Democracygirl

พวกมึงมันคือไพร่…

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Mon, 24 May 2010 15:36:00 +0000

หลังเหตุการณ์พฤษภาอำมหิต 19 พฤษภาคม 2553 ดิฉันเหมือนคนบ้าจิตตก นอนไม่ค่อยหลับ เครียด หดหู่ เศร้า ร้องไห้ ไร้ทางออก ดิฉันไม่สามารถอธิบายได้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวในหัวใจออกมาเป็นคำพูดได้หมด แม้กระนั้นความเจ็บปวดของดิฉันย่อมน้อยกว่าญาติพี่น้องของวีรชนคนกล้าทั้งหลาย ย่อมน้อยกว่าคนเสื้อแดงที่อยู่ในสมรภูมิอำมหิตในวันนั้น

ดิฉันได้ถ่ายภาพที่ดิฉันได้ไปร่วมชุมนุมที่ราชประสงค์ก่อนวันที่ 19 เก็บไว้ในกล้องมากมาย คิดไว้ว่าว่างๆจะนำมาลงบล็อก แต่ ณ ตอนนี้ดิฉันได้แต่เปิดดูไปคนเดียว ภาพแห่งความสุข ความใสซื่อ และมิตรไมตรีที่คนเสื้อแดงมีให้กันเมื่อคิดถึงแล้วก็อดน้ำตาไหลอีกไม่ได้ พี่คนนั้น น้องคนนี้ ลุงป้าคู่โน้น ยังสบายดีไหม พวกเขาจะเป็นอย่างไรกันบ้างในตอนนี้ ดิฉันได้แต่ภาวนาให้ทุกคนปลอดภัย

ดิฉันนั่งดูคลิปวีดีโออันแล้วอันเล่า ดูภาพวีรชนคนเสื้อแดงผู้กล้าหาญที่ต้องจบชีวิตลงด้วยความร้าวรานอย่างที่สุด ศพแล้วศพเล่าดิฉันดูได้โดยไม่รู้สึกกลัวทั้งๆที่แต่ก่อนไม่ชอบที่จะดูรูปคนตายเลย ดิฉันคารวะอย่างสูงสุดให้กับทุกศพ ทุกดวงวิญญาณ ขอให้ท่านได้ไปสู่สุคติเกิดชาติหน้าฉันใดขอให้ได้เกิดในแผ่นดินที่มีสิทธิเสรีที่สมบูรณ์ และขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ครอบครัวของพวกท่านด้วยเถิด

ดิฉันไม่สามารถคิดเขียนอะไรได้มากนักในระหว่างนี้ ยอมรับว่าจิตใจยังไม่ปกติ แม้ดิฉันจะหลีกเลี่ยงการดูข่าวจากทีวี แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ทั้งหมด สิ่งที่ได้ยินจากสื่อเหล่านั้นยิ่งบั่นทอน และสร้างกำแพงแห่งความชิงชังให้สูงขึ้นๆ จนดิฉันไม่รู้ว่ามันจะสามารถลดลงกลับมาสู่สภาพเดิมได้อีกหรือไม่

ดิฉันแปลกใจที่สิ่งเดียวในเวลานี้ที่ทำให้ดิฉันคลายทุกข์คลายกังวลลงได้บ้าง กลับเป็นเว็บประชาไทซึ่งดิฉันเคยเมินหนี และ ณ เวลานี้ ดิฉันสัมผัสและเข้าใจได้เป็นอย่างดีถึงความเป็น “ไพร่”

พวกมึงมันคือไพร่จัญไรนัก ความตายจักถาโถมโรมรันหา

ไพร่อย่างมึงควรตายวายชีวา เลิกเรียกหาสิ่งใดให้รำคาญ

หยุดเผยอได้ไหมไพร่สามานย์ พวกจัณฑาลไร้ค่าอย่าเพ้อฝัน

มาทวงสิทธิ์เสรีทุกวี่วัน ต้องฆ่ามันให้ตายไร้ปราณี

- democracygirl -

24 พฤษภาคม 2553

มติแกนนำทำฉันเศร้า : หากใครไม่ท้อจงสู้ต่อไป…

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Tue, 11 May 2010 09:11:00 +0000

หลังจากที่เมื่อคืนนี้ได้ฟังมติของแกนนำที่สนองตอบแผนปรองดองของรัฐบาลแล้ว ทำให้นึกถึงเพลงวันของเรา ของคุณจิ้น กรรมาชน ขึ้นมา ประโยคแรกของเพลงนี้คือ “หากใครไม่ท้อจงสู้ต่อไป…” ที่คิดถึงเพลงนี้เพราะฟังมติของแกนนำคนเสื้อแดงที่สนองตอบแผนปรองดองของรัฐบาลแล้ว ดิฉันรู้สึกใจหาย และท้อใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

การรวมพลังกันครั้งนึ้ของคนเสื้อแดงเป็นการรวมมวลมหาประชาชนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เป็นมวลมหาประชาชนที่มาร่วมกันสู้ด้วยสองมือเปล่า เป็นมวลมหาประชาชนที่มาร่วมกันสู้ด้วยหัวใจอันยิ่งใหญ่ หัวจิตหัวใจของพวกเขาน่ากราบไหว้บูชา ไม่ว่าจะเป็นปืนกล รถถัง อาวุธสงคราม พวกเขาวิ่งเข้าใส่ไม่ถอยหนี พวกเขาไม่เกรงกลัวต่อห่ากระสุนแม้มีเพียงแค่มือเปล่า แต่สิ่งที่พวกเขาจะกลัวนั้นคือกลัวที่จะไม่ได้ในสิ่งที่พวกเขาต้องการ ซึ่งก็คือสิทธิโดยชอบธรรมที่พวกเขาพึงมีพึงได้แต่ถูกยึดเอาไปโดยพวกชาติชั่วขี้ขโมย พวกเขาแค่มาทวงของๆเขาคืน พวกเขาแค่อยากได้อำนาจอธิปไตยของเขาคืน ได้สิทธิได้เสียงของพวกเขาคืน เพื่อให้ประเทศชาติมีประชาธิปไตยอย่างแท้จริงสักที ลูกหลานพวกเขาจะได้ไม่ต้องมาถูกเหยียบจมดินถูกครอบงำด้วยอำนาจอธรรมอีกต่อไป พวกเขาจึงสู้กันยิบตา สูญสิ้นชีวิตได้วีรชนมา 21 ศพ บาดเจ็บอีกเกือบพันคน พวกเขาก็ยังไม่ถอยหนี แต่กลับยิ่งมารวมตัวกันมากขึ้นๆ ทั้งนี้เพราะพวกเขาเชื่อโดยประสาซื่อว่าพลังของมวลมหาประชาชนที่บริสุทธิ์ ที่มาต่อสู้กันโดยสงบ สันติ อหิงสา นั้นจะสามารถชนะอำนาจอธรรมใดๆทั้งปวง เหมือนดังที่แกนนำพร่ำบอกอยู่เสมอๆ

ดิฉันได้เห็นภาพที่มีทั้งผู้หญิง ผู้ชาย คนแก่ คนหนุ่ม เด็กน้อย พระสงฆ์ ระดมกันช่วยสร้างป้อมค่ายของพวกเขาตามมีตามเกิดตามประสาชาวบ้าน มีแค่ไม้ไผ่ ธง ยางรถยนต์เก่าๆ ช่วยกันคิดช่วยกันทำตามภูมิปัญญาชาวบ้าน ดิฉันเห็นแล้วนึกถึงค่ายบางระจัน ดิฉันน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด คนเสื้อแดงเหล่านี้เขาพร้อมที่จะสู้ สู้กันด้วยหัวใจ สู้ทั้งๆที่รู้ว่าสู้ไม่ได้ ป้อมค่ายไม้ไผ่เหล่านี้หรือจะมาสู้กับปืนเอ็ม 16 รถถัง และอาวุธสงครามได้

