O Nigel Farage για την Ελλάδα.

2013-03-07T14:21:00.000+02:00

Mια συγκλονιστική ιστορία: Γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς

2013-03-07T14:05:00.004+02:00

Το άρθρο αυτό έχει κυκλοφορήσει στο facebook και ο συγγραφέας του είναι άγνωστος. Η ιστορία του όμως είναι, δυστυχώς, πολύ γνωστή.

Στη στάση του μετρό συναντώ καθημερινά μια…. γυναίκα απροσδιορίστου ηλικίας. Τα μαλλιά της βρώμικα και ανακατεμμένα, τα ρούχα της κουρελιασμένα και το πρόσωπό της σκιμμένο στη θλίψη.

Η γυναίκα κατάχαμα στο βρώμικο πάτωμα και δίπλα της το ποτηράκι, όπου οι περαστικοί προσφέρουν τον οβολόν τους. Στα χέρια της γυναίκας, κοιμάται ένα δίχρονο παιδάκι. Του φοράει ένα βρώμικο καπέλο και εξίσου βρώμικα ρούχα.

Οι περισσότεροι περαστικοί, συγκινημένοι από το θέαμα προσφέρουν αβίαστα και το τελευταίο κέρμα από το πορτοφόλι τους, ξορκίζοντας με ανακούφιση την ενοχή της δικής τους ευδαιμονίας…

Καθημερινά, επί ένα μήνα, προσπερνούσα τη ζητιάνα, χωρίς βεβαίως να της δίνω χρήματα, γνωρίζοντας καλά ότι είναι “υπάλληλος” μιας καλοστημένης επιχείρησης απάτης, με διαχειριστή τον τοπικό ζητιανομαφιόζο, πιθανό ιδιοκτήτη βίλας και πολυτελούς αυτοκινήτου. Σε αυτόν θα καταλήξει η είσπραξη της ημέρας της ζητιάνας… Όχι ότι κι αυτή δεν κερδίζει τίποτα φυσικά… ένα μπουκάλι βότκα κι ένα σουβλάκι στο τέλος της ημέρας είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται…

Αφού λοιπόν την προσπερνούσα αδιάφορα επί ένα μήνα, ξαφνικά το συνειδητοποίησα… Στέκομαι μπροστά της κοιτάζοντας αυτό το μωρό και συνειδητοποιώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. Ένα δίχρονο μωρό, από το πρωί μέχρι το βράδυ “κοιμάται” συνεχώς στην αγκαλιά της “μαμάς” του, χωρίς να κλαίει, να γκρινιάζει, να μουρμουρίζει, να σαλεύει καν!

Όποιος από εμάς έχει παιδιά, ξέρει καλά… ένα μωρό σε αυτήν την ηλικία με δυκολία κοιμάται ακόμα και τη νύχτα, πόσο μάλλον ολόκληρη την ημέρα συνεχώς!

Το συγκεκριμένο μωρό της ζητιάνας, για ένα συνεχόμενο μήνα, δεν το είδα ποτέ ξύπνιο… Κοιτούσα μια αυτό, μια εκείνη, και οι υποψίες μου όλο και φούντωναν. Στο τέλος, δείχνοντας το μωρό, τη ρώτησα:”-Γιατί κοιμάται συνέχεια;”

Εκείνη, με αγνόησε, προσποιούμενη ότι δεν με άκουσε. Επανέλαβα την ερώτηση. Σήκωσε το βλέμμα της, φανερά ενοχλημένη, και με απόμακρο ύφος μουρμούρισε μια βρισιά μέσα από τα χείλια της.

Ξαναρώτησα με απόγνωση: “-Γιατί κοιμάται συνέχεια;!” … Πίσω μου, κάποιος με έπιασε από τον ώμο. Ένας ηλικιωμένος κύριος, ενοχλημένος από την “απάνθρωπη” συμπεριφορά μου, με επέπληξε: “Γιατί την ενοχλείς; Δεν την αφήνεις ήσυχη στην δυστυχία της;” … και απομακρύνθηκε αφού πέταξε μερικά νομίσματα στο ποτηράκι της ζητιάνας, ικανοποιημένος σίγουρα για την καλή του πράξη της ημέρας. Εκείνη, σαν “καλή χριστιανή”, τον ευχαρίστησε αρχίζοντας να σταυροκοπιέται με μανία.

Την επόμενη μέρα ήρθα σε επικοινωνία με έναν παλιό γνωστό. Έναν ρουμανικής καταγωγής αστείο ανθρωπάκο, με μικρά κατάμαυρα μάτια. Η μόρφωσή του περιορίστηκε στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, αυτό δεν τον εμποδίζει όμως να κυκλοφορεί με πανάκριβα αυτοκίνητα και να είναι περήφανος ιδιοκτήτης μιας έπαυλης με -ποιός ξέρει πόσα- δωμάτια και μπαλκόνια. Αυτός ο “φίλος” με κατατόπισε επαρκώς γι αυτήν την μπίζνα:

Πρόκειται για μια πολύ καλά οργανωμένη εγκληματική επιχείρηση, παρά το φαινομενικά πρόχειρο και αυθόρμητο σκηνικό της. Τα παιδιά που χρησιμοποιούν, είτε τα έχουν ενοικιάσει από οικογένειες αλκοολικών, ή απλώς τα έχουν κλέψει. Έπρεπε όμως να μάθω και γιατί κοιμούνται συνέχεια…

Ο “φίλος” μου ο Ρομά, πολύ φυσικά και με κανένα δισταγμό (σαν να μου έλεγε για τον καιρό) απάντησε στην ερώτησή μου: “-Ναι, είναι ναρκωμένα… με ηρωίνη ή βότκα” … Έμεινα αποσβολωμένος… “-Ποιά είναι ναρκωμένα με ηρωίνη ή βότκα;!” “-Τα παιδιά ντε, για να μην έχουν φασαρίες. Θα πρέπει να μένουν καθηλωμένα με μια άγνωστη γυναίκα όλη μέρα, φαντάζεσαι πόσο θα γκρίνιαζαν;”

Αυτό κάνουν. Για να διατηρούν το παιδί “ήρεμο” και κοιμισμένο όλη μέρα, το ναρκώνουν με αλκοόλ ή ναρκωτικά. Φυσικά, ο παιδικός παρθένος οργανισμός δεν το αντέχει και τα παιδιά αυτά πεθαίνουν. Συχνά κιόλας, το παιδάκι ξεψυχά στην αγκαλιά της ζητιάνας, κατά τη διάρκεια της “εργασίας” της… Και η υποτιθέμενη “μάνα” είναι αναγκασμένη να κρατά στην αγκαλιά της το νεκρό παιδάκι μέχρι το βράδυ που θα τελειώσει η “βάρδιά” της. Συμβαίνει σ’ αυτή τη “δουλειά” … Και οι περαστικοί θα την υποστηρίζουν ρίχνοντας την ελεημοσύνη τους στο ποτηράκι της, πιστεύοντας ότι κάνουν την καλή πράξη της ημέρας.

Την επόμενη μέρα ξαναπέρασα από το ίδιο σημείο, με τη δημοσιογραφική μου ταυτότητα, έτοιμος για σοβαρή επέμβαση. Η ζητιάνα καθόταν πάλι στο ίδιο σημείο, κρατώντας πάλι ένα παιδί. Ένα διαφορετικό από το χθεσινό παιδί. Άρχισα να της κάνω ερωτήσεις: πού είναι το χθεσινό παιδί, αν έχει χαρτιά για το παιδί…

Κι ενώ εκείνη με αγνοούσε συστηματικά, οι υπόλοιποι περαστικοί αντίθετα, με κατηγορούσαν ότι επιτίθεμαι σε μια κακόμοιρη ζητιάνα μάνα χωρίς λόγο, και με απομάκρυναν με περιφρόνηση. Δεν είχα άλλη λύση από το να απευθυνθώ στην αστυνομία. Όταν όμως η αστυνομία εμφανίστηκε, η ζητιάνα με το παιδί είχε εξαφανιστεί… Αισθάνθηκα σαν να παλεύω με ανεμόμυλους.

Την επόμενη φορά που θα δείτε ζητιάνα με παιδί, σκεφτείτε καλά πριν “βοηθήσετε” με τον οβολό σας. Μην κοιτάξετε το παιδάκι με τρυφερότητα, να το κοιτάξετε με τρόμο. Πρόκειται για ένα κακοποιημένο δυστυχισμένο πλάσμα, υποχείριο αδίστακτων κακοποιών. Με το να δώσετε χρήματα σε αυτήν που το εκμεταλλεύεται, διαιωνίζετε την αλυσίδα αυτής της “μπίζνας” και συμβάλλετε ενεργά στο φόνο ενός ακόμη παιδιού.

Όπως κάθε επιχείρηση που κλείνει όταν δεν έχει πια πελάτες, έτσι κι αυτή θα εξέλειπε, αν δεν υπήρχε κόσμος που να ανταποκρίνεται, αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη “πελατεία” της. Η εξάλειψη τέτοιου είδους “επιχειρήσεων” σημαίνει ότι λιγότερα παιδιά θα κλαπούν και θα δολοφονηθούν από χορήγηση ναρκωτικών και αλκοόλ.

Τώρα πια γνωρίζετε γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνέχεια. Η επιλογή είναι δική σας.

guestlist

Εικονική πραγματικότητα στον κινηματογράφο...

2013-03-07T13:52:00.000+02:00

Οταν απολαμβάνουμε μια ταινία, γνωρίζουμε πόσα απο αυτά που βλέπουμε υπάρχουν στην πραγματικότητα? Μετά απο την παρακολούθηση αυτού του βίντεο, μπορούμε να πούμε ότι πιθανότατα μόνο το 50%.

Ασφαλώς και γνώριζα για την εκτεταμένη χρήση των υπολογιστών στην δημιουργία μιας ταινίας, όμως δεν είχα ιδέα το πόσο παραστατικά μια ταινία, σειρά ή βίντεο στο ιντερνετ θα μπορούσε να τροποποιηθεί ή να φτιαχτεί εξ ολοκλήρου απο υπολογιστή.

Σχεδόν τίποτα απο αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση ή σε μια ταινία δεν είναι πραγματικό.

Αυτό είναι ένα βίντεο που δείχνει σκηνές απο την τηλεοπτική σειρά Boardwalk Empire.

Ειναι απίστευτο το ποσο πολύ κάθε σκηνή έχει δημιουργηθεί απο υπολογιστή.

Μνημείο Φιλοπάππου

2013-03-05T17:32:00.000+02:00

Το μνημείο Φιλοπάππου, επί του ομώνυμου λόφου, Δ. της Ακρόπολης

Με το όνομα Μνημείο Φιλοπάππου φέρεται το έναντι και ΝΔ. της Ακρόπολης της Αθήνας, επί του ομώνυμου σήμερα, λόφου Μουσών, (στην αρχαιότητα), μνημείο του Φιλοπάππου, εγγονού του Αντίοχου Δ΄ του Επιφανούς, τελευταίου Βασιλέως της Κομμαγηνής στη Συρία, που είχε ανακηρυχθεί Ύπατος της Αθήνας (90 - 100 μ.Χ.), καθώς επίσης και "Αθηναίος πολίτης".

Αρχαιολογική έρευνα

Το 1957 σε αρχαιολογική έρευνα του μνημείου με παράλληλη ανασκαφή του χώρου από τον αρχιτέκτονα αρχαιολόγο Ιωάννη Τραυλό διαπιστώθηκε πως το μνημείο αυτό έφερε νεκρικό θάλαμο ύψους 9 μέτρων και εμβαδού 7Χ5 μέτρων. Η είσοδος στο θάλαμο αυτόν γινόταν από κλίμακα (σκάλα) της νοτιοδυτικής πλευράς του μνημείου, και απέναντι από την είσοδό του υπήρχε η σαρκοφάγος του Φιλοππάπου. Συνεπώς το μνημείο αυτό είχε τον χαρακτήρα Μαυσωλείου και όχι απλού μνημείου όπως καθιερώθηκε να λέγεται.
Από τις τέσσερις πλευρές του Μαυσωλείου αυτού σώζεται σήμερα μόνο η βορειοανατολική, στην εξωτερική πλευρά της οποίας φέρεται φιλοτεχνημένη ανάγλυφα μια από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής του Φιλοπάππου, που ενταφιάσθηκε σ΄ αυτό, και που ήταν η ανακήρυξή του ως Ρωμαίος Ύπατος στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ.

Στο σημείο αυτό σημειώνεται πως στην εποχή των Ρωμαίων Αυτικρατόρων που ζούσε και ο Φιλόπαππος, ο τίτλος του Ύπατου ήταν τελείως τυπικός (δεν ασκούνταν "Υπατείας εξουσία"), ήταν απλός τιμητικός τίτλος που τον αποκτούσε κανείς από εξαιρετική εύνοια του Αυτοκράτορα.

Πάνω δε από την ανάγλυφη αυτή παράσταση που παρουσιάζει τον Φιλόπαππο σε τέθριππο άρμα με ακολουθία ραβδούχων είχαν τοποθετηθεί σε ισάριθμες κόγχες τρεις ανδριάντες. Ο κεντρικός ανδριάντας παρουσιάζει τον Φιλόπαππο καθήμενο να θαυμάζει την έναντι Ακρόπολη, που ακριβώς πίσω του ήταν ο νεκρικός θάλαμος με την σαρκοφάγο. Δεξιά του κενρώου ανδριάντα ήταν ο ανδριάντας του παππού του Φιλόπαππου, του Αντίοχου Δ΄ του τελευταίου Βασιλέως της Κομμαγηνής, και αριστερά ο ανδριάντας του ιδρυτή της Βασιλικής δυναστείας των Σελευκιδών, στη Συρία, δηλαδή του Σέλευκου Α' του Νικάτωρα από τον οποίο και καταγόταν η βασιλική δυναστεία της Κομμαγηνής.

Επιγραφές

Η επιγραφή του κεντρικού ανδριάντα αναφέρει: "Φιλόπαππος Επιφάνους Βησαιεύς" (δηλαδή Φιλόπαππος γιος του Επιφάνους, εγεγραμμένος πολίτης στο δήμο της Βήσης των Αθηναίων). Και ενώ αυτή φέρει το πιθανό όνομα που έφερε ο Φιλόπαππος στην αρχαία Αθήνα, μια άλλη επιγραφή, που υπήρχε στη πρόσοψη του ίδιου μνημείου αναφερόταν στο όνομα που είχε ο Φιλόπαππος ως ελληνικής καταγωγής πρίγκιπας με τίτλο Βασιλέως: "Βασιλεύς Αντίοχος Φιλόπαππος Βασιλέως Επιφανούς Αντιόχου". Σε άλλη τρίτη επιγραφή σε λατινική γραφή αναφέρεται και το όνομα που διατηρούσε ο Φιλόπαππος ως "Ρωμαίος πολίτης": "C. Julius f(ilius) Antiochus Philopappus". Η ίδια η τρίτη αυτή επιγραφή αναφέρει στα λατινικά πως ο Φιλόπαππος ήταν Ύπατος, μέλος του ιερατικού σωματείου των Αρουραίων αδελφών και πως είχε εκλεγεί από τον Αυτοκράτορα Τραϊανό πραιτωριανός.

Χαρακτηρισμοί μνημείου

Γενικά το Μνημείο του Φιλοπάππου φέρεται αρκετά "βεβαρυμένο" από πλήθος παραστάσεων και διακοσμητικών στοιχείων και ως πρωτότυπα περίπλοκο με κύρια όμως απλή μορφή που χαρακτηρίζεται από αρχιτεκτονική ευφυΐα στον επιδεικτικό σκοπό της ανέγερσης. Ο Περιηγητής Παυσανίας περιγράφει το μνημείο χωρίς καμία ιδιαίτερη ένδειξη εκτίμησής του: "και μνήμα αυτόθι ανδρί ωκοδομήθη Σύρω".

Παρατηρήσεις

Παραμένει όμως ακόμη άγνωστο, πότε ο Φιλόπαππος εγκαταστάθηκε στην αρχαία Αθήνα και πότε ανακηρύχθηκε επίσημα δημότης Βήσης. Πάντως πρό του 88 μ.Χ. διετέλεσε Άρχων της Αθήνας και έγινε αγωνοθέτης στα Διονύσια.
Η ανέγερση του Μαυσωλείου αυτού προσδιορίζεται στην εποχή που η Αθήνα ήταν Ρωμαιοκρατούμενη, δηλαδή μεταξύ 114 και 116 μ.Χ. που πιθανώς να έγινε κατά παράβαση των ιερών παραδόσεων της αρχαίας Αθήνας που δεν επέτρεπαν να γίνουν ταφές εντός του περιβόλου των τειχών και στα ιερά υψώματα - άλση όπως ήταν ο λόφος των Μουσών που λεγόταν και "Μουσείο" επειδή κατά την παράδοση, ο μυθικός εποποιός της εποχής του Ορφέα, ο Μουσαίος εκεί έψαλλε τους ύμνους του και εκεί ενταφιάστηκε.
Παρ΄ όλα αυτά το Μνημείο, ή Μαυσωλείο, όπως αποδείχθηκε, του Φιλοπάππου δεν θα πάψει ν΄ αποτελεί δείγμα παρακμάζουσας αρχαίας τέχνης, έναντι των αριστουργημάτων της Ακρόπολης, αλλά και το αργό λυκαυγές του αρχιτεκτονικού μεσαιωνικού διάκοσμου που ακολούθησε λίγους αιώνες μετά. el.wikipedia

Αέρηδες (μνημείο)

2013-03-05T17:19:00.000+02:00

Με το όνομα Αέρηδες καθιερώθηκε να λέγεται αρχαίο μνημείο - κτίριο που βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες της Ακρόπολης Αθηνών, στο χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς στην Πλάκα. Το μνημείο αυτό του οποίου το επίσημο όνομα είναι Ωρολόγιο του Κυρρήστου, θεωρείται πως το ανήγειρε ο Ανδρόνικος ο Κυρρήστης (ή Κύρρηστος), εξ ου και το όνομα. Πρόκειται για οκταγωνικό μαρμάρινο κτίριο, χωρίς κίονες, όπου στις ισάριθμες μετώπες του φέρονται ανάγλυφοι οι οκτώ κύριοι άνεμοι, εξ ου και αέρηδες. Φέρει δύο θύρες, μία προς Βορρά και μία προς Δυσμάς.

Ιστορία

Οι Αέρηδες σε γκραβούρα τον 18ο αιώνα

Το Ωρολόγιο του Κυρρήστου ανεγέρθηκε από τον Έλληνα αστρονόμο Ανδρόνικο από τη Κύρρο της Μακεδονίας (ή Μακεδονικής Συρίας) επί εποχής Σύλλα (στο πρώτο μισό του 1ου αιώνα π.Χ.), ανατολικά του αρχαιολογικού χώρου του μικρού πρόπυλου της ρωμαϊκής αγοράς στην Αθήνα.

Μετά την εκκένωση της Αθήνας από τα στρατεύματα του Μοροζίνη και την ανακατάληψή της από τους Τούρκους, το κτίριο αυτό μετατράπηκε σε Τεκέ (=μουσουλμανικό μοναστήρι) από Δερβίσηδες που είχαν έλθει από διάφορα μέρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και εγκαταστάθηκαν σ΄ αυτό. Στην αρχή αυτοί οι δερβίσηδες ήταν άνθρωποι ανυπάκουοι που δημιουργούσαν αρκετά προβλήματα στη οθωμανική διοίκηση. Στις αρχές του 19ου αιώνα ο τότε βοεβόδας της Αθήνας Χασεκής αναγκάσθηκε με στρατό να τους καθυποτάξει, απειλώντας τους πως αν δεν ακολουθήσουν τις σχετικές διατάξεις της διοίκησης θα τους εκδίωκε. Έτσι αυτοί παρέμειναν περιοριζόμενοι εντός του κτιρίου, συντηρούμενοι με κοινή δαπάνη από εισφορές μουσουλμάνων κατοίκων που έτρεφαν γι αυτούς μεγάλο σεβασμό. Στον Τεκέ αυτό φιλοξενούνταν επίσης και ανώτατοι ιερουργοί του μουσουλμανικού δόγματος που έφθαναν στην Αθήνα.

Ο Γάλλος περιηγητής Κόμης ντε Φορμπέν που επισκέφθηκε την Αθήνα το 1817 βρήκε το ωρολόγιο του Κυρρήστου να κατέχεται από τους Δερβίσηδες που διακρίνονταν για την ομορφιά τους και τη σεμνότητα του ήθους των αλλά ήταν ιδιαίτερα αυθάδεις σε κάθε είδους δεσποτική διοικητική Αρχή. Οι Δερβίσηδες έμειναν στο μνημείο μέχρι το 1821 οπότε και καταλήφθηκε η Αθήνα από τους Έλληνες, με αποτέλεσμα να διαφύγουν άλλοι στην Εύβοια και άλλοι στη Μικρά Ασία. Γεγονός πάντως είναι ότι η παρουσία και διαμονή αυτών στη μνημείο διέσωσε αυτό από ποικίλες καταστροφές, όταν αντίθετα φθάνοντας Ευρωπαίοι αρχαιολάτρες αφαιρούσαν και άρπαζαν αρχαιότητες. Απ΄ όταν περιήλθε το μνημείο αυτό στα χέρια των Ελλήνων συμπεριελήφθη στις αρχαιότητες και στους αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας. Η δε συνοικία που αναπτύχθηκε γύρω απ΄ αυτό ονομάζεται ομοίως συνοικία Αέρηδες.

Περιγραφή μνημείου

Κάτοψη βάσης μνημείου

Πρόκειται για ένα πυργωτό οκτάγωνο οικοδόμημα από πεντελικό μάρμαρο, μήκους πλευράς 3,20 μέτρων και συνολικού ύψους 12 μέτρων, του οποίου η βάση αποτελείται από τρεις βαθμίδες. Η στέγη του είναι κωνική κεραμοσκεπής. Στη νότια πλευρά φέρει ένα ημικυλινδρικό πρόσκτισμα μικρότερου ύψους ενώ στη ΒΑ και ΒΔ πλευρά φέρει από ένα πρόπυλο με δύο αντιτακτούς κίονες έκαστο.

Οι Αέρηδες με φόντο την Ακρόπολη

Στη κορυφή της στέγης φέρονταν ένας ορειχάλκινος ανεμοδείκτης υπό μορφή Τρίτωνα ο οποίος περιστρεφόμενος έδειχνε, κρατώντας δείκτη, τη κατεύθυνση ενός από τους οκτώ κύριους ανέμους που επικρατούσε κατά την παρατήρησή του. Οι άνεμοι αυτοί προσωποποιημένοι φέρονται ανάγλυφοι να ίπτανται (φτερωτοί) στο άνω μέρος εκάστης πλευράς του πύργου, φέροντας ο καθένας και ιδιαίτερο σύμβολο. Τα ονόματά τους φέρονται χαραγμένα κάτω από το αντίστοιχο τμήμα του οκταγωνικού γείσου, οι οποίοι και είναι: ο Βορρέας (βόρειος), ο Καικίας (βορειοανατολικός), ο Απηλιώτης (ανατολικός), ο Εύρος (νοτιοανατολικός), ο Νότος (νότιος), ο Λιψ (Λίβας, νοτιοδυτικός), ο Ζέφυρος (δυτικός), και ο Σκίρων (βορειοδυτικός). Κάτω δε από κάθε τέτοια ανάγλυφη προσωποποίηση εγχάρακτες ακτίνες κατά διάφορους σχηματισμούς αποτελούσαν αυτούσια ηλιακό ρολόι.

Αέρηδες (δυτική πλευρά - Ζέφυρου)

Ειδικότερα για τον υπολογισμό της ώρας σε ανήλιες ημέρες υπήρχε μέσα στο κτίσμα ιδιαίτερη εγκατάσταση υδραυλικού ρολογιού. Τούτο συνάγει στο συμπέρασμα πως ο κατασκευαστής του μνημείου συνδύασε τις εφευρέσεις προηγουμένων κατασκευαστών ρολογιού, όπως του Αρχιμήδη, του Κτησίβιου καθώς και του Φίλωνα. Μάλιστα όπως σημειώνει ο Ουάρρωνας, στη νότια πλευρά του οικοδομήματος υπήρχε δοχείο κυλινδρικού σχήματος με νερό που παρεχόταν μέσω αγωγού από πηγή της βόρειας πλευράς της Ακρόπολης. Ο δε Βιτρούβιος ονομάζει το μνημείο αυτό "Πύργο των Ανέμων" καθώς το περιγράφει με πολλές λεπτομέρειες. Τέλος η εξωτερική μορφή του μνημείου κατατάσσεται στον κορινθιακό ρυθμό (εκ των κιονοκράνων) ενώ το εσωτερικό του σε δωρικό ρυθμό (βαρύ αυστηρό). Συνέχεια του κτιρίου ΝΑ ήταν το Αγορανομείο επί πολυβάθμιτης μαρμάρινης βάσης.

Το μνημείο αυτό θεωρείται ο αρχαιότερος μετεωρολογικός - ωρομετρικός σταθμός του κόσμου.

el.wikipedia

Μια ματιά στα νεότερα μνημεία της Αθήνας. No6 "53ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών"

2013-03-05T17:02:00.003+02:00

53ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

Περιοχή : οδός Αλκαμένους 75 & Ταρσού (Αχαρνών)
Έτος : 1904
Περιγραφή :
Το σχολείο της οδού Αλκαμένους οικοδομήθηκε το 1904, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Θ. Μιχαλόπουλου.
Πρόκειται για χαρακτηριστικό δείγμα του ύστερου κλασικισμού στο οποίο, όπως παρατηρεί ο Μάνος Μπίρης, επέρχεται αλλοίωση του κλασικού ρυθμού, με τη μετάθεση των ρυθμολογικών στοιχείων από την κανονική τους διάταξη. Εδώ, λ.χ., οι αετωματικές επιστέψεις των παραθύρων έχουν μετατεθεί προς τα επάνω, στη ζωφόρο (φρίζα), ενώ οι οριζόντιοι αλλεπάλληλοι αρμοί διασπούν τους κορμούς των παραστάδων, αναιρώντας την υπόστασή τους. Σήμερα στεγάζει το 53ο Δημοτικό Σχολείο.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία:
Μ. Γ. Μπίρης, Αθηναϊκή αρχιτεκτονική 1875-1925, Αθήνα 1987, σ. 168-169.

eie.gr

Περίφημοι ελληνικοί στρατοί!

2013-03-05T16:55:00.000+02:00

Η ελληνική στρατιωτική ιστορία βρίθει από ένδοξες στιγμές και χρυσές πολεμικές σελίδες.

Από την αρχαιότητα μέχρι και τη σύγχρονη ιστορία, οι ελληνικές δυνάμεις μετρούν ανά τους αιώνες αποφασιστικές νίκες και δαφνοστεφανωμένες εκστρατείες.

Είτε μιλάμε για πόλεις-κράτη με στρατιωτική οργάνωση, όπως η αρχαία Σπάρτη, είτε για το επίλεκτο σώμα των ελλήνων αξιωματικών που απάρτιζαν τον Ιερό Λόχο της Μέσης Ανατολής, περίφημα στρατεύματα και μεμονωμένα εκλεκτά τάγματα έκαναν πάντα τη διαφορά.

Οι επίλεκτες μονάδες καλά εκπαιδευμένων στρατιωτών είναι άλλωστε η ολοκλήρωση του δόγματος ότι ο πόλεμος είναι τέχνη που κατακτιέται με την εκπαίδευση.

