Duchowe Poszukiwania

Obecność i ...

2015-01-14T20:56:00.002+01:00

Obecność

Kto był pobity, lecz nie pokonany,

Choćby na rozstaju spędził czasu szmat,

Kto był w rozpaczy, lecz żywił nadzieję,

Choćby światła nie widział i przez wiele lat,

Kto był uwięziony, lecz nie zniewolony,

Choćby i oprawca mocny był jak skała,

Kto był sam do bólu, ale nie samotny,

Choćby matce wyrzucał, że go na świat dała,

Kto był zabłąkanym, ale nie zabłądził,

Bo uchwycił się Ojca, który mieszka w nim,

Już się nigdy nie zlęknie i nie będzie sądził:

Siostry, Brata, zdarzenia, … ani jednej z chwil.

JAM JEST

Kto żyje, ten ciekaw poznania.

Kto ciekaw – rusza na poszukiwania.

Kto szuka – przeżywa, znajduje, odkrywa.

Kto znajdzie, ten z lękiem swoim wygrywa.

Kto wygra – rozumie miłości znaczenie.

Kto kocha, ten jest … Przebaczenie.

Kot przebacza, ten wolny - choćby w kazamatach.

Kto wolny – nad swoim losem nie płacze … i JEST

Przepraszam za to małe zapożyczenie z D.H. Lawrence’a, ale nie mogłem się oprzeć urokowi i trafności tych słów. Poza tym, to one mnie zainspirowały.

Nadświadomość, świadomość i podświadomość ...

2014-11-26T17:09:00.003+01:00

Sądzę, że sensownie będzie wyjaśnić Tobie Droga/i Siostro/Bracie, jak rozumiem trzy pojęcia wymienione w tytule postu, tym bardziej, że otrzymałem niedawno zapytanie dotyczące tej tematyki.

Wiem, że łatwiej nam będzie się porozumieć, a w szczególności, łatwiej Ci będzie zrozumieć co mam na myśli używając tych pojęć, jeśli je zdefiniuję.

Otóż, najwyższą formą (częścią/poziomem) naszej świadomości i jedyną, która posiada prawdziwą Moc Urzeczywistniania, jest Obecność „JAM JEST Bóg Działający w Człowieku” – tzn. nasza Nieśmiertelna Dusza, która będąc nieodłączną częścią Boskiej Świadomości i świadomości wspólnej, jest jednocześnie Bogiem Zindywidualizowanym (Samostanowiącym).
I Tę umówmy się nazywać Nadświadomością.

Nieco „niższy poziom” to nasza świadomość – czyli umysł zewnętrzny i jego zdolność do tzw. „myślenia”. Umysł to jedyne narzędzie komunikacji, za pomocą którego przekazujemy naszej Nadświadomości polecenia/decyzje, jak ma kierować Boską Energią, która nieustannie napływa do nas od Ojca.

Podświadomość zaś, to taka zautomatyzowana (na skutek nawyków) część świadomości, która działa jak gdyby bez naszego świadomego udziału – tzn. zwykle o niej nie myślimy, a szkoda, bo to ona jest najbardziej niebezpieczna, ponieważ wtedy (kiedy o niej nie myślimy) wykonuje „swoją pracę” bez kontroli świadomości. Odpowiada nam to dopóki wszystko działa jak należy, tzn. oddychamy, bije nasze serce, regulujemy temperaturę ciała, itd.
Podświadomość, jako część umysłu, ma jednak tendencję do czerpania „inspiracji” (najczęściej szkodliwych) z naszego otoczenia – z rzeki myśli, przekonań i emocji wytwarzanych przez inne Dzieci Boga. Rzecz jasna, czerpie także z przekonań, które nabywamy świadomie, np. że cukier jest niezdrowy a owoce są zdrowe, albo, że człowiek może dożyć góra 100 lat (a i to nieczęsto). Dlatego w pewnym momencie podświadomość mówi nam np. „nie chcę już oddychać”, „czas by twoje serce przestało bić – jesteś już stary/stara”, itp.

Dlatego właśnie medytujący mędrcy, jogini i Mistrzowie starają się odzyskać i utrzymać panowanie nad tymi funkcjami, które zwykle przejmuje podświadomość. Świadomie je kontrolując, zarządzają odczuciami i reakcjami ciała (w tym też rytmem serca, temperaturą, oddechem, itd.) – bowiem Mistrzostwo to (najogólniej mówiąc) umiejętność stosowania ciągłej świadomości, tak by nie powoływać niekontrolowanych i niechcianych myśli i co za tym idzie odczuć i emocji.
Nieco dalej (czy głębiej) ścieżki różnych „szkół” mistrzostwa się rozchodzą – jedne nauki są zagmatwane, inne są śmiałe a jeszcze inne … niewiarygodnie śmiałe!

Jeśli spojrzysz na Boskie Dzieło Stworzenia, na rozgwieżdżone niebo, na oceany, góry, lasy, zwierzęta i w końcu na … siebie, z łatwością pojmiesz, że tylko te najbardziej śmiałe nauki jest sens zgłębiać.

Nic nie jest zbyt śmiałe i zbyt twórcze dla Ojca i Jego Mocy! A tej (Mocy) przecież On Ci udziela nieprzerwanie.

Co byśmy nie powiedzieli o Ojcu, to będzie to dużym uproszczeniem, ale jednocześnie będzie też zbytnią komplikacją.

Mimo całej złożoności Dzieła, „zasady” które nim rządzą są naprawdę proste:

Miłość

Życie

Niewyczerpana Energia

Twórcza Moc

Pewnie za jakiś czas rozwinę nieco ten wątek.

Z Miłością

Greg

O bezpłatnym nauczaniu, dzieciach i paleniu „trawki” (czyli odpowiedź dla Beaty)

2014-11-25T12:05:00.002+01:00

Około dwóch tygodni temu, pod postem „Czy musimy umierać?” zamieściła swój komentarz (a w zasadzie list) zatroskana matka Beata. Nie będę go przytaczał bo jest dość długi, a przecież każdy kto zechce go przeczytać z łatwością doń dotrze.

Beata nie jest jedną z tych przewrażliwionych i „panikujących” matek, których tak wiele spotykamy pośród naszych znajomych i rodziny. To osoba pełna miłości, o wielkim sercu i otwartym umyśle, która poszukuje wiedzy i wyjaśnień. List Beaty bardzo mnie ujął, więc ten post będzie poświęcony poruszonym przez nią zagadnieniom.

Zatem do rzeczy. Najpierw skoncentruję się na dzieciach.

Zacznę może od tego, że aby dobrze spełniać rolę rodzica, należy mieć w świadomości następujące prawdy:

· W każdym dziecku, tak samo jak w każdym dorosłym człowieku, mieszka i działa zindywidualizowana obecność Boga „JAM JEST Bóg działający w człowieku”.

· Ciało każdego dziecka jest zatem Świątynią Boga Żywego, który zajmuje w niej swoje miejsce zazwyczaj tuż po porodzie, a czasem nieco przed nim. Czasem też odczekuje nieco dłużej, ale to nie ma wielkiego znaczenia dla niniejszego wywodu.

· Dziecko, w zasadzie tym tylko rożni się od człowieka dorosłego, że jego umysł (świadomość* i podświadomość*) nie opanowały jeszcze sztuki użytkowania swojego ciała (w tym także i mózgu). Zapisy w jego pamięci zewnętrznej, są więc nadzwyczaj skromne w porównaniu z dorosłym człowiekiem. Stopniowo, poczynając od złapania pierwszego oddechu, dziecko uczy się użytkowania swojego ciała.

· Dzieci mają jednak tę nadzwyczajną właściwość, że głos ich serca nie został jeszcze przytłumiony przez umysł zewnętrzny, zapełniany w niewiarygodnym tempie przez tysiące zewnętrznych informacji i bodźców (w tym emocjonalnych), które dziecko uczy się rozpoznawać, zapamiętywać i analizować. Specyfika sposobu w jaki nasze społeczeństwo zwykło uczyć swoje dzieci, powoduje, że szybko zapominają one wiedzę, z którą przyszły na świat – która stanowi najważniejszy zapis przenoszony (i wnoszony) przez Obecność JAM JEST. Zapominają, że są Bogiem, bo „ładujemy” do ich umysłów nasze błędne przekonania, otrzymane od naszych rodziców i społeczeństwa. To oczywiście pewne uproszczenie, ale wystarczające by zrozumieć to co za chwilę powiem.

· Dzieci, są więc dane rodzicom pod opiekę, którą powinni sprawować tak by nie tłumić i nie niszczyć indywidualności, która je cechuje. Są dane by je chronić i uczyć, najlepiej jak potrafimy. Co nie jest łatwe, zważywszy, że nawet w „Złotej Księdze” nie znalazłem wskazówek jak to zrobić. Sądzę jednak, że odpowiedzią i rozwiązaniem jest Miłość i Akceptacja. Mądra Miłość i partnerskie traktowanie. Utrzymanie w świadomości powyższych prawd powinno być Tobie pomocne w sprawowaniu tej opieki i obdarzaniu dziecka Miłością.

Dziecko ma prawo odkrywać świat i poznawać go. Ma prawo popełniać własne błędy i podejmować własne decyzje, bo ma w swoim życiu własne wyższe cele, których nie znamy, a które możemy rozpoznać tylko wówczas gdy potrafimy uważnie słuchać i obserwować. Co ważne, powinniśmy też unikać wtłaczania dziecku własnych ograniczających przekonań, a w szczególności gotowych ocen (ludzi, sytuacji, wydarzeń, …). Aby móc działać w ten sposób, sami musimy mieć otwarty umysł i nie zamykać się w ciasnych dogmatach, w których zwykło żyć nasze społeczeństwo.

Nie możemy zniewalać dziecka, narzucając mu wybór zainteresowań czy też zawodu. Możemy je jednak umiejętnie inspirować i pokazywać różne możliwości rozwoju, no i czasami także ostrzegać.

Wraz z wiekiem dziecka, te zadania stają się coraz trudniejsze, ale zaufaj Miłości – ona Cię poprowadzi.

Pochylmy się teraz nad konkretną sytuacją.

Dziecko dorasta. Staje się nastolatką. Odkrywa Prawdę o swojej Boskiej Mocy i chłonie ją jak gąbka – jest otwarte. Nie znaczy to jednak, że potrafi od razu umiejętnie wykorzystać tę wiedzę.

Zwodnicze wrażenia uzyskane podczas palenia „trawki” uznaje za potwierdzenie swojego odkrycia. Tymczasem palenie marihuany powoduje (za każdym razem) śmierć pewnej liczby komórek mózgowych. Ten proces umierania części mózgu, jest w zasadzie nieodwracalny. Już słyszę jak co niektórzy w tej chwili podnoszą protest, przytaczając przykłady znanych osób, które palą od lat a mimo to ich umysły funkcjonują całkiem sprawnie. Mogą też podnosić argument leczniczych zastosowań marihuany, np. w leczeniu ostrej padaczki. Będą dowodzić, że „rozsądne” palenie uzależnia w mniejszym stopniu niż papierosy czy alkohol.

Nie kwestionuję tych argumentów i przykładów. To wszystko prawda (ale przez małe „p”).

Prawdą przez duże „P” jest to, że mózg (to arcydzieło Boskiego Stworzenia) jest „urządzeniem” sterującym i komunikacyjnym. Jego pełna sprawność i pełny rozmiar (liczba komórek) są nam potrzebne byśmy mogli komunikować się z Obecnością Boga w nas i kierować otrzymywaną nieustannie Mocą. Mówiąc prościej: jeśli zniszczymy pewne elementy tej „radiostacji” (naszej aparatury komunikacyjnej) to możemy już nigdy (w tym życiu) nie połączyć się z „Boską Centralą”, tzn. możemy odciąć sobie drogę do Mistrzostwa w kierowaniu Mocą i do wniebowstąpienia w tej inkarnacji. Nawet w kolejnej (lub kilku) kolejnych inkarnacjach nabyte uzależnienia i fascynacje mogą przejawiać się ponownie, skutecznie blokując drogę do Źródła – do Wiecznej Wolności.

Mam nadzieję, że dla Twojego dziecka, które właśnie zafascynowało się swoją Boskością, będzie to argument wart uwagi.

Takimi niebezpiecznymi uzależnieniami (czy fascynacjami) mogą być także „fenomen” jasnowidzenia, wiara w numerologię czy astrologię, wróżbiarstwo wszelkiego typu i wszystko co próbuje odwrócić naszą uwagę od Jedynej Prawdy, takiej oto, że to my decydujemy o wszystkim. Ktoś powie, że wróżby czy widzenia często mu się sprawdzają? A jakże inaczej szkodliwe i nieszczęsne byty mogłyby nas zwieść, niż stwarzając iluzję prawdziwości? Większość ludzi mylnie uważa, że obudzenie jasnowidzenia jest sprawą duchową. Tymczasem jest to tylko działanie planu psychicznego. Więcej na ten temat znajdziesz w rozdziale XXI Złotej Księgi, zatytułowanym „Bezpłatne Nauczanie”.

Możesz też i powinieneś/powinnaś wspierać swoje dziecko w podejmowaniu właściwych decyzji, np. stosując afirmację:

„JAM JEST Bogiem w działaniu, jedyną Inteligencją i Działalnością kontrolującą tego brata/tą siostrę”.

Nie obawiaj się, nie chodzi tu o Twoją osobistą kontrolę, ale o kontrolę sprawowaną przez Nieskończoną Inteligencję – przez obecność JAM JEST.
Zastosuj też:
"JAM JEST Obecnością, która prowadzi moją córkę/mojego syna (tu imię) do zrozumienia prawdy i oświecenia (lub wniebowstąpienia)."

I w ten oto sposób zbliżyliśmy się do ostatniego już dzisiaj tematu – tzn. bezpłatnego nauczania.

Nie potępiam nikogo kto pobiera opłaty za swoje usługi. Tylko Ty masz prawo zdecydować, czy taka lub inna usługa jest Ci potrzebna i czy chcesz za nią zapłacić. Podobnie zresztą płacisz lekarzowi za badanie i diagnozę, aptekarzowi za lekarstwa, lub dajesz zwyczajowe „co łaska” za kolędę lub inne usługi kapłana, którym to Ty i Tylko ty nadajesz moc pomagania Tobie w potrzebie czy kłopocie, który sam powołałeś do działania.

Nie twierdzę, i nie zachęcam Cię, byś porzucił/a wszelkie tego typu praktyki, bo jest to możliwe tylko wówczas jeśli Twoja wiara i umiejętność używania Mocy wyprzedza takie decyzje. Musisz ćwiczyć (doskonalić się) i obserwować swoje dokonania, wtedy poczujesz co i kiedy można odrzucić.

Ja nie świadczę usług. Po prostu staram się zgłębić, zrozumieć i zastosować nauki Mistrzów Saint Germain’a i Jezusa w odniesieniu do siebie samego. W miarę jak uzyskuję zrozumienie kolejnych zagadnień, staram się dzielić moim rozumieniem z innymi, którzy kroczą w tym samym kierunku ale są jeszcze na nieco wcześniejszym etapie.

Nie pobieram i nie będę pobierał opłat za wyjaśnienia i „podpowiedzi”, których udzielam innym z najgłębszej potrzeby duszy – wręcz z jej nakazu. Nie chcę i nie mogę tego robić, bo okazałbym w ten sposób nieufność mojej Obecności JAM JEST – to takie moje własne i uproszczone rozumienie, ponieważ Mistrz nie wyjaśnia dokładnych powodów, ale wyraźnie ostrzega przed komercjalizacją nauczania. Ja ufam Mistrzowi na tyle by nie łamać takiego wyraźnego ostrzeżenia. Po prostu możliwość osiągnięcia Mistrzostwa jest dla mnie ważniejsza niż jakiekolwiek pieniądze tu i teraz natychmiast.

Staram się też systematycznie wspierać osoby, które dały władzę chorobie, ułomności fizycznej lub starości, czasem kierując energię do konkretnej osoby, którą znam lub po prostu widzę na ulicy. Co oczywiście jest działalnością nieodpłatną – z potrzeby serca i za radą Mistrza Saint Germain'a.

Instruktorowi lub uczniowi praktykującemu działanie „JAM JEST” wolno co najwyżej przyjąć dobrowolny dar, ale nie wolno mu wyznaczać cen i brać opłat.

Bóg wymyślił i stworzył świat tak aby Jego dzieciom niczego nie brakowało. To ludzie wprowadzili ograniczenia i dystrybucję energii, wody i innych naturalnych bogactw Ziemi. Czas dyktatu współczesnej ekonomii niebawem jednak się zakończy. Nie wiem dokładnie kiedy to nastąpi, ale wierzę w to gorąco, bo taka jest moja wola i wola wielu, wielu ludzi umęczonych wielowiekowymi ograniczeniami.

Każdy zatem niech robi swoje i na zasadach, w które wierzy (byle nie krzywdził innych). Ja działam nieodpłatnie.

Chciałbym pisać dla Was jak najwięcej, ale proces „hartowania” mojego charakteru (woli i wiary) oraz gromadzenia doświadczeń jeszcze się nie zakończył. Innymi słowy, także działam w pewnych uwarunkowaniach, często bardzo „niewygodnych” (delikatnie mówiąc). Po kilkuletnim przechodzeniu przez "ciemną dolinę" pozostała mi pewna "spuścizna". Muszę więc wciąż jeszcze pracować nad tym by, za pomocą Obecności JAM JEST, zmienić wszystkie te niekorzystne uwarunkowania. Radość z każdego małego sukcesu jest jednak warta każdej pracy i trudu.

Gdyby ktoś z Was miał życzenie i możliwość wesprzeć moje starania i działania finansowo lub w inny sposób, to w komentarzu pod tym artykułem znajdzie informację jak można to zrobić.

Niech Was Bóg błogosławi.
Z Miłością

Greg Ka

* - jak rozumiem te pojęcia (nadświadomości, świadomości i podświadomości) o tym napiszę co nieco niebawem w odrębnym poście

O Prawie Przebaczenia i Miłości Bliźniego (czyli odpowiedź dla Pati)

2014-11-24T13:11:00.003+01:00

Niedawno, pod postem „100 tysięcy myśli” znalazłem taki oto komentarz-pytanie:

„Czyli mam sobie wmawiać, że osoba która mnie nie trawi od teraz mnie kocha i szanuje i że mam z nią dobre relacje?
Pozdrawiam, Pati.”

Uznałem, że skoro Pati potrzebuje dodatkowych wyjaśnień, to pewnie i innym też się przydadzą.
Poświęcę więc odpowiedzi na pytanie Pati niniejszy post.

Zacznijmy od wyjaśnienia spraw podstawowych.

Po pierwsze, nie masz sobie „wmawiać”, tylko spróbować poczuć miłość … - odnaleźć ją w sobie.

Po drugie zaś, nie, że ta osoba kocha Ciebie, tylko, że Ty ją kochasz, a to zasadnicza różnica (przynajmniej na pierwszy rzut oka).

A oto obszerniejsze omówienie tego ważnego zagadnienia.

Mistrz Jezus dokładnie wiedział co robi, nauczając nas byśmy miłowali nieprzyjaciół swoich. Prawo Przebaczenia jest jednym z najważniejszych Boskich Praw, a jednocześnie tym, które ma zasadnicze znaczenie dla naszego własnego szczęścia i powodzenia w życiu.

Jest też jednocześnie jednym z najtrudniejszych do wytłumaczenia i do zrozumienia, czyli ogarnięcia naszym ludzkim umysłem.

No bo „jak to?” – myślimy – „mam kochać kogoś kto zrobił mi krzywdę? – kogoś kto mnie nienawidzi?”

TAK. Właśnie tak.

Sami wiecie, że nasza ludzka tzw. „sprawiedliwość” bywa wysoce ułomna. Do tego, bywa też nieskuteczna lub krzywdząca dla innych Dzieci Boga, dla naszych Braci i Sióstr. Tak naprawdę nigdy nie potrafimy postawić się w położeniu innej osoby – uwzględnić, w sposób wyważony i sprawiedliwy, wszystkich jej prawdziwych motywów działania i uwarunkowań, które je ukształtowały.

Dlatego nasz Boski Ojciec, który zawsze i każdemu daje kolejną szansę, sam zadbał o to, poprzez ustanowione przez Siebie Boskie Prawa Wszechświata, aby każdy odebrał swoje lekcje – doświadczył tego co zgotował innym. Nie dla jakiejś tam zemsty, czy z innych niskich pobudek, a dla samorozwoju – po to by dzięki doświadczeniu mógł zrobić kolejny krok na swojej drodze do Prawdy.

Dzięki Boskim Prawom, zarówno miłość jak i niegodziwość wracają do ich źródła (do tego, kto je wytworzył). Wracają w tej lub kolejnej inkarnacji, i to z niezawodnością, której my ludzie nie jesteśmy w stanie zapewnić.

Osobiście wierzę, że każdy człowiek jest w głębi serca dobry. Nie może zresztą być inaczej, zważywszy na pochodzenie naszego istnienia i źródło naszej Mocy. Niektórzy jednak bardzo się pogubili, bo nie słuchali głosu swojego serca, i wyrządzają innym niegodziwości ze strachu (przed biedą, przed krytyką, przed odizolowaniem społecznym, …), z mylnego poczucia sprawiedliwości lub innej (zawsze niesłusznej) przyczyny.

Ludzie często inkarnują w tych samych okolicach (w sensie położenia geograficznego), społecznościach, a nawet w tych samych rodzinach. Możliwe, że Ty Droga Siostro otrzymujesz teraz to co „zaoferowałaś” tej (lub innej) siostrze w poprzedniej inkarnacji. Możliwe, że odbierasz swoją lekcję – zbierasz plon z ziarna, które zasiałaś.

Dlatego, tak ważne jest aby nie krytykować i nie oceniać innych Dzieci Naszego Ojca.

Każdy powinien zdawać sobie sprawę, i utrzymywać w świadomości ten fakt, że pośród Boskich Praw, które żądzą naszym życiem na Ziemi, najistotniejsze jest to Prawo, które pozwala nam zarządzać Mocą daną nam przez Ojca.

A przedstawia się ono następująco:

Wszystko na czym skupiasz swoją uwagę i z czym wiążesz określone emocje „przylepia się do Ciebie” i staje się Twoim doświadczeniem w tym życiu.

Jeśli zatem koncentrujesz swoją uwagę na wadach innych ludzi, krytykujesz ich i oceniasz, wprowadzasz te wady do swojego świata – swojego doświadczenia.

Jeśli wysyłasz nienawiść , powróci ona do Ciebie w postaci choroby lub innych ciężkich doświadczeń.

Co zatem należy robić?

Koncentrować się na sobie – tzn. na samopoprawie. Na doskonaleniu siebie.

Pielęgnować swoje myśli i emocje, wyrywając z nich chwasty nienawiści, zazdrości, krytyki, niezadowolenia, rozczarowania, a także dostrzegania i komentowania cudzych ułomności fizycznych.

Jak możesz oczekiwać, że Bóg (czy ktokolwiek z Braci i Sióstr) przebaczy Ci Twoje niegodziwości, jeśli Ty nie przebaczasz.

Jak możesz oczekiwać, że nauczysz się korzystać z danej Ci Boskiej Mocy, jeśli nie odnajdziesz i nie obudzisz w sobie innych atrybutów Boskości, to znaczy:

Umiejętności Przebaczania i

Wszechogarniającej Miłości

Przebaczając i Kochając, tak naprawdę oddajesz trudną do przecenienia przysługę samej/samemu sobie.

Zacytuję teraz pewne fragmenty ze wspaniałej Złotej Księgi Mistrza Saint Germain’a. które dotyczą omawianych zagadnień (rozdział IX – Medytacja):

„Od momentu, w którym otrzymaliśmy wolną wolę ten, który nie kontroluje swojego uczuciowego świata niszczy wszystko wokół siebie, własne i cudze. Tak działa Wielkie Prawo, chyba, że człowiek skoryguje swe myśli i uczucia i utrzyma w tak skorygowanym stanie.

Każdy człowiek inkarnowany popełni ogromną ilość błędów. Z tego powodu nikt nie powinien pozwalać sobie na postawę typu: "JAM JEST bardziej święty od ciebie", ale wprost przeciwnie, powinien wywołać Prawo Przebaczenia, bo jeśli wciąż ma ochotę krytykować, potępiać i nienawidzić inne dziecko Boga, to musi wiedzieć, że nigdy nie osiągnie powodzenia. Zamiast tego należy mentalnie powiedzieć tej osobie: "Wysyłam tobie pełnię Boskiej Miłości, aby ciebie błogosławiła i abyś miał/a powodzenie". To jest postawa, która uwalnia od fiaska …”

„Ci osobnicy, którzy przywykli ciągle powracać w swoich umysłach i dyskusjach do jakiegoś niepowodzenia w interesach lub w życiu, powinni wiedzieć, że w końcu zniszczą sami siebie, jeżeli nie zaapelują do Prawa Przebaczenia, aby całkowicie wymazać tę sytuację.

