<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309</id><updated>2026-09-07T02:23:43.582-03:00</updated><category term="Filme"/><category term="impulso"/><category term="internação"/><category term="Autismo"/><category term="TEA"/><category term="TGD"/><category term="anti social"/><category term="atenção"/><category term="como estrelas na terra"/><category term="crack"/><category term="criança"/><category term="gazeta"/><category term="infância"/><category term="síndrome"/><category term="tdah"/><category term="toda criança é especial"/><category term="video"/><category term="Alzheimer"/><category term="Asperger"/><category term="Autismo Infantil"/><category term="BURNOUT"/><category term="Bebe"/><category term="Bullying"/><category term="Cannabidiol"/><category term="DR LUIS EDUARDO PETLIK"/><category term="Dislexia"/><category term="Luís Eduardo"/><category term="Nicotina"/><category term="READ"/><category term="RESGATE"/><category term="Rett"/><category term="SBT"/><category term="Síndrome de Asperger"/><category term="Tefina"/><category term="Valentim"/><category term="Viagra"/><category term="abstinência"/><category term="adolescentes"/><category term="ajuda"/><category term="alucinações"/><category term="amplictil"/><category term="anorgasmia"/><category term="anti depressivo"/><category term="antroposofia"/><category term="apetite"/><category term="atendimento"/><category term="auditivo central"/><category term="automutilação"/><category term="borderline"/><category term="botox"/><category term="cancer"/><category term="castigo"/><category term="cigarro"/><category term="cleptomania"/><category term="clonazepam"/><category term="comportamento"/><category term="compulsótia"/><category term="concentração"/><category term="conduta"/><category term="contra vontade"/><category term="contratura"/><category term="corte nos pulsos"/><category term="cracolandia"/><category term="cronica"/><category term="curso"/><category term="de onde viemos"/><category term="deficit"/><category term="delírios"/><category term="dependencia"/><category term="dependente"/><category term="dependentes"/><category term="depressão"/><category term="descoberta"/><category term="disfunção sexual"/><category term="distonia"/><category term="distúrbio do processamento auditivo"/><category term="dopamina"/><category term="dores"/><category term="drogas"/><category term="dublado"/><category term="déficit de processamento auditivo"/><category term="esquizofrenia infantil"/><category term="fases"/><category term="febre"/><category term="furto"/><category term="física quântica"/><category term="genes"/><category term="grupo"/><category term="grátis"/><category term="haldol"/><category term="hiperatividade"/><category term="hipocondria"/><category term="instabilidade emocional"/><category term="intoxicação"/><category term="involuntaria"/><category term="jo soares"/><category term="laranjeira"/><category term="luto"/><category term="maconha"/><category term="matrix"/><category term="memoria"/><category term="memória"/><category term="metastase"/><category term="morte"/><category term="mulheres"/><category term="neurolépticos"/><category term="o que é psiquiatria"/><category term="orgasmo"/><category term="personalidade"/><category term="pessoa que se corta"/><category term="psicopata"/><category term="psicose"/><category term="psiquiatra"/><category term="psiquiatria"/><category term="qualidade de vida"/><category term="quem somos nós"/><category term="rabbit hole"/><category term="rir"/><category term="ritalina"/><category term="rivotril"/><category term="sacudido"/><category term="sao paulo"/><category term="saúde"/><category term="secretário"/><category term="serotonina"/><category term="sexo"/><category term="sociopata"/><category term="somatoformes"/><category term="sono"/><category term="stress"/><category term="sus"/><category term="terapia"/><category term="terapia comunitária"/><category term="torção"/><category term="transtorno"/><category term="transtorno de personalidade"/><category term="transtorno personalidade"/><category term="transtornos"/><category term="tratamento grátis"/><category term="tratamento psiquiatra"/><category term="triptofano"/><category term="violencia"/><category term="who we are portugues"/><category term="álcool e drogas"/><title type='text'>Dr Luis Eduardo Petlik</title><subtitle type='html'>PSIQUIATRIA e MEDICINA DE FAMÍLIA E COMUNIDADE - &#xa;&#xa;&#xa;&#xa;AGENDAMENTOS: (16) 3336-3722</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>54</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-714714794373729411</id><published>2017-07-24T22:08:00.001-03:00</published><updated>2017-07-24T22:08:23.466-03:00</updated><title type='text'>SÍNDROME DE RETT</title><content type='html'>&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;&amp;nbsp; É uma desordem do desenvolvimento neurológico, relativamente 
                            rara.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;A prevalência da Síndrome de Rett é 
                            de uma em cada 10.000-20.000 pessoas do sexo feminino.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;
                                &lt;span style=&quot;background-color: magenta;&quot;&gt;A 
                                  CADA 5 HORAS, NASCE UMA MENINA COM SÍNDROME 
                                  DE RETT NO MUNDO&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;
A Síndrome de Rett é 
                              uma doença de causa genética e está 
                              associada a mutações no gene MECP2 
                              (do inglês, methyl-CpG-binding protein 2), 
                              localizado no cromossomo X.&lt;br /&gt;
                              O MECP2 é de extrema importância no 
                              controle de outros genes, e a proteína por 
                              ele codificada (também chamada de MeCP2) 
                              atua como que “desligando” determinados 
                              genes durante fases específicas do desenvolvimento 
                              neuronal.&lt;br /&gt;
                              A base molecular da Síndrome de Rett consiste 
                              no fato de o gene MECP2 mutado codificar uma proteína 
                              defeituosa, incapaz de exercer adequadamente sua 
                              função biológica, o que faz 
                              com que os genes que deveriam estar silenciados 
                              (“desligados”) durante determinadas 
                              fases do desenvolvimento dos neurônios permaneçam 
                              ativos (“ligados”), resultando em prejuízos 
                              ao desenvolvimento do sistema nervoso central. &lt;br /&gt;
                              Cerca de 99,5% dos casos de Síndrome de Rett 
                              são esporádicos, ou seja, sem antecedentes 
                              familiares. A análise da origem parental 
                              (dos pais) nos casos esporádicos revelou 
                              que, na maioria deles, as mutações 
                              ocorreram de novo no alelo de origem paterna. Isso 
                              explicaria a predominância de Síndrome 
                              de Rett clássica em meninas, já que 
                              os meninos não herdam o cromossomo X paterno, 
                              mas sim o materno. &lt;br /&gt;
                              Por outro lado, nos raros casos familiais (somente 
                              0,5%), o alelo mutado é proveniente da mãe, 
                              que não apresenta o quadro clínico 
                              de Síndrome de Rett. Esses casos poderiam 
                              ser explicados: (1) pela inativação 
                              favorável do cromossomo X da mãe que 
                              tem a mutação; ou (2) pela ocorrência 
                              de mosaicismo gonadal, quando o alelo mutado é 
                              encontrado apenas nas células da linhagem 
                              germinativa materna. &lt;br /&gt;
                              Através da análise molecular do gene 
                              MECP2 da paciente e de sua mãe, é 
                              possível verificar se a mutação 
                              foi herdada da mãe, para, assim, procurar 
                              aconselhamento genético. Embora os casos 
                              familiais sejam raros, é indicado avaliar 
                              a possibilidade de recorrência da doença 
                              na família, inclusive utilizando-se o diagnóstico 
                              pré-natal, que envolve a coleta de material 
                              biológico do feto pela amniocentese ou pela 
                              punção de vilosidades coriônicas 
                              e pesquisa de mutações no MECP2 nesse 
                              material.&lt;/div&gt;
&lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_cima.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: 0 100%; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: left; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;3%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;SÍNDROME 
                                  DE RETT EM MENINOS&lt;br /&gt;
                                  Com base principalmente em estudos com modelos 
                                  animais, considerava-se que mutações 
                                  no gene MECP2 eram sempre letais (provocando 
                                  aborto) ou causavam morte prematura no sexo 
                                  masculino (cariótipo 46,XY). No entanto, 
                                  diversos casos de meninos com características 
                                  da SR clássica foram relatados na literatura 
                                  científica. Hoje sabemos que meninos 
                                  também podem manifestar o quadro de SR, 
                                  o que e tem sido observado em três situações: 
                                  &lt;br /&gt;
                                  (1) indivíduos com cariótipo 47,XXY 
                                  (que caracteriza a Síndrome de Klinefelter, 
                                  ou seja, há um X a mais do que o normal 
                                  para o sexo masculino), com o alelo mutado do 
                                  gene MECP2 em um dos cromossomos X, podem apresentar 
                                  quadro clínico compatível com 
                                  a Síndrome de Rett clássica;&lt;br /&gt;
                                  (2) mosaicismo somático, caso em que 
                                  algumas das células somáticas 
                                  do indivíduo apresentam um alelo mutado 
                                  e outras não; &lt;br /&gt;
                                  (3) indivíduos com cariótipo típico 
                                  para o sexo masculino (46,XY) e que apresentam 
                                  mutações no MECP2. Nesse caso, 
                                  uma vez que não há uma cópia 
                                  normal do gene para contrabalançar o 
                                  alelo mutado, os sintomas são mais severos, 
                                  dependendo do tipo e do local da mutação 
                                  no MECP2. &lt;br /&gt;
                                  Além disso, devido ao seu amplo espectro 
                                  fenotípico, mutações no 
                                  gene MECP2 em meninos podem levar também 
                                  a quadros como encefalopatia neonatal e retardo 
                                  mental não especificado.&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #274e13;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: right; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;2%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_rodape.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: top; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;width: 100%px;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;A 
                                  SOBREVIDA DE PACIENTES COM A SÍNDROME 
                                  DE RETT&lt;br /&gt;
                                  Grande parte das pacientes com Síndrome 
                                  de Rett vivem até a quinta ou sexta década 
                                  de vida, e geralmente com deficiências 
                                  bastante graves. &lt;br /&gt;
                                  As taxas de sobrevida podem declinar em pacientes 
                                  com Síndrome de Rett com mais de 10 anos 
                                  de idade, embora 70% delas atinjam os 35 anos 
                                  de idade (uma sobrevida muito maior do que em 
                                  outros pacientes com deficiência mental 
                                  profunda, dos quais apenas 27% atingem os 35 
                                  anos de idade).&lt;br /&gt;
                                  A morte dessas pacientes geralmente é 
                                  secundária a um quadro de pneumonia, 
                                  e não são raras as mortes súbitas.&lt;/td&gt;
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: right; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;2%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_rodape.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: top; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;&lt;strong&gt;OS PRIMEIROS SINAIS DA MANIFESTAÇÃO 
                            CLÍNICA DA SÍNDROME DE RETT INCLUEM:&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            - Irritabilidade geralmente crescente ao longo de 
                            um período determinado, representada por crises 
                            de choro inconsolável.&lt;br /&gt;
                            - Estabilização (parada) na aquisição 
                            de habilidades motoras (incluindo a fala).&lt;br /&gt;
                            - Perda óbvia das habilidades motoras finas, 
                            representadas pela falta de uso prático das 
                            mãos para, por exemplo, manipular brinquedos 
                            e quaisquer outros objetos.&lt;br /&gt;
                            - Nesse período, as meninas também podem 
                            apresentar menos interesse pelo ambiente que a rodeia 
                            e pela socialização e interação 
                            com os outros. Em alguns casos, elas podem interagir 
                            de uma forma “autista”, motivo pelo qual 
                            muitas recebem esse diagnóstico, erroneamente, 
                            no início da manifestação da 
                            doença.&lt;br /&gt;
                            - Outros elementos comunicativos também são 
                            perdidos nessa fase, e há muitas meninas que 
                            parecem não estar escutando o que é 
                            dito, mesmo quando apresentam audição 
                            normal e preservada confirmada por avaliações 
                            pertinentes.&lt;br /&gt;
                            - No período que segue após a perda 
                            das habilidades motoras e as alterações 
                            nos processos de comunicação e socialização, 
                            surgem os movimentos estereotipados das mãos, 
                            “marca registrada” da forma clássica 
                            da doença. Esses movimentos se manifestam de 
                            forma diferente em cada menina, mas, geralmente, são 
                            movimentos como: lavar ou torcer as mãos, bater 
                            as mãos uma na outra, apertar ou bater as mãos 
                            ou uma delas em alguma outra parte do corpo (geralmente 
                            a boca), levar às mãos à boca, 
                            ou levar parte da roupa à boca e ficar mordiscando. 
                            Esses movimentos estereotipados ocorrem geralmente, 
                            mas não obrigatoriamente, na linha média 
                            do corpo. Em muitos casos, esses movimentos não 
                            ocorrem com as mãos juntas. Cada menina desenvolve 
                            o seu repertório próprio de movimentos 
                            estereotipados que, ao longo do tempo, mostram um 
                            padrão evolucionário na mesma menina. 
                            Esses movimentos estereotipados das mãos só 
                            ocorrem nos períodos em que a pessoa está 
                            acordada, mas são, no geral, movimentos incessantes. 
                            Esses movimentos tendem a exacerbar (ou ficar mais 
                            intensos e repetitivos) em situações 
                            de estresse ou excitação. Quando se 
                            restringem as mãos, é usual observar 
                            movimentos similares realizados com os pés, 
                            ou mesmo movimentos estereotipados envolvendo a musculatura 
                            orofacial.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            - Cerca de 80% das meninas com Síndrome de 
                            Rett chegam a aprender a andar, mas sua marcha se 
                            torna dispráxica (ou sem função, 
                            sem destino intencional), uma vez que o caráter 
                            funcional e voluntário da marcha diminui a 
                            princípio para, depois, ser definitivamente 
                            perdido em parte importante dos casos. Em última 
                            estância, quando preservada, a marcha é 
                            realizada com base alargada e sem qualquer função. 
                            A marcha também pode ser ocasionalmente caracterizada 
                            por &quot;andar nas pontas dos pés&quot;, &quot;dar 
                            o primeiro passo para trás&quot;, ou &quot;transferir 
                            o peso de um pé para o outro repetidamente&quot;.&lt;br /&gt;
                            - Todas as meninas com a Síndrome de Rett apresentam 
                            deficiência mental severa a profunda. Estudos 
                            nacionais e internacionais reportam que o desenvolvimento 
                            intelectual dessas meninas atinge, no máximo, 
                            o equivalente ao desenvolvimento intelectual de uma 
                            criança de 24 meses com desenvolvimento normal. 
                            Tendo em vista todas as dificuldades motoras presentes 
                            na Síndrome de Rett, é bastante difícil 
                            avaliar o desenvolvimento intelectual com os testes 
                            disponíveis (que requerem, minimamente, o uso 
                            prático das mãos ou linguagem preservada).&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            Ao longo do tempo, uma série de outras características 
                            vem sendo associada com a Síndrome de Rett, 
                            mas esses comportamentos não são observados 
                            de modo tão uniforme, e incluem:&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            - Bruxismo (ou ranger de dentes, que pode ocorrer 
                            também de forma estereotipada).&lt;br /&gt;
                            - Distúrbios de sono.&lt;br /&gt;
                            - Padrões respiratórios anormais. Esses 
                            padrões respiratórios anormais geralmente 
                            se referem à apneia (ou uma parada na respiração, 
                            que às vezes pode durar muitos segundos), à 
                            hiperventilação (respiração 
                            rápida, com grande quantidade de ar inspirado) 
                            ou a ambas e, tal qual os movimentos estereotipados 
                            das mãos, só são observados nos 
                            períodos em que a pessoa está acordada. 
                            Também como ocorre com as estereotipias manuais, 
                            as anormalidades respiratórias podem ser pioradas 
                            em situações de estresse e de grande 
                            excitação.&lt;br /&gt;
                            - Um número importante de meninas com Síndrome 
                            de Rett desenvolve escoliose que, em muitos casos, 
                            requer correção cirúrgica.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            - Também são observadas algumas características 
                            autonômicas que incluem:&lt;br /&gt;
                            - Refluxo gastroesofágico. &lt;br /&gt;
                            - Dismotilidade intestinal (ou falta dos movimentos 
                            intestinais adequados), que resulta em constipação 
                            severa.&lt;br /&gt;
                            - Hipotermia (ou baixa temperatura).&lt;br /&gt;
                            - Extremidades arroxeadas, mais comuns nas extremidades 
                            inferiores (pés) do que nas superiores (mãos).&lt;br /&gt;
                            - Alterações eletrocardiográficas.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            - Crises convulsivas são muito frequentes nas 
                            pessoas com Síndrome de Rett. No entanto, apenas 
                            20%-25% delas parecem de fato apresentar quadro epiléptico 
                            passível de tratamento medicamentoso com anticonvulsivantes. 
                            &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;
                              
                              &lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_cima.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: 0 100%; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: left; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;3%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;MUITAS 
                                  VEZES, APNEIAS INTENSAS PODEM CAUSAR CRISES 
                                  DE AUSÊNCIA QUE, NA VERDADE, NÃO 
                                  SÃO CRISES EPILÉPTICAS. ESSAS 
                                  CRISES DEVEM SER BASTANTE BEM DIFERENICADAS 
                                  ANTES DA PRESCRIÇÃO DE MEDICAÇÕES 
                                  ANTICONVULSIVANTES, JÁ QUE MUITOS DESSES 
                                  MEDICAMENTOS PODEM PIORAR AS APNEIAS, CRIANDO-SE, 
                                  ASSIM, UM CÍRCULO VICIOSO DE DIFÍCIL 
                                  SOLUÇÃO.&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;&lt;table border=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt;&lt;td class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot;&gt;&lt;span class=&quot;treb17ccc&quot;&gt;Diagnóstico Clínico&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;
                                &lt;td class=&quot;treb12ccc&quot; width=&quot;38%&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;O diagnóstico da Síndrome 
                            de Rett, especialmente em sua forma clássica 
                            (explicada mais adiante), ainda é eminentemente 
                            clínico, ou seja, o exame laboratorial para 
                            pesquisa do MECP2 ou de alterações em 
                            outros genes ainda em estudo só tem valor de 
                            fato diagnóstico nas formas não clássicas 
                            da doença.&lt;br /&gt;
                            Os critérios específicos para o diagnóstico 
                            da Síndrome de Rett vêm sendo propostos 
                            ao longo das últimas quase três décadas. 
                            O consenso mundial mais recente publicado por Hagberg 
                            et al. em 2002 tem permitido que esse diagnóstico 
                            seja realizado em todo o mundo de uma maneira mais 
                            padronizada, a saber:&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;CRITÉRIOS PARA O DIAGNÓSTICO 
                            CLÍNICO DE SÍNDROME DE RETT&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;treb12cor333&quot;&gt;&lt;em&gt;Hagberg B, Hanefeld 
                            F, Percy A, Skjeldal O. Na update on clinically applicable 
                            diagnostic criteria in Rett syndrome. Comments to 
                            Rett Syndrome Clinical Criteria Consensus Satellite 
                            to European Pediatric Neurology SOciety Meeting. Baden 
                            Baden, Germany. 11 Sptember 2001. European Journal 
                            of Neurology 2002; 6:293-7.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            • Normal ao nascimento&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            • Desenvolvimento precoce aparentemente normal 
                            (pode estar atrasado ao nascimento)&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            • Desaceleração do perímetro 
                            cefálico pós-natal&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            • Falta de habilidades manuais funcionais adquiridas&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            • Regressão psicomotora: Aparecimento 
                            de desinteresse social, disfunção comunicativa, 
                            perda de palavras aprendidas, comprometimento cognitivo&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            • Movimentos estereotipados das mãos: 
                            lavar, torcer, esfregar, apertar, bater as mãos 
                            / levar a(s) mão(s) à boca &lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            • Disfunção de marcha: Locomoção 
                            prejudicada (dispráxica) ou ausente.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            No mesmo consenso, também foram elaborados 
                            critérios para o diagnóstico dos padrões 
                            variantes (ou formas não clássicas da 
                            doença) de manifestações clínicas 
                            na Síndrome de Rett:&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;CRITÉRIOS PARA DIAGNÓSTICO DE 
                            FORMAS VARIANTES DA SÍNDROME DE RETT&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            - Preencher pelo menos 3 dos 6 critérios maiores.&lt;br /&gt;
                            - Preencher pelo menos 5 dos 11 critérios menores.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;CRITÉRIOS MAIORES&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            • Ausência ou redução das 
                            habilidades manuais práxicas&lt;br /&gt;
                            • Redução ou perda da fala em 
                            balbucios&lt;br /&gt;
                            • Redução ou perda das habilidades 
                            comunicativas&lt;br /&gt;
                            • Desaceleração do crescimento 
                            cefálico nos primeiros anos de vida&lt;br /&gt;
                            • Padrão monótono de estereotipias 
                            manuais &lt;br /&gt;
                            • Perfil da desordem Rett: Estágio de 
                            regressão seguido de recuperação 
                            da interação social contrastando com 
                            regressão neuromotora lenta&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;CRITÉRIOS MENORES&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            • Irregularidades respiratórias&lt;br /&gt;
                            • Distensão abdominal / Aerofagia&lt;br /&gt;
                            • Bruxismo&lt;br /&gt;
                            • Locomoção anormal&lt;br /&gt;
                            • Escoliose / cifose&lt;br /&gt;
                            • Amiotrofia dos membros inferiores&lt;br /&gt;
                            • Contato visual intenso &lt;br /&gt;
                            • Resposta diminuída para dor&lt;br /&gt;
                            • Episódios de risadas / gritos&lt;br /&gt;
                            • Hipotermia, pés arroxeados, crescimento 
                            (usualmente) comprometido&lt;br /&gt;
                            • Distúrbios de sono, incluindo episódios 
                            de terrores noturnos&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;Formas variantes ou atípicas de Síndrome 
                            de Rett incluem:&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            - Manifestação precoce de tipo epiléptico.&lt;br /&gt;
                            - Uma forma congênita em que pode não 
                            se observar desenvolvimento precoce normal.&lt;br /&gt;
                            - Uma variante com fala preservada em que alguma linguagem 
                            funcional é mantida.&lt;br /&gt;
                            - Manifestação tardia dos sinais e sintomas, 
                            também chamada de foram frustra.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;As meninas com Síndrome de Rett apresentam 
                            padrão bastante consistente de evolução 
                            na manifestação de seus sinais clínicos:&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;/span&gt; 
                            &lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;6&quot; style=&quot;width: 100%px;&quot;&gt;
                              &lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#CCCCCC&quot; width=&quot;6%&quot;&gt; &lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;
&lt;strong&gt;1&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                                &lt;td bgcolor=&quot;#EAEAEA&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; width=&quot;94%&quot;&gt; 
                                  Desenvolvimento precoce aparentemente normal.&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#CCCCCC&quot;&gt; &lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
 
                                    &lt;div class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;
&lt;strong&gt;2&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                                &lt;td bgcolor=&quot;#F7F7F7&quot; class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; Parada 
                                  no progresso do desenvolvimento.&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#CCCCCC&quot;&gt; &lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
 
                                    &lt;div class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;
&lt;strong&gt;3&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                                &lt;td bgcolor=&quot;#EAEAEA&quot; class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; Franca 
                                  regressão com contato social pobre e 
                                  habilidades manuais prejudicadas.&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#CCCCCC&quot;&gt; &lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
 
                                    &lt;div class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;
&lt;strong&gt;4&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                                &lt;td bgcolor=&quot;#F7F7F7&quot; class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;Estabilização: 
                                  Melhor contato social e melhor fixação 
                                  de olhar, mas com redução gradual 
                                  das funções motoras.&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; &lt;br /&gt;
                            Após período precoce de regressão, 
                            o desenvolvimento parece estabilizar (não avança, 
                            mas não regride), embora haja evidente melhora 
                            na interação e na socialização, 
                            particularmente no que se refere a escolhas, assim 
                            como também melhora o contato visual.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            Por outro lado, é também após 
                            esse período de regressão que podem 
                            aparecer as convulsões e que podem se intensificar 
                            as anormalidades respiratórias, que atingem 
                            o seu ponto máximo na idade escolar, até 
                            que se atinja a adolescência.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            A partir dessa fase da vida, atividades motoras como 
                            as estereotipias manuais se tornam menos frequentes, 
                            e sua manifestação geral parece ser 
                            reduzida.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            O fato de não haver mais perdas cognitivas 
                            a partir daí é o que fundamenta fortemente 
                            a importância de terapias continuadas que otimizem 
                            as capacidades comunicativas e de socialização 
                            e que preservem as funções motoras. 
                            &lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;/span&gt; &lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;
                              
                              &lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_cima.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: 0 100%; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: left; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;3%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;ATENÇÃO: 
                                  No estágio inicial da doença, 
                                  a Síndrome de Rett pode ter seu diagnóstico 
                                  clínico dificultado, principalmente considerando 
                                  que muitos médicos ainda não estão 
                                  suficientemente familiarizados com essa condição. 
