nelerdiksem

kürk mantolu terzimsi

noreply@blogger.com (Gökçe) — Thu, 08 Feb 2024 13:15:00 +0000

Kötü komşu insanı mal sahibi yaparmış derler😏Instagram, kürk kabanım için yazdığım açıklamayı çok uzun bulunca, bloğuma geri döndüm 😜😂

Kürk montumum detayları

Kürk montumun detaylarını paylaşma vaktim geldi nihayet. Diker dikmez yorumlasaydım, "sakın, yapmayın, dertsiz başınıza dert almayın, kürk dikmeye heves etmeyin" temalı bir yorum olacaktı, o yüzden duygu yoğunluğumun azalmasını bekledim🤣🤣 Evet, zorlu bir süreç kürk kumaşı dikmek, ama sadece etrafta uçuşan tüyler ve onları temizleme süreci zorlu. Kesim aşamasını, bir elimde makas bir elimde süpürgeyle geçirdim desem pek de abartmış sayılmam😄 Benim kumaşımın her iki tarafı da kullanılabilir, dışı kürk içi nubuktu, yaz sonunda @kumas_ceyhan'dan almıştım. Kürk tarafını içte kullanmayı düşündüm ilk önce fakat kıyamadım, çok güzel bir dokusu vardı🙂

Kalıp seçerken

Kalıp seçerken mümkün olduğunca basit kalıplara baktım, pensi olmayan, az parçalı kalıplar buldum, en sonunda Burda 2019 Kasım sayısı 115 numaralı modeldeki kısa kabanı dikmeye karar verdim. Fakat hiç istediğim gibi durmadı yakaları.

İlk prova

Evet, kalıbı çıkardıktan sonra yakaların biraz iri olduğunu farkettim, ama tüylü kumaşla dikilen yakaların, montun üzerine ikinci bir mont giymişim gibi görüneceğini düşünememiştim, ilk provada şok oldum😄 İçinde kayboldum resmen😄 Kumaşı ziyan ettiğime mi üzüleyim, etrafı süpürmekten helak olmamamı üzüleyim bilemedim bi süre. Sonra kendimi topladım ve her zamanki gibi(!) şansımı zorlamaya karar verdim😄 Yakayı biraz(!) kırparsam toparlanır bu yaka diyerek aldım elime makası, ve yakanın dış kenarından 10santimetreye yakın bir parçayı kesip attım🤪 Veee, kalıbı kullanmaya karar verdiğim zaman gözümde canlanan yaka görünümüne kavuştum💃💃

Sonuç

Yaka konusundaki müdahalem başarılı olsa da, genel sonuç pek içime sinmedi maalesef😞 Oldukça bol bir kalıpmış (36 bedenden başlıyor #kalıp ve ben 36 çıkardım her zamanki gibi).

Kabanda yan ve ön parçalar arasında cepler var, bitmiş hali bana oldukça bol geldiği için, bu cepler çok kullanışlı olmadı açıkçası. Ama bu kürk kumaşa ilik cep yapacak cesaretim de yok, o yüzden bu şekilde bıraktım. (Fotoğrafların bazılarında küçültmeyi ertelediğim cepler dil çıkartmış, görmemiş gibi yapın lütfeeen🙈 )

Astar kullanmadım, dediğim gibi, kuma

şın içi nubuk zaten, caaanım nubuğu astarlayıp kapatmak istemedim.

Düğme yerine 21mm boyutlu dikme #çıtçıt kullandım, @bolbolkumas sayfasından almıştım çıtçıtları😉👍

Tavsiyeler

Kürk dikeceklere tavsiyeler şeklinde birkaç cümle daha edip bitiriyorum, uzatmayacam söz🤪🤪🤪

Kesim konusunda özenli olmak gerekiyor, direk kumaşı makasın arasına alıp kesmek yerine, tersinden, makasın altı tüylerin arasından geçecek şekilde bidik bidik kesmek lazım. O şekilde kestiğim halde etraf battı, direk tüyleri de kessem 6 ay arınmazdı ev eminim😄😄

Kumaşı dikerken de, tüyleri dikiş payının zıt tarafına doğru yatırıp dikmek gerekiyor. Ha derseniz ki çok sabırlıyım, #dikiş payındaki tüyleri nakış makasıyla kesip inceltebilirsiniz, makinanız da daha rahat diker böylelikle.

Söylememe gerek var mı bilmiyorum ama böyle uzun #tüylü kumaşlarda, kadife kumaşlarda olduğu gibi, tüylerin yönünü dikkate alarak kalıpları yerleştirmek gerekiyor .

Bu arada kolları ve etekleri elde bastırdım, tüyler uzun olduğu için bu işleme gerek yoktu aslında ama o şekilde açık bırakmak içime sinmedi benim.

Özet

Özetle kürk kumaştan korkmayın, ortalık biraz dağılıyor ama süpürge bugünler için icat edilmiş😛 Hele ki robot süpürgeniz varsa, kim tutar sizi😄 (bu arada robot süpürgelerin ipliklerle arasının iyi olmadığı yorumlarını duymuştum, ama bu tüyler iplik formatlı değil, sorun çıkarmayacağını düşünüyorum👍)

Kalıp Bilgisi

Burda 2019 Kasım ayısı 115 numaralı model

krem keten elbise

noreply@blogger.com (Gökçe) — Thu, 10 Aug 2023 07:01:00 +0000

Geçen yıl kullandığım kalıbı, bu sefer farklı bir kumaşla ve biraz modifikasyonla denemeye karar verdim, ve sonuç beni çook mutlu etti. Sanırım tekrar tekrar kullanacağım bir kalıp haline geldi yaptığım omuz daraltma işlemiyle

Daha önce oldukça dökümlü bir kumaşla diktiğim için, omuz genişliğinin fazlalığı göze batmamıştı. Ancak bu sefer, ince dökümlü bir ketenle dikeceğim için, kesmeden önce kalıp üzerinde omuz genişliğini 2 santim daralttım. Bu işlem sırasında çektiğim videoyu da buraya bırakıyorum, çünkü bu yöntemle çalışmak hem pratik hem de kalıbın duruşunu bozmuyor.

Aşağıdaki link ile, yöntemi öğrendiğim web sitesine ulaşabilirsiniz:

https://untitledthoughts.com/blogs/fitting-alterations/common-pattern-adjustments-narrow-shoulder-adjustment#:~:text=First%2C%20find%20the%20center%20point,go%20through%20the%20shoulder%20point

Videoyu izlemeye üşenenler için bu yöntemi kısaca özetleyeyim:

Önce omuz genişliğimizi ölçüyoruz. Benim kalıbımda 15 cm'di. Omuz hattının tam orta noktasına(yani 7,5 cm'e) ilk işareti koyuyoruz.
Kol hattını da ölçüyoruz, (benimki 23,5 cm), ve onu da 3'e bölüyoruz (yani yaklaşık 8cm) ve onu da koldan aşağı doğru işaretliyoruz.
Bu iki noktayı düz bir çizgi ile birleştiriyoruz.
Omuz ve kolun birleştiği noktadan, bu düz çizgiyle dik açı oluşturacak bir çizgi daha çekiyoruz.
Böylece elimizde iki küçük üçgenden oluşan bir büyük üçgenimiz oluyor.
Kolu ne kadar daraltmak istediğimize zaten daha önce karar vermiş olmamız gerekiyor, ben 2 cm daraltıyorum, bunun için de omuzda işaretlediğimiz orta noktadan, 2 cm içeri doğru(yani yakaya doğru) işaretliyoruz.
Ardından önce büyük üçgeni makasla gövdeden ayırıyoruz, ardından bu büyük üçhenin içine çizdiğimiz dik açılı çizgiden de köşeye kadar kesiyoruz. Şu anda elimizde 2 küçük üçgen kaldı.
Bu üçgenlerden, omuza yakın olanını, işaretlediğimiz 2 cm'e sabitliyoruz, böylece omuz daraldı😉
Diğer üçgeni de, kol hattıyla bağlantı noktasını sabit tutarak, diğer üçgenle birleştiriyoruz.
Bantladıktan/yapıştırdıktan sonra, kol hattında oluşan minik potluğu, kol rigası yardımıyla düzeltiyoruz.
Bu potluk, oldukça az olduğu için, kol ölçüsünde kayda değer bir değişime sebebiyet vermeyecek. Yani kol takarken sıkıntı yaşamayacağız👍Yine de emin olmak için, kol hattının ilk ölçüsüyle son ölçüsünü karşılaştırmanızı öneriyorum.

İşte bu kadar, omuz daraltma işlemimiz bitti...

Bu işlemi hem ön hem de arka parçada yapmamız gerektiğini hatırlatmama gerek yok sanırım🙂

Kalıpta (daha önceki dikimimde de yaptığım) diğer bir değişiklik kemeri iptal etmek oldu. Gövdeden direk çıkan bir kemer vardı. onu yokedip, kendi kumaşından tokalı bir kemer dikmekti hedefim ama sonra bu kırmızı örgü kemeri buldum dolabımda🙂

Yaka kısmında bez tela kullandım, aslında dergide sadece yakanın bir tarafını telalayın diyor ama ben her iki tarafı da telaladım.

Bu arada 2023 mayıs burda dergisinde kol takma ile ilgili bir ipucu sayfası var. Bloğumu ve instagram hesabımı takip edenler bilir, kol takma ile ilgili senelerdir sıkıntı çekerim. Sayfalarca yazı okudum, video izledim, hepsinde ortak şeyler yazıyor. Ama burda dergisindeki yazıyı okuduktan sonra farkettim ki temel bir yanlış yapıyormuşum. Kol-omuz birleşimindeki dikiş, birlikte sürfile/overlok yapılırmış ve omuza ya da kola doğru ütülenmezmiş. Ben bazen ayrı ayrı overloklardım🙈 Ve herzaman kola doğru ütülerdim 🙈

Söz bi daha yapmıcam😄

Benim için oldukça eğlenceli ve eğitici bir dikiş projesi oldu, giyip gezmenin de aynı ölçüde zevkli olacağını umuyorum🥰😊

Kalıp Bilgisi: Burda 2022 Mayıs Sayısı #110

1 metre kumaş ve Burda Temmuz sayısı

noreply@blogger.com (Gökçe) — Mon, 17 Jul 2023 15:30:00 +0000

Burda Temmuz sayısı çıktı🎉 Bayram tatili öncesi hevesle bekledim belki üç beş gün erken çıkar, olmadı bayram bitimine çıkar, cumartesi pazar şipşak bişeyler dikiveririrm diye, ama hüsran. Ayın 4ünde gelebildi buradaki bayiilere.

Oysaki şekile görülen 102 numaralı elbiseyi gözüme kestirmiştim. Şipşak dikiverecektim. Neyse ki 2 haftalık rötarla da olsa diktim 🙂

Temmuz sayısına kavuşamadığım haftasonu, eski kalıplarımdan birini kullanarak krem rengi keten bir elbise dikiyordum (henüz fotoğraflayamadığım için yayınlayamadım maalesef😞) İçine kullanacak pamuk astar bulamayınca kendimi kumaş pazarına atmıştım. Sadece cumartesileri kurulan bir minik kumaş pazarı var şehrimde, bir dönem her cumartesi, sabahın köründe damlar, daha tezgahlar yeni açılırken başlardım dolaşmaya). Sonra kumaş stoğum çığrından çıkıtı tabii!! Gidince alıyorum çünkü, ay bu da tatliş, aman bu da pek çıtır diye diye bitmeyen kumaş yığınları oluşturdum evimde. Pandemiyle birlikte, bu alışkanlığımdan zorunlu bir vazgeçiş yaşadım. Sonrasında da sadece ihtiyaç duyduğum birşeyler olunca, hızlıca uğrayıp kaçtım.

Bu sefer de sadece astarlık kumaş almaktı hedefim. Sonra karışık desenli minnoş bir viskon gördüm, sonra çıtır çiçekli bir viskon daha, sonra bir keten, bir viskon baktım yine olay çığrından çıkacak, yok dedim, sadece göz hakkı olarak bir parça alıcam, onu da hemen dikicem. Ve tuttum kendim, pamuk astar ve sadece 1 metrecik desenli bir viskonla gururla, başım dik, yürüdüm çıktım pazardan😛 Aklım kaldı mı, kaldı tabii, haftaya bi daha gidesim geldi mi, gelmez miiii. Ama yok, dikmeden almak yok artık. O yüzden biran önce o viskonun elbise olması lazımdı😛

Dergi elime geçince ilk iş teknik detaylarına bakmak oldu, gayet net herşey, daraltma, kısaltma, değişiklik yapma vs olmayınca, bir oturuşta dikilir dedim bu şeker elbise.

Bu arada geçen sene gömlek dikecem diye aldığım tüm ketenlerle elbise dikesim var🙈 İki tanesini diktim bile. Sanırım elbise dikmeyi çok özlmişim. Eylülde o gömleklere çok ihtiyacım olacak oysa ki😞

Neyse ne diyordum, 1 metre kumaşı nasıl yettirdiğimi anlayıcaktım:

Öncelikle alt eteği iptal ettim, üst eteği de 60-64 cm civarı olacak şekilde uzattım. Eteği tek parça olarak kestim, kalıpta dikdörtgen iki parça kestirip yanlardan birleştirmiş. Ben sadece arka dikişle bitirdim olayı 🙈

Askıları da gereksiz uzun vermiş bence😛 nerdeyse 80 cm'lik askı kestiriyor dergi, keser miyim , kesmemmm🤪40 cm yeter dedim.

