Easy speak thai.

The Dog and The Shadow

2011-09-22T03:16:00.001-05:00

The Dog and The Shadow

Once upon a time a dog met a piece of meat unexpectedly.
He gripped the meat in this mouth and went straight home
to eat. On his way home while he was crossing a bridge over a brook, he saw his own shadow reflected in the water beneath. He misunderstood that it was another dog with another piece of meat double his own in size. With cupidity he wanted that meat also, so barked at the dog in the water threateningly to get his larger piece. But as he opened his mouth, the piece of meat fell out and dropped into the water. He lost both of meat in the water and his own.

This story teaches that.

“If you grasp at the shadow you will lose the substance”

สุนัขกับเงา
S̄unạk̄h kạb ngeā

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สุนัขตัวหนึ่งพบเนื้อชิ้นหนึ่งโดยมิคาดฝัน
Kāl khrậng h̄nụ̀ng nān mā læ̂w S̄unạk̄h tạw h̄nụ̀ng phb neụ̄̂x chîn h̄nụ̀ng doy mi khād f̄ạn
มันคาบเนื้อชิ้นนั้นไว้ในปากและตรงรี่กลับบ้าน ระหว่างทางกลับบ้าน
Mạn khāb neụ̄̂x chîn nận wị̂ nı pāk læa trng rī̀ klạb b̂ān Rah̄ẁāng thāng klạb b̂ān
ขณะที่มันกำลังข้ามสะพานเหนือลำธารสายเล็ก ๆ สายหนึ่ง มันก็เห็น
K̄hṇa thī̀ mạn kảlạng k̄ĥām s̄aphān h̄enụ̄x lảṭhār s̄āy lĕk «s̄āy h̄nụ̀ng mạn k̆ h̄ĕn
เงาของมันเองสะท้อนอยู่ในน้ำเบื้องล่าง มันเข้าใจผิดว่าเป็นสุนัข

Ngeā k̄hxng mạn xeng s̄atĥxn xyū̀ nı n̂ả beụ̄̂xng l̀āng mạn k̄hêācı p̄hid ẁā pĕn s̄unạk̄h
อีกตัวหนึ่งที่มีเนื้ออีกชิ้นหนึ่งซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าของมันที่อยู่ในปาก
Xīk tạw h̄nụ̀ng thī̀ mī neụ̄̂x xīk chîn h̄nụ̀ng sụ̀ng mī k̄hnād h̄ıỵ̀ kẁā k̄hxng mạn thī̀ xyū̀ nı pāk
ด้วยความโลภ มันอยากได้เนื้อชิ้นนั้นเช่นกัน ดังนั้นมันจึงเห่าสุนัข
D̂wy khwām lop̣h mạn xyāk dị̂ neụ̄̂x chîn nận chèn kạn dạngnận mạn cụng h̄èā s̄unạk̄h
ที่อยู่ในน้ำอย่างเกรี้ยวกราด เพื่อที่จะได้เนื้อชิ้นที่ใหญ่กว่า
Thī̀ xyū̀ nı n̂ả xỳāng kerī̂ywkrād Pheụ̄̀x thī̀ ca dị̂ neụ̄̂x chîn thī̀ h̄ıỵ̀ kẁā
แต่ขณะที่มันอ้าปากเนื้อก็ร่วงหล่นไปในน้ำ
Tæ̀ k̄hṇa thī̀ mạn x̂ā pāk Neụ̄̂x k̆ r̀wng h̄l̀n pị nı n̂ả
มันสูญเสียเนื้อทั้งสองชิ้นทั้งที่อยู่ในน้ำและที่อยู่ในปากของมัน
Mạn s̄ūỵ s̄eīy neụ̄̂x thậng s̄xng chîn thậng thī̀ xyū̀ nı n̂ả læa thī̀ xyū̀ nı pāk k̄hxng mạn
เพราะว่าความโลภของมันนั่นเอง

Pherāa khwām lop̣h k̄hxng mạn nạ̀nxeng

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
Nithān reụ̄̀xng nī̂ s̄xn h̄ı̂ rū̂ ẁā

“ถ้าท่านไขว่คว้าเงาอย่างลุ่มหลง ท่านก็จะสูญเสียของสำคัญไป”
“T̄ĥā th̀ān k̄hịẁkhŵā ngeā xỳāng lùmh̄lng Th̀ān k̆ ca s̄ūỵ s̄eīy k̄hxng s̄ảkhạỵ pị”

The Bee and The Dove

2011-09-21T23:40:00.000-05:00

The Bee and The Dove

One summer day, a little bee felt thirsty. It flew to a stream to drink water. In a hurry, it fell into the stream. The current in the stream was too strong for the bee. It tried to hold on something or it will get drown. The bee found nothing to hold on and let itself flow with the current. At that moment, there was a dove flew to the stream to drink water. As she came down, the dove saw the bee wearily struggled in the stream. The king dove hurriedly flew to pick a leaf and dropped it into the river. The bee caught the leaf and climbed on it. “Thank you very much for saving my life, I will never forget,” the little bee told the dove. Some days later, while the little bee was looking for food, it saw a hunter aiming his arrow at something. Then it saw the kind dove sitting on a branch of tree. The bee immediately stung the hunter’s hand making the crossbow fall of his hand. The dove was out of danger because of the bee whom she had saved his life. From that day, both became closed friends and helped each other ever after.

This story teaches that.
“One who does good will receive good in return.”

ผึ้งกับนกเขา

วันหนึ่งในฤดูร้อน ผึ้งน้อยตัวหนึ่งรู้สึกกระหายน้ำจึงบินไปหาน้ำดื่มที่
Wạn h̄nụ̀ng nı vdū r̂xn P̄hụ̂ng n̂xy tạw h̄nụ̀ng rū̂s̄ụk krah̄āy n̂ả cụng bin pị h̄ā n̂ả dụ̄̀m thī̀
ริมลำธารด้วยความรีบร้อน มันจึงลื่นพลัดตกลงไปในลำธารแห่งนั้น
Rim lảṭhār d̂wy khwām rīb r̂xn Mạn cụng lụ̄̀n phlạd tklng pị nı lảṭhār h̄æ̀ng nận
น้ำในลำธารดูเหมือนจะเชี่ยวกราด ในความรู้สึกของผึ้งน้อย มัน
N̂ả nı lảṭhār dūh̄emụ̄xn ca cheī̀yw krād Nı khwām rū̂s̄ụk k̄hxng p̄hụ̂ng n̂xy mạn
พยายามตะกายหาที่เกาะยึดเพื่อให้รอดพ้น จากการจมน้ำตาย
Phyāyām takāy h̄ā thī̀ keāa yụd pheụ̄̀x h̄ı̂ rxdpĥn Cāk kār cm n̂ảtāy
แต่ว่าความพยายามไม่เป็นผล มันจึงปล่อยให้ตัวเองไหลล่องไปตาม
Tæ̀ẁā khwām phyāyām mị̀ pĕn p̄hl Mạn cụng pl̀xy h̄ı̂ tạw xeng h̄ịl l̀xng pị tām
กระแสน้ำนั้น เวลานั้นมีนกเขาตัวหนึ่งบินมที่ลำธารเพื่อดื่มน้ำ ขณะจะ
Kras̄æn̂ả nận welā nận mī nkk̄heā tạw h̄nụ̀ng bi nm thī̀ lảṭhār pheụ̄̀x dụ̄̀m n̂ả k̄hṇa ca
บินโฉบลงดื่มน้ำ นกเขามองเห็นผึ้งกำลังกระเสือกกระสนและดู
Bin c̄hob lng dụ̄̀m n̂ả Nkk̄heā mxng h̄ĕn p̄hụ̂ng kảlạng kras̄eụ̄xkkras̄n læa dū
เหมือนว่าใกล้จะหมดแรงลงเต็มที นกเขาผู้อารีจึงรีบบินไปคาบใบไม้
H̄emụ̄xn ẁā kıl̂ ca h̄md ræng lng tĕmthī Nkk̄heā p̄hū̂ xārī cụng rīb bin pị khāb bımị̂
แล้วหย่อนลงไปในน้ำเพื่อให้ผึ้งยึดเกาะ ผึ้งเกาะใบไม้ไว้ ก่อนที่จะพา
Læ̂w h̄ỳxn lng pị nı n̂ả pheụ̄̀x h̄ı̂ p̄hụ̂ng yụd keāa P̄hụ̂ng keāa bımị̂ wị̂ k̀xn thī̀ ca phā
ตัวขึ้น มาอยู่บนใบไม้นั้น
Tạw k̄hụ̂n mā xyū̀ bn bımị̂ nận
“ขอบคุณท่านมากที่ช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าจะไม่ลืมบุญคุณของท่านเลย”
“K̄hxbkhuṇ th̀ān māk thī̀ ch̀wy chīwit k̄ĥā wị̂ K̄ĥā ca mị̀ lụ̄m buỵ khuṇ k̄hxng th̀ān ley”
หลายวันต่อมา ขณะที่ผึ้งน้อยกำลังออกหาน้ำหวานกิน มันเหลือบไป
H̄lāy wạn t̀x mā k̄hṇa thī̀ p̄hụ̂ng n̂xy kảlạng xxk h̄ā n̂ả h̄wān kin mạn h̄elụ̄xb pị
เห็นนายพรานคนหนึ่งกำลังเล็งธนูไปที่ ต้นไม้ต้นหนึ่ง
H̄ĕn nāy phrān khn h̄nụ̀ng kảlạng lĕng ṭhnū pị thī̀ T̂nmị̂ t̂n h̄nụ̀ng
เมื่อมองตามไปทางที่คันธนูเล็ง ผึ้งน้อยก็เห็นนกเขาผู้มีพระคุณของ
Meụ̄̀x mxng tām pị thāng thī̀ khạn ṭhnū lĕng P̄hụ̂ng n̂xy k̆ h̄ĕn nkk̄heā p̄hū̂ mī phrakhuṇ k̄hxng
มันเกาะอยู่ที่ต้นไม้นั้น ผึ้งน้อยจึงรีบบินไปต่อยที่มือของนายพราน
Mạn keāa xyū̀ thī̀ t̂nmị̂ nận P̄hụ̂ng n̂xy cụng rīb bin pị t̀xy thī̀ mụ̄x k̄hxng nāy phrān
อย่างเต็มแรงจนหน้าไม้หล่นลงพื้นไป นกเขาตัวนั้นจึงรอดพ้นจาก
Xỳāng tĕm ræng cn h̄n̂ā mị̂ h̄l̀n lngphụ̄̂n pị Nkk̄heā tạw nận cụng rxdpĥn cāk
อันตราย ด้วยความช่วยเหลือของผึ้งผู้ที่มันเคยช่วยชีวิตไว้
Xạntrāy d̂wy khwām ch̀wyh̄elụ̄x k̄hxng p̄hụ̂ng p̄hū̂ thī̀ mạn khey ch̀wy chīwit wị̂
นับจากนั้นมาทั้งสองก็คบหาเป็นเพื่อนสนิทกันและคอยช่วยเหลือซึ่ง
Nạb cāk nận mā thậng s̄xng k̆ khbh̄ā pĕn pheụ̄̀xn s̄nith kạn læa khxy ch̀wyh̄elụ̄x sụ̀ng
กันและกันตลอดมา
Kạnlæakạn tlxd mā