การต่อสู้ของคนเสื้อแดงครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อคนเสื้อแดงเท่านั้น หากแต่เพื่อประโยชน์ของประเทศชาติ เพื่อประชาชนคนไทยทุกคน ประชาธิปไตยของบ้านเรามืดหม่นเพราะมีเมฆดำปกคลุมมาโดยตลอด คนไทยถูกปกปิดไม่ให้พบเจอประชาธิปไตยที่แท้จริง ให้รู้จักแต่ประชาธิปไตยแบบไทยๆเท่านั้น การต่อสู้ของคนเสื้อแดงในวันนี้จึงเป็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่จริงๆ เมื่อวันที่บ้านเมืองเราสดใสปราศจากเมฆหมอกปกคลุม คนที่เคยก่นด่าคนเสื้อแดงกันเอาไว้ก็จะเข้าใจ และจะต้องรู้สึกขอบคุณคนเสื้อแดงที่พวกเขาได้ออกมาสู้

ดิฉันเองสู้มาตั้งแต่ 19 กันยายน 2549 ไปร่วมเดินขบวนแดงไม่รับแจกใบปลิวรณรงค์ไม่รับร่าง รธน. ไปร่วมชุมนุมที่สนามหลวงตั้งแต่ยังเป็น นปก. ที่ราชประสงค์ดิฉันก็ไปร่วมชุมนุมในทุกครั้งที่มีโอกาสไปได้ แต่ดิฉันเองสู้ไม่ได้เลยกับพี่น้องเสื้อแดงต่างจังหวัดที่หลั่งไหลกันเข้ามาปักหลักต่อสู้ต่อเนื่องนั่งตากแดดร้อนเปรี้ยง นอนกันกลางถนน กินกันเท่าที่มี เมื่อยามที่มีข่าวไม่ดีก็หลั่งไหลมาช่วยสมทบกันอีก ด้วยว่าเป็นห่วงคนที่ปักหลักอยู่ ดิฉันซึ้งในน้ำใจของพี่น้องเสื้อแดงต่างจังหวัดมากๆค่ะ ดิฉันเองเสียน้ำตาก็หลายครั้ง ท้อก็หลายหน แต่การรวมตัวครั้งนี้ตั้งแต่ 12 มีนาคม ดิฉันดีใจที่เห็นมวลมหาประชาชนคนเสื้อแดงออกมาสู้กันอย่างมากมายมหาศาล ดิฉันปลาบปลื้มประหนึ่งว่าเราชนะแน่แล้ว คราวนี้ประชาชนจะไม่แพ้อีกแล้ว

แต่แล้วมติของแกนนำเมื่อคืนนี้กลับทำให้ดิฉันรู้สึกเหนื่อยกับการต่อสู้ในครั้งนี้เสียเหลือเกิน เหนื่อยไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ ดิฉันไม่อยากคิดเลยว่าพ่อแม่พี่น้องคนเสื้อแดงต่างจังหวัดที่มาร่วมใจกันชุมนุมอยู่นั้นจะรู้สึกอย่างไรพวกเขาจะเหนื่อยใจกันแค่ไหน หรือว่าพวกเขาจะเห็นด้วยหรือไม่กันอย่างไร

แกนนำ นปช. ที่รัก คุณคิดว่ามวลชนคนเสื้อแดงเหล่านี้ที่เค้าออกมากันมากมายมหาศาลขนาดนี้ ด้วยหัวจิตหัวใจที่เข้มแข็งเยี่ยงนี้ คุณคิดว่าพวกเขามากันเพื่อสิ่งใด พวกเขามากันเพื่อรอให้นายสุเทพเข้ามอบตัว แล้วก็กลับบ้านกันใช่ไหม แถมยังกลับบ้านพร้อมด้วยปลอกคอที่ผูกกับระเบิด พรก.สถานการณ์ฉุกเฉินฯ ติดเอาไว้อีกด้วย กลับไปโดยไม่รู้ว่าจะโดนปิด people channel อีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ตามข้อกล่าวหาทุเรศๆของรัฐบาล กลับไปโดยไม่รู้ว่าแกนนำเล็กๆต่างจังหวัดที่พาคนมาจะต้องเจอกับอะไรกันบ้าง พรก.ฯ ครอบหัวกระบาลอยู่อย่างนี้ มันจะทำอะไรก็ได้ แล้วถ้ารัฐบาลบิดพลิ้วตุกติก พวกเราจะมารวมตัวกันอีกคิดเหรอว่าพวกมันจะให้พวกเรามารวมกันได้ยิ่งใหญ่แบบนี้ได้อีก

เหล่านี้มันสาสมแล้วใช่ไหมกับที่พวกเขามวลชนคนเสื้อแดงได้ทุ่มเทให้ทั้งายทั้งใจกันแบบยอมตายถวายชีวิต นี่คือสิ่งที่พวกเขาควรได้รับอย่างนั้นหรือ?

ดิฉันได้แต่ครวญเพลงวันของเราไว้ข้างในใจซ้ำไปซ้ำมาๆๆๆ

หากใคร ไม่ท้อ จงสู้ต่อไป
ยืดอก ภูมิใจ ไม่ก้มหัว
ไม่ยอม พ่ายแพ้
เพราะเรา ไม่กลัว
ปราบคนชั่วด้วยมือพวกเรา
คลื่นคน บน ถนน
ทอดยาวสุดตา
กู่ร้องก้องฟ้า จะปลุกเร้า
ฝากความ ห่วงใย
ทักทายเพื่อนเก่า
รอถึงวันของเรา อีกครั้ง
ตื่นเถิด ขึ้นมา ระดมคน
ร่วมฝัน เพื่อสร้างสรร
วันที่เป็นของเรา

รัฐบาลอย่ามามาร์ค(ตอแหล) เสื้อแดงเขาชุมนุมกันอย่างสงบ สันติ เป็นการชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตยที่น่ารักที่สุดในโลก!

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Sun, 04 Apr 2010 19:27:00 +0000

ไม่ได้ update บล็อกนานเลย มัวแต่ทำมาหากิน แต่ยังไงๆหัวใจก็ยังสีแดงรักในประชาธิปไตยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ช่วงนี้การเมืองเข้มข้นมาก democracygirl ก็คงไม่สามารถอยู่เฉย เมื่อวานนี้ 3 เมษายน 2553 เสื้อแดงนัดรวมพลกันครั้งใหญ่โดยที่ก่อนหน้านั้นไม่มีข่าวใดเล็ดลอดออกมาเลยว่าพวกเราจะยกขบวนไปที่ไหนกัน รัฐบาล ตำรวจ ทหาร พากันไปล้อมกรอบป้องกันสถานที่ราชการ และสถานที่สำคัญต่างๆแต่แกนนำคนเสื้อแดงเหนือชั้นกว่ามากนำพลไปชุมนุมกัน ณ แยกราชประสงค์ ถนนราชดำริ กว่าพวกรัฐบาลหน่อมแน้มจะทันรู้ตัว ชาวเสื้อแดงหัวใจประชาธิปไตยก็ไปรวมตัวกันอย่างหนาแน่นเต็มแยกราชประสงค์เสียแล้ว สะใจสุดๆไปเลย เหอๆ (ด้านล่างมีรูปให้ดูด้วยนะจ๊ะ ^_^)

