Duraklayan Zaman..

yok yere..

2011-01-19T11:40:00.001+02:00

bugün kendimi bir arkadaşıma blog açmasını ve yazmasını önerirken buldum. Sıkıntılı ruh halinden uzaklaşmana yardımcı olur dedim hatta. Sonra kendime baktım, blog sayfama girdim, yazmayalı asır olduğunu farkettim. Etrafına önerilerde bulunan, kendisine de neyin iyi geleceğini bilen ama yapmayan bu halet-i ruhiye de nerden geldi?

Artık kısa cümleler kurup gelecek zaman kipinden kurtulmanın yolunu bulma zamanı..

Neyse, aslolan yaşadığın anmış, geride kalanlar değil..şu an blog sayfamdayım ve aklıma geldiği anda siteyi açtım ve birşeyler karalıyorum, olmak istediğim gibi davranıyorum..

Aynı kuvveti bir de tez yazmak için toplayabilsem..Kendime seçtiğim konu aşağı yukarı şöyle; Obje olarak kullanılan Poşu ve Türbanın değişen anlamları ile Subjeleşen Kürtçe dilinin ortak noktaları, kimlik oluşturma aşamasındaki etkileri..

Okunacak çok makale, yazılacak çok şey olunca ve hepsinden öte bahsedilen kavramların etkilenen kişisi, öznesi olmayınca en zoru; konunun neresinde yer alacağını görmek ve bildiklerinin bilinenlere ne katacağını bilmek..

bir sonraki yazımın daha ümit verici olması ümidiyle..

..

2010-03-19T22:39:00.000+02:00

ahşap döşemeli üst yarısı cam kaplı oda kapısından açıp dışarı çıktım, önümde uzun sayılabilecek duvarları olan beyaz boyalı kapısı olmayan bir koridorda ilerledim, ardından iki tane kilide sahip ev kapısını açarak apartmana çıktım, düğmeye bastım ışıklar yandı, kısa sayılabilecek merdivenlerden çıkış kapısına doğru ilerledim kapıyı geçtim ve kapattım, kapının çarpması ile tok bir ses çıktı..şimdi solumaya başladım kısa bir mesafe daha yürümeliyim bahçeden çıkabilmek için ilerledim şimdi ise göğüs hizasına gelen bahçe kapısını açtım ve dışarı çıktım, bulunduğum yerden dışarı çıkabilmek için kaç kapı geçmek zorunda kaldım..?

iki tane yüksek basamak daha çıkmalıyım sokağa adım atabilmek için, iki adım attım ve sokaktayım..yürümeye başladım her adım atışım ile birlikte çevremden görüntülerine aşina olmadığım düşünceleri hakkında hiç bir fikre sahip olmadığım bir çok insanı görüyordum..ilerledikçe farklı görünüşlerde bir çok insana daha rastlıyorum..sanki bir pirinç çuvalında duruyorum, çuvalda binlerce pirinç var ve çuvalın içindeki hiç bir pirinç diğer pirincin varlığından haberdar bile değil..yürümeye devam ediyorum sokaklar girinti ve çıkıntılarla dolu..o kadar alışmışım ki yere bakmadan bile yürüyebiliyorum..ilerliyorum hava oksijenden çok azot ile dolu, yürümeye devam ettikçe ciğerlerime, azot dolu havayı çekiyorum gözlerim yanıyor ve yaşarıyor..kalp atışlarım hızlandı göğüsümün alt tarafına doğru sancı girdi, yürümeye devam ediyorum her adımda biraz daha fazla hissediyorum sancıyı..bir süre sonra baş ağrısı başlıyor..kronik bir hastalıktan değil bunlar hava kirliliğinden..

başka bir zamanda..
upuzun, sonu baştan bakınca görülemeyen bir sokaktayım sokak geniş sayılır sağ taraftan insanlar ilerliyor soldan ise ilerlediğim yönün tersine yürüyorlar..tıpkı trafik gibi çift şeritli..bir çoğu yere bakarak hızlıca yürüyor sanki yere bir şey düşürmüş ve onu hızlıca arıyormuş gibi..başını yerden kaldırıp etrafına baksa belki bazı şeylerin farkına varacak..bazı insanlar var yavaş yürüyorlar ama çevreye bakmak yerine dükkan vitrinlerine bakıyorlar, modern tarzda giyinen modayı takip eden görünümde, ağızlarında sakız, arkadaşlarına başka bir arkadaşının yaptığı bir şeyden bahsediyor..gözlük takanlar ise sanki kimse onları görmüyormuş gibi ilerliyorlar ve suratlarında anlamsız bir ifade var..gözlerini göremediğin insanlar ile iletişim kurmak zordur, güven alınmaz ve rahatsızlık verir, eğer ki biriyle konuşuluyorsa mutlak surette gözlükler çıkartılmalıdır..bu bir saygı kuralı olarak görülebilir..

Twilight üzerine..

2010-03-15T14:35:00.001+02:00

Merhabalar çok oldu buraya yazmayalı..şimdi ise twilight kitapları ve filmleri üzerine üzerine birşeyler yazmak için meşgul ediyorum internet alemini..kimin umrunda heyyyy :)) hiç sanmıyorum..herkesin bir şeyler sallamak için kullandığı interneti düşüncelerim için kullanıyorum..

evet önceleri inanılmaz bir fantastik film ve kitap tutkunluğum vardı harry potter ile başladı eragon ile devam etti şimdi ise twilight..okumak için kendimi zorladığım sanatsal kitaplar birazda olsa boğuyor..eğer ki boğuyorsa neden okuyorsun diyebilirsiniz..sanırım sanatsal birşeyler kapabilmek için kendimi sanat içine dahil edebilmek için..ama artık o kadar çok ders kitabı üzerine düşüyorum ki yabancı veya türk edebiyatından kitap okumak hiç ama hiç istemiyorum sanırım bu duygumu twilight kitapları ile bastırabilirim diye düşünüyorum..önceleri bir yargı ile yaklaşmıştım ne kadar iyi olabilir ki harry potterden ne farkı olabilir çok eskidendi harry potter maceram ama o kadar etkilemiş ki zamanında o kadar yer etmiş kafamda..

Twilight'a gelince vampir, insan ve kurtadam arasında geçen uzun etkileyici, heyecan verici soluksuz okunabilinecek bir seri ilk iki kitabı okumadım sadece 1 ve 2 nin filmlerini seyrettim, 3. film sanıyorum temmuzbaşı gösterime girecek adı kitapla aynı ismi taşıyan tutulma olacak..onu seyretmeden 3 ve 4.kitabı okumak istiyorum..

ilk kitabın arkasında;
''When 17 year old Isabella Swan moves to Forks, Washington to live with her father she expects that her new life will be as dull as the town. But in spite of her awkward manner and low expectations, she finds that her new classmates are drawn to this pale, dark-haired new girl in town. But not, it seems, the Cullen family. These five adopted brothers and sisters obviously prefer their own company and will make no exception for Bella. Bella is convinced that Edward Cullen in particular hates her, but she feels a strange attraction to him, although his hostility makes her feel almost physically ill. He seems determined to push her away ? until, that is, he saves her life from an out of control car. Bella will soon discover that there is a very good reason for Edward's coldness. He, and his family, are vampires ? and he knows how dangerous it is for others to get too close. ''

demiş dr.com.tr bu linkten ulaşabilirsiniz dr.com.tr
beni heyecanlandıran bir seri olacak gibi geliyor ama ondan önce bu güne kadar 2-3 defa başladığım fakat bir türlü bitiremediğim ortasında başka bir kitaba başladığım gog isimli kitabı bitirmem gerek..

twilight beni heycanlandırıyor aynı eskiden okuduğum, bulunduğumuz anı donduran ve kitaptaki zamana götüren bir kitap gibi..

görüşmek üzere..

yirmilik diş üzerine..

