Drucikowo i nie tylko

Len, wosk i motyle

2017-05-26T04:55:00.001-07:00

Dzisiaj Dzień Matki odpoczywam uzupełniając mojego blog o kolejny wpis. Ale czy rzeczywiście odpoczywam? Na kuchence gotuje się obiad, w łazience robi się pranie,a ja korzystam z chwili i siadam do komputera.
Czy mamy odpoczywają? Pewno zdarzają się takie chwile, kiedy siadamy na tapczanie z książką w ręku lub spędzamy kojące chwile w wannie wypełnionej pachnącą wodą z pianą. Ale czy wtedy odpoczywamy? Czy rzeczywiście pielęgnujemy ten czas, kiedy robimy coś tylko dla siebie ?

Kochane Mamy dzisiaj w dniu naszego święta, życzę Wam i sobie, żebyśmy potrafiły się zatrzymać i zrobić coś tylko dla siebie nie mając przy tym wyrzutów sumienia, że zaniedbujemy tak wiele ważnych spraw. Życzę Wam, abyśmy potrafiły pomyśleć o sobie i zrobić coś dla siebie. Bądźmy szczęśliwe i tym szczęściem zarażajmy innych.

A jeżeli chciałybyście zrobić coś dla siebie zachęcam was do zrobienia świeczki w pięknej filiżance. U mnie zaczęło się od tego, że na półce leżały filiżanki pamiętające czasy mojego dzieciństwa. Filiżanki piękne, ale niestety nie było już całego kompletu, nie było też do nich talerzyków, Postanowiłam więc nadać im drugą młodość. Przygotowanie trwało około 10 min, a efekt dla mnie rewelacyjny.

Świeczkę w przeźroczystym szklanym pojemniku zakupioną w jednym z hipermarketów postawiłam na teflonowej patelni. Szkło nagrzewając się powodowało roztopienia wosku. Kiedy już wosk pięknie się rozpuścił delikatnie przelałam go do filiżanek, po chwili wsadziłam knot i czekałam. Wosk zastygł, a z nieużywanej filiżanek powstał piękny świecznik, świetnie nadający się również na prezent.

Druga rzecz, którą chciałam wam pokazać to moja letnia torebka.

Oczywiście najłatwiej byłoby pójść do sklepu i kupić sobie coś nowego. Wiecie jednak jak to jest (przynajmniej wiedzą te Panie, które tworzą różne wspaniałe rzeczy), idziesz do sklepu, patrzysz, szukasz i nic, a nagle siedzisz wy domu widzisz kawałek materiału i pomysł sam rodzi się w głowie. Tak było właśnie ze mną.

Kawałek szarego lnu, maszyna hafciarka i powstała letnia torebka.

Motywem przewodnim mojej torebki są motyle w kolorze szaro- białym. Środek wypełnia kolorowa, kwiecista podszewka.

Do tego gruby zamek, warkocz ze sznurka jako rączka i jedyna w swoim rodzaju torebka gotowa.

Tipi

2017-05-12T00:56:00.001-07:00

Kilka metrów jednokolorowej bawełny i tipi dla wnuczki uszyte.

Zaczęło się od Pasji Gabi i zobaczenia tipi uszytego przez nią. Później zakup materiału, krojenie trójkątów, kwadratów i szycie.

Dzisiaj już wiem, że przy szyciu następnego tipi zmieniłabym rodzaj materiału. Moim zdaniem lepiej byłoby wybrać na uszycie materiał, który jest sztywniejszy i trochę grubszy, po prostu lepiej by się układał.

Bez względu jednak na moje uwagi i tak najważniejsza jest szczęśliwa wnuczka, dla której rodzaj materiału nie jest ważny :)

Firanka

2017-04-21T02:52:00.000-07:00

W ostatnim czasie pochłonięta byłam przez robienie zazdrostek, robienie na drutach, szycie i remont. Trudno jest pogodzić te wszystkie rzeczy ze sobą. Na szczęście remont robił ktoś inny niż ja. a robienie na drutach i szycie odbywało się o innych porach.

W każdym razie już jakiś czas temu udało mi się ozdobić jedno okno własnoręcznie zrobioną firanką, teraz przyszła kolej na kolejne okno.

Tym razem na tapetę poszło okno w sypialni na którym zawisła brązowa zazdrostka. Do jej zrobienia wykorzystałam kordonek Tradition 10 w kolorze brązu oraz szydełko 1,75. Wydziergane firanki tak bardzo mi się podobają, że postanowiłam przejść do ozdobienia kolejnego okna, tym razem w kuchni. Jestem na etapie szukania motywu, który mnie zachwyci i wybrania się do pasmanterii po kolejny kordonek tym razem biały.

Nastrojowa lampka

2017-01-14T12:01:00.000-08:00

Na początku nowego roku stwierdzam, że umiejętności rękodzielnicze są bardzo przydatne w ozdabianiu własnego mieszkania. Można zrobić coś unikalnego, wyjątkowego i tylko dla siebie.