                                  Estima-se que, em cerca de 50% das meninas 
                                  brasileiras afetadas pela Síndrome de 
                                  Rett, o diagnóstico clínico seja 
                                  equivocado. O diagnóstico equivocado 
                                  de grande parte dessas meninas se refere ao 
                                  Autismo Infantil, e outra parte, à Paralisia 
                                  Cerebral ou condições afins. Já 
                                  foram descritos diversos casos de pacientes 
                                  clinicamente diagnosticadas com Síndrome 
                                  de Angelman nas quais não foram detectadas 
                                  alterações no cromossomo 15 (que 
                                  é a causa dessa outra síndrome), 
                                  mas foram detectadas mutações 
                                  no gene MECP2&lt;span style=&quot;color: magenta;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.abrete.org.br/&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt;&lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: left; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;3%&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;OS 
                                  CASOS FAMILIARES SÃO EXTREMAMENTE RAROS 
                                  NA SÍNDROME DE RETT.&lt;br /&gt;
                                  Mas,&lt;br /&gt;
                                  - SE VOCÊ DESEJA TER OUTRO(S) FILHO(S), 
                                  E SE SENTE INSEGURA, OU&lt;br /&gt;
                                  - SE VOCÊ TEM ALGUMA IRMÃ COM A 
                                  SÍNDROME DE RETT E DESEJA MAIOR SEGURANÇA 
                                  ANTES DE ENGRAVIDAR...&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;
                                  É MUITO IMPORTANTE QUE VOCÊ PROCURE 
                                  ACONSELHAMENTO GENÉTICO E REALIZE A PESQUISA 
                                  MOLECULAR PARA VERIFICAÇÃO DE 
                                  EVENTUAIS ALTERAÇÕES NO GENE MECP2.&lt;/td&gt;
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: right; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;2%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_rodape.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: top; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;/span&gt;
                            &lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;
                              
                              &lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_cima.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: 0 100%; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: left; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;3%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;Agora 
                                  você pode realizar o Diagnóstico 
                                  Molecular gratuitamente na Abre-Te!&lt;br /&gt;
                                  Para saber como usufruir deste novo serviço, 
&lt;a href=&quot;http://www.abrete.org.br/PesquisaMECP2.pdf&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;                                                                     CLIQUE AQUI!&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: right; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;2%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_rodape.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: top; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; &lt;br /&gt;
                            &lt;/span&gt; 
                            &lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;6&quot; style=&quot;width: 100%px;&quot;&gt;
                              
                              &lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb12cor333&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#EAEAEA&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;LOCAIS 
                                  PARA REALIZAÇÃO DA PESQUISA MOLECULAR 
                                  PARA SÍNDROME DE RETT&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt; 
                                  &lt;em&gt;(atualizado em novembro de 2012)&lt;/em&gt;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb12cor333&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#F7F7F7&quot; class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;&lt;strong&gt;BIOCOD&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                                  Avenida do Contorno 9636 - 3º andar - 30.110-936 
                                  - Belo Horizonte – MG&lt;br /&gt;
                                  (31) 3036.5000 / dna@biocod.com.br&lt;br /&gt;
                                  Em outros estados: 0800.2835505 / atende qualquer 
                                  lugar do país&lt;br /&gt;
                                  - Técnica: Análise dos éxons 
                                  do gene MECP2 por PCR, dHPLC e sequenciamento&lt;br /&gt;
                                  - Preço: R$ 1.660,00&lt;br /&gt;
                                  - Prazo de entrega: 80 dias úteis &lt;br /&gt; 
                                  &lt;br /&gt; &lt;strong&gt;CENTRO DE ESTUDOS DO GENOMA HUMANO 
                                  DA UNIVERSIDADE DE SÃO PAULO/USP&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                                  Rua do Matão, Travessa 13, 106 - Cidade 
                                  Universitária - 05508-090 - São 
                                  Paulo - SP &lt;br /&gt;
                                  (11) 3091.7966 - ramal 15 / genoma@ib.usp.br&lt;br /&gt;
                                  - Técnica: Sequenciamento direto (três 
                                  fragmentos). Potência de detecção 
                                  de 80%.&lt;br /&gt;
                                  - Preço: R$ 800,00&lt;br /&gt;
                                  - Prazo de entrega: 60 dias&lt;br /&gt; &lt;br /&gt; &lt;strong&gt;FLEURY&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                                  Grande São Paulo: (11) 3179-0822&lt;br /&gt;
                                  Rio de Janeiro: (21) 4004-1991&lt;br /&gt;
                                  Outros locais: 0800.7040822&lt;br /&gt;
                                  Unidades para coleta de material:&lt;br /&gt;
                                  1) Rua Mato Grosso 306 – Higienópolis 
                                  - 01239-040 - São Paulo - SP &lt;br /&gt;
                                  2) Rua Cincinato Braga 282 - Bela Vista - 01333-910 
                                  - São Paulo - SP &lt;br /&gt;
                                  Fora de São Paulo, realizar coleta em 
                                  laboratório e enviar por correio &lt;br /&gt;
                                  - Técnica: PCR (Análises realizadas 
                                  no exterior)&lt;br /&gt;
                                  - Preço: R$ 2.800,00&lt;br /&gt;
                                  - Prazo de entrega: 60 dias&lt;br /&gt; &lt;br /&gt; &lt;strong&gt;GENE&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                                  Avenida Afonso Pena 3111 - 9º andar - 30130-909 
                                  - Belo Horizonte - MG&lt;br /&gt;
                                  (31) 3284.8000 / gene@gene.com.br&lt;br /&gt;
                                  Para coleta em São Paulo: (11) 3288.0622 
                                  / (11) 3285.5259&lt;br /&gt;
                                  Outras localidades: 0800.7029040 / 0800.0316316 
                                  (ligação gratuita) &lt;br /&gt;
                                  Kit para coleta de material é enviado 
                                  para outras localidades&lt;br /&gt;
                                  - Técnica: Sequenciamento completo&lt;br /&gt;
                                  - Preço: R$ 2.490,00&lt;br /&gt;
                                  - Prazo de entrega: 90 dias&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;
                                  - Técnica: Sequenciamento completo + 
                                  MLPA (deleções e duplicações)&lt;br /&gt;
                                  - Preço: R$ 3.690,00&lt;br /&gt;
                                  - Prazo de entrega: 90 dias&lt;br /&gt; &lt;br /&gt; &lt;strong&gt;GENETIKA&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                                  Em São Paulo:&lt;br /&gt;
                                  Alameda José Paula da Silva 17 - 12.245-489 
                                  - São José dos Campos - SP &lt;br /&gt;
                                  (12) 3942.2703 / genetika.sjcampos@genetika.com.br&lt;br /&gt;
                                  No Paraná:&lt;br /&gt;
                                  Rua Saldanha Marinho 1782 - 80730-180 - Curitiba 
                                  - PR &lt;br /&gt;
                                  (41) 3306.6838 / sac@genetika.com.br&lt;br /&gt;
                                  Em Minas Gerais:&lt;br /&gt;
                                  Avenida do Contorno 4747 - sala 1305 - 30.110-921 
                                  - Belo Horizonte - MG &lt;br /&gt;
                                  (31) 3283.9858 / genetika.bh@genetika.com.br&lt;br /&gt;
                                  - Técnica: Sequenciamento completo + 
                                  MLPA&lt;br /&gt;
                                  - Preço: R$ 6.400,00&lt;br /&gt;
                                  - Prazo de entrega: 60 a 195 dias&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; &lt;br /&gt;
                            &lt;/span&gt; 
                              
                              &lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_cima.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: 0 100%; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: left; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;3%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;IMPORTANTE:&lt;br /&gt; 
                                  &lt;br /&gt;
                                  - O exame para Pesquisa Molecular de Síndrome 
                                  de Rett ainda não é disponibilizado 
                                  pelo SUS (Sistema Único de Saúde). 
                                  Para que se reverta essa situação, 
                                  a atuação da Associação 
                                  Brasileira de Síndrome de Rett – 
                                  Abre-Te/SP, enquanto representação 
                                  da sociedade civil, é essencial. Mas 
                                  essa atuação depende do com-promisso 
                                  dos associados e interessados pela causa com 
                                  a Abre-Te/SP.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;
                                  - Em tese, os convênios médicos 
                                  não podem negar a cobertura dos custos 
                                  da Pesquisa Molecular de Síndrome de 
                                  Rett. Em caso de recusa, procure a Defensoria 
                                  Pública de sua cidade, o PROCON ou um 
                                  advogado de sua confiança.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;
                                  - Alguns convênios exigem o código 
                                  CID-10 (Classificação Internacional 
                                  das Doenças) para Síndrome de 
                                  Rett ou o código AMB (Associação 
                                  Médica Brasileira) para o procedimento 
                                  (no caso, a Pesquisa Molecular para Síndrome 
                                  de Rett)&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;
                                  Código CID-10 para a Síndrome 
                                  de Rett: F-84.2&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;
                                  Código AMB para a Pesquisa Molecular 
                                  para Síndrome de Rett: Esse procedimento 
                                  ainda não está codificado pela 
                                  AMB, e essa codificação depende 
                                  da solicitação da classe médica. 
                                  Sugere-se a utilização do seguinte 
                                  código:&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;
                                  40503062: Análise de DNA por sonda, ou 
                                  PCR por lócus, por amostra (é 
                                  o que mais se aproxima à Pesquisa Molecular 
                                  para Síndrome de Rett).&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt;Até este momento, 
                            a Síndrome de Rett é uma condição 
                            para a qual ainda não há cura ou tratamento 
                            para as manifestações clínicas 
                            subjacentes. No entanto, há muitas intervenções 
                            que pode ajudar essas pacientes a ter um ciclo de 
                            vida significativamente mais saudável.&lt;br /&gt;
                            A avaliação e o tratamento dessas pacientes 
                            são bastante complexos, motivo pelo qual o 
                            tratamento clínico multidisciplinar é 
                            fundamental. Como as manifestações clínicas 
                            podem ser muito diferentes de uma menina para outra 
                            em termos de intensidade e gravidade, ainda não 
                            foi possível estabelecer diretrizes consensuais 
                            para o tratamento da Síndrome de Rett. &lt;br /&gt;
                            De qualquer forma, há um protocolo médico 
                            que deve ser observado, de acordo com as necessidades 
                            de saúde de cada paciente.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;- Pediatra (na infância e adolescência) 
                            e Clínico Geral (na vida adulta)&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            Como todas as pessoas com saúde frágil, 
                            meninas, moças e mulheres com a Síndrome 
                            de Rett devem ser sistematicamente acompanhadas por 
                            Pediatra, até a adolescência, e, depois, 
                            por um Clínico Geral. Cabe a esses médicos 
                            ter uma visão geral da saúde da pessoa 
                            com a Síndrome de Rett e saber o momento e 
                            a razão de orientar a família a buscar 
                            médicos especialistas em áreas determinadas. 
                            &lt;br /&gt;
                            Infelizmente, em nosso país e também 
                            em outros, nem Pediatras nem Clínicos Gerais 
                            (ressalvadas raríssimas e preciosas exceções) 
                            estão suficientemente familiarizados com a 
                            Síndrome de Rett, o que faz com que os Neurologistas 
                            assumam esse papel, muitas vezes de forma inadequada.&lt;br /&gt;
                            Recomenda-se acompanhamento clínico semestral 
                            do Pediatra / Clínico Geral para:&lt;br /&gt;
                            - avaliação e acompanhamento dos sinais 
                            vitais, peso, altura e índice de massa corpórea;&lt;br /&gt;
                            - controles laboratoriais, de acordo com as necessidades 
                            clínicas e com as medicações 
                            utilizadas (especialmente os anticonvulsivantes, quando 
                            utilizados);&lt;br /&gt;
                            - avaliação do desenvolvimento, que 
                            inclui a identificação de novas aquisições 
                            e a observação de perdas cognitivas;&lt;br /&gt;
                            - detecção de presença de escaras, 
                            dermatites e lesões de mucosas (especialmente 
                            nas pacientes sem marcha);&lt;br /&gt;
                            - avaliação do tônus muscular, 
                            da postura e de contraturas;&lt;br /&gt;
                            - avaliação do aparelho circulatório 
                            e respiratório;&lt;br /&gt;
                            - avaliação da desenvoltura do cuidador;&lt;br /&gt;
                            - atenção aos aspectos emocionais da 
                            família. &lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;/span&gt; &lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;
                              
                              &lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_cima.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: 0 100%; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: left; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;3%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;MUITAS 
                                  OCORRÊNCIAS NA SÍNDROME DE RETT 
                                  SÃO ABSOLUTAMENTE CORRIQUEIRAS, E NADA 
                                  TÊM A VER COM A SÍNDROME EM SI, 
                                  COMO É O CASO DE UMA DIARREIA OU UMA 
                                  FEBRE NA INFÂNCIA, OU DE UM CÁLCULO 
                                  RENAL OU UMA VIROSE NA VIDA ADULTA. &lt;br /&gt;
                                  O PEDIATRA OU O CLÍNICO GERAL TÊM 
                                  QUE SABER DISCERNIR O QUE É UMA CONDIÇÃO 
                                  DECORRENTE ESPECIFICAMENTE DA SÍNDROME 
                                  DE RETT DO QUE É UMA OCORRÊNCIA 
                                  QUE PODE AFETAR QUALQUER PESSOA.&lt;/td&gt;
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: right; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;2%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_rodape.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: top; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;- Neurologista&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            Como o diagnóstico de Síndrome de Rett 
                            ainda é essencialmente clínico, apesar 
                            de já existir a Pesquisa Molecular para Alterações 
                            no Gene MECP2, geralmente esse diagnóstico 
                            é fechado pelo Neuropediatra.&lt;br /&gt;
                            Visitas sistemáticas ao Neurologista são 
                            imperativas para o acompanhamento da evolução 
                            da pessoa com a Síndrome de Rett desde o início 
                            das manifestações da doença. 
                            A esse profissional, cabe:&lt;br /&gt;
                            - acompanhar o desenvolvimento neurológico 
                            da paciente, o que inclui a sua evolução 
                            motora (hipotonia, marcha e desenvolvimento de escoliose), 
                            sensorial e cognitiva;&lt;br /&gt;
                            - observar e medicar crises convulsivas, discernindo, 
                            inclusive, as crises decorrentes de apneias mais graves 
                            (e tentando tratá-las) das crises de fato epiléticas 
                            (saiba mais);&lt;br /&gt;
                            - observar e medicar alterações comportamentais 
                            da paciente (incluindo os distúrbios de sono 
                            e episódios de irritabilidade). Os problemas 
                            de sono, em especial, são bastante comuns em 
                            pacientes com Síndrome de Rett, e devem ser 
                            devidamente tratados, principalmente quando causam 
                            rupturas na dinâmica familiar. Desordens do 
                            sono podem ser consequência de refluxo gastroesofágico 
                            ou de crises convulsivas de difícil controle. 
                            De toda forma, o tratamento deve incluir, primeiro, 
                            intervenções comportamentais para, só 
                            depois, ser introduzido algum tratamento medicamentoso. 
                            &lt;br /&gt;
                            Muito frequentemente, o Neurologista ainda assume 
                            o que seriam funções de um Pediatra 
                            ou de um Clínico Geral.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;- Fisiatra&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            A consulta a um Fisiatra é importante para 
                            a elaboração de um programa terapêutico 
                            individual para as deficiências motoras e funcionais. 
                            Muitas vezes, o Neurologista faz as vezes do Fisiatra, 
                            principalmente no que diz respeito ao acompanhamento 
                            das terapias.&lt;br /&gt;
                            De toda forma, é recomendável o auxílio 
                            de um Fisiatra que norteie o programa de terapias 
                            físicas (Fisioterapia e Fonoaudiologia) e ocupacionais 
                            (Terapia Ocupacional) e que avalie a necessidade do 
                            uso de órteses, cadeiras de rodas e outras 
                            adaptações para locomoção, 
                            movimento e postura.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;- Ortopedista&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            Na grande maioria dos casos de Síndrome de 
                            Rett, é imprescindível o acompanhamento 
                            do Ortopedista, principalmente por causa do desenvolvimento 
                            da escoliose (ou desvio da coluna), que é bastante 
                            comum nessas meninas (cerca de 80% delas desenvolvem 
                            escoliose), e que pode se manifestar já por 
                            volta dos 9-10 anos de idade, especialmente naquelas 
                            que nunca adquiriram marcha. Na maioria dos casos, 
                            essas pacientes devem ser submetidas ao tratamento 
                            cirúrgico da escoliose. Já está 
                            bem definido que o uso de coletes não impede 
                            o desenvolvimento da escoliose. (&lt;a class=&quot;treb14link&quot; href=&quot;http://www.abrete.org.br/ESCOLIOSE%20NA%20S%CDNDROME%20DE%20RETT.pdf&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;saiba 
                            mais&lt;/a&gt;). &lt;br /&gt;
                            O desenvolvimento de cifoses também deve ser 
                            observado pelo ortopedista.&lt;br /&gt;
                            Também cabe ao ortopedista avaliar e acompanhar 
                            deformidades musculoesqueléticas nas mãos 
                            e nos pés e contraturas musculares, que são 
                            frequentes nessas pacientes.&lt;br /&gt;
                            O acompanhamento da saúde dos ossos é 
                            imprescindível, já que é comum 
                            essas pacientes desenvolverem quadros de osteopenia 
                            (perda importante de cálcio) e/ou osteoporose 
                            (perda óssea seguida de porosidade). Esses 
                            quadros geralmente decorrem da imobilidade, e podem 
                            ser agravados pelo uso de medicações 
                            anticonvulsivantes, que podem diminuir a absorção 
                            de vitamina D. Nos casos em que esses quadros são 
                            identificados, deve-se solicitar densitometria óssea 
                            com certa regularidade e observar a ocorrência 
                            de fraturas ósseas patológicas.&lt;br /&gt;
                            A prevenção da osteopenia e da osteoporose 
                            inclui a ingestão de alimentos ricos em cálcio, 
                            mas com orientação médica, já 
                            que a quantidade de cálcio ingerida pode piorar 
                            o quadro de constipação intestinal.&lt;br /&gt;
                            Mediante perda importante de densidade óssea 
                            associada com história de fraturas, recomenda-se 
                            consulta com um endocrinologista, para que avalie 
                            as condições hormonais da paciente com 
                            Síndrome de Rett.&lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;&lt;br /&gt;
                            - Gastroenterologista&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            Uma parte importante das pacientes com Síndrome 
                            de Rett apresentam alterações nas funções 
                            gastrointestinais, dentre as quais o gastroenterologista 
                            deverá avaliar com mais atenção: 
                            &lt;br /&gt;
                            A constipação intestinal (ou prisão 
                            de ventre), que é extremamente comum nas pacientes 
                            com Síndrome de Rett, e cujo tratamento envolve 
                            desde alimentação rica em líquidos 
                            e fibras, até medicamentos específicos 
                            para cada caso. Medicamentos de manipulação, 
                            como o polietilenoglicol 4.000, e Minilax têm 
                            se mostrado bastante eficazes em muitos casos. A constipação 
                            intestinal decorre, em geral, de desordens motoras 
                            que tornam o trânsito intestinal mais lento. 
                            &lt;br /&gt;
                            O reluxo gastroesofágico (RGE), que decorre 
                            possivelmente das dificuldades de coordenação 
                            muscular presentes nas pessoas com a Síndrome 
                            de Rett, e pode estar associado com esofagite, hérnia 
                            diafragmática e retardo no esvaziamento gástrico. 
                            Manifestações de RGE incluem irritabilidade, 
                            recusa do alimento, e vômitos. O diagnóstico 
                            do RGE inclui exames como raios-X constrastados de 
                            esôfago, estômago e duodeno, endoscopia 
                            digestiva alta, cintilografia e pHmetria. Dependendo 
                            da severidade, da evolução e das complicações 
                            clínicas do caso, o tratamento clínico 
                            pode não ser eficaz, e o tratamento cirúrgico 
                            passa a ser obrigatório. As intervenções 
                            cirúrgicas incluem a fundoplicatura e, mais 
                            frequentemente, a colocação de sonda 
                            de gastrostomia.&lt;br /&gt;
                            Aerofagia e distensão abdominal que podem, 
                            em alguns casos, ser bastante graves. Diminuir o tempo 
                            de duração das refeições 
                            e manter a paciente na posição sentada 
                            podem ser medidas eficazes. Nos casos mais graves, 
                            porém, pode ser necessária a colocação 
                            de sonda de gastrostomia. &lt;br /&gt;
                            Desordens na deglutição (ou disfagia) 
                            podem resultar em desnutrição (às 
                            vezes grave), salivação excessiva (baba), 
                            aspiração alimentar (causa comum de 
                            pneumonias de repetição) e cáries 
                            dentárias. Quando a disfagia é de fato 
                            um problema, recomenda-se alimentação 
                            pastosa e líquidos engrossados. Novamente, 
                            dependendo do grau de comprometimento causado pela 
                            disfagia, deve-se pensar na colocação 
                            de sonda de gastrostomia.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;/span&gt; &lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;
                              
                              &lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_cima.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: 0 100%; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; rowspan=&quot;11&quot; style=&quot;background-position: left; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;3%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;Síndrome 
                                  da Disfunção das Eliminações&lt;br /&gt;
                                  A falta ou a inadequação de controle 
                                  dos esfíncteres, seja em decorrência 
                                  de doenças neurológicas ou pela 
                                  falta de treinamento adequado, é fator 
                                  fortemente preditivo de sintomas urinários 
                                  e intestinais que podem caracterizar a Síndrome 
                                  da Disfunção das Eliminações, 
                                  como as infecções urinárias 
                                  de repetição e a constipação 
                                  intestinal. O termo Síndrome da Disfunção 
                                  das Eliminações (SDE) descreve 
                                  a associação entre disfunção 
                                  miccional (ou urinária) e disfunção 
                                  intestinal. &lt;br /&gt;
                                  A SDE pode se manifestar da seguinte maneira: 
                                  Muitas vezes, parece que o intestino funcionou 
                                  mais ou menos direito, mas, na verdade, ainda 
                                  ficam restando fezes na saída do intestino. 
                                  As alterações na movimentação 
                                  intestinal, comuns nas pessoas com a Síndrome 
                                  de Rett, é que impedem o esvaziamento 
                                  completo do intestino. Esse bolo de fezes que 
                                  permanece funciona como uma espécie de 
                                  rolha que, por sua vez, colabora para piorar 
                                  a constipação intestinal. Mesmo 
                                  alguns medicamentos usados para amolecer as 
                                  fezes, como o polietilenoglicol, não 
                                  agem sobre esse bolo fecal que fica parado na 
                                  saída do intestino. Portanto:&lt;/td&gt;
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; rowspan=&quot;11&quot; style=&quot;background-position: right; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;2%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#F4F4F4&quot; class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt; 
                                  &lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
alterações 
                                    na movimentação intestinal &lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
+&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#F4F4F4&quot; class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt; 
                                  &lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
esvaziamento gástrico 
                                    lento&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
+&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#F4F4F4&quot; class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt; 
                                  &lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
amolecimento das fezes mais 
                                    internas&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
x&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#F4F4F4&quot; class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt; 
                                  &lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
Gases&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
=&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td bgcolor=&quot;#F4F4F4&quot; class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot;&gt; 
                                  &lt;div align=&quot;center&quot;&gt;
MUITA DOR&lt;/div&gt;
&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_rodape.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: top; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span class=&quot;treb14ccc&quot;&gt; &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;- Nutricionista&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            O ideal é que a criança com Síndrome 
                            de Rett tenha acompanhamento nutricional já 
                            desde tenra idade, de modo que se previna, via a alimentação, 
                            a piora de desordens musculoesqueléticas (como 
                            a osteopenia e a osteoporose) e dos distúrbios 
                            gastrintestinais (como a constipação) 
                            (&lt;a class=&quot;treb14link&quot; href=&quot;http://www.abrete.org.br/PDF%201%20-%20Nutri%E7%E3o%20na%20S%ECndrome%20de%20Rett.pdf&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;saiba 
                            mais&lt;/a&gt;).&lt;br /&gt;
                            A desnutrição ou o estado nutricional 
                            inadequado, frequentes em pacientes com Síndrome 
                            de Rett, são representados pelo baixo peso 
                            ou pela perda constante de peso, e decorrem da falta 
                            de uso funcional das mãos e das desordens de 
                            coordenação da mastigação 
                            e deglutição, que aumentam o tempo de 
                            duração da alimentação 
                            que, por sua vez, não assegura a ingesta de 
                            alimentos nas quantidades ideias.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;- Pneumologista&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            Cabe ao pneumologista avaliar e acompanhar as pacientes 
                            com Síndrome de Rett no que concerne a:&lt;br /&gt;
                            - padrões respiratórios anormais, representados 
                            por apneia e episódios de hiperventilação 
                            seguida de respiração normal;&lt;br /&gt;
                            - níveis de oxigenação (uma vez 
                            que os níveis de saturação de 
                            oxigênio podem ser muito baixos em pacientes 
                            com a Síndrome de Rett);&lt;br /&gt;
                            - e pneumonias de repetição (geralmente 
                            causadas por aspiração alimentar).&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;- Cardiologista&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            Consultas ao cardiologista, ainda que menos frequentes 
                            na infância, são imprescindíveis 
                            para moças e mulheres com a Síndrome 
                            de Rett, já que problemas cardíacos 
                            não são incomuns nas pessoas mais velhas 
                            com a síndrome. Esses problemas incluem pausas 
                            anormalmente longas entre os batimentos cardíacos 
                            ou arritimias. Portanto, a partir do final da adolescência, 
                            é crucial que se realize regularmente o eletrocardiograma, 
                            e, em caso de resultados anormais, principalmente 
                            na presença da síndrome do QT prolongado, 
                            o Cardiologista deve orientar a família as 
                            medicações de outras especialidades 
                            que devem ser evitadas ou interrompidas.&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;- Ginecologista&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            A saúde sexual das pacientes com Síndrome 
                            de Rett, que parece ser bastante preservada em face 
                            dos demais prejuízos causados pela síndrome, 
                            deve ser rigorosamente acompanhada pelo Ginecologista. 
                            &lt;br /&gt;
                            Informações sobre o desenvolvimento 
                            sexual de moças com Síndrome de Rett 
                            ainda são escassas, mas alguns estudos já 
                            evidenciaram que a maturidade sexual é alcançada 
                            em idades similares à de moças saudáveis. 
                            &lt;br /&gt;
                            A puberdade é um processo fisiológico 
                            que ocorre normalmente na Síndrome de Rett. 
