e-Epiloges

Η γενοκτονία είναι το νόμισμα της δυτικής κυριαρχίας

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Thu, 22 May 2025 15:30:00 +0000

Η γενοκτονία είναι το νόμισμα της δυτικής κυριαρχίας CHRIS HEDGES |19 ΜΑΪΟΥ 2025 | CounterPunch ΚΑΪΡΟ, Αίγυπτος - Είναι 200 μίλια από το Κάιρο μέχρι το συνοριακό πέρασμα της Ράφα στη Γάζα. Στην άγονη άμμο στο βόρειο Σινά της Αιγύπτου είναι σταθμευμένα 2.000 φορτηγά γεμάτα με σακιά αλεύρι, δεξαμενές νερού, κονσερβοποιημένα τρόφιμα, ιατρικές προμήθειες, μουσαμάδες και καύσιμα. Τα φορτηγά αδρανούν κάτω από τον καυτό ήλιο με θερμοκρασίες που σκαρφαλώνουν στους 90 βαθμούς. Λίγα χιλιόμετρα μακριά στη Γάζα, δεκάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που ζουν σε ακατέργαστες σκηνές ή κατεστραμμένα κτίρια μέσα στα ερείπια, σφαγιάζονται καθημερινά από σφαίρες, βόμβες, πυραυλικές επιθέσεις, βλήματα αρμάτων μάχης, μολυσματικές ασθένειες και το πιο αρχαίο όπλο του πολέμου πολιορκίας - την πείνα. Ένας στους πέντε ανθρώπους αντιμετωπίζει την πείνα μετά από σχεδόν τρεις μήνες αποκλεισμού τροφίμων και ανθρωπιστικής βοήθειας από το Ισραήλ. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος έχει εξαπολύσει μια νέα επίθεση που σκοτώνει πάνω από 100 ανθρώπους την ημέρα, έχει δηλώσει ότι τίποτα δεν θα εμποδίσει αυτή την τελική επίθεση, που ονομάστηκε Επιχείρηση Τα Άρματα του Γεδεών. Δεν θα υπάρξει "κανένας τρόπος", το Ισραήλ να σταματήσει τον πόλεμο, ανακοίνωσε, ακόμη και αν επιστραφούν οι εναπομείναντες Ισραηλινοί όμηροι. Το Ισραήλ "καταστρέφει όλο και περισσότερα σπίτια" στη Γάζα. Οι Παλαιστίνιοι "δεν έχουν πουθενά να επιστρέψουν". "[Το] μόνο αναπόφευκτο αποτέλεσμα θα είναι η επιθυμία των κατοίκων της Γάζας να μεταναστεύσουν εκτός της Λωρίδας της Γάζας", δήλωσε στους νομοθέτες σε μια συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών που διέρρευσε. "Αλλά το κύριο πρόβλημά μας είναι να βρούμε χώρες που θα τους δεχτούν". Τα σύνορα των εννέα μιλίων μεταξύ Αιγύπτου και Γάζας έχουν γίνει η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του Παγκόσμιου Νότου και του Παγκόσμιου Βορρά, η οριοθέτηση μεταξύ ενός κόσμου άγριας βιομηχανικής βίας και του απελπισμένου αγώνα εκείνων που έχουν παραμεριστεί από τα πλουσιότερα έθνη.

Σηματοδοτεί το τέλος ενός κόσμου όπου το ανθρωπιστικό δίκαιο, οι συμβάσεις που προστατεύουν τους αμάχους ή τα πιο βασικά και θεμελιώδη δικαιώματα έχουν σημασία. Εγκαινιάζει έναν εφιάλτη του Χομπς, όπου οι ισχυροί σταυρώνουν τους αδύναμους, όπου καμία θηριωδία, συμπεριλαμβανομένης της γενοκτονίας, δεν αποκλείεται, όπου η λευκή φυλή στον Παγκόσμιο Βορρά επιστρέφει στην αχαλίνωτη, αταβιστική αγριότητα και κυριαρχία που χαρακτηρίζει την αποικιοκρατία και τη μακραίωνη ιστορία λεηλασίας και εκμετάλλευσης. Γυρνάμε πίσω στο χρόνο στις ρίζες μας, ρίζες που ποτέ δεν μας εγκατέλειψαν, αλλά ρίζες που καλύφθηκαν από κενές υποσχέσεις δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι Ναζί είναι οι βολικοί αποδιοπομπαίοι τράγοι για την κοινή ευρωπαϊκή και αμερικανική κληρονομιά μαζικών σφαγών, σαν να μην έγιναν οι γενοκτονίες που πραγματοποιήσαμε στην Αμερική, την Αφρική και την Ινδία, ασήμαντες υποσημειώσεις στη συλλογική μας ιστορία. Στην πραγματικότητα, η γενοκτονία είναι το νόμισμα της δυτικής κυριαρχίας. Μεταξύ 1490 και 1890, ο ευρωπαϊκός αποικισμός, συμπεριλαμβανομένων των πράξεων γενοκτονίας, ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία έως και 100 εκατομμυρίων ιθαγενών, σύμφωνα με τον ιστορικό David E. Stannard. Από το 1950 έχουν σημειωθεί σχεδόν δύο δωδεκάδες γενοκτονίες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στο Μπαγκλαντές, την Καμπότζη και τη Ρουάντα. Η γενοκτονία στη Γάζα αποτελεί μέρος ενός σχεδίου. Είναι ο προάγγελος των γενοκτονιών που θα ακολουθήσουν, ειδικά καθώς το κλίμα καταρρέει και εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να φύγουν για να γλιτώσουν από ξηρασίες, πυρκαγιές, πλημμύρες, μειωμένες σοδειές, αποτυχημένα κράτη και μαζικό θάνατο. Είναι ένα αιματοβαμμένο μήνυμα από εμάς προς τον υπόλοιπο κόσμο: Αν προσπαθήσετε να μας τα πάρετε, θα σας σκοτώσουμε. Η Γάζα βάζει τέλος στο ψέμα της ανθρώπινης προόδου, στο μύθο ότι εξελισσόμαστε ηθικά. Μόνο τα εργαλεία αλλάζουν. Εκεί που κάποτε χτυπούσαμε τα θύματα με ρόπαλα μέχρι θανάτου ή τα κομματιάζαμε με σπαθιά, σήμερα ρίχνουμε βόμβες 2.000 κιλών σε προσφυγικούς καταυλισμούς, ψεκάζουμε οικογένειες με σφαίρες από στρατιωτικοποιημένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη ή τις κονιορτοποιούμε με βλήματα αρμάτων μάχης, βαρύ πυροβολικό και πυραύλους. Ο σοσιαλιστής του 19ου αιώνα Louis-Auguste Blanqui, σε αντίθεση με όλους σχεδόν τους συγχρόνους του, απέρριψε την κεντρική πεποίθηση του Georg Wilhelm Friedrich Hegel και του Karl Marx, ότι η ανθρώπινη ιστορία είναι μια γραμμική εξέλιξη προς την ισότητα και τη μεγαλύτερη ηθική. Προειδοποίησε ότι αυτός ο παράλογος θετικισμός διαπράττεται από τους καταπιεστές για να αποδυναμώσουν τους καταπιεσμένους. "Όλες οι φρικαλεότητες του νικητή, η μακρά σειρά των επιθέσεών του μετατρέπονται ψυχρά σε συνεχή, αναπόφευκτη εξέλιξη, όπως αυτή της φύσης... Αλλά η ακολουθία των ανθρώπινων πραγμάτων δεν είναι αναπόφευκτη όπως αυτή του σύμπαντος.

Μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή". Ο Blanqui προειδοποίησε. Η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος, αντί για παράδειγμα προόδου, θα μπορούσε "να γίνει ένα τρομερό όπλο στα χέρια του Κεφαλαίου εναντίον της Εργασίας και της Σκέψης". "Γιατί η ανθρωπότητα", έγραψε ο Blanqui, "δεν είναι ποτέ στάσιμη. Είτε προχωράει είτε οπισθοχωρεί. Η προοδευτική της πορεία την οδηγεί στην ισότητα. Η οπισθοδρομική της πορεία πηγαίνει πίσω μέσα από κάθε στάδιο προνομίων στην ανθρώπινη δουλεία, την τελευταία λέξη του δικαιώματος στην ιδιοκτησία". Περαιτέρω, έγραψε: "Δεν είμαι μεταξύ εκείνων που ισχυρίζονται ότι η πρόοδος μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη, ότι η ανθρωπότητα δεν μπορεί να πάει πίσω". Η ανθρώπινη ιστορία ορίζεται από μακρές περιόδους πολιτιστικής στειρότητας και βάναυσης καταπίεσης. Η πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οδήγησε σε ανομία και καταπίεση σε ολόκληρη την Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Σκοτεινού Μεσαίωνα, περίπου από τον έκτο έως τον 13ο αιώνα. Υπήρξε απώλεια τεχνικών γνώσεων, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου κατασκευής και συντήρησης υδραγωγείων. Η πολιτιστική και πνευματική εξαθλίωση οδήγησε σε συλλογική αμνησία. Οι ιδέες των αρχαίων λογίων και καλλιτεχνών σβήστηκαν. Δεν υπήρξε αναγέννηση μέχρι τον 14ο αιώνα και την Αναγέννηση, μια εξέλιξη που κατέστη δυνατή σε μεγάλο βαθμό χάρη στην πολιτιστική άνθηση του Ισλάμ, το οποίο, μέσω της μετάφρασης του Αριστοτέλη στα αραβικά και άλλων πνευματικών επιτευγμάτων, κράτησε τη σοφία του παρελθόντος από το να εξαφανιστεί. Ο Blanqui γνώριζε τις τραγικές ανατροπές της ιστορίας. Συμμετείχε σε μια σειρά από γαλλικές εξεγέρσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας απόπειρας ένοπλης εξέγερσης τον Μάιο του 1839, της εξέγερσης του 1848 και της Παρισινής Κομμούνας - μιας σοσιαλιστικής εξέγερσης που έλεγχε την πρωτεύουσα της Γαλλίας από τις 18 Μαρτίου έως τις 28 Μαΐου του 1871. Εργαζόμενοι σε πόλεις όπως η Μασσαλία και η Λυών επιχείρησαν, αλλά απέτυχαν, να οργανώσουν παρόμοιες κομμούνες πριν η Παρισινή Κομμούνα συντριβεί στρατιωτικά. Μπαίνουμε σε μια νέα σκοτεινή εποχή. Αυτή η σκοτεινή εποχή χρησιμοποιεί τα σύγχρονα εργαλεία της μαζικής επιτήρησης, της αναγνώρισης προσώπου, της τεχνητής νοημοσύνης, των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, της στρατιωτικοποιημένης αστυνομίας, της ανάκλησης των νόμιμων διαδικασιών και των πολιτικών ελευθεριών για να επιβάλει την αυθαίρετη διακυβέρνηση, τους αδιάκοπους πολέμους, την ανασφάλεια, την αναρχία και τον τρόμο που ήταν ο κοινός παρονομαστής των σκοτεινών αιώνων.

Το να εμπιστευόμαστε το παραμύθι της ανθρώπινης προόδου για να μας σώσει, σημαίνει να γινόμαστε παθητικοί μπροστά στη δεσποτική εξουσία. Μόνο η αντίσταση, που ορίζεται από τη μαζική κινητοποίηση, από τη διακοπή της άσκησης της εξουσίας, ιδιαίτερα ενάντια στη γενοκτονία, μπορεί να μας σώσει. Οι εκστρατείες μαζικών δολοφονιών απελευθερώνουν τις άγριες ιδιότητες που βρίσκονται λανθάνουσες σε όλους τους ανθρώπους. Η οργανωμένη κοινωνία, με τους νόμους, την εθιμοτυπία, την αστυνομία, τις φυλακές και τους κανονισμούς, όλες τις μορφές εξαναγκασμού, κρατά αυτές τις λανθάνουσες ιδιότητες υπό έλεγχο. Αφαιρούμε αυτά τα εμπόδια και οι άνθρωποι γίνονται, όπως βλέπουμε με τους Ισραηλινούς στη Γάζα, δολοφονικά, αρπακτικά ζώα, που απολαμβάνουν τη μέθη της καταστροφής, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών και των παιδιών. Μακάρι να ήταν εικασίες. Δεν είναι. Είναι αυτό που είδα σε κάθε πόλεμο που κάλυψα. Σχεδόν κανείς δεν έχει ανοσία. Ο Βέλγος μονάρχης βασιλιάς Λεοπόλδος στα τέλη του 19ου αιώνα κατέλαβε το Κονγκό στο όνομα του δυτικού πολιτισμού και της καταπολέμησης της δουλείας, αλλά λεηλάτησε τη χώρα, με αποτέλεσμα να πεθάνουν -από ασθένειες, πείνα και δολοφονίες- περίπου 10 εκατομμύρια Κονγκολέζοι. Ο Τζόζεφ Κόνραντ αποτύπωσε αυτή τη διχοτόμηση μεταξύ αυτού που είμαστε και αυτού που λέμε ότι είμαστε στο μυθιστόρημά του "Η καρδιά του σκότους" και στο διήγημά του "Ένα φυλάκιο της προόδου". Στο "Ένα φυλάκιο της προόδου" αφηγείται την ιστορία δύο Ευρωπαίων εμπόρων, του Carlier και του Kayerts, οι οποίοι στέλνονται στο Κονγκό. Οι έμποροι αυτοί ισχυρίζονται ότι βρίσκονται στην Αφρική για να εμφυτεύσουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Η πλήξη, η ασφυκτική ρουτίνα και κυρίως η έλλειψη κάθε εξωτερικού περιορισμού μετατρέπουν τους δύο άνδρες σε κτήνη. Ανταλλάσσουν σκλάβους με ελεφαντόδοντο. Τσακώνονται για την τροφή και τις προμήθειες που λιγοστεύουν. Ο Kayerts δολοφονεί τελικά τον άοπλο σύντροφό του Carlier.

"Ήταν δύο τελείως ασήμαντα και ανίκανα άτομα", έγραψε ο Κόνραντ για τους Kayerts και Carlier, "των οποίων η ύπαρξη κατέστη δυνατή μόνο μέσω της υψηλής οργάνωσης του πολιτισμένου πλήθους. Λίγοι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η ζωή τους, η ίδια η ουσία του χαρακτήρα τους, οι ικανότητες και η τόλμη τους, είναι μόνο η έκφραση της πίστης τους στην ασφάλεια του περιβάλλοντός τους. Το θάρρος, η ψυχραιμία, η αυτοπεποίθηση- τα συναισθήματα και οι αρχές- κάθε μεγάλη και κάθε ασήμαντη σκέψη δεν ανήκει στο άτομο αλλά στο πλήθος: στο πλήθος που πιστεύει τυφλά στην ακαταμάχητη δύναμη των θεσμών του και των ηθών του, στη δύναμη της αστυνομίας του και της γνώμης του. Όμως η επαφή με την καθαρή απεριόριστη αγριότητα, με την πρωτόγονη φύση και τον πρωτόγονο άνθρωπο, φέρνει ξαφνικά και βαθιά προβλήματα στην καρδιά. Στο συναίσθημα του να είσαι μόνος στο είδος σου, στη σαφή αντίληψη της μοναξιάς των σκέψεών σου, των αισθήσεών σου - στην άρνηση του συνηθισμένου, που είναι ασφαλές, προστίθεται η κατάφαση του ασυνήθιστου, που είναι επικίνδυνο- ένας υπαινιγμός για πράγματα ασαφή, ανεξέλεγκτα και αποκρουστικά, των οποίων η αποδιοργανωτική εισβολή διεγείρει τη φαντασία και δοκιμάζει τα πολιτισμένα νεύρα τόσο των ανόητων όσο και των σοφών". Η γενοκτονία στη Γάζα κατέρρευσε τα τεχνάσματα που χρησιμοποιούμε για να ξεγελάσουμε τους εαυτούς μας και να προσπαθήσουμε να ξεγελάσουμε τους άλλους. Κοροϊδεύει κάθε αρετή που ισχυριζόμαστε ότι υποστηρίζουμε, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος της ελευθερίας της έκφρασης. Είναι μια απόδειξη της υποκρισίας, της σκληρότητας και του ρατσισμού μας. Δεν μπορούμε, έχοντας παράσχει δισεκατομμύρια δολάρια σε όπλα και καταδιώκοντας όσους καταγγέλλουν τη γενοκτονία, να προβάλλουμε πλέον ηθικούς ισχυρισμούς που θα ληφθούν σοβαρά υπόψη. Η γλώσσα μας, από εδώ και στο εξής, θα είναι η γλώσσα της βίας, η γλώσσα της γενοκτονίας, το τερατώδες ουρλιαχτό της νέας σκοτεινής εποχής, μιας εποχής όπου η απόλυτη εξουσία, η ανεξέλεγκτη απληστία και η απεριόριστη αγριότητα παραμονεύουν στη γη. ----//---- *Ο Chris Hedges είναι ο πρώην επικεφαλής του Γραφείου Μέσης Ανατολής των New York Times, βραβευμένος με Πούλιτζερ. Μιλώντας αραβικά, πέρασε επτά χρόνια καλύπτοντας τη σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων, το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιόδου στη Γάζα. Συγγραφέας 14 βιβλίων, με πιο πρόσφατα τα The Greatest Evil Is War (Το μεγαλύτερο κακό είναι ο πόλεμος) και A Genocide Foretold (Μια προαναγγελθείσα γενοκτονία): Reporting on Survival and Resistance in Occupied Palestine. (Αναδημοσίευση από τον τοίχο του Δημήτρης Πλειώνης)

ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ ΠΑΙΚΤΗ

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Fri, 18 Apr 2025 16:09:00 +0000

(Πεκίνο: «θα αγνοήσουμε περαιτέρω κινήσεις δασμών των ΗΠΑ») Η Κίνα, δεν θα παίξει το παιχνίδι της Αμερικάνικης αυτοκρατορίας. Φτιάχνει καινούργιο παιχνίδι.. (Lupo di mare / kοmmοn. gr) ---- Πώς η Κίνα με ένα «ψιθύρισμα» τερμάτισε τον εμπορικό πόλεμο της Αμερικάνικης αυτοκρατορίας - Αυτό συνέβη χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς σκηνοθετημένη συνέντευξη Τύπου. Με μια μόνο ήρεμη δήλωση ενός υπαλλήλου της επιτροπής τελωνειακού δασμολογίου του Πεκίνου: «Οι δασμοί στα αμερικανικά αγαθά θα αυξηθούν στο 125% – και αυτή θα είναι η τελική μας προσαρμογή. Ανεξάρτητα από τις μελλοντικές ενέργειες των ΗΠΑ, η Κίνα δεν θα ανταποκρίνεται πλέον». Στην Ουάσιγκτον, το εξέλαβαν σαν χειρονομία παραχώρησης. Στην πραγματικότητα; Το Πεκίνο απομακρύνθηκε από την τελευταία «αυτοκρατορική» μόχλευση που είχε απομείνει στην Ουάσιγκτον. Η χαοτική διοίκηση Τραμπ, «πουλάει» τους δασμούς σαν ένα είδος οικονομικού πατριωτισμού, σαν ένα είδος σκληρής διαπραγμάτευσης. Αλλά οι δασμοί είναι η τελευταία λύση μιας παρακμάζουσας αυτοκρατορίας που δεν παράγει, δεν ανταγωνίζεται, δεν καινοτομεί, αλλά έχει την άποψη ότι μπορεί ακόμα να υπαγορεύει τους δικούς της όρους. Η τελευταία κίνηση του Τραμπ, που επέβαλε ένα δασμό της τάξης του 145% στα κινεζικά προϊόντα, είχε ως στόχο να ελεγχθεί δυναμικά η κυριαρχία της Κίνας. Το Πεκίνο περίμενε, ανάλυσε τέλεια τα δεδομένα και μετά πάγωσε τον πίνακα ανακοινώσεων. «Δεν υπάρχει πιθανότητα της αποδοχής από την Κίνα αγοράς αγαθών από τις ΗΠΑ». Μετάφραση: «Δεν σας χρειαζόμαστε πια». Έτσι οι ΗΠΑ αποκόπηκαν de facto από την κολοσσιαία κινεζική αγορά. Αυτό δεν είναι αποκλιμάκωση. Αυτό είναι απο-δολαριοποίηση στην πράξη. Είναι γεωοικονομικό aikido, χρησιμοποιώντας την επιθετικότητα της αυτοκρατορίας για να επιταχύνει την διάλυση της με αυτό. Η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να πιστεύει σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει πια. Πιστεύει ότι μπορεί να υπαγορεύει όρους εμπορίου ενώ έχει ελλείμματα τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Απειλεί το δρόμο της βιομηχανικής κινεζικής φερεγγυότητας ενώ την ίδια στιγμή τα δικά της εργοστάσια σκουριάζουν, και το πιο τραγικό είναι ότι πιστεύει επίσης ότι η Κίνα θα ανέχεται για πάντα κάθε οικονομικό πόλεμο μόνο και μόνο για να διατηρήσει την πρόσβαση στα ράφια της Walmart (της μεγαλύτερης πολυεθνικής εταιρίας λιανικής πώλησης στον κόσμο) και στα ομόλογα του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, ομόλογα που αποτελούν μια εν δυνάμει ωρολογιακή βόμβα για την παρακμάζουσα αυτοκρατορία. Αλλά αυτός ο κόσμος έχει ολοκληρωτικά χαθεί.

Η Κίνα έχει αναπροσανατολίσει έγκαιρα το εμπόριο της μέσω του δόγματος Belt & Road. Είναι οχυρωμένη σε νομισματικές συμμαχίες με τους BRICS+, και επενδύει σε όλο τον πολυπληθή παγκόσμιο Νότο. Το πιο σημαντικό είναι ότι έχει μετατοπιστεί μακριά από την εξάρτηση από τις δυτικές εξαγωγές. Έτσι, το Πεκίνο όταν λέει «θα αγνοήσουμε περαιτέρω κινήσεις δασμών των ΗΠΑ», δεν είναι κίνηση παραχώρησης με περιττούς θεατρινισμούς, αλλά μία λακωνική δήλωση κυρίαρχου παίκτη. Αυτός είναι ο απολογισμός μιας αυτοκρατορίας που χτίστηκε πάνω στον οικονομικό παρασιτισμό και όχι στην δική της παραγωγή. Η Αμερική δεν έχει τα εργαλεία για να κερδίσει έναν τέτοιας έκτασης εμπορικό πόλεμο. Γιατί δεν φτιάχνει πια τα απαιτούμενα εργαλεία γι’ αυτή την δουλειά. Η Wall Street υπονόμευσε με τις χρηματιστηριακές φούσκες τη βιομηχανική της βάση των ΗΠΑ. Παράλληλα η εργασία απελευθερώθηκε για σειρά δεκαετιών με μεταφορά της εγχώριας βιομηχανικής της παραγωγής σε εξωτερική ανάθεση. Έτσι σταδιακά οι υποδομές κατέρρευσαν ενώ την ίδια περίοδο 10 τρισεκατομμύρια δολάρια εξανεμίστηκαν σε άσκοπους πολέμους για πάντα. Οι δασμοί της τάξης 145% του Τραμπ δεν είναι η εφαρμογή μιας κάποιας καλοσχεδιασμένης οικονομικής πολιτικής, αλλά το σύμπτωμα μιας αυτοκρατορίας σε τελευταίο στάδιο παρακμής. Η δύναμη της αντίδρασης του Πεκίνου δεν είναι η επιβολή δασμών, είναι η άρνηση να απαντήσει ξανά, χωρίς καμία κλιμάκωση. Φίλε αναγνώστη μην πανικοβάλλεσαι με αυτά που διαδραματίζονται. Απλά είναι ένα καθαρό μήνυμα προς τον παγκόσμιο Νότο που το Πεκίνο τού λέει: «Δεν θα παρασυρθούμε από το χάος που δημιουργεί η Ουάσινγκτον. Δεν θα τσακωθούμε για ένα σπίτι που καίγεται. Θα φτιάξουμε καινούριο». Είναι ένδειξη συνδυασμού δύναμης και ωριμότητας. Γι’ αυτό αφήστε τις ΗΠΑ να απομονωθούν, με το να δασμολογούν ξανά και ξανά τις δικές τους αλυσίδες εφοδιασμού μέχρι να ματώσουν την σωματοποιημένη κοινωνία τους. Στο μεταξύ το Πεκίνο θα εμπορεύεται με το γουάν με την παγκόσμια πλειοψηφία, ενώ η Αμερική θα τιμολογεί την ασχετοσύνη. Οι αγορές έχουν χάσει σχεδόν 6 τρισεκατομμύρια δολάρια καθαρά από τον Φεβρουάριο, παρά τις σύντομες χρηματιστηριακές ανακάμψεις. Η Wall Street ξέρει ότι δεν είμαστε στο έτος 2001. Η Κίνα δεν δειλιάζει. Τώρα κατέχει τα κλειδιά για σπάνιες γαίες, τεχνολογία μπαταρίας και ημιαγωγούς. Αλλά ας δούμε ποιος πραγματικά κατέστρεψε τις βιομηχανίες της Αμερικής. Είναι η Κίνα; Ή η Goldman Sachs; Ποιος λεηλάτησε συντάξεις, ποιος μετέτρεψε την στέγαση σε τροφή των αμοιβαίων κεφαλαίων και ποιος ξόδεψε τρισεκατομμύρια σε πολέμους για να θησαυρίζουν οι κολοσσοί όπως η Raytheon και η BlackRock; Η πραγματική κλοπή δεν έγινε από το Πεκίνο. Αυτή έγινε στις αίθουσες συνεδριάσεων τραπεζιτών, στις αίθουσες δεξαμενών σκέψης και στις αίθουσες της Αμερικανικής Γερουσίας κάτω από τα ιερά λάβαρα των «ελεύθερων αγορών» και της «ασφάλειας». Αυτή την χρονική στιγμή δεν πραγματοποιείται η κορύφωση ενός εμπορικού πολέμου. Στην κυριολεξία είναι το τέλος της ψευδαίσθησης, ότι οι ΗΠΑ μπορούν να εγκρίνουν, να δασμολογούν και να εκφοβίζουν. Από εδώ και πέρα η Κίνα, δεν θα παίξει το παιχνίδι της Αμερικάνικης αυτοκρατορίας. Φτιάχνει καινούργιο παιχνίδι, χωρίς την εκτόξευση απειλών, χωρίς εκτοξεύσεις καταστροφικών βομβών, αλλά με πραγματικό εμπόριο και με συμμάχους που δεν χρειάζονται απειλές για να μείνουν πιστοί.

Δικαιοσύνη χωρις δικαιοσύνη

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Thu, 03 Apr 2025 09:58:00 +0000

Σε τέσσερις δικαστικές περιπτώσεις, από τις πολλές για τις οποίες έχω άμεση προσωπική εμπειρία, δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη. Δικαστές, Εισαγγελείς και Σύμβουλοι του ΝΣΚ που δεν εφαρμόζουν νόμους και το Σύνταγμα. Το αρθρο εχει δημοσιευτει στην Αυγή 30-3-2025 Παρακολουθώντας τις εξελίξεις γύρω από το έγκλημα των Τεμπών και το δράμα των συγγενών των θυμάτων με την δικαιοσύνη, αναστοχάστηκα πάνω στις πρόσφατες εμπειρίες μου με την δικαιοσύνη. Μετά από δεκάδες υποθέσεις στις οποίες βρέθηκα εμπλεκόμενος ως πρώην ΥΠΕΞ, κύρια εξαιτίας της Συμφωνίας των Πρεσπών, μπορώ να εξάγω με σιγουριά το συμπέρασμα ότι στον τόπο αυτό υπονομεύεται το κράτος δικαίου και από τμήμα της Δικαιοσύνης που σε συγκεκριμένες υποθέσεις αρνείται να εφαρμόσει το νόμο, ενώ σε αρκετές από αυτές κάνει κατάχρηση εξουσίας. Ασφαλώς, σε πολλές άλλες περιπτώσεις αποδίδεται δικαιοσύνη χάρη στην εντιμότητα και τη μόρφωση ορθοστατούντων δικαστών και εισαγγελέων, σκληρά εργαζομένων δικηγόρων. Όπως δείχνω στη συνέχεια σε τέσσερις δικαστικές περιπτώσεις, από τις πολλές για τις οποίες έχω άμεση προσωπική εμπειρία, δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη. Με κρίσεις και χειρισμούς παραβιάστηκε το Σύνταγμα και ο Νόμος, ενώ σε δύο περιπτώσεις εμποδίστηκε ακόμα και η εκδίκασή των υπό κρίση υποθέσεων. Η πρώτη περίπτωση: Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους «αγνοεί» το Σύνταγμα Η πρώτη περίπτωση αφορά χειρισμούς του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ). Αφορά στην υπόθεση αγωγής μου κατά του κ. Εμμανουήλ Βασιλάκη, ο οποίος έχει καταδικαστεί από σειρά δικαστηρίων αμετάκλητα για εξύβριση και συκοφάντησή μου. Οι καταδικασθέντες προσέφυγαν στο ΕΔΔΑ (το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) προκειμένου να πείσουν ότι «αποτελεί στοιχείο» της ελευθερίας του τύπου να λένε ψέματα για την βιογραφία και τον χαρακτήρα μου. Να με υβρίζουν και να με συκοφαντούν παρά τις ανέκκλητες αποφάσεις των Ελληνικών Δικαστηρίων. Εντέλει το δικαστήριο του Στρασβούργου με θαρραλέα απόφασή εκτίμησε πανηγυρικά ότι οι σε βάρος μου επιθέσεις των αντιδίκων δεν αποτελούσαν έκφραση ελεύθερης διατύπωσης γνώμης, αλλά συστηματική εξύβριση και συκοφάντησή μου που υπερέβαινε κάθε έννοια ελευθεροτυπίας με στόχο την δολοφονία του χαρακτήρα μου. Σημειώνω ότι η απόφαση αυτή, ελήφθη αφού το Δικαστήριο έθεσε εκτός έδρας τον δικαστή κ. Κτιστάκη. Από πλευράς του, το ΝΣΚ, αντί ως όφειλε να με ενημερώσει και να μου παράσχει τα έγραφα της δίκης στο ΕΔΔΑ, ως «τρίτο άμεσα ενδιαφερόμενο μέρος», κυριολεκτικά μου τα απέκρυψε. Μάλιστα ο «αρμόδιος» νομικός σύμβουλος κ. Κωνσταντίνος Γεωργιάδης αρνήθηκε να μου δώσει τα έγγραφα επικαλούμενος ότι αυτά εμπεριέχουν «προσωπικά δεδομένα του Ν. Κοτζιά» (!), δηλαδή τα δικά μου στοιχεία τα οποία τάχατες τα προστάτευσε από εμένα. Δεν είναι τυχαίο ότι το ΕΔΔΑ έχει κάνει επανειλημμένα συστάσεις στο ΝΣΚ καθότι αυτό δρα πολλές φορές χωρίς διαφάνεια και χωρίς σεβασμό στους κανόνες της δημοκρατικής ενημέρωσης των ενδιαφερομένων πλευρών. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, που η πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου κατήργησε το ΝΣΚ για να το «αναστήσει» εκ νέου ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

