Ze zou de intentie daartoe willen aankondigen tijdens haar jaarlijkse State of the Union.

Euractiv, een politieke nieuwssite, heeft dit primeur weten op te tekenen uit de monden van direct betrokken ambtenaren. Een speciale commissie onderzoekt voor Von der Leyen of ze die claim op 16 september daadwerkelijk kan doen.

Hoe het juridische raamwerk er exact zou uitzien en tot welke leeftijd socialmedia verboden terrein zou zijn, staat nog niet vast. De verschillende EU-lidstaten hebben er verschillende ideeën over.

Engeland niet, maar dat is dan ook geen lid meer van de EU. Aan de andere kant van de Noordzee gaat vanaf begin volgend jaar een verbod gelden voor alle kinderen tot zestien jaar. Over een jaar heeft geen enkel Engels kind toegang meer tot Snapchat, TikTok, YouTube, Instagram, Facebook, gamingsites en X. Kinderen tot achttien krijgen dezelfde ban opgelegd, maar zij worden in staat gesteld deze te deactiveren.

Kritiek op de verboden is, dat er altijd een overheidsfilter nodig is tussen gebruiker en de digitale diensten. Dat een overheid gaat bepalen wie wat wel en niet mag zien, is volgens burgerrechtenorganisaties een eerste stap op een hellend vlak.

Foto: Liosha Shyp / Unsplash

Het enthousiasme voor het aandeel was aanzienlijk, aangezien de koers gisteren op de eerste handelsdag veertig procent steeg tot 40,50 dollar. Vanmiddag ligt een daling van een paar procentpunten in het verschiet.

Bending Spoons is een opkoper van internetbedrijven waar de glans van af is. Denk aan: Vimeo, Evernote, Meetup, AOL en Brightcove. Die hebben dan nog wel een vaste groep betalende klanten en kunnen winstgevend zijn, maar de grote groei is er uit en een groeistuip lijkt niet waarschijnlijk. De Italianen kopen zo’n bedrijf, schrappen het grootste gedeelte van het personeelsbestand, doen een technologische omkat van de IT en varen door. Minder kosten, hogere marge, maar nog steeds weinig groei. Die komt louter uit overnames.

De bedrijven in het portfolio van hebben samen meer dan een half miljard maandelijkse gebruikers en rond de tien miljoen betalende abonnees. Twee procent betaalt dus maandelijks voor een digitale dienst.

WeTransfer is goed voor maandelijks 58 miljoen gebruikers en een miljoen abonnees. De gebruikersgroei lijkt grotendeels boekhoudkundig, afkomstig uit overnames. Als klantentrouw om welke reden dan ook afneemt, lopen abonnees weg en daalt de omzet.

Bending Spoons noteerde over het jaar 2025 een omzet van 1,3 miljard dollar en een bedrijfsresultaat van 278 miljoen. Het bedrijf heeft, dankzij een behoorlijke schuldenlast (4,4 miljard dollar), ook te maken met stijgende rentekosten.

Foto: Chris Li / Unsplash

In combinatie met een uitbreiding van de eigen ‘Vers Bereid’ productiekeuken en slimme, geautomatiseerde bestelfuncties in de app, biedt Crisp voortaan een compleet aanbod van lunch tot koffie, van tussendoortjes tot keukenrollen en van kant-en-klare (lunch)maaltijden tot vers bereide soepen en salades.

De Buurtboer levert wekelijks verse en duurzame lunches aan duizenden mensen op kantoren in Nederland. Voor Crisp is de zakelijke markt een belangrijke pijler in een versnelde groeistrategie. De boodschappen-app is de enige in de markt die dagverse salades levert, en de zakelijke klant via de app ontzorgt met geautomatiseerde bestellingen op basis van lunchvoorkeuren.

