Eddy305

Bye, bye Miami. Piszę już z Polski

2012-03-27T19:31:00.000+06:00

Witam Was, być może ostatni raz na tym blogu. Zgodnie z planem, dałem sobie jeszcze trochę czasu po powrocie z Ekwadoru na szukanie pracy. Było parę rozmów kwalifikacyjnych, ale ostatecznie nie dostałem się do żadnej roboty, która byłaby w miarę rozwojowa. Tak więc zakupiłem bilet w moich ulubionych ostatnio liniach Air Berlin i oto jestem z powrotem w Legnicy.
Podejrzewam, że w najbliższym czasie nie będę miał zbyt wielu tematów do opisania. Blog tu będzie, ale nie spodziewajcie się nowych postów. Nadal jednak zapraszam do przeglądania archiwum. Jeśli wybieracie się do Miami, znajdziecie tu sporo informacji.
Będę tęsknił za pogodą, plażami, palmami i latynoskim klimatem miasta. Myślę też, że wcześniej czy później wrócę. A na razie dziękuję wszystkim, którzy tu zaglądali. Mam nadzieję, że Wy też kiedyś tam polecicie:)

Najlepsze na koniec. Puerto Lopez i Banos

2012-02-13T20:57:00.000+06:00

Po intensywnych wojażach postanowiłem spędzić więcej czasu w jednym miejscu. Myślałem, że będzie to Montanita. Ale tam było za dużo tłumów. Pojechałem więc kawałek dalej do Puerto Lopez. Miejscowość jest znana z wielu atrakcji znajdujących się w pobliżu. Samo miasto jest bardzo spokojne. Nawet w weekend.

Znalazłem przytulny hotel przy samej plaży prowadzony z Włochów. Aż trudno uwierzyć, że można mieć duży pokój z widokiem na ocean za 10 dolarów.

W miejscowym biurze podróży wykupiłem sobie 3 wycieczki. Na początek rejs statkiem po wybrzeżu i nurkowanie. Widoki były ładne, chociaż osobiście na snorkeling nr 1 dla mnie na razie jest Egipt.

Widać goryla?


A tu żółwia?

Parę dni później przyszedł czas na wyspę Isla de la Plata (tłum. wyspa srebra). Mówię się o niej, że to Galapagos dla ubogich. Jest bardzo wiele zwierząt i roślin, które żyją też na najsłynniejszych ekwadorskich wyspach. Ale różnica w cenie jest olbrzymia. Największe wrażenie robi niezwykła bliskość natury. Można pływać z żółwiami morskimi i spacerować wśród ptaków.


Drzewo Palo Santo. Podobno lecznice. Na pewno bardzo ładnie pachnie.

Na koniec zaplanowałem wyjazd do dżungli. Nie była to dżungla amazońska, tylko park narodowy Machalilla. Ale mówi się, że wygląda prawie tak samo. Na pewno było dziko i ciężko. 5 godzin przedzierania się przez zarośla i wchodzenia po stromych zboczach może porządnie wymęczyć. Było jednak warto, bo głęboko w lesie zobaczyliśmy spore stado małp.

Na tym zdjęciu jest małpa. Nie mam sprzętu z najwyższej półki, ale w miarę widać;)

A teraz ciekawostka. Jaka jest różnica między dżunglą a lasem deszczowym? W największym skrócie, dżungla ma gęstszą koronę drzew, do ziemi dociera mniej światła, przez co jest tam mniej roślinności i łatwiej się poruszać. Las deszczowy ma gęste zarośla. Ale nawet przewodnik przyznał, że nazwy te są często używane zamiennie.

Samo Puerto Lopez jest miasteczkiem bardziej rybackim, niż turystycznym. Dzięki temu miałem okazję spróbować najświeższych jak to tylko możliwe owoców morza i ryb.

Ceviche. Krewetki, kalmary i ośmiornica z warzywami i sokiem cytrynowym na zimno.

Langostinos, czyli krewetki olbrzymie.

Oczywiście Puerto Lopez ma też piękną, długą plażę. Turyści zwykle siedzą ściśnięci na plaży miejskiej, gdzie pełno też łódek rybackich. Ale wystarczy pójść 200 metrów dalej i można mieć święty spokój i cały piasek dla siebie.

Kości wieloryba. Żeby zobaczyć żywego, trzeba tu być w czerwcu.


Wcale nierzadki widok na ulicy.

Po dwóch tygodniach na wybrzeżu i praktycznie na koniec pobytu w Ekwadorze pojechałem znów w góry. Tym razem do miejscowości Banos. To bardzo popularne miejsce, wiele osób mi polecało. I rzeczywiście muszę przyznać, że zasługuje na swoją sławę. Położone wysoko w Andach, ale tylko godzinę od Amazonii. Z tego powodu nie jest chłodno. Miasteczko leży w dolinie, otoczone wzgórzami z kilkoma pięknymi wodospadami. A największą atrakcją są gorące źródła, od których wzięła się nazwa miejscowości. Banos (czyt. banios) po hiszpańsku oznacza łazienki albo łaźnie. Wstęp kosztuje tylko 2 dolary i można kilka godzin relaksować się w basenach z wodą o różnych temperaturach. Ogrzewanie zapewnia pobliski wulkan Tungurahua (całkiem aktywny, kilka lat temu miał erupcję).

"Zagrożenie aktywnością wulkanu"

Po Banos spędziłem jeszcze tylko jedną noc w Quito i poleciałem z powrotem do Miami. Na podsumowanie napiszę, że Ekwador zrobił na mnie bardzo dobre wrażenie. Krajobrazy i natura są tam piękne i zróżnicowane. Ceny niezwykle przystępne, a wiele rzeczy wręcz śmiesznie tanie. Wydaje się też, że jest więcej luzu i swobody. Ludzie wyglądają na szczęśliwszych, niż w Europie czy Stanach. Dzieci wciąż kopią cały dzień piłkę na plaży albo ulicy, zamiast grać w playstation. Wieczorami ludzie tańczą na ulicach. Kraj też szybko się rozwija. W każdym regionie widać, że buduje się nowe drogi, mosty, terminale autobusowe. Mają ropę, rybołówstwo, owoce, złoto i srebro, turystykę. Myślę, że Ekwador ma przed sobą niezłą przyszłość.

Teraz jestem z powrotem w Miami i trochę mi zimno. Nie będę narzekał za mocno, bo wiem jak teraz jest w Polsce. Ale tu mam tylko 10 - 15 stopni na plusie. Parę dni temu miałem 30. Wprowadziłem się też do nowego mieszkania ze znajomymi bo akurat zwolniło im się miejsce. Ale w ciągu najbliższych dwóch tygodni muszę znaleźć jakąś pracę albo na wczesną wiosną będę w Polsce. Niedługo się wszystko okaże. Pozdrawiam!

Szalone kilka tygodni

2012-01-20T08:05:00.000+06:00

Witam ponownie. Miałem małą przerwę w blogowaniu spowodowaną głównie spotkaniem z moimi ekwadorskimi znajomymi. Bardzo chcieli mi pokazać jak najwięcej Ekwadoru. Zaczęliśmy w górskiej miejscowości Zaruma. To wyjątkowo pięknie położona miejscowość. Praktycznie na szczycie góry. Jeszcze nigdy nie widziałem tak stromych ulic. Podobało mi się też, że praktycznie nie było turystów. Miasto bardzo chce się wypromować, np. rozdają za darmo bardzo fajne przewodniki po okolicy i wstęp do wielu atrakcji jest za darmo. Ale jeszcze nie są zbyt znani na świecie, więc czułem się trochę jak pionier:)


Widok z jeszcze wyższej góry

W Zarumie spędziliśmy w miarę spokojnie 4 dni, a potem zaczęło się szalone zwiedzanie. Napiszę tylko parę słów o każdym z miejsc, które odwiedziliśmy.

Portovelo - Ekwadorskie centrum wydobycia złota. Miasto niezbyt ładne. Jest mnóstwo dzikich kopalni typu dziura w ziemi, gdzie ludzie na małą skalę próbuję coś wydobyć. Ale wszystkie większe złoża należą do państwa.

