi bir hissiyat yaratıyor, ben henüz çiğneyemediğim için farkedilir, güçlü bir tadı varsa da alamadım. Bu özelliği sayesinde her türlü gıdaya eklenebiliyor. Salatalara, çorbalara, ekmeklere, yoğurda, müslilere... Yine veganlar yumurta yerine kullanabiliyor. Bence en muhteşem özelliği pişirmeden, uğraşmadan, sadece 1 gece yada bir kaç saat bekleterek puding yapılabilmesi.

Bu arada ayva çekirdeğinin de sıvıda bekletildiğinde jelimsi bir salgıyla suyu yoğunlaştırdığını da hatırlatmak isterim.

Vanilyalı, Ballı Chia Tohumu Pudingi

86 g chia tohumu
400 ml süt (badem-soya-fındık sütü de olabilir)
50-55 g bal
1 adet vanilya çubuğundan çıkarılmış çekirdekler (ya da 1 tatlı kaşığı kadar vanilya özütü)

Sütü oda sıcaklığına getiriyoruz ya da hafif ılınması için ısıtıyoruz.

Balı ekliyoruz. Erimesi ve homojen bir şekilde dağılması için karıştırıyoruz.

Vanilyayı ekleyip, karıştırıyoruz.

En son chia tohumlarını ekliyoruz. Ben çırpıcı ile güzelcene karıştırdım. Jelimsi doku ortaya çıktıkça tohumlar birbirine tutunmaya başladığından bir süre hazırladığım kapta bekletip, arada karıştırdım. 15 dakika bekletip, karıştırırsanız da yeterli olabilir. Sonra 4 porsiyon çıkması için kaplara eşit miktarda döktüm. Buzdolabında gece boyunca kıvama geldiler.

Üzerine çiğ ya da kurutulmuş meyveler, tarçın gibi baharatlar ya da dondurma ekleyebilirsiniz.

Evde Gerçek Çikolata Yapıyorum! Aztekler’e ve Tüylü Yılan’a selam olsun!

noreply@blogger.com (Elif ) — Mon, 07 Mar 2016 17:50:00 +0000

Quetzalcoatl - Wikipedia'dan alınmıştır.

Hayatımıza bu acı çekirdekleri sokan tüm Mezoamerika medeniyetlerine ve diğer tanrılarına da...

Her ne kadar kakao bitkisi yağmur ormanlarında yetişse de Tüylü Yılan yani Quetzalcoatl dedikleri bilgelik ve rüzgarın tanrısı tarafından ahaliye hediye edildiğine inanılmış.

Tanrı’nın yiyeceği olan bu çekirdekler çeşitli işlemlerden geçerek baharatlarla, acı biberle veya balla tatlandırılarak bugün tükettiğimiz tatlı tadın tam tersine acı bir içecek olarak tüketilmiş.

Aztek ekonomisinde önemli bir yeri olan çekirdekler takas aracı olarak kullanılmış. Godiva’nın web sitesinde yazdığına göre:

4 çekirdek = 1 balkabağı

10 çekirdek = 1 tavşan veya 1 gecelik kadın

Gerçek çikolata!

16. yüzyılda Avrupa’ya ulaşarak, içine şeker katılarak tüketilmeye başlanmış. Sanayi Devrimi’nin başlarında, 1815’te, Hollandalı kimyager Cenraad van Houten çikolatanın acılığını azaltacak bir keşifte bulunmuş. Bir kaç yıl sonrasında kakao yağının çıkmasını sağlayacak bir cihaz yapıyor böylece çikolata üretimi daha kolay ve ucuz hale geliyor. 1847’de ise Joseph Fry, eritilmiş kakao yağını kakaoya ekleyerek kalıp çikolata yapıyor. Henri Nestle tarafından geliştirilmiş süt tozu, Daniel Peter tarafından çikolataya eklenince, 1875 yılında sütlü çikolata icat ediliyor. 1879 yılına geldiğimizde Rudolphe Lindt çikolataya tat ve kıvamını geliştirerek çikolataya sınıf atlatıyor.

