Dimitrios Mamaloukas

2018-05-18T05:24:00.002+03:00

Ο Δημήτρης Μαμαλούκας γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα όπου και κατοικεί. Έχει γράψει τα αστυνομικά μυθιστορήματα Ο Μεγάλος Θάνατος του Βοτανικού, Η απαγωγή του εκδότη, Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα (υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών ΕΚΕΒΙ - ΕΡΤ 2007), Η μοναξιά της ασφάλτου, καθώς και τα μυθιστορήματα Κοπέλα που σε λένε Φίνι (μεταφράστηκε στα τουρκικά) και Κράτα μου το χέρι.
Το πρώτο του βιβλίο, Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα, μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη ενώ διηγήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες. Έχει γράψει επίσης το τετράτομο έργο παιδικής λογοτεχνίας Κρις Πινόκιο – Νοεμί Αστράκη, Τα Παιδιά του Χρόνου.
Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορούν το αστυνομικό μυθιστόρημα για ενήλικες Ο κρυφός πυρήνας των Ερυθρών Ταξιαρχιών (2016), [Βραβείο μυθιστορήματος του λογοτεχνικού περιοδικού Ο Αναγνώστης] και τα τρία πρώτα βιβλία της αστυνομικής σειράς για παιδιά ΟΙ 4 ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ: Η μεγάλη ληστεία της χρηματαποστολής (2016) [στη μικρή λίστα για το βραβείο παιδικού βιβλίου του λογοτεχνικού περιοδικού Ο Αναγνώστης], Η απαγωγή του τραπεζίτη Ο’Μπράιαν (2017) και Τα πλαστά χαρτονομίσματα (2018).

Η εκπλήρωση ενός ονείρου

2013-11-14T21:30:00.005+02:00

Πριν λίγες μέρες εκδόθηκε το 11^ο κατά σειρά βιβλίο μου, το 4^ο βιβλίο της παιδικής σειράς μου: Κρις Πινόκιο και Νοεμί Αστράκη, Τα Παιδιά του Χρόνου, με τίτλο: Η Χώρα της Βροχής.

Με αυτό το βιβλίο ολοκληρώθηκε η αγαπημένη σειρά μου, τουλάχιστον για το κοντινό μέλλον. Και μαζί ολοκληρώθηκε ένα μεγάλο μου όνειρο που ξεκίνησε το 2007, όταν η κόρη μου πλησίαζε τα 6,5 της χρόνια, ο γιος μου ήταν ούτε 2, κι εγώ ανάμεσα στα διάφορα παραμύθια που τους διάβαζα αποφάσισα να τους χαρίσω τους δικούς τους ήρωες.

Κάπως έτσι γεννήθηκαν ο Κρις, η Νοεμί κι ο Άλμπερτ, τα Παιδιά του Χρόνου, κολλητοί φίλοι μου πια.

Ήξερα από την πρώτη στιγμή πως αυτή δε θα ήταν μια μικρή σειρά, στο μυαλό μου υπολόγιζα ότι θα αποτελείται από 5 ή 7 βιβλία των 200 σελίδων. Δεν έπεσα έξω στον αριθμό των σελίδων.

Οι πρώτες σημειώσεις των Παιδιών του Χρόνου άρχισαν να γράφονται το 2007, αλλά η κύρια γραφή έγινε το 2009 –πριν κι αμέσως μετά τη συγγραφή του Κοπέλα που σε λένε Φίνι- και το πρώτο βιβλίο ήταν έτοιμο το Φεβρουάριο του 2010. Και από εκεί ξεκίνησε η αναζήτηση εκδότη…

Μικρή παρένθεση:

Θυμάμαι σε μια συζήτηση ένα φίλο μου συγγραφέα όταν του μίλησα για το πλάνο 5 βιβλίων να μου λέει: «μα θα εγκαταλείψεις έτσι τα βιβλία σου, αυτά που απευθύνονται στους ενήλικους». Πολλοί αναγνώστε είπαν το ίδιο. Μας παραμέλησες. Ίσως έχουν δίκιο, αν και, χρονικά, ανάμεσα στα παιδικά μου βιβλία εξεδόθη το Κράτα μου το χέρι, ένα βιβλίο που αγαπώ πάρα πολύ…

Έχω πει αρκετές φορές στις συνεντεύξεις μου, ότι δε γράφω με πρόγραμμα ούτε έχω ένα πρόγραμμα καριέρας. Κανείς δε με συμβουλεύει πότε θα γράψω αστυνομικό μυθιστόρημα ή υπαρξιακό. Αστειεύομαι λέγοντας: γράφω ό,τι βγάλει το εργοστάσιο. Κι αυτή είναι η αλήθεια. Γράφω ό,τι μου υπαγορεύει ο εαυτός μου.

Απ’ την άλλη αγαπάω και τους αναγνώστες μου και τους σέβομαι. Αυτό θέλω να το ξαναπώ: αγαπώ τους αναγνώστες μου και τους σέβομαι. Πόσω μάλλον όταν οι αυτοί είναι παιδιά. Η εκδοτική περιπέτεια των Παιδιών του Χρόνου θα τελείωνε με οποιοδήποτε τρόπο.

Κανένα παιδί δε θα μεγάλωνε χωρίς να μάθει τι έγινε στο τέλος της περιπέτειας των Παιδιών του Χρόνου.

Η σειρά θα ολοκληρωνόταν ακόμα κι αν μόνο ένα παιδί ζητούσε να μάθει τη συνέχεια.

Και στην πορεία ανακάλυψα ότι δεν ήταν μόνο ένα.

Ξαναγυρίζουμε στην αναζήτηση εκδότη:

Είναι αλήθεια ότι τα Παιδιά του Χρόνου έπεσαν μέσα στην οικονομική κρίση. Λίγοι γνωρίζουν ότι είχαν εγκριθεί από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, αλλά το αιφνιδιαστικό κλείσιμό τους ματαίωσε τα πάντα. Ευχαριστώ τον κ. Γιάννη Καραχάλιο για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε τότε.

Έτσι το πρώτο βιβλίο κατέληξε στις εκδόσεις Ψυχογιός. Εκεί βγήκαν οι δύο πρώτοι τόμοι. Ευχαριστώ κι εκεί όσους με πίστεψαν κι όσους με βοήθησαν στην έκδοση και στην προώθηση του έργου, από τα πρώτα στάδια της παραγωγής μέχρι τις παρουσιάσεις στα σχολεία και στα βιβλιοπωλεία. Δυστυχώς αργότερα μια ασυμφωνία στο θέμα των τόμων έφερε τη διακοπή της συνεργασίας μας.

Και τα Παιδιά του Χρόνου βρήκαν άλλη στέγη για τα υπόλοιπα 2 βιβλία, τις εκδόσεις Κουκουνάρι. Πριν γίνει αυτό όμως χρειάστηκε να συναντήσω κι άλλους εκδότες, όμως ανάμεσά τους δε βρήκα κανέναν που να συμμερίζεται το καθήκον του συγγραφέα, ή έστω το δικό μου πιστεύω: αγαπώ τους αναγνώστες μου και τους σέβομαι.

Οι εκδόσεις Κουκουνάρι και η Μαρούσκα Τριαντάρη το πίστεψε και το υιοθέτησε. Και υιοθέτησε τα Παιδιά του Χρόνου. Και τους έδωσε στέγη, υλική υπόσταση. Τα βιβλία 3 και 4 έγιναν δυο σούπερ βιβλία. Με σούπερ εξώφυλλα, με επαγγελματικά σχεδιαγράμματα, με τυπογραφικά κολπάκια, με χίλιες δυο λεπτομέρειες… Δεν έχω λόγια να ευχαριστήσω αυτό τον άνθρωπο, αυτή τη Φίλη που κράτησε το δικό μου όνειρο ζωντανό.

Σήμερα ένας μικρός αναγνώστης μπορεί να αγοράσει το πρώτο βιβλίο κι αν η ιστορία τον τραβήξει μπορεί να διαβάσει μέσα σε λίγες μέρες όλη την περιπέτεια των Παιδιών του Χρόνου, και τους 4 τόμους.

Σήμερα κανένα Παιδί του Χρόνου δε θα μείνει με το ερώτημα «τι έγινε μετά;»

Και τώρα κοιτώντας πίσω βλέπω ότι Τα Παιδιά του Χρόνου είναι 1.200 σελίδες βιβλίου, 4 τόμοι, 123 κεφάλαια, εικόνες, οδηγίες, σχέδια, αμέτρητοι ήρωες, αμέτρητα ονόματα, πολλά αυτοκίνητα, δύο μεγάλα ντοσιέ με σχεδόν 1.000 σελίδες χειρόγραφα κι άπειρες ώρες δουλειάς. Παρουσιάσεις σε σχολεία, σε βιβλιοπωλεία, και κυρίως ατέλειωτες ώρες συγγραφής… ένα μόνο όνειρο:

Η ολοκλήρωση της σειράς.

Σήμερα όλη η κούραση, οι δυσκολίες, η αναμονή, σβήνονται.

Και μένει η ικανοποίηση. Το όνειρο. Ζωντανό για πάντα.

Σας περιμένω το Σάββατο 23 Νοεμβρίου στις 15.00 το μεσημέρι στον Ιανό, Σταδίου 24, στο ισόγειο, στο χώρο του βιβλιοπωλείου, στην παρουσίαση του 4ου βιβλίου των Παιδιών του Χρόνου.

Κι αν δεν είμαι εγώ, θα ’ναι ο Τζίμι Ρέιν.

