tag:blogger.com,1999:blog-31660534203256994692025-01-02T10:11:09.960-08:00.. krishnam ..Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.comBlogger37125tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-74145175114663066542024-05-05T12:32:00.000-07:002024-05-08T07:42:45.840-07:00പ്രാർത്ഥനകൾ... <p><br /></p><div style="text-align: left;">വാടാത്ത അണയാത്ത <br />നിറപുഞ്ചിരി വിടർന്നതാണു നിൻ -<br />മുഖമിപ്പോഴും എന്നു <br />നിനയ്ക്കട്ടേ ഞാനെന്നും ...</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ബഹുവിധ മുഖംമൂടികൾക്കുള്ളിലെ <br />നിന്നെ, നീയെങ്കിലും <br />മറന്നതില്ലെന്നു <br />കരുതട്ടേ ഞാനിന്നും ..</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ചുട്ടുപൊള്ളും നാളെയുടെ <br />തനിയാവർത്തനങ്ങളിൽ <br />എങ്ങാനും നീ ഇടറിവീഴുമ്പോൾ <br />നേരട്ടെ ഞാനിതൊക്കെയും ...</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">നിഴലുകൾ പതിയാത്ത <br />മഴക്കാടില്ലെങ്കിലും,<br />സ്വപ്നങ്ങൾ മെടയാൻ <br />ചെറുതാം ഒരോലച്ചീന്തും </div><div style="text-align: left;"><br />മതിയോളം മുങ്ങിത്തുടിയ്ക്കാൻ <br />പുഴയതില്ലെങ്കിലും,<br />കനിവുകൾ കിനിയുവാൻ <br />വെള്ളമൊരു ചേമ്പിലക്കുമ്പിളിലും </div><div style="text-align: left;"><br />സിരകൾ മുഴുക്കെ കോരിത്തരിപ്പിയ്ക്കാൻ <br />നാദബ്രഹ്മമില്ലെങ്കിലും,<br />ആത്മാവിനു തളിരിടാൻ <br />ഓർമത്താളിലൊരു താരാട്ടീണവും </div><div style="text-align: left;"><br />താങ്ങായി, തോഴരായി <br />ശതങ്ങൾ കൂട്ടിനില്ലെങ്കിലും,<br />ഏതിരുളിലും ചേർത്തണയ്ക്കാൻ <br />ചാരത്തൊരു ഹൃദയത്തുടിപ്പും </div><p style="text-align: left;"><br /></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirKrj1vPhUsHInzuCRMfFN9tquAoR0oCpevfBoiRMCpWN1jwiYtVFBJON0XBzWP5YfOzfIE6vJ_P_yCjvEo3YnJIUGZOcXwIBgkguorPLHxyL2sy8zp90wfEihAach9zVB-iXEF8M73sB8mgUtXgKBtEeAtz6lk5vf7etmIlap3UfY3FCz5RoQmKmnfbE/s1920/reflection-time-through-a-lensball.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="294" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirKrj1vPhUsHInzuCRMfFN9tquAoR0oCpevfBoiRMCpWN1jwiYtVFBJON0XBzWP5YfOzfIE6vJ_P_yCjvEo3YnJIUGZOcXwIBgkguorPLHxyL2sy8zp90wfEihAach9zVB-iXEF8M73sB8mgUtXgKBtEeAtz6lk5vf7etmIlap3UfY3FCz5RoQmKmnfbE/w442-h294/reflection-time-through-a-lensball.jpeg" width="442" /></a></div><br /><p><br /></p><div style="text-align: left;">ലോകങ്ങൾ പണിതുയർത്തില്ലെങ്കിലും <br />പടവുകളേറിയില്ലെങ്കിലും <br />ഉടയാതിരിക്കട്ടെ നീയാൽ <br />ഒരുറുമ്പിൻ കൂടാരം പോലും </div><div style="text-align: left;"><br />സ്നേഹക്കരങ്ങൾ നീട്ടിയില്ലെങ്കിലും <br />നോവാറ്റിയില്ലെങ്കിലും <br />വിതുമ്പാതിരിയ്ക്കട്ടെ നീയാൽ <br />ഒരു കുഞ്ഞുമനസ്സു പോലും </div><div style="text-align: left;"><br />നാളെയൊരു നാൾ, <br />ഓടിയണയാൻ ഞാനില്ലാതിരുന്നാലും;<br />നേരുന്നു നിനക്കായിതൊക്കെയും ഓമലേ ..<br />അതിനു മാത്രം പുണ്യമീ <br />പ്രാർത്ഥനകളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ... !!</div><p style="text-align: left;"><br /></p><p><br /></p>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-35347789776447305562021-10-29T17:50:00.002-07:002021-10-29T17:50:13.936-07:00നമ്മൾ..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbXUTunXlag1tQoZWusQej7JNIik6a0ozmgvMuXWNUaTtDFeomqNWjlB24IhURTje1N7ZhC7w9Gsgw6qiyoNkhSDfurK3KC8KcgwYfFBmRfEwFjCUkIogwvQF54k25Fumt9XHHqxeGqYk/s1920/heart-couple-picture-walk.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1920" data-original-width="1440" height="538" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbXUTunXlag1tQoZWusQej7JNIik6a0ozmgvMuXWNUaTtDFeomqNWjlB24IhURTje1N7ZhC7w9Gsgw6qiyoNkhSDfurK3KC8KcgwYfFBmRfEwFjCUkIogwvQF54k25Fumt9XHHqxeGqYk/w404-h538/heart-couple-picture-walk.jpeg" width="404" /></a></div><p style="text-align: left;"></p><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">മുനയൊടിഞ്ഞ കടലാസുപെൻസിലുകളാവാം നമുക്ക്,<br />കുത്തി നോവിക്കാതെ.. കരിമഷി പടർത്താതെ...</div><div style="text-align: left;"><br />ഈ മേശവലിപ്പിനിരുളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കാം നമുക്ക്,<br />തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാതെ.. പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെടാതെ...</div><div style="text-align: left;"><br />തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങൾ ഉള്ളിലൊതുക്കിയിരിക്കാം നമുക്ക്,<br />ഒരു വര കോറിയിടാതെ.. ഒരു വരി കുറിക്കാതെ... </div><div style="text-align: left;"><br />എങ്ങാനും, <br />ഒരു നാൾ <br />ഒരു കുരുന്നു ഭാവന ചിറകു വെച്ചു <br />ഒരു വാക്കു തളിർത്തു തല നീട്ടി <br />നിന്നെയും എന്നെയും കണ്ടെടുത്തു <br />ഇരു വഴി പിരിഞ്ഞു പോയെ -<br />ങ്കിലന്നു നാം;<br />വീണ്ടും മുനയൊടിച്ചിടണം <br />ഇവിടെ തിരിച്ചെത്തണം! </div><div style="text-align: left;"><br />ഒരുമിച്ചിരിക്കുവാൻ, പ്രണയിക്കുവാൻ.. <br />സ്വപ്നങ്ങൾ കൈമാറാൻ, സംവദിയ്ക്കാൻ..<br />നമുക്ക് നാമുള്ളപ്പോൾ;<br />വേണ്ടല്ലോ തരി വെട്ടം, </div><div style="text-align: left;">വേണ്ടല്ലോ ഇനിയൊരു വാക്കും! <br /> <br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><p style="text-align: left;"></p>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-65298882867315717152021-02-07T17:34:00.011-08:002021-10-29T13:44:26.903-07:00ഒരു വാലെന്റൈൻ കടങ്കഥ <div> </div><div><span><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9of7OCl8tnbklTgZJXBZF0EYrB4X9UEDGoEEg9wTwRXGMLimlw7ahN3UdRQin-nbIt_1r7KKPx1h5xqe2QygefG4TNiHzc4JgrPeHxOQwc57PT69Z0laJZDF0gBf_qQbKdNvY018r1Oc/s1920/the-broken-heart.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="315" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9of7OCl8tnbklTgZJXBZF0EYrB4X9UEDGoEEg9wTwRXGMLimlw7ahN3UdRQin-nbIt_1r7KKPx1h5xqe2QygefG4TNiHzc4JgrPeHxOQwc57PT69Z0laJZDF0gBf_qQbKdNvY018r1Oc/w473-h315/the-broken-heart.jpg" width="473" /></a></div><div></div><div><br /></div><div><br /></div><div>പാതിവഴിയിൽ അന്നു ഞാനുപേക്ഷിച്ചതു </div><div>നിന്നെയല്ല; </div><div>നിന്നോടുള്ള പ്രണയത്തെയായിരുന്നു..</div><div>അതിനാൽ, നാം പിന്നെയും -</div><div>സ്നേഹവായ്‌പോടെ മാത്രം പുഞ്ചിരിച്ചൂ, </div><div>ഏറ്റം കനിവോടെ മിണ്ടിയുംപറഞ്ഞുമിരുന്നു...</div><div>പരസ്പരം, പാരിതോഷികങ്ങളും </div><div>സ്നേഹസന്ദേശങ്ങളും നൽകി </div><div>പ്രിയദിനങ്ങളെ മധുരം കൊണ്ടു നിറച്ചൂ...</div><div><br /></div><div>ലോകത്തോടുള്ള ദേഷ്യമെല്ലാം എന്നോടു </div><div>കലഹിച്ചു തീർത്തു നീ ..</div><div>നിന്റെ പാപങ്ങളെല്ലാം ഏറ്റു പറഞ്ഞു</div><div>മാനസാന്തരപ്പെട്ടു നീ ..</div><div>നിന്റെ ചിരികൾക്കും നോവുകൾക്കും സ്വപ്നങ്ങൾക്കും </div><div>ആധിവ്യാധികൾക്കും ഉയർച്ചതാഴ്ചകൾക്കും </div><div>എന്നുമെന്നെ സാക്ഷിയാക്കി; </div><div>മന:സൂക്ഷിപ്പുകാരിയാക്കി ..</div><div><br /></div><div>പക്ഷേ ഒരുനാളും ആരാഞ്ഞതില്ല നീ -</div><div>എന്റെ കൺകളിലെ വിഷാദത്തി-</div><div>നെന്തിത്ര കറുപ്പെന്ന് ..</div><div>എന്റെ മൗനങ്ങളുടെ അലർച്ചകൾ-</div><div>ക്കെന്തിത്ര മുഴക്കമെന്ന് ..</div><div>എന്റെ പുഞ്ചിരിയുടെ ചുളിവുകളി-</div><div>ലെന്തിത്ര നിഗൂഢതയെന്ന് ..</div><div>എന്റെ ഏകാന്തതയുടെ നെടുവീർപ്പുകൾ-</div><div>ക്കെന്തിത്ര തണുപ്പെന്ന് ..</div><div><br /></div><div>നീയിതെല്ലാം കാണാതെയറിയാതെ </div><div>പോകുന്നുവെന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പഴും, </div><div>സമചതുരമാർന്ന വൃത്തത്തെ തിരയും പോൽ </div><div>നിനയാത്ത നേരത്തിന്റെ ഇടവഴിയിൽ വെച്ചു </div><div>നീയിതു ചോദിച്ചെങ്കിലെന്നു -</div><div>ഞാൻ വൃഥാ ആശിക്കുകയും </div><div>നിരാശപ്പെടുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു ...</div><div><br /></div><div>കാരണം;</div><div>പ്രണയത്തിന്റെ ഉണ്മയറിഞ്ഞതും, </div><div>ഉന്മത്തയായതും </div><div>ഞാൻ മാത്രമല്ലേ </div><div>പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ </div><div>ചോരപൊടിഞ്ഞതും കരൾ പിടഞ്ഞതും </div><div>എന്റേതു മാത്രമല്ലേ ...</div><div>ചുവപ്പുവിഷം തീണ്ടാത്തതല്ലോ </div><div> നീ നീട്ടും സ്നേഹചഷകം </div><div>എന്നിട്ടും അതു നുകർന്നു ഞാൻ </div><div>മരിച്ചു വീഴുന്നതെന്തു കൊണ്ട് ....??</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-21547389183455717252021-02-03T12:01:00.009-08:002021-02-11T20:27:03.778-08:00കടലാഴങ്ങൾ...<p> </p><div style="text-align: left;">നാഴികവിനാഴികകൾ മണൽ തരികളായ് പൊഴിഞ്ഞു -<br />നിൻ ആഴികളിൽ വേലിയേറ്റമൊരുക്കുമ്പോൾ...<br />തലയ്ക്കും മീതെയായ് അലയടിക്കുന്നൂ ആകുലതകൾ, <br />നിലതെറ്റാതിരിക്കാനായ് നീന്തിത്തുടിക്കുന്നൂ പ്രതീക്ഷകൾ..</div><div style="text-align: left;"><br />നിൻ വിരൽത്തുമ്പിനരികിലൊരു, <br />കൊച്ചുവള്ളമുണ്ടെന്നാരോ സ്വകാര്യമായ് -<br />മൊഴിഞ്ഞതു സ്വപ്നത്തിൽ മാത്രമത്രേ ...</div><div style="text-align: left;"><br />മേഘത്തുണ്ടുകളാൽ കുശലം പറഞ്ഞു,<br />നിന്നെ നോക്കിയുണർന്നുറങ്ങുമീ -<br />ആകാശപ്പൊട്ടു മാത്രം നിന്റെയത്രേ ....</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSpUJ5z3fVV5O2600dYitp6WwxJcJXun0TMaRtOkugB-VXX4c8i4rmTOQtJxhwFYbqM2ObvGAFfzGfJ4_kRde5lvxumzsG-NB0QjT8bZdTx2YxD6iiFNOjTJyNfTztRhGpSJiWtyyNTpo/s1920/ocean-sunset-1466185262DoM.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1536" data-original-width="1920" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSpUJ5z3fVV5O2600dYitp6WwxJcJXun0TMaRtOkugB-VXX4c8i4rmTOQtJxhwFYbqM2ObvGAFfzGfJ4_kRde5lvxumzsG-NB0QjT8bZdTx2YxD6iiFNOjTJyNfTztRhGpSJiWtyyNTpo/w437-h350/ocean-sunset-1466185262DoM.jpg" width="437" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;">വിരുന്നു വരാൻ മറന്ന കടൽപ്പക്ഷി കരയുമ്പോൾ, <br />വിഭ്രാന്തികൾതൻ തുരുത്തിൽ മൗനം കനക്കുമ്പോൾ ...<br />പൊയ്മുഖങ്ങൾക്കപ്പുറം കാഴ്ച്ചകൾ മങ്ങുമ്പോൾ,<br />പൊങ്ങുതടി കണക്കീയലകളിൽ ഒഴുകുമ്പോൾ;</div><div style="text-align: left;"><br />ആടണം പാടണം ആർപ്പുവിളിക്കണം,<br />ഓർമ്മപ്പുതപ്പിനുള്ളിൽ കിനാക്കണ്ടുറങ്ങണം ...<br />ജീവനുണ്ടെന്നും ജീവച്ഛവമല്ലെന്നും <br />പേർത്തും പേർത്തും ജപിക്കണം <br />നീ പിന്നെ ...<br />പേർത്തും പേർത്തും ജപിക്കണം <br />നീ വെറുതെ !!</div><p style="text-align: left;"><br /></p><p><br /></p>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-53695210825579905952020-10-23T10:03:00.005-07:002020-10-23T18:26:44.824-07:00ഒരു പൊഴുതുപ്പാട്ട് ...<p> </p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOCGX25Dn5vFAtN5tcwHWxM2XMtbi2PlY4NhDxhF-RFWt4Yv4Zl5J6E7m1TsF9K-06rJL2D_EayKzVWyhRoMn0RbGi0Lpp80CDPab_3CnqQQSneP-S3fuHLk9FgQoBPy_DLC-DOEMp7FU/s2048/pexels-luizclas-1804796.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2048" data-original-width="1638" height="540" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOCGX25Dn5vFAtN5tcwHWxM2XMtbi2PlY4NhDxhF-RFWt4Yv4Zl5J6E7m1TsF9K-06rJL2D_EayKzVWyhRoMn0RbGi0Lpp80CDPab_3CnqQQSneP-S3fuHLk9FgQoBPy_DLC-DOEMp7FU/w432-h540/pexels-luizclas-1804796.jpg" width="432" /></a></div><br /><p></p><div style="text-align: left;">കരിംനീലരാവിനു ഇളംവെയിലിൻ താപമെന്നാകിലും <br />വൈരക്കല്ലുപ്പുടവ പുതച്ചുറങ്ങുന്നു മാനമിന്നിങ്ങനെ ...<br />മണ്ടിക്കിതയ്ക്കുമീ മാരുതനും മറന്നുവോ, തെല്ലൊന്നു-<br />മാടിയൊതുക്കുവാൻ അലസമീയിരുൾമുടിയിഴകളെ ...</div><div style="text-align: left;"><br />പഴകിയതാം, പാണനുപേക്ഷിച്ചതാം പൊട്ടിയ-<br />തുടിക്കൊട്ടി പാടുന്നു ചിത്തമിന്നെന്തിനോ ...<br />ഉറക്കുപ്പാട്ടല്ലിതു, ണർത്തുപ്പാട്ടുമല്ലിത് -<br />ഉറവയുറഞ്ഞൊഴുകും പ്രാണവ്യഥകളല്ലോയിത്‌ ....</div><div style="text-align: left;"><br />സ്നേഹപ്പൊട്ടുകൾ പെയ്തിറങ്ങുകയില്ല,<br />അമൃതനൂലിഴകളായീ പാട്ടിൽ ...<br />പുഴയും പൂങ്കിളിയും പൊന്നശോകങ്ങളും <br />മതിമറന്നുന്മത്ത നൃത്തമാടുകയുമില്ല !</div><div style="text-align: left;"><br />വിശപ്പുമാറ്റുമൊരുമണിച്ചോറാവില്ല -<br />ദാഹമാറ്റുമലിവിൻ തീർത്ഥമായ് മാറുകില്ല ...<br />ഇരുൾവത്കലം നീക്കിമാറ്റുവാനായിരം -<br />സൂര്യാംശുനെഞ്ചേറ്റുമുഷസ്സായി പൂക്കുകയുമില്ല!</div><div style="text-align: left;"><br />എങ്കിലും, പാടുന്നുവീ ഹൃദയം...<br />മറ്റാരും കേൾക്കാ നാദവീചികളിൽ....<br />മറ്റാർക്കുമറിയാ സ്വരവ്യഞ്ജനങ്ങളിൽ ....<br />പഴകിയതാം, പാണനുപേക്ഷിച്ചതാം പെരും -<br />തുടിക്കൊട്ടി പാടുന്നുവീ ഹൃദയമിന്നെന്തിനോ ...</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">പാടാതിരിക്കുവാനതിനാവില്ലല്ലോ ,</div><div>പാടാതിരിയ്ക്കണമെന്നുമതറിയുന്നീല്ലല്ലോ ...</div><div>പാടുന്നു, പാടുന്നു, പാടുന്നുവീ ഹൃദയം </div><div>പാടുന്നു പ്രേമാർദ്രമാർന്നു വീണ്ടും....!!</div><div><br /></div><p><br /></p><p><br /></p>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-80297890275992876962020-02-14T09:55:00.000-08:002020-02-14T10:10:14.687-08:00ചില ഭ്രാന്തുകൾ ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div>
<br /></div>
<div>
ചിരിയിൽ നിന്നും തേങ്ങലിലേയ്ക്കുള്ള ദൂരങ്ങൾക്കിടയിൽ </div>
<div>
നിന്നെ ഞാൻ കൈവിടുന്നു </div>
<div>
മിഴി പെയ്തു തോരുമ്പോൾ തനിയെ പടരും നനുത്ത ചിരിയിൽ </div>
<div>
നമുക്കു വീണ്ടും കൈ കോർക്കാം </div>
<div>
എൻ സങ്കടങ്ങൾ, എൻ വിതുമ്പലുകൾ </div>
<div>
എന്റേതു മാത്രമാവട്ടെ...</div>
<div>
അവയ്ക്കു സാക്ഷിയെൻ നിഴൽ മാത്രമാവട്ടെ...</div>
<div>
ഞാൻ വെറുമൊരു ഭ്രാന്തി!!</div>
<div>
<br /></div>
<div>
എൻ വാചാലതകൾക്കിടയിൽ പതുങ്ങും മൗനം </div>
<div>
നീയറിയാതെ പോവുമ്പോഴൊക്കെയും;</div>
<div>
വാക്കുകൾ കൊണ്ടവയെ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ -</div>
<div>
ശ്രമിച്ചു തോൽക്കുമ്പോഴൊക്കെയും </div>
<div>
കടുംചായങ്ങൾക്കുമപ്പുറം,</div>
<div>
കറുപ്പു കൊതിയ്ക്കും മനമുണ്ടതിൻ </div>
<div>
ഇരുൾവെട്ടത്തിലേയ്ക്കു മെല്ലെ ഞാൻ മറയട്ടെ ...</div>
<div>