Kumaşın diğer tarafına da ön ve arka parçayı yerleştirdim , kumaşımın her bir milimi değerlendirilmiş oldu. Hatta 3 cm arttı bile . Gerçi pazardaki abi 5-10cm fazla kesmiş, bu arttırmada onun da etkisi var😄Artandan da toka yaptım. İşe giderken elbiseyi giyemem belki ama tokayı takarım😄 Elbise de haftasonunu bekliyor giyilmek için😉

Ön ve arka parçayı pamuk astarla astarladığım için, biye falan kesmeye de gerek kalmadı, zaten verev biyeye yetecek kadar kumaş da kalmamıştı 🙈

Fermuar düğme vs hiçbir oyalayıcı detayı olmadığı için, yarım günde dikildi bitti 👍Vücuda oturan bir kalıp değil, askılarla yaka ve kol altı açıklığı ayarlanabiliyor, salaş bir yaz elbisesinin sahip olması gereken tüm özelliklere sahip bence.

1 metre kumaşınız var ve ne dikeceğinizi bilemiyorsanız, şans verebilirsiniz😉

Kalıp: Burda Temmuz #102 numaralı model

bol maceralı pileli pantolon

noreply@blogger.com (Gökçe) — Fri, 30 Jun 2023 15:00:00 +0000

Şahane bi maceram var yine. Bu kadarına da pes diyeceksiniz eminim 🙈🙈🙈

Herşey geçen yıl kafama taktığım önden pileli pantolon dikme hayalimle başladı.

Plan gayet masum gördüğünüz gibi. Fakat işin içine benim "dikim sürecini farklı günlere, haftalara, aylara ve hatta neredeyse yıllara bölme" huyum dahil olunca, planımın sonucu bu gördüğünüz pantolona, süreci ise heyecan, şaşkınlık, öfke, isyan, aydınlanma ve mutluluk gibi her telden duyguyla yüklü bir maceraya dönüştü.

Pileli pantolon kalıbı arayışım sırasında karşılaştığım çoğu model, ya aşırı bol ya da aşırı dar paçalıydı. Gerçi bol paçalı modellerden birçoğunda da aklım kalmadı değil , dikilebilecekler listeme aldım onları da😉

Bu kalıbın paça bolluğu idealdi, her ne kadar kalıp bilekten bağlamalı bir şekilde verilmiş olsa da, dergideki fotoğrafta bolluğu istediğim gibi görünüyordu. "O halde, hemen kalıbı çıkarmalıyım" diyerek işe koyuldum. Kalıbı çıkardım, katladım kaldırdım. Ardından, dökümlü ve ince kumaş arayışına girdim. Tabi mevsim sonbahar başıydı, ben kumaş ararken kış geldi, geçti🤣 Bahar geldiğinde ben bu kalıbı unutmuştum bile 🙈😂

Kargo görevlisinin harika kumaşlarla kapımda belirdiği günlerden bir gün, (böyle yazıyorum ki sanki kumaş rejimindeyken alışveriş yapan ben değilmişim sanılsın, kargocunun içinden gelmiş bana bir poşet kumaş getirmiş niyeyse😝😝), ne diyordum, evet, o şanslı günümde, paketten çıkan "taşlanmış tencel" kumaşı görünce, aylaaar önce çıkarttığım kalıp nihayet aklıma geldi. Ve hemen takip eden haftasonu, bu kumaşla o kalıbı kavuştırmaya karar verdim🎉🎊

Cumartesi günü hemen kestim, overlokladım, pileleri katladım teğelledim, "ay ne güzel akşama biter bu, yarın da beyaz kumaşla gömlek dikerim" diye düşünürken, bacakların iç-dış dikişlerini çektim, sağ bacakla sol bacağı birleştirdim, fermuarı takmadan bi giyip bakayım nasıl duracak dedim. Ve dı-dı-dı-dınnnn!!!!

Giydim. Fakat o kadar dar ki, inanamazsınız. O şahane duracağını sandığım pilelerin dikişleri sökülecek neredeyse darlıktan. Yok artık dedim, nasıl bir kilo almaktır bu, noolmuş bana, naaptım kendime, tamam geçen hafta ekmeği biraz abartmış olabilirim ama(evet Mevlüdeciim sayesinde alıştım, nutellayı ekmekle yiyorum artık😂😂), bu kadar mı etkiledi. Deliricem.

Hemen öndeki iki pileden birini söktüm. Tek pileli de kabulüm, naapayım, bi de böyle deniyim dedim. Bu sefer yan dikişler arkaya kaydı, tuhaf abidik bi görünüm😤😤

Derken aklıma geldi, "ben yine bedenlere bakmadan kalıp çıkardım" demek dedim, kesin 34 beden bu (gerçi 34 bile diil 32 olması lazım o kadar dar olması için)

Hemen dergiyi buldum, baktım, yok, bildiğin 36, ve ben 36'ya giremiyorum. Kesin kalıp hatalı dedim, 34'ü 36 diye basmışlar, büyük hatasını buldum Burda'nın, yazarım ben bunu falan diye düşünürken, bol paçalı diğer bir pantolonun kalıbını buldum. İki kalıbı karşılaştırıyorum, en az 5 cm fark var genişlikte, ikna oldum, koskoca Burda'nın hatalı kalıp bastığına😂😂😂

Sonra, gözüm masanın üzerinde duran kalıp parçalarına ilişti. Daha doğrusu tek bir parçaya, kalıpları kumaşa yerleştirirken, "ya düz kemer kalıbını bile çıkarmışım, aferim bana" diyerek bir köşeye attığım parçaya. Ve aydınlanma anı: bu kalıp parçası kemer değillll!!!!!!!!!!

Evet, kalıp teknik çizimine dikkatli bakarsanız, yanlardaki ek parçanın da özenle çizildiğini görebilirsiniz.... Benim kemer sandığım 6 cm'lik o parça, yanlara dikilecek parçaymış! Ne yaptığımı tahmin edersiniz. kalıpları kumaşları hepsini gözümün önünden kaldırdım, ve o gün için dikiş seansını bitirdim.

Sakinleş, nefes al, sakinleş, nefes al, diye diye kendimi yatıştırdıktan sonra , olayın pozitif tarafına odaklandım: Bir metrelik kumaşım artmıştı.

Yan dikişleri sök, yeni parçaları kes, overlokla, Yan dikişleri tekrar çek. Tabi tüm bu işlemler ertesi gün yapıldı.

Diktim, giydim ve sevdim. Aşırı rahat bir model 👍👍

Ama pilelerin benim hayalimdeki gibi dökümlü durması için daha ince bir kumaş gerekiyormuş. Krep ya da viskon kumaşlarla daha hoş olacaktır👍

Kalıbı tavsiye ederim yani, bu yazıyı okuyorsanız, benim yaptığım hatayı yapma ihtimaliniz de ortadan kalkmış oldu, bence dikin😉

Kalıp: Burda 2016 Şubat Sayısı #111B

ponponcuklu mini fırfır yakalı gömleğimle dikişe geri döndüm 🎉

noreply@blogger.com (Gökçe) — Mon, 26 Jun 2023 15:30:00 +0000

Hevesle aldığım Burda Nisan sayısından dikilecekler listemin başına bu gömlekleği koymuştum. Çünkü bir cumartesi günü, şipşak dikiverecektim, bir süredir ara verdiğim dikişe de hızlı ve keyifli bir başlangıç olacaktı. Ama ne zaman bir kalıp hakkında bu yorumu yapsam, o dikiş uzuyor da uzuyor. Hiç bitmeyecekmiş gibi gelen projelerimden biriydi bu gömlek de.

Nasıl bu duruma düştüm, inanın bilmiyorum😄 8 Nisan'da başladığım gömlek 23 Nisan'da ancak bitti 🙈

Herşey çok güzel başlamıştı oysa ki. Şahane bir kumaşım vardı kesmeye kıyamadığım, geçen blog yazımda da bahsetmiştim, beyaz, ince viskonumsu ketenimsi, üzerinde mini mini ponponları olan. Bu kumaş için aklımdaki model de benzer bir modeldi, hemen kalıbı çıkarmaya başladım. Bu arada farkettim ki , fotoğrafta ve kalıbın teknik çiziminde, ön ve arka parçadaki benim pile diye yorumladıklarım aslında nervürümsü pilelermiş. 0,5 santimetrelik, mini mini pileler. Tamam olabilir diyerek devam ettim tabii.

Kumaşımı çizdim, kestim, bu arada baktım boynum alarm vermeye başladı. Aman dedim, geç olsun güç olmasın, ara vereyim, haftaya devam ederim.

Fakat evren çoğu zaman dileklerimizi yanlış anlayabiliyor, bu sefer de öyle oldu, yani hem geç hem güç oldu 😂😂

Ertesi hafta pile/nervürleri katlayıp dikerek tekrar işe koyuldum. Ve bütün haftasonu o pilelerle uğraştım, bütün haftasonu!! İnanamıyorum kendime hala, ama

ilk turda öndeki pileleri kaydırmışım.

Söktüm..

İkinci turda tam ortadaki pilelerden biri 0,3-0,7 santimetre arasında gidip gelmiş.

Söktüm...

Üçüncü turda yine kaydırmışım.

Söktüm...

Dördüncü turda ne olduğunu hatırlamıyorum ama sökmedim, tükendim çünkü🤪🤪

Herzamanki yöntemimi uygulayıp, herşeyi katlayıp toparlayıp cezalı olarak dikiş odasına gönderdim😁

Ertesi hafta cumartesi günü cezası bitti. Sabah kahve keyfimi, tüm pileleri sökerek taçlandırdım. Bu söküm işi bazen çok keyifli oluyor, evet bunu söylediğime/yazdığıma inanamıyorum ama cidden, bazen terapi gibi geliyor. Bu da o terapili sökümlerden biriydi. Dolayısıyla çok huzurlu başladım o sabah pile olayına. Bu sefer daha düzgün çizdim. (Bu arada uçan kalemle çiziyorum çoğunlukla, çok pratik bir malzeme, tek sorun bazen dikiş öncesi ütü basmak gerektiğinde çizdiklerimin uçup gitmesi🙂 )

Geçen sefer, dikiş ayağını hizalayarak dikmiştim, bu sefer tüm dikiş boyunca çizdim, ve ayağı hizalamak yerine çizgiyi takip ettim. Daha düzgün oldu👍

Ay ne güzel herşey yolunda gidiyor bu sefer dememe kalmadı, pileleri ütülerken ütüm kireçli ve pis bir su akıttı, ön parçadaki lekelerle karşılıklı kötü kötü bakışmaya başladık!!

Derin nefes aaaaal, veeer, bi daha aaaal, bi dahaaaaaaabi dahaaaa !!!

Neyse çabuk sakinleştim, önce hemen ön parçayı yıkadım, astım. Sonra ütünün kirecini temizledim. Kurumaya bıraktığım ön parçayı beklerken yaka, kol ve yaka kordonu parçalarını hallettim. Sonra kuruyan parçayı arka parçayla birleştirip yakayı iğneledim. Ve mola verdim.

Ertesi gün, süper hızlı bir şekilde yakayı taktım, kolları taktım, etek ucunu bastırdım, ve ta taaam. 3 haftasonu süren gömleğim giyime hazır🎉🎉

Bu arada, kalıp şahane bence. Hiçbir oynama yapmadım.

Özellikle en çok beğendiğim yanı, omuzların tam bana göre olması. Normalde Burda kalıplarının omuzları hep bi düşük durur bende, özelllikle gömleklerde, hep müdahale ederim omuzlara. Ama bunda hiç öyle bir ihtiyacım olmadı.

O sebeple bu kalıbı modifiye ederek kullanmayı düşünüyorum en kısa zamanda.

Öndeki nervürleri iptal ederek, arkadakileri tek katlı bir pileye çevirip, kolları da manşetli kol olacak şekilde ayarlarsam, standart gömlek kalıplarıma bir yenisini daha eklemiş olurum😉

Kalıp Bilgisi: Burda 2023 Nisan sayısı, 120 numaralı model.

#burda202304120

planlar planlar planlar...

noreply@blogger.com (Gökçe) — Mon, 24 Apr 2023 17:00:00 +0000

Biraz plan yapayım da içim açılsın diyerek başlıyorum yazmaya😉

Elimdeki çiçekli sarılı dökümlü gabardin için bir sürü kalıp geçiyor aklımdan. Uzun zamandır düşündüğüm, bir türlü karar veremeyip, kesmeye kıyamadıklarımdan😍

Sarı renk bana pek yakışmadığı için öyle uzun kollu önü kapalı falan elbise mümkün değil dikemem. En uygunu jile olacak gibi hissediyorum ama eli yüzü düzgün jile kalıbım da yok.

Aslında var ama yok;

iki tane güzel jile kalıbım var:

Biri siyah kalın kreple diktiğim sırtı kapalı önü göbeğe kadar açık kalıp var. Aslında oldukça kolay dikebileceğim de bir kalıp. Niçin onu ciddiye alamıyorum bilmiyorum

İkincisi de gri yünlüden diktiğim kruvaze jile. Onun önü daha kapalı. O yüzden kruvazeyi iptal edip direk düğmeli hale mi getirsem diye düşündüm biraz önce.