Door de overname kunnen Buurtboer-klanten vanaf 13 juli bij Crisp terecht voor alle eetbehoeften op een werkdag. Naast verse lunchopties reikt het aanbod van gezonde sappen en barista-koffie tot lokale groenten en fruit, en van verantwoorde tussendoortjes tot alles voor een vrijmibo. Later dit jaar brengt Crisp al haar activiteiten samen in een nieuwe, hypermoderne locatie nabij Amsterdam, waar een uitbreiding van de professionele productiekeuken anticipeert op verdere groei van vers bereide maaltijden, uit zowel de zakelijke als de consumentenmarkt.

Na een positieve start in het eerste kwartaal bleef de vraag naar .nl-domeinnamen in de maanden daarna op peil. De verhouding van het aantal nieuwe registraties ten opzichte van het totaal aantal domeinnamen steeg ten opzichte van een jaar eerder van 12 naar 14,5 procent.

Nog bijzonderder is de ontwikkeling van het aantal opheffingen: de ratio van opheffingen ten opzichte van het aantal domeinnamen daalde van 16,5 naar 13,5 procent jaar-op-jaar. De meer dan 1.000 bij SIDN aangesloten .nl-registrars zijn erin geslaagd de meerwaarde van .nl goed voor het voetlicht te brengen.

De belangrijkste drijver achter de vraag naar domeinnamen is het aantal mensen dat een bedrijf start of plannen heeft in die richting. De cijfers in de domeinnaammarkt lopen daarin meestal iets voor op cijfers van de KVK, omdat startende ondernemers de domeinnaam gemiddeld 3 tot 6 maanden voor de inschrijving van hun bedrijf registreren. Uit de meest recente cijfers van de KVK blijkt inderdaad dat er begin dit jaar een positieve trend zichtbaar was in het aantal bedrijven: meer starters, minder stoppers.

Tegelijkertijd verandert het online landschap. AI-toepassingen nemen een groter deel van het zoek- en browsegedrag over. Dit leidt tot een centralisatie van het internet: gebruikers bezoeken minder websites. Toch leidt dit niet tot minder vraag naar domeinnamen. Integendeel: AI verlaagt de drempel om online te gaan, onder meer door het realtime genereren van zakelijke websites en het suggereren van domeinnamen. Ook is AI een katalysator voor de ontwikkeling van nieuwe toepassingen die weer zorgen voor aanvullende vraag naar domeinnamen.

Op langere termijn zijn er ook aandachtspunten. Een daarvan is de betrokkenheid van jongere doelgroepen bij het open web en het gebruik van domeinnamen. Uit onderzoek van SIDN en GfK blijkt dat hun online activiteiten zich steeds meer afspelen op gesloten platforms en in AI-interfaces en dat zij steeds minder weten bekend zijn met de toepassingen van een eigen website of een eigen (zakelijk) e-mailadres. Steeds meer twintigers hebben moeite zich voor te stellen waarvoor ze een eigen website nodig hebben. Op langere termijn kan dit gevolgen hebben voor de vraag naar domeinnamen.

Een tweede aandachtspunt is de geopolitieke situatie. Uit onderzoek onder het SIDN Panel blijkt dat de directe impact op online investeringen vooralsnog beperkt is, maar dat dit op langere termijn veel gevolgen kan hebben. Op dit moment ervaart 34% van de ondernemers in het panel een beperkte impact van de situatie op hun online activiteiten, maar in de open antwoorden geven ze aan dat dit bij aanhoudende onzekerheid anders kan worden. Wel is ook hier sprake van een positief neveneffect: ondernemers geven aan meer te investeren in cybersecurity en digitale autonomie. De geopolitieke situatie vertaalt zich daarmee minder in directe vraaguitval en meer in aanpassingen in randvoorwaarden en prioriteiten.

Sinds maart van dit jaar hief Frankrijk een pakketbelasting van 2 euro op elke kleine zending uit landen buiten de EU met een goederenwaarde van minder dan 150 euro. Deze week heeft Parijs deze regeling onverwacht ingetrokken. Aziatische verkoopplatforms bleken de belasting namelijk met succes te omzeilen, waardoor de opbrengsten veel lager uitvielen dan verwacht.