Oczywiście, nie po raz pierwszy robię coś co jest ozdobą mojego mieszkania. Jednak tym razem jestem wyjątkowa dumna z tego co stanęło na mojej półce, bo zostały w niej połączone umiejętności moje i mojego męża.

Wszystko zaczęło się od chęci kupienia lampki na półkę. Przeszliśmy razem kilka sklepów, niestety nie znaleźliśmy nic wyjątkowego.

Kupiliśmy więc lampion, przewód, żarówkę oraz kilka drobnych elementów elektrycznych i mąż w domu zajął się robieniem z lampionu stojącej lampki. Później ja wzięłam się za robienie kordonkowych firaneczek.

Z naszej wspólnej pracy wyszła unikatowa lampka, stanowiąca ozdobę naszego małego salonu.

Brązowe przytulaczki

2016-12-14T03:44:00.001-08:00

Zaczęło się niewinnie. Koleżanka poprosiła mnie o uszycie brązowych przytulaczków.

Nigdy tego nie robiłam, ale cóż zawsze musi być ten pierwszy raz. Zamówiłam więc materiał, oczka, nosek i czekałam. Oczekiwanie trochę się przedłużało, bo teraz okres świąteczny i paczki różnie idą. W końcu jednak materiał dotarł.

Wzięłam się więc za wykrajanie i szycie.

Po szyciu ręcznym i maszynowym oraz po dwukrotnym wycinaniu głowy wyszły takie przytulaki.

Nie są idealne, ale jestem z nich dumna, bo to moje dwa pierwsze pluszaki.

Niestety zdjęcia robiłam szybko, także z kilku zdjęć które pstryknęłam wyszło tylko jedno :(

Zimowa bawełna

2016-12-07T10:34:00.001-08:00

Przede wszystkim dziękuje wszystkim za miłe komentarze.

Tym razem przyszła kolej na maszynę do szycia. Jeszcze w poprzednim tygodniu kupiłam bawełnę z zimowymi motywami. Materiały zostały przeznaczone na uszycie zimowych ciuszków dla rocznej dziewczynki,

Z pięknej różowej bawełny powstał słodki dresik ze spodniami z obniżonym krokiem. Dodatkową ozdobą bluzy jest ozdobna haftka, którą widać kiedy rozepnie się pliskę pod szyją.

Bawełna w pingwiny została przeznaczona na sukienkę, która z czarnymi leginsami stanowi świetny świąteczny komplet.

Chusty z kwadratów

2016-12-01T09:07:00.001-08:00

Za oknem zimno, wieje wiatr także ciepła chusta przyda się na pewno.

U mnie tym razem nie tylko jedna chusta, ale nawet dwie. Jedna w odcieniach brązu, druga w odcieniach szarości. Zrobione na drutach z ciepłej i przytulnej włóczki świetnie ogrzewają zmarznięte ramiona.
Chusty zostały zrobione z włóczki Polo natura, mieszanki akrylu 50 % z wełną 50 %.
.

Chusta

2016-11-02T04:29:00.002-07:00

Zima nadchodzi nie wiem czy powolnymi krokami, ale nadchodzi. Zacznie się ubieranie ciepłych czapek, szalików i rękawiczek.
Wyprzedzając chłodne dni postanowiłam zrobić ciepłą chustę.

W moich resztkach znalazłam kilka motków włóczki w trzech kolorach: szarym, fioletowym i czarnym. Pojedynczo ilość włóczek była za mała, żeby cokolwiek sensownego stworzyć. Na szczęście kolory oraz grubość włóczek pasowała do siebie, także spokojnie wydziergałam na drutach ciepłą chustę w sam raz do opatulenia w czasie nadchodzącej zimy. Chusta łączy ze sobą elementy szachownicy oraz pasy. Myślę, że kombinacja wzorów oraz kolory włóczki sprawiają, że wyrób jest ciekawy, atrakcyjny i nietuzinkowy.

Firanka

2016-10-30T00:34:00.000-07:00

Kolejny projekt z mojej "robótkowej" poczekalni zakończony.
Stwierdzam, że robienie firanek jest pracochłonne, żmudne i niestety nie od razu można cieszyć się efektem swojej pracy. Jednak pomimo wszystko w głowie mam pomysł na kolejną firankę, ale to za jakiś czas.

Na razie wracam to bohaterki tego posta.

Moja firanka została zrobiona z 4 szpulek bawełnianych czarujących nici 30 x 4 firmy Sajnóg. W sumie zużyłam prawie 4000 m nici. Na szpulce zostało mi ok. 5 m, także nawet nie można tego kawałka uznać za początek do kolejnej szydełkowej robótki. Po prostu mam kawałek mocnych nici do zszycia.

W każdym razie firanka, a raczej zazdrostka prezentuje się na oknie całkiem, całkiem... zresztą sami zobaczcie.