ഞാൻ വെറുമൊരു ഭ്രാന്തി!!</div>
<div>
<br /></div>
<div>
എന്റേതായിരുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ, മോഹങ്ങൾ, വാക്കുകൾ</div>
<div>
എന്നോ പണയപ്പെടുത്തിയ ഭക്തിയും പ്രണയവും ആത്മാവും </div>
<div>
നിമിഷാർദ്ധമെങ്കിലും ഞാനപ്പോൾ തിരിച്ചെടുക്കട്ടെ ...</div>
<div>
മറന്നു പോയതെല്ലാം, മാറാല പിടിച്ചതെല്ലാം </div>
<div>
പൊടി തട്ടിയുണർത്തട്ടെ....</div>
<div>
വീണ്ടും വന്നെല്ലാം നീ പിടിച്ചടക്കും മുൻപു,<br />
മതി വരുവോളം ഞാനൊന്നു പൊട്ടിച്ചിരിയ്ക്കട്ടെ...</div>
<div>
കൊതി തീരുവോളം ജല്പനങ്ങളുതിർക്കട്ടെ....</div>
<div>
ഭ്രാന്തി... വെറുമൊരു ഭ്രാന്തി!!</div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjO8d0_RC55PMAYPY8bN4ZUxtqVWXwJ42dU7Bk6CoN4q4MlSRauS-FNRBoaeftGLt_6vadimt0dMYqZQC1hMmWvWli76-rClpp3JVKd2GowMhmnCfn7ydY86-AisDjn3U4uQkQmwB2dVdg/s1600/intoxicating-doodle-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1210" data-original-width="1600" height="302" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjO8d0_RC55PMAYPY8bN4ZUxtqVWXwJ42dU7Bk6CoN4q4MlSRauS-FNRBoaeftGLt_6vadimt0dMYqZQC1hMmWvWli76-rClpp3JVKd2GowMhmnCfn7ydY86-AisDjn3U4uQkQmwB2dVdg/s400/intoxicating-doodle-1.jpg" width="400" /></a></div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br /></div>
</div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-64215234992051709332019-07-27T19:29:00.000-07:002019-07-27T19:29:32.260-07:00നടനസ്മൃതികൾ - 2 <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<br />
ആ അടുത്ത പ്രദേശത്തുള്ള ഒട്ടുമിക്ക സ്ക്കൂളുകളിലും സബ്ജില്ലാ-ജില്ലാ കലോത്സവങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഡാൻസു പഠിപ്പിക്കുന്നത് അപ്പു മാഷായിരുന്നു... വെരി ബിസി പേഴ്സൺ... അഞ്ചാംതരത്തിലേക്ക് പാസ്സായി ഞാൻ ചെന്ന് ചേരുന്നത് അങ്ങനെ ഒരു സ്ക്കൂളിലാണ് ... ഒറ്റയ്‌ക്കു സദസ്സിനെ മുഴുവൻ കൈയ്യിലെടുക്കാനുള്ള ധൈര്യം എനിയ്ക്കുണ്ടെങ്കിലും ആഗ്രഹം തീരെ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടും അന്നേ ഒരു ടീം പ്ലേയർ ആയിരുന്നത് കൊണ്ടും ഗ്രൂപ്പ് ഡാൻസുകൾക്കു മാത്രമാണ് ഡാൻസിന് താല്പര്യമുള്ളവർ പേരു കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ചെയ്തത്.. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം, പേര് കൊടുത്തവരെ എല്ലാം ഉമ ടീച്ചർ വിളിപ്പിച്ചു... ടീച്ചർ ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സിലെ ക്ലാസ് ടീച്ചറും ഏതോ വകയിൽ ഒരു ബന്ധുവും അതിലുപരി ഭയങ്കര സ്ട്രിക്റ്റ്‌ ആണെന്നുമുള്ള അറിവുകൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അപ്പൊ തന്നെ പകുതി കിളി പോയ അവസ്ഥയായിരുന്നു... പോയി നോക്കുമ്പഴോ, അതാ നിൽക്കുന്നു, നമ്മുടെ അപ്പു മാഷ്... അതോടെ കിളി മാത്രമല്ല, കാക്കയും പൂച്ചയും കോഴിക്കുഞ്ഞുമടക്കം എല്ലാം പോയി... എന്നാലും എന്റെ ചാത്തന്മാരെ... തമാശയ്ക്ക് ഞാനെന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞെന്നു വെച്ച്.... !!<br />
<br />
ഒഴിഞ്ഞൊരു ക്ലാസ്സുമുറിയിൽ വെച്ചിട്ടായിരുന്നു തെരഞ്ഞെടുപ്പ്... തെരഞ്ഞെടുപ്പെന്ന് പറയുമ്പോ കൊറേ ഗ്രൂപ്പ് ഡാൻസ് ഐറ്റംസ് ഉണ്ടല്ലോ - തിരുവാതിരക്കളി, ഒപ്പന, മാർഗ്ഗംകളി, സംഘനൃത്തം .... ഇതിൽ ഏതൊക്കെ കുട്ടികളെ ഏതിലൊക്കെ ചേർക്കണം എന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പാണ് നടക്കുന്നത്... മുൻ വർഷങ്ങളിൽ കളിച്ച കൊറേ പേരെ ആദ്യേ സെലക്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു, ബാക്കി എണ്ണം തികയ്ക്കാൻ മാത്രമാണ് പുതിയ പിള്ളേരുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്... ഇതിൽ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഐറ്റം സംഘനൃത്തമാണ്... അതിനു മുദ്രകളും ചുവടുകളും അറിഞ്ഞാ മാത്രം പോരാ, മുഖത്തു കുറച്ചു ഭാവം വരുത്താനും അഭിനയിക്കാനും അറിയണം, ചുരുക്കത്തിൽ നൃത്തത്തിൽ ഇത്തിരി ബോധം വേണം... സിമ്പിൾ... പിന്നെ തിരുവാതിര, അതിനു ഇത്തിരി സ്റ്റാമിന വേണം... കാരണം അധികനേരവും അരമണ്ഡലത്തിൽ നിന്നാണ് കളിക്കേണ്ടത്.. പിന്നെ കൊറേ ചാടി ഇരുന്നും, തിരിഞ്ഞു മറിഞ്ഞും ഒക്കെ കുമ്മിയടിക്കണം.. ചെറിയ തോതിൽ കളരിപ്പയറ്റാണെന്നു എനിയ്ക്കു തോന്നാറുണ്ട്... പവർഫുൾ... പിന്നെയുള്ളത്, മാർഗ്ഗംകളിയും ഒപ്പനയും... രണ്ടിനും കുറച്ചധികം തലയാട്ടണം, പക്ഷെ അത്യാവശ്യം താളത്തിനൊപ്പിച്ചു സ്‌റ്റെപ്പ്സ് അങ്ങട്ടും ഇങ്ങട്ടും മാറാതെ പഠിച്ചെടുത്താൽ കളിച്ചൊപ്പിയ്ക്കാം ... രണ്ടും റോബസ്റ്റാ ....<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEsblQOaUqUUf0m9QapPeiw5bjJTnaDSFpKnhcm3InEDr0M-SDA5EuLz9uxb49w0trP64Eu5DY33e0zOiqDfJWOjKeSYnJ1w10m4NZmIxB-Tj5gVD6LMZ4Yq2AGrHJecUtY6UIUN9qKzE/s1600/23e8c262832135707a47e606c8043195.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="565" data-original-width="850" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEsblQOaUqUUf0m9QapPeiw5bjJTnaDSFpKnhcm3InEDr0M-SDA5EuLz9uxb49w0trP64Eu5DY33e0zOiqDfJWOjKeSYnJ1w10m4NZmIxB-Tj5gVD6LMZ4Yq2AGrHJecUtY6UIUN9qKzE/s400/23e8c262832135707a47e606c8043195.jpg" width="400" /></a></div>
<br />
എന്തായാലും മാഷെ കണ്ടപ്പോ തന്നെ ഏകദേശം നമ്മുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാൻ ആയതാണ്, പക്ഷെ മാഷ് നമ്മളെ പരിചയമുള്ളതായേ കാണിക്കുന്നില്ല... അത് ഇപ്പോഴായാലും ഉണ്ടാവില്ല, വെളിച്ചപ്പാടിന് എല്ലാരേം ഓർക്കാൻ പറ്റില്ലാലോ, വാളിൽ കുറച്ചധികം കാശ് വെയ്ക്കാത്തവരുടെ കാര്യം പിന്നെ പറയേം വേണ്ടാ എന്ന പോലെയാണ് നമ്മളൊക്കെ.... എന്തായാലും വന്നവരെ ഒക്കെ തരം തിരിച്ചു നിർത്തി, മാഷ് ചില സ്‌റ്റെപ്സ് കാണിച്ചു തന്നിട്ട് അത് പോലെ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു.. പറ്റുന്ന പോലെയൊക്കെ എല്ലാവരും ചെയ്തു.. ഞാൻ അടുത്തായി കൂട്ടുക്കാരി ലിസ്റ്റിൽ ചേർത്ത എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ ടീന(ആ കുട്ടിയും സ്ക്കൂളിൽ അപ്പൊ പുതിയതായി ചേർന്നതാണ്) കളിച്ചു തകർത്ത് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഉമ ടീച്ചറുടെയും അപ്പു മാഷിൻറേം പ്രിയങ്കരിയായി...അതോടെ മെല്ലെ കൂട്ടുക്കാരി ലിസ്റ്റിൽ നിന്ന് മാറ്റി കുശുമ്പ് ലിസ്റ്റിൽ കേറ്റാൻ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് മാഷ് എന്നെ അടക്കം കൊറച്ചു കുട്ടികളെ 'നമുക്ക് അടുത്ത കൊല്ലം നോക്കാം..' എന്ന് പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കുന്നത്... പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ദാസാ എന്നും വിചാരിച്ച് മാറി നിന്നു... ടീനയെ സംഘനൃത്തത്തിലും തിരുവാതിരയ്ക്കും സെലക്റ്റ് ചെയ്തു, മറ്റു ഐറ്റംസിനു കൂടി ചേർക്കണമെന്ന് മാഷിന് നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട്... പക്ഷെ ഉമ ടീച്ചർ ആ കുട്ടിയുടെ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ഐറ്റംസ്, നാടോടി നൃത്തവും മോണോ ആക്റ്റും ഒക്കെയുള്ളതു കൊണ്ട് ഒരുപാട് സ്‌ട്രെയിൻ ആവണ്ടാ പാവം കുട്ടിയ്‌ക്കെന്നു പറഞ്ഞു വേണ്ടാന്നു വെച്ചു... കഴിവുള്ളവരുടെ ഗതിക്കേട്‌ , എന്താ ല്ലേ...!! അങ്ങനെ ഒരുവിധം എല്ലാ ഐറ്റംസിനും എണ്ണം തികഞ്ഞു, നോക്കുമ്പോ മാർഗ്ഗംകളിയ്ക്കും ഒപ്പനയ്ക്കും ഒരാള് കുറവുണ്ട്... ആ പോസ്റ്റിലേക്ക്, ഒഴിവാക്കി നിർത്തിയവരെ വെച്ച് മാഷ് വീണ്ടും കൊറച്ചു ചുവടുകൾ കളിപ്പിച്ചു... അറിയാതെ ചവറുകളിലേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ മാണിക്യമായിരുന്നു ഞാനെന്നു മാഷ് തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവണം.... അതെന്തായാലും എന്നെ സെലക്റ്റ് ചെയ്തു ...!<br />
<div>
<br /></div>
അങ്ങനെ ആ വർഷം സബ്‌ജില്ലയ്‌ക്ക്‌ മുണ്ടും ചട്ടയും കുണുക്കും തളയുമൊക്കെയിട്ട് മാർഗ്ഗംകളിയും ചുവന്ന തട്ടവും കാതിൽ നിറയെ സ്വർണ്ണ അലുക്കുകളുമിട്ടു ഒപ്പനയും കളിയ്ക്കാൻ ഭാഗ്യം കിട്ടി... ഇങ്ങനെയുള്ള പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം എപ്പഴാണെന്നറിയോ, പ്രാക്ടീസിനു ക്ലാസ്സിന്റെ ഇടയിൽ നിന്നും വിളിച്ചോണ്ട് പോകുമ്പോ.. ഹോ, നമ്മളൊക്കെ പൊങ്ങി പൊങ്ങി ആകാശം മുട്ടും.. പ്രാക്ടീസിന് പോകുന്നത്, സ്‌റ്റെപ്സ് കിട്ടാതെ വെള്ളം കുടിക്കാനും മാഷിൻ്റെ വായിൽ നിന്നുള്ള സരസ്വതി കേക്കാനും നായ കെതയ്ക്കുന്ന പോലെ നിന്ന് കെതയ്ക്കാനുമൊക്കെ ആണെന്ന് നമ്മൾക്കല്ലേ അറിയുള്ളൂ...<br />
<br />
എങ്കിലും, എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും സബ്ജില്ലാ, ജില്ലാ കലോത്സവങ്ങൾ ഒരു വേറിട്ട അനുഭവം തന്നെയാണ്... വീട്ടുകാരുടെ കൂടെയല്ലാത്ത യാത്രകൾ.. കലാമത്സരങ്ങളുടെയും ചെസ്റ്റ് നമ്പർ വിളികളുടെയും ജയതോൽവികളുടെയും ആരവങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളുമുള്ള പൊടിക്കാറ്റടിക്കുന്ന ദിവസങ്ങൾ... ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനായി വരികളിൽ സ്ക്കൂൾ പാസ്സും കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൂട്ടുകാരൊത്തുള്ള കാത്തുനിൽപ്പുകൾ.... മേക്കപ്പിട്ട് മണിക്കൂറുകളോളം ചെസ്റ്റ് നമ്പർ വിളിക്കുന്നതും കാത്തു ഉറങ്ങാതെ ഇരിയ്ക്കുന്ന രാത്രികൾ.. കളിച്ചു ക്ഷീണിച്ചു വരുമ്പോ വലിയ ക്ലാസ്സുകളിലെ ചേച്ചിമാരുടെയും ചേട്ടന്മാരുടെയും വക ചായേം വടേം ഡയറിമിൽക്കും പിന്നെ തല ചായ്ക്കാൻ ഷേർളി ടീച്ചറെ പോലെയുള്ളവരുടെ മടിത്തട്ടും.... സ്ക്കൂളിൽ നമ്മൾ ടീച്ചറും കുട്ടിയും സീനിയറും-ജൂനിയറും ഒക്കെ ആവുമ്പോഴും, ഇങ്ങനെയുള്ള സമയത്തു അതൊക്കെ പോയി സ്ക്കൂളിന്റെ പ്രതിനിധികളാവും എല്ലാരും .... ഒരു പ്രത്യേക സ്നേഹവും കരുതലും ആണ് എല്ലാർക്കും പരസ്പരം... അതൊരു കാലം... ഇപ്പഴും അങ്ങനെയൊക്കെ ആണോ അറിയില്ല, ആവട്ടെ എന്ന് കരുതുന്നു..<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2ynTOXMAV6CE5bMmrVNQ0VPiYhPl-_9biLXY-17QDu16xYetHARVQyhbUpEjPde3onKnGTyVUQsMZ4pvpMel-KBF7JbXCe7iuqptxHYCLjEnMTFUbNaujdbak2bkpWfZ4cdM6Ql6Rm2c/s1600/enhanced-10975-1423912086-12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="632" data-original-width="425" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2ynTOXMAV6CE5bMmrVNQ0VPiYhPl-_9biLXY-17QDu16xYetHARVQyhbUpEjPde3onKnGTyVUQsMZ4pvpMel-KBF7JbXCe7iuqptxHYCLjEnMTFUbNaujdbak2bkpWfZ4cdM6Ql6Rm2c/s400/enhanced-10975-1423912086-12.jpg" width="268" /></a></div>
<br />
അതിനടുത്ത വർഷം ഒപ്പനയിൽ നിന്നും തിരുവാതിരക്കളിയിലേക്കു പ്രൊമോഷൻ കിട്ടി... സംഘനൃത്തം അപ്പോഴും കിട്ടാക്കനി, എന്നാലും ഉള്ളത് കൊണ്ടോണം... ആറാം ക്ലാസ്സിൽ ചേരുമ്പോ തന്നെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞിരുന്നു, ഇക്കൊല്ലം ഡാൻസും പാട്ടും എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു പേര് കൊടുക്കാൻ നിക്കണ്ടാ എന്ന്... നല്ല അനുസരണ ആയതു കൊണ്ട് ഞാൻ ആദ്യേ പേരു കൊടുത്തു... പക്ഷേ വീട്ടിൽ പറയാൻ ധൈര്യമില്ല... വരുന്നിടത്തു വെച്ച് കാണാമെന്നു കരുതി.. ഈ തിരുവാതിര ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞപ്പോലെ ഒരു കളരി ഐറ്റം ആണലോ... കുമ്മി പഠിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് മേലനങ്ങാൻ മടിയുള്ള നമ്മളെ പോലുള്ളവരൊക്കെ കാലിലെയും തുടയിലെയും പേശികളെ ഒക്കെ പരിചയപ്പെടുന്നത്... വേദന കാരണം അനങ്ങാൻ പറ്റാതെ റോബോട്ടിനെ പോലെ നടക്കാൻ ശ്രമിയ്ക്കുന്ന സമയം...<br />
<br />
അച്ഛനാണ് ദിവസവും രാവിലെ, നിലത്തു കിടക്ക വിരിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഞങ്ങളെ(എന്നേം അനിയനേം), വിളിച്ചുണർത്താറുള്ളത് ... വിളിച്ചുണർത്തുക എന്ന് പറയുമ്പോ, ഉമ്മറത്തിരുന്നു പത്രം വായിക്കുന്നതിനിടയിൽ, "ന്നീം എണീയ്ക്കാറായില്ലേ, പോത്തു പോലെ ഉറങ്ങാണ്ട് ണീറ്റു പോവിൻ ..." എന്ന കളമൊഴിയിൽ തുടങ്ങും.... അതിൻ്റെ അടുത്ത അവസ്ഥാന്തരങ്ങൾ ഭയാനകമായിരുന്നത് കൊണ്ടു മിക്കവാറും ഇവിടെ വെച്ച് ഞങ്ങൾ എഴുന്നേൽക്കും... അന്നെനിയ്ക്ക് റോബോട്ട് കാലുകൾ വെച്ചെഴുന്നേൽക്കാൻ നല്ല സമയമെടുത്തു, എന്നിട്ട് പതുക്കെ വടുക്കോറത്തേയ്ക്ക് പല്ലു തേയ്ക്കാൻ ഓരോ ചുവടായി 'ആവ്വോ, അമ്മോ' എന്നുള്ളിൽ വിളിച്ചു നടക്കാണ്... രാവിലെ തന്നെയുള്ള എന്റെ ഉന്മേഷം കണ്ടിട്ടുള്ള സന്തോഷം കൊണ്ട് അച്ഛൻ ചെറുതായൊന്നു താങ്ങി... ഞാൻ ഫുട്ബോൾ പോലെ വീണ്ടും കിടക്കയിലെത്തി... എഴുന്നേറ്റതും കിടക്ക മടക്കി വെയ്ക്കുന്ന ദുഃശീലം ഇല്ലാതിരുന്നതു കൊണ്ട് സാരമായൊന്നും പറ്റാതെ വീണ്ടും മെല്ലെയെണീറ്റ് ഞാനെന്റെ പ്രയാണം തുടർന്നു... കാലു വേദനയാണെന്ന് മിണ്ടാൻ പറ്റില്ലാലോ... എന്തായാലും, ഞാനിങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് തെറിച്ചുപോകുമെന്നു പ്രതീക്ഷിയ്ക്കാതിരുന്ന അച്ഛൻ പിന്നെ രണ്ടു ദിവസം വിളിച്ചുണർത്താനുള്ള സാഹസം കാണിച്ചില്ല... നൃത്തത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ത്യാഗങ്ങളുടെ പട്ടികയിലിതു ചെറിയൊരു ചുവടു(ചവിട്ടു) മാത്രം!!!<br />
<br />
<br /></div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-8677147171184779392019-06-20T11:06:00.001-07:002019-06-20T11:46:12.625-07:00നടനസ്മൃതികൾ - 1 <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
എന്താന്നറിയില്ലാ, ആഗ്രഹിയ്ക്കാനും അസൂയപ്പെടാനും പ്രത്യേക കഴിവൊന്നും വേണ്ടാത്തത് കൊണ്ട്, ഓർമ്മ വെച്ച കാലം തൊട്ടുള്ളതാണ് ഡാൻസിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹവും നല്ല ഡാൻസുകാരോടുള്ള അടങ്ങാത്ത കുശുമ്പും... ഇവിടുത്തെ മലയാളീ അസോസിയേഷൻ കുടുംബസംഗമത്തിൻ്റെ തിരുവാതിരക്കളിയ്ക്ക്‌ പരിചയമുള്ള കുട്ടി വെറുതെ കൂടുന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ തുറന്നതാണ് ഓർമ്മകളുടെ ഭണ്ഡാരം ... എത്ര എത്ര ഡാൻസ് ഓർമ്മകൾ... ഇത്രമാത്രമൊക്കെ ഈ പണ്ടാരപ്പെട്ടിയ്ക്കു അകത്തുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് കാണുമ്പോൾ അതിശയം, എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം..<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
അഞ്ചോ ആറോ വയസ്സുള്ളപ്പോൾ കിട്ടിയ ഒരു കിളിപ്പച്ച പട്ടുപാവാടയിൽ നിന്നാണ് ഓർമ്മകളുടെ തുടക്കം... അധികൊന്നൂല്യാ, ആദ്യായിട്ട് ക്യാമറ മേടിച്ച സന്തോഷത്തിൽ പിതാശ്രീ കുട്ട്യോളുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, ചട്ടി കമഴ്ത്തി വെട്ടിയമാതിരി മുടിയിൽ 'റ' പോലെ മുല്ലപ്പൂ വെച്ച്, പട്ടു പാവാടയുമിട്ട്, വളരെ ഗൗരവഭാവത്തിൽ സലിംകുമാർ സിനിമയിൽ പറയുമ്പോലെ 'ഇത് ഏകമുദ്ര, ഇത് ദ്വിമുദ്ര' എന്ന കണക്കിൽ പല പോസും ചെയ്ത് അത് അവസാനിയ്ക്കുന്നു...<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfuGj24HJBGUQ9q2BRjW3-3j6dlvxMTkr35qyXcy82nYL2BZpJzLR3aN6cD5kIOdMpnMR4rXW3gagj-IOMFrrJJBKYawoXRjTXy2Xw8IKBhdZUp4fJsaPHwhU3dgaOTq_wtNy6tdSEkDI/s1600/Capture.PNG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="603" data-original-width="835" height="231" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfuGj24HJBGUQ9q2BRjW3-3j6dlvxMTkr35qyXcy82nYL2BZpJzLR3aN6cD5kIOdMpnMR4rXW3gagj-IOMFrrJJBKYawoXRjTXy2Xw8IKBhdZUp4fJsaPHwhU3dgaOTq_wtNy6tdSEkDI/s320/Capture.PNG" width="320" /></a></div>
