E-Migawka

Stokrotki

2012-01-04T10:01:00.001+01:00

daisies [explored], a photo by hoodoo youdo on Flickr.

Dramatyzm który wydobył fotograf z przecudownych wręcz niewinnych kwiatów jakim są stokrotki jest oszałamiający.

Ni z tego ni z owego patrzysz na dobrze znane ci kwiatki z poczuciem niepokoju. Co się dzieje na tym zdjęciu, gdzie zostało zrobione. O co chodzi?

Ot po prostu ktoś przechodził polną ścieżką w Nowej Zelandii, zapewne zachmurzyło się niebo i zostało zrobione zdjęcie. Brak dobrego oświetlenia ma swoje zalety.

Bractwo Pif-Paf

2011-02-12T15:56:00.003+01:00

Duży Format 06-02-2011r.

Jest to artykuł Wojciecha Jagielskiego o fotoreporterach wojennych. Opowiadają oni o swoich przeżyciach i pracy na frontach różnych wojen, głównie RPA. Opowieść przeplatana jest wypowiedziami Krzysztofa Millera polskiego fotoreportera , który w tej chwili leczy się z stresu bojowego. To jemu autor zadedykował ten artykuł.

Historia zaczyna się na początku lat 90. i dotyczy fotoreporterów, których inni dziennikarze nazwali bractwem Pif-Paf. Przenosimy się do Republiki Połudnowej Afryki, poznajemy genezę konfliktu i wydrzenia które uwieczniają zgodnie z zasadą guru fotoreporterów Robertem Capą którego motto brzmiało: "Jeśli twoje zdjęcia nie są dostatecznie dobre, to znaczy, że nie jesteś dostatecznie blisko".

Praca fotoreporterów polega na tym, że docierają oni do miejsc z których inni właśnie uciekają. Opowiadają wręcz jak blisko podchodzą i dlaczego w przeciwieństwie do zwykłych reporterów to robią.

Odtwarzają klimat wydarzeń politycznych i społecznych na świecie od początku lat 90. RPA, Kuwejt, Irak, Czeczenia, Afganistan, Rwanda, Somalia, Sudan, Niemcy (upadek muru) itd. Pogoń za historycznymi wydarzeniami.

Opowiadają o tym jak wyglądała praca fotoreporterów, pokazują kontrast pomiędzy walkami frontowymi, a warunkami w których oni przebywali. O tym jak się czuli i co myśleli, o swoich doświadczeniach i nagrodach.

Mocnymi fragmentami tego artykułu są opisy tragedii jakie się im przytrafiły. Z cterech fotoreporterów należących do bractwa dwóch już nie żyje, a reszta była nieraz ranna. Joao Silva w 2010 r. nadepnął na minę w Afganistanie, Ken Oosterbroek zginął 1995 r. w wyniki postrzelenia kulą.

Ostatni z bractwa Kevin Cartner jest autorem zdjęcia przedstawiającego sępa stojącego nad umierającym z głodu dzieckiem. Za fotografię tę zdobył Nagrodę Pulitzera. Gorzej było później, gdy zaczęto pytać go czy pomógł dziewczynce ze zdjęcia. Trzy miesiące później Cartner nie wytrymywał psychicznie tego co widział na wojnie i pytań innych "uciekając" w narkotyki by w końcu popełnić w 1995 r. samobójstwo.

Fot. Kevin Carter/Sygma/Corbis - zdjęcie przyniosło mu światową sławę i
Nagrodę Pulitzera

Jest to również opowieść o tym jakie problemy przywożą do domu fotoreporteży i jak rozpada się ich życie rodzinne/małżeńskie. O tym jak wspólne przeżywanie wydarzeń cementuje współpracujących ze sobą fotoreporterów.

W 2001 r. Greg Marinovich i Joao Silva spisali swoje wspomnienia w książce "Bang Bang Club", która ukazała się nakładem wydawnictwa Arrow. W kwietniu tego roku na ekrany kin wejdzie film fabularny "The Bang Bang Club", którego scenariusz powstał na jej podstawie.

