Φτάνουμε έξω από το εστιατόριο, ουσιαστικά ένα νεοκλασικό όμορφο διώροφο σπίτι. Είμαι έτοιμη να χτυπήσω το κουδούνι αλλά μας έχουν ήδη αντιληφθεί από μέσα, μας ανοίγουν την πόρτα και μας καλωσορίζουν. Μια κοπέλα αναλαμβάνει να μας συνοδεύσει στον επάνω όροφο και να μας οδηγήσει στο τραπέζι μας ενώ στη διαδρομή μας δίνει ενδιαφερουσες πληροφορίες για το κτίριο. Εντωμεταξύ λίγο μετά την είσοδο στα αριστερά είναι η κουζίνα, προλαβαίνω να ρίξω μια κλεφτή ματιά και βλέπω στο κέντρο γύρω από τους μάγειρές του τον σεφ που κάνει ένα αδιόρατο αλλά ευγενικό νεύμα προς το μέρος μας. Εξάλλου έχουμε έρθει στο Dine Athens “chef experience” οπότε είναι πλέον σαφές ότι αυτά που θα γευτούμε έχουν περάσει όλα τουλάχιστον από την έγκριση και το μάτι του chef. Στο τραπέζι μας περιμένει ένα “μπουκετακι” με κλαδάκια από ελιά και κυπαρίσσι και το δισέλιδο μενού με τα 15 στάδια degustation που πρόκειται να απολαύσουμε. Στην εμπειρία περιλαμβάνονται και 3 ποτήρια κρασί από τους καλύτερους του είδους, το Κτήμα Άλφα.

Το προσωπικό ξεκινά να πηγαινοέρχεται αλλάζοντας σκεύη και μαχαιροπίρουνα σε κάθε πιάτο, δίνοντας μας τις απαραίτητες πληροφορίες για τα υλικά του κάθε πιάτου και ρωτώντας μας εάν όλα είναι εντάξει. Ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι με όλα αυτά τα πήγαινε-έλα, τα οποία εξάλλου είναι και πολύ συχνά δεδομένου της ποσότητας των πιάτων αλλά και της ποσότητας του φαγητού σε κάθε πιάτο, μου παίρνει σχεδόν ένα 20λεπτο να συντονιστώ πλήρως, να μπορέσω να σκεφτώ κάποιο θέμα για κουβέντα. Αλλά απολύτως θεμιτό κι αυτό εφόσον όλη μας η προσοχή ήταν στραμμένη στα πιάτα και στις αισθήσεις μας. Πριν καν ακουμπήσουν τα πιάτα στα τραπέζια η όσφρηση ενεργοποιείται ευχάριστα, τα μάτια εκπλήσσονται και ανοιγουν διάπλατα με την εμφάνιση του φαγητού αλλά και με τα υπέροχα κεραμικά σκεύη, διαφορετικό το καθένα να αγκαλιάζει με τον τρόπο του το φαγητό, φτιαγμένα όλα με γούστο και μεράκι από την κεραμίστρια σύζυγο του chef.

Πριν φάω στέκομαι μερικά δευτερόλεπτα όχι μόνο γιατί το καθένα αξίζει μια φωτογραφία πριν βρει το δρόμο προς το στόμα μου αλλά και γιατί συγχρόνως σκέφτομαι τον τρόπο στησίματος των υλικών μέσα στο πιάτο, τον κόπο του μάγειρα να στήσει με τόσο καλλιτεχνικό και λεπτεπίλεπτο τρόπο, προφανώς με τσιμπιδάκι τα πανέμορφα λουλουδάκια και τις κορφούλες από τα βότανα μέσα στο πιάτο. Το μενού ξεκινάει με θαλασσινά, συνεχίζει με ψάρι και κάνει τη μετάβαση στα κρέατα με ένα πιάτο με την υπέροχη μορχελα. Τα πιάτα είναι 2 μπουκιές το καθένα αλλά η γεύση είναι άρτια, συμπυκνωμένη και θέλεις όλο αυτό να το παρατείνεις όσο το δυνατόν περισσότερο.

…και οι δύο μεγάλες αίθουσες του πρώτου ορόφου έχουν γεμίσει και εμεις ολοκληρώνουμε το μενού μας με τα τελευταία 5 στάδια με το επιδόρπιο και ένα υπέροχο γλυκό κρασί. Στο διάδρομο προς την έξοδο ξαναρίχνω την κλεφτή ματιά προς την κουζίνα. Αυτή τη φορά ο chef ιδρωμένος και απολύτως συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνει δε ρίχνει πια ματιές προς το διάδρομο. Η πίεση και το πάθος του για αυτό που κάνει είναι περισσότερο από εμφανές. Χαιρετάμε γεμάτοι ευχαρίστηση και ευγνωμοσύνη σχεδόν για αυτή την όμορφη εμπειρία που μόλις έχει ολοκληρωθεί.

Τον τελευταίο καιρό πηγαίνω στην Κορέα και συγκεκριμένα με ταξιδεύουν προς τα εκεί μαμάδες-νοικοκυρές Νοτιοκορεάτισες YouTubers τις οποίες παρακολουθώ με μεγάλη ευχαρίστηση για πολλούς λόγους. Εντελώς επιγραμματικά ας αναφέρω μια-δυο πληροφορίες που έχω συγκρατήσει όταν διάβαζα Παγκόσμια Ιστορία. Το πιθάνοτερο λοιπόν είναι να γνωρίζετε ότι η Κορέα είναι χωρισμένη σε Βόρεια και Νότια. Είναι χωρισμένη από το 1945 λόγω του Β΄Παγκόσμιου Πόλεμου. Τη Βόρεια την “ανέλαβε” η Σοβιετική Ένωση και τη νότια οι ΗΠΑ με την κάθε μια, όπως ήταν επόμενο, να υιοθετεί διαφορετικό πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Τέλος εδώ οι ιστορικές πληροφορίες και επιστρέφουμε στις YouTubers. Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση αρχικά στα βίντεο των αρκετά δημοφιλών πλέον Νοτιοκορεατισών είναι η υψηλής αισθητικής κινηματογράφηση δείχνοντας κατά κύριο λόγο τις απλές, καθημερινές δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με το να διατηρούν ένα καθαρό, οργανωμένο και γεμάτο φαγητό σπίτι. Και όταν μιλάμε για οργανωμένο, η οργανωτικότητα τους πια έχει πάει σε άλλο επίπεδο. Κι όταν λέμε για καθαρό σπίτι μιλάμε για σπίτια που λαμποκοπάνε, που η κάμερα όχι απλώς δεν καταφέρνει να βρει κόκκο σκόνης αλλά και τίποτα που να διαταράσσει την αρμονία των αντικειμένων της κατά βάση “fuss-free” μινιμαλιστικής αισθητικής τους. Αυτονόητα με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθώ και τις μαγειρικές τους περιπέτειες, τα υλικά, την διαδικασία, το σερβίρισμα. Αξιοσημείωτη επίσης είναι, αν αναλογιστεί κανείς, η τεράστια προσπάθεια και ο χρόνος που καταβάλλεται για 10-15 λεπτά βίντεο εφόσον όλη η δουλειά γίνεται φυσικά από τις ίδιες και το κάθε πλάνο σε πολλές περιπτώσεις διαρκεί μόνο 3-4 δευτερόλεπτα.

Αυτά τα βίντεο παρέχουν απλόχερα πρόσβαση μέσα στα σπίτια τους κι εγώ με περιέργεια παρατηρώ τις λευκές επιφάνειες σε τοίχους, πλακάκια και κουρτίνες, την αγάπη τους για τα φυσικά και κυρίως ξύλινα αντικείμενα, το στυλ της κουζίνας τους και τον μαγειρικό εξοπλισμό, τις ανεπιτήδευτα ντελικάτες κινήσεις τους καθώς μαγειρεύουν ή σερβίρουν το τσάι ή το φαγητό, τη φροντίδα για τα χέρια τους καθώς χρησιμοποιούν – απαραιτήτως θα έλεγε κανείς – γάντια στο νεροχύτη όπου στην προκειμένη περίοδο μαθαίνουμε ότι είναι τάση τα μακριά μπεζ σκούρα γάντια, τις γατούλες που φαίνεται να είναι αγαπητό είδος κατοικίδιου, την φιλοσοφία τους καθώς αποκαλύπτουν τη χαρά της ήρεμης οικιακής ζωής καθώς αυτή ενισχύεται από σύντομες εμβόλιμες προτάσεις στα κατά τ΄άλλα “silent vlogs” τους, όπως χαρακτηρίζεται εξάλλου αυτό το είδος των βίντεο.

Κάποια στιγμή έπεσα στο άσχετο, εκεί που καταβρόχθιζα κι εγώ, εκπομπές με street food και τοπικά εδέσματα ανά τον κόσμο, σε ένα μαγαζί της Κορέας όπου έφτιαχναν τα πιο χοντρά, αφράτα pancakes που είχα δει ποτέ, αντίστοιχο ας πούμε σα να βλέπαμε ένα μαγαζί εδώ στην Ελλάδα να φτιάχνει λουκουμάδες. Όταν μάλιστα μια από τις Νοτιοκορεάτισες μου, έφτιαξε τα pancakes έτρεξα και εγώ στην κουζίνα μου να τα φτιάξω. Θα ομολογήσω ότι καθώς τα απολάμβανα για λίγο σίγουρα ταξίδεψα. Τη συνταγή την άφησα όπως την βρήκα, με την απλή ζάχαρη, με το απλό φαρινάπ. Από μακριά μας έρχεται η συνταγή, δικαιούται για να μη πω ότι απαιτεί κιόλας το σεβασμό στην παρουσίαση της γνήσιας συνταγής. Pancakes έτσι, pancakes αλλιώς σας έχω δώσει, καιρός να φτιάξετε και εσείς τα πιο αφράτα, Κορεάτικα pancakes. Τι λέτε;

Κορεάτικα σουφλέ pancakes

Υλικά:

• 35 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
• 2 γρ. μπέικιν πάουντερ
• 20 γρ. γάλα
• 2 αυγά μεγάλου μεγέθους
• 30 γρ. ζάχαρη
• 1 κ. γλ. εκχύλισμα βανίλιας
• ελάχιστο ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

