DESHBASI नेपाली समाचार

चार वर्षदेखि ओडार बास

2012-04-28T14:39:00.000-07:00

वैशाख १७- सानो खोच। त्यसको अघिल्लो खण्डमा ढुंगा र माटोको पर्खाल। भित्र बाहिर गर्नका लागि काठको सानो ढोका। उत्तरी गोरखाको चुमचेत गाविसकी पेमा याङजुङ चार वर्षदेखि ओडारमा बस्दै आएकी छन्।

७२ वर्षीया पेमा स्थानीय लोपसाङ धार्केको जग्गामा पर्ने ओडारमा बस्दै आएकी छन्। आफ्नो जग्गाको उब्जनीले उनलाई वर्ष दिन धान्न गाह्रो छ। अलिकति जग्गा र एउटा कुखुराबाहेक उनको श्रीसम्पत्ति नभएको धार्केले बताए। उनले भने, ''दिनभर खेतमा काम गरेर पेमा साँझपख ओडारमा फर्किन्छिन्। उनले त्यही खाना पकाएर खाने गरेकी छन्।'
चार वर्षअघि आफ्नो घरको छानामा रहेको काठे फलेक कुहिएर झरेपछि बस्ने अवस्था रहेन। त्यसपछि पेमा पुरानो घरको आडैको रहेको ओडारमा सरेकी हुन्। ओडारमा ढोका खोल्न र बन्द गर्न राखिएका दुइटा फलेकमध्ये एउटा फलेक कुहिएर जीर्ण भएको छ। लामा समुदायमा छोराले विवाह गरेपछि छुट्टिने संस्कारअनुसार पेमा एक्लै बसेकी हुन्। बाबु आमाका तीन सन्तान मध्ये दुई भाइले विवाह गरेपछि र आमा बाबुको मृत्युपछि उनी घरमा एक्लै बस्दै आएकी थिइन्।
आमा बाबु र दुवै दाजुभाइको मृत्यु भएकाले अविवाहित पेमाले हालसम्म नागरिकताको प्रमाणपत्र नपाएको उनका भदा सोनाम सिरिङले बताए। 'गाउँमा घुम्ती शिविरसमेत सञ्चालन भएको थियो,' उनले भने, 'परिवारका सदस्य कोही नभएको भन्दै फुपुलाई नागरिकता दिइएन।' फुपुले छुट्टै बस्ने भनेपछि आफूहरूले ओडारमा ढुंगाको पर्खाल उठाएर बस्ने ठाउँ बनाइदिएको छिरिङले बताए। विवाह गरेका थुपै महिलाले समेत दुःख पाएकाले आफूलाई एक्लै बस्दा त्यस्तो अप्ठ्यारो नपरेको पेमाले जनाइन्।

पाँच जना तिब्बतीलाई नेपाली नागरिकताको प्रमाण–पत्र दिइयो

2012-04-28T14:35:00.000-07:00

जिल्ला प्रशासन कार्यालय कास्कीले पाँच जना तिव्वती नागरिकलाई नेपाली नागरिकताको प्रमाणपत्र दिएको खुलासा भएको छ। मुस्ताङको चराङ गाविस वडा नम्बर–२ बाट पोखरा उप–महानगरपालिका वडा नम्बर–२ मा वसाई सरेको भन्दै नक्कली कागजात पेश गरेपछि जिल्ला प्रशासन कार्यालयले पाँच जना तिब्बतीलाई नेपाली नागरिकताको प्रमाण–पत्र दिएको हो।
जिल्ला प्रशासन कार्यालय कास्कीबाट वैशाख ५ गते तिव्वती नागरिक छिरिङ याङजोम गुरुङ, याङचेन गुरुङ, डिकी डोल्कर गुरुङ, ल्हामु डोल्कर गुरुङ र पेमा धनदुल गुरुङले नेपाली नागरिकताको प्रमाणपत्र लिएका हुन्। नागरिकताका लागि पोखरा उप–महानगरपालिकाका वडा नम्बर–२ का सचिव रविचन्द्र जमरकट्टेलले सिफारिस गरेका थिए। वडा सचिवको सिफारिसकै आधारमा कास्की प्रशासनले पाँचै जनालाई नेपाली नागरिकता दिएको हो। नागरिकताका लागि हजुरवुवा थुक्तेन गुरुङले सनाखत गरेका छन्। नक्कली कागजात पेश गरी नागरिकता लिने दुई जना र सनाखत गर्ने थुक्तेन गुरुङ प्रहरीले हिरासतमा छन्। सिफारिसकर्ता वडा सचिव जमरकट्टेल भने फरार छन्। वडा सचिव जमरकट्टेलले मुस्ताङको चराङवाट वसाई सरी आएको प्रमाणपत्र दिई नागरिकताका लागि सिफारिस गरेका थिए। वैशाख ४ गते वडा कार्यालयको सिफारिसका आधारमा जिल्ला प्रशासनले वैशाख ५ गते नेपाली नागरिकताको प्रमाणपत्र दिएको थियो। दुई जनाको नागरिकतामा प्रशासकीय अधिकृत पुष्पराज पौडेल र तीन जनाकोमा उपसचिव सूर्यप्रसाद काफ्लेले हस्ताक्षर गरेका छन्। नागरिकता लिए लगत्तै उनीहरुले राहदानीका लागि पनि निवेदन दिएका थिए।
पाँचै जनाले नागरिकता पाए लगत्तै एक जनाले नक्कली कागजातको आधारमा नागरिकता वितरण गरिएको जानकारी स्वयम् प्रमुख जिल्ला अधिकारी चेतनाथ भट्टराईलाई दिएका थिए। नक्कली कागजातका आधारमा नागरिकता लिएको थाहा भएपछि प्रमुख जिल्ला अधिकारी भट्टराईले वैशाख दस गतेवाट लागु हुने गरी पाँचवटै नागरिकता रद्द गरेका थिए। नक्कली कागजात देखाएर नागरिकता लिएको विषयमा प्रशासन र प्रहरीले थप अनुसन्धान गरिरहेको छ।
नागरिकता ऐन २०६३ र नियमावली २०६३ को दफा २१ मा नक्कली कागजात पेश गरी नागरिकता लिएको भेटिएमा एकदेखि पाँच बर्षसम्म कैद वा पचासहजार देखि एकलाख रुपैयाँ जरिवाना वा दुवै सजाय हुन सक्ने व्यवस्था रहेको छ। त्यस्तै नक्कली कागजातका आधारमा नागरिकता दिन सिफारिस र सनाखत गनेलाई ६ महिनादेखि ३ बर्षसम्म कैद वा पच्चीस हजारदेखि पचास हजार रुपैयाँ जरिवाना वा दुवै सजाय हुन सक्ने व्यवस्था छ। नक्कली कागजात पेश गरी तिव्वतीलाई नागरिकता दिन क–कसको सम्लग्नता छ भन्नेवारेमा जिल्ला प्रशासन कार्यालयले केहि खुलाएको छैन।

सिराह र कपिलवस्तुमा भिषण आगलागी

2012-04-28T14:30:00.002-07:00

मोरङ, सिरहा र कपिलबस्तुमा भएका आगलागीका कारण करोडौ रुपैयाको क्षति भएको छ । मोरङको हात्तिमुडास्थित स्वस्तिक जुट मिलमा आज दिउंसो आगलागी हुंदा ठूलो क्षति पुगेको छ । विद्युत सर्ट भई लागेको आगलागीबाट मिल भित्र रहेको प्लान्टमा रहेको तीन वटा मेसिन पुर्ण रुपमा जलेर जलेर नष्ट भएका छन् । उद्योगका संचालक दिवाकर राठीका अनुसार आगलागीबाट करिब ३ करोड बराबरको क्षती भएको छ । आगलागी नियन्त्रणका लागि प्रहरी, स्थानिय वासिन्दा र विराटनगर र इटहरीबाट गएको वारुणयन्त्र परिचालन गरिएको थियो ।

सिरहाको वरियारपट्टि गाउँ विकास समितिको शिवनगरमा आज दिउंसो भिषण आगलागी हुँदा २ सय ५० घर जलेको छ । आगलागीबाट धनमाल, लत्ताकपडा र अन्नपात गरी झण्डै १० करोड बराबरको क्षती भएको प्रहरीले अनुमान गरेको छ । आगो नियन्त्रणको लागि लहानबाट गएको दमकल, स्थानिय वासिन्दा र प्रहरीले घण्टौपछि नियन्त्रणमा लिएका थिए । खरको छाना भएका घरहरुमा आगो फैलिएकाले नियन्त्रण गर्न समय लागेको बताईएको छ । उता, कपिलवस्तुको खुरहुरीया गाउँ विकास समितिको नवरङगीया गाउँमा भएको आगलागीबाट ५१ वटा घर जलेर नष्ट भएको छ । आगोले स्थानीय जमाल मियाको कुखुरा फर्ममा रहेका तीन हजार एक सय भन्दा बढी कुखुरा जलेको स्थानीइबासीले बताएका छन् । आगलागीबाट ३० लाख भन्दा बढीको क्षती भएको प्रहरीको अनुमान छ । सदरमुकाम तौलिहवाबाट गएको वारुण यन्त्र, स्थानिय वासिन्दा र प्रहरीलाई आगो नियन्त्रण गर्न घण्टौ लागेको थियो ।

धन्दा पुरुष वेश्याको

2012-04-28T14:21:00.002-07:00

काठमाडौंको रानीपोखरी र रानीपोखरी छेउको गणेश मन्दिर। यहीँ भेटिन्छन्, 'मिसन सोल्टी'। जिम गरेको कसिलो जिउ र कोरियन शैलीको जेल लगाइएको उनको केश देखेर जो-कोही आकषिर्त हुन सक्छन्। आखिर उनको उद्देश्य पनि त्यही हो। उनी हुन् सहरका नामी यौनकर्मी। सडकमा रुघेँको देख्दा 'मिसन सोल्टी' सजिलै हात पर्छन् भन्ने लाग्न सक्छ,। भ्रमबाट मुक्त हुनुहोस्, उनी चानचुने यौनकर्मी होइनन्। उनीसँग एक रात बिताउन पूरा १० हजार रुपैयाँ तिर्नुपर्छ। केही वर्षअघि यही गणेश मन्दिरमा उनी आफ्नो यौवनको मोल ५ सय राख्थे। अरू सामग्रीको सय प्रतिशत मूल्य बढ्दा उनको भाउ हजार प्रतिशतले बढेको छ। छेऊमै १२ वर्षदेखि मकै पोल्ने आशाकुमारी पाखि्रन भन्छिन्, 'यो मोरो, पहिले मागेर मकै खान्थ्यो, छोरो जस्तो लागेर दिन्थें, अहिले बोल्दा पनि पैसा लाग्छ जस्तो गर्छ।'

यौनकर्मी भन्नेबित्तिकै मानिसको मनमा महिलाको तस्बिर आउँछ। सञ्चारमाध्यममा पनि महिला यौनकर्मीकै बारेमा चर्चा हुन्छ। प्रहरी एवं गैरसरकारी संस्थाहरूले पनि महिला यौनकर्मीलाई पक्रने र उद्धार गर्ने लुकामारी खेलिरहन्छन्। यो कोलाहलमा पुरुष यौनकर्मीहरू भने मज्जाले आफ्नो धन्दा चलाइरहेका छन्। उनीहरूलाई न प्रहरीको डर छ, न गैरसरकारी संस्थाहरूकै झन्झट।

रक्षा नेपालकी अध्यक्ष मेनुका थापा एक साँझ टहल्दै रानीपोखरी पुगेकी थिइन्। चुरोट पिइरहेको एउटा युवकले अचानक चुरोट फ्याक्यो र मुख अर्कोतिर फर्कायो। २२-२५ वर्षीय युवक यसरी आफूसँग अचानक डराएको देख्दा थापा अचम्ममा परिन्। युवकको छेऊ पुगेर ध्यानपूर्वक हेर्दा पो थाहा भयो, ती युवक अरू कोही नभएर पाँच वर्षअघि एउटा क्याबिन रेस्टुराँमा भाँडा मोल्ने भाइ रहेछन्। ठमेलको क्याबिन रेस्टुराँमा काम गर्ने महिलाहरूको उद्धार गर्न जाने क्रममा त्यहाँ काम गर्ने भाइसँग उनको परिचय भएको थियो। अहिले हतारमा डराएर चुरोट फ्याक्ने युवक तिनै थिए। पाँच वर्षपछि लक्का जवान भएका ती युवक त्यसरी नडराएका भए मेनुकाले चिन्न सक्ने थिइनन्। डराउनुको कारण सो धखोज गर्दै जाँदा थाहा भयो, उनी पनि पुरुष यौनकर्मी रहेछन्। तीन वर्षदेखि उनी सडकमै ग्राहक खोज्ोर त्यसबापत प्राप्त हुने पारिश्रमिकले आफ्नो परिवारको पेट पाल्छन्। उनकी श्रीमती र एक छोरा छन्। छोरा सहरको एउटा चर्चित निजी विद्यालयमा पढ्छन्। 'संस्थामा भएका बहिनीहरूमार्फत सहरमा पुरुष यौनकर्मी प्रसस्तै छन् भन्ने सुनेकी थिएँ।' साप्ताहिकसँगको भेटमा मेनुकाले भनिन्, 'त्यही भाइ पनि यौनकर्मी भएको थाहा पाउँदा मलाई अचम्म लाग्यो।'

के भन्छन् जिगोलो ?