2010-02-13T22:32:00.006+02:00

evet arkadaşlar bu güne kadar çok abartılan, ama acısız sızısız çekilen yirmilik diş üzerine yazacağım..ben dişçiden ciddi anlamda korkarım bunun belli sebepleri var aslında 2 sene boyunca tel takmam korkumun başlıca sebebi..bu iki sene süresinde bu teller yüzünden dişlerim sürekli sallandı hem de her biri ayrı ayrı..periyodik olarak diş doktoruma gidip telde düzeltmeler yaptırıyordum ve bu benim canımı çok yakıyordu..sürekli ağızıma kesici aletlerle girip dişlerimin bazı taraflarını törpülüyordu falan filan bu yüzden çok korkuyordum..ardından 4 tane 20lik dişim olduğunu röntgen sonucu öğrendim ve o andan itibaren diş çektirme korkum an be an arttı..bu andan itibaren bir buçuk sene belkide daha fazla süre geçti sanıyorum..geçen pazartesi günü izmir ege üniversitesi diş hastanesine gidip bir sorunlu yirmiliğimi çektirdim..hem de benim şöyle bir sorunum var tüm 20liklerim gömük yani diş etinin altında hiç biri gözükmüyor..bu da cerrahi işlem gerektiriyor, cerrahi diyince gözünüzde büyütmeyin o kadar da önemli değilmiş neyse efendim hastaneye gidip çağrılmamı bekledim..sıra geldi içeriye girdim gergin ve korkmuş bir şekilde ardından doktor rahatlıyayım diye standart soruları sormaya başladı..nerede okuyorsun bilmemne falan filan ardından..diş etlerime iğne yaptı ve çenem bir süre sonra uyuştu..artık hiçbirşey hissetmiyordum..masaya oturdum ve ağızımı açtım ilk neşter ile ağızıma girip yarma işlemini yaptı..sıfır his hiçbirşey hissetmedim..benim diş gömük olduğu için standart yirmiliklere göre daha uzun sürdü çekilmesi..neyse doktor baya bir uğraştı..yardı almaya çalıştı alamadı ne büyük dişin varmış dedi :))

sonrasında bir şekilde aldı ve bitti..hemen dikiş attı ağızıma sert bir dolgu malzemesi koydu tam dikiş attığı yere ve işlem tamam..tüm bunları yaparken bir gram acı hissetmedim..neyse işte ağır bir 20lik operasyon bile ne kadar kolay oldu..sonrasında bugün 6 gün hala hafiften ağrım var ama on iki saatte bir aldığım ağrı kesici ile bu sorunu giderdim..antibiyotik, ağrı kesici ve gargara kullandım tedavi sonrasında..bu kadar şeyin üzerine diyebileceğim asla ve asla bunları kullanmamazlık yapmayın ağrı kesicisiz acıdan ağlıyacak duruma gelirsiniz ki ben ilkini biraz geç kullandım, bir süre acıdan ağladım..sonra düzenli kullanmaya başlayınca ağrı olmadı..ayrıca, diş çekilen taraf baya bir şişiyor yaklaşık 4-5 günde iniyor benim cuma gün yani 5.gün inmiş sadece biraz şişiklik kalmıştı..ben bile diş çektirmekten bu kadar korkarken normal çekime göre zor olan çekimi yaptırarak birini sonlandırdım..

eğer iyi bir doktora gidiyorsanız..çenenizin uyuşma ile ilgili problemi yok ve ilaçları düzenli olarak kullanırsanız korkmanız için hiçbir sebep yok..umarım çektirecekleri biraz olsun rahatlatabilmişimdir..operasyonu göstermek isterdim, fakat bu mümkün olmadığından kelimelerle canlandırayım istedim :)
şimdilik bu kadar..görüşmek üzere

sindirildiniz mi?

2010-02-12T18:29:00.006+02:00

sindirildiler, ezildiler, hakları ellerinden alındı..ama asla ses çıkarmaya cesaret edemediler..ettilerse de daha önceki sindirmeler sayesinde onlarda birkaç tehdit sonrasında hemen pes ettiler..onlar isyan ederken aynı grup diğer insan, şükredip kafasına vurularak elinden alınan ekmeğin sonrası, kalana şükredecek duruma geldi.. neden mi? çünkü Hükümet öyle olmalarını istedi ve bunu başardı, eğitim sistemi ve tüm işleyişler hükümeti yüce kıldırdı.. insanlar sindi, sindirildi ve sindirilmeye devam ediliyorlar..şuan tüm insanlar sindirildi..neden mi? çünkü haklarını aramayı bile unuttular hatırlayanlar ise korktu..büyük başkaldırışlar büyük kitleler ile gerçekleştirilir..neden mi, ortaya yüz baş insan çıkıp kafa tutarsa o kafalar bir şekilde kaybolur..ama 1 milyon baş çıkıp kafa tutarsa, isyan ederse o kafalar aniden kaybedilemez kitle içeriği arttıkça güç artar ezilme azalır..yönetim tarafını korku sarar..ama kitle olunmadı olunmaya çalışılmadı bu durumda ise bence düşünemeyen, hakkını aramaktan korkan, örgütlenmeyi beceremeyn İnsanlar, koyun gibi güdülmeyi hak ediyor bence..

düşünemeyen, çevresine, insanlarına ve dünyaya zarar veren insan insan değildir..değil mi?

eğer hayır onlarda insandır diye bir düşünceniz var ise sizde o grubun yaptıklarını yapıyorsunuz demektir bu durumda o gruba dahilsiniz eğer siz bu yaptıklarınız ile insan olduğunuz düşünüyorsanız o zaman ben insan olduğumu kabul etmiyor ve başka bir yaratık olmayı tercih ediyorum ya da isim olarak farklı anılmayı..

YOLLARDA / İZMİR DEVLET TİYATROSU

2010-01-31T22:11:00.005+02:00

Yaşadığımız ülke bir çok dönem yaşadı kurulduğundan bu yana. Kimimiz bu dönemlere bizzat şahit olduk, kimimiz ise bu dönemler hakkında sadece okuduklarımız ve duyduklarımız sayesinde bilgi edinebildik. Dün bu dönemlerden birini konu edinmiş bir oyun izledim: "YOLLARDA." Haluk IŞIK'ın yazdığı, Doğan YAĞCI'nın yönettiği oyunda Hülya Savaş, Nilgün Öğrük Alkın, Aygen Avcı, Vedat Aksu ve Tuhan Karapınar rol almışlar.

"Yollarda" 12 Eylül dönemi koşullarında kaybettiği eşinin peşine düşen ve o dönemden sonra yaşadıkları yüzünden akıl hastanesinde kalan bir kadının yaşadıklarını anlatan bir oyun. Kadın her eylül ayında kocasının geçmişine dair yolculuğa çıkar. Kocasından geriye kalmış olan bir bavul, bir limon ağacı ve koğuş arkadaşları bu yolculukta ona eşlik ederler. Kadın için eylül ayının her günü bir cumartesidir ve pazar günü kocası geri gelecektir.