<br />
പിന്നെ ഉള്ളതും ഒരു പട്ടുപാവാട ഓർമ്മ തന്നെയാണ്... പിങ്ക് നിറത്തിൽ കരിനീല ബോർഡറുള്ള പാവാട... രണ്ടാം ക്ലാസ്സിലെ ആന്വൽ ഡേയ്ക്ക്, ടീച്ചർമാർ കിട്ടിയ പിള്ളേരെയെല്ലാം പട്ടു പാവാടയുടുപ്പിച്ച് താലം പിടിപ്പിച്ച് നിരത്തി നിർത്തി ചെയ്യിച്ച 'രംഗപൂജ' ഡാൻസ്... ഇതായിരുന്നു ആദ്യായിട്ടുള്ള സ്റ്റേജ് പെർഫോമൻസ്... ഡാൻസിൻ്റെ... അതിനു മുൻപ് "നീലാകാശം പീലികൾ വിടരും പച്ചതെങ്ങോല" ആക്ഷൻ സോങ്‌സ് ഒക്കെ എൽ.കെ.ജി ക്ലാസ്സ് മുതലേ അവതരിപ്പിച്ചു മടലൊന്നും കിട്ടാണ്ട് ആനന്ദാശ്രു പൊഴിച്ച കൊറേ പരിചയസമ്പത്തുണ്ട്.... അല്ലെങ്കിലും പങ്കെടുക്കുന്ന സന്തോഷം മതി നമുക്ക് ...... ഗപ്പൊക്കെ മേടിച്ചുകൂട്ടുന്ന വഷളത്തരം നമ്മള് ചെയ്യില്ല... പക്ഷേ രംഗപൂജയേയും ഡാൻസ് വിഭാഗത്തിൽ പൂർണ്ണമായി ചേർക്കാൻ പറ്റില്ല.. കാരണം ഇത് വെറുതെ താലം പിടിച്ചു തേരാ പാരാ സ്റ്റേജിലൂടെ തട്ടി മറിയാതെ നടന്നു സദസ്സിനോട് നമസ്തേ പറഞ്ഞു വന്നാ മതി...<br />
<br />
അടുത്തകൊല്ലം ലിസി ടീച്ചറാണ് ആദ്യമായി ഡാൻസ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് .. ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സ് ടീച്ചർ കൂടിയായിരുന്ന ടീച്ചർ, ക്‌ളാസ്സിന്റെ അഭിമാനം വാനോളമുയർത്താൻ വേണ്ടിയോ എന്തോ ഡാൻസിന് പേരുകൊടുത്തവരെ എല്ലാരേം പഠിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനമായി.... ഒറ്റ കണ്ടീഷൻ - സ്വന്തമായി ചിലങ്ക കൊണ്ട് വരണം... അത് കേട്ടതോടെ, നാളത്തെ മൃണാളിനി സാരാഭായീസ് ആവാൻ ആക്രാന്തം മൂത്തു ഓടിവന്നവരൊക്കെ, "ഏഏഹ് .... ഞങ്ങളെ വിളിച്ചോ..." എന്ന മട്ടിൽ തിരിച്ചു ക്ലാസ്സിലെത്തി വിക്രം സാരാഭായീസ് ആവാനുള്ള പരിശ്രമത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു... പിന്നെ ഭായും ബെഹനും ഒന്നും ആവണ്ടാത്ത നമ്മളെ പോലെ ചിലർ മാത്രം ബാക്കിയായി... ചിലങ്കയൊക്കെ ഇട്ടു ഭരതനാട്യം ആയിരിക്കോ മോഹിനിയാട്ടം ആയിരിക്കോ ടീച്ചർ പഠിപ്പിക്കാ എന്നും കരുതി നിൽക്കുമ്പോളാണ്, ടീച്ചർ കാസ്സറ്റിട്ട് ടേപ്പ് ഓണാക്കിയത്... അതാ വരുന്നു, വന്ദനത്തിലെ "അന്തിപൊൻവെട്ടം കടലിൽ മെല്ലെ താഴുമ്പോൾ....." സിനിമാറ്റിയ്ക് ഡാൻസ് എങ്കിൽ അത്, നമ്മൾക്ക് എന്തായാലും കളിച്ചാ മതി എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ചിലങ്ക പ്രശ്നം വീട്ടിലവതരിപ്പിച്ചു... ഈ വക കാര്യങ്ങളിൽ പ്രോത്സാഹനം അധികമുള്ള മാതാപിതാക്കളായതു കൊണ്ട് ചിലങ്ക പുതിയത് കിട്ടില്ലെന്ന്‌ അപ്പോൾ തന്നെ ഗ്യാരണ്ടി പറഞ്ഞു... അമ്മടെ പിന്നാലെ നടന്ന് ശല്യം സഹിക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞപ്പോ, അമ്മടെ വീട്ടിൽ തട്ടിൻപുറത്ത് ഒരു ചിലങ്കയുണ്ട്, അത് വേണമെങ്കിൽ കൊണ്ട് പൊയ്‌ക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞു... ഇത്ര കാലം ഞാനറിയാത്ത ചിലങ്കയോ അമ്മമ്മടെ അവിടെ എന്ന് അന്തംവിട്ടു നിക്കുമ്പോഴാണ് പണ്ട് കുട്ടിക്കാലത്തു ഇത് പോലെ ആഗ്രഹം മൂത്ത് ആറു മാസം ഡാൻസ് പഠിച്ച വകയിൽ മേടിച്ചതാണ് ചിലങ്കയും അരപ്പട്ടയും മുടി തിരുപ്പനും ഒക്കെ എന്ന് അമ്മ മൊഴിയുന്നത്... ആ ശനിയാഴ്ച തന്നെ അതവിടുന്നു പൊക്കി... നല്ല രാജാപാർട്ട് സംഭവം... മണികൾ അവിടേം ഇവിടേം കൊഴിഞ്ഞ ആ ചിലങ്ക കെട്ടി നൃത്തമാടി അതും അങ്ങനെ ഓർമ്മയാക്കി ...<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYZP9VX6iuBeUIp8-onh2iXc6f5_8C-21JktJWBrAokxBHb_YDFUKvtpQL8433xRrJC_nn5V2_DS7o8Gdqav36pyZr37uhJx0m0O8mjP_lj1F2CjAOtZcvfg5BZeE3mw22uz3NMtU8t_E/s1600/6db071c6eab33b3ed27e8173f8f6d29a.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="538" data-original-width="720" height="298" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYZP9VX6iuBeUIp8-onh2iXc6f5_8C-21JktJWBrAokxBHb_YDFUKvtpQL8433xRrJC_nn5V2_DS7o8Gdqav36pyZr37uhJx0m0O8mjP_lj1F2CjAOtZcvfg5BZeE3mw22uz3NMtU8t_E/s400/6db071c6eab33b3ed27e8173f8f6d29a.jpg" width="400" /></a></div>
<br />
<br />
അടുത്ത കൊല്ലം എന്റെ പെർഫോമൻസിൽ മതി മറന്നിട്ടോ എന്തോ ക്ലാസ്സ് ടീച്ചർ ഡാൻസിന് ചേർത്തില്ല... ആ വാശിയ്ക്കും സങ്കടത്തിനും വീട്ടിൽ കരഞ്ഞു നെലോളിച്ചു ഒരു മാഷേ വെച്ച് ഡാൻസ് പഠിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനാക്കി... അപ്പു മാഷ്... കഷ്ട്ടിച്ചു മൂന്ന് ക്ലാസ്സ് തികച്ചെടുക്കാതെ പാവം ജീവനും കൊണ്ടോടി രക്ഷപ്പെട്ടു... പക്ഷെ മാഷിനറിയില്ലാലോ, കൊല്ലം കൊല്ലം ചാത്തന്മാർക്കു ദോശേം ചിക്കനും ഉണ്ണിയപ്പോം അവിലും നേദിക്കുന്ന തറവാട്ടിലെ, അതൊക്കെ പൊടി പോലും ബാക്കി വെക്കാതെ മത്സരിച്ചു ഭോജിക്കുന്ന കുട്ടിപട്ടാളത്തിലെ അംഗമാണ് നോം എന്ന്... അങ്ങനെ ചാത്തന്മാര് വീണ്ടും മാഷിനെ എന്റെ മുൻപിൽ കൊണ്ടു വന്നു... കഥ തുടരും... പിന്നല്ലാ... :)<br />
<br /></div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-92087651028023439192019-04-25T15:22:00.001-07:002019-04-25T19:29:52.592-07:00അക്കരപ്പച്ചകൾ ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
കണ്ണടച്ചിരുളാക്കുന്നതെന്തിനെന്നോ -<br />
<div>
കനവുകളിലെ കാലങ്ങളിൽ കൺത്തുറക്കാൻ ..</div>
<div>
ആയിരം കാതങ്ങൾ സഞ്ചരിയ്ക്കാൻ </div>
<div>
ആധിയും അഴലും വിസ്മരിയ്ക്കാൻ....</div>
<div>
<br /></div>
<div>
<div>
മലമുകളിലെ കാവിലൊരു തിരി കൊളുത്താൻ </div>
<div>
മഴതണുപ്പേറ്റു മനം കുളിർക്കാൻ ....</div>
<div>
താരാപഥങ്ങളെ നോക്കി മൗനം കൊള്ളാൻ </div>
<div>
താളത്തിൽ, തഞ്ചത്തിലൊരു പാട്ടു മൂളാൻ...</div>
</div>
<div>
<br /></div>
<div>
ചിലുചിലെ ചിരിയ്ക്കും കുപ്പിവളയണിയാൻ </div>
<div>
ചിഞ്ചിലം ചിലമ്പും വെള്ളിക്കൊലുസ്സൊന്നിടാൻ ...</div>
<div>
തുടുസിന്ദൂരപ്പൊട്ടൊന്നീ നെറ്റിയിൽ തൊടാൻ </div>
<div>
തുളസിക്കതിരൊന്നീ മുടിത്തുമ്പിലൊളിപ്പാൻ ....</div>
<div>
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-dmacBHVpyo8JplXfR3ZYCq-Mm02V7hyphenhyphenUH0XpWCQWmMEemOtjlWeOVZTwedVtEuEmrTtMXarR40Vj5te8Fnp5lotk7KWgucHybFV8olI24zWryfwaBYVpuoGNiI00pY29v_ONlR352rU/s1600/download.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="309" data-original-width="366" height="269" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-dmacBHVpyo8JplXfR3ZYCq-Mm02V7hyphenhyphenUH0XpWCQWmMEemOtjlWeOVZTwedVtEuEmrTtMXarR40Vj5te8Fnp5lotk7KWgucHybFV8olI24zWryfwaBYVpuoGNiI00pY29v_ONlR352rU/s320/download.png" width="320" /></a></div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br />
ഉമ്മറത്തിണ്ണയിലിരുന്നു കലപില കൂട്ടാൻ </div>
<div>
ഉയർക്കെ കയർക്കാൻ , പിന്നെയാർത്തു ചിരിയ്ക്കാൻ....</div>
<div>
എന്തിനെന്നെന്നറിയാതെ വിതുമ്പി കരയാൻ, പിന്നെ </div>
<div>
എവിടേയ്ക്കെന്നറിയാതെ പോയി മറയാൻ....</div>
<div>
<br /></div>
<div>
അക്കരപ്പച്ചകളാവാം ഇവയെങ്കിലും </div>
<div>
അത്രമാത്രം മോഹം ഇതിനോടൊക്കെയും...</div>
<div>
ഒടുക്കമില്ലൊരീ ആശകൾക്കെങ്കിലും -</div>
<div>
ഒടുങ്ങും വരെയുള്ളിൽ ആഘോഷമിതൊക്കെയും !!</div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br /></div>
</div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-77975876182553113352015-12-23T10:35:00.000-08:002015-12-24T09:31:55.589-08:00ഒരു കള്ളക്കഥ ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div>
<br /></div>
ഇഞ്ചിനീര് പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ജോലിയൊക്കെയായി തലസ്ഥാന നഗരിയിൽ സസുഖം വാഴുന്ന കാലം... മണിക്കൂറിനു മണിക്കൂറിനു രാമുവിന്റെ കടയിൽ പോയി അരമണിക്കൂർ കത്തിവെച്ച്, കാപ്പിയും പഴംപൊരിയും തിന്ന് മാനേജറുടെ കണ്ണിൽപ്പെടാതെ സീറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തുക എന്നൊരു വേവലാതി ഒഴിച്ച് മറ്റു വേവലാതികളും പ്രാരാബ്ധങ്ങളും ഇല്ലാത്ത സുവർണ്ണ കാലം....<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUHkRJCcCX0-lCFp3mlIT_SuHtNATekd5bUmvdFg5bgb3l-g32rsSKT-5JySgQux-rnBMHc2HA2L6YW9rgS7G4shzW0-MpZyiKd427NurkITDks-GDJrOwRZHWbQlRLu6KhsjDezzwpJw/s1600/happy-stick-girl-clip-art+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUHkRJCcCX0-lCFp3mlIT_SuHtNATekd5bUmvdFg5bgb3l-g32rsSKT-5JySgQux-rnBMHc2HA2L6YW9rgS7G4shzW0-MpZyiKd427NurkITDks-GDJrOwRZHWbQlRLu6KhsjDezzwpJw/s320/happy-stick-girl-clip-art+%25281%2529.jpg" width="320" /></a></div>
<br />
<div>
<br /></div>
<div>
താമസം സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടെ പേയിംഗ് ഗസ്റ്റ് ആയിട്ടാണ്.. സാധാരണ ഗതിയിൽ പേയിംഗ് ഗസ്റ്റ് ആവുമ്പോ വീടിന്റെ ഒരു നിലയിൽ ഉടമസ്ഥരും മറ്റു നിലയിൽ / നിലകളിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള ഗോസ്റ്റുകളും ആയിരിക്കും. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ താമസിയ്ക്കുന്നവിടെ സംഭവം ഇത്തിരി വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു... വീടിന്റെ ശരിയ്ക്കുള്ള ഉടമസ്ഥർ പുറംരാജ്യത്തെവിടെയോ ആയിരുന്നതിനാൽ വീട് മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ ജോലിയ്ക്കു പോകുന്ന പെണ്‍ക്കുട്ടികൾക്ക് താമസിയ്ക്കാൻ കൊടുത്തിരിയ്ക്കാണ് ... മേൽനോട്ടം നടത്തുന്നത്, അതെ വളപ്പിൽ വേറൊരു വീട്ടിൽ താമസിയ്ക്കുന്ന അവരുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ആയിരുന്നു...</div>
<div>
<br /></div>
<div>
സംഭവം വീട് മുഴുവൻ നമ്മുടെ കൈയ്യിൽ ആവുന്നതിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടെങ്കിലും, രാത്രി ആവുമ്പോ എല്ലാ വാതിലും ജനലും കുറ്റി ഇട്ടിട്ടില്ലേ നോക്കണം, ഓരോ നേരത്ത് ഷിഫ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞു വരുന്നവർക്കോ പോകുന്നവർക്കോ വാതിൽ തുറന്നു കൊടുക്കാനും, ഉറക്ക പിച്ചിൽ അത് ഭദ്രമായി തിരിച്ചു വീണ്ടും പൂട്ടാനും ഓർത്തിരിയ്ക്കണം എന്നീ ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകളുണ്ട്... മാത്രമല്ല, ആ വീടിനാണെങ്കിൽ പുറത്തേയ്ക്ക് കടക്കാൻ വാതിലുകൾ അവിടെയും ഇവിടെയുമൊക്കെയുണ്ട്... ഏറ്റവും വയ്യാവേലി ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്, മുകളിൽ മൂന്നാമത്തെ നിലയിൽ പുറത്തു തുണി ഉണക്കാൻ റ്റെറസിലേയ്ക്കുള്ള വാതിലാണ് ..... അതിനു നാലഞ്ചു സാക്ഷകളും കൊളുത്തും വിലങ്ങനെ ഇരുമ്പു വടിയും ഒക്കെയുണ്ട്... മാത്രമല്ല, ആ വീട് തിരക്കുള്ള ഒരു കവലയുടെ അടുത്തായിരുന്നു... തൊട്ടപ്പുറം ഒരമ്പലവും !! അതോണ്ട് എപ്പഴും ആൾക്കാരും വണ്ടികളും ഒക്കെയായി ബഹളമയമാണ് ..</div>
<div>
<br /></div>
<div>
വേറൊരു വീട്ടിലുള്ള ആന്റിയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കിയിരുന്നത്... സാധാരണ വീടുകളിലെ പോലത്തെ ഭക്ഷണമൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി മൂന്നു നേരം തന്നിരുന്നെങ്കിലും വടക്കൻ രുചി മാത്രം പഥ്യമുള്ള നാവിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഒരു ദിവസം ആര്യഭവൻ, ഒരു ദിവസം കലവറ, ചിലപ്പോ ധാബ അല്ലെങ്കിൽ തട്ടുകട അങ്ങനെ പോകും കാര്യങ്ങൾ... അന്ന് പിന്നെ ഷൈനിയുടെ പിറന്നാൾ കൂടിയായിരുന്നു... അപ്പൊ പിന്നെ, ഓഫീസ് വിട്ടു വന്നു ഞങ്ങൾ സഹമുറിയത്തികൾ മൂവരും ചേർന്ന് പുറത്തു കറങ്ങാനുള്ള പരിപാടിയിട്ടു.. അമ്പലത്തിൽ പോവുക, ഷൈനിയ്ക്കു ഗിഫ്റ്റ് മേടിയ്ക്കുക, കൊറച്ചു ഷോപ്പിംഗ്‌, പിന്നെ കൊറേ ഭക്ഷണം... ലളിതം സുന്ദരം.. !!<br />
<br /></div>
<div>
പിറന്നാൾ സമ്മാനം ആദ്യമേ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു... ഡാൻ ബ്രൌണിന്റെ 'ഡാവിഞ്ചി കോഡ്' എന്ന പുസ്തകം... അതൊന്നു വായിക്കാൻ സത്യത്തിൽ മൂന്ന് പേരും കാത്തിരിയ്ക്കായിരുന്നു .. ഇതാവുമ്പോ സമ്മാനവും ആയി, എല്ലാർക്കും വായിക്കേം ആവാം ...ഒരേറിന് മൂന്ന് മാങ്ങാ :) കറക്കമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വീടെത്തിയപ്പോ സമയം ഒമ്പതര... കത്തിയടി കൊറച്ചു കൂടി നീണ്ടു പോയി കെടക്കയിൽ എത്തിയപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം പതിനൊന്നു കഴിഞ്ഞു കാണും... (എന്നെ ഇപ്പഴും അതിശയിപ്പിയ്ക്കുന്ന കാര്യം ഇതാണ്... അന്ന് ദിവസവും കാണുന്ന ഞങ്ങൾ എന്താണ് ഇങ്ങനെ വിഷയദാരിദ്ര്യമില്ലാതെ ബോറടിയ്ക്കാതെ മണിക്കൂറുകളോളം പറഞ്ഞു തീർത്തിരുന്നതെന്ന് ...)</div>
<div>
<br /></div>
<div>
എന്തായാലും, എല്ലാരും ഉറങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു... എന്റെ കണ്ണ് അപ്പോഴും ഡാവിഞ്ചിയിലാണ് ... ഷൈനി പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലി കിടക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ്, ഞാൻ കയറി ചോദിച്ചു..</div>
<div>
"ഷൈനി മോളെ, ഞാൻ നമ്മുടെ പുസ്തകം ഉല്ഘാടിയ്ക്കട്ടെ ??"</div>
<div>
<br /></div>
<div>
ഷൈനി പറഞ്ഞു, "ഉല്ഘാടിയ്ക്കുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം... നാളെ ഓഫീസിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ, സാധനം എന്റെ കൈയിലുണ്ടാവണം ... അപ്പൊ പിന്നെ 'നാല് ചാപ്റ്റരെ ഉള്ളൂ', 'രണ്ടു പേജും കൂടി', എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു വന്നേയ്ക്കരുത് ..."</div>
<div>
<br /></div>
<div>
"ഓ, അതിനെന്താ, ഉറപ്പിച്ചു.. ഞാൻ അങ്ങനെയൊക്കെ പറയോ.. "</div>
<div>
<br /></div>
<div>
"ഹേയ്, ഇല്ലേയില്ല, പുസ്തകം കിട്ടിയാ നിനക്ക് പ്രാന്താ... ഹാരി പോട്ടറിന്റെ അഞ്ചാമത്തെ ബുക്കിന്റെ അനുഭവം ഓർമയുണ്ടല്ലോ ... അതോണ്ട് നീ അങ്ങനെ പറയേ ഇല്ലാ.. "</div>
<div>
<br /></div>
<div>
"ശ്ശോ, ഇതൊക്കെ ഇപ്പഴും ഓർത്തിരിയ്ക്കാ ? പിറന്നാളായിട്ട് എന്റെ മോള് വേഗം കിടന്നുറങ്ങിയെ .. ഇന്നലെ വിഷ് പറഞ്ഞുള്ള കോളുകളും മെസ്സേജുകളും കാരണം പന്ത്രണ്ടു മണിയ്ക്കെണീറ്റ ആളല്ലേ .."</div>
<div>
<br /></div>
<div>
"ഉം.. ശരി ശരി... ഗുഡ് നൈറ്റ് .."</div>
<div>
<br /></div>
<div>
റൂമിൽ ലൈറ്റിട്ട് മറ്റുള്ളവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിയ്ക്കണ്ടാ എന്ന് കരുതി ഞാൻ മെല്ലെ പൂമുഖത്ത് പോയിരുന്നു വായന തുടങ്ങി... അവിടെ എപ്പഴും ചെറിയൊരു ലൈറ്റുണ്ടാവും ... അങ്ങനെ വായിച്ചു വായിച്ചു സമയം പോണതറിഞ്ഞേയില്ലാ... ഓരോ ഭാഗം കഴിയുമ്പഴും വിചാരിയ്ക്കും, ഇത് കഴിഞ്ഞാ മടക്കി വെയ്ക്കും എന്ന്.. എവിടെ?? കഥയിൽ അവര് ഓരോ സാഹസികതകളുമായി മുന്നോട്ടു പോവുമ്പോ ഞാനും അവരുടെ കൂടെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് വായന തുടരാണ് ... (മുഴുവൻ നേരവും ശ്വാസമടക്കി പിടിച്ചില്ലാ... അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ പണി തീരില്ലേ ) അങ്ങനെ രസം പിടിച്ച വായനയുടെ ഇടയിലാണ് ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കാൻ തുടങ്ങിയത്... എങ്ങനെയാ അതിപ്പോ പറയാന്ന് വെച്ചാൽ, ഒരു മെറ്റൽ ഉരയ്ക്കുന്ന പോലത്തെ ശബ്ദാണ് ... ഇടയ്ക്ക് ചെറുതായി നിൽക്കും , പിന്നെയും തുടരും... ഇതിപ്പോ എവിടുന്നാ വരുന്നതെന്ന് കൃത്യമായിട്ട് പറയാനും പറ്റണില്ല ... സമയം നോക്കിയപ്പോ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണി ...<br />
