Policjanci z Sieradza dokonali likwidacji nielegalnej hodowli, która mieściła się w gminie Burzenin w województwie Łódzkim. Na jej terenie znajdowały się psy w liczbie 52 osobników. Interwencja funkcjonariuszy odbyła się dzięki informacji udzielonej przez fundację „Niechciane i Zapomniane – SOS dla Zwierząt”. Jej pracownicy czekali już policjantów, towarzyszył im też weterynarz. Znalezione psy należały do różnych ras. Ich stan można określić dwoma słowami – były zaniedbane. Nielegalna hodowla należała do dwóch kobiet w wieku 75 i 37 lat, które nie posiadały żadnych, wymaganych przez prawo, zezwoleń na prowadzenie takiej działalności. Po oględzinach weterynarz  wydał wniosek o odebraniu czworonogów właścicielkom i przekazaniu w opiekę członków fundacji.

Ubezpieczenia dla psa < zobacz

W odniesieniu do kobiet rozpoczęło się postępowanie karne na podstawie znowelizowanych przepisów Ustawy o Ochronie Zwierząt. Właścicielki hodowli mogą otrzymać karę grzywny albo też ograniczenia lub pozbawienia wolności na okres do dwóch lat.

Od początku stycznia obowiązują przepisy według których psy i koty mogą być sprzedawane i kupowane tylko w miejscu zarejestrowanych hodowli i w schroniskach. Poza takimi hodowlami nie można też rozmnażać tych czworonogów na potrzeby sprzedaży. Wyjątkiem są legalne hodowle rasowych psów i kotów.

Za nielegalny handel można zostać ukaranym grzywną, do 5 tys. zł, albo wspomnianym ograniczeniem lub pozbawieniem wolności. W nowych przepisach wprowadzono zakaz trzymania psów na uwięzi, której długość jest mniejsza niż 3 metry. Gdy ktoś znęca się nad zwierzętami oprócz kary pozbawienia lub ograniczenia wolności, sąd odbiera zwierzę dotychczasowemu właścicielowi oraz ma możliwość zakazać mu posiadania kolejnych do 10 lat włącznie (problemem jest tylko sposób wyegzekwowania przestrzegania tego zakazu). Sąd może też nakazać zapłatę nawiązki w kwocie od 500 zł do 100 tys. zł. Działania sieradzkich policjantów to jeden z pierwszych przypadków egzekwowania znowelizowanych przepisów, których w większości jak na razie świadome są osoby należące do różnych organizacji pozarządowych i instytucji zajmujących się ochroną zwierząt i obroną ich praw.

W związku z tym, że informacje o złym stanie w jakim znajdują się polskie ubezpieczenia emerytalne coraz więcej osób interesuje się sposobami oszczędzania na dodatkową emeryturę. To z kolei sprawia, że firmy ubezpieczeniowe poszerzają oferty o nowe produkty, umożliwiające to. Niedawno, spodziewając się wzrostu sprzedaży w tym sektorze, tą drogą poszło Open Life TUŻ wprowadzając do sprzedaży program „ Better Future”. Skierowany on jest do tych konsumentów, którzy są zainteresowani oszczędzaniem w długim horyzoncie czasowym oraz inwestowaniem oszczędzanych środków w celu osiągnięcia zysków.

Better Future to w swej istocie grupowe ubezpieczenie na życie oraz na dożycie z funduszem kapitałowym. Mogą z niego skorzystać klienci między 18 a 65 rokiem życia, o ile zdecydują się na oszczędzanie przez minimum 10 lat. Każdy uczestnik programu ma możliwość decydowania w jakie fundusze mają być wpłacane przez niego pieniądze oraz dowolnie alokować swój kapitał przez zmianę funduszy.

Minimalna miesięczna składka to 100 zł. Klienci, którzy jedna zdecydują się na wyższą mogą liczyć na dodatkowe profity. Począwszy od 350 zł uczestnik ubezpieczenia otrzymuje dodatkową alokację, której wysokość wynosi 5 % kapitału wpłaconego w ciągu pierwszego roku od podpisania umowy. 10 % dodatkowej alokacji przysługuje tym, których składka wyniesie 1 tys. zł Oprócz tego, jeśli ktoś zdecyduje się na okres ubezpieczenia dłuższy niż 10 lat, to za każdy nieparzysty rok po tym okresie dostaną 10-procentową alokację od wpłaconych środków.

Każdy uczestnik ma też możliwość jeden raz w ciągu okresu ubezpieczenia zawiesić wpłacanie składki na 6 miesięcy oraz obniżyć o połowę składkę, którą zadeklarował. Gdy chodzi o fundusze, w które inwestowana będzie część składki, to klienci mają do wyboru kilkadziesiąt o różnego typu strategiach inwestycyjnych. Można więc zdecydować się na te zapewniające większe bezpieczeństwo i mniejszy zysk lub też zdecydować się na te o agresywnym sposobie inwestowania. Fundusze te są zróżnicowane również geograficznie oraz mają różne podmioty zarządzające nimi.