ดิฉันดูเคเบิ้ลอยู่บ้านเพื่อรอทราบฐานที่มั่น เมื่อทราบแล้วหลังจากเสร็จภารกิจส่วนตัวต่างๆแล้วจึงมุ่งหน้าออกจากบ้านตรงไปยังแยกราชประสงค์ด้วยหัวใจอันปลื้มปิติที่จะได้ออกไปแสดงพลัง ได้ออกไปพบปะพี่น้องที่มีหัวใจรักในประชาธิปไตยเหมือนๆกัน วันนี้พี่น้องชาวเสื้อแดงหัวใจประชาธิปไตยได้รวมตัวกันอย่างยิ่งใหญ่มากเพื่อแสดงพลังให้รัฐบาลหน้าโง่นี้รู้ว่าพวกเราไม่สามารถทนกับรัฐบาลอันไม่ชอบธรรมรัฐบาลนี้ได้อีกต่อไป ขอให้นายอภิสิทธิ์เลิกหน้าด้าน ยุบสภาแล้วคืนอำนาจที่ปล้นมากลับคืนให้แก่ประชาชนเสียเถิด

ดิฉันขึ้นรถไฟฟ้าเพื่อไปลงที่สถานีสยาม บนรถไฟฟ้าก็เจอครอบครัวคนเสื้อแดงจูงมือกันมาพ่อ แม่ และลูกสาวตัวน้อยๆ น่ารักมาก เห็นแล้วน่าชื่นใจจริงๆ ลงรถที่สถานีสยามมองลงไปด้านล่างเห็นพี่น้องพวกเรามากมายเดินมุ่งหน้าไปยังแยกราชประสงค์ พี่น้องเสื้อแดงอยู่กันอย่างหนาแน่นตั้งแต่ก่อนถึงจุดชุมนุม เมื่อไปถึงแยกราชประสงค์ ดิฉันอดอมยิ้มไม่ได้ที่บริเวณโดยรอบของห้างสุดหรูที่ดิฉันเคยมาเดินกรีดกราย ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยผู้ชุมนุมเสื้อแดง ผู้ชุมนุมที่มีหัวใจเดียวกันรักในประชาธิปไตยได้มารวมตัวกัน ณ ใจกลางเมืองใหญ่ ผู้ชุมนุมชาวรากหญ้าบางคนไม่เคยแม้แต่จะขึ้นไปเดินบนห้างหรูๆแถวนี้เลยด้วยซ้ำ แต่วันนี้พวกเค้าได้มานั่งมาเดินมานอนมารวมพลังกันที่นี่แล้ว ดิฉันชอบใจเสียจริงๆ ดิฉันเดินไปทั่วๆและถ่ายรูปไปเรื่อยๆ พบเจอพี่น้องที่มีแต่รอยยิ้ม และน้ำใจให้แก่กัน รู้สึกเหมือนพวกเราเป็นญาติพี่น้อง เป็นเพื่อนฝูงกันมานานทั้งๆที่ไม่เคยพบเจอกันมาก่อน

ดิฉันอยู่ร่วมชุมนุมจนดึกมากแล้ว ที่บ้านจึงส่ง sms มาบอกให้กลับได้แล้ว ดิฉันยังไม่อยากกลับแต่ต้องกลับเพราะดิฉันพาน้องคนเล็กมาด้วยพ่อแม่เค้าเป็นห่วง ซึ่งจริงๆแล้วเราทั้งสองคนยังไม่อยากกลับเลยเพราะมันไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วงเลย ทุกๆคนมีแต่ความเป็นมิตร ชุมนุมกันอย่างสงบ และสันติอย่างแท้จริง มีแต่รอยยิ้มและน้ำใจให้กัน ไม่มีความรุนแรงใดๆสักนิด ดิฉันพูดได้เลยว่าเป็นการชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตยที่น่ารักมากที่สุดในโลก! ดิฉันจำใจต้องบอกให้น้องกลับเอาไว้วันหลังน้องไม่ได้มาด้วยจะอยู่จนเช้าซะเลยดีมั้ย อิอิ

ดิฉันกลับบ้านมาด้วยความสุขที่เห็นพลังอันยิ่งใหญ่ของพวกเราชาวเสื้อแดง กลับมาบ้านรีบเปิดทีวี และแล้วความสุขเมื่อกี้ก็ถูกกร่อนลงไปเล็กน้อย เพราะ ศอ.รส. และไอ้หมากระเป๋าได้ออกมาเห่าผ่านทีวีหาว่าการชุมนุมที่ราชประสงค์ในวันนี้ไม่ใช่การชุมนุมโดยสงบ ฟังแล้วอยากจะกรี๊ดขึ้นมาทันที ดิฉันเพิ่งกลับมาด้วยรอยยิ้ม และความสุข จากการชุมนุมครั้งนี้ พวกเราชุมนุมกันอย่างสงบ สันติ มีแต่รอยยิ้มและน้ำใจให้กัน แล้วมันมาเห่าออกทีวีแบบนี้ทำให้ชาวบ้านที่รับข่าวสารด้านเดียวเข้าใจพวกเราผิดอีกแล้ว บิดเบือน และตอแหลสิ้นดี!

อยากจะโพสรูปให้ดูตั้งแต่กลับถึงบ้านแล้ว แต่เหนื่อยเลยเก็บไว้ก่อน ได้ข่าวว่าวันจันทร์พวกมันจะไปขอหมายศาลแล้วมาสลายการชุมนุมของพวกเรา เอ้า..ก็รอดูอยู่ละกันว่าจะมีอาการสองมาตรฐานอะไรเกิดขึ้นในบ้านเมืองนี้อีกหรือไม่ บอกตรงๆจากใจนักกฎหมายคนหนึ่งว่า ไม่คาดหวังกับกระบวนการตุลาการไทยในปัจจุบันนี้อีกแล้ว เพราะเสื่อมเหลือทน!

มาดูรูปกันเลยแล้วกันค่ะ ใครช่วยบอกหน่อยสิมันไม่ใช่การชุมนุมโดยสงบตรงไหน อย่ามามาร์คอย่ามาสตรอเบอร์แหลกันนักเลย น่าเกลียดที่สุด! กล้องไม่ค่อยดีนะคะถ่ายออกมาไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ พอดีกล้องตัวโปรดเสียเลยต้องเอากล้องตัวเก่าออกไปบันทึกภาพความประทับใจนี้เอาไว้แทน รูปเยอะอาจจะโหลดนานหน่อยนะคะ

รถของพี่น้องเสื้อแดงจอดยาวกันมาถึงสยาม ตรงนี้เสียงจากเวทีดังมาไม่ถึงนะคะ ได้ยินแค่แว่วๆ

เดินจากสยามฯไปราชประสงค์ผ่านสยามพารากอน ถ่ายรูปคุณ Police สักหน่อย ไม่ต้องกลัวนะคะคุณ Police พวกเราเสื้อแดงไม่ได้เถื่อนเหมือนพวกกากเหลืองค่ะ พวกเราสุภาพมีระเบียบวินัยและผู้ดีกว่าเยอะค่ะ โฮะๆๆ

ลานเซ็นทรัลเวิร์ล สีแดงพรึ่บ…

มี Gucci Dior Louis เป็นฉากให้พี่น้องเสื้อแดงสวยงามจริงๆ ชอบๆๆ ^_^ พี่น้องเราเยอะมากๆค่ะ