Η 1η παρουσίαση του καινούργιου βιβλίου "Ο μοναδικός Άλμπερτ"

2013-05-20T12:03:00.002+03:00

Το Σάββατο 25 Μαίου 2013 στις 12.00 το μεσημέρι στο βιβλιοπωλείο The Book Loft (Πατριάρχου Ιωακείμ 44. Κολωνάκι) θα γίνει η πρώτη παρουσίαση του καινούργιου μου βιβλίου, του 3ου της σειράς Κρις Πινόκιο & Νοεμί Αστράκη, Τα Παιδιά του Χρόνου που έχει τίτλο "Ο μοναδικός Άλμπερτ" και κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες από τον εκδοτικό οίκο Κουκουνάρι.

Ο Τζίμι Ρέιν, διάσημος συγγραφέας κι εξερευνητής, εξαφανισμένος εδώ και χρόνια θα προσπαθήσει να εμφανιστεί, αν τον αφήσει ο απατεώνας που τον κρατάει αιχμάλωτο στη Χώρα της Βροχής!

Η δημοσιογράφος Νατάσσα Βησσαρίωνος θα διαβάσει αποσπάσματα από το βιβλίο, θα μιλήσει για την καινούργια περιπέτεια των Παιδιών του Χρόνου, ενώ ο ηθοποιός Αυγουστίνος Ρεμούνδος θα πρωταγωνιστήσει στον πιο απαιτητικό ρόλο της καριέρας του!

Ο Τζίμι Ρέιν θα απαντήσει σε ερωτήσεις, ίσως φάει μια καυτερή πίτσα, πάντως θα υπογράψει τα βιβλία, θα βάλει πολλές σφραγίδες και θα μοιράσει από ένα αναμνηστικό συλλεκτικό δώρο σε όλους όσοι παρευρεθούν!

Αν θέλεις να γίνεις ένα Παιδί του Χρόνου έλα κι εσύ!

Βρείτε μας στο Facebook:
Τα Παιδιά του Χρόνου
Koukounari
Jimmy Rain

ΚΡΙΣ ΠΙΝΟΚΙΟ - ΝΟΕΜΙ ΑΣΤΡΑΚΗ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, βιβλίο 3: Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΛΜΠΕΡΤ εκδόσεις ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙ

2013-04-15T20:37:00.001+03:00

Το καινούργιο βιβλίο της παιδικής σειράς μου ΚΡΙΣ ΠΙΝΟΚΙΟ –ΝΟΕΜΙ ΑΣΤΡΑΚΗ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, βιβλίο 3: Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΛΜΠΕΡΤ

βρίσκεται ήδη στα βιβλιοπωλεία από τις νεοσύστατες εκδόσεις ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙ.

Δε θα αναφερθώ σε λεπτομέρειες, απλώς θα πω ότι η έκδοση αυτού του βιβλίου πέρασε από σαράντα κύματα, αλλά τελικά βρήκε το δρόμο προς τα βιβλιοπωλεία με ένα εξαιρετικό τυπογραφικό προφίλ. Χρωστάω πολλά στους υπευθύνους του καινούργιου εκδοτικού οίκου ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙ, και ειδικότερα στην κ. Μαρούσκα Τριαντάρη, που με εμπιστεύτηκε και ρίσκαρε μαζί μου σε άλλο ένα συγγραφικό ταξίδι. Άλλα τόσα οφείλω στη γραφιστική υποστήριξη του κ. Έκτορα Χατζημπεκιάρη που δεν ήξερε που έμπλεκε όταν ανέλαβε «ένα παιδικό βιβλίο» κι ανταποκρίθηκε με διπλάσια αντοχή κι όρεξη από μας. Σ’ αυτό το βιβλίο όλοι οι συντελεστές ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας σε τυπογραφική εφευρετικότητα και πρωτοτυπία. Σχεδόν όλες οι σελίδες είναι γεμάτες από κρυφές εκπλήξεις και παιχνίδια.

Όμως το βιβλίο 3, όπως και τα δύο προηγούμενα, ανήκουν στα παιδιά, στους μικρούς μου αναγνώστες που το περίμεναν πώς και πώς εδώ κι ένα ενάμιση χρόνο, από τότε δηλαδή που κυκλοφόρησε το βιβλίο 2. Στα παιδιά που μου απαντούσαν: «δεν πειράζει, εσείς να είστε καλά» όταν τους έγραφα ότι το βιβλίο αργεί λίγο ακόμα ή όταν μου έγραφαν «μην ανησυχείτε εμείς είμαστε εδώ» όταν τους έγραφα ότι το βιβλίο προχωράει, αλλά πρέπει να πηγαίνει σιγά σιγά για να μη χτυπήσει σε διάφορους σκοπέλους που εμφανίστηκαν ξαφνικά μπροστά τους.

Γι’ αυτά τα παιδιά το έγραψα, γι’ αυτά γράφω και το βιβλίο 4 που αναμένεται να κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙ τον Οκτώβριο του 2013.

Θα έγραφα τη συνέχεια της σειράς μου ακόμα κι αν την περίμενε μόνο ένα παιδί. Και δε θα σταματούσα αν δεν την κυκλοφορούσα. Είμαι συγγραφέας, τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

ΚΡΙΣ ΠΙΝΟΚΙΟ ΚΑΙ ΝΟΕΜΙ ΑΣΤΡΑΚΗ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΒΙΒΛΙΟ 3: Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΛΜΠΕΡΤ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙ

Σελ. 336, ΑΘΗΝΑ 2013

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Μια νέα περιπέτεια των Παιδιών του Χρόνου!

Πώς θα σωθεί ο μικρόσωμος, αλλά πανέξυπνος Άλμπερτ που βρέθηκε παγιδευμένος στο Σαν Φρανσίσκο το 1906, λίγες ώρες πριν ξεσπάσει ο μεγάλος σεισμός που κατέστρεψε τη μισή πόλη;

Θα ξαναβρεί ο Κρις Πινόκιο το μικρό Fiat 500 που είναι στην πραγματικότητα μια χρονομηχανή; Και ο Μπάκι, το μικρό κουτάβι, πού εξαφανίστηκε;

Όσο για τη Νοεμί Αστράκη, την τρίτη της παρέας, εκείνη ετοιμάζεται μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά και τους καθηγητές του ασυνήθιστου σχολείου της, των Εκπαιδευτηρίων «Παίδευσις», να αναχωρήσουν για ένα εκπαιδευτικό ταξίδι στην Ιταλία, ένα ταξίδι που θα αποδειχτεί γεμάτο εκπλήξεις, άλλες πολύ γοητευτικές κι άλλες πολύ επικίνδυνες!

Τι θα πρωτοκαταφέρει ο πολυμήχανος Κρις κι η ατρόμητη Νοεμί όσο ο Τζίμι Ρέιν, ο πραγματικός συγγραφέας των βιβλίων των Παιδιών του Χρόνου παραμένει αιχμάλωτος στη Χώρα της Βροχής; Μάλλον τίποτα αν δεν τον βοηθήσεις εσύ μικρέ μου αναγνώστη!

Μικρέ αναγνώστη, αντέχεις ακόμα ένα βιβλίο καταιγιστικής δράσης και αγωνίας; Θέλεις να γίνεις κι εσύ ένα Παιδί του Χρόνου;

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟΣΥΣΤΑΤΟ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΟΙΚΟ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙ από… το ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙ!

Με χαρά σας ανακοινώνουμε την ίδρυση ενός εκδοτικού οίκου με την επωνυμία Κουκουνάρι. Οι εκδόσεις Κουκουνάρι φτιάχτηκαν από έναν αρχιτέκτονα με στόχο τη φροντίδα και αξιοποίηση της πνευματικής δημιουργίας και τη διάθεση να εκδώσει τις γραφές όσων πιστεύουν στην ανανέωση και την καινοτομία.

Το Κουκουνάρι, με βιβλία για μεγάλους και μικρούς, ξεκινά με μια ανοιξιάτικη έκδοση: τη συνέχεια της παιδικής σειράς Κρις Πινόκιο και Νοεμί Αστράκη, Τα Παιδιά του Χρόνου του γνωστού συγγραφέα Δημήτρη Μαμαλούκα και το τρίτο πολυαναμενόμενο βιβλίο με τίτλο Ο μοναδικός Άλμπερτ.

Το βιβλίο υπάρχει ήδη:

Σε όλα τα καταστήματα του ΙΑΝΟΥ (Αθήνα - Θεσσαλονίκη)

Βιβλιοπωλείο ΠΟΛΙΤΕΙΑ (Ασκληπιού 2)

Βιβλιοπωλείο THE BOOK LOFT (Πατριάρχου Ιωακείμ 44 - Κολωνάκι τηλ.210 7210447).

Κεντρική διάθεση:

Τζανακάκης, τηλ. 210 3811201

Και φυσικά στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία:

http://welovebooks.gr/eshop/
http://www.perizitito.gr/product.php?productid=227118
http://www.psarasbooks.gr/eshop/book.php?TitlesID=187735

http://www.captainbook.gr/book/187735/kris-pinokio-noemi-astraki-ta-paidia-tou-chronou-o-monadikos-almpert

Το "Κοπέλα που σε λένε Φίνι" στην Τουρκία

2012-12-27T19:25:00.000+02:00

Σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει το μυθιστόρημά μου "Κοπέλα που σε λένε Φίνι" στην Τουρκία (από τον εκδοτικό οίκο Altin Bilek Yayinlari) μεταφρασμένο από τη Sebnem Arslan Hristakopoulos. Η Φίνι, όπως έμεινε να αποκαλούμε αυτό το βιβλίο, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2009 από τις εκδόσεις Λιβάνη. Για πολλούς αναγνώστες μου θεωρείται το καλύτερο βιβλίο μου. Ένα είναι το σίγουρο: ότι η Φίνι, σαν βιβλίο, αλλά κυρίως σαν ηρωίδα, απέκτησε φανατικό κοινό.

Είναι το πρώτο μου μυθιστόρημα που μεταφράζεται σε ξένη γλώσσα (έχει προηγηθεί μόνο το διήγημά μου "Το τέταρτο άτομο" στη συλλογή "Ελληνικά Εγκλήματα" που μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα ιταλικά από τον οίκο Crocetti) και φυσικά χαίρομαι γι' αυτό.