Konu klasik gelebilir herkese ama beni bu oyunda esas etkileyen şey oyunculuk oldu. Hülya Savaş bir süredir İzmir Devlet Tiyatrosu'nda müdürlük görevini yerine getiriyor ancak oynadığı bu oyunda mükemmel bir performans sergiliyor. Oyun boyunca bir dakika bile durmadı yerinde, oldukça hareketli ve bir o kadar da zor bir roldü. Akıl hastanesindeki hastaları oynamak gerçekten zor olsa gerek ama bir izleyici olarak kendimi sanki orada gibi hissettim ben. Hülya Savaş sanki yaşıyordu o rolü, rolüne inandığı ve benimsediği o kadar belli ki dediğim gibi kendimi sanki gerçek akıl hastanesindeymiş gibi hissettim ve soluksuz bir şekilde oyunu izledim. Hatta yeri geldi gözümden bir kaç damla yaş bile süzüldü. Oyundan çıktığımda ise bir müddet etkisinden kurtulamadım. Gerçekten çok etkileyiciydi.

"Yollarda" bu sezon İzmir Devlet Tiyatrosu'nda sahneleniyor. Hülya Savaş'ın başarılı performansını görmek ve iyi bir oyun izlemek istiyorsanız bence bir fırsat yaratın ve oyunu mutlaka izleyin.

chase the tear..

2010-01-13T18:05:00.011+02:00

Portishead - Chase The Tear from Mintonfilm on Vimeo.

"portishead" uluslararası af örgütü için şarkı yapmış..şarkının adı "chase the tear" yani "gözyaşını kovala"..açıkçası şarkıyı ben pek beğenmedim, fazlaca ritm tekrarı yapılmış..yapılma sebebiyle şarkının hissettirdikleri uyuşmuyor bana kalırsa..kovalama kısmı tekrarlanan ritmle verilmiş gibi gözükse de, daha çok kendi içinde yaşanan bir tür medcezir gibi..kararsız bir durum var daha çok..yani gözyaşı uğruna verilen mücadeleyi hissettirmedi bana..belki de ben yanılıyorumdur..bakalım siz nasıl bulacaksınız?

ne oranda gerçekleşiyor..

2010-01-12T18:59:00.001+02:00

Çok nadir de olsa canım sıkılıyor..bugün, o günlerden biri..canımın sıkılmasın da ki ilk neden geçen hafta olan ve çok iyi geçmiş iş görüşmemin ardından, bugün aranarak üzgünüm demeleri..ve ikincisi annem benden habersiz gene kendi kendine aksiyon yaparak mobilya alması..ilk olan baya üzdü çünkü belli şeyler olumlu geçince ardından bu tür yanıtlar almak çok üzücü..kısmende olsa insan hayal kuruyor daha önceki iş başvurularımda hayal kurmuyordum..genel olarak hayal kuran bir insanım ama hayatın sillesi diyerekten bazı durumlarda kesin olarak hayal kurmamam gerektiğini söyleyen bir mekanizmam var olmasına rağmen bu sefer sanırım içinde bulunduğum sıkıcı durumdan bir kurtuluş kapısı olarak gördüğüm bu iş ve küçükte olsa kurduğum hayaller bir kenarından başlama hevesi..bugün genel bir nefrete dönüştü..ama nefret tutmayan bir yapıya sahip olduğumdan, o da 1-2 saat sonra geçti gitti..şu an sakinim ardından öğlen annemin gelmesi ile mobilya siparişini duydum ve ne olduğuna bakmak için interneti açtığımda aynı fiyattan birçok yerde satıldığını görerek mağazayı aramam ve satıcı ile yüksek sesli karşılıklı olarak bağrışmamız, birbirinizi anlama çabasına düşmemiz ardından tekrar aynı firmanın muhasebesindeki kız ile konuşarak ve bağrışarak anlaşma çabasına düşmemiz..sıkıcı ve hala başımın içinden çıkmamış bir baş ağrısı ile oturmak..biradan uzanacağım..belki yarım saat uzanmanın ardından tekrar derse oturarak konsantre olabilirim..sakin yapıma rağmen bugün olan üzüntüm ve ardından yükselen sinirim beni yordu..

her şeye rağmen şu an hiç bir yer beni almıyor da olsa, ben başvurmaktan sıkılmayacağım..şükretmek için onlarca nedenim var ki; her zaman destek olan bir ailem ve dünya tatlısı bir sevgilim var..ve bunları yanında bugünlük bu kadar canımın sıkılmasına rağmen, kendimi çaresiz hissetmiyorum..çünkü sağlığım, ellerim, ayaklarım ve aklım yerinde..sanırım her zaman hayata göğüs gerecek güce sahibim,elbetteki sevgilimin desteğiyle..evet isyan edebilirim ama isyan ettiğim vazgeçtiğim anlamına gelmiyor bundan sonra daha da sıkı çalışacağım daha fazla emek harcayacağım derslerime..her şeye öncekinden daha fazla pozitif bakacağım..vazgeçmedim yahu :) bunu kafana sok dünya..sen bana küçük hayaller kurdurup sonra boşa çıkarsan da kurduklarımımden asla ve asla vazgeçmeyeceğim..

yarın güzel bir gün kapımda olacak :) bol sohbetli, filmli, kahveli, karar dolu ve aşk dolu bir gün..

bundan önceki yazıma bugünlük bu kadar desem de bunu da yazmak geldi içimden :)

şimdilik hoşçakalın..

sex bağımlısı blogerlar..

2010-01-11T09:30:00.003+02:00

Değerli blog okuyucuları;

bugün değinmek istediğim konu blogger camiasındaki, sex hayatını blogun dan sakınmayıp midelerimizi bulandıran kişiler üzerine olacak..dün bir kaç tane blog okudum..diyebilirsiniz ki miden bulanıyorsa neden okuyorsun..zaten genel olarak okumuyorum sadece girip bir göz atıyorum ne hakkında yazdıkları üzerine ve gerçekten bir erkek olarak benim midem bulanıyor..sanki akılları sürekli konuşmaktan sıkılmadıkları bölgelerine kaçmış..neden aşkı ve sevgiyi bu kadar sex'e indirdiklerini anlayamıyorum evet belki insanın doğasında üremek baş çekebilir ama çekse bile bu kadar açığa vurulmamalı, ama bunlarında sanıyorum ki bir gizliliği olmalı !!! senin sevgilinle sabah veyahut da gece neler yaşadığını bilmek istemiyoruz, sizce bunları açıklamak etik mi?..hiç sanmıyorum insan sevdiği kişi ile arasında olan cinsel olayları veyahut da cinsel olmayan bazı şeyleri açıklamamalı..yahu sex and the city mi burası..bu bir şov programı veya itiraf porgramı değil..

ağıza alınmayacak sürekli argo içerikli başlık ve cümleler..bunları yazarken kendilerine ne kadar saygı duyuyorlar merak ediyorum..blogların genel olarak bilgi paylaşım amaçlı kullanıldığını görüyorum ama bunları görünce ister istemez rahatsız oluyorum 1-2 senedir blog kullanan birisi ve birileri olarak..bir de işin ilginç tarafı bu tip blogların izleyen sayıları bin ve üzerinde olması..ama bakıyorum kültür ve sanat içerikli bloglarlar 500 e yakın bile bir izleyici edinememiş neden acaba? birilerinin diğerlerinin hayatlarına burunlarını bu kadar sokmakla meşgul olmasından kaynaklı oluyor olabilir mi..sanıyorum ki öyle..