Ruda Zuźka

2016-10-27T07:42:00.003-07:00

Hanna Zdzitowiecka w swoim wierszu pyta: "Gdzie ty jesteś jesieni?". Niestety nie mogę wraz z autorką powiedzieć, że jesień jest w "suchych liściach, w barwnych liściach, czerwonych i złotych", bo u mnie ta jesień wylądowała na głowie Zuźki.

Zuźka ma 50 cm i czeka na transport do swojego nowego domu. Na razie siedzi na krześle i pozuje do zdjęć. Na jednym obrażona obróciła się do fotografa tyłem, nie zauważyła tylko, że jej majteczki trochę spadły.
Oj Zuźka wstyd, pupę ci widać :)

Pomysł na uszycie lalki pojawił się już w mojej głowie jakiś czas temu. Pogadałam na ten temat ze znawczynią tematu: Szwaczką z Portugalii i....

Nie wiem czy wy też tak macie, ale u mnie nie zawsze wykonanie idzie od razu za pomysłem. Tym razem też tak było. Wykrój lalki i wypełniacz leżały wygodnie na półce kilka tygodni. Po czym wzięłam się się wykrajanie, szycie, prucie i wypychanie.

Po kilku godzinach mozolnej pracy powstała ruda piękność.

Jej włosy zostały zrobione z taśmowej włóczki, z której kilka lat temu robiło się szaliki typu "wąż boa". Ubranka zostały uszyte z resztek kolorowej dzianiny i bawełny.

Wariacje z dzianiny

2016-10-13T05:57:00.000-07:00

Chyba nie powinnam oglądać kolorowych materiałów :) Odwiedziłam ostatnio "Pasję Gabi", której właścicielka szyje piękne, kolorowe: ubranka dla dzieci, kocyki, poduszeczki. Jeżeli jesteście ciekawi jej wyrobów znajdziecie ją na facebooku. W każdym razie odwiedziny zaowocowały wspaniałą rozmową, pyszną kawą i moim nabyciem materiałów. Nabyte materiały zostały pocięte i pozszywane, a wyszły z nich: bluza, tunika, spódniczka i pajacyk do spania.

Biała dzianina w myszki Miki bardzo mi się podobała, jednak jako bluza tylko z tego materiału nie bardzo mi pasowała. Połączyłam więc białe z różowym i wyszedł komplet: różowa spódniczka i bluza z różową kieszenią i różowym kapturem.

Szara dzianina przerodziła się w tunikę, a resztka różowego materiału, który mi został, w pospiesznie uszytego pajacyka do spania. Pajacyk jeszcze bez zapięcia, ale muszę podjechać do pasmanterii po zakup nap.

W każdym razie prezent dla wnuczki gotowy. Trafi do niej już w piątek :)

Druga część firanki, którą pokazywałam w poprzednim poście jest przeze mnie robiona. Także myślę, że w niedługim czasie ją skończę.

Materiały zakupione na bluzki czekają w poczekalni. Po niedzieli pewno do nich siądę, na razie muszę zająć się poustawianiem coverloka, coś zaczął mi byle jak obszywać.

Zajęć jakoś mi nie brakuje.

Dzisiaj oprócz chleba i standardowej chałki odważyłam się na zrobienie chałki bezglutenowej z mąki ryżowej i ziemniaczanej. Wszystko byłoby fajnie, ale miałam za mało mąki i piekłam nie tak jak zwykle w foremce. Wynik mojego eksperymentu jest smaczny, ale płaski. Chałka dostała szerszych boków zamiast pójść do góry. Przypuszczam , że ciasto było za rzadkie.Pierwsze pieczenie chałki bezglutenowej za mną. Pewno jeszcze kiedyś spróbuję :)

Zazdrostka ciąg dalszy

2016-10-10T14:43:00.000-07:00

Minęła godzina 23:00. Pora na dokonywanie wpisów na bloga raczej nie najlepsza.

Jednak szczerze mówiąc nie mogłam się doczekać, aż pokażę wam moją zazdrostkę,

Jedno okno już ozdobione. Na filetowej rolecie-kremowa firanka bardzo ładnie się prezentuje.

Przede mną zrobienie drugiej części, tym razem na okno balkonowe. Ta część będzie węższa, ale znaczenie dłuższa, także trzeba będzie chwilę poczekać za nim ją zaprezentuję. Zwłaszcza, że w tym tygodniu czekają na mnie materiały do uszycia.

W robótkowej poczekalni czeka jeszcze lalka, ale powiem wam szczerze nie wiem, kiedy się za nią zabiorę. Najtrudniejsze dla mnie jest zrobienie głowy, może pomoże mi mąż? Mam wrażenie, że on będzie w tym lepszy. W każdym razie lalka czeka.