I mamy zapowiedziane zwiększenie kar dla kierowców, którzy uznali, że ubezpieczenia samochodowe OC są im niepotrzebne. Nowe przepisy weszły w życie 1 stycznia tego roku i sprawiają, iż kary, których nakładaniem zajmuje się Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny staną się bardziej dotkliwe. Jest to kolejny krok w walce o to by jak najwięcej kierowców wywiązywało się z ustawowego obowiązku posiadania ubezpieczenia OC. Wcześniej UFG publikował regularnie informacje o największych swoich dłużnikach,  którzy muszą zwrócić Funduszowi pieniądze za świadczenia wypłacone poszkodowanym w wypadkach, których byli sprawcami, udostępnił swoją bazę danych firmom ubezpieczeniowym i zacieśnił współpracę z policją i innymi służbami uprawnionymi do kontroli pojazdów.

 Od tego roku wysokość wspomnianej kary to podwojona wartość wynagrodzenia minimalnego w danym roku. Aktualnie wynosi ono 1,5 tys. zł. Niemniej ową podwojoną wartość zapłacą jedynie właściciele samochodów osobowych. W przypadku posiadaczy pojazdów ciężarowych i autobusów, brak ubezpieczenia OC będzie ich kosztował 4,5 tys. zł czyli potrojoną wartość wynagrodzenia minimalnego. Najmniej zapłacić będą musieli motocykliści bo tylko 500 zł (1/3 wartości wynagrodzenia). 

Dotychczas obowiązujące przepisy uzależniały wysokość kar od aktualnego kursu euro. Konkretnie chodziło tu o kwotę 500 euro, którą przeliczano na złotówki zgodnie ze średnim kursem Narodowego Banku Polskiego. To wiązało się z dużymi wahaniami wysokości kar w poszczególnych latach.

Ze starych zasad pozostała ta, która mówi, że UFG ogłasza wysokość kar obowiązującą w danym roku do 3 stycznia. Od tego roku kara ta będzie wzrastać, wraz ze wzrostem płacy minimalnej, co bardziej odpowiada warunkom polskim niż dotychczasowy kurs euro.

Skąd jednak UFG czerpie informacje o kierowcach, którzy nie posiadają ubezpieczenia OC? Najczęściej ma to miejsce podczas kontroli drogowych prowadzonych przez policję. Jeśli kierujący pojazdem nie posiada dowodu zawarcia umowy na polisę OC, wówczas funkcjonariusz przekazuje jego dane do UFG, który sprawdza czy dana osoba wykupiła taką polisę i jedynie zapomniała zabrać ze sobą potwierdzenia, czy też rzeczywiście jej nie posiada. Kiedy w grę wchodzi opcja druga, nakłada karę i wysyła wezwanie do jej zapłacenia oraz wykupienia polisy OC.

Wprawdzie w tym roku zima nie dała się jeszcze kierowcom we znaki ale wszystko jeszcze może się zmienić. To właśnie w tej porze roku widać jeszcze bardziej opłacalność posiadania polisy OC. Nie chcę przez to powiedzieć, że należy wykupywać ją tylko w zimie, jej posiadanie jest w końcu obowiązkowe, chodzi natomiast o to, że jego przydatność rośnie w trakcie trudnych warunków pogodowych, podobnie jest z autocasco, assistance i NNW.

Dzieje się tak z uwagi na zwiększenie liczby kolizji drogowych, których sprawcą może być, oczywiście niecelowo, nawet najlepszy kierowca. Czasem po prostu warunki na drodze mogą tak zaskoczyć kierującego, że uniemożliwią mu zapanowanie nad autem. Zacznijmy więc od kolizji czyli zdarzeń drogowych, w których żaden ich uczestnik nie odniósł obrażeń ciała. Kierowca, który jest jego sprawcą jest zobowiązany sfinansowania naprawy wyrządzonej szkody. Jeśli posiada OC komunikacyjne, wówczas odszkodowanie wypłaca firma ubezpieczeniowa, w której je wykupił, jeśli zaś nie, poszkodowany może domagać się, by sprawca zapłacił z własnej kieszeni. A co z uszkodzeniem samochodu sprawcy? Tutaj jedynym ratunkiem może być autocasco, w przypadku jego braku lub gdy dane zdarzenie nie znajduje się w zakresie ochrony ubezpieczeniowej pozostaje samemu sfinansować naprawę.

Jeśli w zdarzeniu drogowym, ktoś został ranny, mamy do czynienia z wypadkiem. W takiej sytuacji sprawca jest finansowo odpowiedzialny zarówno za szkody materialne (uszkodzenie pojazdu) jak i osobowe (obrażenia poszkodowanych). Również w tym przypadku sprawcę ratuje posiadane ubezpieczenie OC, jeśli zaś go brakuje, odszkodowanie wypłaca Urzędowy Fundusz Gwarancyjny, który następnie występuje do sprawcy z żądaniem zwrotu wypłaconego świadczenia. Trzeba też pamiętać, że na oblodzonej nawierzchni – drodze lub chodniku wypadek i w konsekwencji uraz może zdarzyć się każdemu dlatego dobrym uzupełnieniem posiadanych polis komunikacyjnych będzie ubezpieczenie NNW kierowców.

