Devri Hayat

İkinci Bebek İçin 4. Muayene ve Ben

2015-07-09T15:19:00.002+03:00

Bu muayenemizi daha öncede bahsettiğim gibi biraz geciktirdim. Sonuç olarak bir ultrasonla bakacak ve bir sorun var mı diyecekti doktorum. Ama şöyle bir gelişme oldu. Doktorum benzimin soluk olduğunu söyledi ve kan ilaçlarımı kullanıp kullanmadığımı sordu. Burada asıl sorun sabah erken saat olması, duş almış olmam ve hafta sonu eşimin yanımda olması güveni ile o gün ramazan orucu tutmuş olmamdı. Araştırmalarıma göre yeterli su içtikten sonra oruç olmanın bir sakıncası yoktu. Bu nedenlerden ötürü biraz soluk göründüm herhalde ve kan testi yaptırmak durumunda kaldım. Biraz sınır değerlerde olan kan değerlerim çok da önemsenecek bir durum olmadığını gösterdi. Bebeğimiz 30+4. gününde1,5 kilo ve 38 cm civarında. Bu bir kız bebek için normal değerlermiş. Siz de aşağıdaki tablodan sizin bebeğiniz için durumu kontrol edebilirsiniz. Bebeğim kaç kilo? kaç cm? sorularının cevabı her annenin merakını uyandırıyor işte.

Sonuçta eşimin yaklaşımı ise bebek 1,5 kilo bizim hanım aldı 10 kilo şeklinde oldu. Ne yapalım alırız veririz değil mi? Önemli olan anne ve bebeğin sağlığı iyi olsun elbette ki.

Artık ultrasonda bebeğimi net görmüyorum. O kadar büyüdü ki elbette. Doğumda görüşeceğiz onunla. Kafasının, bacağının boylarını ölçüp suyumun yeterliliğine baktık ve muayenemiz sona erdi. Bir sonraki muayenemiz 3 hafta sonra. Muayene sıklığını 3 haftaya ayarladı doktorumuz. Bilenler bilir zaten daha sonra 2 haftaya düşüyor ve NTS çekimleri başlıyor. Bebeğin kalp atışlarıyla baş başa günler işte. Başlangıçta çok duygusal ve eğlenceli olan bu seanslar daha sonrasında yeter artık dedirtiyor işte. Şimdilik bu kadar.

Güzel hamilelikler herkese...

Haftalar	Fetus ağırlığı (gram)	Fetus boyu (cm)
1. hafta
2. hafta	Ovulasyon (yumurtlama)
3. hafta	İmplantasyon (rahim içine yerleşme)
4. hafta	-
5. hafta	-
6. hafta	-
7. hafta	<1
8. hafta	2
9. hafta	4	4
10. hafta	6	5.5
11. hafta	8	7
12. hafta	14	8
13. hafta	26	9
14. hafta	45	10
15. hafta	74	12
16. hafta	110	17
17. hafta	150	18
18. hafta	210	20
19. hafta	280	22
20. hafta	320	25
21. hafta	400	28
22. hafta	470	29
23. hafta	550	31
24. hafta	640	32
25. hafta	800	33
26. hafta	820 (550-1330)	34
27. hafta	950 (650-1500)	35
28. hafta	1050 (750-1680)	36
29. hafta	1300 (900-1900)	38
30. hafta	1400 (1000-2080)	39
31. hafta	1650 (1180-2350)	40
32. hafta	1780 (1300-2500)	41
33. hafta	2000 (1480-2750)	42
34. hafta	2200 (1680-2930)	43
35. hafta	2490 (1850-3200)	44
36. hafta	2700 (2080-3330)	46
37. hafta	2850 (2250-3500)	47
38. hafta	2950 (2500-3650)	48
39. hafta	3200 (2650-3800)	49
40. hafta	3350 (2770-3900)	50
42. hafta	3450 (2890-4000)	51

İkinci Bebek İçin 3. Muayene ve Ben

2015-07-09T14:58:00.001+03:00

Bebeğim artık iyice kocaman oldu. Bu muayenemde detaylar artıyor artık. Ama doktorum sağolsun birçok şeyi unuttuğu gibi bunu da unutmuş olacak ki muayene başlar başlamaz ben sana ac ve erken gel demedim mi dedi. Ayrıca 18-23. haftalar arasında çekilmesi gereken detaylı (2. düzey) ultrason da tarih olarak geçmişti çünkü ben 26. haftadaydım. Elbette uzman başka bir doktora sorup çekebileceğini söyleyince rahatladım. Açıkcası özel hastaneler beni şu açıdan hep korkuttu, para için bunu istiyorlarsa ya da para için bunu yapıyorlarsa. Sonuçta da beklenen oluyor tabi ki ama belki de gün yüzüne çıkmıyor. Her neyse bebeğim sağlıkla büyüyor ya bu süreçte önemli olan tek şey bu.

Detaylı ultrasonun detaylarına geliyorum hemen önce size konu hakkında bilgi vereyim. Bu ultrasona, bebek için yapısal bozuklukların var olup olmadığını değerlendirildiği, annenin ve bebeğin kanlanma sisteminde yani bebeğin kan dolaşımı doğru mu ve anne bebeği yeterince besleyebiliyor mu konusunda ve ayrıca erken doğum senaryosunun (rahim ağzı uzunluğu ölçümü) değerlendirildiği bir muayene denebilir. Ayrıca şanslıysanız en sonunda da bir sürü ultrason resminin yanında 3D bebeğinizin bir fotoğrafını alabiliyorsunuz. Şimdilik buraya bebeğim doğmadığı için bu fotoğrafı koymayacağım ama aşağıdaki adresten siz de inceleyebilirsiniz. Bu bir mucize gerçekten. (http://www.alinbasgulyigiter.com/18-23-hafta-gebelik-ultrasonu.html)

Bu işlem 20 dk ile 30 dk arasında sürüyor ve elinize içerisinde bir çok ölçümün ve ultrason görüntüsünün olduğu bir dosya veriliyor. Bu dosya da ayrıca bir de doktorunuz için de bir rapor sunulmakta.

Bu ultrasonun 2015 için fiyat taraması ise şöyle: Birinci bebeğim için Bezmi Alem Hastanesinde 50 liraya yaptırmıştım bu işlemi. Şu an orada ne kadardır bilemiyorum ama Acıbadem Maslakda 1200 TL, Florance Şişlide 590 TL, Enhar Tıp merkezinde 200 TL, olmak üzere fiyat aldım. Bu işlem için randevu almanız gerekiyor. Enhar Tıp merkezine dışarıdan bir doktor geldiğinden sadece Çarşamba 3'den sonra Türkiye Gazetesi Hastanesinde Salı ve Perşembe 5'den sonraya randevu almanız gerekiyor. Sıra elbetteki fazla olabiliyor. Örneğin, Türkiye Hastanesi bana 3 hafta sonraya gün vermişti. Ayrıca internetten forum sitelerinden de araştırmalarıma gör Özel Güngören Hastanesinde 150 TL, İstanbul Görüntüleme Merkezinde 140 TL ve Radİstanbul Ümraniye'de 200 TL gibi ücretlerden bahsediliyor. Ayrıca bir çok özel muayehanede de 450-500 TL civarında paralar istenmektedir. Herkes bulunduğu konuma, bütçesine ve zaman kısıtına göre bir doktor seçebilir kısacası.

Raporu alıp kendi doktorunuza götürüyorsunuz ve o da bir inceleyip Allah'ın izni ile "herşey yolunda" demesi ile mutlu oluyorsunuz.

Gel gelelim kan şekeri ölçümüne. Sabah erken saatte aç karnına hastane yollarına düştük. Eşimsiz gitmedim çünkü aç bir hamilenin kalkıp 2-3 saat normal rutininden farklı olarak birşey yiyip içmemesi tansiyonun düşmesine neden oluyor. Ben de olmadı ama bazı hamilelerde ki ben bu testi yaptırırken benden önce yaptıran hamile bayanda da aynısı oldu, mide bulantısı ya da kusma kaçınılmaz. İlk hamileliğimde bu testi devlet hastahanesinde yaptırmıştım. Kendi glukozunuzu (şeker) suyunuzu ve limon istemişlerdi :) kendiniz götürüyorsunuz. Bence limonlu olan daha berbat bir tattı. Neyse bulantısız sıkıntısız sadece aç bir insan olarak testleri 1 saat ara ile yaptırdık. Zaten sonuçlar da yarım saatte çıkıyor. Bu yarım saatlik süreçte de yemek yedim ve mutluluk hormonum zirve yaptı. Sonra doktorumuza sonuçları götürdük ve çok şükür birşey çıkmadı. Açıkcası benim kanaatim sayın Karatay'dan yana bu testlere gerek yok. Ama toplum ve doktorunuz sizi bu yöne itiliyor işte.

Daha sonraki randevumuz 4 hafta sonra olarak ayarlandı. Ben çok sık doktora gitme taraftarı olmadığımdan bakalım biraz daha geciktirebilirim. Beni örnek almayın elbette herkesin düşüncesi, yaşayışı ve sıkıntıları farklı.

Şu an en büyük merakım Dr. Alin hanımın çektiği 4D fotoya benzeyecek olan kızımızla tanışmak. Açıkcası doktor da personel de çok kibardı. Bunu söylemeden de geçmek istemiyorum. Sonuçta sizinle 20-30 dk ilgilenen bir insanın samimi olması ve gördüğü herşeyi sizinle paylaşması, en önemlisi anlayacağınız dilden anlatması sizi de mutlu ediyor. Teşekkürler Alin Hanım...