Τι έκανε το ΝΣΚ στην περίπτωση που αναφέρομαι; Πρώτα-πρώτα αυθαιρέτως εκτίμησε ότι τέτοιου είδους υποθέσεις, ως η δική μου «είναι χαμένες» από χέρι και δεν έχει νόημα η οποιαδήποτε παρέμβασή του παρόλο που το οφείλει δεσμευτικά με βάση τις προβλέψεις του Συντάγματος. Και, όμως, η περίπτωσή που αναφέρομαι κερδήθηκε πανηγυρικά. Το ΝΣΚ αντί να υπερασπιστεί τις αποφάσεις των Ελληνικών Δικαστηρίων που με αφορούσαν, ως οφείλει από το Σύνταγμα, ουσιαστικά συνομολόγησε την προσφυγή των αντιδίκων ως μη οφείλει. Μάλιστα στην επιστολή που μου απέστειλε στις 22.1.24, το ΝΣΚ (υπογράφει ο Νομικός Σύμβουλος, κ. Γεώργιος Γρυλωνάκης) υπονοεί ότι η τήρηση του Συντάγματος είναι «στην διακριτική ευχέρειά» του ΝΣΚ! Το Σύνταγμα, βέβαια, δεν παρέχει το δικαίωμα στον ΝΣΚ να συνομολογεί de facto σε βάρος δικαστικών αποφάσεων ενώπιον διεθνούς δικαστηρίου κάτι το οποίο είχε προτρέψει δημόσια ο νυν πρωθυπουργός με αρθρογραφία του για την συγκεκριμένη υπόθεση. Η δεύτερη περίπτωση: Παραβίαση των νόμων και του Συντάγματος Ας έρθω στην δεύτερη περίπτωση: εδώ παραβιάστηκαν σωρευτικά το άρθρο 86 του Συντάγματος, ο νόμος περί ευθύνης των Υπουργών και ο Κανονισμός της Βουλής, ενώ ο Άρειος Πάγος «σφύριζε αδιάφορα». Ως είναι γνωστό, η τύχη των μηνύσεων κατά Υπουργών αποφασίζεται από την Βουλή, κακώς μεν, αλλά αυτή είναι η ισχύουσα νομική πρόβλεψη, ενώ η όποια καταγγελία αποστέλλεται αμελλητί στο Κοινοβούλιο. Στην περίπτωση της σε βάρος μου αβάσιμης μηνυτήριας αναφοράς του κ. Καμμένου η εισαγγελέας διαφθοράς κ. Τουλουπάκη, ως λέγεται «βαφτισιμιά της οικογένειας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη», έκανε επί οκτώ μήνες παρανόμως ανακρίσεις σε βάρος μου, καλώντας δέκα μάρτυρες και τρεις φορές τον Καμμένο με στοχευμένες ερωτήσεις και χωρίς -ως ήταν εξάλλου αναμενόμενο- να βρει οτιδήποτε παρά τις όποιες τυχόν δικές της (και άλλων) επιθυμίες. Όταν ο κ. Καμμένος αναγκάστηκε να χαρακτηρίσει το ίδιο το υπόμνημα το οποίο της είχε υποβάλλει ως πλαστό, μόλις τότε η κ. Τουλουπάκη δήλωσε στη Βουλή ότι της στέλνει την δικογραφία τάχα αμελλητί, κρύβοντας σκοπίμως ότι επί τρία τέταρτα του έτους διεξήγαγε παράνομες ανακρίσεις εις βάρος μου. Όταν έλαβα από την Βουλή τον φάκελο της Δικογραφίας γεμάτο από τις παρανομίες (σε βάρος κάθε νομικής πρόβλεψης σχετιζόμενης με το Δίκαιο, το Νόμο, το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής) που έκανε η εν λόγω εισαγγελέας προχώρησα σε αναφορά στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Ομολογώ, ότι αν και έχω δει πολλά στην χώρα μου, η επίσημη απάντηση της ελληνικής δικαιοσύνης με την υπογραφή της εισαγγελέας κ. Ευαγγελία Ι. Σπυριδωνίδου ήταν «καταπληκτική». Δεν αναφέρθηκε στα πραγματικά γεγονότα και στις παραβιάσεις ως πειθαρχικά αδικήματα, ούτε καν για να τις δικαιολογήσει. Επικαλέστηκε «απλά» ότι έτσι «γίνονται τα πράγματα σε όλες τις ποινικές δίκες». Η κυρία Σπυριδωνίδου φαίνεται να μην έχει μελετήσει το Ελληνικό Σύνταγμα και να τις έχουν διαφύγει τα άρθρα που αναφέρονται στον ρόλο της Βουλής ως καταρχήν φυσικού δικαστή ενός Υπουργού. Όταν, μάλιστα, με επιστολή μου στις αρμόδιες αρχές επισήμανα την παραβίαση του Συντάγματος από την εν λόγω κυρία και την νομικά προκλητική της απάντηση. Συμπεριφέρθηκαν, δηλαδή, ως να θεωρούν ότι μπορούν να κάνουν και να λένε ό,τι θέλουν, να κάνουν σαφή κατάχρηση εξουσίας άνευ εξηγήσεων, μακριά από το γράμμα και το πνεύμα του νόμου. Η τρίτη περίπτωση: κλοπή εγγράφων εντός των δικαστηρίων Μετά από πέντε χρόνια και δύο αναβολές επρόκειτο να δικαστεί η μία από τις δύο μηνύσεις που είχα καταθέσει σε βάρος του κ. Καμμένου, καθότι είχε φτάσει στο σημείο να με «χαρακτηρίσει» με αφορμή την Συμφωνία των Πρεσπών, ως «αρχηγό συμμορίας οργανωμένου εγκλήματος». Συκοφαντία για την οποία με ασφάλεια εκτιμούσε ο νομικός κόσμος ότι θα καταδικαζόταν σε βαριά φυλάκιση. Δύο φορές αναβλήθηκε η δίκη μετά και από αίτηση των δικηγόρων του, οι οποίοι ήταν οι κ. Σαράκης (ο γνωστός «ως ακροδεξιός» δικηγόρος του Κασιδιάρη) και κ. Απατσίδης (που σε αγωγή μου, έβριζε ενώπιον ακροατηρίου την Συμφωνία των Πρεσπών, πάλι «υπερασπιζόμενος» τον Καμένο). Εισαγγελέας σε αυτή την υπόθεση, ήταν η κ. Άρτεμης Τσοπελογιάννη και Πρόεδρος η κ. Βασιλική Παπαγιάννη, η οποία έχει δικάσει και άλλες φορές υποθέσεις του Καμμένου, με θετική για αυτόν κατάληξη. Προκειμένου να γλυτώσει ο κ. Καμμένος από μια δίκη που η κατάληξη ήταν ολοφάνερα ότι θα ήταν καταδικαστική για αυτόν, εφαρμόστηκε ένα πρωτοφανές «κόλπο». Οι δικηγόροι «επεσήμαναν» στην Πρόεδρο ότι έλειπε από τον φάκελο της υπόθεσης η εξουσιοδότηση στον δικηγόρο μου όπως απαιτεί το άρθρο 42 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας! Η Πρόεδρος απεφάνθη με εκπληκτική ευκολία ότι επρόκειτο για δική μας παράλειψη και έκλεισε την υπόθεση χωρίς να την εκδικάσει και χωρίς καν να διερευνήσει το πώς «χάθηκε» το έγγραφο! Αρνούμενη μαζί με την εισαγγελέα να αποδώσει δικαιοσύνη, αλλά και να εξετάσει, ως όφειλε, τα τρία νόμιμα και εύλογα αιτήματα που προβλήθηκαν από τους δικηγόρους μου: α) Η Πρόεδρος και η Εισαγγελέας αρνήθηκαν να κάνουν έρευνα για το πώς και από ποιόν διαπράχθηκε η παράνομη αφαίρεση εγγράφων από τον φάκελο, ο οποίος βρισκόταν στα δικαστήρια εδώ και πέντε χρόνια. Αρνήθηκαν την νόμιμη έρευνα ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι αδύνατο να είχε δεχθεί ο αρμόδιος γραμματέας του δικαστηρίου την οποιαδήποτε μήνυση χωρίς μια τέτοια εξουσιοδότηση ή να είχαν προωθήσει την υπόθεση στα δικαστήρια οι αρμόδιοι εισαγγελείς και ανακριτές χωρίς έλεγχο της νομιμότητας της έγκλησης. Κάτι, εξάλλου, που διαπιστώθηκε εκ των υστέρων μετά από μήνυσή μου καθότι η εξουσιοδότηση υπήρχε αρχικά στον φάκελο. β) Η Πρόεδρος αρνήθηκε να με καλέσει να καταθέσω άμεσα, καθότι παρόν, ώστε να βεβαιώσω αυτοπροσώπως ότι ο δικηγόρος μου πράγματι με εκπροσωπεί. γ) Η κ. Β. Παπαγιάννη αρνήθηκε, επιπλέον να εφαρμόσει το νόμο σύμφωνα με τον οποίο δεν δικαιούταν καν να εκδικάσει την αίτηση των αντιδίκων. Σύμφωνα με το νόμο διαδικαστικά αιτήματα ακυρότητας μπορούν να τεθούν μόνο πριν φτάσει η υπόθεση στο ακροατήριο και όχι κατά την διαδικασία εκδίκασης μιας υπόθεσης [Αρθρο 174 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας]. Η Πρόεδρος του Δικαστηρίου κ. Παπαγιάννη έκλεισε «άρον-άρον» την υπόθεση, αρνούμενη να αποδώσει δικαιοσύνη και το δικαίωμά μου σε μια δίκαιη δίκη. Με την απόφασή της έκανε σαφή κατάχρηση εξουσίας. Μου στέρησε, κατά ουσίαν, την πρόσβαση στην δικαιοσύνη και την διεξαγωγή δίκαιης δίκης όπως την ορίζει το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Έκανε δε, επιπλέον, το πρωτοφανές: θεμελίωσε την σκανδαλώδη απόφασή της, αποδεχόμενη και συγκαλύπτοντας με τις επιλογές της ένα ποινικό αδίκημα, αυτό της υπεξαγωγής εγγράφου το οποίο έλαβε χώρα εντός των δικαστηρίων. Αποδείχτηκε ότι στην Ευελπίδων η δικαιοσύνη όχι μόνο δεν είναι τυφλή, αλλά έχει ορθάνοικτα τα μάτια της στην παρανομία.

Τέταρτη περίπτωση: Προσπάθειες παράνομης σύλληψής μου Η τέταρτη περίπτωση αφορά την άλλη μήνυσή μου κατά του κ. Π. Καμένου η οποία μέχρι σήμερα έχει γνωρίσει τέσσερις αναβολές, τέσσερις διακοπές καθώς και την αντικατάσταση τεσσάρων εισαγγελέων μετά από απαίτηση της πλευράς του. Η επιδίωξη να μην αποδοθεί δικαιοσύνη, να δημιουργηθεί χάος στο δικαστήριο και να μην μπορέσουν οι μάρτυρες να καταθέσουν, κορυφώθηκε με την διττή προσπάθεια παράνομης σύλληψής μου κατά τη διάρκεια της δίκης! Θυμίζω ότι την τελευταία φορά που συνελήφθηκα ήταν από τα όργανα της χούντας των συνταγματαρχών. Η πρώτη προσπάθεια σύλληψης μου, μηνυτή και μάρτυρα στην δίκη, εκδηλώθηκε μετά από την επί μακρόν συζήτηση του κ. Απατσίδη με την δικαστική αστυνομία στην Ευελπίδων την οποία (μάλλον εύκολα) έπεισε ότι υπάρχει μήνυση σε βάρος μου,… μόνο που δεν υπήρχε. Στην βάση αυτής της επίκλησης ανύπαρκτου γεγονότος εζήτησε να οδηγηθώ συλλαμβανόμενος στο αυτόφωρο. Δηλαδή, η δικαστική αστυνομία προσπάθησε να με συλλάβει χωρίς να υπάρχει κάποια μήνυση. Γεγονός πρωτοφανές και πολύ επικίνδυνο για το μέλλον της απόδοσης δικαιοσύνης σε αυτόν τον τόπο. Διότι αν μια τέτοια μέθοδος κάνει σχολή, θα μπορεί ο κάθε αντίδικος να οδηγεί σε σύλληψη μαρτύρων χωρίς καμία αιτία και, κατά προέκταση, στην διακοπή ανεπιθύμητων δικών. Η δεύτερη προσπάθεια ήταν πιο σύνθετη. Έκλεισε η είσοδος του τρίτου κτιρίου των δικαστηρίων της Ευελπίδος, κατέφθασε περιπολικό της αστυνομίας και έγινε εκ νέου προσπάθεια σύλληψής μου, αυτή τη φορά, σύμφωνα με όσα δήλωσαν οι αστυνομικοί, με εντολή του Προέδρου του Πρωτοδικείου Αθηνών κ. Χριστόφορου Λινού, ο οποίος, όμως, σε παράσταση διαμαρτυρίας των δικηγόρων μου αρνήθηκε ότι έδωσε καν τέτοια εντολή. Ασφαλώς προκύπτει το ερώτημα με τίνος την εντολή έγιναν δύο προσπάθειες σύλληψής μου από την δικαστική αστυνομία για ανύπαρκτη καταγγελία και υπόθεση; Το αιτιολογικό που επικαλέστηκαν οι αστυνομικοί του δικαστηρίου ήταν ότι τάχα επέδειξα απείθεια στα αστυνομικά όργανα αφότου δεν προσήλθα στο αυτόφωρο, αν και δεν υπήρχε κάποια γραπτή μήνυση, ούτε, έστω, κάποια προφορική κατηγορία. Πρόκειται για πρωτοφανείς πρακτικές που ασφαλώς ήταν παράνομες. H έδρα, μάλιστα, αναγκάστηκε να καλέσει την αστυνομία να εξέλθει της αίθουσας διότι παρενοχλούσε την διαδικασία της δίκης. Είναι φανερό ότι οι κ. Απατσίδης μαζί με τον κ. Σαράκη, δικηγόρο του Κασιδιάρη, επιδιώκουν να μην αποδοθεί δικαιοσύνη και ότι αυτή η συνεννόηση με τους αστυνομικούς εντασσόταν σε αυτά τα πλαίσια. Τέλος, στην τελευταία δικάσιμο (στις 7.2.25) οι συνεργάτες του κ. Σαράκη δήλωσαν «υπεύθυνα» ότι η δίκη έπρεπε να διακοπεί, καθότι εκείνος θα μιλούσε στη Βουλή «κατά τις 11 το πρωί». Αντιτάξαμε στην έδρα, ότι ο Σαράκης είχε τον αριθμό 137 και ότι εκείνη την ώρα, 10 το πρωί της ρίτης μέρας της συνεδρίασης της Βουλής, μιλούσε μόλις ο αριθμός 91, ενώ είχαν προστεθεί ως ομιλητές εκτός σειράς 6 υπουργοί και 4 κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι, το σύνολο δηλαδή 56 ομιλητές πριν τον Σαράκη. Ότι ο τελευταίος ήταν αδύνατο να μιλήσει πριν αργά το απόγευμα, αν καν μιλούσε. Πράγματι ο κατάλογος έφτασε μέχρι το 120 και ο κ. Σαράκης δεν μίλησε. Η Εισαγγελέας της έδρας, θεώρησε καλή την πίστη τα στοιχεία που «υπεύθυνα» προσκόμισαν οι δικηγόροι των αντιδίκων ως ορθά και εκτίμησε ότι ο κ. Σαράκης θα μιλούσε εντός ολίγου, και για αυτό προτάσσει να μην διεξαχθεί η δίκη! Συμπέρασμα, κάποιοι στη Δικαιοσύνη θεωρούν, και πρακτικά έτσι φαίνεται να είναι, ότι μπορούν να παραβιάζουν ατιμώρητα το Σύνταγμα, τους νόμους, τον κανονισμό της Βουλής και το Διεθνές Δίκαιο και να «δικαιούνται κάλυψης» σε μια παρακμάζουσα Ελλάδα που δείχνει όλο και περισσότερα σημάδια σαπίσματος. Όμως, χωρίς δικαιοσύνη δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε η δημοκρατία, ούτε να διασφαλιστούν τα απαιτούμενα πλαίσια της ελευθερίας. Οι δε ανισότητες, από οικονομικές μετασχηματίζονται σε ανισότητες στα δικαιώματα, στην ελευθερία, στην δικαιότητα. Ο Νίκος Κοτζιάς είναι πρώην υπουργός Εξωτερικών, επικεφαλής του Κίνησης «Πράττω»

ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Thu, 26 Dec 2024 05:27:00 +0000

ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Χριστέ που ξαναγεννιέσαι…. Δώσε αξιοπρέπεια σ΄ αυτό τον Τόπο, τιμή στη μαχη του λαδιού χωρις μεσάζοντες, δώσε στάρια, ρύζια, ζάχαρη φρούτα του τόπου μας σ΄ όλους, δώσε δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία σε όλους. Επάρκεια φαρμάκων χωρις ελλείψεις, δώσε σύγχρονο εξοπλισμό όπλων να αντιμετωπίζουν τον γείτονα με σεβασμό χωρις να ψωνίζουν οι κρατούντες με τα λεφτά μας σαν παιγνίδια από το Τζάμπο.! Δώσε αξία στον ιδρώτα του δίπλο- τρίπλο εργαζόμενου χωρις φούμαρα του 2027…Νάχουμε σύγχρονα ασφαλή τραίνα, επαρκείς γραμμές μετρό, οικολογικά λεωφορεία, & γραμμές τραμ & φτηνά ακτόπλοια ώστε να ξεχάσω παρκαρισμένο το ΙΧ. Νάχουμε όρεξη για μαζικό αθλητισμό, όχι τυχερά παιγνίδια, κουβέντα στο καφενείο χωρις να ανεβαίνει ο καφές, ναχουμε χρόνο για θέατρο και όχι αποβλάκωση στην ΤV. Νάχουμε μεράκι να φκιάνουμε έργα & να μην πάνε χαμένα τα λεφτά σε βεγγέρες και λοβιτούρες. Νάχουμε τροχονόμους, αστυφύλακα της γειτονιάς, συνοδούς φροντίδας, καθαρές πόλεις & πρόσφορες για περίπατο & πράσινες ανάσες, μουσεία, και ιστορικά μνημεία. Νάχαμε πυροσβέστες, ικανοποιημένους βοσκούς και φύλακες αγγέλους για κάθε παιδί χωρις μάγους της ψευτιάς και της επικοινωνίας. Παπάδες γλυκομίλητοι με φωτισμένα μυαλά που ξέρουν από αυτοσεβασμό & συγχώρεση στους εκπεπτοκοτες αγγέλους! Διώξε τέλος τους ψυχασθενείς από τους δρόμους της εγκατάλειψης, που θα σου τύχει ότι νάναι γιατι την κρίσιμη ώρα, δεν βρέθηκε ένα οικόσιτο, ένας φιλος, ένας συγγενής, ένας λειτουργός πρωτοβάθμιας υγείας να ημερώσει το θεριό που κρύβουνε τα μυαλά μερικών και οδηγούν στο έγκλημα, τα τέρατα, την απανθρωπιά. ΔΙΟΝΥΣΟΣ 23-12-2024

Τι ΔΕΝ θέλησε να διερευνήσει η ελληνική Δικαιοσύνη για τις υποκλοπές

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Fri, 02 Aug 2024 07:41:00 +0000

Τι ΔΕΝ θέλησε να διερευνήσει η ελληνική Δικαιοσύνη για τις υποκλοπές Δημοσιεύτηκε στην Εφ Συν 31-7-2024 Κώστας Ζαφειρόπουλος Η ανάγνωση του υλικού της δικογραφίας της υπόθεσης των υποκλοπών σε αντιπαραβολή με τη δημοσιογραφική, δικαστική και θεσμική έρευνα των τελευταίων δυόμισι ετών στον απόηχο της χθεσινής ανακοίνωσης της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου δεν αφήνει πολλές αμφιβολίες για το μέγεθος της συγκάλυψης. Επιπλέον, χθες κατατέθηκε από τον δημοσιογράφο Θανάση Κουκάκη στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και στην εισαγγελέα Γεωργία Αδειλίνη ένα πολυσέλιδο εμπεριστατωμένο υπόμνημα-κόλαφος για τους δικαστικούς χειρισμούς του μεγαλύτερου σκανδάλου της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. H «Εφ. Συν.» αποκαλύπτει τους λόγους για τους οποίους η δικαστική έρευνα είναι απροκάλυπτα ατελής, ελλιπής και απρόθυμη να πάει σε βάθος, υπονομεύοντας ακόμα περισσότερο το κράτος δικαίου στη χώρα, με τους ανώτατους εισαγγελείς να αποδεικνύονται τουλάχιστον κατώτεροι των περιστάσεων. 🔷 Επιφανειακή εξέταση Στη δικογραφία περιλαμβάνονται 44 καταθέσεις, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι τυπικές, επιφανειακές και χωρίς να έχουν υποβληθεί καν ερωτήσεις σε σχέση με το υφιστάμενο υλικό. Είναι ενδεικτικό της επιφανειακής εξέτασης ιδίως των στελεχών της ΕΥΠ το γεγονός ότι ουδείς χρειάστηκε να επικαλεστεί το απόρρητο, όπως έγινε σε όλες τις άλλες περιπτώσεις που κλήθηκαν να καταθέσουν, όπως στο ελληνικό Κοινοβούλιο στην ΑΔΑΕ κ.λπ. Παράλληλα, εντελώς αυθαίρετα κλήθηκαν ως μάρτυρες και εξετάστηκαν ομοίως επιφανειακά και «άκοπα» πρόσωπα τα οποία έχουν καταμηνυθεί ευθέως στη δικογραφία, όπως οι Παναγιώτης Κοντολέων, Βασιλική Βλάχου και Γρηγόρης Δημητριάδης. 🔷 Δεν εξετάστηκαν οι υπάλληλοι της Intellexa Σύμφωνα με τη δημοσιογραφική έρευνα, από τη στιγμή που η ελληνική Intellexa τερμάτισε τις εργασίες της στην Ελλάδα, τον Αύγουστο του 2022, υπό το βάρος των αποκαλύψεων, διατήρησε κρυφά το προσωπικό της και συνέχισε να το πληρώνει μέσω άλλων εταιρειών. Ο Θανάσης Κουκάκης, με έγγραφό του στις 16 Απριλίου 2024 προς τον Αρειο Πάγο, εισέφερε στοιχεία για 20 περίπου εργαζόμενους της εταιρείας του κακόβουλου λογισμικού, οι οποίοι έχουν πλέον μοιραστεί σε τρεις ελληνικές εταιρείες (Remote Greece, IANUS Συμβουλευτική και ADDAPP Technologies ΙΚΕ). Αυτές, κατά τον Κουκάκη, ουσιαστικά παρέχουν λειτουργία κελύφους, ώστε να μη φαίνεται ποιος είναι ο πραγματικός εργοδότης των εργαζόμενων αυτών. Στην έρευνα του Αρείου Πάγου δεν εξετάστηκαν αυτοί οι υπάλληλοι της Intellexa και ιδιαίτερα όσοι έσπευσαν να αφαιρέσουν τον εξοπλισμό της εταιρείας στις 16.12.2021, ημέρα κατά την οποία γνωστοποιήθηκε η εξάπλωση του λογισμικού Predator. Επιπλέον, δεν διερευνήθηκε η συνύπαρξη στον ίδιο χώρο στην έδρα της Intellexa σε συγκεκριμένες μεταγενέστερες ημερομηνίες στελεχών της ΕΥΠ, της ΕΛ.ΑΣ. και της εμπλεκόμενης εταιρείας Krikel. 🔷 Δεν εξετάστηκαν κρίσιμοι υπάλληλοι της ΕΥΠ, της ΕΛ.ΑΣ. και του Λιμενικού Σώματος Τουλάχιστον από τις 14 Φεβρουαρίου 2024 ο Αρειος Πάγος διέθετε έγγραφο με αποδεικτικά στοιχεία όπου μεταξύ άλλων αναδεικνυόταν ότι ο Τάσος Παπαγεωργίου, τέως διευθυντής της ΕΥΠ, είχε διωχθεί από τη θέση του και ότι επίσης είχε παγιδευτεί με λογισμικό παρακολούθησης Predator. Γνώριζε επίσης ότι η Β΄ υποδιευθύντρια Τρομοκρατίας και Οργανωμένου Εγκλήματος της ΕΥΠ, Ευαγγελία Γεωργακόπουλου, είχε συγκροτήσει ολιγομελή ομάδα επίλεκτων στελεχών στην υπηρεσία, που είχε μεταφερθεί στο Κέντρο Τεχνολογικής Υποστήριξης, Ανάπτυξης και Καινοτομίας (ΚΕΤΥΑΚ) στην Αγία Παρασκευή, από όπου λειτουργούσε το Predator. Οι πληροφορίες μιλάνε για οκτώ συνολικά άτομα που συγκροτούσαν την εν λόγω ομάδα επίλεκτων χειριστών του Predator. Τα ονόματα είναι γνωστά. Δεν κλήθηκαν ποτέ. 🔷 Τι δεν ρωτήθηκε ο Παναγιώτης Κοντολέων Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης, με βάση τη δικογραφία, δε ρώτησε ποτέ τον πρώην διοικητή της ΕΥΠ για το προσχέδιο μνημονίου συνεργασίας που επρόκειτο να υπογράψει η ΕΥΠ με την αρμόδια υπηρεσία της Βόρειας Μακεδονίας για την κυβερνοασφάλεια και στο οποίο έκανε διορθώσεις ο Ισραηλινός εργαζόμενος της Intellexa Νιρ Μπεν Μοσέ. Ο Κοντολέων δεν ρωτήθηκε επίσης για το αν η εταιρεία Krikel υπήρξε υπεργολάβος της εταιρείας RCS Lab, η οποία προμήθευσε το νέο σύστημα νόμιμων συνακροάσεων της ΕΥΠ.

🔷 Το φιάσκο της εφόδου στην ΕΥΠ Κατά την επίσκεψη του κ. Ζήση στην ΕΥΠ στις 17 Ιουνίου 2024 προέκυψε ότι αναζητήθηκαν μόνο οι διατάξεις άρσης του απορρήτου και όχι οι φυσικοί φάκελοι και τα σχετικά πληροφοριακά δελτία. Χωρίς αυτά, ο έλεγχος είναι εντελώς ανεπαρκής. Παράλληλα, τα ευρήματα της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του Ιουνίου 2024 στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο σε όσα στοιχεία ζητήθηκαν και δόθηκαν από τα στελέχη της ΕΥΠ και όχι σε στοιχεία που αυτοτελώς αναζητήθηκαν και βρέθηκαν από τους πραγματογνώμονες και τον κ. Ζήση. 🔷 Δεν έγινε έλεγχος στη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας της ΕΛ.ΑΣ. (ΔΑΕΕΒ) Η ολοκληρωμένη διασταύρωση της λίστας προϋποθέτει έλεγχο και στο αρχείο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας (ΔΑΕΕΒ) για την ανεύρεση πιθανών εισαγγελικών διατάξεων άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών. Με βάση τις ετήσιες εκθέσεις της ΑΔΑΕ για την επίδικη περίοδο 2021-2022, οι εισαγγελικές διατάξεις άρσης του απορρήτου για λόγους εθνικής ασφάλειας εκδόθηκαν κατά κύριο λόγο από τη ΔΑΕΕΒ και δευτερευόντως από την ΕΥΠ. Στις ίδιες εκθέσεις αναφέρεται ότι χιλιάδες διατάξεις άρσης για λόγους εθνικής ασφάλειας δεν γνωστοποιήθηκαν, ως επιβάλλεται, στην ΑΔΑΕ. 🔷 Δεν έγινε έλεγχος στους παρόχους Επί δύο χρόνια δεν αναζητήθηκαν οι εισαγγελικές διατάξεις από τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας, στους οποίους βρίσκεται καταχωρισμένο σχετικό αρχείο των διατάξεων. Όπως αναφέρεται στο υπόμνημα Κουκάκη, «η αναζήτηση των διατάξεων από τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας καθίσταται αναγκαία όχι μόνο γιατί θα βρεθούν όλες οι διατάξεις άρσης του απορρήτου είτε εκδόθηκαν από τον εποπτεύοντα εισαγγελέα της ΕΥΠ είτε τον εποπτεύοντα εισαγγελέα της ΔΑΕΕΒ, αλλά και επειδή θα διασταυρωθούν τα ήδη χορηγηθέντα από την ΕΥΠ στοιχεία, μη καταλείποντας κανένα περιθώριο αμφισβήτησης». 🔷 Τα διαστρεβλωμένα μαθηματικά των πραγματογνωμόνων Το συμπέρασμα των πραγματογνωμόνων περί μη συσχετισμού δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, καθώς στηρίζεται σε «δημιουργική γενίκευση» στον απόλυτο αριθμό των 15.304 διατάξεων άρσης απορρήτου μεταξύ των ετών 2020 και 2022. Αντικείμενο, όμως, της έρευνας ήταν η διασταύρωση των 116 ληπτών των μηνυμάτων που οδηγούσαν σε παγίδευση με Predator με τις αντίστοιχες για αυτούς διατάξεις της ΕΥΠ. «Λησμόνησαν» επίσης οι πραγματογνώμονες ότι η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) διενέργησε έλεγχο μόνο σε τέσσερις εταιρείες ομαδικής αποστολής μηνυμάτων και συγκεκριμένα στις ΚΑΠΑΤΕΛ, AMD, APIFON και YUBOTO, από όπου βρέθηκε ότι εστάλησαν 376 μηνύματα SMS, τα οποία περιείχαν σύνδεσμο που σχετίζεται με κατασκοπευτικά λογισμικά. Ο έλεγχος δεν επεκτάθηκε σε όλες τις εταιρείες αποστολής ομαδικών μηνυμάτων, παρότι υπάρχουν πολλά περιστατικά που δεν αποτυπώνονται στη λίστα της ΑΠΔΠΧ, όπως η απόπειρα παγίδευσης στο κινητό τηλέφωνο του Κουκάκη στις 31.7.2020 μέσω SMS και η αποστολή μηνυμάτων σε υπάλληλο της ΕΥΠ. 🔷 Μη εξέταση θυμάτων Predator Σύμφωνα με έγγραφα της ΑΠΔΠΧ, θύμα του Predator έπεσαν πληθώρα πολιτειακών παραγόντων, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων κ.ά. Μέσα σε αυτούς συγκαταλέγονται πρόσωπα όπως ο νυν αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χρήστος Μπαρδάκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος, πλήθος υπουργών (Δένδιας, Χατζηδάκης, Θεοδωρικάκος, Χρυσοχοΐδης, Γεραπετρίτης, Γεωργιάδης, Πλεύρης κ.ά.), ο πρώην επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος, στελέχη της ΕΛ.ΑΣ., γενικοί διευθυντές υπουργείων κ.ά. Δεν κλήθηκε κανένας τους, ενώ όλοι διαχειρίζονταν και διαχειρίζονται υψίστης σημασίας θέματα. Δεν κλήθηκαν και δεν ρωτήθηκαν από τον κ. Ζήση γιατί, ενώ γνωρίζουν από τον Ιούλιο του 2023 για την παρακολούθησή τους, δεν έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Ο Αρειος Πάγος δεν εξέτασε αν όλοι οι παραπάνω είναι εκβιαζόμενοι. 🔷 Δεν εξετάστηκε η οικία του Γρηγόρη Δημητριάδη Με την 523/18.11.2022 εισαγγελική παραγγελία διατάχθηκε η οικονομική αστυνομία να εξακριβώσει για συγκεκριμένα 14 φυσικά και νομικά πρόσωπα την εταιρική/μετοχική σύνθεση, έδρα, υποκαταστήματα, χώρους που μισθώνουν ή παραχωρούν και πληθώρα άλλων στοιχείων. Περαιτέρω ζητήθηκε η διεξαγωγή έρευνας στα συγκεκριμένα ακίνητα. Από τον έλεγχο της δικογραφίας προκύπτει ότι έλαβαν χώρα έρευνα και κατασχέσεις αντικειμένων στα 13 από τα 14 άτομα. Πλην του σπιτιού του πρωθυπουργικού ανιψιού, κ. Δημητριάδη. 🔷 Μη διερεύνηση ύποπτων συναλλαγών Μπίτζιου - Δημητριάδη Παρά τα όσα εκτενώς αναφέρονται στα δημοσιεύματα των Reporters United και της «Εφ.Συν.» για τη σύνδεση του Γρηγόρη Δημητριάδη, πρώην πολιτικού προϊσταμένου της ΕΥΠ, με τον Φέλιξ Μπίτζιο, πρώην αναπληρωτή διαχειριστή και μέτοχο της Intellexa, δεν κλήθηκε ποτέ για κατάθεση ο Κωσταντίνος Μπαζιώτης, ο πρώην υφιστάμενος του Μπίτζιου στον όμιλο Libra, ο οποίος πούλησε στις 10.1.2020 την εταιρεία Canalis στην εταιρεία Eledyn του Γρηγόρη Δημητριάδη.

