ditismuziek!

Sessie gemist: Pete Lawrie @ Dermot O'Leary

admin — Mon, 23 Aug 2010 11:26:45 +0000

Overal op aarde spelen artiesten (akoestische) sessies. Terwijl 3voor12 er een hele reeks opnam op Lowlands, speelde Pete Lawrie twee nummers in de BBC Radio 2 studio. Pete Lawrie kwam ter promotie van zijn All That We Keep EP. Hij speelde echter een single van de aankomende EP In The End. Luister het terug via de iPlayer. Het begint na 2 uur en 9 minuten. Ook speelt Lawrie een cover van Paul Simon: Graceland.

Luisteren, jetzt!

TIP: Ellie Goulding - Lights (bonus track)

admin — Fri, 20 Aug 2010 11:37:33 +0000

Over het album Lights van Ellie Goulding zijn de meningen verdeeld. Haar liedjes zijn mooi, ze kan goed zingen, maar waarom het album nu precies door elektronica en autotune verpest moet worden? Ik accepteer Lights voor wat het is en luister de liedjes met plezier. Wat ik echter niet snap is dat de titeltrack van de CD, Lights dus, alleen als iTunes exclusive wordt verspreid. Daardoor mist het een groot publiek - en dat terwijl het een van de betere nummers is... Bij dezen dus.

I had a way then, losing it all on my own

I had a heart then, but the queen has been overthrown

And I'm not sleeping now - the dark is too hard to beat

And I'm not keeping now the strength I need to push me

TIP: Lauren Pritchard - Painkillers

admin — Thu, 19 Aug 2010 11:02:55 +0000

Lauren Pritchard is een Amerikaanse, maar in Engeland woonachtige singer/songwriter. Op haar tweede EP Painkillers laat ze voor het eerst haar eigen stijl goed doorschemeren. In eerste instantie klinkt ze een beetje als een Duffy of Adele (wat niet verwonderlijk is: ze heeft dezelfde producer), maar dan een variant die de boot duidelijk gemist heeft. Lauren Pritchard klinkt iets meer streetwise. In de tekst van Painkillers zingt ze bijvoorbeeld over het mogelijk innemen van een overdosis op de snelweg. Kortom: vrolijk is het nummer niet. Wel leuk. VInd ik dan.

TIP: Röyksopp - The Drug

admin — Wed, 18 Aug 2010 16:45:34 +0000

Vorig jaar bracht Röyksopp het album Junior uit. Het werd een mix van de kwaliteit van Melody A.M. en de poppiness van The Understanding. Nu is vierde album Senior er. Het album is een bewuste tegenpool van zijn voorganger: slome, elektronische, instrumentale tracks die na de zoveelste samenwerking met Robyn een kant van Röyksopp naar boven halen die we eigenlijk al een beetje waren vergeten. Kent u Sparks nog, of In Space, van dat eerste briljante album Melody A.M. Als dat de kant van Röyksopp is die je het liefste hoort, dan kom je met Senior zeker aan je trekken. The Drug is de eerste single.

TIP: Pete Lawrie - All That We Keep

admin — Wed, 18 Aug 2010 06:47:27 +0000

Soms zegt de liedtekst van een nummer al genoeg over de schoonheid ervan. All That We Keep is de debuut-ep van Pete Lawrie, vanaf nu te koop in de betere downloadstores (maar niet in Nederland: damn you Island Records!). Het nummer is een afscheidsbrief en ode aan de liefde. Dat raakt mij enorm. Tip van de dag dus.

She's gone on a winter's breath

If you find her, then keep what's left

She don't feel like no love of mine

and the storm don't care what it leaves behind

and I'll miss you, but you must move on

The sun won't shine where you don't belong

Love is all that we keep

In the box that you're burnt when you lay down to sleep

I Am Kloot - Sky At Night (review)

admin — Tue, 17 Aug 2010 21:00:04 +0000

Ooit luisterde ik naar bands die niemand cool vond. Kings of Convenience, I Am Kloot, Turin Brakes, dat soort werk. Kings of Convenience staan inmiddels aardig in de belangstelling en nu lijkt het moment van de waarheid daar voor I Am Kloot. Met Natural History en de titelloze opvolger van dat debuut gooide de band weliswaar hoge ogen, maar het label verzuimde het werk te doen dat I Am Kloot bekend had kunnen maken. Daarna brak een periode van mindere albums aan:Gods & Monsters (onnatuurlijk koud geproduceerd), John Peel Sessions(compilatie met sessietracks) Play Moolah Rouge (een zoethoudertje) enB (compilatie met b-kantjes en klassiekers). Bij iedere nieuwe I Am Kloot plaat hoopte ik dat na deze plaat dan eindelijk weer een goede Kloot plaat zou verschijnen. Sky At Night is die plaat.

Er is wel het een en ander mis aan het album. De plaat is net zo zwartgallig als de vorige albums, maar nu voorzien van orkestrale begeleiding (strijkers, cello en een koor). De productie en begeleiding zijn bijna perfect. Op sommige momenten overheersen de strijkers waar de stilte indrukwekkender was geweest en op sommige momenten is de plaat wel héél ingetogen (de heren van I Am Kloot kunnen ook een aardig potje rocken, maar dat horen we hier maar zelden).

Toch is de plaat eerst en bovenal een heruitvinding van I Am Kloot. Met een bijna soulachtige sound horen we hier een band die we nog niet eerder hebben gehoord. Northern Skies,Fingerprints en I Still Do vormen voor nieuwkomers een duidelijke kennismaking met alle aspecten van de band (alleen dus wellicht niet het rockende aspect). Daar komt bij dat met Radiation I Am Kloot een zekere grandeur opzoekt die de band tot nu toe alleen heeft gefaald te benaderen met I Believe. Het nummer is heel erg Elbow, wat niet verwonderlijk is (Guy en Craig van de band uit Manchester tekenden voor een productie en als je een hoofdtelefoon opzet hoor je Guy op bijna ieder nummer meezingen) en ook niet heel erg. Afsluiter Same Clowns is dan weer aanzienlijk intiemer en laat de luisteraar met bitterzoete gevoelens achter.

