Her serüven yeni bir heyecanı getirirmiş beraberinde, her yolculukta olduğu gibi. İyi veya kötü her yolculuğun getirdiği birde heyecan olur.

Bu aralar agresif bir hava hakim üzerinde. Değişen durumların olması hayatımın gidişatında ki en ufak sapma bile beni huzursuz ederki, şimdilik yaşadığım değişiklik canımı yakıyor. Sevgilinin iş yerinin taşınması bizim iş çıkışlarındaki görüşmelerimizi aksatıyor. İşte en büyük derdim. Eskiden her gün 1-2 saatte olsa onunla vakit geçirebiliyor olmak beni sakinleştiriyor, onsuz geçirdiğim anları telafi edebiliyordu. Lâkin şimdi 2-3 günde bir görebiliyorum. Öylesine alışmışım ki her gün gözlerine bakmaya, boşlukta gibi hissediyorum şu an kendimi.Tabi huysuzlanıyorum böyle olunca da.

Yine sıkıldım. Bugünde göremeyeceğim onu. Umarım yarın görebilirim…

Tesadüflere inanmadım hiçbir zaman. Benim için sebepler vardır ve zamanı geldiğinde yaşanacaklar. Yaşadığım iyi veya kötü her şeyin bir amacı olduğunu biliyorum. Kimisi olgunlaşmam için, kimisi ders almam için. Boşuna değil hiçbir şey.

Ruhun doymadığı, sevgiyle çevrilmediği bir hayatı istemedim hiçbir zaman. Paranın, malın, mülkün kölesi olmamayı hayatımın en önemli parçası haline getirdim. Dahası en önemli varlığın aşk, sevgi, huzur, mutluluk olduğu bir yaşam sürmeyi, bu yolda yürümeyi, bu yolda benimle yürüyecek bir insan için herşeyi adamayı seçtim. Hatalar yanlışlar, yanlış duraklar. Korkular, hüsranlar, kayboluşlar. Bu süreçte değişimde kaçınılmaz oldu benim için.

Son 3 aydır güzellikler çevremi sarmış durumda. Hayatı bir çok pencereden izlemek, güzellikleri onunla izlemek. Değeri ölçülemez bir mutluluk ve huzur. Tarif edilemez duygular içerisindeyim ve bunun tek bir sebei var ‘O’… Her zaman bir insanı harekete geçirecek başka bir eşin olduğunu düşünürüm. Ben o kişiyi buldum. Hemde her şeyden vazgeçtiğim bir zamanda. Elimi tutacak beni kendime getirecek birisini. Beni tanıyanlar bilir. Öyle dünyaya dair maddi heveslerin peşinde birisi değilimdir. Benim için hayatımı sürdüreceğim insan her şeyin ötesin, üzerinde gelir. İşte şimdi tüm güzellikleri fazlasıyla hakedecek, benim gibi deli dolu, aynı yolda yürümek için can atan birisi var yanımda.

Şimdi tüm gülümsemelerim onun için. Onunla başka bir yerden bakıyoruz.

Durmuyor yüreğimdeki. Koyamıyorum seni hiçbir yere. Sığdıramıyorum yere göğe. Ne yapsam ne etsem bilemiyorum seni daha çok sevmek için. Dünden fazla yarından az seviyorum bugün.

Sevgili unut her şeyi. Daha önce bildiklerini unut aşka ve sevgiye dair ne varsa. Seninle yeni bir yolda yepyeni heyecanlarla yürüyoruz. Korkularını çıkar at çıkınından. Orada sadece AŞK a yer olsun. Bırak ben doldurayım çıkınını sevgiyle. Tut ellerimden, kapa gözlerini. Bambaşka bir dünyaya götürüyorum seni. Peki sen benimle gelecek misin ?

