EMILY´S

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 27 Feb 2026 18:39:00 +0000

https://youtu.be/AJaOptRE00E?si=i6OUx1_fLIYDdiG-

felicidades

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 09 Feb 2026 12:28:33 +0000

1994...

https://youtu.be/_97_rpMusFk?si=mStejlsIGufdhEZX

Michelle Gurevich - First Six Months of Love

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 03 Feb 2026 10:24:36 +0000

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 04 Apr 2025 14:06:00 +0000

Εκείνος ο πρώτος Μάης του Μαγιού στην πρώτη μας εκδρομή

Στις φρέζιες της ψυχής σου πόνταρα

εκεί όπου δεν υπάρχει ο Θεός σου

Μαβιές φλέβες

Κι ένα κορδόνι από το αίμα

αφημένο στο σωληνάκι

της κοινής μας ζωής

Κανείς δεν θα μας καταλάβει

Εμείς, δεν μας καταλάβαμε

ποτές

περίμενε με/

η στάχτη σου μιλά

όσα μήλα έβαλα δίπλα της

σαπίζουν,

εγώ, ενάντια σ’ όλους τους ανέμους

θα σε περιμένω στους ιβίσκους

της αυλής μας

ν’ ανθίσουμε πάλι μαζί στο Κοκκάρ’

και να άδεις τραχειά

«τ’ ονόμα σου» στην χορωδεία σου,

να παλλεται tu párvula boca,

εγώ,

παρέμεινα κειδά

στην κάθοδό σου

γιαυτό

φιλάω την στάχτη σου

ως πόδας ασάρκους

στην άνοδο

προς τους δικούς σου ουρανούς

ως ουράνια εσύ

δεν μιλάς,

δεν κοιτάς

δείχνεις όμως

με αιχμηρό τον σαρκοφαγωμένο σου

δείκτη

προς

ένα ουράνιο τόξο-

δεν υπήρξε ποτέ δικό μας/

ανίπτασαι χαλαρά

πάνω από το εμείς/

δεν μιλάς,

δεν χαμογελάς,

μόνο οράς

εκεί που είχες σκάψει

λαγούμι γεωλογικό

για να μας πεις:

«εδώ υπήρξαν άνθρωποι, εκεί υπήρξαν ζώα, κι εμείς ποτέ δεν υπήρξαμε».

Η ζώσα ζωή σίγησε μπρος στην επιστημοσύνη του σύμπαντός σου.

https://youtu.be/KQJkU8VNkLY?si=8xKr30lsclp1SFxa

Michelle Gurevich - Show Me The Face

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 23 Jan 2025 12:24:00 +0000

Matt Elliott Drinking Songs FULL ALBUM

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 23 Jan 2025 12:04:00 +0000

ένα από 3

1 χρόνος = κανένας

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 20 Jul 2024 14:21:00 +0000

Σε ψάχναμε από τις 6 το απόγευμα, είχαμε μιλήσει το μεσημέρι κι είσουν καλά, τρόπος του λέγειν, πλην, καλά. Κι ύστερα η κατραπακιά, λογικά μιλώντας, μόνο θα ταλαιπωρήσο εφεξής, όπως κι ο Μανώλης μας, δυό μόνο μήνες πριν.