Güzel hamilelikler herkese...

İkinci Bebek İçin 2. Muayene ve Ben

2015-04-21T11:54:00.002+03:00

Bu doğumda hafta hafta herşeyi yazmayacağım çünkü bebek gelişimi işte sabit birşey çok ince eleyip sık dokumaya kesinlikle gerek olmadığını düşünüyorum. İlk doğumda doktorlara güvenip birazda cahillikle tüm testleri falan yaptırmıştım. Ben inancıma göre yaşadığımdan ve bir bebeğin anne karnında da doğduktan sonra da bir varlık olduğunu düşündüğümden onu asla aldırtmak yani öldürtmek düşüncesinde olmadım. Bu nedenle de tarama testlerini bu kez yaptırmama kararındayım. Annem de ve onun annesi de bu testleri yaptırmadı, çünkü yoktu :) O yüzden benden bu testlerle ilgili bilgi alamayacağınızı şimdiden belirtmek istiyorum.

İlk muayenemizde sadece bebeğin varlığı ile ilgili bilgi aldık ve ilgili kan testinin ardından vitamin haplarına başladık. 2. muayene biraz daha detaylı oluyor. Her muayenede ilk yapılan elbetteki tansiyon ve kilo ölçümü, ardından ultrason görüntülemesi. Ultrasonda bu sefer 12 haftalık olduğundan bebeğimizin cinsiyetini görebileceğimizi ummuştuk. Ama bizim bebeklerde ar haya tavan yapmış yine göstermedi bizimki cinsiyetini artık bir dahakine ne diyelim. Tarama testini es geçtik ve kısa muayenemiz sonra erdi. Vitamin, kan ilacı takviyeleriyle eve döndük. Birincideki kadar eşimde de bende de heyecan yok. İlerleyen günlerde neler olacağı tanıdık artık :)

İkinci bebek - İlk yazı

2015-01-05T01:12:00.001+02:00

İkinci bebek farkındalık bebeği bence, birincisinde elde ettiğiniz deneyimleri ikincide başarılı bir şekilde uygulamanız gerekiyor. Bu açıdan ikinci bebek için birincideki gibi telaşa yer yok. Sil baştan herşey aynı sırayla tekrar yaşanacak. Güzel şeyler elbette ama uykusuz geceler uykusuz geceler ve yorgun sabahlar. Bir de o yorgun sabahlarda enerjisi tavan yapmış bir değil iki çocuk. Evet zor bir karar ama verilmesi gereken bir karar ve uygulaması da hemen olmak zorunda. Vel hasıl ikinci bebeği bekliyoruz şu an. Gerçi henüz test yapacak olgunluğa da ermedik ama belirtiler o yönde. Bir hafta sonra falan herşey kesinleşir. Biz birinci bebeğimizin varlığını 2 buçuk aylık olduğunda öğrenmiştik, bunu ise sanırım günlükken :) Nasıl diye sormayın annelik içgüdüsü bence.

Bebeğin kesin varlığını en kesin kan testi ile öğrenebilirsiniz. Ama bunun için aylık rutininizin 1 hafta kadar gecikmiş olması gerekiyor. Evde yapabileceğiniz testler de zaten bu zamanlarda çoğunlukla kolay yoldan durum hakkında bilgi edinmenizi sağlıyor. Bu testlerde kanınızdaki B-HCG miktarına bağlı olarak hamileliğiniz onaylanıyor. Ayrıca ultrason görüntüsü ile de bebeğin oluştuğu keseciğe de bakılabilir. (Burada bir not düşmek istiyorum. Ultrasonla bakılırken aşırı derecede sıkışmış olmanız gerekiyor, doktor randevu saatinden 1 saat önce bol bol su için.)

Ama siz vücudunuzu fazla dinleyen biriyseniz; ilk ay belirtileri: Kasıklarda ağrı (adet sancısına benzer), göğüslerde gerginlik, bolca halsizlik ve uyuma isteği. Elbette bunlar herkeste olacak diye de bir şey yok.

Bakalım zaman bize ne gösterecek.

Bebeğim için ev yapımı makaron

2015-01-05T00:42:00.002+02:00

Şimdi makaron nedir diğerler de vardır ama çocuğunuzun seveceği, misafirlerinize ikram edebileceğiniz hem şirin görünümlü hem de lezzetli şekerlemeler diyebiliriz. Acıbadem kurabiyesi, fındıklı makaron, cevizli makaron, antep fıstıklı makaron gibi birçok çeşitleri vardır. İsteğe göre fındık, ceviz, badem eklenerek şeker ve yumurta beyazı ile yapılır. Türkiye'de en çok bilinen acıbadem kurabiyesidir.

Makaronun tarifine gelince size kurstan öğrendiklerimle kendi deneyimlerimi birleştirip anlatacağım. Şimdi malzeme olayı hem kolay hem zor evde yumurtanız, pudra şekeriniz, toz şekeriniz kesin vardır. Problem fındık, fıstık, badem tozu gibi hangi aroma ile yapacağınız. işin aslı elbette badem ama badem pahalı olduğu için acıbadem kurabiyesinde bile fındık tozu ve badem aroması kullanılıyor. Ayrıca pudra şekerini aslında sıfır numara yani nişastasız pudra şekeri olarak kullanmanız gerekmekte. Elbette ben marketten aldığım klasik pudra şekerini kullanıyorum. Bir de şöyle bir problem var makaran pedi gerekmekte ki bunu da internet sitelerininden elde edebilirsiniz. Ki bende var ama gerçek şu ki yağlı kağıt da iş görür. Neyse uzun lafın kısası malzemeleri elde ettikten sonra başlıyoruz, hazır mısınız?

Reçete:
75 gr yumurta akı (Yaklaşık 2 orta boy yumurta)
30 gr toz şeker
160 gr pudra şekeri (3 tepeleme yemek kaşığı)
75 gr toz badem (fındık, fıstık vs.)
Renklendirmek için gıda boyası

Şimdi malzemelerimizi iki kısımda hazırlayacağız. Hamur yoğurma makinanız varsa bir tarafta yumurta akı ile toz şekeri ve istediğiniz renk boyayı en az 10 dakika karıştırmanız gerekiyor. Ve bu esnada da diğer tarafta badem ile pudra şekerini eleğe koyup karıştırarak eleyin. Sonra yumurta akı karışımını buna ekleyin. dıştan içe doğru karıştırın ama çok karıştırırsanız sulanabilir bu nedenle yeteri kadar karıştırın. Açıkcası benim hamur makinem yok ve yorucu olsa da mikserin yüksek devrinde tek yönde hareketler ile karıştırıyorum.

Daha sonra bir tepsiye geniş ve düz ağızlı bir duy yardımıyla bezelerinizi sıkın. Bu esnada duydan sıkmaya başlamadan önce hamurun havasını almak gerekiyor. Tepsiye ya pedi ya da yağlı kağıdı koymayı unutmayın tabi ki. Tepsiyi bezeleri sıktıktan sonra 3-5 kez yere vurun ki bezelerin içinde kalan havalar da çıksın. Sonra 20-25 dakika kimsenin girip çıkmayacağı bir odada bekletin. Ve son olarak pişirme işlemi elbette ki. Bu işlem için fırını önceden 5 dakika ısıtın ve sonra tepsiyi fırına atıp 130- 140 derece civarında 10 dk falan pişirin. Bu ilk 10 dakikada fırını asla açmayın sonra kontrollü bir biçimde 2-3 dakika daha sertliğini bakıp fırını kapatın. Biraz soğuduktan sonra iyice soğuyuncaya kadar dışarıda bekletin. Yeterince soğumazsa kalıptan çıkmazlar. Sonra şekillerine göre ikili olarak eşleştirin.

Orta kreması için ben doğrudan Nutella kullanıyorum. Hep pratik hem lezzetli ama isteğe bağlı olarak ganaj da yapabilirsiniz. Ganaj için ise bir gün önceden 200 gr kuvertür çikolataya 100 gr krema ekleyin. Ekleme işleminde kremayı ısıtın ve ocaktan alıp çikolatayı içinde eritin. Bir gece buzdolabında kalması lezzetini ve kıvamını sağlayacaktır. Beyaz çikolata kullanarak ve yine gıda boyası katarak da renkli kremalar elde edebilirsiniz.

Ve afiyet olsun.

Not: Tepsiyi vurma işlemi ve krema torbasında hava alma işlemi çok önemli. İlk yapışımda bunları unuttum ve sonuçta 5 tane makaronum oldu. Ama ikinci yapışım gayet başarılıydı. Darısı diğerlerine ve sizinkilere :)

Dişim Çıktı

2015-01-04T23:16:00.002+02:00

"Bebeğim diş çıkarıyor" hikayelerini hepimiz duymuşuzdur. Ağrılar, gece uykusuzlukları, ishal, kusma, yememe vs. bir çok sorun. 20lik diş çıkarırken kocaman insanların çektiği ağrıyı sızıyı düşününce bebeğimin bunu nasıl kaldıracağı ve başedeceği konusunda endişelerim olmadı değil. Elbette bu sırada ilk kim dişini farkedecek, diş buğdayı merasimi nasıl olacak, kimleri davet etmeliyim teraneleri de gayet eğlenceli geçti.