Pinas - Kolejne miasto w górach, blisko Portovelo, ale ładniejsze. Tu spędziłem Wigilię. Siłą rzeczy nie było rodzinnej atmosfery, kolacji, tym bardziej polskich specjałów. W takich chwilach tęskni się za domem, no ale akurat na ten czas przypadła podróż. To był ostatni przystanek w górach na naszej trasie. Dobrze było trochę odpocząć od upałów. Na większych wysokościach jest maksymalnie 25 stopni, w nocy spada nawet do 10. Poza tym w tutejsze góralki to zdecydowanie najładniejsze dziewczyny w Ekwadorze.

Machala - Kolejne duże miasto. To tu są największe na świecie plantacje bananów. Widać je z drogi i przez dobrą godzinę jazdy nie ma po bokach nic, poza bananowcami. Miasto nie jest turystyczne, zdecydowanie bardziej przemysłowe.

Jambeli - Wyspa znajdująca się pół godziny motorówką od Machali. Miałem wrażenie, że jestem na końcu świata. Kilka chatek na krzyż, malutka plaża. Chyba nie zagląda tu za wiele osób. Chociaż widziałem jednego gringo z Ameryki, który tam mieszkał. Nie wiem dlaczego, ale gdybym ja chciał się ukryć, to wybrałbym takie miejsce.

Główna ulica:)

La Libertad i Salinas - W pierwszej miejscowości tylko nocowaliśmy, bo nie ma tam nic ciekawego. Ale Salinas to jeden z najbardziej znanych kurortów w Ekwadorze. My byliśmy tylko w nocy, więc na temat miasta się nie wypowiem, ale zaliczyliśmy niezłą imprezę.

Montanita - Szalone miejsce. Małe miasteczko, ale pełne dyskotek, barów, restauracji. Przyjechaliśmy 2-3 dni przed Sylwestrem, więc było trochę kłopotów ze znalezieniem noclegu i w końcu nieco przepłaciliśmy. Ale nikt nie żałował, bo świetnie się bawiliśmy. Akurat teraz, na przełomie roku, Ekwador przeżywa prawdziwą inwazję turystów z Argentyny i Chile. Podobno teraz mają tam wakacje. Moi znajomy Ekwadorczycy nie lubią tych narodów, podobno są "chłodni i zarozumiali". Ale ja się z dziewczynami dobrze dogadywałem. Jako Polak byłem dla nich egzotyczny i nawet miałem powodzenie. Zresztą wszędzie tutaj lubią Polskę z tego co widzę.

Manta - Kolejne duże miasto. Przyjechaliśmy tu, bo podobno dziewczyny są ładne. Kilka rzeczywiście było. Ale najbardziej zapamiętam miejscowy targ. Widziałem targowiska w Turcji i Egipcie, ale tu było bardziej dziko. Całość zajmuję wielki obszar. Na oko z 10 ulic co najmniej. Stragany rozstawione na chodnikach i można kupić chyba wszystko. Mięso na hakach i zawinięte w gazety, żywe zwierzęta, owoce, pirackie płyty z muzyką (po dolarze), ciuchy, zabawki, pewnie jakby popytać to i kałasznikowa by się znalazło:) Robi wrażenie. Zdjęcia są zrobione w najbardziej eleganckiej części, gdzie była ochrona.

Guayaquil - Największe miasto w Ekwadorze. Sam bym się tu pewnie nie wybrał, ale znajomi zaprosili mnie na Sylwestra do swojej rodziny. Było super. Przyjęli mnie jak swojego. Dwa dni jedzenia i picia za darmo. Poza tym zobaczyłem, jak żyją miejscowi. Nie chcę pisać o nich źle, ale podobno gospodarze to w miarę bogaci ludzie, a w domu mieli co najwyżej średnio. Wydaje mi się, że tu mają inne poczucie estetyki. Nie dbają za bardzo o szczegóły. Np. kibel bez klapy, prysznic bez zasłony itp. Nie dlatego, że ich nie stać. Bo sprzęt muzyczny mieli super, dzieciaki bawiły się playstation. Oni chyba po prostu mają w dupie takie pierdoły. Tak mi się wydaje:)
Sylwester wygląda tu prawie jak u nas. Petardy, muzyka, dużo alkoholu. Z tym, że impreza jest na zewnątrz, gdzie jest ponad 30 stopni. Mają też jedną ciekawą tradycję. O północy palą kukły, które symbolizują stary rok. Wygląda to tak:

Kukly to najczęściej postacie z bajek lub filmów. Tu na pierwszy ogień idzie Papa Smerf


Kazda impreza ma swoja kupkę

Po Sylwestrze znajomy ruszyli w swoją stronę, a ja w swoją. Pokazali mi dużo ciekawych miejsc i cieszę się, że się spotkaliśmy. Ale praktycznie codziennie byliśmy w innym miejscu i ciągłe jazdy autobusem mocno mnie wymęczyły. Postanowiłem więc wrócić w góry i zebrać trochę siły. Pojechałem do miasta Cuenca. To trzecie co do wielkości miasto w Ekwadorze, ale nie daje tego po sobie poznać. Jest bardzo spokojnie, bezpiecznie i czysto. Budynki podobne do tych w Europie. Trochę przypomina mi mój Wrocław. Na początku musiałem odespać, ale potem zabrałem się za zwiedzanie. Najlepsze co widziałem, to park narodowy Cajas. Wspiąłem się tam na ponad 4 tyś. metrów. Ale nawet na takiej wysokości jest zielono. Tylko zimno, a na zejściu złapał mnie deszcz. Mimo wszystko, warto było dla tych widoków.

Początek trasy. Jeszce blisko miasta.

A to już najwyższy punkt


I jedno z bardzo wielu jezior

W Cuenca spróbowałem też dość z egzotyczną potrawę ze znanego u nas z innej strony zwierzątka.

Zgadnie ktoś?

???

Kto powiedział świnka morska, ma rację. W smaku bardzo dobra, białe mięso, prawie bez tłuszczu. Podają z ostrym sosem, ziemniakami i fasolą oraz piwem.

Po Cuenca pojechałem drugi raz do Montanity. Ale w pojedynkę to nie było to samo. Ta miejscowość to przede wszystkim dyskoteki, a samotne wyjścia najczęściej są nudne. Poza tym złapałem lekkie zatrucie pokarmowe (może zemsta świnki), więc nie było to zbyt udane dni.

Teraz jestem w Puerto Lopez i to będzie najprawdopodobniej jedno z ostatnich miejsc na mojej trasie. Znalazłem bardzo ładny hotelik, naokoło jest sporo atrakcji do zaliczenia w jeden dzień. Zostały mi 3 tygodnie do wyjazdu i teraz będę głównie wypoczywał.

Pozdrawiam z Ekwadoru!!!

Ekwadorskie wybrzeże. Atacames i Canoa

2011-12-17T08:24:00.000+06:00

Po spędzeniu paru dni w Quito wyruszyłem na ekwadorskie wybrzeże, region zwany tutaj Costa. Bardzo podoba mi się to, że tu można się poruszać po całym kraju za niewielkie pieniądze. Bilet z Quito do Atacames kosztował mnie 10 dolarów (za jakieś 9 godzin jazdy). Tutejsze autobusy są trochę wysłużone, ale jeżdżą. Żadnych awarii po drodze na szczęście nie mieliśmy. Puszczają na przemian muzykę i filmy, więc podróż zleciała w miarę szybko i przyjemnie. Ciekawostką jest to, że prawie na każdym przystanku wchodzą do autobusy sprzedawcy, którzy oferują najróżniejsze rzeczy. Jedzenie, pirackie płyty z muzyką (w mp3, ok. 100 utworów za dolara), ciuchy, "cudowne" zioła lecznicze. Cuda na kiju, krótko mówiąć:) Ale przynajmniej nie trzeba się martwić o jedzenie na drogę. Po wyjeździe z gór od razu odczuwa się wzrost temperatury. Ale nie potwierdzam opinii, że wilgotność jest tu nieznośna. Nie jest gorzej, niż u nas w upalny letni dzień.