Aşk..asla ve asla bu kadar aşağıya çekilmemeli zaten senin sevgilin ile olan ilişkini insanlara açıklaman ona ne olduğunu ve senin insanlara ne olduğunu gösterir..aşk'ı aşağılamayın uzak durun ki sizin gibilerden kirlenmesin..zaten hayata anlam katan aşk ve aşk dışında sadece birkaç şey varken ..bunları da kendi düşünceleriniz ile kirletmeyin..

bugünlük benden bu kadar :)

huzurumu ve mutluluğumu bulduğum,aşk'ı hissettiğim kişi ile buluşmaya gidiyorum..

İzmir Fransız Kültür Merkezi Ocak ayı etkinlikleri..

2010-01-10T19:49:00.001+02:00

Konferans

6 Ocak Çarşamba Saat: 19.00
Ayanis Kazısı Işığında Urartu Sanatına Yeni Bir Bakış
Prof. Dr. Altan Çilingiroğlu
Ege Üniversitesi, Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalı

Ayanis Kalesi Van Kenti'nin 38 km. kuzeyinde eski adı Ayanis yeni adı Ağartı olan Köy'ün 500 m. uzağında yer alan bir Urartu kalesidir. Kale M.Ö.673 yılında Argişti oğlu Rusa tarafından inşa edilmiş ve sadece bu kral döneminde ayakta kalabilmiştir.

Kale M.Ö.650 yılları civarında bir yangın ile tahrip olmuş ancak yağmalanmamıştır. Kalede ortaya çıkartılan yüzlerce arkeolojik eser Urartu sanatını yeniden yorumlamamız açısından önemlidir. Kale içindeki tapınak ve depo yapıları gibi anıtsal binalar günümüze korunarak gelebilmiştir. Tapınak alanı içinde bulunan buluntular Urartu dini ve dini uygulamaları ile ilgili çok önemli bilgiler sunmaktadır.

Bilimsel Bir Konferans Dizisine Başlarken…
Anadolu arkeolojisindeki son gelişmelerin Türk ve yabancı arkeologların katılımı ile tanıtılacağı bu konferans dizisindeki başlıca amaç, İzmir'de arkeoloji bilimi için yeni bir diyalog platformu yaratmaktır. Her ay bilimsel bir konuğa yer verilecek bu dizinin uzun soluklu olması ve bu dizi sayesinde İzmir'in uluslararası bilim arenasına katkı sağlaması planlanmaktadır. Konferans dizisi kapsamında özellikle son yıllarda yapılan arkeolojik keşiflerin tanıtılmasına ve bunun bilim adamları ile tartışılmasına çalışılacaktır.
D.E.Ü. Prof. Dr. Binnur Gürler ve Doç. Dr. Ergün Laflı işbirliğiyle.

Sine-Kulüp

İzmir Fransız Kültür Merkezi ilk sine-kulübü başlatıyor. Seanslar, kültür merkezinin sinema salonunda, perşembe ve cumartesi günleri olmak üzere haftada iki kez düzenlenecek.

Filmler Fransızca orijinal dilinde ve İngilizce altyazılı olarak gösterilecek.
Katılımın ücretsiz olduğu gösterimlerin sonrasında, kütüphanede izlenilen film ve yönetmen ile ilgili bir tartışma da yapılacak. Bu sıcak ortamda, çay ve kahve gibi içecekler ve atıştırmalıklar, kültür merkezi tarafından ikram edilecek.
Sizlerle bu yeni ortamda birlikte olmayı bekliyoruz. Bilgi için: 4636979 - 110

Ocak - Jacques Demy filmleri
Müzikal komedileriyle tanınan Fransız yönetmen Jacques Demy, 1964 yılında Cherbourg Şemsiyeleri filmiyle Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü aldı. Sinemaya animasyon film ve reklam filmleri sektöründe başlayan yönetmen, belgesel film kariyerinin ardından uzun metrajlı filmlere geçiş yapmıştır.

7 Ocak Perşembe 19.00 ve 9 Ocak Cumartesi 11.30
Lola 1960
14 Ocak Perşembe 19.00 ve 16 Ocak Cumartesi 11.30
Cherbourg Şemsiyeleri 1964
21 Ocak Perşembe 19.00 ve 23 Ocak Cumartesi 11.30
Rochefort'lu Kızlar 1967
28 Ocak Perşembe 19.00 ve 30 Ocak Cumartesi 11.30
Nant'lı Jacquot Yaşam belgeseli 1991

Konser

Jacky Terrasson
18 Ocak Pazartesi Saat: 20.00
Ahmet Adnan Saygun Sanat Merkezi
Giriş serbesttir.

Dünyaca ünlü Fransız-Amerikalı caz piyanisti Jacky Terrasson, Boston'daki saygın Berklee College of Music'de eğitim gördü. Thelonious Monk yarışmasında aldığı ödül sonrası kendine özgü stili ile 1993 yılında caz dünyasının dikkatini çeken sanatçının daha sonra gerçekleştirdiği albüm kayıtları basında büyük övgüyle karşılandı. New York Times "güvenilir biçimde bir dahi" yorumunu yaparken International Herald Tribune gazetesi Jacky Terrasson'un "kendine özgü ritim duygusu ve pianissimodan fortissimoya aralıksız geçişindeki doğaüstü yeteneğini" öven ifadelere yer verdi.

2003 yılında Smile albümü ile Victoires du Jazz ödülünü alan sanatçı 2007 yılında tüm eleştirmenlerden tam not alan ilk solo albümü Mirror'ı gerçekleştirdi. Albüm, benzersiz bir dinamik duygusu ile özgünleşen bir dizi etkileyici ses anları sunmakta.

"Mirror albümü ile, ince bir ustalığın canavarları olan Herbie Hancock, Keith Jarrett, Ahmad Jamal gibi ancak nadir piyanistlerin yer alabildiği bir dünyaya giriş yapıyor." Libération

Konser & Dans

29 Ocak Cuma Saat: 20.30
Le Cuadro Très
Marc Loopuyt , gitar
Laura Clemente, dans
José Montealegre, vokal ve gitar

Flamenko popüler olduğu kadar sofistike bir sanattır. Oniki vuruşluk bir ritm içinde yer alır ve 56 temel şarkı biçimi vardır. Le Cuadro Très, cante profond (derin şarkı) sınıfında yer alan tarzda ve soleai alegria, siguirya gibi dans stillerinden oluşan bir repertuvar sunacaktır.

Flamenko dans kursu
26-28 ocak
Öngörülen dans dersleri, 3 gün boyunca, başlangıç ve orta/iyi seviyeler için olmak üzere 2 grup halinde gerçekleşecektir. Ilgilenenler grupların çalışmalarını izleyebilecekler. Bilgi için: 4636979-102

Kaynak : http://www.frkultur.com/program.html

küçük eklemeler :)

2010-01-10T18:01:00.000+02:00

yetiştim

metronun ilk seferine, sabah 6 da kalkacak olan ilk metroya :)

inanamadım

çok iyi geçen bir iş görüşmesinin ardından..(ya şanstı(sanmıyorum) ya da birilerinin uğurlu gelmesine ve yanımda olması(bu olmalı) )

rahatladım

uzun bir süre ardından mutluluğum'a kavuşunca..

şaşırdım

İzmir-Selçuk trenindeki konfora..

anlayamadım

bir yılın daha nasıl geçtiğine..