Πέρασε ένας χρόνος κι είναι σαν να μην πέρασε κανένας, ίσως γιατί λείπουν όλα εκείνα τα κινητά στοιχεία σου που θα βοηθούσαν στην πραγμάτωση πένθους. Λόγοι πρακτικοί αλλά απαγορευτικοί, είναι πολύ, μα πάρα πολύ μαρτυρική η αναμονή, εδώ αγωνιούν οι αγαπημένοι φίλοι-γείτονές σου, φαντάσου εγώ.... δεν γίνεται αλλιώς, όμως. Για την ώρα, κάνω τις ασκήσεις μου, πηγαίνω στον κύριο Γιάννη που με μαλώνει για την πρόοδο και.....μου λείπει φριχτά η Σάμος και το σπίτι μας, ο κήπος κι ο δρόμος μας. Τα τελευταία χρόνια έλεγα πως πρώτα νοσταλγούσα την Σάμο κι έπειτα τ' Ανάπλι, είναι που όταν πρωτοείδα το Βαθύ, κείνον τον Αύγουστο του 1982, μου φάνηκε σαν την γενέτειρα. Ως σήμερα, έτσι μου φαίνεται, όσο κι αν δεν μ' αρέσουν οι Σαμιώτες, με τα χρόνια έμαθα να τους εκτιμώ, σαφώς περισσότερο από τους τοξικούς σημερινούς αναπλιώτες. Για τούτο σε έκανα Χριστό να μετακομίσουμε στο Βαθύ, η απάντηση σου ήταν πάντα, σπίτι μου είναι η Αθήνα, μην εκπλαγείς εκεί ψηλά που είσαι αν με δεις να μένω στο Βαθύ... Θα κατέβω κάτου και υπόσχομαι πως φέτος θα γίνω πιο δραστήρια, έχουμε έναν σωρό θέματα εξάλλου, δεν θα κλείνομαι στο σπίτι να κοιτάζω το Παλαμήδι, που γιαυτό διάλεξες αυτό το σπίτι, θα πηγαίνω φυσιοθεραπεία και θα κάνω μπάνια-μπάνια-μπάνια, θα βγαίνω έξω και θα δω πώς στο καλό θα γίνει η κάτου μετακόμιση. Κάθε που περνάω από μπρος, αν το αντέχω, σε κοιτάω, αν όχι, κατεβάζω την φωτογραφία σου. Σε ανακινώ μες στην μικρή λήκυθο, ζωηρά απαντάς, είμαστε εντάξει, άρα.

Δεν ξέρω και τι τραγούδι να σου παίξω, τα δικά σου, με την δική σου αηδονίσια φωνή είναι κλειδωμένα στο ερμητικό σου ακόμη σπίτι, μόνο τα φυτά σου λαμπραίνουν, μου λένε τα παιδιά, τα φροντίζουν ανελλιπώς, σ' αυτό μοιάζατε πολύ με την κυρία Τερέζα, την μάνα μου, γεννημένες κηπουρές. Οπότε, να σου παίξω κείνο για την Κύπρο μιας και σήμερα είναι η επέτειος των 50 χρόνων, ελπίζω να το χαρείς, Ουρανάκι μου. Σε χαιρετώ εκ γης ορμωμένη.

https://www.youtube.com/watch?v=qK9m6d5Hbb4

Hadjidakis-Fleury Dadonaki: I love you - Σ' αγαπώ

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 29 Jan 2024 17:07:00 +0000

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο
Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα.

Πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

VII

Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα

https://www.youtube.com/watch?v=j_2pyNuL0_A

https://www.youtube.com/watch?v=xK3D32RvnfQ

ήσουν ήδη κάπως αλλά ήταν η τελευταία μας φορά, νομίζω Μαρτιος 2016 στο Jazz Club, θαρρώ ήταν κι η τελευταία συναυλία της Αρλέττας....

φοβάμαι λίγο για αύριο, πρώτη φορά που δεν θα είσαι μαζί μου σε μία τόσο δύσκολη περίσταση τα τελευταία 44 χρόνια, ακόμη κι εκείνο το δραματικό του 1988, μετακόμιζες κι έφευγες πατητά αλλά είσουν πάντα εκεί. Μόνο η παρουσία σου θα αρκούσε, λείπεις πολύ, βρε παπί

november, 9

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 09 Nov 2023 11:50:00 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=eFRTsfBFpS

Πρώτα γενέθλια χωρίς, να καλώ για το μνημόσυνο σου, δεν είναι και το καλλίτερο, θα το σκαρώσουμε, όμως γιορτή, όπως θα ήθελες, μέσα στις άλλες τύψεις, είναι κι εκείνες που πέρυσι δεν τα γιορτάσαμε καθόλου, αφού είμουν απολύτως κλινήρης, μου κρατούσες συντροφιά τηλεφωνικά. Πού να ξέραμε κι οι δυο πως θα ήταν τα τελευταία σου γενέθλια? να, σου στέλνω στο υπερπέραν τον αγαπημένο σου Νιέφσκυ, χρόνια πολλά 74 χρονο παπάκι