Niektórzy przy dużych opadach śniegów, oblodzonej nawierzchni i spowodowanych tym korkach na pewien okres czasu zostawiają samochody na parkingach przesiadając się w komunikację miejską. Stojące dłużej niż zwykle w jednym miejscu auto może być bardziej narażone na włamanie i kradzieże. Wiadomo, że ze skutecznością działań policji w tym względzie bywa różna, zaś posiadając ubezpieczenie AC, które obejmuje tego typu sytuacje możemy liczyć  nie tylko na zwrot kosztów za skradziony sprzęt ale również za dokonane zniszczenia.

Wiadomo, że niskie temperatury, wpływają również na działanie poszczególnych podzespołów w samochodzie. Czasami akumulator czy silnik zawiedzie w momencie gdy kierowca nie ma za bardzo gdzie szukać pomocy. Dlatego przed zimą warto zastanowić się nad wykupem assistance a jeśli już jakieś posiadamy gdyż dotychczasowy ubezpieczyciel dodał nam je gratis, np do pakietu AC OC, to dobrze jest sprawdzić zakres ochrony ubezpieczeniowej i ewentualnie ją rozszerzyć na sytuacje, które często zdarzają się właśnie w tym okresie. Dzięki temu gdy kierowca znajdzie się w trudnej sytuacji i auto odmówi mu posłuszeństwa wystarczy, że zadzwoni pod numer firmy ubezpieczeniowej by uzyskać potrzebną pomoc. Zależnie od zakresu ochrony, może to być naprawa usterki na miejscu zdarzenia lub odholowanie auta do najbliższego warsztatu.

Oczywiście nie ma szans by wykupić wspomniane ubezpieczenia komunikacyjne tylko na miesiące zimowe. Standardowa długość umowy to 12 miesięcy. Niemniej w tym artykule nie chcieliśmy sugerować, że ubezpieczenia przydają się tylko w zimie. Zima może być pretekstem do tego by w końcu się na nie zdecydować i przedłużać na kolejne lata. Jeśli powodem wahania jest cena, to wystarczy spojrzeć na koszty odszkodowań by stwierdzić, że tak naprawdę zupełnie nieopłacalne jest nieposiadanie polis, szczególnie OC i autocasco.

Gdy wybieramy się na zimowy urlop za granicę, warto dodatkowo sprawdzić czy w kraju, do którego zmierzamy posiadane przez nas ubezpieczenia działają i chronią nas (chodzi tu głównie o ubezpieczenie AC). Jeśli nie, należy udać się do firmy ubezpieczeniowej i zapłacić za dodatkowe rozszerzenie ochrony o to państwo. Szukając najlepszych polis najlepiej porównywać ze sobą najpierw ów zakres a dopiero potem cenę. Wyjątkiem jest ubezpieczenie OC – tu zawsze zakres będzie taki sam.

Firmy ubezpieczeniowe dążą do tego by zmniejszać koszty swojej działalności i usprawniać obsługę klientów między innymi przez informatyzację. Po ostatnich informacjach od Warty, która chwaliła się umożliwieniem klientom szybką likwidację szkód przez telefon i internet, przyszedł czas na największego polskiego ubezpieczyciela. PZU uruchomiło system elektronicznej likwidacji szkód o nazwie E-szkoda. Umożliwia on zgłoszenie szkody przez internet za pomocą specjalnego formularza i możliwości dołączania do nich załączników dokumentujących szkodę, bieżące monitorowanie procesu likwidacyjnego, zadawanie pytań dotyczących kwestii z tym związanych. W systemie tym można dokonać likwidacji szkód, jeśli chodzi o ubezpieczenia obejmujące swoim zakresem szkody komunikacyjne, majątkowe oraz osobowe. E-szkoda obsługuje też świadczenia ze spółki PZU Życie.