Bebeğin ilk dişinin çıktığını farkeden kişi bebeği baştan aşağı giyindirirmiş. Bebeğim o kadar şanslıydı ki aslında hiç dişlerini kontrol etmeyen annesi ilk dişinin çıktığını farkeden kişi oldu. Zaten onu giyindiren kişi olarak :) pek birşey farketmedi. Oğlumu yine ben giyindirdim :)

Bundan sonraki parti detaylarını http://www.annebabagozunden.com/2014/10/dis-kasnts-ve-sonucunda-dis-bugday-dis.html adresinden okuyabilirsiniz. Ben burada daha çok şu an 22 aylıkken çıkan dişlerinden bahsetmek istiyorum. Oğlum hem azı dişlerini hem de 9. ve 10. sırada gelmesi gereken köpek dişlerini çıkarmakta ve çok zorlanıyor. Bu arada soğuklardan sanırım boğazları da iltihaplandı geniş ve burun akıntısı, hapşırma öksürük, halsizlik hepsi bir arada günler geçirmekte. Ateş de elbette işin cabası.

Doktorumuzun verdiği antibiyotiği, nefes alma zorluğu çektiğinden bir astım ilacı ve bir de geniz akıntısı için bir ilacı kullandık. Çok şükür hastalığımız geçmek üzere ve diş kaşıntılarımız devam ediyor. Diş kaşıntılarımız için de daha önce aldığım NeoBaby marka diş kaşıntısı sakinleştiricisini kullanıyoruz. Ya parmakla ya da diş fırçasına sürerek veriyoruz ve gerçekten de işe yarıyor. Bir de çubuk kraker ile dişlerini yiyerek kendi kendine kaşıyor.

Bu arada hastalık sürecinde oğlum 7. ayında bıraktığı emziğini 22. ayında tekrar kullanmaya başladı. Bunu diş kaşımak için yaptığı çok açıktı ve sadece iki gün sürdü. Doktorumuzla bunu paylaştığımda emziğin ilerde bağımlılık sorunlarına neden olacağını asla başlamaması gerektiğini falan söyledi, gerçi bu dediklerini kulak ardı ettim. Oğlumun o gün için rahatça uyuması benim için daha önemliydi.

Kısacası bebeğinizin dişi bazan 3 ay ile 12 ay arasında çıkıp olayı kapatırken bazan da bizim gibi 9. ayda olaya başlayıp 22 ayda daha 9 ve 10. dişlerini çıkmasıya süreç daha sonra da devam edecek gibi görünüyor. Zaten bizim oğlanın dişleri aynen kazma diş, sanki süt dişi değil de dökülmeyecek :) Ama çok sevimli dişleri kabul etmek lazım... Allah bu süreçte tüm anne babaların yar ve yardımcısı olsun.

Sevgiler...

Bebekle Ders Çalışmak ve İlk Bakıcı

2014-08-14T15:38:00.001+03:00

Merhabalar,

Uzun bir aradan sonra yine buralardayım. Oğlumla hayat çok karmaşık oldu. Aslında karmaşıklıktan uzak monoton ama aklımdaki yapacaklar listesi ile karmaşık işte. Uzun zamandır halletmeye çalıştığım doktora tezimi bitirmek için aklımdan geçenlere rağmen bir bebekle hele de kimseye emanet edemediğim göümden sakındığım bir bebekle durumlar daha da karmaşıklaştı işte. Artık 1,5 yaşına yaklaştı ve kendini koruyabilir kötülüklerin farkında olabilir durumda. Ben de ilk başlarda gece çalışıp gündüz onunla zaman geçirmeye çalışsamda bu işin fazla sürmeyeceğini anladım. Gece uykusuz kalında birkaç saatlik uyku ile sabah kalkıp bebeğiniz kadar enerjik olamıyorsunuz ve bu da asabiyete neden oluyor. Ben bebeğime böyle bir günde bir kez bağırdım ve o kadar pişman oldum ki bıraktım çalışmayı tekrar. Sonra bunun böyle fazla gitmeyeceğini anlayınca bir bakıcı ya da yardımcı bulmayı denemeye karar verdim.

Bakıcı bulmak dünyadaki en zor şey hele de İstanbul gibi bir kentte oturuyorsanız. İnanın hadi oradan 10 milyon insan arasında kimse yok mu şimdi diyebilirsiniz. Ama maalesef bakıcılık çok konsept bir iş olmuş. Bu konuya özel iş bulma kurumları bile var. Bu kurumlar sizi bakıcı adaylarıyla bir araya getiriyor. Bunun karşılığında sizden bir ya da iki maaş istiyorlar, bir miktar para da bakıcıdan alıyorlar. Tek artısı bu şirketlerin size eğer ani bir durumda bakıcı işi bırakırsa en az iki seçenekli olarak hemen yeni bakıcı taahhüdü. Elbette bu iki seçenekten biriyle anlaşıp anlaşmayacağınız ise muallak. Bu nedenle böyle bir sistemi kullanmamayı tercih ettim ve sayısız siteye oturup ilan yazdım. Bir çok da dönüş oldu. Ama ilk dönüş Yeliz Hanım dan idi. Yeliz hanım 33 yaşlarında 3 erkek çocuk annesi aslında eşi evini idare edecekten daha fazla para kazanan bir bayandı. İlk buluşmamızı güzel ve sıcak bir telefon konuşmasından sonra bir kahve içerek gerçekleştirdik. Konuşmamız samimiyetimiz tavan yaptı yakın memleketlerin insanları falan çıktık aynı kültür olunca tabi bayağı konuştuk. Sonra ailecek de toplanmaya karar verdik. Böylece bizim eve davet ettik. Bu arada 30 bin liralık pırlanta yüzüğü dikkatimi çekti ve o da yüzükle ilgili bir anısını anlattı. Buluşmaya arabayla da gelmişti. Böyle bakıcı dostlar başına dedim. Şartlarımı da beğendi. Ben de annelik deneyimini beğendim. Böylece evdeki buluşmamızı gerçekleştirdik. Sokağa jeepleri ile girince bir şok daha yaşadım. Sonra evlerinin tepede deniz manzaralı bahçeli falan olduğunu da öğrenince yok artık falan dedik. Ama çalışmaya o kadar çok hevesliydi ki eşim de ben de şoklardaydık.

Çalışmaya başlayacağı günün sabahı bir mesaj maalesef ben başlayamıyorum başkasını yönlendireyim. Akıllı ben sana güvendim ikinci bir kişi ile bile görüşmedim ama sen bana dakka bir gol bir iyi bir sallama yaptın. Bu nahoş durum karşısında tok kediyi doyurmak zordur atasözü kulaklarımda çınladı. Zaten yüzüğü ile ilgili anlattı hikayede bir iş görüşmesinde ev hanımının onu beğendiğini ama eşinin 30 bin liralık yüzüğün var senin işe ihtiyacın yok diyerek işe almadığını söylemişti. O sıra adama ne ki demiştim ama gerçekten akıllı bir adammış. Böylece Yeliz hanımla olan saçma görüşmelerin sonuna geldik.

Umutsuzluk içerisinde en güvenerek evet dediğim bunu yapmışken şimdi başkasına nasıl güvenirim diyordum ki görümcem aradı ve biriyle beni görüştüreceğini söyledi. Böylece şu anki yardımcım ile görüştük ve beğenerek işe almasam da daha sonra çok fazla tajdirimi kazandı. Sonuç olarak insanlara yalın gözle bakmak lazım önyergılar çok fazla yanıltıcı olabiliyor. İş veren olmak ve kişiyi seçmek oldukça zor maalesef ama yapılması da gerekiyor işte.

Şimdi ders çalışmaya çalışıyorum ama çok da fazla bir çalışkanlığım olmadığı şu an bu yazıyı yazarken görülmekte sanırım :) Dua edin de bitsin bu doktora çilem...

6. hastalık korkuttun bizi

2014-02-10T17:08:00.000+02:00

Bebeğimiz 3 gündür 39 derece ateşlerle yanıyordu. Özellikle geceleri ateşi daha fazla çıkıyordu ve düşürmek için verdiğim ateş düşürücü maalesef kar etmiyordu. 3. gün artık doktora gitme kararı verdim. Önemsemeyişimin sebebi diş çıkartıyor olmasıydı. Daha önce diş çıkartırken huzursuzluk yapmıştı ama ateşi hiç çıkmamıştı. Herneyse doktora göründük ve bize boğazında hassasiyet olduğunu ateşi 2 güne kadar düşmezse geri gelmemiz gerektiğini söyledi. Üst solunum yolu enfeksiyonu olayına biz de kanaat getirdik çünkü tontiş bebişim yemek yemiyordu. Ağzına alıyor ama tam yutacağı sırada tükürüp ağlıyordu. Bu artık yemek yemeğeceği korkusunu ekti içime ama yapacak da birşey yoktu.