คนเสื้อแดงมีแต่รอยยิ้ม มีแต่ความเป็นมิตร และน้ำใจให้แก่กัน

ใครไม่รู้มั่วนิ่มบอกมากันแค่ 7000 เหอๆๆ นี่ขนาดใช้กล้องกิ๊กก๊อกถ่ายนะคะเนี่ย ถ้ามีเลนส์ wide นี่จะถ่ายให้เห็นเลยพวกเรามารวมกันเยอะมากๆ

ฝรั่งแดง อิอิ ^_^

ตีนตบสยบมาร… ฮาๆๆๆ ตบมันเข้าไปพี่น้องงงงง…. ^_^

เดินเข้ามาใกล้เวทีแล้ว แต่เข้าได้แค่นี้ค่ะ พี่น้องเราเยอะจริงๆค่ะ

กลุ่มแพทย์อาสา Farred มาช่วยแจกข้าว แจกน้ำ แล้วก็แจกอะไรไม่รู้เป็นก้อนๆกลมๆสีขาวๆอ่า..มองไม่ชัด แหะๆ สงสัยแอมโมเนียรึเปล่าไม่รู้นะคะ แต่วันแรกการจัดระบบสาธารณูปโภคต่างๆ ยังคงกระท่อนกระแท่นไม่ทั่วถึงเค่ะ ขนาดดิฉันเข้ามาอยู่ใกล้เวทีขนาดนี้แล้วของยังมาไม่ถึงเลยค่ะ ดิฉันไม่หิวไม่อะไรเลยเพราะทานข้าวมาเต็มอิ่มแล้ว แต่เห็นพี่น้องหลายคนหิวค่ะเค้ากวักมือเรียกแล้วแต่คนแจกไม่เห็น ดิฉันสงสารเค้าจัง เพราะดูแล้วก็คนรากหญ้าหาเช้ากินค่ำสตางค์คงมีไม่เยอะ ดิฉันเป็นคนกรุงแต่ไม่เคยนึกรังเกียจคนรากหญ้าเลยสักนิด ดิฉันก็ยังช่วยเค้ากวักมือเรียกเลยค่ะ สุดท้ายได้ข้าวเหนียวหมูมาสามห่อดิฉันกับน้องส่งให้คนอื่นหมดเพราะรู้ว่าพวกเค้าหิวกัน แต่มีแค่นี้ก็แบ่งกันได้แค่นี้ละค่ะ แต่พี่น้องเราน่ารักกันมากไม่มีโวยวาย ไม่มีบ่น ไม่มีตำหนิอะไรเลย น่ารักมากๆ คงเพราะเราหัวใจเดียวกัน เข้าใจกันและกันได้ดี

เลือดนักสู้ประชาธิปไตย สู้มันเข้าไปพี่น้องเอ๋ยยย… ชัยชนะอยู่แค่เอื้อมแล้ว!

คนเสื้อแดงรักประชาธิปไตยมีทั้ง ผู้เฒ่าผู้แก่ คนหนุ่มคนสาว เด็กน้อยมากันหมด สู้ๆๆๆ

ชลบุรีก็มา….น่ารักมากๆ มีแดนซ์ประชาธิปไตยด้วย ^_^

นปช.บางเขนบอกว่าอีมาร์คเมื่อไหร่จะยุบสภาเสียที… หน้าด้านจริงนะเมิง หุหุ

ดิฉันเองได้ไปเห็นพลังของพี่น้องแล้วชื่นใจจริงๆค่ะ อีกทั้งน้ำจิตน้ำใจที่มีให้กัน หัวใจอันกล้าแกร่งที่มีอยู่ในทุกผู้ทุกคน ดิฉันเชื่อว่าอีกไม่ช้าไม่นาน พวกเราจะต้องได้รับชัยชนะอย่างแน่นอนค่ะ

MV มีแต่คิดถึง (ทักษิณ)

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Thu, 27 Nov 2008 10:32:00 +0000

เห็นเหตุการณ์บ้านเมืองตั้งแต่ คณะคนมันชั่วทำรัฐประหาร จนมาถึงทุกวันนี้ ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นเร้ยยยยย.... บ้านเมืองย่ำแย่ลงทุกวันๆ

เมื่อวานได้คุยกับเพื่อนต่างชาติคนนึงแล้วสะท้อนใจมาก เราถามเค้าว่า you รู้จักประเทศ I มั้ย Thailand น่ะ Thailand เค้าตอบมาว่า โอ้....ประเทศ you น่ะเหรอ I เคยได้ยินมาว่าเป็นประเทศที่น่าไปเที่ยวมากๆเลย I เคยได้ดูสารคดี และอ่านหนังสือท่องเที่ยวเกี่ยวกับประเทศ you แล้ว so beautiful มาก เพื่อน I บอกว่าคนไทยน่ารักมากๆด้วย I อยากไปเที่ยวประเทศ you มาก

แต่...... แต่ตอนนี้ประเทศ you ไม่ปกตินี่นา ข่าวในประเทศ I บอกว่าประเทศ you กำลังมีปัญหามากมาย ไม่สงบสุข ตอนนี้จึงไม่น่าไปประเทศ you เป็นอย่างยิ่ง..... T_T

ไอ้แสดดดดเอ๊ย.... สุนัขตัวไหนมาทำประเทศช้านนนน ให้เป็นแบบนี้วะเนี่ย

มานั่งนึกย้อนไปถึงวันชื่นคืนสุข สมัยนายกทักษิณยังเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศเราอยู่ มันช่างเป็นคืนวันที่หวานชื่นเสียนี่กระไร เศรษฐกิจเอย การท่องเที่ยวเอย สังคมเอย เทคโนโลยีเอย การศึกษาเอย ฯลฯ พัฒนาขึ้นทั้งนั้น ต่างชาตินานาอารยะประเทศต่างชื่นชม และจับตามองว่า Thailand จะผงาดขึ้นมาเป็นผู้นำในแถบ south east asia เพราะ Thailand ตอนนั้นมีผู้นำที่มีความสามารถมาก และเป็นที่ยอมรับจากต่างชาติ คนไทยได้เดินยืดอก ชูคอ ตัวใหญ่ขึ้นในสังคมโลก ช่างน่าชื่นใจเสียนี่กระไร

แล้วดูตอนนี้สิ... เมื่อวานนี้ฉันต้องรีบปิดบทสนทนากับเพื่อนต่างชาติคนนั้น เพราะยางอายเกิดขึ้นหน้า ไม่รู้จะตอบ จะบอก จะพูดอะไรต่อไปดี กลัวเค้าจะถามอะไรๆออกมาอีก แล้วเราจะสะอึกตอบไม่ถูก เพราะหวนนึกไปถึงคำสัมภาษณ์ของทูตอังกฤษคนก่อน ภายหลังจากเกิด 19 ก.ย. ที่บอกว่าประชาชนที่นี่ไม่เหมือนประชาชนประเทศอื่น เพราะประเทศอื่นเค้าไม่นิยมการแก้ปัญหาแบบนี้ ท่านพูดมาประมาณแบบนี้อ่ะนะ แต่ท่านพูดดีนะ เราคิดว่าจริงๆท่านคงอยากที่จะพูดมากกว่านี้นะ แต่คงพูดได้แค่นั้น