Δυστυχώς το ευχάριστο γεγονός συνέπεσε με την εξάντληση των ελληνικών βιβλίων από τον οίκο Λιβάνη. Δε γνωρίζω αν ο εκδότης θα προβεί σε ανατύπωση.
Για τη Φίνι δεν έγραψε μεγάλο μέρος της κριτικής. Αντιθέτως μερικοί μπλόγκερ ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδεις όσο και οξυδερκείς στη ματιά τους.
Παραθέτω μερικούς ηλεκτρονικούς συνδέσμους όπου μπορείτε να διαβάσετε για το βιβλίο. (Ο σύνδεσμος στον τίτλο του βιβλίου οδηγεί στη σελίδα του βιβλίου στη Vivlionet όπου παρατείθονται οι περισσότερες κριτικές του Τύπου).

Η Aura Voluptas
Ο librofilo
Η λέσχη ανάγνωσης Degas
O Lakis Fourouklas
H Athena
O Πατριάρχης Φώτιος

Θέλω όμως γι' άλλη μια φορά να ευχαριστήσω όσους πίστεψαν σ' αυτό το βιβλίο. Η επιτυχία της έκδοσης σε μια ξένη χώρα είναι και δική τους.

Και κάτι για το εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης: ο πίνακας του Μοντιλιάνι είναι αποκλειστικά δικής μου επιλογής και επιθυμίας, τις οποίες ο εκδοτικός οίκος σεβάστηκε απολύτως. Το βλέμμα του νεαρού κοριτσιού του πίνακα είναι αρκετά κοντά στο βλέμμα της Φίνι, ειδικά προς το τέλος του βιβλίου.

"Κράτα μου το χέρι": μια κριτική και μια παρουσίαση

2012-11-27T08:10:00.000+02:00

Το "Κράτα μου το χέρι" θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 28 Νοεμβρίου στο Φλοράλ (πλ. Εξαρχείων) στις 20.00. Θα μιλήσει ο συγγραφέας Νίκος Καρακάσης, ενώ η Χίλντα Παπαδημητρίου θα αναπαραστήσει την ατμόσφαιρα του βιβλίου με τις μουσικές επιλογές της.

Μια κριτική του βιβλίου (την οποία θεωρώ πολύτιμη) δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό www.diastixo.gr από την κ. Ανθούλα Δανιήλ. Την ευχαριστώ θερμά.

ΚΡΑΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΧΕΡΙ
Με τον ενδιαφέροντα τίτλο Κράτα μου το χέρι βγαίνει στο λαβύρινθο της βιβλιαγοράς το νέο βιβλίο του Δημήτρη Μαμαλούκα, εραστή της noir λογοτεχνίας. Κατά ευτυχή συγκυρία, ο τίτλος εύκολα μας μεταφέρει στο Χόλιγουντ του 1953, όταν ο Τόνι Μπένετ τραγουδούσε το πολύ ωραίο τραγούδι

Take my hand, I am a stranger in Paradise,

all lost in a wonderland... That's a danger in Paradise.

Η διαφορά ανάμεσα στον κόσμο του τραγουδιού και στο μυθιστόρημα είναι ένας παράδεισος και μια κόλαση, χαοτική και ανάλογη. Το Χόλιγουντ βαριά βιομηχανία δημιουργίας παραδείσου, αλλά και κόλασης. Ο Μαμαλούκας πιστεύω πως αντλεί από το δεύτερο σκέλος. Ο κόσμος του συγκεκριμένου βιβλίου, όπως και ο κόσμος στο έργο του Κοπέλα που σε λένε Φίνι, είναι η κόλαση, αγαπημένο θέμα του. Αν θυμηθούμε και τη σαδιστική απόλαυση με την οποία παρακολουθήσαμε τις περιπέτειες της ηρωίδας, δεν θα εκπλαγούμε καθόλου με ό,τι συμβαίνει κι εδώ. Αντιθέτως, το αναμένουμε.

Θα έπρεπε ίσως να ενημερώσουμε τον αναγνώστη, προς αποφυγήν πάσης παρεξηγήσεως, όπως συνηθιζόταν παλιά, πως πάσα ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις της πραγματικότητας είναι εντελώς τυχαία. Άλλωστε, και τα πρόσωπα και οι καταστάσεις είναι εξωπραγματικά, δημιουργήματα μιας φαντασίας που απολαμβάνει νοσηρά τη φρίκη. Ο κόσμος σαν ένας λαβύρινθος, αλά Μαμαλούκα, ως βούληση και ως παράσταση, αλά Σοπενάουερ, ο τρόμος ως απόλαυση, αλά αναγνώστη.

Δεν χρησιμοποίησα τυχαία τον όρο «λαβύρινθος». Όλη η κατάσταση είναι λαβυρινθώδης. Και οι λαβύρινθοι στους οποίους συνειρμικά, εκόντες άκοντες, μας οδηγεί το έργο είναι πολλοί, αρχής γενομένης από τον αρχαίο με τον Μινώταυρο, στον άλλο στην Αριάγνη του Στρατή Τσίρκα, στις απέραντες βιβλιοθήκες του Χόρχε Λούις Μπόρχες, στο «Οικοδόμημα», στο Όνομα του ρόδου του Ουμπέρτο Έκο, στον άλλο στη Δίκη του Κάφκα, όπου περιπλανήθηκε ο πολίτης Κ., στους ανάλογους στον Αιώνα των λαβυρίνθων της Ρέας Γαλανάκη, στο Σφαιριστήριον λαβυρίνθου του Αντώνη Σανουδάκη, και τόσους άλλους. Όλοι οι λογοτέχνες με λόγο, ύφος, γνώση της ιστορίας και λογοτεχνική χάρη, με αλληγορία πάντα, μας βάζουν και μας βγάζουν στους λαβυρίνθους τους, στο μύθο και στην ιστορία, χωρίς να χάνουν τον μίτο.

Στο λαβύρινθο του Μαμαλούκα, τον μίτο και το ρόλο της Αριάδνης φαίνεται πως αναλαμβάνει ο εχθρικός, αντιπαθητικός, επιθετικός, αυταρχικός και ύποπτος θυρωρός, ο οποίος θα μπορούσε να παραβληθεί και με τον Χάροντα. Είναι λαβύρινθος «αναμνήσεων και εφιαλτών», πώς αλλιώς άλλωστε. Όλα, συνεπώς, σκούρα και άχαρα. Οι καιρικές συνθήκες, κακοκαιρία, αέρας, κρύο, χιόνι. Η πόλη, μουντή, «χαλασμένα παράθυρα», «πεθαμένα χρώματα», «γερασμένα κτίρια». Το μπαρ, η πολυκατοικία, το νοσοκομείο, όλα είναι γκρίζα, απάνθρωπα, αφιλόξενα και ανατριχιαστικά. Ο ήρωας και όλοι εκείνοι με τους οποίους θα έρθει σε επαφή μοιάζουν με φιγούρες που το έσκασαν από ένα σκοτεινό υπόγειο, πρόσωπα εχθρικά, ύποπτα, περίεργα, ασαφή, χωρίς όνομα και χαρακτηριστικά. Ο ήρωας μάλιστα, λόγω ιδιαζουσών συνθηκών, μένει μέσα την ημέρα και βγαίνει έξω τη νύχτα, η οποία «αφαιρεί τα χρώματα» από τα πράγματα, σαν να πηγαίνει να βρει το διάολό του, προσπαθώντας να φύγει μακριά από κάτι «που τον κυνηγούσε». Η διάθεση κακή, αγχωτική.

Συγκεκριμένα, στα έγκατα μιας πολυκατοικίας και πίσω από έναν κινηματογράφο, με τον εκκωφαντικό του θόρυβο και όλα της ψυχικής αποσταθεροποίησης τα σχετικά, το διαμέρισμα, που νοικιάζει για να γράψει το βιβλίο του, μια παγώνει και μια ζεματάει, σαν κόλαση αληθινή. Η είσοδος σκοτεινή, αθέατη σχεδόν, παράπλευρη και βρόμικη, μοιάζει με κάθοδο στον Άδη. Αλλά και όλοι οι άλλοι χώροι σαν μικρογραφίες κόλασης περιγράφονται. Σκοτεινοί κι αδιέξοδοι διάδρομοι, καμένες λάμπες ή που φωτίζουν ελάχιστα, αόρατοι παρακολουθητές, άνθρωποι σαν σκιές, ύποπτος θυρωρός, σαν τον κουφό τον Χάρο. Κάπου μια ταβέρνα φαντάζει ανθρωπινή, σαν δείγμα «παραδείσου», ο σκύλος όμως που ορμάει και του σκίζει το παντελόνι, σαν Κέρβερος τον εκδιώκει.

«Λιμάρικα σκυλιά του κουρελιάζουν τα μπατζάκια και τον γυμνώνουν», λέει ο Γιώργος Σεφέρης («Μέρες τ’ Απρίλη ’43»).