In plaats daarvan vertrouwt de Franse regering op de nieuwe douaneregel voor kleine zendingen uit niet-EU-landen, die eveneens vanaf deze week van kracht is. De eerdere vrijstelling van invoerrechten voor goedkope zendingen vervalt per 1 juli 2026. Ook voor bestellingen met een waarde van minder dan 150 euro moet voortaan een douaneheffing worden betaald. Per goederencategorie wordt een vast bedrag van 3 euro gerekend. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat de Franse pakketbelasting bovenop deze nieuwe Europese douaneregel zou worden geheven.

Volgens het kabinet van minister van Handel Serge Papin is er geen reden meer om naast de nieuwe Europese 3-euroheffing ook nog een eigen nationale pakketbelasting te handhaven. Frankrijk maakt immers deel uit van de Europese interne markt en werkt samen met zijn Europese partners.

Met de nationale pakketbelasting wilde Frankrijk hetzelfde bereiken als met de nieuwe Europese douaneregel: de enorme stroom goedkope pakketten, vooral uit Azië, terugdringen. Volgens cijfers van de Europese Commissie kwamen er in 2025 maar liefst 5,9 miljard zendingen met een lage goederenwaarde de EU binnen zonder dat daar invoerrechten over werden betaald. Dat is vier keer zoveel als in 2022, toen het om 1,39 miljard zendingen ging. Veel van deze producten voldoen bovendien niet aan de Europese normen. Met de nieuwe regeling moeten de douanediensten de import beter kunnen controleren en moet een eerlijker concurrentiepositie voor Europese bedrijven ontstaan.

Webwinkels zoals Shein, Temu en AliExpress wisten de Franse pakketbelasting te ontwijken door hun goederen eerst naar andere EU-landen te sturen en ze vervolgens over de weg naar Frankrijk te vervoeren. Volgens de Franse douane daalde het aantal rechtstreeks ingevoerde zendingen hierdoor sinds maart met ongeveer 90 procent.

Aanvankelijk verwachtte de Franse overheid met de pakketbelasting jaarlijks ongeveer 400 miljoen euro op te halen. In werkelijkheid bedroegen de inkomsten slechts ongeveer 2,3 miljoen euro per maand.

Sinds 1 juli moet je ook in Nederland voortaan 3 euro aan invoerrechten betalen op pakketjes uit China. Tot nu toe hoefde dat niet voor kleine bestellingen van onder de 150 euro. De EU schaft deze vrijstelling nu af.

In Europa mogen gebruikers niet zomaar worden gevolgd. Zowel online als offline bestaat een fundamenteel recht op gegevensbescherming. Dat geldt ook voor platforms van Meta en Google, maar ook voor websites die vol staan met trackingadvertenties. Bedrijven moeten daarom toestemming vragen voordat zij persoonsgegevens mogen gebruiken, of de gebruiker simpelweg met rust laten.

In de praktijk gebeurt dit via zogenoemde cookiebanners. Daarbij wordt niet alleen toestemming gevraagd voor cookies, maar meestal ook voor het delen van gegevens met externe partijen. In theorie zouden gebruikers alleen toestemming moeten geven als zij vrijwillig online gevolgd willen worden. In de praktijk wil slechts ongeveer 3 tot 10 procent van de internetgebruikers dit daadwerkelijk. Maar door het gebruik van slimmigheden – zoals verborgen weigerknoppen of vooraf aangevinkte vakjes – weet de trackingindustrie toch toestemmingspercentages tot wel 90 procent te behalen.

Met ruim 450 miljoen inwoners in de EU leidt dit volgens noyb tot miljarden extra klikken per jaar. Dat veroorzaakt frustratie en kost consumenten veel tijd, terwijl grote technologiebedrijven en de trackingindustrie miljarden verdienen aan deze zogenaamd vrijwillige toestemming.