เรารู้สึกว่าคนไทยตอนนี้มันดูควายๆ... - -" ในสายตาต่างชาติยังไงก็ไม่รู้ ซึ่งก็ต้องยอมรับอ่ะนะว่าพวกควายๆที่ไปกินหญ้าแถวทำเนียบเนี่ยมันก็มีจริง แต่คนไทยพวกที่ไม่ควายไม่ได้ไปกินหญ้าแถวทำเนียบก็มีเน้อ... แต่ต่างชาติเค้าไม่มามองแยกทีละคนหรอก ตอนนี้เค้าก็มองเอาเป็นภาพรวม ข่าวที่ออกไปไม่น่าชื่นชมหรอกคุณเอ๊ยยย... กะรูเลยซวยไปด้วยเร้ยยยยย....แม่งเอ๊ย..... ไอ้พวกเวร อัณฑะมารรรรรร

ว่าแล้วก็ "คิดถึงนายกทักษิณ" เสียจริงๆ จนต้องสละเวลาอันน้อยนิดมาทำ mv อันนี้ขึ้นมาแทนความคิดถึง หุหุ ใครเน็ตช้าก็ทนๆรอโหลดหน่อยนะ 4mb แน่ะ ทำไม่ค่อยเป็นอ้ะ แต่ใจรัก... อิอิ

Changing

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Fri, 21 Nov 2008 13:20:00 +0000

ไม่ได้อัพบล็อกมานานมากมาย มีหลายสิ่งหลายอย่างที่อยากพูดอยากคุยกับเพื่อนๆพี่ๆ แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เนื่องด้วยปัญหาในชีวิตตอนนี้มีมากมายที่จะต้องจัดการ แต่บางสิ่งมันก็เกินกว่ากำลังที่เราจะจัดการได้ บางทีเลยต้องทำใจปลงๆ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ชีวิตคนเรามันก็เท่านี้ ตายไปก็เหลือแค่เศษฝุ่น

วันเวลาเปลี่ยน หลายคนเปลี่ยน หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยน hi5 ยังเปลี่ยนเลยมีโฆษณาอะไรไม่รู้มาแปะที่ hi5ช้านนน... T_T เซ็งแสดดด..ไม่สวยเลย เลิกทำดีกว่ามาทำ blogger นี้แทน เดี๋ยวเอาโฆษณาตัวเองมาใส่จะได้ๆสตางค์ด้วยดีมะ เหอๆ ที่เคือง hi5 น่ะ เพราะเอาโฆษณามาแปะแต่ไม่เห็นแบ่งตังค์ให้บ้างเลย 5555

เวลาเปลี่ยน....ใจคนเปลี่ยน...ช่างกระไรใจหนอใจคน (ฮัม..เพลงซะบอกอายุเลยว่ารุ้นป้าแล้ว 5555)

ใจคนนี่ยากแท้หยั่งถึงจริงๆ แม้แต่ใจเราเองบางทีเรายังไม่เข้าใจมันเลย เคยเป็นกันบ้างไหมคะ???

วันเวลาที่ล่วงเลยไปพร้อมกับวัยที่แก่ลงๆ (แต่หน้ายังเด็ก...แหวะ)
บางครั้งเราก็เพิ่งมารู้ว่าสิ่งที่เราเชื่อมาเนิ่นนานอาจจะไม่ถูกต้องเสมอไป แต่ก็ดีใจที่ยังได้รู้

วันเวลาเปลี่ยนแต่ม็อบพันธมารยังคงอยู่ นี่มันก่อม็อบกันมากี่ปีแล้ว wa เนี่ย นานจัดจนจะลืมแระ - -"

วันเปลี่ยนเวลาเปลี่ยน ม็อบพันธมาร คนที่ตายในม็อบพันธมาร ถูกสรรเสริญว่าเป็นคนดี ทำเพื่อสถาบัน

อ้าว...อารายยยยกันว้า.... แล้วช้านนนนล่ะ ช้านนนเกลียดพันธมารยิ่งกว่าสิ่งโสโครกใดๆในโลกนี้ แต่ตลอดชีวิตที่ล่วงเลยผ่านมาหลายสิบปีดีดัก (ดักอะไร?) ฉันรัก เคารพ และเทิดทูนสถาบันมาโดยตลอด

นี่ฉันเริ่มสับสนแล้วสิ...แล้วใครมาเลือกข้างให้ฉันเนี่ย ได้โปรดอย่าผลักไส ฉันให้ไกลเลย อยากขอ....(ทำลูกคอแบบทาทา)

จากงานศพอันเจ็บปวดรวดร้าวลึกมาที่กลางใจของฉัน มีแสงแปล๊บๆแว้บเข้ามา ฉันหวั่นไหวดั่งสาวแรกรุ่น - -" แต่ฉันก็ยังหวังว่าอีกหนึ่งในดวงหฤทัยดวงนั้น จะยังคงเป็นหนึ่งในดวงหฤทัยของฉันตลอดไป เพราะมิฉะนั้นแล้ว หัวใจฉันคงสลาย.....

วันนี้วันสุนทรภู่ กับการเมืองบ้านเราที่น่าเบื่อสุดๆ

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Wed, 25 Jun 2008 18:56:00 +0000

26 มิถุนายน วันนี้เป็นวันสุนทรภู่ สุนทรภู่หรือพระสุนทรโวหาร เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ.2439 ฉันก็เกิดเดือนเดียวกับท่านนี่ละ เลยทำให้ชอบพวกกวี คำกลอน อะไรแบบนี้เหมือนกัน ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันรึเปล่านะ ฉันก็มั่วๆไป อิอิ.... วันนี้เลยมาเขียนอะไรๆ เกี่ยวกับกลอนๆบ้างดีกว่า

ก็ตอนนี้มันเบื่อๆ การเมืองมากมายอ่ะนะ ได้แต่ทำใจ เราก็แค่ประชาชนตัวน้อยๆคนนึง จะร้องแรกแหกกระเชอไปก็ไม่รู้จะมีใครได้ยินบ้าง ได้แต่สงสารประเทศชาติบ้านเมือง และคนไทยอย่างเราๆ ที่โดนกระทำย่ำยีจากคนใจบาปไม่รักชาติ ไม่รักแผ่นดิน ไม่รู้อีกสักกี่ปีกี่ชาติประเทศเราจะได้พัฒนาไปเท่าเทียมกับนานาอารยะประเทศสักที ขืนยังมีคนแบบไอ่พวกพันธมารเยอะๆ ประเทศชาติไปไม่ถึงไหนแน่ คิดถึงนายกทักษิณจริงๆ

พูดถึงนายกทักษิณ ว่าแล้วก็คิดถึงบทกลอนบทหนึ่ง ที่มีคนแต่งให้อาจารย์ปรีดี......ประโยคลงท้ายกลอนบทนั้นคือ "....แต่คนดีประเทศไทยไม่ต้องการ....."