Zaman bize öğrettikleriyle yanlış anlatmış birçok seyi. Öyle süslemiş, allamış, pullamış sanmaktan öteye gidememiş aslında. Hayatımda ilk defa içimden gelerek kahkahalar atabiliyorum. Gülümsemenin o dayanılmaz hazzını yaşıyorum seninle. Ben sende nefes alabilmeyi öğrendim sevgili. Aynı zamanda sensizken nefesimin boğazımda nasıl düğümlendiğini. İlk defa acıtmıyor hayat canımı. İlk defa tüm güzellikler benimle yürüyor. Söylesene sevgili, yaşayabilmek için birine ihtiyacın olsa onu bırakır mıydın bir an olsun ? Bir an olsun gözlerini ayırır mıydın gözlerinden ? Söyle bana bir an daha görebilmek için binlerce anı feda etmez miydin ? Öyleyse niye duruyorsun şimdi !!! Açsana kollarını.

Ben geldim…

Sana dünyanın gizemini veremem. Sana olmayanı vaat edemem ama sana benim dünyamın tüm gizemlerini sunabilirim. Tüm sürprizlerimi yaşatabilirim. Senin için tüm yolları aşabilirim. Tüm yollardaki engellerini kaldırabilirim ve ben, deli adam, seni severken delirtebilirim.

Şimdi soruyorum sana;

Kalbin benimle tüm heyecanlara dayanabilecek mi ?

Ruhunu tüm çıplaklığıyla bana teslim edebilecek misin ?

Tüm benliğini bana adayabilecek misin ?

Her gün yeni bir sürprizle karşılaşıyorum bu aralar. Neşe, keyif, mutluluk, huzur her şey istediğimin de ötesinde.

Yaşadığım duyguların hislerin tarifi yok hiçbir şekilde. Kendime bile ifade edemezken bir başkasına anlatmaya çalışmak büyük bir çelişki şu aralar. Kelimelerin bu kadar anlamını kaybedeceği aklımın ucundan geçmezken resmen dilim dolanıyor bir şeyleri ifade etmeye çalıştıkça. O’ndan bahsederken bu kadar zorlanacağım, heyecandan konuşamayacağım aklıma gelmezdi. Aslında şaşırmamam gerek aksini iddaa ettiğim tüm şeyler başıma gelirken bu da gayet normal sanırım. Ama gel gelelim gönül içinde taşıp giden tüm bunları ifade etmek istiyor. Sözcüklerle kanatlandırıp O’na uçurmak. Yine kala kaldım. Bir kaç sözcüğü bir araya getirip yazıya bile dökemiyorum.

Sana sesleniyorum, oradasın biliyorum. Tekrar Hoşgeldin tüm güzelliklerinle…

Haftasonları BestFM de Mine Ayman’ın Mineccim adlı radyo programını dinliyorum. 11:00-15:00 arası  burçlar, fallar, keyifli sohbetler, haftanın ilk 5 şarkısı vs. Genelde o saatlerde yolda bir yerlere gitmeye çalıştığım için yolculuğum keyifli hale geliyor BestFM ile. Son 2 haftadır Erdem Ergün’ün Alma Ahımı şarkısına rastladım Mineccim de. Melodisi çok hoşuma gitti. Hani bir şey var bu şarkıda dediğim bir şarkı.

Bakalım siz beğenecek misiniz

İyi de Ben Ne Yapayım

‘Ben sevgimi gösteremiyorum, ne yapayım?’ Al işte… ‘Ben sevgimi gösteremiyorum!’Cevap veriyorum:

- İyi, gösterme ve hemen uza… Bana sevgisini gösterecek biri lâzım. Eğer bu sen değilsen hiç zaman kaybetmeyelim, benden uzak dur, hatta cehennmin dibine git…

‘Seni sevmiyorum.’un adına ‘Sevgimi gösteremiyorum.’ diyen herkesi şiddetle reddediyorum…

Duygular Gizlenemez

Hiç kimse duygularını gizleyemez. Eğer insansan duyguların olmalı ve sen herhangi bir konuda, herhangi bir duygunu gösterebiliyorsan, duygu konusunda bir arızan yok demektir. Eğer bir arızan varsa, meselâ ertesi gün bir ödemen var ve ödeyemediğin zaman başın derde girecekse, sözünü almana rağmen o gün maaşını alamadığın hâlde hiç sesini çıkarmıyor, patrona küfretmiyorsan ya da birisi sevdiğin kişiye zarar verdiğinde hiçbir şey yokmuş gibi davranabiliyorsan sen zaten ‘ruhsuz’sun demektir ki senin için yapılabilecek hiçbir şey yoktur.

