Hebt u hiervoor nou persé een advocaat nodig?

Nee hoor, een advocaat is opgeleid om een zaak voor de rechter te brengen, maar ongeveer 95% van de letselschadedossiers eindigen zonder tussenkomst van een rechter. Hoe beter u uw claim dus onderbouwt met bewijs, des te groter is de kans dat u zonder rechterlijke tussenkomst een goed resultaat behaalt. Mocht het onverhoopt toch niet lukken tot een akkoord te komen, dan zult u de weg naar de rechter moeten bewandelen om zo alsnog voor uw recht te strijden!

Letselschade lijdt u vanaf het moment de medische fout. Soms duurt het heel lang voor uw schade wordt berekend. De schade wordt dan dus berekend over het verleden. U kunt uw schadeposten dan bewijzen met facturen, bonnetjes, etc. Vaak moet ook toekomstschade worden berekend en dat kan problemen opleveren. Want, hoe bewijs je de toekomst? Uw schade is dan immers het verschil tussen wat u zou hebben verdiend en aan kosten zou hebben gemaakt zonder ongeval en wat u na het ongeval zult gaan verdienen en moet gaan betalen. Beide situaties zijn onbekend en moeten daarom worden geschat.

U moet zowel bewijzen dat er iemand aansprakelijk is voor uw schade, als de schade die u zegt te hebben. Aangezien het hier om letselschade gaat, moet u ook kunnen bewijzen welke schade er aan uw lichaam of geest is ontstaan en wat daarvan het gevolg is voor uw leven. Hieronder vindt u in detail een opsomming waar u met een bewijs-check allemaal aan moet denken.

A. Medische causaliteit

U moet bewijzen dat een klacht of beperking is veroorzaakt door de fout of ziekte. Dat wordt causaal verband genoemd. U moet daarom allereerst direct na een ongeval naar uw huisarts of een andere arts gaan. Hoe bewijst u medische klachten? Precies! Door uw klachten bij de huisarts te laten noteren. U kunt bewijzen dat u onder behandeling of controle van uw huisarts staat voor de betreffende klachten, door daadwerkelijk naar uw huisarts of een andere arts te gaan! U moet kunnen aantonen dat u serieuze letselschade hebt opgelopen en dus moet dit genoteerd worden door artsen in uw dossier.

Laat dus al uw klachten noteren, hoe gering ook! U weet namelijk niet welke klachten uiteindelijk overblijven. Stel, u hebt een beetje last van tintelende armen, maar heel veel last van de operatiewond. U noemt de tintelingen niet want die vallen immers wel mee. Na een jaar blijkt dat een zenuw bekneld is. Dan is het heel lastig om te bewijzen dat u die klachten door de operatie hebt gekregen, want die worden niet in de rapporten van het ziekenhuis of huisarts aangetroffen!

B. Juridische causaliteit

Discussies over de causaliteit behoren tot de lastigste discussies en die geven aanleiding tot veel gerechtelijke procedures. De rechter zegt echter ook, dat de schuldige een slachtoffer maar moet nemen zoals hij is. Een voorbeeld kan verhelderend zijn.

Stel, u hebt jaren last van uw nek, bijvoorbeeld door stress of overbelasting bij het sporten. U bent sinds een jaar klachtenvrij. Nu wordt u opgesloten in een isoleercel van het ziekenhuis op verdenking van een psychische ziekte door de psychiater (18.000 mensen worden per jaar opgesloten, dus u loopt die kans) en u hebt weer, maar nu nog heviger, last van uw nek. De aansprakelijke partij zal zeggen dat u ook zonder de opsluiting in de isoleercel wel weer last van uw nek zou hebben gekregen. Moet u bewijzen dat dat niet zo is en zo ja, hoe doet u dat?

Ten eerste moet volgens de rechter ruim worden toegerekend bij het overtreden van een veiligheidsnorm. Iets kan medisch misschien niet worden bewezen, het kan juridisch soms wel worden toegerekend. Dat heeft dan de juridische causaliteit.

Ten tweede kan de bewijslast worden omgedraaid. De rechter kan u in bepaalde gevallen ontlasten van uw bewijsplicht. De verzekeraar moet dan bewijzen dat u ook zonder ongeval de klachten zou hebben gehad. Een gang naar de rechter kan zo voorkomen worden.