🔷 Σκανδαλώδης μη έρευνα των εταιρειών που κατασκεύαζαν τους συνδέσμους επιμόλυνσης και του τρόπου πληρωμής τους από την Intellexa Από το υλικό της δικογραφίας τεκμηριώνονται δημοσιογραφικές πληροφορίες που αφορούσαν έναν Ισραηλινής καταγωγής Τσέχο υπήκοο, στενό συνεργάτη του Ρότεμ Φάρκας, που συνεργάστηκε στην Intellexa και δημιούργησε το Predator. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ως υποτιθέμενη διευθύντρια της Cytrox του Predator εμφανιζόταν μια 70χρονη Τσέχα ισραηλινής καταγωγής, η Γενοφέβα Μοράβκοβα. Επρόκειτο για μια ηλικιωμένη γυναίκα, συνταξιούχο, που δεν είχε καμία σχέση με την τεχνολογία. Το διαβατήριό της είχε χρησιμοποιηθεί δολίως. Γαμπρός της είναι ο Ισραηλινός Αμος Ουζάν, πρώην υπεύθυνος ασφαλείας του πρώην Ισραηλινού πρωθυπουργού, Εχούντ Ολμερτ. Ο τελευταίος όπως αποκάλυψε η Haaretz εργάστηκε ως σύμβουλος της Intellexa για να πουληθεί το λογισμικό υποκλοπών. Ο Ουζάν συνδεόταν με έναν προγραμματιστή ισραηλινής καταγωγής, τον Ντβιρ-Χορέφ-Χαζάν. Ο τελευταίος συνεργαζόταν με τις Intellexa και Cytrox και δημιουργούσε τις ψεύτικες ιστοσελίδες ειδήσεων που έμοιαζαν με πραγματικά ειδησεογραφικά sites και οι σύνδεσμοι με το κακόβουλο λογισμικό ήταν συνδεδεμένοι με αυτές τις ιστοσελίδες. Τα στοιχεία αυτά βρίσκονται στην από 23.10.2023 αναφορά της ελληνικής οικονομικής αστυνομίας που είναι μέσα τη δικογραφία. Είναι εντυπωσιακό πως σε αυτήν την έκθεση εμφανίζονται πλήθος πληρωμών στον πίνακα προμηθευτών της Intellexa, μεταξύ των οποίων η FEROVENO LIMITED. Η τελευταία πληρώνει απευθείας τον προγραμματιστή που έφτιαχνε τις ψεύτικες ιστοσελίδες. Η οικονομική αστυνομία όφειλε να διαπιστώσει ποιοι είναι οι πραγματικοί δικαιούχοι όλων αυτών των εταιρειών, κάτι που δεν έκανε. Αν το έκανε, θα διαπίστωνε πως στις εταιρείες του προγραμματιστή Χαζάν είχαν διοχετευθεί μεταξύ 2020 και 2022 ποσά που αγγίζουν αθροιστικά τα 3 εκατ. ευρώ. Ο Αρειος Πάγος δεν προέβη σε καμία νομική ενέργεια, ούτε ζήτησε δικαστική συνδρομή, ώστε να αναδειχθεί ο καθοριστικός ρόλος του προγραμματιστή στην υπόθεση των υποκλοπών. Δήλωση Θ. Κουκάκη στην «Εφ. Συν.» Η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης είναι ατελής και επιφανειακή, καθώς έχουν παραλειφθεί δεκάδες αναγκαίες προανακριτικές ενέργειες. Παράλληλα, η κρίση για ύπαρξη ποινικών ευθυνών μόνο πλημμεληματικού βαθμού είναι απόλυτα άστοχη, καθώς αγνοεί τον κίνδυνο για την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος και την εθνική ασφάλεια που πιστοποιήθηκε μέσω της παγίδευσης κορυφαίων πολιτειακών παραγόντων και τυποποιείται ως κακούργημα από το ποινικό μας δίκαιο. Θανάσης Κουκάκης, δημοσιογράφος

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΔ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΩΝ

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Wed, 03 Jul 2024 06:19:00 +0000

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΔ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΩΝ

Είτε με ταπεινό 28% είτε με αλαζονικό 41% η κυβέρνηση 5 χρόνια οργώνει την αβάσταγη καμπούρα μας. Πούλησε ψευτοειρηνη στους Τούρκους για να αυξήσουν τις απαιτήσεις τους σε Αιγαίο, Θράκη και καταπάτηση ΑΟΖ. Εμείς ούτε διαμαρτυρία ουτε καταγγελία για κυρώσεις στους διεθνείς οργανισμούς. Θέλουν να ξεχάσουμε ότι κάποιοι προδότες το 1974 δεν κινητοποίησαν ούτε την υπεροπλία των F-4 (Fantoms) ούτε τα υποβρύχια στην εισβολή τους στη Βόρεια Κύπρο! Δημιουργήσαν κίνημα κατά μιας φιλειρηνικής συμφωνίας των Πρεσπών για να αποκομίσουν ενδοαντιπολιτευτικά επιχειρήματα. Εφόσον χρεωκοπήσαν τη Χωρα έβαλαν το λαό να σώσει τις διαγουμισμένες από αυτούς τράπεζες. Η παραγωγή εξοντώθηκε σταδιακά παρόλη την εκμηδένιση της εργασιακής αξιας προς χάριν των πληθωριστικών εισαγωγών. Η εξάρτηση από τις εισαγωγές γίνεται ολο και περισσοτερο ανατριχιαστική στην αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή σε βαθμό λογω ακρίβειας να υφιστάμεθα επισιτιστική κρίση. Φόβο και τρόμο του καταναλωτή να μπει σε ένα σούπερ μάρκετ! Ανεξέλεγκτα τα ολιγαρχικά καρτέλ σε όλους τους τομείς…Πρωτα από όλα την ακριβή ενέργεια που με ένα σταθερή τιμή υγραερίου το ανεκδιήγητο χρηματιστήριο αξιών εκτοξεύεται με υπερκέρδη εως 48 φορές ημερησίως. Απαξιώνουν την εργασία των γιατρών και του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα διώχνοντας τους από το ΕΣΥ τους μεν υποβιβάζοντας τις εργασίες των δε. Φτάσαμε οι ακριβά ασφαλισμένοι να πληρώνουμε τα περισσοτερα φάρμακα. Οι συντάξεις έχουν χάσει πολύ την αξία τους σε βαθμό πείνας οι δε καθυστερήσεις απονομής φουντώνουν. Οι ελλείψεις σε κρατική μηχανή γίνονται καταστροφικές ιδίως σε υγεία, παιδεία, πυροσβεστική ελεγκτικούς μηχανισμούς αγοράς. Είναι απαράδεκτο η Ελλάδα σήμερα να μην έχει αυτοκινητοβιομηχανία για πυροσβεστικά, στρατιωτικά, ασθενοφόρα, λεωφορεία φορτηγά και αλλά κοινόχρηστα αυτοκίνητα. Στέλνουν ακόμα και με αυστηρά θέματα στις Πανελλήνιες μαθητές στα ιδιωτικά κολλέγια του βολικού πληρωτικου πτυχίου. Υπονόμευσαν από καιρό την εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη βολεύοντας ημετέρους, λήψη εκατοντάδων ευνοϊκών αποφάσεων και καθυστερώντας και υπονομεύοντας το κράτος δικαίου σε υποκλοπές έγκλημα Τεμπών τα διάφορα ναυάγια (Πύλος -Φαρμακονήσι)και χειρισμοί εξω από διεθνές ναυτικό δίκαιο. Η προσωπική αλαζονεία του τέως υπουργού με τα σκαμπίλια στο Αεροδρόμιο Αθηνών αφου Τσούρνεψε 6000 ανθοδέσμη και 138000 σε καφέδες ακόμα και τον επώνυμο πίνακα του υπουργικού του γραφείου έγιναν με τις πλάτες όσων φτωχοδιαολων επιβεβαιώνουν και στηρίζουν με την αποχή και ανοχή τους όλα τα ανωτέρω και άλλα τόσα

3-7-2024

Τρία κυβερνητικά παραμύθια για τη Συμφωνία των Πρεσπών

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Mon, 20 May 2024 09:13:00 +0000

ΑΥΓΗ 19 May 2024 Της ΚΑΚΗΣ ΜΠΑΛΗ Η ταν εθνικά επωφελής η σύγκληση του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας πέρσι τον Δεκέμβριο; Βοηθάει η λεγόμενη «θετική ατζέντα» στη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων; Με εξαίρεση κάποιους «τουρκοφάγους», δεν θα βρεθεί μέλος της ελληνικής κυβέρνησης που να απαντήσει αρνητικά. Στο ερώτημα όμως γιατί δεν συνεκλήθη ποτέ το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας ΕλλάδαςΒόρειας Μακεδονίας στα πέντε χρόνια που κυβερνάει ο Κυριάκος Μητσοτάκης -παρέα με ανανήψαντες και μη νεομακεδονομάχουςαπάντηση δεν δίνεται. Ούτε από το Μέγαρο Μαξίμου ούτε από το υπουργείο Εξωτερικών. Τουλάχιστον ο Γιώργος Γεραπετρίτης δεν είπε και για το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας την ίδια σοφιστεία που επαναλαμβάνει για τη μη κύρωση από την ελληνική Βουλή των τριών μνημονίων συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία. Ότι τάχα η κυβερνητική πλειοψηφία δεν τα έφερε το 2020, το 2021, το 2022 και το 2023 για κύρωση επειδή είχε την υποψία ότι το 2024 θα εκλεγόταν μια Πρόεδρος της Δημοκρατίας στη γειτονική χώρα η οποία θα μιλούσε για Μακεδονία σκέτη. Και ότι τα μνημόνια είναι μοχλός πίεσης για να αναγκαστεί η Βόρεια Μακεδονία να σεβαστεί και να εφαρμόσει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Τρεις χαμένες ευκαιρίες Η αλήθεια είναι ότι η κύρωση των μνημονίων ήταν κρίσιμης σημασίας το 2020, πολύ πριν περάσει από το μυαλό οποιουδήποτε στη Βόρεια Μακεδονία να αμφισβητήσει τη Συμφωνία, με την οποία η χώρα άλλαξε το όνομα και το σύ νταγμά της για να λύσει το πρόβλημα με τον ισχυρό γείτονα Ελλάδα και να δει τον δρόμο της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση να ανοίγει, όπως άνοιξε και ο δρόμος της για το ΝΑΤΟ. Και ήταν κρίσιμη γιατί θα δέσμευε τα Σκόπια αλλά και την Αθήνα να εφαρμόσουν μια ώρα αρχύτερα εκείνα τα σημεία της Συμφωνίας που δεν μπορούν να υλοποιηθούν από τη μια στιγμή στην άλλη. Αν είχαν υπογραφεί εγκαίρως τα τρία μνημόνια, η Ελλάδα θα πρωταγωνιστούσε στην ευρωπαϊκή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας, θα είχε βαθύνει τις οικονομικές σχέσεις της με τη γείτονα και θα είχε τα κλειδιά της αεράμυνάς της φροντίζοντας για την ασφάλεια του FIR των Σκοπίων. Για την οικονομία Αλλά ας πάρουμε ένα-ένα τα μνημόνια. Το πρώτο μιλάει για την ίδρυση συντονιστικής επιτροπής για την οικονομική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Η επιτροπή αυτή δεν θα ήταν «δωράκι» για τη Βόρεια Μακεδονία ούτε «ελευθέρας» για την Ελλάδα να αλωνίζει στη γείτονα. Θα ήταν «καζάν-καζάν», που λέει κι ο Ταγίπ Ερντογάν. Και θα είχε φέρει αυτά τα πέντε χρόνια «απτά» αποτελέσματα, θα είχε κόψει την όρεξη πολλών επαγγελματιών «πατριωτών» στη Βόρεια Μακεδονία να σπεκουλάρουν με την κατάργηση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Προφανώς όμως για την κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν πιο σημαντικό να μην χαλάσει την καρδιά των δικών της «πατριωτών» και να μην την πιάσει στο στόμα του ο Αντώνης Σαμαράς. Εξίσου προβληματική είναι για τον Μητσοτάκη και η προσέγγιση με την Τουρκία, αλλά εκεί ο απέναντι παίκτης είναι πολύ πιο ισχυρός και η ανάγκη για «ήρεμα νερά» πολύ μεγαλύτερη. Πού καιρός, λοιπόν, να κάνει κάτι στοιχειωδώς γενναίο -με την έννοια ότι μπορεί να θυμώσει την ακροδεξιά του πτέρυγα- για μια μικρή βαλκανική γειτόνισσα. Για την ευρωπαϊκή πορεία Το δεύτερο μνημόνιο αφορά τη συνεργασία μεταξύ του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών και της Γραμματείας Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της κυβέρνησης της Βόρειας Μακεδονίας για την επιτάχυνση της διαδικασίας ένταξης της γειτονικής χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν είχε κυρωθεί το 2020 -και είχε εφαρμοστεί αυτά τα χρόνια-, η Αθήνα θα είχε προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στα Σκόπια στον δύσκολο δρόμο προς το περιβόητο κοινοτικό κεκτημένο. Και θα είχε διαπαιδαγωγηθεί μια σειρά αξιωματούχων της Βόρειας Μακεδονίας από Έλληνες συναδέλφους τους, αντί να πέσουν… στα χέρια και στην επιρροή Γερμανών, Αυστριακών και άλλων ενδιαφερομένων για τα Δυτικά Βαλκάνια. Για την άμυνα Το τρίτο μνημόνιο αφορά τη συνεργασία μεταξύ των υπουργείων Άμυνας των δύο χωρών για την εναέρια αστυνόμευση του FIR των Σκοπίων. Αν είχε κυρωθεί και εφαρμοστεί, θα ήταν η ελληνική Πολεμική Αεροπορία αυτή που θα είχε συνεχώς την ευθύνη για την προστασία του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας - και όχι κάποιο άλλο κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ. Οι διάφοροι επαγγελματίες «πατριώτες» της Ν.Δ. θα πρέπει να κατηγορούν την κυβέρνησή τους αν έρθει η σειρά της συμμάχου στο ΝΑΤΟ Τουρκίας να στέλνει τα μαχητικά της πάνω από τα βόρεια σύνορά μας. Επί πέντε χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη άφησε την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών στην τύχη της. Ούτε τα μνημόνια επικύρωσε ούτε τη διμερή συνεργασία βάθυνε ούτε φρόντισε να αλλάξει η Βόρεια Μακεδονία τα σχολικά της βιβλία - και να αφαιρέσει τα αλυτρωτικά περί Μεγαλέξανδρου, ώστε να μην καλλιεργηθεί ο εθνικισμός και στις επόμενες γενιές. Για να μην χαλάσει την καρδιά του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολου Τζιτζικώστα, δεν προχώρησε και στην υλοποίηση των δικών της μικρών υποχρεώσεων. Να βάλει δηλαδή πινακίδες στην Εθνική Οδό που να λένε «προς Βόρεια Μακεδονία». Επί πέντε χρόνια δεν έκανε τίποτα για να ενισχύσει την αμυντική, διπλωματική και οικονομική συνεργασία με τη «γειτονική χώρα», όπως συνηθίζει να την αποκαλεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και τώρα θα πρέπει να δώσει τη μάχη όλων των μαχών για να τηρήσουν οι γείτονες τη Συμφωνία των Πρεσπών. Οι ανοησίες περί ακύρωσης Αλλωστε, παρά τις κορώνες που βγάζουν διάφοροι βουλευτές και υπουργοί της κυβέρνησης της Ν.Δ. ότι τάχα θα είναι ευκαιρία να καταργηθεί η Συμφωνία των Πρεσπών επειδή θα την παραβιάσουν οι απέναντι, η διεθνής αυτή Συμφωνία ήρθε για να μείνει. Δεν μπορεί να ακυρωθεί. Το μόνο που παίζεται είναι αν θα βαθύνει προς όφελος της Ελλάδας, της Βόρειας Μακεδονίας και της ειρήνης και της σταθερότητας στα Βαλκάνια ή αν θα μαραζώσει. Όπως έχει επισημάνει ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Πέτρος Λιάκουρας, οι συμφωνίες υιοθετούνται για να τηρούνται και να ισχύουν στο διηνεκές. Ωστόσο, αν υπάρξει ουσιώδης παραβίαση, οι συμφωνίες επιτρέπουν στο κράτος να σκεφτεί αν πρέπει να τις καταργήσει ή να τις αναστείλει για ένα διάστημα, αφού προηγουμένως το γνωστοποιήσει. Και να πληρώσει το τίμημα. Μητσοτάκης και Ζάεφ το 2020 στην Αθήνα. Αν είχαν επικυρωθεί τότε τα τρία μνημόνια, η Ελλάδα θα πρωταγωνιστούσε στην ευρωπαϊκή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας, θα είχε βαθύνει τις οικονομικές σχέσεις της με τη γείτονα και θα είχε τα κλειδιά της αεράμυνάς της φροντίζοντας για την ασφάλεια του FIR των Σκοπίων

Umberto Eco: Αιώνιος Φασισμός (Ur-Fascism)

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Sun, 07 Jan 2024 19:35:00 +0000

Δοκίμιο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The New York Review of Books (22 Ιουνίου 1995, Vol 42, Num. 11 διαθέσιμο). Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. (Ο όρος Ur–Fascism αποδίδεται τόσο ως πρωτοφασισμός όσο και αιώνιος φασισμός, η επιλογή της δεύτερης απόδοσης έγινε για να δοθεί έμφαση στην διαχρονική παρουσία διαφόρων μορφών του φασισμού στην ανθρώπινη κοινωνία. Στο κείμενο έχει παραληφθεί το ποίημα του Franco Fortini με το οποίο κλείνει το πρωτότυπο)

Το 1942, σε ηλικία δέκα ετών, έλαβα το Πρώτο Περιφερειακό Βραβείο των Ludi Juveniles (μια εθελοντική/υποχρεωτική οργάνωση για νέους Ιταλούς φασίστες – που σημαίνει για κάθε νέο Ιταλό. Ανέπτυξα με την ρητορική δεξιότητα το θέμα «Πρέπει να πεθάνουμε για το Mussolini και το αιώνιο πεπρωμένο της Ιταλίας;». Η απάντησή μου ήταν θετική. Ήμουν έξυπνο παιδί. Πέρασα δύο από τα πρώτα μου χρόνια ανάμεσα σε SS, φασίστες, δημοκράτες και παρτιζάνους που πυροβολούσαν ο ένας τον άλλο, και έμαθα πως να αποφεύγω τις σφαίρες. Ήταν καλή άσκηση. Τον Απρίλιο του 1945, οι παρτιζάνοι μπήκαν στο Μιλάνο. Δύο μέρες αργότερα έφτασαν και στη μικρή πόλη που ζούσα και εγώ τότε. Ήταν μια στιγμή χαράς. Η κεντρική πλατεία ήταν γεμάτη με ανθρώπους που τραγουδούσαν και ανέμιζαν σημαίες, φωνάζοντας δυνατά για τον Mimo, τον παρτιζάνο αρχηγό στην περιοχή. Πρώην maresciallo των Καραμπινιέρων, ο Mimo είχε ενταχθεί στις δυνάμεις του στρατηγού Badoglio, του διαδόχου του Mussolini, και είχε χάσει ένα πόδι σε μια από τις πρώτες συγκρούσεις με τις εναπομείνασες δυνάμεις του Mussolini. Ο Mimo εμφανίστηκε στο μπαλκόνι του δημαρχείου, χλωμός, στηριζόμενος στο δεκανίκι του, και με το ένα χέρι προσπάθησε να ηρεμήσει το πλήθος. Περίμενα τα λόγια του, γιατί όλη μου η παιδική ηλικία είχε σημαδευτεί από τους μεγάλους ιστορικούς λόγους του Mussolini, των οποίων τα σημαντικότερα κομμάτια τα αποστηθίζαμε στο σχολείο. Σιωπή. Ο Mimo μίλησε με τραχιά φωνή, σχεδόν ψιθυριστά. Είπε: «Πολίτες, φίλοι. Μετά από τόσες επώδυνες θυσίες… είμαστε επιτέλους εδώ. Δόξα σε όσους έπεσαν για την ελευθερία». Αυτό ήταν. Πήγε ξανά μέσα. Το πλήθος φώναζε, οι παρτιζάνοι σήκωσαν τα όπλα και πυροβόλησαν στον αέρα πανηγυρικά. Εμείς τα παιδιά τρέξαμε να μαζέψουμε τους κάλυκες, ήταν πολύτιμα αντικείμενα, έμαθα όμως πως ελευθερία του λόγου σημαίνει και ελευθερία από τις ρητορείες. Μερικές μέρες μετά είδα τους πρώτους Αμερικάνους στρατιώτες. Ήταν Αφροαμερικανοί. Ο πρώτος γιάνκης που συνάντησα ήταν ένας μαύρος άνδρας, ο Joseph, που με εισήγαγε στο θαυμαστό κόσμο του Dick Tracy και του Li’l Abner. Τα κόμικ του ήταν πολύχρωμα και μύριζαν ωραία. Ένας από τους αξιωματικούς (Ταγματάρχης ή Λοχαγός Muddy) ήταν φιλοξενούμενος στη βίλα μιας οικογένειας της οποίας οι δύο κόρες ήταν συμμαθήτριες μου. Τον συνάντησα στο κήπο τους όπου κάποιες κυρίες τον περιτριγύριζαν μιλώντας σπαστά γαλλικά. Ο Λοχαγός Muddy γνώριζε λίγα γαλλικά και αυτός. Η πρώτη εικόνα που είχα για τους Αμερικάνους ελευθερωτές ήταν έτσι – μετά από τόσα χλωμά πρόσωπα με μαύρα χιτώνια – αυτή του καλλιεργημένου μαύρου άνδρα. , με μια κιτρινοπράσινη στολή να λέει: «Oui, merci beaucoup, Madame, moi aussi j’ aime le champagne…». Δυστυχώς δεν υπήρχε σαμπάνια αλλά ο Λοχαγός Muddy μου έδωσε την πρώτη μου τσίχλα μέντα και άρχισα να την μασάω όλη μέρα. Την νύχτα την έβαζα σε ένα ποτήρι νερό, έτσι ήταν φρέσκια για την επόμενη μέρα. Τον Μάιο ακούσαμε πως ο πόλεμος τελείωσε. Η ειρήνη μου δημιούργησε ένα παράξενο συναίσθημα. Μου είχαν πει πως ο μόνιμος πόλεμος ήταν η φυσική κατάσταση για ένα νεαρό Ιταλό. Τους επόμενους μήνες ανακάλυψα πως η Αντίσταση δεν ήταν τοπικό φαινόμενο αλλά Ευρωπαϊκό. Έμαθα νέες, συναρπαστικές λέξεις όπως réseau, maquis, armée secréte, Rotte Kapelle, γκέτο της Βαρσοβίας. Είδα τις πρώτες φωτογραφίες του Ολοκαυτώματος, κατανοώντας το νόημα πριν μάθω την λέξη. Κατάλαβα από τι απελευθερωθήκαμε. Στην χώρα μου σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που αναρωτιούνται αν η Αντίσταση είχε πραγματική στρατηγική επίπτωση στην πορεία του πολέμου. Για την γενιά μου, η ερώτηση αυτή δεν είχε νόημα: καταλάβαμε άμεσα την ηθική και ψυχολογική σημασία της Αντίστασης. Για εμάς ήταν πηγή υπερηφάνειας, να ξέρουμε πως εμείς οι Ευρωπαίοι δεν περιμέναμε παθητικά για την απελευθέρωση. Και για τους νεαρούς Αμερικάνους που πλήρωναν με το αίμα τους την αποκατάσταση της ελευθερίας μας σήμαινε κάτι, να γνωρίζουν πως πίσω από τις γραμμές πυρός υπήρχαν Ευρωπαίοι που πλήρωναν το δικό τους χρέος προκαταβολικά. Στην χώρα μου σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που λένε πως ο μύθος της Αντίστασης ήταν κομμουνιστικό ψέμα. Είναι αλήθεια πως οι κομμουνιστές εκμεταλλεύτηκαν την Αντίσταση σαν να ήταν προσωπική τους ιδιοκτησία, μιας και έπαιξαν κεντρικό ρόλο σε αυτή, όμως θυμάμαι παρτιζάνους με μαντήλια διαφόρων χρωμάτων. Κολλημένος κοντά στο ραδιόφωνο, περνούσα τις νύχτες μου – τα κλειστά παράθυρα και η συσκότιση έκαναν τη συσκευή να δημιουργεί μια μικρή, φωτεινή ζώνη γύρω της – ακούγοντας τα μηνύματα που έστελνε η Φωνή του Λονδίνου στους παρτιζάνους. Ήταν αινιγματικά και ποιητικά ταυτόχρονα (Ο ήλιος επίσης ανατέλλει. Τα τριαντάφυλλα θα ανθίσουν) και τα περισσότερα από αυτά ήταν «μηνύματα για τον Franchi». Κάποιος μου σφύριξε πως ο Franchi ήταν ο αρχηγός του ισχυρότερου μυστικού δικτύου στην βορειοδυτική Ιταλία, ένας άνδρας θρυλικής γενναιότητας. Ο Franchi έγινε ο ήρωας μου. Ο Franchi (που το πραγματικό του όνομα Edgardo Sogno) ήταν μοναρχικός, τόσο αντικομουνιστής που μετά το πόλεμο εντάζθηκε σε ακραίες δεξιές ομάδες και κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε σχέδιο για ένα αντιδραστικό πραξικόπημα. Ποιος νοιάζεται; Ο Sogno παραμένει ο ονειρικός ήρωας των παιδικών μου χρόνων. Η απελευθέρωση ήταν το έργο ανθρώπων διαφορετικών αποχρώσεων.

Στη χώρα μου σήμερα υπάρχουν κάποιοι που λένε πως ο Απελευθερωτικός Αγώνας, ήταν μια τραγική περίοδος διαίρεσης, και πως το μόνο που χρειαζόμαστε είναι εθνική συμφιλίωση. Η ανάμνηση εκείνων των τρομερών χρόνων πρέπει να κατασταλεί, refouleé, verdrängt. Αλλά η έννοια Verdrängung προκαλεί εκνευρισμό. Αν η συμφιλίωση σημαίνει κατανόηση και σεβασμό για όσους πολέμησαν τον δικό τους πόλεμο καλόπιστα, το να συγχωρείς δε σημαίνει να ξεχνάς. Μπορώ ακόμα να δεχτώ πως ο Eichmann πίστευε ειλικρινά στην αποστολή του, δεν μπορώ όμως να πω: «Εντάξει, ελάτε και κάντε ξανά». Είμαστε εδώ για να θυμόμαστε τι έγινε και να πούμε με στιβαρότητα πως «Αυτοί» δεν πρέπει να το ξανακάνουν. Ποιοι είναι όμως Αυτοί; Αν σκεφτόμαστε ακόμη τα απολυταρχικά καθεστώτα που κυβερνούσαν την Ευρώπη πριν τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, μπορούμε να πούμε με ευκολία πως είναι δύσκολο να ξαναεμφανιστούν με την ίδια μορφή σε διαφορετικές ιστορικές συνθήκες. Αν ο φασισμός του Mussolini βασίζονταν πάνω στην ιδέα ενός χαρισματικού ηγέτη, τον κορπορατισμό, στην ουτοπία του Αυτοκρατορικού Πεπρωμένου της Ρώμης, μιας ιμπεριαλιστικής θέλησης για την κατάκτηση νέων περιοχών, σε έναν υπερβολικό εθνικισμό, την ιδέα ενός ολόκληρου έθνους ενταγμένου σε τάγματα μελανοχιτώνων, στην απόρριψη της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, στον αντισημιτισμό, τότε δεν έχω καμιά δυσκολία να αποδεχτώ πως η σημερινή ιταλική Εθνική Συμμαχία (Alleanza Nazionalle), γεννημένο από το μεταπολεμικό φασιστικό κόμμα, FSI, και φυσικά πλέον ένα δεξιό κόμμα έχει πολύ λίγα κοινά με τον παλιό φασισμό. Με τον ίδιο τρόπο, παρά ότι ανησυχώ για τα διάφορα κινήματα που μοιάζουν με τους Ναζί και ξεπηδούν εδώ και εκεί στην Ευρώπη, ακόμη και στη Ρωσία, δεν πιστεύω πως ο Ναζισμός, στην αρχική μορφή του, θα επανεμφανιστεί σαν πανεθνικό κίνημα. Παρόλα αυτά, αν και πολιτικά καθεστώτα μπορούν να ανατραπούν και ιδεολογίες να κριθούν και να απορριφθούν, πίσω από ένα καθεστώς και την ιδεολογία του, υπάρχει πάντα ένας τρόπος σκέψης και αντίληψης, ένα σύνολο πολιτιστικών συνηθειών, απόκρυφα ένστικτα και ανομολόγητες ορμές. Υπάρχει ακόμα ένα φάντασμα που παραμονεύει την Ευρώπη (για να μη μιλήσω για άλλα μέρη του πλανήτη);

Ο Ιονέσκο είχε πει κάποτε «μόνο οι λέξεις έχουν σημασία, όλα τα άλλα είναι απλώς φλυαρίες». Οι γλωσσολογικές συνήθειες συχνά είναι σημαντικά συμπτώματα, συναισθημάτων που υποβόσκουν. Έτσι έχει αξία να αναρωτηθούμε γιατί όχι απλά η Αντίσταση, αλλά γενικά ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος χαρακτηρίζεται γενικά σαν αγώνας εναντίον του φασισμού.. αν ξαναδιαβάσετε το «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα» του Hemingway θα ανακαλύψετε πως ο Robert Jordan ταυτίζει τους εχθρούς του με τους φασίστες, ακόμα και όταν αναφέρεται τους Ισπανούς Φάλαγγίτες. Και για τον F.D. Roosvelt, «Η νίκη του Αμερικάνικου λαού και των συμμάχων του, θα είναι μια νίκη εναντίον του φασισμού και του καταπιεστικού δεσποτισμού που αντιπροσωπεύει». Κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Αμερικάνοι που έλαβαν μέρος στον Ισπανικό πόλεμο, ονομάζονταν «πρόωροι αντιφασίστες» ̶ εννοώντας πως στα ’40 ο πόλεμος εναντίον του Hitler ήταν ηθικό καθήκον κάθε καλού Αμερικανού, αλλά πολεμώντας νωρίς τον Franco στα ’30, είχε περίεργη γεύση γιατί ήταν κυρίως έργο Κομμουνιστών και άλλων αριστερών… Γιατί υπήρχε μια έκφραση σαν το φασιστικό γουρούνι, που χρησιμοποιούσαν οι Αμερικάνοι ριζοσπάστες τριάντα χρόνια αργότερα, για να αναφερθούν σε ένα αστυνομικό που δεν ενέκρινε τις καπνιστικές τους συνήθειες; Γιατί δεν έλεγαν: καγκουλαρινικό γουρούνι, φαλαγγιστικό γουρούνι, ουστάσικο γουρούνι, κουίσλινγκικό γουρούνι, ναζιστικό γουρούνι; Ο Αγών μου ήταν το μανιφέστο ενός πλήρους πολιτικού προγράμματος. Ο ναζισμός είχε μια θεωρία ρατσισμού και για τον εκλεκτό άριο λαό, μια ακριβή αντίληψη για την εκφυλισμένη τέχνη (entartete Kunst), μια φιλοσοφία για την θέληση για εξουσία (der Wille zur Macht) και του υπεράνθρωπου (Übermensch). Ο ναζισμός ήταν βαθιά αντιχριστιανικός και νεοπαγανιστικός, ενώ ο Διαλεκτικός Υλισμός του Stalin (η επίσημη εκδοχή του Σοβιετικού Μαρξισμού) ήταν εμφανώς υλιστικός και αθεϊστικός. Αν με τον απολυταρχισμό κάποιος εννοεί ένα καθεστώς που υποτάσσει κάθε πράξη του ατόμου στο κράτος και στην ιδεολογία του, τότε και ο Ναζισμός και ο Σταλινισμός ήταν πραγματικά απολυταρχικά καθεστώτα.

Ο ιταλικός φασισμός ήταν σίγουρα δικτατορία, αλλά δεν ήταν τελείως απολυταρχικός, όχι λόγω της ηπιότητας αλλά λόγω της αδυναμίας της φιλοσοφίας της ιδεολογίας του. Αντίθετα με την ευρεία αντίληψη, ο φασισμός δεν είχε κάποια ιδιαίτερη φιλοσοφία. Το λήμμα για το φασισμό που υπέγραφε ο Mussolini στην εγκυκλοπαίδεια Treccani είχε γραφεί ή βασικά εμπνευστεί από τον Giovanni Gentile, αλλά αντανακλούσε μια ύστερη χεγκελιανή αντίληψη περί Απόλυτου και Ηθικού Κράτους που ο Mussolini ποτε δεν πραγματοποίησε επαρκώς. Ο Mussolini δεν είχε καμία φιλοσοφία, είχε μόνο ρητορική. Ήταν μαχητικός άθεος στην αρχή και αργότερα υπέγραψε την Συνθήκη με την Εκκλησία και καλωσόρισε τους επισκόπους που ευλόγησαν τα φασιστικά λάβαρα. Στα πρώιμα αντικληρικά του χρόνια, σύμφωνα με ένα πιθανό θρύλο, ζήτησε κάποτε από το Θεό, ώστε να αποδείξει την ύπαρξή του, να τον κάψει στο σημείο που στεκόταν. Αργότερα, ο Mussolini ανέφερε πάντοτε το όνομα του θεού στους λόγους του και δεν το πείραζε να τον αποκαλούν ο Άνθρωπος της Θείας Πρόνοιας. Ο ιταλικός φασισμός ήταν η πρώτη δεξιά δικτατορία που κατέλαβε μια ευρωπαϊκή χώρα και αργότερα άλλα παρόμοια κινήματα βρήκαν ένα είδος αρχέτυπου στο καθεστώς του Mussolini. Ο ιταλικός φασισμός ήταν ο πρώτος που δημιούργησε μια στρατιωτική λειτουργική, ένα μύθο, ακόμη και ένα τρόπο ντυσίματος – πολύ πιο επιδραστικό από ότι θα είναι ποτέ ο Αρμάνι, ο Benetton ή ο Versace – με τα μαύρα χιτώνια του. Ήταν μόλις στα 1930 που φασιστικά κινήματα έκαναν την εμφάνισή τους, με τον Mosley στην Μεγάλη Βρετανία, και σε Λιθουανία, Εσθονία, Λετονία, Πολωνία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία, Ισπανία, Πορτογαλία, Νορβηγία, ακόμη και στην Νότια Αμερική. Ήταν ο ιταλικός φασισμός που έπεισε πολλούς Ευρωπαίους φιλελεύθερους ηγέτες να πειστούν πως το νέο καθεστώς επιτελούσε ενδιαφέρουσα κοινωνική μεταρρύθμιση, και ότι έδινε μια ήπια επαναστατική εναλλακτική στην Κομμουνιστική απειλή. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι προηγήθηκε ιστορικά δεν αποτελεί για εμένα επαρκή εξήγηση γιατί η λέξη φασισμός έγινε συνεκδοχή, δηλαδή μια λέξη που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για κάθε διαφορετικό απολυταρχικό κίνημα. Αυτό δεν συμβαίνει γιατί ο φασισμός περιέχει μέσα του όλα τα ουσιαστικά στοιχεία κάθε μορφής απολυταρχισμού που ακολούθησε. Το αντίθετο, ο φασισμός δεν είχε πεμπτουσία. Ο φασισμός ήταν ασαφής απολυταρχισμός, ένα κολλάζ διαφορετικών φιλοσοφικών και πολιτικών ιδεών, μια κυψέλη αντιθέσεων. Μπορεί κάποιος να συλλάβει ένα σαφώς απολυταρχικό κίνημα που ήταν ικανό να συνδυάσει την μοναρχία με την επανάσταση, το βασιλικό στρατό με την προσωπική πολιτοφυλακή του Mussolini, την εκχώρηση προνομίων στην εκκλησία και την κρατική παιδεία εκθειασμού της βίας, τον απόλυτο κρατικό έλεγχο και την ελεύθερη αγορά; Το Φασιστικό Κόμμα γεννήθηκε κομπάζοντας πως έφερε μια επαναστατική νέα τάξη, αλλά χρηματοδοτήθηκε από τους πιο συντηρητικούς γαιοκτήμονες που περίμεναν από αυτό μια αντεπανάσταση. Στο ξεκίνημά του ο φασισμός ήταν κοινοβουλευτικός. Επιβίωσε όμως για είκοσι χρόνια διακηρύσσοντας την πίστη του στην βασιλική οικογένεια, ενώ ο Duce (ο αδιαμφησβήτητος Υπέρτατος Αρχηγός) ήταν χέρι με χέρι με το βασιλιά, στον οποίο πρόσφερε το τίτλο του αυτοκράτορα. Όταν όμως ο βασιλιάς απέλυσε το Mussolini το 1943, το κόμμα επανεμφανίστηκε δύο μήνες αργότερα, με γερμανική υποστήριξη, κάτω από το λάβαρο «κοινωνικής» δημοκρατίας, ανακυκλώνοντας το παλιό επαναστατικό σενάριο, τώρα εμπλουτισμένο με σχεδόν ιακωβίνικα στοιχεία. Υπήρχε μόνο μια ναζιστική αρχιτεκτονική και μια ναζιστική τέχνη. Αν ο Ναζί αρχιτέκτονας ο Albert Speer, δεν υπήρχε πλέον χώρος για τον Mies van der Rohe. Παρομοίως, υπό την ηγεσία του Stalin, αν ο Lamarck είχε δίκιο δεν υπήρχε χώρος για τον Δαρβίνο. Στην Ιταλία υπήρχαν σίγουρα φασίστες αρχιτέκτονες αλλά δίπλα στα ψευδο-Κολοσαία τους υπήρχαν πολλά νέα κτίρια εμπνευσμένα από το μοντέρνο ορθολογισμό του Gropious. Δεν υπήρχε φασίστας Zhdanov που να θέτει μια αυστηρή πολιτιστική γραμμή. Στην Ιταλία υπήρχαν δυο σημαντικά καλλιτεχνικά βραβεία. Το Premio Cremona που ελέγχονταν από τον φανατικό και ακαλλιέργητο φασίστα Roberto Farinacci, που προωθούσε την τέχνη ως προπαγάνδα. (Θυμάμαι πίνακες με τίτλους όπως Ακούγοντας Δίπλα στο Ραδιόφωνο το Λόγο του Duce ή Ονειροπολήσεις Εμπνευσμένες από το Φασισμό). Το Premio Bergamo χρηματοδοτούνταν από τον καλλιεργημένο και αρκετά ανεκτικό φασίστα Giuseppe Bottai, που προστάτευε τόσο την έννοια της τέχνης για την τέχνη όσο και τις πολλές μορφές πειραματικής (avant-garde) τέχνης που θα είχε απαγορευτεί ως διεφθαρμένη και κρυφο-κομμουνιστική στην Γερμανία. Ο εθνικός ποιητής ήταν ο D’Annunzio, ένας δανδής που στη Γερμανία ή στη Ρωσία θα είχε σταλεί στο εκτελεστικό απόσπασμα. Αναγνωρίστηκε ως ο βάρδος του καθεστώτος εξαιτίας του εθνικισμού του και της λατρείας του ηρωισμού που εξυμνούσε – η οποία ήταν αναμιγμένη με άφθονες επιρροές από τον γαλλικό παρακμιακό πεσιμισμό (fin de sciècle). Δείτε το φουτουρισμό. Κάποιος μπορεί να σκεφτεί πως αποτελούσε ακόμη μια εκδοχή της εκφυλισμένης τέχνης (entartete Kunst) μαζί με τον εξπρεσιονισμό, το κυβισμό και το σουρεαλισμό. Οι πρώιμοι Ιταλοί φουτουριστές όμως ήταν εθνικιστές, στήριζαν την συμμετοχή της Ιταλίας στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο για λόγους αισθητικής, εξυμνούσαν την ταχύτητα, τη βία και τον κίνδυνο, στοιχεία που όλα τους συνδέονταν με κάποιο τρόπο με τη φασιστική λατρία της νεότητας. Ενώ ο φασισμός ταύτιζε τον εαυτό του με την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ανακάλυπτε ξανά τις παραδόσεις της υπαίθρου, παρόλα αυτά ο Marinetti (που διακήρυττε πως ένα αυτοκίνητο είναι ομορφότερο από την Νίκη της Σαμοθράκης, και ήθελε να σκοτώσει ακόμα και το σεληνόφως) διορίστηκε μέλος της Ιταλικής Ακαδημίας, που αντιμετώπιζε το σεληνόφως με μεγάλο σεβασμό.