<br />
ഇതിപ്പോ എന്താവും ഈശ്വരാ എന്ന് വിചാരിയ്ക്കുമ്പഴാണ്, പെട്ടെന്ന് ബൾബ്‌ കത്തിയത്... മുറിയിൽ അല്ലാ .. തലയിൽ!! റ്റെറസിൽ നിന്നുമുള്ള വാതിൽ ഏതോ കള്ളൻ കുത്തി തുറക്കാൻ നോക്കാണ് ... അതിന്റെ വിലങ്ങനെയുള്ള ഇരുമ്പുവടിയിൽ കത്തിയോ വടിവാളോ ഏതോ മാരകായുധമോ കൊണ്ട് മുറിച്ചെടുക്കാൻ നോക്കുന്നതായിരിയ്ക്കും ... ഇപ്പൊ ശരിയ്ക്കും ശ്വാസം നിന്ന് പോയി.. </div>
<div>
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVUszz60vwYVMTW1ol2WWwMMAHDTb8y6eq1JGbqXp-Szk0cdjOfgDtrH8Kvr4OvFAbtABc33yYqFSeU8otbUnYDNNCOBKhW311Ji03BH6aXBzi_u655SWe9v5bwRAOeiD5rABRNro6qnc/s1600/door-331279048158kTD1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="291" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVUszz60vwYVMTW1ol2WWwMMAHDTb8y6eq1JGbqXp-Szk0cdjOfgDtrH8Kvr4OvFAbtABc33yYqFSeU8otbUnYDNNCOBKhW311Ji03BH6aXBzi_u655SWe9v5bwRAOeiD5rABRNro6qnc/s400/door-331279048158kTD1.jpg" width="400" /></a></div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br /></div>
<div>
മെല്ലെ ഷൈനീ , മായേ ..എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു നോക്കി ... ശബ്ദം പുറത്തു വരുന്നില്ലാ... പേടിച്ചു പോയാൽ ശബ്ദം വരാത്തതൊക്കെ സിനിമയിൽ മാത്രമല്ല ജീവിതത്തിലും നടക്കുന്നതാണെന്ന് അന്നറിഞ്ഞു... പതുക്കെ നടന്നു മുറിയിലെത്തി അവരെ തോണ്ടി വിളിച്ചു .. ഷൈനിയെ വിളിച്ചിട്ടും വിളിച്ചിട്ടും ഉണരുന്നില്ല... അവസാനം മായ ചാടി എണീറ്റു ...<br />
<br />
"എന്താ , എന്താ ??"<br />
<br />
എനിയ്ക്കാണെങ്കിൽ ശബ്ദം ശരിയ്ക്കു വരാതെ പകുതി ആംഗ്യവും പകുതി ശ്വാസവും ആയിട്ട് കഥകളി ആണ്...<br />
<br />
"എന്താ വയ്യേ? എവിടെയെങ്കിലും വീണോ?" മായ പേടിച്ചു.. മണിച്ചിത്രത്താഴില് മന്ത്ര തകിട് കെട്ടാൻ ശ്രമിയ്ക്കണ ഇന്നസെന്റ്റിനോട്‌ കെ.പി.എ.സി ലളിത ചോദിയ്ക്കണ പോലെ...<br />
<br />
"ഇല്ല്യാ.. ശബ്ദം.. ശബ്ദം.. കള്ളൻ..."<br />
<br />
"കള്ളനോ? എന്തൊക്കെയാ പറയണേ.. എന്ത് ശബ്ദം?" ആൾ ആകെ പരിഭ്രാന്തിയിലായി...<br />
<br />
ഞാൻ മെല്ലെ കൊറച്ചു ജീവൻ തിരിച്ചുവരുത്തി പറയാൻ നോക്കി ..<br />
"ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്ക്, ഒരു ശബ്ദം കേക്കുന്നില്ലേ... മെറ്റലിന്റെ കറ കറാ എന്ന് പറഞ്ഞ് .. ഞാൻ ബുക്ക്‌ വായിച്ചോണ്ടിരിയ്ക്കായിരുന്നു ... ഇതിപ്പോ ഒരു രണ്ടു മിനിട്ടായി കേക്കുന്നു .."<br />
<br />
"ആഹ് , കേക്കുന്നുണ്ട് ... പക്ഷെ എന്തിന്റെ സൌണ്ട് ആണത്? "<br />
<br />
" എനിയ്ക്ക് തോന്നണത്, നമ്മുടെ റ്റെറസിന്റെ വാതിൽ വല്ല കള്ളന്മാരും തുറക്കാൻ നോക്കാണ് എന്നാ.."<br />
<br />
"ഹേയ്, അതൊന്നും ആവില്ല... ആണോ?"<br />
<br />
"അല്ലാതിപ്പോ എന്താവും ? "<br />
<br />
"ഭഗവാനെ.. ഇനി ഇപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ, ഉറക്കെ തൊള്ളയിട്ടാലോ ... മുകളിലെ മുറിയിലുള്ളവരെ എങ്കിലും അറിയിക്കണ്ടേ ..?"<br />
<br />
"മുകളിലേയ്ക്ക് പോണ വഴിയ്ക്കാണ് കള്ളൻ ഉള്ളിൽ കേറണതെങ്കിലോ ...പുറത്തെ വാതിൽ തുറന്നോടാം എന്ന് വെച്ചാൽ, കള്ളന്റെ കൂടെയുള്ള ആരെങ്കിലും അവിടെ നിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ ..."<br />
<br />
"അയ്യോ, ഇനി ഇപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ.. ഷൈനീ, ഷൈനീ.."<br />
<br />
ഷൈനി ഇതൊന്നും അറിയണേ ഇല്ലാ.."നമുക്കാരെയാ ഒന്ന് വിളിയ്ക്കാ "<br />
<br />
"ഉം.. നമുക്ക് അങ്കിളെ വിളിയ്ക്കാം..."<br />
<br />
"നമ്പറുണ്ടോ അങ്കിൾടെ ? ഈ നേരത്ത് വിളിച്ചാ എടുക്ക്വോ ആവോ .. അതോ ചീത്ത കേക്ക്വോ ..."<br />
<br />
"പക്ഷെ വിളിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കാൻ പറ്റില്ലാലോ... "<br />
<br />
അങ്ങനെ ആ വീട് നോക്കുന്ന അങ്കിൾടെ ഫോണ്‍നമ്പർ തെരഞ്ഞ് പിടിച്ചു വിളിച്ചു .. രണ്ടു പ്രാവിശ്യം റിംഗ് മുഴുവൻ അടിച്ചു, മൂന്നാമത്തെ പ്രാവിശ്യം അങ്കിൾ എടുത്തു ..<br />
<br />
"അങ്കിളെ, ഇത് ഞാനാ ദേവി.. ഇവിടെ പേയിംഗ് ഗസ്റ്റ് ആയി നിക്കുന്ന കുട്ടിയാ "<br />
<br />
"ആഹ് മോളെ.. എന്താ ഈ നേരത്ത്? മോളെവിടെയാ ഇപ്പൊ?"<br />
<br />
"ഞാൻ ഇവിടെ വീട്ടിൽ തന്നെയാണ്.. ഒരു ശബ്ദം കേക്കുന്നുണ്ട് ... കള്ളനാണോ എന്ന് പേടിച്ചിട്ടു വിളിച്ചതാ.."<br />
<br />
"കള്ളനോ, ശബ്ദമോ??"<br />
<br />
"ആ, ഒരു മെറ്റൽ കൊണ്ട് കര കരാ എന്നൊരയ്ക്കുന്ന പോലെ ... ഇനി മുകളിലെ വാതിൽ എങ്ങാനും വല്ല കള്ളന്മാരും തുറക്കാൻ നോക്കുവാണോ എന്ന് സംശയം... ഇടയ്ക്ക് നിക്കും, പിന്നെയും തുടങ്ങും... ഇതിപ്പോ കൊറച്ചായി .."<br />
<br />
പിന്നെ കൊറച്ചു നേരത്തേയ്ക്ക് അങ്കിൾടെ ശബ്ദം കേക്കുന്നില്ലാ.. ഇനി പാവം ഇരുട്ടത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് എന്ത് ചെയ്യും എന്നാലോചിച്ചു നിക്ക്വാണോ ആവോ ...<br />
<br />
പെട്ടെന്ന് അങ്കിൾ ചോദിച്ചു, "ഇതാ ഇപ്പൊ കേക്കുന്ന സൌണ്ട് ആണോ .."<br />
<br />
"ആഹ് , അതെ.. അപ്പൊ അങ്കിളിനും കേക്കുന്നുണ്ടോ ?"<br />
<br />
"ഇതാണോ... ഇത് അമ്പലം തൂക്കുന്നതാ..."<br />
<br />
അങ്കിൾ പറയുന്നത് കേട്ട ഞാനാണ് ഇപ്പൊ മിണ്ടാതായെ... അമ്പലം തൂക്കാ എന്ന് പറഞ്ഞാ?? ഇനി ഇപ്പൊ കള്ളൻ അല്ലാ, ഹനുമാൻ ആവോ അമ്പലം ഒക്കെ തൂക്കിയെടുക്കാൻ ... "അങ്കിളെ, പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായില്ല.."<br />
<br />
"അത് അമ്പലത്തിന്റെ മുറ്റം തൂക്കുന്നതാ... അതിനു ഇരുമ്പ് ചൂല് പോലത്തെ ഇല്ലയോ... അതാ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നെ ... ദിവസവും പുലർച്ചെ ഒരു സ്ത്രീ വന്നു ചെയ്യുന്നതാ..."<br />
<br />
ഓഹ്ഹ്ഹ് .... ഉള്ളിൽ ബോധോദയവും ചമ്മലും വെഷമവും സന്തോഷവും സമാധാനവും എല്ലാം കൂടി ലഡ്ഡുകൾ കുറെ പൊട്ടി... "അയ്യോ, അങ്കിളെ സോറി ട്ടോ... ഈ നേരത്ത് വിളിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചതിന് ..."<br />
<br />
"അത് സാരമില്ല മോളെ... ശരി എന്നാൽ.." എന്ന് പറഞ്ഞു അങ്കിൾ ഫോണ്‍ വെച്ചു ... പാവത്തിന്റെ ഉറക്കം ഞാനായിട്ട് കളഞ്ഞു...<br />
<br />
ആകെമൊത്തം ചമ്മലും ചിരിയുമായി നിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടിട്ട് മായയ്ക്ക് ആകെ വട്ടായി... "എന്തുവാടെയ് അങ്കിൾ പറഞ്ഞത്...?"<br />
<br />
"അതേയ്, അത് അമ്പലത്തിന്റെ മുറ്റമടിയ്ക്കുന്ന ശബ്ദാ .. ഈ റോഡൊക്കെ അടിച്ചുവാരണ വലിയ മെറ്റൽ ചൂല് കണ്ടിട്ടില്ലേ... അത് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതിന്റെ സൌണ്ടാ നമ്മൾ കേക്കുന്നത്..."<br />
<br />
"ഓഹ് ... അതാണോ... ന്റമ്മോ... വെറുതെ കൊറേ പേടിച്ചു..." എന്ന് പറഞ്ഞു ചിരി തുടങ്ങി..<br />
<br />
"ഉം.. ഇപ്പഴാ സമാധാനായേ ... ചെലപ്പോ രാവിലെ അങ്കിളിന്റെ വായിൽ നിന്നും വല്ലതും കേട്ടാൽ, ഒരു കമ്പനിയ്ക്ക് നീയും കൂടി വരില്ലേ .."<br />
<br />
"അയ്യടാ.. അത് മോള് സ്വയം മേടിച്ചാ മതി... പക്ഷെ ഇതെല്ലാവരെയും അറിയിക്കുന്ന കാര്യം ഞാൻ എറ്റു ... ആ ചമ്മൽ കാണാലോ കൊറേ ദിവസത്തേയ്ക്ക്..."<br />
<br />
"ഈശ്വരാ.. ഇതിലും ഭേദം ശരിയ്ക്കും കള്ളൻ വരുന്നതായിരുന്നു..."<br />
<br />
"ഇനിയെങ്കിലും ആൾക്കാരെ വട്ടാക്കാതെ പോയി കെടക്ക്വോ പ്ലീസ് ..."<br />
<br />
"ഉം.. ഓക്കേ ഓക്കേ .." എന്നും പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എട്ടുമണിയ്ക്ക് അലാം വെച്ച് പുതപ്പിനുള്ളിലേയ്ക്ക് മെല്ലെ കേറി... ഇപ്പൊ നടന്നതിന്റെ ഒക്കെ എക്ക്സൈറ്റ്മെന്റ് കൊണ്ട് ഉറക്കം വരില്ലെന്നുറപ്പുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ...!!<br />
<br />
രാവിലെ പുറപ്പെട്ടു ഓഫീസിലേയ്ക്കു പോകുന്ന വഴി അമ്പലത്തിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് പൂജാരിയും പിന്നെ വേറൊരു വയസ്സായ മനുഷ്യനും ഇങ്ങനെ സംസാരിയ്ക്കുന്നത് കേൾക്കാനിടയായി ... "എന്നാലും രണ്ടു ദിവസായിട്ട് അമ്പലം തൂക്കാത്തത് കഷ്ട്ടമായി.. വിജയമ്മയ്ക്കു ചിക്കൻ ഗുനിയ ആണത്രേ... നാളത്തേയ്ക്കെങ്കിലും വേറെ ആളെ കിട്ടിയാ മതിയാരുന്നു... !!"<br />
<br />
അപ്പൊ ഞാൻ കേട്ട ശബ്ദം?? അമ്പലം തൂക്കിയത്‌ ആര് ???<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinOdAMjvRP6j6q2FknPPXJIElZGZowaTcvDmSu3Rw2hHO-pa3Sydc30MZ7FPvgpWIK8slaMlEgRBRIy0B5DN7ZxsXjB2MTP0QvLmYJBPTTA16KS-vU_-LCZuGt8lZzGB-sPFO8rqL_pg0/s1600/cat-dressed-vintage-photo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinOdAMjvRP6j6q2FknPPXJIElZGZowaTcvDmSu3Rw2hHO-pa3Sydc30MZ7FPvgpWIK8slaMlEgRBRIy0B5DN7ZxsXjB2MTP0QvLmYJBPTTA16KS-vU_-LCZuGt8lZzGB-sPFO8rqL_pg0/s400/cat-dressed-vintage-photo.jpg" width="400" /></a></div>
<br />
<br />
<br />
<br /></div>
</div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-49421567411147353602015-10-07T02:43:00.001-07:002015-10-07T02:43:25.781-07:00കുഞ്ഞൻ ബോംബുകൾ ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<br />
എപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെയൊരു അനിഷ്ടം ഈ കുഞ്ഞൻ കറുപ്പ്‌ മണികളോട് തോന്നിയതെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല.. പറഞ്ഞുവരുമ്പോൾ, ഭക്ഷണ കാര്യങ്ങളിലുള്ള പ്രത്യേക താല്പര്യം കൊണ്ടും ഒരു ഒന്നൊന്നൊര രണ്ടാൾക്കുള്ള ഭക്ഷണം നല്ല വൃത്തിയും വെടിപ്പുമായി കഴിയ്ക്കുന്ന ആളായത് കൊണ്ടും ഇങ്ങനെയൊരു അനിഷ്ടം ചില്ലറ പണിയൊന്നുമല്ല എനിയ്ക്ക് തരുന്നത്... കാരണം കറികളായ കറികളിലെല്ലാം കാക്കത്തൊള്ളായിര കണക്കിനെന്നു തോന്നുംവിധമാണീ ഇത്തിരി കുഞ്ഞന്മാർ ആണ്ടു പൂഴ്ന്നു സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത് .... പറഞ്ഞു വരുന്നത്, ചൂടായ പച്ചവെള്ളിച്ചെണ്ണയിലേയ്ക്കു യാതൊരു ദയാ ദാക്ഷണ്യവുമില്ലാതെ എടുത്തെറിയുന്ന കുഞ്ഞൻ ബോംബുകൾ കടുകുമണികൾ തന്നെ!!<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqOkc2t9D1PQ1YCN3DWsVgJDZTLLfUz55LwfjjM6hOp_-GRNij_8Vg5J1UZPbaiXvMGjrC2BNr-ij6F4ltksf3Jpn4womrjaqH2oxqzGDd4wolrNa-5gv0jOf2B6q1c1f-M75e3DEUjvM/s1600/shutterstock_184638974.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="246" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqOkc2t9D1PQ1YCN3DWsVgJDZTLLfUz55LwfjjM6hOp_-GRNij_8Vg5J1UZPbaiXvMGjrC2BNr-ij6F4ltksf3Jpn4womrjaqH2oxqzGDd4wolrNa-5gv0jOf2B6q1c1f-M75e3DEUjvM/s400/shutterstock_184638974.jpg" width="400" /></a></div>
<br />
<br />
അവയൊക്കെയും പെറുക്കി പ്ലേയ്റ്റിന്റെയോ ഇലയുടെയോ അരികിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് സമാധാനമായി ഒന്ന് കഴിയ്ക്കാൻ പറ്റണ്ടേ ?? എങ്ങനെ പോയാലും ഒന്നോ രണ്ടോ എണ്ണം പാകിസ്ഥാൻ നുഴഞ്ഞുകയറ്റക്കാരെ പോലെ വായിൽ കയറി പറ്റും ... തട്ടും തടവുമില്ലാതെ പോകുന്ന മറ്റു ഭക്ഷണങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച്, ഇവയൊക്കെയും പല്ലിന്റെ ഇടയിൽ പെട്ട് പൊട്ടിത്തെറിയ്ക്കുകയും, "ആരാ ഈ വൃത്തിക്കെട്ടവന്മാരെ കണ്ടു പിടിച്ചേ ദൈവമേ..." എന്നോ, "അടുക്കളയിലുള്ളവർക്ക് കടക്കാരാൻ ഫ്രീ ആയിക്കൊടുക്കുന്നതാണോ ഇത്ര മാത്രം കടുക് .." എന്നോ ഉള്ള പ്രാക്ക് നാവിന്റെ തുമ്പിൽ വന്നു നിറയുകയും ചെയ്യും.. പിന്നെ, വയറെന്റെ ആയിപ്പോയില്ലേ , നമ്മള് തന്നെ കഷ്ട്ടപ്പെടണ്ടേ എന്നോർത്ത് സമാധാനിച്ചു അശ്രാന്ത പരിശ്രമത്തിൽ ഏർപ്പെടും ...<br />
<br />
<div>
വീട്ടിൽ അമ്മയോടോ അമ്മമ്മയോടോ അമ്മായിമാരോടോ ഈ കടുകെടപ്പാട്‌ ഒന്ന് നിർത്തലാക്കിക്കൂടേ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, ഞാൻ അവരോടു അരിയിടാണ്ട് ചോറുണ്ടാക്കാൻ പറഞ്ഞ പോലെ നോക്കും.. </div>
<div>
<br /></div>
<div>
ചെറിയമ്മായി ചോദിച്ചു, "വറുത്തിടാണ്ട് എങ്ങനെയാ കുട്ടാ ചട്ട്ണിയും കൂട്ടാനും ഉണ്ടാക്ക്വാ?? ഇവിടേയ്, ആണുങ്ങൾക്ക് വെളമ്പണ്ടതല്ലേ .."</div>
<div>
<br /></div>
<div>
"അപ്പൊ ഞാൻ എന്താ ഈ 'ആണുങ്ങളുടെ' ലിസ്റ്റിൽ പെടില്ലേ?"</div>
<div>
<br /></div>
<div>
"നീയോ, നീ ചെറിയ ചെക്കനല്ലേ , കോളേജ് കഴിഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ... ജോലിയൊക്കെ ആയി പെണ്ണൊക്കെ കെട്ടി കുട്ടികളൊക്കെ ആയിട്ട് ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു നോക്ക്, കടുകിടാണ്ട് വെച്ച് വെളമ്പി തരാൻ ട്ടോ ..."</div>
<div>
<br /></div>
<div>
"ഇതാ കെടക്കണു, ഒരു കടുക് മണിയിൽ നിന്നും കുട്ടികളിലേയ്ക്ക് .. അമ്പമ്പോ , ഒന്നും വേണ്ടായേയ് .. ഞാൻ പെറുക്കിക്കോളാം .."</div>
<div>
<br /></div>
<div>
'കടുകുപെറുക്കി !!' - അപ്പുറത്ത് നിന്നും അനിയത്തി പുതിയ ഇരട്ടപ്പേരു കണ്ടുപിടിച്ച സന്തോഷത്തിൽ ബാക്കി കുട്ടി പട്ടാളങ്ങളെ അറിയിക്കാൻ ഓടി! ഭഗവാനേ ... നീ ഇതൊന്നും കാണുന്നില്ലേ ..!<br />
</div>
<div>
<br /></div>
<div>
അങ്ങനെ താമസിയാതെ ഞാൻ കൂട്ടുകാരുടെയും സ്വന്തക്കാരുടെയും വീട്ടിലും 'കടുക്കുപെറുക്കി'യായി വാഴ്ത്തപ്പെട്ടു! ഒരിയ്ക്കൽ, അച്ഛന്റെ തറവാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ അവിടത്തെ വല്യമ്മായിടെ നല്ല ഒന്നാന്തരം സ്പെഷ്യൽ ഇഞ്ചിക്കറിയുണ്ടായിരുന്നു ഊണിന്.. അതിൽ സാധാരണയിലധികം കടുക് കണ്ട് അതിനെ ഇഞ്ചിക്കറി എന്നതു മാറ്റി കടുകുക്കറിയെന്ന് പേരിട്ടാലോ എന്നാലോചിച്ച് പല്ല് കടിച്ചു പിടിച്ചു കടുകുകളെ ഫിൽറ്റർ ചെയ്തു ആസ്വദിയ്ക്കുമ്പോൾ, പിന്നിൽ നിന്നും വല്യമ്മായി പറഞ്ഞു, " നിന്റെ അച്ഛമ്മയ്ക്കും കടുക് തീരെ ഇഷ്ട്ടല്ലായിരുന്നു... മരിയ്ക്കണ വരെ വറുത്തിടണതിന് മുൻപ് കൂട്ടാനൊക്കെ കൊറച്ചു മാറ്റി വെയ്ക്കാൻ പറയ്വായിരുന്നു ... നീ ഇങ്ങനെ പെറുക്കണ കാണുമ്പോ അമ്മയെ ആണ് ഓർമ വരണേ .... "</div>
<div>
<br /></div>
<div>
കേട്ടപ്പോ പെട്ടെന്ന് സന്തോഷം തോന്നിയെനിയ്ക്ക്‌...എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, "ആഹ് ഹാ , അപ്പൊ ഞാൻ പാരമ്പര്യം നില നിർത്താണ് ... അതിനും വേണ്ടേ ഒരാള് ... ഞാൻ അച്ഛമ്മടെ കുട്ടിയാണേയ് !!"</div>
<div>
<br /></div>
<div>
വല്യമ്മായി അടുത്ത കസേരയിലിരുന്നിട്ടു പറഞ്ഞു, " വീടിനോടും വീട്ടുകാരോടും വല്യ ഇഷ്ടണ്ടായിരുന്നോര് മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അവരെ അടക്കിയിട്ടു പോരുമ്പോ കൊറച്ചു കടുകെറിയുമായിരുന്നു, ത്രേ പണ്ടുള്ളോര്.. അപ്പൊ അവരുടെ ആത്മാവ് തിരിച്ചു വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരാൻ തുടങ്ങുമ്പോ ഈ കടുക് കണ്ടിട്ട് അത് പെറുക്കാൻ ഇരുന്നോളും ... പെറുക്കിയിട്ടും പെറുക്കിയിട്ടും തീരാത്തോണ്ട്, വീട്ടിലേയ്ക്ക് ആത്മാവ് വരില്ല്യ ... അവരുടെ പിന്നെയുള്ള ജന്മത്തിലും അതോണ്ട് കടുക് ഇഷ്ടണ്ടാവില്ല..."<br />
<br />
"അപ്പൊ വല്യമ്മായി പറയണത്, ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ മരിച്ചപ്പോ എന്റെ ദുഷ്ടന്മാരായ ബന്ധുക്കൾ കടുകെറിഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇപ്പൊ ഇരുന്നീ പെടാപാട് പെടണത് എന്നാണോ ...?"<br />