In het najaar van 2025 stelde de Europese Commissie voor om cookiebanners te vervangen door een automatisch signaal waarmee apparaten, gebruikers en websites voorkeuren voor toestemming kunnen uitwisselen. Een vergelijkbaar systeem bestaat al in Californië. Ook binnen Europa bestaan al langer technische voorstellen die aansluiten op de Europese privacywetgeving.

Het voorgestelde artikel 88b van de AVG zou bovendien minder ver gaan dan de Amerikaanse aanpak, omdat gebruikers nog steeds per website toestemming zouden kunnen geven. Volgens de Commissie zou dit een voorbeeld zijn van het verminderen van administratieve lasten, terwijl zowel consumenten als eerlijke bedrijven daarvan profiteren.

Noyb stelt dat het voorstel van de Europese Commissie onder druk is komen te staan door een vertrouwelijk lobbydocument van Google. Daarin zou worden gesteld dat online advertenties zonder cookiebanners grotendeels zouden verdwijnen. Volgens noyb is die voorstelling van zaken sterk overdreven.

De Europese Commissie heeft juist duidelijk gemaakt dat toestemming nog steeds per website en per doel kan worden gegeven. Gebruikers zouden bijvoorbeeld wel toestemming kunnen geven aan kwaliteitsmedia, maar niet aan bedrijven als Google of Meta. Volgens noyb negeert Google dit onderscheid.

Schrems noemt het verder imerkelijk dat juist de Europese Commissie cookiebanners wil afschaffen, terwijl Google en verschillende lidstaten zich nu inzetten om ze te behouden. Hij vraagt zich af of sommige lidstaten vooral hun kiezers vertegenwoordigen of juist de belangen van lobbyisten.

Het Europees Parlement heeft zijn standpunt over artikel 88b nog niet bekendgemaakt. Volgens noyb is het daarom belangrijk dat het Europees Parlement zich uitspreekt voor behoud van artikel 88b. De organisatie verwacht dat de Europese Volkspartij (EVP/EPP) daarbij een doorslaggevende rol kan spelen.

Wat is consentless inventory?

Wanneer een bezoeker op een website op ‘weiger alles’ klikt, vervalt de mogelijkheid om third-party data in te zetten of advertenties via het gebruikelijke ecosysteem van SSP’s, verificatiediensten en analyseplatforms te serveren. Grote mediaplatforms roepen in sommige gevallen 50 tot wel 250+ advertentiepartners aan zodra je consent geeft. Zonder consent vallen al deze partners weg. Wat overblijft, is een schonere advertentieomgeving: één ad call, één serveraanvraag, geen keten van derden die meekijkt.

Ter vergelijking: een consented paginaweergave genereert doorgaans een reeks serveraanvragen aan advertentieservers, analyseplatforms, verificatiediensten én meerdere SSP’s for display-, video- en native-posities. Die infrastructuur heeft een prijs, en die prijs is niet alleen financieel.

Elk van die serveraanvragen, elke data uitwisseling, elke verwerking kost energie. En energie = CO2-uitstoot. Hoe meer partners betrokken zijn, hoe meer servers moeten werken, hoe meer energie wordt verbruikt. Hoe meer energie, hoe groter de ecologische voetafdruk van die ene impressie.

De vraag was eigenlijk simpel: welke route is schoner? Consented open market met vele partners en dus vele serveraanvragen, of consentless inventory? Onze hypothese: consentless wint op duurzaamheid.

Hoe werd dit getest?

Omnicom Media en Opt Out Advertising voerden een 50/50 split-test uit op display advertenties. De helft van de advertenties werd getoond via de consented inventory op B2B-domeinen middels een omnichannel DSP. De andere helft werd ingezet middels de Opt Out DSP waarin volledig werd gefocust op de consentless inventory binnen haar premium netwerk.

