It's easy being green

Mini-recensie van het boek Genoeg: consuminderen vanuit een wetenschappelijk perspectief

2012-02-26T16:10:00.003+01:00

Ik heb het boek Genoeg van John Naish gelezen. Sommigen vonden het niet om door te komen, maar ik vond het een fijn en inspirerend boek om te lezen. De auteur treedt af en toe wat in herhaling, maar er staan veel interessante en bijzondere opmerkingen in.

Één passage vond ik erg leuk, en dat is de passage waarin consuminderen bekeken wordt vanuit een wetenschappelijk perspectief. Wetenschappers van de Universiteit van Glasgow hebben een studie gedaan naar mensen die vrijwillig met minder leefden. Wat blijkt? Om echt zelfvoorzienend te kunnen leven heb je vooral heel veel geld nodig.

Vanaf blz 154...

Wat is het alternatief voor meegesleept worden door een enorme stroom levensstijlopties? Er is een soort beweging gaande, een voluntary simplicitiy movement. Vrijwillige eenvoud. Een kleine, maar groeiende groep mensen die ervoor kiest de stedelijke ratrace te verruilen voor een rustig plattelandsleven waar de opties zich beperken tot keuzes die alleen lokaal, ethisch, duurzaam en recyclebaar zijn. Een leven waar in ruil daarvoor de druk minder is en de verwachtingen simpeler zijn. Zelfs de oude Grieken benadrukten al de eenvoudige genoegens des levens, zoals een goede maaltijd en goede vrienden.Het ideaal van zelfvoorzienend leven is verheven tot een hoogtepunt van het nieuwe groene maatschappelijke ideaal. Vele consuminderaars kiezen ervoor dit ideaal te verkennen door naar de boerenmarkt te gaan of een groente- en fruitabonnement te nemen.

Maar als je meer wilt doen dan een beetje pootjebaden in de versimpelde agrarische idylle, kan de logistiek uiterst lastig zijn, tenzij je al eerder flink in de slappe was bent komen te zitten. Een onderzoeker aan de Universiteit van Glasgow die de beoefenaars van vrijwillige eenvoud diepgaand heeft bestudeerd, zegt: ‘Het simplificeren van je leven is zeer gecompliceerd’

Het grootste probleem is de aanzienlijke financiële injectie die je nodig hebt om te ontsnappen aan de zwaartekracht van het westerse leven van de 21^e eeuw; simpelweg je eigen houten hutje naast een vijver bewonen kan niet, en het vergt een grote som geld om een hypotheekvrije lap grond met ethisch verantwoorde lokale rozen te bekostigen. ‘Om de beslissing te kunnen nemen radicaal te vereenvoudigen, minder te hebben, moet je in het verleden heel veel gehad hebben’.

Nog wat andere leuke citaten en treffende bespiegelingen uit het boek:

Opvattingen over levensstijl zijn net zo besmettelijk als geeuwen, marcheren en ellende.

Parttime werken is beter voor je eigen ecologie, omdat het ruimte vrijmaakt om je geest, leven en lichaam (beter) te verzorgen.

Is het je wel eens opgevallen dat hypotheekverstrekkers nooit reclame voor hun producten maken met foto’s van mensen die overwerken om de stenen dozen waarin ze wonen te kunnen betalen?

Ecoleven wordt in rap tempo een sociaal statement. Naish noemt het een vorm van gft-snobisme. Een groeiende maar onuitgesproken overtuiging onder de middenklasse is dat aardige, goed opgeleide, zorgzame mensen recyclen en naar boerenmarkten gaan. Vervelende, onnozele, gewone mensen doen dat niet.

‘Zijn we er al? Zijn we er al?’ Dat is het eeuwigdurende refrein van de achterbank van de menselijke evolutie. Onze instincten beieren dezelfde herhaalde vragen als verveelde kinderen op de achterbank van een auto. Zijn we al gelukkig genoeg? Hebben we al genoeg kennis? Zijn we al voldaan genoeg en zijn we al rijk genoeg? Als Maynard Keynes op de chauffeursstoel had gezeten, zou hij zich omgedraaid hebben om ietwat korzelig te antwoorden: ‘Potverdikkie ja. Stap nou maar uit en ga van het uitzicht genieten.’

Als Keynes de huidige welvarende Westerse wereld zou zien, zou hij zeggen: Fiscale klus geklaard. Laten we verdergaan met interessante dingen.’ Hij dacht dat als iedereen eenmaal zijn behoeften en basisverlangens had bevredigd, dat we eindelijk vrij zouden zijn om de hogere mogelijkheden van de mensheid te verkennen. We zouden floreren: in de kunst, cultuur, in het perfectioneren van de ultieme verfijndheid van schoonheid en vriendschap.

In plaats daarvan jagen we op steeds meer bezittingen, beroemdheid, geluk, nietszeggende informatie en andere steeds maar meren.

Het materiële is in de westerse wereld wel zo’n beetje optimaal. Het heeft geen zin nog meer na te jagen. Het is tijd om dankbaar te zijn, en om te zeggen: ‘Genoeg’.

Lees ook:
Interview van Genoeg Magazine met John Naish uit Genoeg 68 (pdf)

Recensies van andere bloggers:
Valhalla: Eenvoudig leven is a bitch
Een beetje groener: Genoegisme

Verloren Downtons

2012-02-20T15:47:00.005+01:00

Het is weer compleet offtopic, maar moet af en toen kunnen!

Wie kent er niet het Britse kostuumdrama Downton Abbey? De serie wordt deels opgenomen in Highclere Castle, een landgoed dat prachtig bewaard is gebleven. Het wordt nog steeds bewoond door de familie die het al eeuwenlang in bezit heeft.

Ik kwam gister een interessant artikel tegen over verloren Downtons. Het gaat over voormalige Engelse kastelen en landgoederen die helaas niet behouden zijn. Ze zijn ten prooi gevallen aan gekke of gokkende erfgenamen, stedelijke uitbreiding, golfbanen, campings en zelfs voor parkeerplaatsen.

Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn er in Engeland meer dan duizend voormalige kastelen en landgoederen afgebroken en verwoest. Het is vaak niet alleen zonde van de geschiedenis, maar ook van de omgeving. Het kasteel en de mooi aangelegde tuinen moesten vaak plaats maken voor lelijke moderne architectuur.

Hieronder enkele kastelen en landgoederen die het niet gered hebben.

Lathom Hall in Lancashire. De laatste erfgenaam van het landgoed gaf zijn geld liever over de balk, en hield vele extravagante feestjes. Hij moest het landgoed in 1925 verkopen om zijn schulden af te betalen. Het kasteel was nog tijdelijk een jongensschool, maar moest plaatsmaken voor een flatgebouw in de jaren '50.