Ας δούμε τους περίφημους στρατούς στα πλούσια χρονικά της Ελλάδας…

Σπαρτιατική Φάλαγγα

Η πόλη του Λυκούργου, ειδικά μετά τους Μεσσηνιακούς Πολέμους, είναι που καθόρισε τον τρόπο «επιστημονικής» διεξαγωγής του πολέμου, αναγορεύοντας τη μάχη σε πολεμική τέχνη. Η Σπάρτη δημιούργησε τον πρώτο τακτικό στρατό του αρχαίου κόσμου, έναν στρατό επαγγελματικό μεν, αλλά χωρίς μισθό, στον οποίο ο πολίτης ήταν διά βίου (μέχρι το 65ο έτος της ηλικίας του) και για όλο το διάστημα της ημέρας οπλίτης. Η αξιοθαύμαστη δομή του σπαρτιατικού στρατού, ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ., είχε ως κύριο σώμα μάχης τη λακωνική φάλαγγα, ενώ ο βασικός πυρήνας του αποτελούνταν από άντρες που ήταν στενά δεμένοι μεταξύ τους με όρκο. Οι οπλίτες της λακωνικής φάλαγγας φορούσαν ερυθρά χλαίνη -για να μην είναι άμεσα ορατό το αίμα τους κατά τον τραυματισμό-, κρατούσαν χάλκινη ασπίδα μεγάλου μεγέθους (με σήμα ένα τεράστιο κεφαλαίο «Λ») και πολεμούσαν με δόρυ 3-4 μέτρων. Για τις μάχες σώμα με σώμα (εκ του συστάδην), χρησιμοποιούσαν τα ειδικής κατασκευής λακωνικά ξίφη τους. Η μακρά πολεμική παράδοση των Λακεδαιμόνιων δεν συγχωρούσε εκείνους που έδειχναν δειλία προ του εχθρού: ονομάζονταν χλευαστικά «τρέσαντες» (τρέμοντες) και τόσο αυτοί οι «ριψασπίδες» όσο και η οικογένειά τους δεν είχαν πλέον καμία υπόληψη στην πόλη. Η πολεμική αρχή των Σπαρτιατών, το «νικάν ή απόλλυσθαι» (να νικούν ή να σκοτωθούν) είναι που έκανε τον στρατό τους πανίσχυρο, αφού στην αρχαία Σπάρτη δεν ήταν αξιοσημείωτο το να είναι αλλά το να μην είναι κανείς γενναίος…

Παρά το αξιόμαχο του συνόλου του σπαρτιατικού στρατεύματος, υπήρχε ωστόσο ένα επίλεκτο τμήμα 300 ανδρών, οι περίφημοι «Ιππείς», το οποίο συγκροτούσαν οι καλύτεροι σπαρτιάτες «Όμοιοι» πολεμιστές, δηλαδή οι καλύτεροι των καλυτέρων! Αυτοί είχαν την τιμή να πολεμούν στην πρώτη γραμμή, δίπλα στον βασιλιά τους. Οι «Ιππείς» δεν είχαν καμία διαφορά στον τρόπο μάχης από τον υπόλοιπο στρατό των Λακεδαιμόνιων, καθώς σχημάτιζαν κι αυτοί φάλαγγες. Αν και ονομάζονταν «Ιππείς», ήταν στην πραγματικότητα πεζοί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα δράσης των «Ιππέων» ήταν η μάχη των Θερμοπυλών, όπου ο Λεωνίδας ηγούταν αυτού ακριβώς του τμήματος…

Ιερός Λόχος Θηβών

Ο Ιερός Λόχος των Θηβών ήταν μια από τις κορυφαίες πολεμικές μονάδες που έδρασαν ποτέ στην αρχαία Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 379 π.Χ. από τον Γοργίδα, σε μια εποχή που η Θήβα είχε αποτινάξει τον σπαρτιατικό ζυγό. Ο λόχος απαρτιζόταν από 300 άνδρες, από τους πλέον εξέχοντες νέους της πόλης στις αθλοπαιδιές και ειδικά στην πάλη. Είχαν όλοι τους αριστοκρατική καταγωγή και ήταν προσεκτικά διαλεγμένοι σε ζευγάρια επιστήθιων φίλων, για να κρατούν τις γραμμές του λόχου αδιάσπαστες. Η εντατική εκπαίδευσή τους και οι συχνές μάχες τους, με δημόσια δαπάνη, έκαναν τον λόχο φόβητρο ξακουστό. Οι μεγαλύτερες στιγμές του λόχου σημειώθηκαν υπό τις διαταγές του Πελοπίδα -παρέμεινε αήττητος για 35 χρόνια- ενώ καταστράφηκε ολοκληρωτικά στη μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.) από το Μακεδονικό Ιππικό του Φίλιππου, το οποίο και διοικούσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Ιερός Λόχος των Θηβών ιδρύθηκε από τον Γοργίδα, ο Διόδωρος ο Σικελιώτης μαρτυρεί ωστόσο την ύπαρξη του Ιερού Λόχου ήδη από το 424 π.Χ., κατά τη μάχη του Δηλίου.

Αθηναϊκό Ναυτικό

Μέχρι το 490 π.Χ., η μετέπειτα θαλασσοκράτειρα Αθήνα διέθετε μεν στόλο, ανταγωνιζόταν στη θάλασσα ωστόσο με τα Μέγαρα και την Κόρινθο. Τη χρησιμότητα ισχυρού στόλου αντιλήφθηκε πρώτος ο Θεμιστοκλής, ο οποίος και έπεισε τους Αθηναίους να αναλάβουν τις σχετικές δαπάνες. Για την επάνδρωση των πλοίων πολλοί οπλίτες αναγκάστηκαν να μετατραπούν σε ναύτες, κατηγορώντας τον Θεμιστοκλή ότι μετέτρεψε τους αριστοκράτες από ευγενείς πολεμιστές σε κωπηλάτες. Το 480 π.Χ. ωστόσο, κατά την εισβολή των Περσών, η Αθήνα μπορούσε να αντιπαρατάξει 200 ετοιμοπόλεμες τριήρεις και να νικήσει τους Πέρσες στη θάλασσα. Μετά την ήττα των Περσών, η Αθήνα είχε ήδη γίνει σημαντική ναυτική δύναμη, ενώ με τους φόρους επί των συμμάχων της κατάφερε να αυξήσει κι άλλο τον στόλο της σε 400 τριήρεις. Η αθηναϊκή θαλασσοκρατορία ήταν πλέον αδιαμφισβήτητη! Από τότε ως τον θάνατο του Αλέξανδρου (323 π.Χ.), η Αθήνα αποτελούσε τη μεγαλύτερη ναυτική δύναμη της Ελλάδας.

Μακεδονική Φάλαγγα

Ο χαρακτηριστικός τρόπος παράταξης μάχης, αρχικά των Μακεδόνων και στη συνέχεια όλων των κρατών των επιγόνων του Αλέξανδρου, ήταν και ο πρώτος σχηματισμός βαρέως πεζικού στη Μακεδονία. Η μακεδονική φάλαγγα, στην πλήρη ανάπτυξή της, αποδίδεται στον Μέγα Αλέξανδρο, η μεταρρύθμιση πάντως της οπλιτικής φάλαγγας στην περίφημη μακεδονική συντελέστηκε από τον Φίλιππο Β΄. Η φάλαγγα αποτελούταν από ελεύθερους επαγγελματίες της Μακεδονίας, από μικροϊδιοκτήτες αγρότες και αστούς των πόλεων, ενώ η προέλευση κάθε τάξης στη φάλαγγα από συγκεκριμένη περιοχή συνέβαλε στο να σφυρηλατείται το ομαδικό πνεύμα και να εξασφαλίζεται έτσι η καλύτερη απόδοση του σώματος. Υπό τη διοίκηση λοιπόν του Φιλίππου Β’ και μετέπειτα του γιου του Αλέξανδρου, η Μακεδονική Φάλαγγα έγινε πανίσχυρος σχηματισμός, με ακρογωνιαίο λίθο της πολεμικής της τακτικής την περίφημη σάρισα: η τρομερή εμπρόσθια δύναμη κρούσης της φάλαγγας, με τις σάρισες των τριών πρώτων σειρών να εκτείνονται τουλάχιστον πέντε μέτρα μπροστά από το μέτωπό της, της έδινε μια ακαταμάχητη ορμή που ήταν πρακτικά αδύνατο να αποτραπεί κατά μέτωπο. Το μακεδονικό «υπερόπλο» έδωσε στον Αλέξανδρο την υπεροχή στην εκστρατεία του στα πέρατα της οικουμένης…

Οι Μυρμιδόνες του Αχιλλέα

Η ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Φθίας [η σημερινή ανατολική Φθιώτιδα] φιλοξενούσε, σύμφωνα με τον Όμηρο, τον περίφημο πολεμικό λαό των Μυρμιδόνων και αποτελούσε πατρίδα του Αχιλλέα, γιου του Πηλέα και της Θέτιδας. Ο ημίθεος Αχιλλέας και οι Μυρμιδόνες του πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και διέπρεψαν με τα στρατιωτικά ανδραγαθήματά τους και τον απαράμιλλο ηρωισμό τους στη μάχη.

Ιερός Λόχος 1821

Το στρατιωτικό σώμα συγκροτήθηκε στη Φωξάνη -πόλη στα όρια της Μολδαβίας με τη Βλαχία- στα μέσα Μαρτίου 1821 από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, αποτελούμενο κυρίως από εθελοντές σπουδαστές των ελληνικών παροικιών της Μολδοβλαχίας και της Οδησσού. Ήταν μάλιστα η πρώτη οργανωμένη στρατιωτική μονάδα της Επανάστασης του 1821 αλλά και του ελληνικού στρατού γενικότερα. Ο Υψηλάντης πίστευε ακράδαντα πως οι νεαροί αυτοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ψυχή του στρατού του, γι’ αυτό και τους έδωσε το περίφημο όνομα του Ιερού Λόχου των Θηβών. Οι άνδρες του Ιερού Λόχου ήταν οπλίτες, εφοδιασμένοι με καραμπίνες και ξιφολόγχες. Έφεραν στολές από μαύρο ύφασμα με τρίχρωμο εθνόσημο, ενώ στο κάλυμμα της κεφαλής -κάτω από το λοφίο- υπήρχε η φράση «Ελευθερία ή Θάνατος». Στη Φωξάνη, οι σπουδαστές που δεν είχαν καμία στρατιωτική εμπειρία άρχισαν να γυμνάζονται και να εκπαιδεύονται στη χρήση των όπλων και της λόγχης. Η πρώτη μεγάλη μάχη, αν εξαιρέσουμε μερικές μικροσυμπλοκές, που επιλέγει να δώσει ο Υψηλάντης με τον Ιερό Λόχο του είναι στην κωμόπολη του Δραγατσανίου, όπου είναι εγκατεστημένη ισχυρή οθωμανική φρουρά. Οι Ιερολοχίτες πολέμησαν ηρωικά και έγραψαν μια ένδοξη σελίδα στη νεοελληνική αγωνιστική ιστορία.

Ιερός Λόχος Μέσης Ανατολής

Η ελληνική στρατιωτική «μονάδα ειδικών δυνάμεων» συγκροτήθηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου -το 1942- στη Μέση Ανατολή και αποτελούταν εξολοκλήρου από αξιωματικούς και των τριών όπλων, κάτω από τις εντολές του συνταγματάρχη Τσιγάντε. Ο Ιερός Λόχος πολέμησε στο πλευρό της βρετανικής SAS στην έρημο της Λιβύης και το Αιγαίο, καθώς επίσης και με τις γαλλικές δυνάμεις του στρατηγού Λεκλέρκ στην Τυνησία. Στη συνέχεια συμμετείχε σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και στην απελευθέρωση νησιών του Αιγαίου. Ο Ιερός Λόχος διαλύθηκε τον Αύγουστο του 1945, αποτελώντας τον πρόδρομο των σύγχρονων ελληνικών ειδικών δυνάμεων. Η δράση του Ιερού Λόχου περιλάμβανε κυρίως επιχειρήσεις καταδρομικές και εκκαθαριστικές, με αξιόλογα αποτελέσματα τόσο στη Βόρεια Αφρική όσο και το Αιγαίο. Η επίλεκτη μονάδα ιδρύθηκε αρχικά ως Λόχος Επιλέκτων Αθανάτων και μετονομάστηκε στη συνέχεια σε Ιερό Λόχο από τον επικεφαλής της, συνταγματάρχη Πεζικού Χριστόδουλου Τσιγάντε.

perierga.gr

Γιατί τα γράμματα στο πληκτρολόγιο είναι… ανακατεμένα;

2013-03-05T16:46:00.002+02:00

Κοιτάξοντας το πληκτρολόγιο του υπολογιστή σας, αλλά και των παλαιότερων γραφομηχανών, θα διαπιστώσετε ότι τα «Q, W, E, R, Τ και Υ» είναι τα πρώτα έξι γράμματα, ενώ όλα είναι μπερδεμένα μεταξύ τους! Ποιος, όμως, αποφάσισε τη ρύθμιση αυτή και για ποιο λόγο ανακάτεψε τα γράμματα;

Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή! Η πρώτη γραφομηχανή κατασκευάστηκε το 1868 στις ΗΠΑ από τον Christopher Sholes Latham και περιελάμβανε έναν κινητό μηχανισμό με μελάνι, έναν μοχλό για τη συστροφή του χαρτιού και ένα πληκτρολόγιο με γράμματα, τα οποία ήταν τοποθετημένα αλφαβητικά.

Από την αρχή, όμως, της λειτουργίας τους οι γραφομηχανές παρουσίασαν πολλά προβλήματα, επειδή μπλόκαραν συνέχεια τα γράμματα και «κολλούσαν», εξαιτίας της μεγάλης ταχύτητας των γραμματέων. Η μόνη λύση στο πρόβλημα αυτό ήταν να μειώσουν την ταχύτητά τους οι δακτυλογράφοι, έτσι ώστε να μην «κολλάνε» τα πλήκτρα. Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ότι το πρόβλημα παρουσίαζαν κυρίως τα πρώτα γράμματα της Αλφαβήτα. Ο Latham σκέφτηκε τότε ότι μία ήταν η λύση: Έπρεπε να… μπερδέψει τις γραμματείς, ανακατεύοντας τα γράμματα στο πληκτολόγιο!

Αυτό ήταν! Η σκέψη του ήταν… μεγαλειώδης και η επιτυχία της αποτυπώθηκε πολύ γρήγορα και στην πράξη, αποδεικνύοντας ότι τελικά το… μπέρδεμα είχε αποτέλεσμα. Η ταχύτητα των γραμματέων μειώθηκε αισθητά, αφού για να σχηματίσουν πλέον μια λέξη έπρεπε να «διανύσουν» μεγαλύτερη… απόσταση με τα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο, αλλά και να… ψάξουν λίγο παραπάνω τα γράμματα! Και -ω! του θαύματος- τα «κολλήματα» στα γράμματα εξαφανίστηκαν! Η επιτυχία του πληκτρολογίου «QUERTY» συνεχίζεται μέχρι σήμερα…

Ευαγγελία Αναστασάκη

perierga.gr

Απελλής

2013-02-27T19:18:00.001+02:00

Σάντρο Μποτιτσέλι, Η Συκοφαντία του Απελλή, π. 1495, Πινακοθήκη Ουφίτσι. Έργο βασισμένο σε περιγραφή έργου του Απελλή, όπως αυτή δίνεται από τον Λουκιανό.

O Απελλής υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους της αρχαιότητας που άκμασε κατά την πρώιμη Ελληνιστική περίοδο. Οι αρχαίες πηγές αναφέρουν πως καταγόταν από την Κω ή την Έφεσο ωστόσο θεωρείται πιθανότερο πως γεννήθηκε στην αρχαία ιωνική πόλη Κολοφώνα, βόρεια της Εφέσου.

Οι περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του αντλούνται από το 35ο βιβλίο της Φυσικής Ιστορίας (Naturalis Historia) του Πλίνιου του Πρεσβύτερου (23-79 μ.Χ.), σύμφωνα με τον οποίο, ο Απελλής βρέθηκε στην ακμή του κατά την περίοδο της 112ης Ολυμπιάδας (332-329 π.Χ.). Η συνεργασία του με τον Πτολεμαίο Α' της Αιγύπτου υποδηλώνει πως υπήρξε ενεργός τουλάχιστον μέχρι το 305 π.Χ., όταν ο Πτολεμαίος ανακηρύχθηκε βασιλιάς.

Έργο Giovanni Battista Tiepolo, O Μέγας Αλέξανδρος και η Καμπάσπη στο εργαστήριο του Απελλή, π. 1740, λάδι σε μουσαμά, 54x74 εκ., Μουσείο Gett.

Σύμφωνα με τον Πλίνιο, ο Μέγας Αλέξανδρος ζήτησε από τον Απελλή να φιλοτεχνήσει ένα πορτρέτο της παλλακίδας Καμπάσπης και εκείνος την ερωτεύτηκε. Ο πίνακας εντυπωσίασε τόσο τον Αλέξανδρο ώστε αργότερα την παραχώρησε ως δώρο στο ζωγράφο.

Ο Απελλής υπήρξε αρχικά μαθητής του Εφόρου του Εφέσιου και αργότερα του Παμφίλου από τη Σικυώνα, αν και σύμφωνα με τον Πλούταρχο διέθετε ήδη σημαντική φήμη πριν φοιτήσει στη Σικυώνια σχολή. Εκεί ανέλαβε μαζί με το Μελάνθιο μία σημαντική παραγγελία, για τoν τύραννο Αρίστρατο. Εργάστηκε ως ζωγράφος στο περιβάλλον του Φιλίππου Β' και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, φιλοτεχνώντας αρκετές προσωπογραφίες τους. Όπως αναφέρει ο Πλίνιος, ο Μέγας Αλέξανδρος εκτιμούσε ιδιαίτερα τις ικανότητες του, τόσο ώστε να είναι ο μοναδικός ζωγράφος που επιτρεπόταν να φιλοτεχνεί πορτρέτα του. Παρά το γεγονός πως δε διασώζεται κανένα έργο του, αρκετές πληροφορίες για παραγγελίες που ανέλαβε στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του και πίνακες που φιλοτέχνησε, αντλούνται από ιστορικές πηγές. Η Αναδυόμενη Αφροδίτη συγκαταλέγεται στις κορυφαίες δημιουργίες του, για την οποία πιθανώς χρησιμοποίησε ως μοντέλο την παλλακίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πανκάσπη (γνωστή και ως Καμπάσπη) ή την ερωμένη του Πραξιτέλη, Φρύνη. Το έργο μεταφέρθηκε στη Ρώμη όπου αφιερώθηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο στο ναό του Ιούλιου Καίσαρα, ωστόσο αργότερα καταστράφηκε, ενώ κατά την περίοδο της αυτοκρατορίας του Νέρωνα ο Δωρόθεος φιλοτέχνησε ένα αντίγραφό του. Ο Απελλής είχε ξεκινήσει να φιλοτεχνεί μία δεύτερη εκδοχή του ίδιου θέματος, ωστόσο έμεινε ημιτελής εξαιτίας του θανάτου του.

Φημισμένο έργο του είναι επίσης η Συκοφαντία (ή Διαβολή), για το οποίο αντλούμε πληροφορίες από την πραγματεία τού Λουκιανού Περὶ τοῦ μὴ ῥᾳδίως πιστεύειν διαβολῆ. Αφορμή για την ολοκλήρωση του αλληγορικού αυτού έργου υπήρξε, κατά τον Λουκιανό, ο φθόνος του Αντίφιλου, ο οποίος διέβαλε τον Απελλή στον Πτολεμαίο Α', διαρέοντας μία συκοφαντία περί συμμετοχής του σε δολοπλοκία με στόχο την ανατροπή του βασιλιά. Η σύνθεση απεικόνιζε τη Συκοφαντία ως μία όμορφη γυναικεία μορφή, κρατώντας μία καιόμενη δάδα στο αριστερό της χέρι και πλησιάζοντας έναν άνδρα με υπερμεγέθη αυτιά, περιτριγυρισμένο από την Άγνοια και την Υπόληψη, με οδηγό έναν άνδρα που συμβόλιζε το Φθόνο. Τη Συκοφαντία πλαισίωναν δύο ακόμα γυναικείες μορφές, η Επιβουλή και η Απάτη, ενώ από πίσω τους ακολουθούσε η δακρυσμένη Μετάνοια που ανέμενε την έλευση της Αλήθειας. H περιγραφή του έργου, όπως δίνεται από τον Λουκιανό, ενέπνευσε τον Σάντρο Μποτιτσέλι για τη δημιουργία του αλληγορικού πίνακα Η Συκοφαντία του Απελλή (1494/95, Ουφίτσι). Στις πιο γνωστές συνθέσεις τού Απελλή περιλαμβάνεται επίσης μία προσωπογραφία του μονόφθαλμου βασιλιά Αντίγονου, την οποία φιλοτέχνησε απεικονίζοντας μόνο τα τρία τέταρτα τού προσώπου του – κατά τον Πλίνιο υπήρξε ο πρώτος που απεικόνισε με τέτοιο τρόπο μία προσωπογραφία – ώστε να μη διακρίνεται η ιδιαιτερότητά του.

Σχετικά με τις ικανότητές του στη ζωγραφική, ο Πλίνιος υποστήριξε πως ο Απελλής υπήρξε ανώτερος από τους ζωγράφους που διαδέχτηκε και από εκείνους που υπήρξαν συνεχιστές του. Ανέφερε χαρακτηριστικά πως οι προσωπογραφίες του ήταν τόσο αληθοφανείς, ώστε ένας μετωποσκόπος μπορούσε να προβλέψει την ηλικία του εικονιζόμενου προσώπου, καθώς και να πραγματοποιήσει προβλέψεις για το μέλλον του. Κατά τον Κοϊντιλιανό, ο Απελλής διακρίθηκε στην «ευφυΐα και τη χάρη», ενώ οι περισσότερες ιστορικές πηγές σχολιάζουν την τεχνική του αναφερόμενες στην κομψότητα και στην οικονομία των έργων του, επισημαίνοντας την ικανότητά του να εγκαταλείπει έναν πίνακα την κατάλληλη χρονική στιγμή, χωρίς να υπερβάλει με την προσθήκη περιττών λεπτομερειών. Χρησιμοποιούσε κυρίως τέσσερα χρώματα (μαύρο, λευκό, κίτρινο και κόκκινο) σχεδιάζοντας με απλές γραμμές. Αναφέρεται επίσης ως καινοτόμος στον τομέα της τεχνικής, έχοντας επινοήσει μία ειδική μέθοδο προετοιμασίας του attramentum, όπως αποκαλείται από τον Πλίνιο, από ελεφαντόδοντο. Η χρήση του βοηθούσε στη διατήρηση και προστασία των έργων, ενώ παράλληλα επιδρούσε πιθανώς και στην άμβλυνση των χρωμάτων.

el.wikipedia

Παραπομπές

↑ Πλίνιος, Φυσική Ιστορία, XXXV.79
↑ Στράβων, Γεωγραφία XIV.i.25
↑ Σούδα, Απελλής
↑ Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Άρατος, 13
↑ Πλίνιος, Φυσική Ιστορία, XXXV.85
↑ ό.π., XXXV.86,91
↑ Αθηναίος, Δειπνοσοφιστές, 13.90
↑ ό.π., XXXV.92
↑ Βλ. Λουκιανός, Περὶ τοῦ μὴ ῥᾳδίως πιστεύειν διαβολῆ
Πλίνιος, Φυσική Ιστορία, XXXV.90
↑ ό.π., XXXV.88
↑ Marcus Fabius Quintilianus, Institutio oratoria XII.x.6. Βλ. επίσης Quintilian. Institutes of Oratory, 12.10.6, Ed. Lee Honeycutt. Trans. John Selby Watson. 2006. Iowa State U.
↑ Pliny the Elder, The Natural History, 35.25

Ο Απελλής, ο Βουκεφάλας και ο πίνακας με τη λεπτότερη γραμμή του κόσμου.

2013-02-27T19:08:00.000+02:00

Ο Απελλής, που ήταν συνομήλικος του Μ.Αλεξάνδρου, ήταν ο μεγαλύτερος ζωγράφος της αρχαίας Ελλάδας. Ο Μ. Αλέξανδρος τον εκτιμούσε πολύ και μονάχα σε αυτόν επέτρεπε να τον ζωγραφίσει. Γι αυτό έλεγαν ότι απο τους δύο Αλέξανδρους, ο Αλέξανδρος του Φίλιππου ήταν ανίκητος και ο Αλέξανδρος του Απελλή αμίμητος.

Ο Αιλιανός αναφέρει ότι ο Μ. Αλέξανδρος όταν είδε στην Έφεσο την εικόνα του, που είχε ζωγραφίσει ο Απελλής, δεν την επαίνεσε ανάλογα με την αξία της. Οταν όμως έφεραν μέσα το άλογο του Μ. Αλεξάνδρου, τον Βουκεφάλα, αυτό αντικρίζοντας την εικόνα με το άλογο ζωγραφισμένο φυσικότατα σαν να ήταν πραγματικό, χρεμέτισε! Τότε ο Απελλής γυρίζοντας στον Αλέξανδρο, του είπε : "Ω βασιλιά, το άλογό σου φαίνεται ότι καταλαβαίνει καλύτερα απο σένα, τουλάχιστον τη ζωγραφική".

Τον Απελλή τον ζωγράφο τον θαύμαζαν για τη μεγάλη λετπότητα των γραμμών του. Λένε ότι, κάποτε, πήγε να επισκεφθεί τον φίλο του ζωγράφο Πρωτογένη. Δεν τον βρήκε όμως και φεύγοντας, τράβηξε με το πινέλο του μία λεπτότατη γραμμή πάνω σε ένα πίνακα, που βρισκόταν στο δωμάτιο του Πρωτογένη.

Οταν γύρισε ο Πρωτογένης στο σπίτι του και είδε τη λεπτή αυτή γραμμή, είπε:

- "Η γραμμή αυτη είναι σίγουρα του Απελλή. Γιατί κανείς άλλος δεν μπορούσε να σύρει τόσο λεπτή γραμμή".

Ο Πρωτογένης όμως, παίρνει το πινέλο του και τραβά κάτω απο τη γραμμή του Απελλή μία άλλη γραμμή, ακομη πιο λεπτή, με άλλο χρώμα.

Ο Απελλής την άλλη μέρα πήγε και πάλι στο σπίτι του Πρωτογένη, είδε τη γραμμή, και τότε χάραξε τρίτη γραμμή κάτω απο τις άλλες δυό, τόσο λεπτή, που δεν ήταν δυνατό να γίνει λεπτότερη.

Για αιώνες ο πίνακας αυτός με τις τρείς γραμμές θαυμαζόταν σαν αριστούργημα, μέχρις ότου οι Ρωμαίοι τον μετέφεραν στη Ρώμη όπου κάηκε σε μία πυρκαγιά.

Απο το βιβλίο του Τακη Νατσούλη: "Αρχαἰο Ελληνικό Πνεύμα"

"Ωδινεν όρος, έτεκεν μυν"

2013-02-27T18:46:00.004+02:00

Η φράση αυτή η οποία πολύ συχνα χρησιμοποιείται σήμερα για να δηλώσει το "πολύ κακο για το τίποτα" ειπώθηκε για πρώτη φορά απο Αιγύπτιους ηγεμόνες για τον βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαο.

Ο Αγησίλαος ήταν ένας πολύ ταπεινός άνθρωπος ο οποίος απεχθανόταν την επίδειξη γι αυτό και ντυνόταν πολύ απλά.

Ποτέ δεν άφησε ζωγράφο να τον ζωγραφίσει ή αγαλματοποιό να του κάνει τον ανδριάντα του.

Οταν κάποτε πήγε στην Αιγυπτο και έφτασαν να τον προυπαντήσουν οι ηγεμόνες της, τον είδαν έτσι και είπαν: "Ωδινεν όρος, Ζευς δ'εφοβείτο, το δ' έτεκε μυν", δηλαδή: "ἠρθαν οι πόνοι του τοκετού σε ένα βουνό και ο Δίας άρχισε να φοβάται, αλλά εκείνο γέννησε ένα ποντίκι".

Ο Αγησίλαος, όταν ήταν μικρός, βρέθηκε σε έναν παιδικό χορό. Ο αρχηγός του χορού τον έβαλε να καθήσει σε ενα ασήμαντο μέρος. Εκείνο δεν έφερε αντίρρηση, αν και ήταν ο μελλοντικός βασιλιάς, λέγοντας: "Δεν είναι οι θέσεις που τιμούν τους άντρες, παρά οι άντρες τις θέσεις".

Οταν ρωτήθηκε ποια είναι η καλύτερη, η ανδρεία ή η δικαιοσύνη? Απάντησε: "Δεν θα είχαμε ανάγκη ανδρείας, άν όλοι ήσαν δίκαιοι"!

Από το βιβλίο του Τάκη Νατσούλη : "Aρχαίο Ελληνικό Πνευμα"

Μερικά οδωνύμια της Αθήνας και λάθη που γίνονται...