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
Nithān reụ̄̀xng nī̂ s̄xn h̄ı̂ rū̂ ẁā

“ผู้ที่ทำความดี ย่อมได้รับสิ่งดี ๆ เป็นการตอบแทนเสมอ“
“P̄hū̂ thī̀ thảkhwām dī Ỳxm dị̂ rạb s̄ìng dī «pĕnkār txbthæn s̄emx“

The Pigeon & Wily the Crow (page2)

2011-09-21T06:24:00.002-05:00

The Pigeon & Wily the Crow (page2)

One day, a man brought plenty of meat and fishes to give to the millionaire, the master of the chef. The chef, then, hung them somewhere inside the kitchen.
" Chef,today a friend of your master brought a lot of fishes
and meat for him. "
" Oh!..... Good."
" I plan to cook some special dishes for him tomorrow. "
" Serb!... The smell of that meat is so mouth-watering
indeed.I must find away to eat it tomorrow. "

The crow had a strong desire to eat the meat. So...The next morning, the crow feigned being ill of stomachage
so that he could stay in that day." My friend,I'm afraid I can't go out today with you as usual
because I have got a terrible stomachage. "
" I know well that,by nature, you are the kind of bird that
never suffered such stomach pang beacause you are hungryall the times. "
" You are thinking of eating the meat in the kitchen,right?
you should better not do it.They are food for humam being.What you should do is to go out witn me. "" I'm not lying.I'm really ill.Uu......h!!!! "
"If you let yourself being tyrannized by greed in this
manner, you will soon face the unfortunate consequences." After saying so, the pigeon flew out for food alone on that day.When seeing the pigeon left the kitchen, the crow started looking for the opportunity to sneak into the kitchen.
" Chur! that stupid Pigeon dare lecture me. "
" Oh!...the smell of that fermented meat is so inviting. "
As for the chef, he started preparing various kinds of food from those fishes and meat. Some was made by streaming process, others by fermentation. He then put the soup pot on fire and covered all the ingredients with lid and tray.
" Ready.It is so hot in here."
" Let put this colander cover up all the mixed ingredients to
protect the flies."
" Let go out of here to get some fresh air outside for a
while "
The crow seized the chance flying out from the basket to hide itself near the colander. Unfortunately, one of its wings hit the top of the colander by accident. ‘KraK’ The hitting sound provoked the chef to be skeptical. He quickly got back into the kitchen.
" Ha!...Ha!...Ha!... it's just about the right time for me. "
"(Noise with a bang.) Ah!.... It's too bad."
" What sound is it. "
Upon seeing the crow’s burglarious behaviour, the chef became very furious. The irate chef rushed closing all the windows and the door to catch the crow.
" Err...."
" Alas!..You,ungradeful crow,dare steal the meat.I have fermented for the master. "
" You scoundrel crow,I will catch and ferment you."
" Where can you flee the scene "
In the evening, the pigeon came back. Upon seeing the plucked crow lay breathing very weakly with fatal pain, the pigeon knew that the crow was about to die.The chef finally caught the crow and plucked its entire feather. He then rub salt, powdered ginger and ghee all over its skin and threw the poor crow back into the basket.
" Ah!....."
" Urr.....Urr...... "
" oh!.. Crow.You had difinitely stolen the meat fromthe kitchen.And was caught red-hand,right?Then this is what
had happened to you. "" You have been suffering gravely in pain like this because of your nature of oscillation but let yourself be dictated by
greed "
Then, the pigeon uttered an adage that….....
" The one who ignores the well-wisher's useful advices and the true friend's valuable suggestions will meet destruction and tragedy in the same manner as the Crow that didn't follow the Pigeon's instruction falling into the hand of
enemy "
The pigeon then thought to himself that after this incident, he could no longer feel safe of staying in the area of the kitchen because the crow had made the chef feeling distrusted. Danger could come to him any time. Therefore, he decided to look for the new place to live. As for the crow, it was left laying death inside the basket.

The Ehd

นกพิราบกับอีกาเจ้าเล่ห์

Nk phirāb kạb xīkā cêālèh̄̒

อยู่มาวันหนึ่ง มีคนนำปลาและเนื้อจำนวนมาก มาฝากท่านเศรษฐี พ่อครัวจึงนำมา แขวนไว้ในโรงครัว
" พ่อครัว วันนี้เพื่อนของท่านเศรษฐี นำปลาและเนื้อมาฝากเยอะแยะเลย "
" โอ้ ดีจริงๆ พรุ่งนี้ข้าจะได้ปรุงอาหารที่พิเศษให้แก่นายท่าน "
" เอื๊อก.....กลิ่นเนื้อนี่มันช่างหอมหวลเหลือเกิน พรุ่งนี้ข้าต้องหาทางกินเนื้อพวกนั้นให้ได้ "
กาได้กลิ่นเนื้อก็อยากกิน วันรุ่งขึ้นจึงทำอุบายตามที่คิดเอาไว้กาแกล้งทำเป็นปวดท้องบินไม่ไหว เพื่อที่จะได้แอบไปกินอาหารที่พ่อครัว เตรียมไว้ให้ท่านเศรษฐี
" เพื่อนเอ๋ย.. วันนี้เห็นทีข้าจะบินไปกับเจ้าไม่ได้ ข้าปวดท้องจนบินไม่ไหวแล้ว แคร้ก...แคร้ก..."
" เจ้ากาเอ๋ย ข้ารู้หรอกนะว่ากาเช่นเจ้า จะไม่มีโรคปวดท้องเพราะกาจะหิวตลอดเวลา เจ้าคงอยากจะกินปลาและเนื้อในครัวล่ะสิ อย่าเลยนะมันเป็นอาหารของมนุษย์เขา เราอกไปหากินด้วยกันเถอะ "
" เราปวดท้องจริงๆนะท่าน ข้าไม่ได้โกหกจริงๆ อูย......"
" ถ้าเจ้ายังเห็นแก่ความอยาก ต่อไปเจ้าจะต้องได้รับกรรมตามสนองแน่ๆ ค่อยดูสิ "
ว่าแล้วนกพิราบก็บินร่อนออกไปหากินตามลำพังเมื่อกาเห็นนกพิราบบินไปแล้วก็จดจ้องคอยหาโอกาสแอบเข้าไปในครัว
" เชอะ เจ้านกพิราบทำเป็นอวดดีมาสั่งสอนข้า โอ้ กลิ่นเนื้อหมักนี่ช่างยั่วน้ำลายข้าเหลือเกิน "
ฝ่ายพ่อครัวได้ลงมือประกอบอาหาร หลายชนิดด้วยปลาและเนื้อที่ได้มา เมื่อเสร็จจึงใส่หม้อนึ่งตั้งไฟไว้บ้าง หมักไว้บ้าง โดยเอาฝาปิดแง้มๆ ไว้ พอให้อากาศถ่ายเทได้
" เสร็จซะที ว่าแต่วันนี้ข้างในนี้มันร้อนจังเลย เอากระชอนปิดเนื้อหมักกันแมลงไว้ก่อนดีกว่า แล้วเราออกไปรับลมเย็นๆข้างนอกสักพักดีกว่า "
" ฮี่ๆ.... โอกาสดีๆมาถึงข้าแล้ว "
กาเห็นเป็นโอกาสเหมาะจึงลงจากกระเช้า ไปแอบอยู่ใกล้ๆกระชอน แต่เคราะห์ร้าย ปีกไปกระทบถูกกระชอน เสียงดัง “ แกร็ก ” พ่อครัวได้ยิน จึงกลับเข้ามาดู
" อ๊ะ!.............."
" เสียงอะไรกัน "
" แย่แล้วเรา.....บรื๊อ....."
" ชิชะ เจ้ากาเนรคุณคิดจะมาขโมยกินเนื้อที่ข้าหมักไว้ เพื่อทำอาหารให้ท่านเศรษฐีรึ ดีละ ข้าจะจับเจ้าหมักดูบ้าง ดูซิว่าเนื้ออวบๆของเจ้ามันจะน่ากินบ้างไหม "
" เจ้าจะหนีไปไหน "
พ่อครัวโมโหสุดขีดจึงปิดประตูปิดหน้าต่างเพื่อต้อนจับกา จากนั้นจับกาถอนขนจนหมด เอาขิงสด เกลือป่น เนยเปรี้ยวคลุกแล้วทาที่ตัวกาแล้วโยนกลับลงกระเช้าของมัน

ครั้นตกเย็นเมื่อนกพิราบกลับมาจากหากิน เห็นกาไม่มีขนตัวเกลี้ยงเป็นมันนอนหายใจรวยริน ด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส และกำลังจะขาดใจตาย
" อ๊ะ!.... "
" ฮือ....ฮือ....ฮือ.... "
"กาเอ๋ย นี่เพราะเจ้าไปขโมยกินเนื้อในครัว แล้วถูกพ่อครัวจับได้ละสิเจ้าถึงมีสภาพน่าอนาถเช่นนี้ "
" ที่เจ้าได้รับความทุกข์ใหญ่หลวงเช่นนี้ก็เพราะนิสัยที่โลเลของเจ้าทำดีไม่ได้ตลอด เอาความโลภเป็นที่ตั้งไม่เชื่อฟังเรา "
ว่าแล้วนกพิราบจึงกล่าวสอนเป็นสุภาษิตว่า............
" ผู้ใดบุคคลกล่าวสอนอยู่ ไม่ทำตามคำสอนของผู้ปรารถนประโยชน์ เกื้อกูลแล้วไซร้ ผู้นั้นย่อมถึงความชิบหายเศร้าโศกเหมือนกับอีกาที่ไม่เชื่อฟังคำสั่งสอนของนกพิราบ จึงตกอยู่ในเงื้อมมือของพ่อครัวปานฉะนี้เอง "