Ten, który utrzymuje w sobie chęć zemsty z jakiegoś rzeczywistego lub wyimaginowanego powodu, przyciągnie sobie niezdolność mentalną i fizyczną np.: paraliż lub chorobę Parkinsona. To stare powiedzenie: "Jeśli ty nie przebaczysz, jak możesz oczekiwać, aby tobie przebaczono?" – jest jednym z najważniejszych praw w ludzkim doświadczeniu. Gdybyś tylko mógł zobaczyć, jak przylepiają się te rzeczy, których ty nie chcesz mieć wokół siebie, kiedy pozwalasz aby wszystkie niemiłe sprawy stale powracały do ciebie, …”

Praktykuj więc Miłość a otrzymasz Miłość. Posiądziesz zdolność odczuwania Miłości Ojca, która jest zawsze, i jest bezwarunkowa, tyle, że wielu z nas nie potrafi jej odczuć.

Zacznij co wieczór wysyłać „pełnię Boskiej Miłości” osobie, która cię „nie trawi”, a jej postawa się zmieni albo Wasze drogi rozejdą się w sposób harmonijny i „bezbolesny”.

Na zakończenie przytoczę jeszcze jeden fragment tego samego rozdziału „Złotej Księgi”:

„Wolałbym tysiąc razy umrzeć niż być narzędziem, które mogłoby odebrać wolność lub wyrządzić krzywdę któremukolwiek z dzieci Boga. Nie ma większej zbrodni w ludzkich doświadczeniach niż ta, którą popełnia się wyciągając wnioski z przedstawionych sytuacji, ponieważ w dziewięćdziesięciu dziewięciu procentach na każde sto okazuje się, że są fałszywe. Czasami prawda nigdy nie jest znana ogółowi.
Tak więc, moi drodzy uczniowie, niech żaden z was, poszukujący Światła nie stanie się sędzią żadnego dziecka Boga.

Przypuśćmy, że ktoś, kogo bardzo kochamy, postępuje niewłaściwie. Co w takiej sytuacji ludzie zazwyczaj robią? Osądzają i krytykują. Tymczasem najpotężniejszą rzeczą, którą można zrobić dla tej osoby to napełnić ją miłością i uznać mentalnie "JAM JEST Bogiem w działaniu, jedyną Inteligencją i Działalnością kontrolującą tego brata/tą siostrę". A należy mówić to mentalnie do jego/jej świadomości, bo jest to największą pomocą, jaką można mu/jej dać.”

Mam nadzieję, że powyższe wyjaśnienia choć trochę pomogły Ci zrozumieć, jaka jest Twoja rola i jak powinnaś/powinieneś postępować by ulepszać Twój Świat ulepszając siebie.

Praktykuj Miłość i Przebaczenie.

Niech Cię Bóg błogosławi.

Greg

Czy musimy umierać?

2014-11-12T11:13:00.001+01:00

Czy musimy się zestarzeć? Czy musimy chorować? Czy musimy umrzeć?

Każdy kto chociaż raz żegnał bliską osobę, która odeszła z tego świata, każdy kto zmagał się lub zmaga z ciężką chorobą (osobiście lub wśród najbliższych), każdy kto obserwował lub obserwuje jak starzeją się jego rodzice lub ukochani dziadkowie, musiał choć przez chwilę zastanowić się:

Czy mnie też to czeka?

Czy to nieuniknione?

Dlaczego?

Potem większość z nas stara się zapomnieć … i nie wracać myślą do tych budzących lęk pytań.

To naturalne, a nawet - poniekąd - słuszne.

Dlaczego tylko „poniekąd”?

Dlatego, że jeśli widzimy coś niewłaściwego (wyrządzane zło, chorobę, oznaki starości …) wielu z nas próbuje to zmienić (zwalczyć), a przynajmniej uważa, że powinno się zwalczać te niewłaściwe (nieharmonijne) zjawiska, zarówno w życiu społecznym jak i osobistym.

Dlatego, idziemy do lekarza, by szukać pomocy, do sądu lub mediów by szukać sprawiedliwości, itd.

Dlaczego nie postępujemy podobnie w kwestii starości i śmierci?

Bo uważamy (zakładamy), że nie ma lekarza mogącego wyleczyć nas z „obowiązku” starości, a w konsekwencji także i śmierci.

By Ci bardziej niecierpliwi, mogli spokojnie i z uwagą przeczytać ten tekst, i by nie przeoczyli istotnych treści, ledwie przeglądając artykuł w poszukiwaniu odpowiedzi, od razu powiem wprost, że odpowiedź na wszystkie trzy postawione na wstępie pytania brzmi:

Nie! Nie musimy!

Aby uzasadnić powyższe twierdzenie, cofnę się nieco w czasie – do lat mojego dzieciństwa. Sięgniemy też do bardziej zamierzchłej historii – do początków Stworzenia.

Kiedy, jako kilkuletnie dziecko, po raz pierwszy zetknąłem się ze zjawiskiem śmierci, a jednocześnie (mniej więcej w tym samym czasie) otrzymałem pierwsze lekcje religii, „wyjaśnienia” o pierwszych rodzicach i ich grzechu pierworodnym, poczułem i pomyślałem, że coś tutaj się nie zgadza. Moja dziecięca intuicja i poczucie sprawiedliwości podpowiedziały mi, że niemożliwe aby kara za grzech pierworodny (jakkolwiek go wówczas rozumiałem) nieuchronnie i przez długie tysiąclecia spadała na całą ludzkość.

Przyznacie sami, że wygląda to trochę tak, jakby Bóg Ojciec nie tylko „stłukł tyłek” swoim niesfornym dzieciom, które zwędziły ze stołu ciasteczko, ale konsekwentnie, za ten sam czyn lał by te dzieci po tyłku przez całe życie, zsyłając na nie choroby i starość, a następnie karał w ten sam sposób dzieci tych dzieci, ich wnuki i prawnuki itd. Co za niedorzeczność!

Przecież nawet moi śp. Rodzice, których miłość do mnie siłą rzeczy nie mogła dorównywać miłości Boga Ojca, spuszczali mi tylko jedno lanie za jedno przewinienie, a i to nie zawsze i nie za każde.

Ta dziecięca niezgoda na niesprawiedliwość, nie wygasła we mnie z biegiem lat, a raczej zaczęła przybierać na sile. Coś we mnie mówiło mi, że ktoś tu się pomylił, interpretując zbyt dosłownie określone fragmenty Biblii i innych starożytnych zapisów. Czułem, że gdzieś istnieją odpowiedzi i, że jeśli nie zrezygnuję z poszukiwań, odnajdę je.

Jeszcze nieco później pojąłem, że słowa „Szukajcie a znajdziecie” i „Pukajcie a otworzą wam” stanowią niezbyt zakamuflowaną, a raczej podaną wprost, zachętę do szukania wiedzy i zrozumienia. Do szukania odpowiedzi na wszystkie najważniejsze pytania. Do zrozumienia istoty naszego życia, tu na Ziemi, jak i w znaczeniu szerszym, jako istot duchowych obdarzonych szczególną, nieograniczoną miłością Stwórcy.

Dlaczego zatem godzimy się na choroby, starość i śmierć?

Ponieważ, kiedy dorastamy, nasze środowisko i mylne przekonania naszych ludzkich Braci (i Sióstr), skutecznie przełamują tę tkwiącą w nas naturalną dziecięcą wiarę i „naiwne” dziecięce poczucie sprawiedliwości. Boski Płomień, który pali się w sercu każdego dziecka, jest zasypywany „brudnym piachem i błockiem” zrzucanym nań przez innych ludzi, których płomienie już ledwo się tlą.

Na szczęście jednak, tego płomienia nie można całkowicie ugasić. Nasz Stwórca – w Swej Nieskończonej Miłości i Dobroci – zadbał bowiem o to by każde z Jego dzieci zawsze miało otwartą drogę powrotu do Źródła Życia – do Prawdy.

Jeśli odszukasz w sobie ten Boski Płomień, zajrzysz w głąb swojej Nieśmiertelnej Duszy, poczujesz w swoim sercu, że to co Ci tutaj obwieszczam jest Prawdą.

Pisałem już o tym (np. w cz.1 Nowej Baśni), że Ojciec stworzył nas na Swój Obraz i Podobieństwo, po to aby mieć kogo kochać. Nie chciał i nie potrzebował stworzyć bytów służalczych, które będą kochać Go „z obowiązku” bo tak zostały „zaprogramowane”. Chciał stworzyć Byty równe Sobie. Byty, które będą mogły pokochać Go za Jego dobroć, miłość i hojność. Które będą w stanie „nauczyć się” Miłości godnej Istot Najwyższych pomimo wielu trudności i przeszkód, które wolna wola człowieka może postawić na jego drodze do Ojca. Źródłem takich przeszkód jest najczęściej nasz umysł zewnętrzny, potrzebny nam do rozpoznawania ale także do kształtowania świata fizycznego w dowolny sposób, jakiego zapragniemy. Ale o tym za chwilę.

Stwórca zapragnął zatem stworzyć istoty równe Sobie.

I takie właśnie stworzył.

W świecie fizycznym (materialnym) narzędziem kształtowania otoczenia jest nasze świadome działanie. Całe życie jakie znamy, a także wszystkie ciała niebieskie, oraz zjawiska i różne postaci Boskiej Energii Życiowej, takie jak Ziemia, woda, wiatr, ogień, powietrze, skaliste góry, pustynie, grawitacja, oddziaływania wewnątrz atomu i wszystko inne co istnieje w świecie fizycznym, utrzymywane są za pomocą czyjejś świadomości – świadomego starania.

Czyjego?

To już temat na odrębny artykuł, który może kiedyś napiszę.

Tymczasem powróćmy do głównego wątku. „Świadome staranie” – czyli inaczej „samokontrola umysłu” lub „panowanie nad myślami i uczuciami”, które wysyłamy Ojcu, to klucz do wszystkiego, do niewysłowionego szczęścia – do Wiecznej Wolności od wszelkich ograniczeń.

Ramtha (inaczej Rama lub Ramaćandra), w swojej „Białej Księdze”, mówi wprost: „Każda śmierć jest rodzajem samobójstwa”. W innym miejscu stwierdza też, że wniebowstąpić jest łatwiej niż umrzeć.

Przede wszystkim jednak, o tym, że można pokonać śmierć, wiemy od ukochanego Wzniesionego Mistrza Jezusa, który będąc przecież Człowiekiem, mówił również, że jest Synem Bożym, czego dowiódł dokonując wielu cudów i odnosząc zwycięstwo nad śmiercią.

Mistrz Jezus nie zrobił tego by się popisywać. Po prostu chciał pokazać współczesnym i tym, którzy narodzą się ludźmi w kolejnych tysiącleciach, że Człowiek ma moc (daną mu przez Ojca) by dokonać wszystkiego czego zapragnie. Jakiż inny sens miałoby mieć takie poświęcenie i całe nauczanie Mistrza Jezusa, jeśli nie właśnie taki?!

I taki właśnie sens miało! „Odczyta” go każdy, kto głęboko zastanowi się nad słowami Jezusa i nad sobą oraz w głębi swojego Jestestwa poszuka wyjaśnienia.

Abyś zatem mógł/mogła pokonać choroby, starość i śmierć, najpierw myśl, że jest to w ogóle możliwe musi zakiełkować w Twoim umyśle. Musi wzrosnąć i pchnąć Cię do poszukiwania dalszych odpowiedzi, które sprowadzą się do zdobycia wiedzy o tym:

Jak to osiągnąć?

Ten tekst ma właśnie takie zadanie – zasiać w Twoim umyśle to ziarno – pierwszą myśl, że „można pokonać choroby, starość i śmierć”.

Niech Bóg błogosławi Ciebie i Twoje starania.

Greg Ka

Do Saszki i Kasi (i nie tylko do Nich)

2014-10-10T13:53:00.000+02:00

Witam Was moje Drogie Siostry.

Nieomal rok upłynął od czasu kiedy zadałyście mi tak ważne dla Was pytania. Jeżeli wciąż czekacie na odpowiedzi, to Wasza cierpliwość zobowiązuje mnie do tego by ich Wam udzielić.

Poza tym robię to z prawdziwą przyjemnością, wierząc, że kropla drąży skałę, a więc i moje słowa mogą przeważyć szalę … i skłonić jedną czy drugą osobę do uchwycenia się z całą mocą myśli o swojej Boskości – tj. o swoim Boskim pochodzeniu, władzy i jej atrybutach, i mogą też zaprowadzić taką osobę o krok dalej w kierunku Wiecznej Wolności.

Nie pytajcie dlaczego musiałyście czekać tak długo, bo nie mogę Wam teraz udzielić dokładnej odpowiedzi na to pytanie, a wymijającej udzielać nie chcę.

To może po kolei.

Droga Saszko, oczywiście możesz wpłynąć na swój kod genetyczny. W rzeczywistości, całkowicie nieświadomie, my Ludzie robimy to cały czas. Nie jest bowiem tak, że to kod genetyczny decyduje o wszystkim, tzn. o tym jak wyglądamy, na jakie choroby jesteśmy podatni, jakie mamy zdolności ruchowe lub umysłowe.

Podobnie zresztą jak nie decydują o tym takie czynniki jak data urodzenia, imiona i nazwisko, itp., czego dowodzą (lub próbują dowodzić) różne „logie”, takie jak astrologia lub numerologia.

To raczej, a nawet zdecydowanie, My decydujemy o tym jak wygląda nasz kod genetyczny, tzn. co chcemy w nim zapisać i odtworzyć (w naszym ciele), … i … robimy to! - Stale, chociaż bezwiednie.

Robimy to niestety także poprzez tak zwane zaniechanie. Zaniechanie obrony i ochrony.

Tzn. jeśli np. jakaś reklama sugeruje nam, że powszechnym problemem są bóle stawów, większość ludzi podświadomie przyjmuje taką sugestię, która po wielokrotnym powtórzeniu zakorzenia się w naszej „nieświadomej akceptacji”. Dodatkowo, ponieważ wszyscy jesteśmy połączeni niewidzialnymi „nićmi” Wspólnej Świadomości, to nawet jeśli konkretna osoba nie przyjęła takiej sugestii do siebie, to jej umysł często przejmuje ją od innych, którzy sugestię zaakceptowali.

Im powszechniejsza akceptacja danego przekonania pośród ogółu, tym łatwiej pojedyncze umysły przejmują to przekonanie. Każdy ma przy tym odmienną podatność na różne sugestie.

Wyjaśnię.

Powiedzmy, że któraś Siostra „nie przestraszyła się” sugestii dotyczącej powyższej dolegliwości, bo nie miała takiego problemu w otoczeniu i rodzinie, a zatem nie boi się, że odziedziczy dolegliwość (lub podatność na daną dolegliwość) po przodkach, i nie ma też koleżanek lub sąsiadek, które „zaraziłyby” ją świadomością tegoż problemu.

Ma za to, niestety, w rodzinie przypadki raka piersi, wobec czego interesuje się profilaktyką i innymi zagadnieniami dotyczącymi tej choroby. Ogląda programy telewizyjne, chodzi na badania profilaktyczne, dyskutuje z koleżankami z pracy na ten temat. Przygotowuje się (niestety) …

Podczas któregoś z nowoczesnych badań genetycznych, ktoś (jakiś autorytet) stwierdza, że ta Siostra ma tylko 40% procent szans na uniknięcie raka piersi.

Co się dzieje z taką osobą? Chyba się domyślacie … - gonitwa myśli, obawy i lęki, domysły … EMOCJE! Negatywne emocje!

Te ostatnie są najgorsze. Emocje tworzą bowiem najtrwalszy zapis w naszym archiwum wewnętrznym. Tworzą szybkie i (w tym wypadku) niebezpieczne oddziaływanie – tj. przenoszą się do naszej rzeczywistości wraz z „tworem”, którego dotyczą.

Podobnie Bracia (tzn. mężczyźni), mogą reagować na sugestie odnośnie np. raka prostaty. Ta choroba jest powszechnie REKLAMOWANA! Podobnie jak zresztą wiele innych zaburzeń zdrowia.

Ostatnio doszło nawet do tego, że niektóre firmy reklamują śmierć! – pokazują w sugestywny sposób jak wnuczkowi znika „sprzed nosa” dziadek, który zmarł na zawał serca!

To dramatycznie szkodliwa działalność! Powiedziałbym nawet, że zbrodnicza, gdyby nie fakt, że ludzie, którzy decydują o produkcji i emisji takich reklam, robią to w większości przypadków nieświadomie.

Podobne przykłady można by mnożyć ale szkoda na to naszej energii i czasu. Dość powiedzieć, że nie dotyczą one wyłącznie reklam, ale także seriali, reportaży, programów interwencyjnych, itp.

A na czym polega wspomniane zaniechanie? - Nasze zaniechanie.

Na tym, że nie odrzuciliśmy świadomie i zdecydowanie powyższych sugestii, płynących z głupiej i szkodliwej ludzkiej „twórczości”.

Jak można to zrobić?

Trzeba w każdym momencie życia, a szczególnie w takich chwilach, zdawać sobie sprawę, że jesteśmy Doskonałością – Bożymi Dziećmi stworzonymi na obraz i podobieństwo Ojca i wyposażonymi w Wolną Wolę. Ta świadomość zobowiązuje nas do wychwycenia nieharmonijnych sugestii, które nie mieszczą się w Doskonałości i do zdecydowanego zamknięcia drzwi naszego umysłu, by takie sugestie i myśli na zawsze pozostały na zewnątrz.

Czym dokładnie się posłużyć i jak?

Kiedy tylko zauważysz, że coś niedoskonałego chce wkraść się w Twoją uwagę, afirmuj np. tak:

„JAM JEST obecnością strzegącą mnie, która w tym momencie spala to, co chce mnie zaburzyć.”

Powtórz to trzy razy w myślach (potem, po pewnym czasie, wystarczy tylko raz) i pomyśl o tym, że jesteś odporna/y na takie sugestie, bo wiesz, że jesteś Doskonałością.

Możesz wówczas siedzieć z rodziną lub znajomymi przed telewizorem (jeśli tego wymaga sytuacja) i słuchać tych głupot, pozostając nietkniętą/ym ludzką twórczością, która prawie zawsze jest błędna i szkodliwa.

Dla ścisłości dodam, że nie zamierzam nikogo zniechęcać do wykonywania badań profilaktycznych czy innej diagnostyki chorób. Ale proszę Was, nie zapraszajcie tych chorób do siebie, poprzez poświęcanie im nadmiernej uwagi. Wykonajcie co konieczne i (jeśli jest OK.) „zapomnijcie”, że choroby istnieją.

Tymczasem wróćmy do głównego nurtu.

Moja Droga Siostro, w gruncie rzeczy w twoim pytaniu chodziło jednak o możliwości wpływania na swoje ciało, a o zmiany genetyczne pytałaś tylko dlatego, że uważasz, że są one konieczne by zmieniło się ciało.

Tak, możesz zmienić swoje ciało. Możesz ukształtować je tak jak tego pragniesz. Wzniesiony Mistrz Saint Germain w rozdziale 20-tym Złotej Księgi (zatytułowanym „Energia z ręki”) mówi jak można tego dokonać. Dodatkowe wyjaśnienia znajdziesz w rozdziale 26-tym („Samopoprawa”).

Czy jest łatwo tego dokonać? Nie. Z góry uprzedzam, że nie jest to zdolność, którą można uaktywnić łatwo i szybko. Gdyby tak było, każdy już by to praktykował, a przynajmniej Ci najbardziej zdesperowani w kwestii zachowania wiecznej młodości i urody.

Nie sądź, że przeczytasz te dwa rozdziały, wykonasz wskazane ćwiczenia parę razy i zdarzy się cud. Tak się nie stanie. Bez głębokiego zrozumienia, czym jest Obecność Boga w Tobie, nie dokonasz niczego. Co więcej, jeśli poświęcisz całą uwagę Twojemu ciału, to ono zacznie Tobą zarządzać i domagać się coraz więcej troski.

Niedawno odnaleziono zaskakujący dokument sprzed prawie dwóch tysięcy lat. W dokumencie tym napisano, że Jezus potrafił zmieniać swój wygląd (i nie mówię tu o jakiejś „charakteryzacji”) i Jego oprawcy o tym wiedzieli. Dlatego chcieli by ktoś (Judasz), dla pewności, wskazał im właściwą osobę.

Napisano tam też wiele innych ciekawych rzeczy, np. że Judasz był uczniem, który najlepiej rozumiał naukę Jezusa (i kochał Go nad życie), i z bólem serca, na prośbę Mistrza zgodził się, że Go „wyda”. Ale o tym więcej przy innej okazji.

Nasze ciała powinny być nam posłuszne. Tak to zaplanowano i tak ma być. Tak może być.

Jezus dokonał wielu cudów, ale obiecał, że my będziemy czynić jeszcze większe cuda niż On.

Zrobił i powiedział to wszystko po to abyśmy, poprzez jego przykład, zrozumieli, że człowiek może dokonać takich cudów. Że może władać materią i energią a nawet pokonać śmierć i Wniebowstąpić.

Tylko to jest warte zachodu i wysiłku!

Tym bardziej, że każdy z nas musi kiedyś, gdzieś odnaleźć drogę powrotną do Ojca. To jest nieuniknione. Każdy może zrobić to w tempie jakie mu odpowiada, nabywając dowolnie dużo doświadczeń na swojej ścieżce poszukiwań.

Ja chcę to zrobić już teraz. W tym wcieleniu. W najbliższych latach czy miesiącach – tak szybko jak to tylko możliwe.

Kiedy Ty chcesz to zrobić? To już pozostaje w Twojej gestii.

Kiedy w końcu zdecydujesz, że już czas, i że dotychczasowe miotanie się nic Ci nie dało, że jesteś gotowa poświęcić tyle czasu ile trzeba by zrozumieć Prawdę, sięgnij po instrukcje zawarte w Złotej Księdze. To są wspaniałe słowa mądrości, dane nam dla uwolnienia z wszelkich ograniczeń. Studiuj je w skupieniu, kawałek po kawałku, i praktykuj z cierpliwością godną Istoty Boskiej i Nieśmiertelnej (bo taką jesteś w istocie).

Kiedy pojmiesz Prawdę i zaczniesz jej używać, Twoje ciało zrobi co zechcesz, ale wtedy będzie to już dla Ciebie tylko „dodatkowa atrakcja” – mały kwiatek na ogromnej, cudownej łące zachwytów i odkryć.

A teraz kilka słów do Ciebie droga Kasiu.

Twoje słowa przypomniały mi mnie samego sprzed dziesięciu a nawet pięciu lat. Co chwila, kupowałem jakąś książkę, kurs, ebook, metodę itp. Miotałem się próbując rożnych niezawodnych (zdaniem twórców) recept na szczęście i rozwiązanie problemów.

Odłóż to wszystko na właściwe miejsce, tzn. na półkę, z której nie korzystasz.

Możesz działać, a nawet powinnaś działać, w pełni świadomie (co nie kłóci się ze stanem relaksacji ale nie wymaga go).

Ja znalazłem Księgę Ksiąg, i w ten sposób odnalazłem pewność i spokój. Tzn. Pewność co i jak robić, i spokój (pełną wiarę), że idąc za instrukcjami dojdę do celu z całą pewnością, prędzej czy później, ale zawsze w tempie, które jest dostosowane do mojej obecnej zdolności pojmowania.

Sięgnij po Zlotą Księgę. Nie będę doradzał Ci niczego innego, bo to może zadziałać, ale nie musi. Wszystkie te metodyki, kursy, itp. czerpią tak naprawdę z jednego Źródła – tyle, że czerpią tylko fragmenty Prawdy i wykorzystują tylko niektóre zjawiska wynikające z odwiecznych Praw Kosmicznych.

Całą Prawdę, drogę do Wiecznej Wolności, odnajdziesz tylko poznając i uznając swoją Boskość – swoją obecność JAM JEST, która jest jedyną Inteligencją, Energią i Władzą działającą w Twoim świecie.

W Buddyzmie Zen istnieje pojęcie „drogi miecza” (chyba już gdzieś o tym wspominałem na moim blogu). Polega to na tym, że uczeń (a później mistrz) zgłębiający jakąś sztukę, np. karate, kaligrafię, łucznictwo, …, porusza się jak gdyby po jednym z piór wachlarza w kierunku jego środka. Kiedy zdobędzie już absolutne mistrzostwo, czyli dojdzie do środka wachlarza, może stamtąd wejść na dowolne inne pióro. Inaczej mówiąc ma równie dobrą znajomość każdej innej sztuki, w której się nie ćwiczył. Co więcej z historii znane są postaci takich mistrzów, którym się to udało.

Po co o tym piszę?