2013-02-23T13:53:00.005+02:00

Επειδή σε κάποιαν από τις συναντήσεις μας, όπου το κρασί μιλούσε πιο δυνατά από το λογικό, ο αγαπητός μου Δόκτορας --και από δίπλα ο (γνωστός προβοκάτορας) Sarant-- μου ζήτησαν να τους απαντήσω αυθόρμητα τι νομίζω ότι είναι σωστό: Βουτάδων ή Βουταδών (όνομα οδού στον Κεραμεικό που έγινε πολύ γνωστή τα τελευταία χρόνια και βρίσκεται στο στόμα όλων) και εγώ απάντησα λανθασμένα, σκέφτηκα πως καλό θα ήταν, μαζί με τη σωστή απάντηση, να μαζέψω όσες περιπτώσεις θυμάμαι από τοπωνύμια της Αθήνας που πολύ συχνά ακούγονται λάθος.
(Γνωρίζω φυσικά πως δεν είμαι ο πρώτος που τα επισημαίνει, είπα απλώς να τα συγκεντρώσω και να σας ζητήσω να προσθέσετε ό,τι ξεχνώ). Λοιπόν, Δόκτορά μου, οι Βουτάδαι ήταν ένα από τα πολύ παλαιά και περίλαμπρα γένη της αρχαίας αθηναϊκής αριστοκρατίας·...
μάλιστα ο πιο ξεχωριστός κλάδος τους (αυτό)ονομάζονταν Ετεοβουτάδαι, δηλαδή οι γνήσιοι, οι αυθεντικοί, οι «ορίτζιναλ» Βουτάδες, σε αντίθεση προφανώς με άλλους, γιαλαντζί Βουτάδες, χωρίς περγαμηνές. Οι Βουτάδαι αυτοί, ως ουσιαστικό της πρώτης κλίσεως, πρέπει στη γενική πληθυντικού να τονίζεται στη λήγουσα, δηλαδή:

Βουταδών και Ετεοβουταδών

(κατά το Αργεάδαι -- Αργεαδών, Αλευάδαι -- Αλευαδών). Το *Βουτάδων που μας έρχεται στο στόμα γεννιέται κατ’ αναλογία από τα ανισοσύλλαβα της δημοτικής (ο ψαράς, των ψαράδων - ο πετράς, των πετράδων) αλλά δεν έχει καμία σχέση.

Το ίδιο και οι Ζωσιμάδαι, των Ζωσιμαδών, δρομάκι στα Εξάρχεια, κάθετο στην Καλλιδρομίου.

Εκεί πιο πέρα, Εξάρχεια-Νεάπολη, η περιοχή είναι γεμάτη από Βυζαντινούς αυτοκράτορες (Ιουστινιανού, Βουλγαροκτόνου, Τσιμισκή --ναι, για όσους δεν το ξέρατε, έχει και η Αθήνα Τσιμισκή). Εκεί είναι κι ένας δρόμος με το όνομα του αυτοκράτορα Ιωάννη Βατάτζη, που τον παρατονίζουν σε *Βατατζή.

Πιο κάτω, αρχίζει η οδός Μάρνη, του ποταμού δηλαδή της Γαλλίας Μάρνη, προς τιμή της Μάχης του Μάρνη (1914) , και όχι *Μάρνης.

Η οποία καταλήγει στην ξακουστή πλατεία Βάθης –και όχι πλατεία *Βάθη, όπως έβαλε στις επιγραφές στα λεωφορεία του ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών της Πρωτεύουσας (του κάκου τα επαναλαμβάνουν στου Σαραντάκου).

Και για να κλείσει το τρίγωνο, η περιώνυμη οδός Στουρνάρα και όχι *Στουρνάρη. Νικόλαος Στουρνάρας ήταν το όνομα του εθνικού ευεργέτη, ενός από αυτούς που προσέφεραν χρήματα για την ανέγερση του Πολυτεχνείου. Θυμηθείτε και από τον ελληνικό κινηματογράφο την κωμωδία «Πολυκατοικία οδός Στουρνάρα 288» (δεν υπάρχει τέτοιο νούμερο, η αρίθμηση σταματά στο 77, στο πατρικό μου). Όλος ο κόσμος έτσι την έλεγε, και εξακολουθούν να τη λένε οι ελάχιστοι (αν υπάρχει κανένας) από τους παλιούς που κατοικούν στο δρόμο. Θυμάμαι πολύ καθαρά τον καιρό της Χούντας συνεργεία να περνούν με σκαλωσιές και να καρφώνουν στους τοίχους των πολυκατοικιών τις ταμπέλες που όλοι ξέρουμε σήμερα, με το βαθύ μπλε, με την επιγραφή «Στουρνάρη». Μία μάλιστα, μαρμάρινη, με αρχαιοπρεπή γράμματα, είναι εντοιχισμένη ψηλά στον πλευρικό τοίχο του Πολυτεχνείου. (Μέχρι τότε δεν υπήρχαν τσίγκινες ταμπέλες με τα ονόματα των δρόμων· τα ονόματα ήταν γραμμένα απευθείας στους τοίχους με μαύρα γράμματα από στένσιλ, που εξαφανίζονταν αν βαφόταν ο τοίχος).

Τέλος, στο Γαλάτσι, είναι η πολύ γνωστή οδός Τράλλεων, που τέμνει τη Βεΐκου. Οι Τράλλεις, των Τράλλεων (κατά το οι Σάρδεις των Σάρδεων) και όχι *Τραλλέων, είναι η αρχαία ονομασία του γνωστού μας μικρασιατικούΑϊδινίου.

Ολοκληρώνω με κάτι όχι της κατηγορίας αυτής αλλά λίγο παρόμοιο, που έχει επίσης αναφερθεί κι αλλού: ένας μεγάλος δρόμος του Πειραιά είναι η οδός Καραολή – Δημητρίου. Πολλοί έχουν την αίσθηση ότι πρόκειται για όνομα ενός προσώπου, κάποιου που το βαφτιστικό του ήταν Καραολής και το επώνυμο Δημητρίου, αλλά όχι, πρόκειται για δύο ξεχωριστά άτομα, ήρωες του κυπριακού αγώνα, τον Μιχαλάκη Καραολή και τον Ανδρέα Δημητρίου, που απαγχονίστηκαν από τους αποικιοκράτες Βρετανούς, παρά το νεαρό της ηλικίας τους και τη μεγάλη κινητοποίηση για τη διάσωσή τους. Λοιπόν υπάρχει και στο κέντρο της Αθήνας οδός Καραολή-Δημητρίου: είναι το τελευταίο τμήμα της οδού Λουκιανού στο Κολωνάκι, όπου και η βρετανική πρεσβεία. Μετονομάστηκε έτσι εκείνο τον καιρό, με σκοπό να ταπεινώσει τη βρετανική αλαζονεία, για να έχει επίσημη διεύθυνση η βρετανική πρεσβεία «οδός Καραολή-Δημητρίου 2» και κάθε φορά που μπαίνει ο πρέσβης να το βλέπει και να σκάει από το κακό του.

Μ’ αρέσουνε αυτά τα ειρωνικά, ψοφάω για συμβολισμούς, αλλά πρέπει να ομολογήσουμε ότι πενήντα πέντε χρόνια μετά ελάχιστοι θυμούνται τον Καραολή και τον Δημητρίου και κανείς δεν θυμάται το λόγο που έγινε η αλλαγή· άσε που σιωπηρά επανήλθε και στις επιγραφές η οδός Λουκιανού.

Ο ίδιος ακριβώς λόγος είναι που η οδός Πατησίων, από την Ομόνοια μέχρι τη Μάρνη, μετονομάστηκε επισήμως σε «Εικοστής Ογδόης Οκτωβρίου», γιατί απέναντι ακριβώς από το Πολυτεχνείο βρίσκεται η (ωραία ανακαινισμένη σήμερα) Κάζα ντ’ Ιτάλια, το ιταλικό ινστιτούτο: για να πικάρουμε τους Ιταλούς. Το θυμάται κανείς σήμερα; Αμφιβάλλω πολύ. Μόνο τα μαγαζιά της Πατησίων κάποτε παλιά έδιναν ως διεύθυνση «28ης Οκτωβρίου» κι αυτό έχει βουλιάξει στη λήθη δεκαετίες τώρα. Όλος ο κόσμος λέει Πατησίων.

Όπως και όλος ο κόσμος λέει Πανεπιστημίου και κανείς δεν ξέρει ποια είναι η Ελευθερίου Βενιζέλου. (Τα Τσώρτσιλ = Ακαδημίας και Ρούζβελτ = Σταδίου είναι παμπάλαια, ελάχιστοι από τους επιζώντες σήμερα Αθηναίους τα έχουν προλάβει και πάντως γρήγορα καταργήθηκαν).

Σκέφτομαι λοιπόν, τώρα που έχουμε φρεσκοεκλεγμένο δήμαρχο, δεν του το λέμε να επαναφέρει επισήμως και την Πατησίων και την Πανεπιστημίου και τη Λουκιανού, για να πάψουμε να έχουμε άλλη μια περίπτωση διπλαναγνωσίας, στην οποία είμαστε περίφημα γυμνασμένοι, άλλο να γράφει και άλλο να διαβάζουμε; Λέτε να έχει τον τρόπο να του το επισημάνει κανένας από τους θαμώνες της Λεξιλογίας;

skeftomasteellhnika

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ

2013-02-21T19:54:00.004+02:00

Γειτονιές απο τον ελληνικό κινηματογράφο

ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ 1963
Η Τζ. Καρέζη και η Μ. Χρονοπούλου στο σινεμά
ΕΛΛΗ, Ακαδημίας

10 ΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ 1962
Ο Γ. Γκιωνάκης και η Α. Μαντζουράνη στο σινεμά
REX, Πανεπιστημίου

Ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ 1962
Ο Νίκος Σταυρίδης περιμένει έξω απο το σινεμά ΠΙΓΚΑΛ

Ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ 1962
Ο Μίμης Φωτόπουλος στη Πανεπιστημίου, ενώ πίσω
φαίνεται το γνωστό Cafe Piccadilly

ΠΟΙΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ 1969
Η Αννα Φόνσου στη οδό Μπουμπουλίνας & Μετσόβου,
αριστερά είναι η εκκλησία του Αγ. Βασιλείου

ΠΟΙΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ 1969
Ο Θ. Βέγγος έξω από το σινεμά ΤΡΙΑΝΟΝ στην οδό
Κορδιγκτώνος

ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 1960 Ο Δημ. Παπαμιχαήλ και η Κάκια Αναλυτή μπρος από το
σινεμά ΡΟΥΑΓΙΑΛ

Ο ΓΥΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ 1964
Η Εφη Οικονόμου στη λεωφ. Αλεξάνδρας. Πάνω αριστερά
φαίνεται το σινεμά ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ, τέρμα Χαρ. Τρικούπη

Ο ΓΥΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ 1964Στο πάνω αριστερά φαίνεται το σινεμά ΑΡΖΕΝΤΙΝΑ,
δίπλα στο γήπεδο του Παναθηναικού

Η ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ 1965
Ο κινηματογράφος ΟΡΦΕΥΣ, Αγ. Ιωάννης Βουλιαγμένης

Η ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ 1965
Η Μάρθα Βούρτση στη Λεωφ. Συγγρού, στάση Αγ. Σώστης

Η ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ 1965
Γωνία Λεωφ. Συγγρού & Ευαγγελιστρίας, Αγ. Σώστης

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ 1964
Ο Τίτος Βανδής και πίσω το σινεμά ΑΛΣΟΣ, Παγκρατίου

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ 1964
Ο Τίτος Βανδής στο θέατρο Άλσος Παγκρατίου

Ο ΖΗΛΙΑΡΟΓΑΤΟΣ 1956
Ο Βαγ. Πρωτοπάπας βγαίνει απο το παλιό γνωστό
ζαχαροπλαστείο Ζαβορίτης

Ο ΖΗΛΙΑΡΟΓΑΤΟΣ 1956
Ο Βασ. Λογοθετίδης και Βαγ. Πρωτόπαπας πηγαίνουν
στο γνωστό παλιό ζαχαροπλαστείο Ρωσσικόν, Σταδίου

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ 1966
Ο Γιώργος Καμπανέλλης συνεχίζει και βλέπουμε το
κτήριο που βρισκόταν πριν κτιστεί το Intercontinental hotel

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ 1966
Ο Γιώργος Καμπανέλλης οδηγεί το αυτοκίνητο
μπροστά από τον κινημ. ΑΚΤΙΣ στη γέφυρα της
Λεωφ. Συγγρού

ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ 1964
Ο Θ. Βέγγος στην οδό Κοιμήσεως Θεοτόκου στο Μαρούσι
απο http://www.amaroussion.blogspot.com/

Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ Ο ΤΡΟΧΟΝΟΜΟΣ 1963
Ο Ν. Σταυρίδης στη Λεωφ. Αλεξάνδρας, αριστερά
φαίνεται ο κινηματογράφος ΓΡΑΝΑΔΑ

ΚΟΚΚΙΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ 1955
Η οδός Σπετσών στην Κυψέλη

Ο ΘΕΙΟΣ ΤΗΣ ΒΙΟΛΕΤΤΑΣ 1957
Οι Μιχάλης Μπούχλης και Βασίλης Μεσολογγίτης
στην οδό Μάρκου Μουσούρου στη περιοχή Μετς

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΟΝ ΒΙΕΤΝΑΜ 1971
Ο Θ. Βέγγος στο σινεμά PLAZA στον Ερυθρό Σταυρό

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ 1961

Η Κ. Λαμπροπούλου μπροστά απο τον κινηματογράφο

ΣΠΛΕΝΤΙΤ στο Πασαλιμάνι

7 ΜΕΡΕΣ ΨΕΜΑΤΑ 1963
Ο Ν. Σταυρίδης και ο Ν. Ρίζος περιμένουν το λεωφορείο
μπροστά από την εκκλησία της Αγ. Φωτεινής

ΔΟΚΤΩΡ ΖΙ ΒΕΓΓΟΣ 1968
Ο Θ. Βέγγος κάνει αφισοκόλληση στη οδό Δημ. Ράλλη
& Καυτατζόγλου στα κάτω Πατήσια

Η ΚΡΑΥΓΗ 1964
Το περιπολικό περνάει κατω απο τη γέφυρα Καλλιρόης -
Λεωφ. Συγγρού, μπροστά απο τον κινηματογράφο ΑΚΤΙΣ

ΜΙΑ ΛΑΤΕΡΝΑ, ΜΙΑ ΖΩΗ 1958
Είναι η πλατεία Πλυτά, πίσω απο την εκκλησία του
Αγ. Αρτεμίου στην οδό Φιλολάου (ανακάλυψη του
Γιώργου Μαστροσταμάτη)

ΣΤΕΛΛΑ 1955
Η κλασική σκηνή με Μελίνα Μερκούρη και Γιώργο
Φούντα στο τέρμα της Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια.

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΥΧΗ 1964
Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ και ο Ζανίνο στο ζαχαροπλαστείο
του Παπασπύρου στον Αγιο Σώστη, Λεωφ. Συγγρού.

Η ΚΟΜΗΣΣΑ ΤΗΣ ΦΑΜΠΡΙΚΑΣ 1969Η Αννα Φόνσου στην Ανθούπολη
(ανακάλυψη του Νίκου Θεοδοσίου)

ΤΟ ΣΩΦΕΡΑΚΙ 1953
Ο Μίμης Φωτόπουλος στη πιάτσα
των ταξί στον Αγιο Γεώργιο στην
Κυψέλη.

Ο ΜΠΟΥΦΟΣ 1968
Ο Γ. Πάντζας και η Ελ. Προκοπίου είναι στην
οδό Υμηττού στο Παγκράτι λίγο πριν την εκκλησία του Προφ. Ηλία.
Είναι η ίδια πολυκατοικία που γυρίστηκε "Ο Παπατρέχας" με τον Θ. Βέγγο.

ΠΡΟΔΟΣΙΑ 1964
Η Ελλη Φωτίου στη Πλάκα

. ΣΧΟΛΗ ΓΙΑ ΣΩΦΕΡΙΝΕΣ 1964Ο Θ. Βέγγος οδηγεί το εκπαιδευτικό
αυτοκίνητο στην οδό Αισχύλου στο
Περιστέρι (ανακάλυψη του Νίκου
Θεοδοσίου)

ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΚΑΛΤΣΑ 1961
Η Άννα Φόνσου στην οδό Τρίτωνος στο Παλ. Φάληρο,
πίσω φαίνεται η Παναγίτσα


TΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ 1960 Η Άννα Φόνσου έξω από το σινεμά ΑΣΤΡΟΝ

. ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ 1959

Η Γκ. Μαυροπούλου έξω από το σινεμά ΑΣΤΡΟΝ

Η ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑ ΚΑΝΕ ΘΑΛΑΣΣΑ 1964
Η Κλειώ Σκουλούδη στην Λεωφ. Αλεξάνδρας
και πίσω το σινεμά ΛΟΥΞ


17 ΣΦΑΙΡΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΓΓΕΛΟ 1981 Ο Γιώργος Φούντας και η Μαίρη Βιδάλη σ' ένα σινεμά

ΜΠΑΝΑΝΕΣ 1987
Ο Πάνος Μιχαλόπουλος, η Ρίκα Διαλυνά σε
σινεμά στη Χαλκίδα

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ 1982
Στην είσοδο του σινεμά ΔΙΑΝΑ, Πλ. Αττικής


ΗΤΑΝ ΑΞΙΟΣ1982 Ο Κ.Γκουζγκούνης έξω από το σινεμά ΚΥΠΡΟΣ, Περιστέρι

σ
ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ 1984
Η έξοδος κινδύνου του κινηματογράφου ΟΡΦΕΥΣ, Σταδίου,
που έβγαινε σ' ένα καφενείο και μετά στην ομώνυμη στοά

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ 1965
Ο Αλ. Αλεξανδράκης και η Ελλη Φωτίου στη Τσάμη Καρατάσου
και Φωτάκου στο Κουκάκι

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ 1960
Ο Στεφ. Ληναίος και η Κάκια Αναλυτή στην είσοδο ενός σινεμά

ΠΕΡΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ 1965
Ο Στ. Ξενίδης και η Α. Φόνσου στην οδό Αριστοδήμου και
Ξενοκράτους στο Κολωνάκι

ΟΧΙ ΚΥΡΙΕ ΤΖΟΝΣΟΝ 1965
Η Βούλα Ζουμπουλάκη ανεβαίνει τις σκάλες στο σινεμά
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, Πατησίων

ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΡΥΠΙΑ ΔΡΑΧΜΗ 1968
Ο Σταύρος Παράβας μέσα σ' ένα σινεμά

ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΡΥΠΙΑ ΔΡΑΧΜΗ 1968
Εξω από ένα σινεμά

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΖΙΑΣ 1969
Ο Κώστας Βουτσάς κ.α. σ' ένα σινεμά

ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ 1965
Ο Ντίνος Ηλιόπουλος έξω από τη Χίου 52 στη Κυψέλη,
στην ίδια πολυκατοικία είχαν γυριστεί επίσης " Ενα έξυπνο,
έξυπνο μούτρο", "20 γυναίκες και εγώ"

ΤΗΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑΣ 1963
Οι Θ.Μυλωνάς, Ντ.Τριάντη, Ν.Παππά, Ν.Ρίζος σ' ένα σινεμά

ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ 1981
Η Μπέτυ Λιβανού στο σινεμά ΑΜΙΚΑ, Αμπελόκηποι από το Ε.Κ.Κ.

ΤΟ ΠΙΟ ΛΑΜΠΡΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ 1968
Η Ξένια Καλογεροπούλου σ' ένα σινεμά

ΚΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΤΑΚΙΑΣ 1982
Ο Στάθης Ψάλτης και ο Ακης Φλωρέντης έξω από τη
ΝΕΑ ΤΙΤΑΝΙΑ, Θεμιστοκλέους

ΤΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΑΚΟΜΑ 1979
Ο Κ.Τζούμας, ο Χρ.Βαλαβανίδης κ.α. στο σινεμά ΧΛΟΗ, Κηφισιά

Ο ΓΑΜΠΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ 1967
Η Νόρα Βαλσάμη έξω στην οδό Αχαρνών, πίσω το
ζαχαροπλαστείο Μαλάμος, Αγ. Παντελεήμονας

ΜΟΙΡΑ 1990
Μέσα στο σινεμά ΑΡΠΑ, Γκύζη, από το Ε.Κ.Κ.

ΑΓΑΠΗΣΑ ΜΙΑ ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ 1971
Στην οδό Πόντου στα Μελίσσια

Ο ΠΑΛΑΒΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ 1979
Στην είσοδο του κινηματογράφου ΑΣΤΕΡΙΑ, Πατησίων

1 ΝΥΧΤΟΠΕΡΠΑΤΗΜΑΤΑ 1964
Ο Κ.Καρράς και η Μ.Κουράκου μπροστά από το ΡΕΞ, στο κέντρο

ΝΥΧΤΟΠΕΡΠΑΤΗΜΑΤΑ 1964
Ο Κ.Καρράς και η Μ.Κουράκου στην είσοδο του ΠΑΝΘΕΟΝ στο κέντρο

ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ 1963
Ο Λ.Κωνσταντάρας και η Μ.Καραγιάννη στο ΡΙΑΛΤΟ, Κύψελη

ΕΝΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟ ΑΠ' ΤΑ ΑΛΛΑ 1970
Ο Κώστας Χατζηχρήστος στο σινεμά ΑΝΝΑ στα Άνω Πετράλωνα

ΕΝΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟ ΑΠ' ΤΑ ΑΛΛΑ 1970
Ο Κώστας Χατζηχρήστος στην Τριών Ιεραρχών στα Άνω Πετράλωνα

ΕΝΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟ ΑΠ' ΤΑ ΑΛΛΑ 1970
Ο Κ. Χατζηχρήστος μπροστά στο σινεμά ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ στο Ελληνικό

ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΒΓΗΚΕ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ 1963
Ο Διον. Παπαγιαννόπουλος & ο Γ. Κωνσταντίνου στο σινεμά
ΑΛΣΟΣ, Λουτράκι

ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ 1964Ο Νίκος Κούρκουλος
μπαίνει στο σινεμά & θέατρο ΒΕΑΚΗ

ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ 1964
Έξω από το σινεμά & θέατρο ΒΕΑΚΗ

Η ΠΑΡΙΖΙΑΝΑ 1969
Ο Β. Σειληνός και η Ερ. Μπρόγερ, πίσω το σινεμά Fanny,
Νέα Χαλκηδόνα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ 1961
Πάνω δεξιά ο κινηματογράφος ΗΛΥΣΙΑ, Θεσσαλονίκη

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ 1961
Στο βάθος ο κινηματογράφος ΖΕΦΥΡΟΣ, Θεσσαλονίκη

ΗΣΑΙΑ ΧΟΡΕΥΕ 1966
Ο κινηματογράφος ΙΡΙΣ

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ 1994
Ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος στο σινεμά ΑΣΤΥ

ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ 1958
Ο Δημ. Χορν στην Πανεπιστημίου, πίσω του οι
κινηματογράφοι ΡΕΞ και ΤΙΤΑΝΙΑ

ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 1970
Ο Ν. Καζάκος στη Λεωφ. Αλεξάνδρας, δεξιά το
σινεμά ΓΡΑΝΑΔΑ

ΛΑΤΕΡΝΑ, ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ 1957
Η Τζένη Καρέζη στην οδό Αλκαμένους

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΧΩΡΑΦΑ 1968
Στο Πασαλιμάνι, στο βάθος φαίνονται τα σινεμά
ΑΠΟΛΛΩΝ, ΣΠΛΕΝΤΙΤ

ΘΑΝΑΣΗ ΣΦΙΞΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ 1980
Ο Ανέστης Βλάχος και η Άννα Μαντζουράνη στο σινεμά
ΑΣΤΗΡ στη Νέα Ιωνία

ΕΚΕΙΝΕΣ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ Ν' ΑΓΑΠΟΥΝ 1951
Η Σμ. Γιούλη μπροστά από τον Αγ. Κωνσταντίνο στη Γλυφάδα,
όλα είναι χωράφια

ΠΙΣΩ ΜΟΥ Σ' ΕΧΩ ΣΑΤΑΝΑ 1971
Ο Μπ. Ανθόπουλος και η Μ. Κωνσταντάρα έξω από το
σινεμά ΜΑΡΙΝΑ στην Κηφισιά

ΠΕΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ 2009
Η Ελένη Ράντου έξω από το σινεμά ΑΒΑΝΑ, Χαλάνδρι

ΟΥΤΕ ΓΑΤΑ ΟΥΤΕ ΖΗΜΙΑ 1955
Η Ιλια Λιβυκού στην Φ. Νέγρη, πίσω φαίνονται το ζαχαροπλαστείο
Select και το σινεμά ΜΕΝΤΙΑ ΛΟΥΖ ή το θέατρο DORE

ΟΥΤΕ ΓΑΤΑ ΟΥΤΕ ΖΗΜΙΑ 1955
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, στην οδό Επτανήσου, Κυψέλη

ΤΟ ΠΙΟ ΛΑΜΠΡΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ 1968

Μέσα στο σινεμά ΡΙΑΛΤΟ, Κυψέλη

ΤΟ ΠΙΟ ΛΑΜΠΡΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ 1968
Εξω από το σινεμά ΡΙΑΛΤΟ, Κυψέλη

ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ 1960
Οδός Πατησίων, αριστερά το παλιό θερινό ΜΕΤΡΟΠΟΛ

ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ 1960
Η Σόφη Ρουμπάκη και πίσω το σινεμά ΕΛΛΗΝΙΣ, Πατησίων

ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ 1960
Οδός Πατησίων, σινεμά ΕΛΛΗΝΙΣ

ΑΠ' Τ' ΑΛΩΝΙΑ ΣΤΑ ΣΑΛΟΝΙΑ 1972
Ο Νίκος Ρίζος στο σινεμά ΑΜΑΡΥΣΙΑ στο Μαρούσι

ΑΠΟ ΠΑΝΕ ΣΤΗ ΧΑΒΟΥΖΑ 1984
Ο Θ. Βέγγος οδηγεί το βυτιοφώρο στο ATHENS DRIVE IN,
στη Λεωφ. Κηφισίας κοντά στον νοσοκ. Υγεία

Η ΑΔΙΚΗΜΕΝΗ 1964
Ο Ορέστης Μακρής και πίσω του το σινεμά ΤΡΟΠΙΚΑΛ, Καλλιθέα

Η ΑΔΙΚΗΜΕΝΗ 1964
Η Μαριάννα Κουράκου μπρος από την εκκλησία Αγ. Ελεούσα
στην Καλλιθέα

Ο ΜΙΚΕΣ ΠΑΝΤΡΕΥΕΤΑΙ 1968
Ο Γ. Βογιατζής στη Θησέως & Αγ. Πάντων, Καλλιθέα,
το γωνιακό κτήριο γκρεμίστηκε το 2008

. O Ορέστης Λάσκος έξω απότο σινεμά
από το περιοδικό της Finos (Ιάσων Τριανταφυλλίδης)
του Τηλεθεατή,

Η 7η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ 1966
Ο Γιώργος Τζώρτζης στη Λεωφ. Συγγρού στο βάθος δεξιά φαίνεται
το σινεμά ΑΚΤΙΣ και πιο κάτω δεξιά το ποτάμι ακάλυπτο

Η 7η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ 1966
Στο βάθος φαίνεται το ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ το χειμερινό και πάνω
από τα κεφάλια τους το θερινό ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ, Λεωφ. Συγγρού

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΤΡΕΛΑΘΗΚΕ 1966
Ο Γ. Βογιατζής και η Ν. Μαρούδα βγαίνουν απο το σινεμά
ΑΒΑΝΑ, Χαλάνδρι

ΗΣΑΙΑ ΧΟΡΕΥΕ 1966

Στην οδό Γαλάτειας στο Θησείο

Ο ΤΡΕΛΛΑΡΑΣ 1963
Ο Θ. Βέγγος στο Γαλάτσι

ΗΣΑΙΑ ΧΟΡΕΥΕ 1966
Στo σινεμά ΙΡΙΣ

Ο ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΣ 1986
Το σινεμά ΠΑΝΘΕΟΝ στη Ξάνθη

. ΠΥΡΕΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ 1967

Ο Γ. Φούντας οδεγεί το περιπελικό προς την Λεωφ. Συγγρού

μπροστά απο τον κινηματογράφο ΑΚΤΙΣ

ΦΤΩΧΑΔΑΚΙΑ ΚΑΙ ΛΕΦΤΑΔΕΣ 1961

Οι Γ. Γκιωνάκης, Ν. Σταυρίδης, Ζ. Φυτούση, Μ. Φωτόπουλος

στην οδό Κρυστάλλη, Πολιτεία

. Ο ΠΑΡΘΕΝΟΚΥΝΗΓΟΣ 1980

Ο Σ. Μουστάκας και πίσω του το σινεμά ΠΑΛΛΑΣ στη Ζέα

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΙ 1981
και η ταράτσα του ΚΥΨΕΛΑΚΙ

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΙ 1981
Η Μ. Παπαπακωνσταντίνου δίπλα στο σινεμά ΚΥΨΕΛΑΚΙ


Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΑΙ 1953 Το σινεμά ΠΑΛΛΑΣ στη Ζέα			cinemahellas

Ένα αφιέρωμα στο Παγκράτι

2013-02-21T19:41:00.002+02:00

Είναι μία απ' τις 10 υποψήφιες για την καλύτερη συνοικία της Αθήνας, στα βραβεία του LIFO.gr. Να λοιπόν τι (μεταξύ πολλών πολλών άλλων) είναι για μας το Παγκράτι, μέσα από τυχαία θραύσματα κειμένων, αναμνήσεων και φωτογραφιών.