Voor de consented variant werd CO₂-uitstoot gemeten via Scope3. De consentless variant werd direct gemeten via de servers of Opt Out Advertising. Beide benaderingen volgden dezelfde meetstandaarden. Door vervolgens domeingrootte en verbruik systematisch te analyseren, ontstond een rechtvaardige vergelijking met één centrale vraag: hoeveel CO2 het eigenlijk per duizend impressies uitstoot?

De resultaten spreken voor zich

De uitkomsten waren concreet en significant:

• Open market CO2-uitstoot totaal: 448 KG
• Gemiddeld gram CO2 per mille (open market): 281 gram
• Consentless CO2-uitstoot totaal: 148 KG (een reductie van 62%)
• Gemiddeld gram CO2 per mille (consentless): 108 gram (een reductie van 61%)

De grootste besparingen deden zich voor bij de meest gangbare displayformaten: 300×250 en 300×600. Het formaat 300×250 genereerde 1.182.025 impressies met een gram CO2PM van 108g, terwijl dezelfde advertentievorm via de open markt 46% meer uitstoot genereerde. Een waarschijnlijk nog groter verschil verwachten we bij richmedia-formaten die intensiever gebruik maken van servers en dataverkeer.

De advertenties die getoond worden binnen consentless inventory hebben de laagste ecologische voetafdruk.

Om dit in perspectief te plaatsen: het verschil tussen open market en consentless komt neer op ongeveer 300 KG CO2. Ter vergelijking: dat is grofweg het verschil tussen 3.300 kilometer autorijden (open market) versus 1.100 kilometer (consentless) in een benzineauto (gebaseerd op de gemiddelde cijfers van de RVO). Eén campagne, twee heel verschillende ecologische voetafdrukken.

Wat betekent dit voor marketeers?

Net als bij transparantie in de inkoopketen zoals eerder beschreven op Emerce, is duurzaamheid binnen programmatic een steeds concreter onderwerp.

Consentless inventory biedt een toegankelijke manier om de uitstoot van een campagne te verlagen. Maar het gaat verder: 80 procent van de Nederlandse consumenten maakt zich zorgen over duurzaamheid. Door bewust te sturen op domeinen met een lage CO2-voetafdruk en consentless inventory te integreren, maak je niet alleen een verschil voor het klimaat. Je verbindt je ook op een positieve manier met wat je doelgroep echt waardeert.

Dit onderzoek is een eerste stap, geen eindpunt. Er is meer data nodig om de bevindingen uit te breiden naar andere kanalen. Maar de richting is helder en dat is voldoende om vandaag al in actie te komen: de technische architectuur van een campagne bepaalt niet alleen de prijs per impressie, maar ook de ecologische impact ervan.

Transparantie als vertrekpunt

Omnicom Media en Opt Out Advertising willen met dit onderzoek een bijdrage leveren aan een discussie die te lang is uitgesteld. De uitnodiging is open: aan publishers, technologieproviders, bureaus en adverteerders om voort te bouwen op deze bevindingen en mee te zoeken naar een schonere advertentie infrastructuur.

De boodschap is duidelijk: wie in de programmatic markt wil meespelen, moet de spelregels kennen. En die spelregels gaan steeds vaker ook over duurzaamheid. Consentless inventory is niet zomaar een tactiek. Het is een statement.

Over de auteurs: Olaf Bos is Product Manager Tech Addressable bij Omnicom Media 
en Stefan Oude Wesselink is Co-founder & Head of Business Development bij Opt Out Advertising

Met het nieuwe geld wil de start-up makelaars in Nederland helpen hun kantoor te automatiseren. Momenteel betekent dat vooral het helpen inplannen van bezichtigingen, maar er komt meer aan volgens hoofd Marketing Tom Smedes.

“We werken naar een platform waarop een makelaar alle processen van zijn kantoor kan beheren. Dat is het beheren van woningen van begin tot einde, dus ook het plaatsen op funda, maar het beheer van bezichtigingen.”

