DEV Index

Wydajność Dynamics AX 2009 - przyśpieszenie ładowania się formularzy

2013-08-12T20:13:00.001+02:00

Pomimo, że nowym produktem jest już Dynamics AX 2012, często użytkownicy końcowi starszych instancji systemu w wersji 2009 mają problem z "zawieszaniem" się systemu przy otwieraniu formularzy lub raportów. Zwisy pojawiają się przy obciążonym serwerze bazy danych i po części mogą wynikać z zapisywania informacji do "Dziennika użycia elementu", który znajduje się w tabeli SysUtilElementsLog.

W zasadzie informacje o użyciu formularzy mogą stanowić źródło informacji statystycznych np. dla projektantów systemu (raport Administracja => Raporty => System => Dziennik użycia elementu), ale w wersji produkcyjnej moim zdaniem jest wielce nieefektywne zapisywać liczniki uruchomień formularzy, szczególnie jeśli konstrukcja AX wymusza często korzystanie z wielu okien.

Jak sobie poradzić z tym problemem i jak przyśpieszyć system? Przełączyć właściwość Temporary na Yes. Spowoduje to, że tabela będzie tymczasowa i nie będzie "zapychała" serwera bazy danych niepotrzebnymi insertami lub update'ami i może przynieść chociażby minimalną ulgę ciężko eksploatowanym systemom :)

Uwaga! Zanim zdecydujesz się włączyć tryb tymczasowy na środowisku produkcyjnym przetestuj rozwiązanie w środowisku testowym.

Dynamics AX: Czytnik RSS

2010-12-10T12:49:00.005+01:00

Kolejnym artykułem postanowiłem się podzielić z Wami, kiedy natknąłem się na swój przykład prostej aplikacji z czasów nauki programowania w Dynamics AX :) Aplikacja ta jest prostym czytnikiem kanałów RSS. Przykład w środowiskach AX może niepraktyczny, ale pomimo to można wykonać np. wyświetlanie najważniejszych informacji firmowych czy agregację najświeższych wiadomości ze świata biznesu. Dla Pani Kazi z księgowości można wyświetlać wiadomości o nowych przepisach ze świata finansów czy podatkach z portali branżowych, a także aktualne kursy walut ... Zastosowań jak się okazuje może być mnóstwo i jest to "bajer", który może być wielu użytkownikom przydatny.

Cała aplikacja zbudowana będzie z jednej tabeli i dwóch formularzy.

1. Na początek założymy tabelę RSSTable, gdzie będziemy przechowywać listę kanałów RSS w podziale na użytkowników:

Należy dodać pola jak powyżej, a ich typy rozszerzone (Extended Data Types) nazywają się tak samo. Na tablicy oczywiście można stworzyć grupę pól składającą się np. z URL i Name.

2. Następnie stworzymy prosty formularz, gdzie będzie można uzupełniać dane kanałów. W tym celu tworzymy nowy formularz i do DataSource przeciągamy tablicę RSSTable, następnie do Grida na formularzu przeciągamy stworzoną grupę pól. Kreatywni mogą pokusić się o bardziej zaawansowane rozwiązania, lecz do moich celów w zupełności efekt końcowy jest zadowalający:

Dla przykładu dodałem wiadomości z portalu Gazeta.pl i serwisu Microsoft.

3. Czas przejść do bardziej zaawansowanego formularza, który będzie wyświetlał wiadomości z wprowadzonych kanałów RSS. W tym celu założymy nowy formularz RSS i dodamy do niego komponenty Tree i ActiveX - Microsoft Web Broswer:

Komponent Tree będzie służył do wyświetlania kanałów wraz z nagłówkami wiadomości, a po kliknięciu na odpowiednią gałąź do przeglądarki zostanie załadowana strona z pełną zawartością artykułu.