1. Χωρίζουμε τους κρόκους από τα ασπράδια και τα ρίχνουμε σε δύο μπολ.
2. Χτυπάμε τους κρόκους με τον αυγοδάρτη, προσθέτουμε το γάλα και το εκχύλισμα βανίλιας και ανακατεύουμε .
3. Κοσκινίζουμε το αλεύρι με το μπέικιν και τα προσθέτουμε στο μείγμα με τους κρόκους.
4. Χτυπάμε τα ασπράδια με το μίξερ και προσθέτουμε τη μισή ποσότητα ζάχαρης όταν τα ασπράδια θα έχουν αποκτήσει την υφή αφρού μπύρας.
5. Συνεχίζουμε το χτύπημα, προσθέτουμε την υπόλοιπη ζάχαρη και χτυπάμε με το μίξερ μέχρι να έχουμε μια σφιχτή και γυαλιστερή μαρέγκα.
6. Προσθέτουμε μια μεγάλη κουταλιά από τη μαρέγκα στο μπολ με τους κρόκους και το αλεύρι και αναμειγνύουμε με απαλές κυκλικές κινήσεις. Προσθέτουμε την υπόλοιπη μαρέγκα ανακατεύοντας με μια σπάτουλα σιλικόνης με απαλές κυκλικές κινήσεις.
7. Ζεσταίνουμε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι και καλύπτουμε την επιφάνεια με ελάχιστο ελαιόλαδο. Ρίχνουμε το μείγμα μας κουταλιά-κουταλιά στο τηγάνι χωρίζοντας το σε 3 ίσα μέρη. Σκεπάζουμε με το καπάκι και μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά για 4-5 λεπτά.
8. Γυρίζουμε τα pancakes από την άλλη μεριά, σκεπάζουμε με το καπάκι και μαγειρεύουμε για άλλα 4-5 λεπτά.
9. Σερβίρουμε με φρούτα, ένα κυβάκι βούτυρο και μέλι ή σιρόπι σφενδάμου.

Σε αυτές τις δύσκολες, σρεσογόνες και πρωτόγνωρες καταστάσεις που βιώνουμε βρήκαμε πολλές φορές τον τρόπο, μάλλον και τον χρόνο, να επαναξετάσουμε πολλά στοιχεία που τα θεωρούσαμε “δεδομένα”. Πολλές φορές νιώσαμε να ασφυκτιούμε από τους επιβαλλόμενους περιορισμούς όμως τελικά κάναμε (και συνεχίζουμε να κάνουμε) το καλύτερο δυνατό για τη σωματική και ψυχική μας υγεία. Τα καθημερινά και τα τετριμμένα πήραν άλλες διαστάσεις, μεγεθύνθηκαν ενώ κάποιες φορές μπορεί και να μας έπνιγε η μονοτονία τους. Όμως μέσα από αυτά τα τετριμμένα βρίσκαμε τον τρόπο να κατευνάζουμε την ανησυχία μας και να βρίσκουμε τελικά την γαλήνη.

Υλικά:

• 1 κιλό μπούτι κοτόπουλο (εγώ επέλεξα το πάνω μέρος από το μπούτι, τον μηρό με πέτσα και κόκκαλο, εάν προτιμάτε όμως μπορείτε να επιλέξετε το μπούτι φιλέτο, χωρίς το κόκκαλο δηλαδή, και τότε θα χρειαστείτε 800 γρ.  περίπου)
• 12-15 δαμάσκηνα αποξηραμένα
• 1/2 φλ. πράσινες ελιές κατά προτίμηση εκπυρηνωμένες
• 2 κ. σούπας κάππαρη
• 1 κ. γλυκού ρίγανη ξερή
• 2 σκελίδες σκόρδο πολύ ψιλοκομμένες
• 2 κ. σούπας κόκκινο ξίδι
• 2-3 φύλλα δάφνης
• 1/2 φλ. τσαγιού λευκό κρασί
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Από την προηγούμενη μερα αραδιάζουμε σε ένα σκεύος τα υλικά μας για το μαρινάρισμα, το κοτόπουλο, τα δαμάσκηνα, τις ελιές, την κάπαρη, το σκόρδο, τα φύλλα δάφνης, ρίχνουμε τη ρίγανη , αλάτι, πιπέρι και ραντίζουμε με το ξίδι. Σκεπάζουμε το σκεύος και φυλάσσουμε στο ψυγείο.
2. Την επομένη βγάζουμε το σκεύος μας από το ψυγείο και αφήνουμε στην άκρη για 1 ώρα. Μεταφέρουμε τα υλικά μας εάν χρειάζεται σε ένα ταψάκι (ή σε μια πλασοτέ κατσαρόλα κατάλληλη για το φούρνο), ρίχνουμε το κρασί και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ºC  για 45- 50 λεπτά. Μπορεί στο μέσο χρόνο του ψησίματος να θελήσουμε να αναποδογυρίσουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου.
3. Σερβίρουμε με ρύζι μακρύκοκκο ή μπασμάτι. (Εγώ επέλεξα μπασμάτι το οποίο έβρασα με τριμμένο φρέσκο κουρκουμά, εξού και το ζωντανό, φωτεινό κίτρινο χρώμα).

Και μπήκα που λέτε στην κουζίνα χθες και βγήκα σήμερα, 1 μέρα να ζυμώνω και μία να το χαίρομαι να φουσκώνει, να ξαναφουσκώνει, να το κοιτάζω όλο αγάπη να ψήνεται… Αυτό που μόλις είπα είναι πέρα, για πέρα ψέμματα. Η αλήθεια είναι ότι ούτε στην πρώτη καραντίνα που ήταν και το trend στα μαγειρικά δρώμενα δε σας μίλησα για κάποιο νόστιμο, πετυχημένο, ζυμωτό, σπιτικό ψωμάκι και από ότι φαίνεται δε θα σας μιλήσω ούτε και στη τωρινή καραντίνα με δυο παιδιά να χοροπηδάνε ολημερίς μέσα στο σπίτι. Θέλω όμως πολύ να μοιραστώ μαζί σας την φετινή αγαπημένη μου συνταγή για ψωμί χωρίς ζύμωμα και χωρίς μαγιά που γίνεται σε 2 λεπτά και το ψήνεις αμέσως! Και αυτό που μόλις είπα δεν είναι φυσικά ούτε ψέμματα, ούτε υπερβολή!

Το ψωμί που προτιμώ αποκλειστικά τα τελευταία πολλά χρόνια είναι με αλεύρι ολικής αλέσεως, ενίοτε και ένα καλό πολύσπορο με αδυναμία στον ηλιόσπορο και στον κολοκυθόσπορο. Ένα τέτοιο θα φτιάξουμε και σήμερα χωρίς μαγιά και χωρίς ζύμωμα. Ένα ψωμί που θα χρειαστεί να ανακατέψουμε 1 λεπτό τα υλικά και θα είναι έτοιμο να μπει στο φούρνο χωρίς φουσκώματα, ξεκούραση και άγχος για τις κατάλληλες θερμοκρασίες. Ένα ψωμί για τους newbies στη μαγειρική, για τους πολυάσχολους, ένα ψωμί θρεπτικό, υγιεινό με καλά συστατικά, για αυτούς που θέλουν να έχουν ένα ψωμί φτιαγμένο με τα χεράκια τους, που θέλουν να γνωρίζουν τι ακριβώς περιέχει αυτό που τρώνε.

Το ψωμί αυτό θεωρείται παραδοσιακό στην Ιρλανδία και η ιδιαιτερότητά του, εκτός από την ευκολία του φυσικά, οφείλεται στη μαγειρική σόδα που αντικαθιστά τη μαγιά. Το υγρό της συνταγής είναι το ξινόγαλα, ενώ πολλές φορές συναντάμε και το γάλα. Ωραία λοιπόν παινέψαμε την ευκολία της παρασκευής του, από υφή πώς πάει; Το ψωμί με μαγειρική σόδα έχει χρυσαφένια τραγανή κρούστα με πυκνή, σφιχτή ψίχα χωρίς να είναι ιδιαιτέρως βαρύ.

Πολύ εύκολο πολύσπορο ψωμί ολικής αλέσεως

Υλικά:

• 500 γρ. αλεύρι ολικής αλέσεως
• 1 κ. γλυκού μαγειρική σόδα
• 1/2 κ. γλυκού αλάτι
• 1 κ. σούπας ζάχαρη (προαιρετικά)
• 500 γρ. ξινόγαλα
• 1 αυγό
• 50 γρ. κολοκυθόσπορο
• 50 γρ. ηλιόσπορο
• ελάχιστο ελαιόλαδο για τη φόρμα

Εκτέλεση:

1. Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε καλά το αλεύρι με τη μαγειρική σόδα, το αλάτι και τη ζάχαρη (εάν βάλουμε).
2. Προσθέτουμε τους ηλιόσπορους και τους κολοκυθόσπορους και ανακατεύουμε.
3. Κάνουμε μια λακουβίτσα στο κέντρο του μπολ και ρίχνουμε το γάλα. Προσθέτουμε και το αυγό χτυπημένο. Ανακατεύουμε μέχρι να αναμειχθούν τα υλικά μας. Δε χρειάζεται έντονο ανακάτεμα. Η ζύμη θα είναι υγρή και κολλώδης.
4. Αλείφουμε με ελάχιστο ελαιόλαδο μια μακρόστενη φόρμα για κέικ διαστάσεων 11 x 25 εκ, πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι και ρίχνουμε τη ζύμη. Χαράσσουμε με το μαχαίρι την επιφάνεια κάνοντας μια γραμμή κατά μήκος της φόρμας. (Αυτό βοηθάει να ψηθεί και να φουσκώσει καλύτερα το ψωμί αλλά βεβαίως και όπως λένε οι Ιρλανδοί βοηθάει να ελευθερωθούν οι νεράιδες).
5. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160°C στις αντιστάσεις για 45 λεπτά.
6. Το βγάζουμε από το φούρνο, το αφήνουμε να κρυώσει μέσα στη φόρμα για 1/2 ώρα περίπου και στη συνέχεια ξεφορμάρουμε. Ίσως χρειαστούμε και τη βοήθεια ενός μαχαιριού για να το ξεκολλήσουμε από τα τοιχώματα της φόρμας. Τυλίγουμε το ψωμί σε μια καθαρή πετσέτα και το αφήνουμε να κρυώσει για 1/2 ώρα. Όταν κρυώσει κόβουμε και σερβίρουμε.