Πολλοί από του μελλοντικούς παρτιζάνους και τους μελλοντικούς διανοούμενους του Κομμουνιστικού Κόμματος επιμορφώθηκαν από την GUF, την φασιστική ένωση φοιτητών πανεπιστημίου, που υποτίθεται ήταν το λίκνο της νέας φασιστικής κουλτούρας. Αυτές οι λέσχες έγιναν ένα είδος διανοητικού χωνευτηρίου όπου νέες ιδέες κυκλοφορούσαν χωρίς κανένα πραγματικό ιδεολογικό έλεγχο. Δεν ήταν ότι τα στελέχη του κόμματος ήταν ανεκτικά προς τη ριζοσπαστική σκέψη, αλλά πολλοί λίγοι από αυτούς είχαν την διανοητική ικανότητα να την ελέγξουν. Στη διάρκεια αυτών των είκοσι ετών, η ποίηση του Montale και άλλων συγγραφέων που σχετιζόταν με την ομάδα που αποκαλούνταν Ερημιτιστές, ήταν μια αντίδραση στο πομπώδες ύφος του καθεστώτος, και στους ποιητές αυτούς επετράπη να αναπτύξουν την λογοτεχνική διαμαρτυρία μέσα από αυτό που θεωρούνταν ως ο γυάλινος πύργος τους. Το ύφος των Ερημιτών ποιητών ήταν ακριβώς το αντίθετο με τη φασιστική λατρεία του οπτιμισμού και του ηρωισμού. Το καθεστώς ανεχόταν την κατάφωρη, αν και κοινωνικά αόρατη, αντίθεση τους γιατί οι Φασίστες απλά δεν έδιναν σημασία σε τέτοια μυστηριακή γλώσσα. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως ο Ιταλικός φασισμός ήταν ανεκτικός. Ο Gramsci έμεινε στη φυλακή μέχρι και το θάνατο του, οι ηγέτες της αντιπολίτευσης Giacomo Matteotti και οι αδελφοί Rosselli δολοφονήθηκαν, η ελευθερία του τύπου καταργήθηκε, τα εργατικά συνδικάτα διαλύθηκαν και οι πολιτικοί αντιφρονούντες περιορίστηκαν σε απομονωμένα νησιά. Η νομοθετική εξουσία έγινε αποκύημα της φαντασίας και η εκτελεστική εξουσία (που έλεγχε την δικαστική καθώς και τον μαζικό τύπο) αποφάσιζε νέους νόμους απευθείας, ανάμεσα τους νόμους που καλούσαν για τη διατήρηση της φυλής (η επίσημη χειρονομία στήριξης της Ιταλίας σε αυτό που εξελίχθηκε στο Ολοκαύτωμα). Η αντιφατική εικόνα που περιγράφω δεν ήταν αποτέλεσμα ανεκτικότητας αλλά πολιτικής και ιδεολογικής σύγχυσης. Ήταν όμως ένα άκαμπτο μπέρδεμα, μια δομημένη σύγχυση. Ο φασισμός ήταν φιλοσοφικά ασύνδετος, αλλά συναισθηματικά ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με ορισμένες αρχετυπικές βάσεις. Ερχόμαστε έτσι στη δεύτερη μου θέση, υπήρχε μόνο ένας ναζισμός. Δεν μπορούμε να αποκαλούμε τον υπερ-καθολικό Φαλαγγισμό του Franco ως ναζισμό, μιας και ο ναζισμός είναι βασικά παγανιστικός, πολυθεϊστικός και αντιχριστιανικός. Το φασιστικό παιχνίδι όμως μπορεί να παιχτεί σε πολλές εκδοχές, και το όνομα του παιχνιδιού δεν αλλάζει. Η ουσία του φασισμού δεν διαφέρει από την έννοια του παιχνιδιού κατά τον Wittgenstein. Ένα παιχνίδι μπορεί να είναι ανταγωνιστικό ή όχι, μπορεί να απαιτεί κάποια ιδιαίτερη ικανότητα ή όχι, μπορεί να περιλαμβάνει χρήματα ή όχι. Τα παιχνίδια είναι διαφορετικές δραστηριότητες που εμφανίζουν μερικές μόνο «οικογενειακές ομοιότητες» όπως αναφέρει ο Wittgenstein. Σκεφτείτε την παρακάτω ακολουθία: 1 2 3 4 υποθέστε πως υπάρχει μια σειρά από πολιτικές ομάδες, από τις οποίες η πρώτη ομάδα χαρακτηρίζεται από τα γνωρίσματα αβγ, η δεύτερη ομάδα από τα γνωρίσματα βγδ κ.ο.κ. Η δεύτερη ομάδα μοιάζει στην πρώτη αφού έχουν δυο κοινά γνωρίσματα, για τους ίδιους λόγους η τρίτη είναι παρόμοια με την δεύτερη και η τέταρτη με την Τρίτη. Παρατηρήστε πως η τρίτη μοιάζει με την πρώτη (και στις δυο είναι κοινό το γ). η πιο παράξενη περίπτωση παρουσιάζεται με τη τέταρτη, εμφανώς παρόμοια με την τρίτη και την δεύτερη, αλλά χωρίς κάποιο κοινό με την πρώτη. Χάρη, όμως, στην αδιάκοπη σειρά από μειούμενες ομοιότητες μεταξύ της πρώτης και της τέταρτης, παραμένει έτσι, από άποψη απατηλής μεταβατικότητας, μια οικογενειακή ομοιότητα μεταξύ της τέταρτης και της πρώτης. Ο φασισμός είναι ένας όρος για κάθε χρήση γιατί ενώ κάποιος μπορεί να αφαιρέσει από ένα φασιστικό καθεστώς ένα ή περισσότερα χαρακτηριστικά, αυτό εξακολουθεί να αναγνωρίζεται ως φασιστικό. Αφαιρέστε τον ιμπεριαλισμό από το φασισμό και εξακολουθείτε να έχετε τον Franco και το Salazar. Αφαιρέστε την αποικιοκρατία και εξακολουθείτε να έχετε τον βαλκανικό φασισμό των Ούστασε (Ustaše). Προσθέστε στον ιταλικό φασισμό ένα ριζοσπαστικό αντικαπιταλισμό (που δεν ενθουσίασε ποτέ τον Mussolini) και έχεις τον Ezra Pound. Βάλτε Κέλτικη μυθολογία και τον αποκρυφισμό του Δισκοπότηρου (εντελώς ξένος προς τον επίσημο φασισμό) και έχεις έναν από τους πιο σεβαστούς γκουρού του φασισμού, τον Julius Evola. Παρά την ασάφεια αυτή όμως, πιστεύω πως είναι δυνατό να δημιουργήσουμε μια λίστα γνωρισμάτων που είναι τυπικά από αυτό που θα ήθελα να ονομάσω Ur–Fascism ή Αιώνιο Φασισμό. Τα γνωρίσματα αυτά δεν μπορούν να οργανωθούν σε ένα σύστημα, πολλά από αυτά αντικρούουν το ένα το άλλο και επίσης είναι χαρακτηριστικά και άλλων τύπων δεσποτισμού ή φανατισμού. Αρκεί όμως ένα από αυτά να υπάρχει για να επιτραπεί στο φασισμό να αναπτυχθεί γύρω του. Το πρώτο στοιχείο του Αιώνιου Φασισμού είναι η λατρεία της παράδοσης. Η παραδοσιοκρατία είναι φυσικά προγενέστερη του φασισμού. Όχι μόνο ήταν τυπική της αντεπαναστατικής Καθολικής σκέψης μετά την Γαλλική Επανάσταση, αλλά γεννήθηκε την Ελληνιστική Περίοδο, ως αντίδραση στον κλασικό Ελληνικό ορθολογισμό. Στην λεκάνη της Μεσογείου, άνθρωποι διαφορετικών θρησκειών (οι περισσότεροι τους υιοθέτησαν με προθυμία το Ρωμαϊκό Πάνθεο) άρχισαν να ονειρεύονται μια αποκάλυψη που έλαβαν στην αυγή της ανθρώπινης ιστορίας. Η αποκάλυψη αυτή, σύμφωνα με τον παραδοσιοκρατικό μυστικισμό, είχε παραμείνει κρυμμένη για μεγάλο διάστημα κάτω από το πέπλο ξεχασμένων γλωσσών – στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά, στους κέλτικους ρούνους, στους πάπυρους σχετικά άγνωστων θρησκειών της Ασίας. Η νέα αυτή κουλτούρα έπρεπε να βασίζεται στον συγκρητισμό. Ο συγκρητισμός δεν είναι απλά, όπως λένε τα λεξικά, «ο συνδυασμός διαφορετικών μορφών θρησκευτικών πιστεύω και πρακτικών», τέτοιος συνδυασμό πρέπει να ανέχεται τις αντιφάσεις. Καθένα από τα αρχικά μηνύματα περιέχει ένα ψήγμα σοφίας, και όποτε μοιάζουν να λένε διαφορετικά ή ασύμβατα μεταξύ τους πράγματα είναι γιατί όλα αναφέρονται, με αλληγορικό τρόπο, στην ίδια πρωταρχική αλήθεια. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος της μάθησης. Η αλήθεια έχει ήδη ειπωθεί μία και καλή, και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να ερμηνεύουμε το απόκρυφο μήνυμα της. Το μόνο που έχει να κάνει κάποιος είναι να κοιτάξει τον οδηγό σπουδών κάθε φασιστικού κινήματος για να βρει τους μεγάλους παραδοσιοκρατικούς στοχαστές. Η ναζιστική γνώση γαλουχήθηκε με παραδιοκρατικά, συγκρητιστικά, αποκρυφιστικά στοιχεία. Η πιο επιδραστική θεωρητική πηγή των θεωριών της νέας ιταλικής δεξιάς, ο Julius Evola, συγχώνευσε το Ιερό Δισκοπότηρο με τα Πρωτόκολλα των Πρεσβυτέρων της Σιών, την αλχημεία με την Ρωμαϊκή και την Γερμανική Αυτοκρατορία. Το ίδιο το γεγονός πως η ιταλική δεξιά, για να δείξει πόσο ανοιχτόμυαλη είναι, διεύρυνε πρόσφατα την ύλη της για να συμπεριλάβει έργα των De Maistre, Guenon και Gramsci, είναι μια κατάφορη απόδειξη συγκρητισμού. Αν ψάξει κανείς στα ράφια, που στα αμερικάνικα βιβλιοπωλεία, φέρουν την ένδειξη New Age, μπορείς να βρεις ακόμη και Άγιο Αυγουστίνο, που, από όσο γνωρίζω, δεν ήταν φασίστας. Ο συνδυασμός όμως του Αγίου Αυγουστίνου με το Στοουνχετζ – αυτό είναι σύμπτωμα του Αιώνιου Φασισμού. Η παραδοσιοκρατία συνεπάγεται την απόρριψη του μοντερνισμού. Και οι φασίστες και οι ναζί λάτρευαν την τεχνολογία, ενώ οι παραδοσιοκράτες στοχαστές την απορρίπτουν ως ακύρωση των παραδοσιακών πνευματικών αξιών. Ακόμη και αν ο ναζισμός ήταν περήφανος για τα βιομηχανικά επιτεύγματα του, η εξύμνηση του μοντερνισμού ήταν μόνο η επιφάνεια μιας ιδεολογίας βασισμένης πάνω στο «Αίμα και Γη» (Blut und Boden). Η απόρριψη του σύγχρονου κόσμου είχε μεταμφιεστεί σαν αντιπαράδειγμα του καπιταλιστικού τρόπου ζωής, αλλά κυρίως αφορούσε την απόρριψη του πνεύματος του 1789 (και του 1776 φυσικά). Ο Διαφωτισμός, η Εποχή του Λόγου, αντιμετωπίζεται σαν την απαρχή του σύγχρονου εκφυλισμού. Υπό αυτή την έννοια ο Αιώνιος Φασισμός μπορεί να οριστεί ως ανορθολογισμός. Ο ανορθολογισμός βασίζεται επίσης στην λατρεία της δράσης για χάρη της δράσης. Η δράση είναι όμορφη από μόνη της, για αυτό πρέπει να γίνει πριν ή χωρίς άλλη σκέψη. Η σκέψη είναι μια μορφή ευνουχισμού. Ο πολιτισμός είναι λοιπόν ύποπτος, γιατί σχετίζεται με κριτικές στάσεις. Δυσπιστία προς τον κόσμο των διανοουμένων ήταν πάντοτε σύμπτωμα του Αιώνιου Φασισμού, από την αποδιδόμενη στον Goering φράση, «όταν ακούω για κουλτούρα πιάνω το όπλο μου», στην συχνή χρήση φράσεων όπως «εκφυλισμένοι διανοούμενοι», «αυγοκέφαλοι», «σνομπ αδερφές», «τα πανεπιστήμια είναι άντρα κομμουνιστών». Οι επίσημοι φασίστες διανοούμενοι απασχολούνταν κυρίως με το να επιτίθενται στον σύγχρονο πολιτισμό και την προοδευτική διανόηση επειδή πρόδοσε τις παραδοσιακές αξίες. Καμιά συγκρητιστική πίστη δεν μπορεί να αντέξει την αναλυτική κριτική. Το κριτικό πνεύμα κάνει διακρίσεις, και το να διακρίνεις είναι δείγμα μοντερνισμού. Στον σύγχρονο πολιτισμό, η επιστημονική κοινότητα εξυμνεί την διαφωνία ως μέσο βελτίωσης της γνώσης. Για τον Αιώνιο Φασισμό, η διαφωνία είναι προδοσία. Επιπλέον, η διαφωνία είναι δείγμα διαφορετικότητας. Ο Αιώνιος Φασισμός αναπτύσσεται και αναζητά την συναίνεση με την μεγέθυνση του φυσικού φόβου του διαφορετικού. Το πρώτο κάλεσμα ενός φασιστικού ή προ-φασιστικού κινήματος είναι κάλεσμα εναντίον των εισβολέων. Έτσι ο Αιώνιος Φασισμός είναι ρατσιστικός εξ ορισμού. Ο Αιώνιος Φασισμός προέρχεται από ατομική ή κοινωνική αγανάκτηση. Αυτός είναι ο λόγος που ένα από τα πιο τυπικά χαρακτηριστικά του ιστορικού φασισμού είναι η επίκληση στην αγανακτισμένη μεσαία τάξη, μια τάξη που υποφέρει από μια οικονομική κρίση ή από συναισθήματα πολιτικής ταπείνωσης, και φοβισμένη από την πίεση των χαμηλότερων κοινωνικών ομάδων. Στην εποχή μας, που οι παλιοί «προλετάριοι» γίνονται μικροαστοί (και το λούμπεν στοιχείο είναι αποκλεισμένο στη πλειοψηφία του από την πολιτική σκηνή), ο φασισμός του αύριο θα βρει το ακροατήριο του σε αυτή τη νέα πλειοψηφία. Στους ανθρώπους που νοιώθουν να τους έχει στερηθεί μια ξεκάθαρη κοινωνική ταυτότητα, ο Αιώνιος Φασισμός λέει πως το μόνο τους προνόμιο, είναι το πιο κοινό, να έχουν γεννηθεί στην ίδια χώρα. Αυτή είναι η καταγωγή του εθνικισμού. Επιπλέον, οι μόνοι που μπορούν να δώσουν ταυτότητα στο έθνος είναι οι εχθροί του. Έτσι στη ρίζα της ψυχολογίας του Αιώνιου Φασισμού υπάρχει η εμμονή με μια συνομωσία, πιθανώς διεθνούς. Οι οπαδοί πρέπει να αισθάνονται πολιορκούμενοι. Ο απλούστερος τρόπος να αντιμετωπιστεί η συνομωσία είναι η απεύθυνση στην ξενοφοβία. Η συνομωσία όμως πρέπει να προέρχεται και από μέσα: οι Εβραίοι είναι συνήθως ο καλύτερος στόχος γιατί έχουν το πλεονέκτημα να είναι την ίδια στιγμή και μέσα και έξω. Στις ΗΠΑ, μια επιφανής περίπτωση της εμμονής με την συνομωσία μπορεί να βρεθεί στο The New World Order του Pat Robertson, αλλά όπως έχουμε δει πρόσφατα υπάρχουν πολλοί άλλοι. Οι οπαδοί πρέπει να αισθάνονται ταπεινωμένοι από το κραυγαλέο πλούτο και ισχύ των αντιπάλων τους. Όταν ήμουν παιδί με έμαθαν να σκέφτομαι τους Άγγλους, ως τους ανθρώπους των πέντε γευμάτων. Έτρωγαν πιο συχνά από τους φτωχούς αλλά νηφάλιους Ιταλούς. Οι Εβραίοι είναι πλούσιοι και βοηθούν ο ένας τον άλλο μέσα από ένα μυστικό δίκτυο αμοιβαίας βοήθειας. Οι οπαδοί, όμως πρέπει να πιστεύουν πως μπορούν να νικήσουν τους εχθρούς. Έτσι με μια συνεχή ρητορική μετατόπιση οι εχθροί είναι ταυτόχρονα πολύ δυνατοί και πολύ αδύναμοι. Οι φασιστικές κυβερνήσεις είναι καταδικασμένες να χάνουν πολέμους γιατί δεν μπορούν να υπολογίσουν αντικειμενικά την δύναμη του εχθρού. Για τον Αιώνιο Φασισμό δεν υπάρχει αγώνας για τη ζωή, αλλά αντίθετα η ζωή υπάρχει για τον αγώνα. Έτσι ο πασιφισμός είναι συναναστροφή με τον εχθρό. Είναι κακό γιατί η ζωή είναι μόνιμος πόλεμος. Αυτό όμως, βγάζει ένα κόμπλεξ Αρμαγεδδώνα. Από τη στιγμή που οι εχθροί πρέπει να ηττηθούν, πρέπει να υπάρξει μια τελική μάχη, μετά από την οποία το κίνημα θα έχει τον έλεγχο του κόσμου. Μια τέτοια «τελική λύση» υπονοεί μια ακόμη περίοδο ειρήνης, μια Χρυσή Εποχή, που έρχεται σε αντίθεση με την αρχή του μόνιμου πολέμου. Κανένας φασίστας ηγέτης δεν κατόρθωσε να βγει από αυτό το αδιέξοδο. Ο ελιτισμός είναι τυπικό δείγμα κάθε αντιδραστικής ιδεολογίας, έως τώρα είναι ριζικά αριστοκρατικός, και αριστοκρατικός και στρατιωτικός ελιτισμός συνεπάγεται με σκληρότητα περιφρόνηση για τον αδύναμο. Ο Αιώνιος Φασισμός μπορεί να προωθεί μόνο ένα λαϊκό ελιτισμό. Κάθε πολίτης ανήκει στον καλύτερο λαό του κόσμου, τα μέλη του κόμματος είναι οι καλύτεροι μεταξύ των πολιτών, κάθε πολίτης μπορεί (ή είναι υποχρεωμένος) να γίνει μέλος του κόμματος. Δεν μπορεί όμως να υπάρχουν πατρίκιοι χωρίς πληβείους. Στην πραγματικότητα, ο Ηγέτης, γνωρίζοντας πως η εξουσία του δεν μεταφέρθηκε δημοκρατικά σε αυτόν αλλά κατακτήθηκε με την δύναμη, γνωρίζει επίσης πως η εξουσία του βασίζεται στην αδυναμία των μαζών, είναι τόσο αδύναμοι που χρειάζονται και αξίζουν έναν ηγέτη. Επειδή η ομάδα είναι οργανωμένη ιεραρχικά (σύμφωνα με στρατιωτικό μοντέλο), κάθε υφιστάμενος αρχηγός απεχθάνεται τους δικούς του υφιστάμενους, και κάθε ένας από αυτούς απεχθάνεται τους κατώτερους του. Αυτό ενισχύει την αίσθηση του μαζικού ελιτισμού. Υπό αυτή την οπτική όλοι εκπαιδεύονται να γίνουν ήρωες. Σε κάθε μυθολογία ο ήρωας είναι εξαιρετικό ον, αλλά στην ιδεολογία του Αιώνιου Φασισμού, ο ηρωισμός είναι ο κανόνας. Η λατρεία του ηρωισμού είναι συνδεδεμένη άμεσα με τη λατρεία του θανάτου. Δεν είναι τυχαίο που το σύνθημα των Φαλαγγιστών ήταν Ζήτω ο Θάνατος (Viva la Muerte). Στις μη φασιστικές κοινωνίες, οι απλοί άνθρωποι μαθαίνουν πως ο θάνατος είναι κάτι δυσάρεστο αλλά πρέπει να αντιμετωπίζεται με αξιοπρέπεια, οι θρήσκοι διδάσκονται πως είναι ένας επώδυνος δρόμος προς την επίτευξη μιας υπερφυσικής ευτυχίας. Αντίθετα, ο Αιώνιος Φασισμός επιζητά τον ηρωικό θάνατο, που διαφημίζεται ως η καλύτερη ανταμοιβή μιας ηρωικής ζωής. Ο ήρωας του Αιώνιου Φασισμού ανυπομονεί να πεθάνει. Στην ανυπομονησία του αυτή, συνήθως στέλνει στο θάνατο άλλους ανθρώπους. Μιας και ο μόνιμος πόλεμος και ο ηρωισμός είναι δύσκολα αθλήματα, ο Αιώνιος Φασισμός μεταφέρει την θέληση του για εξουσία στα σεξουαλικά θέματα. Αυτή είναι η αρχή της φαλλοκρατίας (maschismo), που συνεπάγεται και περιφρόνηση για τις γυναίκες αλλά και την καταδίκη μη τυπικών σεξουαλικών συμπεριφορών, από την αποχή ως την ομοφυλοφιλία. Επειδή ακόμη και το σεξ είναι δύσκολο άθλημα, ο ήρωας του Αιώνιου Φασισμού έχει την τάση να παίζει με όπλα – και αυτό γίνεται υποκατάστατο φαλλικής άσκησης. Ο Αιώνιος Φασισμός βασίζεται πάνω σε έναν επιλεκτικό λαϊκισμό, ένα ποιοτικό λαϊκισμό θα μπορούσε να πει κάποιος. Σε μια δημοκρατία, οι πολίτες έχουν ατομικά δικαιώματα, αλλά οι πολίτες στο σύνολό τους έχουν πολιτική επίπτωση μόνο από ποσοτική άποψη – κάποιος ακολουθεί τις αποφάσεις της πλειοψηφίας. Για τον Αιώνιο Φασισμό όμως, τα άτομα ως άτομα δεν έχουν δικαιώματα, και το Έθνος αντιμετωπίζεται ως ποιότητα, μια μονολιθική οντότητα που εκφράζει την Κοινή Θέληση. Επειδή καμιά μεγάλη ομάδα ανθρώπινων όντων μπορεί να έχει κοινή θέληση, ο Ηγέτης υποτίθεται πως είναι ο ερμηνευτής της. Έχοντας χάσει την δυνατότητα της αντιπροσώπευσης, οι πολίτες δεν δρουν, καλούνται να παίξουν μόνο το ρόλο του Λαού. Έτσι ο Λαός είναι μόνο θεατρική φαντασία. Για να υπάρξει μια καλή περίπτωση ποιοτικού λαϊκισμού δεν χρειαζόμαστε πιά την Piazza Venezia στη Ρώμη ή το Στάδιο της Νυρεμβέργης. Στο μέλλον μας υπάρχει ένας τηλεοπτικός ή ιντερνετικός λαϊκισμός, στο οποίο η συναισθηματική αντίδραση μιας επιλεγμένης ομάδας πολιτών μπορεί να παρουσιαστεί και να γίνει αποδεκτή ως η Φωνή του Λαού. Λόγω του ποιοτικού του λαϊκισμού ο Αιώνιος Φασισμός πρέπει να είναι εναντίον των «σάπιων» κοινοβουλευτικών κυβερνήσεων. Μια από τις πρώτες που ξεστόμισε ο Mussolini στο Ιταλικό κοινοβούλιο ήταν «Θα μπορούσα να μετατρέψω αυτό το κουφό και μουγκό μέρος σε στρατόπεδο για τους ουλαμούς μου». Στην πραγματικότητα βρήκε αμέσως καλύτερη στέγη για τους ουλαμούς του, αλλά λίγο αργότερα διέλυσε το κοινοβούλιο. Όποτε ένας πολιτικός εκφράζει αμφιβολία στην νομιμότητα ενός κοινοβουλίου επειδή δεν αντιπροσωπεύει πλέον τη Φωνή του Λαού, μπορούμε να μυρίσουμε τον Αιώνιο Φασισμό. Ο Αιώνιος Φασισμός μιλά Νιούσπικ (Newspeak). Το Νιούσπικ επινοήθηκε από τον Όργουελ, στο 1984, ως η επίσημη γλώσσα του Ινγκσοκ, του Αγγλικού Σοσιαλισμού. Τα στοιχεία όμως του Αιώνιου Φασισμού είναι κοινά σε διάφορες μορφές δικτατορίας. Όλα τα ναζιστικά και φασιστικά σχολικά εγχειρίδια χρησιμοποιούσαν φτωχό λεξιλόγιο και βασική σύνταξη, ώστε να περιορίσουν τα όργανα για περίπλοκη και κριτική σκέψη. Πρέπει όμως να είμαστε έτοιμοι να αναγνωρίσουμε άλλες μορφές Νιούσπικ, ακόμη και αν παίρνουν την επιφανειακά αθώα μορφή ενός δημοφιλούς τηλεοπτικού προγράμματος. Το πρωινό της 27ης Ιουλίου 1943, μου είπαν πως σύμφωνα με τα ραδιοφωνικά δελτία, ο φασισμός είχε πέσει και ο Mussolini είχε συλληφθεί. Όταν η μητέρα μου με έστειλε να αγοράσω εφημερίδα, είδα πως οι εφημερίδες στο κοντινότερο περίπτερο είχαν διαφορετικούς τίτλους. Επιπλέον, αφού είδα τους τίτλους, συνειδητοποίησα πως κάθε εφημερίδα έλεγε διαφορετικά πράγματα. Αγόρασα μια από αυτές στα τυφλά, και διάβασα ένα μήνυμα στη πρώτη σελίδα που υπογραφόταν από πέντε ή έξι πολιτικά κόμματα – ανάμεσα τους οι Χριστιανοδημοκράτες, το Κομμουνιστικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Κόμμα Δράσης και το Φιλελεύθερο Κόμμα. Ως τότε πίστευα υπήρχε ένα κόμμα σε κάθε χώρα και πως στην Ιταλία αυτό ήταν το Εθνικό Φασιστικό Κόμμα. Τώρα ανακάλυπτα πως στη χώρα μου πως μπορούσαν να υπάρχουν ταυτόχρονα πολλά κόμματα. Επειδή ήμουν έξυπνο παιδί, κατάλαβα αμέσως πως τόσα πολλά κόμματα δεν μπορούσαν να γεννηθούν σε μια νύχτα, και έπρεπε να υπάρχουν για κάμποσο καιρό ως μυστικοί οργανισμοί. Το μήνυμα στη πρώτη σελίδα γιόρταζε το τέλος της δικτατορίας και την επιστροφή της ελευθερίας: ελευθερία του λόγου, του τύπου, της πολιτικής οργάνωσης. Αυτές οι λέξεις, «ελευθερία», «δικτατορία», «ανεξαρτησία» – τώρα τις βλέπω για πρώτη φορά στη ζωή μου. Ξαναγεννήθηκα ως ελεύθερος Δυτικός άνθρωπος από την δύναμη των νέων αυτών λέξεων.

Πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή, έτσι ώστε η αίσθηση των λέξεων αυτών να μη ξεχαστεί ξανά. Ο Αιώνιος Φασισμός είναι ακόμη γύρω μας, κάποιες φορές με καθημερινά ρούχα. Θα ήταν πολύ πιο εύκολο, για εμάς, αν κάποιος εμφανιζόταν στη παγκόσμια σκηνή λέγοντας, «Θέλω να ανοίξω ξανά το Άουσβιτς, θέλω τους Μελανοχίτωνες να παρελάσουν ξανά στις Ιταλικές πλατείες». Η ζωή δεν είναι τόσο απλή. Ο Αιώνιος Φασισμός μπορεί να επιστρέψει με την πιο αθώα αμφίεση. Το καθήκον μας είναι να τον ξεσκεπάσουμε και να καταδείξουμε κάθε μια από τις νέες του εκφάνσεις – κάθε μέρα, σε κάθε μέρος του κόσμου. Αξίζει να θυμηθούμε τα λόγια του Franklin Roosvelt, από τις 4 Νοεμβρίου 1938: «Τολμώ να πω πως αν η Αμερικανικη δημοκρατία πάψει να προχωρά προς τα μπρος σαν μια ζωντανή δύναμη, αναζητώντας μέρα και νύχτα πως με ειρηνικό τρόπο να βελτιώσει την μοίρα των πολιτών μας, ο φασισμός θα αυξήσει τη δύναμη του στη χώρα μας». Η ελευθερία και η απελευθέρωση είναι ένα έργο δίχως τέλος. Share this:

ΑΜΑ, ΑΜΚΑ, ΑΦΜ ,ΙΒΑΝ, ΑΔΤ

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Sat, 26 Aug 2023 08:24:00 +0000

Όσοι Έλληνες εργαζόμενοι θύματα της οικονομικής μας χρεοκοπίας, αναζητούν μέλλον, όραμα και εργασία σε Ευρωπαϊκές χώρες ξέρουν ότι αποκτούν αμέσως μερίμνη του εργοδότη τους ΑΜΚΑ, ΑΦΜ & ΙΒΑΝ. Το ιδιο τυπικά έπρεπε να ισχύει και στη Χωρα μας που εν τούτοις οργιάζει η μαύρη ανασφάλιστη εργασία, η φοροδιαφυγή και φοροκλοπή (ΦΠΑ) και οι κατασχέσεις λογαριασμών τραπέζης λογω χρεών. Επιπλέον από το ΕΦΚΑ υπάρχει ο Αριθμός Μητρώου Ασφάλισης και την Αστυνομία που ο ΑΔΤ που όπως πολλαπλά αποδεικνύει το αστυνομικό δελτίο βρίθει περιπτώσεων πλαστών ταυτοτήτων και οργανωμένες συμμορίες ημεδαπών και αλλοδαπών, τελευταία τον 12/2021 που εκκρεμεί δικαστικά με πελατολόγιο την αφρόκρεμα της διεθνούς εγκληματικότητας. Οι κυβερνήσεις από το 2018 επισήμαναν την ανάγκη νέας μη παραποιουμένης Ταυτότητας που η κυβέρνηση ΝΔ το 2023 αποφάσισε μετα πολλές παλινωδίες τελικά να υλοποιήσει με απευθείας ανάθεση, πιεζόμενη από μια Ευρωπαϊκή κανονικότητα και ελεγχόμενη από την αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ για κατάχρηση εξόδων με επερωτήσεις στη Βουλή. Τις τελευταίες όμως ημέρες «φωστήρες» της ακροδεξιάς κανοναρχούν ενώ η Χωρα καίγεται από εγκληματική ακηδία και εθνικές ολιγωρίες στο Αιγαίο, την Νότια Κρήτη, αφοπλισμό νησιών, προκλήσεις στην Πράσινη Γραμμή στη Κύπρο προσβολές μειονοτήτων στη Βόρεια Ήπειρο βρήκαν πεδίο μεσαιωνικού αναχωρητισμού, την έκδοση νέων ταυτοτήτων και προκρίνουν μέτρο μάχιμο πορείες και έκδοση των υπαρχόντων ταυτοτήτων από την παλιά έκδοση, με ισχύ επι 10ετία. Αυτή την ίδια έκδοση που εύκολα πλαστογραφείτε όπως λένε Ελληνικές και Ευρωπαϊκές αρχές Ασφαλείας. Προεξάρχουν στο ξεσηκωμό και υπερεργασία των ΤΤ η επίσημη Εκκλησία, παραθρησκευτικές οργανώσεις μοναχοί και τα κοινοβουλευτικά κόμματα των Σπαρτιατών ,Νίκη και Ελληνική Λύση. Περα από την υποκριτική στάση ολων των εμπλεκομένων φαίνεται να καθαγιάζονται: 1. Η πλαστότητα και η ανωνυμία στον έλεγχο του Δημοσίου. 2. Οργανωμένη φοροδιαφυγή με προεξάρχουσα τη Εκκλησία της Ελλάδος, το Πατριαρχείο και λογής αιρετικά & αυτονομημένα μοναστήρια. 3. Την μαύρη ανασφάλιστη εργασία με αποκαθήλωση του ασφαλιστικού συστήματος(κύρια και επικουρική σύνταξη) & της δωρεάν κοινωνικής Πρόνοιας. 4. Διάφορες απατεωνιές σε διορισμούς, όρια συνταξιοδότησης, πολεοδομία, κτηματολόγιο, μεθοδευμένες υπεξαιρέσεις κληρονομιών και άλλες κακουργηματικές πράξεις.