ตอนเรียน มธ. ตามโต๊ะกลุ่มคณะต่างๆ จะทำสมุดจดเลคเชอร์ขาย หาเงินเข้ากลุ่มเพื่อไว้ใช้ทำกิจกรรม ปกสมุดจะเป็นรูปโดมแบบต่างๆบ้าง เขียนชื่อมหาวิทยาลัยบ้าง สวยๆทั้งนั้น และบางเล่มก็จะพิมพ์บทกลอนต่างๆไว้ที่ปกหลังหรือไม่ก็ปกใน จะเป็นบทกลอนที่มีความหมายดีๆทั้งนั้น ฉันจะชอบซื้อมากๆ เพราะหาซื้อที่ไหนไม่ได้ ไม่เหมือนใคร พวกพี่ๆนักศึกษาเค้าจะออกแบบกันเอง ตอนฉันเปลี่ยนจากเฟรชชี่มาอยู่ปีสองกลุ่มของฉันก็ได้ทำสมุดขายด้วยเหมือนกัน ตอนนี้ก็ยังมีสมุดที่เคยใช้เก็บไว้อยู่หลายเล่ม มีบทกลอนหลายบทที่ชอบ แต่บางบทกลอนก็ไม่เข้าใจ อย่างกลอนบทที่กล่าวถึงอาจารย์ปรีดีบทนี้ตอนเข้าไปเฟรชชี่ใหม่ๆก็ไม่เข้าใจ แต่สัมผัสได้ถึงความรู้สึกสะเทือนใจอย่างแรงต่อความรู้สึกของผู้แต่ง และฉันก็จำกลอนบทนี้ได้มาโดยตลอดโดยไม่ต้องไปบันทึกไว้ที่ไหน ไม่รู้ทำไม บทกลอนนี้ก็คือ

"พ่อสร้างชาติด้วยสมองและสองแขน
พ่อสร้างแคว้นธรรมศาสตร์ประกาศศรี
พ่อของข้านามระบือชื่อปรีดี
แต่คนดีประเทศไทยไม่ต้องการ"

แล้วก็ยังมีอีกหลายๆบท หลายโคลง ที่ชอบ และจดจำได้มาจนถึงทุกวันนี้เอาไว้เดี๋ยวจะทยอยเขียนลงเก็บไว้บ้างดีกว่า เผื่อเด็ก มธ. รุ่นหลังๆ ที่ไม่เคยได้รู้ ได้เห็น หรือได้ยิน จะมาอ่านเจอบ้าง เห็นเด็ก มธ. สมัยนี้แล้วเศร้าค่ะ ฤาที่แห่งนี้จะไม่หล่อหลอมความรักชาติ รักประชาชน ให้แก่นักศึกษาแล้วหนอ.....

มาพูดเรื่องสุนทรภู่กันบ้างค่ะ เชื่อว่าเกือบทุกคนน่าจะต้องรู้จักผลงานของสุนทรภู่ นะคะ อย่างน้อยๆก็น่าจะรู้จักเรื่อง พระอภัยมณี หรือไม่ก็เรื่องขุนช้างขุนแผนกันบ้างละ ก็ออกจะดังนี่นา ยังมีคนเอามาทำเป็นละครด้วย จำได้ว่าตอนเด็กๆยังได้ดูเลย ที่สำคัญตอนฉันเรียนชั้นมัธยมปลาย ทั้งสองเรื่องนี้ถูกบรรจุอยู่ในบทเรียนภาษาไทยด้วย ไม่รู้ปัจจุบันนี้ยังมีอยู่หรือเปล่านะ

ท่านสุนทรภู่เป็นกวีเอกของไทย และท่านยังได้รับเกียรติจาก องค์การศึกษาวิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO) ยกย่องให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก ผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม หรือนัยหนึ่งคือเป็น กวีเอกของโลก เมื่อปีพ.ศ. ๒๕๒๙ ด้วย

ขอยกบทกลอนของท่านสุนทรภู่ มาลงไว้ ณ ที่นี้ เพื่อเป็นการ เชิดชูเกียรติให้แก่ท่าน
ที่ฉันชอบและเป็นที่ติดหูคนทั่วไปคงจะเป็นบทหนึ่งในเรื่องพระอภัยมณี ตอนที่สุดสาครโดนชีเปลือยใช้อุบายหลอกเพื่อจะแย่งชิงไม้เท้าวิเศษ และม้านิลมังกร จนสุดสาครโดนชีเปลือยผลักตกเหว สุดสาครร้องไห้เสียใจที่ไปหลงเชื่อชีเปลือย คิดว่าตนจะต้องตายอยู่ในเหว ไม่ได้กลับไปพบพ่อแม่ และพระฤาษีอีกแล้ว แต่แล้วพระฤาษีก็ได้มาช่วยสุดสาคร พร้อมทั้งได้สอนสุดสาครไว้ดังนี้

"บัดเดี๋ยวดังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว สะดุ้งแล้วเหลียวแลชะแง้หา
เห็นโยคีขี่รุ้งพุ่งออกมา ประคองพาขึ้นไปจนบนบรรพต
แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถาน บิดามารดารักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา
แม้ใครรักรักมั่งชังชังตอบ ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา
รู้สิ่งไรไม่สู้รู้วิชา รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี
จงสู้ตามไปเอาไม้เท้าเถิด จะประเสริฐสมรักเป็นศักดิ์ศรี
พอเสร็จคำสำแดงแจ้งคดี รูปโยคีหายวับไปกับตา"

บทกลอนบทนี้ท่านสุนทรภู่แต่งไว้ได้โดนใจมาก และยังใช้ได้กับทุกยุคทุกสมัย สมกับที่เป็นยอดกวีเอกแห่งสยามและกวีเอกของโลกจริงๆ

ถ้าน้องอุ๊งอิ๊งท่องกลอนตอนนี้เล่นๆ ให้คุณพ่อฟังบ่อยๆ อาจจะไม่มีวันนี้ของพวกพันธมารก็ได้จริงมะ หุหุ....

โดน pantip ด่าว่าไร้สามัญสำนึกอ้ะ 55555

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Fri, 20 Jun 2008 19:14:00 +0000

ดูข่าวค่ำช่องเจ็ดจบ กำลังยัวะๆกับข่าวไอ้พวกพันธมารผลาญแผ่นดิน แล้วลืมปิดทีวี ต่อมาได้ยินเสียงแว่วๆ จำได้ว่าเสียงนรกของไอ่หนก นั่นเอง แล้วก็มีไอ่หว่อง ไอ่นุ (ขอเรียกอย่างนี้นะคะอย่าหาว่าหยาบเลย เพราะนี่ยังน้อยไปกับสื่อที่ทำตัวไม่เป็นกลางเยี่ยงนี้)

เริ่มรายการมาก็นรกแตกเลยค่ะเหมือนผีเปรตสามตัวกำลังโหยหอน น่าเวทนา ดิฉันฟังแล้วจี๊ดดดดมากกกก...อยากจะหาอะไรเขวี้ยงทีวีเลยทีเดียวเชียว แต่ว่ายังเสียดายทีวีอยู่ค่ะ แหะๆๆๆ

ดังนั้นต้องหาที่ระบายค่ะ วิ่งลงไปข้างล่างบ่นๆๆๆให้แม่ฟังแม่ก็ช่วยกันผสมโรงนิดนึง ยังๆๆ ยังไม่พอค่ะ ไปเข้าพันทิปราชดำเนินหน่อยซิ ดิฉันไปทำอะไรคะ ไปให้พันทิพด่าไงคะ ฮา...

ดังรูปที่แนบมานี้ค่ะ 55555555

เกิดมาก็เพิ่งจะเคยโดนด่าว่าไร้สามัญสำนึกนี่ละค่ะคู้นนนนน...