ครั้นแล้วนกพิราบคิดว่า ตนคงอยู่ที่โรงครัวต่อไปอีกไม่ได้ เพราะกาทำให้เขาไม่ไว้วางใจเสียแล้ว อันตรายอาจมาถึงตัวเมื่อไรก็ได้ จึงบินไปหาที่อยู่ใหม่ ส่วนกานอนตายอยู่ในกระเช้านั้นเอง

จบแล้วจ้า

The Pigeon & Wily the Crow (page1)

2011-09-20T10:48:00.000-05:00

The Pigeon & Wily the Crow...(page1)

In the former time, the city of Benares had a tradition of hanging the grass-made basket in the area of the residence for birds to build its nest.A pigeon lived in the basket hanging in front of a kitchen. It flew out finding for food in the morning and came back to sleep in the evening. One day, a crow flew pass the kitchen, it smelt the aroma of freshly made food wafting through the air.
" Hey! What suck a dilecious smell it is! "" Ah! That mouth-watering smell really comes from this
kitchen "
The crow felt like to taste the food made from the kitchen. It fluttered down to stand on a branch of a tree, thinking of a ploy to enter the kitchen and eat the food.
" How can I get the chance to taste those tooth some
foods? "
Then seeing the pigeon living in the basket hung at the front side of the kitchen, the crow got an idea. It immediately schemed to use the pigeon to pave its way.
" I have got it.I will have that Pigeon help me to get inside"
The next morning when the pigeon flew out for food, the crow went after it.
" Let set out for food. "
After flying for a while, the pigeon sensed that a crow has been going after him. The pigeon,so, turned to ask the crow the reason of following along.
" Ah! Why have you been tailing me? "
" I'm just impressed with your grace manner and feel like
the serve you,if you don't mind. "
The pigeon felt suspicious about the crow’s response so he questioned the crow further. But the crow had all the ready answers.
" You and I are different. You are carnivorous type,you eat
meat and blood for food.I'm an herbivore.we can't leave in
the same lifestyle "
"You're right.But,eating different kinds of food eanable us
to live together well because we will never scramble for
the same food.We can leave our nest at danw together,then
we go separate ways to make a living.In the evening,we
meet and return home together again. "
Hearing the crow insisting so, the pigeon didn’t further argue. However, the pigeon could not help feeling dubious about the crow’s proposal. He, therefore, instructed the crow that…
" If you come to stay with me,you must not steal the food
from the kitchen for yourself to eat because it will cause
both of us in trouble. "
" Oh! Don't worry.I will never do such a thing "
" If so,let go on serarate way searching for food and we
will meet again somewhere nearby the kitchen in the evening "
" Alright. "
That evening, the crow returned to the meeting point a bit earlier than the pigeon. He, then, pretended remonstrating about the pigeon’s late coming." You should not have wondered off to far and get back
late "
Then the pigeon flew directly into the kitchen followed by the crow. The chef, seeing the crow coming with the pigeon, thought the crow could be trusted and welcomed; so he hung another basket for the new comer.
" Ah!.... Oh! this crow is a friend of your, right? "
" Good!... I will find you one more basket. "
From that day onward, both the pigeon and the crow went out together in the morning and came back in the evening every day.

The End page1

นกพิราบกับอีกาเจ้าเล่ห์
Nk phirāb kạb xīkā cêālèh̄̒

ในอดีตกาล ณ กรุงพาราณสี ชาวเมืองนิยมแขวนกระเช้าหญ้าไว้ในที่ต่าง ๆเพื่อให้เป็นที่อาศัยของนกทั้งหลาย นกพิราบตัวหนึ่งได้อาศัยอยู่ในกระเช้าหญ้าใต้หลังคาบ้านของชายผู้หนึ่ง ทุกเช้าก็บินออกไปหากิน ตกเย็นก็บินกลับมานอนในกระเช้าอย่างเป็นสุข วันหนึ่งมีอีกาตัวหนึ่งบินผ่านโรงครัว จึงได้กลิ่นหอมอันตลบอบอวลของอาหาร
" เอ๊ะ! กลิ่นอะไรหอมจัง "
" กลิ่นเนื้อจากโรงครัวนี่เอง "
อีกาเกิดอยากลิ้มลองรสอาหารนั้น จึงบินมาเกาะอยู่บนกิ่งไม้ใกล้ๆ แล้วคิดหากลอุบายต่างๆ เพื่อที่จะได้เข้าไป กินอาหารในโรงครัวนั้น
" ทำอย่างไรดีนะ ถึงจะได้กินอาหารรสเลิศพวกนี้ "
กามองเห็นนกพิราบซึ่งอาศัยอยู่ในกระเช้าหญ้าหน้าโรงครัวนั้น จึงคิดจะใช้นกพิราบเป็นสื่อนำเข้าไปในครัว
" ได้การละ เราจะใช้เจ้านกพิราบนี่แหละ เป็นสื่อนำเราเข้าไป
ในครัว หึ...หึ....หึ.... "
ครั้นพอถึงเช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อนกพิราบบินออกไปหาอาหาร กาก็บินตามนกพิราบไป
" ออกไปหาอาหารกินดีกว่า "
เมื่อนกพิราบ บินไปได้สักพักหนึ่ง ก็รู้สึกว่ามีกาบินตามมา จึงถามกาถึงเหตุที่บินตามมา
" เอ๊ะ! เจ้ามาคอยบินตามหน้าตามหลังเราทำไม? "
" ข้าถูกใจในกิริยาท่าทางของท่านจึงอยากจะอยู่รับใช้ใกล้ๆจ้ะ "
นกพิราบรู้สึกผิดปกติ จึงถามกากลับไป แต่กาก็ใช้ปฏิภาณไหวพริบ ตอบข้อสงสัยของนกพิราบในทันที
" เจ้ากับข้ากินอาหารต่างกัน เจ้ากินอาหารที่มีเลือดเนื้อ ส่วนเรากินแต่เมล็ดพืช เราทั้งสองจะไปด้วยกันได้อย่างไร "
" ก็กินอาหารไม่เหมือนกันนะซิ ถึงไปด้วยกันได้ จะได้ไม่แย่งกันกิน
เช้ามืด ข้าจะบินไปพร้อมกับท่าน แล้วต่างแยกกันไปหากิน ถึงตอนเย็น ก็บินกลับรังพร้อมพร้อมกันไงล่ะ "
เมื่อกายืนยันเช่นนั้น นกพิราบก็ไม่ว่าอะไร แต่ยังไงก็ยังไม่ไว้ใจนิสัยของพวกกาจึงเตือนว่า....
"ถ้าเจ้าอยู่กับเราล่ะก็ อย่าไปลักอาหารในครัวมากินล่ะ เดี๋ยวจะพากันเดือดร้อนไปหมด "
"โอ๊ย! ไม่ต้องเป็นห่วงข้าไม่ทำอย่างนั้นเด็ดขาด "
" ถ้าอย่างนั้นเราแยกกันไปหาอาหาร เสร็จแล้วค่อยมาเจอกันใต้ชายคาโรงครัวนะ "
" ตกลงจ้ะ "
เมื่อถึงเวลาเย็น กานั้นกลับมาถึงก่อน แล้วทำทีเป็นต่อว่านกพิราบที่กลับไม่ตรงเวลา
" ท่านไม่ควรเถลไถล หากินจนค่ำมืดเกินเวลาเช่นนี้นะ "จากนั้นนกพิราบบินเข้าไปในครัวโดยมีกาบินตามไป พ่อครัวเห็นว่ากาเป็นเพื่อนกับนกพิราบก็ไว้ใจ จึงหากระเช้ามาแขวนให้กาอีกกระเช้าหนึ่ง
" อ๊ะ!.. โอ้! กาตัวนี้เป็นเพื่อนของเจ้ารึเจ้านกพิราบ ดีจริง งั้นเดี๋ยวข้าจะหากระเช้าให้อีกาอีกใบล่ะกันนะ "
นับแต่นั้นมา ทั้งกาและนกพิราบก็บินไป หากินตอนเช้า แล้วกลับรังตอนเย็นพร้อ กันทุกวันเสมอ

จบหน้า 1
แล้วติดตามอ่านต่อหน้า 2 นะคะ

Thai proverb pass 4

2011-09-20T06:09:00.001-05:00

Let's go to fun with Thai Proverbs.

1. A bad penny always comes back.Description: If we try to get rid of a counterfeit coin by passing it off upon somebody else,sooner or later it will
find the way back into our pocket.
ขว้างงูไม่พ้นคอ
K̄hŵāngngūmị̀pĥnkhx
สิ่งไม่ดีที่เราพยายามกำจัด มักจะหวนกลับมาหาเราอีก
S̄ìng mị̀ dī thī̀ reā phyāyām kảcạd Mạk ca h̄wn klạb mā h̄ā reā xīk

2. A genius is born, not made.
Description: A "genius" is born, not made, while "Heroes" aren't born,they are made.
หนามแหลมไม่มีคนเสี้ยม มะนาวกลมเกลี้ยงไม่มีคนกลึง
H̄nām h̄ælm mị̀mī khn s̄eī̂ym Manāw klm kelī̂yng mị̀mī khn klụng
คนที่มีสติปัญญาหรือมีความสามารถเก่งกาจนั้น อาจเป็นผู้ที่
ไม่ต้องมีใครสอนเลยก็ได้
Khn thī̀ mī s̄tipạỵỵā h̄rụ̄x mī khwām s̄āmārt̄h kèngkāc nận Xāc pĕn p̄hū̂ thī̀ Mị̀ t̂xng mī khır s̄xn ley k̆dị̂

3. A friend in need is a friend indeed
Description: A true friend is one who helps you when you are in need.
เพื่อนยามยากคือเพื่อนแท้
Pheụ̄̀xn yām yāk khụ̄x pheụ̄̀xn thæ̂
คนที่ไม่หนีและช่วยเหลือเรายามอับจนคนนั้นคือเพื่อนแท้
Khn thī̀ mị̀ h̄nī læa ch̀wyh̄elụ̄x reā yām xạbcn khn nận khụ̄x pheụ̄̀xn thæ̂

4. A full purse never lacks friend.
Description: If you have money, you will always have friends.
มีเงินนับเป็นน้อง มีทองนับเป็นพี่
Mī ngein nạb pĕn n̂xng Mī thxng nạb pĕn phī̀
ยามมีเงิน มักมีคนคบหา
Yām mī ngein mạk mī khn khbh̄ā

5. A drowning man will clutch at a straw.
Description: It is preferable to have a small but certain advantage than a mere potential of a greater one.
ฟางเส้นสุดท้าย
Fāng s̄ên s̄udtĥāy

บางสิ่งที่อาจดูมีค่าเล็กน้อย แต่อาจเป็นที่พึ่งสุดท้ายในยามยากได้
Bāng s̄ìng thī̀ xāc dū mī kh̀ā lĕkn̂xy Tæ̀ xāc pĕn thī̀phụ̀ng s̄udtĥāy nı yām yāk dị̂

Thai proverb pass 5

2011-09-20T06:02:00.000-05:00

Fun with Thai Proverbs.