Το πολυσυζητημένο φετινό άρθρο

του Δημήτρη Ρηγόπουλου:

Πολυκατοικία στην οδό Σπύρου Μερκούρη - Aρχιτέκτονες Πάνος Δραγώνας, Βαρβάρα Χριστοπούλου

Παγκράτι - Από παρίας, success story. Θυμάμαι τις εποχές που το Παγκράτι έπαιζε στην Α1 του μπάσκετ /φρικαρισμένος με τα αθλητικά τη δεκαετία του '80, είχα κατατάξει το Παγκράτι στις γειτονιές μηδενικού ενδιαφέροντος, αφού δεν είχε παρουσία σε κανένα «σοβαρό» άθλημα / θεωρούσα ταπεινωτικό για μια συνοικία να μην εκπροσωπείται στις μεγάλες κατηγορίες / πόσο μάλλον για μια πυκνοκατοικημένη γειτονιά, που στην πραγματικότητα αγνοούσα παντελώς / η άνοδος στην Α1 του μπάσκετ με έκανε λιγότερο απαξιωτικό, αλλά στην πραγματικότητα δεν άλλαξε ποτέ την αρχική μου εντύπωση /

μπροστά στην Κυψέλη, που για κάποιον λόγο θεωρούσα από μικρός τον βασικό «ανταγωνιστή» του Παγκρατίου στις καρδιές της μεσαίας τάξης, δεν έπιανε μία / τα κριτήρια ήταν αμιγώς αρχιτεκτονικά κι αισθητικά / έβρισκα στην Κυψέλη ασύγκριτα μεγαλύτερο αστικό βάθος/ στις αρχές του 2000 μετακόμισα στο Παγκράτι / δεν ήξερα ότι έμενα στο Παγκράτι, γιατί είχα πείσει τον εαυτό μου ότι οι πολυκατοικίες που βλέπουν τον πισινό του Χίλτον ανήκουν στην ομώνυμη περιοχή / δεν γνώριζα τότε πως χιλιάδες Αθηναίοι που έμεναν πίσω από το Χίλτον και μέχρι τους πρόποδες του Υμηττού δήλωναν κάτοικοι της ανεξήγητα προνομιακής γειτονιάς «περιοχή Χίλτον» /

πολύ γρήγορα συνειδητοποίησα το γελοίο του πράγματος κι έχοντας εξερευνήσει σε μεγάλο βαθμό τα κατατόπια, άρχισα να εκτιμώ τον νέο μου περίγυρο / έφυγα τέσσερα χρόνια μετά, κουρασμένος από τη φασαρία της Μιχαλακοπούλου και τις «ιδιοτροπίες» ενός καλόγουστου, αλλά ελαφρώς προβληματικού διαμερίσματος / η επιστροφή, σχετικά πρόσφατη, έγινε κάτω από πολύ διαφορετικές συνθήκες / κρίση, στριμώγματα, γκρίνια / αλλά, ω του θαύματος, το Παγκράτι όχι μόνο δεν εμφάνιζε τα συμπτώματα της γενικότερης αθηναϊκής καχεξίας αλλά, αντίθετα, έδινε την εντύπωση ότι έχει αναπτύξει έναν εντελώς δικό του δυναμισμό που αντικατοπτρίζεται φέτος στη θεαματική ανάδυση ενός νέου νυχτερινού πόλου, της οδού Αρχελάου και των γύρω δρόμων, διευρύνοντας σημαντικά την επιρροή της πλατείας Προσκόπων, όπου επίσης ανοίγουν διαρκώς νέα μαγαζιά /

οι εποχές που το κραταιό Αερόστατο έπαιζε μόνο του στο γήπεδο της παγκρατιώτικης ελίτ φαίνεται να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί / με μια μικρή δόση υπερβολής θα λέγαμε ότι το «αστικό» Παγκράτι, όπως ορίζεται γεωγραφικά, ανατολικά της Βασιλέως Κωνσταντίνου και δυτικά της Ευτυχίδου, είναι το νέο Κολωνάκι / και η αλήθεια είναι πως τη δεκαετία του 2000, στα χρόνια της κορύφωσης της αποπλανητικής «ελληνικής ευημερίας», όσοι δεν μπορέσαμε να αντέξουμε τα τρελά ενοίκια του Κολωνακίου, βρήκαμε καταφύγιο εδώ /

κι έτσι, μέσα σε λίγα χρόνια το «κάτω» Παγκράτι, με το επιπλέον πλεονέκτημα της πρόσβασης στο δίκτυο του μετρό, εξελίχθηκε σε έναν μυστικό προορισμό για νέους, νεανίζοντες, δημιουργικές κεφαλές, εργένηδες, «ψαγμένα» νέα ζευγάρια, γκέι και, τέλος πάντων, ολόκληρη την κοινωνική διαστρωμάτωση που κάνει μια γειτονιά «ενδιαφέρουσα», cool και σέξι /

ήταν, λοιπόν, θέμα χρόνου, και παρά την κρίση, να ανοίξουν όλα αυτά τα μαγαζιά / ας ελπίσουμε ότι όλοι αυτοί οι έξυπνοι άνθρωποι που μετοίκησαν εδώ θα υποστηρίξουν τους πραγματικούς θεσμούς της περιοχής, όπως ο κινηματογράφος Πτι Παλαί ή το ανεπανάληπτο εστιατόριο Φάτσιο στην Ευφρονίου / και ότι δεν θα ξυπνήσουμε ένα πρωί σε ένα μέρος γεμάτο μπιστρό και μοντέρνες ταβέρνες, που η πιο παλιά θα έχει ζωή δύο χρόνων.

Ηχητικό ντοκουμέντο:

ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ''ROCK ON'' ΠΑΓΚΡΑΤΙ 1978 Ηχογραφήθηκε στο Παγκράτι στο ''Rock On'' τον Δεκέμβριο του 1978. Ακούγονται τα κομμάτια: Βrown Sugar, Street Fighting Man,Dead Flowers Η ηθοποιός Αριάν Λαμπέντ ζει μεταξύ Λονδίνου και Παγκρατίου.

Στην Αθήνα η ζωή είναι σκληρή αλλά και ξέγνοιαστη. Μου αρέσει που η αρχιτεκτονική είναι χαοτική, εκτός λογικής, και δεν θυμίζει καθόλου Ευρώπη. Δεν μου αρέσουν, για παράδειγμα, τα εκσυγχρονιστικά έργα που έγιναν για τους Ολυμπιακούς, προτιμούσα την προηγούμενη κατάσταση. Γι’ αυτό μου αρέσει το Παγκράτι, με όλα αυτά τα μαγαζάκια που έχουν ξεμείνει από προηγούμενες δεκαετίες, και η οδός Βύσσης με τα πόμολα. Πάντως, στην Ελλάδα νιώθω πιο ήρεμη απ’ ό,τι στη Σανζ Ελιζέ. Αυτό το χάος μού αρέσει.

Πολύ ωραίο βίντεο

Βόλτα στο Παγκράτι – με κατοίκους της Περιοχής Κι όμως υπάρχει!

3 πράγματα που θα έκαναν την περιοχή ακόμα καλύτερη:

1. Δημιουργία θέσεων parking.

2. Μεγαλύτερα πεζοδρόμια και περισσότερα δέντρα σε αυτά.

3. Περισσότερα μέσα συγκοινωνίας.

Γιατί μας αρέσει το Παγκράτι!

Έξι Παγκρατιώτες εξήγησαν το 2008 στη Μαρκέλλα Ανδρικάκη ταπεινούς αλλά και σπάνιους λόγους για τους οποίους αγαπούσαν να ζουν στο Παγκράτι.

Φοίβος Δεληβοριάς

«Το πρώτο αγαπημένο μου μέρος είναι αυτό... που ζω! Είναι στην πλατεία Βαρνάβα και το ανακάλυψα πριν από χρόνια. Το Παγκράτι δεν ήταν η αγαπημένη μου περιοχή, αλλά πριν χρόνια είχα πάει στο σούσι μπαρ για φαγητό και με το που μπήκα στην Εμπεδοκλέους κάτι μου φάνηκε διαφορετικό από όλες τις άλλες περιοχές του κέντρου: Ακούς παιδιά να παίζουν έξω, στους δρόμους! Σκέφτηκα λοιπόν ότι εδώ θα ήθελα να μείνω με την πρώτη ευκαιρία. Είχα τύχη τελικά, βρήκα σπίτι στο κέντρο της πλατείας!

Το δεύτερο αγαπημένο μου μέρος είναι ψηλά στη Φιλολάου. Το ανακάλυψα περπατώντας όταν πρωτοήρθα, ένα εκπληκτικό διώροφο παλαιοβιβλιοπωλείο με πολύ σπάνιες εκδόσεις βιβλίων, εγκυκλοπαιδειών, αγγλικών βιβλίων - αλλά αυτό που θεώρησα θησαυρό ήταν τα άπειρα τεύχη του «Ταχυδρόμου», της «Γυναίκας». Όποτε θέλω να χαθώ, βρίσκω ευκαιρία και πηγαίνω εκεί».

Θέμις Μπαζάκα

«Λοιπόν, ξεκινώ από την αρχή της Αστυδάμαντος, για το καλύτερο ψωμί και κουλούρι Θεσσαλονίκης - by far τα καλύτερα, όχι μόνο στο Παγκράτι αλλά και σε όλη την Αθήνα! Εμείς οι Παγκρατιώτες είμαστε τυχεροί που έχουμε δίπλα μας το καλύτερο ψωμί της Αθήνας!

Ένα άλλο αγαπημένο μου σημείο είναι το Αερόστατο στην πλατεία Προσκόπων, αλλά μόνο πολύ νωρίς το πρωί, για καπουτσίνο και κρουασάν ή αργά, αργά το βράδυ, όταν έχει φύγει ο πολύς κόσμος. Είναι πολύ όμορφα εκεί, παίζει και τζαζ....

Ε, κλασικά για φαγητό και συγκεκριμένα για κρέας στον Ηλία (πάλι στην πλ. Προσκόπων), εδώ και είκοσι χρόνια το καλύτερο κρέας αλλά και γκουρμέ κρητική κουζίνα στον Κατσούρμπο . Επίσης, άλλο κλασικό σημείο είναι το θερινό σινεμά Όασις και οι δύο cult αδελφές που το έχουν. Τέλος, μου αρέσει πολύ το τζόγκινγκ στον Αρδηττό, έχει πολύ ωραία δύση!».

Δημήτρης Καταλειφός

«Αγαπώ την Όαση. Φέρνει πάντα καλές ταινίες. Οι δύο κυρίες που την έχουν, συμπαθέστατες. Σε υποδέχονται με την ευγένεια μιας άλλης εποχής. Μερικές φορές στο διάλειμμα προσφέρουν πασατέμπο. Είναι σαν να επισκέπτεσαι μια παλιά μονοκατοικία με κήπο και γάτες. Είναι ένα μπακάλικο, Aρχελάου και Aμύντα, το έχει ένας πατέρας με το γιο του. Η καλοσύνη και η ευγένειά τους κάνουν την καθημερινότητα πολύ πιο ανθρώπινη».

Πόπη Διαμαντάκου

«Μου αρέσει πάρα πολύ να πηγαίνω βόλτα με το σκύλο μου στις στενές λωρίδες πράσινου πίσω από την Πινακοθήκη, να περνάω από το πάρκο της Ριζάρη και να καταλήγω για καφέ στην πλατεία Προσκόπων, που μπορεί να μην έχει πια την παλιά της αίγλη, αλλά συναντάς πάντα γνωστούς, παλιούς γείτονες ακόμα και τους κολλητούς».

Filep Motwary

«Αγαπημένο μου σημείο στο Παγκράτι είναι το Πολεμικό Μουσείο, ένα τελείως bauhaus κτίριο. Το χαζεύω κάθε φορά που τυχαίνει να περνάω από εκεί! Επίσης μου αρέσει πολύ το Άλσος Παγκρατίου τα πρωινά του Σαββάτου, και συγκεκριμένα να κάθομαι και να παρακολουθώ τους ανθρώπους με μοναδική υπόκρουση του ipod μου».

Ελένη Ψυχούλη

«Για μένα το Παγκράτι είναι η ιδανική γειτονιά, γιατί ακόμη και την Κυριακή μπορείς να βρεις κάτι να κάνεις. Έχει ακόμα και δικά του χαρακτηριστικά προϊόντα που δεν υπάρχουν πουθενά σε όλη την Αθήνα!

• Ρακή και κρητικά τυριά στο Μίνωα Τέρψη, Εμπεδοκλέους 69.

• Το παγωτό μουστάρδα της Τούλας, Ευτυχίδου 41.

• Τα φρέσκα ψάρια της Αιγινήτισας, Φιλολάου 142.

• Τα καταπληκτικά χοιρινά από το Άστρος Κυνουρίας του κυρίου Παπούλια, Πύρρωνος 4-6.

• Το καταπληκτικό ψωμί της Πνύκας.

• Τα παστάκια τέλεια για την μπιρίμπα (δεν λερώνεις τα χέρια) από το Pastry Family, Ριζάρη 19.

Το αγαπημένο μου σημείο είναι ο υπαίθριος κινηματογράφος μέσα στο Άλσος Παγκρατίου. Στις προβολές του, όταν μαζεύονται παιδάκια και κόσμος πολύς, μοιάζει με σκηνικό της Ελλάδας του ‘50».

Το νυφοπάζαρο στο Παγκράτι της δεκαετίας του 1930 και τα ουζερί με άρωμα Μικράς Ασίας

ΠΑΓΚΡΑΤΙ

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Το Παγκράτι, τέλη 1930, φάνταζε ως η πλέον οργανωμένη γειτονιά· η Γούβα, ο Βύρωνας, η Καισαριανή, ο Κοπανάς, εκεί ψώνιζαν, περπατούσαν, γλεντούσαν. Είχε θέατρο, κινηματογράφους, κέντρα, μπαρ, ταβέρνες, ουζερί, μουσική, κοσμική κίνηση.

Πρώτο κέντρο, στη λεωφόρο Υμηττού, το καφεζυθοπωλείο «Ποσειδών» του Εμμ. Τακορώνη, φημισμένο για τους ανατολίτικους μεζέδες και τους ναργιλέδες του, μεταξύ προσφυγιάς και παλαιοελλαδίτικου πληθυσμού. Δίπλα το στραγαλοποιείο Μουσιάδη, απέναντι το ζυθοψητοπωλείο «Αφθονία» του Γ. Μπενέκου, το οινοζυθοψητοπωλείο «Χρυσή Αυλή» του Γ. Καρανάσου, αλλά και το ουζερί «Κορδελιό» του Β. Λεονταρίδη ―που θύμιζε παλιούς καημούς στους Μικρασιάτες πελάτες του― και ένα από τα παλαιότερα καφενεία, του Παναγιώτη Κόκκοτα, το οποίο διανυκτέρευε. Η ίδια λεωφόρος καταγραφόταν ως το μεγαλύτερο νυφοπάζαρο των Αθηνών! Το βραδάκι πλημμύριζε συντροφιές κοριτσιών και νεαρών δανδήδων και ο… πόλεμος άρχιζε. Η «ντεμουαζελίτσα» οπλιζόταν με τουαλέτα, μακιγιάζ, χάρη και κομψότητα. Βόλτες, πειράγματα, φλερτ. Και δεν ήταν λίγες οι γνωριμίες που κατέληγαν σε γάμο.

Κατεβαίνοντας ο κομψός κινηματογράφος «Παλλάς», πιο κάτω η ταβέρνα «Τρεις Πιπεριές» του Γ. Θωμά και στην πλατεία το Λαϊκό Θέατρο Παγκρατίου. Εκεί το 1930 έδινε παραστάσεις ο νέος θίασος αποφοίτων της Δραματικής Σχολής του Βασιλικού ―κατόπιν Εθνικού― Θεάτρου. Εκεί και ο δεύτερος κινηματογράφος, το «Τιτάνια» και το Χοροδιδασκαλείο Νιόνιου Δρακόπουλου. Στο Άλσος Παγκρατίου η Παιδική Χαρά συγκέντρωνε παιδόκοσμο, ενώ το μοναδικό κέντρο εκεί διαχειρίζονταν οι Αφεντάκης, Στραβόλαιμος και Κομιτόπουλος.

Η δυναμική της περιοχής φαινόταν και από τα υποκαταστήματα όλων των μεγάλων τραπεζών και τα πέντε φωτογραφεία (Σκανάτοβιτς, Κλημίδη, αδελφών Παληού, Κακούλη και Μαχαίρα)! Άφθονα ήταν και τα καταστήματα «της περμανάντ» (κομμωτήρια). Πόσοι άραγε φαντάζονταν ότι η περιοχή που είχε μόνο ένα καφενείο για κυνηγούς θα εξελισσόταν στη γειτονιά που γνωρίζουμε σήμερα;

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΕΡΛΕΓΚΑΣ-

ΜΙΑ ΜΙΚΡΟΥΛΑ ΑΠ'ΤΟ ΠΑΓΚΡΑΤΙ

Βόλτα στο Παγκράτι – με κατοίκους της Περιοχής Πηγή: www.lifo.gr

Το Παγκράτι του σεναριογράφου Αλέξη Καλλίτση

Μένω απέναντι ακριβώς από το άγαλμα του Τρούμαν στην πλατεία Προσκόπων, στο Παγκράτι, λίγο πιο πάνω από το Καλλιμάρμαρο. Μεταξύ της πλατείας και του αγάλματος περνάει η Βασιλέως Κωνσταντίνου, στο ίδιο σημείο που κάποτε πέρναγε ο ποταμός Ιλισός – μάλιστα, υπήρχε και γέφυρα που ένωνε τις δύο όχθες.

Η περιοχή παλιά λεγόταν Βατραχονήσι, επειδή υπήρχαν πολλά βατράχια εδώ. Αν ζούσα πιο παλιά, από το σπίτι μου θ' άκουγα «βρεκεκέξ κοάξ κοάξ». Τώρα ακούω την κίνηση της Βασιλέως Κωνσταντίνου...

Η γειτονιά μου είναι αυτό που λέμε «κέντρο απόκεντρο». Μια ήσυχη γωνιά δίπλα στο Ζάππειο, το Σύνταγμα και το Κολωνάκι. Και παρότι είναι γεμάτη μαγαζιά, καφέ και ταβέρνες, διατηρεί στο ακέραιο τον χαρακτήρα της γειτονιάς, με την κλασική έννοια του όρου.

Τα αγαπημένα μου σημεία στη γειτονιά είναι ό,τι υπάρχει στην πλατεία Προσκόπων και σε ακτίνα πενήντα μέτρων γύρω απ' αυτή. O ιστορικός Μαγεμένος Αυλός, το μεταγενέστερο, αλλά διάσημο πια Αερόστατο, ο Καραβίτης (προπολεμικό καρβουνιάρικο). Η ταβέρνα του Γιώργου, ο κινηματογράφος Πτι Παλαί, το μαγαζί με τα κινέζικα φαγώσιμα, το βιντεοκλάμπ Orange, αλλά και τα μπαρ που έχουν ανοίξει πρόσφατα, ο Πέτρος με τις φιάλες Πετρογκάζ, το πρατήριο με είδη προσκοπισμού (απ' όπου πήρε το όνομά της και η πλατεία) και πολλά άλλα, πάντα στην προαναφερθείσα ακτίνα των πενήντα μέτρων. Βρίσκεις τα πάντα. Αυτό που δεν βρίσκεις είναι να παρκάρεις.

Βρίσκω καταπληκτικό το εξής γραμμένο σε τοίχο της γειτονιάς: «Ξυπνήστε αυτούς που κοιμούνται, αφήστε αυτούς που ονειρεύονται». Και ακριβώς από πάνω, στον ίδιο τοίχο: «Νανουρίζονται με τσόντες του οκταώρου οι πέσοντες».

Το τραγούδι του Ορφέα Περίδη

ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΟ ΣΤΟ ΠΑΓΚΡΑΤΙ

από το μπλογκ της ομάδας ΙΑΝΟΣ:

Καθώς κάναμε μια βόλτα στο Παγκράτι ξαφνικά είδαμε ένα κτίριο που μας κίνησε την περιέργεια. Φαινόταν πολλών χρόνων και από τις σκαλωσιές που είχε μάλλον ήθελαν να το διατηρήσουν για να το χρησιμοποιήσουν για κάποιο σκοπό. Έτσι με την αγάπη που έχουμε να εξερευνούμε το άγνωστο κάναμε έρευνα για αυτό το κτήριο και βέβαια έχουμε φωτογραφικό υλικό να σας παρουσιάσουμε.

Το νεοκλασικό τριώροφο αυτό κτήριο όπου με το πέρασμα των χρόνων εγκαταλείφτηκε και τώρα πια φιλοξενούσε τις κρύες νύχτες άστεγους, θα ανακατασκευαστεί και εκεί θα εκθέσουν την περίφημη και πολυσυζητημένη συλλογή έργων τέχνης του Βασίλη και της Ελίζας Γουλανδρή, που ως γνωστόν περιλαμβάνει περί τα 150 αριστουργήματα κορυφαίων καλλιτεχνών του 20ού αιώνα (Πικάσο, Μπρακ, Τουλούζ Λωτρέκ, Ματίς, Ροντέν, Γκογκέν, Βαν Γκογκ κ.α.) και περί τα 300, πρώτης γραμμής, Ελλήνων δημιουργών.

Αγοράστηκε έναντι 4 εκατομμυρίων ευρώ μαζί με μια διπλανή μονοκατοικία (160 τμ) που η συνολική τους έκταση είναι 950τμ. Το κτήριο ανακατασκευάζεται από το Ι. Βικέλα αφού πρώτα όμως λυθούν κάποια εσωτερικά προβλήματα που υπάρχουν.

Οδός Εμπεδοκλέους –

Από τον Δημήτρη Ρηγόπουλο

H οδός Εμπεδοκλέους είναι ο καινούργιος μου αγαπημένος δρόμος στην Αθήνα/ μου αρέσουν τα μεγάλα του πεζοδρόμια / το πυκνό του πράσινο / οι φοίνικες / τα σπίτια / η ησυχία του / κι αυτή η καινούργια τρατορία με τα τραπεζάκια έξω / είναι ωραία η ζωή στην οδό Εμπεδοκλέους / στην πλάτη του Παναθηναϊκού Σταδίου / και το καλύτερο Παγκράτι που μπορείς να έχεις / ακόμα καλύτερο κι από τις μεγαλοαστικές φαντασιώσεις της Βασιλέως Γεωργίου Β' ή της Ριζάρη / επιπλέον έχει το έξτρα πλεονέκτημα ότι καταλήγει στην πλατεία Βαρνάβα που είναι πάντα γεμάτη κόσμο και... βρωμάει Αθήνα από μακρiά / «βρωμάει» με την καλή έννοια / και τώρα βαρυσήμαντη δήλωσις / το Παγκράτι παρά τα μύρια όσα (προβλήματα) διατηρεί μία αξιοθαύμαστη συνοχή που τη βλέπεις και τη μέρα και στο σκοτάδι / δεν έχεις την αίσθηση της διάλυσης που καταλαβαίνεις σε άλλες γειτονιές / προσπαθώ να πω ότι η μετάβαση από αυτό που ήταν το Παγκράτι σ' αυτό που θα γίνει γίνεται ομαλά χωρίς το ξεχαρβάλωμα της ενδιάμεσης κατάστασης / διαισθάνεσαι, δηλαδή, μια συνέχεια κι αυτό είναι ωραίο / και είναι νομίζω μαζί με τα Εξάρχεια το πιο νεανικό σποτ σε ολόκληρο το κέντρο

Στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ 1964 Ο Τίτος Βανδής και πίσω το σινεμά ΑΛΣΟΣ, Παγκρατίου

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ 1964 Ο Τίτος Βανδής στο θέατρο Άλσος Παγκρατίου

H διεστραμμένη πλευρά της μικροαστικής ζωής. Από τον Φώτη Βαλλάτο

Το Παγκράτι το αγαπώ πολύ. Το έχω συνδέσει με μια περίοδο ουσιαστικής ενηλικίωσης και πάντα το θεωρούσα την πιο πραγματική (με παρελθοντικούς όρους) γειτονιά της Αθήνας (οk, μαζί με την Κυψέλη). Μια «αυτόνομη» πόλη μέσα στην πόλη, ισορροπημένη ανάμεσα στο μεσοαστικό και μεγαλοαστικό παρελθόν και παρόν της, με χωροταξικές αντιθέσεις (ένα υπέροχο άλσος από τη μια, ένα σχεδόν απροσπέλαστο φράγμα με τραπεζοκαθίσματα από την άλλη), νέοι να πίνουν τον μυστηριώδη φραπέ στο Λέντζο και ηλικιωμένοι πάμφθηνο φίλτρου απέναντι στα McDonalds, πλατείες που παίζουν ακόμα μπάλα τα παιδιά (Βαρνάβα), η «αστεράτη» Σπονδή και το «θρυλικό» γιουβέτσι του Καραβίτη (από το 1927), ο Μαγεμένος Αυλός που «μυρίζει» ακόμα Χατζιδάκι και το πρώτο πολυσινεμά στο κέντρο της πόλης. Και πολλά άλλα.

Όπως ένα μαγαζί χαμένο στη Βασ. Γεωργίου Β', στο μη «κοσμοπολίτικο» κομμάτι του δρόμου, ανάμεσα σε κλασικές (πια) '70s πολυκατοικίες, κρυμμένο (χωρίς τζαμαρία) πίσω από μια πόρτα και μια ταμπέλα που γράφει «Σπήλαιο. Παμπ-Καφετέρια». Μια σουρεαλιστική αναπαράσταση σπηλαίου, ένα μικροσκοπικό μαγαζί που νομίζεις ότι έχεις διακτινιστεί στα σπήλαια του Διρού ή μάλλον στα σκηνικά μιας ταινίας του Εντ Γουντ. Όλοι οι τοίχοι είναι καλυμμένοι με κάτι μεταξύ σιλικόνης και αφρολέξ, με σχηματισμούς σταλακτιτών και έχουν τη μορφολογία μιας κανονικής σπηλιάς. Από την οροφή κρέμεται κάτι που μοιάζει με ανάποδους φοίνικες (που όμως είναι κάποιο χριστουγεννιάτικο στολίδι) και από τα ηχεία (που κι αυτά έχουν «πέτρινο» περίβλημα) ακούγεται ένα medley από live της Αντζελας Δημητρίου που ερμηνεύει το «Σ' αγαπάω, κοίτα» και μετά το «Είσαι Αμαρτωλή».