Ubezpieczenia PZU < zobacz

Wspomniany formularz likwidacyjny znaleźć można na stronie głównej PZU. Wystarczy kliknąć na zakładkę o nazwie „zgłoś szkodę lub roszczenie”. Następnie do wyboru mamy wymienione wyżej kategorie szkód oraz teksty wyjaśniające jak owego zgłoszenia dokonać i na co zwrócić uwagę. W formularzu wybiera się rodzaj szkody oraz podaje podstawowe informacje dotyczące zdarzenia. Następnie pojawia się opcja, dzięki której można dołączyć do formularza potrzebną dokumentację: mogą to być zdjęcia szkody lub zeskanowane dokumenty. Wysłanie formularza powoduje natychmiastowe rozpoczęcie proce likwidacji szkody. Jest to duże uproszczenie w stosunku do tradycyjnej procedury likwidacji szkód i oczywiście wygoda dla klienta, który nie musi nigdzie dzwonić by dowiadywać się o stan swoje sprawy, gdyż może jej przebieg śledzić na ekranie komputera.
Gdy formularz zostanie wypełniony i wysłany klient otrzymuje na podany wcześniej adres poczty elektronicznej, wiadomość, w której znajdują się dane umożliwiające zalogowanie się na indywidualne konto, na stronie ubezpieczyciela. Dzięki temu klient może wypełniać wszelkie potrzebne formularze i przesyłać je drogą online. Ma też dostęp do teczki szkodowej i możliwość czytania znajdujących się w niej dokumentów. Istotne jest też, że każdy klient, który posiada ubezpieczenie w PZU, nawet jeśli rozpoczął likwidację szkody w tradycyjny sposób, może w jej trakcie złożyć dyspozycję założenia takiego konta w systemie.
Aktualnie z systemu E-szkoda korzysta około 20 % klientów, którzy likwidują szkody. Jednak poziom wykorzystania tego kanału stale wzrasta. Oprócz systemu PZU wprowadziło też inne ułatwienia mające na celu uproszczenie i zwiększenie wygody obsługi świadczeń i szkód. Należy do nich wprowadzenie procedury uproszczonej w likwidacji szkód, niezależnie od tego jakiego ubezpieczenia one dotyczą. Dzięki temu cały proces trwa krócej i zmniejszają się koszty jakie ponosi firma ubezpieczeniowa z tego tytułu.
Kolejnym przykładem jest tzw. Platforma Komunikacji Szkodowej, dzięki której komunikacja między PZU a warsztatami, które biorą udział w likwidowaniu szkód przebiega dużo sprawniej i szybciej. Za jego pomocą można w prosty sposób przesłać zarówno zlecenie dokonania oględzin uszkodzonego pojazdu jak i przekazywanie informacji o tym na jakim etapie jest zlecenie. Do tego dochodzi jeszcze wymiana dokumentacji oraz wszelkich kalkulacji dotyczących przewidywanych kosztów naprawy.
Natomiast w lecie tego roku PZU postanowiło poprawić jakość i szybkość likwidacji szkód, jeśli chodzi o ubezpieczenia rolnicze, a konkretnie ubezpieczenia upraw. Uruchomił on system o nazwie „Kłos”, który służy do oszacowania szkód, które wystąpiły w uprawach objętych ochroną ubezpieczeniową. Ten system elektroniczny posiada specjalny moduł głosowy, dzięki którym Mobilni Eksperci skracają czas jaki jest potrzebny na sporządzenie wyceny zaistniałej szkody. Dzięki temu, że system rozpoznaje komendy wydawane głosem likwidator nie ma zajętych rąk i może rzeczywiście skoncentrować się na oględzinach roślin tworzących daną uprawę. Komendy zapisuje system, który na ich podstawie oraz zgromadzonych danych oblicza wartość szkody. Dzięki temu po zakończeniu oględzin jeszcze na polu likwidator może przekazać informacje rolnikowi o tym jakie otrzyma odszkodowanie.
Jak więc widać z przykładu PZU firmy ubezpieczeniowe zaczynają mocniej konkurować ze sobą w sferze obsługi klienta, odpuszczając tym samym wszelkie wojny cenowe. Choć trzeba pamiętać, że wszelkie uproszczenia procedur i informatyzacja wpływa również korzystnie na stan finansów ubezpieczycieli, zmniejszając koszty obsługi likwidacji szkód.

Towarzystwo ubezpieczeniowe Generali poszerzyło swoją ofertę o nową polisę autocasco, któremu podlegać mogą zarówno pojazdy mechaniczne jak i naczepy oraz przyczepy, łącznie z bagażami osób poruszających się nimi oraz dodatkowym wyposażeniem. Zakres ochrony ubezpieczeniowej należy do kategorii „all risk” czyli najszerszej z istniejących. Oznacza to, że obejmuje ona wszystkie ryzyka za wyjątkiem tych sytuacji, które znajdują się na liście wyłączeń. W podstawowym zakresie ochrony nowe autocasco chroni również do kwoty 1 tys. zł wyposażenie dodatkowe samochodu. Innymi słowy jeśli ta kwota jest dla kierowcy wystarczająca nie musi płacić dodatkowej składki z tego tytułu.

