<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2enclosuresfull.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" version="2.0"><channel><title>E. Carsoni</title><link>http://eliezercarsoni.blogspot.com/</link><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="http://feeds.feedburner.com/ECarsoni" /><description></description><language>en</language><managingEditor>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</managingEditor><lastBuildDate>Thu, 09 Feb 2012 18:12:38 PST</lastBuildDate><generator>Blogger http://www.blogger.com</generator><openSearch:totalResults xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">35</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">25</openSearch:itemsPerPage><feedburner:info uri="ecarsoni" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><itunes:owner><itunes:email>noreply@blogger.com</itunes:email></itunes:owner><itunes:explicit>yes</itunes:explicit><itunes:subtitle></itunes:subtitle><item><title>Entrega Teu Caminho</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/kZaCMQ64CsI/entrega-teu-caminho.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sun, 08 Jan 2012 17:02:39 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-4408311460707680027</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Às vezes fico me perguntando, procurando imaginar como seria minha vida se todos os meus planos tivessem dado certo. Mas não fico como que numa nostalgia não. Somente que me pergunto coisas do tipo "E SE". E se tivesse terminado a faculdade, por exemplo, ou, e se não tivesse viajado naquele ano, para aquela cidade. Coisas desse tipo. Perguntas desse gênero, mas, repito, sem saudosismo, sem nostalgia.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Fico a me perguntar... Olho para vida de pessoas que estão ao meu redor, e sinto como se elas também ficassem se questionando. Parece-me normal esses questionamentos. Faz parte de nós, sempre queremos melhorar, sempre queremos avançar. É assim a vida. E, se não alcançamos nossos objetivos, nossos sonhos, aquilo que almejamos, é como se fosse derramado um balde de água fria em nossos sonhos. Na verdade, um super balde de água fria. Mas é assim. Porque é assim?&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Porque é assim? Porque temos sonhos que às vezes parece distante? Porque colocamos alvos em nossas vidas, que às vezes parecem altos? Porque? Porque não nos contentamos com o que temos? Porque? É aí que está a questão. Não se pode desistir assim, tão facilmente. Se é possível para aquele, é para mim também, porque não? Se alguém pode, eu também posso! Esse tem que ser o nosso pensamento. No entanto, envolve muitos outros fatores que às vezes fogem do nosso controle. E, na verdade, o que é que está sob nosso controle?&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Vejo as coisas acontecendo... No meu campo de atuação vejo a possibilidade de eu fazer acontecer e vejo pessoas fazendo acontecer, no trabalho, na igreja, no dia a dia. Mas, em tudo isso, não temos controle sobre nada. Nada, absolutamente nada. Nada está sob nosso controle.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Queremos que as pessoas pensem do mesmo jeito que a gente. Podemos influenciar, mas não podemos controlar seus pensamentos. Queremos que as pessoas nos amem, mas não podemos entrar em seus corações à força ou de qualquer jeito. Até mesmo Jesus disse: &lt;i&gt;"Eis que estou à porta e bato"&lt;/i&gt;. Ele não invade nossos corações. É preciso paciência e, o que mais? Só tempo, tempo e mais tempo?&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;
E, se nada está sob nosso controle, o que fazer então?&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Diante de situações como essas, em que precisamos admitir nossa incapacidade de controlar eventos e pessoas ao nosso redor, é preciso reconhecer que somente Deus pode cuidar de nós. É preciso reconhecer, como Davi, um rei, que na sua época foi poderoso, rico e ainda assim, humilde para dizer, inspirado pelo Espírito Santo: "&lt;i&gt;Entrega teu caminho ao SENHOR, confia Nele e Ele tudo fará&lt;/i&gt;" (Salmo 37.5).&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Abraço, fica com Deus.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-4408311460707680027?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-08T23:02:39.302-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2012/01/entrega-teu-caminho.html</feedburner:origLink></item><item><title>Tenha Esperança</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/HhqmmpEhUUs/tenha-esperanca.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sun, 18 Dec 2011 08:13:34 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-3767056910960900179</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;O desespero é algo muito ruim. O nome já diz, des-espero: falta de esperança! Quantas vezes entramos em desespero? Quantas vezes parece que não venceremos as lutas? Lutamos, procuramos forças, mas não achamos! Parece que estamos em uma guerra, e não há quem nos socorra! Porque? Para que?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;É como se estivéssemos em um túnel e não houvesse a dita luz no final. Como se estivéssemos no gelo, morrendo de frio, e não houvesse quem desse um abraço afável. Como se estivéssemos caindo num abismo, e não tivéssemos asas. Como é ruim estar sem esperança! Mas isso pode ser diferente!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Podemos nos imaginar num túnel e visualizar a luz, imaginando que estivéssemos abrindo os olhos, pois talvez, só faltava isso: abrir os olhos. Podemos nos imaginar no frio e perceber que alguém está ao nosso lado, querendo nos dar esse abraço afável que aquenta e aquieta. Podemos nos imaginar caindo no abismo, mas como se fôssemos filhotes de águia, com a certeza de que seremos acudidos em tempo, e com uma certeza ainda maior de que alçaremos vôos mais altos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;A esperança é a última que morre! Mas ela não morre. Onde houver esperança, haverá possibilidade de vitória! Não perca a esperança. Tenha fé. Uma fé verdadeira, uma fé que move o mundo se for necessário. Tenha fé de que muito em breve seu rosto, seu coração e o de pessoas que estão ao seu redor estarão cheios de alegria, vibrante, contente. Tenha entusiasmo. Vibre, a vitória está aí, bem à porta!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Abraço,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Eliezer Carsoni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-3767056910960900179?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-18T14:13:34.690-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/11/tenha-esperanca.html</feedburner:origLink></item><item><title>Chame-O</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/vwMHf_AyyZM/chame-o.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sun, 18 Dec 2011 08:13:34 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-6992438475345454029</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Quando as coisas parecerem difíceis, quando tudo estiver fora do controle, quando parecer que você está num barco, à deriva, em alto mar, no meio da tempestade, ainda assim, tenha fé e chame o Mestre. Ele acalma a tempestade, ele dá conforto, ele dá alento, chame-o, chame-o com fé.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Só é capaz de enxergar novos horizontes aquele que é capaz de pôr seu barco ao mar e enfrentar a solidão, se necessário for. Só é capaz de ir além, quem estiver disposto a passar pelas tempestades das circunstâncias, e pelas ondas gigantescas do desespero. E só é capaz de encontrar alívio e descanso para as almas cansadas, aquele que estiver disposto a chamar pelo Mestre.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Só será capaz de encontrar descanso, alívio, proteção, calmaria, aquele que estiver disposto a chamar o Mestre Jesus Cristo com fé de que Ele sim é capaz.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Fica com Deus.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Eliezer Carsoni.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-6992438475345454029?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-18T14:13:34.696-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/11/chame-o.html</feedburner:origLink></item><item><title>Faça-me o Favor!</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/CBzzr4twiJc/faca-me-o-favor.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sun, 18 Dec 2011 08:13:34 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-6066216748568419265</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Ah loco! Estou começando a desconfiar que esse negócio de Orkut e Facebook é depressivo. Quantas pessoas postando textos do tipo: "&lt;i&gt;porque você não volta?&lt;/i&gt;", "&lt;i&gt;cadê você na minha vida?&lt;/i&gt;", "&lt;i&gt;porque fui tão idiota?&lt;/i&gt;", "&lt;i&gt;você foi e não voltou.&lt;/i&gt;". Ou então, criticando os homens porque são isso, ou as mulheres porque são aquilo. Dou risada às vezes. Como pode esse melancolismo todo? Hahaha.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Bem sei que às vezes as coisas parecem fugir do nosso controle, mas assim, toda hora? Meu Deus, tenha misericórdia! Não dá. Não dá não. É preciso entender que o amor é livre, e que só se ama e se é amado com liberdade. Ninguém é, ou pode ser obrigado a amar alguém por força ou constrangimento, faça-me o favor!&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Amar? Sim. Procurar maneiras de expressar esse amor? Ótimo. Mas desespero? Sai fora! Se liga!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Pense bem, e comente, se lhe der na telha! =D&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-6066216748568419265?