….

Ancak eğer mahallenin ortasında bir çukur kazılıp aylarca öyle bırakıldığında bir çocuk gelip pilli bebeğiyle oynarken o çukura düşüp ölüyor ve bu durum en asgaride bile olsa senin canını yakıyorsa sende bir arıza yok demektir. O hâlde duygularını göstermende bir engelin olamaz.

Mutlusun acayip renklisin, kafan her şeye çalışıyor, her zaman rengini belli ediyorsun; ama sevmeye gelince saklanıyorsun. Nereye saklanıyorsun? Bir defa sevgi gösterilmez, sevgi taşar. ‘Gösterme’ kelimesi ‘saklama’nın karşıtıdır. Sakladığın şeyi gösteremezsin, ‘Ben sevgimi gösteremiyorum!’ demek ‘Ben sevgimi saklıyorum!’ demekle aynıdır. Eğer bu kalıba d auymuyorsan geriye tek seçenek kalıyor: Sen sevmediğiin halde seviyormuş gibi yapan sağlam bir yalancısın.

Sen Şimdi Gidecen Ya, Cehennemin Dibine Git / Kashna Kitap Ağacı

Erdal DEMİRKIRAN

Aşk üzerine yazılan yazıların ucu bucağı yoktur. Her dileyen, bu duyguyu ruhunda hisseden mutlaka bir şeyler karalamıştır. Edebi olanları olmayanları, ebedi olanları, olmayanları aklınıza her türlüsü gelebilir. Aslında duyguların yazıya dökülmesi ifade edilmesinin zorluğundan da ileri gelir. Kimisi için duygularından bahsetmek seslendirmek zordur. Yazmak en basit kaçış yolu. Peki ben ne yazacağım acaba ? Bunu bende merak etmiyor değilim. O yüzden planlamadan içimden geldiği gibi akıp gidecek satırlar. Eğer kopukluk, anlam karmaşası olursa şimiden affola

Sevgiye ve aşka hep bir meziyet gözü ile bakıyorum. Çünkü bu sizin içinizde olmalı. Öyle sonradan genlerinize, ruhunuza eklenebilecek bir his değil. Veyahut ben yaptım oldu diyebileceğiniz. Birde şu nokta var tabiki, insan tüm duygulara sahip, merhamet, kıskançlık, nefret, sevgi, öfke, kin, aşk… Ama insanlardaki yoğunluğu farklı işte. Kimi buluttan nem kapıp herşeye öfkelenirken, kimisi en ufak bir kızgınlık belirtisi göstermez, her ne olursa olsun. İşte bu sebeple aşk ve sevgi meziyet benim için. Her yiğidin harcı değil.

Hayatın hep ayrıntılarda gizli olduğunu hissettiğim ve bu ayrıntıları keşfetmeyi sevdiğim için, aşktada ayrıntıların önemi çok büyük. Aşkın kuralı yok deselerde, aslında söylenmeyen dile gelmeyen bir çok kuralı var. Belki kurallaştıran biziz fakat sonuç itibari ile, aşk insanların yaşadıkları ile şekillenen bir duygu. Bunun en iyisini ben bilirim gibi bir düşünce, koca bir yalandan başka bir anlam ifade etmeyecektir. Aşk, bu hissi duyduğunuz kişi veya herhangi bir şey ile aranızda imzalanan bir gizli sözleşmede saklıdır. O sözleşme sizi birbirinize bağlar. Bu sözleşmeden hiç bahsedilmez aslında. Çünkü büyüsü bozulur somut bir hal alır duygular.