จริงๆน่าจะเอาไปด่าไอ่พิธีกรสามตัวนั่นมากกว่านะ เพราะไร้สามัญสำนึกกันเจรงๆๆ ไม่รู้ช่องเจ็ดปล่อยรายการแบบนี้ไว้ได้ยังไง ไหนบอกว่าช่องเจ็ดสีทีวีเพื่อ"คุณ"ไงคะ คุณนี่ไม่ได้หมายถึงประชาชนหรอกเหรอคะ แต่โดนพันทิปด่าแล้วก็หายอัดอั้นตันอุราดีนะคะ 555555

ลองทายดูสิคะว่า "คำหยาบที่ถูกนำมาใช้อย่างไร้สามัญสำนึก" ที่พันทิปว่าดิฉันนั้นคือคำว่าอะไรเอ่ย???? อิอิ

ฉันชอบระบอบทักษิณ

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Sun, 15 Jun 2008 19:05:00 +0000

เมื่อหลายวันก่อนฉันเดินไปหลังบ้าน ได้ยินเสียงอะไรแว่วๆลอยมา มันคือเสียงไอ้ตูดทีวีนั่นเอง บ้านที่อยู่ติดกันทางด้านหลังบ้านของฉันเป็นคนเปิด ฉันได้ยินมันแว่วๆมาแบบนี้อยู่หลายๆครั้ง ทุกครั้งที่ได้ยินก็เศร้าสลดใจที่คนแถวๆบ้านฟังไอ้ตูดทีวีนี่ ที่สำคัญเปิดซะดังยังกับว่าจะเผื่อแผ่ให้คนบ้านใกล้เรือนเคียงโดนล้างสมองเหมือนตัวเองไปซะอย่างนั้น นอกจากบ้านหลังนี้แล้วอาแปะร้านขายของโชว์ห่วยใกล้ๆบ้านก็ชอบเปิดไอ้ตูดทีวีนี่ในร้าน เดินเข้าไปก็ได้ยินเลย ปัจจุบันฉันไม่ได้เดินไปซื้อของอะไรที่ร้านนี้มานานแล้ว ถ้าต้องซื้อจริงๆก็จะให้คนอื่นเดินไปซื้อให้แทน แต่อาแปะก็เคยโดนแม่ฉันสอนมวยไปจนอึ้งๆๆๆเถียงไม่ออก ก็บ้านฉันชอบระบอบทักษิณกันทั้งบ้านนี่คะ

จริงๆแล้วชาวบ้านบางคนนะเริ่มแรกก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรหรอกเหมือนอาแปะนี่ละ แต่พอเปิดๆฟังไอ้ตูดทีวี โดนกรอกหูทุกวันๆๆ คุณๆก็รู้ว่าไอ้แป๊ะนรกนั่นมันจิตวิทยาสูงขนาดไหน ท้ายสุดชาวบ้านหลายๆคนก็ถูกมอมเมา ให้หลงเชื่อผิดๆไป เพราะไอ้ตูดทีวี ทีวีนรกนี่ละค่ะ

ขณะที่เสียงตูดทีวีแว่วๆลอยมานั้น ฉันก็ทำเป็นไม่สนใจ ทั้งๆที่ไม่ค่อยสบอารมณ์นัก แต่มาสะดุดกึกตรงที่แกนนำพันธมาร คงจะคนใดคนหนึ่งในม็อบพันธมารนั่นละ เปล่งเสียงอันดังกว่าปกติว่า "...เราจะร่วมมือกันกำจัดระบอบทักษิณ..." ฉันคิดขึ้นมาในใจทันทีว่ามันจะอะไรกันนักกันหนาอีกวะ ยังจะมาระบงระบอบทักษิณอะไรกันอี๊กกกกกกกก นายกทักษิณเองก็ประกาศปาวๆๆให้ฉันใจสลายมาตั้งนานแล้วว่า ท่านหยุด... หยุดทุกอย่าง แต่ไอ้พวกพันธมารนี่สิ ดูดู๊ดูมัน... ยังไม่เลิกรา จนอดคิดไม่ได้ว่าตราบใดที่ยังมีคนชื่อทักษิณ ชินวัตร พวกพันธมารก็คงจะยังไม่หยุดเห่าหอนมั้ง

คนที่ไปเข้าร่วมกับพวกพันธมารนี้ อยากให้คุณคิดดูให้ดีๆ ว่าพวกพันธมารนี้เป็นคนเช่นไร เป็นคนไม่เคาราพกฎ ไม่เคารพกติกา ใช่หรือไม่? เป็นคนไม่รู้จักแพ้ ไม่รู้จักชนะ ไม่มีน้ำใจนักกีฬา ใช่หรือไม่? ลองมองดูสิ่งที่พวกพันธมารกำลังทำอยู่ในเวลานี้ คุณคิดว่าเป็นผลดี หรือผลเสียต่อประเทศชาติคะ

สำหรับฉันแล้วพวกนี้คือพวกคนพาล พวกหนักแผ่นดิน ถ่วงความเจริญของประเทศชาติค่ะ

แล้วที่พวกนี้พูดว่า "...เราจะร่วมมือกันกำจัดระบอบทักษิณ..." ฉันอยากจะถามหน่อยว่าระบอบทักษิณใครเป็นคนกำหนด ใครเป็นคนสร้างขึ้นมาเหรอคะ นายกทักษิณเป็นคนทำขึ้นมาอย่างนั้นเหรอคะ

คำว่า "ระบอบ" ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ นั้นมีความหมายดังนี้

"ระบอบ น. แบบอย่าง, ธรรมเนียม, เช่น ทำถูกระบอบ; ระเบียบการปกครอง เช่น การปกครองระบอบประชาธิปไตย การปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์."

จะเห็นว่าส่วนใหญ่คำว่าระบอบจะใช้ไปในทางที่ดีนะคะ และคำว่าระบอบตามความหมายข้างต้นก็คือการเป็นธรรมเนียม เป็นแบบอย่าง ซึ่งตามความคิดของดิฉันคนๆเดียวไม่มีทางสร้าง "ระบอบ" ขึ้นมาได้ ด้วยตัวของเขาเอง แต่สิ่งที่จะเป็นระบอบได้นั้นจะต้องเกิดจากการที่มีคนจำนวนหนึ่งเห็นด้วยไปกับสิ่งๆนั้น และนั่นก็หมายความว่า "ระบอบทักษิณ" ที่พวกพันธมารตะโกนว่าจะร่วมมือกันกำจัดนั้น ต้องเป็นสิ่งที่มีคนจำนวนนึงเห็นด้วย ทีนี้เรามาดูว่าคนเหล่านั้นคือใคร จะเป็นใครล่ะก็ประชาชนในประเทศเรานี่ละค่ะ ประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศซะด้วย พวกเค้าเหล่านี้เห็นว่าสิ่งที่นายกทักษิณทำให้ประเทศชาตินั้นเป็นสิ่งดีงาม เป็นสิ่งที่ทำประโยชน์อย่างมากให้กับประเทศชาติด้วย เป็นแบบอย่างที่ดี จะพูดก็ได้ว่าประชาชนเหล่านี้นั่นเองที่เป็นคนสร้าง "ระบอบทักษิณ" ขึ้นมา

แล้วเอ็ง!ไอ้พวกพันธมาร เอ็งพูดมาได้อย่างไรว่า "...เราจะร่วมมือกันกำจัดระบอบทักษิณ..." นี่เอ็งเห็นประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศเป็นตัวอะไร เป็นควายกินหญ้าเหมือนพวกเอ็งหรืออย่างไร ถึงได้มาพูดแบบนี้ แหม.... แค่ได้ยินเสียงตูดทีวีแว่วๆมายังจี๊ดดดดได้ซะขนาดนี้เลยนะฉันนี่ พอแค่นี้ก่อนดีกว่าขอไปหาน้ำหวานๆดื่มให้สบายอารมณ์ดีกว่า แต่ก่อนไปอยากจะตะโกนดังๆให้ข้างๆบ้านได้ยินว่า "ฉันชอบระบอบทักษิณ"

5 มารหนักแผ่นดิน

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Fri, 06 Jun 2008 20:44:00 +0000