Bractwo Pif-Paf:
Ken Oosterbroek (1995r.) śmiertelnie postrzelony
Kevin Carter (1995r.) - popełnił samobójstwo

Joao Silva (2010r.) - nadepnął na minę w Afganistanie

Greg Marinovich

Nieralistyczne Fotoblogi?

2009-08-01T13:57:00.006+02:00

Przeczytałem ostatnio na blogu socjologia internetu, wpis "Fotoblogi lukrowana rzeczywistosć". Muszę przyznać, że mnie zaintrygował i spróbowałem jako fotobloger opowiedzieć sobie na pytania stawiane przez jego autora do czego zachęcam również innych (jeśli napiszecie wpis dajcie znać w komentarzu).

Autor porównuje funkcję fotoblogów do pamiętników pisanych przez nastolatki, jednocześnie zwracając uwagę na różnicę między nimi.

Nikt nie fotografuje scen smutku czy rozpaczy. A nawet, jeśli, to i tak nie zamieszcza ich raczej na swoim fotoblogu. Dramaty i sceny rozrywające serca wygrywają rozmaite konkursy fotograficzne, nie są jednak równie atrakcyjne dla fotoblogerów.

Zdjęcia, które wygrywają wspomniane wyżej międzynarodowe konkursy są zrobione przez zawodowców, a fotoblogerzy to w większosci amatorzy. Warto również zwrócić uwagę, że są zrobione innym osobom, fotoreporterzy zazwyczaj nie są uczestnikami wydarzeń a jedynie bacznymi ich obserwatorami.

Jakie są fotoblogi które oglądam? W większości przedstawiają otoczenie w którym żyją ich autorzy, rzadko ich samych. Fotoblogerzy dbają zazwyczaj o intymnosc, jest bowiem różnica pomiędzy tym co opiszemy a tym co pokażemy. To drugie jest bardziej intymne, a tym nie chcemy się dzielić z "wszystkimi" w sieci. Więc można śmiało odpowiedzieć, że zdjęcia redukują nasze poczucie anonimowości.

We wpisie są również wspomniane

społeczno-kulturowe względy, każące fotografować tylko to, co wydaje się być ładne i tym samym warte zapamiętania

No cóż, zazwyczaj fotografujemy to co nam się podoba, choć są wyjątki od tej zasady. Czasem cos co się nam nie podoba i denerwuje nas bardzo fotografujemy po to aby pokazać ten kicz światu i próbować to zmienić.

Mówi się o terapeutycznej funkcji pisania (także blogów) - czy podobnej funkcji nie pełnią zdjęcia?

Jedyny przykład jaki mi przychodzi do głowy to zdjęcia które prezentują osoby przed kuracją odchudzającą i po. Funkcja terapeutyczna zdjęć? Przywołać miłe wspomnienia za ich pomocą :)

Lawendowy zachód słońca

2009-07-24T12:11:00.003+02:00

Lavender Sunset, originally uploaded by Andy McGowan.

Kolor w fotografii ma dominujące znaczenie. Ważne aby był wyrazisty i intensywny. Zdjęcia z "wyblakłym kolorem" bądź mieszaniną zbyt wielu kolorów nie zachwycają nas zazwyczaj tak jak jeden dominujący wyrazisty. Podobnie jest w przypadku tego zdjęcia. Fotograf pojechał do Purley w południowym Londynie i zrobił zdjęcie pola lawendowego o zachodzie słońca. Mocny punkt tego zdjęcia znajduje się na drugim planie, drzewo do którego prowadzą "grządki" lawendy tworzące linie kierujące uwagę widza właśnie w najmocniejszy punkt obrazu. Na linii horyzontu jest delikatne zamieszanie kolorem, chwilowe odcięcie się od dominujących barw, by potem znów powrócić do zbliżonego lawendzie odcienia niebieskawego.

E-Migawka emigruje

2009-07-22T16:08:00.005+02:00

Witam i od razu informuje, blog e-migawka emigruje na stałe, co nie oznacza, że nie będzie "pisany" dalej, bowiem migruje na inny adres. Po okresie analiz i obserwacji uznałem, że będzie dla niego znacznie lepiej gdy zmieni domenę. Obecna e-migawka.blogspot.com jet niełatwa do zapamiętania.

Nowy adres bloga to migawka.off24.pl, natomiast adres kanału rss, http://feeds2.feedburner.com/E-migawka pozostaje bez zmian.