1. Beauty without grace is a violet without smell.

Description: It is better to be graceful than to be pretty.
สวยแต่รูป จูบไม่หอม
S̄wytæ̀rūp cūbmị̀h̄xm
ความงามที่ขาดคุณความดี ไม่ต่างอะไรจากดอกไม้งามที่ไม่มีกลิ่น
Khwām ngām thī̀ k̄hād khuṇ khwām dī Mị̀ t̀āng xarị cāk dxkmị̂ ngām thī̀ mị̀mī klìn

2.Beauty is in the eye of the holder.
Description: Different people have different ideas about what is beautiful.
ลางเนื้อชอบลางยา
Lāngneụ̄̂xchxblāngyā
ต่างคนต่างจิตต่างใจ ล้วนแล้วแต่มีรสนิยมความชมชอบที่แตกต่างกัน
T̀āng khn t̀āng cit t̀āng cı L̂wn læ̂wtæ̀ mī rs̄niym khwām chm chxb thī̀ tæk t̀āng kạn

3. Barking dogs seldom bite.

Description: People who make big threats never usually carry them out.
หมาเห่าไม่กัด
H̄mā h̄èā mị̀ kạd
คนที่ดีแต่ส่งเสียงเอะอะโวยวาย แต่ไม่ยอมต่อสู้หรือตอบโต้ใดๆ
Khn thī̀ dī tæ̀ s̄̀ngs̄eīyng xeaxa woywāy Tæ̀ mị̀ yxm
t̀xs̄ū̂ h̄rụ̄x txb tô dı

4.A bad workman always blames his tools.
Description: Good workmanship depends no more on the quality of the tools than it does on the way in which they are used, so to blame the tools for the bad workmanship is to attempt to excuse one’s own lack of skill.
รำไม่ดี โทษปี่โทษกลอง
Rả mị̀ dī thos̄ʹ pī̀ thos̄ʹ klxng
ทําไม่ดีหรือทําผิดแล้วไม่รับผิด กลับโทษผู้อื่น
Th̊ā mị̀ dī h̄rụ̄x th̊ā p̄hid læ̂w mị̀ rạbp̄hid Klạb thos̄ʹ p̄hū̂ xụ̄̀n

5. A bird in the hand is worth two in the bush.
Description: It is preferable to have a small but certain advantage than a mere potential of a greater one.
สิบเบี้ยใกล้มือ ยี่สิบเบี้ยไกลมือ
S̄ibbeī̂ykıl̂mụ̄x Yī̀s̄ib beī̂y kịl mụ̄x
ลาภอะไรที่ได้ก่อน ควรเอาไว้ ดีกว่าจะรอลาภที่แม้จะใหญ่กว่า แต่ไม่แน่นอนว่าจะได้
Lāp̣h xarị thī̀ dị̂ k̀xn khwr xeā wị̂ dī kẁā ca rx lāp̣h thī̀ mæ̂ ca h̄ıỵ̀ kẁā Tæ̀ mị̀ næ̀nxn ẁā ca dị̂

Tourist attractions.(Wat Rong Khun)

2011-09-20T03:05:00.001-05:00

Wat Rong Khun
is different from any other temple in Thailand, as its ubosot (Pali: uposatha; consecrated assembly hall) is designed in white color with some use of white glass. The white color stands for Lord Buddha’s purity; the white glass stands for Lord Buddha’s wisdom that "shines brightly all over the Earth and the Universe."

The bridge leading to the temple represents the crossing over from the cycle of rebirth to the Abode of Buddha. The small semicircle before the bridge stands for the human world. The big circle with fangs is the mouth of Rahu, meaning impurities in the mind, a representation of hell or suffering.

All the paintings inside the ubosot (assembly hall) have golden tones. The four walls, ceiling and floor contain paintings showing an escape from the defilements of temptation to reach a supramundane state. On the roof, there are four kinds of animals representing earth, water, wind and fire. The elephant stands for the earth; the naga stands for water; the swan's wings represent wind; and the lion’s mane represents fire.

In 1997, Chalermchai Kositpipat volunteered his service to carry out the construction of the ubosot at his own expense as an offering to Lord Buddha, but he later altered the plan as he saw fit in such a way that Wat Rong Khun developed into a prominent site attracting both Thai and foreign visitors.

Nowadays, Wat Rong Khun is still being constructed. When completed, the construction project of Wat Rong Khun will consist of nine buildings: the ubosot, the hall containing Lord Buddha’s relics, the hall containing Buddha images, the preaching hall, the contemplation hall, the monk’s cell, the door façade of the Buddhavasa, the art gallery, and the toilets.

Temple: Open daily from 6:30 to 18:00 am
Gallery: Open Monday - Friday 8.00 - 17.30
Most Saturdays, Sundays and public holidays 8.00 am - 18.00 pm
Location : AmperMuang ProvinceChiang Rai

วัดร่องขุ่นWạd r̀xng k̄hùn

เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2540 โดยท่านอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์
reìm k̀xs̄r̂āng tậngtæ̀ ph.Ṣ̄. 2540 Doy th̀ān xācāry̒ c̄helim chạy ḳhos̄ʹit phiphạtʹhn̒
จิตรกรชั้นแนวหน้าของไทย ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจในการสร้าง
มาจาก 3 สิ่งต่อไปนี้คือ
Citrkr chận næwh̄n̂ā k̄hxng thịy Sụ̀ng dị̂ rạb ræng bạndāl cı nı kār s̄r̂āng mā cāk3 S̄ìng t̀x pị nī̂ khụ̄x

1. ชาติ : ด้วยความรักบ้านเมือง รักงานศิลป์ จึงหวังสร้างงานศิลปะ
ที่ยิ่งใหญ่ไว้เป็นสมบัติของแผ่นดิน
1.Chāti : D̂wy khwām rạk b̂ānmeụ̄xng rạk ngān ṣ̄ilp̒ cụng h̄wạng s̄r̂āng ngān ṣ̄ilpa thī̀ yìng h̄ıỵ̀ wị̂ pĕn s̄mbạti
k̄hxng p̄hæ̀ndin
2. ศาสนา : ธรรมะได้เปลี่ยนชีวิตของอาจารย์เฉลิมชัยจากจิตที่ร้อนกลายเป็นเย็น จึงขออุทิศตนให้แก่พระพุทธศาสนา
2. Ṣ̄ās̄nā : Ṭhrrma dị̂ pelī̀yn chīwit k̄hxng xācāry̒ chalerm chạy cāk cit thī̀ r̂xn klāy pĕn yĕn Cụng k̄hx xuthiṣ̄ tn h̄ı̂ kæ̀ phraphuthṭh ṣ̄ās̄nā
3. พระมหากษัตริย์ : จากการเข้าเฝ้าฯ ถวายงานพระองค์ท่านหลายครั้ง ทำให้อาจารย์เฉลิมชัยรักพระองค์ท่านมาก จากการพบเห็นพระอัจฉริยะภาพทางศิลปะและพระเมตตาของพระองค์ท่าน จนบังเกิดความตื้นตันและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ
3. Phra mh̄ā ks̄ʹạtriy̒ : Cāk kār k̄hêāf̄êā‡ T̄hwāy ngān phraxngkh̒ th̀ān h̄lāy khrậng Thảh̄ı̂ xācāry̒ c̄helim chạy rạk phraxngkh̒ th̀ān māk Cāk kār phbh̄ĕn phra xạcc̄hriya p̣hāph thāng ṣ̄ilpa læa phra mettā k̄hxng phraxngkh̒ th̀ān Cn bạngkeid khwām tụ̄̂ntạn læa s̄ảnụk nı phra mh̄ākruṇāṭhikhuṇ

ดังนั้น อาจารย์จึงได้สร้างงานพุทธศิลป์ถวายเป็นงานศิลปะประจำรัชกาลพระองค์ท่าน โดยปรารถนาจะสร้างวัดให้เหมือนเมืองสวรรค์ที่มนุษย์สัมผัสได้ บนพื้นที่เดิมของวัด 3 ไร่ และอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ได้บริจาคทรัพย์สินส่วนตัว และคุณวันชัย วิชญชาคร เป็นผู้บริจาคที่ดินประมาณ 7 ไร่เศษ รวมเงินบริจาคของผู้มีจิตศรัทธาอื่นๆ จนถึงปัจจุบันมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 12 ไร่ และมีพระกิตติพงษ์ กัลยาโณ รักษาการเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน
Dạngnận xācāry̒ cụng dị̂ s̄r̂āng ngān phuthṭh ṣ̄ilp̒ t̄hwāy pĕn ngān ṣ̄ilpa pracả rạchkāl phraxngkh̒ th̀ān Doy prārt̄hnā ca s̄r̂āng wạd h̄ı̂ h̄emụ̄xn meụ̄xng s̄wrrkh̒ thī̀ mnus̄ʹy̒ s̄ạmp̄hạs̄ dị̂ Bn phụ̄̂nthī̀ deim k̄hxngwạd 3 rị̀ læa xācāry̒ c̄helim chạy ḳhos̄ʹit phiphạtʹhn̒ dị̂ bricākh thrạphy̒s̄in s̄̀wntạw læa khuṇ wạn chạy wichỵ chākhr pĕn p̄hū̂ bricākh thī̀din pramāṇ 7 rị̀ ṣ̄es̄ʹ rwm ngein bricākh k̄hxng p̄hū̂ mī cit ṣ̄rạthṭhā xụ̄̀n« Cnt̄hụng pạccubạn mī neụ̄̂xthī̀ thậngh̄md pramāṇ 12 rị̀ læa mī phra kitti phngs̄ʹ̒ kạlyā ṇo rạks̄ʹākār cêāxāwās̄ xngkh̒ pạccubạn