Otóż z problemami, którymi chcesz (musisz) się zająć jest podobnie. Możesz załatwiać jeden problem, potem kolejny …i kolejny, a w tym czasie pojawi się jakiś nowy, którego wcześniej nie miałaś. Dlaczego się pojawi? Bo w swojej świadomości, nie jesteś przygotowana do życia bez problemów – wręcz przeciwnie, zawsze Ci towarzyszyły i to, że są, zakorzeniło się w Twojej świadomości (w sposób uzmysłowiony i/lub częściowo lub całkowicie nieuzmysłowiony).

To tak jakbyś, wracając do przykładu z wachlarzem, uczyła się oddzielnie zwalczania każdego z możliwych życiowych problemów. Można tak – oczywiście, ale życia Ci zabraknie by pozbyć się ich wszystkich.

Inaczej rzecz się ma, kiedy skupisz się na poznaniu Twojego „Ja-Bóg”. Dochodzisz do środka wachlarza a wszystkie pióra w tym miejscu się kończą … i kończą się wszystkie Twoje problemy. Różnica polega na tym, że poznając swoją obecność JAM JEST, i ucząc się jej używania, po pewnym czasie zaczynasz zauważać zmiany w Twoim życiu. Początkowo są one subtelne, ale zauważalne. Stopniowo problemy zaczynają się rozpływać, a Twoje sprawy (niby przypadkowo) zaczynają się układać coraz lepiej. Uwierz mi. Byłem w sytuacji, którą niejeden człowiek uznałby za rozpaczliwą i beznadziejną, ale nie poddałem się. I nagle jeden mały sukces, potem drugi. Zmiana uwarunkowań, w których działam, na mniej ograniczające. Więcej nadziei. Więcej zwiastunów poprawy. Lepsza sytuacja materialna. I tak, krok po kroku, miesiąc po miesiącu, moja wiara umacnia się coraz bardziej i coraz więcej otrzymuję od Obecności. Przestałem się bać. Zawsze uważano mnie za wzór optymizmu, ale teraz stałem się także ostoją spokoju. Przyjaciele wyczuwają to we mnie i dziwią się, skąd mi się to bierze?

Czasem próbuję wyjaśnić co nieco, tym, którzy są w miarę otwarci i gotowi na tak radykalną zmianę myślenia o Bogu i o sobie.

Po prostu przestałem osądzać i oceniać inne Dzieci Boga. Staram się widzieć „stojącą za nimi” Doskonałość, którą zniekształcili, niewłaściwie zarządzając otrzymywaną od Ojca energią, na skutek niewiedzy i błędnych przekonań.

Pomyśl droga Kasiu: czy masz szansę rozwiązać kilka problemów jednocześnie, jeśli dotychczas miałaś kłopot z rozwiązaniem chociaż jednego?

Ojciec dał Ci czas na wszystko, na każde doświadczenie którego potrzebowałaś. Teraz Ty musisz pozwolić sobie z tego daru (czasu) skorzystać – musisz dać go też sama sobie, tzn. uwierzyć, że go masz … no i uwierzyć, że Boska opieka pozwoli i pomoże Ci przetrwać wszystko. Bo tak jest w istocie – jak mówi dość znane powiedzenie „Bóg nie zsyła na człowieka prób, które są ponad jego siły”. Pomijam tu drobną nieścisłość, że Bóg w ogóle nic na nas nie zsyła, bo doświadczenia wybieramy my sami, I NIKT INNY.

Jeszcze mała rada dla wszystkich, którzy zechcą sięgnąć po „Złotą Księgę”:

Możecie przeczytać od razu całość, ale nie spodziewajcie się, że wszystko będzie dla Was jasne przy pierwszym czytaniu. Praktykowanie zacznijcie od podstaw – od pierwszych rozdziałów. Stopniowo poczujecie potrzebę pójścia dalej – wtedy to zróbcie.

Cierpliwość, wytrwałość i wiara – oto co jest potrzebne by odnieść Ostateczne Zwycięstwo i uzyskać Wieczną Wolność. Bez tego się nie da.

Toteż życzę Wam by nie zabrakło Wam niczego co jest potrzebne.

Niech Bóg błogosławi Was i wasze starania.

Przesyłam Wam moją miłość i energię.

Z Miłością

Greg

Odpowiedź dla Aleksandry

2014-02-12T09:46:00.004+01:00

Dotyczy komentarza do artykułu „100 tysięcy myśli”.

Aleksandra napisała do mnie, co następuje:

Drogi Greg Ka. Odnośnie myśli mam jeden problem. Przykładowo słucham afirmacji, leżę zrelaksowana i nagle dopadają mnie jakieś czarne myśli, odrzucam ale wracają. Jakieś dziwne poczucie, że złośliwy duszek do nich wbiega by pokazać 'Nie relaksuj sie za bardzo bo ja i tak tu jestem' . W życiu codziennym wracają tak samo czy złe wspomnienia czy czarne złe myśli, że np. coś się stanie złego mojej córeczce, że mężowi. Jestem szczęśliwa, otaczam się pozytywnymi ludźmi, nie oglądam głupot w tv, z natury straszny ze mnie nerwus dlatego szukam sposobów na wyciszenie nerwów jednak ta świadomość, że to zło gdzieś blisko jest nie daje mi spokoju, boję się ciemności bo mam wrażenie, że w tej ciemności coś łazi. Drogi Gregu, jak się od tego uwolnić i co to może być? Aleksandra

A oto moja odpowiedź:

Droga Aleksandro

Tak już jest, że nasze rozbiegane myśli są naszym największym wrogiem.

Jednocześnie myśli kontrolowane i odpowiednio ukierunkowane, są naszym (Ludzi) największym sprzymierzeńcem.

Cała rzecz polega na tym aby:

po pierwsze, zrozumieć sens (i znaczenie) tych dwóch zdań, które napisałem na wstępie, i

po drugie, nauczyć się panować nad naszymi myślami.

I to już w zasadzie wszystko. Proste?

Takie się wydaje. Jest to jednak najtrudniejsze zadanie jakie stoi przed każdym Człowiekiem i całą Ludzkością.

Udało się to dotychczas stosunkowo niewielu z nas, bo wymaga wielu lat pracy i samokontroli.

Co oczywiście nie znaczy, że nie należy i nie warto próbować.

Po pierwsze MUSISZ pojąć, że jesteś ukochanym dzieckiem Stwórcy, który kocha Cię tak niewyobrażalną miłością, że powierzył Ci całą swoją moc, abyś dowolnie rozporządzała swoim życiem – każdym swoim życiem! – bo w tej „grze edukacyjnej” mamy tyle żyć ile nam potrzeba.

A co my robimy z tą mocą?! Kierujemy nią w sposób zupełnie niekontrolowany. Nasza myśl, wykrzywiona przez nasze mylne rozumienie Świata i Boga, kreuje nam choroby, wypadki, i inne niechciane (czy aby na pewno?) „niespodzianki”.

Wyobraź sobie, że masz potężną broń (np. laser), który działa nieprzerwanie. Jeśli skierujesz go we właściwą stronę, to utoruje Ci drogę, ku wymarzonemu życiu. Ale jeśli zaczniesz rozglądać się we wszystkich kierunkach, obracając się i jednocześnie machając bronią na wszystkie strony (jak nieporadny żołnierz na poligonie), to możesz narobić szkód w swoim otoczeniu.

A teraz trochę bardziej praktycznie.

Od przyjaciela, który pasjonuje się NLP, dowiedziałem się, że on czasami stosuje taką metodę:

Kiedy jego myśli schodzą na niewłaściwy tor wbija sobie jeden paznokieć pod drugi, tak aby wywołać ból. Tym „brutalnym” sposobem uczy swój umysł by nie zbaczał z właściwej drogi – na zasadzie odruchu.

Osobiście nie praktykuję tej metody i nie polecam jej. To tylko taka ciekawostka.

Tak jak zimno samo w sobie nie istnieje, bo jest w istocie tylko brakiem ciepła, tak też nie istnieje zło, które jest jedynie brakiem dobra. Kieruj Twoje myśli, zawsze, tylko i wyłącznie w stronę dobra: miłości, rodzinnego ciepła, wspólnego śmiechu w radosnych chwilach, …

Wypełnij dobrem każdy moment kiedy nie koncentrujesz się na konkretnym zadaniu wymagającym skupienia. Wtedy nie pozostawisz miejsca na „zło” w Twoich myślach.

Przywołuj najpiękniejsze wspomnienia. Nie po to by się nimi „pożywiać” i odchodzić od „tu i teraz”, ale po to by przypomnieć swojemu sercu i umysłowi te najpiękniejsze stany emocjonalne, które nazywamy chwilami wszechogarniającego szczęścia, i utrwalać je jako wzorzec, do którego dążysz.

Używaj też afirmacji:

JAM JEST wewnętrznym mistrzem w zarządzaniu i kontrolowaniu wszystkich moich procesów myślowych w doskonałości Chrystusowej, aby tworzyły całość jakiej ja sobie życzę.

Powtarzaj ją przed zaśnięciem (może być w myślach), po przebudzeniu oraz zawsze kiedy tylko zauważysz, że Twoje myśli błądzą.

Nie analizuj „co to może być?” i „skąd się bierze?” – to wpływ wielu czynników działających na nas przez lata. Wyrwij to z korzeniami.

Wzmocnij efekt afirmacją:

JAM JEST Zmartwychwstanie i Życie.

Powtarzaj z ufnością i niech Ci to wejdzie w nawyk. Zobaczysz, że z czasem lęki zaczną się zmniejszać i wydadzą się czymś tak odległym i małym, że wręcz nie wartym uwagi.

Relaksacja? – owszem, jak najbardziej, ale zawsze łącz ją z pięknymi marzeniami i (po trosze) z cudnymi wspomnieniami. Dziękuj za wszystko co Cię cieszy w Twoim życiu. Przypominaj sobie bliskich i przyjaciół, i każdego kto obdarzył Cię dobrem, okazał miłość, przyjaźń lub chociażby pomoc. Przypominaj sobie wszystko co Ci się udało zrealizować, mimo, że nie było to łatwe. I dziękuj, ciesz się i dziękuj, …

POCZUJ

Wytrwałość jest tutaj konieczna. Im bardziej będziesz nieugięta tym lepsze efekty osiągniesz.

Bywa, że życie przynosi nam trudne zadania, ciężkie próby i niemile przeżycia, ale te są częścią doświadczenia, koniecznego by ostatecznie radość i szczęście były tym większe.

Ważne, by pamiętać, że Stwórca zadbał o to, by nic nam nie zagroziło w sposób ostateczny. Nie nam, bytom ludzkim, w ich jednostkowym doświadczeniu – w życiu, które nam wydaje się tak kruche. Zabezpieczył nas jako wyższe istoty duchowe.

Dał nam wszystko co było możliwe, łącznie z mocą decydowania, ile razy chcemy sobie „nabić guza” i zacząć od nowa.

Wsłuchaj się w swoją duszę. Ona powie Ci, że zdolność do lęku nie pochodzi od Stwórcy, lecz jest rezultatem Twojego wyboru.

Wybieraj więc pewność, że wszystko będzie dobrze, a tak własnie się stanie.

Niech Cię Bóg błogosławi.

Namaste

Greg Ka

Perełki intuicji i perły zrozumienia … zamiast złota …

2013-06-08T17:56:00.000+02:00

Niedawno jeden z czytelników mojego blogu zadał mi (niestety anonimowo) bardzo ważne pytanie, które to cytuję poniżej:

„Greg, mam pytanko.
Potrafisz spełniać swoje marzenia za pomocą medytacji. Myślę, że skoro napisałeś ten tekst, to musisz być w tym bardzo dobry :) Pomimo, że nie jestem sceptykiem, który odrzuca wszystko jak leci, zastanawia mnie coś ...

Dlaczego udostępniasz takie informacje?
Jeżeli to naprawdę działa, to masz niezliczone możliwości, posiadając taką wprawę w medytacji. Możesz za jakiś czas dostać spadek, wygrać w lotka, dostać pracę, w której zarobisz na własny, bardzo dochodowy biznes, mieć rodzinę, z którą będziesz co roku wygrzewał się na Bora Bora, przyjaciół ... no i wszystko czego zapragniesz i myślę, że wtedy nawet nie zajmowałbyś się prowadzeniem bloga, czy stronki, ponieważ miałbyś xxxx innych lepszych rzeczy do roboty.”

„Auuuć!” Pomyśli niejeden/niejedna z Was. „Ale gościa trafił! Prosto ‘w serce’”.

Faktycznie, o co tu chodzi?”

Pytanie zostało zamieszczone pod postem o „Medytacji Słońca-Księżyca”, ale to prawie bez znaczenia, bo mogło - równie dobrze - znaleźć się pod kilkoma innymi moimi tekstami, chociaż … czy aby na pewno? Ten tekst powstał przecież w pewnym okresie mojego życia i na pewnym etapie moich poszukiwań …

Pytanie jest znakomite!

Mimo, że ostatnio mam mało czasu na pisanie – dzielenie się z Wami moimi małymi odkryciami i przemyśleniami (przy czym mniejsza teraz o przyczyny takiego stanu rzeczy) – właśnie to pytanie zmusiło mnie by znaleźć wreszcie czas i zasiąść do pisania.

Taaak … wiem co chcę napisać oraz ile odpowiedzi i wyjaśnień powinienem zamieścić w tym tekście. Jedyne o co się martwię, to „czy uda mi się poukładać te dziesiątki odpowiedzi (bo to pytanie wymaga dziesiątek odpowiedzi) i informacji we właściwym porządku i w sposób czytelny - zrozumiały dla jak największej ilości osób, które zechcą przeczytać ten tekst?”, który z pewnością nie będzie krótki, no i będzie dość osobisty.

Pod palcami stukającymi w klawiaturę komputera, a przede wszystkim w moim skupionym umyśle „zewnętrznym”, kotłuje się przynajmniej z dziesięć możliwych pierwszych zdań, ale może zacznę tak:

Owszem, potrafię spełniać swoje marzenia za pomocą medytacji.

Potrafię je też spełniać za pomocą moich emocji.

No i potrafię je spełniać za pomocą moich myśli.

Nic w tym trudnego!

Potrafię je spełniać za pomocą każdej znaczącej (i nieznaczącej) aktywności emocjonalnej i umysłowej.

Co więcej, potrafię spełniać nie tylko swoje marzenia, ale i swoje obawy.

Potrafię przenieść do swojego życia każdą myśl i emocję, której poświęcę więcej uwagi, niż potrzeba, by ją „sklasyfikować” i potwierdzić lub definitywnie odrzucić, jako zgodną z tym kim jestem i kim chcę być, lub też jako całkowicie przeciwstawną do mojej wizji i koncepcji Grega Ka „tu i teraz”.

Przyznaję, że kiedy zaczynałem pisać mojego bloga (czy też „mój blog” – kto wie jak właściwie powinno się to odmieniać?), podobnie jak wielu zagubionych i niepewnych Braci-Sióstr, szukałem złota „głupców” – bałem się!

Na szczęście strach mnie nie sparaliżował, lecz zmusił do zajrzenia w głąb siebie – poznania tego kim i po co jestem.

Przyznaję, chciałem szybko zarobić, bo życie dało mi kopa i dobrze znany grunt osunął się spod moich stóp. Jakiś … przekonał mnie (prawie), że na blogu (w Polsce) można zarobić! I sprzedał mi ten pomysł za moje ostatnie pieniądze – co za „hiena”! J Ta „hiena” spełniła jednak swoje zadanie – gość, po wielu latach przerwy, pchnął mnie znowu w kierunku pisania, o którym zawsze marzyłem – mniej lub bardziej świadomie.

Jednocześnie, od zawsze – od kiedy pamiętam – wiedziałem (czułem w głębi swojego jestestwa), że śmierć jest jakaś niesprawiedliwa, a wyjaśnienia o „grzechu pierworodnym” zupełnie do mnie nie trafiały – nawet gdy miałem kilka lat – 6, no może 7.

Tkwiła też we mnie tęsknota do odkrywania, pisania i tworzenia – czułem, że mi się uda ... kiedyś, w końcu … uda mi się znaleźć odpowiedzi na najważniejsze pytania, a może nawet podzielić się tymi odpowiedziami ze wszystkimi ludźmi, wszystkimi których kochałem – a miałem zawsze poczucie, które uświadomiłem sobie mając może lat 14, że kocham wszystkich ludzi – bez wyjątku.

Wracając do domu w zimowe wieczory zaglądałem dyskretnie w okna mieszkań, w których widziałem krzątające się przy kuchni matki, i myślałem o tym jakie to wspaniałe i niezwykłe, że jest nas tyle miliardów, a każdy o kogoś się troszczy i kogoś darzy miłością – w najgorszym razie siebie samego.

Czułem, że mogę poznać ich życie – tych wszystkich osób – i mogę poczuć ich uczucia ich sercem, i … zrozumieć ich świat ich umysłem, przez pryzmat ich doświadczeń, które nie zawsze były i są różowe – to wiedziałem już wtedy.

Wierzyłem, zawsze i szczerze, że w głębi duszy każdy człowiek jest dobry i, że w każdym z nas jest coś wzniosłego i wielkiego, coś co czyni nas, w jakiś tajemniczy sposób, wspólnotą o wielkim lecz niepojętym znaczeniu.

To znaczenie odkryłem całkiem niedawno – po wielu, wielu latach.

Całkiem możliwe, że ten właśnie artykuł (post) stanie się pierwszą częścią całej serii artykułów, które opowiedzą Wam, choć może nieudolnie, o moim pojmowaniu świata i Boga – o moim poszukiwaniu i zrozumieniu, i o wielu innych rzeczach, sprawach, problemach i zagadnieniach, które trapią co bardziej dociekliwych.

Bardzo ciekawi mnie, dlaczego uważasz, mój Anonimowy, że gdybym mógł w nieskończoność wygrzewać się na Bora-Bora, to nie powinienem i nie miałbym powodów, by dzielić się z innymi Braćmi-Siostrami (tak naprawdę nie mamy płci) patentem na szczęście?

Psim obowiązkiem każdego z nas jest dzielić się wiedzą – nie pieniędzmi, a właśnie wiedzą i zrozumieniem!

Czy sądzisz, że czułbyś się szczęśliwy leżąc do końca życia na plaży, popijając sobie pod palmą drinki z parasolką? Wybacz, ale jesteś naiwny jak dziecko, lub po prostu nigdy głębiej nie zastanowiłeś się nad celem naszego pobytu na tej pięknej Planecie, mieniącej się niezliczonymi barwami życia.

Mój Drogi Bracie-Siostro

Stwórca „zaszył” w naszej naturze potrzebę poszukiwania, zdobywania, odkrywania, badania i … wiary … i miłości!

Bo wiara tworzy!

Bo miłość buduje!

Bo nadzieja napędza!

Tworzy zawsze! - dosłownie, całkowicie i … wszystko, o czym intensywnie myślimy, nad czym skupimy się dłużej niż momencik!

Zrobiłem kiedyś głupstwo (nie, nie żaden przekręt - głupstwo) i potem długo (ze dwa tygodnie lub miesiąc) bałem się, że stracę pracę. Przygotowałem się na wypadek gdyby mnie chcieli zamieść pod dywan i czekałem w napięciu.

Potem wszystko się uspokoiło. Wyglądało, że jest już bezpiecznie – nikt nie zakapował o mojej głupocie. Minęło dobrych kilka miesięcy i – ni stąd ni zowąd – kiedy już nawet zdążyłem zmienić pracę, inny pracodawca, który nie mógł się dowidzieć, że byłem przez moment durniem, wylał mnie z roboty pod zupełnie bzdurnym pozorem, nie wiedząc, że – w gruncie rzeczy – spełnia moje „marzenia” i pomaga mi spełnić podświadome tęsknoty.

Tak naprawdę, to od dawna chciałem odejść, tyle, że nie było mnie stać na taki ruch – zarabiałem z 5 - 7 średnich krajowych (i marzyłem by zarabiać z 10 - 12 takich średnich). No i po latach stresu, miesiącach wyrzeczeń, biedy, krwawicy, wojen, testowania mojej dobrej woli, sprawdzania przyjaciół, poznawania tych fałszywych i odnajdywania tych prawdziwych, bicia głową w mur … naruszyłem betonową ścianę.

Cel się ujawnił, a moje fascynacje i tęsknoty przestały wydawać się mrzonkami bez pokrycia.

No, powiedzmy, że cel prawie się ujawnił – tzn. zrozumiałem co powinno pozostać moim celem, do czasu kiedy nie ujawni mi się kolejny.

Musiałem na kilka dni przerwać pisanie tego tekstu i w międzyczasie coś mnie tchnęło by sięgnąć, po jedną z moich ulubionych książek, tj. „Śpiew Ptaka” Anthony’ego de Mello. Dla tych, którzy nigdy nie słyszeli o tej książce, wyjaśnię, że jest to absolutnie niezwykły spis bajek i przypowieści. Tak, tak – bajek!

Jeśli ktoś chce się dowiedzieć dlaczego mówię o tym zbiorku „niezwykły”, to musi niestety sam po niego sięgnąć, chyba, że przekona go bajka, którą zacytuję. Jest to bajka, która otwiera cały zbiór, i to ją właśnie przeczytałem ponownie jako pierwszą, po dłuższym okresie czasu. Była mi potrzebna. Właśnie ona.

Będę cytował z pamięci więc proszę o wyrozumiałość, jeśli nie będzie to cytat wierny co do słowa.

Bajka ma tytuł „Jedz sam owoce” i brzmi mniej więcej tak:

„Pewnego razu skarżył się uczeń Mistrzowi:

Opowiadasz nam różne historie, ale nigdy nie odkrywasz ich znaczenia.

A Mistrz na to:

Czy chciałbyś aby ktoś ofiarował Ci owoc i pogryzł go przedtem?”

Po tej krótkiej powiastce następuje komentarz.

„Nikt nie może odkryć za Ciebie Twojego znaczenia. Nawet Mistrz.”

Mnie przyszedł do głowy nieco inny komentarz – idący nieco dalej, a mianowicie:

Nikt nie może odkryć za Ciebie Twojego znaczenia. Nawet Bóg.

Tak właśnie jest. Bóg–Stwórca, Bóg-Życie, zna oczywiście wszystkie możliwe scenariusze tej „gry edukacyjnej”, na starcie której postawił nas kilka miliardów lat temu.

Zna je, bo już dawno, na samym początku, rozegrał je wszystkie w swoim Nieograniczonym Umyśle.

Zna je, ale woli być zaskoczony wyborami jakich dokonujemy. Dał nam bowiem wolną wolę, byśmy mogli odkrywać … uczyć się korzystania ze swojej Boskości.

Nie planuje więc za nas naszych losów i nie wytycza nam celów. Nie karze nas i nie nagradza. Sami musimy kształtować nasze losy i sami dokonujemy wyborów, tyle, że w większości czynimy to niestety nieświadomie.

Właściwie to powinienem jeszcze wspomnieć dlaczego zacytowałem Wam powyższą bajkę. Otóż, zatrzymała mnie ona „wpół słowa” … - o mało nie stałem się zbyt dosłowny, zamiast opowiadać historie. Oczywiście nie czuję się (jeszcze) Mistrzem i może nigdy się nim nie poczuję, ale to drugie jest mało prawdopodobne. Dlaczego? Ponieważ wszyscy, każdy w swoim tempie i swoimi ścieżkami, zdążamy do Mistrzostwa. Takie jest nasze przeznaczenie i główny cel (na początek). No i dlatego, że już postanowiłem, że chcę się Nim stać. Że jest to dla mnie ważniejsze od złota tu i teraz.

Umysł Boga jest Nieskończony i każdy, nawet Mistrz, jeśli szuka dla siebie inspirującego celu, znajdzie go i będzie się dalej rozwijał.

Zachodzi tu pełna analogia do nauki i naukowców. Kiedy wydaje im się, że już, już z przedpokoju, w którym się znajdują, wchodzą do komnat wiedzy „najwyższej”, to okazuje się, że te komnaty to tylko skromne korytarze prowadzące do kolejnych, jeszcze wspanialszych odkryć, okupionych jeszcze większym wysiłkiem, a zatem wymagających większej pasji i większej ciekawości świata i … śmielszych marzeń.

Bycie dosłownym nie jest dobre – nie zdaje egzaminu. Nie zmusza do myślenia, do odkrywania.

Piszę dosłownie: Jesteś Bogiem!

I co? Czy ktoś to zaakceptował? Pojął? Przyjął do serca tę Prawdę Prawd?

Taka już nasza pokrętna ludzka natura, że najprostsze prawdy, podane wprost pozostają niewidoczne dla naszego umysłu zewnętrznego, dopóki nie wzniesie on się na odpowiedni poziom „wibracji” – inaczej mówiąc, musimy dojrzeć by dojrzeć … klucz, który leży nawet nie pod wycieraczką, lecz tkwi na widoku, wetknięty w zamek od naszej strony bramy.

A po co zamieszczam taką np. „Medytację Słońca-Księżyca”? Bo kiedyś się nią zainteresowałem.