Doktorun verdiği ikinci ateş düşürücüyle beraber gece ateşi 37lere düştü ve biz de rahat bir nefes aldık ama hemen ardından ishal ve yüzündeki vücudundaki döküntüler beni tekrar doktoru aramaya mecbur bıraktı. Doktorumuz telefonda 6. hastalık dediğinde yanlış anladığımı düşünmüştüm. Daha önce böyle bir hastalık ismi duymamıştım. Hemen doktor kuzenimi arayıp bilgi aldım ve internete araştırmalarımı yaptım. Virütik bir hastalık olduğu, aşısı tedavisi bulunmadığı ve iz bırakmayacağını öğrendim. Ertesi gün doktorumuz döküntüleri her ihtimale karşı görmek istediğinden tekrar yollara düştük. Talihsiz bir de olay yaşadık. Arabamızı çekiyorlardı ve ceza kesilmişti. Neyseki son anda cezayı ödeyip arabamızı aldık. Çok anlık bir durumla arabamızı arama derdinden kurtulduk.

Döküntüler için doktorumuz sıcak suyla banyo yaptırmayın dedi ve yapacak başka birşey olmadığını söyledi. 3. gündeyiz ama solma belirtisi hala yok :) benekli dana oldu benim oğluşum.

Herkese geçmiş olsun şimdiden... 6 ay ila 3 yaş arası herkes bu hastalığı geçirebiliyor ve bağışıklık kazanıyormuş. Dikkatli olun anneler ve babalar...

Bebeğimin Sünneti

2013-10-01T07:55:00.000+03:00

Bebeğim hayatının 3. gününde erkek oldu :)

Sünnet konusunda hep çocukların acı çekmesinden dolayı ve adı üstünde sünnet farz değil ki diyerekten çocuğumu sünnet yaptırmam derdim. Ama bekara karı boşamak kolay işte. Erkek çocuğunuz olunca bu konuda duyarsız kalamıyorsunuz. Sonra uzun bir süre araştırdım. Bebekler doğdukları zaman ağrı hissetmiyorlarmış. Bu doğumda da kafalarının o kadar bükülmesinden ve oraları buraları çekiştirilmesine rağmen sesleri çıkmamasından anlaşılabilir sanırım. Bebek ağrı hissetmiyor da ben bakabilecek miyim sorusu var. Küçük bir et parçası olsa da sonuçda deneyimsiz bir anneyim. Hayatım boyunca bir kez kuzenimin ve bir kez de yeğenimin altını değiştirdim o da sadece çiş yapmışlardı. Yaşım birinde 7 diğerinde 17 idi. Şimdi ben altını her durumda değiştireceğim ve bir de mikrop kaptırmamam gereken yara var, zor iş diye düşündüm. Araştırmalar karar vermemde çok işe yaramadı. Canlı olarak birilerine danışmak da istedim.

Eşimle hastanede sünnet konusu açılınca bebek hemşiresine bir soralım dedik. O da bebekleri günlük kontrolüne gelen çocuk doktoruna bizi yönlendirdi. Doktor bize ağrı duymayacağından, daha iyi olacağından falan bahsetti ama o da çocuk cerrahının bu işi daha doğru anlatacağına inandığını söyleyerek bizi çocuk cerrahına yönlendirdi. Devlet dairesi gibi oradan oraya yönlendirildik. Tek farkla biz sabit hastanedeki odamızdayken onlar bizi ziyarete geliyorlardı. Daha sonra çocuk cerrahı gelerek opereasyonun çok kısa süreceğinden, canının hiç acımayacağından ve sağlık açısından çok iyi olacağından bahsetti.

Yeni doğan sünneti lokal anestezi ile yarım saat bile sürmedi. Kesik, dikiş olmadan şeffaf yara bandı ile bantlanmıştı. Bu bant benim yaramda da boylu boyunca vardı, Böylece banyo bile yapabiliyorsunuz. Gayet güzel bir keşif. Doktor 3-5 günde kendiliğinden düşer dedi ama bebek devamlı çiş yaptığından sanırım ilk gün hemen düştü. Doktorumuzu arayıp durumu sorduk, birşey olmaz dedi, olmadı da. Böylece minik yavrumuz hayatı boyunca hatırlayamayacağı ama mecburen bu acıyı çekmesi gerektiği bir yükümlülükten kurtuldu.

Temizlik ve hijyen olayına gelince; zaten bebeğin göbeğini hergün pansuman yapıyorsunuz. Aynı şekilde her sabah ilk bezinde de sünnetini pansuman yapıyorsunuz ve birşeyle de kapatmanız gerekmiyor, zaten bezliyorsunuz. Yorucu olmuyor hem anne hem de bebek için. Ayrıca sünnetsiz çocuğun temizliği daha zor oluyormuş (Öyle duydum).

Bu işin tek zorluğu bebeği sizden alıp yarım saat sonra getiriyorlar. Bu süreç de bebeğe mama verip lokal anesteziden önce tok olmasını sağlıyorlar. Operasyon 5 dakika. Ama bu yarım saat size dünyanın en uzun zamanı gibi geliyor. Ağrılarıma rağmen koridoru 4-5 kez gidip geldiğimi hatırlıyorum. Anne yüreği işte.

Şimdilik bu kadar. Diğer yazım bezlenme ile ilgili olacak. Hadi grş. Çok çok öptüm. Taze anne... :P

41. Hafta Bebeğim Ve Ben (40+4) - Ve Bebek gelir...

2013-09-24T14:39:00.004+03:00

Hey Millet,

Sonunda bebeğime kavuştum. Artık bir adı da var. "KADİR"

Nasıl oldu. Normal doğum olmadı öncelikle. 40+3 de doktora gittik bu ne zaman gelecek diye. Çünkü hiçbir sancı, ağrı vs. birşey yoktu. NST falan alındı. Doktorumuz "Herşey normal, sadece kanala henüz kafası girmemiş. Bunun için de artık beklemeyelim isterseniz, karar sizin." dedi. Eşimle bayağı bir düşündükten ve ben sezeryan yapan tüm tanıdıklarımla hastane bahçesinden telefonla konuştuktan sonra kararımı verdim. Hergün hastaneye gelip NST çektirmek, kalbi duracak mı, birşey mi olacak endişesi yaşamak ve artık insanları bekletmemek adına sezaryana karar kıldım. Öğleden sonra olduğu için ertesi sabahı beklememizi uygun gördü doktorumuz ve hastaneden ayrılıp eve geldik.

Artık hastanede 3 gün kalacağımız için hazırlıklara başladım. Bebek ve kendim için çantalar hazırladım, kontrollerini yaptım. Aç kalmaya başlamadan önce iyice bir karnımı doyurdum. Su içmemezlik yapamadım çok fazla ama yine de eşim izin vermedi. O gece yarı uyudum yarı uyumadım. Sabah hazırlıkları son kez kontrol ettim. Hastaneye giderken makyajım, saçım her ayrıntıyı düşünerek hazırlandım. Sabah 7 buçukta hastanedeydik. Yollar boştu rahat bir yolculuktan sonra güzel bir günde hastaneye vardık. İlk önce bizi çok ufak bir odaya aldılar sezaryanlı hastaları bu odalara almadıklarını bizi de çıkan hastanın ardından büyük odaya alacaklarını söylediler. Hasta bakıcılar gelip ameliyat hazırlıklarını yaptı. Bu süreç oldukça yorucu ve yıpratıcı. Vücudunuzda girilmedik delik bırakmadıkları gibi içinizde de birşey bırakmıyorlar. Sonra NSTye bağladılar fakat bu kez elime buton vermediler. Ameliyat önlüğümü giyindirdiler. Ardından ameliyata katılacak olan anestezist geldi. Epidural ve normal anestezi hakkında bilgi verdi. Genelde epidurali tavsiye ettiğini söyledi. Ben de korkarak ama en mantıklısının epidural olduğuna ikna olarak, kararımı verdim ve belgeleri imzaladım. İyi ki de epidural oldu. Genel anesteziden sonra gördüğüm birkaç yakınımın izdirabından zerre kadar çekmedim. Çok rahattı. Sonra 8.55 gibi beni doğuma aldılar.

Tekerlekli sandelyeyle masanın yanına kadar gittikten sonra masaya aldılar. Masanın kenarına oturttular ve bir hemşire bana kolunu uzatarak sıkıca tutmamı istedi. Bu sırada epidurali gerçekleştirdiler. Bu kadar basit olabileceğini asla tahmin etmemiştim. Ben hazırım dediğimde onlar işi bitirmişlerdi. Daha sonra masaya uzandım ve doktorum içeri girip bana selam verdi. Bana sadece dokunuşları hissedeceğimi ve ağrı hissedersem onları uyarmam gerektiğini söyledi. Öyle de oldu. Kesildiğimi dokunuşlarını herşeyi belli belirsiz hissettim. Bir ara fazla hissedince söyledim, biraz daha uyuşturdular beni. İlginç bir deneyim oldu. Sonra bebek kafamın yanındaydı. Kapkara birşeydi, o an gözümün önünden gitmeyen anlardan, yanağıma deydirdiler yanağını ve ben de öptüm. Sonra bebeğim gitti. Telefonda birisine bebeğimle ilgili bilgiler verirlerken o bilgileri de duydum. Sağlıklı erkek, 3.200 gr, 51 cm. Gülşah Bebek dediler ona :)

9.45 gibi odaya aldılar beni. Herşey o kadar çabuk oldu ki. Bir an önce bebeğime kavuşmak istedim. Tüm bunlardan sonra eşimden ameliyathaneye girişimle bebeğin çıkışı arasında 5 dk gibi bir süre olduğunu öğrendim. Kesmek kolay dikmek zor sanırım :)

Hastaneyi ve doktorumu değerlendirmem gerekirse şunları söylemem gerekiyor. Doğum ücretinin bir kısmı SGK tarafından karşılanıyor. Yeni doğan ünitesi var ve tüm personel bayan. Ayrıca arabamı nereye parkedeyim derdi yaşatmayan bir bahçesi mevcut. Bu sizin doğum öncesi ve sonrası yürümeniz ve bir hava alabilmeniz açısından da önemli. Bunlardan dolayı hastanemi herkese tavsiye ediyorum. Doktorum Nihal Çakır çok cana yakın bir insan değil. Ama işini yapıyor işte. Bundan dolayı ne övebilirim ne de yerebilirim.