ลักษณะเด่นของวัด

Lạks̄ʹṇa dèn k̄hxngwạd

คือ พระอุโบสถที่ตกแต่งด้วยสีขาวเป็นพื้น ประดับด้วยกระจกแวววาววิจิตรงดงามดูแปลกตาบนปูนปั้นเป็นลายไทย โดยเฉพาะภาพพระพุทธองค์หลังพระประธาน ซึ่งเป็นภาพที่ใหญ่และสวยงามมาก เหนืออุโบสถที่ประดับด้วยสัตว์ในเทพนิยาย เป็นรูปกึ่งช้างกึ่งวิหคเชิดงวงชูงาดูงดงามแปลกตาน่าสนใจ ภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถก็เป็นฝีมือภาพเขียนของอาจารย์เองทั้งสิ้น

Khụ̄x phra xubos̄t̄h thī̀ tktæ̀ng d̂wy s̄ī k̄hāw pĕn phụ̄̂n Pradạb d̂wy krack wæwwāw wicitr ngdngām Dū pælk tā bn pūnpận pĕn lāy thịy Doy c̄hephāa p̣hāph phraphuthṭhxngkh̒ h̄lạng phrapraṭhān Sụ̀ng pĕn p̣hāph thī̀ h̄ıỵ̀ læa s̄wyngām māk H̄enụ̄x xubos̄t̄h thī̀ pradạb d̂wy s̄ạtw̒ nı thephniyāy Pĕn rūp kụ̀ng cĥāng kụ̀ng wih̄kh cheid ngwng chū ngā dū ngdngām pælk tā ǹā s̄ncı P̣hāph citrkrrm f̄ā p̄hnạng P̣hāynı phra xubos̄t̄h k̆ pĕn f̄īmụ̄x p̣hāph k̄heīyn k̄hxng xācāry̒ xeng thậngs̄în

ความหมายของอุโบสถ
hwām h̄māy k̄hxng xubos̄t̄h
สีขาวของโบสถ์แทนพระบริสุทธิคุณของพระพุทธเจ้า กระจกขาวหมายถึง พระปัญญาธิคุณของพระพุทธเจ้าที่เปล่งประกายไปทั่ว
โลกมนุษย์และจักรวาล

S̄ī k̄hāw k̄hxng bos̄t̄h̒ thæn phra bri s̄uthṭhi khuṇ k̄hxng phraphuthṭhcêā Krack k̄hāw h̄māy t̄hụng Phra pạỵỵā ṭhi khuṇ k̄hxng phraphuthṭhcêā thī̀ pel̀ng prakāy pị thạ̀w lok mnus̄ʹy̒ læa cạkrwāl

สะพาน หมายถึง การเดินข้ามวัฏสงสารมุ่งสู่พุทธภูมิ ก่อนขึ้นสะพาน
ครึ่งวงกลมเล็ก หมายถึง โลกมนุษย์ วงใหญ่ที่มีเขี้ยวเป็นปากของพญามารหรือ พระราหู หมายถึง กิเลสในใจแทนขุมนรกคือทุกข์ ผู้ใดจะเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าในพระพุทธภูมิต้องตั้งจิตปลดปล่อยกิเลสตัณหาของตนเองทิ้งลงไปในปากพญามาร เพื่อเป็นการชำระจิตเราให้ผ่องใสถึงจะเดินผ่านขึ้นไป บนสันของสะพานจะประกอบไปด้วยอสูรอมกัน 16 ตัว ข้างละ 8 ตัว อุปกิเลส 16 จากนั้นก็จะถึง กึ่งกลางสะพาน หมายถึง เขาพระสุเมระ เป็นที่อยู่ของเทวดา ด้านล่างเป็น สระน้ำ หมายถึง สันดรมหาสมุทร มีสวรรค์ตั้งอยู่ 6 ชั้นด้วยกัน ผ่านสวรรค์ 6 เดินลงไปสู่แผ่นดินของพรหม 16 ชั้น แทนด้วยดอกบัวทิพย์ 16 ดอก รอบอุโบสถ ดอกที่ใหญ่สุด 4 ดอก ตรงทางขึ้นด้านข้างโบสถ์ หมายถึง ซุ้มพระอริยเจ้า 4 พระองค์ ประกอบด้วยพระโสดาบัน พระสกิทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์ เป็นสงฆ์สาวกที่เราควรกราบไหว้บูชา
S̄aphān h̄māy t̄hụng kār dein k̄ĥām wạt̩s̄ngs̄ār mùng s̄ū̀ phuthṭh p̣hūmi K̀xn k̄hụ̂n s̄aphān Khrụ̀ng wngklm lĕk h̄māy t̄hụng lok mnus̄ʹy̒ wng h̄ıỵ̀ thī̀ mī k̄heī̂yw pĕn pāk k̄hxng phỵā mār h̄rụ̄x Phra rāh̄ū h̄māy t̄hụng kiles̄ nı cı thæn k̄humnrk khụ̄x thukk̄h̒ P̄hū̂ dı ca k̄hêāf̄êā phraphuthṭhcêā nı phraphuthṭh p̣hūmi t̂xng tậng cit pldpl̀xy kiles̄ tạṇh̄ā k̄hxng tnxeng thîng lng pị nı pāk phỵā mār Pheụ̄̀x pĕnkār chảra cit reā h̄ı̂ p̄h̀xngs̄ı t̄hụng ca dein p̄h̀ān k̄hụ̂n pị Bn s̄ạn k̄hxng s̄aphān ca prakxb pị d̂wy xs̄ūr xm kạn 16 tạw k̄ĥāng la 8 tạw xupkiles̄ 16 cāk nận k̆ ca t̄hụng Kụ̀ngklāng s̄aphān h̄māy t̄hụng k̄heā phra s̄u me ra pĕn thī̀ xyū̀ k̄hxng thewdā d̂ān l̀āng pĕn s̄ra n̂ả h̄māy t̄hụng s̄ạn dr mh̄ās̄muthr Mī s̄wrrkh̒ tậng xyū̀ 6 chận d̂wy kạn p̄h̀ān s̄wrrkh̒ 6 dein lng pị s̄ū̀ p̄hæ̀n din k̄hxng phrh̄m 16 chận thæn d̂wy dxkbạw thiphy̒ 16 dxk rxb xubos̄t̄h dxk thī̀ h̄ıỵ̀ s̄ud 4 dxk trng thāng k̄hụ̂n d̂ān k̄ĥāng bos̄t̄h̒ h̄māy t̄hụng sûm phra xriy cêā 4 phraxngkh̒ prakxbd̂wy phra S̄odābạn phra s̄kithākhāmī phra xnākhāmī læa phra xrh̄ạnt̒ Pĕn s̄ngḳh̒ s̄āwk thī̀ reā khwr krāb h̄ịŵ būchā

ก่อนขึ้นบันได ครึ่งวงกลม หมายถึง โลกุตตรปัญญา บันไดทางขึ้น 3 ขั้น แทนอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ผ่านแล้วจึงขึ้นไปสู่แผ่นดินของอรูปพรหม 4 แทนด้วยดอกบัวทิพย์ 4 ดอก และ บานประตู 4 บาน บานสุดท้ายเป็นกระจกสามเหลี่ยมแทนความว่างเปล่า คือ(ความหลุดพ้น)
แล้วจึงจะก้าวข้ามธรณีประตูเข้าสู่พุทธภูมิภายในประกอบด้วยภาพเขียนโทนสีทองทั้งหมด ผนัง 4 ด้าน เพดาน และพื้นล้วนเป็นภาพเขียนที่แสดงถึงการหลุดพ้นจากกิเลสมาร มุ่งเข้าสู่โลกุตรธรรม
K̀xn k̄hụ̂n bạndị khrụ̀ng wngklm h̄māy t̄hụng loku ttr pạỵỵā bạndị thāng k̄hụ̂n 3 k̄hận thæn xniccạng thuk k̄hạng xnạttā p̄h̀ān læ̂w cụng k̄hụ̂n pị s̄ū̀ p̄hæ̀n din k̄hxng xrūp phrh̄m 4 thæn d̂wy dxkbạw thiphy̒ 4 dxk læa bān pratū 4 bān bān s̄udtĥāy pĕnk ra ck S̄āmh̄elī̀ym thæn khwām ẁāng pel̀ā khụ̄x (khwām h̄ludpĥn) Læ̂w cụng ca k̂āw k̄ĥām ṭhrṇīpratū k̄hêā s̄ū̀ phuthṭh p̣hūmi p̣hāynı prakxbd̂wy p̣hāph k̄heīyn thon s̄ī thxng thậngh̄md p̄hnạng 4 d̂ān phedān læa phụ̄̂n l̂wn pĕn p̣hāph k̄heīyn thī̀ s̄ædng t̄hụng kār h̄ludpĥn cāk kiles̄mār Mùng k̄hêā s̄ū̀ lokutrṭhrrm

ส่วนบนของหลังคาโบสถ์ ได้นำหลักธรรมอันสำคัญยิ่งของการปฏิบัติจิต 3 ข้อ คือ ศีล สมาธิ ปัญญา นำไปสู่ความว่าง (ความหลุดพ้น)
S̄̀wn bn k̄hxng h̄lạngkhā bos̄t̄h̒ Dị̂ nả h̄lạk ṭhrrm xạn s̄ảkhạỵ yìng k̄hxng kār pt̩ibạti cit 3 k̄ĥx khụ̄x ṣ̄īl s̄māṭhi pạỵỵā nả pị s̄ū̀ khwām ẁāng (Khwām h̄ludpĥn)

ช่อฟ้าเอก หมายถึง ศีล ประกอบด้วยสัตว์ 4 ชนิดผสมกัน แทน
ดิน น้ำ ลม ไฟ ช้าง หมายถึง ดิน, นาค หมายถึง น้ำ, ปีกหงส์ หมายถึง ลม และ หน้าอก หมายถึง ไฟ ขึ้นไปปกปักรักษาพระศาสนา บนหลัง ช่อฟ้าเอกแทนด้วย พระธาตุ หมายถึง ศีล 5 ศีล 8 ศีล 10 ศีล 227 ข้อ และ 84,4000 พระธรรมขันธ์
Ch̀xf̂ā xek h̄māy t̄hụng ṣ̄īl prakxbd̂wy s̄ạtw̒ 4 chnid p̄hs̄m kạn thæn din n̂ả lm fị Cĥāng h̄māy t̄hụng din, nākh h̄māy t̄hụng n̂ả, pīk h̄ngs̄̒ h̄māy t̄hụng lm læa h̄n̂āxk h̄māy t̄hụng fị k̄hụ̂n pị pkpạkrạks̄ʹā phra ṣ̄ās̄nā bn h̄lạng ch̀xf̂ā xek thæn d̂wy Phra ṭhātu h̄māy t̄hụng ṣ̄īl 5 ṣ̄īl 8 ṣ̄īl 10 ṣ̄īl 227 k̄ĥx læa 84,4000 phra ṭhrrmk̄hạnṭh̒