पुरुष यौनकर्मीहरू आफूलाई जिगोलो भनेर चिनाउँछन् । विदेशी पर्यटकहरूको संगतमा उनीहरूले यो नाम पाएका हुन्। धेरैजसो यौनकर्मीले एक्ला-एक्लै ग्राहक खोजे पनि जिगोलो समूहका ७ जनाले भने आफ्ना ग्राहक एकअर्कालाई चिनाउने गरेका छन्। केही महिला ग्राहकले 'पठ्ठा' छानेर मात्र लान थालेपछि उनीहरूले आफ्नो समूह बनाएका हुन्। समूहका नाइके हुन्, 'मिसन सोल्टी।' उनलाई भोटाहिटी क्षेत्रमा त्यही नामले चिनिन्छ।

'कहिलेकाहीँ केटाहरूले हामीलाई दुःख दिने भएकाले समूह बनाएको हुँ।' खास नाम उल्लेख नगर्ने कडा चेतावनी दिँदै मिसन सो ल्टीले भने, 'कहिलेकाहीँ मेमहरूको ढुकुटीमा डुबेको पैसा पनि उठाइदिनुपर्छ। त्यसका लागि केटाहरू चाहिन्छ। मेमसँग बाहिर गएका बेला के टाहरूलाई आफ्नो काम जिम्मा दिर्नुपर्ने भएकाले पनि समूह बनाएको हुँ।' मिसन सोल्टीलाई पहिलेदेखि चिनेको बताउने आशाकुमारी पाखि्रनका अनुसार कहिलेकाहीँ यो समूहसँग बाहिरी युवाहरूको झगडा पर्छ। यद्यपि झगडा के विषयमा हुन्छ भन्ने कुरा भने उनले बुझेकी छैनन्। 'आला-काँचा छन्, सडकमै हुर्किएका हुन्, त्यही भएर झगडा गर्छन्।' आशाकुमारी भन्छिन्, 'कहिलेकाहीँ उसलाई लिन नीलो गाडी आएको देख्छु, तर गाडीमा किन जान्छ, चासो दिन्न।'

मिसन सोल्टी र उनका समूहलाई मेमहरूले छानेर लाने गरेका छन्। ग्राहकले छानेपछि उनीहरूलाई कहिले क्यासिनो लान्छन् भने कहिले सीधै आफ्नै घरमा पुर्‍याउँछ। 'सँगै रक्सी खाइन्छ, त्यसपछि उनीहरूले भनेअनुसार गर्नुपर्छ।' मिसन सोल्टी भन्छन्, 'पहिले त मलाई के-के गराएको होला भनेर रिस पनि उठेथ्यो, तर अहिले बानी भयो।' मिसन सोल्टीका अनुसार उनीहरूले महिला ग्राहकलाई जीउमा तेल लगाइदिने, जीऊ दुखेको बेला थिचिदिने एवं मुख मैथुनसम्म गरिदिनुपर्छ। उक्त समूहले महिलालाई मात्र होइन, पुरुषलाई पनि आफ्नो ग्राहक बनाएको छ। यद्यपि पुरुष ग्राहकसँग उनीहरूले बढी शुल्क लिन्छन्। '१० हजार रुपैयाँ नदिई जान्न।' अलि ठाडो भाषामा मिसन सोल्टीले भने, 'पुरुष ग्राहकसँग जाँदा सास्ती हुन्छ, त्यसैले दाम बढाएको।' पहिले उनी पुरुष र महिला ग्राहकका लागि पाँच सय रुपैयाँ मात्र लिन्थे। अहिले सकेसम्म महिला ग्राहक खोज्ने नभेटेको अवस्थामा मात्र पुरुष ग्राहकसँग जाने उनीहरूको नियम छ। 'कुइरे र कुइरिनीसँग अलि बढी रमाइलो हुन्छ।' मिसन सो ल्टीभन्दा केही कम उमेरका अर्का युवाले थपे, 'उनीहरू पैसा पनि बढी दिन्छन्, माया पनि बढी गर्छन्।' मिसन सोल्टी र उनको समूहका धेरै जसो ग्राहक ४० वर्षभन्दा बढी उमेरका महिला छन्। ग्राहकले कहिलेकाहीँ कम्पाउन्ड भएको घरमा लान्छन् भने कहिलेकाहीँ नगरकोटतिरका होटलतिर। 'मेमहरूसँग पोखरा र सौराहा पनि पुगेको छु, एकपल्ट इन्डिया पनि गएँ।' आफ्ना ग्राहक सम्झदै मिसन सोल्टीले फुत्काए, 'गौरा मेमले भने मलाई आफ्नै लोग्ने हो भनेर चिनाउनुहुन्छ।'

कति छन् पुरुष यौनकर्मी

सन् २००१ मा ब्लु डाइमन्ड सोसाइटीका अध्यक्ष सुनिलबाबु पन्तले लन्डन स्कुल अफ हाइजिन ट्रोपिकल मेडिसिनका लागि नेपाली समलिङ्गीहरूका बारेमा विशेष अध्ययन गरेका थिए। उक्त अध्ययनको उद्देश्य नेपालमा समलिङ्गीहरूको अवस्था एवं उनीहरूमार्फत एचआइर् भीको संक्रमण कस्तो छ भन्ने थियो। अध्ययनका क्रममा उनले प्रसस्त पुरुष यौनकर्मी फेला पारे। केही समलिङ्गी यौनकर्मीसँगै पुरुष यौनकमीर् को उठबस हुने र उनीहरूले गराउने असुरक्षित गुदा मैथुनले समलिङ्गी र पुरुष यौनकर्मीहरूमा एचआईभी सर्ने सम्भावना तीव्र रहेको उक्त सर्वेक्षणको निष्कर्ष थियो। यद्यपि उक्त सर्वेक्षणले नेपालमा कति पुरुष यौनकर्मी छन् भन्ने तथ्याङ्क दिन सकेको थिएन। 'अरू सहरको कुरा त मलाई थाहा छैन, काठमाडौंमा प्रसस्तै पुरुष यौनकर्मी छन्।' ब्लु डाइमन्ड सोसाइटीमा कर्यरत समलिङ्गी भूमिका श्रेष्ठ भन्छिन्, 'उनीहरू महिला वा समलिङ्गी यौनकर्मी जस्तो ठूलो समस्यामा पर्दैनन्, त्यसैले हाम्रो सम्पर्कमा आउन चाहदैनन्।' भूमिकाका अनुसार यस्ता पुरुष यौ नकर्मीलाई सहरका धनाढ्य एवं पाका महिलाहरूले प्रयोग गर्दै आइरहेका छन्। श्रीमान्बाट असन्तुष्ट, श्रीमान् बिदेसिएका कारण एक्लिएका एवं कामुक प्रकृतिका महिलाहरू नै उनीहरूका ग्राहक हुन्। त्यस्ता महिलाहरूले छानीछानी पुरुष लाने भएकाले भोटाहिटीदेखि रानीपोखरी क्षेत्रमा साँझ दर्जनौं किशोर एवं युवा यौनकर्मी भेटिने गरेका हुन्।

यौनकर्मीको परिभाषाअनुसार कसैले आफ्नो व्यक्तिगत मनोरञ्जन वा यौनसन्तुष्टिका लागि कुनै महिला, पुरुष वा समलिङ्गीलाई कुनै उपहार वा नगद दिएर प्रयोग गर्छ भने त्यो प्रयोग हुन स्वीकार गर्ने व्यक्ति नै यौनकर्मी हो। यो परिभाषाअनुसार नगद मात्र होइन, कुनै उपहार एवं विशेष लाभको लोभमा परेर व्यक्तिगत सन्तुष्टि पूरा गर्ने व्यक्ति पनि व्यक्ति यौनकर्मी हुनसक्छ। 'धेरैजसो यौनकर्मी युवा कुनै धनाढ्य महिलाको एकलौटी रखौटो हुन्छन्, त्यसैले उनीहरूलाई आफू यौनकर्मी हुँ भन्नेसमेत थाहा हुँदैन।' रक्षा नेपालकी अध्यक्ष मेनुका थापा भन्छिन्, 'आजका महिला धेरै स्मार्ट भैसकेका छन्। कतिपय महिला आवश्यकता र कतिपय रमाइलोका लागि यस्ता युवाको प्रयोग गर्छन्।' कतिपयले सुरक्षा र सन्तुष्टि दुवैका लागि आकर्षक रकम र गाडी दिएर स्मार्ट पुरुषहरूलाई आफ्नो बनाएर राखेको पाइएको छ। होटल र रेष्टुराँका बाउन्सर तथा मोडलहरू मात्र होइनन्, केही युवा सेलिब्रेटीलाई पनि धेरै महिलाले यौनकर्मीका रूपमा प्रयोग गरेका छन्।

सन् २०१० मा नेपाली सन्तोष गुरुङ् र दुई थाइ अनुसन्धानकर्ता ओरन्त बेचेन र अपुरोनले गरेको अध्ययनले पनि काठमाडौंमा प्रसस्त पुरुष यौनकर्मी रहेको पुष्टि गरेको थियो। एउटी महिलाले केही समय प्रयोग गरेर छाडेपछि त्यस्ता पुरुष फेरि त्यस्तै महिलाहरूको खोजीमा रहँदा पूर्णरुपमा यौनकर्मी हुने गरेको पाइएको उक्त सर्वेक्षण-प्रतिवेदनमा उल्लेख छ। यस्ता युवाहरूलाई गुदा मैथुन मनपराउने पुरुषहरूले बढि पैसा दिएर प्रयोग गर्ने र उनीहरूमा एचआईभीको संक्रमणको सम्भावना प्रवल गरेको उक्त सर्वेक्षण-प्रतिवेदनमा उल्लेख छ। यद्यपि महिला यौनकमीर् मा भन्दा पुरुष यौनकर्मीहरू कन्डम प्रयोग गर्न सचेत देखिन्छन्। एसिया जर्नल अफ पब्लिक हेल्थको जुलाई-डिसेम्बर अंकले पनि काठमाडौं उपत्यकामा पुरुष यौनकर्मीहरू बढिरहेको तथ्य पेश गरेको छ। उक्त जर्नलले पनि नेपालमा पुरुष यौनकर्मीहरूको संख्या तोक्न सकेको छैन। सन् २०१० मै सिविनले गरेको सर्वेक्षणमा सडक बालबालिकाहरूलाई विदेशी एवं स्वदेशी पुरुष-महिलाहरूले पैसा वा खानेकुरा दिएर यौनकर्म गराउन थाल्छन्। सजिलो गरी पैसा आउने कार्य भएको देखेपछि उनीहरू सजिलै यौनकर्मी हुन्छन्। यहि बानीका कारण धेरैजसो सडक बालकपछि गएर पुरुष यौनकर्मी हुने गरेको पनि पाइएको छ।

कसरी प्रयोग हुन्छन् ?

विकीपीडियाको अंग्रेजी संस्करणमा नेपाललाई पुरुष यौनकर्मीहरूका लागि सबैभन्दा आकर्षक देश भनिएको छ। विकीपीडियाको मेल सेक्स वकर् र शीर्षकमा उल्लेख भएअनुसार पदयात्रा मनपराउने अमेरिकी एवं युरोपियन युवतीहरूले नेपाली कलव्यायलाई आफ्नो यात्रामा लाने गरेका छन्। विदेशी युवतीहरूले पैसा तिरेर घुमाउन लैजाने र आफूले चाहेअनुसारको सेवा सुविधा लिने देशहरूमा नेपाल पहिलो पङ्तिमा पर्छ। पुरुष यौनकर्मी खोजेर रमाइलो गर्न विदेशबाट आउने ग्राहकको सूचीमा नेपालपछि मोरक्को, फिजी, इक्वेडर तथा कोस्टारिका छन्। पर्यटन व्यवसायीहरूका अनुसार विकीपीडियामा नेपालका युवालाई केही अतिरञ्जित रुपमा व्याख्या गरिएको छ। 'नेपाली गाइडसँग युरोप-अमेरिकी युवतीहरू स्वैच्छाले यौन सम्पर्क गर्छन्, त्यसैलाई अतिरञ्जित गरिएको हो।' पर्यटन व्यवसायी राजन न्यौपाने भन्छन्, 'युवतीहरूले उनीहरूलाई घुमाएबापतको पारिश्रमिक दिएका हुन्, न कि यौन सन्तुष्टि दिएबापत।' यति हुँदा हुँदै पनि विशेष सेवा गरेबापत महिला पर्यटकहरूले नेपाली युवाहरूलाई ठूलो टिप्स दिने गरेका कुरा भने उनी स्वीकार गर्छन्। 'कतिपय भाइहरूले आफूलाई विदेशी युवतीले प्रयोग गरेको थाहै पाउँदैनन्। किनभने उनीहरूलाई पैसा र रमाइलो दुवै प्राप्त हुन्छ। कतिपय युवाले यही कारणले विदेश जाने मौका पनि पाएका छन्।' न्यौपाने भन्छन्, ' खुला विचार भएका विदेशीहरू लजालु नेपाली युवाप्रति आकषिर्त हुने गरेका छन्।' एक वर्षअघि ठमेलको एक होटलमा बस्न आएकी अमेरिकी युवतीलाई नेपाली होटल मालिकले जवरजस्ती गरेको भन्दै प्रहरीमा निवेदन दिएकी थिइन्। कमल कूस्मा थारु नामका ती युवाले प्रहरीको बयानमा अमेरिकी युवतीहरू सजिलै यौन सम्पर्क गर्न मान्ने र कतिपयले पैसा दिने गरेको बताएका थिए। उनको भनाइले पनि ठमेल क्षेत्रमा आउने कतिपय महिला पर्यटकहरू पुरुष यौनकर्मीको खोजीमा हुने गरेको पुष्टि गरेको थियो। प्रहरी प्रतिवेदनमा भने कतै पनि पुरुष यौनकमीर् का बारेमा उल्लेख छैन। नेपालमा गैरकानुनी मानिने यौनकर्म महिला र पुरुष दुवैका लागि उत्तिकै दण्डनीय भए पनि प्रहरीले अहिलेसम्म क्याबिन रेस्टुराँ, मसाज एवं डान्स रेस्टुराँहरूबाट महिलालाई मात्र पक्रने गरेको छ। महिलासँगै पुरुष पनि यौनकर्मी हुनसक्छन् भन्ने कुरा प्रहरीले थाहा पाएर पनि थाहा नपाएको जस्तो गरेको छ।