Soms kunnen in de medische voorgeschiedenis soortgelijke klachten voorkomen als de klachten die u tengevolge van de medische fout hebt opgelopen. De verzekeraar kan dan stellen dat het causaal verband is verbroken door zogenaamde pre-existente klachten. Of dat zo is, kan blijken uit bestudering van de patiëntenkaart. Die zal in veel gevallen moeten worden overgelegd, maar lang niet altijd. De verzekeraar zal zeggen dat men onvoldoende is geïnformeerd en dat is in strijd met een belangrijk beginsel binnen het recht, het zogenaamde gelijkheidsbeginsel. U hebt immers meer informatie dan de tegenpartij. Maar, u hebt op uw beurt weer recht op bescherming van uw privacy. Welk beginsel zwaarder moet wegen, is elke keer weer afhankelijk van de omstandigheden van het geval. In ieder geval moet de verzekeraar precies aangeven waarom hij van mening is dat de patiëntenkaart moet worden overgelegd.

Print PDF

2. Zorg er voor dat de arts weet, welke medicijnen u allemaal slikt. Ga er niet van uit dat elke arts, welke u ziet, precies weet wat u inneemt. Maak een lijstje van uw medicijnen en laat het zien bij elke arts.

3. Vertel de arts over uw allergie, indien u deze heeft. Vertel de arts over de bijwerkingen of allergische reacties op medicijnen.

4. Kijk of u kunt lezen wat de arts u heeft voorgeschreven. Als u het niet kunt lezen, vraag of hij het in blokletters opschrijft. De apothekersassistente kan een fout maken, als zij het ook niet goed kan lezen.

5. Vraag informatie over de voorgeschreven medicijnen. Waarvoor dienen ze? Hoe werken ze? Hoeveel moet u innemen en wanneer? Hoelang?

6. Controleer of de assistente van de apotheek u het juiste medicijn heeft meegegeven en of de dosis klopt. Regelmatig worden vergissingen gemaakt.

7. Vraag naar de dosering en laat het uitleggen door de apotheker als er onduidelijkheden zijn. De apothekersassistente heeft weinig opleiding. De apotheker weet het precies.

8. Vraag hoe u de vloeibare medicatie moet innemen: Een eetlepel is een onduidelijke maat. Vraag om een maatcupje erbij.

9. Vraag aan de arts om de bijwerkingen op te schrijven en aan u te overhandigen. Op die manier worden misverstanden voorkomen en kunt u het briefje laten zien aan een andere arts, welke de medicijnen niet heeft voorgeschreven.

10. Kies een ziekenhuis, waar de ingreep vaak wordt uitgevoerd i.v.m. de ervaring.

11. Let er op dat het ziekenhuispersoneel hygienisch werkt: Vraag of de injectiespuit ongebruikt is. Vraag of zij hun handen hebben gewassen bijvoorbeeld wanneer zij aan uw wonden en lichaamsholten komen.

12. Bij ontslag uit het ziekenhuis: Vraag naar het plan. Vraag naar het gebruik van medicijnen.

13. Bij een operatie kan links-rechts verwisseling worden voorkomen als u zelf met een marker de juiste locatie aangeeft : linker been of rechterbeen, etc.

14. U heeft recht op het stellen van vragen. De gezondheidswerker moet uw vragen beantwoorden. Kom voor uw rechten op.

15. Bij complexe ziektebeelden. Zorg er voor dat er 1 arts al uw ziektebeelden kent en dat dit uw aanspreekpunt is. Vertel hem dat u wilt dat hij de regie heeft.

16. Zorg er voor dat elke gezondheidswerker, welke betrokken is bij uw behandeling, over de juiste informatie beschikt. Dit is niet vanzelfsprekend.

17. Zorg ervoor dat iemand uw belangen behartigt, een vriend of familielid. Een persoon die in staat is om voor uw rechten op te komen. Ook al is er nu nog niets aan de hand. Dit kan later nodig zijn.

18. Besef dat meer niet altijd beter is. Misschien bent u beter af zonder de behandeling.

19. Wanneer er een onderzoek is gedaan, is geen bericht niet altijd goed bericht. Vraag naar de uitslag.

20. Vraag de arts of uw behandeling is gebaseerd op de laatste inzichten over deze ziekte.

Deze tips zijn gebaseerd op Amerikaans onderzoek naar het voorkomen van medische fouten.