SAKARCA / İZMİR DEVLET TİYATROSU

2010-01-06T22:34:00.008+02:00

Tiyatroyu annem sayesinde sevdim ben. Hayal meyal hatırlıyorum, belki daha okula bile gitmediğim zamanlardı, annem pazar günleri tiyatroya götürürdü beni. Büyük bir heyecandı benim için orada bulunmak, o oyunlarla hayal alemine dalmak. Tiyatroya olan tutkum, sevgim, hayranlığım ve şu anda hiçbir oyunu kaçırmayışım pazar günleri gittiğim o çocuk oyunları sayesinde eminim.

Artık büyüdüm ama yeğenim sayesinde hâlâ çocuk oyunu izleyebiliyorum. Geçen pazar onunla beraber Karşıyaka Ragıp Haykır sahnesinde oynayan Sakarca isimli çocuk oyununa gittik. Fakir BAYKURT'un yazdığı oyunun yönetmenliğini Doğan YAĞCI yapmış. Oyunda Aygen Avcı, Alpay Yurtsevenler, Çelen Hallı, Eser Karabil, Nilgün Öğrük Alkın, Özge Oldaç, Tayfun Şengöz, Tuhan Karapınar, Vedat Aksu ve Nilüfer Akcan rol alıyor.

Sakarca adındaki gözüpek horozun yapılan haksızlıklara karşı gösterdiği tepki ve dostlarına yardım etmek için çabalayışı anlatılan oyunda çocuklara yardımlaşma, haksızlıklara karşı mücadele etme adına çok güzel öğütler veriliyor. Yeğenim oyun çıkışında o horoz nasıl ötüyordu öyle ve sakar değildi ama adı Sakarca'ydı dedi durdu. Hatta daha sonra duydum ki etrafındaki herkese oyunu anlatmış. Daha ikinci sınıfa gidiyor ama sanırım o da çocuk oyunları sayesinde tiyatroyu sevmeye çoktan başladı bile. Bana "bir daha tiyatroya gidecek miyiz?" diye sormadı değil hani.

Eğer imkanınız varsa ve bir de çocuğunuz ( ki yeğeniniz de olabilir ) bir pazar gününüzü ona ayırıp mutlaka çocuk oyunu izleyin, hatta mutlaka ama mutlaka Sakarca'yı izleyin. Şimdiden iyi seyirler dilerim.

sefaradların sesi yasmin levy

2010-01-05T14:18:00.003+02:00

3 ocak tarihli radikalin kültür sanat kısmında okuduğum eray aytimur'un yazısından sonra, yasmin levynin hakettiği değeri görmesi beni mutlu etti..Yasmin Levy ile tanışıklığım ne zamana dayanıyor bilinmez ama tanıştığımdan beri sesinde adlandıramadığım birşey var ve bu durum dinlerken hissettiklerime de yansıyor..evet özetle sesinde acı, hüzün var ama tanımlarını ladino ve ispanyolca dillerinde yapıyor..sanırım adlandıramamamın sebebi bu..

Son albümü Sentir'le birlikte The Guardian’ın kendisine ‘dünya müziğinin yeni süperstarı’ unvanını vermesi de ayrı bir sevindirdi..Henüz son albümünü dinleyemedim çok da merak ediyorum ama sanırım temin edebileceğim kişiyi biliyorum :)

sefaradlar kimlermiş ve yasmin levynin onlarla nasıl bir bağlantısı varmış diye merak edenler için radikalde yayınlanan yazının bir kısmını aşağıya ekliyorum:

"Sefaradlar, 1492’de İspanya’dan sürgün edildikten sonra çoğunlukla Ortadoğu, Balkanlar ve Kuzey Afrika’ya göç etmiş bir topluluk. Antik İspanyolca ile birlikte Balkan dilleri, Arapça ve İbranice’den gelen sözcüklerin de eklenmesiyle günümüzde yaşatmaya çabaladıkları dillerine ise Ladino adı veriliyor, Ladinoca olarak da kullanılıyor. 1492 sürgünü sırasında Yasmin’in ailesi de Türkiye’ye göçenlerden olduğu için babası Itzhak Levy, Manisa’nın İzmir’e çok yakın bir kasabasında dünyaya gelmiş. İzmir’de üç yıl ya şadıktan sonra ailesi Kudüs’e taşınan Itzhak Levy, burada Sefarad şarkılarını kaydetmeye başlamış. Dahası kaydettiği şarkıların sözlerini ve müziklerini deşifre ederek aşk şarkılarından ve ilahilerden oluşan çok sayıda kitap derlemiş. Babasının hayatını adadığı Sefarad şarkıları Yasmin için de çok önemli, çünkü ‘göç yolları’ tersine dönmediği sürece Ladino dilinin de ancak kişisel çabalarla hayatta kalabildiğinin, o da farkında.."

sanırım yitik kültürleri yaşatmanın ve onlarla tanışmanın en güzel yolu müzik olsa gerek..

bu yazıda hoşuma giden diğer bir detay ise, Yasmin Levynin babasının da İzmirli olması..kan mı çekiyor artık :)

özetle, eğlenceli latin ezgilerini seviyorsanız, bu ezgilerin bir de acımtrak hallerini merak ediyorsanız ve sefaradlarla tanışmak istiyorsanız Yasmin Levy dinlemeniz tarafımca tavsiye olunur ;)

not: ilk albümü olan 'Romance and Yasmin' deki 'Yo en la Prizion' şarkısıyla, 'Mano Suave' albümünün tamamını, özellikle de geleneksel Sefarad şarkısının Yasmince yorumlandığı 'Irme Kero' şarkısını mutlaka dinlemelisiniz..

karmakarışık bir ruh halinden seçkiler..

2010-01-02T11:31:00.004+02:00

yeni yılın 2.gününe uygun bi ruh halindemiyim, öyle bi ruh hali varmıdır, varsa nerdedir bilmiyorum..zaten bu aralar neyi bildiğimi bile bilmiyorum..girmeden önce oldukça hevesle araştırdığım, içeriğini beğendiğim master beni sanırım fazlaca zorluyo ve içeriğinin ne kadarından memnunum, memnun olduklarım üzerine sürekli olarak ve mecburi bi şekilde bişeyler yapıyo olmak beni ne kadar mutlu ediyo bilmiyorum..bazen düşünüyorum acaba çok mu kolaycıyım? hayatta artık öyle eski kolay saadetler yok mu? mutluluk için sarp kayalıklardan mı geçmek, dikenleri kendine batırmak mı gerekiyo? yaşamayı umduğun hayatla, yaptıkların neden tutmaz oldu? hayalleri gerçek kılmak o kadar zor mu? ya da ben çok mu doyumsuzum?

tüketim toplumu diyoruz, herkes sahipliklerine daha fazlasını katma telaşında diyoruz..peki ben ki kendimi bu konularda "conservative" kıldığımı düşünürken (almak için değil alma gerekliliği için almak), neden hayatın kendisinden daha çok şey bekleyip mutsuz olabiliyorum o halde? onda da azla yetinmem gerekmez mi?

sanırım mesele yetinmemekten öte, başkalarının gösterişlerinin daha çok rağbet görmesi..yani sen kendini ne kadar deşifre edersen, sanki işler sana o denli sunulacak..sen kendini ne kadar güzel ifade edersen, facebookta birileri seni eklicek arkadaşın çoğalacak..çok olan çok'luğuna daha da çok'luk katacak, ama gerçekten mutlumu mutsuzmu farkında bile olmayacak; az olan az'lığında çok'luğa heveslenip olmayınca, mutsuz olacak..hem de bu mutsuzluğunun sebebini sorgulasa da, mutsuzluğun kendisinin gayet farkında olacak..

halbuki mutlu olucak o kadar çok sebebim var ki..