रक्षा नेपालकी अध्यक्ष थापाका अनुसार पुरुष यौनकर्मीहरू विदेशी महिलाको खोजीमा बढी रहे पनि नेपाली पुरुष प्रयोग गर्ने नेपाली महिलाह रूको सङ्ख्या पनि ठूलो छ। यस्ता यौनकर्मीहरू सकेसम्म विदेशी महिलालाई आकषिर्त गर्ने प्रयास गर्छन्, उनीहरू नेपाली महिलालाई पनि उत्तिकै सेवा दिइरहेका हुन्छन्। 'आफ्नो श्रीमान्बाट विशेष किसिमको सेवा नपाउने घनाढ्य महिलाहरू पुरुष यौनकर्मीलाई प्रयोग गर्छन्।' थापा भन्छिन्, 'पुरुषहरूमा यौन सन्तुष्टिको अधिकार आफ्नो मात्र हुने खालको भावना भएका कारण श्रीमतीको इच्छाको ख्याल राखिँदैन। त्यसैले पनि कतिपय महिलाले बाहिरी पुरुषबाट यौन सन्तुष्टि लिने गरेका छन्।' चर्चित गायक, मोडल र कतिपय नायकको नाम पनि कहिलेकाहीँ विशेष एवं धनाढ्य महिलासँग जोडिनुको कारण पनि यही हो। यस्ता सेलिब्रेटीलाई ती महिलाले गाडी, आइफोन एवं अप्ठारो परेका बेला खर्च उपलब्ध गराउँदै आएको चर्चालाई पनि कतिपयले यसैसँग जोड्ने गरेका हुन्। 'मैले बुझेअनुसार ४० वर्ष कटेका महिलालाई उनीहरूको श्रीमान्ले पहिले जस्तो माया गर्न छाड्छन्। उनीहरू परस्त्रीसँग हिँडेको सुन्न थाल्छन्।' थापा भन्छिन्, 'त्यसको प्रतिशोध वा मायाको अभावमा महिलाहरू पनि पुरुष यौनकर्मी खोज्न थाल्छन्।' मनोविज्ञ करुणा कुँवर पनि आजभोलि महिलाहरू श्रीमान्बाहेक बाहिरी पुरुषतर्फ आकषिर्त हुन थालेको कुरा स्वीकार गर्छिन्। 'परपुरुषसँगको सम्बन्धका कारण हुने तनावका धेरै मुद्दा मकहाँ पनि आउने गरेका छन्, तर ती पर पुरुष यौ नकर्मी नै हुन् वा व्यायफ्रेन्डमात्र हुन् भन्ने कुराको भने मैले अध्ययन गरेकी छैन।' कुँवर भन्छिन्, 'सहरमा पुरुष यौनकर्मीबाट सेवा लिने महिलाको सङ्ख्या बढिरहेको छ भन्ने कुरा चाहिँ सत्य हो।'

विदेशका कुरा

नेपालमा पुरुष यौनकर्मीको चर्चा नयाँ भए पनि विदेशमा भने यसलाई पुरानो परम्परा मानिन्छ। इन्साइक्लोपेडिया अफ होमोसेक्सुअलका अनुसार प्राचीन ग्रीसमा आकर्षक दासहरू राजकुमारी एवं महारानीको यौनइच्छा पूरा गर्न खरिद गरिन्थ्यो। हिब्रु भाषामा लेखिएको बाइबलमा पनि पुरुष दासलाई यौनकार्यमा प्रयोग गरिएको कुरा उल्लेख छ। चर्चित ग्रीस दार्शनिक फेडो इलिस युवा अवस्थामा पुरुष यौनकर्मी थिए। चचिर् त दार्शनिक प्लेटोको संगतमा आएपछि मात्र उनले यौन व्यवसाय छाडेका थिए। आजभोलि अमेरिकाका न्युयोर्क, लस एन्जेलस, सन् फ्रान्सिस्को जस्ता सहरका निश्चित गल्लीहरू पुरुष यौनकर्मीका लागि छुट्याइएको छ। जिगोलो अथवा रेन्ट ब्याइ भनिने यस्ता पुरुष संसारभरि प्रसिद्ध छन्। न्युयोर्कको फिफ्टी थ्री स्टि्रट, लस एन्जेलसको सान्ता-मोनिका बोलिभर्ड, लन्डनको पिकाडिली सर्कस एरिया, सनफ्रान्सिस्को कन्ट्री रुट अफ ५२६ न्यू-जसीको फ्राङ्लिन क्षेत्र पुरुष यौनकर्मीहरूको चर्चित क्षेत्र हो। सौखिन महिलाहरू उक्त क्षेत्रमा गएर आफूलाई मनपरेका युवालाई केही समयका लागि खरिद गर्न सक्छन्। महिलाहरू आफैं नगएको अवस्थामा इन्टरनेट, फोन एवं स्थानीय वयस्क टेलिभिजन च्यानलको माध्यमबाट यौनकर्मी छान्न सकिन्छ। यसका लागि छुट्टै दलाल कम्पनीहरू पनि खडा गरिएका छन्। विकीपीडियाका अनुसार जापान, अफगानिस्तान, जर्मनी, इटली एवं ब्राजिलजस्ता विकसित देशमा महिलाको आर्थिक स्तरमा आएको ठूलो सुधारका कारण पुरुष यौनकर्मीहरूको माग बढेको छ। थाइल्यान्डको फुकेटमा विश्वको सबैभन्दा ठूलो पुरुष वेश्यालय 'ग्रोथल' छ भने इन्डोनेसिया, ग्रीस, स्पेन जस्ता देशमा पनि ठूलो संख्यामा पुरुष यौनकर्मीहरू थपिइरहेका छन्। ती देशहरूमा स्थानीयबाहेक भारत, चीनजस्ता मुलुकका पुरुषहरू पनि स-सुल्क सेवाका लागि पुग्ने गरेको एजेन्सीहरूको प्रतिवेदनमा उल्लेख छ।

महिनाको ५० हजारसम्म कमाउँछु

मिसन सोल्टी, पुरुष यौनकर्मी

कति भयो यो काम गर्नुभएको ?

धेरै भयो। ए होइन, होइन, दुई चार वर्ष जति भयो।

सबैभन्दा पहिलो ग्राहकको थियो ?

कुइरे थियो। त्यसले माया गरेर कपडा किनिदियो। होटलमा लगेर खाना ख्वायो। आफ्नै कोठामा लगेर नुहाइदियो। त्यही हो, मेरो पहिलो ग्राहक।

कुइरेसँग जाँदा यौनकर्म गर्नुपर्छ भन्ने थाहा थियो ?

सिनियर दाइहरूले 'यो खातेसँग तँ जा' भनेर पठाएका थिए अलि गरिब थियो होला। दाइहरूले सबै कुरा सिकाएका थिए।

महिला ग्राहक रमाइला कि पुरुष ?

मेमहरू नै रमाइला। मेमहरूले यसरी खानुपर्छ, यसरी लगाउनुपर्छ भनेर सिकाउनु हुन्छ। मलाई जिम गर्नुपर्छ, राम्रो भएर हिँड्नुपर्छ भनेर मे महरूले नै सिकाएका हुन्। एकजना मेमले त म नराम्रो भएर हिँडेको देख्नुभयो भने एक महिनासम्म फोन गर्नुहुन्न।

को मेम ?

नाम भन्न मिल्दैन।

तपाईंका कति जना महिला ग्राहक छन् ?

७-८ जना जति नियमित हुनुहुन्छ। उहाँहरू मलाई फोन नगर्नू, कसैलाई नभन्नू भन्नुहुन्छ। नाम पनि भन्न मिल्दैन, कति जना छन् भन्न पनि मिल्दैन।

अनि कसरी भेट हुन्छ त ?

उहाँहरूलाई हाम्रो जङ्सन थाहा छ। धेरैजसो चाहिँ आफैं फोन गर्नुहुन्छ। त्यही भएर सधैं चिटिक्क परेर बस्नुपर्छ।

सबैभन्दा बढी कसले माया गर्छ ?

गौरा मेमले। उहाँले मलाई यो मेरो कान्छो लोग्ने हो भनेर अरू मेमहरूलाई चिनाउनु हुन्छ। सबैजना हाँस्छन्, मलाई पनि खुसी लाग्छ।

महिनाको कति कमाइ हुन्छ ?

नियमित ग्राहकसँग यति नै भनेर लिन्न। जति दिनुहुन्छ, चुपलागेर लिन्छु। लोग्नेमान्छे र कुइरे-कुइरिनीसँग चाहिँ १० हजार चाहिन्छ भन्छु। कहिलेकाहीँ त महिनाको ५० हजार पनि हुन्छ।

उनीहरू समस्यामा छैनन्

भूमिका श्रेष्ठ, तेस्रोलिङ्गी एवं ब्लू-डाइमन्ड सोसाइटीकी कर्मचारी

तेस्रोलिङ्गी एवं महिला यौनकर्मीका समस्या सुनिदिने संस्थाहरू छन्, पुरुषका छैनन्, किन ?

किनभने उनीहरूमा समस्या छैन। भए पनि पुरुष प्रधान समाज भएकाले उनीहरू त्यसलाई गुपचुप राख्छन्। महिला र तेस्रोलिङ्गीमा कोही यौ नकर्मी हो भन्ने थाहा हुने बित्तिकै घरबाट निकालिदिने चलन छ। अझ तेस्रोलिङ्गीले त केही गर्नै पर्दैन, त्यसै अपराधी झैं व्यवहार हुन्छ र घरबाट निकालिन्छ। पुरुषले त्यही काम गर्दा साथी भाइले गर्व मान्छन्। त्यही काम पुरुषले गर्दा ठीक र महिला वा तेस्रोलिङ्गीले गर्दा बेठीक भन्ने समस्याका कारण महिला र तेस्रोलिङ्गीका समस्या सुन्न संस्थाहरू खडा भएका हुन्।

धेरैजसो पुरुष यौनकर्मीले आफ्नो पेसाप्रति गर्व गरेको पाइयो, महिला वा तेस्रोलिङ्गीमा त्यो भावना किन नआएको होला ?

सामाजिक संरचनाका कारण त्यसो भएको हो। त्यही काम पुरुषले गर्दा सामान्य मान्ने र त्यही काम अरूले गर्दा नराम्रो मान्ने घर-परिवार छ भने कसरी गर्व गर्न सक्छन् र ? प्रहरीले पनि अपमानजनक रूपमा उनीहरूलाई थुन्ने, सार्वजनिक काम गर्छ। जबकि पुरुष यौनकर्मीलाई कसैले छुदैन। यो भेदभाव कायम रहेसम्म कसैले पनि म तेस्रोलिङ्गी वा म यौनकर्मी भन्न सक्दैन।

प्रतिशतका आधारमा अध्ययन गर्दा धेरै तेस्रोलिङ्गीहरू यौनकर्मी भएको पाइयो, यसको कारण के होला ?

बाध्यताले उनीहरू यौनकर्मी भएका हुन्। तेस्रोलिङ्गी भएको थाहा हुने बित्तिकै धेरैजसो परिवारले आफ्ना सन्तानलाई घरबाट निकालिदिन्छन्। अचानक सडकमा आएपछि उनीहरू बाध्यतामा यो पेसा अंगाल्न पुग्छन्। फेरि हाम्रो संस्थाले सबैलाई आश्रय दिन पनि सक्दैन। आश्रय नपाएपछि विचराहरू के गरून् ?

पुरुष यौनकर्मीको मुद्दा उठाउने मै हुँ

नेपालमा महिला यौनकर्मीको कुरा धेरै हुन्छ, पुरुषको किन हुँदैन ?

यसका दुई कारण छन्। पहिलो उनीहरू महिला यौनकर्मी जस्तो चाँडै चिनिदैनन्, धेरैजसो व्यक्तिगत सम्बन्धका आधारमा व्यापार गर्छन्। उनीहरूका ग्राहक निश्चित हुन्छन र फोन सम्पर्कका आधारमा उपलब्ध हुन्छन्। महिलाले जस्तो सडकमै बसेर ग्राहक खोज्नुपर्ने अवस्था अलि छैन। कम देखिने भएकाले चर्चा पनि कम भएको हो। अर्को महिलाले त्यही काम गर्दा गलत र पुरुषले गर्दा ठीक भन्ने मानसिकता छ। महिलाहरू आफ्ना सन्तान पाल्ने बाध्यतामा यो पेसामा आएका छन् तर पुरुषहरूको यो पार्टटाइम जबजस्तो भएकाले बाहिर आउँदैन। यद्यपि नेपालमा पुरुष यौनकर्मी बढिरहेका छन्, भनेर उनीहरूको मुद्दा उठाउने व्यक्ति भने मै हुँ। मैले कान्तिपुरमा लेख लेखेर यो कुरा बाहिर ल्याएकी हुँ।

महिला यौनकर्मीहरूको समस्या समाधान गर्न धेरै संघसंस्था खुलेका छन्, पुरुषको छैन, किन ?

किनभने हाम्रो समाज पुरुष प्रधान छ। महिलाले यौन व्यापार गर्दा उनीहरू अपहेलित हुन्छन्। त्यही काम पुरुषले गर्दा उल्टै माया पाइरहेका हुन्छन्। मैले चिनेको एकजना पुरुष यौनकर्मीलाई महिलाले घरमै लगेर खाना ख्वाउँछिन्। छोराछोरीलाई मामा भनेर चिनाउँछिन्। कुन पहिरन लगाउने-नलगाउने कसरी राम्रो भएर हिड्ने भनेर सिकाउँछिन्। जबकी त्यही काम गर्ने महिला यौनकर्मीले ग्राहकबाट कुटाइ खाएका उदाहरण धेरै छन्। कमजोर भएकै कारण महिला यौनकर्मीहरूको समस्याका लागि विभिन्न संघसंस्था खुलेका हुन्।

तपाईंको अध्ययनअनुसार पुरुष यौनकर्मीहरूको संख्या काठमाडौंमा कति होला ?

