<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356</id><updated>2024-10-04T19:16:52.508-07:00</updated><category term="Literatura"/><category term="Cinema"/><category term="Livros"/><category term="adaptação"/><category term="2ª Guerra"/><category term="Brasil"/><category term="Literatura fantástica"/><category term="México"/><category term="Paris"/><category term="Pipoca Combo"/><category term="literatura estrangeira"/><category term="stephen King"/><category term="A menina que roubava livros"/><category term="Alasca"/><category term="Alemanha"/><category term="Alessandra Negrini"/><category term="Alice Braga"/><category term="Anne Hathaway"/><category term="Bip Bip"/><category term="Carnaval"/><category term="Carnaval 2012"/><category term="Cinema Brasileiro"/><category term="Classe C"/><category term="Clube de Autores"/><category term="Companhia das Letras"/><category term="Conta comigo"/><category term="Cultura"/><category term="Dia"/><category term="Documentário"/><category term="Dois Coelhos"/><category term="Drama"/><category term="Drogas"/><category term="Esylum"/><category term="FIQ"/><category term="Fantasia"/><category term="Figurino"/><category term="Flor do Sereno"/><category term="Gabo"/><category term="Gabriel García Márquez"/><category term="Guto Urbieta"/><category term="HQ&#39;s"/><category term="Henry Miller"/><category term="Histórias"/><category term="Horror"/><category term="Intrínseca"/><category term="Investigação"/><category term="Jodie Foster"/><category term="John Green"/><category term="Jojo Moyes"/><category term="Judeus"/><category term="Lisbeth Salander"/><category term="Literatura brasileira"/><category term="Literatura latina"/><category term="Luiz Alfredo Garcia-Roza"/><category term="Luta de Classes"/><category term="Marcelo Yuka"/><category term="Matt Damon"/><category term="Miles Halter"/><category term="Millennium"/><category term="Morte"/><category term="Nacional"/><category term="Nazismo"/><category term="Novela"/><category term="O silêncio da chuva"/><category term="Oliver Stone"/><category term="Owen Wilson"/><category term="Quadrinho"/><category term="Quadrinhos"/><category term="RIo de Janeiro"/><category term="Rancho"/><category term="Romance"/><category term="Romance Policial"/><category term="Stieg Larrsson"/><category term="Suécia"/><category term="Tarantino"/><category term="Teledossiê"/><category term="Teledramaturdia"/><category term="The Book Thief"/><category term="Um Dia"/><category term="Vamp"/><category term="Vamp no Viva"/><category term="Verão no Rio"/><category term="Wagner Moura"/><category term="Waly Salomão"/><category term="Woody Allen"/><category term="crime"/><category term="do"/><category term="em"/><category term="ficção"/><category term="melodrama"/><category term="realismo fantástico"/><category term="teatro"/><category term="young adult"/><title type='text'>Dona Cultura passou por aqui</title><subtitle type='html'>Análises, textos e outras cápsulas.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>24</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-2693446304819350412</id><published>2015-05-03T15:03:00.000-07:00</published><updated>2015-05-03T15:03:27.626-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="crime"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gabo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gabriel García Márquez"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura latina"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="realismo fantástico"/><title type='text'>Quando &quot;a fatalidade nos faz invisíveis&quot;</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTcLUt7A5Ug1v35MP6UAiy9YIcjEtQm3J-qP4d7ObWONA833gseHDj6jf1NrtBZim_gMLC4_hQ0_CIsvwvurU3yFZtrqdZ7UaS1DNThJOAlQMTRKTSURfUeRCzDFey7l0HKdPjPRGP_iM/s1600/cronicagabo.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTcLUt7A5Ug1v35MP6UAiy9YIcjEtQm3J-qP4d7ObWONA833gseHDj6jf1NrtBZim_gMLC4_hQ0_CIsvwvurU3yFZtrqdZ7UaS1DNThJOAlQMTRKTSURfUeRCzDFey7l0HKdPjPRGP_iM/s1600/cronicagabo.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;230&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eu sou obcecada por livros. &amp;nbsp;A verdade é que sempre estou vagando em busca de um novo exemplar. Trabalho em uma universidade e em duas das entradas existem banquinhas vendendo livros. Sempre é possível encontrar coisas incríveis. Na semana passada, quase fiquei sem a grana do transporte &amp;nbsp;- ia para a terapia - porque encontrei livros a preços realmente justos. Levei três. Entre eles, &quot;Crônica de uma morte anunciada&quot;, do Gabriel García Márquez.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bom. O que eu poderia dizer sobre o Gabo sem parecer repetitiva e redundante? A história é simples e incrível e é daquelas que te prende. Comecei a ler o livro na volta da terapia, no trem, na quinta-feira à noite. Mas só hoje, domingo (03/05) finalizei a leitura. E foram só umas três horas desde quando acordei sem querer acordar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A história é a reconstrução do assassinato de Santiago Nasar. Um relato quase jornalístico onde a história é contada a partir dos mais variados pontos de vista. Ao contrário de uma história policial clássica sabe-se quem vai morrer e quem vai matar, o que interessa é que como se deu esse incidente. A causa - a honra perdida de uma donzela - não é totalmente esclarecida &amp;nbsp;e mantém como um mistério do começo ao fim da narrativa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Qualquer adjetivo que aqui for empregado vai soar repetitivo. A história é leve, apesar do tema, e divertida e recheada, mesmo que com parcimônia, de toda aquela fantasia que caracterizam &amp;nbsp;a obra do autor colombiano.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O que achei curioso foi o modo como a narrativa é extremamente visual. Não foram em poucas passagens que imaginei detalhes de edição, cortes de câmera, enfim...seria uma história legal de ver adaptada.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No sebo, por R$ 5, comprei a versão de 1981, da Record. Novinho, pode custar entre R$ 22 e R$ 34. Vale o investimento. Vale muito.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/2693446304819350412/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2015/05/quando-fatalidade-nos-faz-invisiveis.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/2693446304819350412'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/2693446304819350412'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2015/05/quando-fatalidade-nos-faz-invisiveis.html' title='Quando &quot;a fatalidade nos faz invisíveis&quot;'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTcLUt7A5Ug1v35MP6UAiy9YIcjEtQm3J-qP4d7ObWONA833gseHDj6jf1NrtBZim_gMLC4_hQ0_CIsvwvurU3yFZtrqdZ7UaS1DNThJOAlQMTRKTSURfUeRCzDFey7l0HKdPjPRGP_iM/s72-c/cronicagabo.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-1490873711368668078</id><published>2015-04-10T16:17:00.000-07:00</published><updated>2015-04-11T05:44:14.088-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="2ª Guerra"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Intrínseca"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jojo Moyes"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Livros"/><title type='text'>Para ler e deixar para trás</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlUAgiAgXxlRkBnBnvFMiY9Ors1_YH54xSKH3lYq-Xzo4chsZlFy1pt9ZiAd23S6XZWYMSuDBWzUzW-3c_ByGrihdx5EpMaTKsKhwSC8jbzvUE8YYyVt8k-n_WJy1zeqPGxvfHiqLG36g/s1600/intrinseca-garota-deixou-para-tras.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlUAgiAgXxlRkBnBnvFMiY9Ors1_YH54xSKH3lYq-Xzo4chsZlFy1pt9ZiAd23S6XZWYMSuDBWzUzW-3c_ByGrihdx5EpMaTKsKhwSC8jbzvUE8YYyVt8k-n_WJy1zeqPGxvfHiqLG36g/s1600/intrinseca-garota-deixou-para-tras.jpg&quot; height=&quot;240&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Mesmo com quase um século de diferença, as vidas de Sophie Levéfre e Liv Halston guardam muitas semelhanças e estão, de certa forma, ligadas. E é em torno dessas duas mulheres que se desenvolve todo o enredo de &lt;i&gt;&quot;A mulher que você deixou para traz&quot; &lt;/i&gt;&amp;nbsp;da autora inglesa Jojo Moyes, publicado no ano passado no Brasil pela Editora Instrínseca.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Liv é esposa de um renomado arquiteto, que mora em um apartamento que apresenta a vanguarda das soluções para arquitetura e engenharia. Nesse emaranhado de vidro e concreto, está o quadro &quot;a garota que você deixou para traz&quot;, uma obra do pintor impressionista Édouard Lefèvre, discípulo de Matisse&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;O conflito acontece quando, herdeiros de Lefèvre resolvem entrar em litígio para recuperar a obra - que na verdade é um retrato de Sophie feito pelo marido - que teria sido roubada por alemães na Primeira Guerra.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;No desenrolar da história é como se as duas personagens estivessem ligadas por algo muito maior que apenas &amp;nbsp;a posse daquele quadro. &amp;nbsp;É como se a história se repetisse porque a vida de Sophie e Liv guardam algumas semelhanças. Talvez sejam essas semelhanças a razão &amp;nbsp;da empatia tão grande de Liv por Sophie.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;O livro é um grande drama. Tem guerra. Tem nazistas. Tem casais separados. Tem traição. Tem preconceito. Tem morte. Tem tribunal. Tem clichês e, por isso, &amp;nbsp;tem final feliz porque não poderia ser diferente.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;A Garota que você deixou para traz&quot; &lt;/i&gt;&amp;nbsp;não é o romance da geração e pode ser classificado como uma história de &quot;mulherzinha&quot;. Mas isso não é demérito principalmente se encararmos a leitura apenas como entretenimento. Analisando dessa forma o livro é bem bom porque os dramas, apesar de rasos, tem condição de prender a atenção do leitor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Leia sem preconceito.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times, Times New Roman, serif;&quot;&gt;Aproveite o tempo e depois deixe o livro seguir o caminho.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/1490873711368668078/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2015/04/para-ler-e-deixar-para-traz.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/1490873711368668078'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/1490873711368668078'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2015/04/para-ler-e-deixar-para-traz.html' title='Para ler e deixar para trás'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlUAgiAgXxlRkBnBnvFMiY9Ors1_YH54xSKH3lYq-Xzo4chsZlFy1pt9ZiAd23S6XZWYMSuDBWzUzW-3c_ByGrihdx5EpMaTKsKhwSC8jbzvUE8YYyVt8k-n_WJy1zeqPGxvfHiqLG36g/s72-c/intrinseca-garota-deixou-para-tras.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-3168291925188767170</id><published>2015-01-05T14:44:00.000-08:00</published><updated>2015-01-05T14:44:05.843-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fantasia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="ficção"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Horror"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="literatura estrangeira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura fantástica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="stephen King"/><title type='text'>Doutor Sono dá insônia</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMCkjZHQ3luKlYCDdg0YL3nnBy0TQVB8x8X_XoQzM9xZNYktsIEGXVL4Q8Xza4W1KNUJQWy3k1bce7B5UvN1rSqqLNy7AIjXc3QVU7xMBXn1xq5VCXA5sDJlmLvALW1kVW09P208HyYe0/s1600/Doutor-Sono.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMCkjZHQ3luKlYCDdg0YL3nnBy0TQVB8x8X_XoQzM9xZNYktsIEGXVL4Q8Xza4W1KNUJQWy3k1bce7B5UvN1rSqqLNy7AIjXc3QVU7xMBXn1xq5VCXA5sDJlmLvALW1kVW09P208HyYe0/s1600/Doutor-Sono.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;217&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mais de 30 anos depois do lançamento do best seller &quot;O Iluminado&quot;, Stephen King resolveu dar continuidade à história do que sobrou da família Torrance. &amp;nbsp;O resultado é outro campeão de vendas &quot;Doutor Sono&quot;, lançado no Brasil em novembro do ano passado pela Suma de Letras.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A produção dessa sequência partiu de uma enquete junto aos leitores que puderam opinar sobre qual livro o autor escreveria uma continuação.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Entre 2011 e 2012, King tratou de dar vida &amp;nbsp;a um crescido Danny Torrance, o garotinho realmente iluminado daquela história.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A iniciativa é interessante porque responde aqueles questionamentos que, possivelmente, qualquer leitor já tenha feito ao finalizar uma história: &quot;mas, e aí, o que acontece depois?&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Depois daquele inverno pavoroso, Danny Torrance levou uma vida mais ou menos equilibrada até dar de cara com o pior fantasma que atormentou seu pai &amp;nbsp;- o alcoolismo - e que ajudou a potencializar os acontecimentos no Hotel Overlook.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Entre bebedeiras e até um tapa no pó, Danny finalmente encontra sossego na cidade de Frazier, New Hempshire, Lá, ele trabalha em um asilo onde, entre suas atribuições está a de ajudar os pacientes terminais a fazerem a passagem. Daí a alcunha de Doutor Sono.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Essa habilidade de conviver entre mundos, ver o que não é visto e conversar de maneira pouco peculiar é que une Dan e a jovem Abbra Stone. A garotinha é tipo o Pelé das pessoas iluminadas e, por causa desse dom gigantesco, ela é perseguida por uma legião chamada &quot; Verdadeiro Nó&quot; que reúne uma espécie de vampiros que alimentam, ao invés de sangue, do dom da iluminação.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Em resumo, uma grande batalha entre o bem e o mal e que tem um herói cuja imagem é bem maculada por um passado atormentado, falho e cheio de negação e que caminha no seu limite em uma jornada solitária.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A sequência de uma história de tanto sucesso poderia render um livro bomba, mas a história é absolutamente verossímel para o universo kingniado. O crescido Dan Torrance tem um carisma diametralmente oposto ao do seu pai que, sem muita dúvida, atormenta o sono de muita gente até hoje.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Existem rumores de que, em breve, Doutor Sono será adaptado para o cinema. O ator John Cusack demonstrou interesse em interpretar o protagonista. Uma boa pedida.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/3168291925188767170/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2015/01/doutor-sono-da-insonia.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/3168291925188767170'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/3168291925188767170'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2015/01/doutor-sono-da-insonia.html' title='Doutor Sono dá insônia'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMCkjZHQ3luKlYCDdg0YL3nnBy0TQVB8x8X_XoQzM9xZNYktsIEGXVL4Q8Xza4W1KNUJQWy3k1bce7B5UvN1rSqqLNy7AIjXc3QVU7xMBXn1xq5VCXA5sDJlmLvALW1kVW09P208HyYe0/s72-c/Doutor-Sono.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-2003285603581485554</id><published>2014-12-13T16:16:00.002-08:00</published><updated>2015-04-10T16:24:47.466-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Alasca"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="John Green"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="literatura estrangeira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Miles Halter"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="young adult"/><title type='text'>Confissões de adolescente</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0Ozln7GEPQBoT2r_jn4iLNP6rzBFJdGc9fnQ0O_bcdN-mei4hKaASgrmYhmwBCkMpm95E4rSizaj3WEKhFap3WWPtu3lVJ7pb3gRD_B0OJPcN2Je93tb7LthbiogOZApjuNbHBTCzfJ8/s1600/JG.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0Ozln7GEPQBoT2r_jn4iLNP6rzBFJdGc9fnQ0O_bcdN-mei4hKaASgrmYhmwBCkMpm95E4rSizaj3WEKhFap3WWPtu3lVJ7pb3gRD_B0OJPcN2Je93tb7LthbiogOZApjuNbHBTCzfJ8/s1600/JG.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não. Não vou falar sobre o livro da Maria Mariana. E sim. Eu fui ler mais um livro do John Green. Metade porque outro dia cheguei ao aeroporto e tinha esquecido o livro que estava lendo em casa, metade porque uma amiga minha disse que o livro era muito legal.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eu já tinha lido aquela desgraceira que é &amp;nbsp;&quot;A culpa é das estrelas&quot; e achei bobinho em parte porque me acho bem adulta para ser capturada por esses livros destinados a jovens leitores. Sim, eu sou preconceituosa com a leitura.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ia passar muito tempo no aeroporto e não custava nada ter uma leitura leve, né?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A história me pegou. Em parte porque adoro histórias de reminiscências de tempos incríveis tipo &quot;Conta comigo&quot; ou outras histórias que rementem aquele tempo incrível na nossa vida e que seria um divisor de água e talz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gostei porque é a história de um garoto solitário que vai para o colégio interno para ter amigos. John Green foi meio autobiográfico na história. E credito à solidão da juventude toda essa criatividade. Porque se você já foi um solitário, veja, criou muitas histórias.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Como é o primeiro livro, nada de estranho em relatar a história das primeiras histórias: os primeiros amigos, o primeiro amor, as primeiras aventuras e subversões. E tem um aspecto mórbido fofo que é o fato de o Miles Halter - o protagonista - ser fascinado pelas últimas palavras de grandes personagens da humanidade.&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