Zazdrostka

2016-09-26T02:44:00.000-07:00

Jakiś czas nie było mnie na blogu, ale to nie dlatego, że nic nie robiłam. Robiłam, ale raczej mało atrakcyjne rzeczy typu: podwijanie firan, obszywanie foteli dla córki czy szycie rolet do mojego robótkowego pokoju. Z uszyciem rolet wiąże się inspiracja do wykonania firanki.
Zaczęło się od tego, że nastąpiła wymiana rolet z beżowych na fioletowe. Do tej pory na oknach w mojej " robótkowni" nie mialam firanek. Po powieszeniu nowych rolet stwierdziłam, że jakoś pusto na tych oknach i trzeba coś wymyśleć. Myślenie skończyło się robieniem firanki z nici. Wybrałam wzór i zaczęłam szydełkować. W zasadzie miałam już spory kawałek, kiedy na internecie natknęłam się na piękny i delikatny wzór. Nie zastanawiając się wiele sprułam to co miałam i zaczęłam robić od nowa.
Już przestaję przeglądać internet w poszukiwaniu wzorów na firanki, bo kolejny raz nie mam ochoty na prucie :)
W mojej robótkowej poczekalni czeka lalka dla wnuczki, skrojone ubranko- pajacyk i jesienna tunika. Na razie jednak te robótki poczekają. Lalka jest dla mnie dużym wyzwaniem, zwłaszcza zrobienie głowy, ale cóż chcę sprobować. Mam nadzieję, że kiedyś będę mogła pokazać moją pierwszą uszytą lalkę waldorfską. Zobaczymy :)
Na razie wrzucam kawałek mojej zazdrostki i schemat wzoru.

Resztkowiec

2016-09-02T08:36:00.001-07:00

Co jakiś czas robię porządki w pudłach z resztkami włóczki, kordonków i mulin. Takie porządki kończą się wyrzuceniem części niepotrzebnych resztek i zrobieniem czegoś nowego. Tym razem było podobnie, z tym, że nie udało mi się nic wyrzucić.

Za to z dwóch różnych kolorów kordonka zrobiłam kilka kwadratów. W zasadzie nie wiedziałam ile kwadratów uda mi się zrobić, także trudno bylo określić na początku pracy jaki będzie produkt końcowy.
Wyszło mi 8 szydełkowych kwadratów z których stworzyłam kolorowy bieżnik. Będzie on prezentem lub stanie się ozdobą mojego mieszkania, jeszcze nie wiem.
Na razie bieżnik odkładam do poczekalni i niech oczekuje na czas usztywnienia :)

Zwiewnie i delikatnie

2016-08-22T10:27:00.002-07:00

Stwierdzam, że najlepiej odpoczywam słuchając muzyki i tworząc różne cudeńka. Po skończeniu bieżnika na stół, wzięłam się za robienie pewnej zwiewnej i delikatnej serwetki.

Historia powstania serwetki zaczęła się od tego, że zostałam zaproszona wraz z mężem do odwiedzenia pewnych znajomych. Idąc do kogoś często zabieramy coś ze sobą w prezencie. Tym razem postanowiłam wydziergać kordonkową serwetkę. Gospodyni lubi takie rzeczy. Stwierdziłam więc, że będzie to dobry prezent.

Zaopatrzyłam się w szydełko, kordonek Tradition plus 10 i wydziergałam zwiewne i delikatne cudeńko. Serwetka jest bardzo wymagająca, pochłania dużo czasu i ponad 100 g materiału. Powiem wam jednak, że patrząc na uśmiech obdarowanej osoby warto poświęcić swój czas na to, żeby takie cudeńko wykonać.

Przede mną szycie lalki dla wnuczki oraz poprawianie obrusu, który prezentowałam w ostatnim poście. Obrus bardzo mi się podobał, jednak jak poleżał dwa dni stwierdziłam, że jedne boki są za długie, a drugie za krótkie. Znalazłam więc zakończenie i w ciągu kilkunastu minut sprułam kawałek mojego dzieła. Oczywiście nie sprułam całego, ale niestety część mojej pracy na nowo jest kłębkiem kordonka. Do dzisiaj zdążyłam dorobić już kilka rzędów. Przede mną jeszcze kilkanaście :)

Altun Basak

2016-08-15T04:08:00.000-07:00

"Altun Basak" to nazwa tureckiego kordonka.

Zaczęło się od chęci zrobienia obrusa, dużej serwety na stół. Najpier wszystko miało być wykonane z małych, zszytych ze sobą kwaratów. Szło mi całkiem dobrze, ale wyjechalam na urlop i tam z zsztych kwadratów powstał mały bieżnik, który podarowałam gospodyni. Także przyjechałam do domu i stwierdziłam, że trzeba udać się do pasmanterii po nowe zakup. Wyprawa do Pasmanterii w Legnicy przy ul.Andersa byla bardzo owocna, zamiast brakującego kordonku zakupiłam 800 g całkiem nowego kordonku "Altun Basak" w kolorze ecru. Kordonek gruby, także serwetę robiło się dosyć szybko.
Serweta to cztery zszyte ze sobą duże kwadraty, które otoczyłam rzędami wzoru siatkowego. Z efektu jestem zadowolona, chociaż, gdybym miała jeszcze z 200 g kordonku to pewno dorobiłabym brzegi tak, żeby serweta stała się obrusem. Niestety dokupienie kordonku jest niemożliwe. Zakupiłam końcówkę serii, ale serweta po położeniu na stole i tak bardzo mi się podoba. Także nie zamierzam szukać teraz po innych sklepach tego kordonku. Zostaje tak jak jest. W końcu najważnienjsze, żeby obrus podobał się właścicielce.