Voor:

The Deepdene in Surrey was in het bezit van een adellijke familie, die het in 1807 verkocht aan een rijke bankier. Ruim een halve eeuw later kwam het in handen van een erfgenaam die vooral geld onttrok uit het landgoed, in plaats van erin te investeren. Het is nog enkele decennia verhuurd, maar werd ten slotte toch verkocht in 1917. Het kasteel werd vervolgens een hotel, totdat het afgebroken werd in opdracht van de Britse Spoorwegen in 1967. Momenteel is het gebied onderdeel van stedelijke uitbreiding, waaronder een groot kruispunt.

Beaudesert Estate in Staffordshire. Ten prooi gevallen aan een gekke erfgenaam, die met enorme schulden stierf in Monte Carlo. Het landgoed werd in 1932 op een veiling verkocht voor 800 pond. Er niets meer over dan een ruïne en een deel van het gebied is nu in gebruik als camping.

Haggerston Castle in Northumberland. Dit landgoed werd door de adellijke familie omstreeks 1850 verkocht aan een rijke zakenman, wiens fortuin voortkwam uit slaven- en suikerhandel en door bankieren. De laatste erfgenaam had echter geen interesse in het landgoed en verkocht het in 1938. Op de toren na is alles afgebroken en het is nu een vakantiepark.

Bron: artikel op Daily Mail
Boek:John Martin Robinso, Felling the Ancient Oaks. How England lost it's Great Country Estates.

En voor wie nog niet genoeg kan krijgen van Downton Abbey: Hier vind je speciale aankleedpoppen (met bonus Pamuk voor Mary en emoties voor de Dowager Countess)

Kroegtijgers

2012-02-18T15:46:00.008+01:00

Nee, in tegenstelling tot wat je zou vermoeden gaat dit stukje gaat niet over kroegen of kroegentochten..

Het gaat over opruimen, opruimen, en nog eens opruimen. Ik verzamelde vroeger allerlei interessante artikeltjes en leuke krantenstukjes in een map. Ik heb de map nu helemaal uitgezocht, en een groot deel kon gelijk weg. De leukste teksten en plaatjes heb ik nu ingescand, zodat ik een digitale versie heb. De papieren versies kan ik dan (veel) makkelijker loslaten en kan met het oud papier mee. Het voordeel is bovendien dat het zo beter bewaard blijft; vooral krantenknipseltjes vergelen en gaan sneller verloren.

Één van de leukste stukjes die ik tegenkwam is een artikel over cafékatten: katten die in een café leven, om muizen te vangen en (vooral) voor de gezelligheid. Ik vond het te leuk om niet te delen! Het artikel is geschreven door Laura Baar.

Biologische bedrijven in de buurt

2012-02-13T11:12:00.006+01:00

Ik fiets regelmatig - bij wijze van sporten en beweging - lange stukken in en rondom het dorp waar ik woon. In de omgeving zijn er mooie polders en een natuurgebied. Op een gegeven moment fietste ik langs een dijk en ik zag links opeens een veld vol met kippen, die vrolijk aan het rondscharrelen waren. Erg leuk om te zien en ik had al gelijk een vermoeden dat dit biologische kippen waren. Dat klopte, volgens Google Maps zit er op deze locatie een biologisch pluimveebedrijf. Leuk om dat in je directe omgeving te zien! :)

De biologische kippetjes:

Aan de andere kant van het dorp zit een boer die mijn vader en opa goed kennen, en die houdt zijn runderen ook op biologische wijze. Hij heeft een paar jaar geleden een nieuwe stal voor ze laten bouwen. Die is bovenin deels open, zodat de koeien altijd frisse lucht en zonlicht krijgen. In de winter staan ze op stal, en de rest van het jaar grazen ze buiten in de wei en bij dat natuurgebied.

Ik heb nog wat verder zitten zoeken, en helaas blijkt er ook een legbatterij een stuk buiten het dorp te zitten. Aangezien legbatterijen per 1-1-2012 (terecht) niet meer toegestaan zijn, heeft die boer zijn bedrijf moeten om bouwen tot schuur voor 'scharrel'kippen. Al kun je niet van scharrelen spreken, scharrelkippen zitten op elkaar gepropt in een grote stal. Die boer loopt nu te mekkeren dat het zo duur was en dat hij nu 90 uur per week met zijn kippen bezig is, in plaats van 60 uur. Al waren de kippen wel wat rustiger, moest hij toegeven. Ehm ja, hou ze dan ook biologisch..?

Gevolgen van consuminderen deel 2: de andere slaapkamer

2012-02-12T13:32:00.001+01:00

Ook de andere slaapkamer is veranderd.

Dit is slaapkamer 1. Er staat eigenlijk alleen een bed, een stoel en een tafeltje. En de wasmand. Verder niets. Ik had ik mijn hoofd toen ik op mezelf ging wonen dat ik perse een rode slaapkamer wilde. Er moest iets roods komen, liefst op de muur. Daarom heb ik dat rode behang gekocht en zelf behangen.

Voor: oktober 2010

Een half jaar later heb ik het behang er weer afgehaald. Het was het gewoon niet, en ik vond het te druk.

Nu is het zo:

Na: februari 2012:

Een stuk fijner en rustiger!

Gevolgen van consuminderen: Voor en Na

2012-02-10T10:23:00.003+01:00

Dit is de tweede slaapkamer van mijn huisje. Hier staat mijn kledingkast en bewaar ik mijn schoenen. Op een rekje liggen ook de handdoeken en het wasmiddel enzo. Ik ben sinds augustus 2010 aan het consuminderen (en het bloggen hierover).

Dit is hoe het kamertje er VOOR uitzag:

Foto's uit oktober 2010

rechter muur

hoekje met handdoeken e.d.

linker muur

linker muur en stukje raam

En dit is NA

februari 2012

rechter muur

hoekje met handdoeken e.d.

linker muur

linker muur en stukje raam

Ik heb zoveel mogelijk kleding en schoenen (die ik niet meer droeg, of toch nooit droeg) weggedaan. Deels verkocht, deels naar kringloop/Leger des heils/Humana. Het kledingrekje, het kastje en veel schoenendozen konden daarna weg. Rekje is weer terug naar mijn ouders, het kastje is via marktplaats gratis opgehaald en de dozen konden zo met het oud papier mee.

Opgeruimd staat netjes! :)

Oh, en dit is het uitzicht van het raam: (dat is gelukkig niet veel veranderd)

Over (digitale) foto's en zo

2012-02-08T22:54:00.002+01:00

Julia van Natuurlijk Zuinig en Valhalla van Valhalla bespaart zijn druk bezig hun foto's te digitaliseren.

Leuk! En een supergoed idee.

Altijd fijn om een aantal back-ups te hebben, mocht er iets met je albums gebeuren..