Aşkın ayrıntıların da neler bulur peki insan ? Böyle bir genelleme yapmayacağım. Çünkü kişinin algıları ve hassasiyeti ile doğru orantılı bu ayrıntılar. Davranışlardan tutunda hislerinize kadar her konuda hassasiyet gösterebilir, öncelikle önem arz eden noktalar bulunabilir. Ama şu bir gerçektir ki özel olma hissi. Karşınızdaki kişi için özel olduğunuzu bilmek ve bunu hissedebilmek. Hitapdan tutunda, sizin için beslenilen duygulara kadar. Size, sizi ifade edişi, bakışı, kendi duygularını dile getirişi, yanınızda değilken bile sizinle oluşu, maddi manevi hayatınızdaki yeri. Bir çok şey sayabiliriz. Özellikle hitaplar konusunda çok hassasım. Bu konuda takıntılı bile denebilir belki benim için. Ama bu değişmeyecek bir kural olmuş hayatımda. Çünkü sevdiğim insan dışındaki kişilere olan hitaplarımda özenli olmam gerektiğini düşünürüm. Aynı hassasiyetide hep beklemişimdir. “-cığım, -ciğim” li biten hitaplar gerçekten beni çileden çıkarır. Ki bir çoğumuzun hassas olduğu bir davranış mutlaka vardır. Herhangi bir kişi yapsa umursamasanızda, sevgi duyduğunuz kişinin yapmasından hoşlanmayacağınız şeyler olabilir.

Tüm bunlara rağmen, farklı noktalarda olsa aşk bu farklılıkları azaltan bir duygu. Ki takıldığınız noktalar tamamen özel olma hissiyatı ile oluşuyor diye düşünüyorum. Bunları atlatmak içinde özveri ve dikkat herşeyi çözecektir.

Gazetelerde, haberlerde, sosyal medyada insanlar inanmadıkları için bir çok konu hakkında bilip bilmeden, sırf bu konuyu önemseyen kişileri rahatsız, huzursuz etmek adına fütûrsuzca sözlerini sarfedebiliyorlar. Ki bunu yapan kişiler kendilerini çağdaş, aydın olarak etiketliyorlar. Birbirimizi sevmek zorunda değiliz, fikirlerimizi değer yargılarımızı benimseyip kabul etmekte. Yoksa bu insan olmanın ötesinde bir durum oluşturur. Kendi aklı ve hür iradesi ile herkes her doğru bildiği şey hakkında konuşabilir. Ama bu özgürlük ve serbestlik kimseye bir başkasına ve/veya düşüncelerine saygısızlık yapma hakkını vermez.

Toplum olarak olayları olduğu gibi algılamaktan çok uzağız. Mutlaka öküz altında buzağı ararız. Bir kez bile olsun olayları olduğu gibi görmek istemeyiz. Bu aklıma hemen şu sözü getiriyor -kişi karşısındakini kendisi gibi sanırmış-. Elbetteki buradan şu anlaşılmasın, gözlerimi olup bitenlere kapayıp, bana dokunmayan yılan bin yaşasın anlayışı ile hiçbir şey ile ilgilenmeyelim. Ki o yılan dokunacak kimse kalmayınca eninde sonunda bize de dokunacaktır. Bütün bunlar olup biterken, karşımızdakine saygı duymak çok mu zor. Sonuçta kimse dört dörtlük değil. Hepimiz kusurluyuz ve hayatı yaşanılası kılanda bu. Farklılıklarımız ile yaşayıp bunlara saygı gösterip bu şekilde yaşamak varken, devamlı ortada olmasada, vatan, millet, din, iman diye insanların hassas oldukları konulara dokunarak, hakaret ederek nereye varabiliriz. İşte bu nedenle ayrımlar çıkmıyor mu ? Dil, din, ırk ayrımları ile galeyana getirilip, birbirimize düşmüyor muyuz ? Hiç kimse bir başka kişinin inanmadığı değerlere inanma mecburiyeti var mı ? Eee o zaman. Herkes dilediği gibi yaşayabiliyorken, sırf çıkarlarımıza uymuyor diye diğer düşüncelere saldırmamız mı lazım ? Bu kadar mı nefret ediyoruz ?

Her ne olursa olsun, hangi düşünceyi savunursanız savunun, hiçbir düşüncenin bir diğerine üstünlüğü yok, aynı insanların birbirilerine üstünlüğü olmadığı gibi.