P.S. Λίγο πριν δημοσιεύσω τη συγκεκριμένη συνταγή σκέφτηκα πως τέτοιες μέρες πριν 10 χρόνια δημοσίευσα για πρώτη φορά την πρώτη μου συνταγή. WOW, μεγαλούτσικο το νούμερο! Τι λέτε κι εσείς;

Μερικές φορές, ή μάλλον τις περισσότερες φορές, ένας καφές μόνος του ή ένα τσάι δεν αρκεί. Συνήθως θέλει την παρεούλα του, τη δικιά του εννοώ, όχι τη δικιά σου. Θέλει δηλαδή το συνοδευτικό του και το καλύτερο συνοδευτικό δεν μπορεί παρά να είναι, τι άλλο από τα biscotti. Καλοφτιαγμένα (με τη συνταγή που σας δίνω), τραγανά και γευστικά κάνουν ένα υπέροχο ταίριασμα με το ρόφημά σου.

Τα biscotti είναι ιταλικής καταγωγής και επειδή η λέξη σημαίνει “διπλοφουρνιστά” άφησα κι εγώ έτσι την ονομασία τους για να τα διαχωρίζουμε από τα υπόλοιπα μπισκότα. Μέσα στα άλλα χαρίσματά τους συγκαταλέγεται και η ευκολία τους για να τα φτιάξεις καθώς δεν απαιτούν πολύπλοκες μαγειρικές συσκευές. Αρκεί μόνο μία ξύλινη κουτάλα για το ανακάτεμα των υλικών. Δε θα χρειαστείς ούτε καν μίξερ.

Φημισμένα είναι επίσης τα biscotti με αμύγδαλο που στα Ιταλικά έχουν τη δική τους ονομασία “cantucci”. Με καταγωγή από την πόλη Prato της Τοσκάνης είναι γνωστά και ως συνοδευτικά για το κρασί Vin Santo, Ιταλικό επιδόρπιο κρασί. Κατά  τ’ άλλα τα biscotti τα συναντάμε και σκέτα στην απλοϊκή τους μορφή, με ποικιλία ξηρών καρπών, με αποξηραμένα φρούτα ή και με σοκολάτα. Εγώ για σήμερα επίλεξα να έχουν και αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς γιατί σε αυτή την εκδοχή θεωρώ ότι είναι και πιο “γιορτινά”. Τα biscotti εκτός από το τέλειο συνοδευτικό για τον καφέ ή το τσάι είναι ωραία και σαν σνακ και επιπλέον αρέσουν και στα παιδιά.

Με το δεύτερο γύρο ψησίματος τα biscotti σκληραίνουν και γίνονται απολαυστικά τραγανά, ιδανικά για βούτες μέσα στο ρόφημα. Αν και έχω την εντύπωση ότι είχα διαβάσει παλαιότερα σε ένα βιβλίο για το savoir vivre ότι μπισκότα και βουτήματα δεν τα βουτάμε μέσα στο ρόφημα αλλά τρώμε μια μπουκίτσα, μετά μια ρουφηξιά και ουσιαστικά δημιουργούμε την “παπάρα” μέσα στο στόμα μας. Αυτό το λέω πληροφοριακά και μόνο γιατί οι κανόνες, όπως καταλαβαίνετε, είναι για να καταπατούνται πολλές φορές. Και έτσι με την άδεια μου βεβαίως, βεβαίως (χα, χα) σας προτρέπω να τα απολαύσετε με όποιο τρόπο επιθυμείτε. Ναι, ναι εμένα περιμένατε, πείτε την αλήθεια. (Όπως βλέπετε εξάλλου στη φωτογραφία και εγώ τις βουτίτσες μου θέλω να τις κάνω).

Αλήθεια εσάς ποιά είναι η σχέση σας με τον καφέ; Με το τσάι; Λοιπόν, το τσάι μου εκχυλίστηκε, τα biscotti μου είναι έτοιμα και με περιμένουν. Τα δικά σας;

Υλικά:

• 180 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1½ κ. γλυκού baking powder
• 100 γρ. βούτυρο ανάλατο, σε θερμοκρασία δωματίου
• 100 γρ. ζάχαρη
• 2 αυγά
• 1 κ. γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
• το ξύσμα από 1 λεμόνι
• 80 γρ. αποξηραμένα φρούτα διάφορα (cranberries, δαμάσκηνα, σταφίδες, βερίκοκα)
• 40 γρ. ξηροί καρποί (καρύδια, αμύγδαλα)

Εκτέλεση:

1. Ψιλοκόβουμε τους ξηρούς καρπούς και τα αποξηραμένα φρούτα.
2. Σε ένα μπολ κοσκινίζουμε το αλεύρι και το ανακατεύουμε με το baking powder.
3. Σε ένα άλλο μπολ ανακατεύουμε καλά με μια ξύλινη κουτάλα το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να έχουν κρεμώδη υφή.
4. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά και ανακατεύουμε.
5. Προθέτουμε το ξύσμα λεμονιού και το εκχύλισμα βανίλιας και συνεχίζουμε το ανακάτεμα.
6. Προσθέτουμε το μείγμα με το αλεύρι και το baking powder και ανακατεύουμε μέχρι να αναμειχθούν.
7. Προσθέτουμε τα αποξηραμένα φρούτα και ανακατεύουμε. Η ζύμη μας θα είναι κάπως υγρή και κολλώδης.
8. Καλύπτουμε την επιφάνεια ενός μεγάλου ρηχού ταψιού με λαδόκολλα και απλώνουμε τη ζύμη μας με τη βοήθεια της ξύλινης κουτάλας (ή σπάτουλας από σιλικόνη) σχηματίζοντας 2 μακρόστενα καρβέλια. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε λίγο επιπλέον αλεύρι το οποίο θα μας βοηθήσει να σχηματίσουμε τα καρβέλια επειδή η ζύμη είναι αρκετά κολλώδης.
9. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στις αντιστάσεις στους 180°C για 25 λεπτά. Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν για ½ ώρα.
10. Κόβουμε σε διαγώνιες φετούλες 1,5 εκ. περίπου και τοποθετούμε τις κομμένες φέτες στο ταψί να κοιτάνε προς τα επάνω όπως φαίνονται στις φωτογραφίες. Ψήνουμε ξανά στους 180°C για 14-16 λεπτά μέχρι να χρυσίσουν.
11. Τα αφήνουμε να κρώσουν σε μια σχάρα και μετά τα αποθηκεύουμε σε αεροστεγές δοχείο. Διαφορετικά απολαμβάνουμε άμεσα.

Πόσο μου αρέσει όταν τα βλέπω τρικολόρε, ανακατωμένα μέσα στη συσκευασία τους. Μου αρέσουν πολύ και σκέτα κόκκινα αλλά να όμως που όταν βλέπω όλες τις ποικιλίες μαζί, εκείνα τα μικρούτσικα τα λαμπερά κόκκινα, τα βαθυκόκκινα και τα κατακίτρινα ένα κατιτίς με πιάνει και χαίρομαι λιγάκι παραπάνω (ο καθένας με τις χαρές του). Τα βάζεις στις σαλάτες σου και ευφραίνεται το μάτι σου ενώ η ψυχή σου γεμίζει με καλοκαιρινούς ήλιους σε ανατολή, σε δύση, σε κατακόρυφη, νταν στο κεφάλι, θέση. Τα χρωματιστά ντοματίνια εκτός από όμορφα χρώματα διαθέτουν φυσικά ξεχωριστή γλύκα και νοστιμιά. Τα κόκκινα είναι συνήθως ποικιλίας lobello, τα κίτρινα είναι ποικιλίας summer sun (οι καλοκαιρινοί ήλιοι που λέγαμε), ενώ εκείνα με το βαθυκόκκινο φορεματάκι και τις ενδιάμεσες καφεπράσινες αποχρώσεις είναι ποικιλίας crispino. Η αλήθεια είναι πως αυτή τη φορά δε θα στολίσουν τη σαλάτα μας αλλά θα φτιάξουμε ένα ωραιότατο και πρωτότυπο πέστο για τα ζυμαρικά μας. Στο τέλος βέβαια θα γαρνίρουμε το πιάτο μας με μερικά ντοματίνια κομμένα στη μέση.

Πέστο βασιλικού το πιθανότερο να έχετε ήδη φτιάξει. Ο βασιλικός είναι πάντα παρών σε μπαλκόνια και περβάζια να νοστιμίζει τα φαγητά μας, να φτιάχνουμε πέστο για τα ζυμαρικά μας, να πρωταγωνιστεί σε σε σαλάτες Caprese. Αυτή τη φορά θα σας προτείνω ένα πέστο ακόμα πιο ενδιαφέρον. Εκτός από τον βασιλικό, την παρμεζάνα, το σκόρδο και το ελαιόλαδο που παραμένουν ως συστατικά της βασικής συνταγής, θα αντικαταστήσουμε το κουκουνάρι με λευκά αμύγδαλα, θα προσθέσουμε χρωματιστά ντοματίνια (εσείς φυσικά μπορείτε εάν δεν τα βρείτε να τα αντικαταστήσετε με τα κόκκινα) αλλά και ένα υλικό έκπληξη, τις αντζούγιες που αν και προαιρετικές θα προσδώσουν ευχάριστη πολυπλοκότητα στο τελικό γευστικό αποτέλεσμα. Η συνταγή μας έρχεται από την Επαρχία του Τράπανι της Σικελίας.