Zelf zou ik alleen niet zo gauw mijn gewone albums en foto's wegdoen, en alles alleen digitaal houden. Ik zou veel te bang zijn dat ik mijn digitale bestanden door één of andere reden niet meer kan openen. Stel, het apparaat of computer geeft opeens een foutmelding en het vertikt vervolgens om de foto's te openen. Of het ding vraagt of je wilt formatteren, je klikt per ongeluk op 'ja', en weg zijn je bestanden..

Verder moet je er ook rekening mee houden dat je digitale bestanden moet blijven updaten. De technologie blijft maar veranderen, en er is een kans dat je bestanden van nu over tien of twintig jaar misschien niet meer geopend of gelezen kunnen worden. Oude VHS video's zijn ook waardeloos geworden, want die kun je met de huidige apparatuur niet meer afspelen. Met mijn huidige dvd-speler (uit 2004?) kan ik geen blue ray dvd's afspelen, daar is dat ding weer te verouderd voor. Nu zijn dat inderdaad video's/dvd's, maar wie zegt dat digitale foto's altijd geopend en bewerkt kunnen worden?

Ik hou het dus zelf bij tastbaar en digitaal. Mocht er iets met het ene gebeuren, dan heb je het andere nog! :)

Oh ja: nog wat fotootjes..

Mijn trapkast... heb inmiddels een opbergkastje bij de Ikea gehaald. Al mijn spullen zitten niet meer verstopt in dozen, maar zijn nu zichtbaar. Het voordeel is dat als ik een bepaalde map of naslagwerk wil hebben, ik het zo kan pakken. De ruimte ziet er vergeleken met ruim een jaar geleden een stuk beter uit. :) Mijn fotoalbums staan rechtsonder.

Mijn ouders thuis hebben nog dozen en albums vol met baby- en kinderfoto's staan. Geen gek idee om die ook eens te digitaliseren.

De kat vindt het ook allemaal erg interessant:

Boven op de tweede slaapkamer heb ik nog twee opbergmanden staan, één met spulletjes en één met zomerkleren. Dat was het dan, tot zover mijn opgeslagen spullen. Zolder is leeg, de rest is weg en het is huis is een stuk leger en oogt zoveel rustiger. Heerlijk! :)

Deze stapel boeken mag bovendien weg. Het staat nu grotendeels op marktplaats, maar niemand die biedt. Dat vind ik ook niet zo gek als je bedenkt dat veel mensen hun boeken er voor 3,50 of 5 euro opgooien. Dan verkopen andere boeken inderdaad niet. Waarschijnlijk wordt de kringloop weer blij gemaakt binnenkort. :)

Population Zero

2012-02-01T22:29:00.003+01:00

Ik kwam de documentaires van Aftermath wel eens tegen op National Geographic. Ik vond het altijd zulke goede series, en gelukkig staan sommige afleveringen ook gewoon op Youtube. :)

Aftermath is een serie documentaires waarin naar antwoord wordt gezocht op hypothetische vragen. Wat zou er gebeuren met onze samenleving als plotseling alle olie verdwijnt? Of wat als de aarde opeens stopt met draaien? Wetenschappers schetsen vervolgens een scenario van de gevolgen.

De aflevering Aftermath: Population Zero behandeld de vraag: wat zou er gebeuren als de mensheid plotseling van de aardbodem verdwijnt? Kunnen huis- en landbouwdieren zich zonder de mens ook redden? Zonder het onderhoud van de mens zullen kerncentrales uiteindelijk exploderen. Kan de aarde zich nog herstellen van de invloed van de mens en zijn jarenlange vervuiling, of is het al te laat?

Andere interessante Aftermath documentaire:

Aftermath: A world without oil

Over het programma

Een goede reden om geen melk meer te drinken

2012-01-30T15:03:00.005+01:00

Update:

Heb een nieuwe naam! Ik vond Duurzaam Sparen al een hele tijd een saaie naam. Het dekte de lading wel, maar echt origineel vond ik het ook weer niet. Ik kon verder niets origineel bedenken, maar gelukkig was Valhalla zo lief om mij haar oude blognaam (die ik geweldig vond) te geven.
Nu misschien nog het blogdesign aanpassen en ik kan weer vooruit. :)
Ik was het eerste jaar (2010-2011) heel intensief bezig met besparen en zo duurzaam mogelijk leven en hierover bloggen. Het laatste half jaar staat het bloggen op een veel lager pitje. Ik heb de laatste tijd weinig inspiratie, en er komen andere -ook erg leuke- dingen voor in de plaats. Misschien had ik gewoon even rust nodig.

Hoe is het nu met mij?

Ik probeer nog steeds zo goed mogelijk zo milieuvriendelijk te leven.
Ik eet nog steeds nauwelijks vlees. Heel af en toe een beetje en soms als ik bij andere mensen op visite ben (dan eet ik met de pot mee).
Ik ben van de ene op andere dag gestopt met melk drinken. Mis het niet, ik kan het prima opvangen met sojamelk.
Ook eieren koop ik nauwelijks meer.
Ik ben nog steeds bezig met het huisje opruimen en dingen wegdoen. Er liggen momenteel 5 dozen in mijn kofferbak die weg kunnen. :)

Waarom geen melk meer?

Via kwam blog van Ma vie en vert kwam ik dit filmpje tegen (let op, filmpje zelf en youtube pagina bevatten schokkende beelden). Het gaat over de misstanden in de melkvee-industrie. Ik heb het filmpje eerlijk gezegd niet helemaal uitgekeken, na 3 minuten schijnen de beelden erg schrijnend te worden. Ik vond het al hartverscheurend om te zien hoe een pasgeboren kalfje in een kruiwagen wordt afgevoerd, terwijl de moederkoe er tevergeefs achteraan loopt. Alleen dit beeld deed het hem al voor mij. Toen heb ik besloten om geen melk meer te drinken.

Dit filmpje speelt weliswaar in Amerika, maar het zou net zo goed van toepassing kunnen zijn op de Nederlandse situatie. Kalfjes die binnen een dag na de geboorte bij de moeder worden weggehaald. Stiertjes die gelijk richting slachthuis gaan (kan de melkvee-industrie niets mee), koeien die als topsporters steeds meer melk moeten produceren, en veel dieren lijden aan pijnlijke poot- en uierontstekingen. Een kwart van de koeien komt bovendien niet buiten.

Eigenlijk is het ook te gek voor woorden dat (volwassen) mensen nog melk drinken. Melk is bedoeld voor de eerste fases in een mens- of dierenleven. Tegenwoordig is de (westerse) mens de enige diersoort die nog melk drinkt na zijn tweede levensjaar. En dan drinken we ook nog eens een melk die eigenlijk niet eens voor onze soort bedoeld is.