Çikolatanın Avrupa’ya gelişinden kısa bir süre sonra bu binlerce yıllık kutsal bitki bugün kabul gören formuna geliyor ve bugün dünya ekonomisine milyarlarca dolarlık katkı sağlıyor.

Aztekler’in tükettiği çikolata ile bizim bugün paketinden çıkarıp yediğimiz çikolatanın aynı şey olmadığının farkına varmışsınızdır. Evet, çikolata içindeki dev miktardaki şekerle inanılmaz tatlı bir şey. Ama tükettiğimiz şey gerçekten çikolata mı? Etiketi bir okusanıza, ne yiyorsunuz?

Şimdi bana “çikolatayı da mı evde yapalım” diyenler olacak.

Evet, yapabiliyormuşuz. Kuvertürle yaptığımızdan bahsetmiyorum, onu da yapıyorum ama bu sefer gerçekten “gerçek” çikolata yapmayı denedim ve bu inanılmaz yoğun bitter tada sahip tarifi paylaşacağım. İlk denemem, çok acı ve ilginç bir kıvamı var! Acayip bir şey oldu! Heyecan verici!

Cocoa Nibs / Kakao Parçacıkları

Malzemeler:

100 g işlem görmemiş kakao parçaları (Cocoa )

2 yemek kaşığı (tblsp) toz şeker

4 yemek kaşığı (tblsp)kakao yağı

Mermer havan

Malzemeleri büyük aktarlarda, organik/vegan gıda satan dükkanlarda bulmanız mümkün. Kakao parçacıklarını Bağdat Caddesi’ndeki bir aktardan, yağını ise Bodrum’daki bir aktardan almıştım. Şeker evde vardı. :)

Kakao yağı eklenmiş hali...

Fırını 200 derecede ısıtıyoruz.
Kakao parçalarını 10-15 dakikada bir çevirerek yaklaşık 30 dakika kadar kavuruyoruz. Fırını kapatıyoruz.
Kakao parçaları soğurken, mermer havanı ısınması için fırına koyuyoruz.
10-15 dakika sonra kakao parçacıklarını havanda iyicene eziyoruz, 15 dakika kadar... (Daral geldiyse mutfak robotundan yardım alın.)
Şekeri ekliyoruz. Havanda macunumsu kıvama gelene kadar dövüyoruz. Yine geldilerse robotta devam...
Ve kakao yağını ekliyoruz, erimiyorsa içi hala ılık olan fırında bir kaç dakika beklesin sonra iyice karıştırıyoruz. Kalıplara dökülebilecek kadar sıvı bir kıvama gelmesi lazım.
Pütürler fazlaysa robottan yardım alabilirsiniz.

İstenilen kıvama gelince kalıplara döküp, 30-40 dakika soğumasını bekliyoruz.

Delicious - Not Delicious artık Instagram'da!

noreply@blogger.com (Elif ) — Tue, 16 Feb 2016 20:03:00 +0000

Artık Instagram'dayım:

https://www.instagram.com/deliciousnotdelicious/

#deliciousnotdelicious

#deliciousblog

Bir Tiramisu tarifi! Carminantonio Amca'ya saygılar!

noreply@blogger.com (Elif ) — Wed, 06 Jan 2016 11:19:00 +0000

"İtalyanların en ünlü tatlısı nedir?" desem, şüphesiz herkes "tiramisu" diye cevap verecektir.

Peki, ilk tiramisunun 24 Aralık 1969 tarihinde ortaya çıktığını söylesem... Evet, Carminantonio Iannaccone, iddiasına göre tiramisunun mucidi! Kaynaklar daha erken dönemlerde, farklı isimler tarafından bu tatlının ortaya çıkmış olabileceğine işaret ediyor olsa da, göz ucuyla baktığımda, bu dünyaca ünlü tatlının Carminantonio Iannaccone'ye ait olduğunu söylemek mümkün. Diğer iddialardan biri ise 17. yüzyılda, Toskana Dükü III. Cosimo de Medici onuruna yapıldığıdır. Diğeriyse, 19. yüzyılın ortalarında İtalya'nın ilk başbakanı Camillo Cavour tarafından yaptırıldığıdır... Ancak içinde taze peynir ve çip yumurta barındıran bu tarifin buzdolabında muhafaza edilmesi gerektiği, bu yüzden tiramisu tarifinin çok da eski zamanlarda ortaya çıkmış olmasının mümkün olmadığı söyleniyor.