Print PDF

Als u klachten heeft, gaat u dan direct naar uw huisarts.

Denk niet te snel ‘het gaat wel weer over’. Dit kan later veel onprettige discussies opleveren. Vooral als het gaat om niet of nauwelijks objectiveerbare klachten: klachten die medisch gezien niet zo duidelijk zijn vast te stellen.

Bij bijvoorbeeld het post whiplashsyndroom bestaat een door aansprakelijkheidsverzekeraars veel aangehangen richtlijn dat de kenmerkende klachten zoals hoofdpijn en nekpijn direct na het ongeval aanwezig moeten zijn geweest. Indien deze klachten niet direct na het ongeval aanwezig waren kan in de ogen van sommige verzekeraars geen sprake zijn het post whiplashsyndroom.

Oftewel als u pas twee maanden na het ongeval uw huisarts bezoekt met hoofdpijn en nekklachten weet u welhaast zeker dat u de reeds genoemde onprettige discussie met de verzekeraar zult krijgen.

Tip 2:

Houd vanaf het begin uw schade bij.

Kosten die u maakt moeten door de aansprakelijke partij worden betaald. De ervaring heeft geleerd dat het aanvragen en verkrijgen van voorschotten eenvoudiger is indien de schadeposten worden vergezeld van nota’s, facturen en/of kwitanties.

Ook de gemaakte reiskosten in verband met ziekenhuisbezoek van zowel het slachtoffer als familieleden, opvang voor de kinderen, ingeschakelde hulp in en om het huis, moet in het beginstadium worden geïnventariseerd.

Tip 3:

Ga niet zomaar akkoord met een medische keuring door een specialist of arts die door de verzekeraar is voorgesteld.

Tip 4:

Ga niet in op vragen van de verzekeraar over uw medische voorgeschiedenis voordat u met uw letselschadespecialist heeft gesproken. Hij/zij geeft u juridisch advies.

Tip 5:

Zorg dat uw letselschadespecialist bij het eerste bezoek van de verzekeraar aanwezig is.

U krijgt snel na uw ongeval bezoek van de schaderegelaar van de aansprakelijke partij (de verzekeraar). U moet zich goed realiseren dat de verzekeraar vanaf dat moment uw wederpartij is. Zorgt u er daarom voor dat uw belangenbehartiger voor juridische hulp bij dat gesprek aanwezig is. Wij weten waar we op moeten letten en waar u wel en niet op in moet gaan. Dit kan later veel problemen en discussies voorkomen.

Print PDF

De belangrijkste wetgeving waarin de patiëntenrechten zijn vastgelegd, is de Wet geneeskundige behandelingsovereenkomst, kortweg WGBO of ook wel Patiëntenwet genoemd. Deze wet is op 1 april 1995 in werking getreden. De WGBO staat niet op zichzelf maar is opgenomen in het bijzondere overeenkomstenrecht in (Boek 7 van) het Burgerlijk Wetboek; daarmee vormt deze wet een nadere uitwerking die is toegespitst op de behandelrelatie, het behandelcontract tussen hulpverlener (1) en patiënt.

Voor onder meer de koop- en ruilovereenkomst is op gelijke wijze een afzonderlijke uitwerking in Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek opgenomen. Het doel van de WGBO is de rechtspositie van de patiënt te versterken (door een rechtens afdwingbare regeling) en te verduidelijken (door het bijeenbrengen van de rechten en plichten van de arts en de patiënt in één wettelijke regeling).

De WGBO legt voor een groot deel vast wat al eerder in rechterlijke uitspraken is bepaald. Een arts die bijvoorbeeld geen inzage verleent uit angst voor een klacht, kon en – onder de WGBO – kan daarop (terecht) aangesproken worden door de patiënt. In de veelgehoorde stelling dat voor een goede arts-patiëntrelatie de ‘attitude’ van de hulpverlener (en ook van de patiënt) voor de praktijk belangrijker is dan een wettelijke regeling zit zeker een kern van waarheid.