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-18T14:13:34.694-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">4</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/10/faca-me-o-favor.html</feedburner:origLink></item><item><title>Sinceros com Cristo</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/kca0QAJu-TY/sejamos-sinceros.html</link><category>Mensagens</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Thu, 12 Jan 2012 17:04:13 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-8665057265699869209</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;"A minha vida é do Mestre, meu coração é do meu Mestre!"&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;Como é linda essa canção. A pergunta porém é: quantos de nós pode dizer com sinceridade que essa é uma verdade em nossas vidas? Quantos podemos dizer que o SENHOR é realmente SENHOR de nossas vidas?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;O problema é que muitas vezes queremos que Deus seja nosso SENHOR em apenas algumas áreas de nosso ser. Queremos sua atuação nos abençoando. Queremos que Deus atue nas finanças, dando-nos prosperidade. Queremos que ele atue na medicina, dando-nos saúde. Queremos que ele atue nos corações das pessoas, transformando as pessoas ao nosso redor. Mas, em alguns lugares escondidos dentro de nós, queremos proibir a entrada desse mesmo Deus. É como se recebêssemos uma visita e fizéssemos de tudo para a visita ficar apenas na sala, pois a cozinha pode estar uma bagunça. Como pode isso? Até quando viveremos essa falsidade? Até quando seremos coniventes com nossas próprias atitudes e pensamentos? Não que eu e você tenhamos uma vida falsa, não é isso que quero dizer. Mas não acha que às vezes mentimos ao SENHOR? Dizemos que nossa vida é do Mestre, nosso coração é do Mestre, e tudo mais, e quando temos a chance de provar isso, fazemos ao contrário, é como se disséssemos: Aqui não SENHOR, aqui, nesse setor, eu que mando. Não sejamos assim.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;Sejamos sinceros conosco. Sejamos sinceros com nosso SENHOR. Vamos admitir que temos dificuldade de renunciar algumas coisas em nossas vidas, mas vamos pedir que ele nos fortaleça. Expressemos realmente esse desejo de entregar tudo ao SENHOR, inclusive as áreas mais íntimas de nossas vidas, inclusive as áreas mais egoístas de nosso ser.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;Sejamos sinceros com CRISTO.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;abraço,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;Eliezer Carsoni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-8665057265699869209?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-12T23:04:13.422-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/10/sejamos-sinceros.html</feedburner:origLink></item><item><title>Avançando Apesar Do Medo</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/g9RKtJ0qvVI/avancando-apesar-do-medo.html</link><category>Motivação</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sun, 18 Dec 2011 08:13:34 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-2290848455620447670</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Sempre que me deparo com algum grande desafio, sinto medo, fico apreensivo, sem saber ao certo qual atitude tomar. E antes que você pense que esse medo é o mesmo que covardia, deixe eu dizer que não é isso. O medo, ou os medos, que às vezes sinto baseia-se muito na experiência do passado, como se o passado me perseguisse, como se ele estivesse aí, sempre me lembrando.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;É como se o passado estivesse sempre me lembrando dos sonhos que tivera. Das lutas anteriores, e das derrotas. Fico pensando e lembro que quando lutava por algo, a maioria das pessoas me julgava um sonhador. Queria ser alguém, falava que queria ser grande, e, ao invés das pessoas dizerem: "Puxa, vai lá, você consegue" elas diziam para tomar cuidado, pois quanto maior a pessoa, maior o tombo. Ou seja, já estavam dizendo que iria cair. Como assim? Que apoio é esse meu Deus?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Por isso hoje não ligo muito para o que as pessoas dizem. Tampouco gosto de acreditar em lisonja. Procuro selecionar o que ouço. E procuro dar uma palavra de incentivo a quem tem sonhos. Acho tão bacana pessoas que têm sonhos e lutam por eles... Se pudesse, se tivesse uma "fórmula realizadora de sonhos", com certeza daria a essas pessoas, para vê-las felizes, realizadas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Dizendo assim sobre os desafios que se me apresentam, não quero com isso dizer que o medo me paralisa. Pelo contrário, quanto mais conheço meu ser, tanto mais forte fico. E começo a ver em meu ser sonhos renascendo, como se no passado não estivesse no tempo propício para aparecer, mas agora, começam a ressurgir. E na verdade, percebo que esses sonhos nunca morreram, &lt;b&gt;sonhos não morrem&lt;/b&gt;. E vejo sonhos ainda maiores que os anteriores, e isso me dá uma alegria tão grande. E esse fato de poder sonhar, de poder enfrentar meus desafios, de ver a gama de oportunidades que tenho a frente, me deixa contente e grato.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Comecei esse texto dizendo que sempre que me deparo com algum grande desafio, sinto medo. E, terminando, repito: esse medo não vai me paralisar. Por isso sou grato a Deus, pois sei que tenho capacidade para perseguir meus sonhos. Minhas lutas podem ser difíceis, mas não invencíveis! Venha o que vier, com Deus no comando, continuo marchando para vencer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Abraço, fica com Deus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Eliezer Carsoni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-2290848455620447670?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-18T14:13:34.689-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/09/avancando-apesar-do-medo.html</feedburner:origLink></item><item><title>Esperança Adiada</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/lv1HCDTUV_k/esperanca-adiada.html</link><category>Motivação</category><category>Relacionamento</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sun, 18 Dec 2011 08:13:34 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-4976532106899435680</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;"A esperança adiada enfraquece o coração, mas o desejo atendido é árvore de vida" (Pv 13.12).&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Há dias li um livro interessante, intitulado "Salomão, o Homem Mais Rico Que Já Existiu" de Steven K. Scott. Nesse livro há um capítulo sobre esperança adiada, que, segundo o autor, pode ser nociva. E na verdade é, como diz o provérbio de Salomão. E o que entendemos sobre esperança adiada?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Entendo como esperança adiada quando queremos demais alguma coisa e não conseguimos. Como por exemplo, no trabalho: trabalhamos, damos duro, na esperança de ter reconhecimento e aumento de salário e não obtemos esse resultado, adiando nossas esperanças, e então ficamos frustrados. Ou então quando queremos comprar algo, mas vem mês e volta mês e o dinheiro não sobra, quanta tristeza. Ou quando queremos uma resposta, e passa dias e dias e essa resposta não vem, puxa vida, que desânimo! Quando queremos por demais alguma coisa, corremos um sério risco de ficarmos doentes.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Às vezes se pode ficar doente por amor, também. Uma doença de um amor que não é sadio, pois se fosse sadio traria alegria, entusiasmo, prazer, vontade de ver a pessoa amada, vontade de estar junto, satisfação, ainda que com um pouco de apreensão, do tipo, "será?", "será que ela pensa o mesmo que eu?", "será que?". Um amor doentio foi o que Amnom sentiu por Tamar, sua meia irmã (II Samuel 13.1-36). Diz a Bíblia que Amnom amou Tamar até adoecer. E é interessante como esse amor doentio pode ser perigoso e manipulador. Amnom, influenciado por um amigo, fingiu-se de doente, e se você ler o trecho, verá que Amnom possuiu sua meia irmã, e tão logo a possuiu, foi tomado de grandíssimo aborrecimento (v 15). Um amor doentio, e nesse caso, um amor sexual sem antes um amor romântico, leva as pessoas ao nojo. Quantas pessoas se deitam com outras, e acordam com nojo, com vontade de nunca mais ver a pessoa? Está faltando amor de verdade nas pessoas, amor que espera, amor que não se aborrece, amor que não se exaspera, amor que não finge.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Voltando ao assunto da esperança adiada... Às vezes ficamos muito tristes quando não conseguimos algo no nosso tempo. Como já disse antes, é difícil, em alguns momentos, &lt;a href="http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/07/agindo-com-ansiedade.html"&gt;controlar a ansiedade&lt;/a&gt;. Queremos por demais a realização de algum desejo, alguma vontade, algum objetivo. Parece que a vida só vai dar certo quando aquele anseio for realizado. Mas precisamos ter paciência. Ainda que a esperança adiada enfraqueça o coração, precisamos esperar. E não digo esperar passivamente, como cruzar os braços e achar que vai dar tudo certo. Não precisamos viver no mundo de Poliana, de um otimismo exagerado.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Podemos esperar orando, trabalhando, fazendo outras coisas que também são importantes em nossas vidas. Poxa, se seu compromisso é na quinta e hoje é terça, faça alguma coisa então nessa terça, e programe algo para quarta, até que chegue quinta. Talvez você precise se preparar para esse compromisso na quinta, e você tem dois dias! É um exemplo, apenas. Mas se seu objetivo parece demorar, aproveite o tempo. Quem sabe você precise trabalhar seu caráter, sua disciplina. Quem sabe o que você quer demandará recursos que hoje você não tenha, então trabalhe para adquiri-los. Talvez esses recursos sejam paciência, determinação, honra, brio, coragem, não sei, mas você precisa aproveitar o tempo!