To 1989 βρισκόσουν στη Μπεγκάζη, έπεφτε το τείχος του Βερολίνου, είχαμε συγκεκριμμένα τηλεφωνικά ραντεβού, πριν να προλάβω να πω "χρόνια σου πολλά, παπάκι μου" άρχισες να ρωτάς τι συμβαίνει, από πληροφόρηση εσείς εκεί, νούλα, πλήρωσες ένα σωρό λεφτά για να ακούς από την τηλεόρασή μου τα νεώτερα, σου χαλάσαν τα γενέθλια, αν και, τόσο αγαπητή, σε γιόρτασαν εκεί με όσα μέσα διαθέτατε. Από τότε, έλεγες πάντα γελώντας: "γεννήθηκα την μέρα που έπεφτε το τείχος του Βερολίνου", συν τοις άλλοις (μία εξυπνάδα άλλου γαλαξία), διέθετες ένα χιούμορ που γινόταν αντιληπτό σε πραγματικά ενσυναίσθητους ανθρώπους. Να, κάτι τέτοια μου λείπουν ήδη...

https://www.youtube.com/watch?v=yA3shhPRK8U

Βλέφαρο μου ~ Χρόνης Αηδονίδης Νίκος Κυπουργός

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 23 Oct 2023 13:01:00 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=hEJt6LJP-3g

που λες, ενώ ετοιμάζω κάτι για σέναν, όπως σου αξίζει, και θα ακολουθήσουν και τα μουσικά σου, πέθανε σήμερα πλήρης ημερών ο δάσκαλός σου, θυμασαι που ερχομουν μαζι σου και σας ηχογραφούσα? όταν ανοίξουμε το σπίτι θα βρω τις κασσέτες σας. Όπως κι εκείνην την μοιραία με όλη την Οδύσσεια που έβγαλες με μιαν ανάσα.... Έτσι που λες, Βλέφαρό μου-

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 10 Oct 2023 12:05:00 +0000

Απεριχώρητα

έχεις φωνή;

πιο δυνατά,

η ακοή υποχωρεί

/η ηλικία βλέπεις…\

κρυπτονόηση/

σε σπασμένους αρμούς,

ακόμη περιμένουμε

τις γάζες/

να μην έρθετε

χωρίς νάρθηκες,

τα σωληνάκια πάντα θα καραδοκούν

ζωή σε λόγου τους.

Οι διάττοντες

υποχωρούν

στο φτενότερο

σημείο της νόησης

Τα αντίο

ας είναι

σε

πολλαπλά αντίτυπα,

παραλήπτες

zero

Αν ακόμη

αύριο

είναι

ένας άλλος καιρός

αν ακόμη

φταίω

Μην μου το πείτε,

παρακαλώ/-

28 τ’ Απρίλη 2014

χορός

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 31 Jul 2023 11:41:00 +0000

δεν το πιστεύω πως δεν θα ξαναδούμε την αυγουστιάτικη πανσέληνο στο Ηραίον, σκοτωνόμασταν να φτάσουμε, πολλές χρονιές πηγαίναμε κειπέρα για μια βουτια μετά το Ποτοκάκι, δεν μου άρεσε εμέναν το Ηραίον αλλά μας άρεσε πολύ το μπαράκι στη θάλασσα, φτιάχνει ωραία κοκτέιλς, κάποια φορά είχαμε τρακαριστεί με την Ίντα (εσύ περισσότερες φορές) κι είχατε σουρώσει κανονικά πριν να πάμε στην ταβέρνα. Παράγγελνες σταθερά αστακό χωρίς μαγιονέζα (απεχθάνομαι) και τις γαρίδες σου, βέβαια.Τα πολύ τελευταία χρόνια, σου είχαμε απαγορεύσει το αυτοκίνητο σου. δεν πήγαμε στο Ηραίον.