4. Pobieranie zawartości RSS w postaci pliku XML z internetu można zrealizować na dwa sposoby:

pierwszy sposób za to pobieranie pliku pomocą klasy WiniInet, która już nie występuje w AX2009:

private XmlDocument getRssXmlOld(str url)
{
    XmlDocument rss;
    WinInet inet;
    int handle;
    TextBuffer textBuffer = new TextBuffer();

    ;

    // pobieramy xml'a
    inet = new WinInet();
    handle = inet.internetOpenUrl(url);

    textBuffer.appendText(inet.internetReadFile(handle));
    inet.internetCloseHandle(handle);

    // wczytujemy do XmlDocument
    rss = new XmlDocument();
    rss.loadXml(textBuffer.getText());

    return rss;
}

drugi sposób to pobranie pliku za pomocą klas .NET - działa pod AX 4 i 5:

private XmlDocument getRssXml(str url)
{
    XmlDocument rss;
    TextBuffer textBuffer = new TextBuffer();
    System.Net.WebRequest webrequest;
    System.Net.HttpWebResponse httpresponse;
    System.IO.Stream stream;
    System.IO.StreamReader streamReader;
    str string;
    ;

    webrequest = System.Net.WebRequest::Create(url);
    httpresponse = webrequest.GetResponse();

    stream = httpresponse.GetResponseStream ();
    streamReader = new System.IO.StreamReader (stream);

    string = streamReader.ReadToEnd ();

    streamReader.Close();
    stream.Close();
    httpResponse.Close();

    textBuffer.appendText(string);
    // wczytujemy do XmlDocument
    rss = new XmlDocument();
    rss.loadXml(textBuffer.getText());

    return rss;
}

5. Kolejnym etapem jest wypełnienie naszego komponentu Tree nagłówkami kanałów:

void setTree()
{
    FormTreeItem rssAddress;
    FormTreeItem header;
    XmlDocument rss;
    XmlNode root;
    XmlNodeList headerList;
    XmlNode message;
    XmlNode quickMessage;
    XmlNode title;
    XmlNode link;

    int i, j, nodeIndex;

    ;

    while select rssTable where rssTable.UserID == curUserID()
    {
        // pobieramy listę wiadomości z kanału rss
        root = this.getRssXml(rssTable.url).documentElement();

        try
        {
            if (root != null)
            {
                headerList = root.selectNodes("//item//link");
                rssAddress = new FormTreeItem(rssTable.Name, 0, headerList.length(), "");
                nodeIndex = tree.addItem(0 ,0, rssAddress);

                for ( i =0; i < headerList.length(); i++)
                {
                    title = headerList.item(i).selectSingleNode(strfmt("//item[link='%1']//title", headerList.item(i).text()));
                    link = headerList.item(i).selectSingleNode(strfmt("//item[link='%1']//link", headerList.item(i).text()));
                    header = new FormTreeItem(title.text(), 0, 0,link.text());

                    tree.addItem(nodeIndex, i, header);

                }
             }
         }
         catch
         {
            error("Wystąpił błąd tworzenia drzewa.");
         }
    }
}

Aby zrozumieć szerzej powyższą funkcję należałoby zrozumieć budowę pliku XML i polecenia XPath. Do tego celu polecam ciekawe lektury mojego ulubionego wydawnictwa:

6. Aby zrealizować otwieranie strony w przeglądarce po wybraniu nagłówka, należy przeciążyć metodę selectionChange na komponencie Tree:

public void selectionChanged(FormTreeItem _OldItem, FormTreeItem _NewItem, FormTreeSelect _how)
{
   super(_OldItem, _NewItem, _how);

   if (_newItem.data() != "")
   {
        ActiveX.Navigate(_newItem.data());
   }

}

7. Ostatnim etapem jest dodanie wywołania metody setTree do przeciążonej metody run na formularzu:

public void run()
{
    this.setTree();
    super();
}

Tak wygląda czytnik RSS dla Dynamics AX:

Teraz kiedy szef patrzy możemy oglądać wiadomości w DAX ;)

Dynamics AX: Walidacja NIP

2010-12-02T16:12:00.002+01:00

W kolejnym artykule dotyczącym systemu Dynamics AX (Axapta) postaram przedstawić budowę brakującej cegiełki systemu w lokalizacji polskiej. Jakież było moje zdziwienie, kiedy zobaczyłem, że w systemie ERP sprzedawanym na polskim rynku nie ma walidacji podstawowego numeru wykorzystywanego w celu identyfikacji podatkowej - NIP.