Ama gözüm yemiyor. Basit bir proje istiyorum. Astarlaması kolay olsun. Çok parçalı olmasın.

İlk seçenek olarak bahsettiğim biraz fazla parçalı. belinde ayrı parça var. Gizli fermuarı var. üst ön ve arka parçalar astarlanacak mecbur. Astar uygun renkte olmalı ki dil çıkartmasın. vs vs.. E böyle düşününce de yorucu bir proje olacakmış gibime geliyor. Ama ne kadar ekmek o kadar köfte mottosu ile, üşenmeyip, tembellik yapmayıp, zor da olsa başlamalıyım

Uzun zamandır çeşitli sebeplerle ne dikişe ne kendime vakit ayırabilmiştim. Son haftalarda da dikiş dikmek için vaktim olmasına rağmen, boynumun ağrısını bahane ederek biraz uzak duruyorum dikiş odasından. Aslında bahane de sayılmaz, fıtığım var orası kesin. Ama dikiş hayatımın bitmesi anlamına da gelmemeli o fıtık😄😉

Fıtıksa fıtık, hareketlerini yap, abuk subuk pozisyonlarda oturma. Uzun süre hareketsiz kalma, yoga seanslarını es geçme, herşey düzelecek. Zaten minnak bir fıtık, abartmaya gerek yok. (kendi kendime terapi seansları yapıyorum böyle arada 🤣🤣)

Bak hem hareketlerimi yaptığım sürece koluma vuran ağrıdan kurtuldum. Demek ki neymiş, hareket şaaart.

Sağlık sorunlarını yazmak değildi amacım, hemen kapatıyorum konuyu🤣🙈🙈

Nerde kalmıştım, evet, ilk seçeneğim olan 2018 Ağustos sayısı 109 numaralı modele aklım iyice yatmaya başlamıştı.

Diğer alternatifim olan 2020 Şubat sayısındaki 113 numaralı modeldeki kruvazeyi iptal etme düşüncem ne kadar başarılı sonuç verir emin olamıyorum. Zira eteği de kruvazeden önden düğmeliye çevirmem gerekecek, etek kalıbının o hali çok düzgün durmayabilir🤔

Neden dikkatim bu kadar çabuk dağılıyor bilemiyorum fakat şu anda aklımdan geçen soru: "bu kalıba uygun kumaşım var mı?" 🤣🤣🤣🤣 "Bi dur, sakin ol, önce bu çiçekliden ilk jileyi dik, sonra ikinci jile için kumaş bakarsın" diyor içimdeki mantıklı taraf. Ama kumaş bağımlısı taraf ısrarla bağırıyor: "dün akşam instagramda bir kumaş görmüştün, hadi bi bak ona, alıcı gözüyle bak bu sefer"

Of susmayacak bu anlaşıldı..

Gidip bakayım bari..

🙈🙈

nisan 2023 burda dergisinden nelerdiksem 😉

noreply@blogger.com (Gökçe) — Thu, 06 Apr 2023 17:00:00 +0000

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Gökçe (@nelerdiksem)'in paylaştığı bir gönderi

Çok uzun zamandan beri güncel Burda dergilerinden hiçbirşey dikemedim😞 Zaten güncel dergilerin içeriğine baktıktan sonra bir çoğunu almamayı tercih ettim. Dergi koleksiyonum o kadar geniş ki, yeni çıkan dergilerdeki modellerin çok benzerleri zaten elimde olan kalıplardı.

Nisan ayı dergisinin içeriğindeki kalıpların da birçoğu var aslında elimde. Ama iki cekette aklım kaldı, o yüzden hemen kaptım dergiyi. Gözüme kestirdiğim ceketlerden biri 113 numaralı pembe ceket. Böyle antin kuntin yakaları pek seviyorum nedense.

Dergide sanırım krep benzeri bir kumaşla dikmiş, ama benim aklımdaki kumaş başka. Keten kumaşla dikip pamuk astarla ya da ince bir poplinle astarlayarak, yazın elbiselerin üzerine giymeyi düşünüyorum. Yazın ceket mi giyilir demeyin , ben yazın bile üşüyorum, çünkü mesaimiz 7:30'da başlıyor ve o sabah serinliğinde içimin ürpermesinden hiç hoşlanmıyorum😄 Sabah üzerime bişey almadan evden çıktığım yaz günleri gerçekten çok az 🙈

Dikişe ilk başladığım zamanlarda diktiğim astarı da kendi de poplinden bir montumsu var mesela, resmen üzerimde paralandı, Ağustosta bile hep yanımdadır😄🙈 Şimdi düşündüm de, keten yerine poplin de kullanabilirmşim gibime geliyor, neden olmasın 🤔

Dergide gözüme kestirdiğim ikinci ceket de aynı amaca hizmet edecek. 129 numaralı gömlekten bahsediyorum aslında ceket diyerek. Dergide de ceket yazmış gerçi ama bence gömlek bu🙂 Yine aynı şekilde ince bluzların ya da penye tshirtlerin üzerine giyilecek bu gömleğimsi ceket de😉 Ketenden dikerim ve astarlamam diye düşünüyorum.

Bu kalıpla ilgili diğer bir fikrim ise, öndeki roba parçasını fistodan, geri kalanını keten ya da fistoya uygun farklı bir kumaştan dikmek. Bir sürü fistom var stoğumda, hiçbirini kesmeye kıyamıyorum, deliriciim!!

Bu iki kalıp için dergiyi aldım, fakat bu demek değil ki diğer kalıpları kullanmayacağım. Mesela bu kadar yazdım çizdim ceket planlarımı, am bu haftasonu bambaşka bir kalıbı dikeceğim😄 119 numaralı gömlek🙂

Bu gömlek için çok uygun olacağını düşündüğüm bir kumaşım var elimde. Bluesewing'den almıştım bir kaç yıl önce. Ve yine kesmeye kıyamayıp, ara ara açıp sarılıp sonra yerine koyduğum bir kumaş 🙈😂 Beyaz, ince viskonumsu ketenimsi, ponponlu, çokk güzeeel 😍 Umarım kalıpla uyum sağlar. Bu kumaş için düşündüğüm gömlek kalıbı hemen hemen buydu zaten. Muhtemelen elimde benzer kalıplar vardır ama, yeni dergiden yeni kalıp çıkarıp dikmek daha keyifli oluyor 🥰 Bu kalıbın elbise versiyonu da var(#120), boyunu kısaltıp düz renk viskondan dikebilirim yazın 🤔👍

Temel kalıp yönünden oldukça zengin bir dergi olmuş Nisan sayısı. Jarse/penye ile dikilebilecek basit parçalar, büstiyer, kuplu elbise, A kesimli geniş kollu kaban, hepsi her eve lazım kalıplar bence. Dikişe yeni başlayanlar kaçırmasın bence.

60'lardan bir elbise

noreply@blogger.com (Gökçe) — Mon, 30 May 2022 15:30:00 +0000

2022 Mayıs Burda'sını hevesle beklememe sebep olan kalıplardan biri de bu elbiseninkiydi.

Bu kadar uzuuun bir dikiş olacağını hiç düşünmemiştim🙈 Oysa ki Mayısın ilk haftasında hemen kalıbı çıkarıp dikime başlamıştım. Oldukça da hızlı ilerledim aslında.

Kalıpta yaptığım tek değişiklik, ön parçalarla birlikte direk kesilen kemer parçalarını iptal etmek oldu. Çok basit bir işlem, şekilde görüldüğü gibi, ön parçanın ortasını dümdüz aşağı indirdim (ki zaten iplik boyu olduğu için düz bir hat). alt kısmını da yine dümdüz yatay bir çizgiyle birleştirdim, oldu bitti😉 Bunun yerine yaklaşık 2 metrelik bir kemer kestim. (bitmiş eni 5 cm, 1 cm dikiş payıyla 200x7 cm bir parça)

(Omuzları da 1-2 cm içe alsam güzel olurmuş ama, bu seferlik böyle kalsın, nasılsa tekrar kullanırım bu kalıbı, o zaman düzeltirim. Kumaşım ipeksi bir tensel kumaş, oldukça dökümlü, omuz düşüklüğü çok göze batmıyor 😉)

Ama sıra ilik açıp düğme dikmeye gelince, hızım kesildi, hatta durdum. İlik açmak için uygun renkli iplik almam gerekiyordu. Tuhafiyeye gitmek benim en üşendiğim aktivitelerden biri😞 Bu gidiş uzadı da uzadı, en sonunda bir öğle tatiline sıkıştırdım tuhafiye alışverişini. Tam kumaşın renginde iplik buldum, ama maalesef gutermann değil😞 Gutermann ipliklere pek düşkünüm, çünkü biten bobinleri de çok kullanışlı. Bu konuyla ilgili bir video da çekip, instagramda reels olarak paylaşmıştım, linkini buraya bırakıyorum.

Gitmişken düğme de bakarım dedim ama maalesef uygun renk ve boyutta bulamadım. Zaten kaplamıştım 10 adet düğmemi, onları kullandım, ilerleyen zamanlarda uygun renklilerini bulursam değiştiririm diye düşünüyorum😉

Malzemeler tamamlandıktan sonra artık erteleme gerekçem kalmayınca, havalar daha fazla ısınmadan bitireyim istedim.

Ve bir cumartesi sabahı, önce ilikleri açtım, sonra düğmeleri diktim. En son da etekleri bastırarak minnoş elbiseme noktayı koydum 🥰

Etekleri ve kolları bastırmak için geçenlerde instagramda gördüğüm bir yöntemi ilk defa denedim. Sonuçtan çok memnun kaldım.

Önce eteğin boyunu istediğim boydan yarım santimetre kadar daha uzun olacak şekilde kıvırıp ütülüyorum. Ütü sonrasında , mümkün olduğunca uca yakın bir dikiş çekiyorum. Sonra fazlalıkları kesip bir daha ütülüyorum. Mümkün olduğunca dikişe yakın kesmek gerekiyor. Sonra bir tur daha kıvırıp yine uca yakın olacak şekilde düz dikişi çekiyor, yine sonrasında ütülüyoruz, ve bitti 🥰

Overloklayıp bir tur çevirmek de kullandığım diğer yöntem, ama bu şekilde daha hoş görünüyor bence.

Kalıbı kesip dikmeden farkedemediğim bir nokta, belin tam oturuyor olması. Üst beden ve etek kısmı etek bluz gibi , yani içine sokulmuş bluz gibi duruyor. Bu görüntüyü öndeki iki pens var ve arka parçanın büzdürülerek alt eteğe dikilmesi sağlıyor. Üst kısım bolca bir gömlek formatında, ve çok rahat, eteği zaten evaze, en rahat etek formatı, belde düzgün bir biçimde biraraya gelip oturuyor oluşu da görüntüyü şık hale getiriyor. Bence en rahat bahar/yaz elbisesi formatı 🥰🥰

Kalıp bilgisi: Burda 2022 Mayıs Sayısı #110

vee trenç biter..

noreply@blogger.com (Gökçe) — Tue, 24 May 2022 16:30:00 +0000

Trençim biteli bir ay oldu, giydim gezdim bile ama fotoğraf çekmeye üşendim. Buraya yazmaya üşenmiyorum ama konu fotoğraf çekmek olunca, bir bahane bulup erteliyorum sürekli.

Sorunsuz bir kalıp ve genel olarak macerasız bir dikiş süreciydi.

Yıllar önce @bursakumaspazari 'ndan aldığım, pamuklu gabardin olduğunu düşündüğüm bir kumaş. Kot kumaşından daha yumuşak bir dokusu var, esnek değil.

Yarım astarlı olduğu için, beni en çok sıkan süreç olan astarlama , pek hızlı halloldu.

Astarım her zamanki gibi renkli 💃 Daha önce taba/krem rengi bir ceket dikmiştim onu da aynı kumaşla astarlamıştım. Daha da kumaşım arttı, @hobisehrim Serpilcim hediye göndermişti bu kumaşı, çok bereketli çıktı🥰

Dikkat etmek gereken bir nokta, (ki ben etmedim ) sırt pilesindeki ek parçayı arka parçalara dikerken etek ucuna gelmeden 10cm kala durmak. Ben niye durmadım, çünkü tembelim🙈 Dergide gayet güzel açıklamış bu kısmı, evet inanılmaz ama dergideki açıklama tatmin ediciydi bu sefer 👍

Ben dikişleri çektikten sonra iki parçayı birden overloklamayı tercih ettiğim için sonuna kadar diktim. Sonra da bol buharlı ütüleyip oradaki potluğu yok ettim 😉

Yaptığım diğer bir değişiklik de arka robayı iki parça kesmek oldu. Normalde tek parça, alt uçlarına pervaz yapılıyor, (dergide o pervazların da kalıbını vermiş). Tabi iki katlı olunca biraz kabarık durdu roba, o yüzden bir düğme ile sabitledim. Aslında kolları takmadan bir prova yapıp, robayı o kabarıklık olmayacak şekilde sabitleyebilirmişim, dikecek olanlara tavsiye😉

Kalıp Bilgisi: Burda 2021 / Mayıs #104

Yine bir küçük siyah elbise.

noreply@blogger.com (Gökçe) — Fri, 15 Apr 2022 16:00:00 +0000

Siyah elbiseler her daim kurtarıcıdır benim için.