                            Estudos indicam que o aparecimento das chamadas características 
                            sexuais secundárias, que incluem o desenvolvimento 
                            das mamas e o aparecimento dos pelos púbicos 
                            e axilares, podem surgir precocemente na SR. Assim, 
                            essas características aparecem na população 
                            geral por volta dos 9 anos em média, enquanto 
                            na SR podem aparecer já entre os 6 e 7 anos 
                            de idade. &lt;br /&gt;
                            Por outro lado, a primeira menstruação 
                            acontece por volta dos 12,9 anos na população 
                            geral, e por volta dos 13,1 anos nas meninas com a 
                            Síndrome de Rett. &lt;br /&gt;
                            Em estudo multicêntrico realizado por pesquisadores 
                            do Oregon, ratas experimentais com alterações 
                            provocadas no gene MECP2 produziram sinais precoces 
                            de maturidade sexual, e se mostraram férteis 
                            na mesma idade em que as ratas normais que serviram 
                            de controle para o estudo.&lt;br /&gt;
                            Considerando que os períodos menstruais podem 
                            ser extremamente difíceis tanto para a paciente 
                            (dor e desconforto) quanto para a família (higienização 
                            e preocupação), e que essas pacientes 
                            podem engravidar e dar a luz de modo bastante normal, 
                            cabe ao Ginecologista orientar a família sobre 
                            formas de interromper o ciclo menstrual. &lt;br /&gt;
                            &lt;strong&gt;&lt;br /&gt;
                            - Psiquiatra&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
                            &lt;br /&gt;
                            Embora raros, alguns distúrbios comportamentais 
                            mais intensos podem eventualmente requerer o acompanhamento 
                            psiquiátrico da paciente com Síndrome 
                            de Rett, ainda que o Neurologista possa dar conta 
                            de administrá-los de maneira mais global.&lt;br /&gt;
                            De toda forma, o Psiquiatra pode orientar a família 
                            e medicar as pacientes em casos de agitação 
                            constante e exacerbada e de comportamentos de autoagressão 
                            insistente.&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_meio.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; style=&quot;background-position: right; background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;2%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;
                              &lt;/tr&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt; 
                                &lt;td background=&quot;img/destaque_rodape.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: top; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;span style=&quot;color: magenta;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.abrete.org.br/&quot;&gt;&amp;nbsp; http://www.abrete.org.br&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;.&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: magenta;&quot;&gt;/&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/td&gt;&lt;td background=&quot;img/destaque_rodape.jpg&quot; class=&quot;treb14ccc&quot; colspan=&quot;3&quot; style=&quot;background-position: top; background-repeat: no-repeat;&quot;&gt;&lt;table border=&quot;0&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;background-position: center; background-repeat: repeat-x; width: 100%px;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr class=&quot;treb17ccc&quot;&gt;&lt;td class=&quot;treb13rosa&quot; style=&quot;background-repeat: repeat-y;&quot; width=&quot;95%&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/714714794373729411/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2017/07/sindrome-de-rett.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/714714794373729411'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/714714794373729411'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2017/07/sindrome-de-rett.html' title='SÍNDROME DE RETT'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-8494609108087061906</id><published>2015-05-06T21:37:00.001-03:00</published><updated>2017-03-31T23:23:46.752-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="auditivo central"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Dislexia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="distúrbio do processamento auditivo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="déficit de processamento auditivo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="tdah"/><title type='text'>TRANSTORNO DO PROCESSAMENTO AUDITIVO</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;strong&gt;HOJE EM DIA AINDA SÃO MUITO COMUNS OS ERROS DE DIAGNÓSTICO NOS CASOS DE DISLEXIA, TDAH, TRANSTORNOS DE LINGUAGEM, TRANSTORNOS DE CONDUTA E RETARDO MENTAL LEVE, POIS OS PROFISSIONAIS NÃO LEVAM EM CONSIDERAÇÃO ESTE TRANSTORNO MUITO COMUM E TRATÁVEL QUE POSSUI AS SEGUINTES CARACTERÍSTICAS:&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
- Parece não ouvir bem? &lt;br /&gt;
- É muito distraída ou desatenta? &lt;br /&gt;
- Demora em escutar e/ ou entender quando chamada sua atenção? &lt;br /&gt;
- Fala muito “Hã?”, “O que?”, ou “Não entendi!”? &lt;br /&gt;
- Possui dificuldade para lembrar o que foi dito ou parece ter problemas de memória? &lt;br /&gt;
- Tem fala diferente de outras crianças da mesma idade? &lt;br /&gt;
- Tem dificuldades para ler ou escrever ou outras dificuldades escolares? &lt;br /&gt;
- Tem dificuldade para entender o que está sendo falado quando em ambientes ruidosos ou em grupos ? &lt;br /&gt;
- Não consegue acompanhar uma conversa com muitas pessoas falando ao mesmo tempo ? &lt;br /&gt;
- Há cansaço ou atenção curta para sons em geral? &lt;br /&gt;
- Deixa o volume da televisão muito alto? &lt;br /&gt;
- Apresenta dificuldade de localizar o som? &lt;br /&gt;
- Apresenta dificuldades em seguir orientações? &lt;br /&gt;
- Tem dificuldade em contar um fato ou história? &lt;br /&gt;
- Tem dificuldades para transmitir um recado &lt;br /&gt;
- Possui dificuldade em seguir uma sequência de tarefas que lhe foi falada? &lt;br /&gt;
- Tem dificuldades em entender piadas ou duplo sentido? &lt;br /&gt;
- Os problemas de matemática são difíceis de interpretar? &lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
• São lentos para compreender piadas ou frases com duplo sentido;&lt;br /&gt;
• Apresentam dificuldade na fala, leitura e/ou escrita;&lt;br /&gt;
• Solicitam, quase sempre, para repetir o que foi dito;&lt;br /&gt;
• São hiperativos, ou seja, apresentam comportamento muito agitado;&lt;br /&gt;
• Apresentam atenção curta;&lt;br /&gt;
• São distraídos, ficam sempre com o pensamento longe;&lt;br /&gt;
• Vocabulário restrito;&lt;br /&gt;
• Apresentam dificuldade em compreender vários comandos;&lt;br /&gt;
• Têm dificuldade em lembrar palavras;&lt;br /&gt;
• Cansam em realizar atividades longas e geralmente desistem antes de completá-las;&lt;br /&gt;
• São desorganizados e não sabem manusear muito bem agendas;&lt;br /&gt;
• Apresentam dificuldade em interpretação de textos;&lt;br /&gt;
• Não conseguem isolar sons dentro da palavra;&lt;br /&gt;
• Apresentam dificuldade em memorizar informações como números de telefones, dias da semana, meses do ano, alfabeto, etc.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Desenvolver as habilidades do processamento auditivo é fundamental para que ocorra o processamento adequado das informações auditivas necessárias para o sucesso acadêmico, social e profissional (Knobel &amp;amp; Nascimento, 2009).&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O termo Processamento Auditivo refere-se a forma com que o cérebro processa as informações auditivas que são captadas pela orelha. Neste sentido, os Distúrbios do Processamento Auditivo (DPA), são as dificuldades apresentadas pelo Sistema Nervoso Central (SNC) ao realizar o processamento perceptual das informações auditivas (ASHA, 2005).&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Desta forma, outras áreas como memória, atenção e linguagem são acessadas para que se ocorra o processamento auditivo de forma adequada. Sendo assim, alterações no processamento auditivo, podem estar relacionadas com alterações nestas outras áreas citadas. Além disso, podem coexistir com outras dificuldades como: dificuldades de aprendizagem, distúrbios de leitura e escrita, déficit de atenção e/ou hiperatividade e alterações cognitivas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Na literatura, encontramos alguns fatores de risco para as alterações no processamento auditivo, tais como:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Otites de repetição nos primeiros anos de vida;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quadros crônicos de rinite e sinusite;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Sequelas de meningite;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Alterações genéticas;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Alterações neurológicas;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Traumatismo craniano.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Estes, assim como outros comportamentos, podem ser sinais de uma dificuldade no processamento auditivo da informação. Cabe retomar que muitos dos comportamentos notados acima podem também aparecer em outras condições tais como dificuldades de aprendizagem, Transtorno do déficit de atenção e Hiperatividade (TDAH), níveis de depressão, dentre outros.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIQnlK7K4Moe1i9totFuCEXytcEriFkeLiMLO22vIneHMHvRxkTmxM-XLEMRBL_upE7ua53KOWhhLgHdkjy7nJpJu4Myp9DK0g6F6wlAoIGKzgMU0tvT053kEDq1R2qXgWiHkfWzkejxU/s1600/TPA.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;224&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIQnlK7K4Moe1i9totFuCEXytcEriFkeLiMLO22vIneHMHvRxkTmxM-XLEMRBL_upE7ua53KOWhhLgHdkjy7nJpJu4Myp9DK0g6F6wlAoIGKzgMU0tvT053kEDq1R2qXgWiHkfWzkejxU/s1600/TPA.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjP8VSUvdzHJTvUkEhClhsCvSLDKaDYIqGapmJgGYcfG8Ld6UEC-o5awZ2NVcJ0PZPP8FONIj7gDUhmf2p2ZTZLmAah7h0qWukoiyfPPEJ6_7Zh0N7h2kJGJkWSYh7ZvV2Q2XJKbpD2BSo/s1600/tap2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjP8VSUvdzHJTvUkEhClhsCvSLDKaDYIqGapmJgGYcfG8Ld6UEC-o5awZ2NVcJ0PZPP8FONIj7gDUhmf2p2ZTZLmAah7h0qWukoiyfPPEJ6_7Zh0N7h2kJGJkWSYh7ZvV2Q2XJKbpD2BSo/s1600/tap2.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
Dr. Luís Eduardo Petlik&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/8494609108087061906/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2015/05/transtorno-do-processamento-auditivo.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/8494609108087061906'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/8494609108087061906'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2015/05/transtorno-do-processamento-auditivo.html' title='TRANSTORNO DO PROCESSAMENTO AUDITIVO'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIQnlK7K4Moe1i9totFuCEXytcEriFkeLiMLO22vIneHMHvRxkTmxM-XLEMRBL_upE7ua53KOWhhLgHdkjy7nJpJu4Myp9DK0g6F6wlAoIGKzgMU0tvT053kEDq1R2qXgWiHkfWzkejxU/s72-c/TPA.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-5319687421620582160</id><published>2015-04-13T09:08:00.001-03:00</published><updated>2017-07-21T23:12:13.340-03:00</updated><title type='text'>Novos consultórios!</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #660000;&quot;&gt;Araraquara e região :&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;verdana&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Telefone: &lt;a dir=&quot;ltr&quot; href=&quot;tel:(16)996376627&quot; x-apple-data-detectors-result=&quot;0&quot; x-apple-data-detectors-type=&quot;telephone&quot; x-apple-data-detectors=&quot;true&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a dir=&quot;ltr&quot; href=&quot;tel:(16)996376627&quot; x-apple-data-detectors-result=&quot;0&quot; x-apple-data-detectors-type=&quot;telephone&quot; x-apple-data-detectors=&quot;true&quot;&gt;(1&lt;/a&gt;&lt;a dir=&quot;ltr&quot; href=&quot;tel:(16)996376627&quot; x-apple-data-detectors-result=&quot;0&quot; x-apple-data-detectors-type=&quot;telephone&quot; x-apple-data-detectors=&quot;true&quot;&gt;6) 33363722 &amp;nbsp;(agendamento)&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;verdana&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;a dir=&quot;ltr&quot; href=&quot;tel:(16)996376627&quot; x-apple-data-detectors-result=&quot;0&quot; x-apple-data-detectors-type=&quot;telephone&quot; x-apple-data-detectors=&quot;true&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;verdana&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;a dir=&quot;ltr&quot; href=&quot;tel:(16)996376627&quot; x-apple-data-detectors-result=&quot;0&quot; x-apple-data-detectors-type=&quot;telephone&quot; x-apple-data-detectors=&quot;true&quot;&gt;E-mail: dudi.p@uol.com.br&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/5319687421620582160/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2015/04/novos-consultorios.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/5319687421620582160'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/5319687421620582160'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2015/04/novos-consultorios.html' title='Novos consultórios!'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-6280513941820543652</id><published>2013-07-04T23:46:00.001-03:00</published><updated>2013-07-04T23:46:39.640-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="alucinações"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="delírios"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="esquizofrenia infantil"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="infância"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="psicose"/><title type='text'>ESQUIZOFRENIA INFANTIL</title><content type='html'>&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;Como detectar a esquizofrenia em crianças.&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;A esquizofrenia é uma enfermidade médica que causa pensamentos e sentimentos estranhos e um comportamento pouco usual. É uma enfermidade psiquiátrica pouco comum em crianças, e é muito difícil ser reconhecida em suas primeiras etapas. O comportamento de crianças e adolescentes com esquizofrenia pode diferir dos adultos com a mesma enfermidade.&lt;br /&gt;
É uma desordem cerebral que deteriora a capacidade das pessoas para pensar, dominar suas emoções, tomar decisões e relacionar-se com os demais. É uma enfermidade crônica e complexa que não afeta por igual a quem sofre dela.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;
Estimativas da esquizofrenia&lt;/h3&gt;
A esquizofrenia é uma enfermidade mental que afeta menos de 1% da população mundial, com independência de raças, civilizações e culturas. Segundo dados da OMS (Organização Mundial da Saúde), afeta uns 52 milhões de pessoas em todo o mundo. &lt;br /&gt;
No Brasil, estima-se que 1,8 milhão de pessoas são afetadas por esta doença.&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;
Como detectar a esquizofrenia nas crianças? &lt;/h3&gt;
As esquizofrenias que aparecem antes dos 5 anos, têm traços extremamente comuns ao autismo, e somente com uma evolução posterior, com o aparecimento de sintomas psicóticos, propriamente ditos, permitirá um diagnóstico certo. Antes dos 3 anos, o diagnóstico diferencial é muito improvável.&lt;br /&gt;
É praticamente impossível distinguir uma esquizofrenia de um autismo. Somente ficará esclarecido com o passar do tempo. A partir dos 5 anos o diagnóstico diferencial vai-se esclarecendo com a presença de sintomas psicóticos (alucinações, delírios) na esquizofrenia. &lt;br /&gt;
Mas pode-se notar alguns sinais de alerta nas crianças com esquizofrenia. O comportamento de uma criança pode mudar lentamente com o passar do tempo. Por exemplo, as crianças que desfrutavam, relacionando-se com outros, podem começar a ficar tímidas e retraídas, com se vivessem em seu próprio mundo. Às vezes começam a falar de medos e idéias estranhas. Podem começar a ficar obstinados pelos pais e a dizer coisas que não fazem muito sentido. Os professores podem ser os primeiros a perceberem esses problemas. &lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;
A esquizofrenia é hereditária?&lt;/h3&gt;
Se na família houve outros antecedentes familiares de esquizofrenia, pode ser hereditária, mas numa porcentagem relativamente baixa (não supera os 25% de possibilidades), mas se a esquizofrenia desencadeou por fatores de estresse ambiental, ou por outras causas que não são genéticas, não há razão para herdá-la..&lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;
O que se deve fazer?&lt;/h3&gt;
As crianças com esses problemas e sintomas devem passar por uma avaliação integral. Geralmente, essas crianças necessitam de um plano de tratamento que envolva outros profissionais. Uma combinação de medicamentos e terapia individual, terapia familiar e programas especializados (escolas, atividades, etc.) são frequentemente necessários. Os medicamentos psiquiátricos podem ser úteis para tratar de muitos dos sintomas e problemas identificados. Estes medicamentos requerem a supervisão cuidadosa de um psiquiatra de crianças e adolescentes. &lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;
Formas de esquizofrenia &lt;/h3&gt;
Nem todas as esquizofrenias são iguais, nem evoluem da mesma maneira. Uma vez realizado o diagnóstico, os profissionais as dividem em quatro: &lt;br /&gt;
- PARANÓIDE: É a mais frequente. Caracteriza-se por um predomínio dos delírios sobre o resto dos sintomas, em particular, delírios relativos a perseguição ou suposto dano de outras pessoas ou instituições para o paciente. O doente está desconfiado, inclusive irritado, evita a companhia, olha de relance e com frequência não come. Quando é questionado, dá respostas evasivas. Podem acontecer alucinações, o que gera muita angústia e temor. &lt;br /&gt;
- CATATÔNICA: É muito mais rara que a forma anterior, e se caracteriza por alterações motoras, seja por uma imobilidade persistente e sem motivo aparente ou agitação. Um sintoma tipico é a chamada obediência automática, segundo a qual o paciente obedece cegamente todas as ordens simples que recebe.&lt;br /&gt;
- HEBEFRÊNICA: É menos frequente, e ainda que também podem dar-se a idéias falsas ou delirantes, o fundamental pode aparecer ants que a paranóide e é muito mais grave, com pior resposta à medicação e evolução mais lenta e negativa.&lt;br /&gt;
- INDIFERENCIADA: Este diagnóstico se aplica àqueles casos que sendo verdadeiras esquizofrenias não reúnem as condições de nenhuma das formas anteriores. Pode-se utilizar como uma “gaveta de alfaiate” em que se inclui aqueles pacientes impossíveis de serem definidos. &lt;br /&gt;
&lt;h3&gt;
Tratamento da esquizofrenia&lt;/h3&gt;
O tratamento dos processos esquizofrênicos podem ficar reservados para o psiquiatra. Requer o emprego de medicamentos difíceis de empregar, tanto pela limitação dos seus efeitos como pela quantidade de reações adversas que podem provocar. Em geral, os sintomas psicóticos antes citados, correspondem a dois grandes grupos:&lt;br /&gt;
- &lt;strong&gt;Sintomas &quot;positivos&quot;,&lt;/strong&gt; ou produtivos. Refere-se a condutas ou modos de pensamento que aparecem na crise psicótica, em forma auditiva (novas condutas se somam às existentes). São os delírios e as alucinações, fundamentalmente. Neste caso, a palavra “positivo” não tem conotações favoráveis; significa simplesmente que “algo se soma ou se acrescenta”, e esse “algo” (delírios, alucinações) não é, em absoluto, nada bom. &lt;br /&gt;
- &lt;strong&gt;Sintomas &quot;negativos&quot;,&lt;/strong&gt; ou próprios da deterioração:&amp;nbsp; diminuição das capacidades com o aparecimento de sinais de fraqueza e debilidade. Distúrbios psíquicos, perda de ânimo afetivo, dificuldade nas relações interpessoais, incapacidade para trabalhar, etc. São ao principais sintomas negativos. &lt;br /&gt;Pois bem, os tratamentos básicos antipsicóticos&amp;nbsp; podem atuar mais ou menos sobre os “sintomas positivos”. Mas não temos nada que atue de forma brilhante sobre os “negativos”. Somente o emprego de alguns neurolépticos concretos ou de antidepressivos, a doses baixas, pode ser de alguma ajuda. Seu manejo exige muitíssimo cuidado, pois podem reativar uma fase aguda da esquizofrenia. ***O eletrochoque se reserva para os casos de baixa resposta aos neurolépticos, ou para quadros muito desorganizados com riscos físicos para o paciente (condutas auto-agressivas, por exemplo). Sua utilidade é na fase ativa, e somente para os sintomas “positivos”. &lt;br /&gt;
Fonte consultada:&lt;br /&gt;- American Academy of Child and Adolescent Psychiatry (AACAP)&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/6280513941820543652/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/07/esquizofrenia-infantil.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6280513941820543652'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6280513941820543652'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/07/esquizofrenia-infantil.html' title='ESQUIZOFRENIA INFANTIL'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-3168426993737146319</id><published>2013-05-04T20:59:00.001-03:00</published><updated>2013-05-04T20:59:41.771-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Autismo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Rett"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="TEA"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="TGD"/><title type='text'>Síndrome de Rett</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
A síndrome de Rett é uma doença neurológica que afeta principalmente o sexo feminino (aproximadamente 1 em cada 10.000 a 15.000 meninas nascidas vivas), em todos os grupos étnicos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Clinicamente é caracterizada pela perda progressiva das funções neurológicas e motoras após um período de desenvolvimento aparentemente normal, que vai de 6 a 18 meses de idade. Após esta idade, as habilidades adquiridas (como fala, capacidade de andar e uso intencional das mãos) são perdidas gradativamente e surgem as estereotipias manuais (movimentos repetitivos e involuntários das mãos), que é característica marcante da doença.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Histórico.&lt;br /&gt;
Em 1954, o pediatra austríaco Andreas Rett (1924-1997) observou, na sala de espera de seu consultório, duas pacientes sentadas lado a lado, que apresentavam sintomas bem parecidos. Revisando os prontuários de seu consultório, verificou que havia mais seis meninas semelhantes àquelas. Isto despertou nele o interesse em estudar aquela doença neurológica e ele deu início à procura por pacientes que apresentavam sintomas semelhantes.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Em 1966, Dr. Rett publicou os resultados de seu estudo inicial sobre esta &quot;nova&quot; doença e nos anos seguintes novos artigos sobre o assunto. Entretanto, seu trabalho teve pouca repercussão, uma vez que seus artigos foram publicados em revistas científicas em alemão.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Paralelamente, a partir da década de 60, o médico sueco Dr. Bengt Hagberg ( nasc. 1923) iniciou um estudo sobre suas pacientes que apresentavam sintomas semelhantes aos descritos pelo Dr. Rett. Embora seus estudos estivessem sendo realizados de forma independente, estes dois médicos haviam relatado a mesma doença e, em 1983, o Dr. Hagberg publicou o primeiro trabalho científico em inglês sobre esta doença e a chamou de síndrome de Rett. A partir deste momento, a comunidade científica de todo o mundo voltou suas atenções para a síndrome de Rett, na tentativa de determinar sua causa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sintomas.&lt;br /&gt;
O diagnóstico da síndrome de Rett é baseado na avaliação clínica da paciente e deve ser feito por um profissional habilitado para tal, como neurologistas e pediatras.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Este diagnóstico é feito com base nos critérios diagnósticos estabelecidos, que consistem em:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Critérios necessários (presentes em todas as pacientes).&lt;br /&gt;
desenvolvimento pré-natal (antes do nascimento) e perinatal (pouco tempo depois de nascer) aparentemente normal;&lt;br /&gt;
desenvolvimento psicomotor normal até os 6 meses de idade;&lt;br /&gt;
perímetro cefálico (circunferência da cabeça) normal ao nascimento;&lt;br /&gt;
desaceleração do perímetro cefálico após 6 meses de idade;&lt;br /&gt;
perda do uso propositado das mãos;&lt;br /&gt;
movimentos manuais estereotipados (torcer, apertar, agitar, esfregar, bater palmas, &quot;lavar as mãos&quot; ou levá-las à boca);&lt;br /&gt;
afastamento do convívio social, perda de palavras aprendidas, prejuízos na compreensão, raciocínio e comunicação.&lt;br /&gt;
Critérios de suporte (presentes em algumas pacientes):&lt;br /&gt;
distúrbios respiratórios em vigília (hiperventilação, apneia, expulsão forçada de ar e saliva, aerofagia);&lt;br /&gt;
bruxismo (ranger os dentes);&lt;br /&gt;
distúrbios do sono;&lt;br /&gt;
tônus muscular anormal;&lt;br /&gt;
distúrbios vasomotores periféricos (pés e mãos frios ou cianóticos);&lt;br /&gt;
cifose/escoliose progressiva;&lt;br /&gt;
retardo no crescimento;&lt;br /&gt;
pés e mãos pequenos e finos.&lt;br /&gt;
Critérios de exclusão (ausentes nas pacientes):&lt;br /&gt;
órgãos aumentados (organomegalia) ou outro sinal de doenças de depósito;&lt;br /&gt;
retinopatia, atrofia óptica e catarata;&lt;br /&gt;
evidência de dano cerebral antes ou após o nascimento;&lt;br /&gt;
presença de doença metabólica ou outra doença neurológica progressiva;&lt;br /&gt;
doença neurológica resultante de infecção grave ou trauma craniano.&lt;br /&gt;
Evolução clínica.&lt;br /&gt;
De acordo com a evolução e sintomas, a síndrome de Rett é classificada em duas formas:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
clássica;&lt;br /&gt;
atípica.&lt;br /&gt;
Na forma clássica, o quadro clínico evolui em quatro estágios definidos:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Estágio 1 - de 6 a 18 meses de idade.&lt;br /&gt;
ocorre desaceleração do perímetro cefálico (reflexo do prejuízo no desenvolvimento do sistema nervoso central);&lt;br /&gt;
alteração do tônus muscular (às vezes parece &quot;molinha&quot;);&lt;br /&gt;
a criança interage pouco (muitas são descritas como crianças &quot;calmas&quot;) e perde o interesse por brinquedos.&lt;br /&gt;
Neste estágio, os primeiros sintomas da doença estão surgindo, mas muitas vezes nem são percebidos pelos pais (especialmente se são &quot;marinheiros de primeira viagem&quot;) ou pelos médicos (muitos deles desconhecem a síndrome de Rett).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Estágio 2 - de 2 a 4 anos de idade.&lt;br /&gt;
ocorre regressão do desenvolvimento;&lt;br /&gt;
inicia-se a perda da fala e do uso intencional das mãos, que é substituído pelas esteretipias manuais;&lt;br /&gt;
ocorrem também distúrbios respiratórios, distúrbios do sono (acordam à noite com ataques de risos ou gritos);&lt;br /&gt;
manifestações de comportamento autístico.&lt;br /&gt;
Estágio 3 - de 4 a 10 anos de idade.&lt;br /&gt;
a regressão é severa neste estágio e os problemas motores, crises convulsivas e escoliose são sintomas marcantes.&lt;br /&gt;
há melhora no que diz respeito à interação social e comunicação (o contato visual melhora), elas tornam-se mais tranquilas e as características autísticas diminuem.&lt;br /&gt;
Estágio 4 - a partir dos 10 anos de idade.&lt;br /&gt;
caracterizado pela redução da mobilidade, neste estágio muitas pacientes perdem completamente a capacidade de andar (estágio 4-A), embora algumas nunca tenham adquirido esta habilidade (estágio 4-B);&lt;br /&gt;
escoliose, rigidez muscular e distúrbios vasomotores periféricos são sintomas marcantes;&lt;br /&gt;
os movimentos manuais involuntários diminuem em frequência e intensidade;&lt;br /&gt;
a puberdade ocorre na época esperada na maioria das meninas.&lt;br /&gt;
Nas formas atípicas, nem todos os sintomas estão presentes e os estágios clínicos podem surgir em idade bem diferente da esperada.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Algumas doenças neurológicas compartilham sintomas com a síndrome de Rett e isto pode dificultar o diagnóstico clínico especialmente nos primeiros estágios da forma clássica (ou no caso de formas atípicas). Quando os primeiros sintomas da síndrome de Rett estão surgindo, muitas pacientes são diagnosticadas de forma equivocada como autistas, por exemplo. É importante que os profissionais de saúde estejam atualizados e conheçam sobre a síndrome de Rett para que sejam capazes de realizar o diagnóstico diferencial. Uma vez que o diagnóstico precoce facilita o estabelecimento de uma estratégia terapêutica adequada, a INFORMAÇÃO É FUNDAMENTAL.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Embora ainda não tenha sido descoberta a cura da síndrome de Rett, as pacientes que são acompanhadas de forma adequada podem ter uma vida melhor e mais feliz. E TAMBÉM VALE LEMBRAR: a síndrome de Rett não restringe a expectativa de vida das pacientes.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Causa.&lt;br /&gt;
Como falamos no título &quot;Histórico da síndrome de Rett&quot;, após a década de 80 foi iniciada a busca pela causa da síndrome de Rett. Várias hipóteses foram propostas para explicar a doença, mas quando vários casos familiares (dentro da mesma família) foram relatados, ficou claro que a doença tinha uma causa genética.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Na década de 90, os pesquisadores estiveram empenhados em descobrir então qual era o gene (um ou vários?) e, no ano de 1999, a equipe chefiada pela Dra. Huda Zoghbi descobriu que a síndrome de Rett é causada por mutações (alterações) em um gene localizado no cromossomo X. Este gene, chamado MECP2 (do inglês methyl-CpG-binding protein 2) - e que nós pronunciamos &quot;mec-pê-dois&quot; - é um gene muito importante no controle do funcionamento de outros genes, desde o desenvolvimento embrionário. Ele codifica (produz) uma proteína (chamada MeCP2) que controla a expressão de vários genes importantes para o desenvolvimento dos neurônios (ou seja, quando e onde estes genes são expressos) em todos os vertebrados. Fazendo uma analogia e simplificando (bastante), a MeCP2 funciona como um dimmer (aquele botão que regula a intensidade da luz) e então podemos explicar a causa da síndrome de Rett da seguinte forma: nas pacientes afetadas pela síndrome de Rett, a MeCP2 não é capaz de funcionar corretamente e todo o desenvolvimento dos neurônios do embrião fica comprometido.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
É importante lembrar que mutações no DNA ocorrem em todas as nossa células, ao longo de nossas vidas, todos os dias, sem que possamos saber ou controlar. Portanto, os pais e mães de pacientes afetadas pela síndrome de Rett, assim como pais de pacientes afetados por qualquer doença de origem genética, JAMAIS DEVEM SE SENTIR CULPADOS.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uma ponta de grande esperança.&lt;br /&gt;