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Concluindo, digo que, embora a esperança adiada seja enfraquecedora, ela pode ser boa, e até ótima, em alguns casos. E precisamos ser gratos por algumas esperanças adiadas! Quanto crescimento podemos ter ao encarar o fato de talvez não estarmos preparados para o que queremos! Necessitamos deixar o Deus de amor trabalhar em nossas vidas, em nossos corações! Precisamos nos colocar à disposição desse Deus, para que Ele realmente opere em nossas vidas, nos dando calma, sobriedade, vigor, esperança, alegria, sabedoria, inteligência e capacidade para trabalhar tantos outros atributos louváveis em nosso caráter, que possuímos ou que precisamos ter. Acredito que essa é uma das formas que Deus usa para nos edificar: adiando a esperança, enquanto crescemos como indivíduos, porque, na hora certa, &lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;i&gt;o desejo atendido é árvore de vida&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Vida a todos nós!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eliezer Carsoni.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-4976532106899435680?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-18T14:13:34.693-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/08/esperanca-adiada.html</feedburner:origLink></item><item><title>Controlando A Ansiedade</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/7XGPe2I6QqE/agindo-com-ansiedade.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sun, 18 Dec 2011 08:13:34 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-4121918661715051648</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;"Lançando sobre Ele toda a vossa ansiedade, porque Ele tem cuidado de vós"&lt;/i&gt; (1 Pe 5.6).&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ao ler esse texto bíblico deveríamos pensar e ter a noção de que não podemos andar ansiosos. Afinal, a ansiedade é algo que não acrescenta muito em nossas vidas. Pelo contrário, pode trazer mais malefícios do que benefícios.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A ansiedade pode fazer com que uma pessoa tenha um apetite desordenado, umas comendo demais outras de menos. Quantas vezes pessoas se pegam querendo comer algum doce e ao se perguntar do porque queria tanto se empanturrar, chegam à conclusão de que é porque tem algum fato novo prestes a acontecer (ou não) em suas vidas? A ansiedade, de fato, não acrescenta nem meio metro à nossa estatura (Mt 6.27). Então porque andamos tão ansiosos?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Toda pessoa tem planos na vida. Quem não tem está nos planos de outra. Quem quer ser alguém, crescer na vida, ter uma vida estruturada, feliz, com condições de dar o melhor de si aos seus familiares, sendo um exemplo bom a ser seguido, tanto na sociedade quanto no meio em que vive e se relaciona, tem planos. E os planos que traçamos em nossas vidas tem prazos. Ora, se colocamos vários planos, um depende do outro para a realização. É tudo interligado. Não tem como ser bem sucedido em um campo, e mal em outro. Até dá, mas a felicidade não seria completa. Então como nos sentimos? Ansiosos!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A ansiedade às vezes toma muito tempo em nossas vidas. A todo momento pensamos naquele objetivo não alcançado. E soma-se a isso as contas do mês, as preocupações com estudos, os pensamentos na garota, os relacionamentos com amigos, as programações, enfim, a vida não pára porque temos outros planos para realizar. Tudo continua girando. E graças a Deus porque não pára. Às vezes a ansiedade é tão grande que agradecemos o fato de ter outras preocupações. E o que fazer para lidar com isso?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Seria razoável que tivéssemos fé suficiente para lançar sobre Deus toda a nossa ansiedade. E de fato, é primordial que isso aconteça. Ele quer cuidar de nós. É importante que tenhamos ansiedade, ela faz parte de nossas vidas. O segredo está em mantê-la sob controle. A ansiedade é muitas vezes o que nos move. Se soubermos usá-la para o bem, teremos um crescimento grandioso.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Sabendo que a ansiedade existe e que de alguma forma podemos controla-la, resta saber como.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Acredito que podemos controlar a ansiedade com um pouco de auto-confiança. Confiança em Deus é claro, mas também na capacidade que Ele nos dá de poder controlar boa parte de nossas vidas. Precisamos ter a firme convicção de que tudo dará certo, não baseado naquela historinha de "no final tudo dá certo". Eu não quero que dê certo no final. Boa parte dos meus planos precisam dar certo no meio e no início. No final o que sei é que terei vida eterna. Enquanto não chega esse final, quero que dê certo no seu tempo. Ora, se fosse pra tudo dar certo no final, então bastaria cruzar os braços e esperar. De que serviria tanto empenho se no final vai dar certo?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Além da firme convicção de que a seu tempo tudo dará certo, precisamos agir. Se nossos sonhos, planos e objetivos são grandes, então será exigido grandes esforços, grandes ações, grande empenho. E Deus nos capacita! Ele tem cuidado de nós. Tenhamos realmente essa confiança em Deus, sabendo que Ele quer o nosso melhor, não deixando de agir, achando que por Ele estar cuidando de nós Ele fará a parte dele e a nossa ainda.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Uma ótima semana,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eliezer Carsoni.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-4121918661715051648?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-18T14:13:34.692-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/07/agindo-com-ansiedade.html</feedburner:origLink></item><item><title>Coisas Difíceis</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/iZrvJN7JFaU/coisas-dificeis.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sat, 10 Dec 2011 07:38:47 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-5353978456301723518</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Porque a vida parece tão chata às vezes?&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
É interessante como nossas vidas fluem de um jeito que às vezes não dá para entender. É como se realmente existisse uma roda da fortuna - como uma roda gigante, em que, ou estamos por cima ou estamos por baixo. Nunca podemos nos vangloriar que tudo está 100%, sempre falta algo. Quando temos um ótimo trabalho, falta tempo ou o dinheiro é pouco. Quando temos um ótimo salário, o trabalho é chato. Quando temos sucesso no trabalho, dinheiro suficiente, falta outras coisas. Sempre está faltando algo. Porque? Talvez seja para sabermos que somos tão frágeis, porém, como homem devo parecer forte! &lt;i&gt;I'm strong&lt;/i&gt;! Como pode essas coisas?&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Nossos anseios são muitos. Decisões a serem tomadas aparecem por todos os lados. Ir ou não ir; ficar ou não ficar; mentir ou não mentir; falar ou não falar; olhar ou não olhar. Às vezes as decisões não são tão paradoxais, como por exemplo, contar um história e aumentar um pouquinho só; querer olhar firmemente nos olhos e só olhar de soslaio. Às vezes queremos agir de uma maneira, mas a circunstâncias não permitem, ou exigem outra atitude.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Quantas vezes queremos dizer abertamente o que sentimos naquele momento e não podemos? Momentos em que algum amigo comete ou está prestes a cometer alguma gafe e ficamos em silêncio. Porque não podemos dizer realmente o que sentimos? As explicações são muitas. Seja a etiqueta, seja o jogo, seja o que for, nenhuma dessas explicações me convencem. Lógico que se tudo fosse falado, expressado, seria um tanto quanto chato algumas situações da vida.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Como quando alguém usa uma roupa fora do normal e pensamos em dizer que aquilo está cafona, mas isso geraria uma situação constrangedora para ambos. Ou quando queremos cortejar alguém, como fazer sem ser chato? Como dizer "você é bonita, inteligente, tem princípios, tem sonhos, é uma moça de Deus, entre outros atributos louváveis e eu gostaria de cortejá-la" sem parecer chato, invasivo ou coisa assim? Como tomar uma atitude e não "meter os pés pelas mãos"? Essas coisas, às vezes, tornam a vida um pouco difícil. Como dizem: a vida é fácil, nós é que complicamos tudo. Gostaria de pensar que é fácil, e no fundo, penso que se fosse tão fácil assim, também seria chato. A rotina continua a mesma, dia após dia. E penso que se continuar assim, o resto será apenas lutar, correr, pagar contas, jogar futebol, estudar, comprar coisas, pagar por elas, comprar mais, lutar de novo, comprar, mostrar paras os amigos, parecer forte, quando na verdade, quero apenas um coisa: &lt;i&gt;Amar e ser amado.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-5353978456301723518?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-10T13:38:47.051-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/06/coisas-dificeis.html</feedburner:origLink></item><item><title>Reflexões</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/u2ybS-HTljY/reflexoes.html</link><category>Minha Vida</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sat, 10 Dec 2011 07:33:57 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-1551282628112037639</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Dias atrás foi meu aniversário, e naquela semana fiquei um tanto quanto reflexivo. Pensei nos objetivos não alcançados, nas situações que poderiam ser diferentes, nas decisões que poderiam ser tomadas de outra maneira. Pensei também nas bençãos recebidas ao longo da vida, nas pessoas que conheci e que conheço, na influência recebida e exercida, e como me senti grato.