Het is duidelijk: dit is I Am Kloots laatste kans, hun Final Straw, om definitief door te breken – of in de vergetelheid te raken. Het album ademt zelfverzekerdheid, maar geen arrogantie (wat de heren de laatste keren dat ik ze live zag overigens wel deden). Proof, de niet uitgebrachte potentiële hitsingle van het tweede album, staat ook op deze plaat en zal als volgende single naar de radiostations worden gestuurd. Het concept is nauwelijks gewijzigd, maar bezorgde me ook hier weer keer op keer kippenvel. Wat een fantastisch nummer. Wat een fantastische band. Het lijkt erop dat ze nu de aandacht krijgen die ze verdienen (in Engeland genomineerd voor de belangrijkste muziekprijs, de Mercury Music Prize, en touren in grotere zalen). Het is ze gegund.

vierenhalf uit vijf

TIP: Malcolm Lincoln- Loaded with Zoul

admin — Tue, 17 Aug 2010 16:40:54 +0000

Onderweg in Zweden, op vakantie, genieten we maar van de mixtapes die Mischa heeft samengesteld. Mischa had namelijk een aantal cd’s gebrand om naar te luisteren. De eerste cd is The Rhythm of the Saints van Paul Simon. Daarnaast is er een vrolijke en een minder vrolijke mix. De vrolijke mix begint verwarrend genoeg óók met Paul Simon (You Can Call Me Al), maar biedt de luisteraar naar een breed scala van stijlen aan (van Genesis totVeronica Maggio en Ellie Goulding). Hoogtepunt van deze cd voeg ik hieronder toe, het eigenaardige Loaded With Zoul, een catchy liedje van de Litouwse songfestival deelnemers Malcolm Lincoln die dit jaar strandden in de halve finale met een rustig liedje. Dit is echter catchy en uptempo. Na een paar keer waren er in ieder geval meerdere mensen die de irritant hoge koortjes in het refrein meezongen:

LVDD: Rebekka Karijord - Wear It Like A Crown

admin — Fri, 11 Dec 2009 22:32:50 +0000

Cause if I don´t follow my heart this time
I´m gonna forget what this life is all about
I´m gonna take that path I´m going in on my own
I´m gonna take that fear and wear it like a crown

Rebekka zag ik in het voor- en hoofdprogramma van Ane Brun zingen en spelen (onder andere op harp). Dat deed ze heel aardig, maar eerlijk gezegd is maar één liedje van dat optreden écht blijven hangen (The Collector). Dat liedje komt van haar album uit 2005. Sindsdien heeft ze nog meer muziek gemaakt en geacteerd. In oktober verscheen haar nieuwste album, The Noble Art of Letting Go, waarvan Wear It Like A Crown de eerste single. Verwacht hevig gestileerde pianopop, in het straatje Ane Brun en Nina Kinert. Blijkbaar is het Rebekka allemaal goed bevallen op Roepaen, want ook zij komt komend voorjaar terug naar het Limburgse dorp voor een concert. Zouden ze daar aan abonnementen doen?
Ik heb natuurlijk geen verstand van mode enzo, maar die jurk, is die niet gewoon raar?

LVDD: I Am Kloot - To The Brink

admin — Thu, 10 Dec 2009 22:30:27 +0000

Do you fancy a drink,
In a place called the brink
Do you wanna go there?

Vandaag werd ik ineens overvallen door een gevoel van melancholie. Naar I Am Kloot luister ik altijd in fases. Er kunnen maanden voorbij gaan dat ik ze nauwelijks luister, maar vandaag wilde ik ze ineens weer horen. Enkele weken geleden speelden de heren op de Nederlandse podia, maar die optredens heb ik aan me voorbij moeten laten gaan. Gelukkig voldoen de cd’s voor nu, gecombineerd met nieuw materiaal op YouTube. Een van de nieuwe liedjes heet To The Brink. Het is hopen dat dat nieuwe album, opgenomen met de heren van Elbow, er snel gaat komen. En vooral ook dat het eindelijk weer een heel goed album is. Want na alle tussendoortjes (BBC Sessions, Moolah Rouge, B) kunnen we wel weer een klassieker gebruiken.
Zet je het volume harder, haalt die gast weer te hard uit… Het is nooit goed…

LVDD: To Kill A King - Cold Skin

admin — Wed, 09 Dec 2009 22:28:31 +0000

Start A War, We’re not killing anyone except ourselves…

In het verleden heb ik de naam van Kid iD al eens laten vallen. Het sympathieke folkmetblazersrockbandje uit Engeland stond ooit in het voorprogramma en timmerde sindsdien alleen maar harder aan de weg. Maar de doorbraak bleef uit, zelfs na de eerder dit jaar verschenen (overigens sterke) EP Black Comedy. De afgelopen maanden gingen enkele bandleden weg en kwamen er andere voor in de plaats. Ook de muziek evolueerde. De blazers kwamen minder op de voorgrond te staan en de zangpartijen werden verder ontwikkeld. En om deze nieuwe muzikale identiteit te bevestigen, werd de bandnaam veranderd naar To Kill A King. De eerste release moet er nog aankomen, maar op Myspace kunnen we de eerste nieuwe liedjes al luisteren. Ik ben niet van alles even onder de indruk, maar Cold Skin is erg lekker. Het rockt!
Niet te downloaden, wel te luisteren op Myspace weetje!