Het gekke is ook: als kind lustte ik geen melk. Ik moest er nooit wat van hebben. Het Voedingscentrum zegt echter dat je wel "echt melk moet drinken, want anders kom je calcium tekort". Aangestoken door een angst voor calciumarme (en dus breekbare) botjes, en door slogans als: 'Melk. De witte moter' en 'Melk is goed voor elk' heb ik me vanaf mijn twintigste aangeleerd om wel melk te gaan drinken.

Ik dacht dat ik goed bezig was, maar inmiddels ben ik 180 graden gedraaid. Ik probeer nu om dierlijke producten zo veel mogelijk te laten staan. Bijna geen vlees, melk en eieren meer kopen en verder zuivelproducten als kaas ook zo veel mogelijk te beperken.

Relevante links:

Evolutie van de kiloknaller van Wakker Dier (pdf)

Het leven van een melkkoe
Dit gebeurd er met de kalfjes

Meer 'een goede reden om geen ( ) meer te eten'.....
Een goede reden om geen pangasius vis meer te eten
Een goede reden om geen McDonalds voedsel meer te eten

Waarom, waarom, heb ik toch zo veel spullen verzameld??

2011-12-08T11:57:00.011+01:00

Vroeger was ik gek op winkelen en spullen kopen.

In augustus 2010 kwam ik per toeval op het blog van (Be)SpaarChick terecht, en die heb ik helemaal gelezen. Toen viel het kwartje; veel spullen verzamelen kost je niet alleen veel geld, maar ook veel ballast in je huis en hoofd. Het gaat in het leven helemaal niet om zo veel mogelijk (dure) spullen te verzamelen. Lieve mensen in je leven, dat is pas belangrijk.

Het is een geleidelijk proces, maar ik leer steeds meer. Spullen opruimen en legere ruimtes in huis geeft een heerlijk opgeruimd gevoel. Je hóéft niet iets te kopen als je in een winkel bent of door een winkelstraat loopt (wat een zengedachte). Je hebt alles al, en je kan er ook voor kiezen tevreden te zijn met wat je hebt. Je hoeft niet mee te doen met de ratrace in de strijd om de 'beste' baan, het grootste huis en de mooiste spullen.

Vlasje had dit artikel ook al gelinkt, maar ik gooi hem er nog een keer op. De schrijfster kan het zo mooi verwoorden, beter dan ik.

Maar goed, waarom had ik nou in de eerste plaats zoveel spullen verzameld??:

Dingen kopen uit hebberigheid.
Winkelen en iets kopen geeft je een fijn gevoel (wel 5 minuten lang).
Denken dat spullen kopen en veel spullen hebben je gelukkiger gaat maken.
Denken dat spullen een bepaalde leegte kunnen opvullen.
Je verzameling aanvullen. (Ik spaarde vroeger apart en vrolijk gekleurd servies)
Veel dingen gekocht omdat ik dacht dat ik ze nodig had of ze nog wel eens zou gaan gebruiken... (vooral de Ikea is dan een grote valkuil)
Tot voor kort moeite met wegdoen, want het heeft zoveel geld gekost of ik zou het toch nog wel eens gaan gebruiken?
Ook moeite met spullen wegdoen die je van iemand cadeau hebt gekregen.
Winkelen uit verveling.
Als je je rot om iets voelt, of je zit in de put, dan ga je toch wat kopen? Ik heb een keer toen ik hevig liefdesverdriet had, in een maand ongeveer 400 euro uitgegeven aan kleding. Gewoon om me wat beter te voelen. Toen ik over mijn verdriet heen was heb ik die kleding weer weggedaan, want dat herinnerde me teveel aan een rottijd.
Misplaatste gevoelens van veiligheid en geborgenheid geven aan spullen.

Het deel van deze strip geeft dit laatste punt ook goed weer:

Ik had als kind ook een eigen kamertje waar ik me terug kon trekken. Een veilig haventje binnen de grotere veilige haven van het ouderlijk huis. Omgeven zijn door mijn eigen spulletjes gaf me een gevoel van veiligheid en geborgenheid. Nu heb ik dat wel in mezelf gevonden, dus ik hoef het gelukkig niet meer in spullen te zoeken.
Edit: Ik vond het, net als LLMM, 'zielig' en zonde voor het voorwerp zelf om het weg te doen.

Nu kan zeker de helft van al mijn ooit gekochte spullen weer weg! Een deel daarvan is al weg, met de rest ben ik bezig. :)

Opruimen deel 2 -> Het bijkeukentje

2011-12-04T17:02:00.001+01:00

Ik heb volgens mij het opruimvirus wel te pakken. Nooit gedacht dat ik het nog eens echt leuk zou vinden! Normaal duik ik gelijk op de bank als ik thuiskom, al dan niet met een zak chips, maar nu moet ik van mezelf eerst een rondje opruimen of de badkamer nog even schoonmaken voordat ik ga koken... En het bevalt nog ook... Hmmmz.

Nou ja, vanmiddag het bijkeukentje opgeruimd. Ik heb een piepkleine bijkeuken van ongeveer 1 m2, dus dan ben je in principe snel klaar.

Zo zag het er eerst uit:

De bijkeuken is ook weer zo'n verzamelplek voor vanalles. Een bijeengeraapt zootje, er staan onder andere sneeuwschoenen en zonnebrandcreme.

De statiegeldflessen staan nu bij elkaar in een doosje in de auto, die kunnen straks gelijk mee als ik om boodschappen ga. Rest is naar de glasbak.

De tuinspullen mochten naar het schuurtje. Voorlopig niet nodig.

Deze oude spaarlampen gaan ook naar het schuurtje. Als ik straks het schuurtje opruim, breng ik alles naar de milieustraat.

Er stonden ook nog twee halfvolle deo's en een zonnebrandcreme. Die mogen naar de badkamer. Tip: doe je ogen dicht en ruik eens aan de zonnebrandcreme. Wedden dat je gelijk het gevoel van de zomer, en de herinneringen daaraan, weer terug hebt? :)

Het recyclehoekje. Hier gaat het plastic en het oud papier in:

Bij de supermarkt hebben ze vaak zo'n bak vol met lege dozen voor je boodschappen, waar je leuk vormgegeven wijndoosjes kunt vinden. Ik gebruik er nu twee als verzamelpunt voor papier en plastic. Zoiets kopen hoeft helemaal niet.

Dit lag er ook nog:

Tijdschrift over consuminderen enzo, net als Genoeg, maar is gewoon te koop in de supermarkt. (Wel voor de prijs van 4 euro.) Het heet Budget&Lifestyle, en is een 'magazine voor bewuste levensgenieters'. Ik heb het twee maanden terug in een opwelling gekocht, maar er staat niet veel nieuws in:
34 mode musthaves..., Quintis Ristie over van het leven genieten, een reisverslag over Istanbul, een artikel over couchsurfing (ok, dat is wel leuk), en er staan vooral de bekende bespaartips in. Niets bijzonders eigenlijk, dus ik zou het lekker in de winkel laten liggen.