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Pensei também nas possibilidades dadas por Deus, no leque de oportunidades que é colocado à minha frente. Pedi e peço sabedoria a Deus para saber o que fazer, sabedoria para saber como agir, como me portar como homem, e pedi e peço ousadia e coragem para fazer o que é necessário ser feito.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Que Deus, o Senhor esteja em todos os aspectos de nossas vidas, guiando e orientando.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-1551282628112037639?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-10T13:33:57.580-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/05/reflexoes.html</feedburner:origLink></item><item><title>Questões</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/PYbuMFBAzTg/questoes.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sat, 10 Dec 2011 07:34:15 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-4649462330307302876</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Tem coisas que são difíceis de entender. Não sabemos do porque são assim, do porque acontecem desse jeito. Pensamos em Deus, perguntamos a Ele, não recebemos respostas concretas. E concretas porque? Para que queremos respostas concretas? Para ter certeza do que?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Quando não consigo entender algumas situações, remeto meus pensamentos a Jesus, o Cristo, mas humano, em sua oração no Getsêmani (Mt 26.36-45). Vejo ali um homem que, sem pecado, sabia que morreria para salvar o ser humano. Imagino que sua parte humana talvez não entendesse porque deveria morrer sem cometer um crime sequer. Por que e para que?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Por três vezes pediu ao Pai que o livrasse dessa morte horrível (v 44). Mas acima de sua vontade humana, pediu que se fizesse a vontade divina.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Quantas vezes não entendemos isso ou aquilo? Quantas vezes queremos que nossa vontade seja feita custe o que custar? Pedimos e imploramos e alguns chegam a determinar, como se Deus fosse nosso empregado. O próprio Jesus pediu que fosse feita a &lt;i&gt;vontade de Deus&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Às vezes me questiono do porque das tentações, do porque de tanta maldade no mundo, e tantas coisas penso... e chego a Jesus, prestes a ser crucificado, por mim, por você, cheio de angústia e tristeza por saber que morreria (v 37, 38). E Ele aceitou. Aceitou o plano de Deus para sua vida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Que exemplo! Que belo exemplo Senhor! Dê a nós fé e vontade suficientes para cumprir com sua vontade. Faça em nós a sua vontade. CUMPRA O SEU QUERER.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Abraço&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Eliezer Batista Carsoni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-4649462330307302876?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-10T13:34:15.781-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/05/questoes.html</feedburner:origLink></item><item><title>Um legado</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/YarfI1ozP1A/um-legado.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Mon, 09 Jan 2012 18:17:34 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-4631558653453771396</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Faz tempo que não escrevo por aqui, estou com a mente enferrujada. Devo confessar que faz tempo que não leio com afinco também. Meu tempo tem sido tomado por trabalho, pensamentos em números, saídas, preguiça e sono. Não sei que rumo está tomando, ou sei, mas não sei se é bom ou ruim, ou não parei para pensar adequadamente se vai chegar ao lugar que quero, ou do jeito que quero. A verdade é que, se sabemos um pouco do rumo e tivermos uma visão de longo prazo, podemos fazer pequenas modificações, que criarão grandes mudanças - parece óbvio isso!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Sendo assim, eu me pergunto e peço que você se pergunte: que rumo minha e sua vida está tomando? Aonde iremos se continuarmos assim? Que atributos, forma de caráter, personalidade, estamos criando? E isso, a longo prazo, trará orgulho, satisfação, alegria, honra, integridade ou servirá de exemplo do que não se pode fazer?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Dias atrás li um pequeno livro intitulado "Empreendedor Minuto" (de Ken Blanchard), e nele aprendi que devemos pensar no legado que vamos deixar. Todos nós deixamos um legado, que servirá de exemplo bom e  motivação, ou que servirá de exemplo do que não se pode fazer. Você, que tipo de legado deixará? Pense em sua vida, pense no rumo que ela está tomando, pense no legado que quer deixar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Queira Deus nos abençoar e ajudar a deixarmos um legado digno de nota.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Eliezer Batista Carsoni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-4631558653453771396?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-10T00:17:34.918-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2011/02/um-legado.html</feedburner:origLink></item><item><title>Precipício</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/YnZMHeTTxNg/precipicio.html</link><category>Relacionamento</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sat, 10 Dec 2011 07:35:17 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-3409041252116897075</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Chego à beira do precipício e digo que vou me atirar. Pergunto-lhe: será você meu para-quedas? Você não responde. Pergunto-lhe novamente, e você nada diz, apenas insinua, ou sou eu quem vejo coisas? Não sei. Às vezes gostaria que minhas alucinações fossem verdades, e que minhas verdades fossem alucinações...&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Quero sentir algo, mas não quero as conseqüências. O que devo fazer? Xingar a mim mesmo? Auto-criticar-me? Puxa, sei das conseqüências, porque é que tenho que tentar novamente? Fui tolo.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
À beira do precipício, me atiro. Olho para cima, para trás, e você está lá, parada. Você grita, diz alguma coisa, não entendo. Estou chegando perto do chão, caindo, você fala, eu entendo: "Não posso, é outro que quero salvar".  E antes que fale que esse outro não quer ser salvo por você, &lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
chega o chão,&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
.&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
é tarde demais...&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-3409041252116897075?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-10T13:35:17.212-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2010/09/precipicio.html</feedburner:origLink></item><item><title>Meus Medos</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/qMSogOsXHuI/meus-medos.html</link><category>Relacionamento</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2011 16:40:49 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-2476390612260213316</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando sai com você, conversamos e tal, perguntou-me porque eu não mantinha um relacionamento estável com alguém, porque eu não tinha compromisso. Ao que eu respondi que tinha medo de me envolver, tinha medo de sofrer. Procurei a definição de medo e ao que parece, o medo é uma reação obtida de um estímulo físico ou mental ( interpretação, imaginação ou crença). Isto é, o medo que talvez tenho acerca de relacionamentos pode ser infundado, mais baseado no passado do que no futuro ou presente.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Pois então, quando lhe disse que tinha medo, disse baseado em acontecimentos passados, tentando interpretar o futuro e as dores do passado. E como disse um tanto e não disse nada, quero dizer sim, que tenho medo de me relacionar, não do relacionamento em si, mas sim do que pode acontecer, isto é, tenho medo de sofrer, medo de querer conhece-la mais, medo de me envolver demais, medo de querer lhe fazer feliz e não conseguir. Medos e medos. Mas tenho algo a dizer, e o digo: &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Por você, não terei medo de ter medo!&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Abraço.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-2476390612260213316?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-21T22:40:49.375-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2010/09/meus-medos.html</feedburner:origLink></item><item><title></title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/TaxkmGqEYgg/cada-dia-que-passa-eu-lembro-que.html</link><category>Minha Vida</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2011 16:40:49 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-8738945965286400071</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Cada dia que passa eu lembro que preciso escrever alguma coisa, algo aqui, sei lá... e cada dia que passa eu também me questiono, porque escrever se sou somente eu quem lê? Pois é, apenas eu leio esse meu blog, por isso irei escrever o que se passou comigo nesses dois anos, para que daqui há alguns anos fique mais fácil eu relembrar o que se passou nesses anos.&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Pois é, alguns fatos.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Em 2008 voltei a morar em Cascavel, até então morava em Joinville - SC. No final de 2008 e início de 2009 trabalhei como auxiliar de eletricista com meu pai, Osvaldo Carsoni. Já em abril de 2009 comecei a atuar sozinho, e em março comprei meu primeiro carro, à vista, um Escort 1985. Nesse ano meu trabalho foi produtivo e consegui me firmar como profissional na área de elétrica predial. Já em 2010 troquei de carro, comprei um Gol GIV 2008. Digo isso para mostrar uma certa evolução que tenho tido, graças ao trabalho, ao apoio que recebi de meu pai, e um certo incentivo de clientes, que de certa forma tenho tomado como meus mentores.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Tempos atrás, na verdade início de 2010, questionei algumas pessoas sobre o que deveria fazer para ter um certo conforto no futuro, ao que um deles me disse que devo guardar R$ 2000 ao mês. Outra pessoa me disse que devo guardar o dinheiro de uma obra ao ano, e se puder mais. Esse último conselho parece ser mais viável, no sentido de que é com esse último mentor com quem mais converso.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