खास तथ्याङ्क छैन। जसरी कलगर्लहरूको तथ्याङ्क पाउन गाह्रो हुन्छ, त्यसैगरी पुरुष यौनकर्मीहरूको यकिन तथ्याङ्क पाउन सकिदैन। धेरै जसो पुरुष यौनकर्मीका निश्चित ग्राहक हुने भएकाले र ती कुरा बाहिर नआउने भएकाले थाहा हुँदैन। अध्ययनहरूले पुरुष यौनकर्मीहरू बढिरहेको चाहिँ देखाएको छन्।

पुरुष यौनकर्मीहरूको बजार कहाँ रहेछ ?

विदेशी पर्यटक एवं ४० वर्ष पार गरेका धनाढ्य महिलाहरू नै उनीहरूका ग्राहक हुन्। आफूचाहिँ बाहिर केटी खोज्दै हिँड्ने घरकी श्रीमती बूढी भै भनेर वास्ता नगर्ने श्रीमान्का कारण महिलाहरू पीडित हुन थाल्छन्। यो उमेरमा छोराछोरी हुर्केर स्कुल-कलेजमा व्यस्त हुन थाल्छन्। मायाको अभाव एवं श्रीमान्को इखका कारण महिलाहरूले पुरुष यौनकर्मी खोज्ने गरेका छन्। श्रीमान् विदेशमा हुने र सौखिन महिलाहरूले पनि यौनकर्मी पुरुषको खोजी गरेका छन्।

(Source: http://www.ekantipur.com/saptahik/)

अध्यक्षको तस्बिर हटाउँदै वैद्य पक्ष

2012-04-28T14:17:00.002-07:00

काठमाडौ,

वैशाख १७ - माओवादी उपाध्यक्ष मोहन वैद्य पक्षले राज्य समिति तथा जनवर्गीय संगठनलगायत कार्यालयमा राखिएका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहालको तस्बिर हटाएको छ ।

अध्यक्ष दाहालले कम्युनिस्ट क्रान्तिलाई विश्वासघात गरेको आरोप लगाउँदै वैद्य पक्षीय प्रतिनिधिको बाहुल्यता रहेका अधिकांश जनवर्गीय, जातीय मोर्चा, जनसांस्कृतिकलगायत कार्यालयमा राखिएका तस्बिर हटाइएका हुन् ।

केन्द्रीय सदस्य तथा मधेसी राष्ट्रिय मुक्ति मोर्चाका अध्यक्ष कृष्णदेवसिंह दनुवारले वैद्य पक्षीय केन्द्रीय समिति बैठकले दाहालको तस्बिर हटाउने आधिकारिक निर्णय नै गरेको बताए । 'कम्युनिस्ट आन्दोलनलाई उचाइमा पुर्‍याउनुको सट्टा दक्षिणपन्थी धारमा भासिनु भयो, त्यसकारण तस्बिर हटाएका हौं,' उनले भने । महासचिव रामबहादुर थापाले दाहाललाई 'लाल गद्दार' घोषणा गरिसकेको प्रसंग उल्लेख गर्दै उनले भने, 'अन्य ठाउँमा राखिएका तस्बिर पनि हटाउँछौं, विश्व क्रान्ति गर्ने कम्युनिस्ट नेतासँग दाहालको फोटो सजाएर राख्नु क्रान्तिको अपमान हो ।'

विशेषगरी चैत २८ मा लडाकु र तिनका हतियार नेपाली सेनालाई जिम्मा लगाई 'आत्मसमर्पण गराएकाले' तस्बिर हटाएको उनको तर्क थियो । बुद्धनगरस्थित माओवादीको पुरानो पार्टी कार्यालयमा रहेका महिला, सुकुम्बासी, मजदुर, शिक्षक, दलित, किसानलगायत जनवर्गीय संगठनको अधिकांश कार्यालयबाट दाहालका तस्बिर हटाइएका छन् । यस्तै, कुपण्डोलस्थित नेवाः राज्य समिति, मगर राष्ट्रिय मुक्ति मोर्चा, तमु राष्ट्रिय मुक्ति मोर्चा, किराँत मुक्तिमोर्चा, आदिवासी जनजातिको कार्यालय, भृकृटीमण्डपस्थित राष्ट्रिय कर्मचारी महासंघ र पुतलीसडकस्थित जनसांस्कृतिक महासंघको कार्यालयबाट पनि हटाइएको छ ।

'क्रान्तिको नायक भन्ने कि खलनायक त्यसमा छलफल भइरहेको छ, तस्बिर हटाइसक्यौं, अब उनका भनाइ पनि हटाउने प्रक्रियामा छौं,' जनसांस्कृतिक महासंघका महासचिव माइला लामाले भने ।

अखिल नेपाल क्रान्तिकारी विद्यार्थी संगठनको काठमाडौं जिल्ला कार्यालयबाट पनि अध्यक्ष दाहालका तस्बिर र उनका भनाइलाई हटाएको छ । अखिल नेपाल शिक्षक संगठनका महासचिव लालबहादुर बीसीले भने आफूहरूलाई पार्टीको निर्देशन नआएकाले नहटाएको बताए । 'पार्टी फुटेको अवस्था होइन, अहिलेसम्म उहाँ नै अध्यक्ष हो, हामीले फोटो हटाएका छैनौं,' उनले भने|

( http://www.ekantipur.com/nep/ )

दलहरु सहमतिमा नपुगेपछि संविधान सभाको बैठक अन्यौलमा

2012-04-28T14:13:00.000-07:00

काठमाडौँ,
वैशाख १६ - कार्यतालिका अनुसार काम भएको भए यतिखेर संविधानको पहिलो तथा पूर्ण मस्यौदा जारी भएको २४ घण्टा भइसक्ने अवस्था हुन्थ्यो। तर दलहरुबीच दूरी बढ्दै गएपछि संविधान सभाको बैठकै अन्यौलमा परेको छ। संविधान सभाको बैठक लगातार सूचना टाँस गरी स्थगित हुँदै आएको छ। कार्यतालिका अनुसार दलहरु सहमतिमा नआए संविधान सभाको बैठकले बहुमतबाट निर्णय लिनुपर्ने थियो।

राज्य पुनर्संरचना र शासकीय स्वरुपमा दलहरु अझै सहमतिमा आउन सकिरहेका छैनन्। माओवादीले १० प्रदेश र कङ्ग्रेसले सात प्रदेशको अडान राखेपछि माओवादीले फेरि १४ प्रदेश मै फर्कने चेतावनी दिइरहेको छ।

शनिबार पनि राज्य पुनर्संरचनाका विषयमा दलहरु सहमतिमा पुग्न असफल भए। शनिबार बिहान र अपराह्न गरी दुई पटक संविधान सभामा दलहरु सहमति खोज्न बैठक बसेका थिए। तर उनीहरु कुनै टुङ्गोमा भने पुग्न सकेनन्।

शासकीय स्वरुपमा भने मिश्रित प्रणालीमा सहमति जुटे पनि प्रत्यक्ष निर्वाचित राष्ट्रपति र संसदबाट निर्वाचित प्रधानमन्त्रीबीच कार्यकारी अधिकार के कस्तो दिने भन्ने मा सहमति जुट्न बाँकी छ। न्याय प्रणालीमा ५ वर्षका लागि संवैधानिक अदालत गठन गर्ने एउटा महत्वपूर्ण सहमति यसबीच भएको छ। तर यसको गठन प्रक्रियाका विषयमा सहमति जुट्न बाँकी छ।
-(नागरिक)

संघीयता बन्यो घाडो, कुरा मिलाउ चाडो

2012-04-28T13:39:00.000-07:00

जिम्मेवारी पदका व्यक्ति नै पैसाको लोभमा किर्ते काममा संलग्न

2012-04-28T13:36:00.000-07:00

लुम्बिनीमा नेपालीको लापरवाही भारतीयको राज - सरकार के हेरेर बसिरहेको छ

2012-04-28T13:33:00.001-07:00

महानगरीय ट्राफीक प्रहरी प्रमुख गणेशराज राईले भ्रष्ट्राचारमा वरिष्ठ प्रहरी अधिकृतहरु संलग्न रहेको आरोप

2012-04-27T14:22:00.000-07:00

मिनाक्षी थापालाई मुम्बईबाट इलाहाबाद लगेर हत्या गरिएको पुस्टी

2012-04-27T13:59:00.000-07:00

बलिउड चलचित्रमा जुनियर कलाकारका रुपमा काम गरिसकेकी नेपाली अभिनेत्री मिनाक्षी थापाको टाउकोबिनाको शरीर मुम्बई प्रहरीले इलाहाबादबाट बरामद गरेको थीयो । मिनाक्षी थापालाई मुम्बईबाट इलाहाबाद लगेर हत्या गरिएको थियो। हत्यापछि आरोपीहरूले पहिचान लुकाउन मिनाक्षीको टाउको काटेर फालेका थिए। र, बाँकी शरीर पानीको ट्याङ्कीमा राखेका थिए। मुम्बई प्रहरीको क्राइम ब्रान्चले मिनाक्षीको हत्याको आरोपमा एक जना जुनियर कलाकार अमित जयसवाल र मोडल प्रिति सुनीलाई पक्राउ गरेको थियो। दुवै आरोपीले फिरौती लिनका लागि मिनाक्षीको हत्या गरेका थिए। मिनाक्षी धनी परिवारसँग सम्बन्धित भएको विश्वास उनीहरुले गरेका थिए। त्यसपछि दुवैले मिनाक्षीलाई भोजपुरी चलचित्रमा काम दिलाउने लोभ देखाएर इलाहावाद लगी त्यहीँ हत्या गरेका थिए।

प्रचण्ड र कमाण्डरहरुवीच पैसाको लफडा, माओवादीमा भएको भ्रष्टाचारको छानविन के कसरी गर्न सकिन्छ भन्ने विषयमा अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगमा गम्भीर छलफल !

2012-04-27T13:51:00.001-07:00

माओवादी लडाकूहरुलाई उपलब्ध गराएको अबौँ रुपैयाँ भ्रष्टाचार भएको विषयमा अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगमा गम्भीरु छलफल भएको छ । अख्तियारको उच्च स्रोतले दिएको जानकारी अनुसार माओवादीमा भएको भ्रष्टाचारको छानविन के कसरी गर्न सकिन्छ भन्ने विषयमा सचिव भगवति काफ्ले र अन्य कर्मचारीहरुबीच एक चरणको छलफल भएको छ । माओवादी शान्तिप्रक्रियामा आएयता उसका

लडाकूहरुलाई सरकारी सेवा सुविधा दिएर शिविरमा राखिएको थियो । उक्त समयमा लडाकूहरुको वास्तविक संख्या भन्दा २ हजार ५ सय बढी देखाएर सरकारबाट रकम निकासा भईरहेको बताईएको थियो । सरकारले शिविरमा रहेका लडाकूहरुलाई मासिक ८ हजार रुपैयाँका दरले रकम निकासा गरिरहेको थियो । त्यसैमा माओवादीकै मोहन बैद्य पक्षले माओवादी भित्र ५ अर्व रुपैयाँ भन्दा बढी रकम भ्रष्टाचार भएको आरोप लगाउँदै आएको छ । यसै विषयमा अख्तियारमा छलफल भएको स्रोतले जानकारी दिएको छ । लडाकूहरुबाट ५ बर्षसम्म संकलित रकममध्ये बाँकी रकम तत्कालै हेडक्वाटरमा बुझाउन प्रचण्डले दिएको निर्देशन डिभिजन कमाण्डरहरुले लत्याईदिएका छन् । प्रचण्डले करिव शविरमा संकलन भएको करिव ३४ करोड रकम हेडक्वाटरमा आउन बाँकी रहेको भन्दै सातवटै डिभिजन कमाण्डरलाई सो रकम तत्कालै बुझाउन केही दिनअघि निर्देशन दिएका थिए । वाईसिएललाई राहत दिन रकम आबश्यक रहेको भन्दै प्रचण्डले बक्यौता रकम चुक्ता गर्न लडाकू कमाण्डरलाई निर्देशन दिएका थिए । तर लडाकू कमाण्डरहरुले भने आफुहरु त्यति ठूलो रकम नभएको भन्दै रकम बुझाउन अस्वीकार गरेका छन् । खासगरि चौथो, छैटौ र सातौ डिभिजनमा संकलन भएको ठूलो परिणामको रकम अझैपनि हेडक्वाटरमा नआइपुगेको लाजिम्पाटनिक स्रोतले बताएको छ ।

‘शिविरमा नभएका लडाकूका नाममा संकलित करोडौं रकम ती शिविरबाट हेडक्वाटरमा आएको छैन’ स्रोतले भन्यो- ‘तीनवटै शिविरले ७ देखि १० करोड रुपैयाँ बुझाउन बाँकी छ ।’ शिविरबाट भागेका र सूचीमै नभएका लडाकूको नाममा गएका मासिक तलववापतको रकम लडाकू कमाण्डरहरुले संकलन गरेको जानकारी आएपछि त्यतिबेलै हेडक्वाटरले त्यो रकम बुझाउन निर्देशन दिएको थियो । तर लडाकू कमाण्डरहरुले रकम आफैंले चलाउने, निजी ब्यापारमा लगाउने र हिसाव नबुझाउने गरेको हेडक्वाटरको दावी छ ।

‘सानोतिनो रकम त यताउति भइहाल्छ तर दश करोडभन्दा धेरै रकमको हिसाव आएन’ स्रोतले भन्यो- लेभी संकलन गरेको हिसाव आयो, शिविरमा नभएकाको हिसाव आएन् । स्रोतको भनाईमा करिव ३ हजार लडाकूबाट संकलन गरिएको मासिक ३ हजार रुपैयाँको हिसाव अपचलन भएको छ ।