W przeciągu 24 godzin możecie spodziewać się błędów w otwieraniu blogu. Stary adres www będzie was przekierowywał na nowy. Mam nadzieję, że nie przysporzy to wam wielu trudności. Jeśli po "ustawowym" 24 godzinnym okresie będziecie mieli problem z dostępem do bloga, proszę was o informację na mojego maila, którego znajdziecie w mim profilu.

Nie trać okazji do robienia zdjęć

2009-07-17T21:56:00.004+02:00

Niedawno miałem wyjątkową okazję. W Krakowie, na Wawelu uruchamiano nową iluminację, dostałem zaproszenie na jej prezentacje. Zaproszenie było ciekawe bowiem mieliśmy oglądać oświetlony zamek z pokładu barki. Dla mnie była to oczywista szansa na zrobienie dobrego zdjęcia tak blisko Wawelu za darmo w teoretycznie optymalnych warunkach. Teoretycznie bowiem miałem dwie wątpliwości, po pierwsze czy oświetlony zamek będzie dawał na tyle silne światło aby czas otwarcia migawki przy małej wartości przysłony był na tyle krótki by zdjęcie przy poruszającym statku nie było poruszone, po drugie jeśli będę zmuszony do zwiększenia ISO czy cyfrowe ziarno (szum) nie będzie dominowało na zdjęciu.

Oczywiście mogłem również sfotografować ten obiekt z ziemi, z drugiego brzegu, jednego z dwóch mostów itd. Jednak wiedziałem również, że nieprędko będę mógł sfotografować Wawel ze środku Wisły i to za darmo! Nawet jeśli zdjęcia nie wyjdą tak jak tego oczekuję te trzy godziny pozwolą mi przekonać się czy następnym razem warto wydać trochę gotówki na rejs statkiem by sfotografować jakiś obiekt w nocy. Ponadto przypomniała mi się rozważania Bryana Pettersona, autora książki "Kreatywna Fotografia bez tajemnic". Pisał on, że czasami aby wykonać zdjęcie z ciekawej perspektywy kładzie się na ziemi podpierając się na łokciach, co wywołuje u niego "przytłaczającą nieśmiałość" gdy zdaje sobie sprawę, że jego "wybryki" obserwują postronni ludzie. Wówczas zadaje sobie pytanie "Czy zamierza zrobić fascynujące zdjęcie, czy też odejść, bo kilkoro ludzi przygląda się każdemu jego ruchowi". W przypadkach, w których wycofywał się przez resztę dnia żałował straconej okazji.

Ja również tak pomyślałem i o 22 wylądowałem na pokładzie barki, byłem jednym z pierwszych, udało mi się zająć dobre miejsce i rozłożyć statyw, po czym gdy już ruszyliśmy okazało się, że statek będzie zawracał i płynął drugą burtą w stronę Wawelu. Co oczywiste po przeniesieniu się na drugą stronę nie było już dobrych miejsc. Ponadto okazało się, że największy otwór przysłony (F, 3.5) nie wystarcza i trzeba podbić ISO do wartości 1600, a i tak najkrótszy czas jaki uzyskałem to 1/6 s! (teoretyczny graniczny czas aby zdjęcie wyszło nieporuszone to 1/60s) Niestety musiałem się pogodzić z cyfrowym ziarnem, modliłem się tylko, żeby prędkość statku nie było na tyle szybka by przy takim czasie zdjęcia wyszły w miarę nieporuszone, zdając się na opatrzność włączyłem przez chwilę nawet tryb seryjnych zdjęć.

Obok stali fotoreporterzy i czułem się jak chłopiec z sikawką zamiast porządnego karabinu, podczas gdy ja "strzelałem" z mojego Canona EOS 400D o tak cyk......cyk......cyk.....cyk to oni robili to w takim tempie cyk..cyk..cyk..cyk. Oczywiście mogli mieć jaśniejsze obiektywy, aparat z większą wartością ISO (w niektórych modelach aparatów nawet przy długich wartościach aparat nie szumi), a może znają jakąś inną technikę, może wiedzą więcej niż ja.