<br />
"ആവ്വായിരിയ്ക്കും .. ആർക്കാ നിശ്ശം !!.."<br />
<br />
അതിങ്ങനെ ഓർത്തോണ്ടിരുന്നിട്ടു കൊറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ ചോദിച്ചു, "ഇപ്രാവശ്യം അച്ഛമ്മ മരിച്ചപ്പോ കടുക് എറിഞ്ഞ്വോ ആരെങ്കിലും?"</div>
<div>
<br /></div>
<div>
"ഹേയ് .. ഇല്ലാ ..അതൊക്കെ പണ്ട് ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് പറയണ കാര്യങ്ങളല്ലേ, ഇപ്പൊ ആരെങ്കിലും ചെയ്യ്വോ ??"</div>
<div>
<br /></div>
<div>
"ഉം ...നന്നായി ... അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും അച്ഛമ്മ സമാധാനായിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കട്ടെ..!!" മനസ്സില് ഇതും കൂടി കുറിച്ചു... അച്ഛമ്മടെ ആത്മാവിന് ഞങ്ങളെ കാണാൻ വരണംന്ന് തോന്നിയാ കടുകു പെറുക്കി ബുദ്ധിമുട്ടണ്ടാലോ വഴിയില്ലിരുന്ന് ... പാവം പോന്നോട്ടെ...!!!</div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br /></div>
</div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-319212593681159822015-08-14T14:28:00.000-07:002015-08-14T14:31:53.072-07:00പാതകൾ ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<br />
<div style="text-align: left;">
എവിടെ നിന്നോ എനിയ്ക്കെപ്പോഴോ കിട്ടിയ ചിന്ത..(ഭഗവദ് ഗീതയിൽ നിന്നാണെന്നു തോന്നുന്നു) ....<b>"ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ വഴിത്തിരിവിലും, ഹിതപ്രകാരം നമ്മൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് നാം സഞ്ചരിയ്ക്കേണ്ട പാത എന്നു കരുതുന്നതിനെക്കാൾ നല്ലത്, അവയോരോന്നിലേയ്ക്കും ഈശ്വര നിശ്ചയമെന്നോ വിധിയെന്നോ പറയുന്ന മായ കൊണ്ട് നമ്മൾ എത്തിപ്പെടുന്നു എന്നു കരുതുന്നതാണത്രേ ...അപ്പോൾ പിന്നെ നമ്മൾ എവിടെയാണോ അവിടെ ആയതിന്റെ കാരണം നമ്മൾ അല്ലാതാവുന്നു... തിരഞ്ഞെടുക്കാതെ പോയതിനെ കുറിച്ചുള്ള പശ്ചാത്താപമോ</b> <b> തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഞാൻ ആണെന്ന അഹങ്കാരമോ ഇല്ലാതെ പോകുന്നു .. ഒന്നും നമ്മുടേതല്ലാതാകുന്നു ..." </b>ഇത് പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ എത്രത്തോളം കഴിയുന്നുവെന്നതു ചെറുതല്ലാത്ത തമാശ.. :) </div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhP8iYzHB_7W0ucuimFsaxsjysEK6duqVt-7fw94kfqESZjcm36iXVEJQz-qDKX5TeQqOMcYDZPDbh1FniUnfH2b1OtEnVEwQ-hiKD8r30-4UX2ci4j-xHmVphHg9ppCPI1O3O9-7QntM4/s1600/everyone-has-a-choice.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhP8iYzHB_7W0ucuimFsaxsjysEK6duqVt-7fw94kfqESZjcm36iXVEJQz-qDKX5TeQqOMcYDZPDbh1FniUnfH2b1OtEnVEwQ-hiKD8r30-4UX2ci4j-xHmVphHg9ppCPI1O3O9-7QntM4/s400/everyone-has-a-choice.jpg" width="400" /></a></div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
<br /></div>
അങ്ങനെ, 'ഇത് തന്നെയാണോ വേണ്ടത്?' എന്നു മുഴുക്കെ നിശ്ചയമില്ലാഞ്ഞിട്ടും, ചെയ്തു കൂട്ടുന്ന കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞതാവുന്നു ജീവിതം... ഒരു വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തു നടക്കുമ്പോൾ, സമാന്തരമായി പോകുന്ന വഴികളെങ്ങാനും തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ അവയിലെ കാഴ്ചകൾ എന്തായിരുന്നേനെ എന്നോർത്ത് ദിവാസ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്യുന്നു മനസ്സും...<br />
<br />
ഒന്നു കിട്ടുമ്പോൾ, മറ്റൊന്നിനു കൊതിയ്ക്കുന്ന, അക്കരപ്പച്ചകൾ മാത്രം കാണുന്ന, ഒന്നും തികയാതെ വരുന്ന, ദുര പിടിച്ച മനസ്സായി പോകാതിരിയ്ക്കുവാൻ കൊച്ചു ശ്രമങ്ങൾ നടത്തുന്നു ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ... എൻ വഴിയിലെ യാഥാർത്യങ്ങളുടെ ചൂടിൽ നിന്നും തണുവാർന്ന ഇടവഴികളിലേയ്ക്കു ഒളിച്ചോടുവാൻ നോക്കുമ്പോൾ, മറ്റു സഹയാത്രികരുടെ യാഥാർത്യതീമഴകളിൽ അവർ നീറുന്നതു കാണുന്നു.... എന്റെ കാലിലെ ചെറിയ ചൂടും കുളിർമയാകുന്നു... അവരുടെ അതിജീവനം എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു.... സുരക്ഷിതത്തിന്റെ, സമൃദ്ധിയുടെ, സ്നേഹത്തിന്റെ തണൽമരം എന്റെ ആകാശങ്ങളിൽ കുട നിവർത്തിയിരിയ്ക്കുന്നതു കാണുന്നു... എന്റെ വഴി നേർത്തതാകുന്നു ..നിറയുന്ന അലിവിൽ ഞാൻ ഒന്നുമല്ലാതാകുന്നു.....!!<br />
<div>
<br /></div>
<div style="text-align: left;">
</div>
<br />
<br /></div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-5182672095822086072015-01-30T12:22:00.001-08:002020-05-31T09:37:06.563-07:00ഇങ്ങനെ കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം ....<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<br /></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9KtnNcsEm_1wZLOHUl43NUL3SQHUnSGFRMKcdgmAuBVrXPS5QWy_YWkLvD2ZiElVIQkrZgEXspsKt94cX909-Uh9kznFEXSDnfXn30Zefaw1iYIzfC3ub4_KtDJxtocJBppIMDLSw18Y/s1600/power-of-light.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9KtnNcsEm_1wZLOHUl43NUL3SQHUnSGFRMKcdgmAuBVrXPS5QWy_YWkLvD2ZiElVIQkrZgEXspsKt94cX909-Uh9kznFEXSDnfXn30Zefaw1iYIzfC3ub4_KtDJxtocJBppIMDLSw18Y/s1600/power-of-light.jpg" width="400" /></a></div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br /></div>
പുഴയെടുത്തുപ്പോയൊരു ഉണ്ണിക്കൈയിൽ<br />
<div>
അപ്പോഴും മുറുകെപിടിച്ച,<br />
<div>
കളിതോണിയിൽ കയറി കണ്ണെത്താ - </div>
<div>
കരപറ്റിയെന്നു കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം </div>
<div>
<br /></div>
<div>
ദൂരെ മുഴങ്ങുന്ന വെടി-</div>
<div>
യൊച്ചകളാരോ അറിയാതെ </div>
<div>
തിരികൊടുത്തുപ്പോയൊരു</div>
<div>
മാലപ്പടക്കമെന്നു കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം </div>
<div>
<br /></div>
<div>
എന്നും വൈകിവരും വണ്ടി </div>
<div>
ഒട്ടേറെ വൈകുന്നതാണ്, ഇന്നെന്നെ </div>
<div>
കാണുവാൻ നീയെത്താ-</div>
<div>
തിരുന്നതെന്ന് കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം </div>
<div>
<br /></div>
<div>
പൊള്ളുന്ന ഭൂമിയും മനസ്സുകളും </div>
<div>
പെയ്തിറങ്ങാനിരിയ്ക്കും മഴയ്ക്കു -</div>
<div>
കയറിയൊളിയ്ക്കുവാൻ </div>
<div>
വിണ്ടതാണെന്നു കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം </div>
<div>
<br /></div>
<div>
ചുളി വീണു തൂങ്ങിയ കണ്ണിൽ </div>
<div>
നിറയും നീർത്തുളി മക്കളുടെ -</div>
<div>
സ്നേഹാധിക്യത്താലുള്ള </div>
<div>
സന്തോഷാശ്രുവെന്നു കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം </div>
<div>
<br /></div>
<div>
സൂചിപ്പഴുതില്ലാതെ തിങ്ങിനിറച്ച </div>
<div>
മിണ്ടാപ്രാണികളെ കൊണ്ടോടും വണ്ടി -</div>
<div>
പച്ചപ്പുൽമേടുകൾ തിരഞ്ഞു </div>
<div>
നടപ്പാണെന്നു കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം </div>
<div>
<br /></div>
<div>
കുഞ്ഞുമകളുടെ മുറിയിലേയ്ക്കു </div>
<div>
പതിയെ നടക്കുമാ അച്ഛന്റെ -</div>
<div>
മുഖത്തു കാമമില്ല, വെറും കരുണ </div>
<div>
മാത്രമെന്നു കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം </div>
<div>
<br /></div>
<div>
ആകാശം ചുംബിയ്ക്കുവാൻ മോഹം </div>
<div>
കൊണ്ടതാണീ, തീരവും അതിലെ</div>
<div>
സർവ്വവും കൊണ്ടു പോകാൻ വരുന്ന -</div>
<div>
തിരകൾക്കെന്നു കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം </div>
<div>
<br /></div>
<div>
ലോകത്തെ മുഴുവൻ </div>
<div>
വെറുക്കാതിരിയ്ക്കാൻ ;</div>
<div>
നാളെയൊരു പുലരി വീണ്ടും</div>
<div>
സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങുവാൻ ;</div>
<div>
<br /></div>
<div>
ഇങ്ങനെ കരുതുന്നതൊക്കെയും </div>
<div>
കൊണ്ടീ, കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതും -</div>
<div>
അറിയുന്നതും, സ്നേഹ-</div>
<div>
മാക്കാമെന്നു കരുതുവാൻ ഇഷ്ടം !!</div>
<div>
<br /></div>
<div>
<br /></div>
</div>
</div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-18654498334095648332014-12-02T09:56:00.002-08:002014-12-02T09:56:49.577-08:00രാരീ രാരോ...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
രാരീ രാരോ രാരിരാരോ...<br />
രാരീ രാരീരം രാരിരാരോ.....<br />
<br />
കടലോളം സ്നേഹം എന്നുണ്ണിക്കണ്ണന്,<br />
കാൽതള കരിവള കൊഞ്ചി പറയും...<br />
കള്ള ചിരിയും കുസൃതിയുമായി -<br />
ഉണ്ണാൻ വിളിയ്ക്കുമ്പോൾ മറയുവതെങ്ങോ ....<br />
<br />
രാരീ രാരോ രാരിരാരോ...<br />
രാരീ രാരീരം രാരിരാരോ.....<br />
<br />
ചെറുപൂ വിരിയും ആർദ്രവുമായി,<br />
പിച്ചവെച്ചു മെല്ലെ നീ, അരികിൽ വരുമ്പോൾ;<br />
അമ്മ നെഞ്ചു മിടിയ്ക്കും താളമുണ്ടല്ലോ -<br />
അമ്പിളിക്കുഞ്ഞേ, നിനക്കുറങ്ങീടുവാൻ ......<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJD8Yzly0JmDkf99LpWLurBJKkY0gGooB5Kf_AyyeZKecrShJ9M6MOYze_svhgGyeSWzTn3BOuV23cUt_FXiETJ7Ky7wPkkyOWpzyFJpZ24X7H9VbIOhPgoXFSJOXg-anNs1C2LlIIM8s/s1600/newborn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJD8Yzly0JmDkf99LpWLurBJKkY0gGooB5Kf_AyyeZKecrShJ9M6MOYze_svhgGyeSWzTn3BOuV23cUt_FXiETJ7Ky7wPkkyOWpzyFJpZ24X7H9VbIOhPgoXFSJOXg-anNs1C2LlIIM8s/s1600/newborn.jpg" /></a></div>
<br />
<br />
രാരീ രാരോ രാരിരാരോ...<br />
രാരീ രാരീരം രാരിരാരോ.....<br />
<br />
പൂമരം പൂത്തുലഞ്ഞ പോലെ,<br />
കുടുകുടാ ചിരിച്ചെന്നെ മയക്കിടുമ്പോൾ ;<br />
ജന്മ സാഫല്യ, മിതെന്നറിവൂ ഞാൻ -<br />
ജന്മാന്തര പുണ്യവും നീ തന്നെയെന്നും ...<br />
<br />
ജന്മ സാഫല്യ, മിതെന്നറിവൂ ഞാൻ -<br />
ജന്മാന്തര പുണ്യവും നീ തന്നെയെന്നും ...<br />
<br />
രാരീ രാരോ രാരിരാരോ...<br />
രാരീ രാരീരം രാരിരാരോ.....</div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-35936190131143024362014-11-28T12:07:00.001-08:002014-11-28T12:07:35.855-08:00തനിച്ച്...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
തനിച്ച്... തലക്കെട്ട്‌ വായിച്ചിട്ടു വിഷയം ഒറ്റയ്ക്കാവുന്നതിന്റെ സങ്കടങ്ങളെ കുറിച്ചും ഏകാന്തതയുടെ അപാരത്തീരങ്ങളെ കുറിച്ചുമൊക്കെയാണെന്നു വിചാരിച്ചു പോകല്ലേ.. വല്ലപ്പോഴും എഴുതുന്നതാണീ എഴുത്തെങ്കിലും ഇപ്പോൾ വളരെയധികം കാലമായി എഴുതിയിട്ട്... ഈ പേജിലൂടെ കണ്ണോടിച്ചിരുന്നിട്ട് പുതിയതെന്തെങ്കിലും എഴുതണമല്ലോ എന്നൊക്കെ വിചാരിയ്ക്കും .. പിന്നെ എന്താ എഴുതാ, എന്തിനെ കുറിച്ചാ എഴുതാ എന്നൊക്കെ ആലോചിയ്ക്കുമ്പോൾ മനസ്സും ബുദ്ധിയുമൊക്കെ മരവിച്ചു പോകും.. എന്താണ് കാരണമെന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടൊന്നും പിടികിട്ടിയതുമില്ല..<br />
<br />
അങ്ങനെയിരിക്കെ, ഇന്നാളൊരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കാൻ ഓഫീസിനു പുറത്തിട്ടിട്ടുള്ള കസേരകളിൽ ഒന്നിൽ പോയിരുന്നു.. അത്യാവശ്യം മരങ്ങളും കാഴ്ച്ചകളുമൊക്കെയുള്ള തിരക്കു കുറഞ്ഞൊരു സ്ഥലമായിരുന്നു അത്.. അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തുമുള്ള മേശകളിൽ ആളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കൂടെയാരുമില്ലായിരുന്നു.. ചുറ്റുപാടും ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിയ്ക്കെ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലൊരു സന്തോഷം.. അപ്പോഴാണ്‌ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, ഞാൻ തികച്ചും തനിച്ചാണെന്ന്.. കൂട്ടിനൊരു മനുഷ്യജീവിയുടെ അഭാവമല്ല എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്, ഞാനെന്റെ ഫോണ്‍ എടുക്കാൻ മറന്നു പോയിരിയ്ക്കുന്നു...<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGgEe88BPUkpvBKKLb7XplYw9n3ca7HU-CktiOZAGCR_YejnRIPC9gHcRcLrnYy18-WOzTp7DqzE3LIUE7TSUrjO1iZZ2uRxEL8LAuVgwfBhWe7NFbU5JHFd4R9x9txW8zjtFHmSSC8C0/s1600/sitting-at-the-table-1331632018BuW.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGgEe88BPUkpvBKKLb7XplYw9n3ca7HU-CktiOZAGCR_YejnRIPC9gHcRcLrnYy18-WOzTp7DqzE3LIUE7TSUrjO1iZZ2uRxEL8LAuVgwfBhWe7NFbU5JHFd4R9x9txW8zjtFHmSSC8C0/s1600/sitting-at-the-table-1331632018BuW.jpg" height="262" width="400" /></a></div>
<br />
<br />
വിളികളോ സന്ദേശങ്ങളോ ഇമെയിലുകളോ ഫേസ്ബുക്കോ വാർത്തകളോ ചിത്രങ്ങളോ ബ്ലോഗുകളോ ഒന്നുമില്ലാതെ തികച്ചും തനിച്ച്.. ഹായ് .. എന്തൊരു പുതുമ.. മനസ്സ് തണുക്കുന്ന പോലെ.. ലോകത്തും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലും എന്ത് നടക്കുന്നുവെന്നറിയേണ്ടാത്ത, അതിനെ കുറിച്ച് വേവലാതിപ്പെടെണ്ടാത്ത കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ !! ചുറ്റുപാടുമുള്ള മരങ്ങളും പൂക്കളും കിളികളും കാറ്റും വെളിച്ചവും എല്ലാം മനോഹരം..<br />
<br />
അപ്പോഴുണ്ട്, ഭയങ്കരമായി കലപില കലപില പറഞ്ഞ് രണ്ടു കുഞ്ഞു കുരുവികൾ.. രണ്ടിനേം കാണാനൊരേ നിറവും രൂപവുമൊക്കെയാണെങ്കിലും അതൊരു അമ്മക്കുരുവിയും കുഞ്ഞുക്കുരുവിയുമാണെന്നാണ്‌ എനിയ്ക്കു തോന്നിയത്.. കാരണം ഒന്നിനു മറ്റതിനേക്കാളും കുറച്ചു വലുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.. സാധാരണ ഇത്തരം കുഞ്ഞിപക്ഷികൾക്ക് ഒരേ വലുപ്പമാണ് തോന്നാറുള്ളത്.. മാത്രമല്ല, എനിയ്ക്കത് അമ്മയും കുഞ്ഞുമാണെന്ന് തോന്നിയത് ചെറിയ ആൾടെ പ്രകടനം കണ്ടിട്ടു കൂടിയാണ്..<br />
<br />
അതൊരു നിമിഷാർദ്ധം പോലും ഒതുങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. (പൊതുവെ, കിളികൾ അങ്ങനെയാണെങ്കിലും, ഇതിങ്ങനെ നിലത്ത് അങ്ങട്ടുമിങ്ങട്ടും പെട്ടെന്ന് പെട്ടെന്ന് ചാടിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല രസമുണ്ടായിരുന്നു..) അമ്മക്കിളി അതിന്റെ അടുത്തെത്താൻ നോക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും അതു വേറൊരു സ്ഥലത്തെത്തി കാണും.. അവസാനം കലപില കലപില പറഞ്ഞ് രണ്ടുപേരും ഒരു സ്ഥലത്തെത്തി.. അമ്മക്കിളി കൊക്കിൽ നിന്നും കുഞ്ഞിക്കിളിയുടെ വായിലേക്കു ഭക്ഷണം കൊടുത്തു.. അത് കിട്ടിയ പാടെ, കുഞ്ഞിക്കിളി വീണ്ടും പറന്ന് വേറൊരിടത്ത് പോയി.. അമ്മക്കിളി മണ്ണിൽ എന്തൊക്കെയോ ചികഞ്ഞെടുത്ത് വീണ്ടും പിന്നാലെ പായുക തന്നെ.. വീണ്ടും ഒരു വായ കൂടി ഭക്ഷണം കുഞ്ഞുക്കുരുവിയ്ക്ക്.. വീണ്ടും ഓട്ടം തന്നെ.. "ഇവിടെ വാ.. ഇവിടെ വാ.. " എന്ന് കിളി ഭാഷയിൽ പിന്നാലെ അമ്മയും.. അതിങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം തുടർന്നു .. പിന്നെ എനിയ്ക്കു കാണാൻ പറ്റാത്ത എവിടെയ്ക്കോ പറന്നു പോയി രണ്ടാളും..<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJTktQtCGRoPHI8npSepZB0mtpjp5c56ghB0HF0mh4XteeiM6fIpfV5JaiYo3a1SXjv-CmqAo93sskpRTr9Y-hfUFfjh5dF3Z8DznVnYNizUIJTnn2c4Tds6nrkubJt65E7ovxDJNQz6w/s1600/two-laughing-doves-on-a-wall.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJTktQtCGRoPHI8npSepZB0mtpjp5c56ghB0HF0mh4XteeiM6fIpfV5JaiYo3a1SXjv-CmqAo93sskpRTr9Y-hfUFfjh5dF3Z8DznVnYNizUIJTnn2c4Tds6nrkubJt65E7ovxDJNQz6w/s1600/two-laughing-doves-on-a-wall.jpg" /></a></div>