Jest jednak na to rada. W DAX istnieje klasa o nazwie TaxVATNumValidate, która posiada klasy potomne dla poszczególnych krajów (Polski brak). W celu zlokalizowania weryfikatora należy utworzyć klasę TaxVATNumValidatePL:

class TaxVATNumValidatePL extends TaxVATNumValidate
{

}

następnie przeciążyć metodę validateVATNum:

// implementacja w x++ wg ogolnodostepnych algorytmow
boolean validateVATNum(VATNum _VATNum)
{
    int idx;
    int w[9];
    int wk;
    int i;
    int k;
    int len = strlen(VATNum);
    ;

    if (len && !(len < 10 || len > 13))
    {
 
        while(strfind(_VATNum, '-', 1, strlen(_VATNum)))
        {
            idx = strfind(_VATNum, '-', 1, strlen(_VATNum));
            nip = strdel(_VATNum, idx, 1);
        }

         if(_VATNum == "")
            return false;

        //obliczamy sume kontrolna
        w[1] = 6;
        w[2] = 5;
        w[3] = 7;
        w[4] = 2;
        w[5] = 3;
        w[6] = 4;
        w[7] = 5;
        w[8] = 6;
        w[9] = 7;

        wk = 0;

        for (i = 1; i <= 9; i++)
        {
            wk = (wk + str2int(substr(_VATNum, i, 1)) * w[i]) mod 11;
        }
        k = wk mod 11;
        
        if (str2int(substr(_VATNum, 10, 1)) == k) 
            return true;

    }

    return false;
    
}

Metoda walidująca już jest. Teraz trzeba spowodować, żeby była wykorzystywana przez Dynamicsa. W tym celu zaingerujemy w klasę bazową TaxVATNumValidate i metodę construct. Należy tam dodać wywołanie nowo stworzonej klasy, kiedy krajem walidacji będzie Polska:

// ...
case #isoPL :
   taxVATNumValidate = new TaxVATnumValidatePL();
   break;
// ...

Ostatnim etapem jest włączenie walidacji. Należy wejść w Podstawowe => Ustawienia => Adresy => Kraj / Region, wybrać kraj PL i na zakładce Ogólne zaznaczyć opcję "Sprawdź numer identyfikacji podatkowej":

Od tego momentu możemy się cieszyć sprawdzaniem numeru NIP w "polskich warunkach" :)

Dynamics AX: Mapa Google do sprawdzania lokalizacji odbiorców - tutorial cz. 2

2010-11-30T16:13:00.001+01:00

W drugiej części tutoriala pokażę, jak zintegrować komponent Flash z systemem Microsoft Dynamics AX (przykład zademonstruję na wersji 4.0, ale z powodzeniem można go zastosować do nowszych wersji).

Jeśli pominąłeś część pierwszą, a chcesz zacząć od początku to zapraszam tutaj.

6. Rozpoczniemy od założenia w Dynamics AX nowego projektu i dodania do niego formularza Odbiorców (CustTable):

7. Do formularza odbiorców na zakładce "Adres" ( Tab=> TabAddress) dodajemy nową grupę - nazwijmy ją GoogleGroup. Następnie w grupie tej dodajemy komponent ActiveX i na liście dostępnych komponentów wybieramy Shockwave Flash Object (jeśli nie ma go na tej liście, musimy zadbać o to, żeby się tam znalazł :) )

8. Po potwierdzeniu informacji o bezpieczeństwie komponentu ActiveX, system dodaje go do drzewka. Teraz musimy wczytać w niego plik SWF, który jest wynikiem kompilacji aplikacji z poprzedniej części tutoriala. W tym celu w metodzie init na formularzu wstawiamy kod nie zapominając o zastąpieniu ścieżki do pliku *.swf:

ActiveX.LoadMovie(0, @"C:\dokumenty\flex\projects\GoogleMapsFlex4\bin\GoogleMapsFlex4.swf");
ActiveX.GotoFrame(1);

Jeśli wszystko przebiegło pomyślnie wynikiem działania powinno być okienko mapy na formularzu Odbiorców w zakładce Adres:

9. Jak widać domyślnie wyświetlanym adresem jest Warszawa, al. Jerozolimskie - z aplikacji Flexowej należy usunąć kod wstawiony w poprzedniej części do celów testowych. Zmniejsza to niepotrzebnie limit ilości geokodowań. Z tego też tytułu zamiast automatycznie wczytywać mapę dla każdego klienta wraz z każdym rekordem (ActiveRecord), użyjemy przycisku do odszukiwania adresu. Przycisk najlepiej dodać w tej samej grupie. W metodzie clicked wstawiamy następujący kod:

void clicked()
{
    super();
    ActiveX.CallFunction(strfmt("<invoke name=\"doGeocode\" returntype=\"xml\"><arguments><string>%1</string></arguments></invoke>",custTable.Address));
}

Wywoływana jest tutaj funkcja doGeocode i przekazywany jest do niej adres. Argumentem funkcji CallFunction jest łańcuch znaków w postaci XML.

Próba generalna kończy się jednak błędem:

a wszystko przez to, ze w projekcie Flexowym brakuje "uzewnętrznienia" metody doGeocode. W celu publikacji tej metody należy w metodzie init dodać linijkę kodu:

ExternalInterface.addCallback("doGeocode", doGeocode);

Działa! :)

Podsumowanie

Jak widać wstawienie interesującego komponentu Flash do AX jest banalnie proste. Tak zbudowaną aplikację opartą o integrację z Flashem można oczywiście rozbudowywać, np. o zwracanie współrzędnych geograficznych do tabeli CustTable i wyświetlanie adresu z pominięciem geokodowania, na który jest limit. Można też wykorzystać Flasha do urozmaicenia Dynamicsa o efektowne komponenty np. wykresy Gantta, kalendarze itp. Może macie jakieś pomysły? Czekam na komentarze.

Zainteresowanych przeglądem możliwości komponentów w technologii Flex zapraszam na http://www.adobe.com/devnet-apps/flex/tourdeflex/web/

Dynamics AX: Mapa Google do sprawdzania lokalizacji odbiorców - tutorial cz. 1

2010-11-26T14:47:00.003+01:00

W tym artykule pokażę jak zintegrować system Microsoft Dynamics AX z mapą Google na przykładzie lokalizacji odbiorców. W części pierwszej opisana zostanie część jaką należy wykonać, aby stworzyć aplikację w technologii Flex / Flash, w drugiej natomiast zajmiemy się integracją tej aplikacji w systemie Dynamics AX.

Co nam będzie potrzebne do realizacji tego zadania?

1. Darmowe środowisko FlashDevelop lub inne komercyjne środowisko programistyczne do tworzenia aplikacji w technologii Flex. Korzystając z FlashDevelopa należy pamiętać o pobraniu Flex SDK.
2. Google Maps API for Flash i Google Maps API Key
3. System Microsoft Dynamics AX ... :)

UWAGA!
Jako, że Google w licencji do korzystania z Google Maps API nakazuje stosowanie swojego mechanizmu w aplikacjach łatwo dostępnych dla użytkownika końcowego, poniższy tutorial stanowi tylko pokaz możliwości integracji systemu Dynamics AX z komponentami w technologii Flash. Pozostałe wykorzystanie informacji zawartych w tym tutorialu może naruszać prawa korzystania z licencji oprogramowania udostępnionego przez firmę Google. Dla zainteresowanych komercyjnym wykorzystaniem integracji z mapami oferowanymi przez Google istnieje płatna wersja API. Ponadto w wersji bezpłatnej istnieje limit dzienny na geokodowanie.