Sobre o livro eu posso dizer que gostaria de ter sido Alasca que é basicamente uma menina foda, um furacão de personalidade intrigante e instigante. talvez hoje, ali pelos 30, eu tenha um pouco dessa peculiaridade que faz com que os sujeitos se sintam meio confusos, meio interessados. Minha vida teria sido bem mais fácil se eu fosse assim aos 16 mas, aos 16, eu estava só tentando ficar mais e mais invisível.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E, do alto de toda minha experiência com o Green, posso dizer que você pode esperar desgraceiras e choradeiras e uma textinho altruísta no final. O livro foi o primeiro dele. Deve ter inaugurado esse estilo lá. Se você já leu outros, me diga se rola.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A &lt;a href=&quot;https://www.google.com.br/search?q=quem+%C3%A9+voc%C3%AA,+alasca%3F&amp;amp;biw=1085&amp;amp;bih=630&amp;amp;source=lnms&amp;amp;sa=X&amp;amp;ei=l8-MVIGhKpHGsQTut4KQAw&amp;amp;ved=0CAcQ_AUoAA&amp;amp;dpr=1#q=quem+%C3%A9+voc%C3%AA,+alasca%3F&amp;amp;tbm=shop&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;edição que li foi a publicada pela Intrínseca. Depois descobri que o livro já havia sido publicado e republicado pela Martins Fontes&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dizem que vai virar filme, sob a tutela de &lt;a href=&quot;http://g1.globo.com/pop-arte/cinema/noticia/2014/06/sarah-polley-vai-dirigir-quem-e-voce-alasca-1-livro-de-john-green.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Sarah Polley&lt;/a&gt;. Aguardemos e separemos as caixas de lenço.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/2003285603581485554/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2014/12/confissoes-de-adolescente.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/2003285603581485554'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/2003285603581485554'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2014/12/confissoes-de-adolescente.html' title='Confissões de adolescente'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0Ozln7GEPQBoT2r_jn4iLNP6rzBFJdGc9fnQ0O_bcdN-mei4hKaASgrmYhmwBCkMpm95E4rSizaj3WEKhFap3WWPtu3lVJ7pb3gRD_B0OJPcN2Je93tb7LthbiogOZApjuNbHBTCzfJ8/s72-c/JG.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-8055081683929971288</id><published>2014-12-07T14:33:00.002-08:00</published><updated>2015-04-10T16:25:55.315-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Companhia das Letras"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Investigação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura brasileira"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Luiz Alfredo Garcia-Roza"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="O silêncio da chuva"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Romance Policial"/><title type='text'>Um detetive nas ruas do Rio</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5RT1ghMBvKWTxz8uBp9FPecM0HQ7SJue858nHZRXpHHKjGPvF68wlHUTlh0N2jwzoJSHaH_PIA9-lG1ydAI69dbpmEQ9V_Fxb40HfSqqUDqgiB590okHLz1tw7tia8MyYW3Cn4tOLN1c/s1600/livro-o-silncio-da-chuva-de-luiz-alfredo-garcia-roza-13652-MLB3926866043_032013-O.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5RT1ghMBvKWTxz8uBp9FPecM0HQ7SJue858nHZRXpHHKjGPvF68wlHUTlh0N2jwzoJSHaH_PIA9-lG1ydAI69dbpmEQ9V_Fxb40HfSqqUDqgiB590okHLz1tw7tia8MyYW3Cn4tOLN1c/s1600/livro-o-silncio-da-chuva-de-luiz-alfredo-garcia-roza-13652-MLB3926866043_032013-O.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;234&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Quando eu cheguei ao Rio de Janeiro, em 2007, um dos
professores da minha especialização em Jornalismo Cultural, na Uerj, comentou
sobre os autores relevantes da literatura brasileira na atualidade. Lembro-me
com clareza de ver, meu professor que lecionaria uma disciplina relacionada ao
cinema, citando Luiz Alfredo Garcia-Roza como um grande nome, até então,
desconhecido para mim.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Sete anos depois, saindo da mesma Uerj, deparei-me com uma
edição de bolso do livro “O silêncio da chuva”, do mesmo autor. Não hesitei em
comprar, em razão do preço atrativo e da minha compulsão por comprar livros. O
tamanho (é a edição de bolso da Companhia) e a praticidade fizeram com que eu
me entregasse sem medo à leitura.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
A verdade é que a literatura policial não seja um assunto
recorrente entre as minhas preferências. Mas como tinha crime e investigação,
mergulhei. E digo para vocês que foi um mergulho prazeroso e com direito a,
evidentemente, surpresa no final.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Não consegui descobrir quem era o assassino.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Me simpatizei com o personagem principal, o detetive
Espinosa que, em comum comigo, guarda uma verdadeira paixão por livros.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
“O silêncio da chuva” narra o cotidiano do detetive Espinosa
na investigação da morte do alto executivo Ricardo Carvalho, que nos é revelada
como suicídio. O fato marca a sucessão de outros crimes e me prendeu porque eu
fiquei desesperadamente curiosa para saber qual seria a reação do inspetor ao
descobrir a verdadeira motivação desses crimes e, evidentemente, quem era o
responsável por eles. &lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;!--[if !supportEmptyParas]--&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Esse é o romance é a estreia de Garcia-Roza &amp;nbsp;e foi lançado em 1996, quando o autor, que
também é professor da UFRJ,&amp;nbsp; completou
60 anos. O livro rendeu a Garcia-Roza os prêmios Nestlé de Literatura
(1996)&amp;nbsp; e o prêmio Jabuti (1997). A esse
sucederam “Achados e Perdidos” (1998), “Vento Sudoeste” (1999), “Perseguido”
(2001), “Uma Janela em Copacabana” (2004), “Berenice Procura” (2005), “Espinosa
sem saída” (2006), “Na Multidão” (2007), e o mais novo lançamento, “Céu de
Origamis” (2009) publicados pela Companhia das Letras, sempre ambientadas nas
belas e conturbadas ruas do Rio de Janeiro.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Juro que fiquei pensando também em milhões de adaptações para o cinema e para tv com toda aquela atmosfera noir que uma boa história detetive pede. Ouvi até a narração do personagem principal. :)&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt;&quot;&gt;Vale a leitura. Comprei no sebo por R$ 10 mas você
pode encontra-lo custando de R$ 7 a R$ 50 na &lt;a href=&quot;http://www.estantevirtual.com.br/b/luiz-alfredo-garcia-roza/o-silencio-da-chuva/1121029910&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Estante Virtual&lt;/a&gt;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/8055081683929971288/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2014/12/um-detetive-nas-ruas-do-rio.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/8055081683929971288'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/8055081683929971288'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2014/12/um-detetive-nas-ruas-do-rio.html' title='Um detetive nas ruas do Rio'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5RT1ghMBvKWTxz8uBp9FPecM0HQ7SJue858nHZRXpHHKjGPvF68wlHUTlh0N2jwzoJSHaH_PIA9-lG1ydAI69dbpmEQ9V_Fxb40HfSqqUDqgiB590okHLz1tw7tia8MyYW3Cn4tOLN1c/s72-c/livro-o-silncio-da-chuva-de-luiz-alfredo-garcia-roza-13652-MLB3926866043_032013-O.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-6025457931396475443</id><published>2013-09-23T07:31:00.000-07:00</published><updated>2013-09-23T08:03:36.441-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Alice Braga"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cinema"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Esylum"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Jodie Foster"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Luta de Classes"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Matt Damon"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Wagner Moura"/><title type='text'>Esylium e a eterna luta entre a favela e o asfalto</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6bKp5mAoq7RSG8Hhz-LMxWp25-fCOnNDt3GEu1u08dS2TVrKNlb453meYex1SgDoGwFjK8pHI9t1wFfwaVHsK4HjXLdbW4W8f0cAhJamF1yehlLVAxV69s-DFdUh2wg3g4NoLnbnep1M/s1600/esylum.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;178&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6bKp5mAoq7RSG8Hhz-LMxWp25-fCOnNDt3GEu1u08dS2TVrKNlb453meYex1SgDoGwFjK8pHI9t1wFfwaVHsK4HjXLdbW4W8f0cAhJamF1yehlLVAxV69s-DFdUh2wg3g4NoLnbnep1M/s320/esylum.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Em um mundo pós-apocalíptico, parece até piada, mas este
é o cenário do filme &lt;i&gt;Esylium&lt;/i&gt;, longa
estrelado por Matt Damon e que tem Wagner Moura no elenco. O filme foi dirigido
por Neill Blomkamp, o mesmo diretor de Distrito 9 e tem um forte conteúdo
político, como primeiro longa de estréia do diretor.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Esylium,
&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;a nave que reproduz o ecossistema terrestre e reúne apenas
a porção mais abastada da humanidade, é o asfalto. Enquanto a Terra
transformou-se em uma grande favela que reúne apenas os pobres e o que podemos
considerar como a escória social. Nesse contexto vivem Max da Costa (Matt
Damon), Spider (Wagner Moura), quem em sua estréia tem muito mais do que três
falas e Frey (Alice Braga).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Contaminado com uma pesadíssima dosagem de radiação, Max procura
ajuda de Spider para tentar chegar à nave, já que no local é possível,
inclusive, conter a morte. Para conseguir a viagem e o “green card” que
garantirá acesso ao tratamento, Max precisa, a pedido de Spider, realizar um
grande roubo de dados.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Para isso, deverá burlar a rígida política de imigração,
adotada pela Ministra da Defesa, Delacourt (Jodie Foster) e que adota faz George
W. Bush parecer delicado quanto ao assunto. Ainda no caminho de Max está o
mercernário Kruger ( Sharlto Copley).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;O longa propõe diversas discussões sobre o futuro da
humanidade, talvez por isso ele tenha um elenco tão multinacional. E é natural
que em momentos de crise, como o que vivemos desde 2008, o fluxo de pessoas
entre os países aumente e o controle de imigração tenda a ficar mais rígidos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Acredito que o filme faça uma leitura também sobre as
danças das lideranças mundiais, já que Spider – embora tenha características de
vilão&amp;nbsp; - é um grande anti-herói, enquanto
Matt Damon aparece como o grande MÁRTIR da história. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Assista e tire suas próprias conclusões.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/6025457931396475443/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2013/09/esylum-e-eterna-luta-entre-favela-e-o.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/6025457931396475443'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/6025457931396475443'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2013/09/esylum-e-eterna-luta-entre-favela-e-o.html' title='Esylium e a eterna luta entre a favela e o asfalto'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6bKp5mAoq7RSG8Hhz-LMxWp25-fCOnNDt3GEu1u08dS2TVrKNlb453meYex1SgDoGwFjK8pHI9t1wFfwaVHsK4HjXLdbW4W8f0cAhJamF1yehlLVAxV69s-DFdUh2wg3g4NoLnbnep1M/s72-c/esylum.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-552064414713154201</id><published>2013-09-10T07:03:00.001-07:00</published><updated>2013-09-10T07:05:24.349-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="2ª Guerra"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="A menina que roubava livros"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Alemanha"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Judeus"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Morte"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Nazismo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="The Book Thief"/><title type='text'>A menina que roubava livros</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDptfBm1qed-KwEg3EgPhFaDF7bebm8w_UztzTmkPJdFoF_qLm8GYqe3ZtIKUSEo14P30Is4CY3FAV04MoOz8I2fBckuJ-xN3ELRpRCjILTvghRUqfsFlqVKbnAQGoDdJPqR8AUbwFgps/s1600/menina.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;310&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDptfBm1qed-KwEg3EgPhFaDF7bebm8w_UztzTmkPJdFoF_qLm8GYqe3ZtIKUSEo14P30Is4CY3FAV04MoOz8I2fBckuJ-xN3ELRpRCjILTvghRUqfsFlqVKbnAQGoDdJPqR8AUbwFgps/s400/menina.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Qual o poder das palavras? Onde elas podem nos levar? As
palavras podem nos salvar? Essas são apenas algumas das dúvidas que povoaram a
minha cabeça quando terminei der ler, ontem, “A menina que roubava livros”. O
best-seller de Markus Zusak, que foi lançado no Brasil em 2007 pela Intrínseca,
e com &lt;a href=&quot;http://www.adorocinema.com/filmes/filme-204237/&quot;&gt;adaptação para
o cinema&lt;/a&gt; prevista para estrear no ano que vem, já vendeu mais de dois
milhões de livros no país.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;A história se passa durante a 2ª Guerra Mundial e conta a
história da jovem Lisel Meminger, no entanto traz uma narradora pouco usual: a
morte. E cabe a ela – a morte – narrar o amadurecimento dessa jovem, a relação
com os pais adotivos Rosa e Hans Hubermann e o nascimento do amor romântico com
o melhor amigo, Rudy Stneir.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;O livro tem toda uma aura triste porque falar de guerra,
pobreza, nazismo e judeus não pode mesmo resultar em uma narrativa muito
alegre.&amp;nbsp; Apesar de toda exaltação ao
seres humanos, porque ali existem pessoas boas à sua maneira como os pais
adotivos de Liesel, ou a esposa do prefeito, &lt;span style=&quot;background-color: white; line-height: 115%;&quot;&gt;Ilsa
Hermann.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;A despeito de todo esse
drama, o “A menina que roubava livros” é uma ode às palavras e ao poder que
elas exercem. Elas podem provocar todo o mal – e a morte faz uma reflexão a respeito
disso quando fala sobre a ascensão do nazismo. Mas as palavras podem salvar. E
elas podem ser responsáveis por mudar os rumos de nossa vida, por construir
relações duradouras e incríveis.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Apesar de ser narrado pela
morte e apresentar o horror do nazismo, é mais um livro triste, como já
ressaltei, do que assustador. É curioso vermos como podemos imaginar esse
momento que é inevitável para qualquer ser humano: a morte. É tão inevitável
que muitos têm medo. Mas já pararam para pensar que pode a morte também temer
os seres humanos?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;O livro pode ser encontrado
em valores que variam entre &lt;a href=&quot;http://compare.buscape.com.br/a-menina-que-roubava-livros-markus-zusak-8598078174.html#precos&quot;&gt;R$
25,90 e R4 32,50&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;h3&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 10pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;i&gt;“Dizem que a guerra é a
melhor amiga da morte, mas devo oferecer-lhe um ponto de vista diferente a esse
respeito. Para mim, a guerra é como aquele novo chefe que espera o impossível.