Dat laatste doen ze sinds vorig jaar al, tegelijk met concurrent Friva. Begin dit jaar kocht HousApp Friva en zag het aantal gebruikers van zijn tool groeien tot 1.500. Nu gebruiken 2.200 makelaars de planningstool.

Vanuit deze tool zullen nieuwe functies worden ontwikkeld. Smedes legt uit dat makelaars meerdere, vaak verouderde softwareprogramma’s gebruiken voor hun kantoorprocessen. De meeste van die functies worden voor het einde van het jaar onderdeel van HousApp. Tegen een lagere prijs dan waarvoor ze nu op de markt zijn.

Het doel van de start-up is kantoorprocessen automatiseren en daarmee uren per dag vrij te maken die medewerkers van de binnendienst nu aan herhalende processen en taken kwijt zijn.

Foto: Julia Taubitz / Unsplash

DPG betaalt 142 miljoen euro, zonder resterende schulden, voor de uitzendrechten en programma’s van de Zweedse streamingdienst. De overnamesom is één keer de jaaromzet van Viaplay NL. Die bedroeg over 2025 149 miljoen euro.

Met de stap wil Videoland zich ontwikkelen van een streamingdienst voor voornamelijk Nederlandse series, films en entertainment naar een platform waar ook grote sportevenementen live te volgen zijn. Volgens het bedrijf sluit die uitbreiding aan bij de groeiende vraag naar sport via streamingdiensten.

“Het is al langer onze ambitie om naast entertainment ook een sterke sporttak op te bouwen,” zegt Ellen van den Berghe, directeur Streaming bij DPG Media. Volgens haar is gezamenlijk sport kijken een belangrijk onderdeel van de Nederlandse cultuur en verschuift die beleving steeds meer naar online streaming. Dankzij de overname van Viaplay Nederland kan Videoland voortbouwen op het bestaande sportaanbod en de technologie die het platform de afgelopen jaren heeft ontwikkeld.

DPG Media heeft het voornemen de Nederlandse activiteiten van Viaplay over te nemen. Na afronding van de transactie worden de sportrechten en programmering geleidelijk geïntegreerd binnen Videoland.

Voor bestaande Viaplay-abonnees verandert voorlopig niets. Zij behouden toegang tot hun huidige abonnement en kunnen de vertrouwde Viaplay-app blijven gebruiken. Ook de circa vijftig medewerkers van Viaplay Nederland gaan mee over naar DPG Media.

De overname is daarmee nog niet definitief. De Europese Commissie onderzoekt de transactie nog, omdat er aanwijzingen zijn dat JD.com mogelijk heeft geprofiteerd van Chinese staatssteun. Volgens Brussel zou die steun het bedrijf in staat hebben gesteld een hoger bod uit te brengen op moederbedrijf Ceconomy, wat de concurrentie op de Europese markt zou kunnen verstoren. De Commissie heeft tot 2 oktober de tijd om een definitief besluit te nemen.

JD.com laat weten tevreden te zijn met de Duitse goedkeuring en verwacht dat alle benodigde vergunningen in de tweede helft van dit jaar worden verkregen. Het concern bracht vorig jaar een overnamebod uit op Ceconomy en verwierf daarna een meerderheidsbelang. Naast Duitsland hebben ook Frankrijk en Italië de overname inmiddels goedgekeurd. In Spanje en Oostenrijk lopen de procedures nog. Het Duitse kartelbureau zag eerder al geen mededingingsbezwaren, omdat JD.com tot nu toe nauwelijks actief is op de Duitse markt.

MediaMarktSaturn is met meer dan duizend winkels in elf Europese landen de grootste elektronicaretailer van Europa. JD.com behoort met een jaaromzet van ongeveer 159 miljard dollar tot de grootste handelsbedrijven ter wereld en zette eerder dit jaar zijn webwinkel Joybuy op de Duitse markt.