Ale pomimo tego byłem zadowolony, że się tam znalazłem. Po zrzuceniu zdjęć ziarno było niestety duże, a większość zdjęć poruszona, choć i tak udało mi się wyłowić parę dobrych sztuk, a wśród nich to jedno z którego "jako tako" byłem zadowolony (przy dużym powiększeniu widać niedoskonałości), ale zawsze jednak zadowolony. Efekt poniżej. A "konkurencja" w postaci fotoreporterów lokalnych gazet (?)...

Nowe szaty Wawelu, originally uploaded by j@cek.

... Gazeta Wyborcza Kraków i POLSKA Gazeta Krakowska dała chyba za wysokie ISO ;)

Czas na nowy statyw

2009-05-21T21:12:00.001+02:00

Niespełna miesiąc temu zakupiłem na Allegro statyw fotograficzny za 60zł (model SRX CT 230). Pomimo, że ostrzegano mnie, że za taką cenę nie powinienem liczyć na jakość to jednak się zdecydowałem. Zrobiłem to z dwóch powodów. Statyw miał dwuletnią gwarancję, ponadto sądziłem, że jeśli sprzęt się szanuje to służy on właścicielowi długo (choć trochę obawiałem się stabilności). Niestety niedługo potem, zaledwie po paru sesjach fotograficznych głowica statywu zaczęła się chybotać, nie mogąc utrzyma aparatu w żądanej pozycji, a je nie mogąc uzyskać żądanej ostrości zdjęć.

Wysłałem maila do sklepu w którym owo cudo kupiłem opisując problem. Po dwóch dniach odpisali, że jeśli sprzęt nie ma widocznych uszkodzeń mechanicznych mogę go reklamować. Spokojny wziąłem statyw na ostatnia sesję przed reklamacją i gdy po paru zdjęciach obniżyłem korbką kolumnę centralną głowica odpadła! No cóż to już typowe uszkodzenie mechaniczne.

Teraz szukam nowego statywu. Zamierzam wydać na niego prawie dziesięć razy więcej niż za pierwszym razem czyli do 500 zł. Szukany statyw powinien mieć możliwość wymiany samej głowicy jak i samych nóżek (może kiedyś będzie mnie stać poszaleć ;) Powinien wytrzymać obciążenie powyżej 2,5 kg i powinien być jak najwyższy.

Zwróciłem uwagę na model Slik Pro 500 DX. Szukając opinii o nim w internecie zdziwiła mnie rozbieżność parametrów technicznych podawanych do tego modelu, raz jest to obciążenie 5 kg innym razem do 6 kg a jeszcze inne sklepy podają że nawet do 11 kg (!?). Jak na razie mój sprzęt, który będzie zamocowany na głowicy waży niespełna ponad 1 kg, jednak nie wykluczam, że będzie zamocowane inne body z np. długim obiektywem, więc wolę się przygotować na przyszłość, a statyw w założeniu ma służyć lata.

Opinie na temat statywów Slik są pozytywne. Przede wszystkim ceniona jest stabilność, którą spora cześć osób była zaskoczona, a wadą jest waga statywów (choć wiadomo, że cięższe statywy teoretycznie powinny być stabilniejsze), jak również nie najlepsze wykończenie głowicy a dokładniej plastiki przy szybko złączce. Statywy tej firmy porównywane są do marki Manfrotto które są lżejsze, tańsze i podobno ciut gorsze (mniej stabilne). Choć panują też opinie że Slik to statywy drugoligowe. A wy jakie macie doświadczenia ze swoimi statywami, co używacie, co polecacie?

The Road To Yonder

2009-05-21T19:58:00.002+02:00

The Road To Yonder, originally uploaded by Matthew Stewart | Photographer.

Najwybitniejsi fotografowie krajobrazów twierdzą, że są dwie pory kiedy można zrobić dobre zdjęcie tego typu. Godzinę przed i godzinę po zachodzie słońca. Wówczas niebo ma niesamowite kolory, jest również dużo ciemniejsze i fajnie kontrastuje z resztą zdjęcia, w przeciwieństwie do tych zrobione o "normalnej porze", gdy niebo jest nadto jasne mało wyraźne, można by powiedzieć nijakie choć nie zawsze przepalone.

