Djenka - biżuteria autorska sutasz i... przyjaciele

Sin tiempo

2014-10-28T21:52:00.000+01:00

Widzę, że już pół roku minęło odkąd zamieściłam ten wpis i przez tyle czasu czekał też na jakiś opis. I jakbym sama sobie wykrakała tytułem tego posta, bo gdzieś zupełnie zagubiłam się czasowo. Pochłonięta tworzeniem, realizowaniem zamówień, wyjazdami na targi i całą tą krzątaniną, gdzieś się zgubiłam (i troszkę zaniedbałam bloga)

Perdicion

2014-09-17T22:28:00.000+02:00

Czy to jest miłość do sutaszu, industriali, nurkowania, tenisa czy może jeszcze jakaś inna, niemal zawsze zatracam się w niej do szaleństwa. Zapominam jeść, zapominam żyć, zapominam oddychać. Chcę być w samym środku tego uczucia, a czasami w jakimś opętanym nienasyceniu chce być już tylko samym uczuciem. Boję się, że kiedyś zatracę się tak bardzo, że nie odnajdę drogi wyjścia.

Pajaro japones

2014-09-02T00:50:00.001+02:00

Właściwie dzisiaj nie mam żadnej ciekawej historii? Kolczyki stały się ptakiem przez niewielkie piórka z boku. Zaś japońskim, bo kolory których użyłam jak najbardziej kojarzą mi się z krajem kwitnącej wiśni

Profundo

2014-05-30T23:37:00.001+02:00

Na zdjęciu widać moje najnowsze kolczyki sutasz oraz wyspę Lord Howe (należącą do Australii). Czyli znowu będzie o wakacyjnych marzeniach. Zwykle sutasz uruchamia u mnie różnego rodzaju wakacyjno-morskie tęsknoty. Teraz marzenia pomknęły na tą odległą niewielką wysepkę z piękną rafą koralową, cudownie byłoby się zanurzyć w takiej wodzie i pooglądać rybki... ech. No dobra wracam do marzeń, znaczy się sutaszu:)

Sueño de viajar

2014-05-03T08:42:00.000+02:00

Moje dzisiejsze marzenia o podróżach powędrowały na Bora Bora. Czemu dzisiaj mnie naszło na takie dalekomorskie fantazje? Bo znowu wiosna jakoś się oddaliła i za oknem wieje chłodem. A czemu na Bora Bora? Wystarczy wpisać tą nazwę do google grafiki i wszystko będzie jasne. Poza tym tak się składa, że ten wszechogarniający wszystko błękit, to także mój ulubiony kolor sutaszowy.

Devorador del tiempo

2014-01-25T15:39:00.000+01:00

Wcale nie będę się skarżyć jak to sutasz jest moim pożeraczem czasu (zgodnie z tytułem), bowiem owszem czasu "pożera" mi sporo, ale ja ten czas oddaje z dziką przyjemnością. Dla tego w tym wypadku sformułowanie "pożeracz czasu" nie ma żadnych niegatywnych konotacji. A co mi go zabiera? Szczerze mówiąc pozwalam biżuterii sutasz i wszystkim innym technikom zabierać go tyle, że już dla innych "pożeraczy" nic nie zostaje :)

Maquina del tiempo

2013-11-14T22:53:00.001+01:00

Czasami strasznie mi żal, że jednak nikt nie wynalazł takiej machiny czasu. Tak bardzo jestem ciekawa przyszłości, świata za 50 lat, czy za 200 lat. Czy rozwój cywilizacyjny nas zabije czy jednak zrealizuje się jakaś wizja z filmów s-f. Póki co próbuję tylko liznąć przyszłość sutaszowo-steampunkowym wisiorem.

Tesoros del bosque

2013-11-03T10:25:00.002+01:00

Kiedyś bywałam w lesie kilka razy w tygodniu, rower, spacer z psem, wyprawa z kijkami, ech działo się. Dzisiaj, jakoś "daleko" mam do lasu, pies biega gdzieś po niebiańskich krainach, a wszelki wolny czas wypełnia mi sutasz. Dlatego skarbów lasu poszukuję głównie w zieleni sutaszowych sznurków

Mundo maravilloso

2013-10-17T23:56:00.002+02:00

Alicja w krainie czarów to bajka mojego dzieciństwa. Myśląc o niej czuję ciepły letni dzień, uchylone okno z powiewająca delitaknie firanką i słyszę głos lektora snujący się z kasetowego magentofonu :

"- Ale ja nie chciałabym mieć do czynienia z wariatami - rzekła Alicja.
- O, na to nie ma już rady - odparł Kot. - Wszyscy mamy tutaj bzika. Ja mam bzika, ty masz bzika.
- Skąd może pan wiedzieć, że ja mam bzika? - zapytała Alicja.
- Musisz mieć. Inaczej nie przyszłabyś tutaj..."