Şimdi kucağımızda Kadir'imiz var çok şükür.

Eee bebeğimiz de oldu artık sizlerle deneyimlerimi kısım kısım paylaşacağım. İlk deneyimim Kadir'in sünneti ile ilgili olacak. Uzun uzun yazacağım için burada yer veremedim.

Görüşmek üzere... Dualarınızı benden ve bebeğimden eksik etmeğin.

Taze anne :)

40. Hafta Bebeğim Ve Ben

2013-09-24T14:39:00.003+03:00

Merhabalar,

Hamilelikte 40. hafta oldu ve bende ne sancı var ne bir tepki. Sanki hiç doğuramayacakmış gibiyim. Galiba bundan sonra böyle şişko bir hayat süreceğim :) Karnım o kadar büyüdü ki, doktorun söylediğine göre bebeğin ağırlığı 3 kilo civarında olmuş. Bebeğim şişko değil ama aldığım bu kilolarla akibetim ne olacak. Şu anda 72 kiloya çıktım. Hamilelik başlangıç kilosuna göre 10 kilo almış oldum. Ama 62 kilodan 56 kiloya düştüğüm düşünüldüğünde toplamda 16 kilo almış oldum. Başlangıçta ne kadar zor ve istemeden olsa da iyi ki kilo vermişim diyorum. 62+16=78 kilo olacaktım 80'e 2 kala :) Daha çok kilo alabileceğimi düşünemiyorum bile.

Bebeğim her an gelebilir. Akrabalar toplanmaya başladı. Annem zaten bizdeydi ve şimdi kayınvalidem ve kayınpedirim de geldiler. Bir haftadır bebeği bekliyoruz ve o da inatla gelmeyi reddediyor. Doktorumuz herşeyin yolunda ve normal olduğunu, beklememiz gerektiğini söyledi. Aslına bakarsanız bebeğin çok geç kalması da iyi değilmiş, herşeyin zamanında olması gerekiyor. Anne karnında gereğinden fazla kalan bebeklerin, dışkı çıkarma ihtimalleri varmış. Bu dışkı anne karnında çıkarıldığında, aynı sıvı içerisinde soluk alıp veren bebeğin ciğerlerine kaçabiliyormuş. Sonrası malum hem bebek hem de anne için zor bir süreç.

Normal olan herşey arasında ben yokum sanırım. Uyku yok, yemek yemek istiyorum ama istediğim kadar yiyemiyorum. Sadece şu var inanılmaz enerji doluyum :)

39. Hafta Bebeğim Ve Ben

2013-09-24T14:39:00.002+03:00

Selam millet,

Hamilelikte 39. haftaya geldim ve hala hamileyim. Bebeğim yerinden memnun. Bu hafta lenslerimi kullanmak birazcık sıkıntı olacak galiba. Sanki gözlerimde bahsedilen ama şimdiye kadar olmayan o kuruluk başladı. Ama ben inatla lenslerimi kullanmaya devam ediyorum.

Bugünlerde içimi kemiren en büyük korku doğum zamanı geldiğinde eşimin benim yanımda olmaması. İstanbul'da eşimin iş yerinden eve gelmesi trafiğe göre 1 ile 2 saat arasında değişebiliyor. Bu nedenle doğum başladığında o gelemeden hastaneye gitmek durumunda kalabilirim. Allah'tan annem yanımda yakınımda, benimle birlikte bebek bekliyor bana destek oluyor. Yoksa bu düşünce benim için çok daha büyük bir sıkıntı olurdu. Yine de o an eşimin yanımda olması beni daha çok rahatlatacaktır.

Bu aralar telefonda oyun oynamaya takmış durumdayım. Gece uyuyamayınca yapabilecek de başka birşey bulamıyorum. Sağa dön, sola dön, sonunda telefonu eline al ve oyna modundayım. En favori oyunum şu an Candy Crush. Tek sıkıntı oyunun süreli olmasından beklemek durumunda kalıyorum. Bu süreçte de bebekle ilgili bakımı nasıl olacak falan diye kitaplar ya da internetten birşeyler okuyorum.

38. Hafta Bebeğim Ve Ben

2013-09-24T14:39:00.001+03:00

Selamlar millet,

Bebeğimin ağırlığı gittikçe artıyor. Bu hafta zaten artık kritik durumlar da arkamızda kaldı. Artık bebeğimiz gelirse gayet sağlıklı bir şekilde hayatını devam ettirebilecek. Boyu artık çok fazla uzamayacakmış, ama 1-2 cm de uzar heralde. Artık hareketleri bacağını sağ boşluğuma bastırıp poposuyla da göbek hizamda hareket ettirmesinden ibaret. Doktorumuz şöyle bir uyarıda bulundu: " Hareketlerinin azaldığını hissederseniz takibi arttırın, uzun süre hareket etmezse gelin bir NST yapalım, beraber takip ederiz." Bu uyarı aslına bakarsanız birazcık insanı devamlı takibe itiyor. İnternetten araştırdım bu iş için steteskop falan kullanılması çok uygun olmuyormuş. Zaten kayınvalidemde denemiştim ben daha önce kalp atışlarını duyarım diye ama olmadı. Sonra eski ebelerin kullandığı kalp atışı dinleme aleti adı herneyse ya da durun bir bakayım neymiş :) Bulamadım. Artık bir bilen söylesin ne diyeyim. Biraz uzmanlık gerektiriyor anladığım kadarıyla. Bu arada NST için sürdükleri jel de bayağı iğrenç birşey bir de hiç normal sürmüyorlar resmen boca ediyorlar. Ama yapılabilecek birşey yok. Yeter ki kıyafetlere değmesin beyaz leke bırakıyor. Bir daha yıkamak gerekiyor. Ardında da cildiniz de yapış yapış hissi bırakıyor. Eve gelince banyo şart yani.

Bu arada paragrafın başında bebeğimin ağırlığı gittikçe artıyor yazmıştım ya benim ağırlığımdan da bahsedeyim. Ben çok şişko oldum artık. Yarım dünya dedikleri bu olsa gerek :) ilk aldığım hamile kıyafetlerine sığamıyorum. Allah'tan bir iki tane L hamile kıyafeti almıştım ve bana hediye de gelmişti. Onları giyinip duruyorum. Gardolabım azaldıkça ne giysem düşüncesi de yalan oldu. Bu da bir rahatlık aslına bakarsanız, acaba tüm kıyafetlerimi atıp 3 adet kıyafetle mi kalsam :)

Bu ağırlıklarla artık plates de yapmıyorum, çoğunlukla da yürümüyorum. Karın ağrılarımdan dolayı zaten doktor kendini zorlama dinlen dedi. Ama bir yerde olmuyor işte. Çocuk için doğum için çıkıp birşeyler almak gerekebiliyor.

Doğumu Özel Türkiye Gazetesi Hastanesinde yapmaya karar verdik sonunda. Ama hala aklım İstinye Devlet Hastanesindeki doktorum sevgili Beyhan hanımda. Cidden süper bir doktor. Herşeyi açıklıyor, dalga geçmeden sorulara cevap veriyor. Sizi ve bebeğinizi ciddiye aldığını görmek çok güzel. İmkanı olanlara tavsiye ediyorum. Dr. Beyhan Badoğlu süper bir doktor.

Hadi dualara devam tabi yazılarımı okumaya da...

37. Hafta Bebeğim Ve Ben

2013-09-24T14:39:00.000+03:00

Merhabalar,

Bu hafta size çok güzel şeylerden bahsedemeyeceğim. İdrar kesem artık birikim yapamıyor. Önce midemi bastırıp durdu yemek yiyemez oldum, şimdi de idrar keseme baskı yapıyor. Durumu siz hayal edin. Sevgili eşim de durmadan dalga geçiyor. Yok kaç defa gittim geldim, yok yataktan tuvalete bir hortum bağlayacakmış falan. Ama en gıcığı evden çıkarken bak yolda yapamazsın bir tuvalete gir istersen demesi. Sanki ben çocuğum :) İleride bahseder güleriz artık ama şu an bir tek o gülüyor. Samimi olarak söylemek gerekirse ben de daha sonra içten içten gülüyorum kendi halime. Şişko, çişini tutamayan devamlı sokakta bir şeyler yemek isteyen ama alıp da asla bitiremeyen bir tip. İçimdeki çocuk ruhuma mı karıştı ne :)

Bunlar bir yana bebeğim olması gereken pozisyonda, normal doğum için hazırlıklarını yapıyor. Artık çok hareket etmiyor dönmeler falan yok. Ama oradan buradan devamlı olarak bastırıyor, beni dışarı çıkarın diye :) Bebek kalp ritimlerini haftada 1 kez 20 dk'lık dinlemeler başladı. İlki çok duygusaldı sevgili eşimde yanımdaydı ve bize ait bir odada beraber dinledik. Hareket ettikçe butona bastım. Allah'tan daha önce bir arkadaşım beni uyarmıştı. Çikolatalı birşeyler ye bebekte enerji olsun da hareket etsin diye. Bu arada bu tavsiyeyi yapan arkadaşım bekar bir erkek :) şaka gibi değil mi? Ama gerçekliği şu ki ablasıyla gittiği bir doktor randevusundan edindiği deneyim bu. E bana da yaradı elbette.