Ubezpieczenia AC

Odnowione ubezpieczenie AC nie zawiera również franszyzy integralnej, która polega na ustaleniu granicy wartości szkody poniżej, której ubezpieczyciel nie ponosi za nią odpowiedzialności. Tak więc umożliwia to likwidowanie w ramach AC również małych szkód.
Jak więc widać sama opcja standardowa jest bogatsza niż w przypadku polis autocasco u wielu innych ubezpieczycieli. Ale to nie wszystko dochodzą bowiem jeszcze opcje dodatkowe, które klient może posiadać za dodatkową składką.
Pierwszą bardzo praktyczną opcją jest nieredukowanie sumy ubezpieczenia. Innymi słowy nawet w przypadku wypłaty odszkodowań suma polisy nie jest pomniejszana o wypłacone kwoty. Dzięki temu nie trzeba pamiętać o doubezpieczaniu auta za każdym razem gdy zdarzy się jakaś większa szkoda. Druga opcja to stała suma ubezpieczenia. Jeśli kierowca zdecyduje się na nią, niezależnie od tego, w którym momencie okresu trwania polisy straci on swoje auto, Generali wypłaci mu odszkodowanie będące odpowiednikiem wartości auta ustalonej przy spisywaniu umowy. Tak więc kwota świadczenia nie będzie pomniejszana o stopień zużycia pojazdu. Dzięki czemu wystarczy ona na zakup podobnego samochodu.
Nową opcją, której dotychczas nie było na polskim rynku ubezpieczeniowym to 110 % kwoty polisy. Dotyczy ona sytuacji, w której pojazd zostanie stracony. W takiej sytuacji Generali, klientom, którzy wykupili tą opcję wypłaca nie tylko odszkodowanie za samochód ale również dodatkowo 10 % sumy ubezpieczenia. Opcja ta jest dostępna dla posiadaczy nowych aut w pierwszym roku ich użytkowania.

Jak się okazuje różnorakie oszustwa i wyłudzenia w branży ubezpieczeniowej popełniają również ci, którzy posiadają ubezpieczenia zwierząt.

Proceder ten zauważono ostatnio w Wielkiej Brytanii i jak się okazuje przybiera różne formy. Oto jeden z przykładów. Jullie Pullman ubezpieczyła 8 psów. W pewnym okresie czasu każdy z nich po kolei miał złamaną nogę – przynajmniej według deklaracji i roszczeń ich właścicielki. Jako że ubezpieczenia zwierząt, które posiadała obejmowały również zwrot kosztów leczenia, klientka domagała się z tego tytułu 37 tys. funtów. Do tego momentu nie ma w tej sytuacji nic dziwnego – ot po prostu ubezpieczony, korzysta z wykupionej polisy. Okazało się jednak, że psy nie były leczone. Powód był prosty – nigdy nie istniały a kobieta fałszowała rachunki za leczenie rzekomo pochodzące od weterynarzy. Ubezpieczyciel zaczął coś podejrzewać i zaczął dzwonić do lekarzy weterynarii, których dane były na rachunkach. Oszustwo wyszło na jaw i pani Pullman została skazana na 38 tyg. pozbawienia wolności. Jak się okazało na Wyspach Brytyjskich ten przypadek nie należy do odosobnionych.

W zeszłym rok liczba oszustw i wyłudzeń ubezpieczeniowych wzrosła czterokrotnie.

Ujawnione, nieuprawnione roszczenia wyniosły w sumie ok. 2 mln funtów, niemniej eksperci są zdania że rzeczywista kwota może być sporo większa. To niestety obciąża również uczciwych klientów którzy ubezpieczają swoje zwierzęta. Jeśli bowiem jakiś typ polis staje się zbyt kosztowny to firmy ubezpieczeniowe podwyższają jej cenę po to by uczynić je bardziej rentownymi. Aktualnie w Wielkie Brytanii za polisę dla psa trzeba zapłacić średnio 220 funtów w skali rok czyli o 30 % więcej niż w roku 2007.

Zwiększenie liczby oszustw jeśli chodzi o ubezpieczenia zwierząt wiąże się też z tym, że trudno je wykryć. Nikt bowiem nie wymaga od konsumenta by dostarczył pisemne zaświadczenie o tym, że jest właścicielem psa zwierzęcia, które zostało w jakiś sposób poszkodowane. Również rachunki za leczenie weterynaryjne nie są tak dokładnie ewidencjonowane i nie są dostarczane bezpośrednio do ubezpieczyciela. Drugim czynnikiem jest oczywiście to, że w wyniku kryzysu, niektórzy znaleźli się w gorszej sytuacji finansowej i szukają łatwego sposobu na zdobycie pieniędzy.
Niektórzy posuwają się nawet do wyrządzania realnej krzywdy zwierzętom symulując ich wypadki czy choroby. Towarzystwa ubezpieczeniowe otrzymywały już doniesienia o tym, że zwierzęta są porzucane lub zabijane w celu ubiegania się o wypłatę świadczeń z tytułu straty zwierzęcia.
Według prawnika Claire Lavera, który specjalizuje się w sprawach ubezpieczeniowych zdarzają się nawet sytuacje, w których właściciele samodzielnie okaleczają zwierzęta by wyłudzić odszkodowania. Wspomina on o przypadku, w którym koń miał tak bardzo poranione nogi, że jedynym rozwiązaniem było uśpienie go. Później okazało się, że historia właściciela o wypadku była kłamstwem a rany powstały w wyniku celowego okaleczenia.