Kawałeczek Polski czyli relacja z wakacji

2016-08-10T04:50:00.001-07:00

Mąż na werandzie domu "Kowalowe Skały"

Czas urlopowy już za mną.

Tym razem na życzenie mojego męża urlop spędziliśmy godzinę drogi od naszego miejsca zamieszkania.
Dlaczego tak blisko?

Powodów było kilka, ale jednym z nich było to, że tym razem chcieliśmy spędzić urlop w naszych polskich górach.

Na nasz kilkudniowy wyjazd wybraliśmy Wrzeszczynę i malowniczo położone agrogospodarstwo Kowalowe Skały prowadzone przez Państwa Agatę i Rolanda.
Zapraszam na ich stronę: http://www.kowaloweskaly.pl/

"Kowalowe Skały" to miejsce w którym można wypocząć na różne sposoby. Z jednej strony może to być miejsce wypadowe do pobliskich gór czy miejscowości górskich takich jak: Karpacz czy Szklarska Poręba, a z drugiej strony może to być miejsce w którym odpoczywamy ciesząc się pięknem otaczającej przyrody.

Mąż z aparatem w ręku

My czas naszego urlopu spędzaliśmy na różne sposoby. Były dni kiedy wyjeżdżaliśmy, ale były również takie dni, kiedy siedzieliśmy na miejscu odwiedzając pobliskie pastwiska, gdzie mogliśmy oglądać daniele, byki oraz owce wrzosówki. Mąż przemierzał te tereny z aparatem w ręku. Pewno w niedalekiej przyszłości na jego blogu pojawią się zdjęcia z tych wypraw. ( https://pstryk24.flog.pl/) . Dzisiaj na moim blogu powrócę do kilku miejsc, które odwiedziliśmy oraz opowiem o niecodziennych potrawach, które jedliśmy.

Byk

Owca wrzosówka

Nie będę oczywiście opisywała gór, pól i łąk oraz wszystkich miejsc w których byliśmy.

Tak naprawdę wybrałam tylko trzy miejsca. Jedno ze względu na historię, pozostałe ze względu na malownicze położenie.

Pierwszym miejscem o którym chciałam opowiedzieć jest miasteczko Miedzianka położone na Miedzianej Górze w okolicach Janowic Wielkich. Miasteczko, które bogactwem i przekleństwem stało się górnictwo. Początki wydobycia określa się tutaj mnie więcej na rok 1136. Według źródeł, które znalazłam w internecie wydobywano tam rudę miedzi, srebro i złoto. Miasteczko rozrastało się i kwitło przez wiele długich lat. Po II wojnie światowej Rosjanie w jednej z nieczynnych sztolni odkryli uran. Zaczęto więc jego wydobycie. Pojawiali się ochotnicy, którzy zajmowali się wydobyciem tego tak szkodliwego pierwiastka. Wydobycie trwało do momentu do którego było opłacalne, kiedy złoża zmalały zaczęto zamazywać ślady. Ludzi wysiedlać, a budynki zrównywać z ziemią. Dzisiaj mówi się o tym miasteczku "widmo". Więcej o tym " miasteczku widmo" poczytacie w internecie. Ja natknęłam się na kilka artykułów:

- http://rudawyjanowickie.eu/

- http://interpolonika.com/2011/05/miedzianka-%E2%80%93-miasteczko-widmo-kolo-marciszowa/

- http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/spoleczenstwo/303896,1,dlaczego-miedzianka-musiala-zniknac.read

Trudna i ciekawa historia naszego kraju.

Drugim miejscem pięknym i malowniczym, które odwiedziliśmy to Zapora Pilichowicka. Jest to druga co do wysokości (po Solinie) i druga co do czasu powstania zapora wodna w Polsce. Tak jak głosi napis na zaporze jej budowę rozpoczęto w 1904 roku, a zakończono w 1912.

Na jednej ze stron internetowych znalazłam zdjęcie na którym zrzucano wodę w czasie powodzi. Zerknijcie sobie na nie: http://dolny-slask.org.pl/692853,foto.html . Widok niesamowity zwłaszcza, że na moim zdjęciu to miejsce wygląda zupełnie inaczej.

Niedaleko zapory, nad jeziorem Pilichowickim znajduje się dzisiaj już nieczynna, albo czynna bardzo rzadko stacja kolejowa ( niestety nie wiem dokładnie). Atrakcją tego regiony, a w zasadzie atrakcją przejażdżki kolejką w tym rejonie na pewno był i jest most kolejowy żelazny ciągnący się nad jeziorem, mający około 150 m długości. Nie mam zrobionych zdjęć tego mostu, ale powiem wam wrażenie niesamowite.