Em 23 de fevereiro de 2007 foi publicado um artigo considerado um dos marcos recentes na pesquisa sobre a síndrome de Rett. O artigo relata os resultados da pesquisa chefiada pelo Dr. Adrian Bird, que demonstrou que os sintomas da síndrome de Rett são reversíveis em camundongos. O trabalho consistiu, resumidamente, no uso de uma linhagem de camundongos geneticamente modificada, que teve um trecho de DNA introduzido na região do gene MECP2, o qual teve sua expressão bloqueada, e por consequência os animais apresentavam sintomas da síndrome de Rett. A remoção deste trecho de DNA foi induzida quando os animais receberam injeções de uma droga chamada tamoxifeno e após algumas semanas eles deixaram de apresentar os sintomas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Estes resultados causaram grande furor entre os pais de pacientes, pois muitos pensaram que havia sido descoberta uma droga para curar a doença. Na verdade, o tamoxifeno fez parte do protocolo experimental do estudo e não é uma cura.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Assim, o que este trabalho evidenciou foi a reversibilidade dos sintomas da doença em modelos animais. Este foi um estudo preliminar e por isso requer aprofundamento. Até chegar às pesquisas com pacientes será uma longa caminhada. Apesar disso, os resultados obtidos pelo grupo de pesquisa indicam que há uma esperança para o desenvolvimento de terapias que possam restabelecer algumas das habilidades das pacientes e, talvez, levar à cura da síndrome de Rett. &lt;br/&gt;&lt;br/&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot;style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK4KZCHnGYkiO6c5C0qGlbbaEyI313uQcomWF57baVAJHri7_mDZeB8HKRDim8VnOLKeyg0ZUa4pavdh1WwAxmBTgQmuTNrn8TnvUc-UEibN1kaWTjF3n1SXtFTKHCvu77i6SC_12b5vs/s640/blogger-image--1034215243.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK4KZCHnGYkiO6c5C0qGlbbaEyI313uQcomWF57baVAJHri7_mDZeB8HKRDim8VnOLKeyg0ZUa4pavdh1WwAxmBTgQmuTNrn8TnvUc-UEibN1kaWTjF3n1SXtFTKHCvu77i6SC_12b5vs/s640/blogger-image--1034215243.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/3168426993737146319/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/05/sindrome-de-rett.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3168426993737146319'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3168426993737146319'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/05/sindrome-de-rett.html' title='Síndrome de Rett'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK4KZCHnGYkiO6c5C0qGlbbaEyI313uQcomWF57baVAJHri7_mDZeB8HKRDim8VnOLKeyg0ZUa4pavdh1WwAxmBTgQmuTNrn8TnvUc-UEibN1kaWTjF3n1SXtFTKHCvu77i6SC_12b5vs/s72-c/blogger-image--1034215243.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-6381317046796957996</id><published>2013-04-27T08:01:00.005-03:00</published><updated>2013-04-27T08:01:54.889-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Asperger"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Autismo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Autismo Infantil"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="síndrome"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Síndrome de Asperger"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="TEA"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="TGD"/><title type='text'>A SÍNDROME DE ASPERGER</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4C1BB0t00;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4C1BB0t00;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEja7ydlccJSNwyzgK_EKRHwCziQN6Ja6xGzKrCs4xrO1OAIRF0k63PqiBRpxUAE4D-d3ThyphenhyphenmElHGdzr3TOV84y9BAvfKG3-zdVTA4oKOQB3BODaK0_Mjr48cCrgHgZ9KulbrZFwZkCi7MQ/s1600/sindrome-de-asperger.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;340&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEja7ydlccJSNwyzgK_EKRHwCziQN6Ja6xGzKrCs4xrO1OAIRF0k63PqiBRpxUAE4D-d3ThyphenhyphenmElHGdzr3TOV84y9BAvfKG3-zdVTA4oKOQB3BODaK0_Mjr48cCrgHgZ9KulbrZFwZkCi7MQ/s400/sindrome-de-asperger.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;FOTO (&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://consenfmh.blogspot.com.br/2013/04/sindrome-de-asperger-uma-forma-de.html&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;http://consenfmh.blogspot.com.br/2013/04/sindrome-de-asperger-uma-forma-de.html&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;A síndrome de Asperger é um tipo de autismo(&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Autismo&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;http://pt.wikipedia.org/wiki/Autismo&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;)&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;, &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;mas sem &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;nenhum atraso ou retardo no desenvolvimento e da linguagem. Quando adultos, os portadores podem&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;viver de forma comum, como qualquer outra pessoa que não possui a síndrome.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Alguns sintomas desta síndrome são:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00; font-size: large;&quot;&gt;-Interesses específicos ou preocupações com um tema, em detrimento de outras &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;atividades;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00; font-size: large;&quot;&gt;-Peculiaridades na fala e na linguagem;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00; font-size: large;&quot;&gt;-Padrões de pensamento lógico/técnico extensivo (às vezes comparado com os &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;traços de personalidade do personagem Spock de Jornada nas Estrelas);&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00; font-size: large;&quot;&gt;-Comportamento socialmente e emocionalmente impróprio e problemas de &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;interação interpessoal;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00; font-size: large;&quot;&gt;-Problemas com comunicação;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00; font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00; font-size: large;&quot;&gt;-Transtornos motores, movimentos desajeitados e descoordenados.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;As características mais comuns e importantes podem ser divididas em várias categorias &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;amplas: as dificuldades sociais, os interesses específicos e intensos, e peculiaridades na fala e&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;na linguagem. A principal característica é a dificuldade com o convívio social. Os não-autistas &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;são capazes de captar informação sobre os estados emocionais de outras pessoas pela &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;expressão facial, linguagem corporal, humor e ironia. Já os portadores de Asperger não têm&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;essa capacidade, o que é às vezes chamado de &quot;cegueira emocional&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;As pessoas com Asperger não têm a habilidade natural de enxergar a comunicação &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;implícita da interação social, e podem não ter capacidade de expressar seu próprio estado&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;emocional, resultando em observações e comentários que podem soar ofensivos apesar de &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;bem-intencionados, ou na impossibilidade de identificar o que é socialmente &quot;aceitável&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;As &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;regras informais do convívio social que angustiam os portadores de Asperger são descritas como &quot;o currículo oculto&quot;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00; font-size: large;&quot;&gt;&amp;nbsp;Os Aspergers precisam aprender estas aptidões sociais&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;intelectualmente de maneira clara, seca, lógica como matemática, em vez de intuitivamente&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;por meio da interação emocional normal.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
Este fenômeno também é considerado uma carência de teoria da mente. Sem isso, os&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
indivíduos com Asperger não conseguem reconhecer nem entender os pensamentos e&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
sentimentos dos demais. Desprovidos dessa informação intuitiva, não podem interpretar nem&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
compreender os desejos ou intenções dos outros e, portanto, são incapazes de prever o que se&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
pode esperar dos demais ou o que estes podem esperar deles. Isso geralmente leva a&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
comportamentos impróprios e anti-sociais:&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Dificuldade em compreender as mensagens transmitidas por meio da linguagem&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
corporal&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: Aspergers geralmente não olham nos olhos, e quando olham, não&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
conseguem &quot;ler&quot; os olhos das outras pessoas.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Interpretar as palavras sempre em sentido literal&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: Aspergers têm dificuldade em&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
identificar o uso de coloquialismos, ironia, gírias, sarcasmo e metáforas.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Ser considerado grosso, rude e ofensivo&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: propensos a comportamento&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
egocêntrico, Aspergers não captam indiretas e sinais de alerta de que seu&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
comportamento é inadequado à situação social.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Honestidade e ludibrio&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: Aspergers são geralmente considerados “honestos&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
demais”, “inocentes” ou “sem malícia” e têm dificuldade em enganar ou mentir,&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
mesmo à custa de magoar alguém.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Aperceber-se de erros sociais&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: à medida que os Aspergers amadurecem e se&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
tornam cientes de sua &quot;&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;cegueira emocional&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&quot;, começam a temer cometer novos&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
erros no comportamento social, e a autocrítica em relação a isso pode crescer a&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
ponto de se tornar fobia.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Paranóia&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: por causa da &quot;cegueira emocional&quot;, pessoas com Asperger têm&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
problemas para distinguir a diferença entre atitudes deliberadas ou casuais dos&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
outros, o que por sua vez pode gerar uma paranóia.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Lidar com conflitos&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: ser incapaz de entender outros pontos de vista pode levar a&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
inflexibilidade e a uma incapacidade de negociar soluções de conflitos. Uma vez&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
que o conflito se resolva, o remorso pode não ser evidente.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Consciência de magoar os outros&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: uma falta de empatia em geral leva a&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
comportamentos ofensivos ou insensíveis não-intencionais.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Consolar os outros&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: como carecem de intuição sobre os sentimentos alheios,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
pessoas com Aspergers têm pouca compreensão sobre como consolar alguém ou&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
fazê-los se sentirem melhor.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Reconhecer sinais de enfado&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: a incapacidade de entender os interesses alheios&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
pode levar Aspergers a serem incompreensivos ou desatentos. Na mão inversa,&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
pessoas com Asperger geralmente não percebem quando o interlocutor está&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
entediado ou desinteressado.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Introspecção e autoconsciência&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: indivíduo com Asperger têm dificuldade de&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
entender seus próprios sentimentos ou o seu impacto nos sentimentos alheios.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Vestimenta e higiene pessoal&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: pessoas com Asperger tendem a ser menos&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
afetadas pela pressão dos semelhantes do que outras. Como resultado,&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
geralmente fazem tudo da maneira que acham mais confortável, sem se&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
importar com a opinião alheia. Isto é válido principalmente em relação à forma&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
de se vestir e aos cuidados com a própria aparência.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Amor e rancor recíprocos&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: como Aspergers reagem mais pragmaticamente do&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
que emocionalmente, suas expressões de afeto e rancor são em geral curtas e&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
fracas.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Compreensão de embaraço e passo em falso&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: apesar do fato de pessoas com&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
Asperger terem compreensão intelectual de constrangimento e gafes, são&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
incapazes de aplicar estes conceitos no nível emocional.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Necessidade crítica&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: Aspergers sentem-se forçosamente compelidas a corrigir&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
erros, mesmo quando são cometidos por pessoas em posição de autoridade,&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
como um professor ou um chefe. Por isto, podem parecer imprudentemente&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
ofensivos.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Velocidade e qualidade do processamento das relações sociais&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: como respondem&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
às interações sociais com a razão e não intuição, Aspergers tendem a processar&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
informações de relacionamentos muito mais lentamente do que o normal,&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
levando a pausas ou demoras desproporcionais e incômodas.&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Symbol;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
• &lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;Exaustão&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;: quando um indivíduo com Asperger começa a entender o processo de&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
abstração, precisa treinar um esforço deliberado e repetitivo para processar&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
informações de outra maneira. Isto muito freqüentemente leva a exaustão&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
mental.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
Portadores da Síndrome de Asperger pode ter problemas em compreender as emoções&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
alheias: as mensagens passadas pela expressão facial, olhares e gestual não surtem efeito. Eles&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
também podem ter dificuldades em demonstrar empatia. Assim, Aspergers podem parecer&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
egoístas, egocêntricos ou insensíveis. Na maioria dos casos, estas percepções são injustas&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
porque os portadores da síndrome são neurologicamente incapazes de entender os estados&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
emocionais das pessoas à sua volta. É evidente que pessoas com Asperger têm emoções! Mas a&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
natureza concreta dos laços emocionais que venham a ter pode parecer curiosa ou até ser uma&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
causa de preocupação para quem não compartilha da mesma perspectiva. O problema pode&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
ser exacerbado pelas respostas daqueles neurotípicos (não-autistas) que interagem com&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
portadores de Asperger. O aparente desapego emocional de um paciente Asperger pode&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
confundir e aborrecer uma pessoa neurotípica, que por sua vez pode reagir ilógica e&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
emocionalmente - reações que vários Aspergers especialmente não toleram. Isto pode gerar&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
um círculo vicioso e às vezes desequilibram particularmente famílias de pessoas Aspergers.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
Pessoas com Asperger tipicamente tem um modo de falar altamente &quot;&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BF470t00;&quot;&gt;pedante&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&quot;, usando&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: TTFF4BD0D0t00;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
um registro formal muitas vezes impróprio para o contexto. Uma criança de cinco anos de idade&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
com essa condição pode falar regularmente como se desse uma palestra universitária,&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
especialmente quando discorrer sobre seus assuntos de interesse.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
Crianças com Asperger podem demonstrar aptidão avançadas demais para sua idade em&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
relação à fala, leitura, matemática, noções de espaço ou música, às vezes no nível de&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
&quot;superdotados&quot;, mas estes talentos são contrabalançados por retardamentos consideráveis no&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
desenvolvimento de outras funções cognitivas.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
A Síndrome de Asperger na criança pode se desenvolver como um nível de foco intenso&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
e obsessivo em assuntos de interesse. Algumas vezes, os interesses são vitalícios; em outros&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
casos, vão mudando a intervalos imprevisíveis. Em qualquer caso, são normalmente um ou dois&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
interesses de cada vez.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
Ao perseguir estes interesses, portadores de Aspergers freqüentemente manifestam&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
argumentação extremamente sofisticada, um foco quase obsessivo e uma memória&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
impressionantemente boa para dados. Na escola, podem ser considerados inaptos ou&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
superdotados altamente inteligentes, claramente capazes de superar seus colegas em seu&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;LEFT&quot;&gt;
campo do interesse, e ainda assim constantemente desmotivados para fazer deveres de casa&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
comuns (às vezes até mesmo em suas próprias áreas de interesse).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPOgCwBd1xMOojGnClGeTe5ofKIS9-ZsWBBW1ZE1n97vnCVnbS9OXotW4hRQ7iu6jBbOI7AyTfgUPSixtW6FrpeTncedIyrGisH4dhDnUHVzSAJkk0N1zaTK4Kl4FLEJ_UV8clQdXRVb8/s1600/DIF+AUT+ASP.gif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;236&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPOgCwBd1xMOojGnClGeTe5ofKIS9-ZsWBBW1ZE1n97vnCVnbS9OXotW4hRQ7iu6jBbOI7AyTfgUPSixtW6FrpeTncedIyrGisH4dhDnUHVzSAJkk0N1zaTK4Kl4FLEJ_UV8clQdXRVb8/s320/DIF+AUT+ASP.gif&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/6381317046796957996/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/a-sindrome-de-asperger.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6381317046796957996'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6381317046796957996'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/a-sindrome-de-asperger.html' title='A SÍNDROME DE ASPERGER'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEja7ydlccJSNwyzgK_EKRHwCziQN6Ja6xGzKrCs4xrO1OAIRF0k63PqiBRpxUAE4D-d3ThyphenhyphenmElHGdzr3TOV84y9BAvfKG3-zdVTA4oKOQB3BODaK0_Mjr48cCrgHgZ9KulbrZFwZkCi7MQ/s72-c/sindrome-de-asperger.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-3173757504913554460</id><published>2013-04-19T01:35:00.001-03:00</published><updated>2013-04-19T01:35:47.039-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="amplictil"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="botox"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="contratura"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="distonia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="haldol"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="neurolépticos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="torção"/><title type='text'>DISTONIAS</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhAYg_5l-camUf_Q22PaSXIx6Y4UDFx8h1oO_tLFsPvYodSxP7lMmA3DcYWgmkUizeo5eYmTOkHBxYCRL1J_5HGH5ew0ClBJ1AuMdn20k8Is11UfZTg9tDYsQXruCmoeUWmUQXhQVPN0A/s1600/dystonias2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhAYg_5l-camUf_Q22PaSXIx6Y4UDFx8h1oO_tLFsPvYodSxP7lMmA3DcYWgmkUizeo5eYmTOkHBxYCRL1J_5HGH5ew0ClBJ1AuMdn20k8Is11UfZTg9tDYsQXruCmoeUWmUQXhQVPN0A/s320/dystonias2.jpg&quot; width=&quot;301&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;1- Por que ocorrem as distonias? &lt;/strong&gt;As distonias são movimentos anormais que resultam de alterações no circuito dos gânglios da base. Essas estruturas são grandes massas de substâncias cinzentas situadas profundamente no cérebro que se integram no controle dos movimentos. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;2- Em 1/3 dos portadores de distonias consegue-se identificar uma causa. Quais são? &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
As distonias podem ser divididas quanto à sua causa em 2 grupos: as primárias ou idiopáticas (sem causa conhecida) e as secundárias. As distonias secundárias que representam aproximadamente 1/3 do total tem como principais causas: doenças degenerativas e dismetabólicas do sistema nervoso central (SNC), lesões cerebrais perinatais (geralmente relacionadas ao parto), doenças infecciosas do SNC, traumatismo cranioencefálico, doenças vasculares do SNC, tumores cerebrais, exposição à agentes tóxicos (ex: manganês, monóxido de carbono) e uso de alguns medicamentos. &lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;3- Nos 2/3 restantes dos portadores de distonias nenhuma causa é identificada. Nesta circunstância, diz-se que a distonia é primária. Explique-nos. &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Entre os pacientes em que a causa da distonia não foi identificada existem 2 subgrupos: a) aqueles em que as informações sobre a história da doença são insuficientes (ex: condições de parto, doenças prévias); b) os que são portadores de distonia geneticamente determinada (as verdadeiras distonias primárias). &lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;4- O uso de tranquilizantes ou medicações contra náuseas que bloqueiam a dopamina (substância química presente no cérebro). É uma das mais importantes causas da distonia. Cite-nos exemplos de produtos farmacêuticos que podem ter a distonia como efeito colateral. &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Os principais medicamentos que podem levar ao aparecimento de distonia são: a) drogas usadas no tratamento de doenças psiquiátricas (ex: Haldol, Amplictil, Equilid); b) drogas usadas no tratamento das labirintopatias (ex: Stugeron, Vertix); drogas usadas para controlar náuseas e vômitos (ex: Plasil). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;5- Como é feito o diagnóstico de distonia? &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
O diagnóstico de distonia, nem sempre fácil, é feito com base na avaliação neurológica. Os exames complementares (exames laboratoriais e de neuroimagem) são úteis na investigação da causa da distonia. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;6- O tratamento para as distonias primárias secundárias como é feito? &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Nas distonias secundárias deve ser tratada, quando possível, a causa da distonia e, paralelamente busca-se o controle do movimento distônico. Nas distonias primárias em que o distúrbio básico não é identificável, o tratamento visa o movimento distônico. O tratamento dos movimentos distônicos é baseado nos seguintes recursos: a) medicamentos da categoria dos anticolinérgicos (ex: Artane, Akineton): medicamentos à base de levodopa (ex: Sinemet, . Prolopa), relaxantes musculares (ex: Lioresal); b) injeções de toxina botulínica tipo A; c) tratamento cirúrgico. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;7- Quais os medicamentos mais usados e eficazes para o tratamento das distonias generalizadas? &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Os medicamentos mais utilizados no tratamento das distonias generalizadas são os anticolinérgicos e a levodopa. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;8- Pode-se adquirir a doença por causa do trabalho? &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Algumas formas de distonia (distonias ocupacionais) estão relacionadas ao esforço repetitivo envolvendo certos grupos de músculos. O exemplo mais característico desse tipo de distonia é a &quot;câimbra do escrivão&quot;, distonia que afeta especificamente os músculos empregados na escrita. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;9- A toxina botulínica tem trazido bons resultados?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
A introdução da toxina botulínica tipo A no controle das distonias constituiu-se em um marco histórico no tratamento dessa doença. Os resultados do tratamento são menores nas formas mais localizadas de distonia (distonias focais) como o blefaroespasmo (que afeta as pálpebras) e nas distonias cervicais, como o torcicolo espasmódico. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;10- Por que injeções repetidas de toxina botulínica vão perdendo o efeito? &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Em pacientes distônicos recebendo, repetidamente, altas doses de toxina botulínica tipo A podem surgir anticorpos contra a própria toxina que impedem o seu efeito. Felizmente esse fenômeno é pouco comum. Para contornar essa dificuldade estão em desenvolvimento outros tipos de toxina botulínica tais como a B e a F que podem substituir a de tipo A. Outro fenômeno, igualmente infrequente, relacionado à diminuição do efeito da toxina botulínica, que pode ocorrer especialmente naqueles pacientes com as formas cervicais de distonia, é a migração do quadro distônico de um território muscular para outro adjacente. Nessa situação, a identificação correta dos novos territórios musculares acometidos, que pode ser feita com o auxílio da eletromiografia, permitirá que uma nova aplicação seja feita com o direcionamento adequado. Contudo, na grande maioria dos pacientes distônicos o efeito das sucessivas aplicações geralmente mantém-se estável. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;11- Fale da importância do eletromiograma para a aplicação do Botox. &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
A eletromiografia é uma técnica de registro da atividade muscular que frequentemente é usada para diagnóstico de doenças que acometem os músculos e nervos periféricos. Essa mesma técnica pode ser empregada, em um sistema de registro mais simples, para detectar os músculos af~tados pela distonia. Dessa forma, as injeções de toxina botulínica podem ser feitas com maior precisão. O emprego desse sistema é dispensável para as injeções em músculos superficiais e de fácil localização, como os da face. Por outro lado, para injeções em músculos da região cervical e, principalmente dos membros, de difícil localização, o registro eletromiográfico é de grande utilidade e os resultados obtidos com o seu emprego são superiores.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;12- Existem contra indicações ao uso do Botox? &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Não há contraindicações absolutas para o emprego da toxina botulínica, porém deve haver uma cautela maior quando é usada em crianças. Não há informações sobre sua segurança em gestantes e seu efeito em crianças recebendo amamentação.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;13- Descreva qual a melhora do paciente após a aplicação da toxina botulínica. &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
O efeito das injeções de toxina botulínica não é imediato e costuma iniciar-se alguns dias após o procedimento. Em músculos pequenos como os das pálpebras o efeito inicia-se mais rapidamente, enquanto que músculos maiores como os da região cervical ou dos membros a demora pode atingir algumas semanas. O efeito da toxina botulínica atinge o seu ponto máximo em período que também varia de alguns dias a algumas semanas. Alcançado o efeito máximo, a melhora obtida mantém-se por um período que oscila em torno de 3 meses, quando então inicia-se uma gradativa perda do efeito.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;strong&gt;14- Existem alternativas cirúrgicas? &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
Após o advento da toxina botulínica as indicações cirúrgicas para tratamento das distonias tornaram-se bastante restritas. Nos casos de distonias focais como torcicolo espasmódico e blefaroespasmo a indicação do tratamento cirúrgico que consiste na denervação dos músculos afetados, através de intervenções sobre os nervos periféricos ou raízes dos mesmos, fica reservado para aqueles raros casos que não respondem ao tratamento com a toxina botulínica. Nos casos de distonia afetando todo um hemicorpo, não havendo melhora com o tratamento medicamentoso, há indicação de talamotomia, um tipo de cirurgia no SNC semelhante à aquela utilizada no tratamento da doença de Parkinson. &lt;br /&gt;