Diktiğim her siyah elbiseyi sevmeme rağmen, bazılarına düşkünlüğüm daha fazla oluyor.

Üç hafta önce diktiğim bu elbise için, çok hafif bir likrası olan tok bir gabardin kumaş kullandım.

Kalıbı daha önce 3 kere kullanmıştım, o 3 elbiseyi de 2018'de dikmişim. Aradan 4 yıl geçtikten sonra tekrar bu kalıbı hatırlayınca hazine bulmuş gibi oldum. Burda dergisinin 2016 yılı Mayıs sayısından model.

4 yıl önce diktiğimden beri bir iki kilo aldığımdan, viskondan diktiğim versiyonlarının o zaman ve şu an üzerimde duruşları farklı😄 Yani bu kalıbı tekrar viskonla dikecek olursam, bir beden büyük çıkarırım😉

Bel dikişinin belin 3-4 cm üzerinde oluşunun, göbek bölgesi fazlalıklarını saklamak gibi şahane bir işe yaradığını da belirtmek isterim😉😉

Yaka ve kollar, kumaşın tokluğundan kaynaklı olarak biraz hanım hanımcık takılmamızı gerektiriyor. Rahatsız değil kesinlikle, ama üst raflara uzanma hareketi sonrası bi derleme toplama gerektiriyor😄 yeterince açıklayıcı oldu mu bilemedim😄😄 Daha dökümlü ve ince kumaşlar için böyle bir sıkıntı yaratmaz. Ama o tarz kumaşlar için dikerken kol genişliğini birazcık arttırabilirsiniz.

Kalıp Bilgisi: Burda 2016 Mayıs Sayısı #105

trençde maceralı durum raporu

noreply@blogger.com (Gökçe) — Tue, 12 Apr 2022 16:00:00 +0000

Hafta için yaparım dediklerimin bir kısmını yaptım.

Kemer bitmişti zaten, kol kemerleri de tamam. Yaka tamam, yaka ayağı da dikildi👍 Kemer köprüleri dikildi, ütülenecek. Omuz dikişleri de çekildi. E daha ne olsun. Haftasonumdan 2 saatimi kurtardım diyordum cuma akşamı😉

Cumartesi günü, yakayı gövdeye dikerek güne başlamayı planlıyordum. Ve erkenden geçtim masamın başına. Yakayı yaka ayağıyla haftaiçi birleştirdiğim için bayaa bi vakit kazandım sanıyordum.

Ahh, o vakti fena halde kaybettiğimi anlamam 2 dakika sürdü. Yaka ayağını gövdeye iğnelemeye başladığım anda bir teslik olduğunu farkettim, gövdedeki yaka bitiş çıtıyla yaka örtüşmeyince telaş içinde mezurama sarıldım. Başımdan aşağı dökülen kaynar sular eşliğinde "nerde hata yaptım" diye düşünemeden anladım tersliği. Yaya ayağının gövdeye dikilmesi gereken kenarını yakaya dikmişim 😤

😤 Dikerken de bi acaba demiştim ama niyeyse ve nasılsa düzgün bir şekilde dikebilmiştim. Hatta foto bile çektim, ne de güzel duruyor, di mi😄😄 Üstelik birleşim yerindeki dikiş payları kesilip, üst dikşiler de çekilmişti. Ama cumartesi günü, aşırı pozitif günlerimden biriydi, kendi kendime "sakin ol" dedim, bu durum moralini bozarsa, bu trenç elinde sürünür, Mevlüde'ye dediğim gibi, haziranda mayo üstüne bile giyemem, seneye bahara kalır😜 "Sakin ol, nefes al, bi daha nefes al, ve sökmeye başla"😄😄

Aslında az bir parça kumaş artmıştı, hem yakayı hem yaka ayağını tekrar kesmeye yeterdi. Ama şansımı denemek istedim. Çünkü yeni kumaş ve tela kesmek, telalamak, derken o iş çok uzardı. Eğer aklımdaki şekilde söküp tekrar birleştirirsem, zaman kazanabilirdim. Dikiş sökme konuusnda artık bir dünya markası oldum biliyorsunuz😄 Hızlıca söktüm. Tek sorun, dikiş paylarını kesmiş olmamdı. Olsun dedim, ben 0,5 cm dikiş payıyla da dikerim, pek de güzel olur. Yaka ayağunın yakaya dikilmesi gereken kenarındaki dikiş payını 0,5 cm'e indirdim önce. Sonra iğneledim, diktim, nefiss, gayet güzel oldu. "Hem dikiş sonrası çıtlatma gereği bile kalmadı" diye züğürt tesellisi de verdim kendime 😄

Sonra aynı şekilde gövdede yakayı dikmem gereken yerdeki dikiş payına sıra geldi. Onu kesmedim ama. Sadece çizdim, yaka ayağını o çizgi üzerine iğneleyip diktim, gövdede 1cm, yaka ayağında 0,5 cm dikiş payıyla dikmiş oldum yani. Normalde 2 dikiş çekmem, direk yakayı pervazla gövde arasına alır dikerim ama, bu sefer ona cesaret edemedim. Yaka dikiş payı az olursa kaçar aradan diye, iki tur diktim yani😉 Ve gayet de güzel oldu. İyi ki yeniden kesmemişim o kadar parçayı.

Bu olay hiç yaşanmamış gibi dikmeye devam ettim cumartesi günü. Astarı diktim overlokladım. Bu model yarım astar çalışılmış bu arada. Göğüs hizasından iitibaren iç dikişler görünecek. Bu yüzden, Seminin paylaştığı bir hikayeden aldığım ilhamla, ceplerde de minnoş bir biyeleme operasyonu yapmıştım hafta içi. . Aslında biraz geç karar verdiğimden cepleri biyelemeye, çok düzgün olmadı ama, ancak detaylı incelemede fark edilecek hatalar. Cumartesi kolları da gövdeye taktım. Pazara çok az işi kalmıştı aslında. Ama hafta içi aldığım düğmeleri bir boy küçültme kararı verince, zorlamadım bitsin diye. Gerçi pazar günü de başka işler de girdi araya, zorlasam da yetişmeyebilirdi.

Şu anda askısında , etek uçları ve kol uçlarının bastırılmasını bekliyor. Ve de tabi uygun düğmelerin gelişini.

İlikleri açıp düğmeleri diktikten sonra son bir ütüyle giyilmeye hazır, ilkbahara yetişmiş olacak 🎉✨🍀

trenç dikiyorum

noreply@blogger.com (Gökçe) — Wed, 06 Apr 2022 16:00:00 +0000

Daha sık blog yazısı yazmaya karar verdim. Bloğumu ihmal ediş gerekçem ne diye düşününce pek mantıklı bir sebep bulamıyorum açıkçası😏

Fotoğrafsa, fotoğrafı instagram için çekiyorum zaten, aynılarını buraya da ekleyerek ilerliyorum uzun süredir. Yazı yazmak desen, her instagram yayınıma bir paragraf yazı yazıyorum neredeyse. Üstelik telefonda, minicik bir ekranda😞 E bloğumun nesi eksik, uzun uzun anlatıyorum , üstelik klavyeyle yazıyorum, her açıdan daha rahat. Eee, sebep ne o halde?? Vallahi bilemiyorum. Bu ara eski yazılarıma göz gezdiiryorum ara ara, ve hoşuma gidiyor, ne kadar eğlenerek yazmışım diyorum🙂

Ve artık eğlencemi geri alıyorum.

Geçen yılın Mayıs ayı Burdasındaki 104 numarılı trençle açılışı yapıyorum. Genelde bitmiş halini yayınlarım blogda ama, bu sefer bitmeden başlıyorum yazmaya, değişim iyidir 😉

Cumartesi günü sadece kalıbı çıkarıp kesebildim. Ama tüm parçaları kestim bu sefer. Normalde, tembellik yapar kemer, köprü cep kapağı gibi küçük ve dörtgen parçaları kesmeyip dikim sırası geldiğinde keserim. ama bu sefer süper tam kestim, hatta telalrını bile kestim, ki hiç sevmediğim iştir tela kesmek🙃

Fakat telaları ütüleyemeden pilimin bittiğini farkettim.

Ertesi gün yavaştan başladım dikmeye. En azından genişliğini omuzlarla oynamam gerekip gerekmeyeceğini görmek için sırt parçalarını birleştirerek başladım işe. sırt ve öndeki tek parça cepkeni üst dikişleriyle birlikte hazırladıktan sonra, cepkenleri teğelleyip, ön ve arka parçayı omuzlardan iğneleyerek ilk provamı yaptım.

Bolluğunu ve genel duruşunu sevmekle birlikte, sırt cepkeninin altındaki pileyi, derginin talimatları doğrultusunda sadece 5 cm dikmiştim. sanırım tekrar bir müdahaleye ihtiyaç duyacağım. Çünkü o pile hareket ederken açılınca sırttaki cepkenin altında potluk yapıyor. Astarı monteledikten sonra belki toparlar diye umut ediyorum, toparlamazsa 5 cmlik dikişi 25 cm'e çıkararak olayı çözeceğim.

Prova sonrası, kapaklı cepleri de aradan çıkarayım dedim, bence gayet düzgün oldu. Sadece ceplerin çevresini overloklamadım, onu da bir sürü ufak tefek işlemle birlikte sonraki seanslara bırakarak pazar gününü kapattım.

Aslında haftaya cumartesi devam etme niyetindeydim ama, pazartesi akşamı stres atma amacıyla girdiğim dikiş odasından, bitmiş bir kemerle çıkınca gaza geldim. Hafta içi her akşam, 30 dakikalık bir seans yaparak, cumartesiye kadar ilerleyebildiğim kadar ilerlemeyi planlıyorum. Ne kadar ilerlersem, birdahaki haftasonu bitirme olasılığım da o kadar artar😉

Sanıyorum tam istediğim gibi bir trençim olacak, umarım bir an önce tamamlayabilirim🙏

Trenç sonrası iki adet projem var biran önce başlamak istediğim.

Biri 2016 Mayıs sayısındaki 103 numaralı gömlek

Diğeri de yine 2016 yılından, Şubat sayısındaki 11 numaralı pileli pantolon.

Pantolon kalıbı çok uzun zamandır hazır bekliyor, gömleğin kalıbı daha çıkmadı. Onu da hafta içi yarım saatlik dikiş seanslarımda çıkarırsam şahane olur

yakası alengirli penye kazak

noreply@blogger.com (Gökçe) — Tue, 05 Apr 2022 15:30:00 +0000

Yine maceralı bir dikiş, bu sefer de çizgilerle sınandım😂

Nasıl anlatsam nerden başlasam.

Öncelikle kalıptan başlayayım. 2021 yılı Burda'larının birçoğuna direnip almadım. Artık dergilere ayırdığım dolap dolmak üzere, seçici davran gökçe, ihtiyaç halinde alırsın, nasılsa eski dergilere ulaşmak kolay artık diye diye sakinleştiriyorum kendimi. Başarı oranım %50 gibi , hiç yoktan iyidir bence 😁

Ağustos sayısı da içeriğine bakıp, "ay hiç gerek yok, benzerleri var bende" diyerek direndiklerimdendi, o yüzden bu kalıbı unutmuştm, taa ki Gülçin dikip giyene, hatta dikim aşamalarını detaylı videolarla instagramda paylaşana kadar. Yakanın duruşuna bayıldım, gözüm döndü ve verdim hemen dergi siparişini 🙈

Kumaş konusunda ne yapsam ne kullansam diye düşünürken , asırlardır stoğumda duran bu tok duruşlu çizgili penyeyle karşılaştık. 1,5 metre ve geniş enli bir parçaydı, kazağa yeter, artandan da şort dikerim diye düşündüm.

Arka , ön ve önyan parçaları tek kattan kestim ki çizgiler denk gelsin. Arka yakayı niyeyse yekpare yapmamışlar, o parçayı nasıl keseyim, çizgileri nasıl denk getireyim falan diye düşünürken ne olduysa olmuş, (ki inanın olayın o kısmını hiç hatırlamıyorum) ben kolları kesivermişim, yine gayet özenli bir biçimde tek kattan kestim hatta kolları, iki kolun çizgileri de aynı yerde başlıyor bitiyor falan, öyle bir özen. Fakat diyorum ya, hatırlamıyorum o süreci, kafa nasıl arka yakaya gittiyse artık, kolların bedenle birleşeceği yerlerdeki çizgi durumunu hiç kaale almamışım. Evet iki kol birbiriyle pek uyumlu fakat önemli olan gövdeyle uyumlu olmaları!!!

Ve asıl işin acı ve tuhaf yanı, keserken kaale almadığım çizgilerin gövdeyle bambaşka tellerden çaldığını kollardan birini bedene dikerken farketmem.

"Çizgiler denk gelmese de güzel görünebilir mi acaba, yaka da devrik ya, belki kurtarır" gibi saçma bir düşünceye tutunup dikmeye devam ettim. Sonuç tabi ki hüsran. Neyse ki esnek dikişle dikmemiştim, sökmesi kolay oldu.

Mecburen "şort yaparım" diyerek ayırdığım kumaş parçasıyla kolları bir daha kestim 😐 Tabi bu arada 1 hafta kadar cezalı olarak yattı dikiş odasında.