Olha por cima do ombro da gente e repete sem parar a mesma coisa: &quot;apronte
logo isso, apronte logo isso.&quot; E aí a gente aumenta o trabalho. Faz o que
tem que ser feito. Mas o chefe não agradece. Pede mais.”&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/552064414713154201/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2013/09/a-menina-que-roubava-livros.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/552064414713154201'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/552064414713154201'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2013/09/a-menina-que-roubava-livros.html' title='A menina que roubava livros'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDptfBm1qed-KwEg3EgPhFaDF7bebm8w_UztzTmkPJdFoF_qLm8GYqe3ZtIKUSEo14P30Is4CY3FAV04MoOz8I2fBckuJ-xN3ELRpRCjILTvghRUqfsFlqVKbnAQGoDdJPqR8AUbwFgps/s72-c/menina.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-3621277368425909060</id><published>2012-11-06T13:36:00.000-08:00</published><updated>2012-11-06T13:36:13.703-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Drogas"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="México"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Oliver Stone"/><title type='text'>Selvagens</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5AuqVfh_av9u2svYfLwKIuMOInU_BJOBK4zR5_EGFAf73yENNYko_sg6R7SjJOlDkeuIfiL7lStiAVAiYkGGadl8tPS4oiAng7Na1WmGsat3zwqzgMJS99zkABA6LICRM5AXWmc0xBg/s1600/critica_savages.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;190&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5AuqVfh_av9u2svYfLwKIuMOInU_BJOBK4zR5_EGFAf73yENNYko_sg6R7SjJOlDkeuIfiL7lStiAVAiYkGGadl8tPS4oiAng7Na1WmGsat3zwqzgMJS99zkABA6LICRM5AXWmc0xBg/s320/critica_savages.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 16.78333282470703px; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em; padding: 0px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;line-height: 16.78333282470703px; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 16.78333282470703px; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em; padding: 0px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;line-height: 16.78333282470703px; text-align: justify;&quot;&gt;Apesar da temática ser drogas, apesar do assunto ser imediatamente vinculado à violência, apesar de&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 16.78333282470703px; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;strong style=&quot;line-height: 16.78333282470703px; margin: 0px; padding: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;Oliver Stone&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 16.78333282470703px; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 16.78333282470703px; text-align: justify;&quot;&gt;ter uma filmografia marcada pelos signos da violência,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 16.78333282470703px; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;em style=&quot;line-height: 16.78333282470703px; margin: 0px; padding: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;Selvagens,&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 16.78333282470703px; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;seu mais recente longamentragem, não é um filme nem de longe soturno ou pesado como o tititi que o diretor provocou ao defender a legalização da maconha sugeriu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 16.78333282470703px; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em; padding: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;
A história, baseada em livro homônimo, narra a história de três jovens de Laguna Beach (um paraíso no meio da Califórnia): Ben (&lt;strong style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;Aaron Johnson&lt;/strong&gt;) e Chon (&lt;strong style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;Taylor Kitsch&lt;/strong&gt;) que são grandes amigos que dividem a mesma namorada, Ophelia (&lt;strong style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;Blake Lively&lt;/strong&gt;), e cuidam de um negócio próprio de plantio e distribuição de maconha. A “firma” entra em colapso quando a chefe de um cartel mexicano – Elena (&lt;strong style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;Salma Hayek&lt;/strong&gt;) – decide propor uma sociedade e acaba sequestrando Ophelia para ter um boa mercadoria para barganha.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 16.78333282470703px; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em; padding: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;
A trama teria tudo para ser um filme pesado, mas o clima de belos jovens à beira da praia acaba garantido mais diversão do que apreensão. Parte da “leveza” é resultado das atuações de&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;John Travolta&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;(o policial corrupto Dennis) e&amp;nbsp;&lt;strong style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;Guilhermo Del Toro&lt;/strong&gt;(Lado, cujo nome já é uma piada), que faz o capanga de Elena e, apesar de estar ligado ao tráfico, garante algumas sequências divertidas.&amp;nbsp;Toda a narrativa é contada a partir do ponto de vista de Ophelia, que abre o filme dizendo que “o fato de eu estar narrando essa história, não significa que eu tenha chegado viva ao fim dela”.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 16.78333282470703px; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em; padding: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;
Considerando que é possível depreender mais de uma narrativa e, apesar do discurso progressista de Oliver Stone em defesa da legalização da maconha, o tom pode servir como uma forma de tingir mais uma imagem negativa em relação aos mexicanos. É de conhecimento público que aquele país da América do Norte vive um momento delicado no combate aos cartéis de drogas, famosos pela violência com que lidam com as disputas. Poderíamos arriscar dizer que, provavelmente, o México será a nova Colômbia e, brevemente, deverá sofrer algum tipo de intervenção americana.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 16.78333282470703px; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em; padding: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;
O espectador é induzido a “torcer” por Ben e Chon. No entanto, os dois são tão traficantes e tão descumpridores da lei quanto Elena e seu capanga Lado (o bom e velho hábito do espectador de pender para o lado mais vulnerável). Ben tem seus pecados expurgados porque é um traficante gente boa, que viaja o mundo fazendo boas ações e nem está pelo negócio por dinheiro. Já Chon tem no currículo a participação na Guerra do Iraque como argumento para aliviar a barra. E, neste caso, quem seriam os “selvagens”?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 16.78333282470703px; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em; padding: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;
Como estamos apenas no âmbito da ficção,&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;Selvagens&lt;/em&gt;&amp;nbsp;não é , nem de longe, uma obra-prima de Stone – que dirigiu&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;Platoon&lt;/em&gt;&amp;nbsp;e&amp;nbsp;&lt;em style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;Assassinos por Natureza&lt;/em&gt;&amp;nbsp;–, mas é um filme que garante duas horas de entretenimento marcado por reviravoltas e que coloca uma pulguinha atrás da orelha do porquê de o assunto precisar ser discutido, sem preconceitos. E isso já é suficiente.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 16.78333282470703px; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em; padding: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;
Publicado originalmente no site&lt;a href=&quot;http://pipocacombo.com/critica-selvagens/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt; Pipoca Combo.&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/3621277368425909060/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/11/selvagens.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/3621277368425909060'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/3621277368425909060'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/11/selvagens.html' title='Selvagens'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5AuqVfh_av9u2svYfLwKIuMOInU_BJOBK4zR5_EGFAf73yENNYko_sg6R7SjJOlDkeuIfiL7lStiAVAiYkGGadl8tPS4oiAng7Na1WmGsat3zwqzgMJS99zkABA6LICRM5AXWmc0xBg/s72-c/critica_savages.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-4125189494551855665</id><published>2012-11-06T13:33:00.000-08:00</published><updated>2012-11-06T13:33:58.447-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Brasil"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Classe C"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Novela"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Teledossiê"/><title type='text'>Classe C faz a festa na televisão brasileira</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; border: 0px; float: left; font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; border: 0px; float: left; font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
Em abril, o colunista do Jornal O Globo, Arthur Xexéo, dedicou uma coluna à chamada nova classe média que, de acordo com a Secretaria de Assuntos Estratégicos (SAE) do Governo Federal corresponde a 94,9 milhões de brasileiros ou 50,5% da população. No texto, além de reclamar da atenção que essas pessoas vêm recebendo no setor de serviços, também reclamou das novelas que possuem “tramas ambientas em comunidades, sambão na trilha sonora, mocinha cozinheira e galã jogador de futebol”.&lt;span id=&quot;more-2787&quot; style=&quot;border: 0px; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; border: 0px; float: left; font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
O texto chamou atenção não só pelo conteúdo reacionário como também por apontar uma tendência que vem sendo observada na televisão brasileira, sobretudo na Rede Globo, de representar essa nova classe da população que sempre existiu, mas que só recentemente adquiriu poder de compra de modo a gerar pressão que os tirasse das comunidades reais e as levasse, de fato, para os subúrbios fictícios da dramaturgia.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKl7_pMB_ewWxssWrsBcsVK74LUw_Tqzj8pQpncdtoUSiW4vfW9pcvRjjHHIGcppjZ-bYbAidnLXLD44RHD2lqRTTtpr2GWf-hey2AJInp2QSeEIyaS9Z1Fcft1WLYr9gOq9u7I0f7mgI/s1600/ClasseC-1-300x187.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKl7_pMB_ewWxssWrsBcsVK74LUw_Tqzj8pQpncdtoUSiW4vfW9pcvRjjHHIGcppjZ-bYbAidnLXLD44RHD2lqRTTtpr2GWf-hey2AJInp2QSeEIyaS9Z1Fcft1WLYr9gOq9u7I0f7mgI/s1600/ClasseC-1-300x187.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;E essas pessoas não podem passar despercebidas já que, de acordo com pesquisa Data Popular, essa classe C é responsável por 78% do que é comprado em supermercados; 60% das mulhers que vão a salões de beleza, 70% dos cartões de crédito e 80% das pessoas que acessam a internet e movimentam R$ 273 milhões na rede mundial de computadores, montante que pode ser dobrado se formos considerar o crédito disponível.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9Uo_0NrpiaINjXGXu_WMElr5goSP43ch_X9ljFP5cDN6YJOAQaN9jWpIVDjY0wV-QLn6VNEF6vFC4wjZ6pdMZngIS6Kw7h7ndNPn-eMPvee9Y2ZziVAmsqp3BP_nQiazxaHwA9meLzK0/s1600/ClasseC-2-300x198.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9Uo_0NrpiaINjXGXu_WMElr5goSP43ch_X9ljFP5cDN6YJOAQaN9jWpIVDjY0wV-QLn6VNEF6vFC4wjZ6pdMZngIS6Kw7h7ndNPn-eMPvee9Y2ZziVAmsqp3BP_nQiazxaHwA9meLzK0/s1600/ClasseC-2-300x198.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; border: 0px; float: left; font-family: Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 18px; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
O resultado disso são novelas que fogem da zona sul e, finalmente, voltam os olhos para Zona Norte/Oeste do Rio de Janeiro ou se deslocam ainda mais longe, até o Pará. Isso se focarmos apenas nas novelas, porque no que diz respeito ao entretenimento o programa “Esquenta”, apresentado por Regina Casé, é uma ode a esse estilo de vida que para muitos beira o exotismo.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
Em “Cheias de Charme”, as protagonistas são três empregadas&lt;a href=&quot;http://www.teledossie.com.br/wp-content/uploads/2012/08/ClasseC-3.jpg&quot; style=&quot;border: 0px; color: #da3088; font-family: inherit; font-style: inherit; margin: 0px; outline: 0px; padding: 0px; text-decoration: none; vertical-align: baseline;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;alignright size-thumbnail wp-image-2790&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;http://www.teledossie.com.br/wp-content/uploads/2012/08/ClasseC-3-150x150.jpg&quot; style=&quot;border: 1px solid rgb(221, 221, 221); display: inline; float: right; height: auto; margin: 0px 0px 0px 10px; max-width: 580px; padding: 6px;&quot; title=&quot;ClasseC 3&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;domésticas que mudam de vida após conquistarem o sucesso como cantoras. Na trama, a comunidade está retratada com todo o seu estereótipo. A personagem Penha (Taís Araújo) em uma das cenas com os filhos, discute sobre o tipo de carne que vão preparar, já que a vida melhorou. Se fosse no mundo real, é bem provável que as três empreguetes fossem negras.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
&quot;Avenida Brasil” carrega no título o nome da principal via de deslocamento entre a zona norte e o centro e é ambientada quase que totalmente no subúrbio, com os seus tipos característicos como o jogador de futebol emergente e sua família, a dona de uma rede de salão de beleza e um sem número de tipos da periguete que deseja casar com o jogador de futebol, ao bonitão que trabalha no comércio popular.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
Essas tramas, com ambientações relacionadas ao estilo de vida da nova classe C, sobretudo a do Rio de Janeiro, com seus tipos específicos, modo de vestir e se comportar, apontam um tentativa da principal emissora do país, que sempre promoveu um conteúdo popular por atingir a maior parte da população, mas estilizado, de tentar conversar e representar essas novas pessoas. Uma forma de se aproximar e manter seu público, sua audiência.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTTw49V5AAaTCuZW8pbFUdrgMb8v8c5ILCM_jAGXcMXNEx9diIfanRZdlHa-iH7ce6KkMVP4zWQUqcuignTGznlFlmI_XoptCuyKmPNxOn075hBbDOQKEmAJoTsgx3ZOTvGEZjDh86aWY/s1600/ClasseC-4-300x166.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTTw49V5AAaTCuZW8pbFUdrgMb8v8c5ILCM_jAGXcMXNEx9diIfanRZdlHa-iH7ce6KkMVP4zWQUqcuignTGznlFlmI_XoptCuyKmPNxOn075hBbDOQKEmAJoTsgx3ZOTvGEZjDh86aWY/s1600/ClasseC-4-300x166.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
Antes desse boom da classe C, cabia às emissoras concorrentes como a Record e o SBT dialogar com esse público tanto com sua produção de programas de auditório, como nas novelas. Até então, classe C era sinônimo de cafonice, falta de gosto e refinamento.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