ENTREVISTA COM DR EGBERTO REIS BARBOSA &lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.distonia.org.br/pt-br/site.php?secao=entrevistas&amp;amp;pub=610&quot;&gt;http://www.distonia.org.br/pt-br/site.php?secao=entrevistas&amp;amp;pub=610&lt;/a&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/3173757504913554460/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/distonias.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3173757504913554460'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3173757504913554460'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/distonias.html' title='DISTONIAS'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhAYg_5l-camUf_Q22PaSXIx6Y4UDFx8h1oO_tLFsPvYodSxP7lMmA3DcYWgmkUizeo5eYmTOkHBxYCRL1J_5HGH5ew0ClBJ1AuMdn20k8Is11UfZTg9tDYsQXruCmoeUWmUQXhQVPN0A/s72-c/dystonias2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-9100838700057017756</id><published>2013-04-11T19:54:00.001-03:00</published><updated>2013-04-11T19:54:57.506-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="dependente"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="internação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Luís Eduardo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="SBT"/><title type='text'>Hoje no SBT : Dr Luís Eduardo em abordagem a dependente pré internação.&#xa;Às 00:30 hs</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/9100838700057017756/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/hoje-no-sbt-dr-luis-eduardo-em.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/9100838700057017756'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/9100838700057017756'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/hoje-no-sbt-dr-luis-eduardo-em.html' title='Hoje no SBT : Dr Luís Eduardo em abordagem a dependente pré internação.&#xa;Às 00:30 hs'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-3220031780010512126</id><published>2013-04-09T19:44:00.006-03:00</published><updated>2013-04-09T19:44:49.064-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="de onde viemos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="dublado"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="física quântica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="quem somos nós"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="rabbit hole"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="who we are portugues"/><title type='text'>QUEM SOMOS NÓS  ? - fenomenal, completo e dublado, ASSISTA !</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #351c75; font-family: Georgia, &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: x-large;&quot;&gt;Entenda como o estudo da física quântica revoluciona a cada dia o entendimento sobre o passado, presente e futuro da humanidade.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&#39;allowfullscreen&#39; webkitallowfullscreen=&#39;webkitallowfullscreen&#39; mozallowfullscreen=&#39;mozallowfullscreen&#39; width=&#39;320&#39; height=&#39;266&#39; src=&#39;https://www.youtube.com/embed/WDXFRvbe2VY?feature=player_embedded&#39; frameborder=&#39;0&#39;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/3220031780010512126/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/quem-somos-nos-fenomenal-completo-e.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3220031780010512126'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3220031780010512126'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/quem-somos-nos-fenomenal-completo-e.html' title='QUEM SOMOS NÓS  ? - fenomenal, completo e dublado, ASSISTA !'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-8094148424394229585</id><published>2013-04-09T00:39:00.002-03:00</published><updated>2013-04-09T00:39:41.149-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="automutilação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="castigo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="corte nos pulsos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="impulso"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="pessoa que se corta"/><title type='text'>AUTOMUTILAÇÃO-Castigo físico para alívio psíquico</title><content type='html'>Estudos publicados no exterior falam sobre uma &quot;síndrome automutilante&quot;, mas o termo não é tido como definitivo na comunidade médica. Por enquanto, o comportamento é tratado como um dos muitos tipos de transtorno do impulso, como o amor patológico, a bulimia nervosa, a cleptomania e a compulsão sexual; ou de transtornos em que o paciente tem instabilidade constante de humor e ou de transtorno de personalidade &quot;borderline&quot;, &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3jtPHvHF-mMTIBE10_MeurVrnVaeZ25yOl_YQ3Xe-IZtBtrehuHzBKf0sBjXvszj3EiplpaJnvlDOLIj5WmfSiyAl5f-vBnjzbC2WWqpwLhI5gH3K3UbSvORR_uoGDKud5txPGbDphUI/s1600/automutil.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3jtPHvHF-mMTIBE10_MeurVrnVaeZ25yOl_YQ3Xe-IZtBtrehuHzBKf0sBjXvszj3EiplpaJnvlDOLIj5WmfSiyAl5f-vBnjzbC2WWqpwLhI5gH3K3UbSvORR_uoGDKud5txPGbDphUI/s400/automutil.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
A automutilação é usada para aliviar sensações de angústia, tristeza e culpa, que também são sintomas da depressão.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um em cada 12 jovens se mutila, com agressões como cortes, queimaduras e batidas do corpo contra a parede.&lt;br /&gt;
Para os que se autoflagelam, a prática é uma tentativa de aliviar sensações como angústia, raiva ou frustração, segundo especialistas. O problema é mais comum entre mulheres de 15 a 24 anos.&lt;br /&gt;
&lt;table class=&quot;articleGraphic&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;articleGraphicSpace&quot; rowspan=&quot;3&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;articleGraphicCredit&quot;&gt;Arte&lt;/td&gt;&lt;td class=&quot;articleGraphicSpace&quot; rowspan=&quot;3&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;articleGraphicImage&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://f.i.uol.com.br/folha/equilibrio/images/11327882.gif&quot; /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
As conclusões são de um estudo publicado na revista médica &quot;Lancet&quot;, feito no King&#39;s College, em Londres, e na Universidade de Melbourne, na Austrália.&lt;br /&gt;
Esse é o primeiro trabalho a acompanhar a evolução da automutilação da adolescência à vida adulta.&lt;br /&gt;
Entre 1992 e 2008, foram avaliados 1.802 adolescentes, entre os quais 8% afirmaram ter se mutilado de alguma forma. Ao completarem 29 anos, menos de 1% dos jovens mantinham esse comportamento.&lt;br /&gt;
A conclusão dos autores é a de que, na maioria dos casos, o problema se resolve espontaneamente.&lt;br /&gt;
Isso não significa que seja dispensável buscar tratamento. Os próprios autores afirmam que, em geral, a automutilação é associada a doenças psiquiátricas como depressão, que podem precisar de atenção médica.&lt;br /&gt;
&quot;Se a pessoa começou a se mutilar, merece receber avaliação e tratamento. Não se pode pensar que vai passar&quot;, afirma a psiquiatra da infância e da adolescência Jackeline Giusti, do Hospital das Clínicas da USP.&lt;br /&gt;
Ela afirma que, como qualquer doença psiquiátrica não tratada, o problema pode se tornar crônico e ficar mais grave. Nesse caso, o tratamento pode ser com psicoterapia ou medicamentos.&lt;br /&gt;
&quot;Ao se tratar na adolescência, o jovem pode desenvolver habilidades de lidar com a frustração de outra forma, e as chances de não se mutilar mais são maiores&quot;, diz a psiquiatra.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;IMPULSIVIDADE&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
Para Giusti, as conclusões do estudo mostram que o comportamento em relação à automutilação é parecido com o do uso de drogas: muitos experimentam na adolescência, mas só para uma minoria o comportamento se torna um problema crônico.&lt;br /&gt;
Segundo Hermano Tavares, professor de psiquiatria da USP, o cérebro passa por transformações importantes da metade da adolescência para o final, que favorecem a impulsividade e a vulnerabilidade para tomar decisões.&lt;br /&gt;
&quot;Mais tarde existe um amadurecimento cerebral, mas isso não é sinônimo de melhora do status psíquico. A depressão continua.&quot;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;goog_qs-tidbit goog_qs-tidbit-0&quot;&gt;Segundo um dos autores do estudo, o psiquiatra Paul Moran, do King&#39;s College, se a automutilação segue na vida adulta, o problema se torna&lt;/span&gt; mais sério e pode evoluir para tentativa de suicídio.&lt;br /&gt;
É raro que a pessoa que se agride procure tratamento sozinha. Parentes costumam descobrir o problema por acaso, segundo Giusti.&lt;br /&gt;
Dar broncas ao descobrir que o filho pratica automutilação só piora o quadro, de acordo com a psiquiatra.&lt;br /&gt;
&quot;Os pais devem entender que esse comportamento é sintoma de alguma coisa. A mutilação é uma automedicação para a tristeza.&quot; (artigo da Folha de SP de 11/2011)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/8094148424394229585/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/automutilacao-castigo-fisico-para.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/8094148424394229585'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/8094148424394229585'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/04/automutilacao-castigo-fisico-para.html' title='AUTOMUTILAÇÃO-Castigo físico para alívio psíquico'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3jtPHvHF-mMTIBE10_MeurVrnVaeZ25yOl_YQ3Xe-IZtBtrehuHzBKf0sBjXvszj3EiplpaJnvlDOLIj5WmfSiyAl5f-vBnjzbC2WWqpwLhI5gH3K3UbSvORR_uoGDKud5txPGbDphUI/s72-c/automutil.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-3791325643726555240</id><published>2013-03-30T22:18:00.001-03:00</published><updated>2013-03-30T22:28:58.065-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="adolescentes"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cigarro"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="genes"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Nicotina"/><title type='text'>Dependência de nicotina em adolescentes ligada a genes</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEfLWng_yYaPmAOnd3KJIUEnx63cKAfydT2otG1kX2VzhMwlCpxFhw63fFqagKVi779HuhEFxJe3KqPcIOiMSVzDvpisxgjzMWtqcIOY_LMjJaxRbpcNgUQfOKjCfMwGf7TCvV_N8AWIc/s1600/cigarro.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEfLWng_yYaPmAOnd3KJIUEnx63cKAfydT2otG1kX2VzhMwlCpxFhw63fFqagKVi779HuhEFxJe3KqPcIOiMSVzDvpisxgjzMWtqcIOY_LMjJaxRbpcNgUQfOKjCfMwGf7TCvV_N8AWIc/s400/cigarro.jpeg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Teen Smoking Addiction Tied to Genes&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
sáb, 30 mar 2013 8:02:18&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Genetics may help reveal why some teens become addicted so quickly to smoking cigarettes, according to new research.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
For the study, researchers analyzed over 40 years of research data to develop a genetic risk score for heavy smokers. Then they screened the genes of over 1,000 New Zealanders from birth to age 38 to see whether those with high risk score became addicted to cigarettes more rapidly as teens — and whether they had a harder time quitting as adults.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
The findings showed that teens with a “high-risk” genetic profile who tried smoking were 24 percent more likely to become daily smokers by the age of 15 and 43 percent more likely to smoke a pack a day by the time they were 18.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
These high-risk teens were also 27 percent more likely to become addicted to nicotine and 22 percent more likely to fail quit-smoking attempts as adults, when compared to teens with lower scores.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Participants with high-risk gene scores also smoked almost 7,300 more cigarettes than the average smoker by age 38.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Interestingly, an individual’s genetic risk profile did not predict whether they would try cigarettes. Almost 70 percent of study participants had tried smoking.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Those who did try cigarettes and had a high-risk gene score were more likely to become heavy smokers. The risk score was a greater predictor of becoming a smoker than family history.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Based on the findings, certain genes seemed to enhance the potential for developing an addiction to cigarettes. Many of the study participants had tried smoking cigarettes at the age of 15, but most of them did not go on to become heavy smokers.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
There was no link found between “high risk” genes and becoming a heavy smoker when people began smoking as adults as opposed to during their teen years. The teen years appear to be a more vulnerable period for addiction susceptibility.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
It seems that genetic risks during adolescence may be a vital factor in whether teen smokers become adult smokers, suggesting the possibility of early intervention.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
The notion that there is a “window” of time in which health care providers can potentially intervene and prevent a teen smoker from turning into a heavy adult smoker has important implications from a public health standpoint.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Source:  JAMA Psychiatry&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Adolecent smoking photo by shutterstock.&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/3791325643726555240/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/03/dependencia-de-nicotina-em-adolescentes.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3791325643726555240'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3791325643726555240'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/03/dependencia-de-nicotina-em-adolescentes.html' title='Dependência de nicotina em adolescentes ligada a genes'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEfLWng_yYaPmAOnd3KJIUEnx63cKAfydT2otG1kX2VzhMwlCpxFhw63fFqagKVi779HuhEFxJe3KqPcIOiMSVzDvpisxgjzMWtqcIOY_LMjJaxRbpcNgUQfOKjCfMwGf7TCvV_N8AWIc/s72-c/cigarro.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-5217109363130332854</id><published>2013-03-12T21:41:00.002-03:00</published><updated>2013-03-12T21:41:21.527-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="o que é psiquiatria"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="psiquiatra"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="psiquiatria"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="tratamento psiquiatra"/><title type='text'>INFORMAÇÕES - PSIQUIATRIA</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5qOPTiU-vGazWbUZ-AhxDCzMEJTNsl9v4XAEHl0jjW1LI49LVp2SOpfft20NGNE83dELkIGEuduCaA3vCU3FUKOFxjfHqGRcCH5QIZW7htGRCDpytwbPqdBRMRWp_GIskC4cKVUQ6m3c/s1600/psiq.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;288&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5qOPTiU-vGazWbUZ-AhxDCzMEJTNsl9v4XAEHl0jjW1LI49LVp2SOpfft20NGNE83dELkIGEuduCaA3vCU3FUKOFxjfHqGRcCH5QIZW7htGRCDpytwbPqdBRMRWp_GIskC4cKVUQ6m3c/s400/psiq.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: 130%;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: 130%;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: 130%;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Quais os 
principais distúrbios tratados pela Psiquiatria?&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.blogger.com/null&quot; name=&quot;E&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A psiquiatria trata de todas as doenças que cursam com 
manifestações do comportamento e das emoções, sejam elas estritamente 
psiquiátricas ou não. No caso das doenças orgânicas que acometem o psiquismo, o 
psiquiatra pode auxiliar demais especialistas, como clínicos gerais, 
cardiologistas e endocrinologistas, a tratarem das intercorrências psiquiátricas 
causadas pela doença de base.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1) &lt;strong&gt;Doenças 
orgânicas&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Entre as principais doenças orgânicas que podem 
apresentar manifestações psiquiátricas estão:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Hiper- e 
hipotireoidismo&lt;br /&gt;- Diabetes Mellitus&lt;br /&gt;- Adenomas Hipofisários&lt;br /&gt;- Doença 
das Adrenais&lt;br /&gt;- Lúpus Eritematoso Sistêmico&lt;br /&gt;- Fibromialgia&lt;br /&gt;- Hipertensão 
Arterial Sistêmica e suas complicações&lt;br /&gt;- Insuficiência Renal Crônica&lt;br /&gt;- 
Insuficiência Hepática (Encefalopatia hepática)&lt;br /&gt;- Acidentes Vasculares 
Encefálicos (AVE)&lt;br /&gt;- Epilepsias&lt;br /&gt;- Esclerose Múltipla&lt;br /&gt;- Doença de 
Parkinson&lt;br /&gt;- HIV&lt;br /&gt;- Meningites, Encefalites e outras infecções do SNC&lt;br /&gt;- 
Tumores do SNC&lt;br /&gt;- Demências (Alzheimer, demências vasculares, microangiopatia 
aterosclerótica difusa, demência de Pick, demência de Corpos de Lewy, demências 
por carências vitamínicas, por hipotireoidismo, entre outras).&lt;br /&gt;- Traumatismo 
Cranioencefálico (TCE) e Concussão Cerebral&lt;br /&gt;- Câncer e Síndromes 
Paraneoplásicas&lt;br /&gt;- Infecções sistêmicas&lt;br /&gt;- Distúrbios metabólicos e do 
equilíbrio ácido-base&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2) &lt;strong&gt;Transtornos relacionados ao uso de 
substâncias&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Álcool&lt;br /&gt;- Maconha&lt;br /&gt;- Cocaína e similares 
(Crack)&lt;br /&gt;- Heroína&lt;br /&gt;- LSD, Ecstasy e outras drogas sintéticas.&lt;br /&gt;- 
Anfetaminas&lt;br /&gt;- Tranqüilizantes&lt;br /&gt;- Cafeína&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3) 
&lt;strong&gt;Psicoses&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Esquizofrenia&lt;br /&gt;- Transtorno 
Esquizoafetivo&lt;br /&gt;- Transtorno delirante (paranóia)&lt;br /&gt;- Transtornos psicóticos 
transitórios&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;4) &lt;strong&gt;Transtornos de Humor&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Depressão 
unipolar&lt;br /&gt;- Depressão bipolar&lt;br /&gt;- Mania/hipomania&lt;br /&gt;- Episódios Mistos do 
Humor (Disforia)&lt;br /&gt;- Ciclotimia&lt;br /&gt;- Distimia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;5) &lt;strong&gt;Transtornos de 
Ansiedade&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Ansiedade Generalizada&lt;br /&gt;- Transtorno do 
Pânico&lt;br /&gt;- Fobias específicas&lt;br /&gt;- Fobia Social&lt;br /&gt;-Transtorno Obsessivo 
Compulsivo (TOC)&lt;br /&gt;- Reações agudas ao estresse e Transtorno de Estresse 
Pós-traumático&lt;br /&gt;-Transtornos dissociativos e somatoformes (conversão, 
somatizacão, distúrbio neurovegetativo, hipocondria, entre outros).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;6) 
&lt;strong&gt;Transtornos Alimentares&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Anorexia nervosa&lt;br /&gt;- Bulimia 
nervosa&lt;br /&gt;- Transtorno de Compulsão Alimentar periódica&lt;br /&gt;- Obesidade 
mórbida&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;7) &lt;strong&gt;Transtornos do Sono&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- 
Insônia/hipersonia&lt;br /&gt;- Alteração do ciclo sono-vigília&lt;br /&gt;- Sonambulismo&lt;br /&gt;- 
Terror noturno&lt;br /&gt;- Pesadelos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;8) &lt;strong&gt;Disfunção 
Sexual&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Redução ou perda do desejo sexual&lt;br /&gt;- Anorgasmia&lt;br /&gt;- 
Ejaculação precoce&lt;br /&gt;- Disfunção erétil&lt;br /&gt;- Apetite sexual excessivo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;9) 
&lt;strong&gt;Transtornos associados ao puerpério&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Depressão 
pós-parto&lt;br /&gt;- Psicose pós-parto&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10) &lt;strong&gt;Transtornos de 
Personalidade&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;11) &lt;strong&gt;Transtornos dos Hábitos e dos 
Impulsos&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Cleptomania (roubo patológico)&lt;br /&gt;- Tricotilomania 
(impulsos de arrancar os cabelos)&lt;br /&gt;- Jogo patológico&lt;br /&gt;- Piromania (impulsos 
de por fogo em objetos e bens)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;12) &lt;strong&gt;Oligofrenia ou retardo mental 
com alterações de comportamento&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;13) &lt;strong&gt;Transtornos da 
Infância&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Autismo&lt;br /&gt;- Síndrome de Asperger&lt;br /&gt;- Ansiedade de 
Separação&lt;br /&gt;- Transtorno de Déficit de Atenção e Hiperatividade&lt;br /&gt;- 
Transtornos da Fala e da Linguagem&lt;br /&gt;- Transtorno de Aprendizagem&lt;br /&gt;- 
Transtorno de Conduta e Desafiador-Opositivo&lt;br /&gt;- Transtornos de Tiques&lt;br /&gt;- 
Enurese e Encoprese&lt;br /&gt;- Outros&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: 130%;&quot;&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Quais os principais medicamentos 
utilizados no tratamento?&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;a href=&quot;http://www.blogger.com/null&quot; name=&quot;F&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os 
medicamentos psiquiátricos, chamados de psicofármacos, são agrupados em classes 
de acordo com suas propriedades terapêuticas:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;1) Ansiolíticos e 
Hipnóticos – conhecidos popularmente como tranqüilizantes, agem nos sintomas de 
ansiedade (inclusive na síndrome do pânico) e na insônia. São exemplos os 
ansiolíticos benzodiazepínicos (porque agem em receptores benzodiazepínicos do 
cérebro), como diazepam (Valium), clonazepam (Rivotril), alprazolam (Frontal), 
lorazepam (Lorax), bromazepam (Lexotan), cloxazolam (Olcadil), midazolam 
(Dormonid), entre outros, e os hipnóticos não-benzodiazepínicos, como zolpidem 
(Stilnox) e zolpiclona (Imovane).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2) &lt;strong&gt;Antidepressivos&lt;/strong&gt; - 
como sugere o nome, são medicamentos com ação na depressão. Contudo, os 
antidepressivos podem ser usados em vários outros transtornos, inclusive na 
Ansiedade Generalizada, no Transtorno do Pânico, no TOC (Transtorno 
Obsessivo-compulsivo), na Fobia Social, no Transtorno de Estresse 
Pós-traumático, nos Transtornos Alimentares (anorexia, bulimia e compulsão 
alimentar periódica), entre outros diagnósticos. Por isso é uma classe 
extremamente útil para a psiquiatria. Ela pode ser sub-dividida em:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- 
&lt;strong&gt;Antidepressivos Tricíclicos &lt;/strong&gt;- os mais antigos, ainda utilizados 
e com boa eficácia, apesar dos efeitos colaterais mais desagradáveis: 
amitriptilina (Tryptanol), imipramina (Tofranil), nortriptilina (Pamelor), 
maprotilina (Survector), entre outros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;strong&gt;IMAO (inibidores da 
monoamino-oxidase)&lt;/strong&gt; - inibem uma enzima chamada MAO, que metaboliza a 
serotonina e noradrenalina. São indicados em depressões graves e refratárias e 
exigem cuidados especiais, como restrições dietéticas pelo risco de efeitos 
adversos graves (crise hipertensiva): tranilcipromina (Parnate).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- 
&lt;strong&gt;ISRS (inibidores seletivos da recaptação de serotonina)&lt;/strong&gt; - agem 
aumentando os níveis de serotonina e são os mais utilizados por serem eficientes 
e bem tolerados: fluoxetina (Prozac), paroxetina (Aropax), sertralina (Zoloft), 
citalopram (Cipramil), fluvoxamina (Luvox) e escitalopram (Lexapro); outros 
antidepressivos com ação principal sobre receptores de serotonina: trazodona 
(Donaren), nefazodona (Serzone).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;strong&gt;Antidepressivos Duais (com 
duplo mecanismo de ação)&lt;/strong&gt; - os mais modernos, considerados de última 
geração, têm a vantagem do duplo mecanismo de atuação (sobre serotonina e 
noradrenalina) e, por isso, são mais eficazes nos casos mais graves ou que não 
responderam aos ISRS: venlafaxina (Efexor), mirtazapina (Remeron), duloxetina 
(Cymbalta).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3) &lt;strong&gt;Estabilizadores de Humor &lt;/strong&gt;- são 
medicamentos com propriedades estabilizadoras do humor, agindo nos casos em que 
as flutuações de humor, para euforia, irritabilidade ou depressão, são 
marcantes. Destacamos duas sub-classes:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- 
&lt;strong&gt;Anticonvulsivantes&lt;/strong&gt; - alguns medicamentos utilizados para 
epilepsia (convulsões) têm comprovadamente ação estabilizadora do humor: 
carbamazepina (Tegretol), divalproato de sódio (Depkote), lamotrigina 
(Lamictal), oxacarbazepina (Trileptal).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;strong&gt;Carbonato de Lítio 
(Carbolitium)&lt;/strong&gt; - é considerado o padrão-ouro para o tratamento da 
mania/hipomania no Transtorno Bipolar, sendo útil como estabilizador do humor e 
no tratamento adjuvante da depressão, potencializando o efeito do 
antidepressivo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;4) &lt;strong&gt;Antipsicóticos &lt;/strong&gt;- essa classe 
mereceria outro nome (p.ex. &lt;strong&gt;moduladores da dopamina&lt;/strong&gt;), pois age 
sobre receptores de dopamina, outro neurotransmissor importante. Antigamente 
eles eram usados exclusivamente no tratamento das psicoses, mas hoje são cada 
vez mais empregados para o tratamento de outros transtornos, como depressão, 
Transtorno Bipolar, TOC, etc. Com o desenvolvimento dos antipsicóticos de 
segunda geração, com atuação sobre dopamina e serotonina e melhor tolerados sob 
o ponto de vista de seus efeitos colaterais, essa classe tem sido cada vez mais 
utilizada com propriedades antidepressivas, antimaníacas e estabilizadoras de 
humor. Divido a seguir os principais de acordo com suas propriedades 
terapêuticas:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;strong&gt;Antipsicose&lt;/strong&gt; (no tratamento de delírios, 
alucinações e desorganização do comportamento e do pensamento):&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- 
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Primeira geração&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;: haloperidol (Haldol), pimozida 
(Orap), flufenazina (Flufenan), trifluoperazina (Stelazine), penfluridol 
(Semap), zuclopentixol (Clopixol), sulpirida (Dogmatil), clorpromazina 
(Amplictil), levomepromazina (Neozine, Levozine), tioridazina 
(Melleril).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Segunda geração&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;: risperidona 
(Risperdal), amisulprida (Socian), olanzapina (Zyprexa), ziprasidona (Geodon), 
quetiapina (Seroquel), clozapina (Leponex), aripiprazol (Abilify).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- 
&lt;strong&gt;Antimania&lt;/strong&gt; (no tratamento dos quadros eufóricos ou disfóricos - 
com irritabilidade e agressividade) - todos os de segunda geração, exceto 
amisulprida (Socian).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;strong&gt;Antidepressão&lt;/strong&gt; (principalmente 
nas depressões graves, crônicas ou na depressão bipolar, com ou sem associação 
de um antidepressivo) - sulpirida (Dogmatil), amisulprida (Socian), ziprasidona 
(Geodon), quetiapina (Seroquel), clozapina (Leponex), olanzapina (Zyprexa), 
aripiprazol (Abilify).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;strong&gt;Estabilizadores de Humor&lt;/strong&gt; 
(prevenção de recaídas maníacas, disfóricas ou depressivas e para maior 
estabilidade do humor a longo prazo) - olanzapina (Zyprexa), quetiapina 
(Seroquel), clozapina (Leponex), ziprasidona (Geodon), aripiprazol 
(Abilify).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;5) &lt;strong&gt;Outros medicamentos para transtornos 
específicos:&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Transtorno de Déficit de Atenção e Hiperatividade 
- metilfenidato (Ritalina, Ritalina LA e Concerta).&lt;br /&gt;- Compulsão Alimentar - 
topiramato (Topamax) e antidepressivos ISRS.&lt;br /&gt;- Obesidade - topiramato 
(Topamax), sibutramina (Reductil ou Plenty).&lt;br /&gt;- Alcoolismo - naltrexona 
(Revia).&lt;br /&gt;- Jogo Patológico e outras compulsões - topiramato (Topamax) e 
antidepressivos ISRS.&lt;br /&gt;- Tabagismo - bupropiona (Zyban).&lt;br /&gt;- Demências 
(Demência de Alzheimer, demência vascular e outras) - donepezila (Eranz), 
rivastigmina (Exelon), galantamina (Reminyl ER), memantina (Ebix), piracetam 
(Nootron, Nootropil).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: 130%;&quot;&gt;&lt;em&gt;É comum a necessidade de mais de 
um medicamento ou isso significa que meu caso é 
grave?&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;Em psiquiatria freqüentemente são necessários 
mais de um medicamento para o tratamento. Isso ocorre porque as medicações têm 
alvos terapêuticos diferentes. Por exemplo, pode ser necessária a associação de 
um antidepressivo e um ansiolítico para tratar uma depressão com ansiedade, ou 
então, um estabilizador de humor e um antipsicótico para tratar um quadro 
eufórico com impulsividade e agitação. Nem sempre um medicamento atende a todas 
as particularidades do caso, p.ex um antidepressivo que não é sedativo pode não 
ser suficiente num primeiro momento para tratar um quadro depressivo com 
insônia, fazendo-se necessário um hipnótico.&lt;br /&gt;Como a maior parte dos 
medicamentos psiquiátricos demora a alcançar os efeitos terapêuticos esperados 
(em torno de 4 semanas), associações medicamentosas são bem vindas para aliviar 
rapidamente os sintomas mais desagradáveis. Outrossim, alguns transtornos 
necessitam de associações medicamentosas para seu tratamento, como é a maioria 
dos casos de Transtorno Bipolar, Transtornos de Ansiedade e Psicoses. Existem 
ainda maneiras de potencializar o efeito de um medicamento através da associação 
com outro para uma melhor resposta terapêutica.&lt;br /&gt;A associação de medicações na 
psiquiatria é, portanto, uma prática comum e não significa necessariamente maior 
gravidade de doença.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: 130%;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;O que fazer nos casos de 
efeitos colaterais ou de intolerância 
medicamentosa?&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Mantenha seu médico sempre informado 
dos sintomas e reações que você sinta após o início da medicação. Relate tudo, 
mesmo aquilo que você julga não ser proveniente do medicamento. O psicofármaco 
age no SNC e pode provocar efeitos colaterais físicos (p.ex. náuseas, vômitos, 
sonolência, insônia, urticária, tremores, tonteiras, cefaléia, entre outros) e 
psíquicos (p.ex. ansiedade, inquietação, desânimo, pessimismo, irritabilidade, 
tristeza, entre outros). Somente o psiquiatra terá condições para julgar se os 
sintomas são ou não decorrentes do tratamento, já que muitos efeitos colaterais 
podem se confundir com os sintomas da doença que está sendo tratada.&lt;br /&gt;Não se 
assuste com os sintomas descritos nas bulas, procure conversar com seu 
psiquiatra sobre a sua experiência com aquele medicamento para ver se os efeitos 
relatados na bula são ou não comuns na prática. A bula contém todas as 
informações sobre o produto, inclusive aquelas raras e que ocorreram na 
freqüência menor do que 1%.&lt;br /&gt;Não interrompa o medicamento sem antes falar com 
seu médico. Geralmente os efeitos colaterais são leves e transitórios, ocorrendo 
no início do tratamento e desaparecendo após 1 semana de uso, pois é o tempo que 
o organismo leva para se acostumar com a ação do medicamento. Converse com seu 
médico sobre medicações paliativas que possam ser utilizadas no caso de efeitos 
adversos, como analgésicos, antieméticos e protetores da mucosa gástrica. Na 
maioria dos casos esses medicamentos podem ser usados, mas não é recomendável 
que o paciente faça uso de qualquer medicação sem obter antes a orientação de 
seu psiquiatra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: 130%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Os medicamentos psiquiátricos causam 
dependência?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;a href=&quot;http://www.blogger.com/null&quot; name=&quot;G&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial; font-size: 130%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Esse é 
outro preconceito que muitas vezes afasta o paciente do tratamento. O leigo 
confunde as medicações que agem no SNC com os tranqüilizantes de “tarja preta”. 