'bana ağlayabilirsin, bana kızabilirsin istediğin kadar' diyen bir sevgili,

yapmam gerekenleri hatırlatıp, hatta başıma kakıp beni kendime getiren arkadaş,dost,

her an yanımda olan anne-baba,iki abla,

hala, babaanne, enişte..

çiğdemin de dediği gibi, bana sanırım rahat batıyo..

batan rahatı terbiye edebilme ümidiyle..

yılbaşı psikolojim..ve kristmıs günüm

2010-01-01T22:46:00.012+02:00

Kristmısım sıkıcı idi hem de fazlasıyla..ya ben çok renkli bir İzmir bekliyordum ya da gerçekten kristmıs aile toplantısı dışında hiç birşey değildi..sanırım her ikiside..kristmıs benim için hiç birşey ifade etmiyor; yılbaşı ağaçlarının süslenmesi ve 31 aralık öncesi yapılan dış ışıklandırmalar dışında, ki bu süsleme İzmir de özenilerek yapılmıyor..çünkü yapan belediye görevlileri sadece verilen görevi yapmış olmak için yapıyorlar süslemeleri, yok iki uzun ip ışığı ağacın üstüne gelişigüzel yerleştiriyorlar..ne olurdu benim için önemli olan şu ışıklandırmaları düzgün yapsanız yılbaşlarında güzel bir görüntüye bürseniz İzmir'imi..kısacası hiç ama hiç eğlenmedim sanki aksine fazlaca yoruldum..yapılan koşuşturmalar..ablamda kaldığım şu iki günüm evimden uzak geçirdiğim 2 uzun gün sıkıcı idi..çünkü evimdeki özgürlüklerimi başka evlerde yaşıyamıyorum..aslında bakmayın koşuşturma diyorum ama birşey yaptığım yok..psikolojik olarak yoruldum..31 aralık,fotoğraf çekmek için ablamlardan çıktım, güneş öyle bir parıldıyordu ki dedim ki fotoğraf işi yatar..çekmedim birşey güneşin göbeğinde çekemezdim ya..ardından nalan ablamlara gittim..küçük kuzenlerimin annesi olur kendüsü(amcam'ın eşi)..mutfakta onun yapmakla meşgul olduğu yemekleri izledim mantar çorbası yapmayı öğrendim sanırım tek getirisi o idi 31 aralığın :) çok güzel bir mantar çorbası idi, gerçekten harika idi.. :) ellerine sağlık Nalan abla'm :))

Neyse efendim akşamı bekliyordum çünkü saat 4ten sonra acıktım yemekleri seyrederken daha bir acıktım ama bekledim..yemek saati gelene kadar,saat 9'a geliyordu..açlıktan çatlamıştım sanırım iştahım her ne kadar kaçmış olsada çorbayı pek bir keyifle içtim..hemm söylemeyi unutmadan bir de kaşarlı mantar yaptı kendüsü..onu da ayrı sevdim, daha önce toprak çömlekte yaptığım ince kıyılmış mantara, tereyağı eşliğinde eklediğim kaşarları fırına sürmem ile oluşan kaşarlı mantar adlı pratik ve bir o kadar güzel olan yemek onuda ilk amcamla evlendikleri zaman misafir olarak evlerine gittiğimiz zaman yapmıştı Nalan ablam,ardından ablam öğrenip evde yapmış ben ablamın yaptığını her ne kadar görmemiş gibi hatırlasamda kendimi son 1-2 senedir annem'in yaptığı bu yemeği en sonunda el değiştirerek ben yapmaya başladım..annem de ablamdan öğrenmişti..böyle ilerledi öğrenme süreci..ama artık nalan ablam'ın büyük kültür mantarlarının ayaklarını gövdelerinden ayırarak sadece üst tarafı kalacak şekilde kesip önce tereyağı ardından kaşarları rendeleyerek yaptığı ve borcam içinde fırına sürdüğü kaşarlı mantar yemeğini öğrenmiş oldum 31 aralığın hakkını yememek gerek hem yeni tipte kaşarlı mantar hem de harika bir mantar çorbası yapmayı öğrenmiş oldum..sanırım o kadarda kötü bir gün değildi yorgunluğum dışında..yani sıradan bir gün gibi fakat 2 ayrı yemeği öğrendiğim bir gün oldu..en kısa zamanda ikisinide arka arkaya yapmayı planlıyorum..birilerime :)) o anladı..

neyse sevgili blogum..benden bugünlük bu kadar yarın çok sevgili kursum olan deulcom intırneşınıl'a gidicem..sabah saatlerinde..öpüyorum sayfalarından en kısa zamanda aklımdaki kelime topluluklarından oluşturacağım cümleleri sana yazmak dileği ile..kendüne dikkat et internetin kötülerinden uzak dur :) gittim kü..

her zaman daha fazlasını isteyen insanoğlu..

2009-12-29T20:12:00.002+02:00

neden insanlar elindeki ile yetinmeyi bilmeyip her zaman daha fazlasını ister..sahip oldukları şeyler ihtiyaçlarını tam olarak gideriyor olsa bile, neden daha fazlası? doymak bilmez insanoğlu, iktisat da ki kıtlığın sebebi çok açık, sınırlı hammadde ile sınırsız ihtiyaçları gidermek?? neden bu kadar aç bir tür olma özelliğini taşıyoruz..neden kapitalizmi bu kadar benimsemiş durumdayız, neden bu kadar paranın köpeği durumuna gelip te insanlığımızı unuttuk?

ne kadar acı değil mi..

insan yaratıldı,

önce fizyolojik ihtiyaçları ile var oldu, bunları gidermek üzerine güdüleri hareket etti,

ardından kapitalizm mi doğdu yahu nedir bu benimseme??

Neden paylaşmak yerine bencilleştik,Şehir hayatımı insanları böyle yaptı..Yoksa şartlar mı bunu gerektirdi..pekala soruyorum diyelim ki şartlar gerektirdi..şartlar gerektirse bile bu durum insanların toplamında karakter değişimine mi neden oldu..neden her zaman kendimiz olmak yerine özenme yolunu seçtik,neden yardım etmek yerine kendi gereksiz ihtiyaçlarımızı giderdik..neden her zaman bencil olduk..neden paylaşmayı ve toplumsal duyarlılığa önem vermedik..?