De WGBO heeft dan ook vooral de functie van het aangeven van een aantal algemene en fundamentele juridische randvoorwaarden binnen de behandelrelatie arts-patiënt. Het is van groot belang dat deze voor zowel artsen als patiënten en hun vertegenwoordigers helder zijn. Deze site beoogt daaraan een bijdrage te leveren.

Zo nodig zal een klachtencommissie, het tuchtcollege of een rechterlijke instantie volgens maatstaven van redelijkheid en billijkheid moeten toetsen of deze randvoorwaarden in het concrete geval op zorgvuldige wijze zijn ingevuld. Op deze site wordt de WGBO in hoofdlijnen besproken en met behulp van een aantal voorbeelden toegelicht. Het is onmogelijk om hierin alle situaties die zich voor kunnen doen te behandelen.

Print PDF

Stap 1 Scan de website
Stap 2 Vaststellen van de aansprakelijke partij
Stap 3 Opvragen van gegevens
Stap 4 Aanvragen voorschotten
Stap 5 De definitieve schadevergoeding
Stap 6 Afwikkeling
Stap 7 Nazorg

Als eerste helpt de website bij het inzichtelijk maken van wie er aansprakelijk is. Vervolgens moet er worden gekeken hoe groot de schade is die u geleden heeft. Als een medische eindtoestand is bereikt, kan de zaak worden afgerond. Hieronder hebben we het hele proces in 7 stappen beschreven.

Stap 1 Scan de website

Nadat u de website heeft bekeken kunt u een aantal zaken goed voorbereiden. Een aantal belangrijke zaken zijn van belang. U moet dan denken aan persoonsgegevens maar ook de naam van uw huisarts en behandelend artsen. Daarnaast moet goed duidelijk zijn hoe uw letsel is ontstaan. Op deze manier zijn bent u goed voorbereid als u verder wilt met een advocaat of andere juridische hulpverlener. Het is zaak dat u vanaf het moment dat u letsel heeft opgelopen bijhoudt welke kosten u maakt. Als hulpmiddel kunt u uzelf steeds de vraag stellen:

“Zou ik deze kosten ook gemaakt hebben als ik geen letsel zou hebben gehad?”

Als u deze vraag met nee beantwoord, is het zaak dat u de kosten noteert.

U kunt hierbij denken aan reiskosten, kosten van aangeschafte medicijnen en hulpmiddelen maar ook geld of cadeaus dat u geeft aan vrienden en/of familie voor geboden hulp.

Stap 2 Vaststellen van de aansprakelijkheid

Op het moment dat duidelijk wordt dat een ander aansprakelijk is voor het ontstaan van uw letsel, en u geeft een advocaat de opdracht uw schade te verhalen, zal worden overgaan tot het aansprakelijk stellen van de veroorzaker van uw letsel. Vanaf dit moment is de door u aangewezen advocaat belangenbehartiger en zal hij of zij u met raad en daad in het gehele traject bijstaan.

Stap 3 Opvragen relevante gegevens

De advocaat zal alle relevante gegevens voor zowel het ontstaan van het ongeval als voor de beoordeling van het letsel opvragen. U moet dan denken aan gegevens van de politie en medische gegevens van uw huisarts, fysiotherapeut en behandelend specialisten. Ook zal de advocaat zich inzetten tot de inventarisatie van de schade. Vaak zullen inlichtingen worden ingewonnen bij bijvoorbeeld uw werkgever of het UWV.

Stap 4 Aanvragen voorschotten

Indien de aansprakelijkheid door de wederpartij is erkend, zal deze wederpartij om een voorschot worden verzocht. Dit om te voorkomen dat u in financiële problemen komt. Om voorschotten te kunnen afdwingen is het zaak dat de verschillende schadeposten in kaart worden gebracht (zie ook stap 1). Als u over bewijsmiddelen beschikt waaruit blijkt dat u uitgaven heeft gehad die u zonder letsel niet zou hebben gehad, maakt dat het afdwingen van een voorschot eenvoudiger.