Podobnie zresztą napisałem o mantrach …

Marzenia, mantry, medytacja, … przeniosły mnie o krok dalej. Nie uważam ich za jedynie słuszne i najlepsze metody. Co więcej uważam, że mój największy problem został rozwiązany dzięki metodom podanym przez Abrahama, w książce „Proście a będzie Wam dane”. Nie zmienia to jednak faktu, że „Medytacja S-K” może się komuś przydać, na jakimś konkretnym etapie jego życia. Świadczy o tym chociażby fala popularności jaką cieszy się ostatnio ta technika, a ściślej, tekst, który ją przybliża czytelnikom-poszukiwaczom szczęścia. I bardzo dobrze, bo nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku.

Oczywiście myślałem o tym żeby zacząć pisać od nowa, np. ten artykuł, a nawet cały blog. To jednak nic by nie dało, bo niektóre teksty żyją własnym życiem, które zaczęły w momencie publikacji. Niektóre zostały już nawet przywłaszczone przez zdesperowanych poszukiwaczy łatwego zarobku, co akurat jest dla mnie raczej powodem do zadowolenia niż zmartwienia, choć oczywiście nie popieram piractwa. Niech więc wcześniejsze teksty pozostaną gdzie są – niech pokazują ścieżkę – niech opowiadają historię.

Kto ma się doczytać, ten się doczyta.

Zawsze znajdujemy to czego szukamy – informacja, której potrzebujemy, trafia do nas w taki czy inny sposób. Ważne by szukać, by zrobić pierwszy krok … a potem kolejne.

Dlatego, mój drogi „Anonimowy” Przyjacielu, pójdę dalej moją ścieżką.

Po drodze już dostałem spadek, który mnie uratował, choć wierz mi, że wolałbym go nie dostać, poznałem moich prawdziwych przyjaciół, którzy bez proszenia wyciągnęli pomocną dłoń, kiedy byłem pod wodą, dostałem pracę lepszą niż własny biznes, rodzinę miałem już wcześniej ale poznałem ją lepiej, a na Bora-Bora przyjdzie czas.

Wolę też raczej sam wytworzyć swój dostatek, niż wygrać go od innych „biedaków” w tarapatach, choć wygranie w lotka to też w zasadzie wynik naszej pracy, chociaż bywa, że wykonanej nieświadomie. Niewiele więc różni się od wypracowania bogactwa w pocie czoła lub w wyniku dobrego pomysłu i odrobiny szczęścia.

Dodatkowo: poczułem przepływ boskiej energii; chciałem by „moje dłonie” uzdrawiały i … uzdrawiają; chciałem się unieść w powietrzu i … mniejsza o to.

Mniejsza, bo mam inne, ważniejsze cele.

Kilkanaście miesięcy systematycznego wysiłku, przyniosło mi rezultaty warte więcej niż cale złoto świata. Co zatem mogę uzyskać kontynuując swoje starania?

Wierzę jednak, że niektórym mogę pomóc, więc będę to robił.

O szczegółach, czyli o tym jak to działa, to już w innym tekście.

Jeśli nie jesteś totalnym „sceptykiem”, o czym mnie zapewniałeś na wstępie, to może skłoniłem Cię do zastanowienia.

Namaste

Greg Ka

Bóg się nie wtrąca.

2013-04-20T17:48:00.001+02:00

Do czego się nie wtrąca?

Ano ... do niczego się nie wtrąca!

A to Ci dopiero szokująca wiadomość dla tych, tak wielu z nas, którzy woleli dotychczas traktować swoje problemy jako "dopust Boży". Większość ludzi wierzy, że to "jakiś" niewidzialny Bóg planuje ich życie, doświadcza ich lub nagradza.

Nic bardziej mylnego.

Po co miałby się wtrącać, skoro od razu "na starcie" dał nam wszystko czego możemy potrzebować, by cieszyć się życiem i osiągnąć "wszytko co przyjdzie nam do głowy", czy też raczej "wszystko, czego dusza zapragnie"?

Co ciekawe, większość myśli, że Bóg myśli (czyli "rozumuje") w podobny sposób jak czyni to nasz "umysł zewnętrzny".

Bóg pojmuje, a nie rozumuje.

Po co miałby rozumować, skoro zna każde pytanie i każdą odpowiedź?

Co Bóg pojmuje?

Miłość i Życie pojmuje. Bóg jest Życiem i Miłością.

Wszytko inne, nawet śmierć, której tak się boimy, mieści się w świecie materialnym tworzonym, kształtowanym, przekształcanym, przez rozum - umysł zewnętrzny - no i przez emocje (oby nie strach lub nienawiść!).

Wszystko inne mieści się w programie studiów, po to by po setkach wieków przestać rozumieć, a zacząć pojmować - jak Bóg - nasz Rodzic.

Pojmować, że tylko nasz strach, nasza ograniczona myśl, nasze niskie emocje, nasz brak wiary w aż taką szczodrość Stwórcy, powstrzymują nas od bycia Nieograniczonymi.

"Hm, w takim razie po co nam ten rozum czyli umysł zewnętrzny?" - zapyta ten czy ów spośród Was.

Ano, Świat został utworzony z myśli ..., poprzez świadome działanie - świadome kierowanie myślami - panowanie nad nimi, i tylko przy pomocy myśli (kontrolowanej myśli, ukierunkowanej myśli, świadomej myśli) może być przekształcany w kierunku "lepszości".

Po co ma być przekształcany?

Byśmy mogli poczuć potęgę, którą Bóg nas obdarzył i byśmy mogli cieszyć się nią, i byśmy mogli uwierzyć, że kiedy przyjdzie nam tworzyć rzeczy większe niż zamki z piasku (w tej skądinąd cudownej piaskownicy Pana Boga), będziemy dysponowali pojmowaniem, które ośmieli nasze zamysły i oświetli nasze drogi.

Niech tak będzie.

Namaste

„Tajemny” Klucz do Otwartej Bramy

2012-01-10T14:29:00.011+01:00

Cudowna Istoto,

Dzisiaj, zamierzam ofiarować Ci coś szczególnego!

Wyobraź sobie, że znasz Wielką Tajemnicę, która pozwala Ci zrealizować każde Twoje pragnienie, osiągnąć wszystko, co dotąd było nieosiągalne, a nawet dokonać czynów lub odkryć, których nikt przed Tobą nie dokonał!

Wyobraź sobie, że masz klucz, który otwiera bramy niewyczerpanego skarbca, w którym w nieograniczonych ilościach, dostępne są – na każde Twoje życzenie – niewyobrażalne zasoby szczęścia, zdrowia, miłości, przyjaźni, niebywałej harmonii i wielkiego dostatku!

Co więcej, możesz tam także znaleźć nieograniczoną ilość nowych, wspaniałych idei i pomysłów, które pomogą Ci zaspokoić Twoją potrzebę satysfakcji z własnych dokonań i zostać docenionym przez lokalną, a nawet światową społeczność!

Wskażę Ci dzisiaj, gdzie znajdziesz „tajemny” Klucz do tych wszystkich wspaniałości.

Jeśli pojmiesz doniosłość tej Najważniejszej Prawdy w dziejach Ludzkości, będziesz tak zszokowany/a i zachwycony/a, że nie będziesz mógł/mogła myśleć o niczym innym. Twoje szczęście rozbłyśnie cudownymi barwami, by nigdy już nie zgasnąć!

Otóż, ów „tajemny” Klucz do wszystkich wspaniałości, nie został wcale ukryty w ciemnej grocie, gdzieś na krańcu świata. Nie został też zakopany w złotej skrzyni, gdzieś pośrodku niezmierzonej pustyni, ani nawet zaszyfrowany w Biblii lub innych mądrych, starożytnych księgach. Ten Klucz, stale nosisz przy sobie (a raczej „w sobie”) i nawet tego nie zauważasz.

Zakładając, że głównym wyznacznikiem naszego człowieczeństwa nie jest nasze ciało, można nawet powiedzieć, że każdy z nas jest owym Kluczem (osobiście i sam dla siebie).

Dość powszechnie dostępne są także wskazówki i podpowiedzi, jak odkryć w sobie ten Klucz, chociaż nie jest to wiedza, której naucza się w szkołach lub na katechezie. Nie mówią też o niej w telewizji (przynajmniej na tych ponad stu kanałach, które są mi dostępne).

Ktoś kiedyś powiedział: „Jeśli chcesz coś dobrze ukryć, to połóż to na widoku – tam gdzie wszyscy mogą to zobaczyć”. Jest w tym powiedzeniu zawarta bardzo prawdziwa i smutna obserwacja, dotycząca naszych ludzkich zachowań.

Nie twierdzę, że Ci, którzy pozostawili dla nas swoje podpowiedzi w Biblii, w Świętych Księgach Starożytnego Wschodu, … oraz w kilku (a może nawet kilkuset) bardziej współczesnych książkach lub przekazach ustnych, umieścili je na widoku, by tak naprawdę je przed nami ukryć.

Muszę jednak przyznać, że przed nastaniem epoki Internetu, dostęp do większości tych dzieł i przekazów był znacznie, znacznie trudniejszy niż obecnie. Dziwnym „trafem” najbardziej znaczące dzieła były udostępniane i rozpowszechniane w bardzo ograniczonym stopniu, lub też zostały zniszczone.

Dzięki nowym mediom, Ci, którzy szukają …, mogą – znacznie łatwiej niż kiedyś – znaleźć to, co pozostało z tych pradawnych mądrości. Nawet współczesna nauka, poczyniła już pierwsze ciekawe (a nawet szokujące i przełomowe) obserwacje w tej materii i zaczęła opisywać pewne zjawiska w bardziej współczesnym, i przemawiającym do niedowiarków, języku naukowym. Dowody naukowe i takież rozważania zostawmy jednak na później. Podzielę się nimi w dalszej części artykułu.

Tymczasem wróćmy do głównego wątku.

Niewiele jest dzieł, w których ta Najważniejsza Prawda podana jest wprost i przy użyciu współczesnego, zrozumiałego sposobu wysławiania się. Postaram się więc wyrazić Ją na swój sposób – tak jak ja Ją rozumiem.

Najkrócej, można Ją ująć tak:

JESTEŚ BOGIEM!

TAK! Ty Sam/a, Osobiście jesteś Bogiem!

Nie jest Nim Twoje ciało czy umysł. Jest Nim nieśmiertelna, cudowna, obdarzona wolną wolą, Boska Istota, która to ciało i umysł „zamieszkuje” i użytkuje dla swoich celów – Twoja Dusza. Stanowicie doskonałą Całość. Ta Całość jest jedną z niepoliczalnych i nieskończenie różnorodnych manifestacji Boga. Nie tego Boga, którego widzisz na świętych obrazach i freskach, jako dostojnego, starszego człowieka z brodą. Nie Bogów „stworzonych” (proklamowanych) przez ludzi na przestrzeni dziejów, … a Boga Najwyższego - Uniwersalnego Umysłu, Źródła Wszelkiego Życia, Boga, który jest Wspólnością Wszystkiego, co Istnieje.

Każda istota, każda energia i każda materia – czyli wszystko co Istnieje – jest Obecnością Boga.

Szczególną uwagę zwrócimy jednak dzisiaj na Rodzaj Ludzki.

Przyjmij do wiadomości, że Budda, Jezus, Rama (i liczni inni Wzniesieni Mistrzowie) są, tak samo jak Ty, manifestacją Uniwersalnego Umysłu – Źródła Wszelkiej Prawdy, Mądrości, Energii, Życia i wszystkiego innego, co Istnieje. Wymienieni Bogowie, są po prostu Mistrzowskimi Obecnościami – zindywidualizowanym Bogiem na wyższym szczeblu rozwoju, niż ten, który osiągnęliśmy Ty i ja. Są lepszą wersją nas samych.

Jesteś przejawem Boga, który jest Uniwersalnym Umysłem, w którym zawierają się wszelkie byty, cała materia i wszystkie inne formy energii, a także Miłość, która również jest Istotą Żyjącą.

Każdy z nas (łącznie z Wielkimi Mistrzami) jest – można powiedzieć – niezależnym i samo-stanowiącym procesem istnienia, uruchomionym w Uniwersalnym Umyśle Boga. W ten sposób każdy z nas jest niezawisły, a jednocześnie stanowimy nierozerwalną całość.

Dla tych, którzy choć trochę znają się na informatyce, użyję tu porównania do wielu różnych programów uruchomionych jednocześnie, na jednym superkomputerze i pod jednym systemem operacyjnym. Tyle, że w tym wypadku, każdy program dysponuje nieskończonymi rezerwami mocy, jakie ma i udostępnia główny komputer – Umysł Uniwersalny. Najistotniejsza różnica, polega tutaj na tym, że Umysł Uniwersalny ma moc sprawczą, tj. kreuje dla każdego ze swoich procesów wszystko, czego ten proces zechce chcieć.

Jako Człowiek, jesteś więc Bogiem w Działaniu!

Jesteś Bogiem! – Jedynym Stwórcą i Panem Twojego Świata, tzn. świata, który dla siebie wykreowałeś/aś, poprzez całokształt myśli, pragnień, słów i czynów, ale przede wszystkim uczuć i emocji (!!!), które wyemitowałeś/aś, wyrażając tym samym życzenie, by taki – a nie inny – był Twój Świat i Twoje Życie.

Jako ciało i umysł nosisz w sobie Boską Obecność – swoją „własną” cząstkę Boga Najwyższego, która daje Ci energię życiową i dostęp do pełni Bożej Mocy Sprawczej. Z każdym oddechem otrzymujesz Czystą Boską Esencję Życiową, którą następnie przetwarzasz przy użyciu swoich myślo-emocji i emitujesz … a to, co wyemitowałeś wraca do Ciebie w postaci Twojego życia.

Inaczej mówiąc, jesteś kliszą filmową, na której sam/a „malujesz” obrazy Twojego przyszłego życia. Bóg oświetla tę kliszę czystym, mocnym i pięknym, białym światłem. Twój film wyświetla się zaś na ekranie materii, jako zdarzenia, otoczenie, przeżycia emocjonalne, związki, itd. Twoje życie jest zatem dokładną projekcją (odwzorowaniem) tego kim/czym jesteś, na ekran materii!

Zastanów się nad znaczeniem tego faktu!

Nawet, jeśli Cię nie przekonałem, pomyśl przez chwilę, … rozważ to, jak cudownie byłoby mieć takie właśnie poczucie. Zastanów się, co by z tego dla Ciebie wynikało.

Jeśli coś w Twojej Duszy i umyśle drgnęło, to znaczy, że najprawdopodobniej jesteś już gotów na zaakceptowanie tej prawdy, że:

· kiedy idziesz … lub coś robisz (cokolwiek by to nie było), to Boska Mądrość i Energia prowadzą Cię i idą … lub robią to coś razem z Tobą;

· nie ma innej Energii, Materii, Mądrości i Życia, niż te pochodzące od Uniwersalnego Umysłu – od Boga Najwyższego;

· Ty, Człowiek-Bóg, i tylko Ty, decydujesz jak użyjesz Boskiej Mocy, którą kochający Cię bezgranicznie Bóg Najwyższy oddał Ci do nieograniczonej dyspozycji;

· wszystkie Twoje choroby, niedostatki i niepowodzenia, są dziełem Twojej zewnętrznej istoty – wynikiem jej błędnych przekonań i decyzji; to Twoja zewnętrzna istota zapomniała, że nosi w sobie Boski Pierwiastek i źle użyła danej Ci mocy; spowodowała, że strumień Twoich myśli rozlał się na wszystkie strony, tracąc impet i tworząc grząskie bajoro, w którym utknąłeś;

· myślenie i odczuwanie emocji (zazwyczaj mocno „zabarwionych”, by nie powiedzieć „zapaskudzonych”, przeróżnymi przekonaniami i wierzeniami trafiającymi do Ciebie ze świata zewnętrznego) jest procesem twórczym – PROCESEM KREACJI TWOJEGO ŚWIATA;

Jeśli głęboko pojmiesz doniosłość tej Najważniejszej Prawdy, nie będziesz już w stanie myśleć o nieistotnych głupstwach. Twoje myśli będą ciągle powracać do istoty Cudu, który właśnie zrozumiałeś. Na powrót staną się one niepohamowanym, rwącym strumieniem, który bez trudu utoruje sobie drogę i utrzyma wybrany przez Ciebie kierunek, nawet w najbardziej nieprzychylnym, trudnym terenie.

Jeśli zmienisz 100 tysięcy Twoich chaotycznych, rozbieganych myśli dziennie, i stworzysz z nich niepohamowany, rwący strumień dobrej energii płynącej w jednym kierunku, to zmienisz wszystko! Całe Twoje życie, stanie się Mistrzowskim Dziełem Boga (i Twoim Dziełem – takim, jakiego pragniesz w głębi Duszy). Jeśli znakomitą większość tych myśli ukierunkujesz na rozważanie Najwyższej Prawdy i na to, czego chcesz dla siebie i innych ludzi, nic i nikt nie będzie w stanie przeszkodzić Ci w realizacji Twoich wielkich marzeń.

Powinieneś wiedzieć, że Bóg nie wpływa na Twoje decyzje i Twój świat, dopóki z wiarą i ufnością nie zaprosisz Go by to uczynił. Jeśli poczujesz w sobie Obecność i Nieograniczoną Moc Twojego „JAM JEST”, nie będzie dla Ciebie rzeczy niemożliwych! Jeśli zaś będziesz w stanie pielęgnować, podtrzymywać i umacniać tę świadomość, Twoje osiągnięcia przekroczą Twoje wszelkie oczekiwania. Nie ma bowiem odgórnego (Boskiego) limitu na używanie Mocy i Inteligencji, która ożywia i napędza wszystko! Ograniczeniem jest wyłącznie Twój strach, niepewność, brak wiary, obawa, resztki mylnych przekonań, itp.

Na szczęście, chociaż posiadasz całkowicie nieograniczoną moc kształtowania Twojego świata (robisz to codziennie, nawet tego nie zauważając), to nie możesz w takim samym stopniu wpływać na świat innych Ludzi-Bogów. W szczególności, nie możesz wpływać na świat tych spośród nas, którzy tego nie chcą (świadomie lub podświadomie). Każdy z nas ma bowiem wolną wolę. Gdyby to nie było takie trudne, to wyobraź sobie co mogliby nawyczyniać Hitlerzy, Stalini i Pol Potowie tego świata! Na szczęście Zbiorowość ma możliwość przeciwstawienia się takim zaburzonym jednostkom.

Heroiczność walki, jaka we wspomnianych przypadkach była konieczna …, pokazuje dobitnie, że Mocy „jest obojętne” kto i w jakim celu jej użyje. Obsesyjne opętanie jakąś ideą wystarczyło, by stworzyć innym coś, co zwykliśmy nazywać „piekłem na Ziemi”.

Jeśli nieświadome użycie Mocy i wolnej woli pojedynczych ludzi, mogło doprowadzić do tragicznych wydarzeń, które historia zapamięta na zawsze, to wyobraź sobie, co można osiągnąć używając Boskiej Mocy i Inteligencji świadomie i z pełnym wykorzystaniem Jej naturalnej zasady, którą jest Miłość (a wraz z Nią: Harmonia, Piękno, Twórcza Aktywność, Niewyobrażalna Inteligencja i Niewyczerpana Kreatywność).

Podsumowując, w pojedynkę możesz z łatwością przywrócić sobie całkowite zdrowie i sprawność ciała (w dowolnym stopniu i zakresie), możesz zaprowadzić ład w Twoim domu, wypełniając go miłością, spokojem, pięknem, harmonią i dostatkiem. Możesz też uzdrowić Twoich najbliższych lub przyjaciół, którzy nie mają świadomości swojej własnej siły i doskonałości „JAM JEST”, która tli się w nich, czekając na podmuch, który na nowo rozpali Ją żywym płomieniem. Możesz pomóc sobie w karierze lub biznesie, w twórczości lub sporcie. Możesz nawet pomagać swojemu krajowi lub światu, wspierając swoją energią tych, którzy od dawna chronią i wspomagają Ludzkość i Jej Dom.

Musisz się jednak liczyć z tym, że jeśli ktoś z Twoich domowników lub przyjaciół zdecydowanie nie będzie chciał Twojej pomocy i dobrej energii, to Wasze drogi mogą się rozejść. Zawsze jednak możesz podejmować starania … i życzyć mu/jej postępu na osobistej ścieżce rozwoju. Tak to działa: w Twoim świecie zjawiają się ludzie, których cele są w jakimś stopniu zbieżne z Twoimi, inni zaś odchodzą (w taki czy inny sposób), bo ich cele w żadnym stopniu nie pokrywają się już z tymi, które właśnie realizujesz.

Jeśli nadal masz wątpliwości, przypomnij sobie czego Cię nauczano na lekcjach religii (tej prawdy na szczęście nikt nie zaciemnił):

Bóg stworzył Człowieka, na swój obraz i podobieństwo!

Czy sądzisz, że autorowi (autorom) tych słów chodziło o to, że Bóg ma głowę i tułów, dwie ręce i dwie nogi …!? No chyba żartujesz!? Pomyśl o tym!

Podobieństwo, o którym tutaj mowa, to nic innego jak owa wolna wola, o której tyle się mówi, i która bywa zazwyczaj tak źle (i kompletnie nieświadomie) wykorzystywana przez nas, Ludzi. To także nic innego jak posiadanie nieograniczonej mocy tworzenia swojego świata. Bóg już stworzył i umiłował swój (wszech)świat – takim jakim chciał go widzieć. Teraz Ty stwórz swój, korzystając z mocy, którą Ci dał i próbując naśladować Jego Miłość, Kreatywność i Tolerancję.

Na początek pomyśl o Twojej Nieśmiertelnej Duszy, która rezyduje gdzieś w okolicach serca, pośrodku klatki piersiowej, i powiedz: „JAM JEST”

Powtórz to kilka razy i obserwuj swoją reakcję. Następnie użyj (i używaj jak najczęściej) wielkiej afirmacji, którą otrzymaliśmy od Mistrza Jezusa:

„JAM JEST Zmartwychwstanie i Życie”

Tak, wiem! Jakiś czas temu odtrąbiłem koniec epoki afirmacji. Przyznaję, że przedwcześnie. Czasami daję się porwać jakiejś ciekawej idei czy pomysłowi, ale nie przestaję szukać i sprawdzać …

Wierz mi, że afirmacje, które dał nam Mistrz Jezus, mają szczególną moc, którą On im nadał!

Praktykuję tę i inne wspaniałe afirmacje „JAM JEST” od jakiegoś czasu, a to, czego doświadczyłem nie da się porównać z żadnym innym dotychczasowym przeżyciem. Sprawdź sam/a! Nie będę Ci niczego sugerował.

Zmierzając ku podsumowaniu całości, pozwolę sobie przedstawić Ci trzy cytaty ze szczególnej i cudownej książki – „Złotej Księgi” Saint Germain’a:

„Życie, we wszelkiej swojej działalności, wszędzie gdzie się przejawia jest BOGIEM W DZIAŁANIU. Ze względu na brak wiedzy o sposobie stosowania myślo-emocji, ludzie stale utrudniają przepływ Esencji Życiowej we wszystkim. Gdyby tak nie było, życie przejawiałoby swoją doskonałość z całą naturalnością.

Naturalną tendencją Życia jest Miłość, Pokój, Piękno, Harmonia i Obfitość. Esencji Życiowej jest obojętne, kto jej użyje, toteż nieustannie wypływa by przejawiać coraz to więcej swojej doskonałości i zawsze z tym ożywczym impulsem, który jest jej właściwy.”

„A teraz zwróćmy uwagę i wyjaśnijmy powiedzenie najpotężniejsze ze wszystkich, które zostały rzucone w świat doświadczeń zewnętrznych za pomocą słów: "JAM JEST brama otwarta, której żaden człowiek zamknąć nie może". Czy nie widzisz, jak istotną moc posiadają te słowa? Kiedy w pełni zrozumiesz te potężne afirmacje, zdasz sobie sprawę z tego, co możesz przez nie osiągnąć.

Kiedy uznasz i zaakceptujesz w pełni "JAM JEST", jako Wielką Obecność Boga działającą w tobie, zrobisz jeden z największych kroków w kierunku uwolnienia.”

„Nieszczęściem dla ludzkości, które powoduje tyle bezpodstawnego egoizmu i wzajemnego potępiania między jedną a drugą osobą, jest chęć posiadania wspaniałego błogosławieństwa Boga tylko dla siebie. Nie ma niczego więcej oprócz jednej działającej Miłości, Inteligencji, Władzy i Substancji w każdym osobniku, i to właśnie jest Bóg. To jest ostrzeżenie, jakie możemy dać każdemu uczniowi, w związku z chęcią posiadania na własność władzy, która służyłaby tylko jemu jednemu.”

Teraz już wiesz skąd wziął się tytuł artykułu.