Ζυμαρικά με σισιλιάνικο πέστο

Υλικά:

• 500 γρ. πένες (ή ζυμαρικά της αρεσκείας μας)
• 100 γρ. λευκά αμύγδαλα
• 1/2 φλ. τσαγιού φύλλα βασιλικού
• 300 γρ. ντοματίνια (κόκκινα ή χρωματιστά)
• 1/3 φλ. τσαγιού έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
• 2 σκελίδες σκόρδο
• 4 φιλέτα αντζούγιες
• 50 γρ. παρμεζάνα
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Σε ένα μπολ ρίχνουμε τα αμύγδαλα και προσθέτουμε καυτό νερό τόσο ώστε να τα σκεπάζει. Αφήνουμε να μουλιάσουν για 15-20 λεπτά.
2. Σε μια μεγάλη κατσαρόλα με άφθονο νερό που βράζει ρίχνουμε τις πένες και τις βράζουμε σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας. Προσέχουμε βέβαια να βράσουν τόσο ώστε “να κρατάνε στο δόντι” (al dente). Όταν είναι έτοιμες τις σουρώνουμε, κρατάμε 1/2 φλ. τσαγιού από το νερό που έχουν βράσει και επαναφέρουμε τις πένες στην κατσαρόλα ραντίζοντας με λίγο ελαιόλαδο.
3. Ρίχνουμε στο μούλτι τα ζεματισμένα αμύγδαλα, τις σκελίδες σκόρδου ξεφλουδισμένες, τα φύλλα βασιλικού (κρατάμε μερικά για γαρνίρισμα), τις αντζούγιες και 250 γρ. ντοματίνια και σταδιακά προσθέτουμε ελαιόλαδο μέχρι να πετύχουμε την επιθυμητή υφή.
4. Ρίχνουμε το πέστο που φτιάξαμε στην κατσαρόλα με τις πένες, ανακατεύουμε καλά και προσθέτουμε εάν θέλουμε ελάχιστο νερό στο οποίο είχαν βράσει οι πένες. Σερβίρουμε γαρνίροντας με φρεσκοτριμμένο πιπέρι, φυλλαράκια βασιλικού και ντοματίνια που έχουμε κόψει στη μέση.

Ανοίγεις το ντουλάπι και βλέπεις τις 3 κονσέρβες τόνου να κάθονται περιμένοντας εκείνες τις έκτακτες περιπτώσεις που θέλεις να τις αναμείξεις σε μια γρήγορη αλλά χορταστική σαλάτα ή να τις προσθέσεις σε μια χιλιοπαιγμένη σάλτσα με ντομάτα για τα ζυμαρικά. Όμως εδώ είμαστε να δίνουμε ενδιαφέρουσες εναλλακτικές λύσεις και για σήμερα έχω να σας προτείνω ωραιότατα μπιφτέκια με τόνο που γίνονται εύκολα, γρήγορα και θα ικανοποιήσουν μικρούς και μεγάλους.

Τώρα εάν κάποιος αναρωτηθεί για το πόσο υγιεινό είναι να τρώμε τόνο σε κονσέρβα έχω να πω τα εξής: Ακόμα κι αν οι ειδικοί συστήνουν ότι η κατανάλωσή του 2-3 φορές τον μήνα ή ακόμα και μια φορά την εβδομάδα δεν ενέχει κινδύνους, εγώ θα προτείνω τη μια φορά το μήνα (ή και ακόμα λιγότερο) πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα το αποκλείσω εξ΄ολοκλήρου εφόσον κατά βάση είμαι υπέρ της ποικιλίας στη διατροφή. Παρόλο λοιπόν που περιέχει αρκετά υψηλό ποσοστό σε νάτριο (το οποίο προφανώς δεν το θέλουμε) και πιθανώς μικρό ποσοστό υδραργύρου, είναι μια πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης με πολυακόρεστα Ω3 λιπαρά, ασβέστιο, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία (φώσφορο, σελήνιο, κάλιο),  πολύτιμα θρεπτικά συστατικά επομένως, που δεν χάνονται κατά την κονσερβοποίηση. Συμπερασματικά, τα οφέλη της κατανάλωσης, έστω περιστασιακά, κονσερβοποιημένου τόνου, υπερτερούν εκείνων των αρνητικών.

Στην ερώτηση “τι να επιλέξω, τόνο σε νερό ή τόνο σε λάδι” μάλλον η προτίμηση μου εδώ γέρνει προς τον “τόνο σε λάδι” γιατί παρόλο που διαιτολόγοι συστήνουν τον τόνο σε νερό εξαιτίας των πολύ λιγότερων θερμίδων που περιέχει, θα προτιμήσω τον τόνο σε λάδι γιατί έχει την ιδιότητα να προστατεύει το ψάρι από πιθανή οξείδωση που θα συμβεί μέσα στην κονσέρβα από την επαφή με το μέταλλο.

Εάν λοιπόν σας αρέσει και εσάς να τρώτε μια στο τόσο τόνο σε κονσέρβα δοκιμάστε να φτιάξετε αυτή τη συνταγή. Προς το τέλος της διαδικασίας θα τα περάσετε σε χτυπημένο αυγό και τριμμένη φρυγανιά και αντί να τα τηγανίσετε σας προτρέπω να τα ψήσετε στο φούρνο. Θα έχετε μπιφτέκια τόνου με υπέροχη τραγανή κρούστα εξωτερικά, αφράτα και νόστιμα εσωτερικά.

Υλικά:

• 3 κονσέρβες τόνου
• 4 πατάτες μετρίου μεγέθους
• 30 γρ. βούτυρο
• 3 αυγά
• 1 κ. σούπας ψιλοκομμένο άνηθο
• 1 κ. γλυκού ξερό θυμάρι
• φρυγανιά τριμμένη
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Ξεφλουδίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε μεγάλους κύβους. Ρίχνουμε τις πατάτες σε μια κατσαρόλα με μπόλικο αλατισμένο νερό. Από τη στιγμή που το νερό θα αρχίσει να βράζει οι πατάτες θα χρειαστούν περίπου 20 λεπτά. Ελέγχουμε με ένα πιρούνι να δούμε αν μαλάκωσαν. Διαφορετικά τις βράζουμε για λίγα λεπτά ακόμα.
2. Αδειάζουμε το νερό από την κατσαρόλα και πατάμε τις πατάτες με το πρες-πουρέ ή με ένα πιρούνι. Προσθέτουμε το βούτυρο και ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει και να αναμειχθεί καλά με τις πατάτες.
3. Ανοίγουμε τις κονσέρβες και τις αδειάζουμε από το υγρό τους (νερό ή λάδι). Θρυμματίζουμε ελαφρά τον τόνο με ένα πιρούνι.
4. Σε ένα μεγάλο μπολ ρίχνουμε τον πουρέ πατάτας, τον τόνο, 1 αυγό, τον άνηθο, το θυμάρι και το πιπέρι. Ανακατεύουμε καλά τα υλικά μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μείγμα.
5. Σε ένα μπολ χτυπάμε με το πιρούνι 2 αυγά ενώ σε ένα άλλο πιάτο ρίχνουμε τριμμένη φρυγανιά.
6. Πλάθουμε το μείγμα με τον τόνο σε μεγάλα μπιφτέκια και τα περνάμε πρώτα από το αυγό και στη συνέχεια από τη φρυγανιά.
7. Αραδιάζουμε τα μπιφτέκια σε ένα μεγάλο ρηχό ταψί, τα πιέζουμε ελαφρώς και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στις αντιστάσεις στους 200°C για 20 λεπτά. (Εναλλακτικά εάν θέλουμε τα τηγανίζουμε).
8. Σερβίρουμε με σαλάτα ή ψητά λαχανικά, σος γιαουρτιού και λίγο χυμό λεμονιού.

Τη συγκεκριμένη ανάρτηση σχεδόν με περηφάνεια θα την χαρακτήριζα masterclass…ωχ λάθος, αυτό είναι από κάπου αλλού, θα την πούμε καλύτερα “cooking class” γιατί πέρα από την καθιερωμένη συστηματική έρευνα και τις δοκιμές που έχω κάνει, έχω εντρυφήσει πια αρκετά ώστε να γνωρίζω αλλά και να θέλω να σας δείξω (όπως πάντα άλλωστε) τις ιδιαίτερες τεχνικές που απαιτούνται για τη συγκεκριμένη συνταγή.

Εκτός από το πως φτιάχνουμε ένα σωστό ριζότο, για το οποίο εχουμε μιλήσει εκτενώς και σε παλαιότερο ποστ, θα μάθουμε να φτιάχνουμε και ζωμό bisque αλλά και πως να καθαρίζουμε τις γαρίδες. Θα τις χρειαστούμε ακαθάριστες για να φτιάξουμε το ζωμό. Ο συγκεκριμένος ζωμός κρίνεται σχεδόν απαραίτητος όχι μόνο για να δώσει τη χαρακτηριστική γεύση του φαγητού αλλά για να ενισχύσουμε τα αρώματα και τις εντάσεις εκτοξεύοντας έτσι το γευστικό αποτέλεσμα σε άλλα επίπεδα!

Το ριζότο αυτό μπορεί διαφορετικά να μετονομαστεί σε “Ριζότο Μιλανέζε με γαρίδες”. Το ριζότο Μιλανέζε είναι ένα πολύ γνωστό αλλά και πολύ απλό στα υλικά του Ιταλικό ριζότο με βασικό υλικό του το σαφράν (ή κρόκο Κοζάνης) που δίνει και το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα στο φαγητό. Εμείς σε αυτή τη συνταγή θα κάνουμε λοιπόν έναν συνδυασμό του Ριζότο Μιλανέζε χρησιμοποιώντας και τον πολύτιμο κρόκο Κοζάνης και γαρίδες και ζωμό bisque. Με άλλα λόγια, μια έκρηξη γεύσεων και αρωμάτων.

Ιδιαίτερη βάση σε αυτή τη συνταγή θέλω να δώσω στον αυθεντικό της χαρακτήρα, δίνοντας προσοχή στη λεπτομέρεια της διαδικασίας αλλά και στην επιλογή των υλικών. Γιατί ριζότο δε θα φτιάξουμε με οποιοδήποτε ρύζι αλλά θα κάνουμε τον κόπο να βρούμε ή ρύζι Arborio ή Carnaroli ή Vialone Nano, ποικιλίες ρυζιού κατάλληλες για ριζότο που απελευθερώνουν το άμυλο στην κατσαρόλα και δημιουργείται η χυλωμένη κρέμα του. Επίσης ριζότο δε φτιάχνουμε ούτε απλώς με ελαιόλαδο, ούτε με κρέμα γάλακτος, αλλά για να πετύχουμε την χαρακτηριστική κρεμώδης υφή θα χρειαστούμε εκτός από ελαιόλαδο και βούτυρο και επίσης καλό είναι όσον αφορά το τυρί να επιλέξουμε παρμαζάνα. Από εκεί και πέρα ο καθένας μπορεί φυσικά να κάνει τις επιλογές του.