Mówiąc jeszcze o malowniczych miejscach nie sposób nie wspomnieć "Perły Zachodu". Gościńca położonego na stromym, urwistym brzegu nad jeziorem Modrym. Miejsce bardzo ciekawe. Mój mąż był tam robić zdjęcia pewnego mglistego poranka. Niestety nie mam ich u siebie. Dzisiaj mogę jedynie pokazać tylko to co samej udało mi się zrobić, niestety niewiele :)

Tyle o miejscach, a teraz chwilę o jedzeniu i rękodzielnictwie.

Dla mnie na szczególną uwagę zasługują posiłki serwowane w "Kowalowych skałach". Śniadania były wyjątkowe. Serwowane były na nich produktu wyprodukowane przez naszych gospodarzy lub przez innych rolników zajmujących się m.in. produkcją sera żółtego, sera białego czy wypiekiem chleba. Podobnie zresztą było w czasie obiadokolacji. Podczas tych wieczornych posiłków mogliśmy pojeść np. pierogów z jagodami czy spróbować, jak smakuje mięso z owcy wrzosówki czy daniela.

Pielmienie

Poza posiłkami w agrogospodarstwie spróbowaliśmy również rosyjskich blin i pielmieni popijanych kwasem chlebowym.

( już wiem, że nie lubię kwasu chlebowego)

Pielmienie to rosyjskie pierożki z mięsem, które w oryginale podaje się polane masłem z octem, pieprzem i musztardą. Nasze były tylko polane masłem, ale i tak były bardzo dobre.

Bliny to drożdżowe naleśniki z ciasta np. z mąki gryczano - pszennej. My jedliśmy je z mięsnym gulaszem. W Rosji czy na Ukrainie podawane są m.in. z rybą, śmietaną, kawiorem.

Oba te dania były bardzo smaczne próbowaliśmy je w rosyjskiej knajpie w Karpaczu.

My w oczekiwaniu na jedzenie w "Aurorze"w Karpaczu.

Oprócz podziwiania piękna otaczającej przyrody odpoczywałam robiąc kolejną szydełkową serwetkę. Serwetka najpierw miała być obrusem na mój stół. Jednak w czasie dziergania kolejnego kwadrata i łączenia go z następnym doszłam do wniosku, że poprzestanę na niewielkiej serwetce. Zrobiona serwetka widoczna jest na zdjęcie z miodem, także tak wam moją serwetkę przedstawię. Niestety nie mogę zrobić nowego zdjęcia, bo serwetka stała się prezentem.

Oprócz tego pokaże wam zdjęcie prac robionych przez p. Agatę naszą gospodynię, która z wełny owcy wrzosówki potrafi "wyczarować" takie wspaniałe rzeczy. Pani Agata poprowadziła też w czasie naszego pobytu warsztaty filcowania na mokro. Super czas. "Wyfilcowałam" sobie etui na komórkę :)

Pachnąca i smakowcie czyli ucieraniec z truskawkami

2016-06-25T07:03:00.002-07:00

Trwa kolejny upalny dzień. Wakacje rozpoczęte, a u mnie na stole króluje ciasto ucierane z truskawkami i kruszonką. Ciasto bardzo dobre i szybkie w wykonaniu.

Składniki na ciasto

180 g masła

3/4 szklanki cukru

1,5 łyżeczki proszku do pieczenia

5 jajek

Cukier wanilinowy

1,5 szklanki mąki pszennej

Około 0,5 kg truskawek

Margarynę razem z cukrem utarłam na puszystą masę. Po czym do masy zaczęłam dodawać powoli po jednym jajku.

Jeszcze z dzieciństwa pamiętam, że mama mówiła, iż do takiego ciasta wszystkie składniki muszą być w temperaturze pokojowej, a jajka wbijane po jednym i delikatnie mieszane, aby ciasto się nie zważyło. Kiedy już wszystkie jajka trafiły do miski dosypałam pozostałe składniki i wszystko dokładnie wymieszałam.

Powstała masę przełożyłam do blaszki o rozmiarach 40 cm x 24 cm. Na wierzchu ciasta poukładałam połówki truskawek. Układając truskawki pamiętałam, żeby układać je stroną przekrojoną do góry. Na truskawkach umieściłem kruszonkę, po czym wszystko wsadziłam na 40 min do piekarnika nagrzanego do 180 stopni Celsjusza. Ciasto piekłam do tzw. Suchego patyczka.

Kruszonkę na ciasto wykonałam w sposób, który wykorzystuję również do ciast drożdżowych.

Margarynę w ilości 120 g rozpuściłam w garnuszku. Po zdjęciu z gazu doszłam do margaryny 100 g cukru i 180 g mąki pszennej. Wszystko wymieszałam i tak powstała kruszonka świetnie prezentująca się na cieście z truskawkami.