Tej bramy nie można zamknąć! – Tego ognia nie można zgasić, ale można zmarnować ten żar, nigdy nie rozniecając zeń żywego płomienia.

Poszukiwaczom Prawdy i Szczęścia polecam lekturę tego Dzieła.

A teraz obiecana informacja dla niedowiarków – co nie znaczy, że pozostali powinni ją pominąć.
Natrafiłem niedawno na ogromnie ciekawy film, w którym człowiek o nazwisku Gregg Braden opowiada o kilku ciekawych eksperymentach naukowych. Musicie to zobaczyć! Ten niezbyt długi materiał został podzielony na sześć części i zaopatrzony w napisy w języku polskim. Kim jest Gregg i czym się zajmował dowiecie się z filmu i – dla uważnych – będzie to równie zaskakujące jak sama treść przekazu. W piątej części zobaczycie, że to, co zwykliśmy nazywać cudami, jest wynikiem umiejętnego wykorzystania odwiecznych praw – praw opisujących działanie Boga w naszym świecie, czyli sposobu, w jaki Moc i Inteligencja Boga przejawia się w naszej materialnej rzeczywistości.

Pamiętaj! To myśl i emocja są sprawcami wszystkiego, co przeżywasz, a nie odwrotnie!

Namaste

Greg Ka

Link do filmu (teraz już w całości a nie w częściach):

Link Gregg Braden - film

Link do „Złotej Księgi” Saint Germain’a:

Link Saint Germain - Złota Księga

100 tysięcy myśli

2011-11-08T15:44:00.008+01:00

Czy chcielibyście, aby afirmacje (lub aformacje), które stosujecie były skuteczne?

Czy chcecie, aby wizualizacje, oprócz kilku miłych chwil, przynosiły także konkretne, pozytywne rezultaty?

Czy pragniecie, by nareszcie coś w Waszym życiu drgnęło i ruszyło w upragnionym kierunku?

Mam dla Was dobrą wiadomość! Można tego dokonać!

Czy wielokrotnie próbowaliście, bez wyraźnych rezultatów, zastosować różne metody poprawy jakości Waszego życia?

Czyż nie przeczytaliście kliku (lub wielu) książek i artykułów, opisujących różne cudowne (i gwarantowane) metody …, np.:

- siedem sposobów na …

- pięć kroków do …

- trzy metody …

- tajemnica …

Ja też wiele tego przeczytałem i … nieco napisałem. Ze sterty komercyjnej (choć darmowej) sieczki, czasami udawało mi się nawet wyłowić coś bardzo wartościowego. Kupiłem też kilka niezłych książek i materiałów Audio/Video zza oceanu i subskrybowałem newsletter-y kilku znaczących postaci ze świata self-help. Te ostatnie spowodowały, że moja skrzynka mailowa tak szybko zapełniała się kolejnymi „rewelacyjnymi” ofertami, że nie byłem już w stanie oddzielać ziarna od plew.

Musiałem wyłączyć większość subskrypcji.

Nie twierdzę, że Ci wszyscy spece nie znają się na rzeczy. Jestem też przekonany o ich dobrych intencjach – chcą pomagać, lubią i potrafią to robić. Tyle, że – zgodnie z duchem epoki, która na szczęście powoli się kończy (wznosząc ku nam swój łabędzi śpiew) – za swoją wiedzę każą sobie słono płacić. Żeby wszystko było jasne, nie potępiam nikogo.

Przy okazji zobaczyłem przynajmniej, jak fantastycznie współpracuje ze sobą spora grupa największych amerykańskich guru od osiągania sukcesów. Stosują skoordynowane (choć nie idealnie), zespołowe działania marketingowe, wymieniając się specjalnymi ofertami, a czasami wspólnie tworzą unikatowe materiały. Rodzimi naśladowcy, jeszcze nie nauczyli się takiej współpracy – każdy sobie rzepkę skrobie.

Muszę niestety przyznać, że często „wartość estetyczna opakowania” bywała większa, niż merytoryczna wartość jego zawartości. Takie czasy. Spece od marketingu wznieśli się na wyżyny swojej „podstępnej” sztuki i potrafią wcisnąć większości ludzi dowolny produkt, niezależnie od jego wartości i przydatności.

Pośród całej masy materiałów, które przeczytałem, obejrzałem i przesłuchałem, trafiły się bardzo cenne informacje i rady, które warto przemyśleć, stosować i upowszechniać.

Po tym przydługim wstępie, przejdę wreszcie do meritum.

Naukowcy szacują, że przez nasz mózg przebiega od 60 do 100 tysięcy myśli, każdego dnia!

Niektórzy, twierdzą, że jest ich znacznie więcej. Załóżmy jednak, dla uproszczenia, że jest tych myśli 100 tysięcy.

Każda z tych myśli wysyła do Wszechświata konkretny sygnał. Wypadkowa tych wszystkich sygnałów jest Tobie, droga Czytelniczko lub Czytelniku, odsyłana w postaci zmaterializowanego życia (zdarzeń, sukcesów, porażek, chorób, przyjaciół, miłości, nienawiści, podróży, przygód, pogody, pecha lub szczęścia, itd.).

A teraz odpowiedz sobie szczerze na następujące pytanie:

Czy uważasz, że jeśli pół procenta tych wszystkich myśli skierujesz (np. poprzez afirmacje, wizualizacje i inne techniki) w stronę tego, czego pragniesz, to możesz rzeczywiście to otrzymać?

A jeśli skierujesz w stronę Twoich marzeń jeden procent Twoich codziennych myśli?

Pomogę Ci:

Marne są Twoje szanse, jeśli pozostałą część z tych stu tysięcy myśli, nadal stanowić będą rozmyślania o chorobach, strach przed biedą lub zdradą, rozpamiętywanie niespełnionej miłości i tysiące innych podobnych „trujących” błysków Twojego, puszczonego samopas intelektu.

Dysponujesz ogromną mocą – mocą realizacji tego, o czym cały czas myślisz!

Afirmacje, to jednak nie tylko słowa, które wypowiadasz w chwili relaksacji. Pamiętaj, że afirmujesz całym życiem: każdą myślą, każdym działaniem i każdym uczuciem!

Wszystko, co wysyłasz, zostaje Ci zwrócone w postaci Twojego życia.

Co należy zrobić? To proste: zapanować nad swoimi rozbieganymi myślami, słowami i czynami.

Jak to zrobić:

Nie oglądaj kolejnego odcinka durnego, tasiemcowego serialu, którego bohaterowie nie robią nic innego, jak tylko walczą z trudnościami, lub (co gorsza) snują intrygi. Zamiast tego idź na spacer i popatrz na Słońce lub gwiazdy, przeczytaj coś budującego lub obejrzyj komedię.
Nigdy się nie wściekaj i nie złorzecz komuś, kto zrobił Ci przykrość lub świństwo. Zamiast tego pomyśl o tym, że chciałbyś, aby drogi Twoje i tej osoby nigdy się już nie przecinały. Życz jemu/jej dojrzałości i mądrości. Nie mścij się!
Nie rozpamiętuj swoich błędów, ale ucz się na nich. Powiedz sobie: „nie muszę tego ponownie doświadczać, bo już wiem jak to jest; nigdy już tego nie zrobię, bo jestem teraz mądrzejszym i lepszym człowiekiem”.
Zamiast tracić czas na szkodliwe myśli, pomyśl trochę więcej o Twoich marzeniach. Wyobrażaj sobie często jak ma wyglądać Twój upragniony dom i ogródek. Spaceruj po nich w myślach i projektuj. Podobnie projektuj inne rzeczy i wydarzenia, których chcesz doświadczyć.
Nigdy nie zastanawiaj się jak osiągniesz Twój cel. Wyobrażaj sobie ze szczegółami końcowy rezultat, ale nigdy drogę do niego. Jednocześnie przyglądaj się życzliwie ludziom wokół Ciebie, przyrodzie i swoim myślom. W pewnym momencie poczujesz impuls – pojawi się pomysł, osoba, wydarzenie, przeczucie lub inna inspiracja, aby coś zrobić (zadziałać). Wtedy działaj, najlepiej jak potrafisz, z ufnością i pewnością wygranej.
Nigdy nie próbuj się „dorobić” (osiągnąć Twój cel) kosztem krzywdy innych ludzi. Nie możesz wykorzystywać cudzej naiwności, niewiedzy lub nieświadomości. Cwaniactwo nie zapewni Ci harmonijnego i stałego poczucia szczęścia. Co najwyżej krótkotrwałą radość z jakiegoś wątpliwego sukcesu.
Zachwycaj się tym, co masz i dziękuj za to Opatrzności. Popatrz na twoje zręczne palce i pomyśl o tym jak doskonale są zbudowane. Pomyśl o ludziach, których kochasz i o tym, co im zawdzięczasz. Doceń fakt, że z kranu leci ciepła i zimna woda – wielu ludzi tego nie ma. Bądź świadom wszystkich dobrych „rzeczy” w Twoim życiu, bo tylko wówczas otrzymasz ich więcej.
Nie oceniaj innych – nie jesteś „nimi”, więc nie możesz być pewien, co byś zrobił na ich miejscu (mając ich doświadczenia, otoczenie, wzorce itp.). Spoglądaj raczej na siebie i myśl o tym, co możesz poprawić.

Krótko mówiąc:

Wyrywaj głupie, bezużyteczne i złe myśli jak chwasty i zastępuj je zadbanymi i wypielęgnowanymi, czystymi i pięknymi myślami, pełnymi życzliwości wobec siebie i innych. Wówczas, wszystkie metody zadziałają, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

Namaste

Greg Ka

PS. Jest jeszcze „tajemny" klucz, który ułatwi Wam zarządzanie swoimi myślami, ale o tym napiszę w odrębnym artykule.

PPS. Jeśli komuś spodobał się ten artykuł i chciałby go pobrać, to proszę skorzystać z tego linku: Link do Artelis - 100 tysięcy myśli

Działaj świadomie - uwolnij się!

2011-10-20T14:47:00.009+02:00

Zapewne wielu z Was słyszało już o metodzie, jaką od dawna stosują łowcy, by złapać żywe okazy małp dla ogrodów zoologicznych (lub innych, czasem mniej szczytnych celów). Otóż umieszczają oni jakiś małpi przysmak (np. orzeszki) w naczyniu, którego wlot jest na tyle szeroki, aby małpa włożyła tam swoją dłoń, ale jednocześnie na tyle wąski, by nie mogła jej wyciągnąć, kiedy trzyma w niej swój przysmak.

Wiadomo od dawna, że małpa nie puści orzeszków, bo nie rozumuje logicznie (pomijam tu laboratoryjne wyjątki). Czasem, zależnie od sposobu umocowania, mogłaby też odwrócić naczynie do góry dnem i wysypać rarytasy, ale tego nie robi.

No dobrze, zapytacie może, ale co to ma wspólnego z nami, ludźmi!? Każdy człowiek od razu zrobiłby, co trzeba, by się uwolnić z tak prostej pułapki.

I tak i nie.

W doświadczeniu fizycznym … oczywiście, że tak by zrobił, jeśli jednak pułapka jest nie fizyczna a mentalna, z reguły zachowujemy się zupełnie inaczej, tzn. identycznie jak wspomniane wyżej małpy.

Czy nie zdarzyło się Wam powiedzieć czegoś w rodzaju:

- Moja sytuacja finansowa jest krytyczna!

- Moje biedne nogi, tak bolą!

- Mój ból głowy, jest tak silny, że nie pomagają mi żadne tabletki!

- Moja praca jest beznadziejna i z ledwością w niej wytrzymuję!

No właśnie! To jest „zawłaszczanie” problemu!

Przyznajemy, że problem jest nasz. Identyfikujemy siebie, jako właściciela problemu. Hołubimy nasz problem. Ogłaszamy się jego właścicielem. Chwalimy się, że nasz problem jest większy niż problem sąsiada czy przyjaciela.

To jest zasadniczy błąd!

Zaciskamy w garści nasz problem i nie chcemy go puścić. Tym sposobem musimy nauczyć się żyć w pułapce, w której pozostajemy dobrowolnie.

Pewnie wielu z Was słyszało, że chcąc udzielić komuś konstruktywnej krytyki, powinniśmy oddzielić krytykowane „dzieło” lub zachowanie, od osoby, do której się zwracamy, czyli tej, której krytyka ma pomóc.

Powinniśmy, więc powiedzieć:

- Twoje dzisiejsze zachowanie mi się nie podobało, ponieważ …

- Ten rysunek jest mniej udany od poprzednich, bo …

Zamiast mówić:

- Jesteś nieznośny i niewychowany …

- Jesteś beznadziejnym rysownikiem …

Tak samo powinniśmy robić mówiąc o problemach, których doświadczamy. Powinniśmy więc mówić „ten ból głowy” zamiast „mój ból głowy”, „ta sytuacja finansowa, której obecnie doświadczam, jest rzeczywiście trudna …” ( i najlepiej dodać „ale jestem pewien, że wkrótce to się zmieni na lepsze”).

Jeśli traktujesz problem jak Twoją własność, nie dziw się, że nie możesz się go pozbyć.

Oddziel go do siebie, nazwij go właściwie i pozwól mu odejść.

Ludzie, którzy interesują się NLP wiedzą, że słowa, które często wypowiadamy, podobnie jam nasze przeważające myśli i wyobrażenia, mają bezpośredni wpływ na to, czego doświadczamy – dosłownie: tworzą nasz świat i nasze życie doczesne.

Jeśli masz wątpliwości, wykonaj małe ćwiczenie, które nazwiemy „wypieranie chmur”.

Kiedy będziesz leżał sobie spokojnie na niezbyt przeludnionej plaży, lub (lepiej) na pięknej łące albo leśnej polanie, popatrz w niebo i poszukaj chmur.

Może, któraś akurat będzie przysłaniać Ci słońce. Wyobraź sobie, że ta chmura znika – nie ma jej, a słońce bez przeszkód gładzi Twoją twarz swoimi promienistymi, ciepłymi dłońmi. Możesz też spróbować zmienić kształt, którejś chmury na taki, jaki Ci się podoba. Zrób to spokojnie i bez wysiłku. Zobacz efekt oczyma wyobraźni. Nie dalej jak za kilka minut poszukaj Twojej chmury …

Wykonuję to ćwiczenie od jakiegoś czasu i efekty coraz bardziej mnie zadziwiają.

Bywa, że rano zasnute jest całe niebo. Idę na spacer z psem. Wykonuję ćwiczenie, starając się ujrzeć jak chmury rozstępują się, a przez powstałe okno widzę skrawek niebieskiego nieba i słońce. Błękitny obszar powiększa się, a ja czuję ciepło i przez przymknięte powieki widzę charakterystyczną jasność, naszej cudnej gwiazdy.

Czasem po piętnastu minutach, kiedy wracamy, a czasem za godzinę lub dwie, widzę, że ciemna zasłona się rozstąpiła, a przez wyrwę w chmurach słońce świeci prosto na „mój kawałek planety”.

Nie ważne, jakie były prognozy pogody na dany dzień i jak bardzo beznadziejna wydawała się sytuacja. Działa!

Poćwicz i sprawdź:)

Tak właśnie powinieneś wypierać problemy! Po prostu zobacz zbliżającą się jasność. I nie zawłaszczaj problemu, tylko pozwól mu odejść.

Namaste

Greg Ka

PS. Myślicie, że macie problemy? Pewnie macie rację - prawie każdy je ma. Powinniście jednak poznać kogoś, kto bardzo mi zaimponował. Człowieka, który musi być Mistrzem w wypieraniu problemów (ale przygotujcie wpierw chusteczki - dużo chusteczek, bo wzruszycie się tak jak ja). Niech Was nie zwiedzie wesolutki początek tego krótkiego filmu i nie martwcie się, jeśli nie znacie języka angielskiego - wszystko pojmiecie w lot.

Link Niebywały Człowiek

Uwaga: Gdyby ktoś chciał pobrać ten artykuł na swoją stronę, proszę użyć linku: Link do Artelis - Działaj świadomie

Wizualizacja Plus

2011-09-08T13:07:00.006+02:00

Witajcie Przyjaciele i Goście mojego blogu.

Jakiś czas temu, obiecałem jednej z Czytelniczek [patrz: komentarze do „Sekret” – prawda czy takie tam …? Cz. 3 i ostatnia (wer. robocza A)], że zamieszczę na swoim blogu opis metody, którą na swój użytek nazwałem Wizualizacją Plus (akurat nic lepszego nie przyszło mi do głowy). Jest to metoda będąca połączeniem innych technik i metod, jakie poznałem w ciągu ostatnich dwóch, trzech lat. Dorzuciłem również swoje trzy grosze i w rezultacie mamy metodę, którą zaraz Wam opiszę.

Kilka miesięcy temu opisałem tę metodę mojej serdecznej Przyjaciółce, która od dłuższego czasu chodziła o lasce i borykała się z silnym bólem, który nieustannie jej towarzyszył. Lekarze kazali jej leżeć i czekać w kolejce na operację. Jakież było moje zdziwienie, kiedy dwa czy trzy miesiące później ujrzałem ją bez laski i z szerokim uśmiechem na ustach. Na szczęście Ona nie zauważyła związku pomiędzy metodą WP a swoim obecnym stanem zdrowia. Tzw. „prawo przyciągania” zadziałało tutaj z właściwą sobie elegancją i dyskrecją. Dość powiedzieć, że moja Przyjaciółka spotkała na swej drodze kogoś, kto skierował ją do właściwego specjalisty – terapeuty, u którego sam znalazł pomoc i ulgę w cierpieniu. Wystarczyło kilka wizyt, i laska wylądowała w kącie!

Może piękniej by było gdyby organizm sam się uzdrowił? Nieee! Wcale nie! To właśnie jest fantastyczne – „mówimy”, co chcemy mieć i nie martwimy się jak. Bóg czy też Wszechświat (nazwijcie sami tę Potęgę) znajduje sposób by nam dostarczyć to, czego sobie życzymy.

Nieważne czy macie problemy ze zdrowiem, z pieniędzmi czy z miłością. Zamiast o miłości możemy też mówić o szeroko pojętych relacjach z innymi ludźmi. Nieistotne więc czego dotyczy Wasze zmartwienie – zacznijcie stosować tę metodę.

Gorąco polecam!

Jest to technika prosta i opierająca się na znanych, starych prawach i mechanizmach, których połączenie ma jednak (jak dla mnie) wydźwięk dość nowatorski. Jest szczególnie przydatna, kiedy człowiek czuje się przytłoczony jakimiś myślami (o problemach zdrowotnych, finansowych lub problemach w relacjach z innymi ludźmi). Mówiąc „przytłoczony”, mam na myśli stan, w którym trudno jest skupić myśli na czymkolwiek innym niż dręczący nas problem (niepewność, obawa …).

Ja, w praktyce, robię to tak:

1. Nakładam słuchawki i włączam muzykę (np. „Secret fountain” – David & Steve Gordon z albumu Musical Healing, lub Andreas Scholl “How sweet the moonlight” jeśli jest wieczór – ten ostatni jest na YouTube http://www.youtube.com/watch?v=anxQ-CoesRQ , lub coś innego i spokojnego co lubię - najlepiej utwór instrumentalny, relaksacyjny) – nie za długa całość 3-4 minuty;

2. Przez kilka, kilkanaście sekund daję się ponieść muzyce i jej klimatowi – pozwalam się zainspirować;

3. Mówię swojemu umysłowi świadomemu miej więcej tak: „wiem, wiem – jest mnóstwo pilnych spraw lub zmartwień do przemyślenia, ale teraz są moje trzy minuty i ja decyduję, o czym myślimy, do zmartwień wrócimy za chwilę, a teraz daj mi te trzy minuty spokoju!”; z reguły umysł odpuszcza i pozwala przełamać gonitwę myśli negatywnych;

4. Przez chwilę kieruję myśli na jakieś najcudowniejsze wspomnienia lub jakąś wymarzoną, cudowną sytuację – pozwalam rozkwitać marzeniom

a) Potem kieruję myśli na wymarzoną sytuację, która przy okazji symbolizuje i uosabia koniec moich kłopotów, (np. tańczysz rock and rolla, fikając jak 18-to latek, albo wlazłeś na Giewont i cieszysz się widokami i własną siłą, albo …można tu puścić wodze …). Ważne by wyobrażać sobie rezultat a nie drogę do niego. (Utrzymaj wizję przez nie mniej niż 70 sekund.) Myślę o tym jak korzystam z otrzymanego daru (zdrowia, pieniędzy, miłości).

b) Wtedy staram się odczuć ulgę, radość, satysfakcję, wzruszenie i wszystko co trzeba tzn. co będę czuł kiedy mój kłopot się skończy; Staram się poczuć tak jakby to już się dokonało (jak pojawiają się łzy ulgi i radości to – z mojego doświadczenia – jest tak jak należy). Żyję przez moment tą radością, daję się jej ponieść …

c) Na koniec: dziękuję (Bogu, Opatrzności, Wszechświatowi … ) – odczuwam i wyrażam wdzięczność mówiąc (i czując w głębi siebie): JESTEM TAK BARDZO WDZIĘCZNY, DZIĘKUJĘ, DZIĘ-KU-JĘ!

KONIEC

Wracam do życia z innym nastawieniem. To naprawdę wspaniale działa! Powtarzam w miarę możności 3-5 razy na dzień (przy pewnej wprawie można i bez muzyki, ale to trudniejsze). Jeśli nie możecie tak często, to spróbujcie przynajmniej rano i wieczorem.

Cud przychodzi niepostrzeżenie i bez wysiłku – nie wypatruj goJ bo wszystko zepsujeszJ

Namaste

Greg Ka

PS. Żeby wszystko było jasne, nie wyrażam zgody na pobieranie tego artykułu z mojego blogu i nie udostępniam go nigdzie indziej. Można go czytać tylko tutaj.

Nowa baśń. Cz. 2 – Życie na Ziemi i człowiek

2011-05-10T18:39:00.009+02:00

W pierwszej części „Nowej baśni” opowiedziałem o tym jak Bóg zastanowił się nad sobą i ze swego pragnienia miłości oraz swojego jestestwa stworzył niezliczone, podobne sobie, świetliste boskie istoty – niezawisłe boskie byty, które dzisiaj nazywamy naszymi Duszami. Zainspirował też owe istoty do wykreowania wspaniałych światów materialnych, a pośród nich tego, który nam ludziom jest najbliższy i najdroższy – Ziemi.

Bóg Ojciec-Matka (to znakomite określenie, ponieważ podkreśla fakt, że Bóg nie ma płci a jest po prostu Wszystkim), oprócz naszych Dusz, stworzył jeszcze inne duchowe byty, jak na przykład Anioły. Niektóre z nich stworzył wcześniej a inne zapewne później niż nasze Dusze. Możliwe także, że wciąż tworzy nowe, doskonalsze, lub po prostu odmienne rodzaje bytów. My jednak zajmiemy się tym, co dla nas jest najważniejsze, a mianowicie dalszymi losami naszych Dusz, czyli owych świetlistych, niezawisłych (czyli obdarzonych całkowicie wolną wolą), nieśmiertelnych i wszechmocnych boskich bytów, o których stworzeniu napisałem w pierwszej części „Nowej baśni”.

Szczególną uwagę skupimy oczywiście na tych Duszach, które umyśliły sobie, stworzyły, a potem upodobały sobie naszą cudowną Ziemię. W tym czasie (a także wcześniej i później) inne świetliste istoty znajdowały radość w kreowaniu innych planet, które potem miały posłużyć im, jako swoiste domy-laboratoria, umożliwiające kreowanie i doskonalenie życia we wszystkich możliwych formach, także takich, których przy pomocy naszej ludzkiej świadomości zupełnie nie jesteśmy w stanie sobie wyobrazić.

Kiedy Bóg Stwórca wykreował Dusze, zaplanował także dla nich swego rodzaju „ścieżkę edukacyjną” czy też „poznawczą”, którą teraz moglibyśmy porównać do jakiejś nadzwyczajnej gry komputerowej o nieograniczonej ilości wariantów. Owa „gra” ma jednak określoną ilość poziomów, zaś najwyższym z nich jest całkowite poznanie istoty Stwórcy i ponowne z Nim zjednoczenie. Stawiając swoje dzieci na „starcie tej gry”, Bóg wyposażył je w nieśmiertelność i miłość, tak by nie zbłądziły na dobre i by zawsze były bezpieczne. Zapewne pomyśleliście, i słusznie, że nasz Ojciec-Matka musiał chyba przy tym umniejszyć – w jakiś sposób – boską samoświadomość Dusz. W przeciwnym razie każda z nich byłaby stuprocentową repliką Stwórcy, co wykluczałoby różnorodność decyzji i bogactwo doświadczeń, którego uzyskanie było Jego głównym zamierzeniem. Nie wiem jak to uczynił, i nie jestem pewien czy ktokolwiek (oprócz Niego samego) ma na ten temat jakąkolwiek wiedzę. Jest to tym bardziej niezwykłe, że Dusze zachowały dostęp do nieograniczonej Bożej Mocy Sprawczej i do Wspólności wszystkich duchowych istot.