O Amilton também afirma que devo trabalhar todo dia das 7:00 às 22:00 horas. Disse que também devo trabalhar aos fins de semana, e não esperar resultados imediatos. Quanto a esperar resultados imediatos, acredito que estou conseguindo fazer isso. Trabalhar ainda está sendo uma luta para mim, pois não tenho acordado cedo e tenho chegado cedo em casa. Isso, no entanto está mudando.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Nesse mês de maio minhas metas eram terminar a parte bruta disponíveis das obras. Não consegui. Ficou para junho, e ainda ficará um pouco para julho.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
A Copa do Mundo na África do Sul está acontecendo. Tomara que o Brasil seja campeão.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Fico por aqui, tomara que eu queira e consiga escrever novamente.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Abraços.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Eliezer Carsoni. &lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-8738945965286400071?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-21T22:40:49.391-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2010/06/cada-dia-que-passa-eu-lembro-que.html</feedburner:origLink></item><item><title>Ouça Seu Coração</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/d89K83fl750/ouca-seu-coracao.html</link><category>Relacionamento</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2011 16:40:49 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-4560100924919947498</guid><description>Sei que existe algo por trás do seu sorriso,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu tenho uma noção pelo aspecto dos seus olhos, sim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Você construiu um amor, mas aquele amor desaba aos pedaços,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seu pedacinho do paraíso torna-se escuro demais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;CHORUS:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ouça seu coração enquanto ele está chamando por você.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ouça seu coração, não há nada mais que você possa fazer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu não sei para onde você está indo e não sei por quê,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mas ouça seu coração antes que você diga-lhe adeus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Às vezes você pergunta a si mesma se esta luta vale a pena,&lt;br /&gt;Os momentos preciosos estão todos perdidos na maré, sim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eles são arrastados embora e nada é o que parece,&lt;br /&gt;A sensação de que pertencem aos seus sonhos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;CHORUS&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E existem vozes que querem ser ouvidas,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tanto a mencionar,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;mas você não consegue encontrar as palavras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O odor da magia, a beleza que existia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quando o amor era mais tempestuoso do que o vento.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;CHORUS&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;object width="425" height="344"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/NgICd1zImXA&amp;amp;hl=pt-br&amp;amp;fs=1"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/NgICd1zImXA&amp;amp;hl=pt-br&amp;amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;É pra você....&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-4560100924919947498?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-21T22:40:49.382-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><media:content url="http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~5/XQKTLBeB_6s/NgICd1zImXA&amp;amp;hl=pt-br&amp;amp;fs=1" fileSize="1050" type="application/x-shockwave-flash" /><itunes:explicit>yes</itunes:explicit><itunes:subtitle>Sei que existe algo por trás do seu sorriso, Eu tenho uma noção pelo aspecto dos seus olhos, sim. Você construiu um amor, mas aquele amor desaba aos pedaços, Seu pedacinho do paraíso torna-se escuro demais. CHORUS: Ouça seu coração enquanto ele está chama</itunes:subtitle><itunes:author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</itunes:author><itunes:summary>Sei que existe algo por trás do seu sorriso, Eu tenho uma noção pelo aspecto dos seus olhos, sim. Você construiu um amor, mas aquele amor desaba aos pedaços, Seu pedacinho do paraíso torna-se escuro demais. CHORUS: Ouça seu coração enquanto ele está chamando por você. Ouça seu coração, não há nada mais que você possa fazer. Eu não sei para onde você está indo e não sei por quê, Mas ouça seu coração antes que você diga-lhe adeus. Às vezes você pergunta a si mesma se esta luta vale a pena, Os momentos preciosos estão todos perdidos na maré, sim. Eles são arrastados embora e nada é o que parece, A sensação de que pertencem aos seus sonhos. CHORUS E existem vozes que querem ser ouvidas, Tanto a mencionar, mas você não consegue encontrar as palavras. O odor da magia, a beleza que existia Quando o amor era mais tempestuoso do que o vento. CHORUS É pra você....</itunes:summary><itunes:keywords>Relacionamento</itunes:keywords><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2009/05/ouca-seu-coracao.html</feedburner:origLink><enclosure url="http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~5/XQKTLBeB_6s/NgICd1zImXA&amp;amp;hl=pt-br&amp;amp;fs=1" length="1050" type="application/x-shockwave-flash" /><feedburner:origEnclosureLink>http://www.youtube.com/v/NgICd1zImXA&amp;amp;hl=pt-br&amp;amp;fs=1</feedburner:origEnclosureLink></item><item><title>O Homem é Aquilo Que Ele Pensa</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/WURNg6oBXuk/o-homem-aquilo-que-ele-pensa.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sat, 10 Dec 2011 07:35:45 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-3274227520244227968</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Nessa semana voltei a ler um pequeno livro intitulado "O Homem é Aquilo que ele pensa" de James Allen. Muito legal o livro, todos deveriam ler.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Entre as muitas coisas que tenho aprendido e reaprendido é o fato de que realmente somos aquilo que pensamos -  e a pergunta que faço é: o que tenho pensado? Como tem sido meus pensamentos?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bom, tenho procurado alimentar boas idéias, bons pensamentos. Digo que às vezes é difícil. Para quem não é?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Diz-se que é necessário vigiar. Pois bem, o desafio é manter essa vigilância constante sobre nossos pensamentos. Alimentar o que é bom. Como um jardim, a erva daninha nasce sem esforço - em contrapartida, para que fique bonito, convidativo, prazeroso, é mister um esfoço incrível, cuidado, dedicação. Assim nossa mente, para que tenhamos boas idéias, pensamentos de criação, crescimento, positivos, precisamos estar atentos ao que pensamos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Que todos tenhamos ótimos pensamentos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Que todos sejamos ótimas pessoas, de sucesso, felizes, e tudo mais de bom que merecemos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Abraço.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E. Carsoni.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-3274227520244227968?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-10T13:35:45.326-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2009/01/o-homem-aquilo-que-ele-pensa.html</feedburner:origLink></item><item><title>Ainda Há Esperança</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/ZqQKSO9YBOw/ainda-h-esperana.html</link><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sat, 10 Dec 2011 07:36:02 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-1811129044396213689</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;