Tiempo japonesa

2013-10-07T08:47:00.000+02:00

Japonia, czyli po ichniemu Nihon, czyli Kraj Wschodzącego Słońca, wszak z perspektywy niemal całej Azji, słońca właśnie wschodzi znad Japonii. O Japonii można napisać mnóstwo rzeczy, od ich wkładów w rozwój nowoczesnych technologii, bogatą kulturę i ciekawe obyczaje, kończąc na gigantycznej gęstości zaludnienia połączonej i niskiej przestępczości. Ale dla mnie Japonia, jak w temacie mój czas na Japonię, to rzadkie chwile, gdy w Sakanie (mojej ulubionej knajpie sushi) siadam i zamawiam kolejne rolki sushi. Dla mnie sztuka kulinarna najwyższych lotów.

Pulpo

2013-10-05T22:15:00.002+02:00

Tutaj moja wersja ośmiornicy jako naszyjnik sutasz. Troszkę mnie przerażają te stworzenia, a już na myśl, że podczas nurkowania mogłabym spotkać osobnika o rozpiętości ramion 10 metrów (bo podobno do tylu dochodzą), mam zimne dreszcze. Moja wersja zdecydowanie mniej przerażająca.

Aire de la montana

2013-09-09T01:04:00.000+02:00

Kiedy myślę o górach to mam najczęściej dwa skojarzenia: polskie Tatry- ten widok kiedy odkrywają się przede mną w drodze z Jabłonki na Czarny Dunajec oraz widok z samego szczytu Kitzsteinhorn poza trasy narciarskie na białe szczyty. Nie jestem wytrawnym górołazem, ale swego czasu zdarzało mi się zaliczyć latem lub zimą pieszą wycieczkę na jakiś szczyt. Wiem jak ciężko może być osiągnąć cel kiedy trasa wydaje się trudna, śnieg sięga po same uda, a ciepła czapka drażni swoją obecnością na czole. O ileż łatwiej jest wjechać na szczyt kolejką, ubrać deskę na nogi i dać się ponieść prędkości. A Wy co wybieracie?

Galaxia distante

2013-07-30T23:17:00.001+02:00

Muszę się do czegoś przyznać, mimo iż jak mam nadzieję widać, wyobraźnie mam całkiem sprawną, to zupełnie nie ogarniam ogromu wszechświata. W internecie można znaleźć jakieś szalone liczby dotyczące liczby galaktyk, mówi się o bilionach galaktyk. A pośrodku tego jedna maleńka Galaktyka Drogi Mlecznej, a pośrodku niej jakiś niewielki układ słoneczny, a w środku niego (oczywiście metaforycznie), maleńka planeta ziemia i gdzieś tam pośród oceanów i lasów mały kraj Polska, a w nim na południu leży Pszczyna. W środku Pszczyny mały domek, a jednym z pokoi mój warsztat. A tam siedzę sobie, trzymając niewielką igłę w dłoni, które przez krótkie godziny zapomnienia jest dla mnie całym wszechświatem.

Misteriosa Colombia

2013-07-17T09:19:00.000+02:00

Z czym kojarzy się Kolumbia? Najczęściej z kokainą, Shakirą i niezłymi piłkarzami. Dla mnie jednak Kolumbia, to autor jednej z moich ulubionych książek, czyli Marquez i Sto lat samotności. Dałam się zupełnie ponieść magii i tajemniczości jaka roztacza się nad każdym kolejnym cyklem życia rodziny Buendia, który wyznacza rytm tej powieści. Polecam, a póki co mój mały hołd dla tego autora i jego ojczyzny.

Ala rota

2013-07-10T22:09:00.002+02:00

Właściwie to nie pamiętam od czego zaczęłą się moja fascynacja steampunkiem. Czy to była biżuteria podpatrzona u kogoś, jakiś film, czy może oryginalna restauracja w moim mieście z wnętrzem w tym stylu. Faktem jest, że uwielbiam łączyć kolorową słodycz sutaszu z mechaniczną surowością steampunku. Czym jest steampunk? To nurt w kulturze, najczęściej znajdowany w literaturze, filmie, komiksie, ale ostatnio także w modzie. Najbardziej charakterystyczne dla tej stylistyki jest zainteresowanie technologią opartą na mechanice. Stąd też w biżuterii wykorzystuje się najczęściej różnego rodzaju zębatki, mechanizmy starych zegarków i sporo metalu. Przedstawiam Wam moją pierwszą steampunkową rodzinkę :)

Puesta del sol

2013-07-03T00:21:00.001+02:00

A miało być tak pięknie... ciepłe morze, gorący piasek i feria barw podczas zachodów słońca. No niestety mój urlop spędzam na urządzaniu pracowni, a kolorami cieszę się późnym wieczorem kiedy to siadam do szycia. Jestem bardzo zmęczona, ale to zmęczenie jest jakieś inne, dobre, przyjemne. Czasami człowiek musi dokonać wyboru, czasami nie jest on przyjemny i niesie za sobą chwilowe cierpienie. Trzeba mieć jednak nadzieję, że później będzie lepiej, znacznie lepiej i to wynagrodzi wszelkie trudy. Życzę Wam udanych urlopów i oby Wasze wybory były właściwe.