Jednakże o ile w większości przypadków "najwybitniejsi fotografowie" mają rację to nie zawsze tak jest. Słońce jako źródło światła jest nieprzewidywalne, w czym pomagają mu naturalne rozpraszacze czy upiększacze w postaci chmur.

Podobnie jest w tym przypadku. Ten krajobraz został zrobiony 48 minut przed południem, czyli porą najostrzejszego źródła światła w postaci słońca. Fotograf ładnie wykadrował zdjęcie prowadząc czytelnika po nim niczym przewodnik po wystawie. Mamy więc linię drogi prowadzącą nas w głąb obrazu, ładnie zaznaczony horyzont, szpaler drzew oddaje nam perspektywa a całość dopełniają chmury zdające się nas prowadzić gdzieś tam w nieznane.

Zdjęcie zostało zrobione Canonem 400D z użyciem szerokątnego obiektywu sigma 10-200 mm nastawionym na ogniskową 10 mm, przy ISO 200 (!) w czasie 1/60. Na obiektywie był również zamontowany kołowy filtr polaryzacyjny.

Autor tego zdjęcia Matthew Stewart zakupił rok temu Canona 400 D i od tamtego czasu robi m.in takie właśnie zdjęcia (coś nie chce mi się wierzyć, że fotografuje tylko rok ;). W swoim profilu ma listę ulubionych fotografów, co jest rzadkością nie tylko na polskim podwórku.

Zerknąłem również na jego stronę www, zrobioną w formie portfolio. To prosta stronka oparta na html i skrypcie simpleviever.

city hall, london

2009-05-10T13:51:00.001+02:00

city hall, london, originally uploaded by swissrolli.

To zdjęcie podoba mi się ze względu na: nastrój, kolor, kompozycje. Podkreślić należy przebieg linii na zdjęciu, oraz zasadę trójpodziału czy tzw. mocnych punktów. Wszystko na tym zdjęciu jest, a wydawać by się mogło, że nie jest łatwo zrobić inne ciekawe zdjęcie tego budynku. Czasami warto pokazać więcej, kontekst, inny punkt widzenia. Po prostu kombinować inaczej. Wydaje mi się, że zbyt często skupiamy się właśnie na głównym elemencie a nie na poświęceniu chwili i zastanawieniu się nad otoczeniem.

Wyróżnij się z tłumu

2009-04-30T20:15:00.001+02:00

Infiltration, originally uploaded by powerpig.

W tym zdjęciu mamy dwie cechy, których warto szukać w kadrach. Chodzi o elementy powtarzalne tak jak np. tu szereg rzołnierzy rodem z gwiezdnych wojen stojących w szeregu, i ten jeden, który podniósł przyłbice i wyróżnia się z tłumu. I po raz kolejny mogę powiedzieć, jeśli ciężko ci znaleźć jakiś element w realnym świecie, zainscenizuj go, po prostu :)

Deszczowy dzień

2009-04-29T20:24:00.001+02:00

Rainy Day, originally uploaded by Atilla1000.

Zawsze doceniam ciekawy pomysł, na który wpada fotograf wykonując zdjęcie. No cóż życie pomimo, że dostarcza wielu tematów fotograficznych, ograniczonych tylko naszą wyobraźnią, nie zawsze pozwolą nam wykonać fotografię o której właśnie myślimy.

W tym zdjęciu podoba mi się połącznie zastosowania wymiarów. Trójwymiarowej przestrzennej zabawki w formie autobusy i dwuwymiarowego rysunku chmury z której pada deszcz, namalowanej na ścianie (kartce papieru?). No i popatrzcie na oświetlenie. Okrąglutkie :) a może to robota Photoshopa?

Architektura w Krakowie i Polsce, nowe grupy na Flickr.

2009-04-29T13:24:00.003+02:00

Niedawno założyłem dwie grupy fotograficzne Architektura w Krakowie i Polska Architektura w serwisie fotograficznym flickr.com. Zapraszam chętnych do przyłączenia się i robienia zdjęć polskiej architekturze. Nie ma limitu dodawania zdjęć jednak grupa jest moderowana, co oznacza że nie każdy może zamieścić tu swoje zdjęcie, bowiem zależy mi przede wszystkim na jakosci zdjęć, więcej na ten temat w zasadach grupy.