Ένα μικρό χριστουγεννιάτικο δέντρο βρίσκεται κάτω από τον καθρέφτη που τον στολίζει μια γιρλάντα που γράφει «Merry Christmas».Τριγύρω μας η Σούζι από την Αιθιοπία, η Νανά από τον Καύκασο και τρεις-τέσσερις ακόμα κυρίες που πίνουν το ποτό (ή μήπως τσάι) τους βαριεστημένα, περιμένοντας την πρώτη παρέα της βραδιάς...

lifo

Ένα αφιέρωμα στα Εξάρχεια

2013-02-21T18:41:00.002+02:00

Είναι μία απ' τις 10 υποψήφιες -όπως τις επιλέξατε εσείς- για την καλύτερη συνοικία της Αθήνας, στα βραβεία του LIFO.gr. Να λοιπόν τι (μεταξύ πολλών πολλών άλλων) είναι για μας τα Εξάρχεια, μέσα από τυχαία θραύσματα κειμένων, αναμνήσεων και φωτογραφιών.

---

Από την εξαιρετική εκπομπή της ΕΤ1 *Μικροπόλεις* Ολόκληρο το επεισόδιο: ΕΞΑΡΧΕΙΑ – Οι τοίχοι.

Στο συγκεκριμένο επεισόδιο που προβλήθηκε στις 24/01/2012 η εκπομπή ασχολείται με τα Εξάρχεια και τους ζωντανούς τοίχους τους «Εξάρχεια - GLORY DAYS». Από την Λαμπρινή Χ. Θωμά Μια αναδρομή σε πιο ηρωικές αλλά και αυτοκαταστροφικές εποχές στην πλατεία των 80s.

Συγκέντρωση στο Χημείο. Ο αντιτρομοκρατικός της Νέας Δημοκρατίας. Γιώργος Καραμπελιάς και Γιάννης Πισιμίσης ξιφομαχούν στα μαρμαρένια αλώνια του Χώρου. Διακόπτει ο Στέφανος ο Πατησιώτης. Ο Στέφανος, ρε, που έζησε. Ο Κουμής κι η Κανελλοπούλου δεν έζησαν. Δολοφονήθηκαν.

Cut.

Στην ταράτσα του χημείου μολότοφ. Στα χέρια, στις σάκες, στο αμπέχονο το «Ιδεοδρόμιο» του Λεωνίδα Χρηστάκη, το «Κράξιμο» της Πάολας, το «της Φυλακής» της Κατερίνας Ιατροπούλου. Τα δεκάδες φανζίν. Ο Κάιν με το άσπρο ποντίκι του.

Cut.

Καλλιδρομίου. Κατηφόρα Ανηφόρα. Στουρνάρη. Πάνω Κάτω. Και πού να δεις το κατοστάρι, με το γκλομπ σε απόσταση αναπνοής. Δε λαχανιάζουν ποτέ. Με το περίστροφο σε απόσταση αναπνοής. Μιχάλης Καλτεζάς. Η Αθήνα καίγεται, ο δολοφόνος μετατίθεται. ΜΑΤ και ΜΕΑ για μια Ελλάδα Νέα.

Cut.

Καλλιδρομίου. Χρήστος Βακαλόπουλος. Χρήστος Δασκαλόπουλος. Νίκος Νικολαΐδης. Κωστής Παπαγιώργης. Κάποτε Χατζιδάκις. Ντεκαντάνς. Νικ Κέιβ. Τρύπες. Οργισμένοι Βαλκάνιοι.

Cut.

Χρήστος Τσουτσουβής. Η μάχη του Γκύζη. Γιάννης Σερίφης. Επαμεινώνδας Σκυφτούλης. Χριστόφορος Μαρίνος. Κυριάκος Μαζοκόπος. Συνήθεις ύποπτοι.

Cut.

Ο Άσιμος κι η κόρη του. Μαλάκα, πρόσεχε, είναι μεγάλος μπήχτης. Πώς μεγαλώνει αυτό το παιδί; Κασέτες, δικές του αναπαραγωγές. Τραγουδάνε τα τραγούδια του γύρω από φωτιές. Στο παρκάκι δίπλα στο μουσείο. Ο Μήτσος από την κατάληψη του Ηρακλείου, ο Χρήστος από τους αναρχικούς του Μαρουσιού. «Είμαστε τρομοκράτες, Είμαστε τρομοκράτες, κι οι Γερμανοί Εργάτες τρομοκράτες ήταν κι αυτοί». Ο Ραλφ Πόλε μικρός ήρως της πλατείας. Φράξια Κόκκινος Στρατός και η εντόπια έκδοση, 17Ν εν και το αυτό.

Cut.

Υπουργός Δημόσιας Τάξης Δροσογιάννης. Αρχιμπάτσος Νίκων Αρκουδέας. «Φύγετε παιδιά, έρχεται ο Γιωργακάκης να σας δείρει!». Καλός μπάτσος - κακός μπάτσος. «Διαδήλωση δε γίνεται χωρίς τον Αρκουδέα / αυτός δεν είναι άνθρωπος, είναι μια ιδέα». Κατάληψη – Χημείο ή Νομική; Καληνυχτίζει αυτοπροσώπως την Επιτροπή Κατάληψης.

Cut.

Οι 400 της φρεσκοβαμμένης «Ρήξης». Ο Βαγγέλης με τα χέρια ψηλά. Είμαστε άοπλοι. Έχουμε πόλεμο. Μουσικές Ταξιαρχίες κι άλλες αηδίες εν είδει χάπενινγκ. Θα πάρω σιδερόβεργες το μωρό μου / θα πάρω σιδερόβεργες, μολότοφ κι αλυσίδες...

Cut.

Ο Δράκουλας των Εξαρχείων. Βρίζοντας το Κοινό. Μαρία Ξενουδάκη. Εγώ, η Ούλρικε Μάινχοφ Καταγγέλω.

Cut.

Κάππα Μαρούσης. Πέντε άνθρωποι νεκροί από φωτιές που άναψαν οι μπάτσοι με τα δακρυγόνα. Πρυτανεία Πολυτεχνείου. Καμένη από φωτιές που άναψαν οι μπάτσοι με τα δακρυγόνα. Δεν ξεχνώ.

Cut.

Ο Μάνος Χατζιδάκις δε φοβάται την πλατεία. Όχι συχνά. Όμως κάποτε. Συγκοινωνούντα δοχεία οι αλήθειες.

Cut.

Καταλήψεις σπιτιών. Ομαδικές συλλήψεις. Όλοι περαστικοί. Όλοι; Όχι όλοι. Το μικρό γαλατικό χωριό αντιστέκεται. Ο Θοδωρής Πισιμίσης κι η αξέχαστη απολογία του. «Εγώ δεν ήμουνα περαστικός. Είμαι αναρχικός».

Cut.

Στις συνοικίες η νιότη φλέγεται. Η Λυσσασμένη Γενιά του Χαλανδρίου. Ελευθεριακοί Κομμουνιστές Περιστερίου, όλοι ροκαμπίλια. Πατησιώτες αναρχικοί. Μαθητικό κίνημα Πειραιά. Τα μεταλλαγμένα της Γκράβας: στο προαύλιο ανάβουν λάστιχα και περνάνε μες από τον καπνό για να συνηθίσουν και να μη μασάνε στα δακρυγόνα. Πετάνε τούβλα στον αέρα να εκπαιδεύονται. Μολότοφ αέρος αέρος. Διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας σε απόλυτη λειτουργία. Στην πλατεία κατεβαίνουν όλοι, για τη ζύμωση. Ο Χώρος.

Cut.

Ο παπα Τσάκαλος στις πορείες. Το βιβλιοπωλείο του Γαρμπή. «Ελεύθερος Τύπος». Ο ποιητής απέναντι στα κακογραμμένα βερεσέδια του μπακάλικου της εξουσίας. Άρρωστος. Αρνείται τη σύνταξη που του πετάνε «τιμητικά». Απλήρωτοι λογαριασμοί, και η Κροστάνδη της απεραντοσύνης σε ένα υπόγειο. Η παρακαταθήκη – Νίκος Καρούζος. Θεμέλιος Εξαρχειώτης.

Cut.

Σόλωνος. Κατερίνα Γώγου. Αφισοκόλληση. Ρε συ, περιπολικό! Βγάζει το σακάκι της, παίρνει την κόλλα, αλείφει τη φόδρα και το κολλάει στην κολόνα. Η Κατερίνα είναι ποιήτρια. Η Κατερίνα είναι ηθοποιός. Η Κατερίνα τα έχει βάλει με τους πρεζέμπορους της πλατείας. Η Κατερίνα κατάντησε πρεζόνι. Η Κατερίνα - η πλατεία. Πλατεία-ποιήτρια, πλατεία-ηθοποιός, πλατεία-πολεμίστρια, πλατεία πρεζόνι.

Cut.

Οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη. Χοντρέμποροι ναρκωτικών και σκίνχεντς. Τέλος. Κι αρχή.

Cut.

''Ζω στα Εξάρχεια''

Στο συγκεκριμένο επεισόδιο που προβλήθηκε στις 24/01/2012 η εκπομπή ασχολείται με τα Εξάρχεια και τους ζωντανούς τοίχους τους. Πηγή: www.lifo.gr

Η ηθοποιός Ιωάννα Παππά μιλά για τη γειτονιά της

Μένω στα Εξάρχεια αρκετά χρόνια τώρα. Το σκηνικό στην περιοχή μπορεί ν’ αλλάξει σε δευτερόλεπτα, δεν είναι όμως κάτι που σε ξαφνιάζει. Όσοι μένουν χρόνια το γνωρίζουν κι έχουν εξοικειωθεί με το γεγονός. Το καλό για μένα είναι ότι στην περιοχή συχνάζουν αρκετοί φίλοι και γνωστοί. Δεν νιώθεις εύκολα μόνος. Υπάρχουν στέκια και πεζόδρομοι όπου γίνονται συζητήσεις ως τις πρώτες πρωινές ώρες, ανοιχτές προς όλους. Μου αρέσει πολύ η «μπλε πολυκατοικία» που βρίσκεται πάνω στην πλατεία. Επίσης, πολύ ενδιαφέρον έχουν και αρκετά κτίρια του Μεσοπολέμου τριγύρω στην περιοχή, κατά μήκος της Μπενάκη, από το νούμερο 82 και μετά, όπως και όλη η Καλλιδρομίου. Διασκεδάζω πραγματικά με τα συνθήματα και τα γκράφιτι στους τοίχους των Εξαρχείων, πολλά από αυτά δε είναι εξόχως ευρηματικά: «Το lifestyle από μηδενικό σε κάνει νούμερο» - παλιό αλλά καλό. Κάποια άλλα νεότερα: «Να επιδιώξουμε το αδύνατο πριν γίνει αδιανόητο», «Ρούλα=Χάος», «Εμείς, ρε, δεν πεθάναμε από έρωτα, από πείνα θα πεθάνουμε;».

Στάθης Δρογώσης - Εξάρχεια

Πίσω από τη λέξη

Είναι πολλοί οι μιντιακοί και κοινωνικοί χαρακτηρισμοί που έχουν πάρει τα Εξάρχεια πριν και μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Διαλέξτε όποιον σας ταιριάζει περισσότερο:

Παλαιοί και αιώνιοι: Γειτονιά, Ανήσυχα Αναρχικά, Επαναστατικά, Σκεπτόμενα, «Κράτος εν κράτει», Εναλλακτικά, Αυτόνομα, Ελεύθερα, Εκρηκτικά, Πυριτιδαποθήκη των Αθηνών, Μποέμικα, Φοιτητοπεριοχή, Βάση αναρχικών και αντιεξουσιαστών, Οχυρό των Γνωστών Αγνώστων, Urban, Η «Πλατεία», Η εξεγερμένη συνοικία, Αυτό-οργανωμένα, Ανυπότακτα, Αστυνομοκρατούμενα, Μάγκικα, Πρωτοποριακά.

Τελευταίας κοπής: Άβατο, Άσυλο για τους κουκουλοφόρους, Παρακράτος, Τεκές Ναρκωτικών, Πεδίο Μάχης, Επικίνδυνα, Αντιεμπορικά, Αμαρτωλά, Περιθωριοποιημένα, Εγκληματική Φωλιά, Τρομοκρατική Σέκτα, Κρησφύγετο.

Κι όμως συνέβη: H Λιτανεία του Γέροντα Παστιτσίου στα Εξάρχεια

Κι όμως συνέβη: H Λιτανεία του Γέροντα Παστιτσίου στα Εξάρχεια Πηγή: www.lifo.gr

To χάπενινγκ που ένωσε μπάχαλους, αναρχοσυνδικαλιστές, Λουξεμπουργκικούς, ευρωπασιφιστές, σερβιτόρους, τρανσέξουαλ, τελειωμένους και πρωτάρηδες, πρεζάκηδες και διαβασμένους Ο σεφ Δημήτρης Σκαρμούτσος για τα Εξάρχεια:

Από εκείνη την εποχή θυμάμαι τις αλάνες που παίζαμε όλα τα παιδιά της γειτονιάς και το λεωφορείο 160 που παίρναμε για να κατεβούμε στα Εξάρχεια. Πολλές φορές, μάλιστα, χάναμε το τελευταίο λεωφορείο και γυρνούσαμε πίσω με τα πόδια ή με οτοστόπ. Ήταν η εποχή που ακόμα ο κόσμος σταματούσε κι έπαιρνε κάποιον που του έκανε οτοστόπ. Στα Εξάρχεια πηγαίναμε στο θρυλικό Green Door στην Καλλιδρομίου. Ήταν τότε το πιο underground bar της περιοχής. Όποιος σχετιζόταν με τη μουσική ήταν εκεί. Έβλεπες, ας πούμε, τους Cure όταν είχαν έρθει στην Αθήνα, τον Nick Cave να τα πίνει εκεί πολύ συχνά και φυσικά μέλη από τα δικά μας τα συγκροτήματα, από τους Last Drive μέχρι τις Τρύπες. Όλοι εκεί ήταν.

[…]

Τώρα μένω Κολωνάκι, στη Δεινοκράτους. Μου αρέσει το κέντρο. Έχω περάσει από Εξάρχεια και Λυκαβηττό και κατέληξα στο Κολωνάκι. Τα Εξάρχεια τα γουστάρω τρελά, αλλά δεν συμφωνώ με πολλά πράγματα που γίνονται εκεί, όπως το νταβατζιλίκι, ότι σπάω και καίω όποιο αμάξι και μηχανή γουστάρω και δεν είμαι σε φάση πλέον, στα 40 μου, να κατεβαίνω από το σπίτι μου και να ψάχνω να βρω το αμάξι μου. Οι φασαρίες είναι καλές, αλλά όταν γίνονται για κάποιο λόγο. Δεν γουστάρω το μπάχαλο που γίνεται εκεί κάτω πια.

Ολόκληρη η καλτ βιντεοταινία ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΩΡΑ 12

---------------------------------------------------------------------------------

Εξάρχεια Live!

---------------------------------------------------------------------------------

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΝΗΣ ΧΟΡΕΥΤΗΣ - ΟΔΟΣ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ

Τα ρετιρέ έχουν το προνόμιο να βλέπουν το Λυκαβηττό, το Λόφο του Στρέφη και την Ακρόπολη. Στα μπαλκόνι μου το καλοκαίρι έχω ξαπλώστρες, κάνω μπάνιο με το λάστιχο και πίνω μοχίτο με τους φίλους μου. Τα Εξάρχεια δεν έχουν ενδυματολογικό κώδικα. Μπορείς να βγεις με πιτζάμες για να πάρεις την πρωινή σου εφημερίδα και τα τσιγάρα σου και όλοι να σε αντιμετωπίζουν κανονικά. Τα βράδια μερικές φορές έχεις την αίσθηση ότι ζεις σε καθεστώς δικτατορίας. Οι γωνιές είναι γεμάτες αστυνομικούς και ΜΑΤ με όπλα στα χέρια. Κυκλοφορώ πάντα με την ταυτότητα στην τσέπη μου.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΚΑΝΤΩΝΑΤΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ - ΟΔΟΣ ΠΕΤΣΟΒΟΥ

ΧΘΕΣ: Εμμανουήλ Μπενάκη και Μεθώνης / η πρώτη συγκατοίκηση / ο ήλιος γυαλίζει την άσφαλτο / η Χριστίνα dj στην Οκτάνα / η Τζώρτζη φεύγει για Παρίσι / ξημερώματα στον Κάβουρα / μετά στην κορυφή του Στρέφη, τα φώτα της πόλης σβήνουν κυκλικά / ο Ίωνας, η Ελίνα και ο Κώστας, η Αμαλία στην κατάληψη της Φυσικής στη Σόλωνος / τάβλι στο Καλλιδρόμιο / shoplifting επιβίωσης στο Σκλαβενίτη κάθε Παρασκευή / τα αγόρια-μοντέλα από το ξενοδοχείο Orion στην λαϊκή της Καλλιδρομίου κάθε Σάββατο / προσκύνημα στη βιτρίνα της Apple στην Στουρνάρη, / ο Μπαρμπα-Γιάννης δεν ανοίγει Δευτέρες / κρυφά φιλιά στη Διάπλαση της Διδότου / ραντεβού και παρεξηγήσεις στο ΠενήνταΠέντε / Τέρμα Ιπποκράτους είναι η Αλεξάνδρας ή η Πανεπιστημίου;

ΣΗΜΕΡΑ: Οδός Πετσόβου / πάντα ο Λόφος του Στρέφη / μόνο η Νεάπολη είναι Εξάρχεια / τα αγόρια του Orion ακόμα στη λαϊκή, όμως ο Γιώργος με τα πορτοκάλια γωνία Ζωοδόχου Πηγής και Καλλιδρομίου απίστευτα πιο όμορφος / μου λείπει η Σμαράγδα / βασιλόπιτα κάθε χρόνο από τον Ασημακόπουλο / μεσημέρια στο Φασόλι / οι φοβισμένες περιπολίες των μπάτσων προκαλούν γέλια / Χαριλάου Τρικούπη και Ερεσσού η μηχανή του Μάρκου / ο δρόμος έξω από το 5ο αστ. τμήμα κλείνει κάθε βράδυ / η Μαυρομιχάλη τις Κυριακές μοιάζει ακατοίκητη / στο Gingerale συμβαίνουν τα πάντα: χορός και ατασθαλίες μετά την πρεμιέρα της Bossanova, καφές με τον Kωνσταντίνο πριν φύγει για Κούβα (μη χέσω!), η Έλενα στην αγκαλιά μου να σχολιάζουμε το δώρο της / θέλω να μείνω στην μπλε πολυκατοικία / carrot cake στο Food Company / τα μαρμάρινα γελαστά πρόσωπα στο συντριβάνι της πλατείας είναι Έρωτες ή χαμένα παιδιά;

ΕΥΤΥΧΙΑ ΙΔΙΟΚΤΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΟΥΡΑ - ΟΔΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ

36 χρόνια εδώ, μέσα στην πλατεία. Το σουβλατζίδικο δεν έχει κλείσει ποτέ όλα αυτά τα χρόνια, Χριστούγεννα, Πάσχα, αργίες, πάντα ανοιχτό. Μόνο όταν σκοτώθηκε ο αδερφός μου πριν από τρία χρόνια το κλείσαμε. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν οικογένεια, δεν έχουν πού να φάνε στις γιορτές και το σουβλάκι είναι κάτι οικείο που περιμένουν. Έχουμε σταθερούς πελάτες παιδιά του Πολυτεχνείου, τότε με τα επεισόδια του ‘73, που περνάνε με τα δικά τους παιδιά πια για ένα σουβλάκι και για να μας δουν... Δηλώνω ευθαρσώς ότι η αστυνομία δεν προσφέρει τίποτα απολύτως. Στην Εμμανουήλ Μπενάκη και Αραχώβης, απέναντι απ' το σχολείο γίνεται νταλαβέρι κι υπάρχει ένα γκαζάκι γι' αυτούς που τρυπιούνται. Ποια αστυνομία; Εκεί μέσα είναι τα παιδιά μας. Θυμάμαι αρκετές χαρακτηριστικές φιγούρες της πλατείας: τον παπουτσή στη γωνία Βαλτετσίου και Θεμιστοκλέους, τον Βασίλη που κυκλοφορεί ακόμα με το σκύλο του και μένει στο δρόμο εκ πεποιθήσεως. Έχει απαρνηθεί το οικονομικό, παρ' όλο που ο πατέρας του έχει χρήμα. Τον Γιώργο Αραπάκη, τον Νικόλα τον Άσιμο. Ένα μεγάλο κομμάτι της πλατείας. Ήταν φίλος μου, με την κόρη του κάναμε πολύ παρέα, πηδάγαμε απ' το παράθυρο του υπογείου στο στρώμα, εκεί που έπαιζε με άλλα παιδιά κι έφτιαχναν τις κασέτες. Θυμάμαι κολλάγαμε τις μαριονέτες του, τον βοηθάγαμε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που τον βρήκα κρεμασμένο στην Καλλιδρομίου...

Το πρώτο μέρος του αφιερώματος της εκπομπής ‘Η Μηχανή του Χρόνου’ για τα Εξάρχεια

Η Αρλέτα για τα Εξάρχεια

Έχω γεννηθεί κι έχω μεγαλώσει στην Αθήνα στο περίφημο «τρίγωνο του θανάτου». Μέχρι την εφηβεία ήμουνα στο Μεταξουργείο, στην Αγίου Κωνσταντίνου, μετά μετακόμισα στο κοσμικό προάστιο των Εξαρχείων, όπου έμεινα όλη μου τη ζωή. Κι αυτό θεωρώ πατρίδα μου, τα Εξάρχεια. Όποιος δεν ξέρει από μεγάλες πόλεις τα παρεξηγεί. Κι επειδή οι περισσότεροι Αθηναίοι είναι παρεπιδημούντες και όχι Αθηναίοι, είναι φυσικό αυτό. Αγαπάω πολύ το κέντρο της Αθήνας, ως ιδεολογία. Ειδικά τώρα που τη βαράνε όλοι, την αγαπάω ακόμα περισσότερο. Είμαι έξω φρενών με όσα λέγονται για τα Εξάρχεια. Το 99% είναι ψέματα και συκοφαντίες του αισχίστου είδους. Έχω ζήσει όλη μου τη ζωή σε αυτή την περιοχή, πενήντα χρόνια πάνω απ' το Μουσείο. Δεν πέρασα απλώς για να πάω σ' ένα καφενείο ή για να διασκεδάσω ένα βράδυ. Είναι η πιο ανεκτική γειτονιά.

Και το τραγούδι της Εξάρχεια – Τέλος Εποχής:

Ο ηθοποιός Γιώργος Καφετζόπουλος μένει στο Λόφο του Στρέφη:

Στα Εξάρχεια είναι διάφοροι, ας πούμε περιθωριοποιημένοι τύποι, που τους παρατηρείς και βλέπεις μια άγρια κατάσταση. Μια μοναξιά. Είναι τύποι οι οποίοι δεν ενοχλούν κανέναν, απλώς είναι εκτός κοινωνικού πλαισίου. Δηλαδή τους κοιτάς και αναρωτιέσαι «πού τρώει;», «πού κοιμάται;». Το περίεργο είναι ότι αυτοί οι τύποι θεωρούνται νορμάλ για τη γειτονιά, αλλά εμένα μου φαίνεται πολύ περίεργη αυτή η συνήθεια. Να βλέπεις τον άλλο δίπλα σου ετοιμοθάνατο και να κάνεις τον αδιάφορο.

Στους τοίχους της γειτονιάς βλέπεις «κουφά» συνθήματα τύπου «ό,τι να ‘ναι»: ο «Michael Jackson ήταν η αρχή, Madonna έρχεται η σειρά σου» ή «Λευτεριά στον Σωτηράκη, Σωτηρία στον Λευτεράκη». Αλλά και διάφορα ιδεολογικά, κυρίως εναντίον του κράτους και της αστυνομίας: «Εδώ ματάς, εκεί ματάς, που είναι η ασπίδα;», «Νοιάσου για την τάξη σου και όχι για την πάρτη σου» ή «Πέντε μέρες τρως τ’ αγγούρι και το Σάββατο είσαι μούρη».

Από το συναρπαστικό άρθρο του Θοδωρή Αντωνόπουλου για την Κατερίνα Γώγου

Την πρωτοείδα στα Εξάρχεια πυροβολημένος έφηβος αρχές δεκαετίας του ’80. Η μικροκαμωμένη μα επιβλητική εκείνη μαυροντυμένη γυναίκα με τα μαλλιά καρφάκια, το αυτοκόλλητο στα δάχτυλα τσιγάρο και με μια ενδημική, θα ’λεγες, πίκρα αποτυπωμένη στο πρόσωπό της, ακόμα κι όταν χαμογελούσε -ένα χαμόγελο τραχύ, μα θελκτικό σαν χειμωνιάτικη λιακάδα-, με είχε εντυπωσιάσει επειδή, επιπλέον, έμοιαζε οικεία φιγούρα. «Η Κατερίνα Γώγου είναι, ρε!», μου σφύριξαν κι εγώ συνειδητοποίησα ότι ναι, ήταν πράγματι το τρελοκόριτσο από τα Χτυποκάρδια στο Θρανίο και το Ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο.

Απίστευτο μου φαινόταν. Ναι, η Γώγου, που μαζί με τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τον Νικόλα Άσιμο συνιστούσαν αυτό που αργότερα καθιερώθηκε ως η «καταραμένη Αγία Τριάδα» των Εξαρχείων. Ήδη η Κατερίνα στο Βαρύ Πεπόνι (1977) και στην Παραγγελιά του Τάσιου (1980), που μελοποίησε ο Κυριάκος Σφέτσας, είχε αφήσει μίλια πίσω την σκερτσόζα υπηρετριούλα-μασκότ της Φίνος Φιλμ.

H συνέχεια του άρθρου εδω

Τρεις εκδότες γράφουν για τα Εξάρχεια

Θανάσης Καστανιώτης

Τα Εξάρχεια είναι για την Αθήνα η εστία των κοινωνικών, των πολιτικών και των πολιτιστικών διεργασιών. Διατηρούν με την υπόλοιπη πόλη άλλοτε μια σχέση επιρροής και άλλοτε αντίθεσης.

Ήταν και εξακολουθεί να είναι ο χώρος όπου γεννώνται οι ιδέες και ταυτόχρονα η κονίστρα όπου διεξάγεται η πάλη τους. Κοντά στα κέντρα των αποφάσεων αλλά και στα ανώτατα ιδρύματα της εκπαίδευσης, έγιναν από πολύ νωρίς το καταφύγιο των πνευματικών ανθρώπων, των καλλιτεχνών, των εκδοτών, των βιβλιοπωλών, των φοιτητών, των πολιτικοποιημένων νέων, που αναζητούσαν πρωτίστως την ελεύθερη έκφραση μέσω της τέχνης και της δημιουργίας.

Ήταν επόμενο σε αυτήν τη γειτονιά να γεννηθούν και οι Εκδόσεις Καστανιώτη, που από την αρχή συγκροτήθηκαν ως κατεξοχήν χώρος συσπείρωσης του ανήσυχου κόσμου. Και όσο τα Εξάρχεια εξακολουθούν να λειτουργούν ως καρδιά αυτής της πόλης και αυτής της ιδιαίτερης κοινότητας, ο εκδοτικός μας οίκος θα συνεχίζει να συγχρονίζεται με τους παλμούς της, λειτουργώντας πάντα σε αυτή την περιοχή.

Λουίζα Ζαούση

Ωκεανίδα

Η εκδοτική πιάτσα παλαιότερα ήταν γύρω από την οδό Σόλωνος. Όταν επήλθε κορεσμός, τα Εξάρχεια ήταν μια λύση. Υπήρχαν ακόμη παλιά σπίτια, με σχετικά χαμηλές τιμές, που προσφέρονταν γι' αποκατάσταση. Τα Εξάρχεια εξάλλου πάντοτε συγκέντρωναν φοιτητές, διανοούμενους κι ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, και ήταν ήδη πιάτσα επαγγελματιών του «χώρου» π.χ. βιβλιοπωλών, βιβλιοδετών και τυπογράφων. Μας εξυπηρετεί, αλλά και μας αρέσει που τα γραφεία μας βρίσκονται στην καρδιά της Αθήνας, σ' αυτή την όμορφη, αστική γειτονιά με την ιδιαίτερη φυσιογνωμία.