É impossível ignorar essa parcela da população, suas características e seu modo de vida, e as telenovelas ajudam a construir esse imaginário, aproxima as pessoas e as ajuda a se enxergar como integrantes desse universo fantástico. As novelas também ajudam a arrefecer os preconceitos e humanizar o processo de criação, porque aqueles tipos são tão próximos, quanto reais.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
Por mais que o Arthur Xexéo reclame, é impossível ignorar esse segmento populacional, porque a classe C está aí para mostrar a que veio. A nós, bons espectadores, cabe esperar as cenas dos próximos capítulos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;border: 0px; float: left; margin-bottom: 1.625em; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 595px;&quot;&gt;
Publicado originalmente no &lt;a href=&quot;http://www.teledossie.com.br/classe-c-faz-a-festa/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Teledossiê.&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/4125189494551855665/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/11/classe-c-faz-festa-na-televisao.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/4125189494551855665'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/4125189494551855665'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/11/classe-c-faz-festa-na-televisao.html' title='Classe C faz a festa na televisão brasileira'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKl7_pMB_ewWxssWrsBcsVK74LUw_Tqzj8pQpncdtoUSiW4vfW9pcvRjjHHIGcppjZ-bYbAidnLXLD44RHD2lqRTTtpr2GWf-hey2AJInp2QSeEIyaS9Z1Fcft1WLYr9gOq9u7I0f7mgI/s72-c/ClasseC-1-300x187.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-7708694153737444244</id><published>2012-06-24T13:51:00.000-07:00</published><updated>2012-06-24T13:51:25.241-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="adaptação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cinema"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Conta comigo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura fantástica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Livros"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="stephen King"/><title type='text'>Histórias fantásticas sobre amizade</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhArBz3FVEIMHch7DhNutUZzWVwfm3hI_JXBMOPcqHP4M0zoWgb4piB9xI_kFBi4JKufB6MYge2S5DHqPV6mYac9LgYaIPGnE4qJ2TLK4coXM4KftaFIO9C7DfGWxDhXlm_8aMg9g1nKWs/s1600/stephen-king_s-it-1990-tommy-lee-wallacea.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;180&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhArBz3FVEIMHch7DhNutUZzWVwfm3hI_JXBMOPcqHP4M0zoWgb4piB9xI_kFBi4JKufB6MYge2S5DHqPV6mYac9LgYaIPGnE4qJ2TLK4coXM4KftaFIO9C7DfGWxDhXlm_8aMg9g1nKWs/s320/stephen-king_s-it-1990-tommy-lee-wallacea.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Estou neste fim de tarde torcendo para ganhar mais um
exemplar de livro do Stephen King. Sou dessas que participa de promoções por
livros porque é muito bom ganhá-los. Só por isso. Lembro que ganhei um sorteio
no Orkut, um exemplar de Angústia, o livro que serviu de base do longa “Louca
Obsessão” (se você ficou angustiado com a cena na qual ela quebra o joelho do
cara, no livro isso é infinitamente pior).&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Ler Stephen King é uma coisa absolutamente natural. Li o
primeiro livro aos 10 anos, no embalo da adaptação do Cemitério Maldito. Mas
anterior a isso, sempre teve uma pausa para assistir “Conta Comigo”nas Sessões
da Tarde da vida, embora eu nunca tenha lido o conto que deu origem a essa
história e que faz parte do livro “As Quatro Estações”.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Ainda agora falava sobre nostalgia com um amigo e sempre me
recordo das histórias do King porque algumas delas&amp;nbsp; - e as minhas preferidas – sempre trazem uma
história fantástica sobre amizade.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
É assim em O corpo. É assim em It – Uma obra prima do medo e
que talvez tenha sido a história que mais me marcou. Os sete da sorte, o clube
dos perdedores e a apocalíptica batalha de pedradas me fizeram chorar mais de
uma vez. E é assim em O Apanhador de Sonhos. E é isso que acontece em um “Um
sonho de liberdade”.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Ele é reconhecido pelas incríveis histórias de terror que
vão de carros assassinos a cães raivosos, mas o que sempre me marcou foram as
histórias de amizade, a nostalgia e o sentimento de que no passado tudo era
bom. &lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Fiquei sabendo por fontes seguras que o catálogo do mestre
passa por renovação e os livros vão ganhar novas capas. É uma ótima
oportunidade para se deliciar com histórias fantásticas sobre amizade.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #222222; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;&quot;&gt;Nunca tive nenhum amigo depois, como quando tivera
quando tinha 12 anos. Jesus, alguém teve?”&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/7708694153737444244/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/06/historias-fantasticas-sobre-amizade.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/7708694153737444244'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/7708694153737444244'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/06/historias-fantasticas-sobre-amizade.html' title='Histórias fantásticas sobre amizade'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhArBz3FVEIMHch7DhNutUZzWVwfm3hI_JXBMOPcqHP4M0zoWgb4piB9xI_kFBi4JKufB6MYge2S5DHqPV6mYac9LgYaIPGnE4qJ2TLK4coXM4KftaFIO9C7DfGWxDhXlm_8aMg9g1nKWs/s72-c/stephen-king_s-it-1990-tommy-lee-wallacea.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-2536812248646930384</id><published>2012-06-19T18:39:00.000-07:00</published><updated>2012-06-19T18:39:14.172-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Clube de Autores"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Guto Urbieta"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="melodrama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Romance"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="teatro"/><title type='text'>Todos nós somos jovens fidalgos</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFDHs1wz61SP2hyDs1BOEfUxcaW7Ic5GRGVm1ahcnNRSyKkqQr-On0zOzKcC60CxRzkXdMeAznk7AkgPEkT1H6K6g749IwtEqmYT4mEaAW7ghUOmLuJ6sZNJPhMZEXurVWan0PeLmHe6s/s1600/cover_front_medium.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFDHs1wz61SP2hyDs1BOEfUxcaW7Ic5GRGVm1ahcnNRSyKkqQr-On0zOzKcC60CxRzkXdMeAznk7AkgPEkT1H6K6g749IwtEqmYT4mEaAW7ghUOmLuJ6sZNJPhMZEXurVWan0PeLmHe6s/s1600/cover_front_medium.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
De todos os tesouros, o amor talvez seja o mais difícil de
encontrar. Talvez seja por isso que ele costuma ser protagonista de tantas histórias.&amp;nbsp; Nada aflige mais a humanidade do que a busca
pelo amor. E ele está nas capas das revistas, nas novelas, no cinema e agora no
primeiro livro de&lt;a href=&quot;https://www.facebook.com/guto.urbieta&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt; Guto Urbieta&lt;/a&gt; a peça: “O Jovem Fidalgo”, disponível em papel e
em e-book no&lt;a href=&quot;http://clubedeautores.com.br/book/129377--O_Jovem_Fidalgo&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt; Clube de Autores.&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Ambientada em San Felippo, “O Jovem Fidalgo” conta a
história de Set – um jovem – na dura busca pelo amor por Júlia. Nessa história
de desventuras ele é acompanhado por seu bom amigo Dom Raphael. Embora
historicamente distante do nosso tempo, a identificação com os personagens é
quase automática porque todos nós&amp;nbsp; - em
algum momento da vida – já sofremos por amor ou amparamos alguém que tivesse
sofrido por ele.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://www.facebook.com/guto.urbieta&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Guto Urbieta&lt;/a&gt; nasceu no Rio de Janeiro e mudou-se para Miguel
Pereira, na região serrana, aos 12 anos. A história nasceu após a primeira paixão,
aos 14 anos, mesma época em que foi apresentado ao “Romeu e Julieta”. A
ilustração da capa também é resultado do trabalho de Urbieta que além de se
dedicar à dramaturgia também dá aulas de teatro e teatro de bonecos.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
A leitura não é só recomendada pela qualidade do texto, mas,
também porque assim como no texto de Shakespeare, a identificação com os
personagens é quase imediata. &lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/2536812248646930384/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/06/todos-nos-somos-jovens-fidalgos.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/2536812248646930384'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/2536812248646930384'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/06/todos-nos-somos-jovens-fidalgos.html' title='Todos nós somos jovens fidalgos'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFDHs1wz61SP2hyDs1BOEfUxcaW7Ic5GRGVm1ahcnNRSyKkqQr-On0zOzKcC60CxRzkXdMeAznk7AkgPEkT1H6K6g749IwtEqmYT4mEaAW7ghUOmLuJ6sZNJPhMZEXurVWan0PeLmHe6s/s72-c/cover_front_medium.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-2860963790014151305</id><published>2012-05-19T13:09:00.000-07:00</published><updated>2012-05-19T13:09:10.812-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="adaptação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lisbeth Salander"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Millennium"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Stieg Larrsson"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Suécia"/><title type='text'>Stieg Larsson amava as mulheres</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1wrR7pdEdRebdilnRZemu9BwTgeQszqahl_3A0g4AXLZelgK2UVkG-EhPqIB_YED1s8Xg3Zy79fv8VzrZT-wYV_OmroZYdwKYVvOc4WRlO9yJtsNan_nW36VAE6ZLNZodsdVxYvtf8PQ/s1600/lisbeth.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;192&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1wrR7pdEdRebdilnRZemu9BwTgeQszqahl_3A0g4AXLZelgK2UVkG-EhPqIB_YED1s8Xg3Zy79fv8VzrZT-wYV_OmroZYdwKYVvOc4WRlO9yJtsNan_nW36VAE6ZLNZodsdVxYvtf8PQ/s320/lisbeth.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Longe de ser um manifesto feminista a trilogia &lt;i&gt;“Millennium”&lt;/i&gt;, do sueco Stieg Larsson, é
uma louvação às mulheres. Pelo menos foi o que depreendi depois de concluir a
leitura dessa história que mistura suspense, ação, política e jornalismo. Esses
aspectos foram amplamente aplaudidos pela crítica, mas o que me chamou mesmo a
atenção foram as mulheres. Ao contrário de seus personagens, Larsson amava as
mulheres.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Não me lembro de ter lido uma história cujas
personagens femininas fossem tão intensas e tão fortes. A começar por Lisbeth
Salander, personagem responsável por unir todos os três livros e, obviamente
fundamental. Ela é forte, inteligente, independente, bem resolvida. Em suma, o
que qualquer mulher gostaria de ser. Seu comportamento considerado antissocial
acorda com o de uma pessoa que teve uma vida sempre complicada.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;No primeiro livro,”Os Homens que não amavam as
mulheres”, &amp;nbsp;Harriet Vanger acompanha
Salander no papel da mulher pouco convencional, mais ainda do que Lisbeth
porque nasceu em outra época em uma família tradicional e conservadora. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Em “A menina que brincava com fogo”, segundo livro
da série,vemos mais uma vez Lisbeth Salander provando onde uma mulher pode
chegar. Ela além dos dotes naturais, como a inteligência, tem também um senso
de justiça aguçado e em verdade, tem um trato especial com aqueles que praticam
algum tipo de violência contra mulher.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;No terceiro livro da série, “A rainha do castelo de
ar”, há uma profusão de mulheres fortes. Além da protagonista tatuada, temos Erika
Berger a jornalista que é capaz de equilibrar um casamento, romance esporádico
com Blomkvist e o desafio de entrar em um império de comunicação tão decadente,
quanto conservador.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;O autor opta por personagens femininas com traços
fortes e bem resolvidas independente da opção de vida que elas escolheram. Mãe,
profissional, amante elas conseguem equilibrar a vida, sem deixar de ser
feminina. Elas não são frágeis. E é deliciosa uma leitura como essa, porque aquelas
mulheres não precisam de aprovação, embora vivam em mundos cujas marcas
masculinas são bem fortes.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Pessoalmente, acredito que é impossível não amar
Lisbeth Salander porque ela é foda. Super Blomkvist só é super por causa dela,
embora não possamos negar que ele seja um jornalista absolutamente incrível.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Fui supreendida pela história. E mais, fui capturada
por ela. Não consegui parar de ler por um instante e, mais, de uma maneira ou
de outra conseguia me enxergar, mesmo que pouco, nas personagens femininas. A
história é o retrato do mundo contemporâneo onde as mulheres tomam as rédeas e
aprendem a equilibrar num cenário tão masculino, quanto carregado de
preconceito.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Vale a leitura pelo mistério, pela ação e ajudar a
lembrar como é o trabalho de um jornalista.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Larsson era jornalista, mas não viveu para ver o
sucesso da sua obra.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/2860963790014151305/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/05/stieg-larsson-amava-as-mulheres.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/2860963790014151305'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/2860963790014151305'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/05/stieg-larsson-amava-as-mulheres.html' title='Stieg Larsson amava as mulheres'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1wrR7pdEdRebdilnRZemu9BwTgeQszqahl_3A0g4AXLZelgK2UVkG-EhPqIB_YED1s8Xg3Zy79fv8VzrZT-wYV_OmroZYdwKYVvOc4WRlO9yJtsNan_nW36VAE6ZLNZodsdVxYvtf8PQ/s72-c/lisbeth.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-6971511959787978359</id><published>2012-02-12T15:11:00.000-08:00</published><updated>2012-02-12T15:31:36.084-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Henry Miller"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Livros"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Paris"/><title type='text'>A minha primeira vez com Henry Miller</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVAFaDpkZqWZtNCRDj59gTqlZUlv_W8nCC7gfbJSKzMcZbCpo2cIo3IH-IisNaEtg6YitMn0tQVXFQBu_Rj1LuLMJCZnU7dWK7abOhbS4AztR0hJ3AHvu9Vdmg_lGXlvZq1wuPQTXB5xI/s1600/henry.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVAFaDpkZqWZtNCRDj59gTqlZUlv_W8nCC7gfbJSKzMcZbCpo2cIo3IH-IisNaEtg6YitMn0tQVXFQBu_Rj1LuLMJCZnU7dWK7abOhbS4AztR0hJ3AHvu9Vdmg_lGXlvZq1wuPQTXB5xI/s320/henry.jpg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