Stap 5 De definitieve schadevergoeding

Gedurende het schaderegelingstraject zal uw herstel nauwlettend in het oog worden gehouden. Indien u op een gegeven moment geen klachten meer heeft en u kunt alles weer wat u voor het ontstaan van het letsel ook kon, zal uw letselschadezaak kunnen worden afgewikkeld. Het wordt moeilijker als uw klachten niet verdwijnen. Dan is er waarschijnlijk sprake van blijvend letsel. In dat geval zal een medisch deskundige onderzoeken of er sprake is van blijvend letsel en wat de ernst is van dat blijvend letsel. Aan de hand van de vaststelling van de ernst van het blijvend letsel kan worden bepaald wat u, ook naar de toekomst toe, nog wel en wat u niet meer kunt. Bijvoorbeeld of u nog kunt werken, maar ook of u het huishouden nog kan doen of de klussen in en om het huis. Als de medisch deskundige heeft aangegeven dat het klachtenbeeld stabiel is en zal blijven kunnen wij voor u de schade, ook naar de toekomst toe, gaan berekenen.

Stap 6 Afwikkeling

Na stap 5 kunnen er drie situaties ontstaan.

1. Ofwel de aansprakelijke partij is bereid het gevorderde schadebedrag te betalen. Dan zal uw zaak snel, door middel van een zogenaamde vaststellingsovereenkomst, worden afgewikkeld.

2. Ofwel de aansprakelijke partij is het niet eens met het gevorderde schadebedrag, maar doet een tegenbod. Dit is mogelijk als bepaalde schadeposten voor discussie vatbaar zijn. In dit geval ontstaat meestal een onderhandelingsfase waarbij vaak alsnog de overeenkomst kan worden gesloten.

3. Ofwel de aansprakelijke partij is het niet eens met het gevorderde schadebedrag en wil ook niet onderhandelen. In dat geval zal de advocaat u adviseren over de haalbaarheid van de vordering in een civiele procedure.

Stap 7 Nazorg

Uw zaak is afgewikkeld en u heeft een schadebedrag ontvangen. Deze schadevergoeding is vaak ook bedoeld voor de toekomst. Hoe zorgt u er bijvoorbeeld voor dat u over tien of twintig jaar nog steeds gebruik kunt maken van deze schadevergoeding. De advocaat kan zorgdragen voor een financieel deskundige en verantwoord advies.

Print PDF

1. Wat is letselschade?
2. Kan mijn zaak verjaren? Het belang van de verjaringstermijn.
3. Ik heb een rechtsbijstandverzekering. Is dat niet genoeg?
4. Waarom zou ik een letselschadespecialist inschakelen?
5. Kan ik wel een letselschadespecialist betalen?
6. Is smartengeld hetzelfde als schadevergoeding?

1. Wat is letselschade?

Letselschade is schade voortvloeiende uit lichamelijk en/of psychisch letsel. Deze schade is verhaalbaar op een aansprakelijke partij indien het letsel is ontstaan door het doen of nalaten van iemand anders. De veroorzaker van uw letsel kan bijvoorbeeld een verkeersdeelnemer, werkgever of een arts zijn.

2. Kan mijn zaak verjaren?

Het belang van de verjaringstermijn. U kunt over het algemeen tot vijf jaar na het ontstaan van het letsel om een schadevergoeding vragen. Bij verkeersongevallen is deze termijn drie jaren. De verjaringstermijn begint te lopen op het moment dat u bekend bent met het feit dat u schade heeft geleden en u weet wie de veroorzaker is. Het is dus erg belangrijk dat u tijdig een belangenbehartiger inschakelt die verjaring voor u voorkomt. Als de verjaringstermijn is verstreken en er aldus sprake is van verjaring kunt u geen aanspraak meer maken op een schadevergoeding.

3. Ik heb een rechtsbijstandverzekering. Is dat niet genoeg?

Vaak is een letselschadezaak een langdurig traject, zeker bij blijvend letsel. U zult over een lange adem moeten beschikken om te krijgen waar u recht op heeft. U verdient een belangenbehartiger die over doorzettingsvermogen en gecontroleerde agressiviteit beschikt. Dit om het uiteindelijke resultaat te behalen.

Deze eigenschappen bezit de advocaat en de ervaring heeft geleerd dat rechtsbijstandverzekeraars vaak een ander schaderegelingkarakter uitdragen.