Başarılı bir pastacı olan Iannaconne, 1993 ya da 1995'te Amerika'ya göçüyor, 2002 yılındaysa Baltimore'da "Piedigrotta Bakery"i açıyor ve bu dükkan halen hizmet vermekte. Yolu düşen bir uğrarsa, bana da oradan bir el sallayın :)

Çok komik değil mi? Reçetenin sahibi hayatta ama Türkiye'de pek çok teyze kendi yaptığı tiramisunun en doğrusu olduğunu iddia ediyor, üstelik başkalarının yaptıklarını beğenmiyor... Biz bu tarifler arasında boğulurken, bizi bu keyifli tatlıyla buluşturan Carminantonio Amca, hiç bu meselelerle uğraşmıyor ve gayet mütevazi bir tavırla "...sonuçta telefonu icat etmedim ya!" diyor...

Ne yazık ki ben de kendi bildiğim tarifi paylaşıyorum... Carmiantonio'nun tarifi için hadi Baltimore'a...

Çok porsiyonlu tiramisu:

6 yumurta sarısı

4 yumurta beyazı

100 gram şeker

450 gram mascarpone peyniri

2-3 yemek kaşığı Amaretto (acıbadem likörü)

400 gram kedi dili

2 fincan soğutulmuş sert espresso-filtre kahve yoksa granül kahve

Kakao

Kahveyi yapıyoruz, soğutuyoruz. Likörü ekliyoruz.
İlk olarak 4 yumurta beyazını ayrı bir kaba, 6 yumurta sarısını ayrı bir kaba ayırıyoruz.
Yumurta sarılarını şekerle, iyice çırpıyoruz. Bu karışıma mascarpone peynirini ekliyoruz. Güzelce karıştırıyoruz.
Yumurta beyazını köpük olana kadar çırpıyoruz. Tavsiyem bir makina yardımı almanız. Yoksa elle çırparak da yapılabilir...
Köpük haline gelmiş yumurta beyazını, yavaşça diğer yumurta karışımına ekliyoruz, usulca bir spatula yardımıyla birbirine yediriyoruz.
Kedi dili bisküvilerini kahve karşımına 1-2 saniye kadar batırıp, tiramisuyu yapacağımız kabımıza diziyoruz. Bir sıra kedi dilini dizdikten sonra, kremamızın bir kısmını, bisküvilerin üzerine homojen bir şekilde döküyoruz. İşlemi tekrarlıyoruz.
Üzerini kapatıp, buzdolabında mümkünse 1 gece dinlendiriyoruz.
Servis öncesinde, üzerine kakao serpiyoruz.

* Bu tarif için büyük boy borcam kullandım. Daha az miktarda denemek için tarifteki miktarların yarısını kullanabilirsiniz.

Su Muhallebisi

noreply@blogger.com (Elif ) — Thu, 17 Dec 2015 09:42:00 +0000

Su muhallebisi, Osmanlı döneminde yapılan, tüketilen, sevilen bir tatlıdır. Hafif olmasının yanı sıra farklı sunumu ile güzel bir tatlı yeme ritüeli yaşatıyor olması oldukça keyifli.

Günümüzde su muhallebisini pek çok kimse bilmiyor sanki, yanılıyor muyum? Muhallebicilerde bulmak mümkün elbette ama yine de en güzeli evde yapılanıdır zira bir kaç gün bekleyince üzeri kabuk bağlıyor ve ağızda bıraktığı his hiç de hoş değil. Her zaman tazesine denk gelemeyince ki zaten senede bir iki defa yediğim bu tatlıyı, 15 dakikada evde yapmayı tercih ediyorum.