Έχουμε, άραγε, έναν Ορφέα ή έναν Οδυσσέα στον Άδη; Ο ήρωας επανέρχεται υπαινικτικά σε μια παλιά ζωή, σαν να έχει πεθάνει και βρίσκεται στον άλλο κόσμο, όπου θα ολοκληρώσει το βιβλίο του. Αλληγορία; Ο δημιουργός πρέπει να κατεβεί στην κόλαση για να γράψει;

Γλώσσα απλή, φράση κοφτή, απόλυτα σαφής αλλά κατάλληλα διατυπωμένη για να καλλιεργεί την ασάφεια και να ενσπείρει το φόβο και τον τρόμο, που είναι αόρατος, αν και πανταχού παρών. Λεπτομερής η περιγραφή των προσώπων, χωρίς να αποδίδονται αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά, επαναλαμβάνω, αλλά και των κινήσεων, ζουμ σε όλα, σαν τον ντετέκτιβ που δεν αφήνει καμιά λεπτομέρεια αναξιοποίητη, για να προκαλέσει τον τρόμο. Μάλιστα, θα λέγαμε πως τα πλάνα είναι στημένα σαν επεισόδια παλιάς αστυνομικής ταινίας: το μπαρ και ο μπάρμαν, ο μυστηριώδης θυρωρός, ο ήρωας και το μυστικό του, η κοπέλα στο δρόμο σαν πεθαμένη και το μισό τσιγάρο της που «ήταν χωμένο ανάμεσα στα χείλη». Αυτή η κοπέλα, για κάποιον λόγο, μου θυμίζει την ηρωίδα στην ταινία Ο θυρωρός της νύχτας (σκην. Λιλιάνα Καβάνι, 1974), στην τελευταία σκηνή. Οι περιγραφές λοιπόν θυμίζουν παλιό καλό, noir κινηματογράφο, ενώ οι διαφημίσεις, επανερχόμενες (με πλάγια γράμματα), φαίνεται πως υποστηρίζουν τον «χαρούμενο»: Ζήσε τώρα, Κράτα μου το χέρι, Σφίξε μου το χέρι, Όλα προχωράνε, όλα συνεχίζουν, αλλά και το ανάποδο: Οι αρρώστιες δε φεύγουν, δε φεύγουν ποτέ. Είναι εκεί, επιμένουν. Οι αρρώστιες έχουν υπομονή κι επιμονή. Επιμένουν και στο τέλος νικάνε. Πώς λειτουργούν οι φράσεις αυτές στον ψεύτικο κόσμο της διαφήμισης; Σαν νησίδες διάσωσης; Προειδοποίησης; Μας προτείνουν τη ζωή; Και γιατί ο συγγραφέας φέρνει στο φως τους αυτόχειρες λογοτέχνες, Σεργκέι Γεσένιν, Πρίμο Λέβι, Τσέζαρε Παβέζε, που δεν βρήκαν τον μίτο για να βγουν από τα αδιέξοδά τους; Την ανατρέπει; Τι, εντέλει, θέλει να πει ο Μαμαλούκας με την αλληγορία του; Πως ο κόσμος μας δεν έχει ελπίδα; Πως το παρελθόν δεν επιτρέπει να ελπίζουμε στο μέλλον; Πως οι δυνάμεις του κακού είναι μεγαλύτερες και κυρίαρχες; Πως οι άνθρωποι-θύματα εθισμένοι στη συμφορά τους αγωνίζονται για να την διατηρήσουν; Ότι το αφύσικο και το ψεύτικο κατακλύζουν εκκωφαντικά τη ζωή μας, όπως ο θόρυβος του κινηματογράφου και τα ωραία μηνύματα των διαφημίσεων;

Για τους εραστές των θρίλερ το βιβλίο είναι απόλαυση και, επειδή περί ορέξεως ουδείς λόγος, εδώ «λαμπρά ταιριάζουν όλα» που λέει και ο Καβάφης («Εν Δήμω της Μικράς Ασίας»), καθώς και η προτροπή του Οδυσσέα Ελύτη:

«Φοβηθείτε αν θέλετε να σας ξυπνηθεί το ένστικτο του Ωραίου» (Μαρία Νεφέλη, «Λόγος περί κάλλους»).

Παρουσίαση του "Κράτα μου το χέρι"

2012-11-12T11:40:00.000+02:00

Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου στις 20.30 θα βρίσκομαι στο πολύ όμορφο και φιλόξενο βιβλιοπωλείο "Βιβλιοθήκη", στο Νέο Βουτζά όπου θα παρουσιαστεί το τελευταίο βιβλίο μου. Θα μιλήσει η εκλεκτή φίλη συγγραφέας Αναστασία Καλλιοντζή κι εγώ.

Όσοι φίλοι μένετε κοντά ή έχετε διάθεση για βόλτα μη διστάσετε, το βιβλιοπωλείο διαθέτει μεγάλο κοινό βιβλιόφιλων, ανθρώπων που πραγματικά αγαπούν το βιβλίο, και στο τέλος των παρουσίασεων ακολουθούν απολαυστικές συζητήσεις όπως έγινε σε μια βραδιά αφιερωμένη στο αστυνομικό μυθιστόρημα στην οποία παρευρέθηκα μαζί με τη Νίνα Κουλετάκη και τον Σέργιο Γκάκα.

H παρουσίαση του "Κράτα μου το χέρι"

2012-09-28T07:33:00.004+03:00

Την Πέμπτη 4 Οκτωβρίου, στις 19.00 στον Ιανό (Σταδίου 24) θα γίνει η πρώτη και επίσημη παρουσίαση του καινούργιου μου βιβλίου: "Κράτα μου το χέρι".

Θα μιλήσουν: ο συγγραφέας Στέφανος Δάνδολος, ο δημοσιογράφος Θανάσης Μήνας και εγώ, ενώ αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Αυγουστίνος Ρεμούνδος.

"Κράτα μου το χέρι": Το καινούργιο μου μυθιστόρημα

2012-09-16T09:29:00.000+03:00

Το καινούργιο βιβλίο μου θα κυκλοφορήσει την Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου από τις εκδόσεις Ψυχογιός (στη σειρά Ψ). Είναι το έβδομο μυθιστόρημά μου ενηλίκων κι έρχεται σχεδόν 3 χρόνια μετά το "Κοπέλα που σε λένε Φίνι".
Η πρώτη και επίσημη παρουσίασή του θα γίνει την Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 19.00 στον Ιανό της οδού Σταδίου.
(θα αναρτηθεί και νέο ποστ).

Οπισθόφυλλο (και δελτίο τύπου)

Ένας άνθρωπος φτάνει μια νύχτα σε μια άγνωστη πόλη. Έχει αφήσει πίσω την προηγούμενη ζωή του θέλοντας να ξεφύγει από την κατάρα που τον συνοδεύει. Τώρα έχει μοναδικό σκοπό του τη συγγραφή του βιβλίου του.

Τα λεφτά που διαθέτει του επιτρέπουν να νοικιάσει μόνο ένα μικροσκοπικό διαμέρισμα στο πίσω μέρος μιας ψηλής πολυκατοικίας στην πρόσοψη της οποίας υπάρχει ένα μεγάλο σινεμά. Ο εκκωφαντικός θόρυβος από τα ηχεία του σινεμά όμως τον υποχρεώνει να περνάει τις ώρες των προβολών έξω από το σπίτι του.

Εκείνες τις απογευματινές, και κυρίως τις βραδινές, ώρες θα περιπλανηθεί στην πόλη, απόλυτα προσηλωμένος στο σκοπό του, ώσπου η μοίρα θα στείλει στο δρόμο του μια πολύ νεαρή κοπέλα που ζει στη σκιά κάποιων σκοτεινών και απεχθών ανθρώπων. Η συνάντηση αυτή θα είναι η καταστροφή ή η σωτηρία του…

Ένα αλληγορικό και συμβολικό μυθιστόρημα, ένα μοντέρνο παραμύθι για την ύπαρξη, τη μοναξιά, το τέλος και την αιώνια μάχη του Καλού και του Κακού.

Ραντεβού τον Σεπτέμβριο

2012-06-19T15:27:00.001+03:00

Το μπλογκ αυτό κλείνει για το καλοκαίρι. Ευχαριστώ όποιον με παρακολουθεί, ζητώ συγγνώμη που έγραφα τόσο λίγο τον τελευταίο καιρό, αλλά ήμουν πολύ απασχολημένος με τη συγγραφή των βιβλίων μου.

Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι, ραντεβού τον Σεπτέμβριο.

Ντεμέτριο

Νικολό Αμανίτι Come Dio comanda

2012-05-05T14:04:00.001+03:00

Ωραίος ο Αμανίτι. Γρήγορη γραφή που κυλάει, θέλεις να γυρίζεις τις σελίδες. Η υπόθεση μερικών προσώπων που ζουν κυριολεκτικά στα όρια, κάπως παγίδα για τη λογοτεχνική αξία του βιβλίου αυτό...

Μετά από καιρό θέλω να γράψω 2 λόγια για ένα βιβλίο που μου άρεσε, ίσως επειδή η περιφέρεια, τα ιταλικά χωριά, ο μουντός βοράς, η βροχή, το κρύο και όλα γενικώς τα της Ιταλίας είναι μέρος της ζωής μου, των αναμνήσεων μου, αλλά και σκηνικό των δικών μου βιβλίων. Ο Αμανίτι είναι γεννημένος παραμυθάς, αυτό δε χωρά συζήτηση κι οι χαρακτήρες που φτιάχνει μένουν στο μυαλό, ίσως ακριβώς επειδή είναι οριακοί όπως είπα και πριν. Το τέλος το βρήκα λίγο βιαστικό, ίσως η ξέφρενη αυτή κούρσα να κούρασε και τον ίδιο τον συγγραφέα.

Συνέντευξη στην εφημερίδα La Stampa

2012-03-20T20:24:00.005+02:00

Δημοσιεύτηκε σήμερα (20-03-2012) μια συνένετευξή μου στην ιταλική εφημερίδα La Stampa. Αναφέρομαι στην κρίση και κατά πόσο επηρέασε το εκδοτικό και συγγραφικό περιβάλλον, αλλά και για το κάψιμο του σινεμά Αττικόν, τις κλοπές στο Αρχαιολογικό μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας και την Εθνική Πινακοθήκη όσο και για το αστυνομικό μυθιστόρημα...