Sosyal politikanın olmadığı bir toplum mesela Türkiye, bu toplumda yaşayan bir insan,bu insan bakmaya ve bakılmaya muhtaç..peki neden? kapital toplum içerisinde ailesinden dolayı oluşan parasızlık sonucunda eğitimi eksik hayatına devam ediyor..bu insanın sorumlulukları var..ama kapital dünya düzeninden dolayı kendine iş bulamadı çünkü bulunduğu zamanın acımasız düzeninde insan gücü yerine makineler kullanılıyordu üretim, ya az insan ile makineler kontrolünde yapılıyordu ..veyahut fazla insan gücü karşılığında verilen az para ile..çünkü dünya ve bu düzen adaletsiz ve insanlığa değil paraya dayalı olan bir düzendi..peki bu insan ne yapmalıydı ya intihar etmeli ve bu dünyadaki sorumluluklarından kurtulmalı(ailesini arkada bırakarak veyahut da hep beraber ölerek) ,veya 2gram ekmeğe muhtaç olup gerekli gıdaları fizyolojik işleyişinin doğru olması için gereken gıdaları alamayarak sürekli hasta bir şekilde gezmeli aynı şekilde ailesi de bu durumun içerisinde olarak..ya da bu insan hırsızlık yapmalı..söyleyin bakalım hangisi? Cevap aslında çok basit HIRSIZLIK..bu yolun kolay bir yol olduğunu düşünebilirsiniz ama unutmamanız gereken bir gerçek varsa o da bu hırsızlığı aç olarak bırakılan insanın yaptığını değil, aslında devletin ve eşit olmayan gelir dağılımındaki en üst seviyede duran insanların yaptığıdır..ortada bir devlet var ise bu devlet önce insanlarından sorumludur..onları refah ve huzur seviyesi en üst düzeyde yaşatmalıdır..ardından adaleti sağlamalı ve gelir dağılımındaki eşitsizliği gidermelidir..her zaman sanayileşme öncesinde insanların mutluluğunu ve huzurlu bir şekilde yaşamasını, sağlamalı siyaset yapmak yerine yararlı politikalar uygulamalı..peki neden bu güne kadar gelenler Türkiye de bunu gerçekleştirmedi? Cevabı çok basit ya koltuk sevdası için geldiler, ya da halkı soymak için..daha detaya girersem yüzlerce sebep yazabilirim..

Sadece diyorum ki,

İnsanlığımızı unutmayalım, gereksiz kişisel harcamalar yerin ihtiyacı olanlara destek olalım..toplumsal duyarlılık için çalışan kurumlara parasal değil de kendimiz bizzat katılarak yardımcı olalım..her insanın mutlaka boş zamanı olur..insanları mutlu edenler sonsuz mutluluğa ulaşırlar..

DİRİLİŞ / Samsun Sanat Tiyatrosu

2009-12-25T23:06:00.006+02:00

Son dönemin en önemli yazarlarını sayacak olursak aklımıza şüphesiz Turgut ÖZAKMAN da gelir. Tarihimizde yaşanılan bir çok savaşı ve olayı, onun derin ve titiz araştırmaları sayesinde belgelere dayalı bir şekilde ayrıntılarıyla öğrendik. Yazmış olduğu "Şu Çılgın Türkler" ve "Diriliş" kitapları bizim için geçmişimize ışık tutan değerli birer kaynak oldu.

Bu kitaplar bugüne kadar bir çok kez oyunlaştırıldı ve bu oyunlar bir çok yerde sergilendi. Bugün, aynı zamanda Samsun Sanat Tiyatrosu'nun kurucusu ve oyuncusu olan Yaşar GÜNDEM tarafından sahneye uyarlanan "Diriliş" adlı oyunu izleme fırsatım oldu. Samsun Sanat Tiyatrosu'nca sahnelenen oyunda Çanakkale Savaşı zamanında yaşanılan bir çok olay en çarpıcı halleriyle ön plana çıkarılmış. O dönemin zorlukları, savaşın içinde olan halkın yaşadıkları en yalın haliyle anlatılmış. Az sayıda olan oyuncu kadrosuyla ve sadece bir kaç merdivenden oluşan bir dekorla ve belli ki bu işe yüreklerini koyarak çok başarılı bir oyun ortaya çıkarmışlar. Geçmişte ne zorluklarla bu vatanın savunulduğu oyun boyunca çok güzel bir şekilde anlatılmış. Eğer bulunduğunuz yere gelirse ve imkanınız olursa mutlaka bu oyunu izleyin. "Tarih tekerrürden ibarettir" ve bizim de ( özellikle günümüzde ) tarihimizi bilmemiz gerekmektedir.

ŞEREFİNE İNSANOĞLU / İzmir Devlet Tiyatrosu

2009-12-22T21:24:00.008+02:00

Geçtiğimiz aylarda İzmir Devlet Tiyatrosunda Toygun Orbay'ın yazdığı, Tayfun Eraslan'ın yönettiği, Tayfun Eraslan, Ozan Yıldırım, Aylin Kumbaracıoğlu, Yusuf Köksal, Canan Erener, Devrim Akkaya ve Eser Karabil'in rol aldığı "Şerefine İnsanoğlu" adlı oyunu izledim.

Oyunda, yaşadığımız dünyada, ülkelerin kendi çıkarları için başvurdukları bir yöntem olan savaşın insanoğlundaki etkileri işleniyor. Aslında bilindik bir konu olan "savaş"ın görmezden gelinen yanlarının farklı bakış açıları ile işlenişi gerçekten güzel. İki farklı tabaka ele alınarak ( üst tabaka ve halk tabakası ) savaşın onlarda yarattığı sorunlar, sıkıntılar ve sonuçlar çok güzel bir şekilde aktarılmış. Tek perde olan Şerefine İnsanoğlu son zamanlarda İzmir DT'de izlediğim oyunlardan teknik olarak farklı bir oyun. Oyunda yer alan oyuncular dışında, video çekimleri yapılmış kişilerin görüntüleri de konu gereği yer yer sahneye yansıtılıyor. Bu da oyuna değişik bir atmosfer kazandırıyor.

Savaşın, iki farklı insan grubuna kazandırdıklarını ve kaybettirdiklerini farklı bir bakış açısıyla izlemek istiyorsanız bu oyunu kaçırmayın derim. Şerefine İnsanoğlu 2009-2010 sezonunda İzmir Devlet Tiyatrosunda sahnelenmeye devam edecek. Şimdiden iyi seyirler.

Barut Fıçısı

2009-12-20T22:45:00.007+02:00

Son zamanlarda sıkça karşılaştığımız ve gözardı edemeyeceğimiz derecede bizi etkileyen bir durum söz konusu hayatımızda. Şiddet! Hemen hemen her gün gazetelerde, televizyonlarda karşılaştığımız çoğu olayın kökeni ne yazık ki buna dayanıyor.

İşte özellikle günümüzde, her an karşımıza çıkan bu sorunu işleyen bir oyun izledim geçtiğimiz günlerde İzmir Devlet Tiyatrosu'nda. Barut Fıçısı. "İnsan kendi yarattığı şiddeti seyreden bir varlıktır." düşüncesinden yola çıkılarak sahnelenmiş bir oyun. Dejan Dukovski'nin yazdığı, Gürol Tonbul'un yönettiği oyunda Turgay Tanülkü, İbrahim Raci Öksüz, Fatih Kahraman, Tamer Yılmaz, Neşe Zindan, Hande Kılıç, Serdar Kamalıoğlu, Özkan Gezgin, Ahmet Dizdaroğlu, Hakan Dönmez rol alıyor. Balkan Kabare adıyla da ön plana çıkan oyunun içinde pandomim yapan sanatçıları ve kuklaları da görmek mümkün. Oyun içinde kan görmüyoruz ama şiddetin her türlüsüne tanık olabiliyoruz. İzlerken "evet tam da böyle, etrafımda şahit olduğum bir çok olay bu şekilde gelişiyor" dedirten bir oyun.

Kalabalık kadrosu sayesinde daha da zenginleşen oyunda ele alınan konular birbirine daha çok bağlı olsaydı belki çok daha başarılı bir oyun izleyebilirdik. Eğer günümüzde yaşanılan şiddetin derecesi nasıl işlenilmiş diye merak ediyorsanız bu oyunu izlemenizi tavsiye ederim. Şimdiden iyi seyirler.