Bu kadar eziyete değdi mi peki, hem evet hem hayır! Çünkü çizgiler yine birebir olamadı maalesef. Ama ilk haline göre daha iyi tabii. Hem bu eşleşememiş çizgili halini de çok sevdim, o yüzden değdi çektiğim çileye diyebilirim 🎉

Düz renkli ve bir tık daha dökümlü bir kumaşla da denemeyi istiyorum ilk fırsatta.

Kalıp bilgisi: Burda 2021 Ağustos #115

yağ yeşili ipek saten bluz

noreply@blogger.com (Gökçe) — Thu, 10 Feb 2022 16:00:00 +0000

Yine bir "acıların terzisi" yazısıyla karşınızdayım. Sizi bilmem ama, ben dikiş dikmek kadar, dikeceklerimi planlamaktan da aşırı zevk alıyorum. Hatta itiraf etmeliyim ki, planlama kısmı nispeten daha kolay olduğundan, bol bol plan yapıp, o planları hızlıca gerçekleştiremeyince de mutsuz oluyor hiçbirşey yapmıyor hissine kapılıyorum.

Tabii ki öyle değil aslında..

Neyse konuyu dağıtmadan, yağ yeşili ipek saten bluzumun hikayesini anlatmaya başlayayım.

Siyah beyaz ve yağ yeşili olmak üzere üç farklı rengini aldığım bu kumaştan uzun kollu gömlek dikmekti ilk planım. Erkek yakalı olmamalı , hakim yaka çok mu devrik durur falan derken, ani bir kararla beyaz olanını kısa kollu bir bluz dikmek için kesiverdim. Macera orada başladı aslında. Bu tarz kumaşlarda uygun iğne kullanımının ne kadar önemli olduğunu o beyazı dikerken anladım. 90/14 iğne numarası ile başladım, tabii ki dikişler korkunç oldu. Sonra elimdeki en ince iğne olan 70/9 'u denedim ve tamam dedim, aranan iğne bulundu. Fakat yine de kolları bastırırken üst dikişlerde sorun yaşadım. Sadece iğne inceliği yeterli olmadı. Makinanın ayarlarıyla da oynamak gerektiğini biraz geç farkettim. Ama bir kere dikmiş de bulundum, sökmek gelmedi içimden, derken içim sıkıldı bluzdan, kaldırıp attım bir köşeye. Aylardır aynı köşe ve civarında takılıyor kendisi.

O macera sonrasında siyah ve yağ yeşili ipek satenim de aklımdan çıkıverdi. Taa ki bir gün, kuzenimin nikah kokteylinde ne giyeceğimi düşünmeye başlayana kadar. Kış mevsimi, elbise giymek istemedim. Geçen seneden dikip bir türlü giyecek yer bulamadığım siyah krep pantolon-ceket takımım vardı zaten (onların kalıp bilgisini de ekliyorum yazının sonuna). Bu takımın içine hafif bir bluz dikeyim dediğim anda aklıma düştü ipek satenlerim. Hemen çıkardım , çıkarır çıkarmaz da tekrar hatırladım beyaz bluz maceramı.

Ve olmalı olmamalı listemi yaptım:

- üst dikişi olmayan bir model olmalı

- bol ve dökümlü bir model olmalı

- bol ve dökümlü olmasına rağmen, siyah minik ceketimin içinde rahatsızlık vermemeli.

- erkek yakalı olmamalı

- tabii ki ben giyeceğim için fırfırlı olmamalı, zira fırfır konusuna ne kadar pozitif yaklaşmaya çalışsam da, bir türlü barışmıyor yıldızımız.

Bu listeye uygun kalıp arayışım da çok sürmedi, çünkü seneler önce diktiğim, hatta aynısından anneme de diktiğim bu model geldi aklıma. Viskondan dikmiştim daha önce, hemen aradım buldum o gömleği, ceketle minik bir deneme, evet, cekete de gayet uygun, o halde "makas" diyerek başladım kesmeye

Kaygan kumaşı kesmek gıcık bir iş evet, ama ben hemen hemen her türlü kesim işlemimde, masanın altına kalınca bir kot kumaş seriyorum. kumaşı ve kalıpları da toplu iğneyle masaya sabitleyerek çiziyorum. Çizerken ağırlık olarak da kitaplarımı kullanıyorum. Kesime geçerken kitapları, iğneleri ve kalıpları kaldırıyor, eğer kumaşı çift kat keseceksem, kumaşın katlarını kesim hatlarına yakın olacak şekilde toplu iğneyle birbirine tutturup ondan sonra kesiyorum.

Fakat bu kumaşta en zor kısım kesim olmadı maalesef.

O aşamayı gayet başarıyla tamamladıktan sonra, sıkıntı başladı: Pileler!! Hem önde hem kollarda 16 adet dikiş çekilerek pileler oluşturulması gerekiyor. Dikişe başlamadan , makina ayarlarını bir parça artık kumaşla test ederek yaptım. Hem dikiş hem overlok makinesinde, iplik gerginliği, baskı ayağı basıncı vs ayarları da tamamlayınca oh dedim en zor kısım bitti. Ama bitmemiş!!

O pileleri eşit genişlikte yapana kadar akla karayı seçtim, iki pile ikişer kere söküldü, en sonunda tam "işte oldu" dediğim noktada şöyle bir kaldırıp pilelerin duruşuna bakayım dedim, amanın o da ne, kumaş yanarlı dönerli, dikişlerin uçlarında o kadar kötü duruyor ki.tüm gereksiz dikiş gerginlikleri ayna gibi önden görünüyor. Ay delirdim, çıktım dikiş odasından, oturdum bilgisayar başına, trendyoldan bluz sipariş ettim (o kısım ayrı bir sıkıcı süreç, hiç girmiyorum o konuya). Bir süre sonra sakinleşince, tekrar aldım elime pileleri. Neyse ki şanslı bir insanım, pile dikişlerinin sadece yarıdan sonrası saçmalamış. Ben bunları sökerim dedim. yarıya kadar söktüm pileleri. Minnak bir ütü operasyonu ve ta taaa, iz falan kalmadı, sadece 10 cm olması gereken pile dikişleri 5 cm'e düştü, hiç problem değil.

Sonra geldik kol takmaya. En çok çileden çıktığım kısım hep bu oluyor. Tüm pozitif duygularımla iğneledim kolları, yedirme paylarını güzel güzel dağıttım, ama sanırım biraz acele etmişim bu işlem sırasında. Çünkü makinaya çektikten sonra, yedirilemeyen her milimin gözüme cam kırığı gibi battığı bir sonuçla karşılaştım. yok dedim bu kadarı fazla, mola, hem de uzuuun bir mola!!

Tabi dayanamadım o uzuun mola sırasında bıt bıt bıt kol dikişlerini söktüm.

İki gün sonra, tesadüfen hafta içi bir gün evde tatil yaptım, e tabi tatil dikişle taçlandırılır diyerek aldım tekrar elime bluzumu. Uzun dikiş adımıyla kolun yedirilmesi gereken kısmına dikiş çekip, bu sefer çok çok daha dikkatli bir şekilde taktım kolları. Ve evet bu sefer oldu.

Ve bir kere daha kendime ispatlamış oldum ki, yavaşlamak lazım, güzel sonuçlar için, yavaş ve özenli çalışmak gerekiyor, çok net. Bir önceki sefer, tüm yorgunluğuma rağmen devam etmeseydim , tüm o gergin söküm aşamasını yaşamayacaktım :)

Kolları taktıktan sonra maceralı kısmı bitti dikişimin. Ama tabi zorlu işlemler bir süre daha devam etti. kol tasmalarını içten el dikişi ile tamamladım mesela, aynı şekilde yakadaki biyeyi de öyle. Bazen bu el dikişi olayını çok seviyorum. Özellikle aynı renk ipliği tutturunca yokmuş gibi oluyor ya dikiş, bayılıyorum o görüntüye. Dikmesi de zevkli aslında, uzun sürüyor ama zevkli.

Bak yine yapıyorum işte, "uzun sürüyor", öyle birşey yok aslında, sürmesi gerektiği kadar sürüyor, benim daha kısa sürmesini istemem, olayın doğasını değiştirmiyor, bunu hep aklımda tutmam gerekiyor.

Kalıp bilgisi:

Bluz: Burda 2016 / 10 #121

Pantolon: Burda 2013 / 10 #127

~~Ceket: Burda 2017 / 08 #117~~ (Bu takımın üstüne giydğim ceket, fotoğraflarken onu giymeyi unutmuşum 🤣🤣🤣)

29 Ekim kırmızısı

noreply@blogger.com (Gökçe) — Wed, 29 Dec 2021 16:30:00 +0000

Burdanın 2021 Ekim sayısını alma gerekçelerimden biri bu modeldi. Fransız pensli kalıpları seviyorum, ama böyle dümdüz bir elbise kalıbı yoktu hiç elimde. alt üst iki parça halindeydi elimdeki fransız pensli kalıplar. Gerçi bu kalıp da 2 parça aslında ama altı ve üstü birleştirmeye çok uygun.

Ön üst ve ön etek zaten direk birleşiyor. Arkasında pens olduğu için ufacık bir işlem gerektirdi. Fotoğraflardan anlaşılıyor sanırım nasıl birleştirdiğim.

Önce arka üst kısmı kumaşa çizdim, pensi de çizdim tabii, fotoğraflarda görünmemiş ☺

Sonra arka eteği, önce arka ortaya gelecek şekilde üstle birleştirip arka orta çizgisini ve etek ucu çizgisini (yarıyı biraz geçecek şekilde) çizdim.

Sonra arka ortadan kaldırıp yan tarafa koydum, üst parçayla çakışacak şekilde ve çizmeye devam ettim.

En son olarak da, üst parçadaki pensi, alt parçaya doğru 3-4 cm kadar devam ettirdim. (Onun fotoğrafı da yok 🙈😂)

Bu yöntemle, etek çevresi 1-2 santim kadar artmış oldu.

Eğer eteğin çevresinin bu kadarcık dahi bollaşmamasını tercih ederseniz, yine kalıbı üst parçaya sağa ya da sola hizalayarak yerleştirdikten sonra, pensin olması gerektiği yeri tespit edip, bu noktadan itibaren düz iplik hizasında kesik atarak (3-4 cm yeterli olur benim için, siz de pensin bitmesi gerektiği noktayı kendi ölçülerinize göre belirleyebilirsiniz), üst parçadaki pensin ölçüsünde bu kesiği açarak, orta ve yandaki fazlalıkları katladıktan sonra, tekrar orta ve yan çizgileri rigalarla düzeltmek gerekir.

Bu kalıbı bir sonraki kullanımımda bu işlemi yapmayı düşünüyorum, zira çok sık kullanacağım bir kalıp bu.

Kısa kollusu, uzun kollusu, yazlığı kışlığı her türlü kullanacağım bir demirbaş kalıp ;)

İlginç bir şekilde bu sefer omuzlarla oynamadım, tam geldi çünkü, şaşkınım 😮

Ama kolları her iki yandan 6şar santimetre genişlettim, boyunu da 59cm olacak şekilde uzattım.

Sadece kıvırıp bırakacaktım ama sonradan bol duruşu hoşuma gitmeyince, 6 santimetre eninde bir bant kesip 2ye katlayarak lastik tüneli ilave ettim. Kolun bitmişi 61 santimetre civarı oldu.

mantarlı sonbahar montu

noreply@blogger.com (Gökçe) — Sun, 10 Oct 2021 12:29:00 +0000

Bu kumaşı o kadar sevdim ki, ne dikeceğimi bilmeden kaptım hemen @bluesewing 'den.

Kumaş benim olur olmaz düşünmeye başladım, neler diksem neler dikseeeem şeklinde.

Tok ama hafif esnek bir gabardin, aslında gayet güzel bir pantolon olabilirdi ama böyle desenli bir pantolonu çok sık giyemeyeceğimi düşündüm.

Tam da sonbahar, mont havası dedim, hem de @seminindikisatolyesi 'nin #sonbaharkıyafetidikiyoruz etkinliği için eğlenceli bir paylaşım olsun dedim, ve başladım model bakmaya. Fazla aramama gerek kalmadı, Burda'nın 2021 MART sayısının kapak modeli gözüme çarpıverdi.

Hemen paftayı açtım, kalıbı ölçtüm, halihazırda severek giydiğim bir mont ile sadece 3 cm genişlik farkı vardı, tamam dedim, uygundur.

Fakat tabi kalıpta bazı minnak değişiklikler yaptım.

Öncelikle alt üst 2 ayrı parça şeklindeydi kalıp, onları birleştirdim.

Alt ön parçadaki dikdörtgen cebi iptal ettim (bu arada alt ön parça da 2 parçadan oluşuyordu onu da birleştirdim), o cep yerine biyeli cep açıp, cep kapağı diktim.