Não me lembro da primeira vez que vi alguma referência aos textos de Henry Miller. Só agora, eu tive condições, ou vontade ou disposição para lê-lo. Trombei com uma edição da Globo em uma banca de revista que é sebo e fica ali próximo ao Passeio, na Lapa, ainda plastificado (chilincado de acordo com o linguajar da produção editorial) e me custou a bagatela de R$ 10. Tinha agora, meu próprio exemplar de Trópico de Câncer.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O Trópico é o terceiro livro de Miller, cujo estilo é marcado pela fusão da vida de autor com personagem. Por muito tempo sua produção foi considerada pornográfica. De fato, há bastante referência ao universo sexual, mas nada de chocar a humanidade no século XXI.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No livro Henry trata das desventuras em Paris, na década de 1930. Aqueles anos foram bem ruins, é o que depreendemos da história dele como de outros. Confesso que tinha a expectativa de uma leitura intensa. Intensa e colorida. Mas descobri que Paris pode se pintar de cinza e se transformar num caldeirão de loucuras que, talvez, nem Woddy Allen tivesse capacidade de imaginar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Não considerei o livro obsceno. É que ele descreve com crueza e dureza a natureza humana. E, ao contrário do que somos levados a imaginar, ela não é nada boa. Nós não somo nada bons.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Trópico de Câncer merece seu lugar entre os clássicos. Suas observações, ainda naquela época, permanecem atuais.&amp;nbsp;Para Miller &quot;o mundo é um câncer que está comendo a si próprio (...) Quando &amp;nbsp;tudo se retirar de novo para o útero do tempo, o caos será reestabelecido, e o caos é a página sobre a qual está escrita a realidade.&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pelo visto, o mundo não mudou.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/6971511959787978359/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/02/minha-primeira-vez-com-henry-miller.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/6971511959787978359'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/6971511959787978359'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/02/minha-primeira-vez-com-henry-miller.html' title='A minha primeira vez com Henry Miller'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVAFaDpkZqWZtNCRDj59gTqlZUlv_W8nCC7gfbJSKzMcZbCpo2cIo3IH-IisNaEtg6YitMn0tQVXFQBu_Rj1LuLMJCZnU7dWK7abOhbS4AztR0hJ3AHvu9Vdmg_lGXlvZq1wuPQTXB5xI/s72-c/henry.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-6504849561473241224</id><published>2012-02-06T11:30:00.000-08:00</published><updated>2012-02-06T11:30:42.547-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bip Bip"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Carnaval"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Carnaval 2012"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Flor do Sereno"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Rancho"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="RIo de Janeiro"/><title type='text'>Rancho Flor do Sereno não desfilará em 2012</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiL3wKd381fQXf2EvYkL8z_c-4O1CgYFYIOS-GD-beqd1epl1nJ4pDSVdgK4QsHho7GJpMAIlUCc7gUqkqKDP66gIixWRnzIkMJYwqkNmVGfl3_Phq70Jj0dwGNgL4DOn4L8ldLU0coPvw/s1600/rancho.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;295&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiL3wKd381fQXf2EvYkL8z_c-4O1CgYFYIOS-GD-beqd1epl1nJ4pDSVdgK4QsHho7GJpMAIlUCc7gUqkqKDP66gIixWRnzIkMJYwqkNmVGfl3_Phq70Jj0dwGNgL4DOn4L8ldLU0coPvw/s320/rancho.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
O Carnaval já está esquentando os tamborins. Cariocas e turistas preparam sua lista de blocos, enquanto escolhem suas fantasias. Só que em 2012, a festa vai ficar um pouco mais triste porque o Rancho Carnavalesco Flor do Sereno, tradicional agremiação de Copacabana, não desfilará neste ano. O rancho é vinculada ao tradicional boteco Bip Bip. A informação foi repassada pelo proprietário do bar, Alfredinho, durante a roda de samba que acontece todos os domingos, pianinho, pianinho.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Segundo Alfredinho a razão da não participação no Carnaval 2012 é a falta de apoio. Para tentar contornar a situação, no bar estão sendo vendidas camisetas alusivas ao Rancho e custam R$ 25. As vendas, segundo o proprietário do bar, vão ajudar na manutenção do rancho e fazer com que exista a possibilidade de sair no ano que vem, se não a possibilidade de encerrrar definitivamente as atividades é grande.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ele reclamou da falta de apoio e incentivo às atividades culturais na cidade do Rio de Janeiro. O Rancho Flor do Sereno sai na avenida Atlântica -&amp;nbsp; entre a Joaquim Nabuco e a Almirante Gonçalves, nas tardes segunda-feira, desde o ano 2000. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E se você gosta de carnaval não deixe de prestigiar a tradicional roda de samba do local e adquirir a camiseta e ajudar na manutenção do bloco. &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPSus2mlCMWryw3gEvyat3UzuONJp0yJHeBWqDccc1OcGLkgQBRv7ZbhubvoYNKxMZHPwjD8FoRTWfpO-ns3xQv9PGh-MwT9xVtzCUf_ViQ9xrWQ-u1W3u4K7OYxxuCzbLNnq6kT2h_8o/s1600/DSC00233.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPSus2mlCMWryw3gEvyat3UzuONJp0yJHeBWqDccc1OcGLkgQBRv7ZbhubvoYNKxMZHPwjD8FoRTWfpO-ns3xQv9PGh-MwT9xVtzCUf_ViQ9xrWQ-u1W3u4K7OYxxuCzbLNnq6kT2h_8o/s320/DSC00233.jpg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;O Bip Bip&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Frequentar o local é uma experiência única e intimista. O clima é bom e uma coisa que me chamou a atenção, morando há cinco anos na cidade eu não conhecia o bar, é que as pessoas OUVEM música e conversam baixo, uma exigência do dono e uma demonstração de respeito aos músicos que oferecem um repertório riquíssimo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXgowTNPPpJNZZDuCRXt3_c1FSvpDx9CqfWTEuaYPtoBGKJawaJT1rCaaRK6vjdasI98RSxV4Q3UEwEV1gvgL3XxApOpkniufG3Ss0JhEUf9sA_vxk6XlGTH7FyL-Zb1HhbBnNLyJOBhU/s1600/DSC00228.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXgowTNPPpJNZZDuCRXt3_c1FSvpDx9CqfWTEuaYPtoBGKJawaJT1rCaaRK6vjdasI98RSxV4Q3UEwEV1gvgL3XxApOpkniufG3Ss0JhEUf9sA_vxk6XlGTH7FyL-Zb1HhbBnNLyJOBhU/s320/DSC00228.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Outra coisa que me chamou a atenção foi a data de fundação do bar: 13 de dezembro de 1968&amp;nbsp; e 43 anos de excelentes serviços prestados à bohemia do Rio de Janeiro. Ironicamente, no dia em que era instituído o AI-5 que cerceou a liberdade no Brasil. Emblemático para um local que se configura como a resistência da mais genuína cultura brasileira.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/6504849561473241224/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/02/rancho-flor-do-sereno-nao-desfilara-em.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/6504849561473241224'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/6504849561473241224'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/02/rancho-flor-do-sereno-nao-desfilara-em.html' title='Rancho Flor do Sereno não desfilará em 2012'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiL3wKd381fQXf2EvYkL8z_c-4O1CgYFYIOS-GD-beqd1epl1nJ4pDSVdgK4QsHho7GJpMAIlUCc7gUqkqKDP66gIixWRnzIkMJYwqkNmVGfl3_Phq70Jj0dwGNgL4DOn4L8ldLU0coPvw/s72-c/rancho.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-4094654077697105949</id><published>2012-02-02T06:38:00.000-08:00</published><updated>2012-02-02T07:03:34.074-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Documentário"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Marcelo Yuka"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Verão no Rio"/><title type='text'>Marcelo Yuka no caminho das setas no Verão do Rio</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhigiBqT2ICXYDvsAAp5Ipp_JhPfqpdBo7fErgVGjbq2UldHor3hi4IYYW4u2X0SEb92Xw6xINteNuobmWDfLRYibAJzWKWbs0zWXnn-7IAEfzQHT-daJP8veMXTtg_gkLX7AVRDw5dqjE/s1600/yuka.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhigiBqT2ICXYDvsAAp5Ipp_JhPfqpdBo7fErgVGjbq2UldHor3hi4IYYW4u2X0SEb92Xw6xINteNuobmWDfLRYibAJzWKWbs0zWXnn-7IAEfzQHT-daJP8veMXTtg_gkLX7AVRDw5dqjE/s1600/yuka.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
Se fossem em outras circunstâncias, um documentário sobre músico Marcelo Yuka seria uma iniciativa precoce. Mas muita coisa aconteceu na vida do músico na última década e esse é o ponto de partida da diretora Daniela Broitman para mostrar como é o dia a dia de um dos compositores mais produtivos e contundentes da história recente do rock nacional. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“Marcelo Yuka no Caminho das Setas” venceu o prêmio de melhor montagem na última edição do Festival de Cinema em outubro do ano passado. Embora ainda não tenha entrado em circuito, será exibido no próximo dia 4 de fevereiro (sábado) na Marina da Glória, dentro da programação &lt;a href=&quot;https://www.facebook.com/events/229601227127745/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;“Verão no Rio”. &lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pelas câmeras de Daniela mergulhamos no dia a dia do músico e ativista social. Para contextualizar, ele foi letrista e baterista d’O Rappa até 2002, quando foi demitido da banda. Pouco tempo antes, Yuka, cujas letras e atuação sempre se pautaram pelo engajamento social, recebeu nove tiros durante uma tentativa de assalto na Tijuca.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Diferente da maioria dos documentários, a diretora optou por não colocar depoimentos sobre o personagem. Só a mãe do músico, Dona Luíza, fala sobre o assalto que afastou Yuka das baquetas. Dona Luíza tenta não se emocionar ao falar do período no qual ele esteve hospitalizado. Um pedido do filho que não gostaria que os espectadores o vissem como uma vítima.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E não é. Marcelo Yuka é daquelas pessoas que nasceram com um talento único e desde sempre percebeu realidade e se relacionava diferente com ela, por conta da sensibilidade.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Do ponto de vista técnico, podemos destacar que Daniela optou por utilizar três equipamentos diferentes para registrar a evolução e a passagem de tempo. Imagens de arquivo dividem espaço com gravações feitas em HD pela diretora nos últimos cinco anos da vida do músico que se divide entre o trabalho de criação - nesse tempo teve uma nova banda chamada F.Ur.TO e e dedica ao primeiro projeto solo – e a busca de alternativas para diminuir as dores resultantes da lesão na medula. Yuka é um entusiasta das terapias com células tronco.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
As setas, que dão nome ao documentário, são referência a uma conversa com o poeta Wally Salomão (morto em 2004) que disse ao Yuka ser preciso enxergar “as setas” que a vida nos apresenta. “Quando comecei a perceber as setas já havia escrito o verso “às vezes eu falo com a vida. Às vezes, é ela quem diz”, destaca.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
“Marcelo Yuka no caminho das Setas” não é um documentário sobre superação. É, sobretudo, uma história a respeito de “ser humano”, a ironia da vida e os caminhos que ela nos indica.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/4094654077697105949/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/02/marcelo-yuka-no-caminho-das-setas-no.html#comment-form' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/4094654077697105949'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/4094654077697105949'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/02/marcelo-yuka-no-caminho-das-setas-no.html' title='Marcelo Yuka no caminho das setas no Verão do Rio'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhigiBqT2ICXYDvsAAp5Ipp_JhPfqpdBo7fErgVGjbq2UldHor3hi4IYYW4u2X0SEb92Xw6xINteNuobmWDfLRYibAJzWKWbs0zWXnn-7IAEfzQHT-daJP8veMXTtg_gkLX7AVRDw5dqjE/s72-c/yuka.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-7729886978575725921</id><published>2012-02-01T06:26:00.000-08:00</published><updated>2012-02-01T06:26:08.837-08:00</updated><title type='text'>OS POEMAS, AS PALAVRAS E OS VIOLÕES DO &#39;MÚSICA SURDA&#39;</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYclAzuBC8ycShVlZTAS9Grd9HrEgHnnRR7TCHlPYY1fwr2XDtwMuaIDYBjHwIkO6CbBShBwgyXGx7DbCLBch9MlZy4BRxWqN11GQf_N1l4vcH8_ewB6s6dSHFLawyBFPDARSZHGd1Jcc/s1600/ARTE.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;216&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYclAzuBC8ycShVlZTAS9Grd9HrEgHnnRR7TCHlPYY1fwr2XDtwMuaIDYBjHwIkO6CbBShBwgyXGx7DbCLBch9MlZy4BRxWqN11GQf_N1l4vcH8_ewB6s6dSHFLawyBFPDARSZHGd1Jcc/s320/ARTE.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;ecxwestern&quot; style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;ecxwestern&quot; style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;O  Rio de Janeiro é uma cidade que coloca nossos sentidos à prova, seja  por suas cores, por sua textura, pelos seus sons. É uma cidade que nos  reserva surpresas como encontrar um bloquinho festivo, nas ruas de Santa  Teresa, no Sábado de Aleluia. Ou ainda, nos faz deparar, entre os  prédios do Centro, que remetem à época que a cidade ainda era a capital  da república, com um auditório antigo do Conservatório Brasileiro de  Música e um grupo  que produz uma música classificada como surda.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;ecxwestern&quot; style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;ecxwestern&quot; style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;Foi  lá que a cantora Andréia Pedroso, mais os violonistas Antônio Jardim,  Artur Gouveia e Eduardo Gatto, se apresentaram, acompanhados do ator  Rogério Magalhães que declamava poesias. São eles o corpo, a alma e a  essência do grupo “Música Surda”. O nome nasceu de um poema de Dante  Milano. A apresentação foi em uma noite de céu avermelhado e clima  ameno. Dentro do Auditório o silêncio daquela música que nasceu da  poesia, como explica Antônio Jardim. Ele salienta que o grupo surgiu  para inauguração do Instituto de Artes da UERJ, em 2001. A inspiração  inicial, partiu da poesia de Cecília Meireles, mas hoje poetas atuam  quase como parceiros, numa produção intensa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;ecxwestern&quot; style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;ecxwestern&quot; style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span&gt;Poetas  vivos, consagrados, jovens e contemporâneos ajudam na produção do grupo  que só no primeiro semestre deste ano, produziu 40 canções,  praticamente inclassificáveis quanto ao gênero, como destaca Andréia. A  impossibilidade de classificar a música é uma opção. Embora, uma audição  mais atenta permita apurar valsas, toadas e sambas-canção. É um convite  à audição mais aprofundada e atenta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;ecxwestern&quot; style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: small;&quot;&gt;Em  agosto, eles deverão se apresentar, gratuitamente, no Teatro Noel Rosa  da UERJ. Já em outubro, seguirão para Portugal, onde realizarão oito  concertos em cinco cidades, para divulgar  o CD duplo, lançado em 2008:  “Letras Pretas para Concerto”, composto por poemas contemporâneos e o  “Mares Brancos de Palavras”, dedicado exclusivamente à obra de Cecília  Meireles. Para conhecer mais sobre o Música Surda (&lt;a href=&quot;http://www.letras.ufrj.br/musicasurda/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://www.letras.ufrj.br/musicasurda/&lt;/a&gt;).&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: small;&quot;&gt;Texto publicado originalmente no &lt;a href=&quot;http://arteemandamento.blogspot.com/search?q=M%C3%BAsica+Surda&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Arte em Andamento&lt;/a&gt;. &lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/7729886978575725921/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/02/os-poemas-as-palavras-e-os-violoes-do.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/7729886978575725921'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/7729886978575725921'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/02/os-poemas-as-palavras-e-os-violoes-do.html' title='OS POEMAS, AS PALAVRAS E OS VIOLÕES DO &#39;MÚSICA SURDA&#39;'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYclAzuBC8ycShVlZTAS9Grd9HrEgHnnRR7TCHlPYY1fwr2XDtwMuaIDYBjHwIkO6CbBShBwgyXGx7DbCLBch9MlZy4BRxWqN11GQf_N1l4vcH8_ewB6s6dSHFLawyBFPDARSZHGd1Jcc/s72-c/ARTE.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-697758118006597361</id><published>2012-01-31T10:46:00.000-08:00</published><updated>2012-01-31T10:46:33.737-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Alessandra Negrini"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cinema Brasileiro"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Dois Coelhos"/><title type='text'>Muita adrenalina em dois coelhos</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaebqiDB4tK0PcoT3PB-KUbtxcWCpT1kjT1SC0_AK4VnEvnlIgvNVw6mp9bFHJqoOddg8zLHhkJYaZDymT9PjkDXS1bDGZcnHHXB6uWKaD-YDOG63VuVc91tQXFPoBu1bcwXtzzTleC7g/s1600/dois+coelhos.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;180&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaebqiDB4tK0PcoT3PB-KUbtxcWCpT1kjT1SC0_AK4VnEvnlIgvNVw6mp9bFHJqoOddg8zLHhkJYaZDymT9PjkDXS1bDGZcnHHXB6uWKaD-YDOG63VuVc91tQXFPoBu1bcwXtzzTleC7g/s320/dois+coelhos.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