Jak już wspomniałem, kiedy Dusze odkryły swoja odrębność, niezawisłość i potężną moc sprawczą, zaczęły z inspiracji swojego Stwórcy kreować gwiazdy i planety, w tym Słońce i Ziemię. Następnie doskonaliły i upiększały całość tego dzieła, tak długo aż się nim zachwyciły. Słońce ogrzewało i oświetlało Ziemię, ta z kolei pięknie wirowała ukazując co chwila inne oblicze, dzięki różnorodnie ukształtowanym lądom i wspaniałym oceanom, które je otaczały. Boże dzieci były urzeczone swoim dziełem, ale odziedziczone po Matce-Ojcu zamiłowanie do kreowania życia, dopiero wtedy rozkwitło ze zwielokrotniona mocą. Z pragnień i kreatywnej myśli niezawisłych boskich istot zaczęły powstawać niezliczone gatunki sworzeń i roślin – zrazu proste i niezbyt udane, ale później coraz piękniejsze i coraz bardziej różnorodne, co do budowy, kształtów, kolorów, zapachów i niezliczonych innych cech i właściwości. Boże dzieci nigdy nie niszczyły raz dokonanych dzieł. Wszystkie formy życia, w które został tchnięty Duch Boży, nawet te niezbyt udane i zupełnie nieprzydatne, zostały obdarzone prawem do obrony swojego istnienia i do ewoluowania w kierunku coraz doskonalszych form. Wszystko bowiem, co zostało raz ożywione (roślina, żyjątko czy zwierzę) miało prawo dążyć do doskonałości, a ostatecznie zyskania świadomości Boga i – w końcu – do zjednoczenia ze Źródłem Wszystkiego.

Takie było i jest jedno z podstawowych praw … – Boże prawo (do) ewolucji.

Oczywiście, boskie istoty tworząc kolejne, coraz ciekawsze i doskonalsze formy życia, często „budowały” je w taki sposób, aby nowe zwierzę mogło odżywiać się istniejącym gatunkiem roślinności – inaczej by nie przeżyło i nie mogłoby ewoluować. Podobnie zwierzęta drapieżne zostały „zbudowane” tak, aby mogły żywić się zwierzętami roślinożernymi. To jednak nie zaprzeczało prawu przetrwania poszczególnych gatunków. Tylko gatunki całkowicie nieudane ginęły szybko na skutek zbyt słabego przystosowania do istniejącego już środowiska, lub też na skutek niewystarczającej tolerancji dla (zdolności adaptacji do) zmian nieustannie wnoszonych w to środowisko przez wciąż głodnych kreacji niezawisłych bogów.

Niewiadomo kiedy bogowie zaczęli porównywać swoje dzieła z dziełami innych niezawisłych bogów, faktem jest jednak, że taki czas nadszedł. Każdy chciał stworzyć coś jeszcze piękniejszego i/lub bardziej przemyślnego niż pozostali. To spowodowało prawdziwą eksplozję różnorodności, której skutki (głównie pozytywne, ale czasem także i te nieprzyjemne) obserwujemy i odczuwamy do dnia dzisiejszego.

W końcu nadszedł ten czas, kiedy piękno materialnego świata było tak magnetyczne, że jego twórcy zapragnęli skonstruować dla siebie wehikuły, dzięki którym mogliby w pełni doświadczyć życia na naszej cudownej planecie. Zaczęli eksperymentować z budową ciał, w których mogliby zamieszkać i bezpośrednio zaangażować się fizycznie w kształtowanie środowiska Ziemi, tak jak czyniły to już stworzone przez nich zwierzęta, tyle, że lepiej – taki był zamiar.

Nie wystarczyło jednak by ciało było silne i sprawne, musiało także posiadać odpowiedni organ przystosowany do przetwarzania olbrzymich strumieni informacji płynących z tętniącego życiem otoczenia. Co więcej, Dusza podróżująca po Ziemi, powinna mieć także instrument umożliwiający skuteczną komunikację ze Wspólnością. Zadanie nie było więc łatwe. Możliwe, że boskie istoty zainspirowały duchowe byty wcielające się w organizmy na innych planetach, aby te użyczyły swojego, bardziej już zaawansowanego, kodu genetycznego by szybciej uzyskać pożądany rezultat. To jednak tylko hipoteza, chociaż całkiem prawdopodobna. Warto bowiem pamiętać, że historia inteligentnego życia i cywilizacji na innych planetach może być dłuższa od naszej nawet o miliony lat.

Pierwsze eksperymenty z ciałami, sprzed około 10 milionów lat, były zupełnie nieudane. Ciała padały ofiarą dzikich zwierząt a Dusze powracały na poziom duchowy i pracowały na udoskonaleniem kolejnych generacji swoich ziemskich wehikułów. Z poziomu duchowego doglądały rozwoju swojego przyszłego ciała w łonie matki (czy też wtedy jeszcze „samicy”) wprowadzając kolejne modyfikacje kodu genetycznego płodu, tak aby przyszłe ciało spełniało ich oczekiwania i w przyszłości dobrze służyło zamierzeniom, które dana dusza chciała zrealizować w swoim ziemskim życiu i wizji życia jaką dla siebie i swoich nadrzędnych celów umyśliła. Kiedy ciało było gotowe dusza lokowała się w nim, zwykle tuż po porodzie, i zaczynała swoją kolejną lekcję ziemskiego życia.

Ta praktyka jest stosowana do dnia dzisiejszego.

Zanim przejdziemy do dalszej części opowieści, warto wspomnieć, że bogowie tworzyli wiele wersji ciał, a selekcja naturalna pomagała im decydować, który wariant będzie najbardziej przydatny na przyszłość. Jeszcze jakieś 25 - 30 tysięcy lat temu (dokładna data nie ma tu przecież znaczenia), na Ziemi żyły dwa bardzo udane gatunki ludzkie, nazywane obecnie przez naukę Homo sapiens i Homo neanderthalensis. Oba gatunki miały wiele wspólnych cech, przy czym Neandertalczyk zajmował się myślistwem i zbieractwem, zaś Homo sapiens trudnił się już wówczas prymitywnym rolnictwem. Można powiedzieć, że byliśmy braćmi. Nenadertalczyk, jak niedawno odkryto, dysponował większym mózgiem (o około 100 gram) i wyprzedzał Homo sapiens w wyrażaniu się poprzez sztukę. Był także bardziej pokojowo nastawiony. Niestety, nasz bratni gatunek został wytępiony, przez przodków obecnego człowieka zwanego „rozumnym”.

Historię tę opisano później w Biblii Chrześcijan, jako opowieść o Kainie i Ablu.

Długo jednak nie było wiadomo, dlaczego nie stało się na przykład odwrotnie. Dlaczego Neandertalczyk nie wybił w pień Homo sapiens? Otóż ciała zaprojektowane i stworzone przez niezawisłych bogów, posiadały nadzwyczaj rozwinięty system nerwowy, na czele z mózgiem i rdzeniem kręgowym. Organy te były nie tylko narzędziem do przetwarzania informacji napływających z materialnego świata, ale także, a nawet przede wszystkim, narzędziem komunikacji ze Wspólnością i odbiornikiem najwyższych częstotliwości myśli. Ciała obu gatunków, w tym ich układy pokarmowe (ale nie tylko), zostały już doskonale zoptymalizowane tak, aby mogły dostarczać systemowi nerwowemu (głównie mózgowi) jak najwięcej czystej energii, zajmując jednocześnie możliwie najmniej miejsca. To zapewniało ciału wysoką sprawność, zarówno fizyczną jak i intelektualną, wytrzymałość i odporność (np. na choroby). Bogowie „nauczyli” ludzi używania ognia dla wstępnego przetwarzania pokarmu przed spożyciem i – przez to – dalszego zmniejszenia obciążeń układu pokarmowego i jego rozmiarów, co służyło dalszej poprawie sprawności energetycznej ciała ludzkiego.

Niestety, nasi przodkowie (czyli Homo sapiens) popełnili pewien zasadniczy błąd w odżywianiu swoich ciał. Dzięki temu, że umieli posługiwać się ogniem, potrafili zrobić coś, czego nie mogła uczynić żadna inna istota żyjąca na Ziemi. Zaczęli przyjmować pożywienie, które na surowo było przyswajalne tylko dla roślinożerców. Sprawność energetyczna ich organizmów spadła przez to na tyle, że nie mogli już zaopatrywać swojego mózgu w energię potrzebną do komunikacji na wyższych poziomach. To spowodowało szybką degenerację ich umysłów, a także zakłóciło ich ocenę (poczucie) dobra i zła. Osiadłe społeczności Homo sapiens zaczęły wpierw odżywiać w ten sposób swoje kobiety i liczne dzieci, potrzebne do prac rolnych i ochrony własności. Już w jednym pokoleniu pojawiła się podatność ciał na choroby, zwiększona agresja i poczucie głodu, które przy prawidłowym odżywianiu były praktycznie nieobecne. W konsekwencji, ciała przygotowane do wielusetletniego zdrowego (rajskiego) życia, zaczęły szybko się starzeć – z każdym pokoleniem coraz szybciej. Śmierć zaczęła zbierać swoje żniwo i czyni to do dnia dzisiejszego.

Ten proces także odnotowano w Biblii - jako tzw. grzech pierworodny.

Neandertalczyk najzwyczajniej nie mógł wymordować swoich krewniaków, ponieważ jego zdrowo funkcjonujący umysł i niezakłócone poczucie dobra i zła, nie pozwalały mu na tego typu zachowania – nawet nie przyszłoby mu to do głowy.

Tak właśnie zaczęła się historia Ludzkości, czyli historia człowieka współczesnego, niepodzielnie od tamtego czasu panującego na Ziemi. Dalsza część naszej historii jest już dość dobrze zbadana i opisana przez historyków, archeologów i niezliczonych innych naukowców.

W trzeciej, prawdopodobnie ostatniej już części „Nowej baśni” skupimy się więc na duchowych aspektach naszego (Ludzi-Bogów) życia na Ziemi, ponieważ większość naukowców udaje przed nami i przed sobą, że tej kwestii po prostu nie ma.

Namaste

Greg Ka

CDN.

PS. Baśniowa konwencja daje twórcy prawo do nieograniczonej inwencji. W tym jednak przypadku nie musiałem się szczególnie wysilać. Po prostu wyciągnąłem wnioski z dostępnych (choć może nie powszechnie) informacji, a następnie spróbowałem poukładać te "rozsypane puzzle".

PPS. Powyższa wersja baśni została zainspirowana „Białą Księgą” Ramthy, o którym to dziele z pewnością napiszę więcej, a także pracami doktora Jana Kwaśniewskiego (wybitnego polskiego dietetyka) i najnowszymi odkryciami archeologów i antropologów.

PPPS. Dla pewności dodam, że wszystkie określenia i zaimki zaznaczone wytłuszczoną czcionką i pisane z dużej litery, są synonimami określenia „Istota Najwyższa”.

Komentarz wstępny do artykułu "Jak czuć się dobrze we własnej skórze"

2011-04-15T16:02:00.002+02:00

Drodzy Czytelnicy

Zamieściłem ww. artykuł na swoim blogu, ponieważ odwołuję się do niego w tekście "Sekret" - prawda czy takie tam? Cz.3
Zachęcam wszystkich do lektury tekstu Pani Ludmiły, ponieważ ma on wymiar bardzo praktyczny.
Osobiście dodałbym do niego jeszcze jedno, jedenaste "przykazanie":
11. Śmiej się jak najwięcej!
Żartuj i śmiej się w pracy, z kolegami i koleżankami. Żartuj i śmiej się w domu, z domownikami i przyjaciółmi. Śmiej się "zdrowo" tzn. tak by ktoś na tym nie ucierpiał:)
To kolejny temat, który zamierzam kiedyś rozwinąć, tymczasem odsyłam zainteresowanych do znakomitej książki "Naturalne przywództwo", której współautorem jest Daniel Goleman (autor słynnej już na całym świecie "Inteligencji emocjonalnej").

Namaste
Greg Ka

2011-04-15T15:38:00.002+02:00

Jak czuć się dobrze we własnej skórze

Autorem artykułu jest Ludmiła Chludzińska

10 pomysłów na to, aby poprzez prostą zmianę myślenia o swoim życiu, poczuć się bardziej szczęśliwym i spełnionym.
Na dobre samopoczucie w życiu składają się dwa czynniki. Pierwszy to myślenie o sobie w zdrowy i racjonalny sposób. Wiele osób odczuwa frustrację bezskutecznie ścigając nierealne wzorce. Druga część to realizacja planów i marzeń. Nie warto czekać, aż to czego pragniemy samo przyjdzie. Trzeba pomagać własnemu szczęściu, a każdy sukces odniesiony w życiu daje dozę pozytywnej energii i poczucia własnej wartości, które pozwalają nam czuć się dobrze.

Oto 10 pomysłów na to, aby czuć się dobrze we własnej skórze:

1. Nie akceptuj pewników bez zastanowienia.
Za każdym razem gdy czujesz frustrację zastanów się czy to co robisz może być wykonane szybciej, łatwiej, a może nawet w przyjemniejszy sposób. Zapytaj siebie, czy to co robisz rzeczywiście prowadzi do wyznaczonych przez ciebie celów.

2. Nie poddawaj się.
Nie akceptuj rzeczy takimi jakie są, dlatego, że "tak już jest na tym świecie". Interesuj się światem, ludźmi, poznawaj nowe punkty widzenia i nie wahaj się używać tak zdobytej wiedzy, aby sytuacje patowe zamieniać na sytuacje, w których możesz decydować.

3. Akceptuj swoje słabości i porażki.
Nie myśl, że twoje problemy życiowe, porażki i złe chwile czynią cię wyjątkowym. Każdy ma jakieś gorsze momenty w życiu. Zamiast ujarzmiać swoje słabości - obróć je na swoją korzyść. Wykorzystaj je, jak tylko potrafisz.

4. Nie przestawaj uczyć się.
Znasz takie powiedzenie, że narząd nieużywany zanika? Odnosi się ono także do ludzkiego mózgu. Pozwolisz swojemu umysłowi popaść w letarg, jeżeli nie będziesz poddawać mu nowych rzeczy do poznania i analizowania. Każda, nawet najmniej istotna informacja, może pewnego dnia odmienić twoje życie. Dlatego miej oczy, uszy i umysł otwarte na nowe okazje i możliwości.

5. Nie oczekuj niczego, oczekuj najlepszego.
Czasami szukając okazji, starając się zbyt daleko wybiegać w przyszłość, przegapiasz te wszystkie wspaniałe rzeczy, które są obecne w twoim życiu tu i teraz.

6. Nie okłamuj siebie.
Jeżeli okłamujesz siebie - okazujesz sobie brak szacunku. Jeżeli chcesz, aby inni cię szanowali, ty również szanuj siebie. Pomyśl jak wiele razy wmawiasz sobie, że coś zmienisz w swoim życiu, dobrze wiedząc, że to tylko puste obietnice. Bądź szczery ze sobą!

7. Dbaj o dobre rzeczy w twoim życiu.
Wiele osób jest niezadowolonych ze swojego życia i poszukuje szczęścia zaniedbując to, co mają. Mówi się, że przyjaciół poznajemy w biedzie. Dla wszystkich cennych rzeczy w swoim życiu bądź przyjacielem zawsze - na dobre i na złe. Pielęgnuj związki, rozwijaj hobby, zwiedzaj nowe miejsca.

8. Nie żyj przeszłością.
Pogódź się z tym, że przeszłości nie można zmienić. Zmienić możesz tylko te rzeczy, które są tu i teraz. Ucz się na błędach popełnionych w przeszłości, ale nie koncentruj się na nich. Użyj tą energię na ulepszanie twojej przyszłości, pracując nad teraźniejszością.

9. Nie płyń pod prąd.
Nie marnuj czasu na narzekanie na rzeczy i zjawiska, na które nie masz wpływu - zła pogoda, leniwi politycy, nudny program w telewizji. Skup się na tym, co możesz zmienić i o czym możesz decydować - do kogo się uśmiechniesz, jaką książkę przeczytasz, którą drogą pójdziesz, jak głośno się będziesz śmiać.

10. Bądź skałą.
Jeżeli wiesz co jest dla ciebie ważne, w co wierzysz - nie wahaj się stawać za tym i bronić swoich racji.

Nie czekaj do jutra. Zacznij zmieniać swoje życie teraz.
---

Psycholog we Wrocławiu

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Cudowne Istoty – Ludzie-Bogowie

2011-04-01T13:09:00.003+02:00

Jeśli boisz się śmierci – przeczytaj …

Jeśli boisz się sądu ostatecznego – przeczytaj …

Jeśli boisz się piekła – przeczytaj …

Jeśli boisz się decydować o swoim życiu – przeczytaj …

Zwracam się dziś do Ciebie. – Tak, tak! Do Ciebie Siostro-Bracie!

Do Ciebie Cudowna Istoto!

Do Ciebie Człowieku-Boże!

Do Ciebie Córko-Synu Jedynego Boga!

Do Ciebie Siostro-Bracie Jezusa Chrystusa, Buddy, Ramy (Ramthy) i licznych innych Mistrzów, którzy odkryli i poznali swoją boskość!

Ty też jesteś tak wspaniała/y jak Ci, których wymieniłem. Też jesteś ukochanym Bożym Dzieckiem! Też jesteś najpiękniejszym przejawem i dziełem Boga na Ziemi. Jesteś Jego odbiciem i ucieleśnieniem! Jesteś tak samo najlepszy jak wszyscy inni, którym czasem zazdrościsz (poniechaj tego), i jesteś, tak jak oni, odmienny i niepowtarzalny!

Gdyby Bogu mogło zabraknąć inwencji to pewnie potrafiłbyś znaleźć dwa identyczne drzewa lub ptaki. Gdyby Bóg nie miał nieskończonej ilości twarzy, a jednocześnie jednego oblicza, którym jest nieskończenie bujne, bogate i twórcze życie, to może istniałyby dwa identyczne źdźbła trawy, liście lub kwiaty.

A jednak, nie istnieją!

Ty i Twoje/Twoi Siostry-Bracia stworzyliście gwiazdy i planety. Wy napełniliście materialny wszechświat życiem jakie znamy i tym, które jeszcze odkryjemy. Jesteś równoprawnym, niezawisłym Bogiem, połączonym niewidzialną nicią z Bogiem Matką-Ojcem i wszystkim Siostrami-Braćmi, Bożymi Dziećmi. Jesteś Bogiem podróżującym teraz po Ziemi, w wehikule zwanym ciałem, po to, aby poznać siebie i inne Boże dzieła, a przez to poznać Boga Matkę-Ojca. Ty i tylko Ty masz wpływ na Twoje życie i tylko Ty jesteś za nie odpowiedzialny!

Masz jednak wolną wolę i nieskończoną moc sprawczą. Jeśli uwierzysz, że Twoje życie zależy od układu gwiazd – tak się stanie. Jeśli uwierzysz, że szkodzą Ci ciemne moce – poczujesz ich zgubne działanie, które sam stworzysz. Jeśli uwierzysz, że inni mogą więcej wiedzieć o Tobie niż Ty sam – tak się stanie. Jeśli uznasz, że nie potrafisz dokonać wyboru – tak się stanie, i za Ciebie zaczną decydować inni – Ci, którzy uwierzyli, że wiedzą więcej od pozostałych (księża, wróżki, szamani, trenerzy, szefowie, rodzice, prorocy, koledzy, … - sam ich nazwij, ale wiedz, że to są tylko Twoje/Twoi Siostry-Bracia, którzy rzadko kierują się prawdziwą wiedzą i prawdą – częściej zaś własną ułomną wiarą i przekonaniami).

Twoje życie, życie Boga, który mieszka w Twoim ciele i żyje teraz, jako Człowiek-Bóg, którego ludzie czasem nazywają Duszą, nigdy się nie skończy! Jesteś nieśmiertelny, jak Twój/Twoja Ojciec-Matka, bo jesteś stworzony na Jego-Jej obraz i podobieństwo. Jeśli jednak z przekonaniem uznasz, że nie ma życia po śmierci ciała, to Twoja dusza zapadnie na długi, długi czas w stan letargu, podobnego do śmierci i będzie w nim pozostawać tak długo, aż dotrze do Ciebie, że nadal żyjesz, i że możesz szukać drogi do Źródła, ponownie wracając na Ziemię lub szukać jej w inny sposób.

Jeśli chcesz wierzyć, że jakieś karty mówią prawdę o Twoim przyszłym życiu – masz takie prawo i tak właśnie się stanie. Jeśli jednak nie chcesz już dłużej czuć się bezwolny, spróbuj doświadczyć własnej mocy i poznaj ją. Wiedza o tym jak szukać, jest już dostępna i bardziej powszechna niż Ci się wydaje.

Szukaj więc jedynej obiektywnej wiedzy – doświadczenia Boga, poprzez doświadczenie i poznanie samego siebie. Nie ma innej drogi. Możesz, co najwyżej, prosić Mistrzów, którzy działają na wyższych poziomach życia, by wsparli Cię w Twoich staraniach. Ale nie musisz tego robić. Niczego nie musisz!

Pamiętaj, że Mistrzowie nauczali w dobrej wierze, próbując opisać słowami to, co jest poza ludzkim zrozumieniem. Niektórzy ludzie, na strzępach nauk Mistrzów zbudowali przeróżne religie, aby zapanować nad swoimi Siostrami-Braćmi w Bogu. Na długie wieki stworzyli w ten sposób okowy dla ludzkich umysłów i skutecznie blokowali dostęp do prawdziwego Światła Mądrości. Wzmocnili nasz brak poczucia pewności siebie i oparcia w Bogu. Osłabili nasze pragnienie wiedzy, podając do strawienia papkę półprawd podszytych strachem przed karą (stosem, toporem i/lub piekłem).

Nikt nie będzie Cię osądzał i karał po śmierci ciała, chyba, że Ty sam to uczynisz już za życia. Jeśli kiedyś zrobiłeś coś, co uważasz za zło, powiedz sobie „już wiem jak to jest i nie potrzebuję ponownie tego doświadczać”. Powiedz „teraz jestem mądrzejszy – wiem jak słuchać siebie, i w którą podążyć stronę”.

Jeśli chcesz zobaczyć Boga – popatrz w lustro! To Ty! Zajrzyj głęboko w swoje oczy i powiedz „kocham Cię”. Istota, która patrzy na Ciebie z głębi Twoich mądrych oczu to Bóg we własnej osobie! Pokochaj siebie a pokochasz innych. Pokochaj i poznaj siebie a poznasz Swojego/Swoją Stwórcę-Stwórczynię.

Słuchaj głosu swojego serca, bo ten głos płynie od samego Boga – z głębi Duszy, od Ciebie! Słuchaj go i nie pozwól by ktoś decydował za Ciebie. Traktuj siebie jak wszechwiedzącego, miłującego Boga a staniesz się Nim!

Traktuj też dobrze swoje ciało, bo może Ci służyć bardzo, bardzo długo – nieskończenie długo. Jeśli bowiem uznasz, ponad wszelką wątpliwość, że i ono jest nieśmiertelne – tak się stanie!

Bo jesteś przecież wszechmocny – jak to Bogowie mają w zwyczaju.

Namaste

Greg Ka

PS. Powyższy tekst jest inspirowany naukami Ramthy, które we wszystkich zasadniczych kwestiach zgadzają się w pełni z moim rozumieniem zagadnienia Boskości Człowieka.

PPS. Jeśli spodobał Ci się ten artykuł i chcesz pobrać jego kod HTML, użyj proszę tego linku Link Cudowne Istoty

Informacja (komentarz) na temat "Sekret" - Prawda czy takie tam ...? Cz.3 i ostatnia

2011-04-01T07:04:00.001+02:00

Szanowni Czytelnicy mojego blogu

Ponieważ praca nad 3-cią częścią ww. artykułu, trwa już znacznie dłużej niż się tego spodziewałem podejmując ją, postanowiłem opublikować już wersję niepełną (roboczą) tego tekstu. Jest to taki mały eksperyment. Zainteresowani, będą mogli śledzić etapy powstawania tego artykułu i pomyśleć nad jego przesłaniem, a nawet spróbować już niektórych metod, zanim jeszcze całość zostanie ukończona.
Część, którą już zamieściłem może jeszcze podlegać pewnym zmianom, ale w swym zasadniczym kształcie już raczej się nie zmieni.
Pozostałe fragmenty (oceniam, że stanowią jakieś 25-40%) wymagają jeszcze sporo pracy i przemyśleń, a więc nie nadają się jeszcze do upublicznienia.

Mam nadzieję, że mój pomysł przypadnie Wam do gustu, i że już w tym roboczym tekście znajdziecie coś interesującego.