1. Na początku trzeba zainstalować i odpowiednio skonfigurować FlashDevelopa do pracy. Osoby, które posiadają już to narzędzie lub korzystają z innego środowiska mogą pominąć ten punkt. Jednak początkującym adeptom sztuki programowania komponentów Flash może przysporzyć nie lada problemów.
Jeśli masz pragnienie zapoznać się bliżej z technologią Flex polecam dwie ciekawe książki:

Przed instalacją samego FlexDevelopa najlepiej rozpakować wcześniej Flex SDK, a na chwilę pisania artykułu występuje w wersji 4.5. Po instalacji w opcjach programu w zakładce AS3Context wskazujemy ścieżkę do zainstalowanego frameworka:

2. W następnym kroku zakładamy nowy projekt Flex 4 Project:

W wyniku założenia projektu powinna zostać stworzona struktura katalogów zawierająca skompilowane pliki (bin), biblioteki (lib) i źródła (src). Powinien też zostać utworzony pierwszy, główny plik źródłowy aplikacji o nazwie "Main.mxml" zawierający podstawową strukturę aplikacji:

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<s:Application xmlns:fx="http://ns.adobe.com/mxml/2009"
      xmlns:s="library://ns.adobe.com/flex/spark"
      xmlns:mx="library://ns.adobe.com/flex/mx">
 
 <fx:Declarations>
  <!-- Place non-visual elements (e.g., services, value objects) here -->
 </fx:Declarations>
</s:Application>

2. W następnym kroku do projektu dodajemy bibliotekę ze ściągniętego SDK Google Maps API for Flash. Plik "map_flex_1_20.swc" najlepiej rozpakować w katalogu lib projektu i z menu kontekstowego dostępnego pod prawym przyciskiem myszki zaznaczyć opcję "Add to library":

UWAGA!
W Google Maps API for Flash występują dwie biblioteki: map_flex_1_20.swc i map_1_20.swc. Tę pierwszą użyjemy w projekcie Flexowym, tą drugą można użyć jeśli robimy prezentację w typowym Flashu.

3. Do aplikacji musimy teraz dodać komponent mapy i wyświetlić go w całym obszarze roboczym. W tym celu dodamy blok xml'owy SCRIPT, gdzie można zagnieździć kod w języku Action Script 3 wewnątrz dokumentu MXML.

<fx:Script>
   <![CDATA[  
                 
   ]]>
</fx:Script>

Następnie dodamy funkcję w języku ActionScript3, która będzie wywołana na początku działania aplikacji:

import com.google.maps.Map;
private var map:Map;

public function init():void
{
   map = new Map();
   map.key = "KLUCZ_GOOGLE_MAPS_API";
   map.height = this.height;
   map.width = this.width;
   map.addEventListener(MapEvent.MAP_READY, onMapReady);
   this.addElement(map);
}

oraz funkcję, która uruchomi się po pełnym wczytaniu obiektu map:

private function onMapReady(event:Event):void {
   map.enableScrollWheelZoom();
   map.enableContinuousZoom();
   map.addControl(new ZoomControl());
}

Przed deklaracją funkcji init należy dokonać dołączenia biblioteki z Google Maps poleceniem import.
Funkcja init inicjuje obiekt Map i przypisuje mu klucz, który należy pobrać na stronie Google Maps API. Następnie ustalane są rozmiary tego komponentu do rozmiarów okna aplikacji i dodawana jest obsługa zdarzenia MapEvent.MAP_READY. Metodą addElement dodawany jest ten komponent do kontenera aplikacji. Aby metoda init zadziałała potrzebne jest jeszcze zdefiniowanie zdarzenia creationComplete w drugiej linijce kodu:

<s:Application xmlns:fx="http://ns.adobe.com/mxml/2009"
      xmlns:s="library://ns.adobe.com/flex/spark"
      xmlns:mx="library://ns.adobe.com/flex/mx" creationComplete="init()"  >

W funkcjo onMapReady włączana jest możliwość korzystania ze scrolla wbudowanego w myszkę oraz dodawana jest możliwość powiększania i pomniejszania mapy wraz z kontrolką ZoomControl.