Eğer NST için doktora gidiyorsanız önce iyice bir yemek yiyin. Sonra çikolatalı birşeyler yiyip, için sonra doktorunuza gidin benden söylemesi.

Herşey yolunda çok şükr. Hadi grş.

36. Hafta Bebeğim Ve Ben

2013-09-24T14:38:00.000+03:00

Merhaba Saygıdeğer okurlarım ve de okumazlarım :)

Geldik 36. haftaya. Erkek bebek bekleyen annelerde 38. hafta doğum sık görüldüğünden ben de gözü korkmuş bir şekilde bekliyorum. Normal doğumda hala ısrarcıyım. Okuduklarıma göre anne yani ben ve bebek yani karnımdaki sevimli yaratık için en iyisi bu. Peki dedim suda doğum, epidural normal doğum vs. nasıl bir doğum yapmam lazım. Ama bu konuda çok da karar veremedim. Arkadaşlarımın deneyimlerini sordum, e bu devirde normal doğum yapan da bulmak zor ya :)

Öncelikle epidural normal doğum yapan çok sevdiğim ve güvendiğim bir arkadaşım eşinin de doğumda yanında olduğundan, çok güzel bir doğum yaptığından, ağrı hissetmediğinden bahsetti. Bu bana çok inandırıcı gelmemişti ki başka bir arkadaşım da ki bu arkadaşım çok abartır herşeyi ağrısız doğum yaptığından benim de kesinlikle epidural olmamda da ısrarcı. Ben de düşününce bu deneyimi gerçekleştirmeye karar verdim. Evet doğum tercihim "epidural normal" doğum şeklinde olacak. Elbette bana sorarlarsa :)

Evet iyice karnım büyüdü yemek yemek istiyor ama yiyemiyorum. Azıcık yiyince doymuyorum ama yediklerim boğazıma kadar geliyor. Midemde yer yok. Bebek heryeri kaplamış durumda. Üstüne üslük bir de bastırıp duruyor sağ boşluktan. Ben de geriye itiliyorum. Ama sanırım inatçı olacak o da geriye itiliyor. Gece bacağımı kolumu nereye koyacağımı bilemez oldum. Hala bacaklarımın arasına ortapedik yastık koyuyorum.

Bu haftalık da bu kadar... Çok çok öptüm :P Dedikoducu kız

35. Hafta Bebeğim ve Ben

2013-03-08T13:29:00.002+02:00

Merhabalar Saygıdeğer Okuyucularım,

Bu hafta pek bir şey olmadı. Aynı rahatsızlıklar devam ediyor işte. Bu nedenle size araba kullanımından bahsetmek istiyorum. Araba aldık da kullanabildim mi? Hayır. Neden? Çünkü isim vermeyeceğim :P bazı insanlar aman erken doğurur kullanma olayına girdi, beni de şüpheye düşürdüler. Sonra bayağı bir araştırdım araba kullanmanın hamile bir kadın üzerinde pek bir etkisi yok. Kısacası durumu şöyle değerlendirmek lazım. Arabanın ön koltuğunda otururken başınıza gelebilecek her şey şoför koltuğunda oturduğunuzda da başınıza gelebilir. Sadece dikkat etmeniz gereken nokta sancı gelmesi durumudur. E herhâlde hiç kimse de sancıları tutacağı bir durumda arabaya binip tek başına seyahat etmez.

Önemli olan sancılı bir durumda bile olsanız yanınızda birinin olması ve dikkatinizi toplayacak bilinçlilikte olmanız. Ayrıca emniyet kemerinizi takmayı da asla ihmal etmeyin. Hamilelikte emniyet kemerini takarken dikkat etmeniz gereken şey şudur. Üsten gelen bandın her zamanki gibi göğüs aranızdan geçmesi ve göbeğin yan tarafından aşağı inmesidir. Alt bantta dikkat etmeniz gereken kısım ise banttın tamamen göbeğin altında olmasıdır. Çünkü kaza anında bebeğe baskı yapmasını istemeyiz. Bu arabadaki tüm konumlarımızda böyle olmalıdır.

Şoför koltuğunda dikkat etmemiz gereken bir nokta da direksiyonun en üst konumda konumlandırılmasıdır. Sonuçta yine kaza anında karnımıza baskı yapmasını istemeyiz. Bu önlemleri aldıktan sonra istediğiniz gibi davranabilirsiniz.

Bu haftalıkta bu kadar yine görüşmek üzere...

34. Hafta Bebeğim ve Ben

2013-02-25T00:51:00.000+02:00

Merhabalar,

Bu haftaya hastalıkla başladım, hem de evin altında. Faranjitim azdı işte, evet dışarıda kar var soğuk ama benim de soğuk ve kışla işim yok işte. İlaç kullanamamak ayrı dert, öksürünce ağıran karnının daha da ağırması apayrı bir dert, hele de gece öksürükten uyuyamamak tuz biber. Allah'tan kısa sürede tedavi yöntemimi keşfettim. Adaçayı her zaman iyi gelmiştim bu öksürüklere ama hamile kalınca ada çayının fazla içilmemesi gerektiğini duymuştum. Ben de içmedim elbette, ama gargara yapabilirim di mi içmeksizin. Ben de bunu yaptım işte. Adaçayını öyle sallama değil, ot şeklinde aldım faydası daha çok olsun diye. Sonra çayı demleyip soğuttum sık sık gargara yaparak faranjitimi atlattım. Allah hiç bir hamileyi darda koymasın hastalık konusunda.

Rutin kontroller gerçekleşti yine artık hangi doktora, hangi hastaneye gittiğimi söylemiyorum çünkü bir devlet bir özel çift dikiş gidiyorum işte :) Çok da mantıklı değil aslında. Aynı şeyleri yapıp aynı şeyleri söylüyorlar bense boşuna yoruluyorum ama bunu tabi sona doğru anlıyorsunuz. Bakalım hangisinde karar kılacağım, hala nerede, nasıl doğum yapacağıma tam karar veremedim. Epidural ile normal doğum en mantıklısı ama hayırlısı elbette.

Nefes almak epeyce zorlaşıyor, hele de yemek yiyince bir eziyet halini alıyor. Az az sık sık yemek lazımmış ama bakalım az az sık sık yiyebilecek nefsi taşıyor muyum? Sevdiğim bir şey olunca çok çok yiyorum sonra da nefes alamıyorum uyuyamıyorum vs. Yavaş yavaş kilo almaya da başladım işte iyi bir şey mi kötü mü bilemiyorum ama alış hızı yüksek sanırım. Reflü yine beni mahvediyor. Yüksek yastık ve gavisgon dikleyerek üstesinden gelmeye çalışıyorum. Bu arada doğru duydunuz ilacı kaşıkla içmiyorum. Alkolikler böyleceplerinden minik şişeler çıkarır dikler ya aynen ben de o durumdayım :) Dr. House'u aratmıyorum ilaç kullanımı konusunda kaç şişe içtim inanın saymadım. Rahatlatıyor şükür ki, o iğrenç tadına rağmen iyi ki varsın gavisgon, seni seviyorum.

Hadi çok çok öptüm... :P

33. Hafta Bebeğim ve Ben

2013-01-10T14:53:00.000+02:00

Merhabalar,

Bu hafta çok bir şey olmadı aslına bakarsanız, sadece zaman daralıyor işte. 50 günün altına düştük. Yatak odamız, kıyafetlerimiz her şeyimiz hazır. Bana yapılması gereken hazırlıklar kaldı. Onun için de annemin gelmesini bekliyorum. Bana neler alacağız. Aslında bir çoğu var ama kendim için yeni şeyler istiyorum. İnsan kaç kez ilk defa doğum yapabilir ki ilk olmasa bile kaç kez doğum yapar işte. Eşim ve tüm erkekler bunu anlamaz onların ilkleri çok fazla değil, detaylara önem vermezler, tipik bir durumdur bu :)

Evet neler alacağım konusuna gelince; bir adet sabahlıklı lohusa geceliği istiyorum. Emzirme konusunda kolaylık sağlayacak bir model seçmek lazım önden ya da göğsün ikili yanından düğmeli olanlardan tercih edeceğim. Bir adet beyaz üzerine kırmızı işlemeli ya da dantelli çift kişilik nevresim takımı. Eee fotoğraflar çekileceğiz eve gelince güzel ve yeni bir nevresim çok da fena olmaz. Ayrıca hastanede kullanmak için mutlaka kırmızı detayları olan tek kişilik bir nevresim ya da pike takımı. Hastane nevresimlerindense kendi nevresimimi kullanmayı tercih ederim. Hastane için terlik ve havlu. Sanırım şimdilik bu kadarı yeter. Ama elbette ufak bir şal da almak lazım tüy bırakmayan cinsten, çünkü bebişimin burnuna tüyler kaçsın istemem. Bir ay kala bu hastane bavulu olayını halletmem lazım. Kapının kenarına koymak lazım kesin unutulur o bavul ama napalım unutmamaya çalışacağız işte :)

Bu aralar kan ilaçlarım bitti, doktor yazmasına rağmen alamadım. Çünkü Cumartesi günü yazmıştı ve ben de sonra alırım dedim. Çarşamba gününe kadar da dışarı çıkamadım. Sonuçta eczacı reçetenizin günü geçmiş dedi. 3 günmüş bir reçetenin geçerliliği. Tekrar da gidip yazdıramadım işte. Bu işin tek iyi yanı ise midem yanmıyor artık. Kan ilaçlarının mideyi yaktığı kesinmiş. Ben de pekmez yiyip duruyorum, durumu telafi etmek adına. Bakalım ne zaman alacağım ilacımı :)

Ayrıca şunu yazmayı unutmuşum. Doktor çalışan bayanlar için rapor yazmak gerekiyor dedi. 5 hafta daha çalışabilir raporu verdi bana. 37. haftadan sonra sanırım çalışmayacağım. Aslında çalışamayacak bir durumum da yok işimden dolayı ama olsun bakalım. Kanunlar karşısında boynumuz kıldan ince işte :)

Hadi bu haftalık da bu kadar görüşürüz...