W Wielkiej Brytanii ubezpieczenia zwierząt ma wykupioną ponad 2 mln posiadaczy psów i kotów. Łączna kwota przypisu składek z tego tytułu wynosi 500 mln funtów. Przyczyną popularności tego typu polis jest wzrost cen za usługi weterynaryjne i środki medyczne używane w leczeniu zwierząt. Posiadacze czworonogów chcą wiec mieć gwarancję, że ich pupile otrzymają pomoc szybko i że koszty leczenia sfinansuje ubezpieczenie.
Skoro wzrosły koszty leczenia zwierząt tym samym większe też stały się odszkodowania ze „zwierzęcych polis”. To zwróciło uwagę różnorakich oszustów, którzy wcześniej uprawiali swój proceder w innych dziedzinach. Niektórzy przykładowo zgłaszają się do ubezpieczycieli po odszkodowanie z tytułu utraty, drogich psów rasowych, których tak naprawdę nigdy nie posiadali.
Czasami zdarza się, że oszuści domagają się odszkodowania z tytułu utraconych potencjalnych zarobków. Chodzi tu głównie o psy i koty, które jako zwierzęta rasowe występować mogą na różnego typu wystawach, w których właściciele – zwycięzcy otrzymują nagrody pieniężne lub też z uwagi na to, liczbę zdobytych nagród są cenione jako reproduktorzy.

Wspomniany prawnik opowiedział o sytuacji, w której pewien ubezpieczony hodujący konie wyścigowe zgłosił do ubezpieczyciela konieczność uśpienia konia z uwagi na to, że jego stan zdrowia uniemożliwia mu startowanie w wyścigach. Z tego powodu domagał się 120 tys. funtów odszkodowania, które miały być zwrotem kosztów leczenia i odpowiednikiem potencjalnych przyszłych zysków. W toku dochodzenia okazało się, iż koń ten nigdy nie zajmował czołowych miejsc w zawodach, nie został też uśpiony lecz sprzedany.

Wiceminister Zdrowia – Jakub Szulc zapowiedział, że około 10 grudnia resort przedstawi propozycję zmian przepisów, która ma znieść obowiązek posiadania przez pacjentów druku RMUA oraz konieczność sprawdzania przez lekarzy czy pacjent posiada ważne ubezpieczenie zdrowotne, czy nie. Ta ostatnia zasada już teraz jest powodem protestów środowiska medycznego. Lekarze nie chcą być karani za to, że wypiszą receptę choremu, który, np. przyniesie sfałszowane zaświadczenie. Część pacjentów nie chce też by lekarze znali kwotę ich zarobków, którą można wyczytać z RMUA. Szulc wspomniał też, iż zmiany mają sprawić, że pracownicy Narodowego Funduszu zdrowia nie będą pociągali do odpowiedzialności finansowej pacjentów, którzy w trakcie korzystania ze świadczeń medycznych w ramach publicznej służby zdrowia, nie odprowadzali już fizycznie składek z uwagi na niedawną utratę pracy.
Nowelizacja ustawy regulującej funkcjonowanie publicznej służby zdrowia ma te udogodnienia wprowadzić z uwagi na to, że i tak zdaniem Ministerstwa prawo do bezpłatnej pomocy lekarskiej, leczenia szpitalnego ma 99 % Polaków. Są to nie tylko osoby pracujące, które odprowadzają składki na państwowe ubezpieczenia zdrowotne ale również osoby należące do ich rodzin, renciści i emeryci, młodzież, która jest w trakcie nauki, osoby zarejestrowane jako bezrobotne w urzędach pracy oraz kobiety w ciąży nawet jeśli nie posiadają ubezpieczenia.
Według nieoficjalnych danych, które przytacza „Rzeczpospolita” istnieje prawdopodobieństwo, iż Ministerstwo chce po prostu wprowadzić zasadę, że każdy pacjent będzie uznawany za potencjalnie ubezpieczonego, gdyż nieopłacalne jest poświęcanie środków finansowych na wyszukiwanie tego
1 % nieubezpieczonych.
Według Rajmunda Millera z Sejmowej Komisji Zdrowia Ministerstwo opracowując zmiany powinno skupić się przede wszystkim na utworzeniu dobrego i szybkiego systemu, który umożliwiałby sprawdzenie czy dany pacjent rzeczywiście posiada ubezpieczenie zdrowotne. Uważa on, że dobrym pomysłem byłoby skorzystanie z centrali ZUS, w której są dane o wszystkich, którzy na to ubezpieczenie odprowadzają składkę. Na ich podstawie mogłyby być wydawane specjalne karty z chipem. W przychodniach, w których byłyby specjalne czytniki za pomocą kart sprawdzałoby się czy pacjent ma ubezpieczenie czy nie.