Estes são apenas uma classe de medicamentos que agem no cérebro. Todavia, a 
maioria das medicações utilizadas pela psiquiatria é de “tarja vermelha”, como 
os antidepressivos, antipsicóticos e estabilizadores de humor. Esses 
medicamentos não possuem nenhum risco de dependência física. Eles são vendidos 
com uma receita branca controlada que fica retida na farmácia, apenas porque são 
medicamentos que atuam no SNC e o governo entende que sua venda precisa ser 
controlada.&lt;br /&gt;Já os tranqüilizantes, vendidos com a receita azul, podem levar à 
dependência se utilizados de forma abusiva ou sem um controle médico. O 
psiquiatra é o médico que mais está acostumado a lidar com pacientes dependentes 
de tranqüilizantes, mesmo porque é o especialista indicado nos casos em que a 
pessoa desenvolve esse tipo de dependência e precisa ser tratada. Por esse 
motivo, o psiquiatra é o especialista que mais toma cuidado na prescrição desses 
fármacos.&lt;br /&gt;Atualmente contamos com uma diversidade grande de medicamentos, 
modernos e eficazes e sem risco de dependência, que substituem os 
tranqüilizantes na maioria dos casos. Se o tranqüilizante for imprescindível, 
ele poderá ser usado por um período curto e com um risco baixo de dependência, 
pois ela ocorre somente após 6 meses de uso contínuo. O uso esporádico (SOS) ou 
em dias alternados também reduz o risco do paciente se tornar dependente 
dele.&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/5217109363130332854/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/03/informacoes-psiquiatria.html#comment-form' title='38 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/5217109363130332854'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/5217109363130332854'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/03/informacoes-psiquiatria.html' title='INFORMAÇÕES - PSIQUIATRIA'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5qOPTiU-vGazWbUZ-AhxDCzMEJTNsl9v4XAEHl0jjW1LI49LVp2SOpfft20NGNE83dELkIGEuduCaA3vCU3FUKOFxjfHqGRcCH5QIZW7htGRCDpytwbPqdBRMRWp_GIskC4cKVUQ6m3c/s72-c/psiq.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>38</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-4071307795331284436</id><published>2013-03-04T22:09:00.000-03:00</published><updated>2017-05-20T13:32:21.761-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="abstinência"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Alzheimer"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="atenção"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="clonazepam"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="concentração"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="intoxicação"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="memória"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="rivotril"/><title type='text'>RIVOTRIL (Clonazepam) - Destruindo vidas</title><content type='html'>&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUzhdVF4pFivPh1x_c2zIuNneIjdYZqM-48Sw8upZDUoLzcCxUGpfpzkFUaXuOClH-2-j78jhAIPhYZq9EKQM3OAqqY7E6F96cYIYDpFVzv9PfdKTXvR6Xa_TFTbRpY2nTL6G4ky_x4ic/s1600/rivo.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;289&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUzhdVF4pFivPh1x_c2zIuNneIjdYZqM-48Sw8upZDUoLzcCxUGpfpzkFUaXuOClH-2-j78jhAIPhYZq9EKQM3OAqqY7E6F96cYIYDpFVzv9PfdKTXvR6Xa_TFTbRpY2nTL6G4ky_x4ic/s400/rivo.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Temos grandes discussões e muitas vezes não consigo responder ou publicar prontamente por isto peço perdão de antemão. Às vezes estou fora ou sobrecarregado. Mas prometo não deixar nenhum comentário desamparado. &amp;nbsp;O blog tem crescido e o tema é polêmico. Alguns argumentam com propriedade, outros sofreram, outros precisam de ajuda e isto que faz deste post uma via de comunicação importante. Estamos tornando &amp;nbsp;prático o que tem subterfúgios teóricos que estão aquém da prática do amor no mundo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vejo vidas sendo destruídas. Senão pelo conteúdo, pela forma.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Abraços. !!&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.uniad.org.br/desenvolvimento/images/stories/publicacoes/ensino/aulas/BDZ.pdf&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;BENZODIAZEPÍNICOS UNIAD&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.scielo.br/scielo.php?pid=S1516-44462002000500005&amp;amp;script=sci_arttext&quot;&gt;http://www.scielo.br/scielo.php?pid=S1516-44462002000500005&amp;amp;script=sci_arttext&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://portal.saude.gov.br/portal/arquivos/pdf/novo_demencia.pdf&quot;&gt;http://portal.saude.gov.br/portal/arquivos/pdf/novo_demencia.pdf&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;userContent&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;span class=&quot;text_exposed_show&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.lume.ufrgs.br/bitstream/handle/10183/26847/000758691.pdf?sequence=1&quot;&gt;http://www.lume.ufrgs.br/bitstream/handle/10183/26847/000758691.pdf?sequence=1&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.psiqweb.med.br/site/?area=NO/LerNoticia&amp;amp;idNoticia=212&quot;&gt;http://www.psiqweb.med.br/site/?area=NO/LerNoticia&amp;amp;idNoticia=212&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;text_exposed_show&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.abead.com.br/midia/exibMidia/?midia=8376&quot;&gt;http://www.abead.com.br/midia/exibMidia/?midia=8376&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span class=&quot;text_exposed_show&quot;&gt;&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;http://super.abril.com.br/saude/nacao-rivotril-587755.shtml&quot; rel=&quot;nofollow nofollow&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://super.abril.com.br/saude/nacao-rivotril-587755.shtml&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://perigorivotril.blogspot.com.br/2009/04/rivotril-mata-cuidado.html&quot;&gt;http://perigorivotril.blogspot.com.br/2009/04/rivotril-mata-cuidado.html&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.viomundo.com.br/voce-escreve/os-brasileiros-se-entopem-de-rivotril.html&quot;&gt;http://www.viomundo.com.br/voce-escreve/os-brasileiros-se-entopem-de-rivotril.html&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;mailto:dudi.p@uol.com.br&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/4071307795331284436/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/03/rivotril-clonazepam-destruindo-vidas.html#comment-form' title='589 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/4071307795331284436'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/4071307795331284436'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/03/rivotril-clonazepam-destruindo-vidas.html' title='RIVOTRIL (Clonazepam) - Destruindo vidas'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUzhdVF4pFivPh1x_c2zIuNneIjdYZqM-48Sw8upZDUoLzcCxUGpfpzkFUaXuOClH-2-j78jhAIPhYZq9EKQM3OAqqY7E6F96cYIYDpFVzv9PfdKTXvR6Xa_TFTbRpY2nTL6G4ky_x4ic/s72-c/rivo.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>589</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-1924975611563239794</id><published>2013-02-26T00:15:00.001-03:00</published><updated>2013-02-26T00:16:40.098-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="dopamina"/><title type='text'>DOPAMINA</title><content type='html'>A dopamina é produzida especialmente pela &lt;a class=&quot;mw-redirect&quot; href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Subst%C3%A2ncia_nigra&quot; title=&quot;Substância nigra&quot;&gt;substância nigra&lt;/a&gt; e na &lt;a class=&quot;mw-redirect&quot; href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/%C3%81rea_tegmental_ventral&quot; title=&quot;Área tegmental ventral&quot;&gt;área tegmental ventral&lt;/a&gt; (ATV). Está envolvida no controle de movimentos, aprendizado, humor, emoções, cognição, sono e memória.&lt;sup class=&quot;reference&quot; id=&quot;cite_ref-4&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#cite_note-4&quot;&gt;[4]&lt;/a&gt;&lt;/sup&gt;&lt;br /&gt;
É precursora natural da &lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Adrenalina&quot; title=&quot;Adrenalina&quot;&gt;adrenalina&lt;/a&gt; e da &lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Noradrenalina&quot; title=&quot;Noradrenalina&quot;&gt;noradrenalina&lt;/a&gt;, outras catecolaminas com função &lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Estimulante&quot; title=&quot;Estimulante&quot;&gt;estimulante&lt;/a&gt; do &lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Sistema_nervoso&quot; title=&quot;Sistema nervoso&quot;&gt;sistema nervoso&lt;/a&gt; central.&lt;sup class=&quot;reference&quot; id=&quot;cite_ref-5&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#cite_note-5&quot;&gt;[5]&lt;/a&gt;&lt;/sup&gt;&lt;br /&gt;
Desregulação da dopamina está relacionado a transtornos psicológicos como &lt;a class=&quot;mw-redirect&quot; href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Mal_de_Parkinson&quot; title=&quot;Mal de Parkinson&quot;&gt;Mal de Parkinson&lt;/a&gt;, no qual ocorre escassez na via dopaminérgica nigro-estriatal, e na &lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Esquizofrenia&quot; title=&quot;Esquizofrenia&quot;&gt;Esquizofrenia&lt;/a&gt;, no qual ocorre excesso de dopamina na via dopaminérgica no &lt;a class=&quot;new&quot; href=&quot;http://pt.wikipedia.org/w/index.php?title=Mesol%C3%ADmbico&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot; title=&quot;Mesolímbico (página não existe)&quot;&gt;mesolímbico&lt;/a&gt; e escassez na &lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Via_mesocortical&quot; title=&quot;Via mesocortical&quot;&gt;via mesocortical&lt;/a&gt;), &lt;sup class=&quot;reference&quot; id=&quot;cite_ref-6&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#cite_note-6&quot;&gt;[6]&lt;/a&gt;&lt;/sup&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;table class=&quot;toc&quot; id=&quot;toc&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;div id=&quot;toctitle&quot;&gt;
&lt;h2&gt;
Índice&lt;/h2&gt;
&lt;span class=&quot;toctoggle&quot;&gt; [&lt;a class=&quot;internal&quot; href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#&quot; id=&quot;togglelink&quot;&gt;esconder&lt;/a&gt;] &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-1 tocsection-1&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Mecanismo_de_a.C3.A7.C3.A3o&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;1&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Mecanismo de ação&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-1 tocsection-2&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Farmacocin.C3.A9tica_da_Dopamina&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;2&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Farmacocinética da Dopamina&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;ul&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-2 tocsection-3&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Distribui.C3.A7.C3.A3o&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;2.1&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Distribuição&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-2 tocsection-4&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Metabolismo&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;2.2&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Metabolismo&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-2 tocsection-5&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Meia-vida&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;2.3&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Meia-vida&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-2 tocsection-6&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Dura.C3.A7.C3.A3o_da_a.C3.A7.C3.A3o&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;2.4&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Duração da ação&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-2 tocsection-7&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Elimina.C3.A7.C3.A3o&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;2.5&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Eliminação&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-1 tocsection-8&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Vias_dopamin.C3.A9rgicas&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;3&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Vias dopaminérgicas&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-1 tocsection-9&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Utiliza.C3.A7.C3.A3o_M.C3.A9dica&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;4&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Utilização Médica&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;ul&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-2 tocsection-10&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Posologia&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;4.1&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Posologia&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-1 tocsection-11&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Contra-indica.C3.A7.C3.A3o_M.C3.A9dica&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;5&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Contra-indicação Médica&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-1 tocsection-12&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Liga.C3.A7.C3.B5es_externas&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;6&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Ligações externas&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li class=&quot;toclevel-1&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://pt.wikipedia.org/wiki/Dopamina#Refer.C3.AAncias&quot;&gt;&lt;span class=&quot;tocnumber&quot;&gt;7&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;toctext&quot;&gt;Referências&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Se você já teve problemas com roedores, como acordar no meio da noite e descobrir que ratos haviam comido boa parte do pacote de cereal, das bolachas de chocolate, do macarrão instantâneo e até a caixa de fermento de pão que havia comprado com tanto desejo, você vai ficar admirado com o camundongo de laboratório que não tem nenhuma motivação para comer.&lt;br /&gt;
O camundongo é fisicamente capaz de comer. Ele também gosta do sabor da comida. Ao colocar ração em sua boca, ele mastiga e engole, e, enquanto isso, mexe seu nariz demonstrando uma satisfação evidente.&lt;br /&gt;
&lt;table class=&quot;fe330&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;fo1c&quot;&gt;25.set.03-AP&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;img alt=&quot;Por trás do caso fatal de tédio do roedor, encontra-se um déficit severo de dopamina, uma das moléculas essenciais de sinalização no cérebro&quot; border=&quot;0&quot; src=&quot;http://f.i.uol.com.br/folha/ciencia/images/08287337.jpg&quot; /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;fo1l&quot;&gt;Por trás do caso fatal de tédio do roedor, encontra-se um déficit severo de dopamina, uma das moléculas essenciais de sinalização&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Porém, quando deixado sozinho, o rato nem sequer acordará para o jantar. O simples fato de ter que atravessar a gaiola e pegar a comida da sua tigela o enche de preguiça. Para que comer, se depois tudo será excretado? Para que se incomodar? Dias se passam, o rato não come, ele quase não se move, e em poucas semanas, morre de fome.&lt;br /&gt;
Por trás do caso fatal de tédio do roedor, encontra-se um déficit severo de dopamina, uma das moléculas essenciais de sinalização no cérebro. A dopamina está na moda, é o neurotransmissor famoso de hoje, assim como a serotonina do Prozac era nos anos 90.&lt;br /&gt;
As pessoas falam em obter &quot;o efeito de dopamina&quot; do chocolate, da música, da bolsa de valores, dos celulares da moda --enfim, de tudo o que possa trazer uma leve sensação de prazer. Agentes viciantes como a cocaína, a metanfetamina, o álcool e a nicotina são conhecidos como estimuladores dos circuitos da dopamina do cérebro, assim como fazem os estimulantes cada vez mais populares como o Adderall e a Ritalina.&lt;br /&gt;
De modo geral, a dopamina age como uma recompensa, gerando sentimento de bem-estar e o desejo de sentir isso novamente. Se você não se cuidar, ficará viciado, um escravo do prazer que dirige o seu cérebro. Por que você acha que eles a chamam de dopamina?&lt;br /&gt;
Novas pesquisas em camundongos com deficiência de dopamina revelam que a imagem que temos da dopamina como nossa &quot;Deusa do prazer&quot; está errada, exatamente como a antiga caricatura equivocada da serotonina como um rosto feliz.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Discussões contemporâneas&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
Nas concepções atuais, discutidas no encontro da Sociedade para Neurociência, realizada na semana passada em Chicago, a dopamina tem menos a ver com prazer e recompensa do que com impulso, motivação, descobrir o que você tem para sobreviver e, dessa forma, agir. &quot;Você chamaria de prazer o fato de estar com falta de ar e ter que respirar rapidamente para conseguir ar?&quot;, questiona Nora D. Volkow, pesquisadora que estuda dopamina e diretora do Instituto Nacional em Abuso de Drogas. &quot;Ou quando você está muito nervoso e come alguma coisa nojenta, isso é prazeroso?&quot;&lt;br /&gt;
Segundo Volkow, em ambas as respostas, a respiração profunda em busca de oxigênio e o consumo de algo que você geralmente rejeitaria, os caminhos da dopamina do cérebro estão bloqueados. &quot;O cérebro tem uma atitude&quot;, disse ela. &quot;O impulso intenso de tirá-lo de um estado de privação e mantê-lo vivo&quot;.&lt;br /&gt;
A dopamina também faz parte do filtro de saliência cerebral, como um aparelho detector. &quot;Você não consegue prestar atenção em tudo, mas você quer ser um perito em reconhecer as coisas que são novas&quot;, disse Volkow. &quot;Pode ser que você não perceba um mosquito na sala, mas se ele fosse fluorescente, suas células de dopamina disparariam.&quot;&lt;br /&gt;
Além disso, o detector de saliência do impulso de dopamina focará em objetos conhecidos que consideramos importantes, sejam eles positivos ou negativos, ou seja, objetos que desejamos e objetos dos quais temos medo.&lt;br /&gt;
Se amamos chocolate, nossos neurônios da dopamina irão provavelmente disparar ao ver um pequeno pedaço chocolate. Por outro lado, se detestamos baratas, esses mesmos neurônios podem disparar ainda mais intensamente quando vemos uma. Contudo, o gosto prazeroso do chocolate ou a ansiedade e fobia pela barata podem ser o trabalho de outras moléculas sinalizadoras, como os opióides ou os hormônios do estresse. A dopamina simplesmente faz com que um objeto relevante seja impossível de ser ignorado.&lt;br /&gt;
Se o cérebro decidir ignorar o que em outra situação ele notaria, a dopamina deve estar inibida. Em um relato, recentemente publicado na revista &quot;Nature Neuroscience&quot;, Regina M. Sullivan, do Centro Médico Universitário de Nova York e Gordon A. Barr, do Hospital Infantil da Filadélfia, e seus colaboradores descobriram que enquanto os ratos com mais de 12 dias rapidamente desenvolvem aversão a qualquer odor que estivessem conectados com um choque elétrico leve, ratos jovens mostravam uma preferência por tal odor se sua mãe estivesse por perto quando o choque fosse dado.&lt;br /&gt;
Os pesquisadores vincularam essa coragem a uma inibição da atividade de dopamina na amígdala, onde nascem as memórias do medo. Filhotes de ratos conhecem suas mães pelo cheiro, explicou Sullivan, e eles devem aprender a não evitá-la, pois mesmo uma péssima mãe é melhor que nenhuma.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Molécula concisa&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
Apesar do grande impacto que possa ter, a dopamina é uma molécula compacta, formada por 22 átomos, com o característico grupo de amina nitrogenada em uma das pontas. A propósito, o nome dopamina vem de sua composição química, e nada tem a ver com a palavra dopa- como na heroína ou outras drogas que derivam do termo holandês referente a estado de agitação.&lt;br /&gt;
As unidades de produção da dopamina são pequenas também. Menos que 1% de todos os neurônios produzem o neurotransmissor, a maioria delas no cérebro intermediário, como a substância negra, que ajuda a controlar o movimento. É a degradação da população das células de dopamina que resulta nos tremores e outros sintomas do Mal de Parkinson.&lt;br /&gt;
Há também atividade de dopamina no córtex pré-frontal, logo atrás da testa, a parte administrativa cerebral onde as tarefas são traçadas, os impulsos controlados e as desculpas formuladas. Uma diminuição da dopamina pré-frontal pode contribuir para a esquizofrenia.&lt;br /&gt;
Onde quer que elas se encontrem, as células cerebrais respondem à liberação de dopamina por meio cinco receptores de dopamina distintos, que ativam a molécula. Outro agente importante é o transportador do composto, um tipo de zelador que pega as moléculas de dopamina usadas e as coloca de volta nas células onde foram geradas. Drogas como a cocaína tendem a bloquear esse transportador, permitindo que a dopamina permaneça por mais tempo ativa na entrada neuronal.&lt;br /&gt;
A ligação da matriz da dopamina, a velocidade com que os neurônios de dopamina são ativados ritmicamente, a atividade que cada célula responde às necessidades e as novidades, e as facilidades com que as células hiperestimuladas retornam ao seu estado inicial se diferem em cada pessoa.&lt;br /&gt;
Alguns pesquisadores têm investigado variações genéticas nos tipos de receptores que poderiam explicar essas diferentes respostas entre os seres humanos. Segundo Dan T.A. Eisenberg, da Universidade Northwestern, os cientistas já detectaram uma conexão modesta entre a versão prolongada do receptor de dopamina número 4, e uma tendência a comportamentos de impulsividade e de risco, principalmente riscos financeiros.&lt;br /&gt;
Esses resultados ainda não fornecem muitas informações sobre a relação entre genética e comportamento, porém, seria interessante que na próxima crise os banqueiros fossem testados para a presença de receptores de risco. É a economia, dopamina.&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/1924975611563239794/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/02/dopamina.html#comment-form' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/1924975611563239794'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/1924975611563239794'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/02/dopamina.html' title='DOPAMINA'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-5898826451854162645</id><published>2013-02-24T21:16:00.001-03:00</published><updated>2013-02-24T21:16:25.498-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="anti depressivo"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="apetite"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="serotonina"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="sono"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="triptofano"/><title type='text'>SEROTONINA</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWx1N0i5EeC_fuJPKXwHx5r6ADyEqV7Hp-blly3dUyQ3xgLAYFuwg-vym-r1TKkN0q0o1p7CvYcoGaUpJxuvpjqgOvoF08K-nOras8D3An46XmkPJuCylwdT0kZG_ZC8Px23RKL2Im5LQ/s1600/serotonina_alimentos-1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;297&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWx1N0i5EeC_fuJPKXwHx5r6ADyEqV7Hp-blly3dUyQ3xgLAYFuwg-vym-r1TKkN0q0o1p7CvYcoGaUpJxuvpjqgOvoF08K-nOras8D3An46XmkPJuCylwdT0kZG_ZC8Px23RKL2Im5LQ/s400/serotonina_alimentos-1.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;h2 class=&quot;first&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/h2&gt;
&lt;h2 class=&quot;first&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;A &lt;strong&gt;serotonina&lt;/strong&gt; ou 5-hidroxitriptamina (5-HT) é um &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/neurologia/neurotransmissores/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;neurotransmissor&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt; existente naturalmente, em especial, no nosso &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/anatomia-humana/cerebro/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;cérebro&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;, encarregado por conduzir os impulsos nervosos. A 5-HT é uma indolamina resultante da hidroxilação e carboxilação do &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/bioquimica/aminoacido/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;aminoácido&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt; L-triptofano.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&amp;nbsp;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/wp-content/uploads/2011/04/serotonina.jpg&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;alignright size-full wp-image-39888&quot; height=&quot;212&quot; src=&quot;http://www.infoescola.com/wp-content/uploads/2011/04/serotonina.jpg&quot; title=&quot;serotonina&quot; width=&quot;295&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;O primeiro passo para a síntese da serotonina no &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/biologia/sistema-nervoso/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;sistema nervoso central&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt; (SNC) e em outras áreas do corpo, como, por exemplo, nas células enterocromafins encontradas na mucosa intestinal, &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/sangue/plaquetas/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;plaquetas&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt; e mastócitos, é a captação do triptofano. Este, que por sua vez, provém especialmente da dieta protéica, é transportado ativamente por carregadores comuns a outras cadeias de aminoácidos. Deste modo, o nível de triptofano, principalmente no cérebro, é influenciado não apenas pela sua concentração no plasma sanguíneo, mas também pela concentração nesse mesmo local de outros aminoácidos que competem por estes mesmo carreadores protéicos.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;O L-triptofano passa por uma ação da enzima triptofano-hidroxilase, passando para a forma de L-5 hidroxitriptofano. Por conseguinte, ocorre a transformação dessa última forma em serotonina, pela ação da L-amina ácida descarboxilase. Esta enzima encontra-se altamente distribuída e possui grande espectro de especificidade a distintos substratos, o que faz com que seja praticamente impossível controlar os níveis de serotonina no cérebro por meio desta via enzimática.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;A biotransformação desse neurotransmissor pode ocorrer no fígado ou no seu local de origem, e a via principal desse processo ocorre em duas etapas e envolve a enzima monoaminoxidase (MAO). Primeiramente, ocorre a desaminação oxidativa da serotonina pela MAO, resultando no 5-hidroxindol acetildeído. Subseqüentemente, este pode ser oxidado pela enzima aldeído desidrogenase a ácido 5-hidroxindol acético (5-HIAA), seu principal metabólito, ou sofre redução pela aldeído redutase a 5-hidroxitriptofol (5-HTOL). Estes metabólitos podem sofrer alterações e serem eliminados junto com a urina.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Este neurotransmissor desempenha seu papel por meio da interação com diversos receptores. Com base nas suas características estruturais e operacionais, os receptores 5-HT encontram-se subdivididos em sete classes diferentes (5-HT&lt;sub&gt;1&lt;/sub&gt;, a 5-HT&lt;sub&gt;7&lt;/sub&gt;), sendo identificados 14 subtipos.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;O receptor 5-HT&lt;sub&gt;1A&lt;/sub&gt;&lt;tzbgg&gt;  atua como um auto-receptor somatodendrítico responsável por modular a atividade dos neurônios serotoninérgicos. Aparentemente, a ativação deste receptor modula o comportamento emocional e &lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/neurologia/serotonina/#&quot; rel=&quot;nofollow&quot; style=&quot;border-bottom-color: currentColor; border-bottom-style: dotted; border-bottom-width: 1px; color: blue; text-decoration: underline;&quot;&gt;alimentar&lt;/a&gt;, funções cognitivas, maturação e diferenciação celular. Os receptores 5-HT&lt;/tzbgg&gt;&lt;sub&gt;1B&lt;/sub&gt; e 5-HT&lt;sub&gt;1D&lt;/sub&gt; modulam a liberação de serotonina e de outros neurotransmissores, como a &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/neurologia/acetilcolina/&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;acetilcolina&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;. Receptores 5-HT&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt;&lt;tzbgg&gt;  estão ligados ao córtex &lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/neurologia/serotonina/#&quot; rel=&quot;nofollow&quot; style=&quot;border-bottom-color: currentColor; border-bottom-style: dotted; border-bottom-width: 1px; color: blue; text-decoration: underline;&quot;&gt;visual&lt;/a&gt;, modulação do comportamento alimentar e mediação da vasoconstrição, enquanto que o receptor 5-HT&lt;/tzbgg&gt;&lt;sub&gt;3&lt;/sub&gt; é responsável pela modulação da liberação de 5-HT e aparentemente está relacionado com mecanismos de percepção da dor, liberação de acetilcolina e dopamina, assim como motilidade gástrica e secreção de fluídos entéricos. Os receptores 5-HT&lt;sub&gt;3&lt;/sub&gt; e 5-HT&lt;sub&gt;4 &lt;/sub&gt;também&lt;sub&gt; &lt;/sub&gt;parecem estar ligados à motilidade gastrointestinal.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;A serotonina é uma amina vasoativa que atua sobre o sistema cardiovascular, musculatura lisa e promoção da agregação plaquetária, sem falar que atua como um neurotransmissor no SNC, estando relacionada especialmente ao sistema límbico, controlando as reações de: ansiedade, medo, depressão, sono e percepção à dor.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;tzbgg&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Em diferentes estados comportamentais ocorrem alterações extracelulares nos níveis desse neurotransmissor. É conhecido que a diminuição dos níveis de serotonina eleva a sensibilidade à dor, o comportamento exploratório, a atividade locomotora e os comportamentosde agressivos e de ordem sexual. Tanto nos &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/neurologia/serotonina/#&quot; rel=&quot;nofollow&quot; style=&quot;border-bottom-color: currentColor; border-bottom-style: dotted; border-bottom-width: 1px; color: blue; text-decoration: underline;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;homens&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt; quanto nos animais, distúrbios psíquicos têm sido correlacionados com alterações das funções da serotonina, como comportamentos agressivos e obsessivos, além de déficit de atenção.&lt;/span&gt;&lt;/tzbgg&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Falando de comportamento sexual, este neurotransmissor desempenha papel inibitório sobre a liberação hipotalâmica de gonadotrofinas, havendo uma conseqüente queda da resposta sexual. Todavia, a diminuição da atividade serotoninérgica torna mais fácil a conduta sexual.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;tzbgg&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;A serotonina é a principal inibidora do núcleo hipotalâmico ventromedial, local no SNC onde localiza-se o centro da saciedade. Este efeito hipotalâmico é elevadamente específico para os carboidratos, requerendo outros co-fatores para atuar sobre as &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.infoescola.com/neurologia/serotonina/#&quot; rel=&quot;nofollow&quot; style=&quot;border-bottom-color: currentColor; border-bottom-style: dotted; border-bottom-width: 1px; color: blue; text-decoration: underline;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;proteínas&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt; e os lipídeos. Deste modo, quando a serotonina diminui, ocorre o ganho de peso. Inversamente, quando encontra-se elevado, causa perda de apetite.&lt;/span&gt;&lt;/tzbgg&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Atua também na temperatura corporal, promovendo hipertermia ou hipotermia, dependendo de qual receptor é estimulado.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Um medicamento muito utilizado atualmente responsável por aumentar o nível de serotonina é a fluoxetina que, além de tratar a depressão, proporciona maior controle da fome.&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;
&lt;h2 class=&quot;first&quot;&gt;
O que é:&lt;/h2&gt;
A serotonina é um neurotransmissor que atua no cérebro regulando o humor, sono, apetite, ritmo cardíaco, temperatura corporal, sensibilidade a dor, movimentos e as funções intelectuais.&lt;br /&gt;
Quando ela encontra-se numa baixa concentração pode levar ao mal humor, dificuldade para dormir e vontade de comer o tempo todo, por exemplo, e uma das formas de aumentar a concentração se serotonina na corrente sanguínea é consumir alimentos ricos em triptofano, outra é praticar exercícios físicos com regularidade.&lt;br /&gt;
&lt;h2&gt;
Sintomas da serotonina baixa&lt;/h2&gt;
A baixa concentração de serotonina no organismo pode levar ao aparecimento de sintomas como:&lt;br /&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;mau humor de manhã;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;sonolência durante o dia;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;inibição do desejo sexual;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;vontade de comer doces;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;comer a toda hora;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;dificuldade no aprendizado;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;distúrbios de memória e de concentração;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;irritabilidade;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;cansaço;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;ficar sem paciência facilmente.&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;h2&gt;
Alimentos para aumentar a serotonina&lt;/h2&gt;
Alguns alimentos ricos em triptofano que servem para aumentar a taxa de serotonina no organismo, são:&lt;br /&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;chocolate preto;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;vinho tinto;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;banana;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;abacaxi;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;tomate;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;carnes magras;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;leite e seus derivados;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;cereais integrais;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;castanha do Pará.&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/5898826451854162645/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/02/serotonina.html#comment-form' title='12 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/5898826451854162645'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/5898826451854162645'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/02/serotonina.html' title='SEROTONINA'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWx1N0i5EeC_fuJPKXwHx5r6ADyEqV7Hp-blly3dUyQ3xgLAYFuwg-vym-r1TKkN0q0o1p7CvYcoGaUpJxuvpjqgOvoF08K-nOras8D3An46XmkPJuCylwdT0kZG_ZC8Px23RKL2Im5LQ/s72-c/serotonina_alimentos-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-12235576935632989</id><published>2013-01-29T22:14:00.002-02:00</published><updated>2013-01-29T22:14:10.238-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cleptomania"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="furto"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="impulso"/><title type='text'>CLEPTOMANIA</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8vpfFJCwwVq1qc1Km2xBcRd9wDBu1fKnlYOC_v0W_GZE_TGFfq55MKSEA1Uw-qPrExrezyxKesg71TBBdR6L2YYDKd_RkSl2vHVBeWkhwv5sjOiU393O8MLNAM4Sexp78NzVFM7tcxQg/s1600/clepto.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8vpfFJCwwVq1qc1Km2xBcRd9wDBu1fKnlYOC_v0W_GZE_TGFfq55MKSEA1Uw-qPrExrezyxKesg71TBBdR6L2YYDKd_RkSl2vHVBeWkhwv5sjOiU393O8MLNAM4Sexp78NzVFM7tcxQg/s400/clepto.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;color: navy;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;color: navy;&quot;&gt;&lt;strong&gt;CLEPTOMANIA&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;
A característica essencial da 
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; é o fracasso recorrente em resistir a 
impulsos de furtar objetos, embora esses não sejam necessários para o uso 
pessoal ou por seu valor monetário (Critério A). O indivíduo vivencia um 
sentimento subjetivo de crescente tensão antes do furto (Critério B) e sente 
prazer, satisfação ou alívio ao cometer o furto (Critério C). &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O furto 
não é cometido para expressar raiva ou vingança, não é realizado em resposta a 
um delírio ou alucinação (Critério D), nem é explicado por um &lt;em&gt;Transtorno da 
Conduta, um Episódio Maníaco&lt;/em&gt; ou um&lt;em&gt; Transtorno da Personalidade 
Anti-Social&lt;/em&gt; (Critério E).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os objetos são furtados apesar de 
tipicamente terem pouco valor para o indivíduo, que teria condições de 
comprá-los e freqüentemente os dá de presente ou joga-os fora. Às vezes, o 
indivíduo pode colecionar os objetos furtados ou devolvê-los disfarçadamente. 