Tak skonstruowana aplikacja Flexowa powinna nam się skompilować i uruchomić. Jeśli jednak wystąpiły problemy proponuję jeszcze wspomóc się tymi linkami:

Na wyjściu powinniśmy ujrzeć taką mapę:

Na ekranie widać, że komponent sugeruje byśmy uzupełnili właściwość sensor. Jeśli chcemy wykorzystywać mapy Google do śledzenia za pomocą odbiorników GPS, właściwość tą ustawiamy na TRUE, jeśli nie to FALSE. Niestety nie jest dla mnie zrozumiałe, dlaczego akurat ta właściwość jest typu String, a nie Boolean, no ale nie wymagajmy od Google cudów ;), w końcu dwa dodatkowe cudzysłowy i błąd kompilacji to jeszcze nie koniec świata:

map.sensor = 'false';

4. Czas na funkcję geokodującą, czyli zamieniającą dane adresowe na współrzędne. Warto tutaj jeszcze raz przypomnieć, że w darmowej wersji Google nakłada ograniczenia na geokodowanie w ilości 1000 zapytań w ciągu dnia. Przed dodaniem odpowiednich funkcji musimy dołączyć (zaimportować) referencje do odpowiednich klas, których użyjemy:

import com.google.maps.overlays.Marker;
import com.google.maps.services.ClientGeocoder;
import com.google.maps.services.GeocodingEvent;
import com.google.maps.MapMouseEvent;
import com.google.maps.MapType;
import com.google.maps.InfoWindowOptions; 
import com.google.maps.controls.ZoomControl;
import mx.controls.Alert;

Następnie dodajemy dwie metody doGeocode i geocodeSuccess:

private function doGeocode(address:String):void
  {
   var geocoder:ClientGeocoder = new ClientGeocoder();

   // obsługa sukcesu geokodowania
   geocoder.addEventListener(GeocodingEvent.GEOCODING_SUCCESS, geocodeSuccess);

   // obsługa błędu geokodowania
   geocoder.addEventListener(
     GeocodingEvent.GEOCODING_FAILURE,
     function(event:GeocodingEvent):void {
    Alert.show("Geocoding failed");
     });
     
   // uruchomienie funkcji geokodującej
   geocoder.geocode(address);
  }
   
  private function geocodeSuccess(event:GeocodingEvent):void
  {
    var placemarks:Array = event.response.placemarks;
    if (placemarks.length > 0) {
   map.setCenter(placemarks[0].point, 14, MapType.NORMAL_MAP_TYPE);
   var marker:Marker = new Marker(placemarks[0].point);
   
   marker.addEventListener(MapMouseEvent.CLICK, function (event:MapMouseEvent):void {
    marker.openInfoWindow(new InfoWindowOptions({content: placemarks[0].address}));
   });
   map.addOverlay(marker);
    }
  }

5. Na koniec części pierwszej tutoriala, możemy sprawdzić jak działa geokodowanie. Dla takich testów w metodzie onMapReady wprowadzimy przykład użycia metody doGeocode:

private function onMapReady(event:MapEvent):void {
 map.enableScrollWheelZoom();
 map.enableContinuousZoom();
 map.addControl(new ZoomControl());
    
 this.doGeocode("Warszawa, ul. Aleje Jerozolimskie");
}

A taki jest wynik po skompilowaniu i uruchomieniu aplikacji:

Koniec części 1. Część 2.

Dynamics AX: Debugowanie metody clicked

2010-11-26T12:37:00.002+01:00

Wielu programistów X++ myśli, że nie jest możliwe debugowanie metod zdarzeniowych np. w metodach clicked. Są w błędzie :) Dzięki koledze Michałowi Lisowskiemu dowiedziałem się, że jednak jest to wykonalne:

void  clicked()
{
    breakpoint;
    // ... action
}

Dzięki słowu kluczowemu "breakpoint" jest uruchamiany debugger.