O ano começou com muita ação no cinema nacional com a estreia de “Dois Coelhos”, dirigido e roteirizado por Afonso Poyart (que debuta na direção de longas) e que traz no elenco nomes como Alessandra Negrini, Caco Ciocler e Fernando Alves Pinto. A história envolve muito suspense, ação, caçadas intermináveis e uma maleta com dois milhões de dólares. Tudo muito bem embalado por uma edição descaradamente pop, aproximando-se (e muito) da linguagem de vídeo clipe.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Contada&amp;nbsp; a partir do ponto de vista do protagonista Edgar, personagem de Fernando Alves Pinto (Nosso Lar e Lula, Filho do Brasil), brasileiro leva a vida no limite. A primeira vista, Edgar nos parece um brasileiro cansado, no limite da insatisfação e disposto a fazer justiça com as próprias mãos. O desenrolar da história vai nos dizer que é um pouco disso, mas as intenções vão muito mais além do que apenas isso.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O roteiro de Poyart não só prende a atenção do expectador que o tempo  todo está focado em saber o que acontecerá na sequência seguinte. O  texto também nos conduz a reflexão sobre o que faríamos se tivéssmos uma  segunda chance ou ainda se pudéssemos consertar aqueles erros que  macularam e mudaram de forma definitiva nossa existência.&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A história é bem amarrada, embora não fuja de alguns clichês como as expressões (e impressões) já gastas:&amp;nbsp; “todo político é corrupto”,ou ainda “a justiça que é fraca, falha e maleável”, enfim, “(...) toda essa droga que já vem malhada antes de eu nascer.” O lugar comum não desmerece a história que é marcada por guinadas supreendentes e que a toda hora alteram as condições dos personagens dentro da trama.&amp;nbsp;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A trilha sonora de André Abujamra casa perfeitamente com a montagem e ressalta todo o caráter pop do filme. Não estamos falando do longa brasileiro da geração, mas enquanto um filme de suspense e ação não deve a nenhum filme estrangeiro e garante adrenalina do começo ao fim.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/697758118006597361/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/muita-adrenalina-em-dois-coelhos.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/697758118006597361'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/697758118006597361'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/muita-adrenalina-em-dois-coelhos.html' title='Muita adrenalina em dois coelhos'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaebqiDB4tK0PcoT3PB-KUbtxcWCpT1kjT1SC0_AK4VnEvnlIgvNVw6mp9bFHJqoOddg8zLHhkJYaZDymT9PjkDXS1bDGZcnHHXB6uWKaD-YDOG63VuVc91tQXFPoBu1bcwXtzzTleC7g/s72-c/dois+coelhos.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-4851917921184546982</id><published>2012-01-30T11:17:00.000-08:00</published><updated>2012-01-30T11:17:31.323-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Brasil"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Dia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="do"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="em"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="FIQ"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Histórias"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="HQ&#39;s"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Nacional"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Quadrinho"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Quadrinhos"/><title type='text'>A hora e a vez dos quadrinhos no Brasil</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikwUNGVsgD1DDQEHCyw_QwQcUBnSan2X0MKEGvpkr6T128MEnrSV5HH1IOVpOt1ELyjQQSCz7-PuyI_AYwa_mCKyinAuU7dKiKf3LdgP3q9WateOQxH7Uz1f59N3H6ANXDWu1g5L9Pw0I/s1600/340847_290906470966987_108918632499106_769850_1964780957_o.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;246&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikwUNGVsgD1DDQEHCyw_QwQcUBnSan2X0MKEGvpkr6T128MEnrSV5HH1IOVpOt1ELyjQQSCz7-PuyI_AYwa_mCKyinAuU7dKiKf3LdgP3q9WateOQxH7Uz1f59N3H6ANXDWu1g5L9Pw0I/s320/340847_290906470966987_108918632499106_769850_1964780957_o.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
Vocês sabiam que o MAIOR evento de quadrinhos das Américas acontece no  Brasil? É o Festival Internacional de Quadrinhos (FIQ) que acontece a  cada dois anos em Belo Horizonte. Vocês sabiam também que é de um título  brasileiro o recordista de vendas nas Américas? Sim, a Turma da Mônica  Jovem, de Maurício de Sousa, vendeu mais de 1,5 milhão de exemplares.  Boas informações, não é mesmo? Ainda mais no dia de hoje quando  comemoramos&amp;nbsp; o Dia do Quadrinho Nacional. A data faz referênciaà  primeira publicação de uma HQ&amp;nbsp; genuinamente brasileira, a “As aventuras  de Nhô Quim”, de autoria de Angelo Agostini. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No entanto, se por  um lado dados de parte da indústria nos convidam a comemorar, por outro,  somos convidados a refletir. Porque mesmo sediando um grande evento e  possuindo&amp;nbsp; título com recordista de vendas, essa não é a realidade de  todo o segmento de quadrinhos nacional que ainda sofre. Tanto que  tramita, desde 2009, o projeto de lei 6.060 (de autoria do Deputado  Vicentinho) e garante a reserva de mercado 20% para publicação de  conteúdo brasileiro.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A iniciativa é parecida com que acontece nos  cinemas que estabelece, em média, 53 dias de exibição de longas  nacionais. O objetivo é um só: fomentar e fortalecer a produção  artística nacional. Seja de HQ&#39;s, seja de cinema. Mas a medidas&amp;nbsp; - como  boa parte de qualquer sistema de cotas que pretende ser estabelecido no  Brasil – gera controvérsia, dentro mesmo da própria indústria com  produtores, redatores, ilustradores a favor e contra.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Os  quadrinhos não são uma arte que nasceu aqui, mas que foram incorporados  na nossa cultura e que produz autores de qualidade e que fazem o  trabalho primeiro de toda arte que não é só difundir e representar&amp;nbsp; um  país, mas questioná-lo, provocar a discussão e reflexão. E também  divertir, e claro!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
As HQ&#39;s são parte da nossa cultura e tem papel  fundamental no desenvolvimento da indústria editorial no Brasil.  Alfredo Machado, que iniciou a carreira traduzindo quadrinhos, para  posteriormente fundar o maior grupo editorial do Brasil: a Editora  Record.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lembremos hoje de Angelo Agostini e da sua pioneira  iniciativa. Mas aproveitemos o dia para refletir e, sobretudo, valorizar  esses artitas nacionais pouco reconhecidos, pouco valorizados e pouco  consumidos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Publicado originalmente no &lt;a href=&quot;http://mobilizacaobr.ning.com/profiles/blogs/a-hora-e-a-vez-dos-quadrinhos-no-brasil&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;MobilizaçãoBR&lt;/a&gt;.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/4851917921184546982/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/hora-e-vez-dos-quadrinhos-no-brasil.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/4851917921184546982'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/4851917921184546982'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/hora-e-vez-dos-quadrinhos-no-brasil.html' title='A hora e a vez dos quadrinhos no Brasil'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikwUNGVsgD1DDQEHCyw_QwQcUBnSan2X0MKEGvpkr6T128MEnrSV5HH1IOVpOt1ELyjQQSCz7-PuyI_AYwa_mCKyinAuU7dKiKf3LdgP3q9WateOQxH7Uz1f59N3H6ANXDWu1g5L9Pw0I/s72-c/340847_290906470966987_108918632499106_769850_1964780957_o.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-321768740115981188</id><published>2012-01-29T08:31:00.000-08:00</published><updated>2012-01-29T08:32:43.919-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Literatura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Livros"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Waly Salomão"/><title type='text'>A natureza viva da palavra</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyIt5y5SyC0doXMGYEFJzYUayIfs1LQC_lLY6MRJvylsigHO3mEnx-Rv4lx4LuqmutN5BLhK6Q5QwMWf9-FFR51pEIR1kAKhHZeoBIi0XDhpZCe0jxbHuf6CyZHWCJ7WQrE8uMGyuQQeE/s1600/armarinho.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyIt5y5SyC0doXMGYEFJzYUayIfs1LQC_lLY6MRJvylsigHO3mEnx-Rv4lx4LuqmutN5BLhK6Q5QwMWf9-FFR51pEIR1kAKhHZeoBIi0XDhpZCe0jxbHuf6CyZHWCJ7WQrE8uMGyuQQeE/s320/armarinho.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;A imaginação, a liberdade de pensamento e o olhar livre sobre as coisas salvam qualquer um da morte. Seja a palavra, seja o caroço. Waly Salomão diria que “um caroço na palma da&amp;nbsp; mão é como uma lâmina laboratorial que se examina”. Um caroço, pura e simplesmente, por essa ótica “positivista”, vai acabar condenando os dois – palavra e caroço – à morte ou a um fim precoce.&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;O que o poeta nos indica é que não adianta conhecermos profundamente a natureza, a estrutura, a forma do caroço, nem da palavra, se não tivermos um ponto de vista diferenciado, um olhar mais aguçado e mais imaginativo. Talvez ele quisesse dizer que devemos ter equilíbrio no nosso modo de ver as coisas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;Por mais que destrinchemos todos os significados de todos os dicionários das palavras, elas serão apenas palavras com sentidos objetivos e claros. É a nossa imaginação quem fará com que elas se transformem em poemas, metáforas e toda sorte de figuras de linguagem. É a nossa imaginação que permitirá que ela se transforme em contos e histórias e ganhem novos significados e novas vidas a partir do olhar do leitor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;O caroço, quanto mais sugado, mais seco. E quanto mais seco, mais determinado a encerrar a sua história como aquilo que foi embalado pela polpa, que foi saboreada, que foi sorvida, que foi deliciada. Para o Salomão o único adjetivo que adequado o caroço seria “imprestável”, porque dali, por mais cuidado que se tenha e por mais que se utilize todas as ferramentas da agricultura para cultivá-lo dali, dessa maneira, não sairá&amp;nbsp; nada. “Um osso da fruta”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;O mesmo vale para as palavras. Por mais que você conheça seus significados e&amp;nbsp; todas as regras gramaticais, sem imaginação a palavra será morta. Para a poesia, assim como para a prosa é preciso que libertemos nosso olhar, nossa imaginação e nossa palavras, para que o fruto disso tudo possa ser rico, vasto e vivo. E é o poeta, arquiteto das palavras e ligador de sonhos e realidade que nos ensina como fazer.“Quem vem enriquecer esta pobreza positivista do olho é a imaginação, mistura poderosa de experiência, invenção e sonho.”&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 150%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;*&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt;&quot;&gt;Texto baseado em “ A natureza viva do caroço”, publicado no livro Armarinho de Miudezas (2005) de Waly Salomão.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/321768740115981188/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/natureza-viva-da-palavra.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/321768740115981188'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/321768740115981188'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/natureza-viva-da-palavra.html' title='A natureza viva da palavra'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyIt5y5SyC0doXMGYEFJzYUayIfs1LQC_lLY6MRJvylsigHO3mEnx-Rv4lx4LuqmutN5BLhK6Q5QwMWf9-FFR51pEIR1kAKhHZeoBIi0XDhpZCe0jxbHuf6CyZHWCJ7WQrE8uMGyuQQeE/s72-c/armarinho.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-9055381196703750285</id><published>2012-01-29T08:23:00.000-08:00</published><updated>2012-01-29T08:56:42.780-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cultura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Figurino"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Teledramaturdia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Vamp"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Vamp no Viva"/><title type='text'>O figurino na teledramaturgia: Vamp</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2yyJkJvc53MVbvDvkslX95_I1019XwHub7QgPzpPv_rIYpvHgiGqD33p3THil7HY-wgmKd9ZZSuXYBkgDhN7NgR6voHk1ntQrf0tQyosnOGujTw4N3dJgPTPdfarBaPV6yBsA-ujgR6o/s1600/vamp.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2yyJkJvc53MVbvDvkslX95_I1019XwHub7QgPzpPv_rIYpvHgiGqD33p3THil7HY-wgmKd9ZZSuXYBkgDhN7NgR6voHk1ntQrf0tQyosnOGujTw4N3dJgPTPdfarBaPV6yBsA-ujgR6o/s1600/vamp.