Her zamanki gibi omuz genişliğini 1 santimetre kadar daralttım. (kol kalıbıyla oynamama gerek kalmadı, kol evi uzunluğu fazla değişmediği için)
Astar olarak turuncuya dönük cart sarı bir renk kullandım.
Modelde, pervaz ve astar için ayrı kalıp vermemiş, İlk başta ben de o şekilde astarlamayı düşündüm , fakat montun önü açık olarak da kullanacağımı göz önüne alınca, yaka kısmından direk cart renkli astarım dil çıkarmasını istemedim :)

Kalıba uygun ön&arka pervaz çizdim, astar parçasında da gerekli modifiyeyi yaptıktan sonra ikisini birleştirdim.
Bu arada bel ve kapşon tünellerinin bitiş noktalarına antik renkli kuşgözü bastım, sonra tünel dikişlerini kapattım. Yine antik renkli siyah fermuarımı takmaya sıra gelmişti ki, bu aşamaya kadar nasıl farketmedim dediğim bir sorunla karşılaştım, fermuar kısa geldi :(

Bu noktada, "aman boşver, fermuar biraz yukarıda bitiverir, devam et dik geç" diyen şeytana uymadım, hemen sakince her şeyi kenara bırakıp, fermuar siparişi verdim. Bu mecburi 1 haftalık aranın ardından, ertesi hafta sonu uygun boydaki fermuarıma kavuştum.

Fermuarı diktim, astar montajını tamamladım, son dokunuş olarak, Bel, kapşon ve etek tünellerinden geçirmek için aynı kumaştan incecik biyeler hazırlayıp bu macerayı da burada noktalamış oldum :)

Overlok makinesi nedir, her eve lazım mıdır ?

noreply@blogger.com (Gökçe) — Wed, 31 Mar 2021 16:30:00 +0000

Overlok makinesi her eve lazım mıdır?

Bu sorunun net bir yanıtı yok aslında.

Mesela şu anda benim için evet, çok gerekli, çünkü iyi bir overlok makinem var, ve sadece onu kullanarak kısa sürede ve düzgün şekilde penye tshirtler dikmek çok zevkli 😊

Dikişe ilk başladığım zamanlarda, blogger arkadaşların bir çoğunun aşkla bahsettiği bir makinaydı benim için overlok.

O zamanlar pek anlam veremezdim, dikiş makinamız var işte, ne gerek var overloğa dünyanın parasını vermeye diye düşünürdüm .

Sonra "bunca insan peşine düşmüşse, bir hikmeti vardır" diyerek araştırmaya başladım. Ve araştırdıkça ben de arkadaşlarımla aynı aşka düştüm 😀

Mutlu sonla bitti aşkımız, şu an çok seviyeli bir ilişkimiz var 😍

Overlok makinesi ne işe yarar ?

Peki neydi bu overloğun hikmeti ve gerçekten gerekli miydi ?

En basit tanımı ile overlok, kestiğimiz kumaşın kesim yerlerindeki ipliklerin kumaştan ayrılarak saçaklı görüntünün engellenmesi için kenarlarından geçilen dikiştir. Aynı işlemi, normal bir dikiş makinasındaki zigzag dikiş ile de yapabiliriz tabii.

Overlok makinasının farkı, bu işlemi hem çok daha hızlı, hem de çok daha şık bir dikişle yapıyor olmasıdır.

Overlok makinaları ve yaptıkları dikişler ile ilgili çok fazla detaya giremem, o kadar teknik bilgim yok, fakat bendeki ile neler yapabiliyor, ondan biraz bahsetmek isterim.

İlk aldığım overlok makinası (onu da ilk dikiş makinem gibi marketten almıştım😆) ile yıldızlarımız barışmayınca(bakınız ilgili blog yayınım), 2017 yılında kendime doğum günü hediyesi olarak Pfaff coverlock 3.0 almıştım😊

3 yılı geçti alalı, sıfır sorun, %100 memnuniyet 👍 Üstelik fiyatlar da bu kadar artmamıştı o zaman, karlı bir yatırım yapmışım yani 😉

Coverlock 3.0, beş ipliğe kadar kullanabiliyor. Diğer makinam dört ipliğe kadar kullanabiliyordu. Ben genelde diktiğim kıyafetlerin içte kalan dikiş paylarını , 3 iplik kullanarak overlokluyorum. Penye dikerken 4 ip kullanıyorum.

5inci ipi, aynı anda sağlamlaştırma dikişi ve overlok yaparken kullandım bir iki sefer. Sonra baktım ki hem sağlamlaştırma hem overlok yapan 4 iplikli bir mod daha varmış, onu tercih ettim. (kareli kumaştaki overlok )

Tabi bu demek değil ki o 5inci ip gereksiz 😁

Hem overlok hem reçme

Benim minnoş overloğum, "değiş tonton" repliği ile reçme makinesine dönüşüyor. (evet , ben değiş tonton kuşağındanım😉 )

Reçme ne diye sorarsanız, penye tshirtlerimizin etek uçları ve kollarındaki dikiş, hani üstten iki dikiş görürsünüz, altta çapraz çapraz overlok dikişi vardır ya, işte ona reçme denirmiş. (Rakunlu kumaşta reçme dikişi var)

Sadece reçme yapan makinalar da var, benimki gibi, birkaç hamleyle reçmeye dönüşebilen makinalar da. Yer problemi olan benim gibi ev kullanıcıları için, ikisi bir arada bir makine büyük nimet 😇 (Son fotoğrafta reçme moduna geçirilmiş halini görebilirsiniz)

Bu makinanın güzel bir özelliği de, hazır ayarları olması. Overlok makinalarının bir kısmında, (benim eskisinde mesela), iplik gerginliklerini manuel ayarlayarak overlok dikişleri çeşitlendirilebiliyor. Bunda ise, A-K arası 11 farklı hazır ayar var. Ayar düğmesini çevirince, ip gerginlikleri otomatik olarak değişiyor, isterseniz siz manuel ince ayar da yapabiliyorsunuz.

Sonuç

Sonuç olarak, overloğun her eve lazım olup olmaması kişiye ve kişinin dikiş aşkına göre değişebilmekle birlikte, benim evime şart olduğu kesin 👍 Overloksuz bir hayat düşünemiyorum 😁😁

yaz bitti

noreply@blogger.com (Gökçe) — Wed, 11 Nov 2020 16:00:00 +0000

Başlamadan biten bir yazdı benim için.

Neler diksem de kafamı dağıtsam modundayım aylardır. Açıkçası yaz ne ara geldi ne ara sonbahara göz kırptık anlamadım. Bu yazıyı yazıp kenara atmışım, o arada sonbaharın bile sonuna gelmişiz.

Sonbahar da bitmeden yayınlamalı dedim ;)

Dikiş açısından hem verimli hem verimsizdi bu yaz. Geçen seneki kadar çok dikiş dikemedim, ama daha da eğlenceli birşey yaptım, modelistlik kursuna katıldım :)

Senelerdir aklımdaydı ama yaşadığım yerde modelistlik kursu yoktu. Alternatif şehirlere gidip gelmeyi bile düşünmüştüm hatta bir ara ama çok yorucu olacağını tahmin ettiğimden cesaret edememiştim.

Nihayet beklediğim fırsat önüme geldi, sevgili öğretmenim Semiye Bottan, Online Modelistlik ve dikiş kursları başlatmış bu sene. Katılan arkadaşlarımın da önerisiyle, zaten hevesli olduğum eğitime ben de balıklama atlayıverdim Haziran ayında. Temmuz ortasında biten kurs boyunca harika vakit geçirdim. Artık temel beden kalıbımı çıkarıp, model uygulama bile yapıyorum :)

Fakat 1,5 aylık süre boyunca dikişe fazla vakit ayıramadım. Dersler, ödevler, ödev kontrolleri derken kurs boyunca sadece temel beden kalıbımdan bir elbise, yine kendi çıkardığım kalıplardan tayt ve kimono, kuzenimin bedenine özel çıkardığım temel beden kalıbıyla ona bir elbise, yeğenime hazır kalıpla bir elbise.. bi dakika ama yaa, bayaa da dikmişim, böyle tek tek sayınca farkettim :))

Ayrıca en son Mart ayında Burda dergisi aldım, 5 yıldır ilk defa bu kadar ay üstüste dergi almadım, bu da ayrı bir başarı benim için :) Tabii ki Burda'dan tamamen vazgeçtim demiyorum, ama seçici olacağım artık, kararlıyım ;)

Jile macerası

noreply@blogger.com (Gökçe) — Sat, 14 Mar 2020 14:57:00 +0000

Vee yine beni maceradan maceraya sürükleyen bir proje ile karşınızdayım.

Uzun zamandır bu kadar terslik yaşamamıştım. Memnun kalmadığım kalıplar, dikip de giyemediğim elbiseler, kesip de vakitsizlikten dikemediğim gömlekler oldu tabii bu arada ama hiç biri bu kadar acı çektirmedi :D

Belki de evrenin bana gönderdiği "bloğunu ihmal etme" mesajıydı bu :D

Burdanın Şubat sayısını o kadar hevesle bekledim ki , bu jile elbise, kısa trenç, bir de smokin gömlek için... Fakat hevesle bekleyince de gelmek bilmedi, normalde önceki ayın son iki gününde bayilerde bulunan derginin Şubat ayında geç dağıtılacağı tuttu bizim buralara :(

Neyse, ayın 3'ünde elime geçen dergiden hem jile, hem trenç, hem de gömleğin kalıbını hemencecik çıkarttım.

Her üçü için de kumaş seçimimi zaten yapmıştım. Haftasonu, üç parçayı birden kestim. Ama önceliği #kırmızıylaaşk etkinliği için diktiğim trenç'e verdim.

Kestiğim 3 parçadan en kolayı bu jile (sanıyordum her zamanki gibi!)

Trençi bitirdikten sonra şipşak bir günde dikiveririm falan diye düşünüyordum, hayaller hayaller!!

Bu ara haftasonlarım da birazcık yoğun geçtiğinden, iki haftasonu sonrasında bir cumartesi günü ancak sıra geldi jileme.

Parçaları birleştirmeye başladım, herşey harika gidiyor...

Üst kısımda herşey gayet güzel. Geldik etekleree....

Aman canım, etek montajından ne olacak, pıt pıt birleştirir geçer giderim yarın diye düşündüm önce.. Sonra baktım, hala pilim bitmemiş, etekleri birleştirivereyim de, yarına sadece gövdeye montajı kalsın dedim...

Etekleri birleştirip, günlük dikiş seansımı noktaladım...

Ertesi gün, pırıl pırıl bir pazar günü, kahvaltımı yaptım, kahvemi içitim, aman da ne keyifliyim.. Keyfime keyif katmak için şu jileyi de bitireyim bari diyerek başladım dün akşam birleştirdiğim etekleri gövdeye iğnelemeye..

Arka etek ortasını bul, üst arka parça ortasını bul, iğnele, etek pensleriyle arka-yan parça dikişlerini denk getirip iğnele, hmm biraz kaymış mı ne, neyse, esneterek diker denk getiririrm.

Üst yan dikişleriyle alt yan dikişleri denk getir iğnele.

O da ne?? denk gelmesi gereken yan dikişlerin biri hanyada biri konyada!

Ve başımdan dökülen kaynar sular eşliğinde bir aydınlanma anı!

Arka etek parçası ile ön etek parçasını karıştırmışım!!!!!

İsyiiaaaan!!!

Ama hayır, bu güzel pazarı böyle minnak bir hatanın bozmasına izin veremem!

Dün akşam 5 dakikada çektiğim dikişleri 35 dakikada derin nefesler eşliğinde söker tekrar iğneler dikerim. Aa, tabi yanlış diktiğim sadece etek değil, bir de astarı var bunun malum, o da söküldü, "derin nefes aaaal, pozitif ooooll, bugün pazaaar, herşey şahaneeee" telkinleri eşliğinde ütülendi, tekrar iğnelendi!!!!

Astar da iğneleniyordu ki o da nesi, astarın ön parçasını kısaltmamışım, amaaan, noolcak canım, iki dakikada çizer overlokla hallederim dedim.

Ve evet, iki dakika sürdü çizip overloklayarak kesmesi. İki dakika !!

İki dakikada zaten kısa olan arka parçayı bir daha kısaltmayı başardım, sadece iki dakikada!!!

Artık arka ve ön astar arasındaki fark 2 santim yerine 4 santimdi!!

Ve pes ettim! Usuuulca tüm malzemeleri dikiş makinasının yanına bıraktım ve hızlıca dikiş odasından çıktım!

Ertesi haftasonu , tüm pozitif enerjim ve kararlılığımla tekrar dikiş odasına girip, astarın da hakkından geldim! Baktımki iki kere kısaltılmış haliyle bile bir astar olarak yeterli boya sahip, Tüm parçaları aynı boya getirip çok incecik kıvırdım.

Neyse ki sonucu çok sevdim, bu kadar uğraşıp gerildiğime değdi :)

Bu arada kalıpta irice cepleri de vardı, fakat benim kumaşımda o cepler hiç kendini gösteremedi. İptal ettim ben de. Oysa zaten az olan kumaşımı evire çevire ceplere yetecek hale de getirmiştim. Şimdi düşünüyorum da, bir de ceplerle uğraşsam kim bilir neler gelecekti başıma :D:D

Kalıp Bilgisi

Burda 2020 Şubat Sayısı 113 numaralı model

bir yıl daha biterken

noreply@blogger.com (Gökçe) — Fri, 13 Dec 2019 15:30:00 +0000

Dikişle dolu bir yılı daha geride bırakıyorum.
Bu sene de dikiş odamda çok eğlendim.
2019 başında yazdığım 2019da neler olacak başlıklı yayınımı okuyanlar hatırlayacaktır, aldığım dikiş içerikli yeni yıl kararlarımın başında kumaş stoğumu eritmek vardı (her sene olduğu gibi:D:D ) Hatta sene başında kumaş stoğumu Marie Kondo belgeselinin gazıyla düzenleyip, kumaşlarımı güzel güzel katlayıp yerleştirmiştim.