ไอ้ 5 มารนี้ อยากรู้ว่ามันคิดว่ามันเป็นใคร
สส.ที่เลือกเข้าไปน่ะเค้ามาจากประชาชนนะเว้ยเฮ้ย...
พวกเอ็งเป็นใคร อะไรถ้าไม่ได้ดั่งใจพวกเอ็งแล้วต้องพาลตลอดใช่มั้ย

เป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์ทุกคนจะมีความคิดเห็นตรงกันหมด
ดังนั้นจึงมีระบอบประธิปไตยขึ้นมาไง
นั่นคือต้องยอมรับในความคิดเห็นของเสียงส่วนใหญ่
ถ้าไม่เช่นนั้นบ้านเมือง สังคม วุ่นวาย บรรลัยแน่
เพราะใครๆ ก็ต่างจะคิดว่าความคิดตนเองถูกทั้งนั้น

ทำไมไอ้ 5 มารนี่มันออกมาเคลื่อนไหวทำไม ทำไมไม่ปล่อยให้เป็นไปตามกลไกของระบอบประชาธิปไตย มาปลุกปั่นยุยงมวลชนทำไม

ไอ้ตูดทีวีอีก ไม่รู้มันยังอยู่ได้ยังไง ยุยง ปลุกปั่น มอมเมาคนที่ไม่รู้
โดยการให้ข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง ไม่เป็นธรรม ชาวบ้านที่ฟังมันก็หลงเชื่อมันไป จัญไรสื่อจริงๆ.....

มีเลือกตั้งแล้ว มีรัฐบาลแล้ว บ้านเมืองจะเข้ารูป เข้ารอย ไปตามกลไกของระบอบประชาธิปไตย ประชาชนจะได้ทำมาหากินกันอย่างปกติสุขสักที แต่ไอ้พวกห่า 5 มาร ดู.ดู๊..ดู..ดูมันทำ..

หนักแผ่นดินสิ้นดี.....

กดปุ่ม Play เพื่อฟังเพลง
เพลงหนักแผ่นดิน ประพันธ์คำร้องโดย พ.อ.บุญส่ง หักฤทธิ์ศึก
ขับร้องโดย สันติ ลุนเผ่
รับฟังเพื่อความบันเทิงที่นี่เท่านั้น

ถ้าเพลงไม่ดัง click ไปฟังได้ที่นี่ค่ะเพลงหนักแผ่นดิน

ฝนประชาธิปไตย หรือ ฝนเผด็จการ ?

noreply@blogger.com (Democracygirl) — Sun, 25 May 2008 17:57:00 +0000

ช่วงนี้ฝนตกบ่อย ฝนตกแล้วก็นึกถึงเพลง Rain ของ เจ๊ป้า Madonna เป็นเพลงที่ฟังแล้วให้ความรู้สึกของคำว่าฝนได้ดีจริงๆ ว่าแล้วก็เอามาให้เพื่อนๆ ฟังด้วยดีกว่า ฟังคนเดียวเหงา อิอิ

เห็นฝนตกแล้ว ทำให้นึกถึงตอนที่มีเวที นปก. ที่สนามหลวง คงจำกันได้นะคะว่า ฝนจะตกบ่อยมาก แล้วที่แปลกก็คือมันจะต้องมาตกเอาตอนช่วงก่อนเริ่มปราศรัยนิดนึง หรือไม่ก็ช่วงที่เค้ากำลังจะเริ่มปราศรัย คือวันทั้งวันไม่ตกอ่ะนะ จะมาตกเอาช่วงนี้

เราเจอฝนเกือบทุกครั้งที่ไปมาเลย จริงๆ แล้วเป็นคนไม่ชอบตากฝน เพราะกลัวจะไม่สบาย แต่ให้ตายเถอะตอนจะออกเดินทางไปสนามหลวงไม่มีวี่แววว่าฝนจะตกเลย แต่พอไปถึง (เราจะไปก่อนเค้าปราศรัยนะ จะได้ช็อปปิ้งสินค้าประชาธิปไตยก่อนฟังปราศรัย อิอิ)ฝนก็เริ่มตกๆๆๆ จนเราคิดว่าถ้าเราเป็นทีม นปก. เราท้อใจแน่นอน เพราะฝนมาตกเอาตอนนี้แล้วใครที่ไหนจะมาฟัง ถ้ามาก็คงจะมากันน้อย มีครั้งนึงเราไปตอนเค้าปราศรัยไปแล้ว ก่อนปราศรัยฝนก็ตกเราเลยยังไม่ออกไป พอฝนหยุดถึงไป น้ำฝนขังเจิ่งนอง เฉอะแฉะเต็มไปหมด เราเห็นแล้วน่าสงสารทีม นปก.จริงๆ ถึงกระนั้นเราก็ไม่เคยได้ยินคำพูด หรือน้ำเสียงแห่งความท้อถอยของพวกเค้า น่านับถือจริงๆ หรือว่าพวกเค้าจะรู้ว่ายังมีคนอีกเป็นร้อยเป็นพันที่รอฟังพวกเค้าอยู่ทุกวันทางอินเตอร์เน็ต

ฝนตกแบบนี้ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีนะ ทำให้ได้เห็นว่าหัวจิตหัวใจของคนรักประชาธิปไตยนี่สุดยอดจริงๆ กลางร่มกันพรึบฟังปราศรัย ไม่มีร่มก็ยอมทนตากฝน (เราก็ไม่มีร่มค่ะ แหะๆ) ผู้ปราศรัยบนเวทีเองก็พูดไปตากฝนไป ไฟดูดไป อิอิ ไม่สบายกันไปก็เยอะ แต่ก็ยังสู้ๆๆๆ กันมาโดยตลอด อุปสรรคนี่ละยิ่งทำให้คนเรารักกันมากขึ้น เห็นใจกันมากยิ่งขึ้น

ท่านนายกทักษิณจะรู้บ้างมั้ยน้อ...ว่าคนเหล่านี้นอกจากจะมีหัวใจรักในประชาธิปไตยแล้ว ที่เค้าทนตากฝนฟังปราศรัยกันก็เพราะพวกเค้ารักท่านค่ะ พวกเค้าคิดถึงท่าน พวกเค้าต่อสู้เพื่อท่าน พวกเค้าอยากให้ท่านได้กลับบ้าน พวกเค้าอยากให้ท่านกลับมาเป็นนายกคนยากของพวกเค้า เหมือนอย่างที่ดิฉันอยากให้ท่านกลับมาเป็นนายกรัฐมนตรี อีกครั้ง อีกสักครั้ง...

ทำไมน่ะเหรอ ?? เพราะตั้งแต่จำความได้ดิฉันไม่เคยเห็นนายกรัฐมนตรีคนไหนที่พยายามพัฒนาประเทศชาติของเราให้เจริญก้าวหน้า เทียบเท่านานาอารยะประเทศ ได้แบบท่านนายกทักษิณ ท่านเป็นนายกรัฐมนตรีที่น่าภาคภูมิ ภายใต้การบริหารงานของท่านประเทศไทยจะไม่หยุดอยู่แค่นี้ ต่างชาติชื่นชม คนไทยภาคภูมิใจในความเป็นไทยยิ่งขึ้น โอ้ววว....พระเจ้า.... ท่านนายกทักษิณ ขออีกสักครั้งเถอะค่ะ อีกสักครั้งจะไม่ลืมพระคุณ.... "You are My Super Priminister."

"Rain, feel it on my finger tips Hear it on my window pane Your love's coming down like Rain, wash away my sorrow Take away my pain Your love's coming down like rain....."

กดปุ่ม Play เพื่อฟังเพลง
เพลง Rain ศิลปิน Madonna
รับฟังเพื่อความบันเทิงที่นี่เท่านั้น