Cel grup

Założeniem grup jest przedstawienie współczesnej architektury w dobrym świetle, którą przecież będziemy oceniać również a może przede wszystkim na podstawie wykonanych fotografii. Zaś one - mam nadzieję - że skłonią was do dyskusji nie tylko o formie, kształcie, kolorze, funkcji budynku, ale również o tym jak wpisuje się w najbliższe otoczenie i ogólnie w architekturę miasta. Mam również nadzieję, że dzięki tej grupie wiele osób nauczy się, bądź rozwinie swoje umiejętności fotografowania architektury.

Trudna sztuka

Fotografia architektury jest powszechnie wśród fachowców uważana za jedną z najtrudniejszych. Bo dotyczą jej nie tylko standardowe zasady, jak kadr i kompozycja, ale też sprawy związane z zasadami optyki czy geometrii.

Architektura potocznie rozumiana jest jako sztuka projektowania i kształtowania budowli. Światowy Dzień Architektury przypada 1 lipca

Zaproś innych!

Znasz kogoś, kto również fotografuje architekturę? Daj mu znać, podziel się likiem do grupy (Architektura w Krakowie, Polska Architektura). Widziałeś ciekawe zdjęcie architektoniczne, którego nie ma na grupie? Zaproś jego autora podając link do grupy.

Pole tulipanów

2009-04-28T12:08:00.001+02:00

March of the Tulips
Originally uploaded by jon.noj

Właściwie w tym zdjęciu nie ma nic nadzwyczajnego czy wyjątkowego. Jest po prostu ładne. Można powiedzieć, że banalne w wykonaniu. Ot widokówka, karteczka. Jednak ilu z was ma takie zdjęcie w swoich zbiorach?

Aby wykonać takie zdjęcie wystarczy sporej wielkości pole tulipanów (sporność wielkości owego pola zależy od twojego obiektywu), odpowiedni obiektyw i oświetlenie. W przypadku tego zdjęcia widać że było one ostre (skupione), znaczy się słońce świeciło dość mocno. Co spowodowało na zdjęciu uwidocznienie cieni na pierwszym planie i wydobycie samego koloru na dalszym. Zastanawiam się jak wyglądałoby to ujęcie wykonane przy rozproszonym źródle światła (np. słońce za chmurami), bądź o różnym natężeniu i barwie światła (rano, wieczór).

Kwiat

2009-04-27T18:12:00.001+02:00

flower
Originally uploaded by j_zaz

To zdjęcie dedykuje wszystkim fanom industrializacji, urbanizacji i innym *.acjom. Jak zrobić z ulicznej latarni kwiatek? Bierzcie i uczcie się z tego wszyscy ;)

Fisherman going home

2009-04-27T11:54:00.001+02:00

Fisherman going home
Originally uploaded by JohnDan1

Zdjęcie zatytułowano "rybak wraca do domu". Niby w tym zdjęciu nie ma niczego szczególnego ... choć ten detal, ten właśnie rybak, który właśnie wszedł na strumień światła rzucany na wodę przez zachodzące światło sprawił, że to zdjęcie jest inne niż tysiące zdjęć z widokiem zachodzącego słońca. Fajne, a wam jak się podoba?

Pstrykaliada 2009

2009-03-07T19:19:00.003+01:00

W zeszłym roku brałem udział w tym konkursie. Pomimo, że nie udało mi się wygrać, udział w nim mile wspominam bowiem po polskich uczelniach jeździła wystawa zdjęć wszystkich, a nie tylko nagrodzonych. Żałuje tylko, że nie udało mi się przyjść zobaczyć jak się prezentują zdjęcia w moim mieście. Cieszy mnie również to, że organizatorzy przypominają o wzięciu udziału w konkursie jego "starym uczestnikom", za to należą się brawa! Szkoda, że konkurs wciąż jest "tylko" dla studentów. Poniżej e-mail który dziś dostałem:

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w kolejnej już XI edycji Konkursu Fotografii Studenckiej Pstrykaliada!

Tym razem prace składać można aż w 9 miastach Polski: w Białymstoku, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Lublinie, Opolu, Poznaniu, Warszawie oraz we Wrocławiu!