Abismo

2013-06-24T11:43:00.000+02:00

Najdłuższa jaskinia na świecie ma ponad 500 km długości, to wielki kawałek ciemnej i mrocznej otchłani. Czasami moje sutaszowe szycie, jest też jak zagłębianie się w jaskinię. Zupełnie tracę kontakt z rzeczywistością, coraz bardziej zagłębiam się w kształty i kolory.

Pajaro colorido

2013-06-21T02:43:00.000+02:00

Gdyby hindusi mieli rację i nasze dusze faktycznie by wędrowały, to kim chcielibyście być w kolejnym życiu? Mnie zawsze pociągała wolność jaką dają skrzydła. Możliwość swobodnego przemieszczania się ponad światem. Dlatego rezerwuję sobie jakiegoś kolorowego ptaszka.

Ritmo mexicano

2013-06-09T09:42:00.001+02:00

Jako mała dziewczynka często zakładałam na siebie sukienki moich sióstr i paradowałam w nich po domu. Oczywiście zawsze były one na mnie o wiele za duże i plątałam się w nich okropnie. Zamykałam oczy i wydawało mi się, że unoszę się nad ziemią, a spódnica faluje niczym egzotyczny ptak. Byłam pewna, że jestem najpiękniejszą tancerką na świecie i jedyne czego mi brakowało to publiczności, która będzie oklaskiwać moje wielkie taneczne sukcesy.

Po wielu latach stwierdzam, że taniec to nie jest łatwe zajęcie. Wymaga nie tylko poczucia rytmu i dobrej kondycji, ale chcąc to robić dobrze trzeba tańcem żyć, czuć go pod skórą.

Frambuesa

2013-06-05T11:55:00.001+02:00

Dzisiaj kolczyki malinowe, to troszkę na cześć sezonu na maliny i truskawki, które wreszcie zawitały do warzywniaków. Uwielbiam te owoce pod różnymi postaciami. Fajnie byłoby napisać, że najbardziej truskawki z szampanem, ale szczerze mówiąc jogurt naturalny jakoś lepiej mi tutaj pasuje. Zaś maliny, najlepiej na ciepło, jako polewa do lodów.

Barco de madera

2013-05-01T08:28:00.002+02:00

Wreszcie nastała wiosna, a właściwie po cichutku za plecami wiosny, przemknęło się lato. Dlatego inspiracja tym razem wakacyjna. Drewniana łódka, jak na zdjęciu, bardzo kojarzy mi się z wakacjami. Tak tymi w ciepłych krajach, jak i od czasu do czasu spędzanymi na mazurach. Co prawda, żaden żeglarz ze mnie, ale chętnie wypłynęłabym samotnie na małą wyprawę, by chłonąć ciszę i kolory.

Folklore

2013-04-24T10:27:00.002+02:00

Poniżej kolczyki sutaszowe, które nazwałam „folklor”, bo tak jak one, tak jak Ci tancerze ze zdjęcia poniżej, jak chyba cały świat, są bardzo kolorowe, zupełnie niejednolite. Ta niejednolitość, to też po trochu moja biżutkowa twórczość. Właśnie na blogu (w zakładkach powyżej) pojawiają się moje kolejne fascynacje: wire wrapping i biżuteria industrialna. Zapraszam do mojego małego folkloru.

Jako, że święta...

2013-03-30T22:11:00.003+01:00

Volcan

2013-03-16T00:20:00.001+01:00

Dzisiejsza inspiracja to wulkan, tutaj w postaci raczej niepozornych kolczyków. Jednak wulkany mimo iż już w większości drzemiące, potrafią sporo namieszać. I wcale nie myślę tutaj o tym islandzkim sprzed kilku lat, który troszkę popsuł szyki podróżującym samolotami. Erupcja Eyjafjallajökull (ale Ci Islandczycy muszą być dziwni przy takich nazwach;), była niczym z wybuchami sprzed lat. Dzisiejszy archipelag Santorini to pozostałość po erupcji jednego z wuklanów. Zaś domniemuje się, iż erupcja superwulkanu Toba kilkadziesiąt tysięcy lat temu, wywołała zimę wulkaniczną, co miało istotny wpływ na ewolucję naszego gatunku. Tutaj zaś malutkie kolczyki sutasz, które nie mają aż tak wielkich ambicji i tylko zdobią czyjeś ładne uszka :)

Fruta verde

2013-02-11T23:03:00.000+01:00

Przedstawiam limonkowe kolczyki sutasz, troszkę jako wyraz tęsknoty za wiosną. Tak na co dzień zieleń, zwłaszcza taka soczysta, nie jest moim kolorem, ale jak widzę szarość za oknem to nie marzę o niczym innym, jak o wiosennej bujności traw. I wcale nie myślę tu o trudnej miłości ze słynnego filmu sprzed 50 lat.