Νώντας Παπαγεωργίου

Μεταίχμιο

Πριν από είκοσι χρόνια, το άκουσμα του ονόματος «Εξάρχεια» παρέπεμπε σε μια έδρα των αναρχικών οργανώσεων και έναν ασυμβίβαστο τρόπο ζωής. Από πάντα όμως ήταν και ο χώρος στέγασης τμημάτων του Πανεπιστημίου Αθηνών, προσελκύοντας έτσι φοιτητές και διανοούμενους. Αυτό έδωσε έναν αέρα στοχασμού και μια έντονη δόση κουλτούρας στην περιοχή, συσπειρώνοντας τους εκδοτικούς οίκους στα στενά της. Φοιτητές, διανοούμενοι και βιβλιοφάγοι επωφελούνται όχι μόνο από το γεγονός ότι όλοι οι εκδοτικοί βρίσκονται στην περιοχή, αλλά και από τη νέα τάση που συνδυάζει βιβλιοπωλεία με ατμοσφαιρικές καφετέριες, οι οποίες παραπέμπουν σε άλλες εποχές και προσφέρουν το απόλυτο ανοιξιάτικο απόγευμα.

lifo

Το απίστευτο αρνητικό γκραφιτι των Εξαρχείων (και μια απίθανη ανακάλυψη)

2013-02-21T17:41:00.001+02:00

Χρειαζόταν να βρεθεί ένας γεμάτος περιέργεια άνθρωπος για να το εξιχνιάσει...

Ο "σκύλος της Βάλια Κάλντα" (στο μπλογκ του) ανέβασε την παραπάνω φωτογραφία που τράβηξε στα Εξάρχεια. Γράφει: Εκεί που είχα βγάλει βόλτα το σκύλο για κατούρημα, στην οδό Ζωσιμαδών, κάτω απ' την Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια, είδα το παραπάνω γκράφιτι. Όταν πήγα σπίτι και είδα το «αρνητικό» της φωτογραφίας στο κομπιούτερ κατάλαβα ότι ο γκραφιτάς ήταν πολλά -μα πολλά- χρόνια μπροστά! Να και το αρνητικό.

[Για ξαναδείτε τα. Απίθανα;!] Δεν είναι η πρώτη στον κόσμο που το έκανε (αν και θεωρείται ίσως η πρώτη στην Αθήνα): Η street-artist της παραπάνω δημιουργίας λέγεται Mora.

lifo.gr

Χρειαζόταν να βρεθεί ένας γεμάτος περιέργεια άνθρωπος για να το εξιχνιάσει... Πηγή: www.lifo.gr

ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΤΟΙΧΟΥ

2013-02-21T17:39:00.003+02:00

Αν η πορνογραφία μπορούσε να ικανοποιήσει τη σεξουαλική στέρηση, τότε θα δίναμε βιβλία μαγειρικής στους πεινασμένους
~Γκράφιτι Τοίχου~

Oι αποτυχημένοι σατανιστές πάνε στον παράδεισο
~Σύνθημα Τοίχου~

Φονιάδες των Ψαριών, Πελεκάνοι
~Σύνθημα Τοίχου~

Η θανατική ποινή ισχύει ακόμα στην Ελλάδα.Ονομάζεται 'τυχαία εκπυρσοκρότηση'
~Αναρχικό Σύνθημα Τοίχου~

ΟΔΗΓΟΙ ΜΗΝ ΤΡΕΧΕΤΕ,ΜΟΝΟ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Θ' ΑΝΑΣΤΗΘΕΙ!!!!!"
~Cult Σύνθημα Τοίχου~

ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ,ΟΙΚΟΠΕΔΟΠΟΙΗΣΗ,ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗ,ΤΟΣΗ ΠΟΛΥ ΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΠΕΖΗ ΖΩΗ
~Σύνθημα σε θρανείο~

H καθαριότητα είναι μια πλάνη, σκατά στα μούτρα του Παπουτσάνη
~Cult Γκράφιτι Τοίχου~ Πηγή [forum.math.uoa.gr]

Κουφαλα νεκροθαφτη δε θα πεθανουμε ποτε
~Γκράφιτι σε Νεκροταφείο~

Κάτω τα σφυροδρέπανα …ζήτω τα BLACK AND DECKER
~Cult Γκράφιτι Τοίχου~

Χαλαρώστε τρέντηδες και πιείτε τον καφέ σας
Άλλοι καθορίζουν τις μίζερες ζωές σας»
~Cult Γκράφιτι Τοίχου~

«Οι παππούδες μας πρόσφυγες
Οι γονείς μας μετανάστες
Εμείς ρατσιστές»
~Σύνθημα Τοίχου~

Θεραπεύτηκα από την σχιζοφρένεια ...αλλά τώρα είναι που με χρειάζομαι
~Γκράφιτι Τοίχου~

«Ξυπνήστε αυτούς που κοιμούνται / αφήστε αυτούς που ονειρεύονται»
~Γκράφιτι Τοίχου~

Στα χρόνια του AIDS το στυλ είναι ο μαλάκας
~Γκράφιτι Τοίχου~

Έξω από Γρήγορη Μικρογευματα "ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΛΩΡΟΙ ΤΡΩΝΕ ΣΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ..."
~Cult Γκράφιτι Τοίχου Πηγή [www.bet-hoven.net]

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΕΑ
~Cult Γκράφιτι Τοίχου~

«Η μαμά μου λέει ότι αν δεν έχω πέσει στο κρεβάτι μέχρι τις δέκα και μισή, θα πρέπει να γυρίσω σπίτι.»
~Γκράφιτι Τοίχου - Πηγή :[Ποτοπωλείον, Αθήνα]

«Θεσσαλονίκη, η μόνη πόλη που γράφεται με δύο Σίγμα και προφέρεται με δύο Λάμδα.»
~Γκράφιτι Τοίχου - Πηγή :[Μύλος, Θεσσαλονίκη]

Κουφαλα νεκροθαφτη δε θα πεθανουμε ποτε
~Γκράφιτι Τοίχου

Σας λένε Ψέματα ,Κανένας θεός δε θα σας σώσει,και κανένας Διάβολος δε θα σας Καταστρέψει.Το Μέλλον του Κόσμου Είναι ο Ίδιος ο Άνθρωπος.
~Σύνθημα Τοίχου - Πηγή : [Λ. Δημοκρατίας ]

Το Weekend είναι το άλλοθι ενός πενθήμερου βιασμού
~Σύνθημα Τοίχου

Μήπως σε ενοχλούν οι φωνές στο κεφάλι μου;
~Cult Γκράφιτι Τοίχου

5 ΜΕΡΕΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΓΚΛΑΜΟΥΡΙΑ...5 ΜΕΡΕΣ ΤΡΩΣ ΑΓΓΟΥΡΙ, ΜΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΕΙΣΑΙ ΜΟΥΡΗ.
~Cult Γκράφιτι Τοίχου

Για να φας φρέσκο αυγο σήμερα πρέπει να έχεις γκόμενα την κότα
~Σύνθημα Τοίχου

Τρέμετε. Όλοι είστε ίδιοι. Δεξιοί, Αριστεροί, Φασίστες, Ανάρχες. Όλοι δίποδοι παμφάγοι πήθικοι..
~Cult Σύνθημα Τοίχου~

Το Weekend είναι το άλλοθι ενός πενθήμερου βιασμού
~Cult Σύνθημα Τοίχου

ΕΛΕΝΙΤΣΑ Σ' ΑΓΑΠΩ... ΚΑΙ ΑΣ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΕΙ ΟΛΟΥΣ
~Cult Σύνθημα Τοίχου

Οταν η καταπίεση γίνεται νόμος, τότε η καταπίεση γίνεται καθήκον.
~Αναρχικό Σύνθημα Τοίχου

Μιλήσαμε για αστέρια, μας είπαν ρομαντικούς
μιλήσαμε για νόμους, μας είπαν αλήτες
μιλήσαμε για χρήματα, μας είπαν ανθρώπους
~Σύνθημα Τοίχου

"Αν ο Θεός υπάρχει είναι δικό του πρόβλημα."
"Λιοντάρια - Χριστιανοί 7-0"
~Cult Σύνθημα Τοίχου

«ΣΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΗΣ ΠΛΗΞΗΣ Η ΖΩΗ ΚΑΝΕΙ ΚΟΠΑΝΑ»
~Cult Σύνθημα Τοίχου

Λευτεριά στους Αναρχικούς κοσμονάυτες της Βόρειας Κορέας
~Cult Σύνθημα Τοίχου

«Πέντε μέρες τρως το αγγούρι και στο κλαμπ το Σάββατο μούρη»
~Cult Σύνθημα Τοίχου

«Αν θέλεις να προκόψεις, κόψε τις απόψεις..»
~Cult Σύνθημα Τοίχου - Πηγή :[Καισαριανή]

5 ΜΕΡΕΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΓΚΛΑΜΟΥΡΙΑ...5 ΜΕΡΕΣ ΤΡΩΣ ΑΓΓΟΥΡΙ, ΜΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΕΙΣΑΙ ΜΟΥΡΗ.
~Σύνθημα Τοίχου

“Μα τις 1000 ενωμένες τράπεζες!!!”
~Σύνθημα Τοίχου - Πηγή : [Εξάρχεια,Αθήνα]

«Συμμετέχω, Συμμετέχεις, Συμμετέχει, Συμμετέχουμε, Συμμετέχετε, Αποφασίζουν.»
~Σύνθημα Τοίχου - Πηγή :[οδός Σινώπης, Αθήνα]

ΑΝ ΣΕ ΠΟΥΝ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗ ΜΗΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΘΕΙΣ...
ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΗΝ ΚΙΒΩΤΟ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΤΟΝ ΤΙΤΑΝΙΚΟ.
~Σύνθημα Τοίχου

Ο Σνούπυ έχει τσιμπούρια
~Cult Σύνθημα Τοίχου

ΕΓΩ ΣΑΣ ΤΟ ‘ΛΕΓΑ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΑΡΡΩΣΤΟΣ
~Θανατηφόρο Γκράφιτι σε Νεκτροταφείο~

(Λ)άθος
(Ή)ταν
(Μ)άνα
(Ν)α
(Ο)ρκιστώ
(Σ)τρατιώτης.
~Σύνθημα σε Στρατόπεδο στην Λύμνο

Νομίζω ότι το sex είναι καλύτερο από την λογική , αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω
~Σύνθημα Τοίχου

Αν τα λάθη μας διδάσκουν τότε έχω μια καταπληκτική μόρφωση
~Σύνθημα Τοίχου

Αν ο Θεός δεν ήθελε να γράφουμε στους τοίχους τότε θα έδινε τις 10 εντολές σε τετράδιο
~Σύνθημα Τοίχου

Αν υπάρχει Θεός την βάψαμε
~Σύνθημα Τοίχου

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΕ ΑΓΑΠΑΕΙ ...πραγμα που δειχνει οτι εχει χιουμορ !!!
~Σύνθημα Τοίχου

ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑΙΖΕΤΕ ΤΑ ΑΤΜs ΤΟΥΣ
~Σύνθημα Τοίχου

Καλός ο αυνανισμός αλλά με το sex γνωρίζεις κόσμο..
~Σύνθημα Τοίχου

Καλό και το sex αλλά με τον αυνανισμό αυτοσυγκεντώνεσαι...
~Σύνθημα Τοίχου

ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ COPIES ΚΤΩΝΤΑΙ.
~Σύνθημα Τοίχου

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΠΡΩΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΚΟΙΜΑΜΑΙ
~Σύνθημα Τοίχου

Κάποια μέρα θα φανεί και το δικό μου πλοίο. Αλλά με την τύχη που έχω, εγώ θα βρίσκομαι στο αεροδρόμιο.......
~Σύνθημα Τοίχου

greekquotations

248 φράσεις που έμειναν στην ιστορία…

2013-02-21T17:31:00.002+02:00

1)’Και εσυ τεκνον Βρουτε;’ .Ιουλιος Καισαρας
2)’Και ομως γυριζει΄,Γαλιλαιος,λιγο μετα την καταδίκη του.
3)’Μια εικονα,χιλιες λεξεις’, Ναπολέων.
4)’Η γνωση μιλαει,αλλα η σοφια ακουει’,Jimi Hendrix
5)’Δεν ξερω με τι οπλα θα γινει ο 3ος Παγκοσμιος Πολεμος,αλλα ο 4ος θα γινει με πετρες και ροπαλα.’
Albert Einstein
6)Ολοι σκεφτοναι να αλλαξουν τον κοσμο,αλλα κανενας δεν σκεφτεται να αλλαξει τον εαυτο του’,Tolstoy

7)’I have a dream’, Martin Luther King
8)’Μηχανη βαρυτερη απο τον αερα δεν μπορει να πεταξει’
Λορδος Κελβιν
9)’Στην πυρα’,ιεροεξεταστης προς ‘αιρετικο’
10)’Γνωθι σαυτον’, Χιλων ο Λακεδαιμονιος11)’Χτιζουμε πολλους τοιχους,αλλα οχι αρκετες γεφυρες’
Isaac Newton
12)’Oι ανθρωποι νομιζουν οτι ειμαι περιεργος.Αυτο ειναι λαθος.Εχω την καρδια μικρου παιδιου.Ειναι σ’ενα βαζο,πανω στο γραφειο μου.’ Steven King
13)’Δεν απετυχα.Απλα βρηκα 10.000 τροπους που δεν δουλευουν’ Thomas Edison

14)’Δεν ειναι χαμενοι ολοι οσοι περιπλανιουνται’, J.R.R. Tolkien
15)’Μπορεις να πας πιο μακρια με μια ευγενικη λεξη και ενα πιστολι,παρα με μια ευγενικη λεξη μονο.’ Al Capone
16)’Mea culpa’(Λαθος μου),Aνδρεας Παπανδρεου
17)’Ειναι τρελοι αυτοι οι Ρωμαιοι’,Οβελιξ
18)Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα μεγάλο μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα.’Νιλ Αρμστρονγκ
19)’Μολων Λαβε’,Λεωνιδας
20)’Νενίκηκά σε, Σολομών’,Ιουστινιανος
21)’Ναι, αλλά σε τι θα χρησιμέψει;’,Μηχανικος της ΙΒΜ για το μικροτσιπ(!)1968
22)«Πριν ο άνθρωπος πατήσει στο φεγγάρι, η αλληλογραφία θα μεταφέρεται από τη Νέα Υόρκη στην Αυστραλία μέσα σε μερικές ώρες με κατευθυνόμενους πυραύλους. Βρισκόμαστε λίγο πριν το πυραυλικό ταχυδρομείο.»
Αρθουρ Σάμερφιλντ, Γενικός διευθυντής της ταχυδρομικής υπηρεσίας, 1959
23)«Η άμαξα χωρίς άλογα είναι προς το παρόν μια πολυτέλεια για τους πλουσίους. Αν και η τιμής πιθανότατα θα πέσει στο μέλλον δεν θα γίνει ποτέ τόσο δημοφιλής όσο τα ποδήλατα.»
Literary Digest, 1899
24)»Ο Θεός έβαλε τήν υπογραφή Του (δια την ελευθερίαν της Πατρίδος μας) και δεν την παίρνει πίσω» (Θ. Κολοκοτρώνης)
25)’Houston, we have a problem’,Apollo 13
26)’Πρωτα ερχονται τα χαμογελα,υστερα τα ψεματα.Στο τελος οι σφαιρες’,Ρολαντ Ντεσειν της Γαλααδ
27)’Να ζει κανεις ή να μη ζει’,Αμλετ
28)’Στους γονείς μου οφείλω το ζην, στους δασκάλους το ευ ζην’,Μεγας Αλεξανδρος
29)’Τετελεσται’,Ιησους Χριστος
30)’Εαλω η Πόλις»,Στρατιωτης κατα την πολιορκεια της Κωνσταντινουπολης απο τον Μωαμεθ τον Β’
31)’Για να κερδισεις εναν πυρηνικο πολεμο,πρεπει να σιγουρευτεις οτι δεν θα αρχισει ποτε’,-General Omar N. Bradley
32)’Οι ηρωες πολεμουν σαν Ελληνες’,Winston Churchill
33)’Non serviam’(Δεν υπηρετω),Εωσφορος
34)’Ποτε δεν υπηρξε καλος πολεμος ή κακη ειρηνη’,
Benjamin Franklin’
35)’Δεν πρέπει να νοιαζόμαστε τόσο πολύ, για το τι θα πουν για μας οι πολλοί, αλλά τι θα πει όποιος ξέρει καλά για τα δίκαια και τα άδικα, ο ένας δηλαδή και αυτή θα είναι η αλήθεια. ‘,Πλατωνας
36)’Κανένας δεν αγαπάει τη ζωή τόσο πολύ,όσο ο ηλικιωμένος!’,Σοφοκλής
37)’Τους πραγματικούς φίλους μας γνωρίζουμε στη δυστυχία μας.’,Ισοκρατης
38)’Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα’,Νιτσε
39)Άκουσες ένα μυστικό;Πρέπει να πεθάνεις μαζί του.’
Σολομων
40)’Το «κενό» υπάρχει όσο δεν πέφτεις μέσα του.’ Οδ. Ελυτης
41)’Το να πάψεις να ζεις δεν είναι σπουδαίο. Το τραγικότερο είναι να πάψεις ν’ αγαπάς’, Ε. Χάινε
42)’Παντα να συγχωρεις τους εχθρους σου.Τιποτα δεν τους ενοχλει περισσοτερο.’,Oscar Wilde
43)’Πρεπει να γινουμε η αλλαγη που θελουμε να δουμε’
Μαχατμα Γκαντι
44)’Οι καλύτερες ιδέες μας έρχονται από άλλους’, Ραλφ Έμερσον
45)’Ποτε θα φαμε;’,Αβερελ Νταλτον
46)’Το λαθος ανθρωπινο,η συγχωρεση θεικη’,Alexander Pope
47)’Δεν θα τιμωρηθεις για τον θυμο σου,θα τιμωρηθεις απο τον θυμο σου’,Βουδας
48)’Forth Eorlingas!’,Θεοντεν
49)’Χαλαρωστε κανιβαλοι’, George Long
50)’»Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου στον τοίχο πάνω τώρα, ποια είναι η ωραιότερη σ’ ολόκληρη την χώρα;»,η Κακια μητρια της Χιονατης
51)’Σεβασου τον εαυτο σου και οι αλλοι θα σε σεβαστουν’
Κομφουκιος
52)’Watson, come here! I need you!’,(oι πρωτες λεξεις που ακουστηκαν απο το τηλεφωνο)Alexander Graham Bell
53)’Στρατιώτες, σαράντα αιώνες ιστορίας σας
παρατηρούν’,Ναπολέων Βοναπάρτης Στην εκστρατεία της Αιγύπτου
54)’Προλετάριοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!’
Καρλ Μαρξ
55)’Αλίμονο, τι μεγάλος καλλιτέχνης χάνεται.’
Νέρων (Τα τελευταία του λόγια…)
56)’Ή ταν ή επί τας.’
Οι Σπαρτιάτισσες προς τους πολεμιστές γιους τους.
57)’Μη μου τους κύκλους τάραττε.’
Αρχιμήδης Στον Ρωμαίο που τον σκότωσε
58)’Το κράτος είμαι εγώ.’,Λουδοβίκος XIV
59)’Γενηθήτω φως!’,Ο Θεός
60)’Νενικήκαμεν!’,Η αναγγελία της νίκης στον Μαραθώνα
61)’Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν.’,Χαρίλαος Τρικούπης
62)’Και γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;’,Μαρία Αντουανέτα
63)’Οι άνδρες κυνηγούν. Οι γυναίκες ψαρεύουν.’
Βίκτωρ Ουγκώ
64)’Φως, περισσότερο φως.’,Βόλφγκανγκ Γκαίτε
65)’Γιατι ο ανθρωπος να μην ειναι τοσο σκληρος,οσο η φυση;’Aδολφος Χιτλερ
66)’Hakuna matata’,Timon & Pumba
67)»May the Force be with you.»Yoda
68)’Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης’,Εκτορας
69)’Ιmagine all the people living for today’,John Lennon
70)’O αερας φυσαγε σαν γυφτος’,Μενελαος Λουντεμης
71)’OXI’,Ιωαννης Μεταξας(κατα λεξη,οπως πολυ σωστα μας διορθωσε η φιλη Ελινα ,ειπε: «Alors c’est la guerre.» (Λοιπόν έχουμε πόλεμο)».)
72) «Αν δεν προσδοκούμε τίποτα έχουμε τα πάντα»,
Λεο Μπουσκαλια
73)‘Η Βίβλος δείχνει το δρόμο που οδηγεί στον Ουρανό, όχι το δρόμο που ακολουθούν οι ουρανοί’, Γαλιλαίος
74)»Αlea jacta est»(ο κυβος ερρίφθη),Ιουλιος Καισαρας
75)’Eμπειρια ειναι το ονομα που οι περισσοτεροι δινουν στα στα λαθη τους’,Oscar Wilde
76)I’m William Wallace, and the rest of you will be spared. Go back to England and tell them… Scotland is free!’,William Wallace.(δεν το μεταφραζω αυτο,δεν παει)
77)’Δεν ειπα ουτε τα μισα απ’ οσα ειδα’,Μαρκο Πολο
78)’Δεν ειναι απαραιτητο για τους αετους να ειναι κορακια’,Καθιστος Ταυρος(τελευταιος αρχηγος των Σιου)
79)’Ουτε το δυνατοτερο,ουτε το εξυπνοτερο των ειδων επιζει,παρα μονο αυτο που ειναι πιο ευπροσαρμοστο στην αλλαγη’,Καρολος Δαρβινος
80)’Συγχωρεσε τους εχθρους σου,αλλα ποτε μην λησμονησεις τα ονοματα τους’,John F. Kennedy
81)’Στο απειρο κι ακομα παραπερα!’,Buzz Lightyear
82)’Who is Giourkas?!’,Sir Alex Ferguson
83)’Οχι αλλο καρβουνο’,Αγγελος Κρεουζης
84)’Κουλα,πολυ κωλοπαιδο ο Κυριακος’,Σταθης Ψαλτης
85)’Ήξεις, αφήξεις(,) ουκ(,) εν τω πολέμω θνήξεις’
Πυθια
86) »Μην φοβάσαι Θεέ,είμαι στο πλευρό σου…» Kurt Cobain
87)»Θεέ μου…ο Θεός είναι σκατά…» Winston Churchil αφού τέλειωσε την ανάγνωση της Γένεσης
88)’Oι κακοι καλλιτεχνες αντιγραφουν.Οι καλοι κλεβουν’,Παμπλο Πικασο
89)’Mην αγαπας αυτο που εισαι,αλλα αυτο που μπορεις να γινεις.’ Miguel de Cervantes Saavedra
90)’To χορτο ειναι η ιαση ενος εθνους,το αλκοολ η καταστροφη του.’Μπομπ Μαρλεϊ
91)’Ξερεις, πριν απο καιρο,το να εισαι τρελος σημαινε κατι.Τωρα ολοι ειναι τρελοι’,Charles Manson
91)»Ελευθερία ή Θάνατος» Ρήγας Φεραίος
92) «Πας μη Έλλην βάρβαρος» Πλάτων
93) «Δίκαιο είναι ότι ωφελεί το λαό» Άντολφ Χίτλερ
94)Ἴσως τὸ φῶς θἆναι μιὰ νέα τυραννία. Ποιὸς ξέρει τί καινούργια πράγματα θὰ δείξει’, Καβαφης Κωστας
95) «Εν οίδα ότι ουδέν είδα» ,Σωκράτης
96)’Αν η καρδιά μπορούσε να σκεφτεί, θα σταματούσε’ Φερνάντο Πεσσόα
97) «Μην πασχίζεις να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας» Άλμπερτ Αϊνστάιν
98) ‘سم الله الرحمن الرحيم ‘(εις το ονομα του Θεου)
,η πρωτη φραση του Κορανιου
99) «Ο θεός είναι νεκρός» Φρίντριχ Νίτσε
100) «Ο χρόνος είναι ένα παιδί που παίζει ζάρια» Ηράκλειτος
101) «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» Νικ. Μακιαβέλι
102) «Αν είμαι ότι έχω, κι αν ότι έχω χαθεί, τότε ποιος είμαι;» Έριχ Φρομ
103) «Κόλασή μου οι άλλοι» Ζαν Πωλ Σαρτρ
104) «Η μαζική κουλτούρα είναι αντι-κουλτούρα» Ουμπέρτο Έκο
105) «Στην πολιτική είναι τα μέσα που καθαγιάζουν τον σκοπό και ποτέ ο σκοπός τα μέσα.» Άλμπερτ Καμύ
106) «Η τέχνη δεν διδάσκεται» Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greko)
107) «Η μουσική με έκανε άνθρωπο» Μάνος Χατζιδάκις
108) «Εμείς οι κομμουνιστές δεν είμαστε κοινοί άνθρωποι. Είμαστε φτιαγμένοι από άλλη πάστα.» Ιωσήφ Στάλιν (Στη κηδεία του Λένιν)
109) «Είναι κάθαρμα αλλά δικό μας κάθαρμα» Φραγκλίνος Ρούσβελτ (Πρόεδρος Η.Π.Α., για τον διεφθαρμένο δικτάτορα της Κούβας Μπατίστα)
110) «Δεν επιτυγχάνεται η Ειρήνη φωνάζοντας: Ειρήνη» Ναπολέων Βοναπάρτης
111) «Όταν βλέπεις διανοούμενο, κράτα πιστόλι» Άντολφ Χίτλερ
112) «Πολλές φορές είμαστε καλοί, γιατί δεν μπορούμε να είμαστε κακοί» Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
113) «Δεν ζήτησα να γεννηθώ’ επομένως δεν είμαι υπεύθυνος για τις πράξεις μου» Ζαν Πωλ Σαρτρ
114) «Είναι τύχη των ηγετών το ότι οι λαοί δεν σκέπτονται» Άντολφ Χίτλερ
115) «Το ελεύθερο άτομο μπορεί να είναι ελεύθερο και στο κλουβί της φυλακής του» Μαχάτμα Γκάντι
116)’ Η αγάπη είναι μία ψυχή που κατοικεί σε δύο σώματα.’,Αριστοτέλης
117) Κανείς δε θα θυμόταν τον Καλό Σαμαρείτη αν είχε μόνο καλές προθέσεις: είχε και χρήματα. Μάργκαρετ Θάτσερ
118) «Η αμφιβολία δηλητηριάζει τα πάντα χωρίς να σκοτώνει ποτέ τίποτε» Φρίντριχ Νίτσε
119) «Για να μάθεις να εκδικείσαι πρέπει πρώτα να μάθεις να υποφέρεις!» ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ
120) «Μόνο ένα μυστικό μπορεί να φυλάξει η γυναίκα. Το μυστικό της ηλικίας της» Βολταίρος
121) «Τα αυτιά πιστεύουν πιο δύσκολα από τα μάτια» Ηρόδοτος
122) «Η πείρα διδάσκει αργά και αφου πρώτα την πληρώσουμε με τα σφάλματά μας.» Φρόυντ
123) «Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν» Πλάτων
124) «Η φυση μας εδωσε μια γλωσσα και δυο αυτια ,για να ακουμε διπλασια απο οσα λεμε» Ζήνων
125) Είμαι καλός άνθρωπος. Νοιάζομαι για τα παιδιά μου. Δεν έχω κάνει κακό ποτέ σε κανέναν. Γιατί λοιπόν θα πρέπει να πάω στην εκκλησία; Για να ακούσω έναν παπά να με απειλεί συνεχώς ότι θα πάω στην κόλαση; Όμηρος
Σίμπσον/ο πατήρ της περίφημης οικογένειας Σίμπσον
126)’Μην υποτιμάς τον αυνανισμό — είναι σεξ με ένα αγαπημένο πρόσωπο.’ Annie Hall
127)’The man in black fled across the desert,and the gunslinger followed’(Ο μαυροντυμενος αντρας εφυγε στην ερημο,και ο πιστολερο ακολουθησε),Ο Μαυρος
Πυργος
128)’My name is Bond,James Bond’,Πρακτωρ 007
129)’Καλοι μου ανθρωποι’,Θανασης Βεγγος
130)’Filioque’(και εκ Του Υιου),βασικη αιτια που προκαλεσε το Σχισμα των δυο Εκκλησιων
131)’Ash nazg durbatulûk, ash nazg gimbatul,
ash nazg thrakatulûk, agh burzum-ishi krimpatul’ (One ring to rule them all, one ring to find them, one ring to bring them all, and in the darkness bind them)
-To ξορκι του Δαχτυλιδιου της Ισχυος-
132)’Μην πιστευετε στα θαυματα,να βασιζεστε σ’αυτα.’ ,Κανονας Finangle
133)’Μετανοια;Γαμημενη λεξη’James Hetfiled
134)’Mαθε απο την μαζα, και μετα διδαξε την’,Μαο Τσε Τουνγκ
135)’Φιλοι χειροκροτηστε,η κωμωδια τελειωσε’, Ludwig van Beethoven
136)’Δεν ειναι αρκετο το να πετυχω.Ολοι οι αλλοι πρεπει να αποτυχουν’,Τζενκινς Χαν
137)’Δεν ειχα καμια ελευθερια ως Αυτοκρατορας.Τωρα βρηκα την ελευθερια μου’,Henry Pu Yi(τελευταιος αυτοκρατορας της Κινας)
138)’Τι να κανουμε αγαπητη μου κυρια.Αλλοι εχουν αναγκη για αλκοολ,εγω για αιμα’,Δρακος του Ντυσελντορφ σε γραμμα που εστειλε στην μητερα ενος θυματος του
139)’Για την Ελλαδα ρε γαμωτο’,Βουλα Πατουλιδου
140)’Oταν θελεις κατι,ολο το Συμπαν συνωμοτεί για να το πετυχεις’,Paulo Coelho
141) Δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Και για το σύμπαν δεν είμαι απόλυτα σίγουρος …» Άλμπερτ Αϊνστάιν
142) «Στέλλα κρατάω μαχαίρι» (Γιώργος Φουντάς στην ελληνική ταινία Στέλλα)
143)’Καθε αντρας και καθε γυναικα ειναι ενα αστερι.’ , Aleister Crowley
144) Χούφτωσ’ την, χούφτωστ’ την! Δ.Παπαγιαννόπουλος στο «Κάτι Κουρασμένα Παλικάρια»
145) Ήταν πολλά τα λεφτά, Άρη. Σπύρος Καλογήρου στη «Λόλα»
146) Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα! Η Σαπφώ Νοταρά στο «Αχ αυτή η γυναίκα μου»
147) ‘Ποτε μην λες το χειροτερο μεγαλοφωνα.’,Cortland «Cort» Andrus
148) Πάντα θα έχουμε το Παρίσι. Η Ίγκριντ Μπέργκμαν στην «Καζαμπλάνκα»
149) ‘Υπάρχει μόνο ένας νόμος: Κάν’ το πρώτος, κάν’ το μόνος σου και συνέχισε να το κάνεις.’ Ο Αλ Πατσίνο στο «Σημαδεμένο»
150) Hasta la vista baby! Ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ στον «Εξολοθρευτή»
151) «ΕΤ, phone home» Από το «E.T. o εξωγηινος
152) «I see dead people-(Βλέπω νεκρούς ανθρώπους). Από την «Έκτη αίσθηση»
153) Οι άνθρωποι ποτέ δεν λένε τόσα ψέματα, όσα μετά το κυνήγι, στη διάρκεια του πολέμου και πριν τις εκλογές.
Όττο Φον Μπίσμαρκ, Γερμανός Καγκελάριος
154) Όταν ο Μωάμεθ δεν πάει στο βουνό, το βουνό πάει στο Μωάμεθ. Φραγκίσκος Βάκων,Άγγλος φιλόσοφος
155) Less is more. (Το λιγότερο είναι περισσότερο.) Mies Van der Rohe, Γερμανός αρχιτέκτονας
156) Ένας για όλους και όλοι για έναν. -Οι τρεις σωματοφύλακες- Αλέξανδρος Δουμάς,
157) Όταν ακούς «τάξη», ανθρωπινό κρέας μυρίζει
Οδυσσέας Ελύτης
158) Η σκοτεινότερη ώρα είναι πριν την αυγή. Thomas Fuller , Άγγλος στοχαστής
159) Οι καπιταλιστές θα μας πουλήσουν το σκοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουμε.
Ιωσήφ Στάλιν, Σοβιετικός ηγέτης
160) Δεν υπάρχουν αδιάκριτες ερωτήσεις. Υπάρχουν μόνο αδιάκριτες απαντήσεις. Oscar Wilde
161) You wanna f***k with me? Okay. You wanna play rough? Okay. Say hello to my little friend! [Tony shoots]
«Tony Montana»
162) Stan: Oh my god they killed Kenny!
Kyle: You bastard! Southpark
163) Μη ρωτάς για ποιόν χτυπάει η καμπάνα. Χτυπάει για σένα. Ernest Hemingway
164) Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό. Φρήντριχ Νίτσε
165) Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Θεός παίζει ζάρια με το σύμπαν. Αλβέρτος Αϊνστάιν
166) Αν μπορείς να το ονειρευτείς, μπορείς να το κάνεις.
Walt Disney
167) Ο καλύτερος τρόπος ν’ αντιστέκεσαι σε έναν πειρασμό, είναι να υποκύπτεις σ’ αυτόν.
Oscar Wilde
168)’Ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι τραγωδία. Η εξόντωση εκατομμυρίων είναι στατιστική.’ Ιωσήφ Στάλιν
169)’ Ο χρόνος είναι χρήμα.’, Βενιαμίν Φραγκλίνος
170) Ο πρόεδρος Κλίντον λέει ψέματα. Ένας άντρας μπορεί να ξεχάσει πού πάρκαρε ή πού είναι το σπίτι του, αλλά ποτέ δεν ξεχνάει μια πίπα, όσο κακή κι αν ήταν.
Barbara Bush
171) ‘Μια φωνή μέσα μου έλεγε: «ηρέμησε, δεν είσαι ο πρώτος γιατρός που κοιμάται με έναν ασθενή του!» και μια άλλη απαντούσε: «μα είσαι κτηνίατρος!»‘
Dick Wilson, Αμερικανός κωμικός
172) ‘Αγαπητέ μου, δεν είναι ώρα τώρα να κάνω εχθρούς.’Βολταίρος, (απευθυνόμενος στον ιερέα που του ζήτησε να αποταχθεί το Σατανά)
173) ‘Στον Παράδεισο θα ακούω’. Ludwig van Beethoven
174) ‘Είτε η ταπετσαρία ξεθωριάζει είτε εγώ’. Oscar Wilde (τελευταία λόγια)
175) ‘Η γυναίκα μου είναι ζώδιο της γης. Εγώ είμαι ζώδιο του νερού. Μαζί είμαστε ζώδιο της λάσπης.’ Henry Youngman
176) ‘Αν ο άνθρωπος έχει εξελιχθεί από μαϊμούδες και πιθήκους, τότε γιατί έχουμε ακόμα μαϊμούδες και πιθήκους;’ George Carlin
177) ‘Dum spiro spero: όσο αναπνέω ελπίζω’
178)’Cogito ergo sum. :σκέφτομαι, άρα υπάρχω.’ Rene Descartes
179) Εύρηκα! Αρχιμήδης
180) O tempora! Ο mores! :ώ καιροί, ώ ήθη
Κικέρων
181) Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι ελεύθερος. στον τάφο του Νίκου Καζαντζάκη
182) Arbeit macht frei (η εργασία απελευθερώνει) στην είσοδο του Άουσβιτς…
183) Και μην παίρνετε ναρκωτικά, δεν φτάνουν για όλους. Τζίμης Πανούσης
184) Δόξα τω Θεώ, είμαι άθεος. Salvador Dali
185) Η φρουρά πεθαίνει αλλά δεν παραδίνεται.
Η απάντηση των τελευταίων της φρουράς του Ναπολέοντα στη μάχη του Βατερλώ
186) Θάλαττα, θάλαττα. Ξενοφών Το τέλος της καθόδου των Μυρίων
187) ΚΑΤΣΕ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΗ ΜΠΑΡΑ!
Η προτροπή του Χρήστου Ιακώβου προς τους αρσιβαρίστες του
188) Για δες καιρό που διάλεξε ο Χάρος να με πάρει, τώρα που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γη χορτάρι. Αθανάσιος Διάκος
189) Veni, Vidi, Vici. Ιούλιος Καίσαρ Ήρθα, Είδα, Νίκησα (τον βασιλιά του Πόντου)
190) Εν τούτω νίκα. Η φράση στο όραμα του Μ.Κωνσταντίνου πριν από τη μάχη της Μουλβίας γέφυρας το 312 μ.Χ.
191) Μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε. Κατά Ματθαίον Ζ’
192) Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω. Κατά Ιωάννη Β’
193) Έρως ανίκατε μάχαν, Σοφοκλής
194) Αργία μήτηρ πάσης κακίας. Σόλων
195) Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα.
196) Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Αίσωπος
197) Θάλασσα και πυρ, και γυνή τρίτον κακόν.
Μένανδρος
198) Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Αίσωπος
199) Τα αγαθά κόποις κτώνται.
200) Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας. Βιργίλιος
202) Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν.
203) Μηδένα προ του τέλους μακάριζε. Σόλων
204) Ουδέν κακόν αμιγές καλού
205) Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.
206) Νους υγιής εν σώματι υγιεί. Γιουβενάλης
207) Τα πάντα ρει και ουδέν μένει. Ηράκλειτος
208) Το μόνο που φοράω στο κρεβάτι μου είναι Channel No 5, φυσικά. Marilyn Monroe
209) Πιστόλι είναι αυτό στην τσέπη σου ή η χαρά σου που με βλέπεις; Mae West, Αμερικανίδα ηθοποιός(Από το «Δεν είμαι άγγελος».)
210) Το σεξ είναι βρόμικο μόνο όταν γίνεται σωστά.
Γούντυ Άλλεν
211)’How you doin’ ?’,Joey Tribbiani
212)’Οξω πουστη απ’την παραγκα’,Μαλβινα Καραλη
213) «My precioussss!» Smeagol/Goloum from th Lord of the Rings
214) «Ενας βλάκας που περπατάει, αξίζει πιο πολύ από δέκα διανοούμενους που κάθονται» Ζακ Οντιμπερτί, Γάλλος ποιητής
215) «…Are you talking to me?», Travis Bickle (Robert de Niro)
216) Ενα χελιδόνι μόνο του δεν μπορεί να φέρει την Άνοιξη. ΑΙΣΩΠΟΣ
217) Η αλήθεια είναι απλή και ο λόγος της ακόμα πιο απλός . ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
218) ‘ Για να ζήσεις έξω από το νόμο , πρέπει να είσαι τίμιος.’( Bob Dylan)
219) Η άγνοια είναι η αιτία των κακών στους ανθρώπους.
220)’Χαχα…οι άνθρωποι; Αυτοί κόβουν τους ξωτικότοπους σε οικόπεδα…’ (o Κωστας δεν θυμαται ποιος το ειπε)
221) ‘Οι Ηλίθιοι είναι Αήττητοι’,
222)’Si vis pacem, para bellum’(αν επιθυμεις την ειρηνη, ετοιμασου για πολεμο)
223) ‘Εκείνος που άρχισε με σιγουριά θα τελειώσει με αμφιβολίες, αλλά εκείνος που άρχισε το δρόμο του με αμφιβολίες θα τελειώσει με σιγουριά’.Φρανσις Μπεικον
224)’Το τετραγωνο της υποτινουσας ισουται με το αθροισμα των τετραγωνων των δυο καθετων πλευρων’
Πυθαγορειο Θεωρημα
225)’Ξυπνα πρωι,αν θες την ζωη ενος αντρα ή γη
Δεν εχει αρνι για τον τεμπελη λυκο.
Καμια μαχη δεν κερδιθηκε στο κρεβατι.»Hávamál
(αρχαιο ποιημα των Vikings)
226)’Στην χωρα μου,πρωτα παμε φυλακη και μετα γινομαστε Προεδροι.’,Νελσον Μαντελα
227)’Ειναι λυπηρο το να μην εχεις φιλους,αλλα ακομη πιο λυπηρο ειναι το να μην εχεις εχθρους.’ Ernesto ‘Che’ Guevara
228)’Ζωγράφισέ μου ενα προβατο.’,Ο μικρος Πριγκιπας και η αλεπου
229)’Δεν νικησαμε το βουνο,αλλα τους εαυτους μας.’,
Edmund Hillary(πρωτος ανθρωπος που εφτασε στην κορυφη του Everest)
230)’Στον ουρανο δεν υπαρχουν δυο Ηλιοι,ουτε στη Γη δυο αφεντες.’Αλεξανδρος ο Μεγας
231)»What’s up, Doc?»,Bugs Bunny
232)’Like a complete unknown
Like a rolling stone’,Βοb Dylan (το κορυφαιο κομματι ολων των εποχων,συμφωνα με το περιοδικο Rolling Stone)
233)’Συμφωνα με τη φυση ειναι κατοχος εξουσιας το αρσενικο.’,Πλατων
234)’Oι γνωμες ειναι σαν τις κωλοτρυπιδες.Ολοι εχουν απο μια.’Clint Eastwood
235)’Tα σκυλια καπνιζουν στη Γαλλια.(!)’,Ozzy Osbourne
236)’Hταν φοβερο το καλοκαιρι το ‘71.Δεν το θυμαμαι,αλλα δεν θα το ξεχασω ποτε.’ Lemmy Kilmister
237)’Ενας αντρας που δεν περναει αρκετο χρονο με την οικογενεια του δεν θα ειναι ποτε αληθινος αντρας.’ Don Corleone
238)’Πιές κρασί και κέρασε αυτούς που αγαπάς. Τον καιρό μας, την ζωή μας ο ουρανός τα μετρά..»Ομάρ αλ-Καγιάμ
239)’Σα βγεις στον πηγαιμο για την Ιθακη..’,Κ. Καβαφης
240)’Πριν τη νικη,ερχεται ο πειρασμος.’Abel Vannay
241) ‘Ποτε δεν σκεφτομαι οτι οι ανθρωποι πεθαινουν.Απλως πανε σε πολυκαταστηματα.’,Andy Warhol
242)’Αφήστε τις όμορφες γυναικες γι’αυτους που δεν έχουν φαντασία.’ ,Marcel Proust
243)’Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.’,Αρκας
244)Το να κερδίσεις έναv άντρα είναι τέχνη. Το να τον κρατήσεις είναι επάγγελμα. (Simone De Beauvoir)
245)’ Τα αορατα νηματα ειναι οι δυνατοτεροι δεσμοι.’
Νιτσε
246)’Οχι μονο ο Θεος παιζει ζαρια ,αλλα καποιες φορες τα πεταει εκει οπου δεν μπορεις να τα δεις.’Steven Hawking
247)’ Δεν τις πληρώνεις για να κοιμηθούν μαζί σου…τις πληρώνεις για να φυγουν μετά…’
248) «Μέχρι τώρα φοβόμασταν, από τώρα και στο εξής θα ελπίζουμε» Viktor Frankl (απευθυνόμενος στη γυναίκα του όταν συνελήφθη από τους ναζί.)