Stephen King 22.11.63

2012-01-26T18:48:00.002+02:00

Με σχετική ανυπομονησία έτρεξα κι αγόρασα λίγο πριν τα Χριστούγεννα την αγγλική έκδοση του καινούργιου βιβλίου του μαέστρου Κινγκ λίγες μέρες από την κυκλοφορία του, αφού αντιστάθηκα μια φορά στην αλμυρή τιμή των 25.90 ευρώ από το Public. (Ναι, ξέρω, αν το παράγγελνα από το νετ θα ερχόταν πιο φτηνό, αυτή η συζήτηση περί τιμής του βιβλίου είναι κουραστική, ο καθένας κρίνει και κάνει τις επιλογές του), όμως προτίμησα αυτή την «πλούσια» έκδοση μεγάλου σχήματος και σκληρού εξώφυλλου από τη μικρή paperback (που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα) αφενός διότι βιαζόμουν να το διαβάσω και αφετέρου λόγω της μεγαλύτερης γραμματοσειράς, αφού η πρεσβυωπία δεν μ’ έχει επισκεφτεί ακόμα, αλλά είναι απέξω απ’ την πόρτα και μου χτυπάει επιτακτικά να της ανοίξω.
Το βιβλίο είναι, σ’ αυτό το μεγάλο σχήμα, 740 σελίδες, η έκδοση είναι απόλυτα βιομηχανική και πολύ απρόσωπη, ειδικά αν αφαιρέσεις την «κουβερτούρα» (το έγχρωμο εξώφυλλο που καλύπτει - προστατεύει το δεμένο υπόλοιπο βιβλίο δλδ) πράγμα που κάνω πάντα για μην τη φθείρω. Στο εσωτερικό ευτυχώς λείπουν οι ύμνοι για το συγγραφέα που βάζει η Μπελ στις ελληνικές εκδόσεις (λες κι έχει κανένα νόημα πια) και υπάρχει και το σημείωμα του Κινγκ στο τέλος, αρκετά μεγάλο αυτή τη φορά το οποίο αποφεύγω να διαβάσω για να μη μου αποκαλύψει οτιδήποτε από την πλοκή. Όλο το υπόλοιπο είναι Κινγκ, γραφή του μαέστρου που διαβάζω εδώ και 23 χρόνια ανελλιπώς κι έχω διαβάσει ό,τι έχει γράψει, (πολλά 2,3 έως και 6-7 φορές) καλό ή κακό, αριστουργηματικό ή βαρετό με τα δεύτερα να είναι πολύ πολύ λιγότερα, μια σχεδόν αμελητέα ποσότητα.
Βυθίζομαι στο βιβλίο το οποίο κατά τη διάρκεια της ημέρας «φωνάζει» να το σηκώσεις και να το συνεχίσεις και να η γνώμη μου για το 22.11.63:
Πρώτη παρατήρηση: όλοι ξέρουμε λίγο πολύ την υπόθεση του βιβλίου, από δελτία τύπου, αναφορές στο διαδίκτυο κτλ. Όσοι ξέρουμε και τον Κινγκ γνωρίζουμε ότι θα μας βάλει στο ζουμί της υπόθεσης μετά την 150η σελίδα τουλάχιστον (όταν είναι της έκτασης των 600-700 σελ.), αφού πρώτα θα παρουσιάσει το σκηνικό, τους ήρωες (με κάποιες ιστορίες του παρελθόντος που τους σημάδεψαν), τους δευτέρους ήρωες, ίσως μια άλλη υπόθεση που θα «τρέχει» παράλληλα, και γενικά όλα τα κόλπα που χρησιμοποιεί για να μας κρατάει σε αγωνία. Όμως εδώ ο Κινγκ βουτάει στο κέντρο της υπόθεσης από τη σελίδα 50, πράγμα το οποίο από τη μία μ’ αρέσει πολύ, αλλά απ’ την άλλη έχω κάποιες ενστάσεις τις οποίες θα αναφέρω παρακάτω στον τομέα Σπόιλερς που θα διαβάσετε όσοι θέλετε, αν δε σας πειράζει να μάθετε από τώρα μερικές λεπτομέρειες του βιβλίου (και φυσικά όχι κάποια χοντρή ανατροπή).
Κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι η μεταφορά στο χρόνο. Φυσικά το θέμα είναι παλιό, μην ανατρέξουμε σε κλασικά έργα και πολυχρησιμοποιημένο, αλλά είναι πάντα γοητευτικό. Εμένα προσωπικά μου αρέσει πολύ και έτυχε να το χρησιμοποιήσω στη σειρά των παιδικών βιβλίων που γράφω (τον πρόλαβα τον Κινγκ από κάτι μήνες), αλλά πάντα κάτι θα διαφοροποιείται και θα ξεχωρίζει τα διάφορα έργα. Εδώ ο Κινγκ χρησιμοποιεί

Σπόιλερ
ένα δικό του κανόνα. Δεν βάζει στο παιχνίδι μια μηχανή του χρόνου, αλλά μια τοποθετημένη γεωγραφικά «είσοδο», μια «πόρτα» προς την ίδια γεωγραφική θέση, αλλά και προς μια συγκεκριμένη στιγμή του παρελθόντος. Μέσω αυτής «γυρίζεις» στις 11.58 της 9-9-1958, κι όσο κι αν καθίσεις εκεί στο παρελθόν επιστρέφοντας στο μέλλον έχουν περάσει μόνο 2 λεπτά.
Τέλος σπόιλερ

Η πλοκή συνεχίζεται με το ερώτημα αν μπορείς να αλλάξεις κάτι στο παρελθόν και πώς μπορεί αυτό να επηρεάσει το μέλλον. Το θέμα είναι τεράστιο και πολύπλοκο κι αν το θέσεις στους φυσικούς θα μπλέξεις τρελά.
Ένα δημοφιλές ερώτημα είναι: αν γυρίσεις στο παρελθόν και σκοτώσεις τον παππού σου τι θα γίνει; Ο Κινγκ έκανε το ψυχικό και ασχολήθηκε και μ’ αυτό. Να η λύση-απάντηση του συγγραφέα μέσα από τα λόγια ενός ήρωά του:
And Al looks at him with wide eyes and says, “Why the fuck would you want to do that?”
Προχωράμε (κι από δω και πέρα όλα είναι ολίγον σπόιλερ… )
Βρίσκεται λοιπόν η «πόρτα» κι ο ένας ήρωας, ο γερασμένος και άρρωστος πια, αποκαλύπτει το μυστικό στον νεώτερο, τον κεντρικό ήρωα του βιβλίου. Και του αναθέτει, του προτείνει ν’ αλλάξει τον ρου της ιστορίας. Πώς; Βουτώντας στον παρελθόν το 1958, ζώντας εκεί 5 χρόνια και σώζοντας τελικά τον πρόεδρο Κένεντι από τη δολοφονία του στις 22-11-1963.
Κι εκεί που νομίζεις ότι ο Κινγκ θα βάλει τον ήρωα να το σκέφτεται -και να ετοιμάζεται- για καμιά βδομάδα (βλέπε καμια 50ρια σελίδες) εκείνος φεύγει την επομένη, ουσιαστικά σε μισή μέρα, πολύ πολύ γρήγορα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Παράλληλα κυλάει και μια δεύτερη ιστορία. Ο ήρωας έχει ένα γνωστό μαθητή του μπλα μπλα μπλα που ο μπαμπάς του έσφαξε τη μάνα του κ την αδελφή του κτλ κτλ κτλ και θέλει να ανατρέψει ΚΑΙ αυτό το κακό. (κι άλλο ένα, σύνολο 3).
(Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΛΕΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΧΕΔΟΝ)
Με προβλημάτισε το ζήτημα των δύο ιστοριών, δηλαδή το γεγονός ότι ο Κινγκ βάζει τον ήρωά του να θέλει να φέρει εις πέρας δύο αποστολές: και να σώσει την οικογένεια από τον μέθυσο πατέρα, αλλά και να σώσει τον JFK και ν’ αλλάξει τον κόσμο. Επίσης δε μου άρεσε που ο ήρωας ξεκινάει για μια τόσο δύσκολη αποστολή πολύ γρήγορα δίχως να το σκεφτεί πάνω από μισή μέρα και χωρίς να κάνει μια μίνιμουμ προετοιμασία. (Εδώ στο κέντρο θες να κατεβείς κι ετοιμάζεσαι μια ώρα).
ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥ
Φτάνουμε έτσι κάπου στη σελίδα 200… (ίσως κ λίγο πιο πίσω)
Κι εκεί που νομίζεις ότι ο Κινγκ θα συνεχίσει να κεντάει, αρχίζει το βαρετό του πράγματος, το φάντασμα της γραφής Ταμπίθα που κυνηγάει το δημιουργό. Βαρετές βαρετές βαρετές σελίδες… ο ήρωας που περιπλανιέται δειλά, χωρίς σκοπό, χωρίς νόημα… ενώ θα μπορούσε να κάνει παπάδες, να ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο, να γνωρίσει προσωπικότητες, (μη με ρωτάτε τι, αναλογιστείτε τι θα έκανε ένας άνθρωπος με τη φαντασία του Κινγκ) ο Κινγκ θα μπορούσε να στήσει τρελές ιστορίες έχοντας αυτά τα δεδομένα, εκείνος αντιθέτως ζει μια ζωή που σε κάνει να θέλεις να εκσφενδονίσεις το βιβλίο απ’ το παράθυρο μέχρι να φτάσεις στη σελίδα 500 όταν και χρονικά πλησιάζοντας πια στο 1963 το βιβλίο ξαναπαίρνει φωτιά κι η γραφή της Ταμπίθας αποσύρεται. Η δράση κορυφώνεται, οι ιδέες σχετικά με το ταξίδι στο χρόνο και το κατά πόσο ξαναγυρνώντας στην τρύπα σβήνονται όλα, είναι πολύ μελετημένα και αρκετά πρωτότυπα δοσμένα,
όμως συνολικά: ένα μέτριο βιβλίο του μαέστρου, ένα βιβλίο που ήθελε -200 σελίδες χαλαρά κι ούτε θα το καταλάβαινε κανείς, ένα βιβλίο απ’ αυτά που νομίζει (ή κάποιοι άλλοι του βάζουν ένα πιστόλι στον κρόταφο κι εκείνος συμφωνεί) ότι τον κάνουν πιο «λογοτεχνικό» συγγραφέα…
Στο τελικό σημείωμα αναφέρει ότι ήθελε να γράψει αυτό το θέμα το 1972 κι ότι καλύτερα που δεν το έκανε. Η γνώμη μου είναι πως αν το έγραφε τότε το βιβλίο θα είχε λιγότερα ιστορικά στοιχεία (ποιος χέστηκε για άλλον έναν Νταν Μπράουν;) αλλά απ’ την άλλη το βιβλίο θα ξέσκιζε… όπως ξέσκιζαν εκείνα που γράφτηκαν με το άγουρο μεν ταλέντο του, αλλά ταυτόχρονα τόσο λαμπερό σαν χρυσός 24 καρατίων…
Στο επόμενο φίλοι… τα γνωστά… τα ποστ γράφονται για τους Κινγκικούς και για κανέναν άλλον…

Παρουσίαση στην Επίδαυρο

2012-01-11T19:42:00.003+02:00

Με τη συγγραφέα και εγκληματική περσόνα στην Επίδαυρο αυτό το Σάββατο!