Kolorowy i sensoryczny

2016-05-28T03:42:00.000-07:00

Przed nami Dzień Dziecka. Mimo tego, że sklepy pełne są kolorowych i wspaniałych zabawek nie wybrałam nic dla swojej wnuczki. Lubię wyzwania i oczywiście dla mnie pójście i kupienie zabawki byłoby zbyt proste. Pewno jeszcze nie raz skorzystam z tego najprostszego rozwiązania i kupię coś w sklepie z zabawkami. Tym razem postanowiłam, a w zasadzie postanowiliśmy razem z mężem uszyć domek.Mąż zajął się wycinanie stelażu z gąbki i klejeniem niektórych ścian, a ja szyciem i komponowaniem całości.
Szyjąc domek zadbałam nie tylko o różne kolory, ale również o różne faktury tak, żeby nasza wnuczka mogła doświadczać różnych wrażeń sensorycznych. Dzięki otwieranemu dachowi można zaglądnoć do środka domku, który z czasem zapełniony różnymi dodatkami. Jakimi? Zobaczymy.

Łowickie wzory i róż

2016-05-24T12:07:00.002-07:00

W "Pasja Gabi" zobaczyłam łowickie wzory.

Nie mogąc się im oprzeć zakupiłam kawałek pięknej bawełny, dołożyłam fuksjowy dżersej i wyszedł piękny komplet dla mojej wnuczki.
Łowicka spódniczka, kamizelka i pasująca do kompletu opaska.

Resztkowiec

2016-05-11T23:55:00.000-07:00

Jak wielu z was robiących na drutach,
szydełku czy szyjących na maszynie ma w domu półki i pudła wypełnione resztkami. U mnie zwłaszcza w ostatnim czasie trochę resztek zostaje. Zrobiłam więc z nich "Resztkowiec".

Resztkowiec to dziecinny kocyk stworzony na potrzeby wnuczki odwiedzającej babcię.
Jedna część kocyka zrobiłam na szydełku łącząc ze sobą różne rodzaje włóczki.

Drugą część kocka uszyłam z materiału, który pozostał mi po szyciu pościeli dla mojej wnuczki. W środek dałam ciepłą flanelę, przepikowałam i kolorowy kocyk gotowy.

Teraz tylko czekać na przyjazd wnuczki :)

Ciasto drożdżowe z rabarbarem

2016-05-07T08:09:00.000-07:00

Odwiedzając stragan na miejskim ryneczku oprócz jabłek i różnych warzyw kupiłam piękny wiosenny rabarbar. Jabłka i warzywa zostały do późniejszego przetworzenia, a rabarbar użyłam do upieczenia drożdżowego ciasta z kruszonką.

Mimo tego, że ciasto rośnie dosyć długo jest przepyszne.

CIASTO DROŻDŻOWE

Składniki na ciasto:

500 g mąki pszennej tortowej
3/4 szklanki cukru
3 jajka
250 ml letniego mleka
szczypta soli
1/2 szklanki oleju
50 g świeżych drożdży
500 g rabarbaru

Do miski wsypać mąkę. Zrobić w niej dołek - do niego wkruszyć drożdże, zasypać cukrem, zalać letnim mlekiem. Przykryć ręczniczkiem kuchennym, odstawić na 30- 40 minut. Po tym czasie dodać pozostałe składniki i wszystko razem dokładnie wymieszać mikserem.

Wyrobione ciasto przełożyć na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia.

Składniki na kruszonkę:

100 g cukru
180 g mąki pszennej
120 g roztopionego masła

Wszystkie składniki na kruszonkę wymieszać.

Na ciasto wyłożyć pokrojony rabarbar oraz kruszonkę.

Ciasto odstawić na 40 min. Po tym czasie blaszkę z ciastem włożyć do zimnego piekarnika. Włączyć piekarnik na 180 stopni i piec około 45 min.

Panda i kolor szary

2016-04-29T02:03:00.001-07:00

W zasadzie miało na razie nie być więcej kompletów dla mojej wnuczki, ale cóż...
Na pewnej imprezie zobaczyłam małą dziewczynkę w prześlicznej szarej spódniczce i nie zastanawiając się wiele postanowiłam uszyć taką samą.

Kupiłam więc 40 cm tkaniny dresowej, a że tkanina szeroka, bo 2 metrowa to został mi kawałek z którego stworzyłam lekką bluzę z pandami.

Także kolejny komplet dla wnuczki popełniony :)

Na razie muszę dać sobie spokój z kolejnymi kompletami dresowymi. Najzwyczajniej w świecie moja prześliczna dziewczynka nie zdąży ich założyć. Z następnymi poczekam na jesień, chyba, że wnuczka wcześniej wyrośnie z tego co ma.

Dzisiaj zaczynam poszukiwania w sklepach internetowych tkaniny patchworkowej w konkretnej kolorystyce oraz tkaniny na bluzę i tunikę. Widziałam już to co mnie interesuje w sklepie stacjonarnym, muszę jednak sprawdzić sklep internetowy może będzie taniej :)

Jeszcze nie dawno mówiłam, że mogę coś uszyć. Dzisiaj mówię, że chcę. Generalnie nie mogę już się doczekać na rozłożenie kolejnych kawałków materiału i tworzenie nowych rzeczy.