greekquotations

Διαφωνίες περί ετυμολογίας λέξεων. Σαραντάκος εναντίον Τζιροπούλου - Ευσταθίου.

2013-02-21T17:06:00.001+02:00

Η επικρατέστερη υποψηφιότητα για το βραβείο Γκας Πορτοκάλος: η κ. Τζιροπούλου-Ευσταθίου

Στις 25 Φεβρουαρίου 2008 με προσκάλεσαν στη Λυκόβρυση, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου, να δώσω μια ομιλία για το βιβλίο μου «Γλώσσα μετ’ εμποδίων». Ήταν πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία αφού, παρά τον φόβο μου ότι θα αντικρίσω άδεια καθίσματα, η αίθουσα ήταν γεμάτη και, το κυριότερο, η συζήτηση που ακολούθησε ήταν πολύ ουσιαστική.

Μόλις τελείωσα την ομιλία μου, ρώτησα το κοινό αν υπάρχουν ερωτήσεις, και ο πρώτος που σήκωσε το χέρι, ένας αξιοπρεπέστατος κύριος κάποιας ηλικίας, με κατηγόρησε διότι, όπως είπε, αναφέρθηκα απαξιωτικά στο έργο διακεκριμένων επιστημόνων που είναι απόντες από την αίθουσα. Στο απορημένο βλέμμα που του έριξα, διευκρίνισε ότι με τον όρο αυτό εννοεί την φιλόλογο κυρία Τζιροπούλου-Ευσταθίου, στην οποία πράγματι είχα αναφερθεί επί τροχάδην στην ομιλία μου, στο σημείο όπου επέκρινα τις αβάσιμες ετυμολογήσεις που πλασάρουν διάφοροι.

Απάντησα ότι ασφαλώς έχει δίκιο ότι η κυρία Τζιροπούλου είναι απούσα, αλλά εγώ δεν κάνω κριτική στην ίδια ως άτομο αλλά στο έργο της, το οποίο βρίσκεται κατατεθειμένο δημόσια, π.χ. στα βιβλία της και προφανώς δεν μπορεί να τεθεί το έργο της στο απυρόβλητο της κριτικής με το επιχείρημα ότι δεν είναι παρούσα η κρινόμενη! Άλλωστε, πρόσθεσα, οι απόψεις της κ. Τζιροπούλου είναι «καταξιωμένες» μόνο σε έντυπα και σε μέσα αμφισβητούμενης εγκυρότητας. Όποτε τόλμησε να αναφέρει τις απόψεις της σε έγκυρα έντυπα πήρε απάντηση συντριπτική, είπα, και έκανα λόγο για το πώς ο καθηγητής Μπαμπινιώτης κονιορτοποίησε τις ιδιόρρυθμες ετυμολογικές απόψεις της στο διάλογο που είχαν στην εφημερίδα Το Βήμα πριν από αρκετά χρόνια.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκα σε έναν πίνακα λέξεων που έχω στο βιβλίο μου, όπου κρίνω κάποιες ετυμολογίες της κυρίας Τζιροπούλου από το βιβλίο της «Πώς η ελληνική εγονιμοποίησε τον ευρωπαϊκό λόγο». (Το ξέρω ότι τώρα υπάρχει και το μάγκνουμ όπους της κυρίας, με τίτλο «Ο Έλλην λόγος», αλλά άλλα λεφτά για πέταμα δεν έχω). Ο πίνακας αυτός έχει εννιά αγγλικές λέξεις, τις οποίες η κυρία Τζιροπούλου θεωρεί ελληνικής ετυμολογίας. Γιατί διάλεξα τον πίνακα αυτόν; Διότι, αν διάλεγα κάποιες σκόρπιες εξωφρενικές ετυμολογίες της, όπως ότι το kiss me είναι από το ομηρικό κύσον με, θα μπορούσε να μου πει κανείς ότι από ένα έργο πολλών εκατοντάδων σελίδων πήγα και κορφολόγησα τις λίγες εκείνες περιπτώσεις όπου έπεσε έξω η μεγάλη ερευνήτρια. Επίσης, έπρεπε να βρω λοιπόν ένα δείγμα σχετικά μικρού μεγέθους, διότι δεν μπορούσα να αφιερώσω όλο το βιβλίο στην κυρία Τζιροπούλου!

Λοιπόν, στη σελίδα 56 του πρώτου τόμου του συγγράμματός της, η μεγάλη ερευνήτρια έχει τέσσερις πίνακες με λέξεις (δήθεν) ελληνικής καταγωγής που δεν υπάρχουν σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες αλλά είναι «μόνο στα ιταλικά», «μόνο στα ισπανικά», «μόνο στα αγγλικά» και «μόνο στα γερμανικά». Μια και τα αγγλικά είναι γλώσσα ευρύτερα γνωστή, προτίμησα να κρίνω αυτόν τον πίνακα των αγγλικών λέξεων που είναι δήθεν ελληνικής καταγωγής. Εφόσον τον έχει καταρτίσει η ίδια η κυρία Τζιροπούλου, δεν μπορεί να κατηγορηθώ ότι σκόπιμα διάλεξα ένα δείγμα που να μην τη συμφέρει. Άλλωστε, εξ όνυχος τον λέοντα, έλεγαν οι αρχαίοι.

Τολμώ να πιστεύω ότι οι παρευρισκόμενοι στη Λυκόβρυση πείστηκαν από την αναλυτική ανασκευή των τζιροπούλειων ετυμολογήσεων που έκανα στην ομιλία μου· τουλάχιστον αυτό έδειξε το γεγονός ότι έσπευσαν να αγοράσουν όσα αντίτυπα του βιβλίου είχα μαζί μου.

Παραθέτω όλο το απόσπασμα από το βιβλίο μου «Γλώσσα μετ’ εμποδίων» στο οποίο επιχειρώ να ανασκευάσω τις τζιροπούλειες ετυμολογήσεις:

Αν υπήρχε βραβείο «Γκας Πορτοκάλος», αναμφίβολα θα έπρεπε να απονεμηθεί παμψηφεί στην κυρία Τζιροπούλου «για το σύνολο του έργου της», όπως λέμε στα Όσκαρ και σε συναφείς βραβεύσεις. Το magnum opus της, το οποίο παλιότερα είχε τον μετριόφρονα τίτλο «Πώς η ελληνική εγονιμοποίησε τις άλλες γλώσσες» ή κάτι τέτοιο, αλλά πολύ φοβάμαι ότι έχει ενσκήψει και σε επαυξημένη έκδοση, μπορεί να χαρίσει πολλές ώρες διασκέδασης στον αναγνώστη. Δεν θα το σχολιάσω αναλυτικά, διότι χρειάζεται δεκάδες σελίδες, απλώς, κρίνοντας εξ όνυχος τον λέοντα, θα κρίνω έναν μόνο πίνακα αγγλικών λέξεων με (δήθεν) ελληνική προέλευση τον οποίο παραθέτει η κ. Τζ. στη σελ. 56 του πρώτου τόμου του «Πώς η ελληνική εγονιμοποίησε τις άλλες γλώσσες». Προτίμησα να παραθέσω ολόκληρο τον μικρό αυτό πίνακα επειδή τα αγγλικά είναι η γλώσσα που υποθέτω ότι γνωρίζουν οι περισσότεροι αναγνώστες και για να μην υποθέσει κανείς ότι σταχυολόγησα από το έργο της ερευνήτριας μόνο εκείνα τα κομμάτια που «με συνέφεραν».

Ο πίνακας είναι:

bear (κομίζω, φέρω) εκ του φέρω

doll (κούκλα) εκ του είδωλον

dady [sic] (μπαμπάς) εκ του τέττα = πατήρ, θείος (ομηρ.)

lather (αφρός) εκ του λουτρόν

mouse (ποντικός) εκ του μυς

smile (χαμόγελο) εκ του μειδιώ

spleen (βαρυθυμία) εκ του σπλην

stork (πελαργός) εκ του στοργή (φημισμένη η στοργή των πελαργών προς τους γονείς τους)

teacher (δασκάλα) εκ του τίτθη = τροφός

Από τις εννιά λέξεις του δείγματός μας, η κ. Τζ. κάνει διάνα σε μία· πράγματι, το αγγλικό spleen είναι δάνειο από το ελλ. ‘σπλην’, τη σπλήνα, αφού κατά τον Μεσαίωνα πίστευαν ότι η σπλήνα ήταν έδρα της βαρυθυμίας και της μελαγχολίας. Οι υπόλοιπες ετυμολογίες της κ. Τζ. είναι όλες λανθασμένες, όπως μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει ανατρέχοντας σε κάποιο μεγάλο αγγλικό λεξικό (τα αμιγώς ετυμολογικά π.χ. του Klein είναι μάλλον δυσεύρετα) ή ευκολότερα στο Διαδίκτυο, www.etymonline.com. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η κ. Τζ. παίρνει λέξεις συγγενικές, που όλες ανάγονται σε ινδοευρωπαϊκή (ΙΕ) ρίζα, και θεωρεί την ελληνική λέξη πηγή της αγγλικής, λες και υπήρξε δανεισμός. Αυτό το αφελές κολπάκι το εφαρμόζουν κι άλλοι, αλλά όχι με τόση επιμονή όσο η μελετήτριά μας. Στην πραγματικότητα, τόσο το αγγλικό bear όσο και το ελληνικό ‘φέρω’ ανάγονται σε ΙΕ ρίζα *bher- «φέρω». Παρομοίως, το lather ανάγεται σε ΙΕ ρίζα από την οποία και το ελληνικό ‘λούειν’, ‘λουτρόν’, ενώ ίδια είναι και η περίπτωση του mouse, που ανάγεται σε ΙΕ ρίζα όπως και το σανσκριτικό mus, το λατινικό mys ή το δικό μας ‘μυς’. Το smile προέρχεται από το παλαιοαγγλικό smerian «γελάω», που επίσης σε ΙΕ ρίζα ανάγεται. Απώτερη σχέση υπάρχει με τις αντίστοιχες ελληνικές λέξεις, δανεισμός βέβαια όχι, αλλά αυτό δεν εμποδίζει την κ. Τζ. Άλλωστε στον πρόλογό της το λέει ευθαρσώς ότι πολύ συχνά τα λεξικά αναφέρονται σε ινδοευρωπαϊκές, σανσκριτικές ή μεσογειακές ρίζες οι οποίες όμως όπως ήδη «απέδειξε» η μελετήτρια δεν είναι παρά αρχαιότατες ελληνικές! Δυστυχώς κανένα έγκυρο λεξικό δεν συμμερίζεται την άποψη της μελετήτριας, αλλά αυτό φαίνεται πως είναι λεπτομέρεια.

Το dad ή daddy (πάντως όχι dady) είναι βέβαια λέξη της νηπιακής γλώσσας, που απαντά σε ένα σωρό γλώσσες με κάποια παρόμοια μορφή (π.χ. tata σε πολλές σλαβικές γλώσσες αλλά και στα ρουμάνικα, tete στα λιθουανικά αλλά και tatah στα σανσκριτικά)· θέλει άφθονο θράσος για να πεις ότι «προέρχεται» από τα ελληνικά ή από οπουδήποτε αλλού. Τελείως ευφάνταστη είναι η ετυμολογία του stork (από τη στοργή που δείχνουν οι πελαργοί!) αν και έχει υποστηριχτεί η προέλευση από το ελλ. ‘τόργος’ (είδος γύπα). Ωστόσο, το πιθανότερο είναι να προέρχεται από το παλαιοαγγλικό stearc «δυνατός, άκαμπτος» ίσως επειδή ο πελαργός στέκεται με το κορμί του στητό.

Κωμική είναι και η ετυμολογία του doll από το ‘είδωλο’· όλα τα λεξικά συμφωνούν ότι το doll είναι υποκοριστικό του κύριου ονόματος Dorothy (η τροπή του -r σε -l είναι κοινή σε αγγλικά υποκοριστικά π.χ. Moll < Mary, Sally < Sarah) που χρησιμοποιήθηκε αρχικά σαν χαϊδευτική λέξη για κοπέλες και μετά σαν δηλωτικό της κούκλας, του παιδικού παιχνιδιού δηλαδή. Το αστείο είναι ότι το όνομα Dorothy είναι ελληνικής προέλευσης (Δωροθέα) οπότε αν ήθελε ντε και καλά η κ. Τζ. να δώσει ελληνικά πιστοποιητικά στο doll μπορούσε να το κάνει χωρίς να παρασυρθεί σε εξωφρενισμούς. Ίσως όμως έβρισκε πιο φιγουράτο το ‘είδωλον’. Τέλος, το teacher καμιά σχέση δεν έχει με το… ‘τίτθη’, αλλά είναι από το ρήμα teach που ανάγεται σε παλαιοαγγλικό ρήμα taecan «δείχνω, επισημαίνω», από την ΙΕ ρίζα *deik- απ’ όπου και το δικό μας ‘δείκνυμι’. Και πάλι η θέληση της ερευνήτριας να βρει ομηρική ετυμολογία την οδήγησε σε κωμικό λάθος.

Επομένως, από τις 9 λέξεις του δείγματος η κ. Τζ. έχει σωστά τη μία ετυμολογία και λάθος τις οχτώ. Από τα 8 λάθη τα 5 αφορούν οικειοποίηση ινδοευρωπαϊκών ριζών ενώ τα άλλα 3 είναι εντελώς αστήριχτες έως κωμικές εξηγήσεις. Η ίδια αναλογία λίγο-πολύ ισχύει και στο υπόλοιπο έργο της. Πρέπει όμως να εξάρουμε τη μεγαλοψυχία με την οποία η μελετήτρια αναδέχεται το έργο άλλων προγενέστερων μελετητών· έτσι, στο έργο της δεν αρκείται σε δικές της εφευρέσεις αλλά προβάλλει και εφευρέσεις άλλων φιλέρευνων, όπως ότι το ‘χατίρι’ είναι από το ομηρικό ‘ήτορ’ ή ότι το ‘ρεζίλι’ είναι το «αίσυλα ρέζειν» (στην πραγματικότητα είναι τουρκικά δάνεια). Η επιρροή άλλωστε της ερευνήτριας είναι ανάγλυφη στο έργο των ετυμολόγων της επόμενης γενιάς, που τη συμβολή τους εξετάζω στα αμέσως επόμενα σημειώματα.