μάλλον αυτή είναι του 2018 όπου ήρθα στην Σάμο πατητά διότι διαμαρτυρήθηκες πως έπαθες θρόμβωση. Ήσουν ήδη πολύ-πολύ αδύνατη

κι έπειτα ήρθανε οι μέλισσες με τα μελισσόπουλα και δεν βγήκαμε ποτέ από την κηρύθρα. Σε ανθρώπους που δεν σε γνωρίσαν λέω πως είσουν σπάνιας ποιότητας, όχι μόνο για την φωνή και τον χορό, όχι μόνο για το Cern, αλλά για το εσύ. μετατόπισες το κέντρο του κόσμου μου με το γρήγορο αλλά αποφασισμένο φευγιό σου. Δεν σου το συγχωρώ, ήθελα να σε κρατήσω λίγο ακόμη, έστω λίγα χρόνια βρε παπάκι.

https://www.youtube.com/watch?v=-hW1pcdkzdU

στην αγορά είχε ο πατέρας σου ο κυρ Μήτσος το μαγαζί του όταν έφθασα εγώ στο Βαθύ το 1982, είχε ήδη κλείσει την μεγάλη μεταφορική του και διατηρούσε μαγαζί με ζύμη, έτσι μου γνώρισες την ζηλευτή αγορά του Βαθιού, με έναν απτάλικο, πάμε γυαλό-γυαλό, κεί που ζήτησες να σε ρίξουμε...

https://www.youtube.com/watch?v=KIeL8Ic2tC0

το καλλίτερο παιδί

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 08 Jul 2023 17:38:00 +0000

όλοι μολογάνε πως ήσουν το καλλίτερο παιδί και διακεκριμμένο μέλος απ' όσους χώρους κι αν πέρασες. Για μέναν, ιδανική συνοδοιπόρος, στο καλό κοριτσάκι μου, τόσο ήθελες να ζήσεις, έτρεμες την ταλαιπωρία. Οι καλοί αθρώποι στον δικό τους Παράδεισο διαφεντεύουν, έτσι θαρρώ θα συμβεί.

Νομίζω πως οι τελευταίοι μας καιροί κάπως έτσι υπήρξαν:

ΟΛΑ ΚΑΠΟΤΕ

Όλα κάποτε,

ακόμα και τα καύσιμα της αγάπης,

όλα, τέλος πάντων,

τελειώνουν.

Σαν τα καράβια που βυθίζονται

χωρίς να αισθάνονται την ανάγκη

να δικαιολογηθούν

που άφησαν ημιτελή

την ρότα προορισμού τους.

ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ

Πυκνώνει την μοναξιά μας

η συμπιεσμένη σιωπή.

Γράφει την ιστορία μας

στον αέρα.

Φτερό στον άνεμο

που μας αφήνει

εκτεθειμένους στο κενό.

Επιστρέφω όπως πήγα¨

άδειος, χωρίς αποσκευές.

Λουκάς Αξελός, Το Σθένος των Λέξεων, Αθήνα 2022.

περαστική κι έμεινες... Ουράνια Μέρυλιν σε ονομάτισε η Μαργαρίτα μας σήμερα/

https://www.youtube.com/watch?v=gqE4CSDkdXI

στο καλό παπάκι μου...

Haig Υazdjian ~ kouyr grounk /Memory of.....

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 03 Jul 2023 13:23:00 +0000

πού να το φανταζομουν ότι θα ήταν αυτή η τελευταία μουσική λέξη...

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 05 May 2023 12:56:00 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=BFkWk5cCrYE

Εγώ ήμουν κάτου και με κεραυνοβόλησαν, μεταξύ μας, το σοκ δικό μας τα ρέστα θα ήσαν ταλαιπωρία, είναι αυτό που μου είπες όταν έστερξες στο προσκεφάλι μου τον Οκτώβρη, μονος εσύ.