Αναζητώντας τους χαμένους τόμους...

2012-01-10T15:42:00.001+02:00

Στην αρχή της μαθητείας μου στην ιστορία του βιβλίου ανακάλυψα ότι η τυπογραφία μάς έχει χαρίσει υπέροχα αντίτυπα. Αρχέτυπα και παλαιότυπα, αλδινές εκδόσεις, τεράστια βιβλία σε σχήμα foglio γεμάτα περίτεχνες ξυλογραφίες, όπως και μικρά – μινιατούρες με ξεχωριστή γοητεία.
Όμως εγώ αγάπησα κάποια παλιά βιβλία που δεν τραβούν το μάτι. Παραμένουν σπάνια, είναι ακριβά, αν και αυτό είναι σχετικό, κι έχουν κι αυτά την ιστορία τους. Και ταυτόχρονα, όταν μπαίνουν στη ζωή μου, σχηματίζουν τις δικές μου αναμνήσεις. Το δωδεκάτομο έργο του Κωνσταντίνου Μιχαήλ Κούμα με τίτλο «Ιστορίαι των ανθρωπίνων πράξεων» που τυπώθηκε ανάμεσα στα έτη 1830-1832 στη Βιέννη είναι από μόνο του μια συλλογή βιβλίων μέσα μου. Από τη στιγμή που το είδα να πουλιέται σε μια απλησίαστη –για μένα- τιμή, στον πόθο να το αποκτήσω κάποτε, μέχρι το κυνήγι, τη μελέτη, την τύχη να αποκτήσω μερικούς τόμους σε εξαιρετική κατάσταση και σε συμφέρουσα τιμή, κι από κει να αρχίσει το κυνήγι των χαμένων τόμων… Έλειπε κι ο δωδέκατος, ο πιο σπάνιος, διότι εκεί ο Κούμας αναφέρει την Ελλάδα και την επανάσταση κι εκεί υπάρχει και το πορτραίτο του. Κι είπα: «αυτόν δε θα τον βρεις ποτέ…» αλλά η τύχη το θέλησε και τον απέκτησα πριν λίγες μέρες. Ένας τόμος που λείπει ακόμα, μόνο η μοίρα ξέρει αν και πότε θα τον βρω… αλλά αυτή δεν είναι η ζωή του συλλέκτη; Αυτή η λαχτάρα δεν οδηγούσε και τους δύο πρωταγωνιστές της χαμένης βιβλιοθήκης, τον Άλντο και τον Σκούρα; Το Καλό και το Κακό; Το ίδιο πάθος δεν μοιράζονταν;
Και μέχρι να βρεθεί εγώ θα απολαμβάνω το ξεφύλλισμα του δωδέκατου τόμου, θα χαζεύω τον πνευματικό μου σύντροφο, Κούμα, στη σελ.582 και ταυτόχρονα θα σχεδιάζω το δέσιμο που θα προτείνω στο βιβλιοδέτη το οποίο θα μιμείται τη βιβλιοδεσία και τις χρυσοτυπίες στη ράχη των υπόλοιπων τόμων… Ιστορίες και συγκινήσεις για τους εραστές της τυπογραφίας αυτές, φίλοι…

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

2012-01-02T18:25:00.010+02:00

Αγαπητοί φίλοι…

Καλήχρονιά κι ευτυχισμένο το 2012!

Είναι σίγουρο πια! Ο διάσημος αλλά, εδώ και καιρό, εξαφανισμένος συγγραφέας ΤΖΙΜΙ ΡΕΪΝ θα έρθει στην Αθήνα για να παρουσιάσει τα δύο πρώτα βιβλία των Παιδιών του Χρόνου! Αν όλα πάνε καλά, η δημοσιογράφος Νατάσσα Βησσαρίωνος θα μιλήσει για τον Κρις Πινόκιο και τη Νοεμί Αστράκη, ο ηθοποιός Αυγουστίνος Ρεμούνδος θα διαβάσει αποσπάσματα από τα βιβλία, ενώ ο Τζίμι Ρέιν θα απαντήσει σε όλες σας τις απορίες και θα μοιράσει ένα αναμνηστικό συλλεκτικό δώρο σε όλους όσοι παρευρεθούν!ΥΓ. Αν δείτε τους άντρες της βροχής, μη φοβηθείτε, δε θα τολμήσουν να κάνουν κάτι μπροστά σε όλο τον κόσμο!

Δείτε ΕΔΩ και το τρομερό βιντεάκι των Παιδιών του Χρόνου!

Βραδιά αστυνομικής λογοτεχνίας

2011-12-13T08:12:00.011+02:00

Η Ελληνική Λέσχη Αστυνομικής Λογοτεχνίας, το βιβλιοπωλείο βιβλιοθήκη και οι εκδόσεις Μεταίχμιο σας προσκαλούν την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου στις 8:30μμ σε μια βραδιά αγωνίας και περιπέτειας αφιερωμένη στην αστυνομική λογοτεχνία.

Αφορμή είναι το βιβλίο "Είσοδος κινδύνου" με τις 16 ετερόκλητες νουάρ ιστορίες για το οποίο θα μας μιλήσει ο Σέργιος Γκάκας. Η συζήτηση θα συνεχιστεί με την Νίνα Κουλετάκη και το ελληνικό αστυνομικό αφήγημα και το Δημήτρη Μαμαλούκα που θα μιλήσει για το διεθνές αστυνομικό μυθιστόρημα.

Σας περιμένουμε για ενα ποτήρι κρασί και αρκετό μυστήριο...

Το καινούργιο μου βιβλίο

2011-11-24T08:00:00.002+02:00

Εκείνον τον λένε Κρις Πινόκιο. Είναι χοντρούλης με γυαλιά και κάποιες στιγμές νομίζει ότι είναι μυστικός πράκτορας. Έχει μέσα του κρυμμένη πολλή δύναμη, αλλά δεν το ξέρει. Δεν ανέχεται την αδικία.
Τα χειρότερα; Τον πιέζουν να τρώει κι οι γονείς του είναι ΚΑΙ καθηγητές του στο ασυνήθιστο σχολείο όπου πάει.
Εκείνη τη λένε Νοεμί Αστράκη. Έχει υπέροχα μαλλιά, γαλλική μυτούλα κι είναι πιο θαρραλέα από τον Κρις. Είναι φίλοι γιατί τους ένωσε μια κοινή μοίρα.
Ωστόσο υπάρχει κι ο Άλμπερτ. Είναι μικροκαμωμένος, πανέξυπνος και κάθεται σε αναπηρική καρέκλα. Κι έχει υπερφυσικές δυνάμεις.
Κι έπειτα είναι εννιά μυστήριοι άντρες που εμφανίζονται όταν βρέχει και θέλουν τον Κρις. Αυτόν και μια περίεργη χρονομηχανή που βρέθηκε στο υπόγειο του σπιτιού του…
ενώ εγώ, ο Τζίμι Ρέιν, ο συγγραφέας των Παιδιών του Χρόνου, είμαι ακόμα αιχμάλωτος στη Χώρα της Βροχής, φυλακισμένος στα υπόγεια της έπαυλης του απατεώνα που έχει κλέψει τα βιβλία μου!

Μικρέ αναγνώστη, αντέχεις ένα βιβλίο καταιγιστικής δράσης και αγωνίας;
Θέλεις να γίνεις κι εσύ ένα Παιδί του Χρόνου;

Κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Για παιδιά από 11 χρόνων και μεγάλους που αισθάνονται ακόμα παιδιά...

Stephen King Full Dark no stars

2011-09-02T10:31:00.002+03:00

Ο μαέστρος είναι πολύ παλιόσκυλο για να ψοφήσει... εξαιρετικό... Κινγκ από τα παλιά...

Βιβλία για το καλοκαίρι

2011-06-13T19:58:00.011+03:00

Βιβλία φίλων, βιβλία αγαπημένων, βιβλία αγαπημένα γενικώς...

Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς κατηγορίες...