32. Hafta Bebeğim ve Ben

2013-01-03T00:29:00.000+02:00

Merhabalar,

Bu hafta kötüyüm diyerek başlamak istiyorum. Ama yine de yerimde durmadım hiç.

Yeni yıla girdik işte ama öyle çok eğlencelere akamadık bebekten ötürü. Eşim ve ben zaten kendi aramızdaki kutlamalardan daha çok zevk alırız. Bu yılbaşında da arkadaşlarımızı davet ettik. Arkadaşımızın eşinin doğum günüymüş. Onlarda misafirlikte iken benim de doğum günüm ama hiç kutlanmadı dedi. Bu da bana bir sinyal oldu ve kutlamalıyız havasına girdim. Zaten severim arkadaşımı kendimi her şeye rağmen bunu yapmaya istekli buldum. Sonuçta yeni yılda toplamda üç çocukları olan iki aile ile hem yılbaşı hem de doğum günü kutlaması yaptık. Ama bu hazırlık aşamasında kendimi bayağı bir yordum. Temizlik ve hamur işleri konusunda eşim yardım etti ama o işteyken yaptığım salatalar ve pasta almak için dışarı çıkışım beni yıprattı. Üstüne bayağı fazla merdivenleri olan bozuk bir yürüyen merdivenlerden de yürüyerek çıkmam beni mahvetti. O günden beri karnım ağrıyor ve dik yürüyemiyorum. Ağrım çok. Siz, siz olun dikkatli olun hiç çekilmiyor bu ağrılar.

Yatakta dönmek, yürümek, kalkıp su almak bile daha da zorlaştı. Ailemden birileri yanımda olsaydı çok iyi olurdu ama maalesef öyle bir şansım da olmadı şimdilik. Annem bir aksilik çıkmazsa doğuma 20 gün kala gelecek. Ağrılarım 1 ay daha bekleseydi çok güzel olurdu. Ummaktan başka çarem yok, iyi olacağım. Doğuma kadar iyileşmem lazım daha alacağım çok şey var hazırlıklarım bitmedi. Başkasının aldıklarını genellikle beğenmediğimden dolayı eksiklerimizi ben kendim almalıyım :)

Biraz da güzel şeylerden bahsedeyim. Kontrole gittik, her şey yolunda ve güzel. Ultrasonda bacak kemiği ölçülüp kilo hesapları da yapıldı. 1900 gr çıktı benim bebeğim. Umarım sonuçta kilosuyla, sıhhatiyle güzel bir bebeğimiz olur. (Down sendromundan bahsetmek istemiyorum ve bahsetmemeye devam edeceğim, kafamda hep bu konu olmasına rağmen.)

Haftaya görüşürüz...

31. Hafta Bebeğim ve Ben

2012-12-27T13:31:00.000+02:00

Evet yine ben,
Merhabalar sevgili okuyucularım,

Bu hafta aşı haftasıydı. Tetanoz için beni yeniden bilgilendirdiler ve aşımı oldum. Omuzdan, daha az kullandığım koluma yapıldı. E biraz ağrı duymuyorum desem yalan olur, aradan 3-4 gün geçmesine rağmen hala bir sızı mevcut. Bebeğim bak senin için nelere katlanıyor annen :) Bu aşının genel amacı steril ortamda doğum yapmazsam bebeğimi ve beni koruması durumuymuş. Gelecek ay bir doz daha yapılacak. Bir de aşı karnesi verdiler elime :) Hafta sonu doktora gideceğim için de aile hekimimden kan tahlili istedim. Ertesi gün aç karnıma gelmemi söyledi. Özel doktora görüneceğim. Özel hastaneye kan tahlili için para vermek istemiyorum açıkçası, bu nedenle aile hekimimde yaptırmak daha mantıklı. Yine iki tüp kan verdim. Sonuçlar Cuma öğleden sonra çıkacak.

Bu arada yıl sonu kampanyalarını kullanarak bir de araba aldık bebeğimize. Eeee şanslı çocuk doğmadan arabası oldu :) Kardeşime bu haberi verirken ki tepkisini de sizinle paylaşmak istiyorum. Telefonda konuşuyoruz. Bebek nasıl diye sordu, ben de "Bebek gayet iyi hareketli, ona araba aldık." dedim. "Ya ne gerek vardı şimdiden sizin ev de küçük nereye sığacak" dedi. Başta ben de ne demek şimdi bu diye düşündüm ki anladım yanlış anladığını. "Ya arabayı sırtımıza alıp eve çıkarmayacağız herhalde" deyince olay anlaşıldı :) ama çok güldük ve güzel bir anı oldu bize.

Bu arada doktordan doktora evden çıkar oldum. Yürüyünce hatta arabayla bile bir yerlere gidince karnım göbek deliğimden kasıklarıma kadar ağrıyor. Sanki karnımdaki ağırlıklar beni aşağı çekiyor gibi oluyorum. Ben de dışarı çıkmıyordum. Aşı için çıktığım gün biraz da AVM gezeyim dedim. Gittim ama maalesef yıl sonu indirimlerinin hiçbirinin bana faydası yok. Bedenim ve şeklim maalesef uygun değil :) Aslında alınabilir sonrası için ama ya kilolarımı asla veremezsem bir sürü para da vermiş olmak istemiyorum, giyinemeyeceğim şeyler için. Bu nedenle sabırla doğumu ve zayıflamayı bekliyorum. Böylece ben de çılgınlar gibi alışveriş sefası yapabileceğim. Çok kendimi de yormadım, ama yine de insan eve gelince ne kadar yorulmuş olduğunu anlıyor işte. Hele dün akşam çok kötüydüm, eşimin masajları olmasa herhalde uyuyamazdım ki zaten sabahın 3'ünde uyanıp 5-6 gibi ancak sızdım. Sizinle bir sırrımı da paylaşayım. İlber Ortaylı'yı okuyorum, sıkıcı bir tarih kitabı ile uyku kolay gelir değil mi? Maalesef sökmedi bu taktik kitap bitmek üzere :) Bebek ben de tarih okuma alışkanlığı da kazandırdı böylece :)

Çok çok öptüm... :P

30. Hafta Bebeğim ve Ben

2012-12-27T13:16:00.000+02:00

Merhabalar yeniden,

Bu hafta artık yapmam gereken bir işi tamamlamam gerekiyor. Aile hekimimle görüşmek. Arayıp duruyorlar. Hamileymişsiniz bir uğrayın diye. Ben hiç gitmedim aile hekimimin yanına. Aslında evime de yürüme 5 dk ve sonunda gitme kararı almamın tek sebebi, bebeğin aşılarını takip etmenin gerekli olması. Gittim çok güzel karşıladılar. Doktorun yanında da bir ebe çalışıyordu, Berna Hanım. O da çok tatlı bir bayan hatta bebeğin kalp atışlarını bile dinledik. Bir sürü form doldurduk şunun hakkında bilgilendim bunun hakkında bilgilendim diye. Prosedür bence güzeldi. Ne neden yapılıyor, amaç ne ve isteyip istemediğime de ben karar veriyorum. Daha önce doktorun söylediği tetanoz aşısı hakkında da baya bilgilendirildim. E biraz geç kalmışım. 5 doz vurulmam gerekiyormuş ve ayda bir yapılıyormuş. Bu 5 doz tamamlanınca bebeğim de ömür boyu tetanoza karşı bağışıklık sahibi olacakmış. Ben ancak bu durumda iki doz vurulabilecekmişim. Bu da 1. dozda 24 saat ve 2. dozda bebeğin 5 yaşına kadar korunumunu sağlıyormuş. Eee bu durumda gel de yaptırma aşıyı. Haftaya randevu verdiler gidip vurulacağım bakalım.