<br />
<br />
ഇതിലെന്തിരിയ്ക്കുന്നു, ഇതിത്ര വിസ്തരിയ്ക്കാൻ മാത്രമെന്തുണ്ട്, എന്നൊക്കെ ചിലർ കരുതുന്നുണ്ടാവും.. ലോകത്തെമ്പാടും അമ്മയോ അച്ഛനോ (ഏതു വർഗ്ഗത്തിലാണെങ്കിലും ) കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്‌ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നുണ്ടാവും.. കൊടുത്തു കൊണ്ടെയിരിയ്ക്കുന്നുമുണ്ടാവും.. തികച്ചും സാധാരാണമാണിതെങ്കിലും ആ കുഞ്ഞുക്കുരുവിയുടെ കുസൃതി കണ്ടപ്പോൾ ഞാനെൻറെ ഉണ്ണിയെക്കുറിച്ചുമാലോചിച്ചു ... ഓരോ വായ കഴിച്ചിട്ട് കുസൃതികളൊപ്പിച്ചു അടങ്ങിയൊതുങ്ങി ഇരിയ്ക്കാത്ത അവന്റെയും, ഭക്ഷണം കഴിപ്പിയ്ക്കാൻ പിന്നാലെ പാഞ്ഞിരുന്ന എന്റെയും ചിത്രം മനസ്സിൽ കണ്ടു.... ഉള്ളിൽ വീണ്ടുമൊരു സന്തോഷം.. ഒരു കുളിർമ.... ഒരു ആർദ്രത ... മനസ്സിങ്ങനെ തനിച്ച്...<br />
<br />
യാദൃശ്ചികമെന്നെനിയ്ക്കു തോന്നിയ ഈ കാഴ്ച്ച എന്റെ കൈയ്യിൽ ഫോണ്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ കാണില്ലായിരുന്നുവെന്നത് നൂറു ശതമാനം സത്യം.. അപ്പോഴാണ്‌ ഓർത്തത്‌ ഞാനിങ്ങനെ തനിച്ചിരുന്നിട്ടു കാലമെത്രയായി എന്ന്.. ഇന്നത്തെ കാലത്ത് നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കൂടെയല്ലാത്തപ്പോൾ പോലും നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്കാവുന്നില്ല.. എല്ലാവരും ഇങ്ങനെയായിരിയ്ക്കില്ലാ, എങ്കിലും ചുറ്റുപാടും കാണുമ്പോൾ മിക്കവാറും പേർ ഇങ്ങനെയല്ലേ എന്ന് തോന്നി പോവുന്നു..<br />
<br />
എന്റെ തന്നെ ഉദാഹരണം എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, പണികളൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ, സംസാരിയ്ക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത നേരത്താണെങ്കിൽ, ഒന്നല്ലെങ്കിൽ ടി.വി.യുടെ മുന്നിലായിരിയ്ക്കും.. അല്ലെങ്കിൽ കമ്പ്യുട്ടർ, ടാബ്ലെറ്റ്‌, ഫോണ്‍, എന്നിങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഞെക്കിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരിയ്ക്കും... യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ പോലും പാട്ടുകൾ, റേഡിയോ അങ്ങനെയെന്തെങ്കിലും കേട്ടുക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കും.. വളരെ വിരളമായി പുസ്തകങ്ങളും ഈ ലിസ്റ്റിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഇടം പിടിയ്ക്കും... (ബോധപൂർവ്വം ചെയ്യുന്നതല്ല ഇതെങ്കിൽ കൂടിയും, വല്ലാതെ ഈ ഉപകരണങ്ങൾക്കു ആശ്രിതരായി പോകുന്നു, അല്ലേ ?? ) ഫേസ്ബുക്കിൽ ഒരു പൂച്ചക്കുട്ടിയുടെ പടം കണ്ടിട്ട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരും അഭിപ്രായം പറയുന്നവരും അടുത്തുക്കൂടെ ഒരു ആനക്കുട്ടി പോയാൽ പോലും അറിയുന്നുണ്ടാവില്ലാ എന്നു തോന്നും ചിലപ്പോൾ ... അതിനൊക്കെ സമയമെവിടെ എന്നാണു ഒഴികഴിവ്....<br />
<br />
ഞാൻ, എന്റെ മനസ്സും ബുദ്ധിയും, എന്റെ വിചാരങ്ങളും വികാരങ്ങളും മാത്രമായിട്ടിരിയ്ക്കുക എന്നതുണ്ടാവുന്നതെയില്ല.... പറഞ്ഞു വരുന്നത്, ഇങ്ങനെ ഒട്ടും ഒറ്റയ്ക്കാവത്തപ്പോൾ, പിന്നെയെങ്ങനെ പുതിയ ചിന്തകൾ ഉണ്ടാവും.. മനസ്സ് പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ എപ്പോൾ സമയമുണ്ടാവും.... ആശയങ്ങൾക്ക് പിറവി കൊടുക്കാനൊരു പഴുതുപോലും കൊടുക്കാതിരിയ്ക്കുമ്പോൾ, പിന്നെയെങ്ങനെ എഴുതാൻ വിഷയം കിട്ടും... ???<br />
<br />
ഇങ്ങനെയൊരു വെളിപാട് സിദ്ധിച്ച സ്ഥിതിയ്ക്കു ചെറിയൊരു തീരുമാനമെടുത്തേയ്ക്കാം എന്ന് കരുതുന്നു.. തനിച്ചിരുന്ന്, ആലോചിച്ചുണ്ടാക്കി പേജായ പേജെല്ലാം എഴുതി തീർക്കും എന്നൊന്നുമല്ല (ആരും പേടിയ്ക്കണ്ടാ.. ), ചെറിയ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങൾ മനസ്സിൽ നിറയ്ക്കാൻ, ഇനിയും പുതിയ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ, ചെറുതായി കൌതുകം കൊള്ളാൻ, ഒരു ദിവസം കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ ഞാനിനിയെന്നും തനിച്ച് ......!!!<br />
<br />
<br />
<br /></div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-69254349277312771732012-10-30T09:29:00.000-07:002012-10-30T09:29:05.065-07:00ഇത്തിരി നേരം ഒറ്റയ്ക്കിങ്ങനെ ....<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<br />
ഈ കാറ്റിനെയും സന്ധ്യകളെയും അതു കഴിഞ്ഞാല്‍ വരുന്ന ഇരുട്ടിനേയും ഒളിപ്പിച്ചു വെയ്ക്കാന്‍ ഒരു മണ്‍കുടം വേണമെനിയ്ക്ക്....<br />
എന്നിട്ട് ഇടയ്ക്കെല്ലാം ചെപ്പു തുറന്നു എനിയ്ക്കും അതിനുള്ളില്‍ കയറി പതുങ്ങിയിരിയ്ക്കണം...<br />
ആ നിശ്ശബ്ദതകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഇരുന്നു എനിയ്ക്ക് എന്നോടു സംവദിയ്ക്കണം...<br />
എന്നിലെ പഴയ എന്നെ കാണണം.. ഞാന്‍ ഇത്രമാത്രം മാറിയിരിയ്ക്കുന്നുവെന്ന് ചെറിയ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിയണം...<br />
ചില സാമ്യതകള്‍ ഇപ്പോഴും അവശേഷിയ്ക്കുന്നതില്‍ ഇത്തിരി സന്തോഷിയ്ക്കണം...<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWlajykSoC3rlvSsYDCXnFkLFgcF0j9_uQHO8qFh9u5u7QOQgYfiTSKk1VqTLZtCKWEaNE0xCP6A0g1KqmlaxUEVba3Ph1o7Ett43rU1TKceFqU5E0Me9Nop218k5jMQ9oO73NcmaoFLk/s1600/pink-fractal-1305450181otO.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWlajykSoC3rlvSsYDCXnFkLFgcF0j9_uQHO8qFh9u5u7QOQgYfiTSKk1VqTLZtCKWEaNE0xCP6A0g1KqmlaxUEVba3Ph1o7Ett43rU1TKceFqU5E0Me9Nop218k5jMQ9oO73NcmaoFLk/s400/pink-fractal-1305450181otO.jpg" width="400" /></a></div>
<br />
<br />
നിറപൊലിമകളും പൊട്ടിച്ചിരികളും നിറഞ്ഞ ദിവാസ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടു രസിയ്ക്കണം....<br />
പിന്നെ കുറെ ഇരുന്നു തേങ്ങി തേങ്ങി കരയണം....<br />
യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഈ ഇരുള്‍ക്കുടത്തിലേയ്ക്ക് അരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍, ഓരോ ദിനവും കഴിഞ്ഞതിനേക്കാള്‍ ആയാസം നിറഞ്ഞതാവുന്നതെന്തു കൊണ്ടെന്നു ആരായണം...<br />
ഒടുവില്‍, ആറടി താഴ്ച്ചയിലുള്ള മോക്ഷത്തിലേയ്ക്ക് കാല്‍വെപ്പുകള്‍ അടുക്കുന്നുവെന്നോര്‍ത്ത് സമാധാനിയ്ക്കണം...<br />
<br />
<br /></div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-30254866102716245842012-08-23T14:47:00.000-07:002012-08-23T14:47:27.261-07:00ധര്‍മ്മസങ്കടങ്ങള്‍................... ...!!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMwTcMvEFAtqd2dWeaG9cq-KBXDqc10zUa1zvpM01q3JaSZqRFawXoVy7Bxx36nRbq4kwPjHEOACkI4Ic9Hp1eNHVHRE8py4_mH8gieqW06HKloZyfGafbhSBwClXz_q37i40-IcMbz5c/s1600/the-long-road.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMwTcMvEFAtqd2dWeaG9cq-KBXDqc10zUa1zvpM01q3JaSZqRFawXoVy7Bxx36nRbq4kwPjHEOACkI4Ic9Hp1eNHVHRE8py4_mH8gieqW06HKloZyfGafbhSBwClXz_q37i40-IcMbz5c/s640/the-long-road.jpg" width="476" /></a></div>
<br />
<br />
<br />
നിശ്ശബ്ദതകളിലേയ്ക്കു വഴുതി വീഴുമ്പോള്‍, എപ്പോഴോ -<br />
നിന്‍ ഹൃദയതാളം ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നു ...<br />
<br />
നിദ്രയുടെ ഇടനാഴികകളിലെങ്ങും, എന്തിനോ -<br />
നിന്‍ വരവും കാത്തു ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്നു ....<br />
<br />
കാത്തിരിപ്പിനും പ്രതീക്ഷകള്‍ക്കുമൊടുവില്‍<br />
കാലമെന്നും പക്ഷെ; വിഡ്ഢി വേഷമണിയിക്കുന്നു ...<br />
<br />
മറവിക്കും ഭ്രാന്തിനും മരണത്തിനുമിടയില്‍<br />
കര്‍മ്മബന്ധങ്ങള്‍ സദാ, മുറവിളി കൂട്ടുന്നു ....<br />
<br />
അഭയസ്ഥാനങ്ങളില്ലേയ്ക്കു ഓടിയെത്തുവാന്‍,<br />
പാതയും പാഥേയവും<br />
മാത്രം മറന്നിങ്ങു ഞാന്‍ വൃഥാ..... !!<br />
<br /></div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-10306197656864427542012-05-25T08:47:00.001-07:002012-10-30T09:33:00.033-07:00പറയണമെന്നാശിപ്പതും... പറയാതെ പോവുന്നതും...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
ദൂരം കൂടുന്നുവോ..?<br />
ചിന്തകള്‍ക്കും വാക്കുകള്‍ക്കും മനസ്സുകള്‍ക്കുമിടയില്‍...<br />
എന്നെ അറിയാതെ പോവുന്നുവോ നീ ..<br />
<span id="TRN_18">അല്ലെന്നാശിയ്ക്കാനാണെനിയ്ക്കിഷ്ട്ടം .</span>..<br />
<br />
എന്‍ സ്വരവ്യതിയാനങ്ങളില്‍ <br />
എന്‍ മനമളക്കുന്നവള്‍ നീ ..<br />
അതിനാല്ലെന്നു തോന്നുന്നു <br />
പലനേരം പറയാതെ പോവതു<br />
എന്‍ ദു:ഖമത്രയും ...<br />
നാഴികകള്‍ക്കപ്പുറമിരുന്നു നീ <br />
നിസ്സഹായയായി വിഷമിപ്പതു കാണ്‍ക വയ്യല്ലോ ..<br />
<br />
എങ്കിലും അമ്മേ...<br />
പിടയുന്നു ഹൃദയം <br />
നിന്നരികില്ലേയ്ക്കോടി അണയാന്‍ <br />
നിന്‍ മടിയില്‍ തലവെച്ചു പയ്യാരം പറയാന്‍ ..<br />
"എല്ലാം ശരിയാവും " എന്നു നീ -<br />
മൊഴിയുമ്പോള്‍, ആശ്വസിയ്ക്കാന്‍... <br />
ഒറ്റയ്ക്കല്ല ഒരിയ്ക്കലും, എന്നു വിശ്വസിയ്ക്കാന്‍ ..<br />
<br />
പക്ഷെ, ഇതു തന്നെയാവുമോ <br />
നിനക്കെന്നോടും പറയാനുള്ളതെന്തോ.... ??<br />
പരസ്പരം പറഞ്ഞു തീര്‍ത്താലും <br />
പറയാതെ പോവുന്നതെന്തോ .... ??<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBAbH5v3irZq5aJspeimcH6hqL7XfdWGgVNcV0vN9v_NT4heYSTHfhki_c6_u0tIryJcBE0riFg43f_Qss_EMHdaVDUprzcx8WSsaCeAy6fJlzLubDua4OYOzS3Giqx0EwHoOp_HNJV0g/s1600/mother-love.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBAbH5v3irZq5aJspeimcH6hqL7XfdWGgVNcV0vN9v_NT4heYSTHfhki_c6_u0tIryJcBE0riFg43f_Qss_EMHdaVDUprzcx8WSsaCeAy6fJlzLubDua4OYOzS3Giqx0EwHoOp_HNJV0g/s400/mother-love.jpg" width="400" /></a></div>
<br />
<br /></div>
Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-75059504936945376892010-07-13T09:32:00.000-07:002010-07-13T09:39:42.528-07:00വായനയ്ക്കിടയില്‍....<div style="text-align: left;"> വായിക്കുകയാണ്... അതോ വായനയിലേയ്ക്ക് തിരികെ വരികയാണോ.. എഴുത്തിലേയ്ക്കും?? ഇടവേളകള്‍ ഉണ്ടാവാറുണ്ടെങ്കിലും വായന എന്നും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷെ ഏറെ കാലങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം എം.ടി.യെ വായിക്കുമ്പോള്‍ എവിടെയോ വെച്ചു ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്ന എന്തിലേയ്ക്കോ തിരിച്ചു വരികയാണെന്ന തോന്നല്‍..</div><div style="text-align: left;"><br />
</div><div style="text-align: left;"> എം.ടി.യുടെ നാലുക്കെട്ടും രണ്ടാമൂഴവും മഞ്ഞും ഓപ്പോളും അസുരവിത്തും തുടങ്ങി പലതും വായിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു എങ്കിലും, ഇന്നലെയാണ് "കണ്ണാന്തളിപ്പൂക്കളുടെ കാലം" വായിക്കാന്‍ ഇടയായത്... ചെറിയ ചെറിയ കഥപറച്ചിലുകളുടെ ഒരു കൊച്ചു സമാഹാരം .... ഓരോന്നു വായിച്ചു കഴിയുമ്പോഴും, ചിലപ്പോള്‍ ഓരോന്നിന്റെ ഇടയ്ക്ക് വെച്ചു പോലും പുസ്തകം അടച്ചു വെച്ചു, വിദൂരതയിലേയ്ക്കു ലക്ഷ്യമേതുമില്ലാതെ നോക്കിയിരുന്നു പോകുന്നു... മനസ്സില് ചിന്തകളുടെയും ചോദ്യങ്ങളുടെയും ഉത്തരങ്ങളുടെയും ശരിവെയ്ക്കലുകളുടെയും തിരുത്തലുകളുടെയും വേലിയേറ്റമുണ്ടാവുന്നു... അസ്വസ്ഥമാവുന്നതിനോപ്പം ചെറിയ സന്തോഷവുമുണ്ടാവുന്നു... അപൂര്‍വമായി സംഭവിയ്ക്കുന്ന ആ പ്രതീതി പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റാത്തതാണ്...</div><div style="text-align: left;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiX8XR6okMdw845wWtHKCNtOLPJcL7dz2TQdY2ZtKBwSeJa4A8UBDu4OzOi3qxDK74ghIHoZWQB-FRoNnHYX7naa8_QMt43M8Nw-X6tlzigCeM2lZde1UwhZvbDIFyB9r8lOO67-OGrhcQ/s1600/book.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiX8XR6okMdw845wWtHKCNtOLPJcL7dz2TQdY2ZtKBwSeJa4A8UBDu4OzOi3qxDK74ghIHoZWQB-FRoNnHYX7naa8_QMt43M8Nw-X6tlzigCeM2lZde1UwhZvbDIFyB9r8lOO67-OGrhcQ/s400/book.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: left;"><br />
</div><div style="text-align: left;"><br />
</div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> മറ്റു പല കഥകളും നോവലുകളും വായിക്കുമ്പോഴും ഈ പ്രതീതി ഉണ്ടാവാത്തതിനു കാരണം മിക്കവാറും വികാരപരമായി അവയുമായി ഒരു ബന്ധം അനുഭവപ്പെടാത്തതിനാലാവാം.... ആ കഥയുടെ അവസാനം കണ്ടെത്താനോ, ഒരു ഗണിത ശാസ്ത്ര പ്രശ്നത്തിനു പരിഹാരം കണ്ടെത്താനോ തോന്നുന്ന പോലെയാണ് പലപ്പോഴും അത്... പുസ്തക താളുകള്‍ ഇടമുറിയാതെ മറിയുമ്പോഴും ഒരു നിമിഷം അതിനെ കുറിച്ചിരുന്നു ചിന്തിയ്ക്കാനോ ചോദ്യം ചെയ്യാനോ നില്‍ക്കാതെ അത് പൂര്‍ത്തിയാക്കാനുള്ള വെമ്പലാണ്‌... അതും വായന തന്നെയാണ്, ല്ലേ? പക്ഷെ അങ്ങനെയുള്ള വായനകള്‍ക്കിടയില്‍ എപ്പോഴോ ഇങ്ങനെയൊരു പുസ്തകമെത്തുന്നു കൈയ്യില്‍...</div><div style="text-align: left;"><br />
</div><div style="text-align: left;"><br />
</div><div style="text-align: left;"> മിക്കവാറും അവ നമ്മുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി സാമ്യം പുലര്‍ത്തുന്നവയോ, നമ്മുടെ ഭൂതകാലസ്മരണകളെ ഉണര്‍ത്തുന്നവയോ, നമ്മുടെ ചിന്തകളെ നേരിട്ടു വായിക്കുന്ന പോലെയോ ഒക്കെ തോന്നിപ്പിയ്ക്കുന്നവ ആയിരിയ്ക്കാം... അതല്ലെങ്കില്‍, അതുവരെ നാം ആലോചിച്ചിരുന്നവയില്‍ നിന്നും തീര്‍ത്തും വ്യത്യസ്തമായതോ, നാം പിന്തുടര്‍ന്നിരുന്ന പലതിനെയും എതിര്‍ക്കുന്നവയോ ആയി നമ്മെ പൂര്‍ണ്ണമായും ഞെട്ടിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ആശയമായുമാവാം... കഥാകൃത്തും വായനക്കാരനും തമ്മില്‍ സാങ്കല്‍പ്പികമായി ഒരു വാക്കുതര്‍ക്കം തന്നെ നടന്നേയ്ക്കാം... നമ്മളില്‍ പലരും എത്രവട്ടം അയക്കാത്ത കത്തുകളെഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നു മനസ്സില് നമ്മുടെ പ്രിയ കഥാകൃത്തിന്, അല്ലെ?</div><div style="text-align: left;"><br />
</div><div style="text-align: left;"> അതു കൊണ്ടോക്കെയായിരിയ്ക്കാം ചില പുസ്തകങ്ങള്‍ അല്പനേരത്തെയ്ക്കുള്ള രസമാവുമ്പോള്‍, വായിച്ചു തീര്‍ന്നു മറക്കുമ്പോള്‍, മറ്റു ചിലതു അല്പദിവസങ്ങളിലെയ്ക്കോ വര്‍ഷങ്ങളിലെയ്ക്കോ ചിലപ്പോള്‍ ജീവിതകാലത്തിലെയ്ക്കോ തന്നെ ഉള്ളില്‍ നിന്നു മാഞ്ഞു പോവാതെ ചിന്തിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേ, അത്ഭുതപ്പെടുത്തികൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നത്...............</div>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-55976924252883462442010-05-22T13:04:00.000-07:002010-05-22T13:11:03.643-07:00പ്രിയ സുഹൃത്തേ... നിനക്കായ്...<span style="color: #444444;">. </span><br />
പൊലിഞ്ഞ കിനാക്കളുടെ ജീര്‍ണ്ണ ജഡങ്ങള്‍ക്കരികെ<br />
മെഴുതിരികള്‍ കത്തിച്ചതും കെട്ടുപോയിരിയ്ക്കുന്നു...<br />
<br />
ചുവപ്പും കറുപ്പും ഇടകലര്‍ന്ന സൗഹൃദ നൂലിഴകള്‍<br />
കാലത്തിന്‍ നര കലര്‍ന്നറ്റ് പോകാന്‍ ഇനിയെത്ര നാള്‍?<br />