(Απόσπασμα από το βιβλίο μου «Γλώσσα μετ’ εμποδίων, σελ. 66-68)

sarantakos

Δαναός

2013-02-20T20:09:00.000+02:00

Ο Δαναός ήταν γιος του βασιλιά της Αιγύπτου («χώρας των Μελαμπόδων» όπως την αποκαλούσαν τότε) Βήλου, απογόνου της Ιούς, και της Αγχινόης ή Αγχιρρόης, κόρης του Νείλου, και δίδυμος αδελφός του Αιγύπτου. Ο Ευριπίδης αναφέρει ότι είχε αδέλφια και τους Κηφέα και Φινέα και κατά άλλο μύθο και τους Φοίνικα και Αγήνορα.

Ο Βήλος πριν πεθάνει όρισε τον Δαναό ως βασιλιά της Λιβύης, όπου και ίδρυσε το ιερό του Άμμωνος, και τον Αίγυπτο βασιλιά της Αραβίας, την οποία και ονόμασε «Αίγυπτο». Ο Αίγυπτος απέκτησε 50 γιους και ο Δαναός 50 κόρες, τις Δαναΐδες, από τις γυναίκες που παντρεύτηκε: (Ευρώπη, Αντινόη, Τεγέα και Κασσιέπεια). Όμως ο Δαναός φοβούμενος τους 50 γιους του Αίγυπτου καθοδηγούμενος από την Θεά Αθηνά ναυπήγησε πλοίο με 50 κουπιά, και με αυτό έφυγε μαζί με τις κόρες του.

Πρώτα προσέγγισαν τη Λίνδο της Ρόδου (αποικία των Αργείων) όπου ο Δαναός ίδρυσε το ιερό της Λινδίας Αθηνάς. Τελικά αποβιβάστηκαν στο χωριό Απόβαθμοι (το σημερινό Κιβέρι του Νομού Αργολίδας) απ’ όπου και ο Δαναός μετέβη στο Άργος. Βασιλιάς του Άργους τότε ήταν ο Γελάνωρας. Σαν έφτασε εκεί, Ο Δαναός ζήτησε να του παραδώσουν τον θρόνο, διότι του ανήκε, αφού η προγιαγιά του Ιώ, ήταν κόρη του βασιλιά Ινάχου του Άργους. Οι Αργείοι επιφυλάχθηκαν να απαντήσουν και έθεσαν το θέμα σε δημοψήφισμα. Αλλά ενώ αναμενόταν η απάντηση του λαού, ένας λύκος μπήκε στην πόλη και επιτέθηκε σε ταύρο που ζούσε μέσα σε αυτή. Οι Αργείοι παρακολούθησαν την πάλη των δύο ζώων. Τελικά ο ταύρος νικήθηκε και κατασπαράχτηκε από το λύκο. Τότε οι κάτοικοι του Άργους, θεώρησαν το αποτέλεσμα οιωνό ευνοϊκό για το Δαναό και του παραχώρησαν το βασίλειο.

Μετά από αυτό, ο Δαναός έχτισε το ναό του Λυκείου Απόλλωνα και αφιέρωσε γλυπτό που παρίστανε την πάλη των δύο ζώων και μια νεαρή κοπέλα (προφανώς την Αρτέμιδα) που πετούσε πέτρες στον ταύρο. Μετά αφιερώθηκε στο να διδάξει τα γράμματα και την καλλιέργεια των αγρών στους Αργείους, να ανοίξει πηγάδια και να ποτίσει τις καλλιέργειες. Όμως, ενώ ζούσε ευτυχής με τις κόρες του και τους υπηκόους του, κατέφθασαν στο Άργος οι γιοι του αδελφού του, που ήθελαν να παντρευτούν τις κόρες του, τις Δαναΐδες. Υπήρξαν αντιρρήσεις, αλλά οι γιοι του Αίγυπτου, δε σήκωναν κουβέντα. Έτσι ακολούθησε ομαδικός γάμος, αλλά την πρώτη νύχτα του γάμου οι Δαναΐδες κατάσφαξαν τους συζύγους με μικρά ξίφη που τις είχε εφοδιάσει ο πατέρας τους. Ο μόνος γιος του Αίγυπτου που γλίτωσε ήταν ο Λυγκεύς, διότι τον ερωτεύθηκε η Δαναϊδα Υπερμήστρα, που του έτυχε, και τον φυγάδευσε.

Ο Δαναός βασίλευσε ως τα βαθιά γεράματά του.

el.wikipedia

Γενεαλογία των Αχαιών σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία

Δαναός

Ο Αχιλλέας και ο άγνωστος στον ¨Ομηρο μύθος για την πτέρνα του.

2013-02-20T19:16:00.001+02:00

Στην Ελληνική μυθολογία, ο Αχιλλέας, Ἀχιλλεύς στην αρχ. ελλ., (ετυμολογία άγνωστη), εγγονός του Αιακού (Αχιλλεύς Αιακίδης) ήταν ο μεγαλύτερος και ο κεντρικός ήρωας της Ιλιάδας του Ομήρου.

Γέννηση

Η Θέτις βουτώντας τον Αχιλλέα στα νερά της Στύγας

Ο Αχιλλέας ήταν γιός του Πηλέα, βασιλιά των Μυρμιδόνων στη Φθία (Θεσσαλία) και της Νηρηίδας Θέτιδας. Ο Ζεύς και ο Ποσειδώνας συναγωνίστηκαν για το χέρι της μέχρι που ένα μαντείο αποκάλυψε ότι θα γεννούσε ένα γιο μεγαλύτερο από τον πατέρα του, οπότε και πολύ σοφά επέλεξαν να την δώσουν σε κάποιον άλλο. Σύμφωνα με το μετα-Ομηρικό μύθο, η Θέτις προσπάθησε να κάνει τον Αχιλλέα άτρωτο, βουτώντας τον στα νερά της Στύγας, όμως πιάνοντάς τον από τη φτέρνα, τον άφησε τρωτό σ' αυτό το σημείο. (Δείτε Αχίλλειος πτέρνα). Ο Όμηρος, εν τούτοις, αναφέρει ένα ελαφρύ τραυματισμό του στην Ιλιάδα. Σε μια νεότερη και λιγότερο δημοφιλή εκδοχή, η Θέτιδα άλειψε το αγόρι με αμβροσία κι έπειτα το έβαλε πάνω από τη φωτιά ώστε να κάψει τα θνητά μέρη του κορμιού του. Διακόπηκε από τον Πηλέα και εγκατέλειψε πατέρα και γιό, εξοργισμένη. Ο Πηλέας τον έδωσε (ίσως μαζί με το μικρό φίλο του Πάτροκλο) στον κένταυρο Χείρωνα, στο όρος Πήλιο, να τον μεγαλώσει.

Το πρώτο λουτρό του Αχιλλέα

Ο Αχιλλέας στον Τρωικό Πόλεμο

Τήλεφος

Οταν οι Έλληνες έπλευσαν για την Τροία, κατά λάθος σταμάτησαν στη Μυσία, με βασιλιά τον Τήλεφο. Στη μάχη, ο Αχιλλέας τραυμάτισε τον Τήλεφο. Η πληγή δεν έκλεινε κι έτσι ο Τήλεφος ρώτησε ένα μαντείο το οποίο δήλωσε ότι "αυτός που πλήγωσε θα θεραπεύσει".

Σύμφωνα με αναφορές άλλων περί το χαμένο έργο του Ευρυπίδη, ο Τήλεφος πήγε στην Αυλίδα, προσποιούμενος το ζητιάνο και ζήτησε από τον Αχιλλέα να του γιατρέψει την πληγή. Ο Αχιλλέας του αρνήθηκε, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε ιατρικές γνώσεις. Εναλλακτικά, ο Τήλεφος κράτησε τον Ορέστη όμηρο σε αντάλλαγμα με τη βοήθεια του Αχιλλέα στη θεραπεία της πληγής. Ο Οδυσσέας συμπέρανε πως το δόρυ δημιούργησε την πληγή άρα το δόρυ θα έπρεπε να τη γιατρέψει. Ξύσματα από το δόρυ τοποθετήθηκαν στην πληγή και ο Τήλεφος γιατρεύτηκε.

Ο Αχιλλέας στην Αυλή του Λυκομήδη

Δηιδάμεια (Δειδάμια), Nicolo da Urbino

Σε μια μετα-Ομηρική (αλλά δημοφιλή) εκδοχή του μύθου, ο μάντης Κάλχας δήλωσε ότι οι Έλληνες δε θα μπορούσαν να νικήσουν δίχως τη βοήθεια του Αχιλλέα, όμως η μητέρα του, η Θέτιδα, ήξερε ότι θα πέθαινε αν πήγαινε στην Τροία. Έτσι τον έκρυψε στην αυλή του Λυκομήδη στη Σκύρο, μεταμφιεσμένο σε κορίτσι. Εκεί είχε ένα δεσμό με τη Δειδάμια με αποτέλεσμα ένα γιό, το Νεοπτόλεμο. Ανακαλύφθηκε, όμως, από τον Οδυσσέα, τον Αίαντα τον Τελαμώνιο και το Φοίνικα, που έφτασαν μεταμφιεσμένοι σε γυρολόγους με κοσμήματα και όπλα. Ο Αχιλλέας εντοπίστηκε από το γεγονός ότι κοιτούσε τα "λάθος" αγαθά. Εναλλακτικά, εντοπίστηκε με τον ήχο μιας σάλπιγγας, όπου αντί να δειλιάσει, άρπαξε ένα δόρυ να αποθήσει τους εισβολείς. Από 'κει κα πέρα χρειάστηκε ελάχιστη πειθώ να πάει στην Τροία, συνοδευόμενος από τον εξάδελφό του και καλύτερό του φίλο1 Πάτροκλο και το δάσκαλό του, Φοίνικα (αυτός είναι ο ίδιος Φοίνικας που συνόδευσε τον Οδυσσέα στη Σκύρο σε μια αργότερη εκδοχή).

Σημειώσεις

1: Υπάρχει και η εσφαλμένη άποψη (που έχει προκαλέσει πολλές διαμάχες) ότι ήταν εραστής του τη στιγμή μάλιστα που ολόκληρη η Ιλιάδα είναι γραμμένη για την μήνη του Αχιλλέα προς τον Αγαμέμνωνα για τη όμορφη Βρισηίδα! Στο έργο "Συμπόσιο" του Πλάτωνα ο Αχιλλέας και ο Πάτροκλος εμφανίζονται ως πρότυπο εραστών με τη φιλοσοφική όμως έννοια του "Εραστή - Δασκάλου" Αχιλλέα που ανελάμβανε την μόρφωση και την εκπαίδευση και του νεότερου "Ερρώμενου - Μαθητού" Πατρόκλου κάτι αντίστοιχο του Δάσκαλου Sensei και του Μαθητού Ka στο καράτε του Κινεζικού πολιτισμού. Οι λέξεις Εραστής και Ερρώμενως κατα την διαρκεία των αιώνων πήραν διαφορετική έννοια και συγχέωνται με την σωματική επαφή. Βλ. επίσης Αισχύλου "Αχιλληίς" και Λουκιανού "Έρωτες".

Αχιλλεύς θνήσκων , Αχίλλειο

Αχιλλέας, Γιοχάνες Γκότφριντ Γκετς

Ο Αχιλλέας σκοτώνει την Πενθεσίλεια. Εσωτερικό κύλικας του Ζωγράφου της Πενθεσίλειας, περ. 460 π.Χ. Διάμ. 43 εκ. Μόναχο, Antikensammlung

hellenicaworld

ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ Ή ΠΥΘΙΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

2013-02-20T18:52:00.000+02:00

Τα παρακάτω 147 ηθικά Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα, ήταν εντοιχισμένα στον πρόναο του Ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς, για τα οποία ο Παυσανίας στα «Φωκικά» του λέει: «Εν δε τω προνάω τα εν Δελφοίς γεγραμμένα εστίν ωφελήματα ανθρώποις εις βίον». ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ – (ΕΙ) – ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ – ΕΓΓΥΑ, ΠΑΡΑ Δ’ ΑΤΑ

1. Έπου Θεώ.

2. Νόμω πείθου.

3. Θεούς σέβου.

4. Γονείς σέβου.

5. Ηττώ υπέρ δικαίου.

6. Γνώθι μαθών (εκ πείρας γνώριζε).

7. Ακούσας νόει (νοέω, -ω: αντιλαμβάνομαι διά των οφθαλμών του νου).

8. Σαυτόν ίσχε (Ίσχω: κρατώ, εμποδίζω).

9. Φρόνει θνητά.

10. Εστίαν τίμα.

11. Άρχε σεαυτού.

12. Φίλοις βοήθει.

13. Θύμου κράτει.

14. Φρόνησιν άσκει.

15. Πρόνοιαν τίμα.

16. Όρκω μη χρω (χράω-χρω: παρέχω, δίνω κάτι πρός χρήσιν).

17. Φιλίαν αγάπα.

18. Παιδείας αντέχου.

19. Δόξαν δίωκε.

20. Σοφίαν ζήτει.

21. Καλόν ευ λέγε (ευ: ορθό, δίκαιο).

22. Ψέγε μηδένα.

23. Επαίνει Αρετήν.

24. Πράττε δίκαια.

25. Φίλοις ευνόει.

26. Εχθρούς αμύνου.

27. Ευγένειαν άσκει.

28. Κακίας απέχου.

29. Κοινός γίνου.

30. Ίδια φύλαττε.

31. Αλλοτρίων απέχου.

32. Εύφημος ίσθι (να είσαι ήπιος, μαλακός).

33. Άκουε πάντα.

34. Φίλω χαρίζου.

35. Χρόνου φείδου.

36. Όρα το μέλλον.

37. Ύβριν μίσει.

38. Ικέτας αίδου (ο από κάθε αισχρό ηθικός φόβος, ντροπή, συστολή κ.λπ.)

39. Υιούς παίδευε.

40. Έχων χαρίζου.

41. Δόλου φόβου.

42. Ευλόγει πάντας.

43. Φιλόσοφος γίνου.

44. Όσια κρίνε.

45. Γνούς πράττε.

46. Φόνου απέχου.

47. Εύχου δυνατά (ισχυρίζομαι, βεβαιώνω).

48. Σοφοίς χρώ (δίνω για χρήσι).

49. Ήθος δοκίμαζε (αν καλό ή κακό).

50. Λαβών απόδος.

51. Υφορώ μηδένα (υποβλέπω).

52. Τέχνη χρώ (δίνω πρός χρήσι).

53. Ό μέλλεις δός.

54. Ευεργεσίας τίμα.

55. Φθόνει μηδενί.

56. Φυλακήν πρόσεχε.

57. Ομοίοις χρώ(δίνω πρός χρήσι).

58. Διαβόλήν μίσει.

59. Δικαίως κτώ.

60. Αγαθούς τίμα.

61. Κριτήν γνώθι.

62. Γάμους κράτει.

63. Τύχην νόμιζε.

64. Εγγύην φεύγε.

65. Πάσι διαλέγου.

66. Ελπίδα αίνει.

67. Δαπανών άρχου.

68. Κτώμενος ήδου.

69. Αισχύνην σέβου.

70. Χάριν εκτέλει.

71. Ευτυχίαν εύχου.

72. Τύχην στέργε.

73. Ακούων όρα.

74. Εργάζου κτητά.

75. Έριν μίσει.

76. Όνειδος έχθαιρε.

77. Γλωσσαν ίσχε (κράτησε).

78. Ύβριν αμύνου.

79. Κρίνε δίκαια.

80. Χρώ χρήμασι.

81. Αδωροδόκητος δοκίμαζε.

82. Αιτιώ παρόντα.

83. Λέγε ειδώς.

84. Βίας μή έχου.

85. Αλύπως βίου.

86. Ομίλει πράως.

87. Φιλοφρόνει πάσιν.

88. Υιοίς μή καταθάρρει.

89. Γλώττης άρχε.

90. Σεαυτόν ευ ποίει.

91. Ευπροσήγορος γίνου.

92. Αποκρίνου εν καιρώ.

93. Πόνει μετά δικαίου.

94. Πράττε αμετανοήτως.

95. Αμαρτάνων μετανόει.

96. Οφθαλμού κράτει.

97. Βολεύου χρήσιμα.

98. Επιτέλει συντόμως.

99. Φιλίαν φύλαττε.

100. Ευγνώμων γίνου.

101. Ομόνοιαν δίωκε (επιδίωκε).

102. Άρρητα μη λέγε.

103. Τό κράτουν φόβου.

104. Καιρόν προσδέχου (νά δέχεσαι).

105. Έχθρας διάλυε.

106. Γήρας προσδέχου (νά δέχεσαι).

107. Επί ρώμη μή καύχω.

108. Ευφημίαν άσκει.

109. Απέχθειαν φεύγε.

110. Πλούτει δικαίως.

111. Δόξαν μή λείπε.

112. Κακίαν μίσει.

113. Κινδύνευε φρονίμως.

114. Χρησμούς θαύμαζε.

115. Ούς τρέφεις αγάπα.

116. Απόντι μή μάχου.

117. Πρεσβύτερον αίδου (νά είσαι συνεσταλμένος μπροστά στόν μεγαλύτερο).

118. Νεώτερον δίδασκε.

119. Πλούτω απίστει.

120. Σεαυτόν αίδου (συστολή, σεμνότητα).

121. Μή άρχε υβρίζων.

122. Προγόνους στεφάνου.

123. Επί νεκρώ μή γέλα.

124. Ατυχούντι συνάχθου.

125. Χαρίζου ευλαβώς.

126. Έξ ευγενών γέννα.

127. Επαγγέλου μηδενί.

128. Τύχη μή πίστευε.

129. Τελεύτα άλυπος.

130. Μέτρον άριστον.

131. Αδικίαν μισείν.

132. Ευσέβειαν φυλάσσειν.

133. Ηδονής κρατείν.

134. Βία μηδέν πράττειν.

135. Τέκνα παιδεύειν.

136. Μή θρασύνου.

137. Νόμοις πείθου.

138. Μελέτει το πάν.

139. Γαμείν μέλλον καιρόν γνώθι (η κατάλληλη στιγμή).

140. Μή επί παντί λυπού.

141. Πίνων άρμοζε.

142. Πέρας επιτέλει μή αποδειλιών.

143. Τό συμφέρον θηρώ.

144. Θνήσκε υπέρ Πατρίδος.

145. Τώ βίω μάχου.

146. Ευ πάσχε ώς θνητός.

147. Παίς ών κόσμιος ίσθι (να είσαι), ηβών εγκρατής, μέσος δίκαιος, πρεσβύτερος εύλογος.

(Αντιγραφή – μεταφορά στο ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟ! – εκ του υπ’ αριθμόν 44 τεύχους – Οκτώβριος 2000 – της εφημερίδος ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ)

lykomidis

Στο φως τμήμα αρχαίου αρχαίου Δικαστηρίου επί Παλλαδίω στην Αθήνα

2013-02-20T17:13:00.003+02:00

Τμήμα του αρχαίου Δικαστηρίου επί Παλλαδίω, στο οποίο εκδικάζονταν υποθέσεις ακούσιων φόνων στην Αθήνα, από την κλασική και μέχρι τη ρωμαϊκή εποχή, ήρθε στο φως στην περιοχή του Μακρυγιάννη, μαζί με κινητά ευρήματα που προσφέρουν νέα στοιχεία για τη λειτουργία του.

Το πρώτο τμήμα του δικαστηρίου, το οποίο ήταν αφιερωμένο στην Αθηνά Παλλάδα είχε ανακαλυφθεί τη δεκαετία του 1960 στις οδούς Μακρή και Αθανασίου Διάκου. Ο αρχαιολόγος Ιωάννης Τραυλός που το εντόπισε επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για το Δικαστήριο επί Παλλαδίω εξετάζοντας την είσοδό του.

Στη διάρκεια πρόσφατων ανασκαφών της Γ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων ήρθε στην επιφάνεια και το νότιο τμήμα του δικαστηρίου.

Οι ανασκαφές από τους αρχαιολόγους Χρήστο Κοντοχρήστο και Αντωνία Κοκκολιού προσφέρουν πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το κτήριο, το οποίο φαίνεται πως ήταν πιόσχημο και είχε τη μορφή στοάς, στο εσωτερικό της οποίας γίνονταν οι δίκες.

Ανάλογες κατόψεις απαντώνται και αλλού στην αρχαία Αγορά, όπως στην εμπορική Στοά του Αττάλου και στην Ποικίλη Στοά που επίσης χρησίμευε ως δικαστήριο.

Το Δικαστήριο επί Παλλαδίω λειτούργησε από τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. και μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια. Πρωτύτερα, κατά τη γεωμετρική εποχή, ο χώρος χρησιμοποιούνταν ως νεκροταφείο παιδιών.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα κινητά ευρήματα, μεταξύ των οποίων πήλινα όστρακα

και μία χάλκινη ψήφος. Όπως φαίνεται στο δικαστήριο στήνονταν πήλινες κάλπες, μέσα στις οποίες έριχναν οι δικαστές την ψήφο τους, υπέρ ή κατά της υπόθεσης.

Στο φως ήρθαν επίσης χάλκινα νομίσματα του 4ου αιώνα π.Χ., τα οποία βοήθησαν στη χρονολόγηση του χώρου, αλλά και γραφίδες των δικαστών.

Το 2008 είχαν έρθει στο φως τα μαρμάρινα λεοντοπόδαρα που στήριζαν το βάθρο στο οποίο πιθανολογείται ότι καθόταν ο δικαστής.

Η ανωδομή του βάθρου δεν βρέθηκε, ωστόσο αντίστοιχα βάθρα έχουν βρεθεί ολόκληρα στη Δήλο, οπότε υπάρχει πλήρης εικόνα της μορφής τους.

Το δικαστήριο βρισκόταν σε κεντρικό σημείο των Αθηνών, κοντά σε διάφορες οδικές αρτηρίες της αρχαιότητας.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, στους ναούς της θεάς Αθηνάς υπήρχε ένα ξύλινο ειδώλιο, το «Παλλάδιο», το οποίο έφτιαξε η θεά Αθηνά, στη μνήμη της φίλης της Παλλάδας, κόρης του Τρίτωνος, την οποία τραυμάτισε θανάσιμα καθώς έπαιζαν.

Σε κοντινό ιερό, το οποίο δεν έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα, λατρεύονταν η Αθηνά Παλλάδα και ο Δίας.

Στο Δικαστήριο επί Παλλαδίω δικάζονταν μόνο διέπρατταν φόνο εξ αμελείας. Σε μικρή απόσταση βρισκόταν και το Δικαστήριο επί Δελφινίω, όπου δικάζονταν οι «δίκαιοι» φόνοι, δηλαδή όσοι διαπράττονταν σε περίπτωση μοιχείας ή κατά τη διάρκεια πολεμικών αγώνων.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο δικαστήριο της αθηναϊκής πολιτείας ήταν το δικαστήριο της Ηλιαίας, όπου γινόταν οι δικαστές επιλέγονταν με κλήρωση. Η Ηλιαία βρισκόταν στους χώρους της Αγοράς, όπου ήταν συγκεντρωμένες οι κύριες πολιτικές, διοικητικές και νομοθετικές λειτουργίες του

αθηναϊκού κράτους. Αναφορά στον τρόπο λειτουργίας των δικαστηρίων κάνει ο

Αριστοτέλης στην «Αθηναίων Πολιτεία».

Η πληθώρα των δικαστηρίων του αθηναϊκού κράτους και το γεγονός ότι δεν υπήρχε οργανωμένο σώμα δικαστών, κατηγόρων ή συνηγόρων, αλλά ο κάθε πολίτης μπορούσε να βρεθεί σε κάποια από αυτές τις θέσεις, καθιστούν τη δικανική δραστηριότητα κεντρικό στοιχείο του αθηναϊκού κράτους, ιδιαίτερα κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.

thermopilai

e-sxolion

Κρυπτεία: Η πρώτη μυστική υπηρεσία της αρχαίας Ελλάδας

The Lumineers - Ho Hey

O Nigel Farage για την Ελλάδα.

Mια συγκλονιστική ιστορία: Γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς

Εικονική πραγματικότητα στον κινηματογράφο...

Μνημείο Φιλοπάππου

Αρχαιολογική έρευνα

Επιγραφές

Χαρακτηρισμοί μνημείου

Παρατηρήσεις

Αέρηδες (μνημείο)

Ιστορία

Μια ματιά στα νεότερα μνημεία της Αθήνας. No6 "53ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών"

Περίφημοι ελληνικοί στρατοί!

Γιατί τα γράμματα στο πληκτρολόγιο είναι… ανακατεμένα;

Απελλής

el.wikipedia

Παραπομπές

Ο Απελλής, ο Βουκεφάλας και ο πίνακας με τη λεπτότερη γραμμή του κόσμου.

"Ωδινεν όρος, έτεκεν μυν"

Μερικά οδωνύμια της Αθήνας και λάθη που γίνονται...

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ

Γειτονιές απο τον ελληνικό κινηματογράφο

Ένα αφιέρωμα στο Παγκράτι

Ένα αφιέρωμα στα Εξάρχεια

Το απίστευτο αρνητικό γκραφιτι των Εξαρχείων (και μια απίθανη ανακάλυψη)

ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΤΟΙΧΟΥ

248 φράσεις που έμειναν στην ιστορία…

Διαφωνίες περί ετυμολογίας λέξεων. Σαραντάκος εναντίον Τζιροπούλου - Ευσταθίου.

Δαναός

Ο Αχιλλέας και ο άγνωστος στον ¨Ομηρο μύθος για την πτέρνα του.

ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ Ή ΠΥΘΙΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

1. Έπου Θεώ.

2. Νόμω πείθου.

3. Θεούς σέβου.

4. Γονείς σέβου.

5. Ηττώ υπέρ δικαίου.

6. Γνώθι μαθών (εκ πείρας γνώριζε).

7. Ακούσας νόει (νοέω, -ω: αντιλαμβάνομαι διά των οφθαλμών του νου).

8. Σαυτόν ίσχε (Ίσχω: κρατώ, εμποδίζω).

9. Φρόνει θνητά.

10. Εστίαν τίμα.

11. Άρχε σεαυτού.

12. Φίλοις βοήθει.

13. Θύμου κράτει.

14. Φρόνησιν άσκει.

15. Πρόνοιαν τίμα.

16. Όρκω μη χρω (χράω-χρω: παρέχω, δίνω κάτι πρός χρήσιν).

17. Φιλίαν αγάπα.

18. Παιδείας αντέχου.

19. Δόξαν δίωκε.

20. Σοφίαν ζήτει.

21. Καλόν ευ λέγε (ευ: ορθό, δίκαιο).

22. Ψέγε μηδένα.

23. Επαίνει Αρετήν.

24. Πράττε δίκαια.

25. Φίλοις ευνόει.

26. Εχθρούς αμύνου.

27. Ευγένειαν άσκει.

28. Κακίας απέχου.

29. Κοινός γίνου.

30. Ίδια φύλαττε.

31. Αλλοτρίων απέχου.

32. Εύφημος ίσθι (να είσαι ήπιος, μαλακός).

33. Άκουε πάντα.

34. Φίλω χαρίζου.

35. Χρόνου φείδου.

36. Όρα το μέλλον.

37. Ύβριν μίσει.

38. Ικέτας αίδου (ο από κάθε αισχρό ηθικός φόβος, ντροπή, συστολή κ.λπ.)

39. Υιούς παίδευε.

40. Έχων χαρίζου.

41. Δόλου φόβου.

42. Ευλόγει πάντας.

43. Φιλόσοφος γίνου.

44. Όσια κρίνε.

45. Γνούς πράττε.

46. Φόνου απέχου.

47. Εύχου δυνατά (ισχυρίζομαι, βεβαιώνω).