Zo is het nu, uitgesopt en opgeruimd:

Nu lijkt het wel alsof de spullen zich deels verplaatsen, en dat is ook wel zo. Maar omdat ik elke week een ruimte of kamer doe, wordt het uiteindelijk alles uitgezocht en opgeruimd.

Wat zal ik nu eens gaan uitzoeken? Ik heb er al helemaal zin in! Ik denk dat het de tweede slaapkamer wordt. Nog zo'n verzamelplek voor van alles.

Stel: al je spullen zijn weg.

2011-12-01T15:46:00.002+01:00

Ik kwam laatst op een blog dit onderwerp tegen: What If You Lost Everything?

Nu is de inhoud van dat blog niet helemaal hetzelfde, maar de titel inspireerde me.

Stel...

Stel nou dat je huis door brand verwoest wordt? Of door rook- en waterschade. Je (eventuele) partner, kinderen en huisdieren waren niet thuis en zijn allemaal ongedeerd. Alleen al je spullen zijn weg.

Zou je dat erg vinden?

Vorig jaar zou ik nog heel hard JA geroepen hebben. Dit zou toch wel één van de ergste dingen zijn die een mens kon overkomen!?

Nu denk ik daar anders over. Bijna alle spullen zijn vervangbaar. Meubels, kleding, boeken, apparaten, keukengerei, servies, accessoires.... Het meeste kun je weer opnieuw bestellen of kopen. Van mijn huidige inboedelverzekering (die ik expres vrij laag heb ingeschat op 11.000 euro) kan ik dit bijna allemaal vervangen.

Niet dat ik alles zou vervangen trouwens.

Wat ik wel zou missen zijn: mijn fotoalbums, enkele spullen met grote emotionele waarde en.... ja wat nog meer eigenlijk? Kan verder niets bedenken. Ja mijn laptop nog, waar mijn teksten en oude werkstukken/scripties opstaan. Maar dit is het dan ook wel.

Ik heb al lang in mijn hoofd om te proberen om mijn foto's in ieder geval zo lang en zo goed mogelijk te behouden. Ik heb een aparte verwisselbare schijf waar echt ál mijn foto's opstaan, vanaf 2004 tot nu. Tot nu toe is dat bijna 11 GB.
Stel dat je deze schijf in een brandveilig kluisje kan doen, dan dan heb je in ieder geval zekerheid dat je foto's een eventuele brand overleven.

Die schijf zou perfect in zo'n onderstaand geldkistje passen. Maar zijn zulke kistjes brandveilig? Het staat niet levensgroot op de verpakking, dus dat zal dan wel niet denk ik?

Je kunt je oude foto's en zo natuurlijk ook digitaliseren en ergens op een website opslaan. Toch vertrouw ik dan ook niet zo, wat als de site gehackt wordt? Of de website gaat simpelweg offline?

Mijn laatste twee fotoalbums heb ik trouwens digitaal gemaakt. Die staan nog op de harde schijf van m'n laptop en zou ik zo weer kunnen laten afdrukken. Is op zich wel een voordeel van digitale albums!

Welke spullen zou jij echt graag willen behouden?

Aangestoken -> Ik ga ook weer opruimen

2011-11-29T22:17:00.009+01:00

Ik heb door dit berichtje van Valhalla weer het opruimvirus te pakken. Ik krijg weer helemaal zin om mijn huis (weer) aan de zoveelste opruimbui te onderwerpen. Ik blijf namelijk namelijk maar spullen tegenkomen die je weg kunt doen. Waar ik een paar maanden geleden nog dacht: 'nog maar even bewaren', denk ik nu: 'kan wel weg'.

Plaatsen in huis om op te ruimen:

~~Trapkast~~
Slaapkamer 2
Keuken
Bijkeukentje
Schuur
Alle overige lades en kastjes verder
Laptop (ook niet onbelangrijk)
Administratie (?)

Ik ben begonnen met de trapkast. Die is vrij ruim, maar hij dient bij mij wel als voorraad- en opslagruimte. Ik heb ook een zolder boven, maar daar kom ik nooit. Daar durf ik niet te komen... Niet omdat het er spookt of zo, maar omdat er geen goede trap naar boven is. Het is zo'n luik in het plafond en normaal gesproken zit daar dan een vlizotrap in die je makkelijk uit kunt klappen. Één van de bewoners voor mij heeft daar echter een uitschuifbare ladder geplaatst. Dat ding is te zwaar om naar beneden te krijgen en als me dat wel zou lukken, zou ik de ladder dan moeten uitschuiven en vastklikken. Ik ben veel te bang dat ik het dan niet goed vastmaak en dat de ladder dan doorschiet als ik erop klim. Dan val ik - als ik pech heb - 4 meter naar beneden. En dan ook nog op mijn nek als ik nog meer pech heb.

Dus dat doe ik maar niet. Ik doe gewoon het luik open, zet er een stoel onder, en dan kan ik net langs de randen van de opening wat kwijt. Er staan nu twee (lege) koffers, 3 (lege) verhuisdozen en een kattenreismandje. (Ook leeg, katten zitten gewoon beneden ;) )

De trapkast dient dus zowel als zolderruimte als voorraadkast. Zo zag de trapkast er vorig jaar uit (oktober 2010): Dit is zo'n beetje toen ik begon met consuminderen.

2010:

Volle boel

Kater kwam het ook even bekijken

In de tussentijd heb ik al flink opgeruimd, maar de laatste tijd slibte de kast weer dicht. Het is ook zo makkelijk om er weer vanalles in te gooien, te denken' dat komt nog wel', en dan raakt het zo weer vol.

Zo was het een week geleden (zeg maar half november 2011)

Voor:

De dichtgeslibte kast

En nu
Na:

Ik heb nu m'n mappen en fotoalbums en andere dingetjes die ik echt wil bewaren in twee openstaande verhuisdozen gezet. Als ik wat wil pakken kan ik er zo bij. Ik zit te denken om eventueel een expeditkastje van de Ikea te kopen om daar al mijn mappen, oude collegeboeken en -aantekeningen, fotoalbums en administratie in te zetten. Die kan in de trapkast en dat staat waarschijnlijk veel mooier. Eventueel ook een wijnrekje voor de flessen wijn, die zitten nu in de voorste doos links. Maar ja, dan moet ik weer dingen gaan kopen en dat staat me tegen. Het doel was toch om zoveel mogelijk spullen je huis uít te krijgen?

Afijn. Wat heb ik dit keer opgeruimd??