ช่อฟ้าชั้นที่ 2 (บน) หมายถึง สมาธิ แทนด้วยสัตว์ 2 ชิด คือ
พญานาคกับหงส์ เขี้ยวพญานาค หมายถึง ความชั่วในตัวมนุษย์
หงส์ หมายถึง ความดีงาม ศีลเป็นตัวฆ่าความชั่ว (กิเลส) เมื่อใจเราชนะกิเลสได้ก็เกิดสมาธิ มีสติกำหนดรู้เกิดปัญญา
Ch̀xf̂ā chận thī̀ 2 (bn) h̄māy t̄hụng s̄māṭhi thæn d̂wy s̄ạtw̒ 2 chid khụ̄x phỵānākh kạb h̄ngs̄̒ K̄heī̂yw phỵānākh h̄māy t̄hụng khwām chạ̀w nı tạw mnus̄ʹy̒ H̄ngs̄̒ h̄māy t̄hụng khwām dī ngām ṣ̄īl pĕn tạw ḳh̀ā khwām chạ̀w (kiles̄) meụ̄̀x cı reā chna kiles̄ dị̂ k̆ keid s̄māṭhi Mī s̄ti kảh̄nd rū̂ keid pạỵỵā

ช่อฟ้าชั้นที่ 3 (สูงสุด) หมายถึง ปัญญา แทนด้วยหงส์ปากครุฑ หมอบราบนิ่งสงบไม่ปรารถนาใดๆ มุ่งสู่การดับสิ้นซึ่งอาสวะกิเลสภายใน
Ch̀xf̂ā chận thī̀ 3 (s̄ūngs̄ud) h̄māy t̄hụng pạỵỵā thæn d̂wy h̄ngs̄̒ pāk khruṯh H̄mxb rāb nìng s̄ngb mị̀ prārt̄h
nā dı« Mùng s̄ū̀ kār dạb s̄în sụ̀ng xā s̄wa kiles̄ p̣hāynı

ด้านหลังหางช่อฟ้าชั้นที่ 3 มีลวดลาย 7 ชิ้น หมายถึง โพชฌงค์ 7
ลาย 8 ชิ้นรองรับฉัตร หมายถึง มรรค 8
ฉัตร หมายถึง พระนิพพานลวดลายบนเชิงชายด้านข้างของหลังคาชั้นบนสุดแทนด้วยสังโยชน์ 10 เสา 4 มุม ด้านข้างโบสถ์ คือ ตุง (ธง) กระด้าง เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระพุทธเจ้าตามคติล้านนา
D̂ān h̄lạng h̄āng ch̀xf̂ā chận thī̀ 3 mī lwdlāy 7 chîn
h̄māy t̄hụng phochc̣hngkh̒ 7 Lāy 8 chîn rxngrạb c̄hạtr h̄māy t̄hụng mrrkh 8 C̄hạtr h̄māy t̄hụng phra niphphān lwdlāy bn cheingchāy d̂ān k̄ĥāng k̄hxng h̄lạngkhā chận bn s̄ud thæn d̂wy s̄ạngyochn̒ 10 s̄eā 4 mum d̂ān k̄ĥāng bos̄t̄h̒ khụ̄x tung (ṭhng) krad̂āng pheụ̄̀x t̄hwāy pĕn phuthṭh būchā dæ̀ phraphuthṭhcêā tām khti l̂ān nā

วัด : เปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา 6.30 – 18.00 น.
ห้องแสดงภาพ : เปิดให้เข้าชมวันจันทร์ – ศุกร์ 8.00 – 17.30 น.

ส่วนวันเสาร์ อาทิตย์ และวันหยุดราชการ เวลา 8.00 – 18.00 น.

Wạd: Peid h̄ı̂ k̄hêā chm thuk wạn welā 6.30 – 18.00 N.
H̄̂xng s̄ædng p̣hāph: Peid h̄ı̂ k̄hêā chm
wạn cạnthr̒ – ṣ̄ukr̒ 8.00 – 17.30 N.
S̄̀wn wạn s̄eār̒ xāthity̒ læa wạn h̄yud rāchkār
welā 8.00 – 18.00 N.

สถานที่ตั้ง : ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย

S̄t̄hān thī̀ tậng : Tảbl p̀ā x̂x dxn chạy xảp̣hex meụ̄xng cạngh̄wạd cheīyngrāy

Over Vowel

2011-09-19T07:22:00.001-05:00

Let's read the Over Vowel.You enjoy reading it.

Combined Vowel

2011-09-19T07:20:00.000-05:00

Let's read the Combined Vowel.You enjoy reading it.

Single Vowel

2011-09-19T07:17:00.000-05:00

Let's read the Single Vowel.You enjoy reading it.

Thai Alphabet.

2011-09-19T07:02:00.002-05:00

Let's read the Thai alphabet.You enjoy reading it.

Thai Drawing 4

2011-09-19T03:27:00.004-05:00

Thai Drawing 3

2011-09-19T02:53:00.002-05:00

Thank you Chalermchai teacher for the beautiful pictures.

Thai Drawing 2,

2011-09-19T02:37:00.006-05:00

Thank you Chalermchai teacher for the beautiful pictures.

Thai Drawing.( Rūp lāy thịy )

2011-09-19T02:37:00.001-05:00

" Thai Drawing " by Chalernchai teacher.
The drawing the best in the country.
I bring to see you,maybe it will give......
You was visiting Thailand.
I want to tell you that.
Thailand have the better you see.
Thank you Chalermchai teacher for the beautiful pictures.

Thai proverb pass3

2011-09-18T08:55:00.002-05:00

1.It’s impossible to judge someone without judging yourself.
จงพิจารณาตนเองก่อนไปตัดสินคนอื่น
Cng phicārṇā tnxeng k̀xn pị tạds̄in khn xụ̄̀n

2.Beware of little expenses, a small leak can sink a great ship.
เรื่องเล็กอาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ ถ้าไม่ใส่ใจระมัดระวัง
Reụ̄̀xng lĕk xāc klāy pĕn reụ̄̀xng h̄ıỵ̀ T̄ĥā mị̀ s̄ı̀cı ramạdrawạng

3. He who asks a question is fool for five minutes;
He who does not ask remains a fool forever.
ยอมโง่ห้านาทีเพื่อถามสิ่งที่ไม่รู้ดีกว่าไม่ถามแล้วโง่ตลอดชีวิต
Yxm ngò h̄̂ā nāthī pheụ̄̀x t̄hām s̄ìng thī̀ mị̀rū̂ dī kẁā mị̀ t̄hām læ̂w ngò tlxd chīwit

4. Life is a struggle For those who want more than life itself.
ชีวิตคงต้องดิ้นรนเรื่อยไป ถ้าไม่รู้จักคำว่า “พอ”
Chīwit khng t̂xng dînrn reụ̄̀xy pị T̄ĥā mị̀rū̂ cạk khả ẁā “phx”

5.The one who understands does not speak; the one who speaks does not understand.
คนฉลาดมากพูดน้อย คนฉลาดน้อยพูดมาก
Khn c̄hlād māk phūd n̂xy Khn c̄hlād n̂xy phūd māk

6. If you don’t have a plan for yourself you’ll be part of someone else’s.
ถ้าไม่คิดทำอะไรเอง ก็ต้องเป็นผู้ตามเรื่อยไป
T̄ĥā mị̀ khid thả xarị xeng K̆ t̂xng pĕn p̄hū̂ tām reụ̄̀xy pị

7.Don’t ignore the small things the kite flies because of its tail.
อย่าดูถูกสิ่งเล็กน้อยว่าด้อยค่า ทุกอย่างมีราคาในตัวเอง
Xỳā dūt̄hūk s̄ìng lĕkn̂xy ẁā d̂xy kh̀ā Thuk xỳāng mī rākhā nı tạw xeng

by..... Chun c̄h̀āy ♥

Verse of Encouragement.(Klxn h̄ı̂ kảlạngcı)

2011-09-18T08:07:00.002-05:00

Don't Surrender

When your heart start walking
It seem smiling to the glowing star

เริ่มต้นที่หัวใจ ถ้าจะไปให้ถึงดาว
Reìm t̂n thī̀ h̄ạwcı T̄ĥā ca pị h̄ı̂ t̄hụng dāw

.................................

Let today be the better of yesterday past.Let today begins with a better start.
Let every minute of the past,
full of meaning to the last

ขอให้วันนี้ดีกว่าวันวาน
ได้เริ่มสร้างสรรค์สู่วันใหม่
ขอให้ทุกนาทีที่ผ่านไป
ได้พบเจอแต่สิ่งดีงาม
K̄hx h̄ı̂ wạn nī̂ dī kẁā wạn wān
Dị̂ reìm s̄r̂āngs̄rrkh̒ s̄ū̀ wạn h̄ım̀
K̄hx h̄ı̂ thuk nāthī thī̀ p̄h̀ān pị
Dị̂ phb cex tæ̀ s̄ìng dī ngām

.................................

May each day in the week be a good day.

ขอให้วันนี้ของเธอ
เป็นวันที่ดีของชีวิต
K̄hx h̄ı̂ wạn nī̂ k̄hxng ṭhex
Pĕn wạn thī̀ dī k̄hxng chīwit

.............................................

Smile like an ever happy growing sun.
Lauhtherand all the colorful fun.
smile like an ever happy beaming song.
And the world would move gliding along.

ยิ้มกว้างให้เต็มแก้ม
เพื่อแต้มชีวิตให้สดใส
ยิ้มกว้างให้เต็มใจ
เพื่อมองโลกทั้งใบได้สวยงาม

Yîm kŵāng h̄ı̂ tĕm kæ̂m
Pheụ̄̀x tæ̂m chīwit h̄ı̂ s̄ds̄ı
Yîm kŵāng h̄ı̂ tĕmcı
Pheụ̄̀x mxng lok thậng bı dị̂ s̄wyngām

.................................

When your life seems moving like the ever-changing tide,
so will the trouble bring you all that rumble for a while.