Pierwszą nadmorską miejscowością, którą odwiedziłem, było Atacames. Ludzie z hostelu w Quito trochę odradzali mi to miejsce. Ale mi bardzo się podobało. To takie fajne, małe miasteczko. Nie spotkałem tu prawie żadnych turystów z zachodu, oprócz paru osób w moim hostelu. Dzięki temu często praktykowałem hiszpański, bo inaczej nie dało się dogadać. Plaża jest tu całkiem ładna. Woda ciepła. Ale największą zaletą było dla mnie tanie i pyszne jedzenie. Codziennie próbowałem ryb i owoców morza na różne sposoby. Bardzo dobry obiad można dostać już za 2,5 dolara! A w weekend otwierane są dyskoteki na plaży i można przebierać w imprezach.

Plażowy sprzedawca owoców

Mototaxi. Najtańszy transport po mieście.

Po tygodniu w Atacames pojechał dalej na południe, do nieco popularniejszego kurortu o nazwie Canoa. I w tej chwili nadal tu jestem. To bardzo piękne, ale i spokojniejsze miejsce. Mój hostel jest spory kawałek od "centrum" więc czasami mam wrażenie, że cała plaża jest wyłącznie moja. Nieraz przez godzinę nikogo nie widać w pobliżu. Żeby coś zjeść codziennie robię sobie dwa razy godzinny spacer po plaży. Poza tym nie ma tu za wiele rzeczy do robienia. W Canoa jest dużo więcej obcakrajowców, głównie Amerykanów. Przyjeżdżają tu, z tego co zauważyłem, żeby uczyć się hiszpańskiego. To taka specjalność tej miejscowości najwyraźniej. Ale z tego powodu ceny są też troszeczkę wyższe, niż w poprzednich miejscach. Nadal bardzo dobre, ale jednak...

Nie ma to jak prywatna plaża

Widok z okna

Parę dni temu odezwał się do mnie znajomy z Miami, który na stałe mieszka w Ekwadorze. Planujemy spotkać się w górskiej miejscowości Zaruma na święta. Będzie tam ze swoim towarzystwem. Więc przynajmniej świąt nie spędzę zupełnie sam. Za tydzień znowu trochę zmienię klimat.

Korzystając z okazji chciałbym też wszystkim osobom czytającym ten blog życzyć Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku! Niech się spełnią Wasze marzenia! Pozdrawiam!

Droga do Ekwadoru i 2 dni w Quito

2011-12-10T06:17:00.000+06:00

Moja podróż rozpoczęła się na lotnisku w Miami, na które podrzucił mnie kolega. Bilety zakupiłem wcześniej w wenezuelskich liniach Santa Barbara. Nigdy nie słyszałem o tej firmie, ale mieli najlepszą cenę. W obie strony za niecałe 400 dolarów. Lot był z przesiadką w Caracas, w Wenezueli. Ale nie powiem, że widziałem ten kraj, bo spędziłem tylko parę godzin na terminalu przesiadkowym.

Lot był bardzo spokojny i bezproblemowy. Zaletą przesiadki było to, że dostałem dwa posiłkiJ Po wylądowaniu w Quito bardzo szybko dopadł mnie jakiś taksówkarz i pojechaliśmy do hostelu. Zapłaciłem trochę więcej niż się spodziewałem. Ale było późno, a przede wszystkim w Quito odbywał się festiwal. Ulice były mocno zakorkowane. Pierwszej nocy nigdzie nie wychodziłem. Wypiłem tylko jedno piwo w hostelowym barze i poszedłem spać. Podobało mi się to, że łóżko było dużo większe i wygodniejsze niż w Miami. Za to pokój mniejszy, tylko 5 osobowy.

Następnego dnia wstałem wcześnie i nie znając miasta, ruszyłem przed siebie. Trzymałem się głównej drogi i po około pół godziny udało mi się trafić na starówkę. I była to zdecydowanie najładniejsza część miasta, jaką widziałem.

Południowoamerykańska stolica kultury 2011

Restauracyjka na świeżym (no, powiedzmy) powietrzu

Na ulicach jest sporo psów. Ale siedzą spokojnie i nikomu nie przeszkadzają.

Jakby ktoś był głodny, to można nawet całą świnie zjeść:)

Jak widać, ulice dość strome

Katedra w Quito

Ostatniego dnia postanowiłem zaliczyć turystyczną jazdę obowiązkową, czyli równik, zwany tutaj Mitad del Mundo (środek świata). Dojechałem tam zatłoczonym, ale bardzo tanim autobusem miejskim. Są tam dwa osobne miejsca do obejrzenia. Równik oficjalny (oznaczony wcześniej, starymi metodami) i równik prawdziwy (sprawdzony GPSem). Pierwsze miejsce jest większe i lepsze do robienia zdjęć. Za to w drugim w cenie biletu jest przewodnik i więcej ciekawych rzeczy można się dowiedzieć. Najlepiej więc zaliczyć oba. Są blisko, a opłaty za wstęp raczej symboliczne.

Quito (czyt. Kito) to bardzo duże miasto.Według oficjalnych statystyk mieszka tam ponad 2,5 miliona ludzi. Ale dokładnie nikt nie wie, bo ludzi w slumsach dokładnie policzyć się nie da, jako że są tam "nieoficjalnie". Pięknie położone, bo wysoko w górach. 2800 metrów nad poziomem morza. Jest to druga w kolejności najwyżej położona stolica na świecie! Ale po tym krótkim pobycie nie zrobiła na mnie najlepszego wrażenia. Jak na mój gust za dużo samochodów na ulicach. Głównie nienajnowszych, przez co jest mocno zanieczyszczone spalinami. A wspomniana wysokość powoduje też rozrzedzone powietrze i co jakiś czas łapie się lekką zadyszkę. Pogoda znośna, bo w dzień w okolicach 20 stopni. Ale wieczorami i w nocy często pada i robi się dużo chłodniej.

Najważniejsze, że potwierdziły się informację o niskich cenach w Ekwadorze. Za noc w hostelu płaciłem 7 dolarów. Obiad średnio za 5 dolarów w restauracji. Na imprezie żadnej jeszcze nie byłem, więc nie mam porównania. Następny przystanek to nadmorska miejscowość Atacames, gdzie spędzę nieco więcej czasu.

Niespodzianka. Lecę do Ekwadoru.

2011-12-03T07:44:00.000+06:00

Parę dni temu, wspólnie z szefem, doszliśmy do wniosku że praca w restauracji nie jest moim przeznaczeniem. A przynajmniej ja to staram się w taki łagodny i w miarę optymistyczny sposób odbierać. Jak zwał tak zwał. W każdym razie nie mam teraz pracy ani nic na oku. Czas też jest nienajlepszy na szukanie, bo z doświadczenia wiem że przełom roku to taki okres, kiedy nie zatrudnia się raczej.

Tak więc postanowiłem połączyć praktyczne z pożytecznym i najbliższe dwa miesiące spędzę w Ekwadorze. To była dość spontaniczna decyzja. Podjąłem ją z co najmniej dwóch powodów. Jest tam dużo taniej przez co łagodniej zniosę swoje bezrobocie. A po drugie to nowa przygoda. Z Miami loty do Ameryki Południowej są w rozsądnej cenie. Później mogę nie mieć okazji zobaczenia tego kontynentu. No i na pewno mocno poprawię swój hiszpański.

A dlaczego akurat Ekwador? Szukałem kraju z ciepłym klimatem, plażą i językiem, w którym mógłbym się dogadać. Oraz możliwie jak najtańszego. Opcji było sporo. Cała Ameryka Południowa i Środkowa, co najmniej połowa Karaibów. Byłem w o tyle dobrej sytuacji, że w Miami jest pełno ludzi z tych rejonów. Mogłem więc zebrać informacje z pierwszej ręki. Najbardziej przekonujący był znajomy Amerykanin, który sporą część roku spędza na Ekwadorskim wybrzeżu. Opowiedział mi bardzo dużo o kraju, gdzie warto jechać i jakich cen się spodziewać. Krótko mówiąc, liczę że będę wydawał 2-3 razy mniej niż na Florydzie. Poza tym jest to stosunkowo niewielki, ale bardzo zróżnicowany kraj. Długie wybrzeże, wysokie góry i dżungla. Ludzie ponoć są przyjaźni i optymistycznie nastawieni do życia.