4. Waarom zou ik een letselschadespecialist inschakelen?

Dit met name omdat in Nederland geldt “Wie eist bewijst”. Dit betekent dat u, vanaf het moment dat u een schadevordering wilt instellen, moet bewijzen dat u een ongeval is overkomen waarvoor een ander aansprakelijk is. Ook moet u bewijzen wat de hoogte van uw schadevordering is. Vaak betekent deze bewijslast dat allerlei deskundigen moeten worden ingeschakeld. Dit kan zijn op arbeidsdeskundig gebied tot een medisch specialist. Tevens is de inschakeling van een letselschadespecialist van belang om het gehele schaderegelingstraject te bewaken. De wetgeving in Nederland verandert voortdurend. De letselschadespecialist bewaakt de wettelijke termijnen (zie ook vraag 3).

Daarbij komt nog dat de aansprakelijke partij over het algemeen deskundige schaderegelaars inhuurt. Het is niet meer dan eerlijk en verstandig om uw belangen te laten behartigen door iemand die eveneens gespecialiseerd is op het gebied van de letselschade.

5. Kan ik wel een letselschadespecialist betalen?

Een letselschadespecialist biedt cliënten de keuze uit twee vormen van honorarium:
1. verrekening op basis van ‘no cure no pay’
2. verrekening op basis van declarabele uren

No cure no pay
Bij een no cure no payDeze afspraak betekent dat de letselschadespecialist geen honorarium in rekening brengt indien zij geen schadevergoeding voor u realiseert in verband met het ontbreken van aansprakelijkheid of schade. Behaalt de letselschadespecialist wél resultaat, dan betaalt u een honorarium en de gemaakte kosten.

Waarom no cure no pay?
Een belangrijk voordeel van deze afspraak ten opzichte van de urendeclaratie is de onafhankelijkheid ten opzichte van de aansprakelijke partij. U hoeft niet met de aansprakelijke partij te overleggen over de vordering of delen ervan (bijvoorbeeld het inschakelen van deskundigen). Deze onafhankelijke positie betekent ook dat er geen (negatieve) beïnvloeding door de verzekeraar plaatsvindt. Er ontstaan geen discussies over de kosten van de te declareren uren of de deskundigen die partijen al dan niet willen inschakelen. Op deze wijze wordt de onderhandelingspositie van de belangenbehartiger en u versterkt.

Zijn er risico’s verbonden aan no cure no pay?
Voor u is er geen enkel risico. Krijgt u geen schadevergoeding, dan ontvangt u ook geen nota. De letselschadespecialist financiert alle kosten (optredend bij het inschakelen van medici, arbeidsdeskundigen, advocaten, enz.) voor en zal zich inspannen om een zo groot mogelijk gedeelte van deze kosten te verhalen op de aansprakelijke partij.

Wordt de rechtsbijstand door de no cure no pay-afspraak niet te duur?
De letselschadespecialist berekent u in beginsel een bepaald percentage van het bedrag dat de cliënt aan schadevergoeding voor de letselschade ontvangt. De vergoeding die u dient te betalen valt doorgaans lager uit, omdat de letselschadespecialist de kosten ten dele of helemaal in rekening kan brengen bij de aansprakelijke partij. Het kan dus gebeuren dat de letselschadespecialist u niets in rekening brengt.

Uurtarief
Het is ook mogelijk om een afspraak te maken waarbij een uurtarief geldt. Dat kan bijvoorbeeld geschieden in zaken waarin de aansprakelijkheid al is erkend, of de schade duidelijk bepaalbaar is, zonder dat veel discussie met de verzekeraar te verwachten is.

6. Is smartengeld hetzelfde als schadevergoeding?

Smartengeld is een vergoeding voor alle pijn en al het leed dat u heeft moeten doorstaan. Dit is een zogenaamde immateriële schadevergoeding en is dus onderdeel van de gehele schadevergoeding.

Print PDF

Niet alleen patienten, ook familieleden die daarvoor toestemming hebben gekregen van de patient, of nabestaanden van een patient die is overleden, kunnen als klager bij een tuchtcollege optreden. Daarnaast kan de Inspectie voor de Gezondheidszorg een klacht indienen en kan een ziektekostenverzekeraar als belanghebbende klagen.

De meeste klachten worden ingediend tegen huisartsen, en dan vooral tegen de waarnemers. Van de medisch specialisten worden de ‘snijdende’ specialisten het vaakst aangeklaagd.