Namaste
Greg Ka

„Sekret” – prawda czy takie tam …? Cz. 3 i ostatnia (wer. robocza A+)

2011-03-31T23:18:00.006+02:00

Na pytanie: „Co jest potrzebne aby metody, których używamy by pokierować swoim życiem, były rzeczywiście skuteczne?”, większość z nas odpowie zapewne, że „WIARA”. Istnieje jednak coś znacznie lepszego niż wiara. Coś, co powoduje, że prawa umysłu działają z niezawodnością równą prawu grawitacji, a nawet lepszą.

Tym czymś jest WIEDZA! Niezachwiana pewność, że jeśli podrzucimy piłkę, ta musi spaść na ziemię, że jeśli „wyślemy” życzenie, to ono się spełni.

Ale, po kolei – najpierw wiara.

„Według wiary waszej niech wam się stanie”. Zanim Jezus wypowiedział te słowa do niewidomych, zapytał ich najpierw: „Wierzycie, że mogę to uczynić?”. Dopiero, kiedy odpowiedzieli twierdząco, wypowiedział zdanie, które uruchomiło „cud” uzdrowienia. Tak naprawdę cudów nie ma, ale są tzw. „prawa umysłu”, które naprawdę działają.

Jezus dokładnie wiedział, co robi. Wiedział, że niewidomych uleczy ich własna wiara i Moc Boża, którą mają w sobie. Potrzebowali jedynie impulsu, który tę wiarę wzmocni – potrzebowali Mistrza, którego niekwestionowany autorytet pomógłby przełamać ich wątpliwości – ich ugruntowane przekonania o tym, co jest możliwe a co nie.

Zauważcie także, że kiedy niewidomi odzyskali wzrok, Jezus przestrzegł ich by tego nie rozgłaszali. Wiedział bowiem, że słowa zwątpienia, wypowiedziane przez postronną osobę mogą łatwo zachwiać wiarą ozdrowieńców, a tym samym zniweczyć delikatny, nieutrwalony jeszcze w ich ciałach i psychice, efekt uzdrawiający tej wiary.

Jak widać, stary obyczaj, aby „nie zapeszać”, ma całkiem solidne uzasadnienie i może warto się go trzymać (na wszelki wypadek). Jeśli już koniecznie chcecie się komuś zwierzyć ze swoich planów albo podzielić się Waszą radością, że „sukces jest tuż, tuż”, to starannie dobierajcie osoby, którym się zwierzacie, ograniczając się do tych, które są wam życzliwe ponad wszelką wątpliwość.

Jezus, jako jeden z Mistrzów, zdawał sobie sprawę, że wiara to „rzecz” delikatna i chimeryczna. Nie mógł jednak zaoferować wiedzy ludziom kompletnie na nią nieprzygotowanym. Wiara jest pierwszym krokiem – wstępem do uzyskania wiedzy. Odrobina wiary, na początek, jest naprawdę niezbędna.

Ktoś pisze w jakiejś książce, że ta lub inna metoda działa na każdego, niezależnie od tego czy praktykujący ją człowiek wierzy w jej skuteczność czy też nie. Zauważcie jednak, że jeśli ktoś sięgnął po „taką” książkę, a następnie spróbował metody, to jest to – ni mniej ni więcej – przejaw jego wiary, że można coś zrobić, że można coś zmienić, właśnie w taki sposób!

Jeśli więc szukacie metody, aby zmienić swoje życie na lepsze, potrzebujecie tylko wzmocnić swoją wiarę, by następnie zyskać pewność – czyli wiedzę. Aby wzmocnić wiarę:

Możecie poszukać jakiegoś mistrza i zwrócić się do niego o pomoc.

Takim współczesnym mistrzem może być dla Was trener – np. trener rozwoju osobistego, trener sukcesu lub trener życia, który w wyrafinowany sposób, poprzestawia co trzeba w Waszych „głowach”. Zmieni Wasze priorytety i uzmysłowi Wam jak ważna i potrzebna jest ta zmiana, którą chcecie w swoim życiu przeprowadzić. Przekona też Waszą podświadomość i świadomość, że jesteście w stanie z powodzeniem dokonać takiej zmiany. I … gotowe!

Trener, to nikt inny jak uwspółcześniony Guru lub Mistrz, znany nam głównie z prastarej tradycji wschodu. Tylko, że w unowocześnionej wersji ma on o wiele mniej czasu, więcej kosztuje i orientuje się na konkretne zadania „na teraz”. Współczesny trener posługuje się najnowszą wiedzą, oraz narzędziami i metodami uwzględniającymi współczesne potrzeby i specyfikę naszych czasów. Zwykle nie doskonali „całego człowieka” kompleksowo, a pomaga mu jedynie osiągnąć wyznaczone cele (zazwyczaj, krótko- lub średnioterminowe).

Nie da się jednak zaprzeczyć, że najlepsi współcześni trenerzy potrafią zdziałać naprawdę wiele. Są precyzyjni i skuteczni jak doświadczony chirurg, który kilkoma cięciami skalpela wycina chorą tkankę i pozostawia zdrową, dając jej możliwość właściwego funkcjonowania.

Jeśli ktoś chciałaby przykładu lub dowodu to zachęcam do obejrzenia pewnego filmu (Link 1). Materiał jest niestety w języku angielskim, ale nawet, jeśli ktoś nie zna tego języka, warto popatrzeć i posłuchać. Zobaczyć, jak w ciągu godziny, jeden z najlepszych trenerów (znany jako Tony Robbins), o szorstkim (całkiem nie-trenerskim) głosie, w „czarodziejski” sposób zmienia życie kobiety, którą problemy życiowe doprowadziły do nadużywania alkoholu i hazardu, przez co nieomal zniszczyła swoje życie.

(Link 1) Link Tony Robbins

Miałem w życiu możliwość zaobserwowania (niestety tylko „z zewnątrz”) jak jeden z najlepszych trenerów w Polsce, pomógł komuś, kto jest mi bliski. To było imponujące doświadczenie – prawie jak magia. Efekt był szybki i trwały.

Wiem, że z trenerów sukcesu (ang. success coach) korzysta regularnie wielu managerów wysokiego i najwyższego szczebla, także w Polsce. Trzeba sobie jednak jasno powiedzieć, że najlepsi trenerzy nie są tani, a do tych mniej skutecznych, niedoświadczonych lub niedoszkolonych nie warto się zwracać, bo mogą niestety poczynić szkody. Tak więc, jeśli rozważacie skorzystanie z trenera, wybierzcie takiego, którego poleci Wam ktoś zaufany.

Oczywiście, jeśli ktoś ma czas i pieniądze, może pojechać do klasztoru w Tybecie, jak zrobiło to wielu znanych ludzi (tzw. celebrytów), i tam, pod przewodnictwem oświeconego Guru, poszukiwać sensu życia, poczucia własnej wartości, szczęścia i drogi do Boga. Zakładam jednak, że potencjalni czytelnicy tego artykułu to raczej osoby, których nie stać (chociażby finansowo, ale nie tylko) na tak wyszukane metody.

Trenerem może być także dobry ksiądz, dobra wróżka, dobry psycholog, dobry trener sportowy, dobry rodzic, mądry szaman, życzliwy astrolog, oddany i mądry przyjaciel, itd. Pamiętaj jednak, że to Ty, i tylko Ty ponosisz pełną odpowiedzialność za swoje życie, więc uważaj, komu powierzasz swoje tajemnice i kogo prosisz o radę. Wszystkie wymienione osoby mogą być Twoim Mistrzem, trenerem – mogą, ale zazwyczaj nie są! Większość z nich realizuje swoje małe, ograniczone cele i nie ma żadnego interesu w tym, aby powiedzieć Ci coś mądrego. Często też nie mogą Ci nic mądrego powiedzieć, bo sami zrozumieli mniej niż Ty sam zdołałeś zrozumieć!

Większość z nas musi sama dla siebie stać się trenerem, Guru czy Mistrzem. I dla takich właśnie samouków, przeznaczona jest zasadnicza część niniejszego artykułu.

Pamiętacie moją monetę z pierwszej części artykułu? Od czasu eksperymentu, mam ją zawsze przy sobie, aby przypominała mi jak niezwykłymi możliwościami dysponujemy, jeśli tylko pozostajemy ufni. Nawet nie musimy się specjalnie wysilać. Właściwie to w ogóle nie musimy się wysilać! Wystarczy byśmy wyobrazili sobie, co chcemy otrzymać, a następnie trzymali nasze myśli jak najdalej od problemów i lęków, ufali, oraz cieszyli się życiem, doceniając to, co już zostało nam dane.

Warto też wynotować sobie wszystko, tj. zrobić listę tego, za co jesteście wdzięczni (Bogu, Opatrzności, losowi, … - Wy nadajcie nazwę) w Waszym dotychczasowym życiu. Czytajcie tę listę od czasu do czasu i dopisujcie do niej rzeczy, sprawy, wydarzenia, doświadczenia, uczucia, …, o których wcześniej zapomnieliście, lub takie, których doświadczyliście ostatnio. Jestem pewien, że, jeśli zabierzecie się do sprawy uczciwie, lista będzie naprawdę długa i imponująca. Jeśli będzie skromna, to zastanówcie się głęboko, czy nie powinniście zrewidować Waszego spojrzenia na otaczającą Was rzeczywistość.

Ludzie często mawiają, że dążą do czegoś, lub też, że starają się coś osiągnąć „całą siłą woli”. Otóż mam dla Was szokującą wiadomość. Pewien znany specjalista od marketingu internetowego twierdzi, że jeśli musicie użyć całej siły woli, aby coś (to lub tamto) zrobić, to znaczy, że robicie to wbrew sobie (czyli wbrew najgłębszym pragnieniom waszej duszy – dodałbym). Mnie nie musiał przekonywać o słuszności tego twierdzenia – a Was?

Paul Mayers, bo tak nazywa się ów amerykański guru, uwolnił, tzn. upublicznił za darmo, jeden, bardzo uniwersalny, rozdział swojej książki zatytułowanej „Need to Know” (co, w tym przypadku, przetłumaczyłbym jako „Musisz wiedzieć” lub „Trzeba wiedzieć”), przeznaczonej dla ludzi, którzy planują uruchomić, lub już uruchomili biznes internetowy. Uznał ten rozdział za tak ważny (zresztą nie tylko on), że nazwał go „Rozdziałem Zero”. Jako odrębny e-book, udostępnia go pod tytułem „Becoming Unstoppable” (czyli „Stawanie się niepowstrzymywalnym” – tłumacząc jak najdosłowniej). Jest to na tyle ciekawy i skondensowany materiał, że planuję poświęcić mu nieco więcej uwagi w odrębnym artykule. Tymczasem, osoby zainteresowane uzyskaniem tej książeczki za darmo, odsyłam do odpowiedniego linku (Link 2). Zapewniam, że znajdziecie tam jeszcze inne, równie ciekawe, zaskakujące spostrzeżenia i informacje.

(Link 2) Link Paul Mayers Becoming Unstop

Rzeczywiście, zauważcie, że jeśli coś sprawia Wam autentyczną radość, to wcale nie musicie używać siły woli, aby się tym zająć. Zabieracie się do tematu, sprawy, zadania z autentyczną radością i twórczym niepokojem, który charakteryzuje każdego wielkiego twórcę.

Obojętnie czy kładziesz glazurę, czy gotujesz, czy jesteś astronomem, czy też nauczycielką, jeśli czujesz, że jesteś „w domu”, kiedy coś robisz, to możesz być pewien/pewna, że to właśnie jest Twój klucz do sukcesu, spełnienia, szczęścia i dostatku. Jeśli masz wiele pasji, jak na przykład podróże, gotowanie i historia, to może powinieneś stać się kimś takim jak Robert Makłowicz (ogromnie cenię Pana Roberta, za niepowtarzalną miksturę jego pasji, które połączył w unikatową całość). Jeśli jesteś wydawcą, i jednocześnie – jako człowiek – niepoprawnym optymistą, to może powinieneś zacząć wydawać „Gazetę Optymistów”, wypełnioną po brzegi dobrymi wiadomościami. Słuchaj, co mówi Ci Twoja dusza. Czasem mówi rzeczy trudne i bolesne, jeśli jednak odłożysz decyzję, to i tak przed nią nie uciekniesz – wróci do Ciebie, prędzej czy później.

To, jaką strategię powinieneś przyjąć w swoim rozwoju, zależy od sytuacji, w której się znajdujesz, czy raczej od tego jak oceniasz swoją obecną sytuację życiową.

Jeśli od lat tkwisz w tym samym miejscu, i wydaje Ci się, że jesteś „względnie szczęśliwy” to się mylisz. Jesteś podobny Bogu, a Ten jest niekończącą się ewolucją i ciągłą zmianą – zmianą na lepsze. Jeśli nie poszerzasz swojej przestrzeni życiowej to ona zacznie się wkrótce kurczyć i wykurzy Cię z Twoich bezpiecznych okopów.

Jeśli czujesz, że nie tylko nie jesteś już szczęśliwy, ale wręcz osaczony (złapany w pułapkę) przez Twoje obecne życie, to znaczy, że Twoja przestrzeń życiowa zaczęła się kurczyć. Być może przytłaczają Cię problemy finansowe. Może frustracja odbiła się już na Twoim zdrowiu. A może nie potrafisz znaleźć porozumienia z ludźmi z Twojego najbliższego otoczenia i czujesz się osamotniony. Problemy, które obecnie przeżywasz, niezależnie od tego czy dotyczą spraw finansowych, czy zdrowia, czy relacji z innymi ludźmi, czy też są dowolnym połączeniem wymienionych kategorii, są jedynie skutkiem tego, że zarzuciłeś swoją drogę „ku lepszości” – przestałeś się rozwijać. Przestałeś akceptować nawet minimalne ryzyko, w imię „świętego spokoju”. Nie trać ducha! Także dla grupy „osaczonych” mam dobre wiadomości.

W tym właśnie momencie chciałbym opowiedzieć Wam pewną autentyczną historię, którą usłyszałem od owego polskiego trenera, który pomógł kiedyś bliskiej mi osobie. Otóż miał on przyjaciela (nie w Polsce), który miał świetnie prosperującą firmę (bodaj prawniczą – tradycja rodzinna i … presja rodziców), i będąc już w dobrze średnim wieku usłyszał wyrok śmierci – sześć miesięcy (nowotwór). Zapytał więc owego trenera, co powinien zrobić w tej sytuacji. Ten, ze spokojem zapytał go: A co zawsze chciałeś robić? O czym marzyłeś? Okazało się, że chciał grać (o ile pamiętam – na flecie). No to graj – odpowiedział mu nasz trener. Facet sprzedał firmę, od ręki i za „dobre pieniądze”. Zapisał się do szkoły muzycznej i zaczął grać. Od tamtej chwili, do czasu kiedy usłyszałem tę opowieść, a było to jakieś osiem lat temu, minęło kilka lat. Nowotwór zniknął tak jak się pojawił. Człowiek ten skończył szkołą muzyczną i został drugim fletem w jednej z najlepszych orkiestr symfonicznych na świecie. Do dzisiaj szklą mi się oczy kiedy o tym pomyślę.

Ale kontynuujmy główny wątek.

Jeśli masz poczucie, że w Twoim życiu nieustannie wszystko się zmienia, ale nie osiągnąłeś jeszcze tego, co zamierzałeś, to świetnie! To oznacza, że jesteś w drodze – w drodze „ku lepszości”. Obyś zawsze miał takie właśnie poczucie! Każdy ma swoją własną drogę ku lepszości. Jeśli nie widziałeś jeszcze piramid, nie nurkowałeś na rafie, itd. itp., nie czuj się gorszy od innych. Wszystkie decyzje, które podjąłeś były właściwe. Były potrzebne, abyś właśnie teraz doszedł do takich a nie innych wniosków, podjął nowe doskonałe decyzje i osiągnął to, co było Twoją tęsknotą (tzw. przeznaczeniem) w tym życiu. Nic się nie zmarnuje. Każde doświadczenie, które nabyłeś, ukształtowało Cię takim, jakim jesteś teraz: dojrzalszym, mądrzejszym, lepszym – gotowym na przeżycie nowych wspaniałych przygód! Błędów nie ma! – Jest tylko studiowanie w szkole zwanej życiem!

Wracając do tych, którzy utknęli w miejscu, i czują, że od dawna się nie rozwijają – nie przesuwają się w kierunku „lepszości”. Zacznijcie od małych zmian! Powoli przekonujcie podświadomość, że zmiany nie muszą być tak niebezpieczne i trudne jak się wydaje, oraz że mogą dostarczyć Wam wiele przyjemności i satysfakcji, ale przede wszystkim mogą otwierać przed Wami nowe, nieznane wcześniej, wspaniałe perspektywy i niezwykłe doznania.

Pamiętajcie, że całym swoim życiem, każdą codzienną czynnością, słowem, uczuciem i każdą myślą (nie tylko pozytywną, lecz każdą) afirmujecie życie, które prowadzicie – potwierdzacie, że właśnie takim chcecie je widzieć!

Wszystko, co często powtarzasz z pełnym przekonaniem, słowa, czynności, myśli, uczucia, … jest afirmacją! Jest programowaniem siebie! Zastanów się więc głęboko, zanim kolejny raz powiesz, że: „życie jest ciężkie”, „życie jest do niczego”, „otaczają mnie sami durnie”, „ja to mam pecha”, … - sam Wiesz, co jeszcze. Zamiast tego powiedz (pomyśl): „życie jest pasjonujące”; „wszystko czego chcę przychodzi mi z łatwością”; „mam szczęście spotykać ciągle wspaniałych ludzi (jak Zbyszek, Zosia, Krzysztof, mój Tata, … – przypomnij ich sobie)” - skup się na tych, których lubisz i cenisz; „jestem farciarzem, bo …”; itd.

Tym, którzy czują się zaskoczeni powyższym (tym wytłuszczonym) stwierdzeniem, gorąco polecam obejrzenie filmu, który oznaczyłem jako (Link 3).

(Link 3) Link Afirmujesz całym życiem

Wobec tego, co zostało przed chwilą powiedziane, rozumiecie z pewnością, że nie pomoże tutaj kilka afirmacji lub aformacji. Zacznijcie zmieniać – na początek rzeczy drobne. Usiądźcie przy stole na innym miejscu niż zwykle, pójdźcie do pracy inną drogą, podziwiajcie drzewa i budynki, uśmiechnijcie się do ludzi, których spotykacie codziennie i do tych, których widzicie po raz pierwszy. Zmieńcie nienaruszalne nawyki i zaobserwujcie, że to nic strasznego. Przestańcie narzekać na pracę i, jeśli trzeba, zacznijcie szukać nowej. Przestańcie narzekać na brak pieniędzy i odmawiać sobie każdej przyjemności, aby włożyć kolejny grosz do skarpety. Nie bądźcie sknerami – zacznijcie dawać napiwki i kupcie sobie czasem coś, co sprawi Wam autentyczną radość, swoją wysoką jakością i estetyką. Jeśli stale kupujecie rzeczy najtańsze, udowadniacie sobie, że na lepsze Was nie stać. Programujecie sobie niedostatek. Robicie wszystko, aby pozostać nieprzygotowanym na dostatek, bogactwo, szczęście czy …

Podobnie zresztą ma się sprawa z chorobami i bieganiem do lekarza po każdym kichnięciu lub strzyknięciu w kościach. Niektórzy potrafią zamęczać całe otoczenie opowieściami o swoich problemach zdrowotnych, nawet tych, które dawno należą do przeszłości. Emocjonują się i przeżywają je wciąż na nowo. Uważajcie, bo pracujecie na to, aby choroba powróciła! Zacznijcie robić to, co robią ludzie zdrowi, niemyślący o chorobach. Jeśli już jesteście chorzy, myślcie jak najczęściej o tym, co zrobicie, kiedy pozbędziecie się choroby. Róbcie śmiałe plany na zdrową przyszłość. Wyobrażajcie sobie radość, którą odczujecie, gdy takie czy inne zamierzenie się powiedzie.

Akceptacja faktu, że życie jest ciągłą ewolucją, a więc zmianą, pomoże wam inaczej spojrzeć na świat. Zacznijcie zmieniać siebie a zmienicie Wasze życie.

W tym miejscu, chciałbym polecić wszystkim lekturę artykułu Pani Ludmiły Chludzińskiej pt. „Jak czuć się dobrze we własnej skórze?”, dostępnego już na moim blogu (Link 4).

(Link 4) Link Jak czuć się dobrze

Kiedy już zaakceptujecie drobne zmiany, jako Waszą codzienność, możecie przystąpić do realizacji poważniejszych zamierzeń. Stanie się to wówczas znacznie łatwiejsze.

Wybrane metody i ważne podpowiedzi

Ponieważ nawet w obszernej książce nie udałoby się opisać wszystkich wartych uwagi metod, kierując się całkiem subiektywną oceną, wybrałem na początek kilka takich, które mnie osobiście wydają się bardzo pomocne i skuteczne. Tych, które mnie pomogły.

Najtrudniejsze zadanie mają przed sobą „osaczeni”. Umysł świadomy osoby osaczonej przestaje funkcjonować racjonalnie. Popada w pętlę – w nieustanną gonitwę myśli. Gorączkowo i rozpaczliwie poszukuje jakiegoś ratunku, pomysłu, rady, rozwiązania …, którego niestety nie znajduje. Lęk się potęguje i powoduje, że wyjście z tego zaklętego kręgu niemożności wydaje się nie istnieć.

W tej sytuacji, stosowane techniki i metody muszą być przede wszystkim krótkie. – tzn. powinny trwać nie dłużej niż 4 do 5 minut. Na dłużej nie udaje się oderwać naszego procesu myślowego od bieżących problemów, które uparcie powracają i zaprzątają nasz umysł bez reszty.

W ciągu tych kilku minut musimy skupić uwagę na ćwiczeniu, medytacji, technice, … i, w niektórych technikach, wesprzeć ją maksymalnie skoncentrowaną dawką pozytywnych emocji.

Technika 1

The "Sun Moon" Meditation (Dattatreya Siva Baba)

- czyli medytacja „Słońca-Księżyca”

(Link 5) Link Medytacja Słońca-Księżyca

Technika 2

Wizualizacja Plus

- czyli jedna z najlepszych technik wizualizacji

(Link 6) Link Wizualizacja Plus

CDN.

PS. Drodzy Czytelnicy, nie jest to oczywiście pełna wersja artykułu. Postanowiłem bowiem zrobić mały eksperyment i umożliwić Wam wgląd w proces powstawania tego tekstu. Zobaczycie zapewne kilka etapów, bo praca jest zakrojona na poważną skalę. Mam nadzieję, ze pomysł Wam się spodoba.

Odpowiedź dla Mishel

2011-03-31T07:16:00.002+02:00

Droga MishelJ

Wierzę, a nawet wiem to z cała pewnością, że jeśli czegoś szukamy i tego pragniemy, to w magiczny sposób pojawiają się przy nas ludzie, dzieją się wydarzenia, przychodzą nam na myśl pomysły, które zbliżają nas do osiągnięcia celu. Trzeba tylko nastawić ucha i rozglądać się bacznie, aby nie przegapić ważnych „podpowiedzi”.

Bardzo dziękuję za wszystkie miłe słowa pod moim adresem. Przyjmuję je z radością, chociaż obawiam się, że Pani mnie nieco przecenia.

Niemniej jednak, Pani wypowiedzi to dla mnie sygnał, że moje wysiłki nie idą na marne. To bardzo, bardzo miłe uczucieJ

W podziękowaniu przesyłam Pani linki do „Gayatri Mantra”, w dwóch wyjątkowych wykonaniach. Proszę posłuchać jej o świcie i/lub przed snem. Pani Świat będzie o wiele piękniejszy J

Oczywiście pozostałych Czytelników też zachęcam do wypróbowania ...

Gayatri Mantra 1

Gayatri Mantra 2

Pozdrawiam serdecznie.

Namaste

Greg Ka

PS. „Gayatri Mantra”, podobnie jak inne mantry, jest świętą pieśnią śpiewaną w sanskrycie, (który jest językiem starożytnych, średniowiecznych i wczesno nowożytnych Indii). Jest ona jednak wyjątkowa, ponieważ uważana jest za ucieleśnienie wszystkich Bogów i wszystkich Mantr, a więc może zastąpić je wszystkie.

Odpowiedź dla Anonimowej Czytelniczki

2011-03-30T09:42:00.000+02:00

Szanowna Pani,

Życzliwa i wrażliwa Czytelniczko,

Nie wiem czy czyta Pani moje odpowiedzi na komentarze, dlatego pozwalam sobie zamieścić poniższą odpowiedź także jako oddzielny post (przynajmniej na jakiś czas).

Bardzo dziękuję, za Pani kolejny komentarz. Piszę „kolejny”, bo przypuszczam, że to właśnie Pani komentarz do pierwotnej wersji „Mojej baśni …” utwierdził mnie w przekonaniu, że warto napisać jej nową wersję, zgodną z moim obecnym rozumieniem naszej prahistorii (nie mylić z „prehistorią”). Mam nadzieję, że przeczytała Pani moją odpowiedź na tamten komentarz, ale jeśli nie to zawsze jeszcze może Pani to uczynić.