Tak więc Ci z Was, którzy zaglądają tu tylko ze względu na informacje o Miami mogę sobie zrobić przerwę do 3 lutego. Ale ja bloga zamierzam dalej prowadzić i zachęcam do czytania. Myślę, że będzie ciekawie i pewnie bardziej egzotycznie. Wylot jutro rano! Będę tęsknił za Miami i moimi znajomymi tutaj, ale bardzo się cieszę na ten wyjazd.

Mapka Ameryki Południowej. Tak na wszelki wypadek:)

Everglades

2011-11-30T07:46:00.000+06:00

Everglades to nazwa terenów podmokłych na południu Florydy. Jest to jeden z najważniejszych ekosystemów naszej planety. To tak naprawdę bardzo wolno płynąca rzeka (0,4 km na dzień). Ekolodzy porównują jego znaczenie z lasami Amazonii. Jest to też jedyny las subtropikalny na terenie USA. To tu Miami i okolice zaopatrują się w wodę pitną. Jego obszar zamieszkuje bardzo wiele gatunków zwierząt. Między innymi krokodyle, aligatory, żółwie, węże, mnóstwo rodzajów ptaków i bardzo rzadka pantera florydzka.Wcześniej przez setki lat mieszkali tam Indianie.

A cała ta piękna natura znajduję się niecałe 1,5 godziny jazdy od Miami Beach. Już dawno chciałem się tam wybrać, ale słyszałem, że najprzyjemniej jest w grudniu i styczniu. Chłodniej, mniej wilgotno i więcej ptaków bo przylatują na zimę. Ale już nie mogłem się doczekać grudnia i wybrałem się parę dni temu.

Przed wyjazdem kupiłem spray na komary, stopery do uszu i nowe baterie do aparatu. Ale tylko to ostatnie było potrzebne. Komarów ani innych robali nie było. Częścią wycieczki była przejażdżka airboatem, który robi dużo hałasu. Ale zatyczki są wliczonę w cenę. Pogoda była idealna. Słonecznie, ale nie upalnie.

Zwierzęta widać dosłownie wszędzie. Najwięcej ptaków, ale wypatrzyłem też co najmniej 10 krokodyli i żółwia. Przewodnik i jednocześnie kierowca naszego wodnego pojazdu też był świetny. Opowiedział sporo ciekawych historii. Szkoda tylko, że trochę krótko pływaliśmy po Everglades i nie byliśmy głęboko w lesie. Tylko na obrzeżach. No, ale na to trzeba by cały dzień, jak nie więcej.

Później obejrzeliśmy pokaz karmienia i zabawy z krokodylami. Patrząc na eksperta, można by pomyśleć że są to potulne i spokojne zwierzęta. Z tego co mówił, rzeczywiście spędzają one 90 procent życia na odpoczynku i czekaniu na okazję, by coś zjeść. Ale pewnie gdyby ktoś nieobyty do nich podszedł, to źle by się skończyło. Zaskoczyło mnie to, że nauczyli je reagować na komendy głosowe;). Po pokazie zrobiłem sobie fotkę z 1,5 rocznym maluszkiem.

A teraz ciekawostka. Czym się różni krokodyl od aligatora? Gdy krokodyl ma zamknięty pysk, widzimy jego zęby. U aligatora nie. Poza tym pysk aligatora jest szerszy. Aligatory występują rzadziej. W zasadzie tylko w Ameryce. Są też bardziej płochliwe.

Dzisiaj będzie dużo zdjęć, a nawet filmy...

Airboat. Wersja turystyczna.

Jak się dobrze przyjrzeć, to widać żółwia.

Uśmiech do zdjęcia;)

A tu ktoś próbuje złapać forfitera na wędkę:)

Hialeah. Turyści tu nie zaglądają.

2011-11-22T11:10:00.000+06:00

Wielu Amerykanów mówi, że Miami i spora część południowej Florydy to nie USA. Oczywiście jest to przenośnia, ale jest w tym też wiele prawdy. Przykładem jest miasto graniczące z Miami, wspomniane w tytule Hialeah. Całkiem niedawno zwiedziłem tę okolice.

Myślałem, że opisana nieco wcześniej Little Havana jest najbardziej latynoskim zakątkiem w pobliżu. Ale w porównaniu z Hialeah to bardzo turystyczne miejsce. Tutaj natomiast nie ma żadnych atrakcji turystycznych. Pojechałem tam tylko z czystej ciekawości. I rzeczywiście było ciekawie. Pełno tu małych sklepików. Wszyscy ludzie wyglądają na południowców i języka angielskiego nie słyszałem ani na ulicy, ani w sklepie. Nie chcę pisać, że nikt tu nie mówi po angielsku bo nie pytałem o to przechodniów. Ale takie miałem wrażenie.

Czasami na forach dyskusyjnych można przeczytać, że Hialeah to getto w najgorszym tego słowa znaczeniu. Ja tego w żaden sposób nie odczułem. Przynajmniej w dzień było bardzo spokojnie i czysto. Normalne domy, zwyczajni ludzie.

Najmilszym akcentem tego dnia była wizyta w małej kafejce, gdzie posiliłem się wypróbowaną już kanapką medianoche, popijając guarapo. To jest świeżo wyciskany sok z trzciny cukrowej. Pyszne, słodkie ale nie aż tak żeby mdliło i bardzo ożeźwiające w upalny dzień. Tylko cena podobna jak w South Beach. Cały ten lunch kosztował mnie 6 dolarów. Plusem była miła pogawędka z prowadzącym kafejkę małżeństwem z Kuby. Byli mocno zdziwieni, gdy powiedziałem że jestem z Polski. Chyba turyści do nich nie zaglądają.

Jutro wybieram się do Everglades na spotkanie z przyrodą. Już nie mogę się doczekać. A relację i sporo zdjęć postaram się wrzucić na dniach. A na razie kilka ciekawych miejsc wypatrzonych ostatnio...

Palmy juz kwitna

Key Biscayne. Niespodziewana wycieczka.

2011-11-09T07:54:00.001+06:00

Parę dni temu, wczesnym popołudniem, siedziałem sobie w hostelu bez pomysłu na spędzenia dnia. Wtedy podeszła do mnie dziewczyna, która tu pracuje i zapytała czy bym się wybrał z nią i znajomymi na Key West. Zwykle trochę planuję swoje wycieczki, ale tym razem jakieś 10 minut później byłem w aucie.

Key Biscayne to nazwa wyspy i wioski położonych nieco na południe od Miami Beach. Bardzo blisko, jechaliśmy tam niecałe 40 minut. Na wyspę prowadzi most, wjazd auta kosztuję 1,50 dolara. I na pewno były to dobrze wydane pieniądze:)

1/3 powierzchni Key Biscayne zajmuje park stanowy Bill Baggs Cape. Tam właśnie spędziliśmy większość czasu. Największe atrakcje to latarnia morska i stojący obok dom latarnika. Jest też całkiem ładna i spokojna plaża. Ścieżka turystyczna biegnie przez las palm i innych tropikalnych drzew i krzaków. W koło jest sporo ciekawych zwierząt, słychać ćwierkanie ptaków. Ale najbardziej podobało mi się bliskie spotkanie z szopem na plaży i widok niby pospolitej wiewiórki na palmie.

Gdybyście kiedyś byli w Miami i nie mieli czasu jechać na Key West (3 godziny w jedną stronę) to polecam Key Biscayne. Jest podobnie, dużo bliżej i spokojniej. Nie ma sklepów z tandetą dla turystów i takiego szumu. Świetne miejsce na weekendowy relaks. Na koniec oczywiście kilka zdjęć.

Droga wjazdowa

Tak go zauwazylismy...

Na poczatku byl troche niesmialy

Myslelismy, ze moze nawet zly...

Zamaskowany bandyta;)

Ale byl calkiem przyjaznie nastawiony.

Nareszcie!