Για την επιδιόρθωση μιας φίστουλας πήγαμε, ανέβηκα απο την γενέθλια, το κορίτσι σου υπερταλαιπωρημένο, έφυγα και στο ενδιάμεσο: "Δεν μπορούν να τον επαναφέρουν" κάπως έτσι, πέθανες λοιπόν Μανώλη. Τώρα πρέπει να ερθούμε, να σε διηγηθούμε και να σε ευτάξουμε κατατασσόμενο κι εσέναν κάπου. Όταν τον Σεπτέμβριο είχε ίσως έρθει το δικό μου τέλος, έπραξες άπαντα. Νιώθω πελώρια κούραση, ούτε καν να βάλω βαλίτσα για να έρθω να σου αντίο φίλε κι ευχαριστώ.

Αφοτου πέθανε η μαμά μας τον Δεκέμβριο του 2018 έλεγα... μα να μου την σκάσεις έτσι, 9 Μαϊου θα έκλεινες τα 70, Χριστέ μου!!!! 7 εγώ μπαίνω σε αυτά-πανικός- τώρα θα σηκώσω το φέρετρό σου με το μόνο μου χέρι, το κακό, το δεξί, αριστεροί κι οι δυo

δηλαδή τώρα, συγγνώμην. με ακόμη σπασμένο χέρι, εμέναν ποιός θα με πάει στην Κέρβελη και στις Μαούνες, πήγες και πέθανες κι εσύ βρε συ.... ας είχες ζήσει κι ας μην ξαναπηγαίναμε ποτέ πουθενά στον αιώνα τον άπαντα, πάντως, ένα περιπατηματάκι, από το Κατσούνι σου ως του Γάγγου εμπρός βήμα ταχύ θα το κάμαμαν.

επειδή με την Τζίνια είχες γίνει θρήσκος, αναπαύσου εν ειρήνη αδερφέ

https://www.youtube.com/watch?v=6ePfB7-HPBE

σου έχω και νέα σήμερα 10 Μαϊου ο Μίμης σου απαρηγόρητος βρε καλέ μου ηρέμησε, τίποτα. Ο κήπος της Βαγγελιτσας απέναντι μας κανει κάτι καταπληκτικά 100φυλλα ένα για μένα περίπου σωμον τρία για σένανε σικλαμαιν υπέρ αρωματικά, τώρα θα σου τα φέρω χθες ειμασταν λιγο δύσκολα οικογενειακώς...

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 05 Apr 2023 13:40:00 +0000

Παναγιτσα

Μου 'μαθαν

να μην περπατάω

απαλά,

μου 'μαθαν

να μην περπατάω

βαριά,

μου 'μαθαν

να προσέχω

πού περπατάω.

Να περπατάω

δεν μου 'μαθαν.

στην Παναγίτσα

και στην Παραλία.

Στο πουθενά

έμαθα να περπατάω

\από μόνη μου-

Τα νέα μου:

ποιά Παναγίτσα και ποιά Παραλία?

χωλαίνω ad infinitum

χαιρετήστε μου τον τάφο του Χριστού-.

2018

*όσο χωλός και αν ο πους, όσο αντέχει η ψυχή, θα ακολουθεί την δική μας Marche Funebre, από την Παναγία, περνώντας μπρος από το κατοίκιον σπίτι, τον δικό μας κι όχι άλλων Ψαρομαχαλά ως την Πλατεία, και φέτος.

https://www.youtube.com/watch?v=cZ_Xu9J0ngM

Αστέρι μου φεγγάρι μου (Αγάπη μου) Μελίνα Μερκούρη

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 07 Mar 2023 13:52:00 +0000

Μελίνα, παρά 1, 30 χρόνια

είχα γυρίσει, 7 Μαρτίου, Δευτέρα, ανακοινώθηκε, στις 9, στην Αθηναίων Εφήβων, όπως στην φωτό της. Στην κηδεία, proprement dit, δεν είμουν, κάποιος άλλος είχε έρθει, είδα λίγο στην τηλεόραση. Μήνες μετά, άσπρα τριαντάφυλλα, της άρεσαν τα άσπρα και τα σωμόν τριαντάφυλλα inter alia.