De tuchtrechter spreekt alleen via zijn schriftelijke uitspraak. Daarom is een zorgvuldige redactie van die uitspraak van het grootste belang voor de acceptatie van het tuchtrecht. Overigens worden lang niet alle uitspraken gepubliceerd in Medisch Contact. Het tuchtcollege bepaalt dat in principe zelf. Soms is de uitspraak over uw klacht van belang voor andere patienten, beroepsbeoefenaren of juristen. Zo kan een oordeel van het tuchtcollege leerzaam zijn voor collega’s van de aangeklaagde. Het college heeft daarom de mogelijkheid de tekst van de eindbeslissing in anonieme vorm te publiceren in de Staatscourant en aan te bieden aan kranten, vakbladen en tijdschriften. Omdat de zitting en de uitspraak in de regel in het openbaar plaatsvinden, zal voor sommige zaken aandacht van de media bestaan.

Het tuchtcollege kan een maatregel opleggen die gevolgen heeft voor de inschrijving van de beroepsbeoefenaar in het BIG-register, bijvoorbeeld een tijdelijke schorsing of een definitieve verwijdering uit het register. In dat geval zal de minister van Volksgezondheid naam en woonplaats van de betreffende beroepsbeoefenaar laten publiceren in de Staatscourant en in dag- en weekbladen die worden gelezen in het gebied waar de hulpverlener zijn beroep uitoefent. Ook de zorginstelling waar de betrokkene werkt,
wordt op de hoogte gesteld.

Tuchtnormen

Eerste tuchtnorm:
Handelen of nalaten van handelen in strijd met de zorg die de geregistreerde zorgverlener behoort te betrachten ten opzichte van de patient
en de naaste betrekkingen van de patient. In de praktijk betekent deze eerste en belangrijkste tuchtnorm dat u bij het tuchtcollege over zeer uiteenlopende zaken kunt klagen.

Enkele voorbeelden:

• een verkeerde of te late diagnose;
• onvoldoende informatie verstrekken over uw behandeling, de gevolgen van die behandeling en eventuele alternatieven;
• een chirurgische fout;
• voorschrijven of verstrekken van de verkeerde medicijnen;
• schenden van het beroepsgeheim;
• ten onrechte niet doorverwijzen naar een andere hulpverlener;
• seksuele intimidatie.

Tweede tuchtnorm:
Enig ander handelen of nalaten als geregistreerde zorgverlener in strijd met het belang van een goede uitoefening van individuele gezondheidszorg. Deze norm is niet zozeer van belang voor de relatie die u als patient heeft met de hulpverlener, maar waarborgt de zorgvuldigheid van de beroepsbeoefenaar op een aantal andere gebieden.

Voorbeelden zijn:

• weigeren deel te nemen aan een waarnemingsregeling;
• onjuist optreden in de media, bijvoorbeeld het onnodig creeren van onrust onder burgers over de verspreiding van een mogelijke
• epidemie;
• door een beroepsbeoefenaar onjuist declareren van rekeningen bij een ziektekostenverzekeraar.

Voor alle duidelijkheid: naast de hierboven genoemde voorbeelden kunnen ook tal van andere situaties onder (een van) de twee tuchtnormen vallen.

Grondgedachte voor het tuchtrecht
Er zijn twee verschillende redenen waarom professies binnen en buiten de gezondheidszorg het gedrag van hun leden reguleren. De eerste heeft te maken met de client, de tweede met de professional zelf.

1. De eerste reden is dat het werk van de professional voor de client risico’s met zich meebrengt, die moeten worden geminimaliseerd. De relatie tussen een professional en een client is ongelijkwaardig. Door ethische codes, maar ook door certificering, opleidingen, beroepsverenigingen en sanctionering wordt de client beschermd tegen misbruik van deze ongelijkwaardigheid.

2. De tweede reden betreft de maatschappelijke rang en de honorering van de professional. Professies reguleren de toetreding tot het beroep en de onderlinge concurrentieverhoudingen om een adequate beloning voor hun leden te waarborgen. Daarmee stellen ze veilig dat hun inkomen hen voldoende maatschappelijk aanzien verleent. Professies hebben dus als het ware een dubbele agenda, waarop het belang van de client en het eigen belang naast elkaar prijken.

Print PDF