Pierwszy patchwork

2016-04-27T04:47:00.000-07:00

W zasadzie tytuł "pierwszy patchwork" miał być zastąpiony przysłowiem:"Pierwsze koty za płoty". Kiedy jednak przeczytałam, że to przysłowie oznacza zrobienie czegoś po raz pierwszy nie musi być udane. Poza tym wzięło się być może stąd,że pierwsze koty z miotu wyrzucano jako słabsze pozostawiając tylko te najsilniejsze, stwierdzam, iż moje patchworkowe poszewki nie zamierzam wyrzucać, ani uznawać za nieudane także tytuł bloga z polskim przysłowiem osobiście mi nie pasuje.

Przygoda z patchworkiem zaczęła się od oglądania różnych blogów, podpatrywania, zakupienia odpowiedniej książki i marzenia o tym, że też bym tak chciała. Próbowanie odkładałam, odkładałam i odkładałam. W zasadzie to odkładałam z powodu braku pomysłu na to, co mogłabym uszyć. Kapa za duża, o poszewce myślałam, ale jakoś nie wiedziałam w jakiej kolorystyce.

Pomysł na poduszkę w fioletach pojawił się jakiś czas temu, byłam chyba w trakcie robienie "motylowych" poszewek (pokazywałam je we wcześniejszym blogu) i pomyślałam sobie, że na ciemno fioletowej kapie przydałby mi się jakiś jaśniejszy akcent. Przeszukałam więc pudła z materiałami i wzięłam się do pracy. Wybrałam technikę log cabin czyli technikę patchworkową oznaczającą "chatkę z bali" i zabrałam się za wycinanie elementów, zszywanie, prasowanie, jeszcze raz zszywanie.

Dzisiaj, kiedy pierwsze moje dzieło patchworkowe jest już skończone stwierdzam, że szycie patchworków, jest super, ale niestety jak większość prac wykonanych ręcznie jest czasochłonne.

Myśląc o czasie poświęconym na zrobienie dwóch poszewek przychodzą mi na myśl ludzie, którzy patrząc na rękodzieło, a w zasadzie na jego cenę kręcą głową mówiąc, że to za drogie.
Czy rzeczywiście rękodzieło jest drogie? Wszystko zależy, jak na nie popatrzymy. Jeżeli popatrzymy na nie i porównamy z produktami w hipermarketach to oczywiście produkty wykonane ręcznie są droższe. Kiedy jednak popatrzymy na rękodzieło i zobaczymy w nim nie tylko poszewkę, sweterek czy coś innego, ale osobę pracującą określoną ilość godzin,wykorzystany materiał itp to okaże się, że wykonanie produktu rękodzielniczego wcale nie jest takie drogie.
Pokażę wam to wyliczając przykładową cenę moich poszewek:
- materiał: ja wykorzystałam materiały, które miałam w domu. Gdybym jednak miała kupić taki materiał to zapłaciłabym mniej więcej 20,00 zł za metr,(to jest niska cena, materiały na patchworki bywają również droższe)
- czas pracy czyli wycinanie, szycie, prasowanie to 6 godzin x 12,00 zł = 72,00 zł (nie liczę czasu który spędziłam na zastanawianiu się nad projektem, planowaniu i robieniu zdjęć)
- pozostałe materiały czyli nici, usztywniacze itp to koszt około 10,00 zł
Razem uszycie dwóch poszewek po moich bardzo ogólnym policzeniu wynosi: 102 ,00 zł. Do tego doliczamy jeszcze podatek, zus, koszty wysyłki i cena poszewek wzrasta.

Patrząc na wyliczenia możemy powiedzieć drogo, ale chcę wam powiedzieć to jest mój czas,mój materiał, moja praca, która leży obecnie na mojej własnej kanapie i z której jestem bardzo dumna.

Także jeżeli kupujecie wyroby rękodzielnicze i zaczynacie narzekać, bo coś wydaje wam się za drogie pomyślcie o osobie, która to robiła i jej zaangażowaniu w wykonanie danej pracy.

Jeżeli jesteście tymi, którzy sprzedają wykonane przez siebie wyroby wyceniajcie je rzetelnie i uczciwie, szanując swoją pracę i poświęcony czas.

Różów ciąg dalszy...

2016-04-23T06:17:00.002-07:00

Różowa falbanka na łączeniu ściągacza

U mnie nadal w kolorze różu.

Tym razem na tapetę, a właściwie na maszynę ruszył dżersej w kolorze ciemnego różu. Kilka godzin krojenia, szycia, wykańczaniacna overlokiem i powstała kolejna bluza w rozmiarze 74.
Chcąc stworzyć coś innego i niepowtarzalnego oprócz kieszeni dołożyłam różową falbankę, którą wszyłam na wykończeniu kaptura oraz łączeniu ściągacza z pozostałym materiałem.

Moja wspaniała dziewczynka będzie się w tej bluzie prezentować cudownie.