2009'da, bloğun ilk tariflerinden biri olarak paylaştığım bu leziz tatlıyı burada yine paylaşıyorum, hadi bakalım...

Malzemeler:

3,5 bardak süt
3,5 bardak su
1 bardak buğday nişastası

İsteğe göre:

1/2 bardak şeker
Vanilya özütü

Üzerine:

Gül suyu
Pudra şekeri veya üzüm pekmezi

Su muhallebisinin içine şeker ve vanilya eklenmez. Servis esnasında üzerine gül suyu ve pudra şekeri ya da pekmez dökülerek şeker ve tat dengesi sağlanıyor. Yine de bu tada alışık olmayanlar için, nişasta tadını kırmak ve lezzeti artırmak için bireysel bir dokunuşu tavsiye ediyorum.

Süt, su, nişasta, şekeri bir tencereye koyuyoruz. İyice karıştırıp, ocağa alıyoruz. Kıvamı yoğunlaşıp, kaynamaya başlayana kadar sürekli karıştırıyoruz. Kaynama başladıktan sonra bir kaç dakika daha karıştırarak fokurdamasına izin veriyoruz.

Muhallebiyi dökeceğimiz kabı, su ile ıslatıyoruz, muhallebiyi döküyoruz. Soğuyunca üzerini kapatıp, buzdolabına kaldırıyoruz.

Servis etmeden önce, porsiyonlayıp tabağa alıyoruz. Üzerine gül suyunu döküyoruz, bir miktar da pekmez ya da bir kaç kaşık pudra şekeri... Bekletmeden yiyoruz.

Çam Fıstıklı, Pancar ve Havuç Püresi

noreply@blogger.com (Elif ) — Sun, 13 Dec 2015 20:14:00 +0000

Güzel bir kış püresi tarifi paylaşıyorum. "Püre" dediğime bakmayın, banmalık ya da sürmelik. "Ezme" desek daha hoş olur ama ben blenderla püre haline getirdiğim için, teknik olarak, bu bir "püre".

Pişirmesi çok zaman ve emek almıyor. Akşam sofralarında çok güzel duracak bir renge sahip. Rakı ve şarap masalarına da pek âlâ yakışır.

Pancarın hoş tatlılığından hoşlanıyorsanız bence bu tarifi bir kere deneyin ve yumulun.

2 adet pancar

3 adet havuç

1 küçük paket çam fıstığı

Yoğurt

Mayonez (isteğe göre)

Tuz

Pancar ve havucun kabuklarını soyuyoruz, küçük küçük doğrayıp, az suda haşlıyoruz. Suyunu süzüp, iyicene eziyoruz. İster bir ezici yardımıyla, çatalla veya blenderla püre haline getirebilirsiniz. Pütürlü kalması daha keyifli olsa da pürüzsüzlük de gayet ideal bir lezzet sunacaktır.

Çam fıstıklarını bir tavada, başından ayrılmadan kavuruyoruz.

Ezilmiş havuç ve pancarları bir tutam tuzla buluşturup, 4-5 kaşık kadar yoğurt ve 1-2 yemek kaşığı kadar mayonez ekleyip, iyicene karıştırıyoruz.

Tadına bakıyoruz, mutlaka! Arzuya göre yoğurdu artırabilir, tuz ilave edebilirsiniz.

Servis tabağına alıp, üzerine fıstıklarımızla servis ediyoruz.

Sirha İstanbul

noreply@blogger.com (Elif ) — Thu, 19 Nov 2015 12:11:00 +0000

26-28 Kasım'da İstanbul Kongre Merkezi'nde Sirha İstanbul'un üçüncüsü düzenleniyor. Yiyecek-içecek sektörünü bir araya getiren bu fuarın sıkı bir takipçisiyim. Sektörle ilgilenenlerin katılmasını tavsiye ederim.

Fuarda pek çok uluslararası yarışmanın Türkiye seçmelerini izleyebilir, ünlü şeflerle karşılaşabilirsiniz. Program, katılımcılar ve diğer etkinlikler hakkında daha fazla bilgi için:

http://sirha-istanbul.com/