ΝΙΛ ΣΤΙΒΕΝΣΟΝ,
ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ, ΚΥΚΛΟΣ ΜΠΑΡΟΚ ΤΟΜΟΣ 1
Εκδόσεις Κέδρος

ΤΟ ΕΠΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΡΠΑΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Στην Ευρώπη του Δέκατου Έβδομου αιώνα, σʼ έναν κόσμο που κλυδωνίζεται από τις θρησκευτικές έριδες, τις πολιτικές φιλοδοξίες και τις κατακτητικές βλέψεις των ηγετών του, κάποιοι επιμένουν να μάχονται το χάος με τη λογική. Άλλοι, πάλι, βυθίζονται στην ακαταμάχητη γοητεία του υδράργυρου, αυτής της μυστηριώδους ουσίας που κρύβει το κλειδί της Δημιουργίας. Ο Ντάνιελ Γουοτερχάουζ, γόνος μιας οικογένειας περιφρονημένων Πουριτανών, θαρραλέος στοχαστής με κρυφό ενδιαφέρον για τη Φυσική Φιλοσοφία, «συνομιλεί» με τις διάνοιες της εποχής του. Σε μια αφήγηση-ποταμός που σαρώνει ηπείρους και δεκαετίες, η ιστορία του Ντάνιελ διασταυρώνεται με αυτήν του «Κουτσοψώλη Τζακ» Σάφτοου, του φτωχο-διάβολου τυχοδιώκτη που έγινε ο βασιλιάς των Βαγαπόντηδων, και της δαιμόνιας Ελάιζα, της γυναίκας που έσωσε ο Τζακ από ένα τουρκικό χαρέμι για να γίνει κατάσκοπος και πιόνι βασιλιάδων στο κυνήγι της δύναμης, της εξουσίας και του χρήματος.

Ιστορία, περιπέτεια, επιστήμη, αλχημεία, πίστη και δογματισμός, έρωτας, τρέλα, πόλεμος και θάνατος συνθέτουν ένα μνημειώδες λογοτεχνικό έργο που παρασύρει στη δράση προσωπικότητες όπως ο Νεύτων, ο Λάιμπνιτς, ο Χουκ, ο Πέπις, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ο Γουίλιαμ της Οράγγης και ο Λουδοβίκος o ΙΔ΄.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ:
ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ, ΒΑΘΥΣ ΚΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΣΥ, ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΑΔΕΙΟ ΣΠΙΤΙ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ

Δεκαπέντε αλλόκοτες ιστορίες, γύρω από το δίπολο έρωτας και θάνατος, ανάμεσα στη μαύρη κωμωδία και στο δράμα. Με ήρωες σχεδόν πάντα ερωτευμένους, κάποτε γονατισμένους από τις ενοχές και τις απώλειες, μερικές φορές ταπεινωμένους ή απλώς ευάλωτους, αλλά και αδελφοκτόνους, παιδεραστές, αιμομίκτες. Με εφήβους και συνταξιούχους, στελέχη επιχειρήσεων και οικιακές βοηθούς, μουσικούς και αντάρτες πόλεων, δικηγόρους, τηλεπαρουσιαστές. Σε όλες τις ιστορίες εμφανίζεται, όταν δεν πρωταγωνιστεί, ένα ασήμαντο παραθαλάσσιο θέρετρο ονόματι Λίμνη Aχαΐας, που θα μπορούσε να βρίσκεται σχεδόν παντού, από την Ευρώπη ώς την Αμερική. Και ταυτόχρονα, πουθενά αλλού εκτός από την Ελλάδα. Οι Ιστορίες της Λίμνης είναι ένα έργο σπονδυλωτό με ενότητα τόπου και ατμόσφαιρας, ένα μυθιστόρημα παραλλαγών πάνω στον άκρατο ατομικισμό που, στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης, προσβάλλει σαν ιός την αποθέωση της κοινοτικής ζωής: ένα νεοελληνικό χωριό.

Το εικοστό δεύτερο βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, με τον τίτλο Ιστορίες της Λίμνης, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κέδρος» τον Απρίλιο του 2011.

Αλεξάνδρα Μπελεγράτη

Έτσι έπρεπε να γίνει...

Iason Books

Η Νιόβη πνίγεται από τους ρυθμούς της ζωής που ζει. Δουλειά, έρωτας, φίλοι, συγγενείς, όλα είναι γύρω της αλλά η ψυχή της έχει άλλες ανάγκες. Αποφασίζει, χωρίς κανέναν φαινομενικά ουσιαστικό λόγο, να τα αφήσει όλα πίσω της και να αφεθεί στα χέρια της μοίρας της. Φτάνει στη Σίφνο μια παγωμένη χειμωνιάτικη μέρα. Πού θα μείνει, πώς θα συντηρηθεί; Η συγκατοίκηση με τον εαυτό της μοιάζει τρομακτική, ειδικά όταν πρέπει να αντιμετωπίσει όσα για χρόνια απέφευγε. Τι θα συμβεί όταν μέσα στην Άνοιξη θα πρέπει να ανοίξει την καρδιά της στη ζωή και στα συναισθήματα για πρώτη ουσιαστικά φορά; Αν αποφάσιζε τελικά να ζήσει, θα ήταν ενδιαφέρον τόσο για εκείνη όσο και για μας...

Γιάννης Δούκας

Στα μέσα σύνορα

Εκδόσεις Πόλις

Ποίηση

Χίλντα Παπαδημητρίου
Για μια χούφτα νιλύλια
Εκδόσεις Μεταίχμιο 2011
αστυνομικό μυθιστόρημα

Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος πλησιάζει τα σαράντα, αλλά ζει ακόμα με τη μαμά του και απασχολείται σε δουλειές ρουτίνας στη ΓΑΔΑ. Και τώρα, για πρώτη φορά του αναθέτουν τη διαλεύκανση μιας ανθρωποκτονίας. Πρέπει να βάλει τα δυνατά του να βρει τον δολοφόνο, αφού λαχταράει να κάνει καριέρα ντετέκτιβ, σαν τους ήρωες των αστυνομικών βιβλίων που διαβάζει.
Εντούτοις, η δολοφονία του συλλέκτη δίσκων βινυλίου Σταμάτη Παυλίδη αποδεικνύεται πιο περίπλοκη απ’ όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια παρέα ανθρώπων που όλοι έχουν κάτι να κρύψουν. Και ο Χάρης θα αναρωτηθεί: «Μα είναι δυνατόν να σκοτώσει κανείς για μια χούφτα βινύλια;».

Αναστασία Καλλιοντζή

Παράνοια

Εκδόσεις Διόπτρα 2011

Ο Σπύρος Παπασπύρου κάποτε βρισκόταν στην κορυφή του κόσμου. Γόνος ιστορικής οικογένειας, πάμπλουτος, ικανός επιχειρηματίας απολάμβανε την αίγλη των ισχυρών και μια ζωή χωρίς προβλήματα.

Ο Ροτίμι γεννήθηκε και μεγάλωσε σ' ένα χωριό της Αφρικής, μακριά από τον πολιτισμό των δυτικών, αλλά γεμάτος από εκείνα τα αγαθά που μόνο η επαφή με τη φύση και τη μάνα Γη μπορεί να προσφέρει.

Αυτοί οι δύο άνθρωποι συναντιούνται στο σήμερα, χάρη σ' ένα μυστηριώδες σχέδιο που μόνο η μοίρα θα μπορούσε να εξυφάνει. Μια συνάντηση που θα πυροδοτήσει συγκλονιστικές εξελίξεις που θα σημάνουν το τέλος του κόσμου τους, όπως τον ήξεραν...

Βαγγέλης Δελέγκος

Αγάπη σε όλα

Εκδόσεις Οσελότος

Όλα τα διηγήματα του βιβλίου είναι βασισμένα σε αληθινά περιστατικά. Δεν υπήρξε καμιά συγγραφική ανάγκη προσφυγής στη μυθοπλασία. Οι πραγματικές εκφάνσεις της αγάπης κυριαρχούν ολοκληρωτικά πάνω σε κάθε, επιτυχημένο ή μη δημιούργημα γραπτής φαντασίας. Πιο απλά και αδιαμφισβήτητα, αναπόφευκτα, "η αγάπη σε όλα" βρίσκεται παντού τριγύρω

RAYMOND CHANDLER
ΝΟΥΑΡ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Αʼ
2011

Όταν ο Ρέιμοντ Τσάντλερ άρχισε να γράφει σε ηλικία σαράντα πέντε ετών, δημοσίευσε τις πρώτες του νουάρ ιστορίες σε περιοδικά όπως το φημισμένο Black Mask. Στις ιστορίες αυτές καλλιέργησε το μοναδικό του αφηγηματικό στιλ και έπλασε εκείνο τον υπόγειο κόσμο που πρωταγωνιστεί και στα μυθιστορήματά του: μοναχικοί ντετέκτιβ που προοικονομούν τον Φίλιπ Μάρλοου, καλοί και κακοί αστυνομικοί, πληροφοριοδότες και εκτελεστές, διεφθαρμένοι πολιτικοί, μοιραίες ξανθιές και κοκκινομάλλες, ατμόσφαιρα νουάρ, έγκλημα, σεξ, τζόγος και αλκοόλ σε μεγάλες δόσεις.

Η πρώτη συλλογή με τις μικρές ιστορίες του μεγάλου κλασικού της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Είσοδος Κινδύνου - 16 ιστορίες μυστηρίου

2011-05-14T14:52:00.002+03:00

Είσοδος Κινδύνου, 16 ιστορίες μυστηρίου, εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2011, σ. 616
επιμέλεια: Αντώνης Γκόλτσος
κυκλοφορεί: 16-05-2011

Στέκεσαι, λοιπόν, φίλε αναγνώστη, εμπρός στην Είσοδο κινδύνου…
Πλοηγοί σου, από αυτό το σημείο, 16 συγγραφείς, εκ των ιδρυτικών μελών της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.). Για τον Ανδρέα Αποστολίδη, την Τιτίνα Δανέλλη και τον Φίλιππο Φιλίππου, για τον Σέργιο Γκάκα, τον Τεύκρο Μιχαηλίδη, τον Δημήτρη Μαμαλούκα και τους συντρόφους τους, η Είσοδος Κνδύνου σηματοδοτεί το πέρασμα στην άγνωστη ζώνη· αλλά και ένα στοίχημα.
Το στοίχημα ότι, στις 16 ιστορίες, οι ήρωες, οι ιδιότητες, οι χώροι, η εποχή, θα υπακούουν σε κοινές προδιαγραφές, ιστορίες που καλούν τους συγγραφείς τους να αποδείξουν ότι ένας κώδωνας περιορισμών δεν είναι ικανός να επιβάλει ομοιομορφία και επικάλυψη.
Είσοδος Κινδύνου, λοιπόν, ή “το Εγχείρημα”· χωρίς προηγούμενο στην Ελλάδα, και, εξ όσων γνωρίζουμε, και εκτός Ελλάδος, στην Αστυνομική Λογοτεχνία, αλλά και γενικότερα. Όπου υπάρχουν αρκετά παραδείγματα έργων στα οποία έχουν συνεργασθεί συγγραφείς είτε στη διαδοχή των κεφαλαίων του βιβλίου είτε στη συν-συγγραφή.
Όμως, στο Εγχείρημα, ο μύθος του κάθε διηγήματος ως σύλληψη και ροή ανήκει, αποκλειστικά, στον συγγραφέα του. Και όπου, παρά το υποχρεωτικό των κοινών προδιαγραφών, οι 16 ιστορίες θα αποδειχθούν ο ορισμός του ετερόκλητου.
Καλώς ήρθες στον μαίανδρο της Εισόδου κινδύνου, αγαπητέ αναγνώστη. Μπορείς να αφήσεις το κλειδί στην είσοδο. Σου είναι άχρηστο.