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;Seja na televisão, seja no cinema ou no teatro alguns elementos ajudam a construir a narrativa da história. O figurino é um deles. Através das peças do vestuário podemos aprofundar características dos personagens ao mesmo tempo em que damos indicação do momento histórico no qual a história passa. E se você adora figurinos, o Pavilhão do Festival de Cinema do Rio teve uma preciosa exposição.&amp;nbsp;&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;Lá estiveram dispostas indumentárias de diversas produções da Rede Globo como&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;O Astro (2011)&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;,&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;Vamp (1991)&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;Entre Tapas e Beijos (2011)&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;e&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;Cordel Encantado (2011)&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;. As peças expostas mostram o quão trabalhada é a produção tamanha a riqueza dos detalhes e o cuidado com que as peças são feitas. E se você acompanhou e acompanha&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;Vamp&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;uma paradinha no figurino de Natasha, personagem de Cláudia Ohana, vai acalmar sua curiosidade.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;ecxMsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Trebuchet, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; margin-bottom: 1.35em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Vamp&lt;/i&gt;&amp;nbsp;não inovou apenas na narrativa. Seu figurino foi componente fundamental para o sucesso da trama. Para criar o conceito das peças, Lessa de Lacerda há 30 anos na TV Globo, usou os quadrinhos, mais precisamente na série “&lt;i&gt;Os Vingadores&lt;/i&gt;” (Marvel Comics) como inspiração e apostou em materiais como veludo, cotton-lycra e vinil para o “dark side” da trama. Materiais recicláveis antecipavam a tendência da sustentabilidade no núcleo circense.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;ecxMsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Trebuchet, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; margin-bottom: 1.35em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif;&quot;&gt;Um bom texto, elenco talentoso e uma direção cuidadosa, além do apelo popular, garantem o sucesso de uma produção. Detalhes como a fotografia e o figurino, garantem um lugar na história. Esse é o caso de Vamp.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;ecxMsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #0e0d0d; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Trebuchet, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 17px; margin-bottom: 1.35em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, sans-serif;&quot;&gt;Texto publicado originalmente no blog &lt;a href=&quot;http://vamp2011.blogspot.com/2011/10/alem-da-noite-preta-o-figurino-na.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Vamp no Viva&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/9055381196703750285/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/o-figurino-na-teledramaturgia-vamp.html#comment-form' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/9055381196703750285'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/9055381196703750285'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/o-figurino-na-teledramaturgia-vamp.html' title='O figurino na teledramaturgia: Vamp'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2yyJkJvc53MVbvDvkslX95_I1019XwHub7QgPzpPv_rIYpvHgiGqD33p3THil7HY-wgmKd9ZZSuXYBkgDhN7NgR6voHk1ntQrf0tQyosnOGujTw4N3dJgPTPdfarBaPV6yBsA-ujgR6o/s72-c/vamp.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-9056388042821354522</id><published>2012-01-20T03:13:00.000-08:00</published><updated>2012-01-20T03:14:24.376-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cinema"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Owen Wilson"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Paris"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Woody Allen"/><title type='text'>Uma breve história da insatisfação humana</title><content type='html'>&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimJ9RJqDGPt-3tmTpYT1as8EMYBwhiplDmDn8dORSLrLQs_TsqBe52zsu00RNEKLWwyURZJ6RvJpSN9kTV9oUo5fnyIkWh5ks24F-pn6cI9CHRSiJKrZ1ZiR6De53sIu2Xi8cVJzzH4wY/s1600/CINEnil-4-Meia-Noite-em-Paris.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;283&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimJ9RJqDGPt-3tmTpYT1as8EMYBwhiplDmDn8dORSLrLQs_TsqBe52zsu00RNEKLWwyURZJ6RvJpSN9kTV9oUo5fnyIkWh5ks24F-pn6cI9CHRSiJKrZ1ZiR6De53sIu2Xi8cVJzzH4wY/s320/CINEnil-4-Meia-Noite-em-Paris.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;E se você desejasse profundamente uma coisa? E se essa coisa que você deseja profundamente acontecesse? O sonho de Gil, personagem de Owen Wilson no filme “&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;Meia&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;Noite&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;Paris&lt;/span&gt;” – que estreia na próxima sexta-feira (17) –, é viver na capital francesa, na década de 1920.&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;Em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;visita a cidade –&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;companhia da noiva Inez (Rachel McAdams) e seus pais, vividos por Kurt Fuller (Jonh, um conservador homem de negócios) e Mimi Kennedy (Helen, uma conservadora esposa de um homem de negócios) – ele consegue.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Gil é um escritor sonhador e Inez é pragmática, como uma boa norte-americana. Enquanto ela se prende às coisas práticas da vida, Gil idealiza viver&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;Paris&lt;/span&gt;&amp;nbsp;e escrever seu grande romance. Ele vive a poesia daquelas ruas, que parecem estar&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;um estado constante de letargia, como se tivesse parado no tempo. A sequência inicial, formada pelas tomadas de&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;Paris&lt;/span&gt;&amp;nbsp;durante o dia até o adiantado da&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;noite&lt;/span&gt;,&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;uma textura envelhecida da imagem, já dão indícios que o passado é o nosso destino.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;A história começa à&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;meia&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;noite&lt;/span&gt;. Gil é levado a uma viagem fantástica, ao encontro dos grandes escritores os quais admira e que vão adaptando sua história real. O filme traz marcas de Allen, como sua leveza e a simplicidade do roteiro, bem como o modo de contar a história, com uma docilidade cômica e sem muitas afetações.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Gil deseja uma vida&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;uma&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;Paris&lt;/span&gt;&amp;nbsp;chuvosa dos anos 1920. Para ele, tudo que aconteceu naquela época é melhor do que acontece agora, no final da primeira década do segundo milênio. E ele vive lá até encontrar Adriana, personagem de vencedora do Oscar Marion Cotillard, jovem design que teve um relacionamento com Salvador Dali. Os dois vivem uma história de nostalgia, já que a Adriana prefere a&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;Pari&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;s&lt;/span&gt;&amp;nbsp;da Belle Epóque.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Woddy Allen promove uma leve fábula, tendo a capital francesa como pano de fundo. Para aqueles acostumados com Owen Wilson&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;tom pastelão, o ator convence como um escritor&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;crise e sonhador, “apaixonado pela fantasia”, como destaca Inez.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align=&quot;JUSTIFY&quot; style=&quot;color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;Na verdade, o filme trata da nossa eterna insatisfação com o presente, uma espécie de negação. Essa insatisfação é comum à existência humana. Sempre sentiremos saudades do tempo&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;que não vivemos. Uma discussão pertinente para nossa época,&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial;&quot;&gt;em&lt;/span&gt;&amp;nbsp;que tudo é efêmero, rápido e se “desmancha” no ar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Publicado originalmente no site &lt;a href=&quot;http://pipocacombo.com/critica-meia-noite-em-paris/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Pipoca Combo&lt;/a&gt;.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/9056388042821354522/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/uma-breve-historia-da-insatisfacao.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/9056388042821354522'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/9056388042821354522'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/uma-breve-historia-da-insatisfacao.html' title='Uma breve história da insatisfação humana'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimJ9RJqDGPt-3tmTpYT1as8EMYBwhiplDmDn8dORSLrLQs_TsqBe52zsu00RNEKLWwyURZJ6RvJpSN9kTV9oUo5fnyIkWh5ks24F-pn6cI9CHRSiJKrZ1ZiR6De53sIu2Xi8cVJzzH4wY/s72-c/CINEnil-4-Meia-Noite-em-Paris.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-61416787280513627</id><published>2012-01-20T03:07:00.000-08:00</published><updated>2012-01-20T03:07:38.533-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="adaptação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Anne Hathaway"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Pipoca Combo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Um Dia"/><title type='text'>Um dia</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0Vdcw915_gxjss9h9hM68aH9iXHDmiXRSt7d4rvErhH0a4LO-NlY5gWPXSEPefkST2tgJiwPwoMfEFnWGHsNjZgrmJIR2VY-2z6yagZImLxR95p3t-bLGR1k_5Xzw0pX_SO8JrWwBWoQ/s1600/Um-Dia-1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;267&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0Vdcw915_gxjss9h9hM68aH9iXHDmiXRSt7d4rvErhH0a4LO-NlY5gWPXSEPefkST2tgJiwPwoMfEFnWGHsNjZgrmJIR2VY-2z6yagZImLxR95p3t-bLGR1k_5Xzw0pX_SO8JrWwBWoQ/s320/Um-Dia-1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;No folclore britânico história de São Swithin, celebrado no dia 15 de julho, está intimamente ligada ao clima, ao sol e a chuva. De acordo com a tradição se chover naquela data os 40 dias que seguirão serão de água em abundância. Se houver estiagem no dia, os próximos 40 dias serão secos. É como se essa data fosse determinante para os dias que virão. Na Inglaterra há quem conteste essa informação popular, mas para Emma Morley e Dexter Mayhew o dia se São Swithin será determinante para toda vida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;E é esse dia o condutor do filme “Um dia” que entra em cartaz nos cinemas no próximo dia 2 de dezembro. Emma Morley (&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;Anne Hathaway) e Dexter Mayhew (Jim Sturgess) são dois estudantes que se conhecem e passam somente um dia juntos. A partir daí, não conseguem mais se separar. Ali é firmado um laço forte de amor e amizade que os manterá juntos pelo resto da vida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;São 20 anos de histórias, contados a partir dos acontecimentos relacionados com o dia 15 de julho. É como se a chuva ou o sol, os impedisse de ficar juntos ou os guiasse para caminhos diametralmente opostos; para as alegrias e frustrações que o amadurecimento e vida nos apresentam quando somos obrigados a sair do conforto da juventude e começar a encarar a vida adulta. Quando somos obrigados a entender, de qualquer forma, que a vida pode não ser uma eterna festa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;O encantamento da história dirigida&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;pela dinamarquesa Lone Scherfig (Educação) e baseada no romance homônimo de David Nicholls (Intríseca, 2011) está na sua humanidade e na verossimilhança com a realidade, por mais que queiramos, ao procurar uma sala de cinema, fugir dela. A narrativa simples e o roteiro bem amarrado e cumprem o papel de divertir e emocionar o espectador, sem muitas afetações tecnológicas.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;A trilha sonora, que perpassa por grandes hits desde o final &amp;nbsp;década de 1980 - a história começa em 1988 - também merece uma atenção especial. De Elvis Costello, passando por Corona, Primal Scream e Fatboy Slim, se você tem idade semelhante a dos personagens, certamente essas músicas te conduzirão a lembranças.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;O cenário é Londres, mas é impossível não se identificar com os personagens. O medo de não encontrar o caminho certo, de não alcançar o sucesso, de não agradar a família. Os equívocos amorosos. As frustrações. As escolhas erradas. Enfim... Talvez essa seja uma das razões do sucesso do filme que estreiou na nona posição nos Estados Unidos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Um dia” é um filme para ver com os amigos e com a família, celebrar a vida e os momentos que são fugazes e, um dia, escapam. Mas não vale ficar triste por i&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;sso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;background-color: rgba(255, 255, 255, 0.917969); color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-decoration: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: white; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial;&quot;&gt;Texto &amp;nbsp;publicado originalmente no site &lt;a href=&quot;http://No%20folclore%20brit%C3%A2nico%20hist%C3%B3ria%20de%20S%C3%A3o%20Swithin,%20celebrado%20no%20dia%2015%20de%20julho,%20est%C3%A1%20intimamente%20ligada%20ao%20clima,%20ao%20sol%20e%20a%20chuva.%20De%20acordo%20com%20a%20tradi%C3%A7%C3%A3o%20se%20chover%20naquela%20data%20os%2040%20dias%20que%20seguir%C3%A3o%20ser%C3%A3o%20de%20%C3%A1gua%20em%20abund%C3%A2ncia.%20Se%20houver%20estiagem%20no%20dia,%20os%20pr%C3%B3ximos%2040%20dias%20ser%C3%A3o%20secos.%20%C3%89%20como%20se%20essa%20data%20fosse%20determinante%20para%20os%20dias%20que%20vir%C3%A3o.%20Na%20Inglaterra%20h%C3%A1%20quem%20conteste%20essa%20informa%C3%A7%C3%A3o%20popular,%20mas%20para%20Emma%20Morley%20e%20Dexter%20Mayhew%20o%20dia%20se%20S%C3%A3o%20Swithin%20ser%C3%A1%20determinante%20para%20toda%20vida.%20%20E%20%C3%A9%20esse%20dia%20o%20condutor%20do%20filme%20%E2%80%9CUm%20dia%E2%80%9D%20que%20entra%20em%20cartaz%20nos%20cinemas%20no%20pr%C3%B3ximo%20dia%202%20de%20dezembro.%20Emma%20Morley%20(Anne%20Hathaway)%20e%20Dexter%20Mayhew%20(Jim%20Sturgess)%20s%C3%A3o%20dois%20estudantes%20que%20se%20conhecem%20e%20passam%20somente%20um%20dia%20juntos.%20A%20partir%20da%C3%AD,%20n%C3%A3o%20conseguem%20mais%20se%20separar.%20Ali%20%C3%A9%20firmado%20um%20la%C3%A7o%20forte%20de%20amor%20e%20amizade%20que%20os%20manter%C3%A1%20juntos%20pelo%20resto%20da%20vida.