<span id="goog_325473837"></span><br />
ഒരു ചെറുചിരിയുടെ ഓര്‍മയില്‍ നനവു പടരുമ്പോള്‍ <br />
മഴക്കാറ്റിനു മുഖം തിരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു -<br />
നീര്‍ മിഴികളും നിനവും..!<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi84_5UCM3cHxLGzvCzr5OjH-Oad4DZ7SHeoW4Pl5JN2TfFz5x2ex7qgscehQ-kEfFXCJz9LWaJzO_ZCxczJqWK7SWY_2TYJp53ZF40jsWCSWX9Lw8OZnhe7NpkqhgsVMZcsOY-BM9o_ls/s1600/595-1228065846BuRl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi84_5UCM3cHxLGzvCzr5OjH-Oad4DZ7SHeoW4Pl5JN2TfFz5x2ex7qgscehQ-kEfFXCJz9LWaJzO_ZCxczJqWK7SWY_2TYJp53ZF40jsWCSWX9Lw8OZnhe7NpkqhgsVMZcsOY-BM9o_ls/s400/595-1228065846BuRl.jpg" width="400" /></a></div><br />
<br />
വായിക്കാന്‍ മറന്നു പോയ അക്ഷരങ്ങള്‍ തന്‍<br />
നിഴല്‍ തീര്‍ത്ത കല്‍മതിലില്‍ കരിക്കട്ടയാല്‍<br />
ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നു പാതികുഴഞ്ഞൊരു കൈയും..!<br />
<br />
ലാഭ കണക്കുകളുമായി മുന്നിലെത്തുന്നവര്‍<br />
എന്തേ അറിയുന്നില്ലാ -<br />
നഷ്ടങ്ങളുടെ വിഹ്വലതകളില്‍<br />
ഭ്രാന്തമായലയും പാവം മനസ്സിനെ...!<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />
പെയ്തൊഴിഞ്ഞ കാലത്തിന്റെയൊപ്പം<br />
നക്ഷത്രകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ താഴ്വരയിലൂടെ<br />
കൈക്കോര്‍ത്തെന്നും നടന്നു തളരാന്‍<br />
എന്തിനിന്നും കൊതിയ്ക്കുന്നു വെറുതെ...!<br />
<br />
ചിറകുകള്‍ വിടര്‍ന്നതറിഞ്ഞിട്ടുമറിയാതെ-<br />
പറന്നുയരാതെ, തേന്‍ നുകരാതെ,<br />
പുഴുക്കുത്തേറ്റു വാടിയൊരിലയുടെ-<br />
മഞ്ഞ ഞെരമ്പില്‍ പറ്റിച്ചേര്‍ന്നിരിയ്ക്കുവാന്‍<br />
എന്തിനിന്നും ആശിയ്ക്കുന്നു വെറുതെ.....<br />
<br />
എല്ലാം ത്യജിയ്ക്കാം, എന്തും സഹിയ്ക്കാം<br />
ഒരിയ്ക്കല്‍ കൂടി നീ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍<br />
നിന്നെന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി സ്വകാര്യമോതുമെങ്കില്‍...Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-44401623760346519432010-05-16T11:38:00.000-07:002010-05-16T11:47:31.688-07:00വഴിയോര കാഴ്ചകള്‍..,.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjF2JVaFAkFqz_Ym1MHWs8J3Lj8nYcXf3590-t9Mdy5Ivr4NeMOBvKyHKdROlIjmPhZodUojQPGZ5dNHLmotlPGlBDmc3jSViAK5LH7MAAVaK4ztsNtRHAnecn7Gn9sZiYaEQuNDYyk43k/s1600/103_0320.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjF2JVaFAkFqz_Ym1MHWs8J3Lj8nYcXf3590-t9Mdy5Ivr4NeMOBvKyHKdROlIjmPhZodUojQPGZ5dNHLmotlPGlBDmc3jSViAK5LH7MAAVaK4ztsNtRHAnecn7Gn9sZiYaEQuNDYyk43k/s400/103_0320.jpg" width="400" /></a></div><br />
<br />
വഴിയോര കാഴ്ചകള്‍.... ക്യാമറ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ ഒപ്പിയെടുക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോയ ചില കാഴ്ചകള്‍ ഉണ്ടാവാറില്ലേ ഏതൊരു യാത്രയിലും... അഥവാ കഴിഞ്ഞാല്‍ തന്നെയും എന്തൊക്കെയോ കുറവുള്ളതു പോലെ തോന്നിപ്പിയ്ക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍... അതിനു കാരണം അവ മിക്കവാറും കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ടു മാത്രം ഒപ്പിയെടുക്കാന്‍ കഴിയാത്തവയായതു കൊണ്ടാണ്.. മണം കൊണ്ടും, സ്പര്‍ശം കൊണ്ടും, ശബ്ദം കൊണ്ടും, മനസ്സ് കൊണ്ടും, പിന്നെ ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊണ്ടും ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ ... <br />
<br />
ചില്ലുകളുടെ ഇടയിലൂടെ കവിളില്‍ പതിയുന്ന മഴയുടെ വേഷപ്പകര്‍ച്ചകള്‍...<br />
പിഞ്ഞിയ കയറിന്റെ തുമ്പത്ത് ചിതലു തിന്നൊരു ഊഞ്ഞാല്‍ പലക...<br />
നട്ടുച്ചയ്ക്ക് പാര്‍ട്ടി ഓഫീസിന്റെ പുറകിലെ ഓല മേഞ്ഞ ചായ്പ്പില്‍ തലമുടി വെട്ടുന്ന ബാര്‍ബര്‍..<br />
കാറ്റത്താടുന്ന വിളക്കുകാലുകള്‍...<br />
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞും കൈ കഴുകാതെ പിഞ്ഞാണം പിടിച്ചു ദൂരെയ്ക്കും നോക്കിയിരിയ്ക്കുന്ന ഒരമ്മ..<br />
വാല്‍മാക്രികള്‍ പുളയുന്ന ആഴം കാണാത്ത പച്ച നിറം പൂണ്ട കുളങ്ങള്‍...<br />
ആയിരം ഈച്ചകള്‍ സ്വകാര്യം പറയുന്ന പഴക്കടയുടെ നിലത്തിരുന്നു പുസ്തകത്തില്‍ ചിത്രം വരച്ചു തമ്മില്‍ പൊട്ടിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന രണ്ടു ചെറിയ പെണ്‍കുട്ടികള്‍...<br />
നിറം മങ്ങിയ സിനിമാപോസ്റ്ററുകള്‍ ഒട്ടിച്ച ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ സ്വര്‍ണ്ണത്തില്‍ മുങ്ങിയ നവവധു...<br />
വേലികള്‍ക്കപ്പുറത്ത് നിന്നും എത്തി നോക്കുന്ന ചെറിയ മഞ്ഞ പൂക്കള്‍...<br />
ഒട്ടിയ വയറിന്റെ ദൈന്യത്തിനു നേര്‍ക്കു വീണ പത്തു രൂപയില്‍, തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്‍...<br />
മെഴുതിരികളും കുന്തിരിക്കവും മണക്കുന്ന പാതകള്‍..വളവുകള്‍..<br />
അമ്മയുടെ മടിയില്‍ നാരങ്ങയും മണത്തു കിടക്കുന്ന കുട്ടി...<br />
ഓടിയകലുന്ന തീവണ്ടി ശബ്ദങ്ങള്‍ക്കിടയിലും ഉയര്‍ന്നു താഴുന്ന ഐസ് വണ്ടിയുടെ ഹോണ്‍..<br />
മഴപെയ്ത വഴികളിലെ ചെളിയിലൂടെ ചെരുപ്പുകളുടെ ഇടയിലും അരിച്ചെത്തുന്ന തണുപ്പ്...<br />
ഷര്‍ട്ടു വലിച്ചു പറിച്ചും ഉറക്കെ തെറി പറിഞ്ഞും എന്തിനോ കലഹിയ്ക്കുന്ന ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍മാര്‍..<br />
ഓരോ വട്ടം ബസ്‌ നിര്‍ത്തുമ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞൊരു സീറ്റിനായി പരതുന്ന മിഴികള്‍...<br />
കറുത്തിരുണ്ട ആകാശം നോക്കി നോക്കി വീടെത്തുവാന്‍ വെമ്പുന്ന കാലുകള്‍...<br />
പൊടി പറക്കുന്ന വഴിയരികിലെ കരിമ്പു ജ്യൂസിന്റെ കുളിര്‍മ്മ..<br />
കുപ്പിവളപ്പെട്ടിയിലെ നിറഭേദങ്ങള്‍...<br />
അരയാലില്‍ തൂക്കിയിട്ട തൊട്ടിലിലെ പ്രാര്‍ഥനകള്‍.. <br />
<br />
വീണ്ടും വീണ്ടും ആ വഴി പോകുവാന്‍ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍... ഇനിയൊരിയ്ക്കലും ഇങ്ങനെയൊന്നു കാണാതെ പോകട്ടെ എന്നു ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍...<br />
ഇനിയും നടന്നു തീര്‍ക്കാനുള്ള വഴിദൂരമെത്ര?? അറിയില്ല...Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-42198157035813344512010-02-08T13:56:00.000-08:002010-02-08T14:00:06.400-08:00എനിയ്ക്കു ദാഹിയ്ക്കുന്നു....<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #444444;">.</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggRl9ZP3hsaNWVAnk4VyrSDw46qDla-5avJOiERazrlkj2fBSErnSujjzfW5gjOkyLHsB3SG-3qU3yySrk0Op9MlEdxm8eeH3h3OkAXlKHkz19hfWEkEn-7KT3lhO3YHoEIA4QlHj4V-M/s1600-h/bl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggRl9ZP3hsaNWVAnk4VyrSDw46qDla-5avJOiERazrlkj2fBSErnSujjzfW5gjOkyLHsB3SG-3qU3yySrk0Op9MlEdxm8eeH3h3OkAXlKHkz19hfWEkEn-7KT3lhO3YHoEIA4QlHj4V-M/s400/bl.jpg" width="400" /></a></div><br />
അരിഞ്ഞു തള്ളുവിന്‍<br />
എറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തുവിന്‍<br />
എനിയ്ക്കു ദാഹിയ്ക്കുന്നു....<br />
<br />
ഒഴുകട്ടെ ചുവപ്പുനദികള്‍<br />
ഒടുങ്ങട്ടെ കൊടുംപാപികള്‍<br />
എനിയ്ക്കു ദാഹിയ്ക്കുന്നു....<br />
<br />
തുടുത്ത മണ്‍നിറം മാഞ്ഞുതുടങ്ങി<br />
വിളര്‍ത്ത മാറിടം വിണ്ടുതുടങ്ങി<br />
എനിയ്ക്കു ദാഹിയ്ക്കുന്നു....<br />
<br />
എന്നില്‍ നിന്നെല്ലാം പറിച്ചെടുത്തു<br />
എന്നില്‍ നിന്നെല്ലാം കുഴിച്ചെടുത്തു<br />
എനിയ്ക്കു ദാഹിയ്ക്കുന്നു....<br />
<br />
ചുമടുഭാരം അസഹനീയം<br />
ചുട്ടുപൊള്ളുന്നു അന്തരംഗം<br />
എനിയ്ക്കു ദാഹിയ്ക്കുന്നു....<br />
<br />
മൂന്നു വലം വെയ്ക്കാന്‍<br />
മുച്ചൂടും മുടിയ്ക്കാന്‍<br />
വെള്ളം -<br />
സര്‍വത്ര വെള്ളം.....<br />
എന്നിട്ടും എനിയ്ക്കു ദാഹിയ്ക്കുന്നു....<br />
<br />
<br />
അരിഞ്ഞു തള്ളുവിന്‍<br />
എറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തുവിന്‍<br />
എനിയ്ക്കു ദാഹിയ്ക്കുന്നു....<br />
ഇന്നെനിയ്ക്കു ദാഹിയ്ക്കുന്നു .........<br />
<br />
<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-41146751081911057062009-10-19T12:32:00.000-07:002009-10-19T12:51:24.370-07:00സന്ധ്യകള്‍, മൂകസാക്ഷികള്‍...<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; color: #999999; text-align: left;">.<br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br />
</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8o9DC8YIGJxrtqZuhaK_1YZZRR8OOWSQTGp_Cv_XYaIZQovHraWeXSZj1vjC78tU3EoK8gF1byABZ-f_xecykzn60evcvbOQRABt4A9KkEEi4l3On0KHyM95iDS96wdpQx2NomIhrdaY/s320/sunrise.jpg" /><br />
</div><br />
<br />
<span style="font-size: small;">പ്രാത: സന്ധ്യ ഞാന്‍;<br />
വിദൂരതയില്‍ നിന്നരികിലേക്കു നീങ്ങുമാ - <br />
കുളമ്പടി ശബ്ദമെനിക്കെത്ര പരിചയം !<br />
നിന്നെ ഉണര്‍ത്തുവാന്‍, <br />
ശോണരേണുക്കളാലഭിഷേകമാടുവാന്‍, <br />
ആദിത്യനെഴുന്നള്ളുമ് ദുന്ദുഭി നാദമെനിക്കെത്ര പരിചയം !!<br />
ഖഗകൂജിതങ്ങളാല്‍ ശംഖധ്വനി മുഴക്കി - <br />
നീയര്‍ക്കനെ വരവേല്‍ക്കുമ്പോള്‍<br />
നില്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍ സഹര്‍ഷം സാക്ഷിയായ്; <br />
മൂകസാക്ഷിയായ്...........<br />
<br />
മദ്ധ്യാഹ്ന സന്ധ്യ ഞാന്‍; <br />
എരിയുന്ന കൊടും വെയിലില്‍ നിന്‍ -<br />
ഇടനെഞ്ചകം പോലും അഗ്നിജ്വാലയായ്‌ തപിക്കവേ, <br />
എന്നിലെ മൌനവും വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിരുന്നു..... <br />
സാഗരങ്ങളില്‍ നിന്നും സരിത്തുകളില്‍ നിന്നും <br />
നിന്റെ തപ്തനിശ്വാസങ്ങള്‍,<br />
നിന്നിലെ പൊള്ളുന്ന സ്വപ്നങ്ങളും മോഹങ്ങളും - <br />
കറുത്ത വേദനകളും മുറിവുകളും <br />
എന്‍ കാതിലാര്‍ദ്രമായ് വന്നോതുമ്പോഴും; <br />
ഏതോ ബാല്യത്തില്‍ നിന്നുയരുമൊരാ - <br />
വിശപ്പിന്‍ നിലവിളിയെന്റെ, <br />
ശ്രവണപുടത്തിലിരമ്പം കൊള്‍കേ - <br />
നില്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍ സദയം സാക്ഷിയായ് ; <br />
മൂകസാക്ഷിയായ്...... <br />
<br />
സായംസന്ധ്യ ഞാന്‍ ; <br />
മറയുന്ന സൂര്യനു നിര്‍ന്നിമേഷയായ്‌ <br />
വിട ചൊല്ലുമ്പോഴും ; <br />
ഒരു ചാന്ദ്രമുഖം നീ തിരയുമ്പോള്‍, <br />
വ്രീളാമുഖിയായ് തുടുത്ത വിഹായസ്സിലേക്കു <br />
നീ ഒളിക്കണ്ണിടുമ്പോള്‍ - <br />
അറിഞ്ഞതില്ല, യിതൊന്നുമാ കര്‍മ്മസാക്ഷിയെങ്കില്ലും - <br />
നില്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍ സാക്ഷിയായ് ; <br />
മൂകസാക്ഷിയായ് ..................... <br />
<br />
ഇന്ദുമുഖം കണ്ടാമ്പല്‍ കണ്‍തുറക്കും - <br />
പൊയ്കകളില്‍ മിഴിനട്ടു ; <br />
നക്ഷത്രജാലങ്ങളിലെവിടെയോ - <br />
എന്‍ ജന്മസ്മൃതികളിലെന്നോ, കൈവിട്ടൊരെന്‍ - <br />
സൂര്യനെ, യെന്‍ വാക്കിനെ ഞാന്‍ തിരയുന്നു........ <br />
ഇനി നാലുയാമങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍ <br />
ഒരു പുലരി നിന്നെ സിന്ദൂരം ചാര്‍ത്തും വരെ ; <br />
കാത്തിരിയ്ക്കുന്നു ഞാന്‍, മറ്റൊരു പ്രാത:സന്ധ്യക്കായ്‌ - <br />
എന്‍ സാക്ഷിപദം വിട്ടൊഴിയുവാന്‍ ....................</span><br />
<span style="font-size: small;"> </span><br />
<span style="font-size: small;"><br />
</span>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-34712674181053267822009-08-11T17:07:00.000-07:002009-08-11T17:12:17.307-07:00ഇനിയൊരു പൂക്കളം കൂടി ....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqFTdAsJ1DlCX5ztc2UBVyUNvxbcBQvMZLcCoUzmM8EhB0e6tMgq3WZ-fDEiSgdjSDLYgEKKxSk91Ne6doVTZSoKud1PtumY_-4DV7UcxLgMQZ6Y_VWzjwaZ3JVAt3psP1UubOzDhG4vY/s1600-h/flower.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqFTdAsJ1DlCX5ztc2UBVyUNvxbcBQvMZLcCoUzmM8EhB0e6tMgq3WZ-fDEiSgdjSDLYgEKKxSk91Ne6doVTZSoKud1PtumY_-4DV7UcxLgMQZ6Y_VWzjwaZ3JVAt3psP1UubOzDhG4vY/s400/flower.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5368862872973024802" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><br /> <span style="color: rgb(192, 192, 192);">കര്‍ക്കിടകം പെയ്തൊഴിയുകയാണ്‌... ചിങ്ങം വരാറായി...ഓണവും!! ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ സങ്കടത്തിന്റെ ഒരു തിരതള്ളല്ലാണ് മനസ്സില്...... ഓണം ഓണമാവുന്നത്‌ നാട്ടിലാവുമ്പോഴാണ്... വീട്ടുക്കാരുടെ എല്ലാവരുടെയും കൂടെയാവുമ്പോഴാണ്... ഏതൊരു മലയാളിയ്ക്കും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ഓര്‍ക്കാനും പറയാനുമുണ്ടാവും ഓണത്തിനെ കുറിച്ച്.... ഒരുപാട് കണ്ടും കേട്ടും വായിച്ചും മുഷിഞ്ഞ വിഷയമാണ്‌ താനും.... എന്നിരുന്നാലും നാട്ടില്‍ നിന്നിത്ര ദൂരെയാവുമ്പോള്‍ എന്തോ എഴുതാന്‍ തോന്നുകയാണ്‌... എഴുതുകയാണ്‌.... <br /><br /></span><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> എനിയ്ക്കെന്നും ഓണം ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലുകളുടെയാണ്; കഴിഞ്ഞ ഓണം മുതല്‍ ഈ ഓണം വരെയുള്ള സംഭവങ്ങളുടെ... , ഈ ഓണം മുതല്‍ അടുത്ത ഓണം വരെ എന്തൊക്കെ സംഭവിയ്ക്കാം എന്ന ഉത്‌കണ്ഠകളുടെ.... ഞാന്‍ എപ്പഴും അത്ഭുതപ്പെടാറുണ്ട് - അടുത്ത ഓണത്തിന് ഞാന്‍ എവിടെയാവും ? എന്തു ചെയ്യാവും? ജീവിതം എങ്ങനെയൊക്കെ മാറിയിട്ടുണ്ടാവും എന്നൊക്കെ... പിറന്നാള്‍ വരുമ്പോഴാണ്, അല്ലെങ്കില്‍ പുതുവര്‍ഷപ്പിറവിയ്ക്കാണ്‌ മിക്കവര്‍ക്കും ഒരു കൊല്ലം കൂടി കഴിഞ്ഞു പോയതായി തോന്നാറുള്ളതെങ്കില്‍ എനിയ്ക്കത് ഓരോ ഓണം വന്നു പോവുമ്പോഴുമാണ്....<br /><br /></span><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> കല്ലടിക്കോട്ടെ ചാണകം മെഴുകിയ വീട്ടുമുറ്റത്ത്‌ ഇനി എനിയ്ക്കൊരിയ്ക്കല്‍ കൂടി മത്തന്‍പ്പൂവും കാശിത്തുമ്പയും ചെമ്പരത്തിയും തുളസിയും കൃഷ്ണക്കിരീടവും ഒക്കെ കൊണ്ടൊരു പൂക്കളം തീര്‍ക്കാന്‍ കഴിയുമോ എന്നറിയില്ല.... ആഗ്രഹമുണ്ട് എങ്കിലും നടക്കാത്ത കാര്യങ്ങളുടെ പട്ടികയിലേയ്ക്ക് അതും കയറി ചെല്ലുമ്പോള്‍ മനസ്സ് വിങ്ങുകയാണ്... അടുക്കളയില്‍ അമ്മമ്മയും അമ്മയും വല്ല്യമ്മയും അമ്മായിമാരും സന്നോത്തിയും ഒക്കെ 12 മണിയാവുമ്പോഴേയ്ക്കും സദ്യയൊരുക്കാന്‍ തത്രപ്പെടുമ്പോള്‍ പുതിയ ഉടുപ്പൊക്കെയിട്ട് അവിടെയിവിടെയൊക്കെ മണപ്പിച്ച്, എടയ്ക്കോരോ ശര്‍ക്കരുപ്പേരിയൊ, അവിയലിന്റെ കഷ്ണമോ, പായസത്തില്‍ ഇടാന്‍ എടുത്തുവെച്ച നെയ്യില്‍ വറുത്ത അണ്ടിപരിപ്പോ വായിലിട്ട്, "ദാ, ഈ തേങ്ങ ഒന്നു ചെരവി തായോ " എന്നോ " ഈ കഷ്ണം ഒന്നു നുറുക്കിക്കൂടെ " എന്നോ ഉള്ള നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളൊക്കെ എന്നോടല്ലെന്ന ഭാവത്തില്‍ നടക്കാന്‍ എന്തോ കൊതിയാവുകയാണ്‌...