πάρε μαζί σου και το παιδί...

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 04 Mar 2023 11:06:00 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=HsZw4cfbEIY μέ πάνου ὡς κάτου ἁπλωμένη τήν ἀφοβιά σά σημαία, οἱ νέοι μέ τά πρησμένα πόδια πού τούς έλεγαν ἀλῆτες.

Αυτά τα παιδιά, η χώρα τα έχασε, τα άλλα παιδιά, τα πολλά παιδιά, η χώρα, ουφ!!! περήφανη γι' αυτά. Μόνο από τους πολιτικάντηδες κινδυνεύουν τα παιδιά.

Δεν αρκεί αυτές τις μέρες να είμαστε με τα παιδιά. Να μην τα χαντακώσουμε άλλο κι αυτά και τ' άλλα παιδιά, μπορούμε?

nessuna scusa, nessuna, però...

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 02 Mar 2023 07:04:00 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=t936rzOt3Zc

ή βρίζεις συλλήβδην, ή τα κλείνεις όλα, και τα μάτια μαζί. Τα γνωρίζεις όλα καλά, δυστυχώς, άτιμη ηλικία, σε άτιμη κενωνία. "Παγώνεις" σε τηλεοπτική ανταπόκριση μάνας που έχασε σύζυγο και πεντάχρονο παιδί: "μην έρθουν σπίτι μου ψυχολόγοι, δεν θέλω συλλυπητήρια και συμπαράσταση, τους ανθρώπους μου να μην μου είχαν πάρει όλοι αυτοί οι άχρηστοι της δημόσιας ζωής, δεν έχω τι να κηδέψω..."

Ούτε τριτοκοσμική χώρα, έχεις περάσει κι από κει και κάτι ξέρεις, ολίγιστα πλην αρκετά έχεις οσμισθεί...

Σε μία χώρα που το δημογραφικό της πρόβλημα θα ογκώνεται συνεχώς, χάσαμε 44 βλαστούς, ας αναλογισθούμε και αυτό.

Τα ρέστα, άλλα λόγια "ν' αγαπιόμαστε"...

Από τον Ναύπλιο και την Αμυμώνη στο Ανάπλι

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 20 Feb 2023 11:55:00 +0000

https://filoitexnisfilosofias.com/%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d%cf%83%cf%84%ce%b5-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bb%cf%8d%cf%81%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83/

*τον Θανάση τον γνωρίζω μέσω δουλειάς: ήταν κείνο το καλοκαίρι του 2007 όπου μου κατέβηκε η ιδέα η τελετή βράβευσης των παιδιών στον παγκόσμιο διαγωνισμό Αρχαίων Ελληνικών που διήθυνα να πραγματοποιηθεί στην Πνύκα, συνεπάγετο τούτο μύριες όσες διεργασίες, περιλαμβανομένου κι ενός βαρβάτου καύσωνα. Με 42ο Κελσίου πήγαμε με τον αειθαλή Δολιανίτη για reperage στον χώρο. Αλήθεια είναι πως εκ γενετής βάζω την κεφαλήν μου στον ντορβά κι όποιον πάρει ο Αχέροντας... Αλήθεια είναι, ομοίως, πως συνομιλούσα με την τότε Υπουργό Μαριέττα Γιαννάκου. Ό,τι κι αν της πρότεινα, το δεχόταν ασμένως. Δεν ξεχνιέται εύκολα η Μαριέττα... Εν μέσω διεργασιών, συνελήφθη η ιδέα να φέρουμε συγκρότημα αρχαίας ελληνικής μουσικής. Συμμετείχαν λοιπόν δύο, το ένα προτείναν μέλη της διοικούσας επιτροπής του διαγωνισμού, το άλλο του λόγου μου. Από τότε, φιλιώσαμε με τον Θανάση Κλεώπα, ως σήμερα...*