Το ριζότο με γαρίδες και σαφράν είναι πλούσιο και κομψό συνάμα και αξίζει να βρεθεί στο τραπέζι σου τουλάχιστον μια φορά. Ας αφήσουμε όμως τα επιπλέον λόγια και ας πάμε στο προκείμενο.

Ριζότο Μιλανέζε με γαρίδες

Υλικά:

• 300 γρ. ρύζι αρμπόριο ή καρναρόλι
• 500 γρ. γαρίδες μεγάλες ακαθάριστες (φρέσκιες ή κατεψυγμένες)
• 10-12 στήμονες σαφράν (κρόκο Κοζάνης)
• 1/3 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο + 2 κ. σούπας
• 1 ξερό κρεμμύδι πολύ ψιλοκομμένο
• 2 σκελίδες σκόρδο
• 1 κ. γλυκού θυμάρι ξερό
• 1/2 φλ. τσαγιού λευκό κρασί
• 50 γρ. βούτυρο αγελάδος
• 100 γρ. παρμεζάνα τριμμένη
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

για το ζωμό bisque:

• κεφάλια και κελύφη από γαρίδες
• 1 κρεμμύδι
• 1 σκελίδα σκόρδο
• 1 καρότο
• 1 κλωνάρι σέλερυ
• 1 μικρό πράσο (το άσπρο τρυφερό κομμάτι)
• 1 πιπεριά κέρατο
• 1 φύλλο δάφνης
• 5-6 κλωναράκια μαϊντανό
• 1/2 φλ. τσαγιού λευκό κρασί
• 2-3 κ. σούπας ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

1. Για να καθαρίσουμε τις γαρίδες:

1. Κόβουμε και αφαιρούμε τραβώντας ελαφρώς τα κεφάλια.
2. Αφαιρούμε πρώτα τα πόδια και τώρα είναι εύκολο να αφαιρέσουμε το κέλυφος και τέλος την ουρά.
3. Με με ένα μαχαιράκι χαράσσουμε ελαφρώς τη ράχη της, αφαιρούμε το εντεράκι και το πετάμε.
4. Κρατάμε τα κεφάλια και τα κελύφη για το ζωμό.

2. Για το ζωμό μπισκ:

1. Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε 2 -3 κ. σούπας ελαιόλαδο και σοτάρουμε τα κεφάλια και τα κελύφη από τις γαρίδες σε δυνατή φωτιά να πάρουν χρώμα.
2. Χοντροκόβουμε τα λαχανικά και τα προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Σοτάρουμε για 2-3 λεπτά ακόμα.
3. Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε για 1 λεπτό να εξατμιστεί το αλκοόλ.
4. Προσθέτουμε 2 λίτρα ζεστό νερό από το βραστήρα και το φύλλο δάφνης. Μόλις αρχίσει να κοχλάζει χαμηλώνουμε την ένταση της εστίας στο μέτριο και βράζουμε με ξεσκέπαστη κατσαρόλα για 30 λεπτά.
5. Σουρώνουμε το ζωμό με ένα ψιλό σουρωτήρι πιέζοντας τα υλικά με μια ξύλινη κουτάλα. Πετάμε τα πολτοποιημένα υλικά.

3. Για το ριζότο:

1. Σε μια μεγάλη πλασοτέ κατσαρόλα (ή σε ένα μεγάλο βαθύ τηγάνι) ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κρεμμύδι σε μέτρια προς δυνατή φωτιά για 2-3 λεπτά.
2. Προσθέτουμε το ρύζι και σοτάρουμε για 1 λεπτό μέχρι να γυαλίσει ο κόκκος του ρυζιού.
3. Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε 1 λεπτό για να εξατμιστεί το αλκοόλ.
4. Όταν αρχίσει να στεγνώνει η κατσαρόλα από το κρασί αρχίζουμε να προσθέτουμε σταδιακά κουτάλα-κουτάλα από το ζωμό της γαρίδας (μπισκ). Χαμηλώνουμε λίγο την ένταση της εστίας (για κουζίνες με μέγιστο αριθμό 9, μαγειρεύουμε το ριζότο στο 6-7 ) και ρίχνουμε ζωμό με μια κουτάλα ανακατεύοντας συχνά με μια ξύλινη κουτάλα. O ζωμός πρέπει να είναι τόσος ώστε απλώς να καλύπτει το ρύζι. Όταν απορροφηθεί από το ρύζι αυτό το υγρό, τότε προσθέτουμε κι άλλο ζωμό.
5. Μετά από 10 λεπτά περίπου ρίχνουμε το σαφράν και ανακατεύουμε. Το ρύζι θα είναι έτοιμο περίπου στα 20-22 λεπτά μέχρι να γίνει al dente. (Σε περίπτωση που τελειώσει ο ζωμός πριν το μαγείρεμα του ρυζιού προσθέτουμε λίγο επιπλέον ζεστό νερό από το βραστήρα).
6. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι κατά προτίμηση. Αφαιρούμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το βούτυρο σε κύβους. Ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει. Προσθέτουμε και την παρμεζάνα και ανακατεύουμε. Σκέπαζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε το ριζότο να ξεκουραστεί για 2-3 λεπτά.
7. Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε 2 κ. σούπας ελαιόλαδο και σοτάρουμε σε δυνατή φωτιά τις γαρίδες για 1 λεπτό από κάθε πλευρά.
8. Σερβίρουμε το ριζότο σε ρηχά πιάτα, χτυπάμε λίγο από κάτω με το χέρι μας ή ανακινούμε το πιάτο ελαφρά δεξιά-αριστερά για να απλωθεί, μοιράζουμε τις γαρίδες στα πιάτα, πασπαλίζουμε εάν θέλουμε με εξτρα φρεσκοτριμμένο πιπέρι και flakes παρμεζάνας και απολαμβάνουμε ένα σωστά χυλωμένο και πλούσιο σε αρώματα ριζότο.

Υλικά:

• 700 γρ. φιλέτο μπούτι κοτόπουλο
• 300 γρ. γίγαντες
• 2 φύλλα δάφνης
• 1 ξερό κρεμμύδι
• 2 καρότα
• 3 ντομάτες (ή 400 γρ. χυμός ντομάτας)
• 1 κ. σούπας πελτέ ντομάτας
• 2 κ. σούπας ξίδι βαλσάμικο
• 1 κ. γλυκού πάπρικα γλυκιά
• 1 κ. γλυκού δενδρολίβανο ξερό (ή 2 μικρά κλωναράκια φρέσκο)
• 1/3 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Μουλιάζουμε από το βράδυ (ή τουλάχιστον για 8 ώρες) τους γίγαντες σε ένα μπολ με άφθονο νερό.
2. Kόβουμε το κάθε φιλέτο σε 2-3 κομμάτια και τα μαρινάρουμε με την πάπρικα, το δενδρολίβανο, πιπέρι και λίγο ελαιόλαδο. Σκεπάζουμε με διάφανη μεμβράνη και βάζουμε το μπολ στο ψυγείο.
3. Την επομένη βγάζουμε το μπολ από με το κοτόπουλο από το ψυγείο, σουρώνουμε τους γίγαντες, τους ξεπλένουμε και τους ρίχνουμε στην κατσαρόλα με 1 ½ λίτρο νερό και 2 φύλλα δάφνης. Δεν αλατίζουμε. Όταν το νερό αρχίσει να κοχλάζει χαμηλώνουμε την ένταση της φωτιάς σε μέτρια και μισοσκεπάζουμε την κατσαρόλα. Βράζουμε τους γίγαντες για 1 ώρα και 15 λεπτά. Στα τελευταία 10 λεπτά αλατίζουμε.
4. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι, καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε σε ροδέλες.
5. Τρίβουμε τις ντομάτες στον τρίφτη.
6. Σε μια μεγάλη, ρηχή, πλασωτέ κατσαρόλα κατάλληλη και για το φούρνο ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε σε δυνατή φωτιά το κοτόπουλο και από τις δύο πλευρές. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και σοτάρουμε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά για 2-3 λεπτά ακόμα μέχρι να μαλακώσει ελαφρώς.
7. Προσθέτουμε το καρότο, τον πελτέ ντομάτας, αλάτι, πιπέρι και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε το βαλσάμικο ξίδι, ανακατεύουμε και αφήνουμε για 1 λεπτό.
8. Προσθέτουμε την τριμμένη ντομάτα, τους γίγαντες και τόσο νερό από το νερό της κατσαρόλας στο οποίο έβρασαν, όσο να τους μισοσκεπάζει.
9. Μεταφέρουμε την κατσαρόλα στο φούρνο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στις αντιστάσεις, στους 200° C περίπου για 45 λεπτά μέχρι το φαγητό μας να ροδίσει, να μελώσει και να μείνει με το λάδι του. Σερβίρουμε με τυρί φέτα και φρέσκο ψωμί.

Είχα αναφέρει τις προάλλες ότι βρίσκω  αρκετά ενδιαφέρον τον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής ώστε πολλά από αυτά που προτείνει να θέλω να τα εφαρμόσω και στην πράξη. Μαζί με αυτόν έρχονται και τα anti-haul βίντεο από πολλούς you tubers και influencers σε αντίθεση με κάτι παλαιότερα haul video να γεμίζουν χρόνο και εικόνα με “δες πήρα αυτό, και εκείνο, και το άλλο…” Κι όλα αυτά προ Covid-19 εποχές. Γιατί τώρα, τις μέρες που διανύουμε, γίνεται ακόμα πιο σαφές ποια πράγματα χρειαζόμαστε πραγματικά και ποια μας φτιάχνουν το κέφι ώστε να θέλουμε να μας περιτριγυρίζουν. Μαζί με αυτού του είδους τον μινιμαλισμό έρχεται παρέα και η plastic-free τάση άλλα και η, όσο το δυνατόν, κατάργηση προϊόντων μιας χρήσης και η αντικατάστασή τους με επαναχρησιμοποιούμενα. Πολλοί από εμάς έχουμε δώσει ήδη τέλος στα πλαστικά καλαμάκια, ποτηράκια, πιατάκια, πιρουνοκουταλάκια μιας χρήσης ή ακόμα και στις χαρτοπετσέτες, τουλάχιστον όσον αφορά τον χώρο της κουζίνας.