Żałuję, że nie znam imienia, nawet wymyślonego, którym mógłbym się do Pani zwracać, bo „Szanowna Pani” brzmi w tym wypadku jakoś sztywnoJ

Pisząc pierwotną wersję „Mojej baśni …” wcale nie planowałem jej kontynuacji. Po prostu, w pewnym momencie poczułem, że muszę ją napisać. Kiedyś może przyjdzie czas, że opowiem jak do tego doszło, ale jeszcze nie teraz.

Wtedy, nieco ponad miesiąc temu, pisałem opierając się jedynie na podszepcie własnej duszy i na własnym rozumieniu opisywanych wydarzeń.

„Nową baśń …” zacząłem pisać pod wpływem lektury „Białej Księgi”, a także za sprawą pytania, które mi Pani zadała. Nie nazwałem jej już jednak „moją”, mimo, że czytając „Białą Księgę” wielokrotnie głęboko się wzruszyłem, odnajdując w niej informacje całkowicie zgodne z moim wcześniejszym przeczuciem i rozumieniem kluczowych zagadnień. Nie nazwałem „Nowej baśni …” moją, ponieważ lektura nauk Ramthy dostarczyła mi wielu nowych informacji, i pomogła mi zapełnić wiele białych plam w obrazie naszej odległej historii, a także zrozumieć zjawiska, które stale obserwujemy, i które tak trudno mi było pojąć.

Dlatego, mimo że przeczuwam jak trudne będzie to zadanie, postaram się odpowiedzieć Pani, i innym Czytelnikom, na te najtrudniejsze pytania. Ponieważ wszystkie lektury, które przeczytałem i wykłady, które prześledziłem nie wyjaśniają niektórych szczegółów naszej prahistorii, nadal będę posługiwał się swoim wyczuciem i wyobraźnią, aby wypełnić pewne luki (te o mniejszym znaczeniu), a konwencja baśni będzie mnie do tego w pełni uprawniać i troszkę chronić, na wypadek gdyby się okazało, że dla ciągłości opowieści, wymyśliłem (czy wywnioskowałem) coś, co odbiega od obiektywnej prawdy.

Wyczuwam jednak, że także i Pani coś podpowiada, że w mojej opowieści może być bardzo wiele prawdy. Pani wewnętrzny głos ma rację, a moje „różowe okulary” nie zmieniają obrazu rzeczywistości. Pomagają mi tylko widzieć całe jej przemyślne piękno, tak jak na to zasługuje.

Postaram się by znalazła Pani odpowiedzi na pytania, które Panią (i nie tylko Panią) nurtują. Czy będzie je Pani w stanie zaakceptować? – Tego obiecać nie mogę, ale jeśli pozostanie Pani otwarta …

Nie będzie to wcale zbyt trudneJ

Pozdrawiam i dziękuję z głębi sercaJ

Namaste

Greg Ka

PS. Co do wydania książki, jeszcze o tym nie myślałem, bo pewnych spraw nie należy przyśpieszać – owoc musi dojrzeć zanim spadnie z drzewaJ

Niemniej jednak, dziękuję za tę sugestię. Może właśnie Pani jest „Posłańcem …”? – Zaczekam na odpowiedź mojej duszy J

Nowa baśń. Cz. 1 – Stworzenie istot i światów

2011-03-29T15:15:00.008+02:00

Każdy z nas próbuje jakoś tłumaczyć sobie to, co go otacza i czego doświadcza w ciągu swojego życia. Każdy ma też, jak sądzę, jakieś własne wyobrażenie o prapoczątku naszego istnienia i własne domysły na temat jego praprzyczyny.

Ja myślę, że było to tak:

Niewyobrażalnie dawno temu, kiedy jeszcze nie istniał czas ani materia, w jakiejś nieskończonej nadprzestrzeni była sobie absolutnie doskonała, świetlista, nieśmiertelna, wszechmogąca, wszechobecna i wszechwiedząca Istota Najwyższa, którą my dzisiaj nazywamy Bogiem Stwórcą (lub Bogiem Ojcem). Owa Istota Najwyższa była przepełniona wielką miłością, nie miała jednak nikogo, kogo mogłaby kochać, oprócz – rzecz jasna – samej siebie. Kochała więc siebie miłością dobrą, światłą i nieskończoną.

Istota trwała tak w swojej ogromnej miłości przez niezliczone eony*. Nie ma to jednak większego znaczenia, bo przecież dla nieśmiertelnej Istoty Najwyższej czas nie istniał i nie istnieje w jakimkolwiek istotnym, czyli ograniczającym Ją sensie. Kiedyś ta doskonała Istota głęboko zastanowiła się nad sobą i pomyślała tak:

Cóż mi po mojej niezmiernej miłości, kiedy mogę kochać tylko siebie?
Na co mi moja wszechwiedza, skoro mogę wiedzieć wszystko tylko o sobie?
Na cóż mi moja wszechmoc, jeśli nie mam dla kogo jej użyć?
Do czego potrzebna mi moja wszechobecność, skoro mogę być tylko tu i teraz?

Ponieważ Istota Najwyższa kochała siebie miłością mądrą i nieograniczoną, postanowiła zrobić dla siebie coś bardzo, bardzo dobrego. Pomyślała, że stworzy istoty, które będzie mogła bezgranicznie kochać i które będą mogły kochać Ją. Uznała, że to doskonała myśl, ponieważ istoty, które stworzy, będą mogły ubogacić Jej wszechwiedzę i uczynić Ją jeszcze mądrzejszą i pełniejszą tak dalece, jak to tylko możliwe. W tym celu – pomyślała Istota Najwyższa – będzie im potrzebna wolna wola, jaką mam Ja, bo co mi po miłości kogoś, kto nie ma wyboru.

Od chwili, gdy tylko istoty zrodziły się w Jej myśli, Istota Najwyższa od razu obdarzyła je całą swoją miłością i uznała, że nie może uczynić ich gorszymi od siebie. Musi zatem uczynić je na swój obraz i podobieństwo!

Najwyższa Istota w mgnieniu oka, bo jakżeby inaczej, znalazła absolutnie światłe i jedynie słuszne źródło zaspokojenia swojej potrzeby kreacji i miłości. Uznała ostatecznie, że korzystając ze swej wszechmocy, zrodzi z wnętrza swojego niewyczerpanego jestestwa niezliczoną ilość niezawisłych świetlistych boskich bytów i każdemu z nich nada całą swoją wszechwiedzę, moc sprawczą, zdolność miłości i oczywiście nieśmiertelność. Postanowiła także, że wszystkie odrębne boskie byty będą stanowić jedność z Nią i ze sobą nawzajem tak, aby każda boska istota miała nieograniczony dostęp do całej mocy, a także do wzrastającej nieprzerwanie mądrości i miłości samej Istoty jak i Wspólności (czyli wspólnej świadomości Istoty i wszystkich odrębnych boskich bytów).

Ponieważ Istota Najwyższa chciała ofiarować stworzonym przez siebie boskim istotom cudowną egzystencję, która będzie tak bogata, jak to tylko możliwe, ba, chciała ofiarować im istnienie nawet lepsze od swojego własnego, postanowiła, że da im Dar w postaci możliwości doskonalenia się, czyli uczenia się poprzez zdobywanie niezliczonych, ogromnie bogatych i różnorodnych doświadczeń, które wybiorą według własnego uznania, dzięki czemu będą mogły stawać się coraz lepszymi. Da im więc Dar, którego Ona sama nie dostąpiła, bo była od zawsze i od zawsze wiedziała, i mogła wszystko!

Aby istoty mogły się doskonalić i poprzez niezliczone doświadczenia tworzyć unikatową wiedzę dla siebie i dla Istoty, postanowiła Ona, że zainspiruje swoje dzieci, jak je pieszczotliwe nazwała, aby ze swojej myśli i mocy sprawczej kreowały dla siebie niezliczone, przepiękne i różnorodne materialne światy (czyli planety z ich księżycami) i miliardy słońc (czyli gwiazd), a następnie aby zapełniały te światy tętniącym i pulsującym życiem przejawiającym się w niepoliczalnych, olśniewających formach – cudnych barwach, różnorodnych zapachach, zachwycających dźwiękach i wielorakich, prostych i bardziej złożonych, energiach i prawach.

Istota Najwyższa umyśliła, że tchnie Bożego Ducha we wszystko, co w radosnym procesie kreacji stworzą niezawisłe boskie istoty – w każde ziarenko piasku, każdy żywy organizm, dosłownie w każdą cząstkę materii i każdą inną formę energii – aby wszystko To mogło żyć, czyli bezustannie zmieniać się i rozwijać, niosąc istotom radość poprzez doświadczalne poznanie cudownej Bożej Mocy, którą Istota obdarowała hojnie swoje ukochane dzieci.

Istota, w swej nieskończonej mądrości, od razu przewidziała, że kiedy Jej dzieci ujrzą piękno swojego dzieła, zapragną zapewne zamieszkać, choć przez krótki czas, w tych nadzwyczajnych światach i poznawać sedno Istoty poprzez poznanie siebie za pomocą bezpośredniego doświadczania wspaniałości dokonanych wspólnie dzieł. Co więcej, cieszyła się ogromnie, że Jej świetliste boskie istoty, które my ludzie nazywamy Duszami, wniosą dzięki temu doświadczeniu wielki wkład do Wspólności – do myśli i mądrości dostępnej zarówno dla samej Istoty jak i wszystkich Jej niezawisłych dzieci.

Istota Najwyższa przewidziała także, że jej świetliste dzieci mogą zatracić się nieco w doświadczaniu kreacji życia, a nawet „stworzyć” i odczuć coś, co dzisiaj nazywamy rywalizacją. Wiedziała, że zanurzając się zbyt głęboko w materialnym świecie, mogą przejściowo utracić zdolność widzenia swojego Źródła i czerpania zeń najgłębszej z głębokich mądrości – poczucia jedności i braterstwa z Istotą oraz swoimi siostrami-braćmi. Przewidywała, że odnalezienie drogi do Domu Matki-Ojca może kosztować istoty wiele trudu i goryczy. Była jednak absolutnie pewna, że nic im tak naprawdę nie grozi, poza zdobyciem doświadczeń, które przerosną to, czego istoty mogą się spodziewać, wyruszając w swoją drogę poznania.

Da im przecież nieśmiertelność – gwarancję ostatecznego sukcesu. Każda istota będzie dzięki temu mogła przeznaczyć na odnalezienie drogi do Źródła tyle czasu, ile tylko zechce i ile będzie jej potrzebne. Aby mieć pewność, że istoty nie zbłądzą na dobre, Istota Najwyższa umyśliła, że jako drogowskaz i światło na drogę da im miłość, której wołanie nigdy nie milknie i której nie utracą, choćby zapomniały wszystko inne, czym w swej wielkiej wspaniałomyślności je obdarowała.

Istota miała też pewność, że pośród jej niezliczonych boskich dzieci znajdą się i takie, które prędzej od innych zatęsknią za Matką-Ojcem, a ich miłość, tęsknota i pragnienie powrotu do Domu będą tak silne, że uda im się szybko odnaleźć Źródło Wszystkiego, a następnie wskazać drogę ku niemu innym – zagubionym w światach – boskim istotom.

Jak Bóg Stwórca umyślił, tak też uczynił!

Z myśli Boga Matki-Ojca i z Jego jestestwa zrodziły się więc w jednej chwili, z niesłychaną lekkością, niezliczone, wspaniałe istoty, które następnie, dzięki udzielonej im mocy sprawczej, zaczęły zapełniać pustkę przestrzeni, kreując wszechświat materialny, wypełniony ogromnymi galaktykami, w których rozbłysły miliardy gwiazd**, a wokół tych ostatnich zaczęły krążyć rozliczne planety z ich księżycami. Pomiędzy tymi wszystkimi cudami umieszczono jeszcze inne skupiska materii i energii, a wszystko To powiązano niewidzialną, misterną siecią sił i oddziaływań, które my ludzie wciąż odkrywamy, odkrywamy i odkrywamy …

Dzieło, którego dokonano i które wciąż jeszcze się dokonuje za sprawą boskich istot i ich Matki-Ojca, a które tutaj przedstawiono w dużym uproszczeniu, ograniczając się do tego, co nas ludzi interesuje najbardziej, cechuje się bogactwem i różnorodnością, które trudno pojąć i nie sposób omówić.

Dość powiedzieć, że pośród tych wszystkich wspaniałości w pewnym momencie, wiele miliardów lat temu, zawisła w nieogarnionym kosmosie pewna cudowna, choć niewielka planeta, którą o wiele, wiele później jej mieszkańcy nazwali Ziemią.

Namaste

Greg Ka

CDN.

PS. Baśniowa konwencja daje twórcy prawo do nieograniczonej inwencji. W tym jednak przypadku nie musiałem zbytnio się wysilać.

PPS. Powyższa wersja baśni została zainspirowana „Białą Księgą” Ramthy, o którym to dziele z pewnością napiszę więcej.

PPPS. Dla pewności dodam, że wszystkie określenia i zaimki zaznaczone wytłuszczoną czcionką i pisane z dużej litery, są synonimami określenia „Istota Najwyższa”.

eon* – około 500 milionów lat

miliardy gwiazd** - My ludzie, naliczyliśmy około kwadryliona tych gwiazd (1 kwadrylion = 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = milion miliardów miliardów), a przecież zaczęliśmy je liczyć tak niedawno.

Koniec świata przesunięty na rok 2116! Tylko, czy było co przesuwać?!

2011-03-28T22:24:00.012+02:00

Niedawno dziennik „Rzeczpospolita”, ogłosił w swoim dziale naukowym, „świeżutką” (bo nie dalej jak z 2008 roku) teorię dwóch naukowców, profesorów (braci Bohumila i Vladimira Böhm) związanych z Uniwersytetem w Dreźnie, że w dotychczasowych wyliczeniach korelujących kalendarz Majów z kalendarzem gregoriańskim popełniono pomyłkę.

Domniemana pomyłka Goodman’a, Martinez’a i Thompson’a, podobnie jak sam kalendarz Majów, posłużyła setkom a może i tysiącom ludzi żerujących na ludzkim strachu i niewiedzy, do tego, aby zbijać fortuny i/lub zyskiwać popularność na taniej sensacji.

Celowo użyłem określenia „domniemana pomyłka”, ponieważ teoria braci Böhm, podobnie jak kilka innych propozycji modyfikacji korelacji kalendarzy Majów i gregoriańskiego, nie zdobyła dotychczas akceptacji świata nauki. Nie, nie – nie oznacza to wcale, że korelacja GMT jest bezbłędna ponad wszelką wątpliwość. Z mojego punktu widzenia, oznacza to jedynie, że redaktorzy działu naukowego „Rzeczpospolitej” (zwanej w skrócie „Rzepą”) kolejny raz dali pokaz swojej beztroski i nierzetelnego podejścia do prezentowanych zagadnień. Kolejny raz poszli ścieżką charakterystyczną dla tabloidów, niegodną poważnego dziennika z ambicjami.

Jakiś czas temu, także w dziale naukowym „Rzepy” przeczytałem np. że dieta doktora Jana Kwaśniewskiego jest odmianą diety Atkinsa! Podobne bzdury mógł napisać jedynie człowiek, który nie zadał sobie nawet odrobiny trudu by dowiedzieć się czegokolwiek na temat obu tych diet. Nie chce mi się komentować tego typu zachowań, tym bardziej, że tematem na dzisiaj jest koniec świata, a nie koniec inwazji niekompetencji.

A propos końca świata, trzeba tutaj jasno i dobitnie powiedzieć, że tak samo jak koniec roku (czy wieku) w kalendarzu gregoriańskim nie oznacza żadnego końca świata, tak samo nie wróży go (tj. końca świata) koniec tzw. „Długiej Rachuby” (czyli, najprościej mówiąc, najdłuższej jednostki czasu) w kalendarzu Majów.

W wielu przekazach odnajdujemy informacje na temat tzw. „końca świata”. Tyle w nich jednak prawdy, ile w stwierdzeniu cioci Stasi (lat 77 lub 88, 99 – do wyboru …), która po raz pierwszy widzi w telewizji relację z „Love Parade” i zgorszona woła „koniec świata!”. Dla przykładowej cioci Stasi to istotnie koniec świata, ale dla ludzi, którzy wyszli z ukrycia by zamanifestować swoją odmienność, jest to „początek nowego świata” i „koniec starego świata” a nie „koniec świata w ogóle”, czy koniec świata w sensie jakiejkolwiek apokalipsy!

Apokaliptyczni wieszcze, muszę Wam powiedzieć wyraźnie i wrost: Wypchajcie się sianem!

Polecam wszystkim lekturę artykułu Pana Wojciecha Pastuszki (Link „Rzepa daje plamę” – poniżej, w stopce) na portalu „archeowieści”.

Namaste

Greg Ka

(Link Rzepa daje plamę)

PS. Jeśli spodobał Ci się ten artykuł i chcesz pobrać jego kod HTML, użyj proszę tego linku Link Koniec Świata 2012 czy 2116

Jak spełnić marzenia bardzo szybko? - Niezwykła medytacja "Słońca-Księżyca"

2011-03-16T11:23:00.021+01:00

Szanowni Czytelnicy, Drodzy Goście mojego blogu, w trakcie prac nad trzecią częścią artykułu pt. „Sekret” – Prawda czy takie tam …?, doszedłem do wniosku, że rozsądnie będzie wyodrębnić z niego niektóre fragmenty. Ten zabieg techniczny ma na celu, zachowanie rozsądnej objętości artykułu, oraz ułatwienie Wam powrotu do wybranej techniki, w dowolnym momencie.
Pierwszym z wyodrębnionych fragmentów jest opisana poniżej medytacja „Słońca-Księżyca” (ang. The "Sun Moon" Meditation).

Ta krótka technika medytacyjna, mająca swoje źródło w Buddyzmie Tybetańskim, służy temu, aby maksymalnie skrócić czas realizacji naszych pragnień i marzeń. Jest to prawdziwa „perełka w kolekcji” moich ulubionych metod.

Dattatreya Siva Baba, (guru i mędrzec, o którym więcej napiszę przy innej sposobności), dzięki któremu poznajemy tę technikę, objaśnia nam w kilku swoich wykładach, że umysł (a także myśl) i czas są synonimami. Czas potrzebny na zamanifestowanie swojej myśli, zależy od stopnia świadomości osoby, która chce tego dokonać. Słowo „manifestacja”, oznacza tutaj „objawienie się” myśli na poziomie materii, czyli w naszym materialnym świecie. Aby niezwłocznie zmaterializować swoje marzenie, musimy wykroczyć poza ramy czasu. Kiedy znajdujemy się w ponadczasowej przestrzeni lub wymiarze, manifestacja naszej myśli może pojawić się bardzo szybko. Umysł neuronalny (w sensie „mózg”) nie potrafi materializować myśli. Może to zrobić tylko, bardzo spokojny, umysł ponadczasowy. Dattatreya uprzedza, że nie da się tego zrozumieć poprzez proces intelektualny. Podobnie zresztą jak wielu innych prawd dotyczących naszej duchowości.

Skracając dalsze objaśnienia do niezbędnego minimum, dodam, że Słońce i Księżyc, poprzez swój ruch, kreują czas. Ich symboliczne zatrzymanie i połączenie w jedność, w trakcie medytacji, pozwala wykroczyć poza ograniczenia czasu.

Całość trwa około 4 minuty, razem z krótkim wprowadzeniem (około 1 minuty), które jest istotne tylko przy pierwszych ćwiczeniach. Jeśli ktoś nie zna języka angielskiego, proponuję, aby przed uruchomieniem materiału wideo przeczytał poniższe omówienie medytacji.

Uruchom materiał wideo (Link Sun-Moon) – można także, uczynić to klikając w okienku YouTube, obok posta na blogu, charakterystyczny obrazek z wystylizowanymi słońcami i księżycami (jeśli jest tam akurat widoczny).

Po około minutowym wstępie, narratorka (Raji), mówi:

zamknij oczy
skup swoją uwagę na swojej czakrze serca, pośrodku (w osi) klatki piersiowej (na wysokości serca)
wyobraź sobie (tam, wewnątrz czakry) Słońce, bardzo jasne i olśniewające
blisko Słońca, wewnątrz twojej czakry serca, wyobraź sobie Księżyc (wszystko razem dokładnie pośrodku, wewnątrz twojej klatki piersiowej) – Księżyc jest w pełni (okrągły)
teraz Księżyc przesuwa się w kierunku Słońca, powoli jest coraz bliżej i bliżej (Księżyc reprezentuje twój umysł i czas, Słońce zaś reprezentuje Boga i ponadczasowość)
w końcu Księżyc stopniowo wnika w Słońce i łączy się z nim
skoncentruj się na wizualizacji Słońca, Księżyc wszedł już do środka i połączył się ze Słońcem
teraz pomyśl o tym, co chcesz osiągnąć (zamanifestować) w swoim życiu, zwizualizuj to (wyobraź sobie) przez dłuższą chwilę
następnie pozwól wizji odejść
powoli, powoli wróć do siebie i otwórz oczy

Po uzyskaniu pewnej wprawy, materiał wideo, którego główną wartością są spokojny głos narratorki oraz ładna statyczna grafika, nie będzie wam już potrzebny.
Metoda jest potężna, ale radzę zaczynać od mniejszych pragnień. Dlaczego? Tego dowiecie się z 3-ciej części artykułu ("Sekret" - prawda czy takie tam ...?), kiedy już będzie gotowa.

Namaste
Greg Ka

PS.
I jeszcze mały bonus dla czytelników mojego blogu - jeśli chcesz wiedzieć gdzie dokładnie znajduje się czakra serca (i inne czakry), znajdź spokojne pół godziny, załóż słuchawki i obejrzyj ten film:
Link Pojąć czakry
Teraz film jest w trzech częściach. Drugą i i trzecią część znajdziesz z łatwością.
Jeśli nie znasz języka angielskiego - nic nie szkodzi, po prostu patrz i słuchaj a gwarantuję, że poczujesz każdą czakrę po kolei. Dobrze by było aby podczas oglądania nic Cię zbytnio nie krępowało, ani ubiór ani pozycja, którą zająłeś - przyda się odrobina swobody i rozluźnienia. Usiądź więc wygodnie i wyprostuj plecy:)

PPS. Jeśli spodobał Ci się ten artykuł i chcesz pobrać jego kod HTML to użyj proszę tego linku Link Medytacja Słońca-Księżyca

Komentarz wstępny do artykułu "Świadomość to nie mózg"

2011-02-23T12:29:00.002+01:00

Drodzy Czytelnicy, dzisiaj rano natrafiłem na niezwykły artykuł Pana Roberta Borowickiego.
Bywają sprawy, wydarzenia, informacje i ludzie, których nie powinno się przegapić. Do tej kategorii z pewnością zalicza się tekst Pana Roberta.
Może nie wpisuje się on dokładnie w główną intencję mojego blogu, ale może być przydatny, by przekonać sceptyków, którzy trzymają się wyłącznie naukowych realiów, że warto aby i oni wzięli pod uwagę możliwość istnienia nieśmiertelnych bytów niematerialnych i Boga.

Uprzedzam jednak, że jest to lektura niełatwa, bo tekst jest dość długi i pojawia się w nim sporo odniesień do doświadczeń i wiedzy z dziedziny fizyki, której wiele osób zupełnie nie toleruje (a szkoda). Jeśli podczas czytania nie zgubicie głównej myśli (wątku) autora, to nawet brak rozumienia niektórych nazw czy pojęć nie przeszkodzi Wam w odkryciu głównego sensu tego wywodu i w docenieniu jego wartości. Autor wskazuje nam bowiem wyraźnie, że współczesna nauka, a fizyka w szczególności, zbliża się być może do epokowego odkrycia.

Odkryciem tym będzie znalezienie naukowych dowodów na istnienie niematerialnej duszy, funkcjonowanie równoległych Wszechświatów, jedność duchową wszystkich istot i nie tylko na to. Pan Robert sam pokusił się o wyciągnięcie mniej więcej takich (i innych równie ciekawych) wniosków, na podstawie swoich doświadczeń oraz istniejących już teorii naukowych, popartych wprawdzie wynikami doświadczeń, ale nie akceptowanych jeszcze oficjalnie przez tzw. poważne środowiska naukowe.

Tam gdzie autor opuszcza twardy naukowy grunt i dzieli się swoimi opiniami lub wnioskami, można się z nim zgadzać lub nie. Nie zmienia to jednak faktu, że przedstawione argumenty naukowe to coś czego nie można przeoczyć i o czym z pewnością warto dyskutować.
Niedługo zamierzam spisać swoje przemyślenia zainspirowane tym właśnie tekstem, w postaci odrębnego artykułu.

Tymczasem gorąco polecam lekturę tekstu Pana Roberta!