तर कमाण्डरहरुले भने आफुसँग रकम माग्ने नैतिक हैसियत हेडक्वाटरसँग नभएको बताउँछन् । एक डिभिजन कमाण्डरले भने- शिविर बनाउन, बिरामी साथीहरुको उपचार गर्न, उनीहरुलाई घर आउने जाने खर्च दिन त्यो रकम खर्च भइसकेको छ, हामीले खर्च भइसक्यो भनेर हिसाव बुझाउँदा पनि उल्टै अपराधीजस्तो गरेर हिसाव मागिरहँदा चित्त दुख्यो ।’

लडाकू कमाण्डरहरुले यसरी उठाएको रकम हिनामिना भएको भन्दै वैद्य पक्षले पनि बेला बेला कुरा उठाइरहेको छ । अहिले त उसले दश अर्ब रुपैयाँ भ्रष्टाचार भएको भन्दै अख्तियार गुहार्नेसम्मको योजना बनाइरहेको छ । वैद्य पक्षका नेताहरुका अनुसार सवैजसो डिभिजन कमाण्डरले ७ देखि १० करोड रुपैयाँ ब्यक्तिगतरुपमा चलाएका छन भने बाँकी पैसा प्रचण्डलाई नै दिएका छन् । उनीहरुका भनाईमा अहिले भएको बिबाद ब्यक्तिगतरुपमा चलाएको पैसा माथि बुझाउने कि नबुझाउने भन्नै नै हो ।

तर हेडक्वाटर अर्थात प्रचण्ड निवासले कुन कुन डिभिजन कमाण्डरले कति कति रकमको हिसाव बुझाएनन भन्ने खुलाएको छैन् । रकम बुझाउन अहिले प्रचण्ड निकटका नेताहरुले आन्तरिक दबाब दिइरहेका छन् । तर रकम खर्च भइसकेको र आफुसँग रकम नभएको दावी गर्दै कमाण्डरहरुले प्रचण्डको त्यस्तो आग्रहलाई सिधै अस्वीकार गर्दै आइरहेका छन् ।

मिस नेपाल २०१२ का सहभागी सुन्दरहिरूले शुक्रबार राजधानीको रुसी सांस्कृतिक केन्द्रमा आ–आफ्नो प्रतिभा देखाएका छन्

2012-04-27T13:46:00.002-07:00

मदन चौधरी,
काठमाडौं, वैशाख १५– मिस नेपाल २०१२ का सहभागी सुन्दरहिरूले शुक्रबार राजधानीको रुसी सांस्कृतिक केन्द्रमा आ–आफ्नो प्रतिभा देखाएका छन्। सहभागी १६ जनाले विभिन्न गीत, नृत्य, कविता र वक्तव्य पेस गरे। यसअघि रस्मिता महर्जन अन्तिम छनोटमा परे पनि उनले बीचमै प्रतियोगिता छाडेको आयोजकले जनाएको छ।

अकेशा विष्ट

अञ्जली प्रधानांगको 'रामायण' शीर्षक कविता वाचनबाट सुरु भएको कार्यक्रम प्रशंसा राणाको राजधानीको प्रख्यात 'कुमारी' नृत्यपछि टुंगिएको थियो। दी हेडन ट्रेजरको आयोजनामा हुन लागेको १७ औं मिस नेपालको फाइनल राउन्ड वैशाख २४ गते हुनेछ।

शृष्टि श्रेष्ठ

(सभार: नगरिक)

माओवादीद्वारा आँखामा तेजाब छर्केर मन्दिर को जग्गा कब्जा

2012-04-27T13:24:00.004-07:00

मन्दिरलाई सच्चा भगवान्को रूप मानिन्छ र पुजिन्छ पनि । भगवान्आश्रित स्थानमा चोरी, डकैती, बेतिथि, अन्याय नहुने विश्वास गरिन्छ । तर, रुकुमको प्रसिद्ध धार्मिकस्थल डिग्रे मन्दिरको गुठीमा रहेको कब्जा जग्गा चोरी गरी गुपचुपमा बेचिएको छ । माओवादीले स्थानीय सत्ताको निर्देशन भन्दै ०५८ सालमा कब्जा गरेको स्यालापाखा गाविसको ५ र ६ वडास्थित साढे २७ रोपनीमध्ये केही जग्गा स्थानीय सर्वजित पुनको नाममा ०६० सालमा सुटुक्क बिक्री गरेको रहस्य खुलेको छ ।
प्राप्त जानकारीअनुसार जनकम्युनको रेखदेखमा रहेको उक्त जग्गामथ्ये करिब तीन रोपनी जग्गा बिक्री गरिएको छ । अरू जग्गा भने माओवादी कार्यकर्ताले भोगचलन गर्दै आएका छन् । तत्कालीन समयमा पुनले माओवादीको जनसरकारमा जग्गा पास गराएकाले हालसम्म सो कुरा गुपचुपमै रहेको पाइन्छ । ७० हजारमा बिक्री गरेको जग्गामा पुनले पक्की घर र खेत बनाएका छन् । ‘मैले माओवादीकहा“ पास गरेर जग्गा किनेको ह“ु, अरू थाहा छैन,’ उनले भने । स्थानीयवासी प्रेमध्वज पुनका अनुसार सोही जग्गामा अरू घर पनि बन्ने तयारीमा छन् । मन्दिर व्यवस्थापन समितिका अध्यक्ष द्रोणबहादुर खत्रीका अनुसार माओवादीले जग्गा कब्जा गरेर पार्टी सञ्चालनमा रहेका कम्युन तथा सहिद परिवारलाई जग्गा प्रयोग गर्न दिइएको छ ।

गुठीको जग्गामा धानलगायत अन्य अन्नबाली पनि उत्पादन हुने गर्छ । जानकारीअनुसार मन्दिरको जग्गामा सात सय बोट सुन्तला लगाइएको छ भने करिब तीन सय मुरीजति धान उत्पादन हुन्छ । हामीले पटक–पटक मन्दिरको जग्गा फिर्ता गर्न आग्रह गरेका छा“ै तर माओवादी हुन्छ–हुन्छ भन्दै तर्कने गरेको छ– अध्यक्ष खत्रीले भने । कम्युन परिवार र १३ सहिद परिवार अस्थायी रूपमा मन्दिरको जग्गामा बसोवास गर्दै आएका छन् । माओवादीले जग्गाधनी गोपालप्रसाद शर्मालाई आ“खामा तेजाब छर्केर उनका दुवै आ“खा गुमेका छन् ।

– राजु लामिछाने

नाङ्गिदै नेपाली मोडलहरु (फोटो फिचरसहित)

2012-04-26T16:44:00.002-07:00

आमामामा अप्सरा!!!!!!!!! तिमी त कस्ती भाको भनेर खड्काजिले भनेजस्तो अब त आमामामा सेते!!!!! यो क भाको नेपाली मोडलहरुलाई भन्ने बेला आयो यो हेर्नुस त आखिर गर्न खोजेको क हो ?????

पश्चिमा संस्कृतिको प्रभाव पछिल्लो समयमा नेपाली सिनेमा र मोडलिङ क्षेत्रमा खुलेरै पर्न थालेको छ । बिस्तारै बिस्तारै नेपाली नायिका र मोडेलहरु आधुनिक बन्दै छन । समयानुकुल नेपाली नायिका र मोडेलहरु ले आफुलाई अरु भन्दा बढी सेक्सी देखाउन लागीपरेका छन् । आफू चर्चामा आउन उनिहरुको अभिव्यक्ति नै अडियन्सलाई तान्ने खालको हुन्छ ।

डेढ दुई दशक अघिसम्म नेपाली महिलाहरु जहाँतहीँ अर्धनग्न अवस्थामा बाटाघाटामा देख्न पाउनु भनेको अनौंठो लाग्थ्यो । गुन्यु चोलीमा टिपिक्क भएर हिँडने महिलाहरु आजभोलि टु पिस (कट्टु-ब्रा) मा मात्रपनि देखिन लाज मान्दैनन् ।

शरीरका नलुकाई नहुने संवेदनशील अंगहरुपनि छेउछाउबाट देखियोस भन्ने मनसायले अन्तःवस्त्रहरु पहिरिन्छन् ।

अझ नेपाली नायिका र मोडेलहरुको त कुरै नगरौं, जतिपनि नांगिन खोज्छन उनीहरु, मानौं नांगिने होडबाजीमा छन् । परिवारमा सँगै बसेर हेर्न नसक्ने दृष्यहरु यूवाहरुकोलागी एक्लै हेरेर मनोरन्जन लिने साधन बनेको छ ।

केहि नेपाली मोडलहरुको तस्विहरु हामिले यहाँ राखेका छौं ।

प्रचण्डको टिम ले बैधबा हरुलाई निमिट्यान्न पार्ने

2012-04-25T10:01:00.001-07:00

एकीकृत नेकपा माओवादीका पोलिटब्युरो सदस्य हरिबोल गजुरेलले झापा, मोरङ र सुनसरीलाई कोच प्रदेश बनाउने पार्टी निर्णय कार्यान्वयन हुनैपर्ने बताएका छन्। उनले वैद्य पक्षमा लाग्नेहरु राष्ट्रघाती भन्दै अब निमिट्यान्न हुने दाबी पनि गरे। 'ऐतिहासिक पहिचान कायम राख्‍न तीन जिल्ला मिलाएर कोचिला स्वायत्त प्रदेश निर्माण गर्ने निर्णय माओवादीको पाँचौं विस्तारित बैठकले गरेको हो,' गजुरेलले बुधबार रिपोर्टर्स क्लबमा आयोजित कार्यक्रममा भने- कोचिला एउटा भूगोल हो, विभिन्न जातीय, भाषिक, सांस्कृतिक समुदायको समिश्रण रहेको कोच राज्यलाई जातीयरुपमा हेरिनुहुँदैन।

माओवादी १४ प्रदेशकै पक्षमा रहेको र त्यसमा तल-माथि नभएको पनि उनले बताए। ९, १० प्रदेशमा सहमति हुन सक्ने पनि उनले औंल्याए। पार्टीको मोहन वैद्य समूह शान्ति र संविधान विरोधी भएको आरोप उनले लगाए। 'वैद्य समूहले शान्ति पनि चाहेको थिएन, अब संविधान पनि चाहेको छैन,' उनले भने- हामीलाई राष्ट्रघाती भन्नेहरु नै आफैं राष्ट्रघाती हुन्। वैद्य समूह १२ बुँदेदेखिकै विरोधी हो। अब तिनीहरु निमिट्यान्न हुन्छन्।

कार्यक्रममा सङ्घीयता कार्यान्वयनसम्बन्धी कोचिला सङ्घर्ष समितिका संयोजक एवम् माओवादी सभासद् पूर्णसिंह राजवंशीले कोचिला राज्यका निम्ति आफूहरु सशक्त सङ्घर्षमा लाग्ने बताए। कोचिला राज्यका लागि प्रधान मन्त्री बाबुराम भट्टराई, माओवादी अध्यक्ष प्रचण्ड, कङ्ग्रेस उपसभापति रामचन्द्र पौडेललाई ज्ञापनपत्र बुझाएको पनि उनले जानकारी दिए।
साभार -नागरिक

कमल थापालाई फाँसी दिने चेतावनी .........

2012-04-25T05:51:00.005-07:00

राष्ट्रिय जनमुक्ति पार्टीले संघीयताविरोधीहरुलाई फाँसी दिने चेतावनी दिएको छ। बाबुराम भट्टराई सरकारको श्रम तथा यातायात व्यवस्था मन्त्री रहेका एमएस थापा अध्यक्ष रहेको पार्टीले राष्ट्रिय जनमोर्चाका

अध्यक्ष चित्रबहादुर केसी र राप्रपा नेपालका अध्यक्ष कमलको नामै तोकी फाँसी दिने चेतावनी दिएको हो। सोमबार रिपोर्टर्स क्लबमा आयोजित पत्रकार सम्मेलनमा राष्ट्रिय जनमुक्ति पार्टीले दोस्रो चरणको आन्दोलनको घोषण गरेको हो। कार्यक्रमअनुसार संघीयता विरोधीहरुको प्रतीकात्मक आकृति (पुत्ला) लाई कोण सभासहित सार्वजनिकस्थलमा जेठ १ गते ३ बजे 'फाँसी दिने' कार्यक्रम तय गरेको हो।

पत्रकार सम्मेलनमा जेठ १४ मै जातिय पहिचानसहितको संविधान जारी गराउन, संघीयता विरोधीहरुको अवाञ्छित गतिविधि निस्तेज पार्न र निर्धारित समयमै संविधान जारी नभएमा व्यापक रुपमा नजआन्दोलनको पूर्व तयारी गर्न दोस्रो चरणको आन्दोलनको घोषणा गरेको छ।

आन्दोलन परिचालन समितिका संयोजक के.पी. पालुङ्वाले दोस्रो चरणको आन्दोलनबाट पनि संघीयतासहितको संविधान बनाइएन भने तेस्रो चरणको आन्दोलनबाट संघीयताविरोधीहरुलाई फाँसी दिनेसम्मको कार्यक्रम ल्याउन बाध्य हुने चेतावनी दिए।

उनले भने- 'नेपालको कानुन दैवले जानुनको' अवस्थामा रहेको छ, जेठ १४ भित्र संघीयतासहितको जनताको संविधान जारी भएन भने राष्ट्रिय जनमुक्ति पार्टी संघीयता विरोधीहरुलाई फाँसी दिने अभियानमा लाग्ने छ।

बैद्य पक्षले वाइसीएलजस्तै दस्ता बनायो

2012-04-24T09:23:00.001-07:00

काठमाडौ,

वैशाख १२ - माओवादी उपाध्यक्ष मोहन बैद्य पक्षले वाइसीएलजस्तै जनस्वयंसेबक ब्युरो गठन गरेको छ । बैद्य पक्षको अघोषित केन्द्रीय कार्यालय कुपन्डोलमा भएको भेलाले स्थायी समिति सदस्य नेत्रबिक्रम चन्द इञ्चार्ज तोकी ब्युरो बनाएको हो ।