&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;Às vezes nos perguntamos do porque de muitos desastres. Não vemos nenhuma lógica nas coisas. É assim com o desastre em Santa Catarina. Sei que muitos estão falando sobre isso e de certa forma fica chato o quanto a mídia bate em cima, mais como uma forma de ganhar Ibope do que realmente ajudar aquele povo. Não importa, quero falar um pouco o que me veio à cabeça nesses dias.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style="font-family: verdana; font-size: 100%;"&gt;&lt;br /&gt;Conhecemos nossos verdadeiros amigos quando passamos por algum problema. Geralmente quando estamos bem, com dinheiro ou com aparência de sucesso, somos rodeados de amigos, pessoas de todos os lados, mas ao menor sinal de problema, de insucesso e.... "puf", os amigos somem. Somos EGOÍSTAS por natureza. Procuramos sempre o que nos interessa. Mas nem sempre é assim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No caso de Santa Catarina, vemos nos noticiários as pessoas se mobilizando para ajudar. Pessoas que nem conhecem o povo de lá. Pessoas que às vezes fazem um pequeno sacrifício para ajudar também. Não consigo ver que há apenas EGOÍSMO nesse caso. Não, realmente existe vontade de ajudar. Existe EMPATIA, existe AMOR. Existe DEUS. Deus se revela no ser humano.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ainda há esperança!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Abraços,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eliezer Carsoni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-1811129044396213689?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-10T13:36:02.800-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2008/12/ainda-h-esperana.html</feedburner:origLink></item><item><title>Erros - Porque Cometê-los?</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/XJh0BfhH-NY/erros-porque-comet-los.html</link><category>Artigos e textos</category><category>Motivação</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sat, 10 Dec 2011 07:36:12 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-7178777453055758613</guid><description>Erros, por que a gente erra? Por que erramos tanto?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Por que ninguém nos mostra o caminho? Por que ninguém nos avisa? E por que quando somos avisados, ignoramos? Ou então por que tantas pessoas querem "meter o bedelho" em nossas vidas?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Cometi minhas parcelas de erros, sim senhor. Errei mais que muitos dos meus amigos. Tive meus erros e os terei muito mais ainda. Quem poderá me condenar? Quem poderá ir contra? Desde que meus erros não ofendem as pessoas de maneira que eu não gostaria de ser ofendido, que mal tem em eu querer fazer o que me der na cabeça?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Errei mais em não tentar do que em tentar e errar... quem sabe teria acertado mais....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Quantos beijos deixamos de dar por medo de errar ou de "ofender" a pessoa? Quantas vezes deixamos de amar, por medo de avançar, quando na verdade o que a pessoa quer é justamente que avancemos?&lt;br /&gt;
Não, eu não deixarei de fazer o que quero ou que imagino querer por medo de errar...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
NÃO TEREI MAIS MEDO!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Quem irá me condenar? Quem poderá dizer que não posso fazer isso ou aquilo? É a Vida quem me justifica, é a Vida quem me ensina....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Saiamos e cometamos nossos erros! Deixaremos de ser uma espécie obediente a tudo e a todos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Não deixe de ser você por causa da opinião alheia&lt;/span&gt;. O que elas querem de você? Uma ovelhinha obediente a tudo? Que diz sim a tudo o que elas dizem e elas mesmas não fazem? É isso que você quer para sua vida? E quando estiver com 60 anos ou mais, o que dirá para sua posteridade? &lt;span style="font-style: italic;"&gt;"Olha, sempre fui obediente a tudo e a todos e hoje sou isso que você está vendo"&lt;/span&gt;. O que eles estarão vendo?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: 130%;"&gt;Não, não seja isso. SEJA VOCÊ.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Abraços&lt;br /&gt;
Eliezer Carsoni.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-7178777453055758613?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-10T13:36:12.897-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2008/09/erros-porque-comet-los.html</feedburner:origLink></item><item><title>Tempestades</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/S3rbXLMAvbI/tempestades-no-so-para-sempre.html</link><category>Liderança</category><category>Artigos e textos</category><category>Motivação</category><category>Relacionamento</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Sat, 10 Dec 2011 07:36:30 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-4506869129249363148</guid><description>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_jhAvLKKa0zQ/SKNAo4CdCXI/AAAAAAAAAO4/NTe-NKdDILw/s1600-h/tempestade.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234098262916270450" src="http://2.bp.blogspot.com/_jhAvLKKa0zQ/SKNAo4CdCXI/AAAAAAAAAO4/NTe-NKdDILw/s400/tempestade.jpg" style="cursor: pointer; height: 384px; width: 513px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Até que ponto os sonhos querem dizer-nos alguma coisa? Dias atrás li um pouco de Freud e verifiquei que os sonhos podem ter algum significado sim. Para alguns, quando dormimos nossos espíritos saem por aí conversando e vivenciando coisas que talvez queríamos viver. Para Freud, é o inconsciente querendo nos dizer alguma coisa. Sei lá. Só sei que ultimamente estou tendo alguns sonhos estranhos ou diferentes por assim dizer. Talvez por que comecei a ler um pouco sobre psicanálise, não sei...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ou talvez, por causa dessas leituras estou prestando mais atenção aos sonhos, coisa que não fazia anteriomente. Sei que um sonho que tive na semana passada, e a interpretação que tive dele parece estar acontecendo agora em minha vida, e parece que ainda vai acontecer aquilo que sonhei. Desejei saber o fim do sonho, mas isso talvez quebraria o encanto que é viver sem saber o dia de amanhã.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uma vez, quando vi o filme Tróia pela primeira vez, captei uma interpretação da vida dita por Brad Pitt que achei formidável: &lt;span style="font-style: italic;"&gt;os deuses invejam nossa existência, por que não sabemos quando morreremos. &lt;/span&gt;O que isso tem a ver com o texto? Pois bem, assim como não sabemos quando morreremos, também não sabemos o que irá acontecer amanhã, ou mesmo daqui a cinco minutos. Não sabemos quando amaremos, ou quando deixaremos de amar. Não sabemos quando seremos amados ou não amados. Sua cara-metade pode estar a cinco minutos de você, ou talvez você já a encontrou, mas ainda não era tempo de realmente unir-se. Falando nisso, tinha feito uma lista mental dos livros que deveria ter lido aos quinze anos. Descobri que, aos quinze, talvez esses livros que tenho lido hoje não exerceriam a influência e não teriam o significado que têm hoje para mim. Assim também, o amor, o carinho, a paixão dedicada a mim ou que eu dediquei a alguém talvez tenha sido cedo demais e não exerceu o significado ou influência que exerceriam no seu devido tempo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Assim, aprendo que não basta estar preparado para o oportunidade, é preciso saber o tempo em que ela irá passar por você e agir nesse tempo. Como dizem, é preciso ter o &lt;span style="font-style: italic;"&gt;timming&lt;/span&gt; ( é assim que se escreve?).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Voltando ao sonho.... Sonhei com tempestades. Hoje estou passando por tempestades mentais. Ou estamos, você e eu. Sabemos que a tempestade não é para sempre. Sabemos que pode trazer estragos, que pode fazer destruições, que pode abalar estruturas. Mas sabemos mais. Temos a certeza de que essa tempestade irá passar, que virá a bonança, que o sol irá raiar, trazendo sorrisos aos rostos antes desesperados, trazendo esperança, consolo e gratidão por ainda estarmos vivos e por termos mais uma chance.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Sabemos também que mais tempestades virão. Mas agora estaremos mais preparados. Se nossa casa antes frágil foi abalada pelos ventos, agora irá agüentar. Se antes o fundamento era a areia, agora estaremos fundados na rocha. Isso mesmo! Mark Hughes dizia que os momentos em que ele mais aprendeu na vida não foram os momentos de bonança, em que tudo estava bem, mas ele aprendeu mesmo nos momentos de dificuldade, de sofrimento. É nesses momentos que somos testados. É nos momentos de luta que se ergue o valente. Quando o gigante aparece é que se mostra quem realmente é grande. Com Deus somos mais que gigantes....&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Abrindo um parentese: É nos momentos de luta que conhecemos os amigos. Aqueles que nos cercam são os que irão nos ajudar nesses momentos, ou irão se afastar, com medo de serem atingidos? É fácil estar com alguém nos momentos alegres, difícil nos momentos tristes...&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
Enfim, meu desejo é que você seja fortalecida ou fortalecido. Que Deus lhe dê muita força, energia e saúde. Que você e eu tenhamos coragem, garra, atitude e certeza que as tempestades, cedo ou tarde, passarão...&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Abraço,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;