&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Embora os indivíduos com este transtorno em geral evitem furtar quando 
uma detenção imediata é provável (por ex., na proximidade de um policial), eles 
não costumam planejar seus furtos de antemão nem levam plenamente em conta as 
chances de serem presos. O furto é cometido sem auxílio ou colaboração de 
outros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;color: navy;&quot;&gt;&lt;b&gt;Características e Transtornos 
Associados&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;Os indivíduos com 
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; vivenciam o impulso de furtar como 
ego-distônico e têm consciência de que o ato é errado e sem sentido. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A 
pessoa com freqüência tem medo de ser apanhada e se sente deprimida ou culpada 
quanto aos furtos. &lt;em&gt;Transtornos do Humor&lt;/em&gt; (especialmente &lt;em&gt;Transtorno 
Depressivo Maior&lt;/em&gt;), &lt;em&gt;Transtornos de Ansiedade, Transtornos Alimentares 
(particularmente Bulimia Nervosa)&lt;/em&gt; e &lt;em&gt;Transtornos da Personalidade&lt;/em&gt; 
podem estar associados com a &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;. O transtorno 
pode provocar dificuldades legais, familiares, ocupacionais e 
pessoais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;color: navy;&quot;&gt;&lt;b&gt;Prevalência&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;A 
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; é uma condição rara, que parece ocorrer em 
menos de 5% de pessoas que cometem furtos em lojas. Ela parece ser mais comum 
entre mulheres.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;color: navy;&quot;&gt;Curso&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;Existem poucas informações sistemáticas 
sobre o curso da &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;, mas três cursos típicos 
foram descritos: esporádica, com episódios breves e longos períodos de remissão; 
episódica, com períodos prolongados de furtos e períodos de remissão; crônica, 
com algum grau de flutuação. O transtorno pode continuar por anos, apesar de 
múltiplas condenações por furtos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;color: navy;&quot;&gt;&lt;b&gt;Diagnóstico 
Diferencial&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;A &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; deve ser 
diferenciada de atos comuns de roubo ou furtos em lojas. O furto comum (quer 
planejado ou impulsivo) é deliberado e motivado pela utilidade do objeto ou por 
seu valor monetário. Alguns indivíduos, especialmente adolescentes, também podem 
furtar como um ato de rebeldia, ou como um rito de passagem. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O 
diagnóstico não é feito, a menos que outros aspectos característicos da 
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; também estejam presentes. A 
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; é extremamente rara, ao passo que os 
furtos em lojas são comuns. Na Simulação, o indivíduo pode fingir os sintomas de 
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; para evitar processos criminais. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O 
&lt;em&gt;Transtorno da Personalidade Anti-Social&lt;/em&gt; e o&lt;em&gt; Transtorno de 
Conduta&lt;/em&gt; distinguem-se da Cleptomania por um padrão geral de comportamento 
anti-social. A &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Cleptomania&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; deve ser distinguida do 
furto intencional ou inadvertido que pode ocorrer durante um &lt;em&gt;Episódio 
Maníaco&lt;/em&gt;, em resposta a delírios ou alucinações (por ex., na Esquizofrenia) 
ou como resultado de uma demência.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;
&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;color: navy;&quot;&gt;&lt;b&gt;Critérios Diagnósticos para F63.2 Cleptomania&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;A. Fracasso recorrente em resistir aos impulsos 
de furtar objetos que não são necessários para o uso pessoal ou por seu valor 
monetário. &lt;br /&gt;B. Sentimento aumentado de tensão imediatamente antes da 
realização do furto. &lt;br /&gt;C. Prazer, satisfação ou alívio no momento de cometer o 
furto. &lt;br /&gt;D. O furto não é cometido para expressar raiva ou vingança, nem 
ocorre em resposta a um delírio ou alucinação. &lt;br /&gt;E. O furto não é melhor 
explicado por um Transtorno da Conduta, um Episódio Maníaco ou um Transtorno da 
Personalidade Anti-Social. &lt;/em&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/12235576935632989/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/01/cleptomania.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/12235576935632989'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/12235576935632989'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/01/cleptomania.html' title='CLEPTOMANIA'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8vpfFJCwwVq1qc1Km2xBcRd9wDBu1fKnlYOC_v0W_GZE_TGFfq55MKSEA1Uw-qPrExrezyxKesg71TBBdR6L2YYDKd_RkSl2vHVBeWkhwv5sjOiU393O8MLNAM4Sexp78NzVFM7tcxQg/s72-c/clepto.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-3673823330463114927</id><published>2013-01-19T18:10:00.003-02:00</published><updated>2013-01-19T18:12:47.967-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Filme"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Valentim"/><title type='text'>ASSISTA PELO BLOG: VALENTIN</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&#39;allowfullscreen&#39; webkitallowfullscreen=&#39;webkitallowfullscreen&#39; mozallowfullscreen=&#39;mozallowfullscreen&#39; width=&#39;320&#39; height=&#39;266&#39; src=&#39;https://www.youtube.com/embed/JD-9iVfE3v8?feature=player_embedded&#39; frameborder=&#39;0&#39;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/3673823330463114927/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/01/assista-pelo-blog-valentim.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3673823330463114927'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/3673823330463114927'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/01/assista-pelo-blog-valentim.html' title='ASSISTA PELO BLOG: VALENTIN'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-6443170811683584999</id><published>2013-01-18T23:26:00.003-02:00</published><updated>2013-01-19T18:11:17.839-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="como estrelas na terra"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="criança"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Filme"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="toda criança é especial"/><title type='text'>ASSISTA PELO BLOG: TODA CRIANÇA É ESPECIAL (COMO ESTRELAS NA TERRA)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&#39;allowfullscreen&#39; webkitallowfullscreen=&#39;webkitallowfullscreen&#39; mozallowfullscreen=&#39;mozallowfullscreen&#39; width=&#39;320&#39; height=&#39;266&#39; src=&#39;https://www.youtube.com/embed/6rxSS46Fwk4?feature=player_embedded&#39; frameborder=&#39;0&#39;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/6443170811683584999/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/01/assista-pelo-blog-toda-crianca-e.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6443170811683584999'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6443170811683584999'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2013/01/assista-pelo-blog-toda-crianca-e.html' title='ASSISTA PELO BLOG: TODA CRIANÇA É ESPECIAL (COMO ESTRELAS NA TERRA)'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-6252570742659902502</id><published>2012-12-31T20:28:00.001-02:00</published><updated>2012-12-31T20:28:01.421-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bebe"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="sacudido"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="síndrome"/><title type='text'>SÍNDROME DO BEBÊ SACUDIDO</title><content type='html'>   Síndrome do Bebê Sacudido é o termo que descreve uma série de sinais e sintomas que ocorrem em conseqüência da sacudida manual vigorosa do bebê, sustentando-o por suas extremidades ou pelos ombros, o que causa forças de aceleração do cérebro dentro do crânio, com conseqüentes lesões. O grau de dano cerebral depende da quantidade, duração do sacudir e das forças que resultarem em impacto na cabeça.&lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   Também é usado o termo Lesão Cerebral por Abuso, por causa da controvérsia que envolve a questão da possibilidade ou não de todos os bebês, com sérios danos cerebrais, a partir da &quot;sacudida&quot;, terem também experimentado trauma de impacto.&lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   Sinais e sintomas:&lt;br /&gt;
   Variam em um espectro de alterações neurológicas secundárias (irritabilidade, letargia, tremores, vômitos) a primárias (convulsões, coma, estupor, morte). Estas crianças devem receber assistência médica imediata, pois estes traumas com freqüência causam hemorragia e lesão cerebral, ainda que não haja sinais externos de abuso (queimaduras, hematomas, escoriações. fraturas de crânio, fraturas múltiplas).&lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   Fatores de risco:&lt;br /&gt;
   Além de todo um perfil de maior predisposição já conhecidos na violência à criança (situação de estresse, alcoolismo ou drogadição, pais com baixa idade, crianças debilitadas ou portadoras de deficiência), o choro costuma ser o gatilho mais comum para a ocorrência da Síndrome do Bebê Sacudido.&lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   A criança pequena chora em média de duas a três horas por dia, e 20 a 30% das crianças excedem substancialmente este tempo. Crianças choram freqüentemente em uma base aparentemente irracional, e podem não responder à tentativa inicial de um pai para os confortar. Chorar fica particularmente problemático entre a sexta semana de nascimento ao quarto mês de vida, o que coincide com a incidência maior da Síndrome do Bebê Sacudido.&lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   Pais e outros provedores de cuidado precisam saber que permitir a um bebe chorar é certo, desde que todas as sua necessidades tenham sido satisfeitas.&lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   Predisposição:&lt;br /&gt;
   Embora a identificação dos casos de Síndrome do Bebe Sacudido, na maioria das vezes, passe desapercebido em quase todos os serviços de atendimento a crianças, podemos observar que: &lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   - o pai biológico é o agressor mais comum;&lt;br /&gt;
   - os namorados das mães estão em segundo lugar;&lt;br /&gt;
   - babás em um terceiro plano;&lt;br /&gt;
   - depois as mães e os padrastos.&lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   Profilaxia:&lt;br /&gt;
   São importantes as orientações prestadas por profissionais da saúde (pediatras, neonatologistas) aos cuidadores (pais, babás, tios, avós, etc.) quanto aos riscos de se sacudir uma criança. Nunca, nem por brinquedo, por castigo ou por qualquer motivo, um bebê deve ser sacudido.&lt;br /&gt;
   &lt;br /&gt;
   Aos médicos pediatras cabe lembrar-se dessa síndrome, para quando em atendimentos nas emergências poder reconhecer os seus sinais clínicos, e nos atendimentos de puericultura nos consultórios poder oferecer aos cuidadores (principalmente os de risco), orientações direcionadas aos cuidados com esta síndrome. &lt;br/&gt;&lt;br/&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot;style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyB17s0XVNh_fJWTjbRBhyphenhyphenPKtqlhfRsMVoetRvnv1Oz-E6FkvAZH59XtsgsAKnVq5Kv2_d9Z1CDo3emjipccdWzT7yCQliHKdgmr00Def7sYkhV9LQ78gs4QuoI8QoFKyVcCDMLz5uhK8/s640/blogger-image--195889591.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyB17s0XVNh_fJWTjbRBhyphenhyphenPKtqlhfRsMVoetRvnv1Oz-E6FkvAZH59XtsgsAKnVq5Kv2_d9Z1CDo3emjipccdWzT7yCQliHKdgmr00Def7sYkhV9LQ78gs4QuoI8QoFKyVcCDMLz5uhK8/s640/blogger-image--195889591.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/6252570742659902502/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/sindrome-do-bebe-sacudido.html#comment-form' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6252570742659902502'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6252570742659902502'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/sindrome-do-bebe-sacudido.html' title='SÍNDROME DO BEBÊ SACUDIDO'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyB17s0XVNh_fJWTjbRBhyphenhyphenPKtqlhfRsMVoetRvnv1Oz-E6FkvAZH59XtsgsAKnVq5Kv2_d9Z1CDo3emjipccdWzT7yCQliHKdgmr00Def7sYkhV9LQ78gs4QuoI8QoFKyVcCDMLz5uhK8/s72-c/blogger-image--195889591.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-6607703555039417848</id><published>2012-12-24T00:38:00.001-02:00</published><updated>2013-01-15T19:04:59.064-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="como estrelas na terra"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Filme"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="toda criança é especial"/><title type='text'>Toda criança é especial ! - FILME (um dos melhores filmes que já vi)</title><content type='html'>http://m.youtube.com/#/watch?v=6rxSS46Fwk4&amp;desktop_uri=%2Fwatch%3Fv%3D6rxSS46Fwk4&amp;gl=BR&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/6607703555039417848/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/toda-crianca-e-especial-filme-um-dos.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6607703555039417848'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6607703555039417848'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/toda-crianca-e-especial-filme-um-dos.html' title='Toda criança é especial ! - FILME (um dos melhores filmes que já vi)'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-1236798334292961038</id><published>2012-12-14T20:38:00.004-02:00</published><updated>2012-12-14T20:44:59.426-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="cronica"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="dores"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="hipocondria"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="somatoformes"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="transtornos"/><title type='text'>FABRICANDO AS PRÓPRIAS DOENÇAS</title><content type='html'>&lt;h3 class=&quot;post-title entry-title&quot;&gt;
QUANDO A BOCA E A MENTE CALAM, O CORPO FALA...&lt;/h3&gt;
&lt;h3 class=&quot;post-title entry-title&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://nunesjanilton.blogspot.com.br/2012/09/transtornos-somatoforme.html&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #3366cc;&quot;&gt;Transtornos  Somatoformes&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/h3&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://4.bp.blogspot.com/-tXhGfzt2Ps4/UFNXkjrwoBI/AAAAAAAAFsE/LrE_sezpnGM/s1600/bG06WsfR-istock-000008788039xsmall-s-.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #3366cc;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;http://4.bp.blogspot.com/-tXhGfzt2Ps4/UFNXkjrwoBI/AAAAAAAAFsE/LrE_sezpnGM/s320/bG06WsfR-istock-000008788039xsmall-s-.png&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia, &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;Transtornos&lt;/span&gt;   Somatoformes:&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;  A essência  desses transtornos é o sintoma físico sem base   médica constatável,  persistência nas queixas, apesar de   repetidos achados negativos e de  reasseguramentos pelos médicos de que   elas não têm fundamento clínico. Pode  acontecer também   da pessoa ter uma doença física fundamentada, mas com queixas   exageradas que não justificam o problema que têm. Esses casos com   certeza  são mais complicados e confundem os médicos. Observa-se   também uma forte  recusa por parte do paciente de admitir que seu problema   seja psicológico,  mesmo quando há um evento estressante na sua   vida. Estes pacientes tendem a  trocar de médico constantemente, possuem   intermináveis listas de exames e  medicações; suas histórias   são tão longas quanto complicadas. Transtornos   de  personalidade podem estar associados. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Somatização&lt;/b&gt; se refere a uma ou várias queixas  físicas, que uma investigação adequada não revele existência de patologia  orgânica ou mecanismo patofisiológico que expliquem a intensidade da queixa  física. Geralmente é considerada resultado como resposta a um extremo  sofrimento psicológico. A presença de somatizações não exclui o  diagnóstico de  outras doenças psiquiátricas, ocorrendo frequentemente em comorbidade  (simultaneamente) com estes. Pacientes com transtornos psiquiátricos como  depressão, transtorno de ansiedade ou algum transtorno de personalidade  descrevem sintomas físicos além dos usados para diagnóstico do transtorno em 72%  dos casos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.psicosite.com.br/tra/sod/somatoforme.htm#topo&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;9&quot; src=&quot;http://www.psicosite.com.br/separa_topo.gif&quot; width=&quot;475&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Transtorno   de Somatização:&lt;/b&gt;&lt;a href=&quot;http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=3455639073450886238&quot; name=&quot;somatizacao&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;  Esse transtorno caracteriza-se por múltiplas,  recorrentes, freqüentes,   mutáveis e prolongadas queixas de sintomas físicos  sem uma base   médica constatável. A principal diferença entre esse transtorno    e a hipocondria é a atitude do paciente. Na hipocondria o paciente revela   uma  intensa preocupação e sofrimento com algum problema sério;   na somatização o  paciente queixa-se de seus sintomas, mas não   possui a mesma crença e temor do  hipocondríaco. Antes dos pacientes   com somatizações procurarem um psiquiatra  eles passam anos mudando   de clínicos, procurando diversos médicos e fazendo  vários   exames. Qualquer área do corpo pode estar afetada, mas as queixas mais   comuns estão centralizadas no tubo digestivo com dores, eructações,    regurgitações, vômitos e náuseas; queixas dermatológicas   e sexuais. Como o  paciente recusa-se a aceitar que nenhuma disfunção   foi descoberta pelos exames  e consultas, acaba tendo desavenças com as   pessoas próximas. Esse distúrbio  começa geralmente antes   dos 30 anos de idade e é muito mais comum em mulheres.  Freqüentemente   outros distúrbios psiquiátricos estão associados como depressão   e ansiedade. Uma das consequências são as   indisposições de ânimo geradas em  quem está próximo, pois   com o tempo se cansam de tanto ouvirem as mesmas  queixas. &lt;br /&gt;  O começo de qualquer queixa não pode ser ignorado porque essas    pessoas, como quaisquer outras, podem vir a ter problemas físicos potencialmente   graves. É de nossa experiência um caso semelhante: felizmente a   doença foi  detectada a tempo (tratava-se de um câncer benigno)   e a paciente operada com  sucesso. Contudo ficou por mais de dez anos tendo sintomas   correlatos à queixa  inicial sem que nada houvesse clinicamente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Caracteristicas:&lt;/b&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Somatização, segundo sua definição contemporânea,  criada por Zbigniew Lipowski (1924-1997), é &quot;uma tendência para experimentar e  comunicar  desconforto somático e sintomas que não podem ser explicados pelos  achados patológicos, atribuí-los a doenças físicas e procurar ajuda  médica  para eles&quot;. É um diagnóstico que deve ser feito por exclusão de outras causas,  que  deve ser usado com cautela por ser muito difícil garantir que não há  outras causas. É uma causa bastante frequente em serviços de atenção  primária,  onde pelo menos um sintoma somatizado aparece em 16% a 50% das entrevistas  iniciais (anamnese).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Quando não identificados, os pacientes com transtornos  somatizantes costumam demandar uma grande quantidade de consultas médicas e  exames,  gerando altos custos para o sistema de saúde que apenas aumentam seu  sofrimento, ansiedade e frustrações.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Acredita-se que fatores psicológicos e psicossociais  desempenham um  papel importante na etiologia dessa condição. Em pacientes com  transtornos de somatização, o sofrimento emocional ou as situações de  vida  difíceis são experimentados como sintomas físicos. Quando se  diagnostica uma  causa psicológica passa a ser chamado de psicossomatização.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Negligenciar  a importância desses sintomas pode provocar revolta,  descrédito, sentimento de  rejeição e aumentar ainda mais os sintomas e a angústia do paciente. O paciente  frequentemente considera que o médico é incompetente, inexperiente ou  desinteressado e procurar outro profissional aumentando assim os custos  para a  rede de saúde pública ou para o próprio paciente com exames  desnecessários.&lt;/span&gt; &lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;mw-headline&quot; id=&quot;Origem_do_termo&quot;&gt;&lt;strong&gt;Origem  do termo&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;O termo foi gerado pela tradução cientificista em  inglês do termo alemão &lt;i&gt;Organsprache&lt;/i&gt; (&quot;fala dos órgãos&quot;), originalmente  criado por Wilhelm Stekel (1868-1940) no início do Século XX, e que podia  representar tanto a manifestação física com lesões  orgânicas quanto sintomas  físicos sem explicação médica, desde que  gerados por conflitos psicológicos  inconscientes. Frequentemente a palavra somatização é utilizada dentro desta  definição por diversas disciplinas da psicologia, sociologia e  antropologia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;No final do século XX, a definição de somatização, na  Psiquiatria, voltou-se principalmente para sintomas físicos inexplicáveis,  abandonando o conceito de doenças físicas de origem psíquica (as  chamadas  doenças psicossomáticas). O termo vem sendo recentemente  contestado por exigir  explicitamente uma origem psicossocial. Embora, em geral, causas desta natureza  estejam presentes diante de queixas  inexplicáveis, há uma minoria de casos onde  estas não podem ser  evidenciadas. Assim, existe uma tendência recente na  literatura  internacional sobre o assunto em usar o termo sintomas físicos &lt;b&gt;sem explicação médica (SEM)&lt;/b&gt; ou idiopático.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Diante de eventos psicologicamente traumáticos (como  casamento,  divórcio, demissão, sequestro, traição, hospitalização ou morte de  pessoa querida...) é comum que um ou mais dos seguintes sintomas sejam  somatizados:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;post-body entry-content&quot;&gt;
&lt;ul style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Dor  difusa por todo o corpo&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Dor  de cabeça&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Dor  no peito, braços, pernas, costas e/ou articulações.&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Dificuldade  para respirar&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Hipersensibilidade&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Desmaios&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Náusea/Mal  estar&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Vômito&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Fadiga  (Cansaço excessivo)&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Manchas  na pele&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Tonturas&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Batimentos  cardíacos acelerados (Taquicardia)&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Fraqueza  muscular&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Perda  do apetite por longos períodos&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Sangramento  menstrual excessivo&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Desinteresse  sexual&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Em pacientes mais sensíveis, como histriônicos (TEATRAIS), podem  ocorrer sintomas como:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;ul style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Amnésia&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Alucinação&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Perda  de voz&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Surdez&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Visão  dupla ou borrada&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Cegueira&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;Dificuldade  para caminhar&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;justify&quot;&gt;