उपाध्यक्ष मोहन बैद्य, महासचिब रामबहादुर थापालगायतका नेताको उपस्थितिमा ब्युरो गठन गरिएको हो ।केही महिना अघि यो ब्युरो गठन भए पनि वाइसीएलका नेताहरुले बिरोध गरेका कारण निश्क्रिय भएको थियो । पुनर्गठित ब्युरोमा पूर्ब लडाकु डिभिजन सहायक कमान्डर उदयबहादुर चलाउने, रामलाल रोका, नेपबहादुर कुँवर रहेका छन् । त्यस्तै वाइसीएलका नेताहरु उमा भुजेल, साबित्री दुरासहित १७ जना समिति पनि बनाएको छ ।

-ekantipur.com/nep

झन्डै चिप्लिएन सिडिओको ज्यान

2012-04-24T09:01:00.001-07:00

सिन्धुपाल्चोक,

अघिल्लो मंगलबार चार बजेतिर जिल्लाका भिआइपीको टोली रिल्याक्स गर्न सुकुटेको माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डलाई खुब मन पर्ने सुनकोसी रिभरसाइड रिसोर्टतिर लाग्यो । टोलीमा प्रमुख जिल्ला अधिकारी कमलमणि काफ्ले, सहायक प्रजिअ गोविन्दप्रसाद सापकोटा, डिएसपी वसन्तकुमार लामा, न्यायाधीश अनन्तराज डुम्रेलगायत समावेश थिए । सिडिओका सवारी चालक हाइड्रोसिलको अपरेसन गरेर ओच्छ्यानमै थलिएपछि टोलीलाई जिल्ला खानेपानीको गाडीले रिसोर्ट पु¥याएको थियो ।

बुधवार बाह्रबिसेमा हुने जिल्ला रेडक्रस सोसाइटीको अधिवेशनमा सहभागी हुन सो टोली मंगलबार नै चौताराबाट हि“डेको हो । बाटोमा ह“सिमजाक र रमाइलो गर्दै भिआइपी टोली करिब पा“च बजे रिसोर्ट अवतरण ग¥यो । र, सुरु भयो माछा र चिकेन रोस्टस“गै मापसे । रिसोर्टको माथिल्लो कटेजमा बस्यो हाकिम समूह । तल्लो कटेजमा सिडिओका अंगरक्षक प्रहरी हवल्दार राजाराम खत्री खनाल, डिएसपीका अंगरक्षक ईश्वर खत्री र जिल्ला खानेपानीका सवारी चालक दिनेश श्रेष्ठ । सम्सा“झैबाट सुरु भएको मापसेले रात ढल्दै गएपछि अराजक रूप लिन थाल्यो । माथ्लो कटेज मात्यो । तल्लो पनि झ्याप । जानकारीअनुसार सिडिओको टोलीले तीन फुल रुस्लान भोड्का पियो । अनि तल्लोका पनि के कम ! उनीहरूले त झन्, साढे तीन फुल पिएछन् ।

पहिलेदेखि नै सिडिओस“ग असन्तुष्ट उनका बडीगार्ड खनालले त्यसदिन मात लाग्दै गएपछि असन्तुष्टि ओकल्न थाले । खानेपानीका चालकले आफ्नो हाकिमलाई त्यस्तो भन्न नहुने बताएपछि एक चरण विवाद चर्किएको थियो । विस्तारै माथिबाट हाकिमहरूले खाना खाएर सुत्न ताकेता गरेपछि उनीहरू खाना खाइवरी सुत्न तयार भए । तर, उनीहरूलाई खाना खाए पनि मातले छाडिहाल्ने अवस्था थिएन । सिडिओस“गको रिस मरिहाल्नेवाला थिएन । खत्रीलाई सिडिओले पहिलेदेखि नै हेप्ने गरेको उनको गुनासो थियो । सहायक सिडिओ सापकोटाले भने उनलाई खुब माया गर्थे । ओच्छ्यानमै पुगिसकेपछि पनि खत्री अनवरत सिडिओमाथि खनिई रहे, अनि विस्तारै खानेपानीका चालक श्रेष्ठ र खत्रीबीच हाकिमहरूको विषयलाई लिएर विवाद चर्कियो । त्यतिबेला आर्थिक हिसाबमा को शक्तिशाली ? भन्ने विवाद पनि भएको थियो ।

विवाद उत्कर्षमा पुग्नै लाग्दा सिडिओ तल झरे । उनी त्यहा“ पुग्नै नपाई खत्रीले हवाई फायर गरे । अनि तत्कालै अर्को गोली हाने । गोली श्रेष्ठको दाहिने पाखुरा छेडेर बाहिर निस्कियो । सिडिओ आत्तिए । ‘लौ न राजारामले त बित्यासै पा¥यो’ भन्दै उनी फेरि माथि नै उक्लिए । डिएसपीसहितको सबै टोली तल झ¥यो । टोली तल आइपुग्दा श्रेष्ठ भुइ“मा ढलिसकेका थिए । फेरि खत्रीले सिडिओ काफ्लेमाथि गोली चलाउने सम्भावना भएकाले उनलाई पछाडि राख्दै डिएसपी र सहायक सिडिओ अघि बढे । रिसोर्टका सबै बत्ती निभाइयो र खत्रीलाई प्रहरीले नियन्त्रणमा लियो । स्रोतका अनुसार पक्राउ परिसकेका खत्री सिडिओमाथि एकोहोरो खनिरहेकै थिए । जे होस्, त्यसपछि गोली लागी घाइते भएका खत्रीलाई उपचारका लागि काभ्रेको धुलिखेल अस्पताल लगियो । र, मापसे चेकजा“च गर्ने भन्दै श्रेष्ठलाई चौतारा अस्पताल पु¥याइयो । नशामा मदहोस भएका खत्रीले अस्पतालको सिसासम्म तोडफोड गरे । अहिले घटनाको छानबिन गर्ने भन्दै डिएसपीको संयोजकत्वमा एउटा समिति बनाइएको छ ।

-जन आस्था

मुद्दा मिलाउन थानामा आफै पुगे मन्त्री

2012-04-24T08:57:00.004-07:00

विराटनगर,

राज्यमन्त्रीहरू उसै पनि पदअनुसारको जिम्मेवारी नपाएकाले फुर्सदिलो हुनुपरेको गुनासो गर्छन् । यसैले होला गृह राज्यमन्त्री भीमराज राजवंशी फुर्सदिलो समय आºनो गाउ“घरमै राजनीति गरेर बिताउने गर्छन् । उनी स–साना समस्या लिएर प्रहरी प्रशासनमा जान्छन् र मुद्दामामिला मिलाउन आग्रह गर्छन् ।

चुनावी क्षेत्र र घर एउटै ठाउ“मा पर्ने भएकाले उनी मन्त्री भएपछि गाउ“लेका सानातिना झगडा मिलाउन पनि प्रहरी थाना र चौकी पुग्ने गरेका हुन् । गाउ“का एक बासिन्दाले भने, ‘गृहराज्यमन्त्री होइन, उहा“

जिल्लाको गृह क्षेत्र मन्त्री हो ।’ जिल्ला प्रशासन कार्यालय मोरङका अनुसार जिल्लामा मन्त्रालय छाडेर सबैभन्दा बढी आउने र घरमा धेरै बस्ने पनि उनै हुन् । सबैभन्दा बढी इन्धन माग्नेमा पनि राजवंशी नै पर्छन् । जिल्ला प्रशासन स्रोतले भन्यो, ‘घर आएपछि जिल्ला प्रशासनबाट तेल भराउ“छन् अनि गाउ“मा हुने राजनीतिमा आफू र कार्यकर्तासहित प्रहरीको सुरक्षा कार्यक्रममा सहभागी हुन्छन्, मन्त्रीज्यूलाई ह“ुदैन, बजेट छैन भन्नुभएन ।’

प्रहरी स्रोतका अनुसार दसै“यता मात्रै पनि राज्यमन्त्री समस्या बुझ्ने बहानामा मुद्दा मिलाउन इलाका प्रहरी कार्यालय रंगेलीमा ६ पटकभन्दा बढी पुगिसकेका छन् । २९ चैैत बुधबार जिल्ला प्रशासन मोरङमा कार्यालय निरीक्षणको बहानमा तीन घन्टा बसेर गएका थिए । उनले सिडिओ तारानाथ गौतमलाई हातहतियार मुद्दामा पुर्पक्षमा रहेका एक अभियुक्तको मुद्दा मिलाउन आग्रह गरे । तर, सिडिओ गौतमले भने मन्त्री राजवंशी कार्यालय निरीक्षणका लागि मात्रै आएको बताए । राज्यमन्त्री राजवंशीको घर मोरङको कटहरी–७ स्थित राजवंशी टोल हो । पहिले गाउ“कै विद्यालयमा शिक्षक रहेका उनी लामो समय कांग्रेसको राजनीतिपछि मधेस आन्दोलनका वेला मधेसी जनअधिकार फोरम नेपालमा प्रवेश गरेका हुन् ।

फोरम फुटेपछि उनी गृहमन्त्री विजय गच्छदार अध्यक्ष रहेको फोरम लोकतान्त्रिकमा प्रवेश गरी राज्यमन्त्री बनेका हुन् । उनले मोरङको क्षेत्र नं. ६ बाट निकटतम प्रतिद्वन्द्वी एमालेका महेश रेग्मीलाई प्रत्यक्षतर्फ पराजित गरी संविधानसभामा निर्वाचित भएका हुन् । राजवंशी आºनो क्षेत्रको सिरुवा पर्वदेखि गाउ“ भेलासम्मका समारोहमा सहभागी हुन्छन् । जानकारहरू भन्छन्, ‘फुर्सदिला राज्यमन्त्रीले आºनो क्षेत्रमा मन्त्री भएकै बेला राज्यको सेवा–सुविधा प्रयोग गरेर अर्कोचोटि चुनाव जित्न सुविधा प्रयोग गरेर राजनीति गरेका हुन् ।’

-जन आस्था

दाहालविरुद्ध अख्तियार गुहार्दै वैद्य पक्ष

2012-04-24T08:49:00.002-07:00

किरण भण्डारी, काठमाडौं,

वैशाख १२ -माओवादी उपाध्यक्ष मोहन वैद्य पक्षले लडाकुको भरणपोषण, भत्ता र शिविर निर्माणमा सरकारले खर्चेको करिब ९ अर्ब रुपैयाँमध्ये पौने ३ अर्ब भ्रष्टाचार भएको ठहर गरेको छ। उक्त भ्रष्टाचारमा तत्कालीन डिभिजन कमान्डरहरू र माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल संलग्न भएको आरोप लगाउँदै वैद्य पक्षकाले अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगसँग छानबिनको माग गरेका छन्।

'२५/३० लाख रुपैयाँको भ्रष्टाचार छानबिनमा सरकार तल्लीन रहन्छ,' माओवादी सचिव सिपी गजुरेलले सोमबार नागरिकसँग भने, 'अर्बौं दुरुपयोगको यो विषयलाई भने सरकार, संसद, मिडिया,

भ्रष्टाचारविरोधी संस्था कसैले छानबिनको मुद्दा बनाएनन्, त्यसैले हामी अख्तियारले छानबिन गरोस् भन्ने माग गर्छौं।'

लडाकुहरूले उपलब्ध गराएको विवरणअनुसार झन्डै ५ अर्ब भ्रष्टाचार देखिए पनि अहिले समायोजन विशेष समितिको तथ्यांकलाई मात्र आधार मान्दा पौने ३ अर्बको हिसाब मागेको गजुरेलले बताए। 'लडाकुहरूले शिविरमा ९ हजार मात्र थिए भन्नुभएको छ, त्यसले झन्डै ५ अर्ब भ्रष्टाचार भएको देखिन्छ,' उनले भने, 'तर हामीले प्रचण्ड, बाबुरामले अध्यक्षता गरेको विशेष समितिको तथ्यांकलाई मात्र आधार मानेर छानबिनको माग गरिरहेका छौं।'

माओवादीसँग २०६३ मंसिर ५ गते शान्ति सम्झौता भएयता लडाकुले सरकारी कोषबाट भरणपोषण र भत्ता पाइरहेका छन्। त्यसबापत् झन्डै ८ अर्ब ५० करोड खर्च भइसकेको छ। शिविरको पूर्वाधार निर्माणमा सरकारले ४६ करोड निकासा दिएको थियो। यही रकममा आर्थिक अनियमितता भएको आरोप वैद्य पक्षका नेता र लडाकुहरूले लगाउँदै आएका छन्। गजुरेल, माओवादी सचिवालय सदस्य देव गुरुङ, केन्द्रीय सदस्य महेश्वर दाहालले लडाकुहरूसँग बुझेर अनियमितताको अंक आँकलन गरेका हुन्।

'पहिलो महिनैदेखि मासिक १ हजार लेबी उठाइयो, अनुपस्थित लडाकुको तलब पनि पाँच वर्षको लिइएको छ,' गजुरेलले भने, 'हामी सप्रमाण चिच्याइरहेका छौं, तर सबैले सुनेको नसुन्यै गरिरहेका छन्।'

माओवादी स्रोतअनुसार वैद्य पक्षले अर्का स्थायी समिति सदस्य नेत्रविक्रम चन्ददेखि लडाकुसँग सोधपुछ गरेर भ्रष्टाचारको आकार आँकलन गरेका हुन्। उनले सरकारले दिएको रकमको लेखापरीक्षणसमेत माग गरेका छन्।

'शिविरपिच्छे करोडौं रुपैयाँ उठाइएको छ,' गजुरेलले भने, 'त्यसको हिसाकिताब जनमुक्ति सेना, पार्टी कतै दिइएको छैन।'

माओवादीमा अमिक शेरचन कोषाध्यक्ष भए पनि सबै आर्थिक कारोबारमा दाहाल एक्लै संलग्न हुन्छन्। माओवादीका तीन खेमाको मनोमालिन्य कम गर्न भएको धोबीघाट बैठकमा समेत दाहालले हिसाबकिताबमा एकलौटी गरेको भन्दै आलोचना भएको थियो।