<br /><br /></span><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> പക്ഷേ, എന്തൊക്കെയായാലും ഇത്ര കാലമെങ്കിലും അങ്ങനെയൊക്കെ ആഘോഷിയ്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതില്‍ വല്ലാത്ത സന്തോഷവുമുണ്ട്... കാരണം എന്റെയൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന പലരെക്കാളും നല്ല ഒരുപാട് ഓണങ്ങള്‍ ആഘോഷിയ്ക്കാന്‍ ഉള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടായി... കുറച്ചു കാലമെങ്കിലും "പൂവേ പൊലി പൂവേ " എന്നു പട്ടക്കുട ചൂടി നില്‍ക്കണ മാതേവര്‍ക്കു അടയും പൂവും നേദിച്ച് ഉറക്കെയാര്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌... പൂക്കൂടയെടുത്ത്‌ പാടത്തും വരമ്പുകളിലും അയലോക്കത്തുമൊക്കെ സമപ്രായക്കാരുമായി പൂക്കളറുത്ത് നടന്നിട്ടുണ്ട്‌... വീട്ടിലെല്ലാവരുമൊത്തുക്കൂടി നിലത്ത് ഇലയിട്ട്‌ വിഭവ സമൃദ്ധമായ സദ്യയുണ്ടിട്ടുണ്ട്.... ഒന്നോ രണ്ടോ പേരായി ഇന്നിപ്പോ പായസം കൂട്ടി ചോറുണ്ണുമ്പോ തൊണ്ടയിടറുന്നുണ്ടെങ്കിലും നല്ലൊരു കാലത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊണ്ട് ഞാന്‍ അനുഗൃഹീതയാണ്‌... സംതൃപ്തയാണ്‌....</span><br /><br /><br /><br /></span>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3166053420325699469.post-27316058427599197972009-02-22T19:58:00.000-08:002009-02-22T20:04:37.531-08:00നീയും ഞാനും....<span style="color: rgb(102, 102, 102);">.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC44dhyXN61x8md1YhSaR7FMhspWbyUigBF5cmE5MF1a0eeqpEb1ehyphenhyphenfBAlQUFTlhWC-id0E22xtkoi5KimB4dxZru91WHeLZwM3TZo_VBmyyFGaXU3_mhF22RvXfnldjw6vwdMztV8Nw/s1600-h/tears.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhC44dhyXN61x8md1YhSaR7FMhspWbyUigBF5cmE5MF1a0eeqpEb1ehyphenhyphenfBAlQUFTlhWC-id0E22xtkoi5KimB4dxZru91WHeLZwM3TZo_VBmyyFGaXU3_mhF22RvXfnldjw6vwdMztV8Nw/s400/tears.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305837599174929842" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="4" word="nira" class="spanDispArea" lang="malayalam">നിറ</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="7" word="niranga" class="spanDispArea" lang="malayalam">ങ്ങ</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="11" word="rangalellam" class="spanDispArea" lang="malayalam">ളെല്ലാം</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="8" word="kozhinju" class="spanDispArea" lang="malayalam">കൊഴിഞ്ഞു</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="6" word="poyoru" class="spanDispArea" lang="malayalam">പോയൊരു</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="10" word="mazhavillu" class="spanDispArea" lang="malayalam">മഴവില്ലു</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="3" word="nee" class="spanDispArea" lang="malayalam">നീ</span><span>.... </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="12" word="pinneyengane" class="spanDispArea" lang="malayalam">പിന്നെയെങ്ങനെ</span><span>, </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="4" word="nira" class="spanDispArea" lang="malayalam">നിറ</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="11" word="nirangalude" class="spanDispArea" lang="malayalam">ങ്ങളുടെ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="13" word="maayaalokathu" class="spanDispArea" lang="malayalam">മായാലോകത്തു</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="5" word="ninne" class="spanDispArea" lang="malayalam">നിന്നെ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="5" word="jnaan" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഞാന്‍</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="5" word="kande" class="spanDispArea" lang="malayalam">കണ്ടെ</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="4" word="thum" class="spanDispArea" lang="malayalam">ത്തും</span><span>??</span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="6" word="thottu" class="spanDispArea" lang="malayalam">തൊട്ടു</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="6" word="munpil" class="spanDispArea" lang="malayalam">മുന്‍പില്‍</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="5" word="vannu" class="spanDispArea" lang="malayalam">വന്നു</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="13" word="nilkkumbozhum" class="spanDispArea" lang="malayalam">നില്‍ക്കുമ്പോഴും</span><span> - </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="3" word="iru" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഇരു</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="3" word="kan" class="spanDispArea" lang="malayalam">കണ്‍</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="3" word="kal" class="spanDispArea" lang="malayalam">കള്‍</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="4" word="kkum" class="spanDispArea" lang="malayalam">ക്കും</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="3" word="nee" class="spanDispArea" lang="malayalam">നീ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="14" word="kaanaakkazhcha" class="spanDispArea" lang="malayalam">കാണാക്കാഴ്ച</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="8" word="maathram" class="spanDispArea" lang="malayalam">മാത്രം</span><span> !!</span><br /><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="9" word="neeyillaa" class="spanDispArea" lang="malayalam">നീയില്ലാ</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="3" word="the" class="spanDispArea" lang="malayalam">തെ</span><span>, </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="3" word="nin" class="spanDispArea" lang="malayalam">നിന്‍</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="6" word="paatti" class="spanDispArea" lang="malayalam">പാട്ടി</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="7" word="llaathe" class="spanDispArea" lang="malayalam">ല്ലാതെ</span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="6" word="ennile" class="spanDispArea" lang="malayalam">എന്നിലെ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="15" word="nombarakkilikal" class="spanDispArea" lang="malayalam">നൊമ്പരക്കിളികള്‍</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="10" word="urangaathe" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഉറങ്ങാതെ</span><span> -</span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="23" word="bhraanthaswapnangalaayi" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഭ്രാന്തസ്വപ്നങ്ങളായി</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="7" word="chiraki" class="spanDispArea" lang="malayalam">ചിറകി</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="3" word="tta" class="spanDispArea" lang="malayalam">ട്ട</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="13" word="diykkumbozhum" class="spanDispArea" lang="malayalam">ടിയ്ക്കുമ്പോഴും</span><span> ;</span><span> </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="12" word="peythozhinja" class="spanDispArea" lang="malayalam">പെയ്തൊഴിഞ്ഞ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="23" word="mazhameghangalariyaathe" class="spanDispArea" lang="malayalam">മഴമേഘങ്ങളറിയാതെ</span><span> </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="11" word="neeyenthino" class="spanDispArea" lang="malayalam">നീയെന്തിനോ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="14" word="nishshabdamaay" class="spanDispArea" lang="malayalam">നിശ്ശബ്ദമായ്‌</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="12" word="chiriykkunnu" class="spanDispArea" lang="malayalam">ചിരിയ്ക്കുന്നു</span><span>....</span><span> </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="19" word="tirakkozhiyaattoree" class="spanDispArea" lang="malayalam">തിരക്കൊഴിയാത്തൊരീ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="12" word="idanaazhiyil" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഇടനാഴിയില്‍</span><span> </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="20" word="jeevitaveshangalaadi" class="spanDispArea" lang="malayalam">ജീവിതവേഷങ്ങളാടി</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="16" word="ttimirkkumbozhum" class="spanDispArea" lang="malayalam">ത്തിമിര്‍ക്കുമ്പോഴും</span><span> ; </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="4" word="novu" class="spanDispArea" lang="malayalam">നോവു</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="3" word="nno" class="spanDispArea" lang="malayalam">ന്നൊ</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="2" word="ro" class="spanDispArea" lang="malayalam">രോ</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="1" word="r" class="spanDispArea" lang="malayalam">ര്‍</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="7" word="mmayaay" class="spanDispArea" lang="malayalam">മ്മയായ്‌</span><span> ,</span><span> </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="17" word="nashtabodhathinte" class="spanDispArea" lang="malayalam">നഷ്ടബോധത്തിന്റെ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="21" word="bhikshaapaathravumaay" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഭിക്ഷാപാത്രവുമായ്</span><span> </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="2" word="en" class="spanDispArea" lang="malayalam">എന്‍</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="11" word="nizhalukale" class="spanDispArea" lang="malayalam">നിഴലുകളെ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="11" word="neeyenthino" class="spanDispArea" lang="malayalam">നീയെന്തിനോ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="13" word="pinthudarunnu" class="spanDispArea" lang="malayalam">പിന്തുടരുന്നു</span><span>.... </span><br /><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="8" word="orupaadu" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഒരുപാടു</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="15" word="dinaraathrangal" class="spanDispArea" lang="malayalam">ദിനരാത്രങ്ങള്‍</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="8" word="kkodukka" class="spanDispArea" lang="malayalam">ക്കൊടുക്ക</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="4" word="moru" class="spanDispArea" lang="malayalam">മൊരു</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="4" word="naal" class="spanDispArea" lang="malayalam">നാള്‍</span><span> - </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="5" word="ninne" class="spanDispArea" lang="malayalam">നിന്നെ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="8" word="thediyen" class="spanDispArea" lang="malayalam">തേടിയെന്‍</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="8" word="mizhikal" class="spanDispArea" lang="malayalam">മിഴികള്‍</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="11" word="thalarumbol" class="spanDispArea" lang="malayalam">തളരുമ്പോള്‍</span><span> </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="15" word="avayilariyaathe" class="spanDispArea" lang="malayalam">അവയിലറിയാതെ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="6" word="nanavu" class="spanDispArea" lang="malayalam">നനവു</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="10" word="padarumbol" class="spanDispArea" lang="malayalam">പടരുമ്പോള്‍</span><span> </span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="11" word="neeyatiloru" class="spanDispArea" lang="malayalam">നീയതിലൊരു</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="12" word="mazhavillaay" class="spanDispArea" lang="malayalam">മഴവില്ലായ്</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="13" word="uyirkkollunnu" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഉയിര്‍ക്കൊള്ളുന്നു</span><span> !!</span><br /><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="5" word="ninne" class="spanDispArea" lang="malayalam">നിന്നെ</span><span> </span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="6" word="jnaana" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഞാന</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="7" word="riyunnu" class="spanDispArea" lang="malayalam">റിയുന്നു</span><span>.... </span><br /></span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="16" word="neeyenni" class="spanDispArea" lang="malayalam">നീയെന്നി</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="1" word="laanennum" class="spanDispArea" lang="malayalam">ലാണെന്നും </span><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="6" word="jnaana" class="spanDispArea" lang="malayalam">ഞാന</span><span style="line-height: 20px;font-family:Kartika,'Arial Unicode MS',Arial,Verdana,Helvetica,sans-serif;font-size:100%;" length="7" word="riyunnu" class="spanDispArea" lang="malayalam">റിയുന്നു</span><span>...... </span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span>Devarenjini...http://www.blogger.com/profile/03138757571663323159noreply@blogger.com2