3g den 4g ye :)

2009-12-16T13:06:00.003+02:00

evet çok garipte olsa biz 3g nin en son geldiği ülkelerden biriyiz..avrupa ve amerika bu teknolojiyi uzun zaman önce kullanmaya başlamış olsada biz daha yeni yeni bu sisteme geçtik tabi ne kadar kullanılıyoruz orası muamma..biz daha yeni geçmişken iskandinavyada yavaş yavaş 4g şebekesine geçilmeye başlanmış tabi tüm yerlerde değil sadece Oslo ve Stokholm da altyapı hazırmış 2010 başlarında kullanılmaya başlanacakmış..4g destekli hiç bir ürün olmadığı için şu an sadece internet hızına yansıyacağı söyleniyor..bu sistem 3g den tam olarak iki kat daha hızlı..yani uydudan yere iletim hızı 100mbiti bulacakmış sadece pilot bir uygulama olarak isteyen müşterilerine sunalacakmış ilk aylar için bu teknolojiyi sunan firma TeliaSonera firması..küçük bir teknoloji haberi ekleyeyim dedim :)

seni allaha havale ediyorum ykm..

2009-12-16T12:48:00.005+02:00

Dün mail adresime ykm den bir posta geldi..indirim ile alakalı bir postaydı %50 indirimden bahsediliyordu ayın 15-16 ve 17sinde geçerli olacak bir indirimden..bu sabah gidip bakayım dedim, saat 11:30 gibi konaktaki ykm mağazasına gittim..içeri girdim direk 3.kat spor giyim bölümüne gittim ve çevreme baktım 1-2 kişi dışında başka kimse yoktu herhalde saat erkendir diye kimsenin gelmediğini düşündüm, sonra ilerledim ürünlere baktım ve indirim olmadığını gördüm sadece belli ürünlerde %50 indirim vardı, o da şöyle özetliyim eğer 1000 tane farklı ürün var ise bunların sadece 2 sinde indirim vardı ve çok belliydi onlar genelde satılmayan elde kalan ürünlerdi..5dk bakmadan dışarı atıverdim kendimi gene ykm insanları boşu boşuna mağazasına kadar getirmek için çabalamıştı anlaşılan indirimsiz indirim vardı..insanların alım gücünün düşük olmasına rağmen 150 liradan sweet shirt satmayı bilen bir yer..ykm ve benzeri firmaların tamamını allaha havale ediyorum..insafınız kurusun yahu 150 liraya sweet mi olur?

büyük indirimli alışverişler yapmanız dileği ile :)

Tahminler üzerine..

2009-12-14T17:06:00.004+02:00

yağmur'un yağacağını bilmek mutluluk verici..
bu hafta,
yağmur, damlaları ile toprağı döverken ya tam içerisinde ya da pencerenin arkasından izleyeceğim onları..her ikiside ayrı şekilde huzur katacak içime..
önce bulutlar kaplayacak gözümün alabildiği her yeri, beyazlı grili bulutlar..ardından yıldırımlar düşecek ve gök gürültüsü duyulacak..sıra yağmur tanelerinin toprağa düşmesine gelecek eğer dikkat ederseniz çıkan senfonik sesleri duyabilirsiniz..çoğu insan için, kasvetli ve sıkıntı verici bir hava olmasına rağmen ben her zaman için seviyorum..çünkü yağmur yaşama tazelik getirir, eğer baktığınızda görmeyi becerebilirseniz her tarafın ne kadar renkli olduğununda farkına varabilirsiniz..

içinizden gelerek,
dinleyin, koklayın ve seyredin..

terimsel..

2009-12-13T23:37:00.007+02:00

kolektif : biçok kimse ve nesneyi içine alan..birçok kişi ve nesnenin bir araya gelmesi sonucu olan..
--
ampirik : deneysel, kurumsal bir temele dayanmayan deney ve tecrübe ile anlaşılmış olan..
--
atfetmek : yöneltmek, bir işi bir sözü bir kimseye mal etmek..
--
antropoloji : insanın kökenini, evrimini ve biyolojik özelliklerini,toplumsal ve kültürel yönlerini inceleyen bilim,insan bilimi..
--
empirik : deneye dayalı
--
totoloji : aynı şeyleri çeşitli şekillerde tekrarlamak olan davranış şekli..
--
hipotetik : varsayımsal
--
realizm : gerçekçilik, gerçekleri oldukları gibi yansıtmaya çalışır..
--
nicel : sayısal hesaplara ilişkin olan..
--
nitel : bir nesnenin niteliği ile ilgili olan,dış görünüşü,renk,tad sayısal olarak deyimlenemeyen ya da ölçülemeyen olan..
--
nesnel : gerçeğe varmak amacı ile taraf tutmadan inceleme yapan hüküm veren ,objektif olan..

her saniye farkında olmak..

2009-12-13T22:36:00.010+02:00

pencere açık..hafiften ürperiyorum ama kendimde olduğumun farkında olabilmek üşümeye değer..ve üşüyen bedenimi, soğuk kış gecesinde istediğim an ısıtabileceğimi bilmek duygusu ile beklemek..ardından ne pencereyi kapatmak, ne de üstüme bir kat daha örtü örtmemek düşüncesi ile birşeyler yapmak, yazmak..çay yapmak için ısıttığım suyun ötesinden gelen buhar ile ellerimi ısıtmak..sanki günlerdir, soğuk gecelerde sokaklarda yaşıyormuşcasına bir bidonun içinde tüten alev ile ellerini ısıtmak gibi..aşk her an içimde yaşadığım bir duygu, sadece bir kişinin yeşerttiği ve yaşattığı mutluluk..butona bas ve sadece dinle..

yeniden öğrenmek :)

2009-12-12T20:45:00.003+02:00

Sosyoloji üzerine okuyorum..ne mi yapıyorum veyahut da, ne yapmaya mı çalışıyorum? tartışmasız ve kesin kabul edilmiş olan inançları ve görüşleri eleştirmeye çalışıyorum, en basit manası ile..

Bunu yapmayı öğrenirken bildiğimi sandığım türkçe dilinin, binlerce kelimesi arasından bildiğimi iddia ettiğim ve konuşurken kullandığım kelimelerin anlamlarını tam olarak öğreniyorum bu da demek oluyor ki günlük konuşma dilinde kullandığımız yüzlerce kelimeyi ifade etmeye kalksak tam olarak, anlamını ifade edemeyeceğiz demektir peki bu neden kaynaklı?

En küçük örnek olarak sanırım kitap okurken bilmediğimiz kelimelerle karşılaşsak bile devamındaki cümleden onun ne demek olduğunu az çok anladığımız için sözlük açarak tam anlamını öğrenme gereği duymamamız bu yüzden kaynaklı olarak kendi dilimizi bile düzgün bir şekilde kullanamıyor ve yeri geldiğinde ifade etmekte bile zorlanıyoruz..ne yapmalıyız? hiç kimse için bunu düzeltmenin geç olduğunu düşünmüyorum..kişisel çabalarımız ve kendimizi geliştirme isteği doğrultusunda umuyorum ki bir gün tam olarak bildiğimiz ve tam olarak öğrendiğimiz kelimleri anlatmak istediğimiz konu içinde de kullanbileceğiz :)

iyi okumalar, iyi çalışmalar..