2011-11-01T09:02:00.000+06:00

Dzisiaj napiszę krótko, ale muszę się podzielić tą szczęśliwą wiadomością. Znalazłem w końcu pracę. Nic wielkiego, będę pomocnikiem kelnera. Ale w bardzo eleganckiej restauracji. Praca jest legalna, co tu w Miami wcale nie jest takie oczywiste. Jutro zaczynam szkolenie, umowę mam już podpisaną. Kilku znajomych mówiło mi, że to nie jest trudna ani skomplikowana robota. Będę miał jakieś dochody i na spokojnie mogę szukać czegoś lepszego. Szczerze mówiąc, kamień spadł mi z serca. Jeszcze parę tygodni bez dochodów i musiałbym się zbierać z powrotem do Polski. Dziękuję wszystkim, którzy wspierali mnie dobrym słowem.

Florida Keys, Key West i wiadomości z Miami

2011-10-22T05:26:00.000+06:00

Ostatnio przekonałem się, że w Miami pogoda też bywa kiepska. Prawie cały tydzień padało, zrobiło się nieco chłodniej. Oprócz kilku rozmów kwalifikacyjnych nie miałem za bardzo co robić. Ale na szczęście udało mi się wcześniej opuścić to mieszkanie, na które tak narzekałem. Współlokator oddał mi kasę, która się należała, bo znalazł nową osobę na moje miejsce. Współczuję mu. Chociaż może lepiej się dogadają. A ja wróciłem do "mojego" hostelu. Tyle tylko, że na dużo lepszych warunkach bo płacę mniej, a mam pełne wyżywienie. Jest też mniej ludzi, ale wystarczająco dużo, by nie było nudno. A na pogodę też przestałem narzekać, gdy dowiedziałem się od rodziców jak jest teraz w Polsce.

Ale dość osobistych historii. Dzisiaj opiszę moją wycieczkę na Florida Keys sprzed jakiś dwóch tygodni. Keys są najbardziej wysuniętymi na południe wyspami w USA. Znajdują się w Monroe County (county to coś jak nasz powiat). A dlaczego nie mówią na nie po prostu "islands"? Okazuję się, że key to wyspa, która jest połączona z lądem mostem lub inną drogą. I tak jest właśnie w tym przypadku. Przez 34 wysepki poprowadzona jest niewielka (jak na amerykańskie standardy) droga. Wygląda to świetnie. Jadąc, z jednej strony widzimy ocean, a z drugiej zatokę meksykańską. Zdjęcia poniżej oczywiście nie są moje, samolotem na razie nie dysponuję;)

Większość miejscowości na Keys to malutkie miasteczka albo wioski. Jakiś hotelik, przystań dla łódek, sklepik i koniec. Jak ktoś lubi spokój to byłby w raju. Największe miasto znajduję się na samym końcu. Key West też nie jest duże (niecałe 26 tyś. mieszkańców), ale można tam pochodzić parę godzin. To bardzo turystyczna miejscowość. Na każdym kroku są sklepy i restauracje. Ale nie tylko. Wygląd domów jest trochę inny niż w Miami. Są większe, starsze i jeśli się nie mylę zbudowane w stylu kolonialnym. Może ktoś mnie poprawi w razie czego:) Po ulicach chodzi też sporo kur. Chyba dzikich. To taki śmieszny element krajobrazu.

Plaża w Key West nie jest tak ładna jak w Miami Beach. Woda jest jakby mniej przejrzysta, ale przede wszystkim mówią, że jest sporo groźnych meduz. Dlatego też prawie nikt się nie kąpał, gdy tam byłem.

Jedną z największych atrakcji turystycznych jest najbardziej na południe wysunięty punkt w Stanach Zjednoczonych. Żeby zrobić zdjęcie trzeba ustawić się w kolejce.

Co ciekawe, z tego miejsca jest bliżej do Hawany niż do Miami. Ale jednak to w Miami Kubańczyków jest więcej:)

Ernest Hemingway jest chyba najbardziej znaną osobą, która mieszkała na Key West. Dziś jego dom to muzeum, jest też sporo pomników w różnych miejscach.

Z Florida Keys związanych jest też sporo historii pirackich. W XVII wieku biegł tędy hiszpańki szlak, którym transportowano mnóstwo skarbów, co przyciągało piratów. A tutejsze wody same w sobie też są bardzo niebezpieczne. Pogoda szybko się zmienia i łatwo nadziać się na mielizny i rafy. W związku z tym bardzo dużo statków poszło tu na dno. Podobno do dzisiaj po sztormie miejscowi znajdują na plaży złote monety.

Co ciekawe, znalazłem też mały polski akcent...

Wycieczka kosztowała mnie 55 dolarów. W jedną stronę jedzie się około 3 godzin, na miejscu mieliśmy 5 godzin na zwiedzanie. Dostałem też jako bonus darmową wycieczkę po Miami, ale o tym innym razem. To piękne miejsce, ale mieszkać tam bym nie chciał. Wolę większe miejscowości. Na koniec jeszcze kilka zdjęć. Pozdrowienia z Miami!

Przeprowadzka

2011-10-09T04:26:00.000+06:00

Po miesiącu w hostelu postanowiłem znaleźć normalne mieszkanie. Chciałem mieć więcej spokoju i przede wszystkim płacić mniej. Tutaj szukanie pokoju do wynajęcia wygląda identycznie jak w Polsce. Wszedłem na craigslist (to jak nasze gumtree) i przez około tydzień wysyłem maile albo dzwoniłem po ludziach. Żeby nie zanudzać, w końcu trafiłem na konkretną osobę i pokój 2 osobowy. Też w Miami Beach, ale w północnej części. Do South Beach, gdzie są wszystkie atrakcje, mam pół godziny autobusem. Płacę 300 dolarów miesięcznie i w tym są już wszystkie rachunki i internet. Na standardy Miami to niezła cena. Niewiele tańszych widziałem i zwykle gdzieś daleko od centrum. Dokładnie mieszkam tu. Nadal mam blisko do plaży, ale to już nie jest dzielnica turystyczna. Mieszkają tu normalni ludzie, co jest fajne. Nie mam na razie zdjęć. Planowałem zrobić dzisiaj zanim zacznę pisać, ale akurat cały dzień pada.

Podoba mi się oczywiście to, że mam szafę i szufladę, mogę sobie sam gotować i jest dużo ciszej. Ale z drugiej strony trochę tęsknię za atmosferą hostelu. Tam ciągle coś się działo, mogłem zawsze poznać kogoś w moim wieku. Teraz dzielę pokój z jednym Meksykaninem. Strasznie dziwny człowiek. Ma 36 lat, bez pracy, bez dziewczyny. Trzyma w domu trzy koty. Cały dzień tylko ogląda telewizję albo rozmawia z kotami. A jak próbuje do mnie czasem zagadać to pieprzy jakieś bzdury bez sensu. No i najgorsze jest to, że ciągle ma do mnie pretensje, że za późno wracam do domu. Po 11 to już jest późno dla niego. No i łóżko (dokładnie to rozkładana kanapa) też nie za wygodne. Także chyba tylko miesiąc tu pomieszkam i od listopada poszukam coś nowego.

Z innych ciekawych rzeczy odwiedził mnie jeden facebookowy znajomy. Gadaliśmy trochę zanim wyjechałem z Polski. On zwiedzał wcześniej Kalifornię, a teraz przyjechał do Miami. Spoko koleś. Mam z kim wypić piwko i pouganiać się za dziewczynami:) A propos dziewczyn zaprzyjaźniłem się jeszcze w hostelu z jedną śliczną Szwedką, ale niestety już wyjechała. Szalona dziewczyna, oby takich więcej było.

Jeśli chodzi o pracę to już myślałem, ze coś znalazłem. Ale przepracowałem tylko jeden dzień dla organizacji dobroczynnej i mi podziękowali. Pierwszy raz w życiu coś takiego mi się zdarzyło. Trudno, przynajmniej za jeden dzień zapłacą. Zaliczyłem też sporo rozmów kwalifikacyjnych, ale na razie wciąż pozostaję bezrobotny. Nie jest łatwo i czasami mnie to martwi, ale daję sobie jeszcze troche czasu tutaj.