Γράφουν: Ανδρέας Αποστολίδης, Νεοκλής Γαλανόπουλος, Σέργιος Γκάκας, Αντώνης Γκόλτσος, Βασίλης Δανέλλης, Τιτίνα Δανέλλη, Νίνα Κουλετάκη, Απόστολος Λυκεσάς, Δημήτρης Μαμαλούκας, Ανδρέας Μιχαηλίδης, Τεύκρος Μιχαηλίδης, Αθηνά Μπασιούκα, Μάιρα Παπαθανασοπούλου, Αργύρης Παυλιώτης, Γιάννης Ράγκος, Φίλιππος Φιλίππου.

Η γυναίκα που δεν ήθελε

2011-05-04T17:25:00.002+03:00

Gene Wilder, Η γυναίκα που δεν ήθελε, μυθιστόρημα, εκδόσεις ΑΛΔΕ, Αθήνα 2011, σ.172, μετάφραση: Δημήτρης Μαμαλούκας.

Το δεύτερο μυθιστόρημα του αγαπημένου ηθοποιού και συγγραφέα τοποθετείται στο 1903 με πρωταγωνιστή τον Τζέρεμι Γουέμπ, ένα νεαρό βιολιστή ορχήστρας, ο οποίος μια μέρα που έπαιζε τέλεια αντάτζιο με την ορχήστρα του Κλίβελαντ, έπαθε νευρικό κλονισμό πάνω στη σκηνή. Αν δεν είχε ρίξει ένα ποτήρι νερό μέσα στο στόμιο μιας τούμπας, ίσως δεν τον έστελναν σ' ένα θέρετρο στο Μπαντενβάιλερ, στη Γερμανία. Όμως σ' αυτό το γαλήνιο μέρος ήταν που ο Τζέρεμι γνώρισε τον Αντόν Τσέχωφ και την Κλάρα Μούλπας, την οποία προσπάθησε με κάθε τρόπο να κατακτήσει.
Η Κλάρα είναι τόσο όμορφη που ο Τζέρεμι θεωρεί αδύνατο να μην προσπαθήσει να ανακαλύψει μια ρωγμή στην εξαιρετική επιφυλακτικότητα και κομψότητά της. Καταλαβαίνει πως τη φλερτάρει από συνήθεια απλώς για να 'χει μια αντίδραση, άλλωστε ένα πείραγμα και μια ματιά πάντα λειτουργούσαν πριν, με τις γυναίκες στην πατρίδα. Αλλά το να φλερτάρεις πιθανόν δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να συγκινήσεις μια γυναίκα που είχε παντρευτεί έναν άχρηστο ηλίθιο και δε θέλει να 'χει πια καμία σχέση με τους άντρες. Ο Τζέρεμι δεν ξέρει πώς να χειριστεί την κατάσταση, αλλά δε σκοπεύει να παραιτηθεί. Άλλωστε οι εκ του σύνεγγυς συνομιλίες του με τον Αντόν Τσέχωφ βοηθούν σημαντικά...

Η γλώσσα του Wilder είναι κομψή, λιτή και συγκινητική. Αλλά η ρομαντική του ματιά για τα δυνατά αισθήματα που ζωντανεύουν μια αληθινή ιστορία αγάπης, κάνουν τη "Γυναίκα που δεν ήθελε" ένα αξέχαστο βιβλίο.

Ένα νοσταλγικό, βαθιά ανθρώπινο βιβλίο γεμάτο χιούμορ και δίψα για ζωή...

Οι εκδόσεις ΑΛΔΕ θα βρίσκονται με δικό τους περίπτερο στη διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης από τις 5 έως τις 8 Μαίου.

2011-05-01T12:02:00.000+03:00

A presto...

Καλό Πάσχα

2011-04-18T21:23:00.001+03:00

σε όλους...

Τα Παιδιά του Χρόνου - Κρις Πινόκιο & Νοεμί Αστράκη

2011-03-17T12:07:00.008+02:00

Τίτλος σειράς: Τα Παιδιά του Χρόνου
Ήρωες: Κρις Πινόκιο & Νοεμί Αστράκη
Τίτλος 1ου βιβλίου: Ένα ασυνήθιστο σχολείο
Συγγραφέας: Τζίμι Ρέιν (ο οποίος στην Ελλάδα διάλεξε να εκπροσωπηθεί από το συγγραφέα Δημήτρη Μαμαλούκα).
Κυκλοφορεί από αύριο Παρασκευή 18 Μαρτίου από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Αγόρι ή κορίτσι, εσύ που κρατάς αυτό το βιβλίο

μάθε ότι πίσω απ’ το σχολείο σου υπάρχει ένα άλλο κτίριο,

πίσω απ’ την τάξη σου υπάρχει ένας άλλος χώρος,

πίσω απ’ τον καθηγητή σου υπάρχει ένα άλλο πρόσωπο,

πίσω απ’ τους γονείς σου υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα.

Πίσω από το χρόνο υπάρχει ένας πέρα χρόνος.
Δε με νοιάζει αν είσαι κορίτσι ή αγόρι,

μαύρος ή λευκός, χοντρός ή αδύνατος,

όμορφος ή άσχημος, ψηλός ή κοντός.

Δε με νοιάζει αν είσαι κακός μαθητής,

αν καμιά φορά δεν καταλαβαίνεις αυτά που λένε οι μεγάλοι,

αν έχεις σιδεράκια στα δόντια, αν φοράς γυαλιά,

αν κάθεσαι σε ειδική καρέκλα

γιατί όλα είναι στο μυαλό σου, μικρέ μου φίλε, μικρή μου φίλη.

Εκεί είναι κρυμμένοι χίλιοι καταρράκτες,

ασύγκριτα πιο μεγάλοι από εκείνους του Νιαγάρα,

κι αυτό το βιβλίο είναι μόνο μια σταγόνα από εκείνους.

Γεύσου την.
Γίνε ένα Παιδί του Χρόνου και ταξίδεψε μαζί μου.
Δικός σου, Τζίμι Ρέιν

O Tzίμι Ρέιν, που στην Ελλάδα διάλεξε να εκπροσωπηθεί από το συγγραφέα Δημήτρη Μαμαλούκα, γεννήθηκε στην Αθήνα από Αμερικανό πατέρα και Ελληνοϊταλίδα μητέρα. Περιπλανήθηκε σε όλες τις χώρες του κόσμου, μα τίποτα δεν αγάπησε περισσότερο από τα παιδιά. Κανένας δεν ξέρει κάτι άλλο γι’ αυτόν το μυστηριώδη συγγραφέα, που τα τελευταία χρόνια έχει εξαφανιστεί και στέλνει τα χειρόγραφά του στον εκδότη με κάποιους περίεργους άντρες που επιβαίνουν σε παλιά και παράξενα αυτοκίνητα.

Τον Τζίμι Ρέιν μπορείτε να τον βρείτε

εδώ.

Περσσότερα για το βιβλίο στη σελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός εδώ.

Αυτό είναι με λίγα λόγια το πρώτο μου βιβλίο για παιδιά και για όσοι αισθάνονται στην καρδιά τους ακόμα παιδιά. Είναι η υλοποίηση ενός ονείρου κι ενός σχεδίου που ξεκίνησε το 2007 (ίσως και δυο χρόνια νωρίτερα) και τώρα (μετά από διάφορες περιπέτειες βρήκε στέγη στον εκδοτικό οίκο Ψυχογιός). Έχω σκοπό, θα ήθελα, και θα προσπαθήσω, να γράψω 5 ή 7 βιβλία με τα οποία θα ολοκληρωθεί η σειρά.

Το σίγουρο είναι ότι το βιβλίο 2 θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2011 και θα 'χει τον τίτλο: Μια περίεργη χρονομηχανή, πάντα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλο το εκδοτικό καστ των εκδόσεων Ψυχογιός για τη βοήθεια και την υποστήριξη που μου προσέφεραν και συνεχίζουν να μου προσφέρουν. Ειδικότερα θέλω να ευχαριστήσω (κατά σειρά "εμπλοκής") τους κύριους και κυρίες: Λένα Μαντά, Θάνο Ψυχογιό, Πένι Ψυχογιού, Κλειώ Ζαχαριάδη, Αγγέλα Σωτηρίου, Χρυσούλα Μπουκουβάλα (για το υπέροχο εξώφυλλο), Χρυσούλα Τσιρούκη, Ελένη Σταυροπούλου, Πόπη Γαλάτουλα, Ελένη Βαζούρα και Κωνσταντίνο Μακρή. (Κι ας με συγχωρέσουν αν άφησα απέξω κάποιους)