Τα επιχειρήματα τους τραβηγμένα από τον αντιεπιστημονικό Ανορθολογισμό και την ομίχλη του υποκόσμου για Αντίχριστους, ηλεκτρονικούς ψεκασμούς και εμφυτεύσεις, σφραγίδες και προφητείες ,Αποκάλυψη παραλυτική σεναριολογια ελέγχου εντοπισμού την εποχή του Predator (spyware) και του εντοπισμού μέσω κινητών και δορυφόρων. Θέλουν λέει τη συλλογή υπογραφών για Δημοψήφισμα φανατικού διαχωρισμού για να πιέσουν μια ευεπίφορη Δεξιά κυβέρνηση που προάγει ψηφοθηρική ανευθυνότητα, οπισθοδρόμηση επίσημη φοροδιαφυγή, αισχροκέρδεια, ρατσισμό, σεξισμό και μισαλλοδοξία Πιστεύω οι προοδευτικές δυνάμεις που θέλουν ισχυρή Παραγωγική Οικονομία, διαχωρισμό Κράτους από Εκκλησία, θεση σε βιώσιμη ΕΕ και αντιμετώπιση του προσφυγικού και υπογεννητικότητας σε υγειές βάσεις να δώσουν την προσοχή τους στα εκφυλιστικά αυτά φαινόμενα που εκφασίζουν τον κοινωνικό βίο. Δρ Διονυσιος Λαμπαδαριος

«Εποχή Τσίπρα»: 15 σουβενίρ μιας τρομερής δεκαπενταετίας

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Tue, 18 Jul 2023 11:40:00 +0000

ΚΙΜΠΙ Εχει δημοσιευτεί στην εφημεριδα των Συντακτων 8-7-2023

Εν μέρει στις 21 Μαΐου, αλλά περισσότερο στις 25 Ιουνίου όλοι μίλησαν για έναν ιστορικό κύκλο που κλείνει. Και ο Μητσοτάκης μίλησε για ιστορικό κύκλο, και ο Τσίπρας χρησιμοποίησε μια ανάλογη διατύπωση, και του Βαρουφάκη ο «θρήνος της Αριστεράς» παρέπεμπε σε κύκλο που έκλεισε. Και σε άλλες 50 αποχρώσεις του μαύρου ή του γκρι θα βρει κάποιος αντίστοιχα ανοιγο-κλεισίματα κύκλων σε όλες τις θριαμβικές ή θρηνητικές αποτιμήσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων από πολιτικούς εκπροσώπους και αυτόκλητους ή κατ’ επάγγελμα δημοσιολόγους. Και δίπλα στους ιστορικούς κύκλους εδώ και δέκα μέρες προστέθηκε -διά στόματος Αλέξη Τσίπρα- κι άλλη μία πιθανή μονάδα μέτρησης της Ιστορίας, τα κύματα. «Παραμερίζω για να περάσει το νέο κύμα», είπε, με έναν πολιτικό νεολογισμό που δανείζεται κάτι από τη μουσική ή τον κινηματογράφο. Φυσικά, υπάρχει και μια τρίτη μονάδα μέτρησης της Ιστορίας, πιο κλισέ και οικεία, η «εποχή», της οποίας επίσης με ευκολία κηρύσσεται το τέλος ή η αρχή. Βεβαίως, η Ιστορία δεν κινείται ούτε σε κύκλους ούτε κατά κύματα ούτε εντελώς γραμμικά, σαν μια ανηφόρα που η άμαξα της ανθρωπότητας άλλοτε τη διατρέχει με ταχύτητα, άλλοτε κολλάει και ακινητοποιείται σε ένα τέλμα της κι άλλοτε παλινδρομεί χάνοντας χιλιόμετρα «προόδου». Η Ιστορία συγκροτείται από γεγονότα και δεδομένα που ξεπερνούν την ατομική αίσθηση και εμπειρία των συντελεστών της, πρωταγωνιστών και κομπάρσων. Μόνο εκ των υστέρων και έξω από αυτήν μπορούμε να αντιληφθούμε τα πραγματικά «σχήματά» της. Κι αν αποδεχθούμε ότι η Ιστορία έχει νόημα ως πορεία του είδους μας προς την ελευθερία και τη χειραφέτηση από κάθε είδους καταναγκασμό, το μόνο σχήμα που φαίνεται μέχρι στιγμής να την αποδίδει ρεαλιστικά είναι η σπείρα (η κατά μαρξισμό σπειροειδής εξέλιξη της Ιστορίας). Εξάλλου, οι κύκλοι και τα κύματα είναι σχήματα δανεικά από άλλη επιστήμη (σύμφωνα με ορισμένους, ψευδοεπιστήμη), την οικονομία. Υπάρχουν οι επιχειρηματικοί και οικονομικοί κύκλοι, με τις εναλλαγές ανόδου - κάμψης - κρίσης, υπάρχουν τα μακρά κύματα και οι «εποχές» του Κοντράτιεφ, όμως όλα αυτά μπορεί να γίνονται ενδιαφέρουσες απεικονίσεις και διαγράμματα για την ιστορική εξέλιξη του καπιταλισμού, αλλά δεν κουμπώνουν και τόσο με τη νέα οικονομική πραγματικότητα στην οποία οι κρίσεις είναι η κανονικότητα και η άνοδος η εξαίρεση. Πείτε μου, για παράδειγμα, σε ποιον οικονομικό κύκλο ή μεγάκυκλο, σε ποιο μακρύ κύμα εντάσσεται αυτό που συνέβη στην Ελλάδα από το 2008 μέχρι σήμερα; Και πώς ακριβώς μπορούμε να ονομάσουμε αυτή τη φοβερή δεκαπενταετία; Ποιο είναι το σχήμα της, το πρόσωπό της, ο τίτλος της; Από πολλές απόψεις αυτή η δεκαπενταετία ήταν «εποχή Τσίπρα». Δεν ήταν εποχή Καραμανλή, ούτε εποχή Παπανδρέου, ούτε Σαμαρά. Κι αν τυχόν υπάρξει «εποχή Μητσοτάκη», αυτή θα μετρήσει από φέτος και πέρα. Αλλά «εποχή Τσίπρα» σίγουρα υπήρξε, ανεξάρτητα από τις προθέσεις και τους σχεδιασμούς του ίδιου. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της, το υλικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενό της;

Ας ανοίξουμε το σεντούκι της τρομερής δεκαπενταετίας για να δούμε ποια είναι τα πιο χαρακτηριστικά σουβενίρ της: 1. Η εκκωφαντική αμφισβήτηση της επίπλαστης κοινωνικής ηρεμίας και οικονομικής ευημερίας από μια νέα γενιά μεγάλου θυμού και αγρίων διαθέσεων που έφερε τον Δεκέμβριο του 2008 το σύστημα εξουσίας σε απόλυτη αμηχανία, αποκαλύπτοντας πόσο εύθραυστο και ευάλωτο είναι. 2. Η παντελής αδυναμία του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων του κραταιού δικομματισμού της Μεταπολίτευσης να αποτρέψουν τη δημοσιονομική κρίση ή να διαπραγματευτούν έστω μια μετριοπαθή διαχείρισή της με τους Ευρωπαίους εταίρους και τις αγορές. 3. Η απώλεια κάθε ίχνους εμπιστοσύνης των ηγεμόνων της Ε.Ε. και της οικονομικής διακυβέρνησης της ευρωζώνης (Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Βερολίνο) στο εγχώριο πολιτικό σύστημα και στην ελληνική επιχειρηματική ελίτ. Και το μεν και η δε αντιμετωπίστηκαν από τους εταίρους ως ανυπόληπτες οντότητες που έπρεπε να υποβληθούν σε τιμωρητική «αγωγή». Αυτό παρέσυρε και τις πολιτικές φαμίλιες και τα οικονομικά τζάκια της Μεταπολίτευσης. 4. Η κατάρρευση της οικονομικής και παραγωγικής βάσης της χώρας, η διάλυση παραδοσιακών επιχειρηματικών πυλώνων και η μαζική μεταβίβαση όποιας επιχειρηματικής περιουσίας δεν ρευστοποιήθηκε σε άλλα χέρια, κυρίως ξένα κεφάλαια. Η ραγδαία υποβάθμιση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, η συγκεντροποίηση και η ριζική αναμόρφωση της επιχειρηματικής ανθρωπογεωγραφίας. 5. Η συντριβή της εργατικής τάξης και όλων των εργαζόμενων στρωμάτων με τον πρωτοφανή μηχανισμό «εσωτερικής υποτίμησης» που επέβαλαν οι δανειστές και επιτηρητές της χώρας. Η ραγδαία φτωχοποίηση και η μαζική απαλλοτρίωση περιουσιακών στοιχείων ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων, κυρίως στο όνομα της διάσωσης των τραπεζών. 6. Η τεράστια αναδιανομή πλούτου από τους κάτω προς τους πάνω και κυρίως τους έξω (ξένο κεφάλαιο) που συντελέστηκε στη δεκαπενταετία αυτή. Το αποτέλεσμά της είναι ακόμη βαθύτερη κοινωνική πόλωση κι ένας διχασμός της κοινωνίας σε ικανοποιημένους και μη, με σαφές πολιτικό αποτύπωμα στην ηγεμονία Μητσοτάκη. 7. Ο πρωτοφανής διασυρμός του κοινοβουλευτισμού και του συστήματος διακυβέρνησης από τους δανειστές που μετέτρεψαν χώρα της Ε.Ε. σε προτεκτοράτο κυβερνώμενο μέσω μνημονίων και εκθέσεων συντεταγμένων από τεχνοκράτες στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη ή στην Ουάσινγκτον. 8. Η ριζική αμφισβήτηση του europroject από την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας, που κατέστησε την Ελλάδα, έστω και στιγμιαία, υπερδύναμη της κρίσης, ικανή να οδηγήσει σε αποσύνθεση το πείραμα της νομισματικής ένωσης. Η αποκάλυψη ότι πίσω από την κρούστα δημοκρατίας, συναίνεσης και συνδιαλλαγής της Ε.Ε. υπάρχει κυρίως, βία, εκβιασμός, ψεύδος, σκληρότητα, κυνισμός και γερμανική ηγεμονία. 9. Η ριζοσπαστικοποίηση τεράστιων τμημάτων της κοινωνίας, που βγήκαν εκτός σχεδίου και σε πρωτοφανείς αριθμούς στο προσκήνιο της διαμαρτυρίας και της πολιτικής, με κορυφαίες στιγμές τον Ιούνιο του 2011 (αγανακτισμένοι) και τον Ιούλιο του 2015 (δημοψήφισμα). 10. Η αποσύνθεση του μεταπολιτευτικού κομματικού συστήματος, με κεντρικό στοιχείο την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, που αποδέσμευσε πολιτικά εκατομμύρια πολίτες και τους κινητοποίησε σε αναζήτηση νέας πολιτικής στέγης. 11. Η τρομακτική απουσία ιδεολογικών φίλτρων και αντιστάσεων που επέτρεψε, με την κραυγαλέα χορηγία θυλάκων της πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ, ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας να γοητευτεί από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. 12. Το τολμηρό βήμα δεκάδων μικρών ή μεγαλύτερων ομάδων των ριζοσπαστικής Αριστεράς να βγουν από τη βολή της διαμαρτυρίας και της (ολίγον εξωκοινοβουλευτικής, ολίγον ενδοκοινοβουλευτικής) αντιπολίτευσης και να διεκδικήσουν ρόλο στην κεντρική πολιτική, με κάποιας μορφής πρόγραμμα. 13. Η τεράστια ώθηση -στα όρια του εξαναγκασμού- που έδωσε η αποδεσμευμένη από τον πρώην δικομματισμό κοινωνία στον ΣΥΡΙΖΑ να διατυπώσει πρόταση διακυβέρνησης, έστω και στην εκδοχή γονατογραφήματος. Η εξαιρετική ικανότητα του Αλέξη Τσίπρα να ενσαρκώσει αυτή τη «λαϊκή» απαίτηση σχεδόν αδιαμεσολάβητα, και παρά την έλλειψη επαρκούς και συνεκτικού κομματικού μηχανισμού. 14. Το παράθυρο ευκαιρίας που άνοιξε στην Ελλάδα και την Ευρώπη για τη διαμόρφωση και προβολή ενός εναλλακτικού αριστερόστροφου σχεδίου διαχείρισης της κρίσης. Αλλά και το βίαιο, ερμητικό κλείσιμο αυτού του παραθύρου μέσα από τις αυταπάτες που κατέρρευσαν, τις ψευδαισθήσεις που εξαερώθηκαν, τις επιθέσεις έχθρας και φιλίας που εξαπολύθηκαν, τις οδυνηρές ήττες και τους ολέθριους πολιτικούς, ταξικούς και γεωπολιτικούς συμβιβασμούς που εδραίωσαν στην πλειονότητα της κοινωνίας την ψευδοπίστη ότι «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική Λύση» (ΤΙΝΑ). 15. Οποιος είναι έξω από το μαντρί τον τρώει ο λύκος, αλλά και μέσα στο μαντρί κάλλιστα μπορούν να τον φάνε τ’ άλλα πρόβατα, που η εκμαυλιστική αγωγή της εξουσίας τούς έχει προσφέρει τα αναγκαία κανιβαλικά ένστικτα.

ΥΓ.: Το παρόν κείμενο είχε γραφεί εν θερμώ για την «Εφ.Συν.» του προηγούμενου Σαββατοκύριακου, αλλά κρατήθηκε λόγω έλλειψης χώρου. Ελάχιστα πράγματα πρόσθεσα στην εν ψυχρώ δεύτερη ανάγνωσή του. 💬 Θεωρίες για την υπεραξία Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία πώς η ιστορία γίνεται σιωπή τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί Αλκη Αλκαίου, «Ρόζα» kibi2g@yahoo.gr, kibi-blog.blogspot.com

Το "λαχείο" της γέννησης

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Tue, 20 Jun 2023 10:27:00 +0000

Μιχάλης Ψύλος • mpsilos@naftemporiki.gr Παγκόσμια ημέρα Προσφύγων σήμερα και δεν βλάπτει να υπενθυμίζουμε ότι εμείς οι σημερινοί Ευρωπαίοι είμαστε αρκετά τυχεροί: Γιατί -οι περισσότεροι- γεννηθήκαμε στην Ευρώπη, από σωστούς γονείς, δεν αντιμετωπίσαμε πείνα, δυσεντερίες από μολυσμένο νερό, ούτε πολέμους στην πόρτα μας. Δεν είχαμε να επιλέξουμε πού θα γεννηθούμε: Σε μια από τις πλουσιότερες περιοχές του κόσμου ή αν θα έπρεπε να υπομείνουμε μια ζωή άθλιας φτώχειας σε μια χώρα εμφυλίου πολέμου. Για εμάς-τους σύγχρονους Ευρωπαίους- η γέννηση δεν ήταν λαχείο. Και οι πολλές εξαιρέσεις, απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Οι σκέψεις αυτές έρχονται στο νου σήμερα- Παγκόσμια Ημέρα των Προσφύγων, είπαμε! Με αφορμή αυτή την «επέτειο», η Υπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των προσφύγων και των εκτοπισμένων κατέγραψε νέο ρεκόρ: Πάνω από 110 εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο. Περίπου 18 εκατομμύρια περισσότεροι από ό,τι την προηγούμενη χρονιά, όπου ήταν επίσης ρεκόρ! Πρόκειται για γυναίκες, παιδιά και άνδρες που εκτίθονταν συχνά στη βία, τις διώξεις, την πείνα, την εκμετάλλευση, τις άθλιες συνθήκες υγιεινής, στον εμφύλιο.

Μόνο στην Ουκρανία, η ρωσική εισβολή ανάγκασε 5,7 εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους «Οι εκτοπισμένοι δεν αξίζουν κλειστά σύνορα, αλλά «την αλληλεγγύη μας», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, που υπηρέτησε ως Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες για 10 χρόνια. Αρα ξέρει καλά το πρόβλημα. Ο Γκουτέρες λέει μάλιστα ότι οι περισσότεροι εκτοπισμένοι έχουν βρει καταφύγιο σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος και όχι σε πλούσια κράτη. «Τα 46 λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη που αντιπροσωπεύουν κάτω από το 1,3% του παγκόσμιου ΑΕΠ, έχουν δεχθεί περισσότερο από το 20%. Τα πλούσια κράτη κλείνουν τις πόρτες στους καταραμένους. Φοβούνται μήπως χαθεί η δική τους ευημερία… Το μήνυμα του Γκουτέρες προκαλεί σκέψεις: Τι ξεχνάμε μερικές φορές στη συζήτηση για τη μετανάστευση: Πίσω από αυτόν τον αριθμό των 110 εκατομμυρίων εκτοπισμένων βρίσκονται δεκάδες εκατομμύρια γυναίκες, παιδιά και άντρες που ξεκίνησαν ένα επικίνδυνο, δύσκολο και πολλές φορές θανατηφόρο ταξίδι. Γιατί δεν ήταν τόσο τυχεροί στο λαχείο του τόπου της… γέννησης.

Τα 100 σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε τίτλους

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Wed, 17 May 2023 12:29:00 +0000

Παρακολουθήσεις Συγκάλυψη Novartis Αδιευκρίνιστα Διώξεις δημοσιογράφων Ειδικά δικαστήρια Λίστα Πέτσα Μιντιακή παντοκρατορία Χειραγώγηση ΜΜΕ Πολιτική καταδίκη Ν. Παππά Θέση 107 Νέα «λίστα Πέτσα» της ΕΥΔΑΠ Κυβερνητικά fake news Ντογιάκεια Δικαιοσύνη Παρεμβάσεις σε ανεξάρτητες αρχές Απόπειρα εξαγοράς του αντιπροέδρου Αρειου Πάγου Χρ. Τζανερίκου Ακροδεξιά συνωμοσία Τέμπη 800 νεκροί από Covid-19 Κατάρρευση ΕΣΥ Μελέτη Τσιόδρα Εκατομμύρια σε κλινικάρχες Αισχροκέρδεια σε τεστ κορονοϊού Ασυλία τραπεζιτών Ακαταδίωκτο επιτροπών Παράνομο πρωθυπουργικό πόθεν έσχες Ξέπλυμα πόθεν έσχες Ανοχύρωτα νησιά Πτωχευτικός Κώδικας Δώρο στα funds Σκάνδαλο Πάτση Σκάνδαλο Καππάτου Ακρίβεια Καρτέλ ενέργειας Αισχροκέρδεια στα καύσιμα Ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ & ΔΕΔΔΗΕ «Καλάθι νοικοκυριού» Καταστροφικές πυρκαγιές Απευθείας αναθέσεις Νικολάου «Γαλάζιες ακρίδες» Σκάνδαλο Χειμάρα Σκάνδαλο Παπαθανάση Σκάνδαλο Μαραβέγια «Oruç Reis» TurkAegean Ταμείο Ανάκαμψης Εκτόξευση δημόσιου χρέους Ληστεία συνταξιούχων Τζογάρισμα επικουρικών Αναπτυξιακή Τράπεζα Θαλασσοδάνεια Διαγραφή χρεών Πηλαδάκη Σκάνδαλο Φουρθιώτη Σκάνδαλο Κοκλώνη Επιτροπή εξαφάνισης προστίμων Ο «εθνικός» Λιγνάδης Κατάργηση οκταώρου Ιδιωτικοποίηση νερού «Σκόιλ ελικίκου» «Αριστεία» Πτυχίο Διαματάρη Ο φιλοχουντικός Λούλης Υπόθεση Μαρίας Σπυράκη Golden boys Greek mafia Δολοφονία Καραϊβάζ Σκάνδαλο ταυτοτήτων Αστυνομική καταστολή Νέα Σμύρνη «Ινδιάνος» Βασανιστήρια Δολοφονία Σαμπάνη Δολοφονία για €20 βενζίνη Σκληροί νόμοι ασύλου Ευνοϊκή μεταχείριση συγγενή Θεοδωρικάκου Τζόκερ Υποβάθμιση πτυχίων καλλιτεχνών Palantir Προσωπικά δεδομένα στη Cisco Ογκολογικό Παίδων «Επιτελικό κράτος» Στρατιές μετακλητών Αττική οδός Χιονιάς Πλημμύρες Ελληνικό Κατάληψη του κράτους Ελάχιστη βάση εισαγωγής Τιμητικές πολιτογραφήσεις Ο «Ελληνας» Αγιαβέφε Το κράτος της Μυκόνου Σεισμόπληκτοι Χρέη ΝΔ «Κήρυκας» δανείων Μητσοτάκης πλημμυροπαθής και με αγροτική επιδότηση Συλλογή αρχαιοτήτων Μοτοκρός στην Πάρνηθα Κορονοπάρτι στην Ικαρία Αξιολόγηση εκπαιδευτικών Συλλογή Στερν Pass διά πάσαν νόσο Ετικέτες

Σοκ μπροστά στο «ερείπιο» της ΕΒΖ στο Πλατύ

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Sun, 30 Apr 2023 16:23:00 +0000

Του Αποστολου Λυκεσσα δημοσιευμενο στην Εφημεριδα των Συντακτών

Καταστροφή βιβλικών διαστάσεων στον σταθμό ηλεκτροπαραγωγής, σε εγκαταστάσεις που αποτελούν δημόσια περιουσία, με την ανοχή των αρίστων. Τα λόγια είναι φτωχά μπροστά στις φωτογραφίες που αποτυπώνουν το μέγεθος της καταστροφής στο μεγαλύτερο εργοστάσιο ζάχαρης στην Ελλάδα. Η περηφάνια του μακεδονικού κάμπου από το 1962, η επένδυση του Κωνσταντίνου Καραμανλή που έστεκε όρθια 60 χρόνια και παραδόθηκε το 2019 από την κυβέρνηση Μητσοτάκη στον Σερραίο «επενδυτή» -τι ιστορικός σαρκασμός, αλήθεια-, έτοιμη για παραγωγή χιλιάδων τόνων ζάχαρης, σήμερα δεν υπάρχει! Οπως δεν υπάρχει πλέον τευτλοκαλλιέργεια. Οπως τέσσερα χρόνια δεν έχει παραχθεί κόκκος ζάχαρης. Οταν στις 2.2.2023 υπό τον πρωτοσέλιδο τίτλο «Οργανωμένο έγκλημα στη ζάχαρη» η «Εφ.Συν.» αποκάλυπτε τη μυστική επιχείρηση της Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος στις εγκαταστάσεις στο Πλατύ και μεταφέραμε τις αδιάψευστες πληροφορίες για το πλιάτσικο στον εξοπλισμό, δεν φανταζόμασταν καν αυτό που οι φωτογραφίες καταδεικνύουν. Κι επειδή οι φωτογραφίες πολλές φορές «εξαπατούν», ερευνήσαμε τι ακριβώς απεικονίζουν. Oι πληροφορίες για τον σταθμό ηλεκτροπαραγωγής που αφανίστηκε κυριολεκτικά έδωσαν στην αποτυπωμένη καταστροφή βιβλικές διαστάσεις.

Αλλα δύο βασικά τμήματα του εργοστασίου, αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ, που δεν υπάρχουν πια είναι το πλυντήριο τεύτλων και οι εκχυλίσεις. Οπως έχουμε εξηγήσει («Εφ.Συν.» 3.2.2023, «Κλαίνε οι τευτλοπαραγωγοί στην Κεντρική Μακεδονία»), οι εκχυλίσεις είναι το τμήμα εκείνο του εργοστασίου στο οποίο διαλύεται η ζάχαρη από τα τεύτλα σε ζεστό νερό, δημιουργώντας έτσι τον ακατέργαστο χυλό ο οποίος με περαιτέρω επεξεργασία θα μας δώσει την καθαρή ζάχαρη. Ηταν τεράστια συγκροτήματα ημερήσιας δυναμικότητας εκχύλισης 9.000 τόνων τεύτλων, εξ ολοκλήρου ανοξείδωτα, που αποτελούνταν από μηχανικό εξοπλισμό και πάρα πολλούς αυτοματισμούς. Η σημερινή τους θλιβερή κατάσταση απεικονίζεται στις αποκαλυπτικές φωτογραφίες. Η ζημία αποτιμάται και εδώ σε πολλά εκατομμύρια. Για σύγκριση παραθέτουμε και φωτογραφίες τής προ του 2019 κατάστασης. H σύγκριση μόνο δάκρυα προκαλεί Αυτό που αποτυπώνει το σημερινό ρεπορτάζ δεν είναι άλλο από τη δραματικών και οδυνηρών για την εθνική οικονομία διαστάσεων διάψευση του κυβερνητικού αφηγήματος περί «επενδύσεων» και «ανάπτυξης» ή «ενδιαφέροντος» για τον πρωτογενή τομέα της χώρας. Γνώστες κατασκευής βιομηχανικών εγκαταστάσεων ανάλογου μεγέθους είπαν στην «Εφ.Συν.» ότι το εργοστάσιο στο Πλατύ για να καταστεί ξανά ενεργό απαιτεί επένδυση 150 εκατομμυρίων. Τα λόγια περιττεύουν επίσης αν αναλογιστούμε ότι το Πλατύ –όπως και τα άλλα εργοστάσια της ΕΒΖ– βρέθηκαν στην κατάσταση αυτή για... δανειακή οφειλή στην Τράπεζα Πειραιώς 160 εκατομμύρια! Τι έχουν να πουν οι υπουργοί Αδωνις Γεωργιάδης και Νίκος Παπαθανάσης που περιοδεύουν, όπως διαβάσαμε, ανά τη χώρα διαλαλώντας την... ανάπτυξη; Τι έχει να πει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης; Μήπως για ακόμη μία φορά μια τέτοια καταστροφή δεν ήταν σε γνώση του, αυτού που κατά τα άλλα «τα πάνθ' ορά και ακούει»; Τι έχει να πει ο υφυπουργός Οικονομικών Απόστολος Βεσυρόπουλος που κατάγεται και από την Ημαθία και πριν από λίγες μέρες κόμπαζε ότι ξανανοίγει στη Νάουσα τη Σχολή Αστυφυλάκων; Και δυστυχώς αυτά δεν είναι τα μόνα κακά νέα. Πριν από μόλις μία εβδομάδα έγινε γνωστό ότι η τιμή της ζάχαρης έχει ανέλθει σε υψηλό 11 ετών (!) με τα συμβόλαια ακατέργαστης ζάχαρης να εκτοξεύονται στα 24 σεντ ανά λίβρα, ενώ η ζήτηση ανεβαίνει και η παραγωγή πέφτει παγκοσμίως λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών για τις καλλιέργειες. Οσο αδαής και να είναι κάποιος, μπορεί εύκολα να φανταστεί πού πρόκειται να φτάσει η τιμή της ζάχαρης στη χώρα μας, η οποία είναι πλέον αναγκασμένη να εισάγει όλη τη ζάχαρη που καταναλώνει και υπολογίζεται πρόχειρα σε 250.000 τόνους. Χαράς ευαγγέλια για τους μετρημένους στα δάχτυλα ενός χεριού εισαγωγείς (ανάμεσά τους και ο «επενδυτής» της Ν.Δ.). Εσχατο αλλά όχι τελευταίο. Πληροφορίες επιμένουν ότι μετά την έγκληση της διοίκησης της ΕΒΖ και την έφοδο της Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος στο Πλατύ, η Τράπεζα Κεντρικής Μακεδονίας (Σερρών, όπως είναι γνωστή και φήμες τη θέλουν διαρκώς να εξαγοράζεται από άλλη τράπεζα), η οποία ήταν ο πρώτος εκμισθωτής των εργοστασίων στο Πλατύ και στις Σέρρες, μαζί και η διοίκηση της ΕΒΖ προχώρησαν σε πράξη έξωσης του υπενοικιαστή «επενδυτή» Χρήστου Καραθανάση. Είναι εντυπωσιακό πως, ενώ στις Σέρρες οι φήμες σέρνονται, στον τοπικό Τύπο ούτε επιβεβαιώθηκαν ποτέ ούτε διαψεύστηκαν οι σχετικές πληροφορίες. Γενικώς υπάρχει μια σιωπή κι όλοι κάνουν ότι δεν ξέρουν τίποτα για το έγκλημα, λες και δεν οφείλουν να δώσουν δημοσίως εξηγήσεις, τις οποίες θα έπρεπε να είχαν δώσει από καιρό. Κι αυτό διότι ίσως δεν έχει γίνει κατανοητό ότι η ΕΒΖ είναι δημόσια περιουσία και όχι ιδιωτική επιχείρηση.

Πρώην εργαζόμενοι υποστηρίζουν παράλληλα ότι υπήρχαν ανταλλακτικά πολλών εκατομμυρίων μέσα στις αποθήκες. Μπορεί κάποιος να μας διαβεβαιώσει ότι δεν έκαναν φτερά; Οτιδήποτε έμοιαζε με χάλυβα φαίνεται να έχει «εξαερωθεί». Η συνολική καταστροφή αποτιμάται πάνω από 150 εκατομμύρια. Αυτοί που προκάλεσαν με τέτοιον τρόπο αυτή την καταστροφή και όσοι τους κάλυπταν επί τρία χρόνια κάτι πρέπει να πουν, να εξηγήσουν. Αλλά επί τρία χρόνια αναζητείται και δεν έχει βρεθεί ακόμη ο λειτουργός που θα ζητήσει ευθύνες από τη διοίκηση της ΕΒΖ, την Τράπεζα Πειραιώς, τη Συνεταιριστική Τράπεζα που δείχνουν ότι εκπλήσσονται και ότι δεν ήξεραν τι συμβαίνει.

Και τι να πούμε για τους τοπικούς άρχοντες της Ημαθίας, τους ίδιους τους αγρότες, τους πρώην εργαζομένους και τους κάτοικους της περιοχής οι οποίοι δεν αντιδρούν (πλην ελαχίστων που είχαν εισπράξει και... προειδοποιήσεις) και δεν μιλούν γι' αυτά που γίνονται μπροστά τους! Και φυσικά, αφού αυτοί δεν νοιάζονται για τον τόπο τους, γιατί να νοιαστούν οι άλλοι από την Αθήνα; Το πλέον παράξενο είναι ότι και τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι αράδες, έφταναν πληροφορίες που επιμένουν ότι η καταστροφή συνεχίζεται σαν να μη συνέβη τίποτα. Τίποτα πια δεν μας εκπλήσσει εδώ που φτάσαμε (θα γράφαμε για την ανάγκη να γίνει κάποιος έλεγχος, αλλά δεν περισσεύουν αστυνομικοί από τα Πανεπιστήμια και δεν βγήκε ακόμη η νέα φουρνιά αστυφυλάκων από τη διπλανή Νάουσα. Ας τους πάνε για μάθημα στο Πλατύ και όχι στις λαϊκές αγορές όπου γιαγιάδες πουλάνε τερλίκια χωρίς τιμολόγια).