Üstüne bir de excel hazırladım. Stoğumu tek tek yazmam imkansıza yakın bir iş olduğundan, mevcut durumu sıfır kabul edip, yeni aldığım kumaşları ekleyip, diktiklerimi çıkararak, stok eritme operasyonumu izlemeye başladım. Ve alın size dev hizmet, şu linkteki:
https://docs.google.com/spreadsheets/d/1sE7_uVsSJ46bp1NbnbTI67gOzxyBFqfyhb-lDtEwrk4/edit?usp=sharing
exceli kullanarak siz de stoğunuzu izlemeye başlayabilirsiniz :)

Başlangıçta herşey çok güzel gidiyordu. Mart, Nisan, Mayıs, Haziran ayları yeşil yeşildi excelde. Temmuzda kendimi kaybedip, penyesinden astarına, çeşit çeşit kumaşla doldurdum stoğumu, tam 27 metre kumaş almışım o ay!!! Altı ay rejimin acısını fena çıkardım anlayacağınız, rezillik.
Sonra da bir türlü toparlanamadım. Battı balık yan gider diyip diyip aldım. Eylül ayı da faciaydı, onda da 26 metre aldım. Tüm bu çılgın alışverişlere rağmen yine de kasım ayına kadar diktiğim kumaş miktarıyla aldığım kumaş miktarı kafa kafaya gidiyordu..
Taaa ki o kara cumaya kadar :DDD
Oysa ki o kadar şartlamıştım kendimi, şu saçma sapan alışveriş çılgınlığına kapılmayacağım diye, kapılmadım da, taa ki kumaş fırsatı sitesindeki indirimle karşılaşana kadar...
Ve excel tekrar kızardı :(((

Durun ama daha herşey bitmiş değil, yılı kapatmamıza 3 hafta sonu var , O üç hafta sonunda 11,5 metrelik kumaşımı kullanabilirsem, 2019 yılında stoğumu stabil tutmuş olacağım :DD
Dikmem şart değil, kessem yeter hatta :DDD

Bu kadar lafın sonunda yine utanmadan 2020 hedeflerimi açıklayacağım:

Dikiş odamı düzenlemek
Kumaş stoğumu azaltmak

Şşşşt, sesli gülmeyin bari ayıp, içinizden gülün :DD

Eylül Burda'sındaki ceketi nihayet diktim :)

noreply@blogger.com (Gökçe) — Thu, 09 May 2019 15:30:00 +0000

Bloğuma daha fazla vakit ayırma kararı aldığım bir dönemdeyim yine, macera yazmayı özledim :) Instagram iyi hoş da, telefonda bıt bıt bıt , 3 cümle yazacam diye canım çıkıyor. Böyle paragraflarca çektiklerimi anlatamıyorum orada :) Bu sefer öyle kötü bişey gelmedi gerçi başıma ;)

Ama ceketin ceplerini çözmek çok zamanımı aldı. Ben de belki başkalarına faydası olur diye cepleri dikerken adım adım fotoğrafladım.

Ceketim, Burda 2018 Ekim sayısından, parça sayısı bol bir model, kalıbı çıkarırken kes kes bitmiyor.. Kumaşı ve astarı keserken de öyle.

Bu arada kumaş ihtiyacı dergide, 2,40m dış, 1,5m de astar için olarak belirtilmiş. Benim kumaşım sadece 2 metreydi, tüh dedim yetmeyecek. Kemerini yapmam zaten, cep torbalarının ikisini de astardan yaparım, bir ihtimal yeter belki diye kumaşı serip baktım. Aaa, baktım sadece kemerden feragat ederek (ki zaten kemer istemiyordum) hem cekete yetiyor kumaş, hem de altına bir dar etek çıkıyor :D (dar eteği sonbaharda dikeceğim)

Astar olarak kullandığım kumaş Serpilciğimin (@hobisehrim) hediyesiydi. Kocaman bir parçaydı, sadece 1 metresini falan kullandım. Artandan da elbise yapmak niyetindeyim ;) Ama çok güzel oldu içi, çok sevdim ben.

Altındaki eteği de bu kış başında dikmiştim. Favori kalıplarımdan olur kendisi, 2017 Şubat Burda'sından.

Öndeki iki iri düğmeyi kendi kumaşından kapladım(çıtçıt basma aleti aldım geçen yıl, düğme de kaplıyor, her eve lazım bence;) ona özel bir yazı hazırlamak istiyorum bir ara).
Düğmelere ilik açmak yerine altlarına çıtçıt diktim;)

Tüm parçaları kesmek ve overloklamak neredeyse 1 günümü aldı. O haftasonunun kalan 1 gününde de cebi çözmeye uğraştım, çözemedim :( Sinir oldum bıraktım ben de. Bazen hiç dikiş modum olmuyor, öyle zamanlardan biriydi o gün de, dikiş odasına girmedim bile. Aslında belki de o kadar zor değildi cebi çözmek ama, işime geldi sanırım çözememek ;)

Ertesi haftasonu cep elimden kurtulamadı :)

Öncelikle ön parçaya alt yan ve üst yan parçaları diktim. Alt yan ve üst yan parça bu noktada birleştirilmiyor

Alt yan kalıbının üzerinde bir işaret var, o işareti kumaşa geçirmeyi atlamamak lazım. Aynı şekilde ön parçada da bir kesim işareti var cep açıklığının olduğu yerde o işaret de önemli.

Fotoğrafta görüldüğü gibi o iki işaretin arası cep girişimizi olacak.

Bu sebeple, cep girişi olacak (iki işaret arasındaki bölgedeki) dikiş paylarını kesiyoruz..

Hatta dikiş payıyla yetinmeyip kesiği ön parçadaki işarete kadar devam ettiriyoruz. Ben bu kesikler konusunda biraz tırsık olduğumdan, işarete gelmeden durmuşum mesela şekilde görüldüğü gibi :):)

Kesiği attıktan sonra, üst yan ve alt yan parçaları, kalan dikiş paylarını kullanarak birbirine diktim.

Kumaşın arkasından daha net görünmüş olay.

Böylelikle biyemi ve cep kapağımı monte edeceğim açıklığı elde etmiş oldum. Sonrası kolay artık. Yani nispeten kolay :D:D

Şimdilik bu açıklığı teğelledim.

Ardından da cevresini telaladım, ki sonradan pişman olduğum bir nokta var burada,

Evet, şekilde de görüldüğü gibi ütülediğim dikiş payını telanın altına aldım. Neden böyle bir saçmalık yaptım hiç anlamıyorum ama yaptım bir kere :(

Biyeyi döndürürken hata verdi burası :D:D kestim birbirinden ayırdım telayla dikiş payını ama yine de yeterli olmadı. O dikiş payının altı telasız kaldı çünkü, hafif bir esneme yaptı o köşe, ya da bana öyle geldi, psikolocik :PP

Kumaşın düzünden biyelerimi yerleştirip teğelledim.
Evet, teğel yapmaktan içim çekildi bu cekette, bir sonraki projem iğnele-dik yapılabilecek kadar basit bir kalıp olacak emin olun!!

Aaa, şimdi farkettim, biyelerin üzerinden çektiğim dikişin fotosu yok. Tüh, bozdum seriyi. Neyse, nasıl olsa o kısım gözünüzün önüne gelmiştir, cep açıklığını sınırlayacak dikişi çektim. İkiye katlanmış biyeler tam bir ayak genişliğindeydi, çok kolay oldu bu dikiş de :)

Fakat zor kısım o biyeleri içeri döndürmekti.
Tekrar aynı kalıbı kullanırsam, dergide gösterdiği gibi biyelerin tamamını değil sadece yarısını telalardım. Hatta hiç telalamamayı bile düşünebilirim. Çok kalın oldu, o kadar ki biye uçlarından dikiş geçmeye çalışırken iğnemi kırdım :(

Biyenin sade hali ;) Sağ tarafta bir sıkıntı var evet,kalınlıktan işte onlar hep :( Ama nasıl olsa cep kapağı o sıkıntıyı kapatacak, panik yok :)

Hazırladığım kapağı cep boşluğuna yerleştirip üst biyenin dikiş payına diktim (ütüsüz gibi durmuş fotoğrafta o kapak, ama ütülü aslında ;) )

Ve son..
Kırmızı okun işaret ettiği yer muhtemelen telayı dikiş payının üzerine yapıştırdığım yerlerden biri :(

Ama öyle göze batacak kadar kötü bir potluk değil kesinlikle

Sonuç olarak mükemmel bir kapaklı biyeli cep çalışması (adı bu olmayabilir, idare edin ;P:D:D) değil tabii ki, ama beni memnun edecek kadar iyi :)

Kalıp Bilgisi:
Ceket: Burda 2018 Ekim sayısı
Etek:Burda 2017 Şubat sayısı

nasıl bir dikiş makinesi almalı??

noreply@blogger.com (Gökçe) — Tue, 16 Apr 2019 15:30:00 +0000

Dikişe yeni başlayacak olanların en çok kafasını karıştıran soru bu sanırım, "hangi makineyi almalıyım ?"

Gerçi ben dikiş macerama bu soru ile başlamamıştım :)) İlk makinemi marketten alırken hemen hemen hiç araştırma yapmadan almıştım. Fiyatı çok uygun gelince, "ben bunu alayım, yastık kılıfı dikerim, pantolon paçaları için terziye gitmem, çok yer de kaplamıyor zaten, evde bulunsun" diye düşünüp alıvermiştim :)

İyi ki de almışım, o ayrı ama şimdiki aklım olsa, daha doğrusu dikişten bu kadar zevk alacağımı bilsem, daha orta seviye bir seçim yapardım.

Marketten aldığım makineyi 1 yıl kadar kullandıktan ve dikişin hayatımdaki yeri oldukça sağlamlaştıktan sonra, giriş seviyesindeki makinemi (Singer Promise) yenilemeye karar verdim. İşte o zaman internet üzerinde kapsamlı bir araştırma yaptım. Ama tüm bu araştırmanın sonucunda bile kafamda herşey netleşmemişti.

Makinaların özelliklerini okuyunca, hepsi de son derece gerekliymiş gibi hissediyor insan. Ama temelde işe yarayacak ve hız ve pratiklik kazandıracak özellikler çok fazla değil, ve orta seviye bir makine birçok dikişseverin işini fazlasıyla görecektir.

Benim şu anda kullandığım makine Bindallı Vera 250. Son derece memnunum kendisinden. Birçok güzel özelliği var. Bu özelliklerden bir kısmını aktif bir şekilde kullanmakla birlikte, bir kısmını hemen hemen hiç kullanmadım diyebilirim :)

En sık kullandığım ve bundan sonra tekrar makine almam gerekirse(ki sanmıyorum, Bindallıcığım beni uzun yıllar idare eder gibime geliyor) olmazsa olmaz diyeceğim özellikler:

Sessiz çalışma
Bu özellik benim gibi apartman tarzı binalarda yaşayanlar için şart. Bazen gecenin bir yarısı ya da sabah çok erken dikiş dikmek isteyebiliyor canım. Eski makinam mekanik bir modeldi , aşırı olmasa da belli bir ses seviyesinin üzerine çıkardı. Şimdiki ise elektronik bir model, ve daha sakin çalışıyor. Tabi hızını arttırdığımda bir miktar daha gürültülü çalışıyor ama sabah 8de, en düşük hızda, kimseyi rahatsız etmeden dikebiliyorum :)

Otomatik iplik takma sistemi

Bu özellliğe burun kıvırmayın litfen, her fani kırkından sonra gözle ilgili sıkıntı yaşamaya başlayacak:)) İğne deliğini görecem diye debelenmiyorsunuz bu harika özellik sayesinde, şip-şak, iki hareket, ve iplik iğneden geçti bile;) Ben geçen sene bir arkadaşım için makina özelliklerini yorumladığım bir mail yazmıştım (ki bu yayın da o mailin gözden geçirilip düzenlenmiş hali) O mailde "elzem değil" yazmışım bu özellik için, ama hızlı iplik değiştirmek istiyorsanız, bence şart. Gerçi aynı işleve sahip bir aparat da var tuhafiyecilerde bulunabilecek, overlok makinamla birlikte gelmiş bana bir tane, ama makinanın üzerindeki gibi pratik olmuyor.

İğne pozisyonu ayarı
İlk makinemde hiçbir şekilde iğne pozisyonu ayarlanamıyordu ama yenisinde 0-7 milimetrelik aralık boyunca 0,5 milimlik adımlarla iğne pozisyonu ayarlanabiliyor. Bu özelliği çok sık kullanıyorum. Kesinlikle tavsiye ederim, birçok dikişte inanılmaz kolaylık sağlıyor.