Wczoraj byłem na Key West i i chyba o tym zrobię następny wpis. Pozdrawiam wszystkich, którzy mnie czytają!

W Miami można kupić Żywca:) A ja jako dobry ambasador Polski pokazuję go innym narodom.

Little Havana - dzielnica kubańska

2011-10-01T08:51:00.000+06:00

W całym Miami mieszka bardzo dużo Kubańczyków, ale ich największa dzielnica to Little Havana (po hiszpańsku La Pequeña Habana). A główna aleja to Calle Ocho (dosłownie ósma ulica). Kubańczycy zaczęli przybywać do Miami na początku lat 60. Wtedy byli to głównie uchodźcy polityczni, nieźle wykształceni ludzie. Z tego co słyszałem większość z nich bardzo dobrze się tu ustawiła od tego czasu. Była też druga duża fala emigracji nazywana tutaj Mariel Boatlift w latach 80. W wielkim skrócie Fidel Castro pozwolił wyjechać z Kuby różnego rodzaju kryminalistom albo chorym psychicznie, krótko mówiąc pozbył się ich z kraju. Ale to dosyć drażliwy temat w Miami więc nie będę go drążył. Jak ktoś chce się więcej dowiedzieć to polecam obejrzeć Scarface. Prawdziwy klasyk. Akcja toczy się właśnie w tych czasach.

Tyle historii. Teraz Calle 8 to duża atrakcja turystyczna. Dojazd z centrum Miami jest bardzo wygodny. Mniej więcej co 20 minut można złapać autobus. Architektura na pewno nie jest największa atrakcją tego miejsca. Jak podobnie w całym Miami. Ale bardzo ciekawi są mieszkający tam ludzie. W sklepach i na ulicy słyszy się prawie tylko hiszpański. W wielu miejscach można zjeść prawdziwe kubańskie dania. Obiadu nie polecam bo dania wyglądały tak sobie. Najkrócej bym to określił jako rozgotowany kurczak albo jakieś inne mięso. Może i dobre, ale nie ryzykowałem. Za to mają świetne kanapki medianoche. Po hiszpańsku to znaczy północ. Nazwa pewnie wzięła się stąd, że można ją sobie przekąsić na “małego głoda” późną porą. Robi się to z pieczywa podobnego do bagietki, sera i szynki. Potem jeszcze zapiekają to wszystko w piekarniku. Dobre, niedrogie i można się najeść. Do tego warto zamówić kubańską kawę cafecito, wyglądem i mocą przypomina espresso.

Oprócz restauracji jest dużo warzywniaków, sklepów z muzyką i pamiątkami i sklepy albo wręcz małe fabryczki cygar. Poza tym Little Havana to centrum życie kulturalnego i politycznego dla Kubańczyków. Nadal mają tam ostry reżim Castro dlatego istnieje coś na kształt rządu na uchodźtwie. W każdy ostatni piątek miesiące odbywa się tu viernes culturales (hiszp. kulturalne piątki). Nie miałem okazji jeszcze zobaczyć tego, ale wtedy jest podobno dużo muzyki na ulicach, można potańczyć albo kupić trochę sztuki. Mi osobiście bardzo spodobał się taki mały parczek, gdzie wszyscy dziadkowie grają w domino.

Jak mieszkam, co porabiam...

2011-09-25T07:36:00.000+06:00

Ostatnio kilka osób mnie o to pytało, więc dzisiaj opiszę trochę szczegółów na ten temat. Od przylotu do Miami mieszkam w hostelu, dokładnie w The Miami Hostel. Kiedyś nazywało się to Ohana i w necie dalej tak jest, ale niedawno właściciele zmienili nazwę. To jest w samym centrum turystycznego Miami, czyli w South Beach. Ale zdecydowałem się na to miejsce dlatego, że było najtaniej. Na początku wydawało mi się to dziwne. Raczej spodziewałem się, że gdzieś na zadupiu będę musiał mieszkać. Ale chyba po prostu tu jest najwięcej turystów w młodym wieku, którzy chcieli by w takim miejscu spać. Właściciele i ok. połowa pracowników to Turcy. Fajni ludzie, można się z nimi dogadać w każdej sprawie. Mili, pomocni i nie stwarzają żadnych problemów. Sam hostel oczywiście luksusowy nie jest. Ja mieszkam w pokoju ośmioosobowym. Tylko że przez pierwsze dwa tygodnie miałem szczęście i spały tam tylko 2-3 osoby oprócz mnie. Za to później przyjechała grupa około stu osób z Hiszpanii. Niby do szkoły językowej, ale chyba tak naprawdę na imprezowanie. Bo akurat w Miami za dużo angielskiego poza szkołą nie będę musieli używać. Wszędzie można się dogadać po hiszpańsku, pewnie łatwiej niż po angielsku. Problem z nimi jest taki, że są strasznie głośni. Zwykle nie mówię do siebie, tylko krzyczą. Żeby nie być gołosłownym nagrałem próbkę ich możliwości jak ktoś chce realizmu to puścić na cały regulator i będziecie wiedzieć o czym mówię:). To jest akurat w porze lunchu, ale potrafią taki koncert dać też o 4 rano w pokoju, gdzie się śpi. No, ale tak poza tym są OK. A ja im się nie dziwię. Jakbym tu był powiedzmy z 5 kolegami i typowo na wakacjach to też głośno i wesoło by było.

Teraz krótko i konkretnie o kosztach. Jedna noc w hostelu + śniadanie kosztuje mnie 25 dolarów. Lunch i obiad niby są tylko dla zorganizowanych grup, ale czasem można się na to za free załapać. Dużo i tak nie dają, więc zawsze jem coś na mieście albo sam gotuję. Tak czy inaczej prosty obiad można zjeść za okołu 5-6$. Parę razy pozwoliłem sobie na restaurację bo chciałem spróbować coś haitańskiego albo meksykańkiego i wyszło koło 17$. Nieraz lubię sobie piwkiem popić i taka przyjemność to około 2$ w sklepie. Mniej więcej tyle samo trzeba dać za dwa jabłka albo pomarańcze. Hmm, co jeszcze? Dzisiaj np. zrobiłem pranie z suszeniem z dwóch tygodni za niecałe 3$. Jedzenie nie jest tu drogie, zwłaszcza jak się tu pracuje, bo jednak dla turysty z Polski tanio nie jest. Tanie za to są ciuchy, szczególnie te markowe. Nie jestem modnisiem, ale parę razy wybrałem się z nudów do centrum handlowego i np. dobrej marki jeansy można spokojnie za 25-30$ kupić. Akurat niedawno przed wyjazdem kupowałem spodnie i podobne były we Wrocławiu za ponad 200 zł. Jedyna rzecz, która jest tu naprawdę bardzo droga to imprezy. Ale o tym napiszę innym razem bo na razie za mało zaliczyłem, żeby się rzetelnie wypowiedzieć. Jakby kogoś coś konkretnego interesowało jeszcze, to piszcie w komentarzach. Sprawdzę przy najbliższej okazji:)

A skoro było o wydatkach, to teraz o przychodach. No cóż, na razie szukam pracy. W zasadzie to na początku bardziej zwiedzałem, chodziłem na plaże i imprezowałem. Dopiero od niedawna na poważnie się rozglądam. Sprawdzam ogłoszenia w necie (głównie craigslist), większe firmy maja specjale formularze na swoich stronach. Czasami też jak zauważę kartkę na drzwiach sklepu "help wanted" to idę tam z CV. A żyję z tego, co zaoszczędziłem w Polsce. Nie miałem jakiejś super pracy, ale zwykle co miesiąc parę groszy odłożyłem. A ostatnie pół roku byłem u rodziców i praktycznie żadnych większych wydatków nie miałem. Jeszczę trochę mogę bez pracy wytrzymać. Ale ofert jest sporo a ja nie wybrzydzam, więc pewnie na coś się w ciągu tygodnia, dwóch załapię.

I jeszcze kilka zdjęć. Robione komórką późną porą, więc sorry za jakość.

Wykop dzięki!