Ο καλός γείτονας

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Mon, 10 Apr 2023 06:49:00 +0000

Ο καλός γείτονας ΚΙΜΠΙ Δημοσιευμενο στην Εφημ των Συντακτών 8-4-2023

Για σχεδόν 25 χρόνια μια μεσοτοιχία μόνο μας χώριζε. Ανοίγαμε την πόρτα του διαμερίσματός μας και βλέπαμε τη δικιά του. Καμιά φορά προέκυπτε συγχρονισμός, ανοίγαμε τις πόρτες ταυτόχρονα κι ανταλλάσσαμε την πρώτη καλημέρα της μέρας με τον ίδιο ή με την επί επτά δεκαετίες σύντροφο της ζωής του. Το ίδιο συνέβαινε κι απ’ τα γειτονικά μπαλκόνια μας, όταν ο ήλιος τα έλουζε κι ο καιρός επέτρεπε να κάτσουν σαν ζευγάρι στο τραπεζάκι και να απολαύσουν το καφεδάκι τους αντικρίζοντας το δάσος, όσο δεν έχει κάψει η φωτιά. «Καλημέρα! Ωραία μέρα, ε;» Ο κ. Κ. έσβησε πριν από λίγες μέρες, Εφυγε «πλήρης ημερών», που λένε, αλλά ποιος καθορίζει αυτή την «πληρότητα», εκτός από τα δημοσιογραφικά κλισέ; Ποιο είναι το όριο; Τα 90; Τα 100; Αλλο η στατιστική, άλλο η βιολογία, άλλο η ανθρώπινη βούληση. Πριν από έναν αιώνα, με το μέσο προσδόκιμο στις βιομηχανικές κοινωνίες στα 45 με 50 χρόνια, αντιμετωπίζονταν ως θαύματα της φύσης οι 70άρηδες, τώρα θεωρούνται δυνητικά απασχολήσιμοι και απαραίτητοι στο σύστημα ασφάλισης, για να μην καταρρεύσει. Ο κ. Κ. έσπασε το κοντέρ, έχοντας απολαύσει κάμποσες δεκαετίες ως συνταξιούχος, αλλά δεν έφυγε λόγω υπέρβασης στατιστικού ορίου ή λεηλατημένος από κάποια ανελέητη νόσο. Πιθανότατα αποφάσισε να πεθάνει ή αρνήθηκε να συνεχίσει να ζει με το βάρος των 93 ετών, τους φρικτούς περιορισμούς της γήρανσης, τις μεγάλες ποσότητες χαπιών για τη λειτουργία ζωτικών οργάνων του και, κυρίως, με την ιδέα ότι θα στερούνταν την καθημερινότητα της συνύπαρξης με την αγαπημένη του σύζυγο, σχεδόν ακινητοποιημένη κι αυτή σε ένα κρεβάτι από την αρρώστια και το βαθύ γήρας. Δεν ξέρω αν πράγματι έτσι έγιναν τα πράγματα στο χαμένο μεταξύ σιωπής και βογγητών πόνου στόμα του κ. Κ., όμως αυτή την εντύπωση μου έδινε το συρρικνούμενο επί βδομάδες, κουλουριασμένο σε στάση εμβρύου σώμα του. Αλλά ο απολογισμός ζωής ενός ανθρώπου δεν μπορεί να είναι οι στιγμές του οδυνηρού θανάτου του. Δεν ξέρω πώς ήταν η νεανική και ώριμη ζωή του κ. Κ., πόσο καλός σύζυγος, καλός πατέρας, καλός υπάλληλος, καλός συνάδελφος ήταν πραγματικά, εκτός από όσα ο ίδιος πρόλαβε να μου αφηγηθεί στις σύντομες, συνήθως στο πόδι, συζητήσεις μας. Ξέρω όμως ότι ήταν καλός γείτονας. Και δεν είναι καθόλου απλό και δεδομένο αυτό στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις, στις πολυκατοικίες με πληθυσμό στα όρια μικρού χωριού, στις αναγκαστικές συνυπάρξεις ιδιοκτητών και ενοικιαστών, μικροαστικών κατά κανόνα οικογενειών, που περισσότερα μαθαίνουν η μια για την άλλη λόγω της κακής ηχομόνωσης των τοίχων που τους χωρίζουν, παρά μέσω της ζωντανής, ανθρώπινης επαφής. Μια βιαστική καλημέρα μέσα απ’ τα δόντια στις σκάλες ή στο ασανσέρ, δυο τυπικές κουβέντες, «τι κάνουν τα παιδιά;», και πολύ είναι. Πόρτες κλειστές, άγνοια κι αδιαφορία για συνανθρώπους με τους οποίους συνυπάρχεις πολύ περισσότερο από συγγενείς και φίλους, διαπληκτισμοί για τις δαπάνες της πολυκατοικίας και το πετρέλαιο στις συνελεύσεις των ιδιοκτητών. Οι πολυκατοικίες, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν μοντέλα κοινοβιακής συνύπαρξης, συνδιαχείρισης, οικειότητας και εγγύτητας, μετατρέπονται σε τσιμεντένια κλουβιά απομόνωσης και απομάκρυνσης. Ο κ. Κ., ως καλός γείτονας, χωρίς καμιά επιτήδευση, έσπαγε αυτόν τον ψυχρό κανόνα. Το ίδιο και η κ. Κ., η σύζυγός του. Οταν πρωτοεγκατασταθήκαμε στο διαμέρισμά μας, δίπλα στο δικό τους, ο προηγούμενος ιδιοκτήτης μάς υπέδειξε εμπιστευτικά «να τον προσέχετε, είναι λίγο περίεργος». Ετσι είχε ερμηνεύσει την έγνοια του κ. Κ. για το κοινό σπίτι περίπου 50 ανθρώπων και 15 νοικοκυριών, την πολυκατοικία: Να αγοράσουμε έγκαιρα πετρέλαιο, έρχεται χιονιάς. Να φτιάξουμε το ασανσέρ, δεν είναι αρκετά ασφαλές πια. Κάηκαν οι λάμπες της εισόδου και των κοινόχρηστων χώρων, να τις αλλάξουμε. Να διορθώσουμε το αυτόματο πότισμα, θα ξεραθούν τα φυτά στην πιλοτή. Κάτι να κάνουμε με την πυρόσβεση, είμαστε μια ανάσα απ’ το δάσος, κινδυνεύουμε. Γύρω από αυτά τα απλά πράγματα, για τα οποία ο κ. Κ. αποδείχθηκε καλός γείτονας, χτιζόταν μια σχέση εκτίμησης, στοιχειώδους αλληλεγγύης, μια αίσθηση γειτονιάς που κατά κανόνα εξαφανίζεται στο σύστημα οριζόντιας ιδιοκτησίας των πολυκατοικιών, μεταλλασσόμενο σε μοντέλο κάθετης απομόνωσης.

Αλλά, κακά τα ψέματα, δεν φταίνε οι πολυκατοικίες και η καθ’ ύψος ανάπτυξη των μεγαλουπόλεων ώστε να χωρέσει ο πληθυσμός και να εξυπηρετηθεί η μαζική βιομηχανική παραγωγή, το φορντικό ή το μεταφορντικό μοντέλο. Ούτε πρόκειται να αναβιώσουν οι μοσχοβολημένες από βασιλικό κι ασβέστη γειτονιές τώρα που το μέλλον μας υπόσχεται τάχα την αποϋλοποίηση της παραγωγής και της εργασίας. Τις γειτονιές, κάθετες ή οριζόντιες, τις φτιάχνουν οι άνθρωποι και η κουλτούρα συνύπαρξης και συνεργασίας που αναπτύσσουν, αντί της απομόνωσης και του ανταγωνισμού. Κι έτσι, απ’ αυτά τα ταπεινά πράγματα κοινού ενδιαφέροντος -τα φώτα, τη θέρμανση, τον καθαρισμό των κοινόχρηστων χώρων, τα φυτά- οι καλοί γείτονες περνούν και σε πιο περίπλοκες εκδοχές των ανθρώπινων σχέσεων, «έχετε τον νου σας στα παιδιά, θα λείψω για λίγο», «ρίξτε μια ματιά στα λουλούδια, μην ξεραθούν», πιάτα και κεράσματα περνούν από τη μια πόρτα στην άλλη, «έφτιαξα πίτα, πάρτε δυο κομμάτια», «έφερα λίγα φρούτα απ’ το χωριό», ένα δούναι και λαβείν προσφοράς χωρίς προσδοκία κι απαίτηση ανταπόδοσης, που με τον καιρό χτίζει μια σχέση οικειότητας μεταξύ τυπικά αγνώστων, που γίνονται πιο οικείοι καμιά φορά κι από συγγενείς και φίλους. Κάπως έτσι κάποιοι άνθρωποι, στη σκληρή ατομική εποχή μας, θυμίζουν ότι ο αλτρουισμός ίσως τα κατάφερε καλύτερα από τον ανταγωνισμό στην εξέλιξη των ανθρώπινων ομάδων, κοινοτήτων και κοινωνιών. Οι γειτονιές του κόσμου συντίθενται από καλούς γείτονες. Θεωρητικά όλοι οι άνθρωποι μπορούμε να είμαστε καλοί γείτονες. Αρκεί να αντέχουμε χωρίς την πανοπλία του ατομισμού και του ανταγωνισμού.

💬 Θεωρίες για την υπεραξία Ενα άτομο σε μια ομάδα που ανταγωνίζεται με άλλα μέλη για φαγητό, συντρόφους και status υφίσταται μια φυσική επιλογή σε ατομικό επίπεδο. Τα άτομα που αλληλεπιδρούν με άλλα μέλη της ομάδας με τρόπους που δημιουργούν ανώτερη οργάνωση μέσω ιεραρχίας, ηγεσίας και συνεργασίας, υφίστανται φυσική επιλογή σε επίπεδο ομάδας. Οσο μεγαλύτερο είναι το τίμημα που επιβάλλει ο αλτρουισμός και η συνεπαγόμενη απώλεια για την επιβίωση και την αναπαραγωγή του ατόμου, τόσο μεγαλύτερο πρέπει να είναι το όφελος για την ομάδα ως σύνολο (…) Μέσα σε ομάδες, τα εγωιστικά άτομα κερδίζουν έναντι άλλων αλτρουιστών, αλλά οι ομάδες αλτρουιστών νικούν τις ομάδες εγωιστικών ατόμων. Edward O. Wilson, «Γένεσις: η απώτερη προέλευση των κοινωνιών» Kibi2g@yahoo.gr, kibi-blog.blogspot.com

Αν γυρίσουμε ανάποδα τον κατάλογο, είμαστε πρώτοι παντού

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Mon, 27 Feb 2023 15:10:00 +0000

Τάσος Παππάς Η κυβέρνηση επιμένει ότι η πολιτική της και στο ενεργειακό και στον πληθωρισμό είναι η καλύτερη στην Ευρώπη. Τα στοιχεία τη διαψεύδουν με εμφατικό τρόπο, οι συγκρίσεις την αποστομώνουν, αυτή ωστόσο με τη συνδρομή των επικοινωνιακών ιμάντων της -ορισμένοι έχουν ξεσαλώσει και κάνουν ακόμη και τα στελέχη της παράταξης να κοκκινίζουν- παρουσιάζει μια ειδυλλιακή εικόνα. «Είμαστε οι καλύτεροι στην Ευρώπη», «είμαστε οι πιο αποτελεσματικοί», φωνάζουν οι υπουργοί και οι δημοσιολόγοι στα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης και καλούν την αντιπολίτευση να συνετιστεί, να αναγνωρίσει τις επιτυχίες της κυβέρνησης, να μη λαϊκίζει για να παρασύρει τους αφελείς, να μη ζητάει πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν, να σταματήσει να τάζει λαγούς με πετραχήλια. Αυτή κάνει τη δουλειά της ελπίζοντας ότι οι πολίτες θα τσιμπήσουν το δόλωμα των επιδομάτων και δεν πρόκειται να μάθουν ούτε ότι είμαστε η πιο ακριβή χώρα στην τιμή του ρεύματος στη χονδρική ούτε ότι η κυβέρνησή μας είναι η πιο γενναιόδωρη με τις εταιρείες που θησαυρίζουν στην πλάτη των φορολογουμένων ούτε ότι βρισκόμαστε στον πάτο του καταλόγου στο θέμα του κατώτατου μισθού ούτε φυσικά ότι οι κυβερνήσεις άλλων χωρών παίρνουν μέτρα για να ανακουφίσουν τις ευάλωτες ομάδες και να περιορίσουν τα φαινόμενα αισχροκέρδειας, ενώ εδώ η ακρίβεια προελαύνει χωρίς αντιστάσεις, οι μηχανισμοί ελέγχου υπολειτουργούν, οι επιτήδειοι κερδοσκοπούν με τη βοήθεια κυβερνητικών παραγόντων που έχουν κάνει τις απευθείας αναθέσεις σύστημα. Ας δούμε όμως πώς πορεύτηκε η κυβέρνηση μιας άλλης χώρας την ίδια περίοδο. Παρά την κινδυνολογία των Ευρωπαίων κεντρικών τραπεζιτών περί πρόκλησης πληθωριστικών πιέσεων, παρά τις ισχυρές αντιρρήσεις των ντόπιων τραπεζιτών, ενέκρινε αύξηση των κατώτατου μισθού κατά 8%. Η αύξηση θα ισχύσει αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου και θα ωφελήσει περίπου 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενους και ειδικά γυναίκες, νέους, εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και όσους απασχολούνται σε υπηρεσίες και στον αγροτικό τομέα. Από τα 755 ευρώ που ήταν στις αρχές του 2019 πριν αναλάβει η συγκεκριμένη κυβέρνηση ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί πέντε φορές και η δέσμευση του πρωθυπουργού της χώρας είναι ότι θα φτάσει στο 60% του μέσου μισθού ώς τα τέλη της θητείας της κυβέρνησής του. Διεκδίκησε παρέα με την κυβέρνηση διπλανής χώρας από την Ευρωπαϊκή Ενωση και πέτυχε να αποκτήσει το δικαίωμα επιβολής ανώτατου ορίου στην τιμή του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Η επιβολή του πλαφόν είχε αποτέλεσμα οι τιμές να υποχωρήσουν. Η ιστορία έχει και συνέχεια. Η κυβέρνηση εισήγαγε ανώτατο όριο και στα ενοίκια το οποίο συγκράτησε την αύξησή τους μόλις στο 2%. Τα μέτρα συνετέλεσαν στη συγκράτηση των πληθωριστικών πιέσεων και ανακούφισαν τους καταναλωτές. Αυτοί ελαφρύνθηκαν σημαντικά και από τη μείωση των έμμεσων φόρων, μεταξύ των οποίων και η κατάργηση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής, όπως ψωμί, αλεύρι, γάλα, τυρί, φρούτα, λαχανικά. Στην ίδια κατεύθυνση λειτούργησε και η γενναία επιδότηση των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Πώς χρηματοδότησε αυτές τις δαπάνες; Με την επιβολή έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης σε τράπεζες, εταιρείες ενέργειας και πολυεκατομμυριούχους. Τι είδους κυβέρνηση είναι αυτή που προσπαθεί να βοηθήσει τους αδύναμους και δεν διστάζει να βάλει το χέρι της στις τσέπες των ισχυρών για να τους πάρει λίγα απ’ αυτά που έχουν μαζέψει;

Σίγουρα δεν πρόκειται για δεξιά κυβέρνηση. Δεν κάνουν… ακρότητες οι συντηρητικές κυβερνήσεις. Υπηρετούν ευλαβικά τα συμφέροντα των δυνατών και καταγγέλλουν για λαϊκισμό όσους τις καλούν να αλλάξουν γραμμή. Ενίοτε μοιράζουν μερικά ψίχουλα στους «από κάτω» με τη μορφή των επιδομάτων για να τους πείσουν ότι νοιάζονται γι’ αυτούς. Σίγουρα δεν είναι κομμουνιστική κυβέρνηση. Δεν υπάρχουν τέτοιες στην Ευρώπη. Νομίζω και πουθενά αλλού στον κόσμο, αν και κάποιοι θα διαφωνήσουν και θα δείξουν την Κούβα. Σίγουρα δεν είναι μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση σαν κι αυτές που γνωρίσαμε στο παρελθόν (Μπλερ, Σρέντερ και λοιποί συγγενείς) οι οποίες είχαν παραδοθεί στον αντίπαλο χωρίς να δώσουν μάχη. Εφάρμοσαν τον νεοφιλελευθερισμό με ενθουσιασμό και αποκαλούσαν γραφικούς και ξεπερασμένους εκείνους που τους θύμιζαν τις ιδρυτικές αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας. Εχουμε να κάνουμε με τη σημερινή κυβέρνηση της Ισπανίας. Είναι κυβέρνηση συνεργασίας με κόμμα-κορμό τους Σοσιαλιστές και βασική συνιστώσα τη ριζοσπαστική Αριστερά των Podemos. Θα έχει διάρκεια; Κανείς δεν το ξέρει. Με τα ανθρώπινα ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, όπως λέει συχνά ο Νόαμ Τσόμσκι. Απειλεί τον καπιταλισμό; Οχι. Δεν είναι μια επαναστατική κυβέρνηση. Απλώς προσπαθεί να τον εξανθρωπίσει όσο γίνεται. Μπορεί να υπάρξει ανάλογο εγχείρημα στην Ελλάδα; Θα εξαρτηθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά και από τις διαθέσεις των κομμάτων που βρίσκονται στην περιοχή της Σοσιαλδημοκρατίας και της ριζοσπαστικής Αριστεράς. ■ Αντλησα τα στοιχεία από το ρεπορτάζ του Μπάμπη Μιχάλη «Το ισπανικό “θαύμα”» («Η Εφημερίδα των Συντακτών» 16/2/2023).

Ανάγωγα Όταν είσαι πολιτικός του κυβερνώντος κόμματος και σε πιάνουν με τα δάχτυλα και των δυο χεριών στο μέλι τι κάνεις; Ζητάς συγγνώμη και παραιτείσαι; Όχι. Σκουπίζεσαι στα γρήγορα, δηλώνεις έκπληκτος, πετάς μια μήνυση σ’ αυτόν που σε έβγαλε στη σέντρα και πουλάς μούρη. Αυτό δα έλειπε, να επιτρέψει η παράταξη των ενάρετων στους άπλυτους να τη διασύρουν. Να μάθουν επιτέλους αυτοί οι αχρείοι ότι δεν πρέπει να τα βάζουν με τους ιδιοκτήτες της χώρας.

Ο κος Νίκος, οι μειώσεις και οι αυξήσεις στις Συντάξεις.

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Sun, 29 Jan 2023 15:46:00 +0000

Διονύσης Τεμπονέρας: Ο κος Νίκος, οι αυξήσεις και οι μειώσεις στις συντάξεις Το σωστό και το δίκαιο είναι ο κος Νίκος, να ξεκινήσει να λαμβάνει πίσω τα «δώρα» του, να αυξηθεί η σύνταξη και σε αυτόν όπως και στους υπόλοιπους συνταξιούχους, γιατί έχει πρόβλημα επιβίωσης. Πρέπει να αυξηθεί η σύνταξή του, γιατί τον κορόιδεψαν λέγοντας του να μην κάνει αγωγή για τα αναδρομικά για τις περικοπές του 2012. Διονύσης Τεμπονέρας: Ο κος Νίκος, οι αυξήσεις και οι μειώσεις στις συντάξεις Διονύσης Τεμπονέρας

Διονύσης Τεμπονέρας- 28/01/2023 Τελευταία ενημέρωση: 07:23 - 28/01/2023 Το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, εξέδωσε την Πέμπτη (26.1.2023) Δελτίο Τύπου, με σκοπό να καθησυχάσει τους συνταξιούχους, που είναι σε έξαλλη κατάσταση, είτε γιατί δεν πήραν τις αυξήσεις του 2023, που επί μήνες υπόσχεται η κυβέρνηση, είτε γιατί έλαβαν μερικά «ψίχουλα», που αντιστοιχούν περίπου, σε ένα ή δύο… κουλούρια, την ημέρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι, η κυβέρνηση επιρρίπτει τις ευθύνες, για την εξέλιξη αυτή, στον ν.4387/2016, στον περίφημο «νόμο Κατρούγκαλου». Απαριθμεί μάλιστα, τις μειώσεις που έκανε ο συγκεκριμένος νόμος, λησμονώντας βέβαια να αναφέρει ότι, είναι ο ίδιος νόμος που εφαρμόζεται αυτή τη στιγμή και εξακολουθεί φυσικά, να είναι σε ισχύ, στις πολύ βασικές διατάξεις του. Μιας όμως, που ο κ.Χατζηδάκης, ανέτρεξε στο 2016, για να αποδώσει στην προηγούμενη κυβέρνηση, τις ευθύνες για τις μειώσεις ή τις ...μη αυξήσεις των συντάξεων, έχουμε την υποχρέωση να του φρεσκάρουμε την μνήμη, πηγαίνοντας όχι και πολύ πιο πίσω, κυρίως για να αποδείξουμε και να αποδώσουμε τις ευθύνες για το σημερινό ύψος των συντάξεων, σε εκείνους, στους οποίους πραγματικά αναλογούν. Επειδή βεβαίως ισχύει ότι, «μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις» είναι σημαντικό να παραθέσουμε στοιχεία και αποδείξεις, από την πραγματική ζωή: Ο κ. Νίκος Τ. υπήρξε ιδιωτικός υπάλληλος, για 40 χρόνια. Πλήρωνε κατά τρόπο υποχρεωτικό τις εισφορές του, τις οποίες παρακρατούσε επί χρόνια ο εργοδότης του και τις απέδιδε στο τ.ΙΚΑ. Μάλιστα, για δεκαετίες πλήρωνε επί 14 μήνες ασφαλιστικές εισφορές για ποσά, που σε πολλές περιπτώσεις, έφταναν και τα 1.000 ευρώ, το μήνα! Η κύρια σύνταξη του κου Νίκου εκδόθηκε το 2010 και υπολογίστηκε, όπως προκύπτει και από το παρακάτω ενημερωτικό σημείωμα σύνταξης, στα 2.064,06 ευρώ μικτά. Ο ίδιος «πρόλαβε» να πάρει τα «δώρα», μόλις για μερικούς μήνες, αφού λίγο διάστημα μετά την χρεοκοπία της χώρας και την είσοδο στο μνημόνιο(ν.3846/2010) ο κος Νίκος, έχασε τα «δώρα» του αφού, αυτά περιορίστηκαν στα 800 ευρώ, ανά έτος. Από την περικοπή των δώρων, έχασε 4.128 ευρώ μικτά ετησίως και εξακολούθησε να λαμβάνει μόλις 800 ευρώ, μέχρι το 2012, οπότε και τα δώρα καταργήθηκαν, με νόμο του τότε Υπουργού Εργασίας, κ.Βρούτση, υπουργού της κυβέρνησης της ΝΔ(ν.4093/2012). Από το 2010, ο κος Νίκος είχε υποστεί διαδοχικές περικοπές στη σύνταξη του, από την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων(ΕΑΣ) που ψηφίστηκε με τους νόμους 3863/2010 και 3865/2010, χάνοντας 144,48 ευρώ ανά μήνα, όπως φαίνεται στο παρακάτω ενημερωτικό σημείωμα. πινακας, τεμπονερας Οι περικοπές δεν σταμάτησαν και οι επόμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, συνέχισαν να πετσοκόβουν τη σύνταξη του κου Νίκου, με τους νόμους 4024/2011, 4051/2012 και 4093/2012, κόβοντας αντίστοιχα 143,92 + 57,08 + 171.86 ευρώ, το 2011 και το 2012. Τελικά, η σύνταξη του κου Νίκου από τις μειώσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μειώθηκε από τα 2.064,06 ευρώ, στα 1.453,92 ευρώ μικτά(συνυπολογιζόμενης και της κράτησης λόγω περίθαλψης, που είναι πλέον 6%) με απώλειες σχεδόν, 500 ευρώ ανά μήνα. Μετά τα ανωτέρω φτάσαμε στο «νόμο Κατρούγκαλου» το 2016, ο οποίος με εξαίρεση την μείωση της κύριας σύνταξης του κου Νίκου κατά 2%(λόγω αύξηση της εισφοράς υπέρ υγείας από το 4% στο 6% και επιβολή εισφοράς 6% στην επικουρική) δεν άγγιξε την σύνταξή του, ενώ αντίθετα, διαφύλαξε το ύψος αυτής όπως είχε διαμορφωθεί το 2016, με το μηχανισμό της προσωπικής διαφοράς. Σε όσους ασκούν κριτική στον συγκεκριμένο νόμο για την ενσωμάτωση των περικοπών που είχαν προηγηθεί, η απάντηση είναι ότι, θα πρέπει να αναζητήσουν τις ευθύνες και πάλι σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που έριξαν τους μισθούς στα τάρταρα και που προκάλεσαν με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους, την χρεοκοπία της χώρας. Θυμίζουμε ότι, στελέχη των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ «απευθυνόμενα» τότε στον κ.Νικο, του έλεγαν ότι πρέπει να κοπεί και να καταργηθεί η προσωπική διαφορά του, επειδή «ζούσε πάνω από τις δυνατότητες του» κατηγορώντας μάλιστα την τότε κυβέρνηση, επειδή «αντάλλαξε τις συντάξεις με τη Μακεδονία» και άλλα απίθανα. neos pinakas temponera Σήμερα, η σύνταξη του κου Νίκου είναι 1.525,47 ευρώ μικτά, και αναλύεται σε στα 384 ευρώ της Εθνικής Σύνταξης, στα 808,42 ευρώ της Ανταποδοτικής σύνταξης και σε 333,05 ευρώ της Προσωπικής Διαφοράς όπως προκύπτει από το ανωτέρω ενημερωτικό σημείωμα. Προχθές ο κος Νίκος, δεν πήρε ούτε ένα ευρώ, από τις αυξήσεις που «μοίρασαν» οι κύριοι Χατζηδάκης και Μητσοτάκης, όχι λόγω του ύψους της προσωπικής διαφοράς, αλλά επειδή έτσι αποφάσισε η κυβέρνηση της ΝΔ, που ενώ ορκιζόταν προεκλογικά ότι θα καταργήσει τον «νόμο Κατρούγκαλου» τώρα αρνείται να κάνει αυξήσεις σε όλους τους συνταξιούχους. Ο κος Νίκος ξέρει πολύ καλά ότι με κυβέρνηση ΝΔ, δεν πρόκειται να πάρει ούτε ένα ευρώ αύξηση, την επόμενη δεκαετία (333 ευρώ είναι η προσωπική διαφορά που σημαίνει ότι με μεσοσταθμικές αυξήσεις 2-3% θα περάσει μια δεκαετία για να δει αύξηση). Όμως, ο κος Νίκος, πέρα από συνταξιούχος είναι και φορολογούμενο πολίτης και πληρώνει 20% παραπάνω το κρέας στο σούπερ μάρκετ, διστάζει να πλησιάσει στο βενζινάδικο ενώ όταν ανοίγει τον λογαριασμό της ΔΕΗ, τον λούζει κρύος ιδρώτας. Η αγοραστική δύναμη της σύνταξής του, έχει μειωθεί σε 1,5 χρόνο λόγω του πληθωρισμού, σχεδόν 20%, αλλά ο κος Νίκος ακούει κάθε Σαββατοκύριακο τα «πρωινάδικα της ενημέρωσης» ότι, την σύνταξή του, την έκοψε ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ.Κατρούγκαλος! Μάλιστα, παρακολουθεί τα δελτία Τύπου, που εκδίδει ο κ.Χατζηδάκης και αναρωτιέται, αν ξέρει γραφή και ανάγνωση. Θυμάται τις μειώσεις της περιόδου 2010-2014, αλλά … «η τηλεόραση λέει άλλα»! Το σωστό και το δίκαιο είναι ο κος Νίκος, να ξεκινήσει να λαμβάνει πίσω τα «δώρα» του, να αυξηθεί η σύνταξη και σε αυτόν όπως και στους υπόλοιπους συνταξιούχους, γιατί έχει πρόβλημα επιβίωσης. Πρέπει να αυξηθεί η σύνταξή του, γιατί τον κορόιδεψαν λέγοντας του να μην κάνει αγωγή για τα αναδρομικά για τις περικοπές του 2012. Πρέπει να αυξηθεί η σύνταξή του, για να πάρει πίσω την χαμένη του αξιοπρέπεια. Αυτό είναι το δίκαιο και το σωστό για κάθε κύριο Νίκο… Ο κος Νίκος δεν πρέπει να συμβιβαστεί ποτέ με τα «χαμένα» και πρέπει να συνεχίσει να ζητά να πάρει πίσω τα χρήματα που πλήρωσε, τον κόπο και τον ιδρώτα του. Ο κος Νίκος όμως, πρέπει να ξέρει και την αλήθεια και αυτό που πρέπει να κάνει στις εκλογές που έρχονται, είναι να καταλογίσει τις ευθύνες, σε εκείνους που συνεχίζουν να τον εξαπατούν, ξεδιάντροπα δίνοντας πολλά στους λίγους και κολλητούς και ψίχουλα στους πολλούς και μόνιμα αδικημένους. (Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι Τομεάρχης Κοινωνικής Ασφάλισης της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ)

Δεκανίκια, τροχονόμοι και χωροφυλακες

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Fri, 20 Jan 2023 08:42:00 +0000

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ 07.01.2023, Εφημεριδα των Συντακών. Δεκανίκια, τροχονόμοι και χωροφύλακες Τάσος Παππάς Ποιοι μισούν περισσότερο και από τις αμαρτίες τους το κράτος; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι θεωρούν ότι το κράτος είναι σπάταλο, γραφειοκρατικό και πρέπει να περιοριστεί για να αναπτυχθεί η οικονομία και να διαχυθεί η ευημερία; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι πιστεύουν ότι αν οι αγορές αφεθούν ελεύθερες, θα καταφέρουν να λύσουν όλα τα προβλήματα σε σύντομο χρονικό διάστημα; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι προτιμούν να κόψουν το χέρι τους παρά να περάσουν χειροπέδες στο αόρατο χέρι της αγοράς; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι, παρά την ιδεολογία τους, δεν έχουν πρόβλημα να σιτίζονται από το κράτος με παχυλούς μισθούς, με μπόνους, με απευθείας αναθέσεις, με επιδοτήσεις, με επιχορηγήσεις και γενικώς με… δωράκια που μεγαλώνουν την περιουσία τους; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι υποστηρίζουν ότι οι κοινωνικές ανισότητες είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων και δεν γίνεται να μειωθούν; Οι νεοφιλελεύθεροι; Ποιοι επιμένουν ότι η λιτότητα –δημοσιονομική σταθερότητα τη λένε– πρέπει να είναι ο οικονομικός κανόνας και κάθε προσπάθεια παραβίασής του θα οδηγήσει στο χάος; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι αντιδρούν σθεναρά στις πολιτικές ενίσχυσης των ευάλωτων πολιτών και των αδύναμων στρωμάτων με το σκεπτικό ότι παράγουν εφησυχασμό στις υποτελείς τάξεις; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι χαρακτηρίζουν επικίνδυνο λαϊκισμό τα αιτήματα των συνδικάτων για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, για πλήρη απασχόληση και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι καταγγέλλουν τη θέση ότι ο νεοφιλελευθερισμός κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι δυσφορούν και αντιστέκονται σθεναρά όταν οι κυβερνήσεις (στη χάση και στη φέξη) αποφασίζουν να φορολογήσουν τα υπερκέρδη των επιχειρήσεων, τις μεγάλες περιουσίες και να θεσπίσουν μέτρα ελέγχου για τη φοροδιαφυγή του κεφαλαίου; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι ξεσηκώνονται όταν ακούνε από γνωστούς οικονομολόγους (Πικετί, Στίγκλιτς, Κρούγκμαν), οι οποίοι είναι υπεράνω υποψίας για ροπή προς τον κομμουνισμό ή τον αναρχισμό, ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα από τις κυβερνήσεις για να μην υπάρχει συγκέντρωση τεράστιου πλούτου στα χέρια λίγων ανθρώπων; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι βγαίνουν από τα ρούχα τους (μεταφορικώς) όταν τους λένε ότι δεν γίνεται όλα να είναι εμπόρευμα, ότι υπάρχουν δημόσια αγαθά τα οποία δεν πρέπει τα κράτη να εκχωρούν στους ιδιώτες; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι θυμώνουν όταν γίνεται συζήτηση για τα λεφτά των πλουσίων που είναι παρκαρισμένα σε φορολογικούς παραδείσους και έτσι στερούνται τα κράτη πόρους τους οποίους θα μπορούσαν να διαθέσουν για να ανακουφίσουν τους χειμαζόμενους; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι ισχυρίζονται ότι τα κέρδη των επιχειρήσεων γυρίζουν με τη μορφή επενδύσεων στην οικονομία, παρά το γεγονός ότι αυτό έχει αποδειχτεί μια μεγαλειώδης απάτη; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι αποκαλούν «σοσιαλιστικές εμμονές» τις δειλές απόπειρες ορισμένων κρατών να προωθήσουν προγράμματα εξανθρωπισμού του καπιταλισμού; Οι νεοφιλελεύθεροι. Ποιοι βαφτίζουν την απληστία των εχόντων, φυσιολογική λειτουργία της επιχειρηματικότητας; Οι νεοφιλελεύθεροι. Αυτοί οι τύποι λοιπόν καλούσαν, εκλιπαρούσαν, πίεζαν, εκβίαζαν τις κυβερνήσεις και στις δύο κρίσεις που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια (χρηματοπιστωτική, πανδημία), να παρέμβουν για να σώσουν επιχειρήσεις, επειδή ήταν πολύ μεγάλες για να τις αφήσουμε να καταρρεύσουν, τις τράπεζες γιατί είναι οι πυλώνες των οικονομιών και έφτασαν στο σημείο να αποθεώνουν ακόμη και τις κρατικοποιήσεις. Προσωρινές βεβαίως βεβαίως, για να μην παρασυρθούν οι πολίτες και αρχίσουν να φλερτάρουν με βέβηλες κομμουνιστικές φαντασιώσεις. Οι κυβερνήσεις τούς άκουσαν, στήριξαν με τα λεφτά των φορολογουμένων τις προβληματικές επιχειρήσεις και τις φορτωμένες με σκουπίδια τράπεζες, τις εξυγίαναν και τις έδωσαν πίσω στους ιδιοκτήτες και τους μετόχους τους πεντακάθαρες. Με λίγα λόγια, τα μισητά κράτη έκαναν τη βρόμικη δουλειά για λογαριασμό των οικονομικών ελίτ. Να ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος των κρατών για τους νεοφιλελεύθερους: δεκανίκια για να στηρίζουν τον καπιταλισμό-καζίνο, τροχονόμοι για να ρυθμίζουν την κυκλοφορία των κερδών και χωροφύλακες για να τσακίζουν τους απείθαρχους. Αν, πάντως, επιμένετε να υποστηρίζετε τον νεοφιλελευθερισμό, δεν σας προτείνω να διαβάσετε το τελευταίο βιβλίο του Φουκουγιάμα, αυτό που πρότεινε ο πρωθυπουργός. Ο συγγραφέας του έχει εγκαταλείψει πολλές από τις νεοφιλελεύθερες απόψεις του, όπως σημειώνει ο Δημήτρης Ψαρράς («Η Εφημερίδα των Συντακτών», 2-1-2023). Δεν φτάνει στο σημείο να αναρωτηθεί κι αυτός «Μήπως ο Μαρξ είχε δίκιο;», αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Αύριο μεθαύριο μπορεί να το κάνει. Τότε γιατί το προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Μάλλον δεν το έχει διαβάσει. Εκτός αν το διάβασε και δεν το κατάλαβε.