शिविरको आर्थिक पूर्वाधार पनि भ्रष्टाचारको आधार भएको दाहालनिकट एक डिभिजन कमान्डरले बताएका छन्। पूर्वाधारका लागि सरकारले दिएको बजेटमा सबभन्दा धेरै भ्रष्टाचार भएको ती कमान्डरले बताए। 'टहरा, बिजुली, पानी, बाटोघाटो बनाउनु भनेर सरकारले ४६ करोड दियो,' ती कमान्डरले भने, 'सबै काम सरकारका जिल्लास्तरीय कार्यालयबाट गराएर ४० करोडभन्दा बढी घोटाला भएको छ।'

शक्तिखोर डिभिजनका सहकमान्डर दीपक चलाउनेले छुट्टीमा गएका लडाकुको रासन र मासिक भत्तामा पनि करोडौं भष्टाचार भएको बताएका छन्। '३ हजारभन्दा बढी लडाकु कहिल्यै ब्यारेक बसेनन्,' उनले भने, 'तिनको रासन र भत्ताको पैसा सरकारले फिर्ता पाउनुपर्थ्यो, त्यो सबै प्रचण्ड र डिभिजन कमान्डरहरूले बाँडेर खाए।'

लडाकुको गाँस खोसेर भएको भ्रष्टाचार रोक्न भनेरै हतारहतार गैरकानुनी तरिकाले शिविरमा सेना परिचालन भएको दावी वैद्य पक्षधरहरूले गरिरहेका छन्। स्थायी समिति सदस्य चन्दले सार्वजनिक समारोहहरूमा वैद्य समूह राजनीतिक विमतिले मात्र गठन नभएको बताएका थिए।

'प्रचण्डसँगको हाम्रो दूरी राजनीतिक मात्र होइन, यस्तै आर्थिक अनियमितताका शृंखलाले पनि बढाएको हो,' वैद्य पक्षका मध्ये माओवादीमा पकड भएको मानिने चन्दले भने।

विशेष समिति मातहत भनिएको लडाकु शिविरमा भएको करोडौं भ्रष्टाचारबारे कांग्रेस, एमाले नेता एवं समिति सदस्यको मौनताप्रति वैद्य पक्षले उदेक मानेको छ। 'हामी आफ्नै पार्टीमा शुद्धीकरण अभियान चलाइरहेका छौं,' गजुरेलले भने, 'विशेष समितिमा रहेका कांग्रेस, एमाले नेताहरूलाई सबै कन्ठ छ, उनीहरूले एक शब्द बोल्नुपर्दैन?'

माओवादी लडाकुको 'तालुकवाला निकाय' बनेर बसेको समितिका नेताहरूले शिविरमा गएको बजेट व्यापक दुरुपयोग भएको स्वीकारेका छन्। तर राष्ट्रिय प्राथमिकतामा शान्ति र संविधान भएकाले छानबिनलाई प्राथमिकतामा राख्न नसकेको उनीहरूले बताए।

'दुरुपयोग भएको भन्ने व्यापक आइरहेको छ, तर संविधान निर्माणमा केन्द्रित भएकाले विशेष समिति बैठकमा छलफल गर्न पाइएको छैन,' एमाले पोलिटब्युरो सदस्य भीम रावलले भने।

कांग्रेसका रामशरण महतले पनि शान्ति र संविधानको कार्यभारमा व्यस्त भएकाले छानबिनमा ध्यान पुर्‍याउन नसकेको बताए। 'लडाकुलाई सरकारी ढुकुटीकै पैसा गएको हो,' महतले भने, 'अहिले राजनीतिक प्राथमिकता अर्कै भएकाले आँखा नपुगको हो, तर कानुनले छोड्दैन।'

वैद्य पक्षले लगाएको भ्रष्टाचार अनुमान

संख्या दर कुल

लेबी

१७०६८ १००० (६५ महिना) १ अर्ब १० करोड ९४ लाख

अनुपस्थित लडाकु २५८५ ८००० (६० महिना) १ अर्ब २४ करोड

पूर्वाधार निर्माण ४० करोड

अख्तियारले छानबिन गर्न पाउँछ

मोहन बञ्जाडे

दस वर्षअघि हामी अख्तियारमा काम गर्दा सरकारले पाटन अस्पताललाई वार्षिक १ लाख रुपैयाँ अनुदान दिँदो रहेछ। त्यही एक लाखले पाटन अस्पताल हाम्रो छानबिन दायरामा थियो।

एक लाख त धेरै भयो। हाम्रो संविधान र भ्रष्टाचारसम्बन्धी कानुनले सरकारको १ रुपैयाँ लगानी भएको निकायमा पनि अख्तियारलाई छानबिनको अधिकार दिएको छ। माओवादी शिविरमा गएको पैसा व्यापक दुरुपयोग भयो भनी त्यही पार्टीको एउटा खेमाले छानबिनको माग गरिरहेको छ। बोलीचालीमा माओवादी लडाकु भने पनि सरकारले भरणपोषण सुरु गरेर तलब दिन थालेपछि तिनीहरू सरकारी नै हुन्।

२०६३ मंसिरमै शान्ति सम्झौता भएपछि लडाकु सरकारी कर्मचारी भइसकेका हुन्। त्यसैले, निजामती, प्रहरी वा सैनिक कर्मचारीलाई भ्रष्टाचारमा जस्तो कारबाही हुन्छ, लडाकुलाई त्यस्तै हुनुपर्छ। सरकारी ढुकुटीको पैसा लिएपछि जोकोही छानबिन दायरामा पर्छ। कुनै पनि बहानामा उन्मुक्ति पाइँदैन।

माओवादी शिविरको लेखापरीक्षण गर्न पनि आवश्यक छ। चैत अन्तिमदेखि सेनाले शिविर जिम्मा लिइसक्यो। लडाकुले सेनालाई शिविरका सरसामान पनि बुझाउन आवश्यक छ। बरबुझारथ गर्दा सरकारले शिविरका लागि दिएको बजेट दुरुस्त खर्च भए/नभएको खुलासा हुन्छ।

(अख्तियारमा अनुसन्धान अधिकृत रहिसकेका बञ्जाडेसँग कुराकानीमा आधारित। उनी कानुन सुधार आयोगका पूर्वसचिव समेत हुन्।)

(माथिको तस्बिर मोन्टाज गरी मिलाइएको जानकारी गराउँछौं।)

-नागरिक

साउदीमा नेपाली कामदारलाई कम्तीमा २२ हजार तलब

2012-04-23T15:20:00.000-07:00

विज्ञान अधिकारी, काठमाडौं,
वैशाख १२- नेपाली दूतावासको सिफारिसमा साउदी अरबमा काम गर्न जाने नेपाली कामदारको न्यूनतम तलब २२ हजार बनाउन सरकारले तयारी सुरु गरेको छ। कम तलबमा विदेश जाने कामदारले जाँदा लागेको खर्च तिर्न नसक्ने अवस्था आएपछि सरकारले
यस्तो व्यवस्था गर्न लागेको हो। श्रम तथा यातायात व्यवस्था मन्त्रालयले यसबारे सरोकारवाला व्यवसायीहरुसँग आइतबार छलफल गरेको थियो। व्यवसायीहरु भने तलव बढाउँदा समस्या आउने बताउँछन्।
साउदीस्थित नेपाली दूतावासले कामदारको न्यूनतम तलब एक हजार रियाल पुर्‍याउन प्रस्ताव गरेपछि मन्त्रालयले सबै सरोकारवालालाई डाकेर छलफल गरेको हो। मंगलबार पनि थप छलफल गरिदैंछ।
'साउदी जाने कामदारको तलब एक हजार रियाल गर्ने भएका छौं,' वैदेशिक रोजगार विभागका महानिर्देशक पूर्णचन्द्र भट्टराईले सोमबार नागरिकसँग भने, 'एक हजार रियाल तलब नभए कामदारले ऋण तिर्न समेत सक्ने अवस्था छैन।'
सरकारले अहिले ६ सय रियाल तलव र खाना खाने व्यवस्था भए श्रम स्विकृती दिँदै आएको छ। अन्य मुलुकका लागि न्यूनतम १ सय २५ डलर (१० हजार ३ सय ७५) मा श्रम स्विकृती दिने गरिएको छ।
'म्यानपावर एजेन्सीले अनावश्यक प्रतिस्पर्धा गरेर न्यून तलबमा कामदार पठाइरहेका छन्। त्यसले यहाँ आएका कामदारमा निरासा छाएको छ,' साउदीस्थित नेपाली राजदूत उदयराज पाण्डेले नागरिकसँग टेलिफोनमा भने, 'न्यूनतम तलब एक हजार बनाउन सकिएन भने कामदार भाग्ने क्रम रोकिदैन।'
उनका अनुसार तलब कम भएकाले पहिलो आएको कम्पनीबाट भागेर अर्कोमा सर्ने प्रवृति बढेको छ। 'कम तलबकै कारण नेपाली भागेर अवैध बस्ने क्रम बढेको छ। यसले नेपालीकै साख बिग्रिएको छ,' पाण्डेले भने। उनले यहाँ रहेका रोजगारदाताहरुले न्यूनतम तलब एक हजार दिइरहेको जानकारी दिए। उनका अनुसार ३६ वटा विभिन्न पेसामा जाने कामदारको न्यूनतम तलब तोकेरै प्रस्ताव गरिएको छ।
'न्यूनतम तलब एक हजारदेखि एघार हजार रियालसम्म तोकेर पठाएका छौ,' पाण्डेले भने, 'चिकित्सक, इन्जिनियर लगायतका दक्ष कामदारको तलब साढे दुई लाखसम्म हुनेछ।' सरकारको तलब बढाउने प्रयासको वैदेशिक रोजगार व्यवसायीले विरोध गरेका छन्। आइतबारको छलफलमै नेपाल वैदेशिक रोजगार व्यवसायी संघका अध्यक्ष बलबहादुर तामाङले असहमति जनाउँदै तलब बढाउँदा कामदार पठाउन कठिन हुने बताएका थिए। साउदीको तलब बढाउने तयारी गरेपछि संघको सोमबार कार्यसमिति बैठक बसेको थियो। बैठकले खुल्ला बजारमा नेपालले मात्रै एकतर्फी तलब बढाउँदा कामदार पठाउनै नसक्ने निर्ष्कष निकालेको छ।
'हामीले एकतर्फी रुपमा तलब बढाउँदा कामदार पठाउन सकिदैन,' संघका द्धितिय उपाध्यक्ष कुमुद खनालले भने, 'तलब बढ्यो भने अरु मुलुकका कामदार बढ्छन् हाम्रा घट्ने छन्।' अहिले साउदीमा फिलिपिन्स, इन्डोनेसिया, श्रीलका लगायत मुलुकका कामदार गइरहेका छन्।
'यो निर्णयसँगै रोजगारदाताले नेपाल छाडेर अरु मुलुकबाट कामदार लिन सक्छन्,' उनले भने, 'सरकारले हचुवाको भरमा कामदारको हित भन्दै अनावश्यक निर्णय गर्न खोज्दैछ।'
राजदूत पाण्डे भने रोजगारदाताले न्यूनतम एक हजार रियल दिन थालिसकेको बताउँछन्। 'हामीले रोजगारदाता र यहाँको सरकारी निकायसँग छलफल गरेर तलब प्रस्ताव गरेका हौ,' उनले भने, 'रोजगारदाताले हामीले प्रस्ताव गरेको तलब दिन राजी छन्।' उनले पछिल्लो समयमा दूतावासले न्यूनतम ८ सय र २ सय रियाल खाना गरी एक हजार नभएको मागलाई अस्विकार गरेको बताए।
'दूतावासले यहाँ प्रमाणिकरणमा आउने मागलाई न्यूनतम एक हजार तोकिसकेको छ,' पाण्डेले भने, 'यो कार्यान्वयन गर्न र कामदार जान कुनै समस्या हुँदैन।'
-नगरिक

नेपालकै धनीको सम्पत्ति निरजलाई

2012-04-23T11:39:00.000-07:00

काठमाडौं,

सबैभन्दा बढी मुनाफा दिने निजी क्षेत्रको पहिलो दूरसञ्चार कम्पनी एनसेलबाट गैरआवासीय नेपाली उपेन्द्र महतोले हात झिकेका छन् । आफ्नो सेयरको अधिकांश हिस्सा युरोपको टेलिकम अपरेटर टेलियासोनेरालाई बिक्री गरेका उनले बाँकी सेयर अर्का गैरआवासीय नेपालीलाई हिजो हस्तान्तरण गरेका हुन् ।

महतोले

आफ्नो हिस्सामा रहेको २० प्रतिशत सेयर रसियन ग्याङका गैरआवासीय नेपाली डा. निरजगोविन्द श्रेष्ठका नाममा नामसारी गरेको स्रोतले जानकारी दियो । स्टेट पोलिटेक्निक एकेडेमी मिन्स्क बेलारुसबाट टेक्निकल साइन्समा विद्यावारिधि गरेका निरज सानिमा विकास बैंकका बोर्ड डाइरेक्टर हुन् भने उनी सानिमा माई हाइड्रोपावरका लगानीकर्ता पनि हुन् । श्रेष्ठलाई सेयर हस्तान्तरण गर्दा मात्रै महतोले साढे दुई करोड रुपैयाँ राजस्व बुझाएका थिए । उनले साढे दुई अर्ब रुपैयाँमा २० प्रतिशत सेयर बिक्री गरेको बताइएको छ । तीन वर्षअघि महतो र एनसेलको अर्को प्रवद्र्धक कजाक कम्पनी भाइजर रेनल्टले टेलिया सोनेराको एशिया होल्डिङलाई ८० प्रतिशत सेयर बिक्री गरेका थिए ।