Een hele stapel oude kerstkaarten. Gaat naar een collegaatje die daar weer nieuwe kerstkaarten van maakt.
Boek van Willem Middelkoop. Gaat retour naar papa.
dvd
plastic foto-ophang dingetje
lege multomap met olifantenprint
gordijnen... ooit gekocht voor de keukenramen, maar je hebt toch geen luxaflex én gordijnen nodig? Het is me destijds ook niet gelukt om ze op te hangen. Kringloop maar.
Nog meer ansichtkaarten
cadeautje van een kennis die op vakantie was. Een prentje van dolfijnen. Lief hoor, maar ik doe er niks mee..
Witte blouse
Bord
Nog een dvd

Al het bovenstaande gaat op de eerste twee na allemaal naar de kringloop.

Ruimt weer lekker op! Meteen ook gelijk alles goed schoongemaakt en gestofzuigd voordat ik alles weer terug gezet heb. Nu op naar het volgende project!

(Ik ben trouwens over een paar weken jarig, en ik hou nu al m'n hart vast voor wat ik allemaal ga krijgen! Pfff....)

The Living Bridge

2011-11-11T23:30:00.000+01:00

Gewoon even kijken.

"Sustainable living architecture that will live and grow for generations"

Dit is nog eens duurzaam! Zo kan het gelukkig dus ook. :)

Hoeveel slaven werken er voor je?

2011-11-04T12:10:00.000+01:00

FB van The Everyday Minimalist had echt weer een heel goed onderwerp op haar blog:

The Slavery Footprint

Op deze site kun je uitrekenen hoeveel slaven jouw spullen hebben gemaakt. De test is goed gemaakt en erg mooi vormgegeven. Ik wist niet precies hoeveel truien, broeken, jassen, schoenen, ondergoed, etc ik had - misschien toch eens gaan tellen? -, maar ik heb het globaal aangegeven.

Dit is mijn resultaat..:

Filling up

2011-11-01T12:42:00.000+01:00

De wereldbevolking telt vanaf maandag 31 oktober 2011 officieel 7 miljard mensen. Hoe de wereldbevolking zo snel heeft kunnen groeien in de laatste 200 jaar:

Hier kun je bovendien uitrekenen wat jouw nummer is. Met andere woorden: de hoeveelste wereldbewoner ben jij?

Weer een opruimbui: wat kan er weer weg?

2011-10-31T23:44:00.009+01:00

Het is weer eens tijd voor een nieuw 10-dingen lijstje. Ik koop niet eens zelf zoveel extra (onnodige) dingen, maar ik krijg vanalles en voor je het weet slibt alles weer dicht! Ik ga ook niet telkens zeggen "Bedankt, maar ik ben aan het minimaliseren dus neem je spullen maar weer mee!".
Verder kom ik ook nog steeds spullen tegen die weg kunnen. Of die ik eerder niet weg wilde doen (wat dat kan ik later nog wel eens gebruiken...), maar nu wel. Hoe minder spullen, hoe opgeruimder je huis, en hoe meer rust je hebt.

Wat kan er weer de deur uit?

Zes vrolijk gekleurde boterhambordjes. Vroeger 'spaarde' ik vrolijk gekleurd en apart servies. Echt, waarom? Ik zit nu alleen maar met spullen die ik nooit gebruik en nu alleen maar overbodig zijn en ruimte innemen.
Boek
Tarotkaarten
22 kledingstukken.. die zitten al ruim een jaar in een verhuisdoos, totdat het eindelijk is verkocht. ~~Waarschijnlijk wordt het gewoon de kringloop~~
5 shirtjes die al gelijk naar de kringloop kunnen
3 oude bankkussens (i.v.m. nieuwe hoekbank - dat dan weer wel ;) -, oude bankstel is al wel opgehaald)
Een dvd
Nog een naslagwerk, gekregen van een collega.
Mok
Garde en citruspers
allerlei oude postkaarten
sieraden van de six enzo die ik nooit draag
Oh ja, ook nog een tas

Een deel staat inmiddels ook op marktplaats. Als het na 2 weken nog niet verkocht is, breng ik het ook naar de kringloop. Dan ben ik die spullen in ieder geval kwijt, en heeft een ander er nog wat aan. Vind Marktplaats maar een gedoe trouwens. Mensen gaan ver onder de vraagprijs bieden .. of mailen niet meer terug. Wat een gedoe toch om je spullen weer kwijt te raken!

Meedoen met het Budgetonderzoek

2011-10-25T04:37:00.031+02:00

Ik kreeg vorige week een brief van het Centraal Bureau van de Statistiek. Of ik mee wilde doen aan het Budgetonderzoek? Dat is een onderzoek waarin in kaart wordt gebracht waaraan Nederlandse huishoudens hun geld uitgeven.

Het is de bedoeling om in de maand november je uitgaven bij te houden op internet. Na afloop krijg je een cadeaubon t.w.v. 30 euro. Je kunt dan ook je eigen uitgaven vergelijken met de gemiddelde situatie in Nederland.

Vervolgens een heel verhaal dat meedoen aan dit onderzoek écht niet zoveel tijd kost als dat het lijkt.

Ik vind het wel geinig. :) Ik ga wel meedoen aan dit onderzoek. Ik hou toch al ruim een jaar mijn uitgaven bij in een maandelijks kasboek in Excel. Dat kan ik straks zo overnemen, dus het kost me nauwelijks tijd. Ben benieuwd!

De meterstanden weer: wat heb ik verbruikt?

2011-10-24T14:02:00.000+02:00

Vorige week is er een medewerker van de energieleverancier langsgeweest, en die heeft mijn meterstanden opgenomen. Ik hield het zelf ook nog steeds bij, en wat blijkt: ik heb meer elektriciteit en water verbruikt dan vorig jaar, maar minder gas. (Had ik zelfs nog een waterton gekocht dit voorjaar, maar toch meer water verbruikt, hmmm...)

Nou ja, waarschijnlijk compenseert het elkaar, waardoor ik er vanuit ga dat ik niet hoef bij te betalen.

De reden voor het lagere gasverbruik is denk ik vorige winter. Toen was ik zo intensief bezig met duurzaamheid en besparend leven, dat ik de verwarming zo laag mogelijk heb gehouden, en veel met warme vestjes, sjaals en laarsjes aan heb gezeten thuis. Nu zit ik echt heel verkouden thuis, dus nu heb ik de verwarming wel meer aan (in het kader van goed voor jezelf zorgen).

Dit is het verbruik van 15 oktober 2010 tot 15 oktober 2011

Elektriciteit
1233 kWh

Gas
580 m3

Water
37 m3

Even vergelijken met vorig jaar...

Verbruik 15 oktober 2009 tot en met 15 oktober 2010.

Elektriciteit
1186 kWh

Gas
736m3

Water
32m3

Hier weer het gemiddelde verbruik volgens het Nibud:

Elektriciteit

Gas

Water

Terug uit Griekenland

2011-09-16T11:09:00.007+02:00

Ik ben inmiddels sinds een paar weken terug van een zeer geslaagde vakantie in Griekenland!