Ανάγωγα Η Τουλουπάκη και ο Βαξεβάνης κατέθεσαν αίτημα στην ΑΔΑΕ για να ελεγχθούν τα τηλέφωνά τους. Οι άλλοι: υπουργοί, ένστολοι, κρατικοί αξιωματούχοι; Ζητούν αποδείξεις, λένε, για να πειστούν ότι παρακολουθούνταν. Δεν τις χρειάζονται γιατί ξέρουν ότι ήταν θύματα. Ξέρουν και τους δράστες. Δεν τολμούν όμως να κάνουν το αυτονόητο. Τι είναι λοιπόν; Χρήσιμοι ηλίθιοι

ΚΑΪ-ΛΗ , ΟΠΩΣ ΚΑΤΣΑ-ΠΛΙ

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Sun, 11 Dec 2022 16:05:00 +0000

του Γιαννη Χατζηχρήστου

(Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την σύλληψη, με τεκμηρίωση από ευρήματα στο internet) Πάντα είχα μία απορία όταν έβγαινε η Καϊλή να καλύπτει ή να προσπαθεί να ρίξει στα μαλακά το σκάνδαλο παρακολουθήσεων του predator, κάτι δεν μου "κόλλαγε": ✔️ Πώς είναι δυνατόν η πρόεδρος της πολύ ισχυρής επιτροπής SΤΟA του Ευρωκοινοβουλίου, που είναι υπεύθυνη και έχει κάνει πολύ καλή δουλειά ως προς την προστασία προσωπικών δεδομένων στην ευρωπαϊκή νομολογία (GDBR, Data Governance Act, Data Service Act κλπ) να λαμβάνει δημόσια τελείως αντίθετη θέση, σε ότι αφορά το predator? Οι πολιτικές αλλαξοκωλιές των Σημιτικών με το εδώ κυβερνών κόμμα δεν με πείθουν. Γιατί? Γιατί όλοι αυτοί οι τύποι, τύπισσες και τυπάκια δεν κάνουν απολύτως τίποτα αν δεν υπάρχει από πίσω υπόθεση με χοντρό χρήμα. Και το έψαξα. Τι ακριβώς κάνει η Καϊλή ως αντιπρόεδρος του ΕΚ: 🔹 Όπως προανέφερα, προεδρεύει σε πολύ σημαντική επιτροπή που έχει παραγάγει θέσεις σωστές. Τόσο, που να έχει έρθει σε ρήξη η ΕΕ με τις, αμερικανικές κυρίως, bigtech του διαδικτύου τύπου Ζούκη, Μusk, Amazon, Google που θίγονται. Αυτό όμως δεν είναι θέμα για να την τυλίξουν οι Βελγικές αρχές σε μια κόλλα χαρτί κατηγορώντας την για ξέπλυμα μαύρου χρήματος κλπ.

🔹 Συμμετέχει στις επιτροπές σχέσεων της ΕΕ με τις αραβικές χώρες και τις χώρες του Κόλπου. Οι δύο πρόσφατες εισηγήσεις που έκανε με τον επίσης κατηγορούμενο Ιταλό ευρωβουλευτή M.Pineda, βεβαίως και έριχναν στα μαλακά χώρες όπως το Κατάρ κάνοντας τα στραβά μάτια για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων κλπ. Το τι είναι το Κατάρ, τα πλυντήρια που κάνει μέσω όποιου τρόπου μπορείς να φανταστείς (χρυσό, λαθραίο πετρέλαιο, αρχαιοκαπηλία, ποδόσφαιρο κα) τα έχουμε ξαναπεί εδώ, οπότε ας μην τα επαναλαμβάνω (δες στο σχόλιο #1 έγκαιρο πρόσφατο "ρεπορτάζ" γεωπολιτικής ανάλυσης). Ούτε αυτό όμως με πείθει για τους λόγους της σύλληψης της. Δεν έχει φτάσει η ΕΕ ή το Βέλγιο να συλλαμβάνουν πολιτικούς για πολιτικούς ή έστω γιά σοβαρούς γεωπολιτικούς λόγους. 🔹Η Καϊλή είναι όμως και μέλος της επιτροπής PEGA του ΕΚ που διερευνά κυρίως το σκάνδαλο παρακολουθήσεων δια του pegasus. Αυτό είναι αδελφάκι με το ισραηλινής προέλευσης predator κάνοντας, πάνω κάτω, τα ίδια. Όμως αυτό φαίνεται (σχόλιο #2) ότι αναπτύχθηκε από την εταιρία ΝSO με χρηματοδότηση από το Κατάρ και με την εμπλοκή ΜΚΟ με σκοτεινές διασυνδέσεις τόσο με ακραίες αντισημιτικές οργανώσεις στην Ευρώπη όσο και με ακροδεξιά κόμματα, μέσα και ένα Ισραηλινό με εμπορικές σχέσεις με την οικογένειά του Ερντογάν και το βαθύ τουρκικό κράτος. Μέχρι τώρα η εν λόγω επιτροπή του ΕΚ πελαγοδρομεί. Όχι τυχαία, όπως ίσως φανεί και στο επόμενο.

🔹Το καλό μας το κορίτσι το προκομμένο, είναι όμως και Σύμβουλος στην Ελβετική εταιρία κρυπτονομισμάτων Vetri. Γιατί στην Vetri, η πρόεδρος της επιτροπής του ΕΚ που υπερασπίζεται τις σχετικές τεχνολογίες blockchain που χρησιμοποιεί? Ούτε τεχνολογικά είναι τίποτα προχωρημένη, το δε κρυπτονόμισμα της VLD είναι από αυτά που λέμε "του σωρού". Ένα από τα 7.000 περίπου που κυκλοφορούν παγκοσμίως, με τιμή 0,004$ και κεφαλαιοποίηση 3,5εκ$. Όμως: ✔️Η εμπλοκή της αντιπροέδρου σε ελβετική εταιρία της επιτρέπει να κάνει συναλλαγές με ανώνυμο πορτοφόλι (πράγμα που απαγορεύεται ρητά σε όλη την ΕΕ για την αποφυγή πλυντηρίων). ✔️Το καθ' όλα κατά τα άλλα νόμιμο στην Ελβετία VLD, είναι ένα από τα μόλις 5 κρυπτονόμισματα που γίνονται δεκτά από το Κατάρ και είναι ευθέως ανταλλάξιμα με ρεάλ του Κατάρ στα εκεί ανταλλακτήρια. ✔️ Πίσω από την Vetri κρύβεται η γερμανική εταιρία marketing Vetri Capital, μια από τις πολλές που χρησιμοποιεί η Γερμανική κυβέρνηση για "δουλειές" διείσδυσης των συμφερόντων της σε χώρες όπως το Κατάρ, η Ινδία ή η Νότιος Αφρική εκτός των πλαισίων γεωστρατηγικής που ορίζει η ΕΕ σε κρίσιμα θέματα, όπως το ενεργειακό ή ορισμένες τεχνολογίες. Άρα, και με την επιφύλαξη του τι άλλο θα βγάλει το google search following the money, το πιο πιθανό είναι το κορίτσι μας, μαζι με 5 άλλους Ιταλούς, να λαδώθηκε από το Κατάρ παίζοντας τον ρόλο του Δούρειου Ίππου. Όχι μόνο της ΝΔ, όπως πολύ αργά το κατάλαβε εκείνο το σπίρτο ο Ανδρουλάκης, αλλά και των κύκλων του Σείχη του Κατάρ που προσπαθούν να καλύψουν τα ίχνη τους ως βασικοί συντελεστές του οργίου παρακολουθήσεων δια του pegasus, που έχει εξαπλωθεί σε πολλές χώρες της ΕΕ. Εν κατακλείδι, κατσαπλιάδες με ακριβά ρούχα όλων των χωρων, μαζευτείτε! Τίποτα δεν μπορεί να είναι απολύτως κρυφό στην εποχή του internet. Κομπρί?

Οι υποκλοπές ,οι "φιλελεύθερες αυταπάτες", και ένα καραβάνι δημοκρατίας

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Thu, 01 Dec 2022 11:44:00 +0000

Μήπως ματαιοπονούμε συνομιλώντας με πλάσματα της φαντασίας μας για την επικίνδυνη κατηφόρα αυτής της κυβέρνησης; Γιατί μάλλον στη φαντασία μας κατοικούν αυτά τα εξωτικά πλάσματα: φιλελεύθεροι, κεντροαριστεροί, κεντρώοι, παλιοί πρώην αριστεροί (τι αστείος όρος!) που παραμένουν γοητευμένοι από τον φιλελεύθερο πρωθυπουργό αλλά μπορεί τάχα κάποτε να πειστούν από εμάς. Αν δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός, δύσκολα θα το αντιληφθούν. Απλούστατα, δε θέλουν να πειστούν. ("Αδύνατο να ξυπνήσεις κάποιον που ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ότι κοιμάται" προσθέτω εγώ) Ειδάλλως θα είχαν εκφράσει μια στοιχειώδη ανησυχία βρε αδερφέ, μια δυσφορία, μια ενόχληση για όσα αποκαλύπτονται. Όμως τίποτα. Ούτε κιχ, ούτε ένα φρύδι υψωμένο. Όσοι αυτοπροσδιορίζονται ως δημοκράτες φιλελεύθεροι ή κεντροαριστεροί και δεν έχουν αναστατωθεί κι αγανακτήσει, δεν έχουν έστω σοβαρά κλονιστεί, απλούστατα έχουν συγκροτήσει μονιμότερες σχέσεις αντιπροσώπευσης με τη ΝΔ. Έχει γίνει ο χώρος τους. Αυτό άλλωστε σημαίνει δεξιά μετατόπιση του πολιτικού συστήματος, οι δεξιοί πάνε ακροδεξιά και οι κεντρώοι δεξιά. Κύλησαν λοιπόν προς τα εκεί πολλοί πάλαι ποτέ κεντρώοι μέσα σε ρυάκια και Ποτάμια, έγινε σπίτι τους ο γαλάζιος βυθός. Δε θέλουν να το παραδεχτούν για λόγους πολιτικής αισθητικής, δεν αντέχουν τη δεξιά μπαναλιτέ, στραβώνουν με πολλή πατρίδα- θρησκεία- οικογένεια. Μπορεί και να ξεσπαθώνουν στα social media για τον ρατσισμό, την ομοφοβία, τον σεξισμό μεσαίων στελεχών της ΝΔ. Μπορεί να τα έβαλαν με καμιά Λατινοπούλου και κανέναν Μπογδάνο δηλαδή. Μπορεί και να στραβώνουν λίγο με τον Μηταράκη και το κράξιμο που τρώμε στην ΕΕ. Ως εκεί όμως. Περιφερειακές αστοχίες τα λένε αυτά. Κι ο Δημητριάδης περιφερειακή αστοχία είναι στα μάτια τους. Κι έτσι εξηγούν ότι δεν αγόρασαν σπίτι στη δεξιά πολυκατοικία, πως έκλεισαν Airbnb κι όποτε θέλουν μετακομίζουν. Ότι τάχα βλέπουν τα προβλήματα αλλά σημαντικότερες οι μεταρρυθμιστικές επιλογές που καθιστούν αναγκαία την ad hoc στήριξη Μητσοτάκη κι άλλα τέτοια χαριτωμένα. Ένα διαρκές ad hoc οι επιλογές τους, να το πάρουμε απόφαση: οι εν λόγω πέρασαν απέναντι. Γι’ αυτό δεν τους κλονίζει η αποκάλυψη ενός μηχανισμού με χαρακτηριστικά εγκληματικής οργάνωσης στο γραφείο πρωθυπουργού κι ας την κάνουν καταξιωμένοι δημοσιογράφοι-θύματα του παρακρατικού μηχανισμού. Δεν ακούνε για συγκάλυψη, παρεμβάσεις στον Τύπο, πλήγματα στο πολίτευμα, διολίσθηση προς αυταρχικές και αδιαφανείς κατευθύνσεις, κοινοβουλευτικές διαδικασίες που καταρρακώνονται. Τους τα λένε οι εφημερίδες της αντιπολίτευσης, δεν ακούνε. Άρχισαν να τα λένε εφημερίδες κυβερνητικές, πάλι δεν ακούνε. Φυσικά στο δημόσιο χώρο τα επιχειρήματα πάντα έχουν νόημα. Θα συνεχίσουμε λοιπόν να συζητάμε, να αρθρογραφούμε, να μιλάμε ανήσυχοι για το κράτος δικαίου στη χώρα. Θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε θεσμική επαγρύπνηση, να αναζητούμε συμμάχους και αναχώματα στην αυθαιρεσία. Έστω και ένας να πειστεί, κέρδος είναι. Με μια σημείωση: αν μιλάμε είτε σε όσους ήταν πεισμένοι από την αρχή είτε στο φαντασιακό αυτό «φιλελεύθερο» κοινό που δεν ακούει, μπορεί να λέμε τα σωστά πράγματα σε λάθος ανθρώπους. Ποιοι θα ήταν οι σωστοί άνθρωποι; Σε μια δημοκρατία «εν κινδύνω», το κρίσιμο είναι να μπουν νέοι παίχτες στο παιχνίδι, να εμπλακούν νέοι πολίτες, νέοι ψηφοφόροι. Να πάνε να ψηφίσουν πρώτη φορά, να «φορτώσει» το εκλογικό σώμα, να αλλάξουν οι συσχετισμοί. Και θα είναι πολλαπλό κέρδος αυτό, θα αφήσει παρακαταθήκη πολιτική. Θα είναι και η απάντηση σε όσους επίμονα λένε «οι υποκλοπές κούρασαν, δεν ενδιαφέρουν τον κόσμο». Το λένε διαρκώς από τον Αύγουστο ακόμα, μόλις έσκασε η υπόθεση. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση για τις δυνάμεις της αριστερής και κεντροαριστερής αντιπολίτευσης. Είναι η μεγάλη πρόκληση και για την κοινωνία των πολιτών που επιμένει, παρά τις διαρκείς συκοφαντικές επιθέσεις, να θέτει ζητήματα κράτους δικαίου και δικαιωμάτων. Χρειάζεται μια μεγάλη καμπάνια για τη δημοκρατία με απεύθυνση τους νέους και τις νέες. Πρέπει να μιλήσουμε με ανθρώπους που σήμερα δεν αποτελούν ακροατήριό μας αλλά μπορούν να καταλάβουν ότι τα θέματα αυτά τους αφορούν. Ότι μαζί με την υποαπασχόληση ή την ανεργία, την εργασιακή καταιγίδα, την ακρίβεια, τους πλήττει η αυθαιρεσία, η έλλειψη λογοδοσίας. Να δείξουμε ότι τους προσβάλλει ένα βοναπαρτικού τύπου καθεστώς. Να μιλήσουμε στους νέους για την κολοβή δημοκρατία, για ένα «κράτος Μεγάλος Αδερφός» που έχει εγκατασταθεί στα κινητά τους.

Να αναζητήσουμε τα δημοκρατικά αντανακλαστικά των νέων. Δεν είναι κακό που είναι δύσπιστοι προς τους κομματικούς σχηματισμούς. Καλά κάνουν και είναι δύσπιστοι. Κακό είναι να αφήσουν την απόφαση να ληφθεί ερήμην τους. Να φέρουμε στο δρόμο προς τις εκλογές ένα καραβάνι δημοκρατικής κινητοποίησης. Και μαζί, ας το πάρουμε απόφαση πως μάταια απευθυνόμαστε στα δημοκρατικά αντανακλαστικά ανθρώπων που προ πολλού έχουν χάσει τέτοια αντανακλαστικά. Να τελειώνουμε με τις «φιλελεύθερες αυταπάτες». Κάντε προκήρυξη αυτό το αρθρο του Αντίφωνο Κωστής Παπαϊωάννου στο News247.gr (link στο πρώτο σχόλιο) και μοιράστε το παντού!

Όταν τα σκάνδαλα δεν κρύβονται κρύβεται η φαμίλια

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Sun, 30 Oct 2022 10:31:00 +0000

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ. Συγκλονιστικά πράγματα συμβαίνουν στη χώρα υπό τη διεύθυνση της φαμίλιας Μητσοτάκη με την ανοχή των άπληστων και ανήθικων οικονομικών ελίτ που τη στηρίζουν. Η περίπτωση του βουλευτή Ανδρέα Πάτση, είναι μια ακόμη, αποκαλυπτική περίπτωση της ανήθικης εξουσίας. Μιας εξουσίας που τον διέγραψε από την κοινοβουλευτική ομάδα επειδή: «οι εξηγήσεις για τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, δεν συνάδουν με την ιδιότητα του βουλευτή και τις αρχές της Νέας Δημοκρατίας»! Λες και υπάρχει πλέον παράταξη με αρχές και ήθος. Ποιες αρχές υπηρέτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κουκουλώνοντας το μεγάλο διεθνές σκάνδαλο της Novartis, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου έλαβε χώρα στο ελληνικό Υπουργείο Υγείας, χωρίς κανείς να αναλάβει την παραμικρή ευθύνη; Πόσο φως έπεσε στην υπόθεση της δολοφονίας του δημοσιογράφου Γ. Καραϊβάζ όπως υποσχέθηκε και πόσο στο μεγάλο σκάνδαλο των υποκλοπών το οποίο κουκουλώθηκε με μαφιόζικου τύπου ομερτά. Είναι συνένοχοι. Γνώριζαν εδώ και δύο χρόνια τη δράση του Πάτση και συγκάλυπταν όσα σήμερα αποκαλύπτονται με συγκλονιστικές λεπτομέρειες. Μάλιστα η δράση του κυρίου βουλευτή είχε αποκαλυφθεί δημοσίως, όταν η εφημερίδα «Δημοκρατία» στις 21 Φεβρουαρίου του 2020 έκανε πρώτο θέμα την εισπρακτική εταιρεία του, χαρακτηρίζοντας το, «σκάνδαλο και μείζον πολιτικό και αξιακό ζήτημα». Στου κουφού την πόρτα. Τώρα εκπλήσσονται, όπως κάνουν πάντα όταν κάποιο ανεπιθύμητο θέμα ξεφεύγει από τους ασφυκτικούς περιορισμούς που έχουν επιβάλει στην ενημέρωση. Ο τρομερός και άφοβος βουλευτής, δανείστηκε από την τράπεζα Πειραιώς 4,3 εκατομμύρια για να αγοράσει κόκκινα δάνεια από την ίδια τράπεζα (!) στο 1/15 της αξίας τους και να εισπράξει από τους οφειλέτες πολλαπλάσια χρήματα ακόμα και τις ακίνητες περιουσίες τους! Κανένα πρόβλημα για τη διεύθυνση της τράπεζας που σώθηκε με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άλλωστε, έχει παραχωρήσει ασυλία και το ακαταδίωκτο των τραπεζικών στελεχών, ότι και αν κάνουν! Και οι προστατευόμενοι τραπεζίτες εξυπηρετούν την φαμίλια. Και σε όλα αυτά συνεργάστηκαν αρκετοί υπουργοί. Πρώτος και καλύτερος ο κουμπάρος του βουλευτή Στέλιος Πέτσας, που όταν μοίραζε λεφτά σε υπαρκτά και ανύπαρκτα ΜΜΕ δεν παρέλειψε να χρηματοδοτήσει και το site της συζύγου του Πάτση. Στη συνέχεια έχουμε τον υπουργό Πιερακάκη που χώθηκε στο τρένο της εξουσίας με μηχανοδηγό τον Κυριάκο, καθώς η πρώτη του επιλογή το ΠΑΣΟΚ δεν του προσέφερε πλέον πιθανότητα υπουργικής καρέκλας. Πλην όμως το ευγενικό του ύφος, δεν τον εμπόδισε να βοηθήσει τον Πάτση (και πολλούς άλλους) να βγάλει και άλλα χρήματα με υπέρογκες αμοιβές από τα ΕΛΤΑ για τις νομικές του συμβουλές! Και η παραίτηση του διευθύνοντος συμβούλου των ΕΛΤΑ είναι τρανή απόδειξη για το πλέγμα συνενοχής στο πλιάτσικο που έχει στηθεί. Μέχρι και η σύζυγος του «χασάπη» υπουργού δικαιοσύνης Κώστα Τσιάρα βρέθηκε συνέταιρος κατά 30% στην εταιρεία του Πάτση Elite Executive Translation η οποία φυσικά παραλήφθηκε από τα πόθεν έσχες, χωρίς καμιά συνέπεια. Και όλοι αυτοί, που σήμερα παρουσιάζονται ανήξεροι, δεν έκαναν τον κόπο να διαβάσουν τα στοιχεία που είναι αναρτημένα στο vouliwatch καθώς αυτά αποκαλύπτον την θεαματική αύξηση των εισοδημάτων του Ανδρέα Πάτση μετά την εκλογή του στη Βουλή. Είναι χαρακτηριστικό ότι από καταθέσεις 3.300 ευρώ το 2018, έφτασε τα 2.300.000 ευρώ μέσα σε ένα χρόνο μόλις έγινε βουλευτής. Και όταν ο ανήξερος εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης Γ. Οικονόμου ισχυρίστηκε πως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν γνώριζε κάτι. Έλαβε απάντηση από τον ίδιο τον Πάτση που δήλωσε απειλητικά (!) ότι: «Η δραστηριότητα μου είναι γνωστή, δεν ήρθα ξαφνικά σε αυτόν τον κόσμο. Νομίζετε ότι ένα πολιτικό κόμμα δεν ξέρει ποιον έχει στα ψηφοδέλτια του; Μόνο το κόμμα μου το ήξερε; Όλη η Ελλάδα ήξερε την δράση μου», τόνισε και αποκάλυψε ότι επί 4 μέρες ήταν σε συνεννόηση με το Μαξίμου για την απάντηση που θα δώσει και το τελικό κείμενο εγκρίθηκε από τον ίδιο τον Γ. Οικονόμου!

Και το κερασάκι στην τούρτα προστέθηκε από το γεγονός ότι ο γιος του κ. Πάτση, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της ΝΔ, ήταν συντονιστής μιας θεματικής ενότητας. Ποιάς ενότητας; «Των μη Εξυπηρετούμενων Επιχειρηματικών Δανείων»! Αμέ! Είχε και τέτοια ενότητα το κόμμα. Και λίγο μετά, προστέθηκε και νέα αποκάλυψη. Συγκεκριμένα η εταιρεία της Ρεβέκας Πιτσίκα, People for Business φέρεται να έχει εισπράξει με απευθείας αναθέσεις πάνω από 400.000. ευρώ από ΕΛΤΑ του κ. Πιερακάκη, την ΕΡΤ και ΑΔΜΗΕ. Ποια είναι αυτή η κυρία; «Πρόκειται για δεξί χέρι του κ. Μητσοτάκη, επικεφαλής του Μητρώου Στελεχών της ΝΔ, η οποία διορίστηκε σύμβουλος στο γραφείου του ως Προέδρου του κόμματος για θέματα αξιολόγησης στελεχιακού δυναμικού, με προσωπική του απόφαση. Και επειδή η ΝΔ ως κόμμα είναι οικονομικά υποθηκευμένο στις τράπεζες, αφού δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τα δάνεια που έχει λάβει και σήμερα αγγίζουν τα 400 εκατομμύρια(!) η κυρία έπρεπε να πληρώνεται από το Δημόσιο και να έχει επιπλέον θέση σε οργανισμό του. Έτσι ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας την διόρισε στις 13 Νοεμβρίου 2019, μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Ασφάλισης Εξαγωγικών Πιστώσεων (ΟΑΕΠ), με τη θητεία της να είναι τριετής. Και αναθέσεις του δημοσίου και μισθό από το δημόσιο για κομματική δουλειά. Και αυτοί οι τύποι που μας κυβερνούν, μιλάνε για αρχές, ήθος και διαφάνεια.

(ΑΥΓΗ 30-10-22)

Πως μασούσαν τα κόκκινα δάνεια των επιχειρηματιών οι ημέτεροι

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Tue, 25 Oct 2022 15:10:00 +0000

Του Γιαννη Χατζηχρήστου απο 24-8-2022 στο φ/μπ

ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Η ΤΡΟΦΙΚΉ ΑΛΥΣΊΔΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ ΤΩΝ "ΚΌΚΚΙΝΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ" Από το 2010 μέχρι σήμερα, οι Τράπεζες συσσώρευσαν κόκκινα δάνεια ύψους περίπου 120δισ. Από αυτά, τα 106δισ αφορούν (ενυπόθηκα ή μη) επιχειρηματικά, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια που κοκκινησαν μέχρι το 15 λόγω της βίαιης συρρίκνωσης κατά 25% του ΑΕΠ (για να σωθούν 5-6 γαλλογερμανικές τράπεζες). Η ΕκΤ, δια του Στουρνάρα, πίεσε αυτός ο όγκος να μειωθεί στο μισό για να μπορούν οι 4 συστημικές τράπεζες να περνούν τα stress tests που κάνει κάθε χρόνο η ΕκΤ. Και πάνω σε αυτή την απαίτηση, έχει στηθεί ένα απίθανο φαγοπότι, που συνεπικουρείται και με τον πτωχευτικό νόμο που ψήφισε το 20 η κυβέρνηση της ΝΔ. 🔸Στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας βρίσκεται, όπως αναμένεται, η ΤτΕ δια του Στουρναρα. Αυτή έκανε δύο πράγματα ✔️ Δέσμευσε σε δύο δόσεις 24δισ από το "μαξιλάρι Τσίπρα" με την μορφή εγγυήσεων, που δοθηκαν με τα Προγραμματα Ηρακλής Ι και ΙΙ στις Τράπεζες. Για τις "χασούρες" που θα είχαν πουλώντας σε funds τα κόκκινα δάνεια που είχαν δώσει. Οι Τράπεζες, αυτές τις κρατικές εγγυήσεις, τις μετέτρεψαν σε ρευστό μέσω δανείων από την ΕκΤ. Που με την σειρά της, "πούλησε" αυτά τα δάνεια στην δευτερογενή αγορά σε άλλες Τράπεζες και funds, που έλαβαν δάνεια από Τράπεζες για να τα αγοράσουν.(σημείωση: κάθε τέτοιος κύκλος αγοροπωλησιας, που επαναλαμβάνεται πολλές φορές, οδηγεί στην παραγωγή νέων ευρώ από την ΕκΤ. Λέγεται κομψά "μόχλευση") ✔️ Ανέθεσε το Στορναρισταν το 16 σε μια εταιρεία-fund, την PQH, την πλήρη ευθύνη του "πακεταρισματος" αυτών των δανείων, αλλά και την διενέργεια μελετών και διαγωνισμών ανάμεσα σε funds που θα τα διεκδικήσουν για να τα εισπράξουν. Λειτουργία που δεν εμπίπτει στους κανόνες του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού Συστηματος. Όπως φαίνεται και πιο κάτω, στήθηκε μια κανονική παραΤράπεζα μέσα στην ΤτΕ! Μέχρι σήμερα έχουν αδειοδοτηθεί από την ΤτΕ 107 τέτοια funds, με αξιολόγηση της PQH. 🔸Ποια είναι αυτή η PQH? Η PQH Ενιαία Ειδική Εκκαθάριση Α.Ε «διαχειρίζεται το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων των ειδικών εκκαθαρίσεων, που αφορά σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια.» λέει το καταστατικό της. Δηλαδή είναι μια από τις εταιρίες-funds που αγοράζουν σε πολύ χαμηλές τιμές τα «κόκκινα δάνεια» από τις τράπεζες και στη συνέχεια είτε πιέζουν ασφυκτικά τους οφειλέτες είτε βγάζουν στο (ηλεκτρονικό πλέον) «σφυρί» τα υποθηκευμένα περιουσιακά στοιχεία. Η PQH αποτελεί κοινό εταιρικό σχήμα των εταιριών PwC Business Solutions Α.Ε., Qualco Α.Ε. και Hoist Kredit Aktiebolag. Υπενθυμίζεται ότι στέλεχος της Qualco είναι ο Ορέστης Τσακαλώτος, ξάδερφός του πρώην υπουργού Ευτυχή Τσακαλώτου (αλλά όπως έχει δηλώσει, δεν μιλάνε...). Στην PQH έχουν περιέλθει τα πάγια και οι απαιτήσεις των Τραπεζών που χρεοκόπησαν ή έκλεισαν κατά την περίοδο των μνημονίων (Αγροτική Τραπεζα, Τρ. Αττικης, Συνεταιριστικες Τραπεζες κλπ) Δηλαδή η PQH "κρατάει" στο χαρτοφυλάκιο της, πέραν των άλλων, και τις υποθηκευμένες αγροτικές γαίες για δάνεια της Αγροτικής, που αντιστοιχούν στο 70% όσων σήμερα καλλιεργούνται. (στο σχόλιο #1 το εταιρικό της site και το χαρτοφυλάκιο εκκαθαρισμενων τραπεζών που διαχειρίζεται) Η PQH, στα πλαίσια των "αρμοδιοτήτων" που της έχουν παραχωρηθεί, προχωράει μετά ανεξέλγκτα στο σχετικό "αμπαλαζ" των κόκκινων δανείων των Τραπεζών. Μέχρι τώρα πουλήθηκαν σε funds στο 3-5% της αξίας των δανείων συνολικές απαιτήσεις ύψους 80δισ (στα σχόλια της παλαιότερης ιδιας ανάρτησης που θα βρεις πιο κάτω στο σχόλιο #1 όλα τα εύηχα ονόματα τύπου "Αριάδνη" και το ύψος των κόκκινων που πουλήθηκαν έναντι). Πιο συγκεκριμένα, το σύνολο των μη εξυπηρετούμενων δανείων προς διαχείριση που κατέληξε στις ΕΔΑΔΠ (δηλαδή σε funds αδειοδοτημένα), έφθασε στο τέλος του 2021 στα 79,738 δισ. ευρώ, από τα 72,2 δισ. ευρώ, στο τέλος Σεπτεμβρίου 2021. Κατά κατηγορία τα περισσότερα από τα δάνεια αυτά (συνολικά 80 δισ. ευρώ) το 55% είναι καταναλωτικά και «λοιπά δάνεια», ενώ το 45% είναι στεγαστικά δάνεια. Κατά κλάδο το 45% είναι ιδιωτικά δάνεια, το 40% είναι επιχειρηματικά και 15% των κόκκινων δανείων που τώρα διαχειρίζονται οι Εταιρείες Διαχείρισης (ΕΔΑΔΠ), δηλαδή τα 107 funds,, είναι δάνεια ελεύθερων επαγγελματιών, αγροτών και δάνεια ατομικών επιχειρήσεων.

🔸Στο επόμενο επίπεδο της τροφικής αλυσίδας είναι αυτά τα 107 funds που έχουν αδειοδοτηθεί ως άνω με σημαντικότερα τα: (σε παρένθεση τα "χαρτοφυλάκια" ,ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ τους, που δηλώνουν ότι έχουν). Οι πλέον ενεργοί στην εγχώρια αγορά κάποια Davidson Kempner με χαρτοφυλάκια ύψους 15,1 δισ. ευρώ, η Intrum με 13,5 δισ. ευρώ και DoValue με 11,4 δισ. ευρώ, ενώ την πεντάδα συμπληρώνουν οι Bain και B2Holding με χαρτοφυλάκια, ύψους 3,5 δισ. ευρώ και τριών δισ. ευρώ αντίστοιχα. Ακολουθούν οι: • Pimco (2,7 δισ. ευρώ) • Hoist (2,4 δισ. ευρώ). Ναι αυτή της PQH... • Carval – Intrum (δύο δισ. ευρώ) • Ellington (1,6 δισ. ευρώ) • Aldridge (1,3 δισ. ευρώ) • Apollo (1,2 δισ. ευρώ) • Fortress (1,1 δισ. ευρώ) • Elliot – Centerbridge (900 εκατ. ευρώ) • Astir NPL Finance (700 εκατ. ευρώ) • APS (400 εκατ. ευρώ) • Cross Ocean Partners (300 εκατ. ευρώ) και • Carval (100 εκατ. ευρώ). Στα περισσοτερα από αυτά, συμμετέχουν και οι ίδιες οι Τράπεζες που πούλησαν τα κόκκινα δάνεια! ✔️ Όπως αποκάλυψε όμως ο Παυλος Πολακης , σχεδόν όλα τα πιο πάνω είναι εικονικές εταιρείες η θυγατρικές εικονικών εταιριών με έδρα την Ιρλανδία, και μετοχικά κεφάλαια ανύπαρκτα. Τι κάνουν: 🔸Με το που λαμβάνουν άδεια από την PQH, πηγαίνουν στην δευτερογενή διεθνή αγορά ΝPL και παίρνουν εγγυητικές επιστολές ύψους 10% των "πακέτων" που θα διεκδικήσουν με "πρόσωπο" την χρυσοτόκο άδεια τους. 🔸"Χτυπάνε" το πακέτο που θέλουν στον διαγωνισμό έναντι της εγγυητικής που πήραν τζάμπα, με προσφορά 3-5% του ύψους των κόκκινων δανείων που περιέχει. 🔸 Ο κερδισμένος πλειοδοτης (μη φανταστείτε ότι δεν είναι από πριν αποφασισμένος) λαμβάνει την απαίτηση και την οποία μεταπουλαει αμέσως στην διεθνή αγορά ΝPLs, που κινείται με εκείνα τα γκρι "μοχλευμενα" ευρώ που έχουν παραχθεί από τα αρχικά δάνεια και εγγυήσεις, όπως αυτές των Ηρακλή Ι και ΙΙ). Συνήθως εισπράττουν έτσι το 20-30% της αξίας των κόκκινων δανείων που αγόρασαν. Με αυτά καταβάλει το τίμημα στην αντίστοιχη Τράπεζα και κρατάει, χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα, και το κέρδος προκαταβολικά. Και επειδή είναι εξωχώριες εταιρίες, δεν πληρώνουν εδώ κανένα φόρο κερδών η ΕΝΦΙΑ για τα ακίνητα που κατέχουν... (Τώρα ο Πρόεδρος του συνδέσμου τους Τάσσος Πανούσης, πρωην Διευθυντής Απαιτήσεων της Eurobank, θέλει να φτιάξει και εγχώρια αντίστοιχη δευτερογενή αγορά, για να πωλούνται τα "πακέτα" σε άλλα funds του συνδέσμου τους...) Με αυτή την διαδικασία έχουν περιέλθει ήδη 70.000 αστικά ακίνητα στα funds και ενας τεράστιος αριθμός παγίων επιχειρήσεων ή αγροτών 20πλασιας αξίας όσων κατέβαλαν.(το "χαρτοφυλάκιο" που λένε, είναι εικονικό, "μούρη") 🔸 Αυτά τα πάγια χρησιμοποιούνται μετά ως εγγύηση για την έκδοση δανείων από τους δανειστές των funds. Tα μεγαfunds τύπου CVC Capital κλπ, που δανείζονται από "τις αγορές χρήματος"κεφάλαια είτε για να αγοράσουν πχ την ΔΕΗ και την ΛΑΡΚΟ ή για να επενδυθούν δανείζοντας στα funds μέσω των Τραπεζών! Να μετρήσουμε πόσο χρήμα "αέρας" έχει παραχθεί μέχρι τώρα από τον "αέρα" των αρχικών εγγυήσεων που έδωσε το σύστημα Στουρνάρα? Ασε το που πήγε και τι λάδωσε στην πορεία... 🔸Στο κάτω επίπεδο της τροφικής αλυσίδας βρίσκονται και οι εισπρακτικές εταιρείες, οι μηχανικοί αξιολόγησης ακινήτων και τα δικηγορικά γραφεία που θα αναλάβουν (έναντι ποσοστού) να πιέσουν για την είσπραξη ή τον διακανονισμό του κάθε κοκιίνου δανείου ξεχωριστά. 3.000 υπαλληλοι και αφεντικά συνολικά. Ότι εισπράξουν αυτοί απο ρυθμίσεις η νοίκια πτωχευμένων δανειοληπτών, είναι καθαρό πρόσθετο κέρδος των πιο πάνω επιπέδων της τροφικής αλυσίδας, που έχει ρυθμιστεί θαυμάσια στο να παράγει αεράτο χρήμα! Ελάχιστο έως καθόλου από αυτό επενδύεται μετά στην πραγματική οικονομία! Γιατί? Μα δεν υπάρχουν σε αυτήν την πραγματική οικονομία επενδύσεις με άπειρη απόδοση κεφαλαίου! (O ευρωπαϊκός δείκτης απόδοσης των κεφαλαίων που χτίζεται από τα μεγαλύτερα distress funds σήμερα δείχνει κερδοφορία 762%!) Αρκεί να υπάρχουν δάνεια και να κοκκινίζουν. Ξέρεις εσυ καμία να αποδίδει 762% με "επενδεδυμένο" κεφάλαιο κανένα χιλιάρικο στην Ιρλανδία? 🔸 Από τι κινδυνεύει τώρα αυτή η πυραμίδα: Παρ όλο που όλο αυτό το γαϊτανάκι δανείων επί δανείων το ασφαλίζουν σε δικές τους ασφαλιστικές (που με την σειρά τους λαμβάνουν δάνεια για να αντασφαλιστούν...), όλη αυτή η πυραμίδα σήμερα κινδυνεύει λόγω της ύφεσης και του πληθωρισμού που προκλήθηκε από τα θραύσματα της ενεργειακής κρίσης και το Ουκρανικό. Όλο αυτό το οικοδόμημα καταρρέει αν έστω και μία Τράπεζα που εμπλέκεται στην χορήγηση αυτών των δανείων επί δανείων, χρεοκοπήσει, όπως έγινε το 08 με την Leman Brothers για 600δισ στεγαστικά δάνεια στις ΗΠΑ. Τώρα κινδυνεύουν να τιναχτούν στον αέρα 1500τρισ%$ που έχουν παραχθεί σε όλο τον πλανήτη από αντίστοιχες πυραμίδες παραγωγής γκρι χρήματος-αερα έναντι 300τρισ$ αρχικών δανείων, δημοσίων (γύρω στα 80τρισ) και ιδιωτικών. Προϊόν συνεργασίας των τραπεζών με ένα σκιωδες παραΤραπεζικο σύστημα, με αυτό δηλαδή που έχει στήσει εδώ ο νεοφιλελέ Στουρνάρας. Και τότε δεν θα υπάρχει υπόλοιπο σε κανένα "μαξιλάρι Τσίπρα" για να μας σώσει.