&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Eliezer Carsoni&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-4506869129249363148?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-10T13:36:30.688-02:00</app:edited><media:thumbnail url="http://2.bp.blogspot.com/_jhAvLKKa0zQ/SKNAo4CdCXI/AAAAAAAAAO4/NTe-NKdDILw/s72-c/tempestade.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2008/06/tempestades-no-so-para-sempre.html</feedburner:origLink></item><item><title>Same Mystake - James Blunt</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/04a7GWxzwDU/same-mystake-james-blunt.html</link><category>Relacionamento</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2011 16:40:49 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-8870748301135476310</guid><description>&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/b3c32wBYdU0&amp;amp;hl=" width="425" height="344" type="application/x-shockwave-flash"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Então enquanto eu me reviro nos lençóis&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E, mais uma vez, não consigo dormir&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Saio porta fora e subo a rua,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Olho as estrelas sob os meus pés&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Relembro coisas certas que eu transformei em erradas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E aqui vou eu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Olá, olá&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não há nenhum lugar onde eu não possa ir&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A minha mente está turva mas&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Meu coração está pesado, não se nota?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu perco a trilha que me perde&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Assim aqui vou eu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Oh...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E então eu mandei alguns homens à luta,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E um deles voltou na calada da noite,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Disse que tinha visto o meu inimigo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Disse que ele se parecia comigo&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Então eu me preparei pra me ferir&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E aqui vou eu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh (3x)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;em&gt;Não estou pedindo uma segunda chance,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estou gritando com toda a força da minha voz&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me dê razão, mas não me dê escolha,&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Porque eu cometerei o mesmo erro outra vez,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh (3x) &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E talvez um dia nós nos encontremos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E talvez possamos conversar e não apenas falar&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não acredite nas promessas porque&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não há promessas que eu cumpra,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E minha culpa me inquieta&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Assim aqui vou eu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh (3x)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não estou pedindo uma segunda chance,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estou gritando com toda a força da minha voz&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me dê razão, mas não me dê escolha,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque eu cometerei o mesmo erro,&lt;br /&gt;Não estou pedindo uma segunda chance,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estou gritando com toda a força da minha voz&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me dê razão, mas não me dê escolha,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque eu cometerei o mesmo erro outra vez,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh (3x)&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Enquanto me reviro em meus lençóis&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E mais uma vez não consigo dormir&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ando para fora da porta e subo a rua&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Olho as estrelas&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Olho as estrelas, caindo&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E eu me pergunto, onde é que&lt;br /&gt;Uh, uh, uh, uh, uh, uh&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu errei?&lt;br /&gt;___________________________________________________________________&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-8870748301135476310?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-21T22:40:49.397-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><media:content url="http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~5/K2QXFLS5HWI/b3c32wBYdU0&amp;amp;hl=" fileSize="1042" type="application/x-shockwave-flash" /><itunes:explicit>yes</itunes:explicit><itunes:subtitle> Então enquanto eu me reviro nos lençóis E, mais uma vez, não consigo dormir Saio porta fora e subo a rua, Olho as estrelas sob os meus pés Relembro coisas certas que eu transformei em erradas E aqui vou eu Olá, olá Não há nenhum lugar onde eu não possa i</itunes:subtitle><itunes:author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</itunes:author><itunes:summary> Então enquanto eu me reviro nos lençóis E, mais uma vez, não consigo dormir Saio porta fora e subo a rua, Olho as estrelas sob os meus pés Relembro coisas certas que eu transformei em erradas E aqui vou eu Olá, olá Não há nenhum lugar onde eu não possa ir A minha mente está turva mas Meu coração está pesado, não se nota? Eu perco a trilha que me perde Assim aqui vou eu Oh... E então eu mandei alguns homens à luta, E um deles voltou na calada da noite, Disse que tinha visto o meu inimigo Disse que ele se parecia comigo Então eu me preparei pra me ferir E aqui vou eu Uh, uh, uh, uh, uh, uh (3x) Não estou pedindo uma segunda chance, Estou gritando com toda a força da minha voz Me dê razão, mas não me dê escolha, Porque eu cometerei o mesmo erro outra vez, Uh, uh, uh, uh, uh, uh (3x) E talvez um dia nós nos encontremos E talvez possamos conversar e não apenas falar Não acredite nas promessas porque Não há promessas que eu cumpra, E minha culpa me inquieta Assim aqui vou eu Uh, uh, uh, uh, uh, uh (3x) Não estou pedindo uma segunda chance, Estou gritando com toda a força da minha voz Me dê razão, mas não me dê escolha, Porque eu cometerei o mesmo erro, Não estou pedindo uma segunda chance, Estou gritando com toda a força da minha voz Me dê razão, mas não me dê escolha, Porque eu cometerei o mesmo erro outra vez, Uh, uh, uh, uh, uh, uh (3x) Uh, uh, uh, uh, uh, uh Enquanto me reviro em meus lençóis Uh, uh, uh, uh, uh, uh E mais uma vez não consigo dormir Uh, uh, uh, uh, uh, uh Ando para fora da porta e subo a rua Uh, uh, uh, uh, uh, uh Olho as estrelas Uh, uh, uh, uh, uh, uh Olho as estrelas, caindo Uh, uh, uh, uh, uh, uh E eu me pergunto, onde é que Uh, uh, uh, uh, uh, uh Eu errei? ___________________________________________________________________</itunes:summary><itunes:keywords>Relacionamento</itunes:keywords><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2008/06/same-mystake-james-blunt.html</feedburner:origLink><enclosure url="http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~5/K2QXFLS5HWI/b3c32wBYdU0&amp;amp;hl=" length="1042" type="application/x-shockwave-flash" /><feedburner:origEnclosureLink>http://www.youtube.com/v/b3c32wBYdU0&amp;amp;hl=</feedburner:origEnclosureLink></item><item><title>Equalize - Pitty</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/9WPDeIhZCyM/equalize-pitty_27.html</link><category>Relacionamento</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2011 16:40:49 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-8572173402002647906</guid><description>&lt;p class="MsoNormal" style=""&gt;Às vezes se eu me distraio&lt;br /&gt;Se eu não me vigio um instante&lt;br /&gt;Me transporto pra perto de você&lt;br /&gt;Já vi que não posso ficar tão solta&lt;br /&gt;Me vem logo aquele cheiro&lt;br /&gt;Que passa de você pra mim&lt;br /&gt;Num fluxo perfeito&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Enquanto você conversa e me beija&lt;br /&gt;Ao mesmo tempo eu vejo&lt;br /&gt;As suas cores no seu olho, tão de perto&lt;br /&gt;Me balanço devagar&lt;br /&gt;Como quando você me embala&lt;br /&gt;O ritmo rola fácil&lt;br /&gt;Parece que foi ensaiado&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; E eu acho que eu gosto mesmo de você&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Bem do jeito que você é&lt;br /&gt;Eu vou equalizar você&lt;br /&gt;Numa freqüência que só a gente sabe&lt;br /&gt;Eu te transformei nessa canção&lt;br /&gt;Pra poder te gravar em mim&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Adoro essa sua cara de sono&lt;br /&gt;E o timbre da sua voz&lt;br /&gt;Que fica me dizendo coisas tão malucas&lt;br /&gt;E que quase me mata de rir&lt;br /&gt;Quando tenta me convencer&lt;br /&gt;Que eu só fiquei aqui&lt;br /&gt;Porque nós dois somos iguais&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Até parece que você já tinha&lt;br /&gt;O meu manual de instruções&lt;br /&gt;Porque você decifra os meus sonhos&lt;br /&gt;Porque você sabe o que eu gosto&lt;br /&gt;E porque quando você me abraça&lt;br /&gt;O mundo gira devagar&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E o tempo é só meu&lt;br /&gt;E ninguém registra a cena&lt;br /&gt;De repente vira um filme&lt;br /&gt;Todo em câmera lenta&lt;br /&gt;E eu acho que eu gosto mesmo de você&lt;br /&gt;Bem do jeito que você é&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu vou equalizar você&lt;br /&gt;Numa freqüência que só a gente sabe&lt;br /&gt;Eu te transformei nessa canção&lt;br /&gt;Pra poder te gravar em mim (2x)&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-8572173402002647906?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-21T22:40:49.388-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2008/05/equalize-pitty_27.html</feedburner:origLink></item><item><title>Desculpar</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/enlKfJG2Q78/desculpar.html</link><category>Relacionamento</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2011 16:40:49 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-429847884549810903</guid><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Timbaland - Apologize (tradução) Timbaland &amp;amp; One Republic&lt;br /&gt;"Desculpar"&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu estou me segurando na sua corda&lt;br /&gt;Estou a 3 metros do solo&lt;br /&gt;E eu estou ouvindo o que você diz, mas simplesmente&lt;br /&gt;não consigo emitir um som&lt;br /&gt;Você diz que precisa de mim&lt;br /&gt;Depois você me derruba, mas espere...