&lt;div align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;color: #0099cc;&quot;&gt;Curso&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;          O Transtorno de Somatização é um  transtorno&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt; &lt;span style=&quot;color: #e06666;&quot;&gt;crônico porém flutuante, que raramente apresenta remissão completa&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;. É  raro passar um ano sem que o indivíduo busque algum atendimento médico levado  por queixas somáticas inexplicáveis. Os critérios de diagnóstico tipicamente são  satisfeitos antes dos 25 anos, mas os sintomas iniciais freqüentemente estão  presentes na adolescência. Dificuldades menstruais podem representar um dos  sintomas mais precoces em mulheres. Os sintomas sexuais freqüentemente estão  associados com desajuste conjugal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://nunesjanilton.blogspot.com.br/2012/09/transtornos-somatoforme.html&quot;&gt;http://nunesjanilton.blogspot.com.br/2012/09/transtornos-somatoforme.html&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/1236798334292961038/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/fabricando-as-proprias-doencas.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/1236798334292961038'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/1236798334292961038'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/fabricando-as-proprias-doencas.html' title='FABRICANDO AS PRÓPRIAS DOENÇAS'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-tXhGfzt2Ps4/UFNXkjrwoBI/AAAAAAAAFsE/LrE_sezpnGM/s72-c/bG06WsfR-istock-000008788039xsmall-s-.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-6764290886682909110</id><published>2012-12-10T17:07:00.001-02:00</published><updated>2012-12-17T19:22:06.743-02:00</updated><title type='text'>GRUPO DANÇA CRIANÇA</title><content type='html'>Trabalhando TDAH, Trantornos de Conduta, Depressão, Transtornos Fóbicos e Ansiosos e outras psicopatologias.  &lt;br/&gt;&lt;br/&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot;style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgd4O3LsaOJPpqHHQdjto3CSi5r4sy-Xb1Xroz5pPqxdqYwB9r8R7MWZZgreqqle19_szX0tpn_89lVkop_BpxcF4CEnElLYHI58kbEdHCdkFRS6TG1wYmyhu2YuvVFQhmxpFa3389Q6us/s640/blogger-image--1439028820.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgd4O3LsaOJPpqHHQdjto3CSi5r4sy-Xb1Xroz5pPqxdqYwB9r8R7MWZZgreqqle19_szX0tpn_89lVkop_BpxcF4CEnElLYHI58kbEdHCdkFRS6TG1wYmyhu2YuvVFQhmxpFa3389Q6us/s640/blogger-image--1439028820.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt; &lt;br/&gt;&lt;br/&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot;style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhx99d-sTILD79vkAonu9ce9VsuN-xrCSqi6iY8_kSnPogu3aeADkreM4OmspTgYx1rx564sFJffNgKSsBp5XYVJa6xKYSPhD8p8LeIZm5CJBwIS4DGqkVz38uwMDJRUq1W3TiJk1vMefY/s640/blogger-image-752672037.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhx99d-sTILD79vkAonu9ce9VsuN-xrCSqi6iY8_kSnPogu3aeADkreM4OmspTgYx1rx564sFJffNgKSsBp5XYVJa6xKYSPhD8p8LeIZm5CJBwIS4DGqkVz38uwMDJRUq1W3TiJk1vMefY/s640/blogger-image-752672037.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt; &lt;br/&gt;&lt;br/&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot;style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSoGIMgi4zTUKLCOkNQeslT86-pdlmkdH6Q_UIHwJwdP3vOtY5fXwnhEBISNWL5krqERARqJ64IzWjLOfBzgTjDESJ6y9z3OILpZeZnz8zdAROisHgg57PXXoQRtoIuLhLVAdD7e5KV2o/s640/blogger-image--2137875218.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSoGIMgi4zTUKLCOkNQeslT86-pdlmkdH6Q_UIHwJwdP3vOtY5fXwnhEBISNWL5krqERARqJ64IzWjLOfBzgTjDESJ6y9z3OILpZeZnz8zdAROisHgg57PXXoQRtoIuLhLVAdD7e5KV2o/s640/blogger-image--2137875218.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/6764290886682909110/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/grupo-danca-crianca.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6764290886682909110'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6764290886682909110'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/grupo-danca-crianca.html' title='GRUPO DANÇA CRIANÇA'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgd4O3LsaOJPpqHHQdjto3CSi5r4sy-Xb1Xroz5pPqxdqYwB9r8R7MWZZgreqqle19_szX0tpn_89lVkop_BpxcF4CEnElLYHI58kbEdHCdkFRS6TG1wYmyhu2YuvVFQhmxpFa3389Q6us/s72-c/blogger-image--1439028820.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-6582385521458987476</id><published>2012-12-07T18:30:00.003-02:00</published><updated>2012-12-14T20:39:54.566-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="anti social"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="psicopata"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="sociopata"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="transtorno personalidade"/><title type='text'>O &quot;PSICOPATA&quot; - (SOCIOPATA/ANTI-SOCIAL)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZ34CESe_JOOw9oSyhIJQJ5vtqo-eVkg2j2IuEgCaJqwrlmuLmcMSllkxgk9pjgaG1ZPnhkeeSkrYShfCJEOKgpXpNW4odeXQwrgkYK0732TkoI5dUM88uFck_qR0XiI7qOAtL227wSHo/s1600/antisocial.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;362&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZ34CESe_JOOw9oSyhIJQJ5vtqo-eVkg2j2IuEgCaJqwrlmuLmcMSllkxgk9pjgaG1ZPnhkeeSkrYShfCJEOKgpXpNW4odeXQwrgkYK0732TkoI5dUM88uFck_qR0XiI7qOAtL227wSHo/s400/antisocial.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;h1 align=&quot;left&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;goog_qs-tidbit goog_qs-tidbit-0&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/h1&gt;
&lt;h1 align=&quot;left&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: black; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;goog_qs-tidbit goog_qs-tidbit-0&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Transtorno de Personalidade 
Anti-Social&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.blogger.com/null&quot; name=&quot;anti&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h1&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;left&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span class=&quot;goog_qs-tidbit goog_qs-tidbit-0&quot;&gt;Como se caracteriza 
?&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span class=&quot;goog_qs-tidbit goog_qs-tidbit-0&quot;&gt;Caracteriza-se pelo padrão social de 
comportamento irresponsável, explorador e insensível&lt;/span&gt; constatado pela 
ausência de remorsos. Essas pessoas não se ajustam às leis do Estado 
simplesmente por não quererem, riem-se delas, freqüentemente têm problemas 
legais e criminais por isso. Mesmo assim não se ajustam. Freqüentemente 
manipulam os outros em proveito próprio, dificilmente mantêm um emprego ou um 
casamento por muito tempo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;left&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Aspectos 
essenciais&lt;/strong&gt; &lt;br /&gt;Insensibilidade aos sentimentos alheios &lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;ul&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Atitude aberta de 
desrespeito por normas, regras e obrigações sociais de forma persistente.&lt;/span&gt; 

&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Estabelece relacionamentos 
com facilidade, principalmente quando é do seu interesse, mas dificilmente é 
capaz de mantê-los.&lt;/span&gt; 
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Baixa tolerância à 
frustração e facilmente explode em atitudes agressivas e violentas.&lt;/span&gt; 
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Incapacidade de assumir a 
culpa do que fez de errado, ou de aprender com as punições.&lt;/span&gt; 
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: large;&quot;&gt;Tendência a culpar os 
outros ou defender-se com raciocínios lógicos, porém improváveis.&lt;/span&gt; 
&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/6582385521458987476/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/o-psicopata-sociopataanti-social.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6582385521458987476'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/6582385521458987476'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/o-psicopata-sociopataanti-social.html' title='O &quot;PSICOPATA&quot; - (SOCIOPATA/ANTI-SOCIAL)'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZ34CESe_JOOw9oSyhIJQJ5vtqo-eVkg2j2IuEgCaJqwrlmuLmcMSllkxgk9pjgaG1ZPnhkeeSkrYShfCJEOKgpXpNW4odeXQwrgkYK0732TkoI5dUM88uFck_qR0XiI7qOAtL227wSHo/s72-c/antisocial.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-1239169008855849584</id><published>2012-12-03T20:32:00.001-02:00</published><updated>2013-01-23T00:38:22.448-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="BURNOUT"/><title type='text'>Síndrome de BURNOUT</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEja9JmzaEQkHBjvWcSb1c7meGgyWRu6y9WBL-jFGB78TCPf0wbl2WvhnZgg9Vq1SJj9T4qK6G1NShkFetf9meZBKmzep7HTOq230hpz5267oXf5DJotIBsL4WTOSUFSjNT6o51Get6l-JQ/s1600/burnout.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEja9JmzaEQkHBjvWcSb1c7meGgyWRu6y9WBL-jFGB78TCPf0wbl2WvhnZgg9Vq1SJj9T4qK6G1NShkFetf9meZBKmzep7HTOq230hpz5267oXf5DJotIBsL4WTOSUFSjNT6o51Get6l-JQ/s400/burnout.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;A chamada Síndrome de Burnout é definida por alguns autores como uma das conseqüências mais marcantes do estresse profissional, e se caracteriza por exaustão emocional, avaliação negativa de si mesmo, depressão e insensibilidade com relação a quase tudo e todos (até como defesa emocional). Enfim, a Síndrome de Burnout repressenta o quadro que poderíamos chamar “de saco cheio” ou “não agüento mais”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;O termo Burnout é uma composição de burn = queima e out = exterior, sugerindo assim que a pessoa com esse tipo de estresse consome-se física e emocionalmente, passando a apresentar um comportamento agressivo e irritadiço. A expressão burnout em inglês, entretanto, significa aquilo que deixou de funcionar por completa falta de energia, por ter sua energia totalmente esgotada, metaforicamente, aquilo que chegou ao seu limitemáximo .&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;A prevalência da Síndrome de Burnout ainda é incerta, embora os dados sugiram que acomete um número muito expressivo de pessoas. A epidemiologia da Síndrome de Burnout tem aspectos bastante curiosos, como mostrou o detalhado trabalho de Martinez, onde os primeiros anos da carreira profissional profissional resultaram os mais vulneráveis ao desenvolvimento da síndrome.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Também parece haver uma preponderância do transtorno nas mulheres, possivelmente devido à dupla carga de trabalho que concilia a prática profissional e a tarefa familiar. Com relação ao estado civil, tem-se associado a síndrome mais com as pessoas sem parceiro estável.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Com muita freqüência este quadro está associado a outros transtornos emocionais, geralmente com a depressão e/ou ansiedade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Esse transtorno tem importância na medida em que afeta a vida pessoal, seja através das repercussões físicas desse estresse psíquico, seja no comprometimento profissional quanto a eficiência e desempenho, seja social na desarmonia dos relacionamentos interpessoais.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Como síndrome, o burnout seria o resultado da combinação entre as características individuais do paciente com as condições do ambiente ou do trabalho, o qual geraria excessivos e prolongados momentos de estresse no trabalho. Essa síndrome se refere a um tipo de estresse ocupacional e institucional com predileção para profissionais que mantêm uma relação constante e direta com outras pessoas, principalmente quando esta atividade é considerada de ajuda (médicos, enfermeiros, professores).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;De fato, esta síndrome foi observada, originalmente, em profissões predominantemente relacionadas a um contacto interpessoal mais exigente, tais como médicos, psicanalistas, carcereiros, assistentes sociais, comerciários, professores, atendentes públicos, enfermeiros, funcionários de departamento pessoal, telemarketing e bombeiros. Hoje, entretanto, as observações já se estendem a todos profissionais que interagem de forma ativa com pessoas, que cuidam e/ou solucionam problemas de outras pessoas, que obedecem técnicas e métodos mais exigentes, fazendo parte de organizações de trabalho submetidas à avaliações.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Outros autores, entretanto, julgam a Síndrome de Burnout algo diferente do estresse genérico. Para nós, de modo geral, vamos considerar esse quadro de apatia extrema e desinteresse, não como sinônimo de algum tipo de estresse, mas como uma de suas conseqüências bastante sérias.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Definida como uma reação à tensão emocional crônica gerada a partir do contato direto, excessivo e estressante com o trabalho, essa doença faz com que a pessoa perca a maior parte do interesse em sua relação com o trabalho, de forma que as coisas deixam de ter importância e qualquer esforço pessoal passa a parecer inútil.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Entre os fatores aparentemente associados ao desenvolvimento da Síndrome de Burnout está a pouca autonomia no desempenho profissional, problemas de relacionamento com as chefias, problemas de relacionamento com colegas ou clientes, conflito entre trabalho e família, sentimento de desqualificação e falta de cooperação da equipe.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Os autores que defendem a Síndrome de Burnout como sendo diferente do estresse, alegam que esta doença envolve atitudes e condutas negativas com relação aos usuários, clientes, organização e trabalho, enquanto o estresse apareceria mais como um esgotamento pessoal com interferência na vida do sujeito e não necessariamente na sua relação com o trabalho.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;No Brasil, segundo o decreto 3.048 de 6 de maio de 1999, que fala sobre agentes patogênicos causadores de doenças ocupacionais, a Síndrome de Burnout está classificada junto aos Transtornos Mentais e do Comportamento Relacionados com o Trabalho, manifestando-se com a sensação de estar acabado. Neste caso a Síndrome de Burnout aparece como sinônimo de Síndrome de Esgotamento Profissional.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Refletindo mais realisticamente sobre alguns preceitos culturais que envolvem o trabalho, tais como “o trabalho enobrece... etc.”, Dejours (1992) já afirmava que nem sempre o trabalho possibilita a realização profissional . Algumas vezes o trabalho pode causar desde insatisfação ou frustração, até a exaustão emocional.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Freudenberg foi um dos primeiros a descrever essa síndrome em 1974, inicialmente constatando-a apenas em funcionários das equipes de saúde mental. Observava que, com o passar do tempo, alguns desses funcionários apresentavam uma síndrome composta por exaustão emocional e adaptativa, desilusão ou frustração e vontade de isolamento social.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Os sintomas básicos dessa síndrome seriam, inicialmente, uma exaustão emocional onde a pessoa sente que não pode mais dar nada de si mesma. Em seguida desenvolve sentimentos e atitudes muito negativas, como por exemplo, um certo cinismo na relação com as pessoas do seu trabalho e aparente insensibilidade afetiva.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Finalmente o paciente manifesta sentimentos de falta de realização pessoal no trabalho, afetando sobremaneira a eficiência e habilidade para realização de tarefas e de adequar-se à organização.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Esta síndrome é o resultado do estresse emocional incrementado na interação com outras pessoas. Algo diferente do estresse genérico, a Síndrome de Burnout geralmente incorpora sentimentos de fracasso. Seus principais indicadores são: cansaço emocional, despersonalização e falta de realização pessoal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Quadro Clínico&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Quadro Clínico da Síndrome de Burnout&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;1. Esgotamento emocional, com diminuição e perda de recursos emocionais &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;2. Despersonalização ou desumanização, que consiste no desenvolvimento de atitudes negativas, de insensibilidade ou de cinismo para com outras pessoas no trabalho ou no serviço prestado. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;3. Sintomas físicos de estresse, tais como cansaço e mal estar geral. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;4. Manifestações emocionais do tipo: falta de realização pessoal, tendências a avaliar o próprio trabalho de forma negativa, vivências de insuficiência profissional, sentimentos de vazio, esgotamento, fracasso, impotência, baixa autoestima. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;5. É freqüente irritabilidade, inquietude, dificuldade para a concentração, baixa tolerância à frustração, comportamento paranóides e/ou agressivos para com os clientes, companheiros e para com a própria família. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;6. Manifestações físicas: Como qualquer tipo de estresse, a Síndrome de Burnout pode resultar em Transtornos Psicossomáticos. Estes, normalmente se referem à fadiga crônica, freqüentes dores de cabeça, problemas com o sono, úlceras digestivas, hipertensão arterial, taquiarritmias, e outras desordens gastrintestinais, perda de peso, dores musculares e de coluna, alergias, etc. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;7. Manifestações comportamentais: probabilidade de condutas aditivas e evitativas, consumo aumentado de café, álcool, fármacos e drogas ilegais, absenteísmo, baixo rendimento pessoal, distanciamento afetivo dos clientes e companheiros como forma de proteção do ego, aborrecimento constante, atitude cínica, impaciência e irritabilidade, sentimento de onipotência, desorientação, incapacidade de concentração, sentimentos depressivos, freqüentes conflitos interpessoais no ambiente de trabalho e dentro da própria família.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;O sintoma descrito como exaustão emocional se refere a um conjunto de ocorrências, tais como sentimentos de desesperança e de solidão, um misto de depressão e raiva, impaciência e irritabilidade, tensão e ansiedade, diminuição da empatia, sensação de baixa energia, aumento das preocupações, suscetibilidade para doenças físicas, tensão muscular, dores lombares ou cervicais e distúrbios do sono.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Apesar de não ser possível estabelecer uma fórmula mágica ou regra para análise do estresse no trabalho devido a grande diversidade entre as empresas, vejamos agora algumas situações mais comumente relacionadas ao estresse no trabalho, de um modo geral.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Considera-se a Síndrome Burnout como provável responsável pela desmotivação que sofrem os profissionais da saúde atualmente. Isso sugere a possibilidade de que esta síndrome esteja implicada nas elevadas taxas de absenteísmo ocupacional que apresentam esses profissionais.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;As pessoas propensas à Síndrome de Burnout são exatamente aquelas mais ativas. Os trabalhos apontam como características da personalidade das pessoas que mais apresentara a Síndrome de Burnout o seguinte: pessoas que se envolvem intensamente em tudo o que fazem, acreditam possuir domínio da situação, encaram as situações adversas com otimismo, responsabilizam-se exclusivamente pelo sucesso (ou insucesso).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Características da personalidade (Fatores Individuais) associadas a altos índices de Burnout*&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Padrão de Personalidade&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Pessoas competitivas, esforçadas, impacientes, com excesso de necessidade em ter o controle da situação, dificuldade de tolerância das frustrações.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Envolvimento&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Pessoas empáticas e agradáveis, sensíveis e humanos, com alta dedicação profissional, altruístas, obsessivos, entusiasmados.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Pessimismo&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Costumam destacar aspectos negativos, suspeitam sempre do insucesso, sofrem por antecipação&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Perfeccionismo&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Pessoas muito exigentes com si mesmas e com os outros, intolerância aos erros, insatisfeitas com os resultados.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Grande expectativa profissional&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Pessoas com grande chance de se decepcionarem&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Centralizadores&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Pessoas com dificuldade em delegar tarefas ou para trabalhar em grupo&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Passividade&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Pessoas sempre defensivas, tendem à evitação diante das dificuldades&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Nível educacional&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;São mais propensas pessoas com maior nível educacional&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Estado civil&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;As pessoas solteiras, viúvas ou divorciadas são mais propensas ao Burnout&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;*Trigo TR, Teng CT, Hallak JEC, Síndrome de burnout ou estafa profissional e os transtornos psiquiátricos, Rev. Psiq Clinica, vol.34, no.5, 2007.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;para referir:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Ballone GJ -Síndrome de Burnout - in. PsiqWeb, Internet, disponível em www.psiqweb.med.br, revisto em 2009.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Referências &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;- Dejours, C – A loucura do trabalho. Ed. Cortes-Obore, SP, 1992&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;- Freudemberg H – Staff burnout, Journal of Social Issues, 30:159-165, 1974.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOscLvIqF6eTlWS27U8Wk7GHAhoJKB7aJR9lJ6AimHTQAd0gSeEjb9v8iRJKJ2dClJLvR2Bn2TSFAZhlZ1GaiSaHvQgktf0FVCqD9HPFeLZv9yhyphenhyphenFMfV0dPh14VAKvCyJPlqGHfYrBi_U/s640/blogger-image-1258155043.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLkw9uj6cVh7EoddDQmJTmuJaKqznhqCYfwaavdPB9yRvfSOvSbe12Fwvl_rhowgAWGQEmnwjAA-1yRdIHAU1prCSnP68PKy4OPUcjCaeE2a2qJX3KJUZG6xJucYzqXM4MVmfEVlx0tNk/s640/blogger-image--327844739.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgZlDS5vWsjopnEumuTwfMrSqa4bdzTF0BK-fU4eYfjQxzElIsnyTtwNk9etlBTza_Dg0pb8sxxfAeDpP1v3nvu5-jooBLzjnaRroYis4knkHFDxo49Q19BglUdSmHL95H2Py4idVxzkU/s640/blogger-image-1698222466.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9kcjxwIh30VY5S3FukdzazUIDLCUZ23Pu1hlo2Y8ZkaAFc5MfKWy64VFoOJ2YXntwqkuIj9v7LVm1i8KP2c7nYMJJSJJOAakgvT1P51IYFs9LijrFPodWtLLCLFQ6_bzxUUtWyV0sqgU/s640/blogger-image-1984291132.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1B7yZcjxjbEQYmwWBG2pwCfVCKnCJNcZuPau0vsuEYK_oMWaDnkCjWw-2ndEcdeTtycSrpoW3Q-Y8rmn2vJIPhcxFEQFJzGFvHaBag25_fDadkQSQt90GNnE26EUrTK04XIEJPF3s02w/s640/blogger-image-1639141034.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/1239169008855849584/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/sindrome-do-burnout.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/1239169008855849584'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/1239169008855849584'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/sindrome-do-burnout.html' title='Síndrome de BURNOUT'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEja9JmzaEQkHBjvWcSb1c7meGgyWRu6y9WBL-jFGB78TCPf0wbl2WvhnZgg9Vq1SJj9T4qK6G1NShkFetf9meZBKmzep7HTOq230hpz5267oXf5DJotIBsL4WTOSUFSjNT6o51Get6l-JQ/s72-c/burnout.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-1520671947290219309.post-2937155289864521476</id><published>2012-12-02T09:39:00.002-02:00</published><updated>2012-12-02T09:39:36.920-02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="borderline"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="impulso"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="instabilidade emocional"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="transtorno de personalidade"/><title type='text'>Transtorno de Personalidade Borderline (Limítrofe)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicb1x1atYexV6nZ4P0b8FDB5UqowuRbMgHlyz-YY6iPCOyhVwM3RNz95ffJGsYuQgtY11oYbP70_ZsK9ON_ZqjhmjOhGo9-qO3iuAqP4DN-SocFL7nV4D-fNr6YDMp8G7NvYDKHhBVO8s/s1600/border.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;289&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicb1x1atYexV6nZ4P0b8FDB5UqowuRbMgHlyz-YY6iPCOyhVwM3RNz95ffJGsYuQgtY11oYbP70_ZsK9ON_ZqjhmjOhGo9-qO3iuAqP4DN-SocFL7nV4D-fNr6YDMp8G7NvYDKHhBVO8s/s400/border.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;h1 align=&quot;left&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: small;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Como se 
caracteriza ?&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h1&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;div align=&quot;left&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Caracteriza-se por um padrão de relacionamento 
emocional intenso, porém confuso e desorganizado. A instabilidade das emoções é 
o traço marcante deste transtorno, que se apresenta por flutuações rápidas e 
variações no estado de humor de um momento para outro sem justificativa real. 
Essas pessoas reconhecem sua labilidade emocional, mas para tentar encobri-la 
justificam-nas geralmente com argumentos implausíveis. Seu comportamento 
impulsivo freqüentemente é autodestrutivo. Estes pacientes não possuem 
claramente uma identidade de si mesmos, com um projeto de vida ou uma escala de 
valores duradoura, até mesmo quanto à própria sexualidade. A instabilidade é tão 
intensa que acaba incomodando o próprio paciente que em dados momentos rejeita a 
si mesmo, por isso a insatisfação pessoal é constante.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div align=&quot;left&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;left&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Aspectos 
essenciais&lt;/strong&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;left&quot;&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Padrão de relacionamento 
instável variando rapidamente entre ter um grande apreço por certa pessoa para 
logo depois desprezá-la.&lt;/span&gt; 
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Comportamento impulsivo 
principalmente quanto a gastos financeiros, sexual, abuso de substâncias 
psicoativas, pequenos furtos, dirigir irresponsavelmente. &lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Rápida variação das 
emoções, passando de um estado de irritação para angustiado e depois para 
depressão (não necessariamente nesta ordem).&lt;/span&gt; 
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Sentimento de raiva 
freqüente e falta de controle desses sentimentos chegando a lutas 
corporais.&lt;/span&gt; 
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Comportamento suicida ou 
auto-mutilante.&lt;/span&gt; 
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Sentimentos persistentes de 
vazio e tédio.&lt;/span&gt; 
&lt;/span&gt;
&lt;li&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;Dúvidas a respeito de si 
mesmo, de sua identidade como pessoa, de seu comportamento sexual, de sua 
carreira profissional.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;blogger-post-footer&quot;&gt;dudi.p@uol.com.br&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/feeds/2937155289864521476/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/transtorno-de-personalidade-borderline.html#comment-form' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/2937155289864521476'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/1520671947290219309/posts/default/2937155289864521476'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://drluiseduardo.blogspot.com/2012/12/transtorno-de-personalidade-borderline.html' title='Transtorno de Personalidade Borderline (Limítrofe)'/><author><name>Luis Eduardo Petlik</name><uri>http://www.blogger.com/profile/03078695970978410703</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicb1x1atYexV6nZ4P0b8FDB5UqowuRbMgHlyz-YY6iPCOyhVwM3RNz95ffJGsYuQgtY11oYbP70_ZsK9ON_ZqjhmjOhGo9-qO3iuAqP4DN-SocFL7nV4D-fNr6YDMp8G7NvYDKHhBVO8s/s72-c/border.png" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></entry></feed>