Termin - 15 marca - zbliża się wielkimi krokami, ale jeśli chcecie wziąć udział, a nie zdążycie z nadesłaniem prac, to zapraszamy do Warszawy, gdyż tutaj termin jest nieco dłuższy - 15 kwietnia!

Co można wygrać w tym roku?
- Aparat Olympus E-3
- Aparaty Olympus mju
- 3 kursy w Akademii Fotografii (w Warszawie lub Krakowie)
- Prenumeraty magazynu FOTO
- Prenumeraty magazynu Poznaj Świat
- ładowarki GP Batteries

Ponadto zapraszamy również wszystkich już teraz na wystawy oraz na Dni Pstrykaliady, które odbędą się w poszczególnych miastach na przełomie marca i kwietnia.

Gala Finałowa odbędzie się w klubie Migawka w samym centrum Warszawy 22 kwietnia!

Więcej informacji na stronie: www.pstrykaliada.art.pl

1978 Ford Mustang

2008-07-27T16:29:00.001+02:00

1978 Ford Mustang
Originally uploaded by Ford Motor Company

To zdjęcie wcale nie jest wyjątkowe, choć same w sobie też nie jest złe. Jednak przedstawia coś wyjątkowego. Klasycznego Forda Mustanga z 1978 roku. Pasjonaci starych samochodów, bądź Marki Ford czy samego Mustanga mogliby na to zdjęcie patrzeć się godzinami i podziwiać detale samochodu, bądź z fotografią w ręku lub na ekranie opowiadać godzinami o tym samochodzie, o historiach z nim związanych. Warto robić "zwykłe" zdjęcia na określony temat i być w tym konsekwentnym. Po latach możemy zgromadzić całkiem pokaźną kolekcję, którą będziemy mogli komuś zaprezentować, a jeszcze lepiej byłoby ją sprzedać.

Stykówki

2008-07-27T16:03:00.001+02:00

deep blues festival 2008 @ Lake Elmo, MN
Originally uploaded by sinta.schneider

Czasem zdarza się sytuacja, gdy możemy zaprezentować tylko jedno zdjęcie. Wówczas warto zastosować tzw. stykówki. Przedstawiają one w jednym obrazie więcej zdjęć, które również opowiedzą oglądającemu więcej. Forma stykówek jest różna a ilość zdjęć, które można zastosować prawie że nie ograniczona. W tym przypadku na jednym zdjęciu przedstawiono cztery kadry. Jeden jest większy, ale elementy na nim znajdują się "daleko", a dzięki większemu zdjęciu mamy okazję przyjrzeć się dokładniej elementom tego zdjęcia. Pozostałe przedstawiają wyraźnie pierwszy plan i nie ma potrzeby aby były większe.

Zzoomowani

2008-07-27T15:50:00.001+02:00

SLO Criterium Classic Cycling Festival
Originally uploaded by Steve Corey

Zazwyczaj techniki zoomowania używa się do stacjonarnych obiektów, jednak coraz częściej widzę, że używana jest do obiektów poruszających się. Możliwe to jest z obiektywami, które są wyposażone w pierścień do zoomowania (zazwyczaj przekręca się sam obiektyw). W przypadku aparatów kompaktowych nie da się użyć techniki zoomowania, dlatego, że te aparaty nie pozwolą zmienić żadnego parametru, a w tym ogniskowej podczas robienia zdjęcia. Nie przejmujcie się jeśli za pierwszym razem nie wyjdzie wam ta technika, do tego potrzeba cierpliwości, czego wam i sobie życzę.

Krajobraz przez okno

2008-07-27T15:45:00.001+02:00

Inchdrewer
Originally uploaded by Kieran Campbell

Często, w fotografii krajobrazowej lub architektonicznej, wolną przestrzeń wypełnia niebo. Jeżeli jest lazurowe lub z wyraźnymi chmurami dodaje zdjęciu uroku, natomiast blade niebo psuje kompozycję. Można część nieba wyeliminować zmieniając kompozycję lub poszukać na pierwszym planie takich elementów które możemy użyć jako obramowania właściwego obiektu. Typowe obramowania to: portale, bramy, drzwi i okna oraz gałęzie pokryte listowiem lub kwiatami. Obramowanie może być ostre (architektura) lub nieostre w przypadku motywów przyrodniczych. Powinno ono być dopełnieniem obiektu.