✔️Το τι θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά για να σπάσει αυτή η τροφική αλυσίδα, που σχεδιάστηκε μόνο για να γεννάει νέα δάνεια, δηλαδή νέο αεράτο χρήμα? Πολλά! Από το "μοντέλο της Κύπρου" (δυνατότητα first refusal στο να αγοράσει το κόκκινο δάνειο ο αρχικός δανειολήπτης του στην ίδια τιμή που εκχωρείται στα funds-κορακια) μέχρι και πιο προχωρημένα με την δημιουργία πιστωτικών συνεταιρισμών των δανειοληπτών -βλεπε στο σχόλιο #2 μια τέτοια πρόταση του 18 που έμεινε στα αζήτητα). Τι δεν καταλαβαίνεις?

Οι τράπεζες, το μηδέν και το άπειρο

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Sun, 09 Oct 2022 06:00:00 +0000

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ 8-10-2022 Κανονικά έπρεπε να είμαι ένας από τους πιο ευτυχείς ανθρώπους στον κόσμο. Μπορεί να χρωστάω μικροποσά δεξιά-αριστερά, στην Εφορία, στη ΔΕΗ, σε φίλους και συγγενείς, στο ασφαλιστικό ταμείο μου, αλλά δεν χρωστάω σε τράπεζα (χρωστάει η συμβία μου, βέβαια, για το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας, αλλά προσποιούμαι ότι δεν με αφορά). Δεν είμαστε «κόκκινοι» οφειλέτες, βρε αδερφέ. Κι επειδή η τράπεζα είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου όταν δεν της χρωστάς, υποτίθεται ότι εγώ μπορώ να πάω σε μια από τις φίλες μου (τράπεζες) και να ζητήσω ένα δάνειο: ξυλοδάνειο, πετρελαιοδάνειο, αεριοδάνειο, πελετοδάνειο, ρευματοδάνειο, κάτι ταπεινό και ελεγχόμενο για να βγάλουμε τον χειμώνα χωρίς να ξεπαγιάσουμε. Θα με κόψει η φίλη μου η τράπεζα, θα δει τους λογαριασμούς με τα τρελά υπόλοιπα -25 ευρώ ο ένας, 0,75 ο άλλος-, θα δει και τα εκκαθαριστικά με το θηριώδες εισόδημα των 14.000 ετησίως και θα πει «πού πας ρε Καραμήτρο», κατά το γνωστό ανέκδοτο, μια και δεν με λένε Καραμήτρο. Αλλά, ακόμη κι αν αποφασίσει η φίλη μου να είναι ευγενής, έχει τον τρόπο της να μου δείξει την έξοδο ασφαλείας. Θέλετε ένα καταναλωτικούλι για να ζεσταθεί το κοκαλάκι σας; Ωραία, με 14,1% ανοιχτής διάρκειας, 11,2% αλλά κυμαινόμενο έναν χρόνο. Να τ’ αφήσω; «Για σας θα κάνω μια καλύτερη τιμή, είπε το τίποτε στο κάτι. Κι εκείνο, το ηλίθιο, το ‘χαψε» (Δημουλά). Αλλά το «κάτι» δεν το χάβει. Και να ήθελε αδυνατεί, γιατί πες ότι κάνεις την αποκοτιά και παίρνεις ένα δάνειο 1.000 ευρώ για πετρέλαιο, σόρι, αλλά γιατί να το ξεπληρώσεις με 140 ευρώ παραπάνω; Ή, για να το πούμε αλλιώς, γιατί το δικό μου χιλιάρικο, αν υποθέσουμε πως μου περισσεύει, ανταμείβεται με 40 λεπτά τον χρόνο όταν το εμπιστευτώ στην τράπεζα, ενώ το χιλιάρικο που μου εμπιστεύεται σαν βαρύ πεπόνι η τράπεζα πληρώνεται με κερατιάτικα 140 ευρώ; Ποιος είναι το τίποτα και ποιος το κάτι σε αυτή την παμπάλαια ολέθρια σχέση; Ποιος είναι κολλημένος στο 0 και ποιος απαιτεί το άπειρο; Για να γίνω κομματάκι πιο σαφής και συγκεκριμένος, κοιτάξτε τι συμβαίνει τα τελευταία 7 χρόνια προ πληθωριστικής πανδημίας. Με τα επιτόκια της ΕΚΤ κολλημένα στο μηδέν και αρνητικά, οι ελληνικές τράπεζες πλήρωναν τους τολμηρούς αποταμιευτές με μέσα επιτόκια από 0,5% έως 0,05%. Στα ακριβά καταναλωτικά δάνεια και στις πιστωτικές τα επιτόκια ήταν κολλημένα στο 11% και στο 15% κατά μέσο όρο, αντίστοιχα. Ενέσκηψε η συμφορά του πληθωρισμού, που πέρσι τέτοιο καιρό η Φρανκφούρτη τον έβλεπε να σβήνει πριν από τα Χριστούγεννα (μιλάει με τον Αδωνι η Λαγκάρντ, άραγε;) και η ΕΚΤ, που είναι ο ακόμα καλύτερος φίλος των καλύτερων φίλων του ανθρώπου, μπήκε στο τριπάκι της αύξησης των επιτοκίων του ευρώ, γιατί υποτίθεται ότι έτσι θα αποθαρρυνθούν οι άνθρωποι από σπατάλες -ν’ ανάβουν καλοριφέρ, για παράδειγμα-, θα πέσει η ζήτηση, θα πέσει κι ο πληθωρισμός κι όλα καλά. Αυτό ξέρουν ως νομισματική πολιτική, αυτό κάνουν οι κεντρικές τράπεζες, έστω κι αν δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στην ιστορία τους που να έχει πετύχει αυτή η ηλίθια συνταγή. Το επιτόκιο του ευρώ είναι ήδη στο 1,25%, κατά τα φαινόμενα μέχρι το τέλος του χρόνου μπορεί να το δούμε κοντά στο 3% και οι καλύτερες φίλες του ανθρώπου ετοιμάζονται για πάρτι αυξήσεων στα επιτόκια. Προσέξτε λοιπόν: μέσο επιτόκιο νέων καταθέσεων τον Αύγουστο, μετά τις αυξήσεις της ΕΚΤ, 0,04%. Μέσο επιτόκιο νέων δανείων 4%. Δηλαδή εκατονταπλάσιο! Υπάρχει ένα μέγεθος που λέγεται περιθώριο επιτοκίου, δηλαδή το σπρεντ, η διαφορά ανάμεσα στα επιτόκια καταθέσεων και δανείων. Η ΕΚΤ και η δική μας κεντροτράπεζα το μετράει στο 3,61% και για τις εγχώριες τράπεζες είναι διπλάσιο από τον μέσο όρο των τραπεζών της ευρωζώνης. Γιατί; Γιατί έτσι θέλουν, γιατί είναι πιο μάγκισσες, γιατί είναι οι καλύτερες απ’ όλους τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου και γιατί θέλουν να βγάλουν εξτραδάκια πάνω από 1 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2023 μόνο από τα έσοδα επιτοκίων. Γιατί τους ανήκουν τα πάντα, γιατί πνίγονται στη ρευστότητα και θέλουν κι άλλη, γιατί όλο το χρήμα του Ταμείου Ανάκαμψης, του ΕΣΠΑ, της ΚΑΠ περνάει από τον πάγκο τους, γιατί αν και ιδιωτικές, βρίσκονται σε απόλυτη ώσμωση με όλο το κρατικό και ιδιωτικό χρήμα, όλο το χρήμα του κόσμου, φυσικό ή ψηφιακό, αποκτά υπόσταση μόνο ως πίστωση στους λογαριασμούς τους. Οι τράπεζες είναι το σύμπαν όλων των συναλλαγών και δικαιούνται να βγάζουν κι από τη μύγα ξίγκι. Μας χαρίζουν το 0 και απαιτούν το άπειρο. Ω, μα ναι, φυσικά, ακούω ήδη στ’ αυτιά μου τα συνήθη επιχειρήματα για τις προβλέψεις, τα χρήματα που πρέπει να βάζουν στην άκρη οι τράπεζες για κάθε ευρώ που δανείζουν, για τις υποχρεώσεις κεφαλαιακής επάρκειας, για τις καβάτζες που υποχρεούνται να έχουν για να συνεχίσουν να επιτελούν τον «κοινωνικό ρόλο» τους, να προστατεύσουν τις αποταμιεύσεις των ανθρώπων από τον κακό πληθωρισμό. (Με τι τις προστατεύουν; Με μηδενικά επιτόκια; Πλάκα κάνουμε;) Κι όλα τα γνωστά και χιλιοειπωμένα. Εντάξει, ας μην κάνουμε μαθήματα τραπεζικής δι’ αρχαρίους εδώ, γιατί το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: Γιατί οι ελληνικές τράπεζες να έχουν διπλάσιο επιτοκιακό περιθώριο από τις άλλες της ευρωζώνης; Από πού αντλούν το δικαίωμα να αισχροκερδούν κάτω από τη μύτη της ΕΚΤ, της ΤτΕ κι όλων των ακριβοπληρωμένων εποπτικών αρχών; Γιατί επιβάλλουν στους αποταμιευτές κούρεμα στο ύψος του πληθωρισμού, αλλά απαιτούν από τους δανειζόμενους αμοιβή πάνω από αυτόν; Ρητορικά τα ερωτήματα, αλλά μια και μιλάμε για κουρέματα κι ο νους, θέλεις δεν θέλεις, πάει στο μεγάλο κούρεμα, το PSI του 2012, πώς ν’ αφήσει κανείς ασχολίαστη τη φιλοτραπεζική συνηγορία του Αρείου Πάγου σε πρόσφατη απόφαση που απορρίπτει αιτήματα ζημιωμένων ομολογιούχων; Διαβάστε την: «…Εν όψει όλων των περιστάσεων δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι το πιστωτικό ίδρυμα, που διέθεσε το κρατικό ομόλογο περαιτέρω σε επενδυτή, υπέχει ευθύνη για τη μεταγενέστερη έλλειψη φερεγγυότητας του εκδότη Ελληνικού Δημοσίου». Ολη η ιστορία της ελληνικής κρίσης χρέους, αλλά ανεστραμμένη με το κεφάλι κάτω, σε 31 λέξεις. Αλήθεια τώρα; Δεν φταίνε οι τράπεζες για την πολλαπλή ελληνική χρεοκοπία; Δεν μας φορτώθηκε το PSI για να προστατευτούν οι γαλλικές, οι γερμανικές και οι άλλες τράπεζες; Δεν πληρώσαμε τη ζημιά των εγχώριων ευαγών ιδρυμάτων με δύο μνημόνια και με τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις με λεφτά των φορολογουμένων; Δεν πληρώνουμε το μεγάλο ξεφόρτωμα των «κόκκινων» δανείων, την εξυγίανση των χαρτοφυλακίων τους και την αδάπανη ιδιωτικοποίησή τους με κρατικές εγγυήσεις δεκάδων δισ. ευρώ που οσονούπω θα μας τις φορτώσουν στο κρατικό χρέος; Αλήθεια τώρα, αυτή είναι η δίκαιη ιστορική κρίση των κορυφαίων δικαστών για την οικονομική μας τραγωδία; Σχόλια «μηδέν». Θυμός «άπειρος».

💬 Θεωρίες για την υπεραξία Αγαπητοί θεατές, είναι έθιμο να λέει ο καταδικασμένος σε θάνατο δυο-τρεις τελευταίες κουβέντες, έτσι για να λευτερώσει την ψυχή του και να ταξιδέψει πιο λαφριά στους ουρανούς. Λοιπόν, αξιότιμες κυρίες και δεσποινίδες και κύριοι, όσο και να σας φαίνεται περίεργο, είμαι αθώος. Γιατί τι κακό μπορεί να κάνει σε τούτο τον κόσμο ένας φουκαράς κατεργάρης μπροστά στους μεγαλοκατεργάρηδες της Γης; Πάω στην κρεμάλα επειδή έκλεψα δυο δεκάρες, κι αυτοί που κλέβουν τον ιδρώτα του κοσμάκη θα πεθάνουν στα κρεβάτια τους. Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση μιας τράπεζας; Σκότωσα για να μη με σκοτώσουν, κι αυτοί που σκοτώνουν για να κερδίσουν έχουν αγάλματα στις πλατείες. Με πνίγει το δίκιο μου και δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Είμαι μικρός και μ’ έφαγε το ανάστημά μου… Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Η όπερα της πεντάρας» Kibi2g@yahoo.gr, kibi-blog.blogspot.com

Γιατί η Γερμανία και η Ρωσία ήταν ή συνεχίζουν να είναι εναντίον μας.

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Thu, 29 Sep 2022 06:13:00 +0000

Δύο θρομβώσεις για μια άλλη ματιά στις πολιτικές. Γιαννη Χατζηρήστου

Στο χάρτη απεικονίζεται το κυκλοφορικό σύστημα της Ευρώπης, αυτό που αιματοδοτεί την οικονομία και την βιομηχανία της με φυσικο αέριο, το στρατηγικό μεταβατικό καύσιμο που καλύπτει, μαζί με το φθίνουν σε σημασία πετρέλαιο, το 74% των συνολικών της ενεργειακών αναγκών (η Γιαδιρκιάογλου κοιτάζει το 16% που αφορά εφαρμογές ηλεκτρικής ενέργειας και τις ΑΠΕ, και η Πετροβασίλη τα ρέστα που κινούν τα οχήματα). Εδώ και 12 χρόνια έχει σημάνει συναγερμός στα Επιτελεία που χαράσουν εξωτερική και βιομηχανική πολιτική, αφού από τον έλεγχο της ροής αυτού του συστήματος καθορίζεται το 30% του κόστους όλων των προϊόντων της ΕΕ, το 35% των τροφίμων και το ευρώ (οι νεοφιλελε πολιτικές επιτίθενται εμμονικά στο εργατικό κόστος που συμμετέχει στο 8-10% με λιτοτητες). Το αέριο από τις αρτηρίες μέσα στον πορτοκαλί κύκλο τελειώνει! Της Νορβηγίας (αυτό που μπήκε πάλι χθές μετα την καταστροφή των δυο Northstream σε λειτουργία μέσω υφιστάμενου κλειστού αγωγού), τελειώνει το 23, της Βρετανίας λίγο αργότερα. Που το Brexit όμως το περιορίζει για να καλύψει τις εγχώριες ανάγκες της μόνο.

Η Γερμανία, με τις επενδύσεις της στην Ρωσία, θα ήθελε να καλύψει το κενό με δύο αγωγούς NordStream, ένα υφιστάμενο και ένα ημιτελή που τον σταματησε άρον άρον ο Τραμπ), αυτους μέσα στον μπλε κύκλο. Για να συνεχίσει να επιδοτεί έτσι έμμεσα τα προϊόντα της με την περίφημη "γερμανική ανταγωνιστικοτητα". Η ιστορία, τα αντίθετα συμφέροντα των ΗΠΑ (που πουλάει LNG) και της Γαλλίας (που πουλάει ενέργεια από τα πυρηνικά της) δεν είναι δυνατόν να ανεχθούν όμως οι Uber Alles, δια του Πουτιν, να κάνουν πάλι μια από τα ίδια στην Ευρώπη. Χωρίς ίσως κρεματορια αυτή την φορά αλλά με λιτότητες και επιδοτήσεις των προϊόντων τους από "πακέτα διάσωσης". Και έτσι, από το 10, στράφηκε η προσοχή τους στην κάτω δεξιά πινέζα του χάρτη, στα ενεργειακά αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου και στον έλεγχο του αγωγού EastMed, απ όπου είναι να καλυφθεί το 12% της συνολικής ζήτησης αερίου μέχρι το 50. Και γίνεται τώρα ο κακός χαμουλης μέσω της Τουρκίας που την θέλουν να αμφισβητεί ΑΟΖ μας επιδιώκοντας και την πλήρη ομηρία της Κύπρου. Δυστυχώς σε αυτή την φάση και με πιόνι και την Ελληνική Κυβέρνηση που αποδέχεται και μνημόνια και αλλοτριους σχεδιασμούς για σοβαρούς ιδεολογικούς και οικονομικούς λόγους ημετέρων της και σε βάρος των ανοικτών εθνικών μας θέματα. Όλα τα άλλα είναι για να σχολιάζει η Γιαδικιάρογλου στο προφίλ της τις συνέπειές των πιο πάνω . Σε δουλειά να βρισκόμαστε... Τι δεν καταλαβαίνεις? ----------------------------- Από το 20 μέχρι σήμερα, έχουμε δύο ακόμα στοιχεία 🔸Την λήξη της προηγούμενης παγκοσμιοποιησης από τους G7 το 21 στην Κορνουάλη 🔸Την Ουκρανική κρίση, ως το πρώτο επισοδεια οριοθέτησης των δύο κυριων ζωνών ισχύος του δολαρίου και του αντι-δολαρίου, που έθεσαν εκτός μάχης για την διεκδίκηση σοβαρού ρόλου για το αμήχανο ευρώ. Η Γιαδικιαρογλου συνεχίζει να χαζεύει στα αποτελέσματα. Τις αιτίες τις αγνοεί

Ποιός λέει κανει πόλεμο;;;

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Thu, 22 Sep 2022 14:42:00 +0000

ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ, ΚΑΤΙ ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΚΟΛΠΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ "ΠΟΛΕΜΟΣ". Αν ρίξεις μια ματιά στο marine traffic, το εργαλείο που καταγράφει την κίνηση κάθε μη πολεμικού πλεούμενου στις θάλασσες από το υποχρεωτικό από τον ΙΜΟ ηλεκτρονικό που φοράνε, θα διαπιστώσεις ότι αυτή την ώρα γίνεται στον Λακωνικό κόλπο ο κάκος χαμός! Ούτε στα Στενά του Ορμούζ τέτοια κίνηση πετρελαιοφόρων και εκείνων που αράζουν μέσα στον κόλπο, στα όρια των χωρικών υδάτων και ανταλλάσουν υγρά εν πλω. Έτσι βαφτίζονται τώρα ως Turkish blend (!) ή Ινδικά πετρέλαια τα του Πούτιν, αυτά που έχουν φορτωθεί από κάποιο Ρώσικο ή Τουρκικό λιμάνι και πρέπει να αλλαξουν πιστοποιητικά γέννησης για να μπορούν μετά να πουληθούν χωρίς κυρώσεις και άλλες τέτοιες γραφειοκρατικές αηδίες. Τα πλοία διαφορετικών σημαιών μεν, αλλά στην πλειοψηφία τους Ελληνικής ιδιοκτησίας έδρας κάποιων φορολογικών παραδείσων, όπως δείχνουν τα call signs τους στο maritime traffic. Και τι κάνει, θα ρωτήσεις, το λιμενικό για να ελέγξει, τουλάχιστον, αν τηρούνται οι προδιαγραφές ασφαλείας και ότι δεν θα τα κάνει κάποιος μαντάρα και γίνει της οικολογικής κολάσεως εντός του κόλπου? Τίποτα δεν κάνει, αφού το σημερινό γκουβέρνο έχει ξεχάσει να "κλείσει" τους κόλπους, όπως το είχε ετοιμάσει να γίνει το ΥπΕξ επί Νίκος Κοτζιάς , σύμφωνα με τις δυνατότητες που μας δείχνει η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), και που προσφέρει στα κράτη τη δυνατότητα θέσπισης θαλασσίων ζωνών εκκινώντας από τις ευθείες γραμμές και το κλείσιμο κόλπων. Μένει και τα κοιτάζει από τα 6 μίλια από την ακτή.

Ετσι οι νοητές γραμμές που προκύπτουν μετά αυτές τις τροποποιήσεις δεν καθίστανται σημεία βάσης αντί της φυσικής ακτογραμμής και για τις οριοθετήσεις αιγιαλίτιδας και ΑΟΖ. Οι ευθείες γραμμές και το κλείσιμο κόλπων δημιουργούν μια ζώνη, τα εσωτερικά ύδατα, που για παράκτια κράτη με έντονες εσοχές και κόλπους, όπως η χώρα μας, προσφέρουν επιπλέον όφελος. Η θέσπιση των ζωνών αυτών εθνικής κυριαρχίας ανήκει στην κυρίαρχη ευχέρεια του κάθε παράκτιου κράτους ως προς το πότε, το πώς και το πού θα τις υλοποιήσει μονομερώς με εσωτερικό νομοθέτημα και μετά αρκεί μία απλή κοινοποίηση στα Ηνωμένα Έθνη. Έτσι, μένουν ανοιχτά και ανεξέλεγκτα για κάθε λογής λαθρέμπορο τεράστια φυσικά λιμάνια, όπως αυτό του Λακωνικού ή του Μεσσηνιακού Κολπου, ακόμα και Δυτικά του Ταινάρου που έχει "δεσμευτεί" το ελληνικό γκουβέρνο να πάει την αιγιαλίτιδα στα 12μιλια (χωρίς να έχουν πριν "κλείσει" οι κόλποι...) Θα πεις, και τι έγινε, άσε τους χριστιανούς να βγάλουν κανένα φράγκο έξτρα τώρα που γυρίζει, για να το "κάνουν ανάπτυξη". Όμως εκτός που δεν πρόκειται να κάνουν εδώ καμία ανάπτυξη, αφού βγάζουν πολύ περισσότερα παίζοντας με τα κέρδη τους στοιχήματα σε κάποιο χρηματιστήριο (αξιών, εμπορευμάτων, ενέργειας, ρύπων... τόσα υπάρχουν), η ολιγωρία για να γίνονται τώρα και τα στραβά μάτια έχει και άλλες συνέπειες: Λόγω του μη κλεισίματος κόλπων, για να γίνεται το εν λόγω κόλπο, και της μη επέκτασης της αιγιαλίτιδας εκεί που πρέπει και από εκεί και πέρα της ΑΟΖ, μπορεί να βγαίνει το Υπουργείο Ενέργειας της Λιβύης, όπως προχθές, και να ανακοινώνει αύξηση των πετρελαϊκών διαθέσιμων της χώρας κατά 40%, από τα κοιτάσματα Νότια της Κρήτης, που τα θεωρεί μέρος της Τουρκολυβικης ΑΟΖ! Κατά τα άλλα, οι πατριδοκάπηλες ρητορικές και οι εμπόλεμες καταστάσεις με όσους τώρα κάνουμε τέτοιες μπίζνες, πήγαν πάλι σύννεφο από το βήμα και του ΟΗΕ. Τι δεν καταλαβαίνεις για το με ποιους διεθνείς απατεώνες έχουμε μπλέξει?

Λευτέρης Κρέτσος

noreply@blogger.com (ΔΙΟΝΥΣΟΣ) — Thu, 14 Apr 2022 14:32:00 +0000

ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΩ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΚΟΥΚΙΔΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΥΤΗ ,για τον Λευτέρη τον Κρετσο!!!! «Μόνο περηφάνια ! Markos Vogiatzoglou Αυτός εδώ στη φωτογραφία είναι ο Λευτέρης ο Κρέτσος. Ο Κρέτσος έως το 2015 εργάζονταν στο πανεπιστήμιο του Greenwich. Δίδασκε Labor Studies έχοντας τον βαθμό του Senior Lecturer. Τον Γενάρη του 2015 λοιπόν, ο Λευτέρης ο Κρέτσος προσεκλήθη από τη νέα κυβέρνηση να γυρίσει στην Ελλάδα για να αναλάβει την Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης. Και, δυστυχώς για τους φοιτητές του αλλά και για τον ίδιο, απάντησε θετικά. Παραιτήθηκε μάλιστα από το Πανεπιστήμιό του, γιατί - σε αντίθεση με πολλούς άλλους - θεωρούσε ατιμία το να κρατάει "καπαρωμένη" μια θέση διδάσκοντος, ενώ εργάζεται αλλού. Το 2019, αμέσως μετά τις εκλογές, ο Κρέτσος μάζεψε τα πραγματάκια του, γύρισε σπίτι και έπιασε να στέλνει βιογραφικά αναζητώντας εργασία. Μετά από λίγο καιρό, προσελήφθη εκ νέου σε ένα πανεπιστήμιο της Μεγάλης Βρετανίας και έφυγε για να διδάξει το επιστημονικό του αντικείμενο. Στη θητεία του στη ΓΓΕΕ και στο ΥΨΗΠΤΕ όπου υπηρέτησε ως υφυπουργός, ο Κρέτσος έκανε πολλά και διάφορα. Είχα την τιμή να παρευρίσκομαι σε αρκετά εξ αυτών, ως επιστημονικός συνεργάτης του Υπουργείου. Οπότε δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι αντικειμενικός έναντί του - τον εκτιμώ και τον θεωρώ φίλο μου. Όμως τουλάχιστον ας μου αναγνωριστεί ότι, ως αυτόπτης μάρτυρας, μπορώ να πιστοποιήσω δυο πράγματα για τη συνεισφορά του στο δημόσιο βίο. Από τα πολλά που έκανε, λοιπόν, ο Λευτέρης ο Κρέτσος, ξεχωρίζω δύο, τα οποία έχουν αφήσει σημαντικό αποτύπωμα. Πρώτον: Ο Κρέτσος διοργάνωσε έναν κατά τεκμήριο άψογο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Ο διαγωνισμός ακυρώθηκε αργότερα από το ΣτΕ, για λόγους εντελώς άσχετους με την ίδια τη διενέργειά του, όμως άφησε μια υπερ-πολύτιμη κληρονομιά: για πρώτη φορά αποκτήσαμε μια σαφή εικόνα του πόσο κοστολογεί "η αγορά" το αγαθό τηλεοπτικές άδειες. Έτσι, με βάση την κοστολόγηση αυτή, το Ελληνικό Δημόσιο εισέπραξε 210 εκατομμύρια ευρώ - ή μάλλον θα εισέπραττε τόσα, εάν η ΝΔ δεν χάριζε όσες δόσεις μπορούσε στα πελατάκια της τους καναλάρχες. Επαναλαμβάνω: 210 εκατομμύρια. Πριν είχαμε μηδέν εκατομμύρια και παράνομους σταθμούς που λειτουργούσαν με υπουργικές αποφάσεις - βασιλόπιτες που εκδίδονταν κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς. Τι κέρδισε ο Κρέτσος από τη συνεισφορά του στο να εισπράξει το Ελληνικό Δημόσιο 200τόσα εκατομμύρια; Τίποτε απολύτως. Για την ακρίβεια, κάτι "εισέπραξε": ένα βουνό αγωγές και μηνύσεις από τους καναλάρχες, οι οποίοι δεν ανέχτηκαν την ταπείνωση του να συνδιαλέγονται με αυτόν τον "ηλίθιο", τον "αφελή", που τους κουβαλήθηκε από τα ξένα για να τους μαδήσει το πορτοφόλι. Δεύτερον: Ο Κρέτσος επί 4 χρόνια υποστήριζε την αναγκαιότητα ενός νέου θεσμικού πλαισίου κινήτρων για την οπτικοακουστική παραγωγή. Μας τα έκανε (κυριολεκτικά) τσουρέκια, επιχειρηματολογώντας ασταμάτητα για το θέμα, είτε μιλούσε με τον Τσίπρα, τον Γιούνκερ, τον ΠτΔ, τους υπαλλήλους στο Υπουργείο, τους δημοσιογράφους, αλλά και παραγωγούς, καλλιτέχνες, συγγενείς και φίλους και τους συνεργάτες του. Και στο τέλος τα κατάφερε. Με τον νόμο Παππά ιδρύθηκε ο ΕΚΟΜΕ και με τον νόμο Κρέτσου θεσπίστηκαν τα αναγκαία κίνητρα. Και έτσι αναστήθηκε η κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή στη χώρα μας. Χιλιάδες άνθρωποι βρήκαν δουλειά, κάθε χρόνο κάνουν παρέλαση από την Ελλάδα οι αστέρες του Χόλυγουντ, και ο κλάδος πίνει νερό στο όνομά του. Τι κέρδισε ο Κρέτσος από το κατόρθωμά του, να αναστήσει έναν πεθαμένο κλάδο και να δώσει δουλειά σε χιλιάδες νέους; Τίποτε απολύτως. Κατάφερε το 2019 να μάζεψει απλώς τα μπογαλάκια του και να γυρίσει στον φυσικό του χώρο, το πανεπιστήμιο.

Αυτός λοιπόν ο Κρέτσος, που βλέπετε στη φωτό, έγραψε τις προάλλες ένα tweet με το οποίο εξέφραζε τη διαφωνία του με την Επιτροπή Λογοκρισίας που στήνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Στηλίτευσε, δε, τα ουρλιαχτά επιδοκιμασίας της ΕΣΗΕΑ και δη των αριστερών και των πολύ αριστερών μελών του ΔΣ της. Σε αυτό το tweet λοιπόν απάντησε το αριστερό μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ Σταύρος Καπάκος. Με ένα κείμενο - βόθρο, ένα πραγματικό χυδαιογράφημα ανάξιο οποιασδήποτε σοβαρής κριτικής, στο οποίο αποκαλεί τον Κρέτσο "χρήσιμο ηλίθιο", "αφελή", "σκυλί του παυλόφ", κι απειλώντας τον να "κρατά χαμηλά τον τόνο της φωνής του γιατί δεν είμαστε ίσα κι όμοια". Δεν ξέρω τι έκανε ακριβώς ο Καπάκος ώστε να δικαιούται να κοπρολογεί έναντι οιουδήποτε "βούλωσέ το, δεν είμαστε ίσα κι όμοια". Ως επιχείρημα είναι ούτως ή άλλως απεχθές, κι η ζωή έχει δείξει ότι όποιος το επικαλείται συνήθως είναι άνθρωπος τοξικός και καλό είναι να μένεις μακριά. Ξέρω όμως τι ΔΕΝ έκανε, όπως ΔΕΝ έκανε ούτε η υπόλοιπη ΕΣΗΕΑ, απ' το 2019 και εντεύθεν, απ' όταν δηλαδή ο Κρέτσος μάζεψε τα μπογαλάκια του και επέστρεψε στους φοιτητές και τις επιστημονικές του ασχολίες. ΔΕΝ έκανε τίποτε για να ξεσηκώσει τους δημοσιογράφους όταν έσκασε η σκανδαλάρα της Λίστα Πέτσα. Απλώς "εξέφρασε την ανησυχία του". ΔΕΝ έκανε τίποτε για να ξεσηκώσει τους δημοσιογράφους όταν αποκαλύφθηκε πως συνάδελφοί τους παρακολουθούνται από το καθεστώς Μητσοτάκη. Απλώς "εξέφρασε την ανησυχία του". ΔΕΝ έκανε τίποτε για να ξεσηκώσει τους δημοσιογράφους όταν Πρωθυπουργός και ο Κυβ. Εκπρόσωπος αποκαλούσαν συναδέλφους τους "συμμορίτες", τους απειλούσαν, τους ταπείνωναν, τους προσέβαλαν και ξαμολούσαν τον στρατό των τρόλ για να τους βρίζουν πρωί - βράδυ. Απλώς "εξέφρασε την ανησυχία του". Στην εξουσία λοιπόν ο Καπάκος, κι όλοι οι Καπάκοι, περιορίζονται να "εκφράζουν την ανησυχία τους". Άμα όμως τους υπενθυμίσεις πως τους "επιτήδειους ουδέτερους" τους κρίνει αυστηρά η ιστορία, τότε αφρίζουν από το κακό τους και βοθρολογούν, έναντι δικαίων και αδίκων. Όσο κι αν σκούζει όμως ο κάθε Καπάκος, η ζωή είναι αμείλικτη: Τους "επιτήδειους ουδέτερους" θα τους κρίνει αυστηρά η ιστορία.»