Narciarstwo ma w naszym kraju wielu zwolenników choć nawet amatorskie uprawianie tego sportu wiąże się z potencjalnymi kontuzjami i wypadkami. Dlatego warto jest zaopatrzyć się w ubezpieczenia podróżne, nie tylko wyjeżdżając na narty za granicę ale również wybierając się na polskie stoki. Niektórzy jednak nie widzą sensu wykupywania ubezpieczenia gdy nie mają zamiaru wyjeżdżać poza granice kraju. W końcu posiadając państwowe ubezpieczenia zdrowotne mogą korzystać z bezpłatnej pomocy lekarskie czy hospitalizacji w razie doznania poważniejszej kontuzji. Również za ratownictwo górskie nie trzeba płacić jak to ma miejsce w wielu krajach europejskich.
Niemniej jak się okazuje ubezpieczenie na czas przebywania w polskich górach może być bardzo przydatne choć powinno być inne niż ubezpieczenia turystyczne dla wyjeżdżających za granicę.
Trzeba bowiem pamiętać, że w przypadku posiadania odpowiedniego pakietu ubezpieczeń przy uszkodzeniu komuś sprzętu czy przyczynienia się do jego kontuzji ponosimy za to również odpowiedzialność finansową. A kwota zadośćuczynienia może być całkiem spora szczególnie jeśli zniszczymy komuś drogi sprzęt. Gdy zaś nam się coś stanie ubezpieczenie zapewni nam dodatkowe świadczenie w postaci odszkodowania.

Jak więc powinno wyglądać dobre ubezpieczenie, przystosowane do wyprawy na polskie stoki? Podstawowa różnica w stosunku do polisy na wyjazd za granicę jest taka, że w kraju nie potrzebujemy ubezpieczenia kosztów leczenia, gdyż to zapewnia nam wspomniany NFZ w ramach publicznej opieki zdrowotnej. To sprawia, że ubezpieczenia turystyczne tego typu są tańsze. Najważniejszymi częściami, które powinny wejść w skład takiej polisy są ubezpieczenia chroniące naszą odpowiedzialność cywilną, posiadany przez nas sprzęt narciarski oraz NNW i ubezpieczenie assistance zapewniające szybkie zorganizowanie potrzebnej pomocy w różnym zakresie.

Chyba najbardziej kosztownym wypadkiem może być na nartach zderzenie z innym narciarzem, szczególnie jeśli to my z rozpędu wpadniemy na niego. W takiej sytuacji możemy być zobowiązani do opłacenia nie tylko kosztów jego leczenia i rehabilitacji ale również świadczenie wynikające z utraconych przez niego zarobków z powodu rekonwalescencji. W ciężkich przypadkach trwałego inwalidztwa może dojść do tego również konieczność finansowania dożywotniej renty. Jeśli poszkodowany pozwie nas do sądu, nie posiadając ubezpieczenia OC, będziemy musieli zapłacić mu z własnej kieszeni.
OC w życiu prywatnym jest przydatne w wielu sytuacjach dlatego warto wykupić je na cały rok a nie tylko na czas narciarskiego urlopu. Najczęściej składka roczna to kilkadziesiąt złotych a mamy pewność, że jesteśmy chronieni w większości przypadków, w których nieumyślnie wyrządzimy szkody osobom trzecim. Jeśli wykupujemy ubezpieczenie OC jedynie na wyjazd narciarski to wystarczająca powinna być suma polisy w wysokości 100 tys. zł.
W przypadku NNW, które zapewnia nam odszkodowanie w razie gdy to my ulegniemy wypadkowi to od sumy ubezpieczenia i stopnia uszczerbku na zdrowiu zależy jak wysokie odszkodowanie otrzymamy. Przykładowo gdy kupiliśmy polisę NNW na sumę 10 tys. zł i ponieśliśmy 3-procentowy uszczerbek na zdrowiu to dostaniemy 300 zł odszkodowania.
Kolejnym ważnym elementem, który może się nam przydać jest ubezpieczenie sprzętu narciarskiego. Zapewnia ona ochronę nartom i wyposażeniu ale tylko podczas jazdy. Nie obejmuje sytuacji kradzieży gdy mamy przerwę w jego używaniu i zostawiliśmy go choć na chwilę bez opieki. Nawet jeśli polisa obejmuje kradzież sprzętu z zamkniętego bagażnika auta to tylko wtedy gdy pojazd zostawiliśmy na strzeżonym parkingu. Trzeba też pamiętać, że nie każde ubezpieczenie sprzętu dotyczy również elementów dodatkowych wyposażenia narciarskiego. Istotną sprawą jest też czy wypłacone odszkodowanie będzie pomniejszone o stopień zużycia sprzętu, czy też nie. W tym pierwszym przypadku wysokość świadczenia nie pozwoli na zakup takiego samego, nowego sprzętu.
Przydatne i stosunkowo niedrogie może być też ubezpieczenie assistance, którego zakres bywa bardzo zróżnicowany począwszy od zamówieniu wizyty u specjalisty, przez zorganizowanie rehabilitacji czy niezbędnego transportu.
Ubezpieczenie dla narciarzy, nawet na krótkie wyjazdy oferują różne firmy ubezpieczeniowe. Ceny zależą zarówno od warunków ubezpieczenia, długości wyjazdu jak i sum poszczególnych polis wchodzących w skład pakietu. Niemniej ceny zaczynają się już od kilkunastu złotych.