Bu yaşta da aşı vuruluyorum ya ah bu annelik işte :)

Çok çok öptüm :P

29. Hafta Bebeğim ve Ben

2012-12-27T13:04:00.000+02:00

Merhabalar,

Bir bebek battaniyesi başlamıştım, artık sona doğru geliyorum. Aslında bebeğimin 6-7 tane battaniyesi olmuştu. Annem 2 tane aldı, eşimin akrabaları 1 tane getirdi, eşimin ailesi 2 tane eşime ait bebeklik battaniyesi verdi ve benim annem de benim bebekliğime ait 2 tane battaniye verdi. Dolayısıyla şimdiden battaniye zenginiyiz, ama ben de bebeğimin bebeği olunca ona al bu da babasından diyebilmek için özel bir battaniye yapmaya karar verdim, hem de zaman geçiriyorum işte. Ev hanımlığına iyice ısındım yani. 5 şişle motifli battaniye örmek her ev hanımının da harcı değil ya, aştım ben olayı aştım :) Siz de bebeğinize hatırası olacak bir şeyler yapın bence güzel oluyor.

Bu aralar uyku en sevdiğim şey haline geldi. Ama gece uykusu derseniz geceleri pek uyuyamıyorum. Bebeğim gece tepikleyip duruyor. Sabaha karşı uyuyup öğlene doğru ancak kalkıyorum işte. Ev hanımı olmanın tüm nimetlerinden yararlanıyorum.

Bebeğim 40 cm'leri geçti ve kilosu da 1,5 kilo civarında. Onu kucağıma almak için sabırsızlanıyorum. 9-10 hafta civarında bir şey kaldı ama sabır tükeniyor işte. Bazen bir an önce çıksa diyorum bazen de aman ne de olsa çıkacak bir de hasta falan olur iyice büyüyene kadar kalsın orada diyorum. Ah bu kararsızlıklar işte :)

Artık haberlere hiç bakamaz oldum. Aslına bakarsanız dizilere de bakamıyorum ya. Saçma sapan şeyler için üzülüp ağlayıp duruyorum. Bunu şöyle açıklayabilirim. Adam idam edilecek, ben sanki o adamım hapishanede olan da benim sabaha karşı öleceğimi biliyorum ve öyle yaşıyorum hislerinin hepsini gerçekten yaşıyorum. Bu ne kadar saçma bir şey ama oluyor işte. Eşim azıcık bir şey dese, buna da örnek vereyim, "aynı tabaktan çorba içmek zor oluyor" :) belki de espri ile söylenmiş ben sanki kocam beni aldattı sevmiyor gibi hislere gark oluyorum. Zor bir yaşantı bu :) Ama sanırım annelerin hep ağlamasının nedeni de bu hormonlar olabilir işte. Anne olmak zor zanaat...

Çok çok öptüm :P

28. Hafta Bebeğim ve Ben

2012-12-27T12:52:00.000+02:00

Merhabalar,

Bu hafta yine doktor haftası, kan ve idrar tahlilim vardı. Sorunsuz bir biçimde bu haftayı da terk ettik :) Annem şeker hastası diye bende de gebelik şekeri çıkabilir diye düşünmüştüm ama onda da şükr bir sorun çıkmadı. Arkadaşım birazcık şeker yükleme testi ile ilgili kafamı doldurup beni korkutmuştu. İçeceğim şeyin iğrenç olacağını düşünüyordum. Bana sakın 1 hafta şekerli bir şeyler yeme tavsiyesinde de bulundu. Ama gerçekler şöyle:

İlk etapta aç karnına kan tahlili yaptırıyorsunuz. Değer yüksek çıkarsa zaten ikinci bir teste gerek olmuyor. Ne de olsa şeker hastası deniyor size artık. Düşük çıkarsa ki ben de normal değerlerin de altında çıktı (72 falan), bu durumda ikinci test şeker yüklemesi yapılıyor. Bunda da size bir bardak soğuk suya 50 gr eczaneden aldığınız glukozu, yarım limonla karıştırıp içiriyorlar. 1 saat sonra da kan testi yapıyorlar. Bunda da yüksek çıkarsa şeker hastasısınız demek oluyor. Benimki çok şükr normal değerlerde çıktı böylece bu korkumdan da kurtulmuş oldum. Doktorum tetanoz aşısı vurulmamı söyledi. Ben aşılardan korktuğum için bu durumu hem araştıracağım hem de gerek yoksa vurdurmamaya karar vereceğim. Bakalım ne olacak?

Hadi görüşürüz, çok çok öptüm :)

27. Hafta Ben ve Bebeğim

2012-12-27T12:43:00.001+02:00

Merhabalar yeniden, yeni bir haftadan daha,

Kilo almaya devam ediyorum. Ama okuduğum bir yazıda şöyle diyor: "Fazla kilo almak rahatlamanızı sağlamayacaktır." Evet aynen öyle sonra onları vermek de var. Bence beslenirken en çok dikkat edilmesi gereken şey ne lazımsa bebek için ondan yemek sonra karın doyurmak. E ne de olsa öncelik artık bebeğimiz. Bebeğin gelişimi hala iyi, kara kurutulmuş meyvelerin hepsinden yiyorum. Bu ara bir de Siirt fıstık takıntısı olmuş. Fıstıktaki protein ve mineraller; B1 ve B2 vitamini, kalsiyum, fosfor, C vitamini ve E vitaminleri sayesinde kalp krizi ve kanser riskini oldukça azaltır, ayrıca kalorisi sayesinde enerji ihtiyacınızı karşılamaya neden olur. Doymamış yağ oranı yüksek olan fıstık kolestrol dostudur, bu nedenle rahat rahat yiyebilirsiniz. Ayrıca fındık ve ceviz de tüketin. Ben günde 8-10 olan yeme limitini 3-4 avuca kadar çıkarıyorum. Aslına bakarsanız bitme riski olmasa 3-4 kilo bile yiyebilirim ama çabucak bitiyor işte :)

Bebeğim karnımda o kadar hareketli ki bazen dışarı çıkacak zannediyorum. Artık hareketlerini o bebek hıçkırıkları şeklinde değil de bilinçli olarak yapıyormuş. Alan da dar gelince tabi garibim çıkma eğilimi gösteriyor :)

Çömelme ve eğilme hareketlerimde belli bir kısıtlılık oluştu. Yine okuduğum bir yazıdan sonra ben de ayakta dururken ayaklarımı göremediğimi fark ettim. Ama yazıyı okumadan önce cidden bunun farkında değildim. İnsan kendindeki değişiklikleri gördükçe şaşırıyor. Her sabah ayna da ilk göbeğimi görüp şaşırışım ve sonra orada bebeğimin olduğunu bilerek mutlu oluşum paha biçilemez.

İnsan anne olmadan gerçekten anneliğin o güzel duygusunu algılayamıyor.

Çok çok öptüm...

26. Hafta Bebeğim ve Ben

2012-12-27T12:10:00.001+02:00

Merhabalar,

Artık kıyafetlere sığmak neymiş aldığım hamile kıyafetlerine bile sığamıyorum. Sığıyorum da çok daralıyorum. Şöyle robadan genişleyen bir şeylere ihtiyacım vardı. Ben de bir mağazadan baktım bu tarz kıyafetlere ve fark ettim ki farklı semtlerde aynı ürün farklı fiyatlarda. Aslında bu semt farkı değil de zannediyorum ki bir mağazanın alışveriş merkezinde diğerinin ise çarşıda cadde üzerinde olmasından kaynaklanıyor. Neyse kısacası fiyatlar uçuktu ve ben de diğer mağazaya gitmek durumunda kaldım. Merak edenler için açıklama yapayım, pahalı olan mağaza Ümraniye çarşıda, ucuz olan ise Beşiktaş büyük çarşı binasının içinde en üst katta. Belki size de lazım olur.

Bu arada süper bir değişiklikten bahsetmek istiyorum size. Ben normalde aşırı derecede üşüyen bir insanım. Fakat bu sıralar hiç üşümeyen eşim üşürken ben gayet T-shirtlerle dolaşabiliyorum. Kan hacminin hamilelerde artmasına bağlı olarak böyle bir durum ortaya çıkıyormuş. Hatta bazı hamileliklerde menapoz öncesi sıcaklık nöbetlerine rastlanabiliyormuş.

Bebeğime bu hafta uyku tulumu aldım, kadifeden ekru renkli, hemen sizinle de paylaşayım :) hatta bu hafta daha önce bahsettiğim beşiğini ve dolabını da paylaşayım. Bebek beşiği alırken dikkat etmeniz gerekenlerden de sizi haberdar etmek istiyorum.

Öncelikle bebek beşiğini çok fazla kullanamayacaksınız hele de şu benim de çok beğendiğim süslü püslü beşiklerden düşünüyorsanız. Çünkü 6 aya kadar kullanılabiliyor o minicik beşikler, evet sizin de aklınızdan geçtiği gibi süper sevimliler ama elden ne gelir. Ya eviniz büyük olacak ki sonrasında daha büyük bir taneye geçiş yapabilin ya da benim gibi küçük ev sahibi iseniz en optimum kullanıma sahip olanı seçmek durumundasınız. Ben Amerikan filmlerindeki tipik parmaklıklı sallanmayan cins bir beşik aldım güzelce de süsledim. Bu beşiği neredeyse 5-6 yaşına kadar kullanabilir. Ayrıca daha sonrasında parçalara ayrılıp küçük bir paket olarak saklanabilir de. Renk olarak beyaz seçtik. Böylece erkek bebek beklerken aldığımız mavi süsleri çıkarıp, kız bebeğimiz olunca pembe süslerle rahatlıkla süsleyebileceğim. Çok ileriye dönük planlar oldu ama bence mantıklı da oldu :)

Şimdilik bu kadar haftaya yine görüşürüz. Çok çok öptüm :P