&lt;br /&gt;Você diz que sente muito&lt;br /&gt;Não imaginava que eu me viraria e diria...&lt;br /&gt;Que é tarde demais para se desculpar, é tarde demais&lt;br /&gt;Eu disse que é tarde demais para se desculpar, é tarde&lt;br /&gt;demais&lt;br /&gt;Eu me arriscaria outra vez, levaria a culpa,&lt;br /&gt;Levaria um tiro por você&lt;br /&gt;E eu preciso de você como um coração precisa de uma&lt;br /&gt;batida&lt;br /&gt;Mas não é novidade - yeah&lt;br /&gt;Eu te amei com um fogo vermelho&lt;br /&gt;Agora está se tornando azul, e você diz...&lt;br /&gt;"Eu sinto muito" como um anjo&lt;br /&gt;O céu me fez pensar que era você&lt;br /&gt;Mas eu receio...&lt;br /&gt;Que é tarde demais para se desculpar, é tarde demais&lt;br /&gt;Eu disse que é tarde demais para se desculpar, é tarde&lt;br /&gt;demais&lt;br /&gt;É tarde demais para se desculpar, é tarde demais&lt;br /&gt;Eu disse que é tarde demais para se desculpar, é tarde&lt;br /&gt;demais&lt;br /&gt;Eu disse que é tarde demais para se desculpar, yeah&lt;br /&gt;Eu disse que é tarde demais para se desculpar, yeah&lt;br /&gt;Eu estou me segurando na sua corda&lt;br /&gt;Estou a 3 metros...do solo&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-429847884549810903?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-21T22:40:49.379-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2008/02/desculpar.html</feedburner:origLink></item><item><title>Lista de downloads disponíveis</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/EOkTUFHbHWY/e-books-disponveis.html</link><category>Livros</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2011 16:40:49 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-8243916724680429621</guid><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;"&gt;Faça aqui o seu &lt;span style="font-size:130%;"&gt;download&lt;/span&gt;:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;(deixe sua sugestão para algum e-book ou outro arquivo que você procura)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Uma Biografia - Friedrich Nietzsche&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910400/558c441b/Uma_biografia_-_Friedrich_Nietzsche.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910400/558c441b/Uma_biografia_-_Friedrich_Nietzsche.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;A Riqueza das Nações Vol. I - Adam Smith&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910439/77daf7c/Adam_Smith_-_A_Riqueza_das_Naes_Vol_I.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910439/77daf7c/Adam_Smith_-_A_Riqueza_das_Naes_Vol_I.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;A Riqueza das Nações Vol. II - Adam Smith&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910468/d0d6baf/Adam_Smith_-_A_Riqueza_das_Naoes_Vol_II.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910468/d0d6baf/Adam_Smith_-_A_Riqueza_das_Naoes_Vol_II.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Cartilha de Orçamento&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910564/5794db3/Cartilha_orcamento.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910564/5794db3/Cartilha_orcamento.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Biografia - Charles Chaplin&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910571/6c08887d/Charles_Chaplin_-_Biografia__cinema_.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910571/6c08887d/Charles_Chaplin_-_Biografia__cinema_.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;A Divina Comédia - Dante&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910599/fc502dc1/Dante_-_Divina_Comdia.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910599/fc502dc1/Dante_-_Divina_Comdia.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Os 100 Segredos das Pessoas Felizes - David Niven&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910604/5165546c/David_Niven_-_Os_100_Segredos_das_Pessoas_Felizes.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910604/5165546c/David_Niven_-_Os_100_Segredos_das_Pessoas_Felizes.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;A Arte da Política - Fernando Henrique Cardoso&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910642/dc6a345d/Fernando_Henrique_Cardoso_-_Livro_A_Arte_da_Poltica.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910642/dc6a345d/Fernando_Henrique_Cardoso_-_Livro_A_Arte_da_Poltica.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;O Homem Mais Rico da Babilônia - George Samuel Clason&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910652/c571051c/George_Samuel_Clason_-_O_Homem_Mais_Rico_da_Babilnia.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910652/c571051c/George_Samuel_Clason_-_O_Homem_Mais_Rico_da_Babilnia.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Sete Estratégias para Alcançar a Riqueza e Felicidade - Jim Rohn&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910662/ee5c56df/Jim_Rohn_-_Sete_Estrategias_Para_Alcanzar_Riqueza_y_Felicidad.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32910662/ee5c56df/Jim_Rohn_-_Sete_Estrategias_Para_Alcanzar_Riqueza_y_Felicidad.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32910672/f747679e/Lei_Do_Triunfo_-_Napoleon_Hill_A.html" target="_blank"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Os Segredos de George Soros e Warren Buffett - Mark Tier&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32911184/244faf84/Mark_Tier_-_Os_Segredos_de_George_Soros_e_Warren_Buffett.html" target="_blank"&gt;Mark Tier - Os Segredos de George Soros e Warren Buffett.pdf&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Independência Financeira - Robert T. Kiyosaki&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32911242/63dffbe4/Robert_T_Kiyosaki_-_Independncia_Financeira_-_O_Guia_Do_Pai_Rico.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32911242/63dffbe4/Robert_T_Kiyosaki_-_Independncia_Financeira_-_O_Guia_Do_Pai_Rico.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Pai Rico Pai Pobre - Robert Kiyosaki&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32911260/bfe7f84a/Robert_T_Kiyosaki_-_Pai_Rico_Pai_Pobre.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32911260/bfe7f84a/Robert_T_Kiyosaki_-_Pai_Rico_Pai_Pobre.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Os Segredos da Mente Milionária - T. Harv Eker&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32911281/5663e552/T_Harv_Eker_-_Os_Segredos_da_Mente_Milionria.html" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://dc43.4shared.com/img/32911281/5663e552/T_Harv_Eker_-_Os_Segredos_da_Mente_Milionria.pdf" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;Banco Imobiliário (Monopoly):&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;a href="http://www.4shared.com/file/32999172/bf707550/Monopoly_Classic.html"&gt;Banco Imobiliário&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bom proveito,&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eliezer Carsoni&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-8243916724680429621?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-21T22:40:49.385-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2007/11/e-books-disponveis.html</feedburner:origLink></item><item><title>Onde estou errando?</title><link>http://feedproxy.google.com/~r/ECarsoni/~3/XiGOTJoLFjY/onde-estou-errando.html</link><category>Liderança</category><category>Relacionamento</category><author>noreply@blogger.com (E. Carsoni)</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2011 16:40:49 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-8648958905280279449.post-2083509274343235382</guid><description>&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;Hoje a tarde me veio uma pergunta: onde estou errando? O que estou errando no que tange a relacionamentos pessoais?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Revolta-me o fato de que quando alguém vem me dizer sobre seus fracassos, o que deu errado em suas vidas, sobre brigas no casamento, brigas entre amigos, entre outras coisas, na medida do possível eu ouço as pessoas. Não dou minha opinião muitas vezes, é verdade, mas ouço, por que muitas vezes as pessoas só querem alguém que as ouça. Também ouço e vibro quando as pessoas vêm me dizer sobre seus sucessos, sobre coisas que achavam que ia dar errado mas deu certo, enfim, tento ser legal com as pessoas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No entanto, essas mesmas pessoas não me escutam quando tenho algo a dizer, sobre alguma coisa que porventura deu errado. Também não vibram comigo, nem ao menos param para me ouvir, quando tenho algum sucesso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O que faço? Tenho que continuar assim, sempre atento às pessoas e não me importando se recebo ou não atenção? Não sou nenhum garoto mimado, à procura de atenção. Sou um ser humano, que apenas quer que retribuam aquilo que faço com carinho, que é demonstrar afeição com as pessoas, rir de suas piadas, mesmo que não tenham graça, vibrar com seus sucessos, mesmo que aparentemente sejam tão pequenos. Estou errado em pensar assim? &lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;Eliezer Carsoni&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8648958905280279449-2083509274343235382?l=eliezercarsoni.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-21T22:40:49.371-02:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total><feedburner:origLink>http://eliezercarsoni.blogspot.com/2007/10/onde-estou-errando.html</feedburner:origLink></item><media:rating>adult</media:rating></channel></rss>