Ja, ik weet het, iedereen zit alweer volop in het dagelijkse ritme van werken, en iedereen klaagt nu over Griekenland en over de bodemloze Griekse put enzo.

Ik niet, ik ben nog steeds aan het nagenieten van mijn reis. Ik ben in de reisgids zelfs nog een paar interessante dingetjes op het gebied van duurzaamheid en besparen tegengekomen.

Je kan veel van Griekenland zeggen, maar deze dingen hebben ze toch goed bekeken:

Vlees

Reisgids: "de Grieken zijn gek op vlees, maar moeten niets hebben van het met hormonen en dierlijk voedsel opgekweekte vlees dat wij vaak voor onze neus krijgen. Op de eilanden wordt vaak vlees van eigen fok gegeten. Bio-industrie kent men er niet. Het vee loopt meestal vrij rond, krijgt natuurlijk voedsel en wordt pas geslacht als het er helemaal klaar voor is. Dat geeft het vlees een heel andere smaak dan bij ons."

Sobere huizen

"Het Griekse leven speelt zich voornamelijk buitenshuis af. Daarom maalt de doorsnee-Griek, in tegenstelling tot veel Nederlanders, niet zo om huiselijke gezelligheid. Buiten is het te doen. Dat is ook niet zo gek als je bedenkt dat de zon er 300 dagen per jaar schijnt, en de zee altijd wel binnen handbereik is, evenals de mooie baaien en natuur."

Ook uiterlijk vertoon, comfort of echte luxe zijn niet zo belangrijk. Dat heb ik wel gemerkt aan de Griekse badkamer. "Hoe mooi een huis, appartement of hotel er van de buitenkant ook uitziet, de badkamer is vaak een ondergeschoven kindje. Dat geldt vaak ook voor de keuken. Keukens zijn vaak karig ingerichte keukenblokjes en badkamers bestaan vaak uit niet meer dan een klein douchebakje met een handdouche, een eenvoudig toilet en wasbak, waarboven een plankje bij voorkeur scheef hangt. De deur van een wc of badkamer kan ook vaak helemaal niet op slot.

In veel toeristencomplexen wordt bovendien gebruik gemaakt van zonne-energie om het water te verwarmen."

Goh, die Grieken zijn toch nog duurzamer dan ik had verwacht!

Tot slot schop ik nog een paar heilige huisjes omver. Hier volgen enkele huishoudelijke mededelingen:

Ik ga geen puntjes meer zetten tussen bepaalde woorden (bijv: g.oogle of d.uurzaam sp.aren). Vroeger deed ik het wel eens, en ik zie het anderen mensen ook vrij veel doen. Ik vind het eerlijk gezegd irritant om te lezen. Het maakt mij niet uit dat je dan makkelijker vindbaar bent via Google. Hoe vaker je gevonden en gelezen wordt, hoe beter toch? Blogs zijn er immers om gelezen te worden. Eventueel ongewenst publiek is bovendien zo weer weg, en anders pikken ze misschien nog wel wat groene gewoontes op, wie weet.
Ik ga geen reacties meer achterlaten op blogs waar je reactie niet automatisch wordt gepubliceerd, maar waarbij je reactie eerst goedgekeurd moet worden. Dit omdat dit soms wordt gebruikt om kritische reacties te weren of om reacties te vermijden die niet in het straatje van de blogeigenaar passen.
Mensen mogen best kritische reacties op mijn blog plaatsen, mits je het respectvol houdt. Volgens mij kan ik wel redelijk goed tegen kritiek.

Weer een kijktip: I Am

2011-07-25T23:26:00.002+02:00

Volgens laat ik de laatste tijd echt veel filmpjes zien. :)
Hier komt er nog eentje. Vandaag een erg goede Oprah aflevering gezien, over de documentaire I Am.

De documentaire is volgens mij nog niet in Nederland te zien, maar morgenmiddag wordt de show erover herhaalt. Dus, als je tijd hebt: 3 uur, rtl 4. Echt een aanrader!

De maker, Tom Shadyac, is een bekende en rijke Hollywood filmregisseur en vertelt over zijn leven. Hij is multimiljonair geworden van zijn films en deed vervolgens de dingen die men van je verwacht als je rijk wordt. Een kast van een huis kopen, in steeds grotere auto’s rijden, in zijn eigen privé jet vliegen en meer.

Maar toen hij eenmaal in de hal van zijn nieuwe nog grotere villa stond, voelde er iets niet goed. Er klopte iets niet. Hij was niet gelukkig. Zijn rijke leven vol status en consumptie voelde aan als een leugen.

Na een ernstig ongeluk gooide Shadyac zijn leven om en ging kleiner wonen. Hij rijdt nu zo veel mogelijk op de fiets, in plaats met een auto. Hij is veel gelukkiger dan eerst.

Terugkijktip Goudzoekers: afval is geld waard

2011-07-19T12:09:00.000+02:00

"Aan onze vuilniszak wordt goed geld verdiend. Het lukt afvalverwerkers steeds beter waardevolle grondstoffen uit onze troep te recyclen of om te zetten in kostbare energie. Waarom betalen we eigenlijk nog afvalstoffenheffingen en verwijderingsbijdragen? Zouden we niet eerder geld tóe moeten krijgen voor het overhandigen van onze vuilniszak?"

Ik heb gisteren het grootste gedeelte van deze aflevering gezien. Was erg interessant! Toch denk ik niet dat afvalstoffenheffingen en dergelijke omlaag gaan. Het is een leuke melkkoe voor gemeentes.

Lekker leesvoer voor een regenachtige donderdagmiddag

2011-07-14T15:30:00.000+02:00

Bijzondere vriendschap:

Bijzonder zeldzame luipaarden gefilmd in Rusland

In afgelegen bossen in het Russische Verre Oosten maakten twee verborgen camera's beelden van een tiental uiterst zeldzame Armoerluipaarden. De beelden werden vrijgegeven door natuurorganisatie WWF en zijn een hoopvol signaal dat de dieren een comeback aan het maken zijn.

En nog vier lynxen geboren in Belgische Ardennen

Bron: Planetwatch

Vis noch vlees

2011-07-11T00:01:00.000+02:00

Vis noch vlees is een ijzersterke VPRO documentaire over onze vlees- en visconsumptie. De documentaire drukt iedereen maar weer eens met de neus op de feiten. We weten allemaal wel dat het eten van vlees en vis grote milieuschade en veel dierenleed tot gevolg heeft, maar toch consumeert Nederland vrolijk door. De documentaire onderzoekt de vraag waarom we toch zo verslingerd zijn aan vlees en vis?

De documentaire:

Of bekijk de flash versie.