भाइजरले आफूसँग भएको ५१ प्रतिशत सेयर बिक्री गरेको थियो भने महतोको समूहले २९ प्रतिशत सेयर टेलियासोनेरालाई बेचेको थियो । भाइजरले सेयर बिक्रीबापत त्यतिबेला बुझाउनुपर्ने करको बक्यौता अहिले ३० करोड रुपैयाँ पुगिसकेको छ । यस विषयमा कम्पनीका प्रवद्र्धक र कर कार्यालयबीच लामो समयदेखि युद्धजस्तै छ । टेलियासोनेराले प्रकाशित गरेको सन् २०११ को वित्तीय विवरणअनुसार गत वर्ष एनसेलले २४ अर्ब रुपैयाँको कारोवार गरेको थियो । त्यसअघि २०१० मा १४ अर्ब रुपैयाँको कारोवार ग¥यो । कम्पनीले गतवर्ष ६ अर्ब रुपैयाँ नाफा गरेको र यो वर्ष आठ अर्ब रुपैयाँ पु¥याउने लक्ष्य छ । उच्च प्रतिफल दि“दै आएको कम्पनी बिक्री गरेर महतोले केमा लगानी गर्न खोजेका हुन् ? अहिले कर्पोरेट जगत्मा यही प्रश्न सबैभन्दा बढी सोधिन थालिएको छ । अर्कोतर्फ ७० लाख ग्राहक नघाएको एनसेलको प्रवद्र्धक कम्पनी टेलियासोनेराले ३५०४८ दर्ता नम्वर भएको नेपालको अर्को मोवाइल कम्पनी नेपाल स्याटेलाइट टेलिकम प्रा.लि.को ५० प्रतिशत हिस्सेदारी खरिद गरेको छ ।

टेलियासोनेराको वित्तीय विवरणअनुसार नेपाल स्याटेलाइटको ५० हजार कित्ता सेयर झन्डै दुई अर्ब २० करोड रुपैयाँमा खरिद गरिएको हो । नेपाल स्याटेलाइटमा टेलियासोनेराले १७ करोड ४० लाख क्रोनरको इक्विटी र ५० लाख क्रोनरको सेयर खरिद गरेको छ । अर्कोतर्फ एनसेलको माइक्रोवेभ फ्रिक्वेन्सीको फाइल सञ्चार राज्यमन्त्री सुरिताकुमारी साहले अड्काइदिएकी छन् । एक टावरबाट अर्को टावरमा भ्वाइस र डाटा रिले गर्न दूरसञ्चार प्राधिकरणले एनसेललाई छुट्ट्याइदिएको माइक्रोवेभ फ्रिक्वेन्सी छानबिन गर्ने भन्दै अख्तियार र लेखा समितिले रोक्का गरेका थिए । अहिले अख्तियार र लेखा समितिले फ्रिक्वेन्सी फुकुवा गरिसकेका छन् तर राज्यमन्त्री साहले न एनसेलले मेरा मान्छे भर्ती गरिदिन्छ न त मलाई केही नै हुन्छ भन्दै फाइल थन्क्याइदिएकी हुन् ।- जन आस्थ

बिमानस्थलको भिआइपी रूममा मन्त्रीका बूढाबूढी सुतेपछि !!!!!

2012-04-23T11:34:00.005-07:00

काठमाडौं,
नेकपा एकीकृतका पोलिटब्युरो सदस्य तथा पर्यटन मन्त्री लोकेन्द्र विष्ट मगर बेला–बेला होस्ल्यांगे पाराका घटनामा चर्चामा आइरहन्छन् । अन्तर्राष्ट्रिय पर्यटन मेलामा सहभागी हुन
जर्मनीको बर्लिन उड्दा विनाभिसा कतार पुगेपछि पक्राउ परेका उनको यसपटकको विदेश यात्राका क्रममा कुनै विदेशी मुलुकमा होइन, स्वदेशमै रमिता देखिएको छ ।जर्मनी जा“दा हतारमा उडेकाले भिसा लिन भुलेको बयान दिएका उनी यसपटक जापान जा“दै थिए । अगुल्टाले हानेको कुकुर बिजुली चम्क“दा तर्सन्छ भनेजस्तो विगतको तीतो अनुभवका कारण यसपटक उनी साढे तीन घन्टाअघि नै विमानस्थल पुगे । राति साढे ११ बजे ड्रागन एयरबाट हङकङ हुँदै उड्नुपर्ने उनी ७.३० बजेतिरै विमानस्थल पुगेपछि कर्मचारीलाई खातिरदारीको समस्या प¥यो । मन्त्री दम्पतीलाई विमानस्थलमा स्वागत र जापानका लागि बिदाइ गर्न विमानस्थलका महाप्रबन्धक रतिशचन्द्रलाल सुमन तैनाथ थिए । तर, उनी पनि लामो समय मन्त्रीस“ग अडिन सकेनन् । दम्पतीलाई भिआइपी कक्षमा आराम गर्न छाडेर आफ्नो कार्यकक्षतिर गए ।
यसपटक जापानको भिसा साथमै बोकेको दम्पतीलाई सायद ढुक्कको अनुभूति भएकाले हुनुपर्छ, दुवैजना भिआइपी कक्षको सोफामा डङ्ग्र¨ पल्टिए । चिया, कफी सर्भ गर्न गएका कर्मचारीले चिया राखेर फर्कंदा बूढाबूढी भिआइपीमा सुतेको खबर पाएपछि विमानस्थल परिसरमा हल्लीखल्ली मच्चियो । यो दृश्य हेर्न महाप्रबन्धक सुमन आफै“ पुगे । दुवैलाई मस्त निद्रामा देखेपछि एकछिन अलमल्ल परे । तर, साहस बटुलेर मन्त्रीलाई ब्य“ुझाउनु बाध्यता थियो । किनकि विभिन्न उडानबाट आउने र जाने स्वदेशी तथा विदेशी भिआइपीहरूलाई राख्ने स्थान पनि सोही कक्ष थियो । उनले बूढाबूढीलाई भिआइपीभित्रको अर्को आराम कक्षमा सुत्ने व्यवस्था मिलाएर नम्रतापूर्वक उठाए । स्रोतका अनुसार मूलकक्षबाट उठाएपछि मन्त्री दम्पती महाप्रबन्धकले तयार गरिदिएको अर्को कक्षमा गएर फेरि सुत्यो । जापान भ्रमणबाट यो जोडी ४ वैशाखमा स्वदेश फर्र्किएको छ ।
सित्तै पाउँदा त हजुर
कस्तुरीले आफ्नै बिनाको महŒव बुझ्न सक्दैन तर मन्त्री भएर पनि पदको महŒव नबुझेपछि कसको के लाग्छ र ? त्यसमाथि नीतिगत भ्रष्टाचारको अनुसन्धान गर्ने निकाय कमजोर भएको नेपालजस्तो मुलुकमा । प्रसंग हो, भिसा नलगाई जर्मनी हि“ड्ने पर्यटनमन्त्री लोकेन्द्र विष्टको । उनी यही साता आफू र श्रीमतीको भिसा लगाएर जापान पुगे । नेपालमा लुम्बिनी भ्रमण वर्ष मनाइरहदा बुद्ध धर्म बाहुल्य जापान जानु आश्चर्य होइन तर उनी जापान न सरकारी खर्चमा गएका हुन् न त जापान सरकारको निमन्त्रणामै । विष्ट निजी खर्चमा पनि गएका होइनन्, उनी जापान पुग्ने माध्यम हुन्, गैरआवासीय नेपाली संघका कोषाध्यक्ष भवन भट्ट । भवनकै खर्चवर्चमा त्यता पुगेका मन्त्रीले बिबी (भवन भट्ट) होटलले किनेको रिसोर्ट उद्घाटन गरेर फर्किए । विष्ट त्यतिवेला जापान गएका छन्, जतिवेला उनै भट्टको मुख्य लगानी भएको भनिएको बिबी एयरवेजलाई पर्यटन मन्त्रालयअन्तर्गत नागरिक उड्डयन प्राधिकरणले अनुमति दिएको छ । भगवान् बुद्ध भन्न पनि मिल्ने भवन भट्ट (बिबी) एयरवेजलाई चैत ९ गते नागरिक उड्डयन प्राधिकरणले अनुमति दिएको हो । कम्पनीले असोज ८ गते अन्तर्राष्ट्रिय उडानको अनुमति माग्दै आवेदन दिएको थियो । गोर्खाका पूर्व राष्ट्रिय पञ्चायतवाला यदु भट्टका छोरा भवनले गोर्खाली प्रधानमन्त्री डा. बाबुराम भट्टराईस“ग लबिङ गरेपछि पुस तेस्रो साता सञ्चालन अनुमति पाएका हुन् ।

अनुमति पाएको तीन महिनापछि चैत २९ गते मात्रै बिबीलाई एयरलाइन्स अपरेसन सर्टिफिकेट(एओसी) दिइएको थियो । बिबीलाई सरकारी झन्डाबाहक नेपाल एयरलाइन्सले पाएकै रुट दिल्ली, बैंकक, क्वालालमपुर, हङकङ, टोक्यो, दुबई र सिंगापुर उड्ने एओसी दिएको तेस्रो दिनमै विष्ट उनैको खर्चमा जापानको नागानो सहर पुगेका हुन् । त्यहा“ उनले बिबी होटलले लिलामीमा किनेको तातेसिना रिसोर्ट उद्घाटन गरेर श्रीमतीस“ग जापान घुमघाम गरेका थिए । पाच अर्ब रूपैया“मा किनिएको भनिएको, ४५२ रोपनीमा फैलिएको रिसोर्टमा ८० कोठा र दुई रेस्टुरा“ छन् ।

शरणार्थी को नाममा अमेरिका पठाउने नाइके ! ! ! ! ! ! !

2012-04-22T13:27:00.005-07:00

काठमाडौं,
भुटानी शरणार्थी बनेर अमेरिका छिर्ने सुरमा कसैलाई पैसा बुझाउदै हुनुहुन्छ भने होस् गर्नुस्, त्यस्तो ठगलाई नेपाल प्रहरीले पक्रन सक्दैन किनकि त्यस्तालाई काठमाडौंको बालुवाटारस्थित आप्रवासीका लागि अन्तर्राष्ट्रिय संगठन (आइओएम)को कार्यालयले संरक्षण दिने गरेको छ ।
झापा जिल्ला खुदुनावारी–२ घर भएका जितबहादुर लिम्बू तीन दर्जन बढी व्यक्तिबाट निकै मोटो रकम असुल
गरेर आइओएमको कार्यालयमा बसिरहेका छन् । अस्ति ३ गते सिन्धुली घर भएका थिरबहादुर श्रेष्ठले आफू ठगीमा परेपछि निजलाई पक्राउ गरी कारबाहीको आग्रहसहित सिडिओ कार्यालयमा निवेदन दिएका थिए । सिडिओ कार्यालयको आदेशबमोजिम लिम्बूलाई पक्राउ गर्न गौशालाबाट गएको प्रहरी टोलीलाई आइओएमले अपराधी जिम्मा नलगाई त्यसै फर्काइदिएको छ ।
आफूलाई अमेरिका पु¥याइदिन्छु भनी अग्रिम पैसा लिएका लिम्बूको परिवारै शरणार्थीका रूपमा दर्ता भई भोलिको उडानबाट अमेरिका जाने तयारी गरिरहेको थाहा पाएपछि श्रेष्ठले जिल्ला प्रशासनमा उजुरी हालेका थिए तर आइओएमका कर्मचारीसग मिलेमतोमा काम गरेका लिम्बूलाई उसले प्रहरीको जिम्मा लगाउन मानेन । लिम्बू वास्तविक भुटानी शरणार्थी भए त ठीकै थियो तर उनी नक्कली शरणार्थी हुन् र उनले आइओएमका कर्मचारीसग मिलेर आफ्नो नाम पनि शरणार्थीको सूचीमा दर्ता गराइसकेका छन् । सुटुक्क लिम्बूको परिवारलाई अमेरिका भगाउन लागेको आइओएमले त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा नेपाल प्रहरीले लिम्बूलाई पक्राउ गर्ने तयारी गरेको जानकारी पाएपछि चाहि“ उनीलगायत तीनजना बहिनी र बाबुआमाको उडान रद्द गरेको छ ।
आइओएमले नै संरक्षण गरेर ठगलाई सुरक्षित रूपमा राखेपछि लिम्बूबाट ठगिएका ३९ जनाको भने बिल्लीबाठ हुने भएको छ । स्रोतका अनुसार, दमकस्थित शरणार्थीसम्बन्धी संयुक्त राष्ट्रसंघीय उच्चायोग (युएनएचसिआर) को शाखा कार्यालयको कर्मचारी भएको परिचय दि“दै कार्ड देखाउने लालबहादुर राई (जसले आकाश राईको नाममा नेपाली नागरिकतासमेत लिएका छन्), सन् १९९० मा भुटान पिपुल्स पार्टी स्थापना हु“दाका सदस्य जागिरमान लामा, झापा बेलडागी अवस्थित शरणार्थी शिविरमा बसोवास गर्ने पदमलाल मिश्र र भारतको नयादिल्लीस्थित अमेरिकी राजदूतावासका कर्मचारी भएको बताउने भागीरथ भट्टराईको पनि उक्त ठगीमा संलग्नता रहेको बताइन्छ ।

उनीहरूले पीडितहरूको पासपोर्टमा नया“दिल्लीस्थित दूतावासबाट लागेको भिसा भन्दै नक्कली भिसा लगाइदिने गरेका थिए भने आइओएमका कर्मचारीलाई काम हुन्छ भनिदिन लगाएका थिए । स्मरण रहोस्, सोझा–सीधा नेपालीलाई भुटानी शरणार्थीका रूपमा अमेरिका लगिदिन्छु भन्दै ठगी गर्ने कार्यमा युएनएचसिआर र आइओएमका कर्मचारी पनि संलग्न रहेको समाचार केही वर्षदेखि नै सार्वजनिक हुन थालेको हो ।