2011-09-20T02:27:00.000+06:00

Widzę, że "parę" osób się zainteresowało moim blogiem. Do tej pory chyba tylko moja mama to czytała i paru znajomych a po jednym komentarzu mam mały wykop effect. Pozdrowienia dla wszystkich, którzy odwiedzili. Wklejam symboliczne piwo dla Was.Postaram się co najmniej raz na tydzień coś wrzucić. Irie jak się mogę z Tobą skontaktować? Chętnie pogadam z kimś z mojego miasta.

Prestige. Piwo z Haiti.

Transport publiczny

2011-09-19T06:21:00.000+06:00

Nareszcie mam swój komputer, nie muszę wszystkiego robic przez komórkę. To, że nie miałem kompa przez prawie dwa tygodnie miało też swoje zalety. Nic mi nie przeszkadzało w tym, żeby w miarę nieźle poznać miasto. A żeby zwiedzać korzystałem z miejscowego transportu publicznego i właśnie o tym dzisiaj parę słów napiszę.

Po Miami można jeździć autobusem, pociągiem i metromoverem czyli taką kolejką miejską. Standardowy bilet kosztuje dwa dolary (metromover jest darmowy), ale bardziej opłaca się kupić całodniowy easycard. Płaci się 5 dolarów i można cały dzień jeździć wszystkim.

Przed przyjazdem naczytałem się narzekań na amerykański transport publiczny, ale pierwsze wrażenia miałem bardzo dobre. Wszystkie pojazdy są klimatyzowane. Nie są przepełnione. Dużo się już najeżdziłem, a jeszcze nigdy nie musiałem stać. Dodatkowo często w autobusie jest darmowe wifi. Jak ktoś jeździ rowerem (w Miami to dość popularne) to autobusy mają takie specjalne miejsce przy zderzaku, gdzie można je przyczepić. Nie ma kanarów, bo płaci się przy wejściu dlatego nie ma też opcji, żeby jeździć na gapę. To samo rozwiązanie pamiętam z Anglii. Ciekawe czemu w Polsce nikt na to nie wpadł?

Są też oczywiście wady. Przede wszystkim na przystanku nie ma nigdzie rozkładu jazdy. Autobusy na głównych liniach jeżdżą mniej więcej co 20-30 minut, ale mimo wszystko mogli by wydrukować kartkę i ją przykleić. Bo w internecie rozkład jest, chociaż nie sprawdzałem czy rzeczywiście jeżdżą według niego czy to tylko tak dla picu. Trzeba też wiedzieć, gdzie się jedzie bo kierowca zatrzymuje się tylko na żądanie. Z drugiej strony na wielu odcinkach ludzie wysiadają dosłownie co 500 metrów, więc dalsze wyjazdu trwają dość długo. Trudno też dojechać poza centrum albo atrakcje turystyczne. Jak ktoś musi dojechać do pracy, to na autobus za bardzo liczyć nie można. Ale jak dla turystów czy ludzi, którzy mają czas to jest naprawdę spoko. Przyjemnie się jeździ.

Ciągle piszę głównie o autobusach bo metromover działa tylko w ścisłym centrum (Downtown i Brickell) a metrorail czyli pociąg też ma tylko jedną linię. Można przejechać spory kawałek, ale trzeba mieć szczęście żeby akurat mieszkać i pracować gdzieś w pobliżu tej linii.

Można też na wszystkich liniach często spotkać dziwnych ludzi, ale raczej niegroźnych świrów. Inni pasażerowie za bardzo nie zwracją na nich uwagę i to jest chyba najlepszy sposób postępowania z takimi przypadkami. Poniżej kilka fotek...

Pierwsze wrazenie

2011-09-08T02:24:00.000+06:00

Wczoraj, po dlugich przygotowaniach, w koncu przylecialem do Miami. Na razie przyzwyczajam sie do tego wszystkiego, wiec o samym miescie za duzo nie napisze. Lot byl dosyc dlugi, ponad 10 godzin. Ale musze pochwalic Air Berlin za niezle jedzenie, jak na samolotowe nawet bardzo dobre:) Tylko porcje male. Stewardessy tez bardzo mile, chociaz niemki, hehe. Wczoraj po przylocie bylem strasznie zmeczony. Zdazylem tylko zrobic drobne zakupy w seven eleven i kolo 19 polozylem sie spac. Zreszta i tak nigdzie bym nie poszedl, bo zaczela sie burza jak zasypialem. Dzisiaj, po 13 godzinach snu, zapuscilem sie troche dalej w miasto, chociaz jeszcze z Miami Beach sie nie ruszylem. Mialem do zalatwienia dwie wazne sprawy - miejscowy numer i konto w banku. Obie rzeczy poszly szybko i gladko. Za praca jeszcze sie nie rozgladalem. Chce najpierw nacieszyc sie miastem i plaza. Dzisiaj tylko po drodze z banku zamoczylem nogi, ale jutro zamierzam troche wiecej czasu tam spedzic i poplywac. Nie mam za bardzo jak wrzucic fotki bo na razie do internetu musze uzywac telefonu. Ale juz sie rozgladam za jakims laptopem. Czyli tak podsumowujac, pierwsze wrazenia mam dobre, ale na pewno jeszcze za wczesnie zeby oceniac.

Pewnego dnia zadałem sobie pytanie...

2011-08-13T20:18:00.000+06:00

...gdybym mógł mieszkać gdziekolwiek, jakie miejsce bym wybrał? Nie ja pierwszy, i nie ostatni. Pewnie wielu ludziom od czasu do czasu taka myśl chodzi po głowie. Mnie zainspirował pewien cytat, który gdzieś kiedyś znalazłem. "Czas zmarnowany nie istnieje we wspomnieniach". Jest w tym dużo prawdy. Nieraz miałem takie okresy w życiu, kiedy przez długi czas nie robiłem nic interesującego. Tylko szkoła albo praca, potem komp, telewizor, jedzenie i spanie. Najczęściej bywało tak w zimie, chociaż nie tylko. W każdym razie, gdy teraz wspominam te miesiące, to zlewają mi się w jeden długi i nudny dzień.

Zawsze lubiłem geografię. Już jako dzieciak potrafiłem bawić się oglądając atlas. Zostało mi to do dzisiaj. W mojej ostatniej pracy dla zabicia czasu przeglądałem sobie mapy google. Rozmawiałem z klientem przez telefon, ale myślali byłem zupełnie gdzie indziej.

Kilka lat wstecz, trochę dla zabawy i trochę poważnie, postanowiłem poszukać państw i miast, w których chciałbym mieszkać. Myślę, że świat jest za zaciekawy a życie za krótkie, żeby całe spędzić w jednym miejscu. Szczególnie w takim, którego sami nie wybieraliśmy. Najpierw ustaliłem sobie kilka kryteriów. Musi być "cywilizacja", bezpiecznie i korzystnie od strony finansowej. Nigdy nie pociągała mnie wyprawa do dżungli albo na pustynie. Zależało mi też na ciepłym klimacie. Nienawidzę zimy. Dobrze czuję dopiero, gdy jest powyżej 20 stopni. Idealnie byłoby mieszkać nad wodą. Zawsze odpowiadał mi klimat nadmorskich miejscowości. Oczywiście bardzo ważne też było, żebym mógł się na miejscu swobodnie dogadywać. W grę wchodził angielski i ewentualnie hiszpański, którego w tamtym czasie zaczynałem się uczyć.

Wtedy jeszcze nigdzie mi się nie spieszyło. Byłem dopiero na początku studiów. Więc zastanawiałem się spokojnie nad wszystkimi za i przeciw, dużo czytałem o różnych miastach i, krótko mówiąc, zdecydowałem się ostatecznie na Miami.

Co jeszcze? - oprócz racjonalnych powodów, mam też podświadome uczucie, że to dobry wybór. Instynkt podpowiada mi ten kierunek, a mówią, że instynktowne decyzje często są najlepsze. Staram się też traktować to jak przygodę. Na początku pewnie będzie ciężko, ale przynajmniej będę miał co wspominać.

Do wyjazdu zostało mało czasu, ale na szczęście prawie wszystko mam już gotowe. Niedługo pojawią się trochę ciekawsze posty, pisane już stamtąd.