Of kijk hem hier voor een beter beeld

Enkele mooie passages uit de documentaire:

Charlotte Mutsaers:
"We leven in zo’n vleescultuur, ook in je eigen leven. We zijn er zo aan gewend, al van jongs af aan. Het zit al in je babyprakje. Maar naderhand doe je steeds meer kennis op. Je ziet dingen, je leest dingen. Ja, je kunt het ook wegstoppen, maar dat vind ik een beetje flauwekul.
Noem de dingen bij de naam. Zeg dan in godsnaam als je vlees eet: het dier is ook mede namens mij vermoord. Zeg dat dan."

"Het is merkwaardig dat mensen die dezelfde kennis als ik hebben, toch hun vlees niet laten staan. Dat stelt mij ook voor raadsels.
Het is droevig, dat pas als wij – de mens- beseffen dat dat kiloknaller vlees ongezond is, en dat de misstanden in de vee-industrie ons heel veel geld kosten (denk aan gekke koeienziekte, varkenspest, en recentelijk de ESBL kip), dat dat (geld) pas het argument is om die hele vieze vee-industrie te laten verdwijnen. Dat vind ik heel erg, want voor mij heeft het gebrek aan dierenwelzijn altijd voorop gestaan. Het leed voor het individuele dier, en dat duizendvoudig."

Roos Vonk:
"Het ligt er ook aan dat mensen toch een korte-termijn geheugen hebben bij de aankoop van vlees. Goedkoop is beter is het idee. Je proeft het ook niet aan het vlees. Je ziet niet aan die kip wat voor een ellendig leven het heeft gehad."

Rechtvaardigingen
Er wordt ook al tijden gezocht naar nieuwe rechtvaardigheden voor het eten van vlees. Zo ontwikkelde de wetenschap in de 19e eeuw het idee dat mensen vlees nodig hebben. Dit wordt vervolgens het nieuwe standaard-idee. Het duurt vrij lang voordat de wetenschap toegeeft dat we helemaal geen vlees nodig hebben.

Nadat we na de Tweede Wereldoorlog veel meer vlees zijn gaan produceren, moest dat vlees ook verkocht worden. De overheid lanceerde toen campagnes, waaronder Kip. Het meest verrassende stukje vlees. Kip! en de Schijf van Vijf, om al dat vlees maar aan de man te brengen.

Maar als we helemaal geen vlees nodig hebben, hoeveel dierlijke ingrediënten hebben we dan wel nodig?
Roos Vonk: "Als je een of twee keer per week vlees eet, of dierlijke vetten eet, dan krijg je al meer dan genoeg binnen. Als je kijkt wat de gemiddelde Nederlander nu aan vlees eet (vrijwel elke dag en zo’n 60 kilo per jaar per persoon), dan is dat gewoon veel te veel en ongezond. Die dierlijke eiwitten kun je vervangen door plantaardige eiwitten. Eigenlijk zit er ook al genoeg plantaardige eiwitten in groente en vleesvervangers."

De blik van een natuurfilmer:
De documentaire kijkt ook met de blik van een natuurfilmer naar bijvoorbeeld varkens. Zo gaat er een stukje over ‘het wilde bosvarken’, dat erg schuw schijnt te zijn maar ook erg intelligent is... "Varkens zijn net zo intelligent als een kind van 5. Het is dan ook moelijk voor te stellen dat ze hier en daar ook wel eens worden opgesloten! Maar kijk, hier vinden we haar in het wild. Het is een erg vreedzaam dier."

Eigen kantine ook vlees- en visvrij
De VPRO steekt ook haar hand in eigen boezem. De documentairemaakster gaat proberen de VPRO kantine vlees- en visvrij te krijgen. In de kantine is er namelijk elke dag veel vlees en vis te verkrijgen.
Dit terwijl de publieke omroepen toch veel documentaires maken over de gevolgen van onze vleesconsumptie voor dier en milieu. Waarom blijven de medewerkers van de omroepen dan zoveel vlees consumeren? Het is links lullen en rechts je maagje vullen.

Sommige medewerker vinden het een erg goed initiatief. Met deze actie wordt een duidelijke stelling ingenomen. Zo zei een medewerkster: "’s Middags moeten ze dooie beesten eten en ’s avonds weer. Wat is dan voor gelul?"

Tot slot
Charlotte Mutsaers:
"Als je gewoon nu, vandaag, op de hoogte stelt wat er gebeurd met andere levende wezens dan de mens, dan denk ik dat - als je enigszins vermogen tot empathie hebt met andere wezens - dat je dat niet wilt, en dat je daar niet aan mee wilt werken. Hoe lekker je vlees ook vind. En vlees is toch wel het allerlekkerste wat ik ken."

Persoonlijke nooit:
Ik vind dat ook. Vlees vind ik ook echt zó lekker, maar ik toch eet ik het niet meer. Ik zou van 23 mei tot 23 juni een maand lang geen vlees meer eten. Inmiddels is het 11 juli, en ik eet nog steeds geen vlees. Ik moet zeggen, ik mis vlees het merendeel van de tijd niet, ik kan prima zonder. (Al had ik gisteravond wel opeens zin in spekjes... hmmmz....)
Wat ik in ieder geval zeker níet mis is om vlees te kopen in de supermarkt, en om het klaar te maken. Ik vind rauw vlees er vaak toch wat eng uitzien, en de geur die er vanaf komt als je vlees bakt... Nee, dat mis ik niet.

En als je dan op de snelweg richting Brabant rijdt, en je ziet weer zo’n veewagen met varkens erin rijden... Dan weet je al gelijk waar ze naartoe gaan. Het slachthuis. Dan ben ik toch blij dat ik daar niet meer aan meedoe!

Links:
Blog over de felle reacties van linkse omroepmedewerkers (die vielen mij ook zwaar tegen)
Achtergrond van de documentairemaakster

Op weg naar Zero Waste: een lege zwarte bak. Deel 2

2011-07-07T20:36:00.000+02:00

Het is inmiddels 14 dagen later, en jeej het is gelukt! Ik heb een foto gemaakt van de inhoud van de zwarte container na twee weken. (Eerst wel zorgvuldig gekeken of er geen buren in de buurt waren, haha)

Resultaat: twee melkpakken na twee weken. Het eerste pak was nog niet helemaal vol, maar die heb ik voor de zekerheid na een week maar dichtgedaan en ik ben met een nieuwe begonnen.

Wat zit er in? Voornamelijk verpakkingsmaterialen die je niet kunt recyclen. Chipsverpakkingen, lege zakjes voor sausjes en oploskoffie, dopjes van flesjes en gebruikt bakpapier, en stukjes plastic met een sticker erop dat je niet kan scheiden. Het tweede melkpak stonk ook gek genoeg helemaal niet, maar rook juist lekker; lichtjes naar oploskoffie.

Op de bodem ligt nog een stukje krant, dat deed ik altijd zodat de bodem niet zo vies wordt. Maar met twee afgesloten melkpakken hoeft dat ook niet eens meer.