ชีวิตเปรียบเหมือนฤดูกาล
ย่อมมีการเปลี่ยนแปลง
จะกังวลไปไยกับบางวันอันเลวร้าย
ที่ผ่านเข้ามาเพียงชั่วครั้งคราว

Chīwit perīyb h̄emụ̄xn vdūkāl
Ỳxm mī kār pelī̀ynpælng
Ca kạngwl pị yị kạb bāng wạn xạn lew r̂āy
Thī̀ p̄h̀ān k̄hêā mā pheīyng chạ̀w khrậng khrāw

.................................

by..... Chun c̄h̀āy ♥

Verse of love 2

2011-09-18T07:38:00.000-05:00

Count the stars
let's count the stars
This lonely night we are so far
let's all those lovely beautiful light
Bring my thought and care to where you are

มานับดาวกันดีไหม
ในคืนที่อยู่ไกลกันอย่างนี้
ให้ดวงดาวแทนความคิดถึงที่มี
และทั้งหมดของท้องฟ้านี้
นับดูสิ...ความคิดถึงช่างมีมากมาย
Mā nạb dāw kạn dī h̄ịm
Nı khụ̄n thī̀ xyū̀ kịl kạn xỳāng nī̂
H̄ı̂ dwngdāw thæn khwām khidt̄hụng thī̀ mī
Læa thậngh̄md k̄hxng tĥxngf̂ā nī
Nạb dū s̄i...Khwām khidt̄hụng ch̀āng mī mākmāy

If you should cry
I"ll dry your tears
If you're lonely
Let me there to keep you company

หากเธอร้องไห้

ฉันจะคอยซับน้ำตา

หากเธอเหว่ว้า

ฉันจะมาปลอบโยน

H̄āk ṭhex r̂xngh̄ị̂
C̄hạn ca khxy sạb n̂ảtā
H̄āk ṭhex h̄eẁ ŵā
C̄hạn ca mā plxbyon

I wish to be the star on the far horizon
shining and caring for you
and let every minute show that

ขอเป็นดาวดวงหนึ่งที่ขอบฟ้าไกล
ส่องแสงให้กำลังใจเธออยู่
ขอให้ทุกนาทีเธอรับรู้
ฉันคิดถึงเธออยู่ทุกวันไป

K̄hx pĕn dāw dwng h̄nụ̀ng thī̀ k̄hxb f̂ā kịl
S̄̀xng s̄æng h̄ı̂ kảlạngcı ṭhex xyū̀
K̄hx h̄ı̂ thuk nāthī ṭhex rạb rū̂
C̄hạn khidt̄hụng ṭhex xyū̀ thuk wạn pị

You’re the shinning stars
brighten my life with hope
You’re the strength
that support my life whenever I need.

เธอเห็นดาวในดวงใจ
ส่องสว่างใสให้ความหวัง
เธอเป็นแรงพลัง
ในทุกครั้งที่ฉันต้องการกำลังใจ

Ṭhex h̄ĕn dāw nı dwngcı
S̄̀xng s̄ẁāng s̄ı h̄ı̂ khwām h̄wạng
Ṭhex pĕn ræng phlạng
Nı thuk khrậng thī̀ c̄hạn t̂xngkār kảlạngcı

More than the greatest love the world has know
This is the love I’ll give to you alone
More than the simple words I try to say
I only live to love you more each day.

มากกว่าความรักทั้งหมดในโลกนี้ที่ฉันรู้จัก
คือความรักที่ฉันมีให้เธอ
มากกว่าถ้อยคำในโลกนี้ทั้งหมดก็คือ
ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อรักเธอมากขึ้นทุกวัน

Mākkẁā khwām rạk thậngh̄md nı lok nī̂ thī̀ c̄hạn rū̂cạk Khụ̄x khwām rạk thī̀ c̄hạn mī h̄ı̂ ṭhex
Mākkẁā t̄ĥxykhả nı lok nī̂ thậngh̄md k̆ khụ̄x
C̄hạn ca mī chīwit xyū̀ pheụ̄̀x rạk ṭhex
māk k̄hụ̂n thuk wạn

Don’t forget to remember me
and the love that’s used to be
I’m still remember you
and everything we’re used to do.

อย่าลืมฉัน
อย่าลืมวันที่เคยใกล้
อย่าลืมนึกถึงหัวใจ
ที่ใครคนหนึ่งฝากไว้ให้เธอดูแล
Xỳā lụ̄m c̄hạn
xỳā lụ̄m wạn thī̀ khey kıl̂
Xỳā lụ̄m nụkt̄hụng h̄ạwcı
Thī̀ khır kon h̄nụ̀ng f̄āk wị̂ h̄ı̂ ṭhex dūlæ

by..... Chun c̄h̀āy ♥

Verse of love, (Bth klxn)

2011-09-18T07:06:00.001-05:00

For a people with love.
♥ U ♥ & ♥ I ♥ = ♥ We ♥

In my heart I have love.
In my love I always have you.

ในหัวใจมีความรัก ในความรักมีเธอเสมอ
Nı h̄ạwcı mī khwām rạk Nı khwām rạk mī ṭhex s̄emx

Sending my love to you,
On the day I’m very thought of you.

ส่งคำ “ รัก” มาให้ ในวันที่หัวใจเปี่ยมด้วยความคิดถึง
S̄̀ng khả “rạk” mā h̄ı̂ nı wạn thī̀ h̄ạwcı

peī̀ym d̂wy khwām khidt̄hụng

The best time in my life is having you beside me.

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของฉัน คือคือวันที่มีเธอเคียงข้าง
Ch̀wng welā thī̀ dī thī̀s̄ud k̄hxng c̄hạn
Khụ̄x khụ̄x wạn thī̀ mī ṭhex kheīyng k̄ĥāng

The happy time in my life is doing everything for you.

ช่วงเวลาที่มีความสุขของฉัน คือการได้กระทำทุกสิ่งเพื่อเธอ
Ch̀wng welā thī̀ mī khwām s̄uk̄h k̄hxng c̄hạn
Khụ̄x kār dị̂ krathả thuk s̄ìng pheụ̄̀x ṭhex

You’ve made my routine days become more meaning.

เธอทำให้วันคืนอันแสนธรรมดา เป็นวันเวลาที่มีความหมาย
Ṭhex thảh̄ı̂ wạn khụ̄n xạn s̄æn ṭhrrmdā
Pĕn wạn welā thī̀ mī khwām h̄māy

Remember I’m in love with you.
Please save your heart for me.

อย่าลืมนะว่าเรารักกัน
เพราะฉะนั้น กรุณาเก็บรักษาหัวใจของเธอไว้ให้ฉันด้วย
Xỳā lụ̄m na ẁā reā rạk kạn Pherāac̄hanận
kruṇā kĕb rạks̄ʹā h̄ạwcı k̄hxng ṭhex wị̂ h̄ı̂ c̄hạn d̂wy

You’re my dream that comes true.

เธอคือคนของความฝัน ที่ฉันค้นพบเจอในความจริง
Ṭhex khụ̄x khn k̄hxng khwām f̄ạn
Thī̀ c̄hạn kĥn phb cex nı khwām cring

by..... Chun c̄h̀āy ♥

The beautiful sea4.(Rūp thale s̄wy s̄wy)

2011-09-17T22:23:00.001-05:00

by..... Chun c̄h̀āy ♥

The beautiful sea3.(Rūp thale s̄wy s̄wy)

2011-09-17T22:16:00.003-05:00

Summer this year,Welcome to the
beach in Thailand.I confirm,you love
this here. I'm Sure!!

by.... Chun c̄h̀āy ♥

The beautiful sea2.(Rūp thale s̄wy s̄wy)

2011-09-17T21:49:00.002-05:00

by.... Chun c̄h̀āy ♥

The beautiful sea.(Rūp thale s̄wy s̄wy)

2011-09-17T21:45:00.000-05:00

Today, I have beautiful picture of the sea.Come to you.I hope, you will like it.

by.... Chun c̄h̀āy ♥

The Frog and the ox

2011-09-17T11:23:00.000-05:00

The Frog and the ox

Oh Father,"

Said a little frog to the gig one sitting by the side of a pool,

I have seen such a terrible monster !

It was as big as a mountain,

With horns on its head,

and a long tail,

And it had hoofs divided in two."

Tush, child, tush,"

Said the old Frog,

That was only Farmer White's Ox.

It isn't so big either;

He may be a little bit taller than I,

But I could easily make myself quite as broad;

Just you see…"

So he blew himself out,

and blew himself out,

was he as big as that?"

asked he.

Oh, much bigger than that,"

said the young Frog.

I will not apologize for the dinner,"

said the Stork.

Bigger, father, bigger,"

was the reply.

So the frog took a deep breath,

and blew and blew and blew,

and swelled and swlled.

and then he said:

I'm sure the Ox is not as big as-

But at this moment he burst.

กบกับวัว
Kb kạb wạw

โอ !! พ่อจ๋า
Xô!! Ph̀x čā
ลูกกบตัวน้อยพูดกับพ่อกบที่นั่งอยู่ข้างสระน้ำแห่งหนึ่ง
Lūk kb tạw n̂xy phūd kạb ph̀x kb thī̀nạ̀ng xyū̀ k̄ĥāng s̄ra n̂ả h̄æ̀ng h̄nụ̀ng
" ฉันได้เห็นสัตว์ประหลาดตัวใหญ่เบ้อเร่อเลย "
C̄hạn dị̂ h̄ĕn s̄ạtw̒ prah̄lād tạw h̄ıỵ̀ bêxrèx ley
ตัวมันใหญ่โตเหมือนภูเขา มีเขาอยู่บนหัว
Tạw mạn h̄ıỵ̀ to h̄emụ̄xn p̣hūk̄heā Mī k̄heā xyū̀ bn h̄ạw
มีหางยาว กีบเท้าของมันยาวออกมาเป็นสองซีกด้วย
Mī h̄āngyāw kīb thêā k̄hxng mạn yāw xxk mā pĕn s̄xng sīk d̂wy
" ลูกเอ๋ย "
Lūk xěy

" นั่นคือพ่อวัวของลุงขาวชาวนาเท่านั้นเอง "
Nạ̀n khụ̄x ph̀x wạw k̄hxng lung k̄hāw chāwnā thèānận xeng
มันก็ไม่ใช่ว่าจะใหญ่โตเท่าใดนักหรอก
Mạn k̆ mị̀chı̀ ẁā ca h̄ıỵ̀ to thèādı nạk h̄rxk
มันอาจสูงกว่าพ่อเพียงนิดหน่อยเท่านั้นเอง
Mạn xāc s̄ūng kẁā ph̀x pheīyng nidh̄ǹxy thèānận xeng
แต่พ่อสามารถทำให้ตัวพ่อเองกว้างใหญ่เท่ากับมันได้
Tæ̀ ph̀x s̄āmārt̄h thảh̄ı̂ tạw ph̀x xeng kŵāngh̄ıỵ̀ thèākạb mạn dị̂
ไม่ยากลูกคอยดูนะ แล้วพ่อกบก็เบ่งตัวเองออกมา....Mị̀ yāk lūk khxy dū na Læ̂w ph̀x kb k̆ bèng tạw xeng xxk mā...