Υλικά:

• 2-3 τσιπούρες, συνολικά 800 γρ. περίπου
• 2 πατάτες
• 3 καρότα
• 1 πιπεριά Φλωρίνης
• 1 πιπεριά κέρατο
• 1 κρεμμύδι
• 3 σκελίδες σκόρδο
• 9 κλωναράκια σέλινο
• 2 λεμόνια
• 7-8 κ. σούπας ελαιόλαδο
• 1/2 κ. γλυκού πάπρικα γλυκιά
• 1 κ. γλυκού θυμάρι
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Ζητάμε από τον ιχθυοπώλη μας να καθαρίσει τις τσιπούρες από λέπια, εντόσθια και βράγχια. Ξεπλένουμε απαλά για να μην τραυματίσουμε τη σάρκα της τσιπούρας, στεγνώνουμε και αλατοπιπερώνουμε. Μέσα στην κάθε τσιπούρα βάζουμε 1 σκελίδα σκόρδο και από 2-3 κλωναράκια σέλινο.
2. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε ροδέλες. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε σε μπαστουνάκια. Πλένουμε τις πιπεριές, αφαιρούμε το πάνω μέρος και τα σπόρια και τις κόβουμε σε λωρίδες.
3. Βάζουμε τα λαχανικά μας σε ένα μεγάλο μπολ, ρίχνουμε την πάπρικα, το θυμάρι, αλάτι, πιπέρι, 2 κουταλιές ελαιόλαδο και ανακατεύουμε.
4. Κοβουμε το κρεμμύδι σε λεπτές ροδέλες και τις απλώνουμε σε ένα μεγάλο ρηχό ταψί στο οποίο έχουμε ρίξει τη μισή ποσότητα του ελαιόλαδου. Απλώνουμε και τα υπόλοιπα λαχανικά.
5. Πάνω από τα λαχανικά τοποθετούμε τις τσιπούρες και πάνω στις τσιπούρες τοποθετούμε 2-3 λεπτές φέτες λεμονιού. Σκορπίζουμε λίγα φυλλαράκια από το σέλινο, προσθέτουμε το χυμό ενός λεμονιού και ραντίζουμε με λίγο επιπλέόν ελαιόλαδο.
6. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στις αντιστάσεις στους 200°C για 30-35 λεπτά αναλόγως με το φούρνο μας και το μέγεθος από τις τσιπούρες.

Για το σημερινό φαγητό έχω να πω ότι πολύ το αγάπησα. Και αν το φτιάξετε θα φάτε φακές και λαχανικά όπως ποτέ άλλοτε. Για να τα πάρουμε με τη σειρά νομίζω ότι πρέπει αρχικά να σας γνωρίσω, να σας φέρω σε επαφή με τη συγκεκριμένη συνταγή, να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται. Ένα (και μοναδικό) είναι το μειονέκτημα, ίσως δεν είναι για κάθε μέρα, έχει μια διαδικασία, ψήσιμο στο φούρνο, κατσαρόλα, μπλέντερ. Θέλω να πω θα σας πάρει λίγο περισσότερο χρόνο από τα συνηθισμένα και πως να μη συμβεί αυτό άλλωστε εφόσον πρόκειται για ένα αρκετά ιδιαίτερο φαγητό.

Αποτελείται από τρεις στρώσεις. Στην πρώτη έχουμε ψημένα, σχεδόν καραμελωμένα μες τη γλύκα τους λαχανικά. Έχω επιλέξει καρότα, γλυκοπατάτα και κουνουπίδι. Στη δεύτερη στρώση έχουμε βράσει φακές αλλά όχι οποιεσδήποτε, θα ήθελα να βρείτε ποικιλίας μπελούγκα παρακαλώ για να παραμείνουν σπυρωτές και θα απογειώσουμε τη γεύση τους με ταχίνι και ένα καλό ξίδι μπαλσάμικο δημιουργώντας ένα γευστικό, κρεμώδες αποτέλεσμα. Στην τρίτη σρώση θα φτιάξουμε μια κρέμα. Μήπως παρατηρήσατε τη φωτογραφία; Νομίζετε ότι πρόκειται για μπεσαμέλ; Μήπως λιωμένο τυρί; Όχι και όχι. Είναι μια κρέμα από κάσιους στην οποία έχουμε προσθέσει λίγο σκόρδο, λεμόνι και διατροφική μαγιά και θα την ψήσουμε στο φούρνο να ανεβάσουμε τη γεύση της σε άλλο επίπεδo!

Περισσότερες πληροφορίες για τις φακές μπελούγκα:

Οι φακές Beluga  χαρακτηρίζονται ως το χαβιάρι της φακής. Εκτός του ότι είναι πολύ νόστιμες με πλούσια γεμάτη γεύση και με υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά, είναι κατάμαυρες μικρές και σφαιρικές όπως και το χαβιάρι. Θα τις επιλέξουμε για τη συγκεκριμένη συνταγή γιατί σε αντίθεση με τις γνωστές μας φακές που τις χρησιμοποιούμε επί το πλείστον σε σούπες, σε αυτή την περίπτωση θέλουμε οι φακές να μη χυλώσουν αλλά να διατηρήσουν το σχήμα τους.

Επιπλέον παρουσιάζουν και άλλα ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Είναι ευκολοχώνευτες, βράζουν σε λιγότερο χρόνο (είναι έτοιμες σε 30 λεπτά περίπου) και έχουν υψηλή συγκέντρωση σε φυτικές ίνες, φυλλικό οξύ, πρωτεΐνες και ανθοκυανίνες. Όσον αφορά τις πρωτεΐνες και τις φυτικές ίνες μπορούμε να συμπεράνουμε ότι πρόκειται για έναν δυνατό συνδυασμό που μπορεί να μας κρατήσει χορτάτους και με ενέργεια για πολύ περισσότερο χρόνο από άλλες τροφές. Οι ανθοκυανίνες είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά που όπως τα μαύρα μούρα και ειδικότερα η αρώνια (για την οποία έχουμε μιλήσει εκτενέστερα σε προηγούμενη ανάρτηση) καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες που προκαλούν την καταστροφή των κυττάρων, τονώνουν τη μνήμη, καταπολεμούν τον καρκίνο και έχουν πολλαπλά οφέλη για τον οργανισμό.

Επιστρέφοντας στη σημερινή μας συνταγή με θέρμη επιβεβαιώνω ότι οι τρεις αυτές στρώσεις συνθέτουν ένα πραγματικά απολαυστικό, γεμάτο γεύσεις και αρώματα χορτοφαγικό πιάτο. Ψάχνοντας έναν εναλλακτικό τίτλο για τη συνταγή θέλησα να το ονομάσω “ο μουσακάς του vegan“! Λόγω του ότι μας λείπουν όμως οι μελιτζάνες δεν τον θεώρησα επαρκώς επιτυχημένο. Kαι κατέληξα στο: “ο Χειμωνιάτικος Μουσακάς του Vegan”. Καλύτερο έτσι; Τελοσπάντων βρείτε μου εσείς εάν θέλετε άλλο όνομα και αν τύχει και το φτιάξετε, ε ξέρετε τώρα πια, η χαρά μου θα είναι πολύ μεγάλη!

Ο Χειμωνιάτικος Μουσακάς του Vegan

Υλικά:

• 1 κουνουπίδι
• 1 μεγάλη γλυκοπατάτα
• 5 καρότα
• 300 γρ. φακές μπελούγκα
• 1 λίτρο ζωμό λαχανικών ή νερό
• 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
• 2 φύλλα δάφνη
• 1/2 κ. γλυκού θυμάρι ξερό
• 3 κ. σούπας ταχίνι
• 2 κ. σούπας ξίδι βαλσάμικο
• 150 γρ. κάσιους ωμά, ανάλατα
• 2 κ. σούπας διατροφική μαγιά
• 4-5 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
• 2 κ. σούπας χυμό λεμόνι
• ελαιόλαδο
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Ρίχνουμε τα κάσιους σε ένα μπολ με καυτό νερό που να τα σκεπάζει. Τα αφήνουμε να μουλιάσουν για 1 ώρα.
2. Κόβουμε το κουνουπίδι σε μικρά μπουκετάκια.
3. Καθαρίζουμε τη φλούδα από την γλυκοπατάτα και τα καρότα και τα κόβουμε σε κύβους. Ρίχνουμε το κουνουπίδι, την γλυκοπατάτα και τα καρότα σε ένα μεγάλο μπολ, προσθέτουμε 2-3 κ. σούπας ελαιόλαδο, αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και ανακατεύουμε.
4. Απλώνουμε τα λαχανικά σε ένα μεγάλο ρηχό ταψί στο οποίο έχουμε στρώσει λαδόκολλα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200°C για 30-40 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν και να ροδίσουν οι άκρες τους.
5. Ενώ ψήνονται τα λαχανικά, ετοιμάζουμε τις φακές. Ρίχνουμε τις φακές σε μια κατσαρόλα κ προσθέτουμε τόσο νερό ώστε να τις σκεπάζει. Τις αφήνουμε μέχρι να αρχίσει το νερό να βράζει. Πετάμε αυτό το νερό (το οποίο θα έχει γίνει μαύρο), κρατάμε τις φακές σε ένα μπολ και σκουπίζουμε την κατσαρόλα.
6. Ζεσταίνουμε στην κατσαρόλα 2-3 κ. σούπας ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κρεμμύδι και 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες για 3-4 λεπτά σε μέτρια προς δυνατή φωτιά.
7. Προσθέτουμε το ζωμό λαχανικών (ή νερό), το θυμάρι και τις φακές και μαγειρεύουμε σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά για 30 λεπτά περίπου μέχρι να γίνουν οι φακές (αλλά να “κρατάνε” ελαφρώς) και το περισσότερο υγρό να έχει απορροφηθεί.
8. Προσθέτουμε το ταχίνι, αλάτι, πιπέρι και ανακατεύουμε. Ρίχνουμε το μπαλσάμικο και ανακατεύουμε.
9. Ρίχνουμε σε ένα δυνατό μπλέντερ τα κάσιους αφού προηγουμένως τα έχουμε στραγγίσει, 2 σκελίδες σκόρδο, το χυμό λεμονιού, τη διατροφική μαγιά, 150 ml νερό, αλάτι και πιπέρι. Χτυπάμε μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές, κρεμώδες μείγμα. Ελέγχουμε την υφή και την ρευστότητα της κρέμας και αν χρειαστεί προσθέτουμε 1-2 κ. σούπας νερό και ξαναχτυπάμε.
10. Σε ένα μεγάλο πυρίμαχο ταψί (διαστάσεις 31×26 εκ. περίπου) απλώνουμε τα ψημένα λαχανικά.
11. Πάνω από τα λαχανικά απλώνουμε τις φακές…
12. και τέλος την κρέμα κάσιους.
13. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στις αντιστάσεις  στους 180°C για 20 λεπτά. Εάν θέλουμε να ροδίσει ελαφρώς  σε μερικά σημεία η επιφάνεια της κρέμας κάσιους ψήνουμε για 1 λεπτό ακόμα στη λειτουργία του γκριλ.