Bilet kupiony, nocleg zarezerwowany...

2011-07-23T13:55:00.000+06:00

Już wszystko jasne. Do Miami lecę 6 września o godzinie 10.00 z Berlina. Z Legnicy, gdzie mieszkam, to jest najbliższe duże lotnisko. Poza tym cena była niezła. 330 euro liniami Air Berlin. W jedną stronę, bo nie mam pojęcia kiedy wracam. Bardzo długo rozglądałem się za biletem i chyba dużo lepiej trafić nie mogłem. Wybrałem taką datę z względu na to, że 5 września to w USA Labor Day, czyli święto pracy. Ostatni dzień długiego weekendu w zasadzie koniec sezonu wakacyjnego. Później, jak to po sezonie, ceny powinny być odrobinę niższe. Mam też nadzieję, że łatwiej będzie mi znaleźć pracę, bo coś się może zwolnic jak studenci i uczniowie wrócą do szkół. Na sam początek nie mam co liczyć na jakieś lepsze "stanowisko". Żałuję tylko, że akurat 6 września Polska gra mecz Niemcami i będę go musiał przegapić. Na szczęście tylko towarzyski, więc jakoś to przeżyję.

Zarezerwowałem sobie też nocleg w hostelu Ohana na pierwsze 24 dni, czyli do końca miesiąca. Mieści się tu. Będę więc w najlepszej części miasta, Miami Beach. Ale to też jedno z najtańszych miejsc do spania.

Pewnie teraz czas do wyjazdu zleci mi błyskawicznie. W końcu to tylko 1,5 miesiąca. Czuję już lekki stres. Jadę tam w ciemno, nie licząc noclegu. Ale mam dosyć pieniędzy, żeby na spokojnie rozejrzeć się. Wiem, że dobrze robię. Nie wybaczyłbym sobie, gdybym nie spróbował innego życia. Na starość na pewno bym to sobie wypominał.

Obrona i zwiedzanie

2011-07-10T19:46:00.000+06:00

Nie będę udawał, że piszę na świeżo. Ostatnio trochę zajęty byłem. Jakiś tydzień temu wyznaczono mi termin obrony magisterski na mojej uczelni w Warszawie. Jak zaczynałem studia to był jeszcze oddział w mojej Legnicy, ale potem go zlikwidowali. W każdym razie ostatnie 5 i pół roku poświęciłem na studiowanie. Od ponad pół roku pisałem pracę magisterską, co było dla mnie niezbyt przyjemnym doświadczeniem. Samo studiowanie wspominam dobrze, podobał mi się mój kierunek (zarządzanie personelem). Bardzo podobał mi się tryb studiowania. Od 3 roku uczyłem się przez internet, dzięki czemu nie musiałem przeprowadzać się do Warszawy, miałem czas i na pracę, i na przyjemności. Za to pisanie magisterski mnie wymęczyły i wynudziło. A przez to też przeżyłem trochę stresu bo obawiałem się, czy uda mi się to zaliczyć za pierwszym razem.

Na to "ostatnie starcie" z uczelnią wybrałem się bardzo wcześnie rano pociągiem. Lubię jeździć pociągami. O wiele bardziej niż samochodem, bo można się zrelaksować, poczytać coś i w każdej chwili rozprostować nogi. Do Warszawy dotarłem ze sporym zapasem czasu, tak jak lubię. Zjadłem coś w złotych tarasach i spokojnie zajechałem sobie na uczelnię tramwajem. Starałem się zachować spokój, tłumaczyłem sobie że skoro już mnie zawołali, to z obroną nie powinno być problemów. Ale jednak odrobinę się bałem. Głównie dlatego, że stawka była dla mnie wysoka. Gdybym się nie obronił, musiał bym przełożyć wylot do Miami.

Na szczęście obrona poszła po mojej myśli, chociaż nie bez komplikacji. Uczelniany komp nie widział mojej prezentacji na obronę i musiałem sobie radzić bez niej. Jak już mnie przepytali egzaminatorzy, musiałem jeszcze poczekać pół godziny na wstępne wyniki i już wiedziałem, że się obroniłem. Kamień spadł mi z serca bo naprawdę przez całą tą magisterkę miałem kilka nieprzespanych nocy.

Korzystając z okazji, że byłem już w Warszawie, postanowiłem zatrzymać się na dwa dni i pozwiedzać. Na miejsce noclegu wybrałem sobie hostel w samym centrum. Nigdy wcześniej nie spałem w takim miejscu, a najprawdopodobniej na początku w Miami też będę nocował w takim pokoju wieloosobowym. Chciałem zobaczyć, czy ta opcja mi pasuje. Było OK. Biorąc pod uwagę niską cenę, to nawet lepiej niż OK. To, że w pokoju oprócz mnie było kilka obcych osób w ogóle mi nie przeszkadzało. Jakieś wartościowe rzeczy można było dac do darmowej skrytki. Na miejscu był darmowy internet, do łazienki nie było kolejek. No i wszędzie było bardzo blisko, super wygodne dojazdy. Jedyny minus to bardzo niewygodne łóżko. Musiało sporo przejść;) Czułem je w plecach jeszcze parę dni później.

Trafiłem na słoneczną pogodę, więc przyjemnie chodziło mi się po stolicy. Obejrzałem dwa dosyć popularne ostatnio miejsca - Centrum Nauki Kopernik i Muzeum Powstania Warszawskiego. W tym pierwszym trafiłem na mega długą kolejkę (2,5 godziny czekania). W środku było całkiem ciekawie, ale wielkiego wrażenia na mnie nie zrobili. Za to w Muzeum Powstania bardziej mi się podobało. Może bardziej trafiło w moje zainteresowania. Interesuję się historią na pewno bardziej niż naukami ścisłymi. Udało mi się też umówić wieczorem na piwko z kolegą poznanym na wakacjach rok wcześniej. Fajnie, że miał czas, bo poza nim nie znam nikogo tam i pewnie wieczorem bym się zanudził. Warszawa, jak na polskie miasto, prezentuje się naprawdę fajnie. Przed przyjazdem słyszałem dużo negatywnych opinii, sam bywałem tam tylko przejazdem i dopiero teraz wyrobiłem sobie jako takie zdanie. Ale kolega mówił, że w wakacje jest lepiej bo dużo ludzi wyjeżdża i jest więcej przestrzeni. Potem trochę się zapycha.

A teraz będę mógł się już skupić w pełni na przygotowaniach do Miami...

Oprócz zwiedzania, w Koperniku można się też poopalać w kolejce jak pogoda dopisze

Pałac Kultury. Pomijając kontekst historyczny, piękny budynek.

W oddali Stadion Narodowy. A ten most z przodu też jest dość znany, ale nie pamiętam nazwy.

Widok z Pałacu Kultury na uliczkę, w której miałem hostel (ul. Nowogrodzka)

najtrudniej zacząć, czyli o co tu chodzi...

2011-07-06T17:04:00.000+06:00

Od czasu do czasu nachodziła mnie ochota, żeby mieć bloga. Zaczynam go pisać teraz, bo chyba wreszcie zaczynam robić coś ciekawego. Można powiedzieć, że niedawno zaliczyłem życiową jazdę obowiązkową, czyli szkołę i studia. Teraz mogę sobie pozwolić na odrobinę freestylu.

Po wakacjach zaplanowałem sobie wyjazd do Miami. Nie typowo na wakacje, spróbuję tam się zatrzymać na dłużej. Poszukać pracy, mieszkania. O tym będzie mój blog. Najpierw o przygotowaniach, a potem już o przygodach na miejscu. Zawsze łatwiej było mi coś opisać, niż opowiedzieć. Nie mówię, że mam talent literacki, ale jeśli szkoła czegokolwiek mnie w miarę nauczyła, to właśnie przelewania myśli na papier (chociaż w tym przypadku nie dosłownie na papier). W ten sposób znajomi i rodzina będą wiedzieć co porabiam, a ja będę miał zajęcie w wolnych chwilach i miejsce do wrzucania zdjęć lub przemyśleń:) Zobaczymy, może komuś będzie się chciało to czytać i za jakiś czas rozkręci się ten blog?