Choć większych opadów śniegu jeszcze nie ma to kwestią czasu jest to kiedy one nastąpią. Pojawił się natomiast drugi charakterystyczny dla zimy czynnik, którym jest mróz. Tak więc rano można spotkać coraz więcej kierowców, ze skrobaczkami do szyb, zdarzają się też problemy z rozładowanymi akumulatorami czy zamarzniętymi zamkami w drzwiach. Pojawiają się też pierwsze symptomy zimy w postaci zwiększonej liczby kolizji drogowych. Najczęstszym ich powodem według danych policji, są niesprzyjające warunki atmosferyczne oraz nieprzygotowanie do nich samochodu. Co roku firmy ubezpieczeniowe notują też zimą dwukrotnie albo trzykrotnie więcej zgłoszeń dotyczących kolizji i awarii.
Dużo stłuczek zdarza się szczególnie w okresie przed świętami Bożego Narodzenia, kiedy to wielu kierowców wybiera się na zakupy do sklepów. Większy ruch i korki plus wspomniane warunki atmosferyczne przyczyniają się do kolizji. Ten okres to również czas, w którym ubezpieczyciele sprzedają więcej niż zwykle polis assistance.

Lekarstwem na rozładowane akumulatory i usterki kół jest regularne sprawdzanie poziomu naładowania akumulatora oraz ilości elektrolitu oraz oczywiście założenie opon zimowych. Ten ostatni warunek wydatnie wpływa na bezpieczeństwo nie tylko kierowcy i pasażerów ale również innych użytkowników dróg.

Niemniej niezależnie od tego jak dobrze auto jest przygotowane do zimy, posiadanie assistance komunikacyjnego to praktyczne rozwiązanie, które może zaoszczędzić sporo nerwów, czasu i pieniędzy. Nie trzeba przekonywać o tym kierowców, którzy przynajmniej raz korzystali z pomocy, z tego tytułu. Zorganizowanie natychmiastowej pomocy w przypadku kolizji lub awarii jest usługą, na którą znajduje się coraz więcej chętnych. Niemniej jak to zwykle bywa z ubezpieczeniami dobrowolnymi assistance, mimo że należą do tej samej grupy polis, bywają różne. I tak samo jak w przypadku autocasco – nie cena jest najważniejsza ale zakres ubezpieczenia.
Kupując tą polisę po to by chroniła kierowcę przede wszystkim w zimie należy zwrócić uwagę na to czy gwarantuje pomoc w najczęściej pojawiających się w tym okresie sytuacjach. I nie należy poprzestawać na czytaniu oferty skróconej, w której ubezpieczyciel może wymieniać, że gwarantuje holowanie auta, wyciągnięcie go ze śniegu, wymianę koła, dowiezienie paliwa czy zorganizowanie zakwaterowania i samochodu zastępczego. To co z pozoru wygląda na kompleksową ofertę pomocy po przyjrzeniu się jej bliżej może okazać się, iż posiada wiele braków.
Przykładowo, w przypadku niektórych assistance w Ogólnych warunkach Ubezpieczenia można znaleźć zapis , że pomoc w przypadku awarii jest gwarantowana jedynie wtedy, gdy temperatura jest wyższa od -10 stopni C. Innymi słowy, jeśli mróz będzie większy, to w razie awarii kierowca pomocy nie otrzyma – a dokładniej nie otrzyma jej w ramach assistance. Innym wyłączeniem może być uzależnienie pomocy w razie awarii od tego w jakiej odległości od domu ona nastąpiła. Część ubezpieczycieli wprowadza ograniczenie, polegające na tym, że dopiero w pewnej odległości od miejsca zamieszkania przysługuje pomoc. Tak więc jeśli posiadający takie assistance kierowca ma problem rano z uruchomieniem auta, to polisa mu w tym nie pomoże. Trzeba też wiedzieć, że niektóre ubezpieczenia assitance nie mają w ogóle w zakresie ochrony sytuacji awarii lecz gwarantują pomoc tylko w przypadku kolizji drogowej. Tak więc przed zakupem niezbędnym jest uważne przeczytanie Ogólnych Warunków Ubezpieczenia i dopytania przedstawiciela firmy o zapisy, które budzą jakieś wątpliwości.
Polisa ta nie jest droga choć oczywiście jej cena zależy od zakresu ochrony ubezpieczeniowej – im jest ona szersza tym składka za assistance wyższa. Ubezpieczenie to w swojej podstawowej wersji dość często dodawane jest za darmo klientom kupującym ubezpieczenia komunikacyjne OC i AC. Niemniej nie znaczy to oczywiście, że takie podstawowe assistance każdemu wystarczy. Cena wersji standardowej może wynosić od 10 do 35 zł, trzeba jednak pamiętać, że pomoc na jaką możemy liczyć w tym przypadku jest mocno ograniczona. Przy szerszym zakresie będzie to koszt od 45 do 150 zł.