Εγώ τα λέω βίδες, ο Ορέστης -με την φανερή ισχυρογνωμοσύνη των 3 χρόνων του- τα λέει ελατήρια, η συσκευασία έγραφε τριβελάκι, οι Ιταλοί τα λένε φουζίλι. Εσείς πείτε τα όπως θέλετε. Εξάλλου μπορείτε να βάλετε όποιο άλλο ζυμαρικό θέλετε. Εάν όμως θέλετε να σας δώσω εναλλακτικές θα πρότεινα ή πένες ή φιογκάκια. Το σίγουρο είναι ότι θα φτιάξετε μια πολύ πρωτότυπη και νόστιμη σάλτσα για τα ζυμαρικά σας η οποία θα περιέχει και μανιτάρια και πιπεριά και σπανάκι και λιαστές ντομάτες. Kαι αντί για κρέμα γάλακτος θα βάλουμε γάλα καρύδας από κονσέρβα (είναι πιο πλούσιο σε υφή και γεύση σε σύγκριση με αυτό στο χάρτινο) δίνοντας στο φαγητό μας το χαρακτηριστικό αλλά ελαφρύ σχεδόν ανεπαίσθητο άρωμά του.

Όσον αφορά τα μανιτάρια χάρηκα αφάνταστα, μάλλον με την υπερβολή της τρελαμένης foodie, όταν αντίκρυσα στο σούπερ μάρκετ τα μανιτάρια cremini. Έχω την εντύπωση ότι σχεδόν αναφώνησα “επιτέλους” εφόσον είχα αρκετές φορές αναρωτηθεί γιατί δεν βρίσκουμε συχνότερα τη συγκεκριμένη ποικιλία στα σούπερ μάρκετ. Τα cremini μοιάζουν με τα γνωστά μας άσπρα μανιτάρια στην όψη αλλά είναι καφετιά. Γι΄αυτό και θα μπορούσαμε να τα  παρομοιάσουμε με μικρά portobello. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ποικιλία που βρίσκεται μεταξύ αυτών των δύο. Αν και είναι λίγο πιο ακριβά από τα κοινά λευκά μανιτάρια αξίζουν και με το παραπάνω καθώς είναι πιο αρωματικά και πολύ πιο γευστικά. Αν δεν τα βρείτε, φτιάξτε τη συνταγή με τα λευκά. Στα υλικά όμως της συνταγής συμπεριλαμβάνεται και ένα ιδιαίτερο συστατικό, η διατροφική μαγιά! Τη γνωρίζετε; Τη χρησιμοποιείτε;

Για την διατροφική μαγιά

Η διατροφική μαγιά δεν έχει καμία σχέση με τη μαγιά της μπύρας ή τη μαγιά του ψωμιού καθώς είναι ανενεργή που σημαίνει ότι δεν παράγει αλκοόλη, δε φουσκώνει, δεν ξινίζει. Πρόκειται για ένα φυσικό προϊόν του ζυμομύκητα Saccharomyces Cerevisia ο οποίος καλλιεργείται σε υπόστρωμα από μελάσα ή πατζάρια και στη συνέχεια συλλέγεται, πλένεται και ξηραίνεται με θερμότητα. Έχει ενδιαφέρουσα, πλούσια, γεμάτη γεύση που θυμίζει κάτι από ξηρούς καρπούς και παλαιωμένο τυρί. Στην αγορά τη συναντούμε συνήθως σε νιφάδες αλλά και σε σκόνη. Τη βρίσκουμε πια σε πολλά καταστήματα βιολογικών τροφίμων και καλό είναι να επιλέγουμε αυτή που είναι εμπλουτισμένη σε βιταμίνη Β12.

Αν και είναι περισσότερο γνωστή σε άτομα που ακολουθούν χορτοφαγική διατροφή καθώς  πρωτοκυκλοφόρησε στην αγορά ως υποκατάστατο τυριού των vegan αλλά και ως συστατικό για τον εμπλουτισμό της γεύσης στα φαγητά στη συνέχεια διάφορες μελέτες έδειξαν την σημαντική θρεπτική της αξία κάνοντας τη ευρύτερα γνωστή και στους κύκλους των παμφάγων.

Η διατροφική μαγιά περιέχει:

• πρωτείνες
• βιταμίνες του συμπλέγματος Β οι οποίες συνδέονται με την ισορροπία της φυσικής λειτουργίας του νευρικού συστήματος, την καλή διάθεση και την ενεργητικότητα των νεύρων του εγκεφάλου
• ιχνοστοιχεία όπως ψευδάργυρο, σελήνιο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο
• φολικό οξύ και σίδηρο
• β-γλυκάνες, που βοηθούν το ανοσοποιητικό και την ρύθμιση των λιπιδίων του αίματος
• γλουταθιόνη, ένα πολύ ισχυρό αντιοξειδωτικό για την αποτοξίνωση του οργανισμού και του ήπατος
• είναι πολύ χαμηλή σε λιπαρά και σε νάτριο
• έχει προβιοτική δράση και για αυτό είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη στη γαστρεντερική χλωρίδα

Τη διατροφική μαγιά τη χρησιμοποιώ στη θέση του τυριού σε πουρέ ή ζυμαρικά, τη βάζω σε σούπες, σε φαγητά κατσαρόλας, σε ντιπ, σε σαλάτες… Θα έλεγα ότι σχεδόν δεν υπάρχουν όρια στο πως μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε. Το σίγουρο είναι ότι θα την ξανασυναντήσουμε αρκετά σύντομα εδώ στο blog.

Για να επιστρέψουμε στη σημερινή μας συνταγή θα προσθέσω ότι πρόκειται ίσως από τα πιο νόστιμα πιάτα με ζυμαρικά που θα δοκιμάσετε και θα προσφέρετε στους αγαπημένους σας κατάλληλο ακόμα και σε αυτούς που ακολουθούν vegan διατροφή. Τα υλικά μπλέκονται τόσο αρμονικά μεταξύ τους που παρόλο τον πιθανό αρχικό σας δισταγμό θα προκαλέσουν τον ενθουσιασμό σας με το γευστικό αποτέλεσμα. Πάντως σύζυγος και παιδιά ζήτησαν και δεύτερο πιάτο με χαρά πόσο μάλλον ο Ιάσονας που ήταν και ο βοηθός μου καθ’ όλη τη διάρκεια της μαγειρικής διαδικασίας και της φωτογράφισης.

Φουζίλι με μανιτάρια cremini και γάλα καρύδας

Υλικά:

• 500 γρ. ζυμαρικά βίδες (φουζίλι)
• 250 γρ. μανιτάρια champignon λευκά ή cremini (καφέ)
• 1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο
• 2-3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
• 1 κόκκινη πιπεριά
• 5-6 λιαστές ντομάτες ψιλοκομμένες
• 1/3 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
• 1 κονσέρβα (400 ml) γάλα καρύδας
• 1 κ. σούπας σόγια σος
• 2 κ. σούπας διατροφική μαγιά + έξτρα για το σερβίρισμα
• 100 γρ. baby σπανάκι
• 1 κ. γλυκού πάπρικα γλυκιά
• πιπέρι καγιέν ή φρέσκια πιπεριά τσίλι ή μπούκοβο κατά προτίμηση
• λεμόνι για το σερβίρισμα
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Σε μια μεγάλη κατσαρόλα με άφθονο αλατισμένο νερό που βράζει ρίχνουμε τα ζυμαρικά μας. Βράζουμε τόσα λεπτά ώστε να κρατάνε ελαφρώς (al dente).
2. Σε μια μεγάλη και ρηχή κατσαρόλα ή σε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι σοτάρουμε σε ελαιόλαδο τα μανιτάρια μέχρι να ροδίσουν.
3. Προσθέτουμε το κρεμμύδι, την πιπεριά και το σκόρδο και συνεχίζουμε το σοτάρισμα για 2-3 λεπτά.
4. Προσθέτουμε τις λιαστές ντομάτες, τη σόγια σος, το καγιέν, την πάπρικα, πιπέρι και ελάχιστο αλάτι (αν χρειάζεται γιατί έχει και η σόγια σος) και σοτάρουμε για 1 λεπτό ακόμα.
5. Ρίχνουμε το γάλα καρύδας και τη διατροφική μαγιά, ανακατεύουμε και σιγοβράζουμε για 5 λεπτά περίπου.
6. Σβήνουμε τη φωτιά, προσθέτουμε το σπανάκι, ανακατεύουμε και αφήνουμε 1-2 λεπτά μέχρι να μαλακώσει.
7. Προσθέτουμε τα ζυμαρικά και ανακατεύουμε ώστε να αναμειχθούν καλά με τα υλικά της σάλτσας.
8. Σερβίρουμε με λίγο φρέσκο χυμό λεμονιού, μπούκοβο και πασπαλίζουμε με διατροφική μαγιά.