Tematycznie polecam:

Dynamics AX: Odczytywanie separatora dziesiętnego

2010-11-26T10:42:00.000+01:00

W kolejnym poście, tym razem krótkim, przedstawię jak pobrać separator dziesiętny z ustawień systemowych. Często przy imporcie/eksporcie plików CSV lub XLS występuje problem odpowiedniej konwersji liczb typu real. Oto kod, który za pomocą klas .NET wyciąga separator:

System.Globalization.CultureInfo ci = System.Globalization.CultureInfo::get_CurrentCulture();
System.Globalization.NumberFormatInfo ni;
str systemDecimalSeparator 
;
 
ni = ci.get_NumberFormat();
systemDecimalSeparator = any2str(CLRInterop::getAnyTypeForObject(ni.get_CurrencyDecimalSeparator()));

Zmienną systemDecimalSeparator możemy użyć do konwersji przed zapisem lub odczytem liczb w plikach tekstowych lub w Excelu.

Dynamics AX: Numerator - tutorial

2010-11-25T12:47:00.001+01:00

Numerator w systemie Dynamics AX doświadczonemu programiście nietrudno dodać, lecz często przy natłoku zadań można zapomnieć co gdzie jeszcze dodać, żeby od razu działało jak należy :) Ten tutorial ma w tym pomóc. Do dzieła!

1. Dodajemy typ rozszerzony (string) i dziedziczymy po typie Num (właściwość Extends):

2. Do tabeli, gdzie chcemy użyć numeratora dodajemy pole o typie utworzonym w pkt. 1:

3.W typie rozszerzonym należy zdefiniować relację do tabeli głównej numeratora.

4. Następnie w jednej z klas dziedziczących po klasie NumSeqReference należy w metodzie loadModule wstawić kawałek kodu rejestrującego numerator nie zapominając zmienić nazwy na swój numerator i etykiety:

numRef.DataTypeId = typeId2ExtendedTypeId(typeid(DevIndexId)); // tutaj nazwa rozszerzonego typu
        numRef.ReferenceHelp = literalstr("@etykieta"); // należy wybrać etykietę dla numeratora
        numRef.WizardContinuous = false;
        numRef.WizardManual = NoYes::No;
        numRef.WizardAllowChangeDown = NoYes::No;
        numRef.WizardAllowChangeUp = NoYes::No;
        numRef.WizardHighest = 99999999;
        numRef.SortField = 1;
        
        this.create(numRef);

Klasę dziedziczącą po NumSeqReference należy wybrać wg swojego zastosowania. Np. numerator dotyczący klientów znajdzie się w klasie NumberSeqReference_Customer. Można też oczywiście stworzyć swoją klasę dla swojego modułu.

5. W tabeli parametrów modułu (np. CustParameters), w którym wstawiamy numerator należy zdefiniować nową metodę:

server static NumberSequenceReference numRefDevIndexId)
 {
  ;
  return NumberSeqReference::findReference(typeId2ExtendedTypeId(typeid(DevIndexId)));
 }

6. W formularzu Podstawowe => Ustawienia => Sekwencje numerów (identyfikatorów) => Sekwencje numerów (lub w AX2009 identyfikatorów) - należy dodać nowy numerator:

7. W Podstawowe => Ustawienia => Sekwencje numerów (identyfikatorów) => Odwołania - należy znaleźć nowo dodane odwołanie i przypisać numerator stworzony w poprzednim punkcie. W moim przypadku numerator będzie się znajdował w module "Rozrachunki z odbiorcami" i będzie posiadał etykietę "@etykieta":

8. Jeśli powyższy krok wykonamy bez żadnych problemów numerator powinien być prawidłowo stworzony i skonfigurowany. Teraz wystarczy go użyć np. w metodzie insert na tabeli głównej:

NumberSeq numberSeq;
    ;

    ttsbegin;
    numberSeq = NumberSeq::newGetNum(CustParameters::numRefDevIndexId());

    this.DevIndexId = numberSeq.num();

    super();
    numberSeq.used();
    ttscommit;

9. Teraz powinniśmy cieszyć się nowym numeratorem, po wstawieniu rekordu do tabeli i zapisaniu go, system powinien przydzielić nowy numer:

Życzę miłego tworzenia numeratorów :)

Dynamics AX: Pozbycie się komunikatów w testach jednostkowych

2010-11-25T10:15:00.001+01:00

Kto kiedyś pisał testy jednostkowe (unit test) w X++ lub został postawiony przed takim faktem, natknął się lub natknie na uporczywe komunikaty - jeśli w testowanym kodzie takie wystąpią. Załóżmy teoretycznie, że testujemy kod w stylu:

while(condition ...)
{
 if (Box::YesNo( arguments ...))
 {
  // action
 }
}

Z odsieczą przychodzi modyfikacja klasy Box będącej odpowiedzialną za wyświetlanie komunikatów maści wszelakiej. Poniżej kod ze zmodyfikowaną metodą yesNo:

public client static DialogButton yesNo(
    str             _text,
    DialogButton    _defaultButton,
    str             _title          = "@SYS11132",
    str             _bottomText     = '')
{
    Container con;
    str retCon;

    if (clientKind() == ClientType::COMObject)
        return _defaultButton;


    // modyfikacja mająca na celu usprawnienie testów jednostkowych
    if (global::hasSecuritykeyAccess(securitykeynum(SysDevelopment), AccessType::View))
    {
        con = xSession::xppCallStack();
        retCon = conpeek(con, conlen(con) - 1);
        if (strscan(retCon, "SysTest", 1, strlen(retCon)))
        {
            return _defaultButton;
        }
    }

    return  new DialogBox(DialogBoxType::YesNoBox,
                          _text,
                          _title,
                          _bottomText,
                          _defaultButton).retval();
}

Jak widać istnieje tutaj zabezpieczenie dla środowiska produkcyjnego. Kod nie powinien wykonać się wtedy kiedy użytkownik nie ma uprawnień do modyfikacji programistycznych.

Powyższa modyfikacja to jedynie propozycja rozwiązania problemu. Ambitniejsi mogą pokusić się o próbę implementacji dynamicznego ustalenia, który przycisk ma być symulowany w testach.

W Dynamics AX 2009 Microsoft wprowadził podobny mechanizm na potrzeby rejestratora zadań (SysTaskRecorder), na którym i w tym przypadku można się wzorować:

if( SysTaskRecorderEventManager::parmRecording() )
        return SysTaskRecorderGlobal::handleDialogButton(DialogBoxType::YesNoBox, _text, _title, _bottomText, _defaultButton);

Powitanie

2010-11-25T00:06:00.000+01:00

Od dłuższego czasu zwlekałem z wystartowaniem tego bloga i tak naprawdę do końca nie wiedziałem na jaki temat mogę pisać. Wreszcie nadeszła ta wiekopomna chwila kiedy pewien impuls zachęcił mnie do dzielenia się wiedzą jaką mam przyjemność przetwarzać na co dzień. Blog ten oprócz funkcji propagowania informacji ze świata programowania, ma mi służyć jako "skorowidz operacji wykonanych" :) - czyli indeks z reguły krótkich zagadnień programistycznych do których często powracam, a które czasami niejednokrotnie spędzają sen z powiek. Chyba każdy kto zawodowo zajmuje się programowaniem w pewnym momencie swojej pracy dostrzega powtarzalność i rodzące się pytania z charakterystycznym drapaniem się po głowie: "jak ja to wtedy zrobiłem?" ;) Mam nadzieję, że ten blog przyczyni się do oświecenia wielu potrzebujących. Koniec gadania, do pracy :)