Droga w przyszłość

2008-07-27T15:01:00.001+02:00

Into The Future
Originally uploaded by Sulaiman_Q8

Niedawno weszła do nas książka Bryana Petersona "Czas naświetlania bez tajemnic", która była ilustrowana podobnym zdjęciem. Nie trudno jest zrobić podobne zdjęcie, zdecydowanie trudniej będzie znaleźć taki ruchomy chodnik. Na szczęście podobny motyw można wykorzystać choćby na ruchomych schodach. Ustawiamy dłuższy czas naświetlania, ustawiamy ostrość na nieporuszający się punkt, osobę itp. i wykonujemy zdjęcie.

Nalot

2008-07-27T13:48:00.001+02:00

Red1
Originally uploaded by DrNickBurton

Pomimo, że niebo na tym zdjęciu jest mało ciekawe to udało się zrobić udane zdjęcie. To wszystko dzięki dymowi jako pozostawiły po sobie lecące samoloty. Nie wszystkie wypuszczają dym, tylko te cztery na dole. Tworzy to na niebie ciekawą zasłonę wzmacniając efekt lecących samolotów. Gdyby pokazać samoloty bez "piuropuszy" z dymu, samoloty byłyby tylko zamrożone na niebie.

Wymalowali miłość

2008-07-27T10:52:00.001+02:00

Originally uploaded by MatthewGordon

Skąd wziął się napis "Love" na zdjęciu? Dzięki technice malowania światłem. Wystarczy ustawić długi czas naświetlania i jakimś świecącym punktem (latarka, sztuczne ognie itp.) "namalować" w powietrzu napis, ustawić się gdzieś obok w doświetlonym miejscu i zdjęcie gotowe. I to nie byle jakie. Próbowałem kiedyś tej techniki w domu w nocy w zupełnych ciemnościach. Niestety nie miałem ani statywu, na którym mógłbym zamontować aparat i ustawić na odpowiedniej wysokości, a ponadto nie miałem pilota, którym mógłbym sterować zwolnieniem spustu migawki. Bez tych dwóch gadżetów takie zdjęcia robi się trudniej, ale można się bez nich obyć.

Kibice

2008-07-20T11:10:00.001+02:00

Where is my super hero?
Originally uploaded by a DELL

Ostatnio dochodzę do wniosku, że najfajniejszym sposobem pokazania danego sportu jest pokazanie zarówno kibiców jak i zawodników. Dlaczego? Sami zawodnicy w kadrze walczący w zawodach pokazani zostali na tyle różnych sposobów, że przestało mnie to interesować, jest to już po prostu mało ciekawe, podczas gdy pokazanie walczących zawodników, a w tle, z boku bądź na pierwszym planie kibiców oddaje zdecydowanie lepiej sport i jego istotę. A co jest istotą sportu? Nie można powiedzieć, że nie jest to walka o zwycięstwo, jednakże sport to także kibice bez których tak naprawdę nie istnieje. I to właśnie kibice decydują o popularności danej dyscypliny sportu, więc jeśli pokazujemy dany sport powinniśmy pokazać również kibiców.

Podwójne serce

2008-07-19T21:11:00.001+02:00

Two hearts
Originally uploaded by mikael_on_flickr

Zdjęcie takie sobie, ale motyw jest bardzo ciekawy. Właściwie do powtórzenia wszędzie tam gdzie znajdują się tego typu stojaki rowerowe (konstrukcja niektórych) to spirala. Wystarczy namierzyć taki stojak, dobrać odpowiednią porę i zrobić zdjęcie. Jeśli udałoby się nam jeszcze znaleźć taki stojak, który moglibyśmy sfotografować rano bądź podczas zachodu słońca to jeszcze lepiej, bowiem uzyskalibyśmy o wiele ciekawszą kolorystykę niż na tym zdjęciu. Można zdjęcie zrobić zdjęcie również w nocy, o ile sztuczne oświetlenie będzie nam sprzyjać. Dobrym pomysłem jest wpisanie imienia bądź imion w środek serca.