Σε ποιόν αρέσει να πειραματίζεται με νέες γεύσεις και περίεργους συνδυασμούς; Όσοι πιστοί προσέλθετε και θα ανταμειφθείτε. Εδώ έχουμε ίσως την πιο πρωτότυπη ρεβιθόσουπα τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα, γιατί εκτός από ντομάτα και κόκκινη πιπεριά έχουμε και φυστικοβούτυρο αλλά και γάλα καρύδας. Πρωτότυπο έτσι; Μην πτοείστε, εμπιστευτείτε με. Μην πάει ο νους σου ότι έφτιαξα το συγκεκριμένο φαγητό με ότι μου ερχόταν στο μυαλό και ότι έβρισκα στα ντουλάπια μου. Η συνταγή βασίζεται σε μια πολύ γνωστή δυτικο-Αφρικανικής προελεύσεως. Θα σας προέτρεπα επίσης να μην παραλείψετε και το πιπέρι καγιέν, του ταιριάζει και ισορροπεί απόλυτα το όλον. Εξάλλου εδώ δεν έχουμε να κανουμε απλώς με Αφρικανική κουζίνα αλλά και με γάλα καρύδας που ίσως πολλοί από εσάς γνωρίζετε ότι είτε το καγιέν είτε η πιπεριά τσίλι είναι ιδανικός συνδυασμός σε αυτές τις περιπτώσεις.

Τη συγκεκριμένη σούπα τη συναντάμε και σε άλλες εκδοχές με κοτόπουλο ή ψάρι. Εγώ προτίμησα να την αφήσω χορτοφαγική και να την συνοδεύσω με ρύζι μπασμάτι. Επιπλέον έχω βάσιμες υποψίες ότι φίλοι vegan αρέσκονται σε τέτοιου είδους γεύσεις και πειραματισμούς.

Το αποτέλεσμα είναι μια απολαυστική ροζέ, κρεμώδης, πλούσια και θρεπτική σούπα. Και μέσα σε όλα τα καλά πως να παραλείψω ότι όλη η διαδικασία θα γίνει εύκολα σε μια κατσαρόλα; Εντάξει, επειδή μου αρέσει να είμαι ακριβής θα προσθέσω και το μικρό κατσαρολάκι που θα βράσουμε το ρύζι για να συνοδεύσουμε τη σούπα μας. Της ταιριάζει ωραία και το μπασμάτι αλλά και το καστανό ρύζι. Πάμε λοιπόν να την φτιάξουμε. Και με αυτό το κρύο, σκέφτεστε τίποτα καλύτερο;

Υλικά:

• 300 γρ. ρεβίθια
• 1 κρεμμύδι μετριο ξερό ψιλοκομμένο
• 1 πιπεριά κόκκινη  κομμένη καρεδάκια
• 2-3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
• 2 φύλλα δάφνης
• 1/3 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
• 2 κ. σούπας πελτέ ντομάτας
• 3 ντομάτες κομμένες κονκασέ (ή μια κονσέρβα ντομάτα κονκασέ)
• 1/2 φλ. τσαγιού φυστικοβούτυρο
• 1 κονσέρβα γάλα καρύδας
• αλάτι
• πιπέρι καγιέν κατά προτίμηση

για να τη συνοδεύσουμε:

• 200 γρ. ρύζι μπασμάτι ή καστανό ρύζι

Εκτέλεση:

1. Μουλιάζουμε τα ρεβίθια από το προήγουμενο βράδυ σε ένα μεγάλο μπολ με νερό που να τα σκεπάζει.
2. Πετάμε το νερό στο οποίο μούλιασαν τα ρεβύθια, τα ξεπλένουμε καλά σε ένα σουρωτήρι και τα βράζουμε σε μια κατσαρόλα με άφθονο νερό.  Μόλις βράσει το νερό, τα αφήνουμε για 1-2 λεπτά να βγάλουν τους αφρούς τους και τότε τα ξαφρίζουμε. Προσθέτουμε τα φύλλα δάφνης και συνεχίζουμε το βράσιμο για 1½ ώρα σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά. Στραγγίζουμε τα ρεβίθια και τα αφήνουμε στην άκρη σε ένα μπολ.
3. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο, αφαιρούμε τους σπόρους και το κοτσάνι από την πιπεριά και την κόβουμε σε καρεδάκια.
4. Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο και την πιπεριά για 3-4 λεπτά περίπου μέχρι να μαλακώσουν ελαφρώς.
5. Προσθέτουμε τον πελτέ ντομάτας και ανακατεύουμε.
6. Προσθέτουμε τις ντομάτες, το φυστικοβούτυρο, το γάλα καρύδας, αλάτι και το καγιέν και ανακατεύουμε.
7. Προσθέτουμε τα ρεβίθια και αν χρειαστεί μπορεί να προσθέσουμε μέχρι 1 φλ. τσαγιού νερό αναλόγως την επιθυμητή πυκνότητα της σούπας μας. Χαμηλώνουμε την ένταση της εστίας, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγομαγειρεύουμε για 15-20 λεπτά.
8. Σερβίρουμε και συνοδεύουμε με ρύζι μπασμάτι και φυλλαράκια βασιλικού.

Εδώ σας έχω μια βασιλόπιτα με πλούσια γεύση, αποτέλεσμα των αποξηραμένων φρούτων, του τριμμένου φουντουκιού και αμυγδάλου, με υπέροχο, ξεχωριστό άρωμα από το λικέρ αμαρέτο και φυσικά σοκολατένια γεύση. Το έχετε πια καταλάβει να φανταστώ ότι ένα θεματάκι με τη σοκολάτα εδώ μέσα το έχουμε. Και δε θα την αφήσουμε τη βασιλόπιτα αστόλιστη. Εάν θέλετε μπορείτε να την πασπαλίσετε με ζάχαρη άχνη, εάν πάλι θέλετε κάτι διαφορετικό σας προτείνω το γλάσο σοκολάτας. Δεν είναι η γνωστή μας γκανάζ, δεν το φτιάχνουμε δηλαδή με σοκολάτα και κρέμα γάλακτος όπως κάνουμε συνήθως αλλά φτιάχνουμε ένα γλάσο με σοκολάτα, βούτυρο και λίγο μέλι που ταιριάζει ιδανικά με την υφή της βασιλόπιτας. Φτιάξτε τη και αν, λέω αν, τύχει και δε σας πέσει το φλουρί κοιτάξτε να καβατζώσετε ένα επιπέλον κομμάτι για πάρτη σας.

Καλή χρονιά να έχουμε με υγεία και πολλές νοστιμιές!

Υλικά:

• 250 γρ. βούτυρο πολύ καλά μαλακωμένο + λίγο επιπλέον για τη φόρμα
• 200 γρ. άχνη ζάχαρη
• 150 γρ. αμύγδαλα λευκά
• 100 γρ. φουντούκια
• 250 γρ. αποξηραμένα φρούτα ανάμεικτα (χουρμάδες απύρηνους, δαμάσκηνα, βερίκοκα, κράνμπερις…)
• 100 γρ. λικέρ amaretto
• 40 γρ. χλιαρό νερό
• 6 μεγάλα αυγά
• 180 γρ. σοκολάτα 70% κακάο
• 250 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις + λίγο επιπλέον για τη φόρμα
• 1 ½ κ. γλυκού μπέικιν πάουντερ

για το γλάσο σοκολάτας

• 200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα
• 100 γρ. βούτυρο
• 1 κ. σούπας μέλι

Εκτέλεση:

1. Σε ένα μπολ βάζουμε τα αποξηραμένα φρούτα με το λικέρ και το νερό να μουλιάσουν.
2. Αλέθουμε στο μούλτι τα αμύγδαλα και τα φουντούκια μέχρι να γίνουν σκόνη.
3. Λιώνουμε τη σοκολάτα σε μπεν μαρί ή σε φούρνο μικροκυμάτων και την αφήνουμε σε ένα μπολ.
4. Ρίχνουμε στο μπολ του μίξερ την άχνη ζάχαρη, το μαλακωμένο βούτυρο σε κύβους και τους ξηρούς καρπούς που κάναμε σκόνη. Χτυπάμε πολύ καλά με το μίξερ για 4-5 λεπτά περίπου μέχρι να αφρατέψουν και να γίνουν σαν μια λευκή κρέμα.
5. Πολτοποιούμε στο μούλτι τα αποξηραμένα φρούτα μέχρι να γίνουν μικρά κομμάτια (αλλά να μην πολτοποιηθούν εντελώς).
6. Προσθέτουμε στο μπολ του μίξερ ένα-ένα τα αυγά.
7. Προσθέτουμε τα αποξηραμένα φρούτα και το υγρό από το μπολ που είχαν μουλιάσει (λικέρ και νερό) και συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι να αναμειχθούν τα υλικά.
8. Προσθέτουμε τη χλιαρή λιωμένη σοκολάτα και συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι να αναμειχθεί με το μείγμα.
9. Προθέτουμε το αλεύρι κοσκινισμένο με το μπέικιν πάουντερ και ενσωματώνουμε στο μείγμα με απαλές κινήσεις με τη βοήθεια μιας μαρίζ.
10. Βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε ελαφρά ένα ταψί ή μια φόρμα διαμέτρου 26 ή 28 εκ. Ρίχνουμε το μείγμα στη φόρμα και μπήγουμε το φλουρί το οποίο έχουμε τυλίξει σε αλουμινόχαρτο.
11. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 175º C για 50 λεπτά με 1 ώρα. Στα 50 λεπτά ελέγχουμε εάν έχει ψηθεί μπήγοντας ένα μαχαίρι. Εάν βγει καθαρό, χωρίς υπολείμματα ζύμης σημαίνει ότι η βασιλόπιτα είναι έτοιμη.
12. Τη βγάζουμε από το φούρνο και την αφήνουμε να κρυώσει καλά πριν ξεφορμάρουμε.
13. Πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη ή περιχύνουμε με το γλάσο σοκολάτας.

για το γλάσο σοκολάτας:

1. Λιώνουμε τη σοκολάτα με το βούτυρο σε ένα κατσαρολάκι σε χαμηλή φωτιά.
2. Μόλις λιώσουν προσθέτουμε και το μέλι και ανακατεύουμε.
3. Αφήνουμε να κρυώσει ελαφρώς και περιχύνουμε τη βασιλόπιτα.