%20%20S%C3%A3o%2020%20anos%20de%20hist%C3%B3rias,%20contados%20a%20partir%20dos%20acontecimentos%20relacionados%20com%20o%20dia%2015%20de%20julho.%20%C3%89%20como%20se%20a%20chuva%20ou%20o%20sol,%20os%20impedisse%20de%20ficar%20juntos%20ou%20os%20guiasse%20para%20caminhos%20diametralmente%20opostos;%20para%20as%20alegrias%20e%20frustra%C3%A7%C3%B5es%20que%20o%20amadurecimento%20e%20vida%20nos%20apresentam%20quando%20somos%20obrigados%20a%20sair%20do%20conforto%20da%20juventude%20e%20come%C3%A7ar%20a%20encarar%20a%20vida%20adulta.%20Quando%20somos%20obrigados%20a%20entender,%20de%20qualquer%20forma,%20que%20a%20vida%20pode%20n%C3%A3o%20ser%20uma%20eterna%20festa.%20%20O%20encantamento%20da%20hist%C3%B3ria%20dirigida%20pela%20dinamarquesa%20Lone%20Scherfig%20(Educa%C3%A7%C3%A3o)%20e%20baseada%20no%20romance%20hom%C3%B4nimo%20de%20David%20Nicholls%20(Intr%C3%ADseca,%202011)%20est%C3%A1%20na%20sua%20humanidade%20e%20na%20verossimilhan%C3%A7a%20com%20a%20realidade,%20por%20mais%20que%20queiramos,%20ao%20procurar%20uma%20sala%20de%20cinema,%20fugir%20dela.%20A%20narrativa%20simples%20e%20o%20roteiro%20bem%20amarrado%20e%20cumprem%20o%20papel%20de%20divertir%20e%20emocionar%20o%20espectador,%20sem%20muitas%20afeta%C3%A7%C3%B5es%20tecnol%C3%B3gicas.%20%20A%20trilha%20sonora,%20que%20perpassa%20por%20grandes%20hits%20desde%20o%20final%20%20d%C3%A9cada%20de%201980%20-%20a%20hist%C3%B3ria%20come%C3%A7a%20em%201988%20-%20tamb%C3%A9m%20merece%20uma%20aten%C3%A7%C3%A3o%20especial.%20De%20Elvis%20Costello,%20passando%20por%20Corona,%20Primal%20Scream%20e%20Fatboy%20Slim,%20se%20voc%C3%AA%20tem%20idade%20semelhante%20a%20dos%20personagens,%20certamente%20essas%20m%C3%BAsicas%20te%20conduzir%C3%A3o%20a%20lembran%C3%A7as.%20O%20cen%C3%A1rio%20%C3%A9%20Londres,%20mas%20%C3%A9%20imposs%C3%ADvel%20n%C3%A3o%20se%20identificar%20com%20os%20personagens.%20O%20medo%20de%20n%C3%A3o%20encontrar%20o%20caminho%20certo,%20de%20n%C3%A3o%20alcan%C3%A7ar%20o%20sucesso,%20de%20n%C3%A3o%20agradar%20a%20fam%C3%ADlia.%20Os%20equ%C3%ADvocos%20amorosos.%20As%20frustra%C3%A7%C3%B5es.%20As%20escolhas%20erradas.%20Enfim...%20Talvez%20essa%20seja%20uma%20das%20raz%C3%B5es%20do%20sucesso%20do%20filme%20que%20estreiou%20na%20nona%20posi%C3%A7%C3%A3o%20nos%20Estados%20Unidos.%20%20%E2%80%9CUm%20dia%E2%80%9D%20%C3%A9%20um%20filme%20para%20ver%20com%20os%20amigos%20e%20com%20a%20fam%C3%ADlia,%20celebrar%20a%20vida%20e%20os%20momentos%20que%20s%C3%A3o%20fugazes%20e,%20um%20dia,%20escapam.%20Mas%20n%C3%A3o%20vale%20ficar%20triste%20por%20isso./&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Pipoca Combo&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/61416787280513627/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/um-dia.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/61416787280513627'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/61416787280513627'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/um-dia.html' title='Um dia'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0Vdcw915_gxjss9h9hM68aH9iXHDmiXRSt7d4rvErhH0a4LO-NlY5gWPXSEPefkST2tgJiwPwoMfEFnWGHsNjZgrmJIR2VY-2z6yagZImLxR95p3t-bLGR1k_5Xzw0pX_SO8JrWwBWoQ/s72-c/Um-Dia-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-1018447528364879734</id><published>2012-01-17T16:04:00.000-08:00</published><updated>2013-05-08T10:38:46.624-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cinema"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Pipoca Combo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tarantino"/><title type='text'>O doce sabor da vingança</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6qj3wkne3NmfIbkvXCj0uAMdbVdFSO0VrtGbcLkoywIC_ITCW9ZqwiK56kZFg2VfO2FBpA1km7IphTfQx5dwGuM3ZUChrAW4ud89kzArjVbVt8iZa1CYPd-idUhM6c31RJjKQNd84cvo/s1600/elenco-de-bastardos-ingl%25C3%25B3rios-com-o-diretor.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;218&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6qj3wkne3NmfIbkvXCj0uAMdbVdFSO0VrtGbcLkoywIC_ITCW9ZqwiK56kZFg2VfO2FBpA1km7IphTfQx5dwGuM3ZUChrAW4ud89kzArjVbVt8iZa1CYPd-idUhM6c31RJjKQNd84cvo/s320/elenco-de-bastardos-ingl%25C3%25B3rios-com-o-diretor.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;“Você sente repulsa pelos ratos, mas eles não te fizeram nada. Você pode dizer que eles nos deram a peste bubônica, mas isso foi há muito tempo. Você sente repulsa por eles, e não sabe porquê. De uma maneira geral, eles são inofensivos.” A frase – transcrita aqui de forma não literal – é do coronel alemão Hans Landa (Christoph Waltz) tentando explicar o porquê da perseguição alemã aos judeus, durante a Segunda Guerra Mundial. Ela é dita no início do filme “Bastardos Inglórios, novo longa de Quentin Tarantino, que tem &lt;i&gt;premiere&lt;/i&gt; nacional no dia 9 de outubro e arrecadou em seu primeiro dia de exibição nos EUA, em torno de U$$ 14 milhões, tornando-se a melhor estreia da carreira do diretor.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;Tendo a França ocupada pelos nazistas como cenário, conta a história de Shosanna Dreyfus (Mélanie Laurent) que testemunha a execução da sua família pelas mãos do coronel nazista Hans Landa (Christoph Waltz). Shosanna consegue escapar e foge para Paris, onde muda de nome e assume a identidade de uma dona de um pequeno cinema. Tarantino, que&amp;nbsp; roteiriza e dirige o longa, designou Brad Pitt para viver o tenente Aldo Raine, líder de um grupo de soldados judeus americanos (com reforço de dois alemães), encarregado de promover a vingança, caçar, executar e escalpelar nazistas. Por essa razão, o grupo recebe a alcunha de “Bastardos”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;O enredo é marcado pela fragmentação das histórias e muitas cenas de violência e sangue, que beirariam ao grotesco se não fossem obra de Tarantino. O longa tem um ar meio western e é carregado de ironias. Algumas tomadas, lembram cenas dos filmes de suspense de Alfred Hitchcock e é quase uma ode ao cinema de uma forma geral. Até porque, importantes acontecimentos ocorrerão na sala de exibição e uma personagem chave da história é vivida por uma atriz Bridget Von Hammermark (Diane Krueger).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;O roteiro é uma mostra de onde a imaginação do diretor de Pulp Fiction pode chegar. Ele&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;conduz a história de maneira a fazer como se o holocausto pudesse acontecer às avesses, como se alemães estivessem em apuros. Talvez, a história seja uma maneira de dizer que no cinema se pode tudo,&amp;nbsp; como reverter o curso da história e lhe dar uma outra direção. Levar uma vida sem limites e lançar mão da artimanha e crueldade dos nossos inimigos. Tudo isso, repleto de muita ironia e subversão. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;Um elenco afinado não tem dificuldades para contar uma história muito bem conduzida pelo roteiro de Tarantino, que parece ficar cada vez mais expert em contar histórias cheias de reviravoltas. Uma atenção especial para Brad Pitt, que consegue dar um tom engraçado ao cruel&amp;nbsp; tenente Aldo, o Apache, natural do estado do Tennessee. O sotaque e a falta de postura marcam bem a origem caipira. Chritoph Waltz também cria um coronel Landa sem afetações e nos faz crer como seria um “Caçador de Judeus”. O longa conta com a participação de Mike Mayers e é narrado por ninguém mais, ninguém menos do que Samuel L. Jackson (que tinha de se fazer presente no filme de alguma maneira, se não, não seria uma história de Tarantino).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;Como um bom exemplar do cinema norte-americano, “Bastardos Inglórios” não deixa de ser uma ode à nação americana e aos seus bons soldados. Uma mostra que só eles poderiam salvar o mundo, de uma maneira não tão politicamente correta assim. A história, oferece um final justo e digno aos alemães se vivêssemos em um mundo onde operasse a lei do “olho por olho, dente por dente”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;“Bastardos Inglórios” é um filme para assistir sem nenhuma natureza de preconceitos -se é que isso é possível. Se o espectador conseguir chegar com a mente liberta das ideias preconcebidas e pensamentos sobre o diretor, certamente, vai se divertir bastante. Tarantino consegue nos oferecer uma história que poderia ser deliciosa e extasiante se não tivéssemos toda aquele peso da ética, da moralidade e a Declaração Universal dos Direitos Humanos vigorando sobre as nossas cabeças e dizendo que devemos ser bons, justos e honestos diante dos nossos inimigos que nos consideram ratos e querem nos queimar em fornos e ainda achar que estão com a razão, embora nem saibam porque querem fazer isso.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Verdana&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10.0pt;&quot;&gt;Publicado originalmente no site&lt;a href=&quot;http://pipocacombo.com/critica-bastardos-inglorios/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt; Pipoca Combo&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/1018447528364879734/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/o-doce-sabor-da-vinganca.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/1018447528364879734'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/1018447528364879734'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/o-doce-sabor-da-vinganca.html' title='O doce sabor da vingança'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6qj3wkne3NmfIbkvXCj0uAMdbVdFSO0VrtGbcLkoywIC_ITCW9ZqwiK56kZFg2VfO2FBpA1km7IphTfQx5dwGuM3ZUChrAW4ud89kzArjVbVt8iZa1CYPd-idUhM6c31RJjKQNd84cvo/s72-c/elenco-de-bastardos-ingl%25C3%25B3rios-com-o-diretor.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2662846277544395356.post-6773183403887743562</id><published>2012-01-17T15:56:00.000-08:00</published><updated>2012-01-17T16:05:46.171-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cinema"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Drama"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="México"/><title type='text'>Arranca-me a vida</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinP0xMhEdEavs07pvZo_dd5LAG3zMLupy_MA4LK0hNdD4SFEd_02N3ji0uWO90mvu9wmoqsD6jxKfWL5x5FPFiNAbATxvmiDWlIKTO1h8GvyXFlmoGUaO5pw8iwKaar5yNSObjJMpmWu4/s1600/arrancame.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinP0xMhEdEavs07pvZo_dd5LAG3zMLupy_MA4LK0hNdD4SFEd_02N3ji0uWO90mvu9wmoqsD6jxKfWL5x5FPFiNAbATxvmiDWlIKTO1h8GvyXFlmoGUaO5pw8iwKaar5yNSObjJMpmWu4/s1600/arrancame.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt; text-align: justify;&quot;&gt;Se você é um espectador que acredita que o melhor que pode vir do México são tacos,&amp;nbsp; novelas e programas como &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt; text-align: justify;&quot;&gt;el Chavo,&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt; text-align: justify;&quot;&gt; “Arranca-me a vida” certamente vai surpreendê-lo uma vez mais. O longa, roteirizado e dirigido por Roberto Sneider, baseado no romance homônimo de Angeles Mastretta, é uma ótima oportunidade de mergulhar sem preconceitos no cinema produzido no país das tequilas e de Thalía. O filme estreia nesta sexta-feira, dia 16 de outubro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;Na década de 1930, o México passava por um momento crítico nas suas questões políticas e iniciava o seu desenvolvimento econômico e industrial. É neste contexto ainda machista, que é contada a história de Catalina Guzmán (Ana Claudia Talancón), uma jovem mulher em busca da liberdade e que se envolve emocionalmente com Andrés Ascencio (Daniel Giménez Cacho), coronel do exército simpático, poderoso e sedutor.&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; No entanto, o que seduz a jovem Catalina também é o que a prende e ela se vê subjulgada em um casamento infeliz, até conhecer o jovem maestro Carlos Vives (José María de Tavira) que apresenta um mundo diferente e mais amplo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;Durante o filme, acompanhamos o amadurecimento de Catalina, interpretada por Ana Claudia e que consegue dar o ar certo de desenvolvimento de uma jovem até uma mulher que aprende a se colocar. Ana Cláudia integrou o elenco de “O Crime do Padre Amaro”, indicado ao Oscar de Melhor Filme Estrangeiro em 2002 e também fez parte do elenco da adaptação do livro de Gabriel García Marquez, Amor nos Tempos do Cólera (2007).&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;Cacho, premiado ator espanhol que tem parcerias com Guillermo Del Toro e Pedro Almodóvar, consegue acertar no tom dado a Ascencio que é militar, político e se porta como tal, considerando a época em que se passa a história. Tavira (que dentre outras cosias estrelou&amp;nbsp; “Traição e Vitória” de Herold Pint) também incorpora com naturalidade o jovem maestro Vives com toda sua passionalidade e idealismo, sem ser piegas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;Sneider é diretor de “Dos crímenes”, longa de 1995 que foi bastante premiado, tem ampla experiência na direção de comerciais, contou com a colaboração da autora Angeles Mastretta na produção do roteiro. Talvez tenha sido esse auxílio, que impediu que o longa se tornasse um melodrama piegas, cujo título e até o material gráfico remetem a um romance mexicano mais clichê que tudo. A trilha sonora também merece uma atenção especial do espectador.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;“Arranca-me a vida” é uma ótima oportunidade do espectador começar a apreciar o cinema produzido no México. É também uma chance de desmistificar preconceitos e sobretudo aproveitar um bom filme, uma narrativa bem amarrada, uma história bem construída. Bons atores, figurinos interessantes e nenhuma sombra do México comumente apresentado, sem deixar de fora a passionalidade latente na cultura latina. É também uma linda história de como uma menina vira uma mulher, se coloca no mundo e toma rédea das sua própria vida.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 10pt;&quot;&gt;Publicado originalmente no site &lt;a href=&quot;http://pipocacombo.com/critica-arranca-me-a-vida/&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Pipoca Combo&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/feeds/6773183403887743562/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/arranca-me-vida.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/6773183403887743562'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2662846277544395356/posts/default/6773183403887743562'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://donaculturapassouporaqui.blogspot.com/2012/01/arranca-me-vida.html' title='Arranca-me a vida'/><author><name>Cássia F. Andrade</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16276000888652039116</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitdAmHsRvHL_vPS5D14ajDR-KEasBpzJnk_4Uz3AOgLpy7V7o4sEqbTrgF1kZIapKn7ve7ZTcLHg83FVuuk-Fq-85M9fWIB81A6pkgas5Zn9xvCVdXSKqCbAVa78i49mU/s220/254984_3998054129763_131748685_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinP0xMhEdEavs07pvZo_dd5LAG3zMLupy_MA4LK0hNdD4SFEd_02N3ji0uWO90mvu9wmoqsD6jxKfWL5x5FPFiNAbATxvmiDWlIKTO1h8GvyXFlmoGUaO5pw8iwKaar5yNSObjJMpmWu4/s72-c/arrancame.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>