Zikzak genişlik ayarı:
Benimki 0-7 milimetre. Bu aralık ne kadar geniş olursa o kadar iyi

Dikiş Boyu
Benimki 0-4,5 milimetre. Bu da tıpkı zikzak genişliği gibi, ne kadar fazla o kadar iyi ;)

İlik açma
Bu da olmazsa olmazlarımdan. İlk makinam 4 adımda ilik açıyordu, ve sadece tek tipti. Şimdikinde ise 8 farklı desende ve tek adımda ilik açılabiliyor. Her iki tip de iş görür bence. Yani 8 farklı şekilde ve tek adımda olması şart değil, ama ilik açabiliyor olması şart..

Değiştirilebilir baskı ayakları
Baskı ayakları candır!! Ben ilk makinemi aldıktan sonra 6-7 tane de ayak almıştım değişik işlevlere sahip. Her marka/modelin uyumlu ayakları farklı oluyor ama, benim şansıma Singer'in ayakları Bindallı'ya da uydu :) Bir çok ayağı sıklıkla kullanıyorum. Özellikle fermuar ayağı ve gizli fermuar ayağı her eve lazım ;)

Geri dikiş ve otomatik kilitleme düğmeleri

Geri dikiş eski makinemde de vardı, kesinlikle olmalı her makinede, ama otomatik kilitleme Bindallıyla birlikte kavuştuğum bir özellik. Ve kendisinden vazgeçmek istemem. Otomatik kilitleme düğmesine bastığımda, iğne olduğu yere birkaç kere inip çıkarak dikişin açılmasını engelleyecek şekilde ipliği kilitliyor. Olmazsa olmaz özelliklerim bu kadar aslında, tabi başta da dediğim gibi şu an sahip olduğum başka özellikler de var ama onlarsız da yaşayabilirim :)

Mesela Bindallımı alırken bayıldığım bir özelliği iki ayrı fontta yazı yazabilmesiydi. İlk hevesle, diktiğim birkaç parçaya ismimi yazdım, o kadar :)

Bunun dışında bir de marka sorunu var dikiş makinesi alacakların kafasında. Bu konuda yorum yapabilecek kadar farklı marka/model kullanmadığımdan, tavsiye edeceğim spesifik bir marka yok. Ama aldığınız makinanın yaygın bir servis ağına sahip olması önemli. Yaşadığınız şehirde bayisi ya da teknik servisi yoksa, marka ne kadar mükemmel olsa da riske girmiş sayılırsınız. Şahsen ben makinamı paketleyip kargoya vererek servise göndermeyi tercih etmem.

Burada bahsettiğim tüm olmalı ya da olmasa da olur özelliklerin benim dikiş alışkanlıklarımla ilgili olduğunu hatırlatarak yazımı sonlandırayım :)

En kısa zamanda yeni dikiş maceralarımı yazabilmek dileğiyle, sevgiler..

peluş yakalı gülkurusu kaban

noreply@blogger.com (Gökçe) — Tue, 19 Mar 2019 15:30:00 +0000

Ekim ayı Burda'sında gözüme kestirdiğim kalıbı dikmek ancak Şubat sonunda mümkün oldu.

Dergi çıkar çıkmaz, hatta dergiden de önce, önizlemesini gördüm göreli aklımdaydı oysa ki.. Stoğumda kaşe de yünlü de mevcuttu, kafamı karıştıran o oldu biraz. Hangi kumaştan diksem, kapşonlu mu dik yakalı mı diksem diye karar vermeye çalışırken araya bir sürü başka kalıp girdi.

Araya girenleri blogda yayınlamadım, ama instagramda bir kısmı mevcut. Instagramda beni takip etmiyor olsanız bile, yan taraftaki linklerden instagram sayfama göz atabilirsiniz ;)

Bir cumartesi sabahı kumaşı serip çizmeye başladım, üç parça çizdikten sonra vazgeçip topladım, o kadar kararsızdım yani :)

En sonunda, Şubat ayının 16'sında, yani resmi olarak kışın bitmesine sadece 2 hafta kalmışken, bu gördüğünüz yünlü kumaşta karar kıldım.

Normalde en az 2 haftasonu sürer benim kaban dikişim, ama "eyvah kış bitiyor" şeklinde hızlıca dikip ertesi cumartesi akşamı giydim kabanımı :)

Kalıpla ilgili sıkıntı çıkmadı hiç. Sadece kolları gövdeye takarken, normalinden yarım santimetre kadar içten diktim (omuzları azıcık daraltmış oldum yani). Genelde burda kalıplarının omuzlarında oynama yapıyorum zaten ;)

Kumaşım parcakumas.com sitesinden aldığım yünlü kumaşlardan biri. Dokusunu çok sevdim, aynısının farklı renklerini de alsaydım keşke.. Çift taraflı kullanılabilen kumaşlardan. Ve boyuna 3 (hatta arkasında 5) farklı tondan oluşan bir gülkurusu renginde.

Fotoğraflardan tam anlaşılmıyor ama kabanın yan parçaları ve fermuarı kapatan pat en açık ton, ön/arka orta parçalar orta ton, yakası ise en koyu ton kumaşa denk gelecek şekilde kesildi. Bordo renkli floş astar kullandım, arada açıp içine bakıp gülümseyip kapatıyorum :D

Seyyar yakasında kullandığım peluş, iki yıl önce diktiğim mor kabandan artmıştı. Küçük parçaları atmaya kıyamamak, böyle işe yarıyor işte bazen :)

Bir de daha önce diktiğim kabanlarda, ceket diker gibi etek uçlarını da içten makineye çekiyordum.

Teyzem bu duruma müdahale etti. (Sonradan farkettim ki dergide de aynı yöntemi öneriyor). "Sen kabanların eteklerini makinaya çekiyorsun konfeksiyon usulü, öyle de olur tabii de, aslında elde dikilirse daha hoş olur" dedi.

Öyle yaptım ben de. Daha da kolay oldu üstelik. Koldan boşluk bırak, içe döndür falan uğraşmamış oldum ;) E tabi bir parça daha uzun sürdü ama elde dikmek de keyifli aslında. Tabi söz konusu teğellemek olmadığı sürece :D:D

Sonuçta kabanımı severek giyiyorum, kalıbı da tavsiye ediyorum. Seneye aynı kalıbın kapşonlusunu da dikermişim gibime geliyor ;)

Kalıp bilgisi:

Kaban: Burda 2018 Ekim

tüm kıyafetlerini kendi diken kadın :)

noreply@blogger.com (Gökçe) — Thu, 14 Feb 2019 10:05:00 +0000

Bu seneki hedeflerimden biri sadeleşmekti. Sadece dikiş odamda değil, evimde de genel bir sadeleşme operasyonuna başladım. Nasıl başlamalı, neler yapmalı derken, bir süre önce www.turkisiminimalizm.com websitesini keşfetmiştim . Ardından instagram hesabını (@turkisiminimalizm) ve youtube kanalını da takibe aldım.

Hale’nin sitesinde, minimalizm, sıfır atık, sadeleşme ve benzeri başlıklarda harika yazıları var.

İlk keşfettiğimde uzun saatler geçirdim web sitesinde :) Sürekli güncellenen ve çok çok işime yarayan bir içeriğe sahip. Herhafta hevesle bekliyorum yeni yazılarını.

Geçtiğimiz günlerde, instagramdaki beğenilerim ve ilginç bulduğu "nelerdiksem" hesap adım Hale'nin dikkatini çekmiş :)

Veee sonuçta www.turkisiminimalizm.com ‘da bugün ben varım 😊
https://www.turkisiminimalizm.com/minimalizm-blog/tum-kiyafetlerini-kendi-diken-kadin

2018 hedeflerime ne oldu, 2019'da neler olacak..

noreply@blogger.com (Gökçe) — Mon, 21 Jan 2019 16:00:00 +0000

Aşağıdaki satırları geçen hafta yazmıştım, dikiş odamdaki kumaş yığınlarının fotoğrafları ile birlikte yayınlamayı planlamıştım, fakat haftasonu ani bir kararla kumaşlarımı düzenlemeye başladım ve ilk halinin fotoğrafını çekmeyi unuttum.
Düzenleme çalışmaları sırasında çektiğim bir kısım fotoğraf eşliğinde yayınlıyorum:

***********************************

Her yeni yılda olduğu gibi bu yıla da kumaş rejimiyle başladım😆😆

Aralık ayında "yılbaşı neşesi", "kendime yeniyıl hediyesi", "bu fiyata bir daha bulamam, akmaz kokmaz, alayım dursun kıyıda", "annemin beğendiği kumaşı sipariş ederken, benim boynum bükük mü kalsın, iki parça da kendime atayım sepete", "bak görüyor musun, bez poşet dikmek için hiiiç kumaşım kalmamış, sipariş vericem mecbur", ve benzeri gerekçelerle yaptığım çılgın kumaş alışverişlerinden sonra rejime girmem kaçınılmazdı zaten.

Tabi sorun rejime girmek değil, rejimi sürdürmek.. Ama bu sene çok kararlıyım. Evimi sadeleştirmek, gereksiz eşya ve kıyafetlerden kurtulmak gibi ciddi hedeflerim var.

Dikiş odamdaki karmaşa canımı sıkıyor. Tavana kadar kumaşla doldu resmen 😱Hatta son aldığım kaşeler yatak odamda duruyor bir süredir 🙈 Bu durumdan kurtulmak için acil harekete geçmem lazım.

Bir iki gündür Marie Condo'nun televizyon programını izliyorum (https://www.netflix.com/title/80209379) Ve fena gaza geliyorum. Kitabı çok popülermiş bu ara ama şimdilik okuma listeme almadım, sadece Instagram'da takip ediyorum. Aslında çok mucizevi yöntemler değil izlediğim kadarıyla. Ama öncesi-sonrası şeklinde görünce, gaza geliyor insan. Kıyafet dolabımla başlayıp, dikiş odamla devam edip, mutfakta olayı bitirme hedefindeyim. Sonra da düzeni korumak için önlemler alacağım tabii..

Marie Kondo, her gittiği evde önce kıyafetlerden başlıyor. Tüm dolabı boşaltıp, bütün kıyafetleri bir dağ şeklinde yığıyor önce. Sonra da tek tek elden geçiriyor.

Ben bu yöntemi kumaşlarım için uygulamayı düşünüyorum. "Sizi neşelendirmeyen parçalara teşekkür edip onları hayatınızdan çıkarın" der Mariciiim. Fakat sahip olduğum bütün kumaşlar bana neşe veriyor, onu napıcaz bilmiyorum 😊😊

2019 planlarım bunlar, gelelim 2018 hedeflerime ne kadar ulaştığıma.

Öncelikli hedefim olan "kumaş stoğumu eritmek", söylememe gerek var mı bilmiyorum ama , çok fena çuvalladığım bir madde oldu😂😂 Özellikle penyeler eriyecek demiştim, ama 1 dikip 3 aldım yine. Otur, sıfır!!!!

Ama diğer hedefimi tutturdum. "Yavaşlamak" idi diğer hedefim. Tabi tamamen uydum diyemem "yavaşlamak ve keyif almak" kuralına, ama kendimi engelleyebiliyorum artık bazı durumlarda. İlle de bugün dikeyim, yarın giyeyim, hadi bitsin biran önce diye germiyorum kendi kendimi. E tabi bazen de acele ettiğim oluyor, hele ki elimdeki işin hayalimdeki gibi durmadığını anladığım noktalarda, biraz hızlanıp yalapşalap bitirdiğim oluyor.

Bu sene bu tarz çok kalıp diktim. İçime sinmeyen, bir kere giydiğim ya da hiç giyilmeden bi kenarda duran bir çok kıyafetim oldu :( Bir kısmında da aynen dediğim gibi, sonlara doğru saldım kendimi 😂😂😂

O bir kenarda duranlarla ilgili de bir organizasyon yapmam lazım mesela bu sene. Odayı düzenledikten sonra, bu tarz yarım ya da modifiye gereken parçalara ayrı bir bölge ayırmam gerek.

Bir de artık kumaş sorunum var. Ona da çözüm bulmam lazım.

Küçük kumaş artıklarıma çözüm buldum gibi, bir adet irice puf kılıfı diktim, küçük artıklarla doldurmaya başladım içini. 2-3 aya kadar bir pufum olacak 😃

Ama atılmayacak kadar büyük parçalarım var, tek başlarına bir etek ya da bluze yetecek büyüklükte olanlar da var, başka bir kumaşla kombinlenerek değerlendirilebilecek olanlar da var. Onları ayrı bir şekilde depolamam gerekiyor.

Kumaş yığınımın arasında bir yerlerde 2 metrelik açı haki renk bir astarım var mesela, ve bulamıyorum onu!!! Aynı şekilde "aaaa telam bitmiş benim" diyerek tela aldım geçenlerde, sonra bir baktım 3 metre hiç kullanılmamış tela kuzu gibi yatıyor kumaşların arasında. Bu tarz durumları yaşamamak için tela ve astarlarımı da ayrı bir yerde saklamalıyım.

Kumaşlarımı düzenlemeden hiçbirşey yapmamam gerekiyor aslında. Bununla ilgili bir program çıkarmalıyım kendime. Günde yarım saatimi ayırarak bu işi halledebilirim gibime geliyor.

Kumaşları hem cins hem boyutlarına göre ayırmak, işe yaramayacağından emin olduğum parçaları pufa atmak, sonra da onları 13-14 metrekarelik bir alana sığdırmak, ne kadar zor olabilir ki 😨😧😲

Evet evet, bu seneki ilk hedefim bu olsun, hadi bana kolay gelsin 🙋🙋