เบ่งออกมา......
Bèng xxk mā......
เบ่งออกมา......
Bèng xxk mā......
แล้วก็ เบ่งออกมา.....
Læ̂w k̆ bèng xxk mā.....

ใหญ่ได้แค่นี้เองหรอจ้ะพ่อ

H̄ıỵ̀ dị̂ khæ̀ nī̂ xeng h̄rx ĉa ph̀x
" พ่อยังใหญ่ได้มากกว่านี้อีกลูก คอยดูนะ "

Ph̀x yạng h̄ıỵ̀ dị̂ mākkẁā nī̂ xīk lūk khxy dū na

พ่อกบก็เบ่งตัวเองให้ใหญ่ขึ้นอีก

Ph̀x kb k̆ bèng tạw xeng h̄ı̂ h̄ıỵ̀ k̄hụ̂n xīk

" ตัวพ่อใหญ่เท่าวัวตัวนั้นรึยังลูก "

Tạw ph̀x h̄ıỵ̀ thèā wạw tạw nận rụ yạng lūk

" ยังจ้ะพ่อ ตัวมันใหญ่กว่านี้ ใหญ่กว่านี้อีกพ่อ "

Yạng ĉa ph̀x tạw mạn h̄ıỵ̀ kẁā nī̂ H̄ıỵ̀ kẁā nī̂ xīk ph̀x

ดังนั้นพ่อกบจึงสูดลมหายใจให้ลึกที่สุด

Dạngnận ph̀x kb cụng s̄ūd lm h̄āycı h̄ı̂ lụk thī̀s̄ud

ก่อนที่จะเบ่งตัวเอง ให้ตัวมันก็พองขึ้น...........

K̀xn thī̀ ca bèng tạw xeng H̄ı̂ tạw mạn k̆ phxng k̄hụ̂n.........

พองขึ้น........

Phxng k̄hụ̂n........
และก็พองขึ้น.............
Læa k̆ phxng k̄hụ̂n.............
จนในที่สุดพ่อกบก็พูดว่า.........
Cn nı thī̀s̄ud ph̀x kb k̆ phūd ẁā........
" พ่อมั่นใจเหลือเกินว่า วัวตัวนั้นคงไม่ตัวใหญ่เท่าอย่างพ่อแน่นอน "

Ph̀x mạ̀ncı h̄elụ̄xkein ẁā Wạw tạw nận khng mị̀ tạw h̄ıỵ̀ thèā xỳāng ph̀x næ̀nxn
ก่อนที่ตัวพ่อกบจะแตกสลายหายไปในพริบตา
K̀xn thī̀ tạw ph̀x kb ca tæk s̄lāy h̄āy pị nı phrib tā





ข้อคิดจากนิทานเรื่องนี้
K̄ĥxkhid cāk nithān reụ̄̀xng nī̂
ความไม่รู้จักประมาณตน ย่อมนำมาซึ่งความพินาศแห่งตน
Khwām mị̀rū̂ cạk pramāṇtn Ỳxm nả mā sụ̀ng khwām phināṣ̄ h̄æ̀ng tn

by...Chun c̄h̀āy ♥

The Dog and the Wolf

2011-09-17T10:51:00.000-05:00

The Dog and the Wolf

A gaunt Wolf was almost dead with hunger when he happened to meet a house-Dog who was passing by. Ah, Cousin, said the dog, I knew it would be; your irregular lift will soon be the ruin of you. soon be the ruin of you. why do you not work steadily as I do, And get your food regularly given to you? I would have no objection," said the Wolf, if I could only get a place." I will easily arrange that for you" said the Dog, come with me to my master and you shall share my work." So the Wolf and the dog went towards the town together. On the way there the Wolf noticed that the hair on certain part of the Dog's neck was very much worn away,So he asked him how that had come about. Oh, it is nothing," said the Dog, That is only the place where the collar is put on at night to keep me chalned up; it chafes a bit, but one soon gets used to it." Is that all?" said the Wolf. Then good bye to you, Master Dog."

หมาป่ากับหมาบ้าน
H̄māp̀ā kạb h̄mā b̂ān

หมาป่าผอมกะหร่องตัวหนึ่ง หิวเกือบจะตายอยู่แล้ว
H̄māp̀ā p̄hxm kah̄r̀xng tạw h̄nụ̀ng H̄iw keụ̄xb ca tāy xyū̀ læ̂w
บังเอิญมันได้พบกับหมาบ้านตัวหนึ่งซึ่งกำลังเดินผ่านมา
Bạngxeiỵ mạn dị̂ phb kạb h̄mā b̂ān tạw h̄nụ̀ng sụ̀ng kảlạng dein p̄h̀ān mā

"ว่าไง,พรรคพวกของข้า "
Ẁā ngị,phrrkhphwk k̄hxng k̄ĥā
" สวัสดีเจ้าหมาป่า ทำไมเจ้าดูผอมโซอย่างนั้นละ "
S̄wạs̄dī cêā h̄māp̀ā Thảmị cêā dū p̄hxmso xỳāng nận la
อ่ะ! ข้าพอจะรู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร "

X̀a! K̄ĥā phx ca rū̂ ẁā mạn pĕn pherāa xarị

" ชีวิตภายในป่าของเจ้าคงไม่ราบรื่นซินะ "

Chīwit p̣hāynı p̀ā k̄hxng cêā khng mị̀ rābrụ̄̀n si na

" ในไม่ช้ามันก็นำความหายนะมาให้แก่เจ้าจนได้ "

Nı mị̀ cĥā mạn k̆ nả khwām h̄āyna mā h̄ı̂ kæ̀ cêā cn dị̂

" ทำไมเจ้าไม่มาทำงานที่คงเส้นคงวาเหมือนอย่างข้าล่ะ "

Thảmị cêā mị̀ mā thảngān thī̀ khngs̄ênkhngwā
h̄emụ̄xn xỳāng k̄ĥā l̀a

" เจ้าจะได้มีอาหารกินเป็นประจำแบบไม่ต้องอดอยากไง "

Cêā ca dị̂ mī xāh̄ār kin pĕn pracả bæb mị̀
t̂xng xdxyāk ngị

" อืม....มันก็คงจะดีละนะ ถ้าข้าหางานอย่างว่านั้นได้ "

Xụ̄m....Mạn k̆ khngca dīla na T̄ĥā k̄ĥā h̄ā ngān
xỳāng ẁā nận dị̂

" เอาอย่างนี้ไหมล่ะ เดี๋ยวข้าจะจัดแจงเรื่องนั้นให้แก่เจ้าเอง "

Xeāxỳāng nī̂ h̄ịm l̀a Deī̌yw k̄ĥā ca cạdcæng
reụ̄̀xng nận h̄ı̂ kæ̀ cêā xeng

" เรื่องแค่นี้สำหรับข้า มันเป็นเรื่องง่ายง่ายอยู่แล้ว "

Reụ̄̀xng khæ̀ nī̂ s̄ảh̄rạb k̄ĥā Mạn pĕn reụ̄̀xng
ng̀āy ng̀āy xyū̀ læ̂w

" ตามข้ามาสิ เดี๋ยวข้าพาเจ้าไปหาเจ้านายของข้า "

Tām k̄ĥā mā s̄i deī̌yw k̄ĥā phā cêā pị h̄ā
cêānāy k̄hxng k̄ĥā

" แล้วเจ้าจะได้ร่วมทำงานกับข้า "

Læ̂w cêā ca dị̂ r̀wm thảngān kạbk̄ĥā

ดังนั้น หมาทั้งสอง จึงเดินมุ่งหน้าเข้าสู่เมืองด้วยกัน

Dạngnận h̄mā thậng s̄xng cụng dein mùng h̄n̂ā
k̄hêā s̄ū̀ meụ̄xng d̂wy kạn

ระหว่างทางไปยังเมือง หมาป่าสังเกตเห็นว่า

Rah̄ẁāng thāng pị yạng meụ̄xng H̄māp̀ā s̄ạngket
h̄ĕn ẁā

ขนบางส่วนรอบรอบคอของหมาบ้าน

K̄hn bāng s̄̀wn rxb rxb khx k̄hxng h̄mā b̂ān

ได้หลุดหายไปเป็นอันมาก

Dị̂ h̄lud h̄āy pị pĕnxạnmāk

ดังนั้น มันจึงถามหมาบ้านว่าสิ่งนั้นมันเกิดขึ้นได้อย่างไร

Dạngnận mạn cụng t̄hām h̄mā b̂ān ẁā s̄ìng nận mạn keid k̄hụ̂n dị̂ xỳāngrị

"อ๋อ,ไม่มีอะไรหรอก "

X̌x,mị̀mī xarị h̄rxk

" นั่นมันเกิดจากการเสียดสีของปลอกคอที่ข้าใส่ในตอนกลางคืน "

Nạ̀n mạn keid cāk kār s̄eīyds̄ī k̄hxng plxkkhx thī̀
k̄ĥā s̄ı̀ nı txn klāngkhụ̄n

" เพื่อล่ามโซ่ข้าไว้ มันอาจทำให้รำคาญนิดหน่อย "

Pheụ̄̀x l̀ām sò k̄ĥā wị̂ Mạn xāc thảh̄ı̂ rảkhāỵ nidh̄ǹxy

" แต่ไม่นานมันก็จะชินไปเอง "

Tæ̀ mị̀ nān mạn k̆ ca chin pị xeng

" ท่านพูดจบหรือยัง " หมาป่ากล่าวถาม "

Th̀ān phūd cb h̄rụ̄x yạng" h̄māp̀ā kl̀āw t̄hām

" งั้นข้าลาก่อนละนะ แล้วไว้เจอกันใหม่ "

Ngận k̄ĥā lā k̀xn la na Læ̂w wị̂ cex kạn h̄ım̀



ข้อคิดจากนิทานเรื่องนี้

K̄ĥxkhid cāk nithān reụ̄̀xng nī̂

คนมีอิสระ แม้ต้องอดตาย ยังดีกว่า ตกเป็นทาสผู้อื่น

Khn mī xis̄ra mæ̂ t̂xng xd tāy yạng dī kẁā tkpĕn thās̄ p̄hū̂ xụ̄̀n

by...Chun c̄h̀āy ♥