https://www.youtube.com/watch?v=037HTJCHteg

ήταν βέβαιο πως αυτή την φορά θα συμμετείχα ενεργότερα. Το είχαμε συμφωνήσει με τα παιδιά, πλην, άγνωσται αι βουλαί της υγείας ημών και οικείων...Μόλις είπα στα παιδιά πως, αν ζούμε, τούτο πάει για την επόμενη φορά. Αυτό ποσώς σημαίνει πως δεν θα βρίσκομαι κάτου και δεν θα μαχηθώ για να κάνουμε την πόλη μας καλλίτερη, κυρίως, να την συνεφέρουμε σε πρώτο βήμα από τα θανάσιμα περίπου πλήγματα που της κατέφεραν οι ως σήμερα ασχημονούντες πάνω της. Ανάπλι Εμπρός της πρώην Βενετιάς οι ταλαιπωρημένοι!!!

strange times blue

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 17 Feb 2023 09:10:00 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=oxQo9_NudRs

1980 Toλό

1958 στην αυλή μας, Γιώργος, 9 μαμά, 39, το μικρό, 4

15 Φεβρουαρίου 2019, Γιώργος, 16 Φεβρουαρίου 1985, η μητέρα του

συνελόντι, έκαμε πολύ κρύο και την Παρασκευή πριν 4 χρόνια και το Σάββατο πριν 38, είχε ήλιο με δόντια

https://www.youtube.com/watch?v=K0J3wuu1OQw&list=RDK0J3wuu1OQw&index=1

και κείνον τον Δεκέμβρη του 1984, όπου κατεβήκαμε στην Αθήνα με τον Γιωργή για να αλλάξουμε αέρα, κοντεύαμε να σκάσουμε από την τόση αρρώστεια εκεί στα βόρεια προάστεια, πήγαμε κι αγοράσαμε τον δίσκο. Τον παίξαμε και στη μάνα αλλά δεν ήθελε να ακούει πια τίποτα, είπε όμως πως οι στίχοι ήσαν πολύ ωραίοι και η μουσική καλή.

στέλλα γιατί? γιατί στέλλα?

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 09 Feb 2023 13:14:00 +0000

Το Στελλάκι διατεινόταν πως με θυμόταν στο σχολείο, προφανώς, ουδείς διαθέτει καθαρή ή θολή εικόνα του εαυτού του και του αντικρύσματος στους άλλους σε νεαρή ηλικία. Για να το λέει, έτσι θα ήτο. Συνδεόταν με την μικρή πατρίδα παντοιοτρόπως, ήταν και ξαδέρφη της Δέσποινας (οι μανάδες τους φέραν το ίδιο όνομα, Κατίνα ή Κατινούλα), της Αρετής, της Άννας και της Μαριλένας, συνομήλικες αυτές. Κάποια στιγμή, στα πρόσφατα χρόνια, της είπα πως τα κιλά είναι και ζήτημα υγείας, το ίδιο είπα και στον φίλο της, και δικό μου κάποτε Κραουνάκη, όταν πάλι πρόσφατα τον είδα στην Επίδαυρο.

Στο κτίσμα όπου ζούσε ο θείος μου Γιαννάκης, που αυτοκτόνησε πολύ πρόσφατα, η Στέλλα διατηρούσε ένα ωραίο διαμέρισμα, στο ρετιρέ, έβλεπε θάλασσα. Παλιότερα, είχαμε περάσει ωραία βράδυα στην μεγάλη του βεράντα, με ωραίες μουσικές και κουβεντούλα...Ήταν η εποχή όπου έψαχνα σπίτι κάτου. Δεν το πρόλαβα το σπίτι της Στελλίτσας, το είχε μόλις πουλήσει...

Αυτό απαντά το μέρος του τίτλου στα γιατί. Για το πρώτο μάθαμε πως ήταν ανακοπή καρδιάς, αυτή από την οποία γλίτωσα του λόγου μου παρά τρίχα πριν ολίγιστους μήνες.

Με την Στέλλα ξανασυνδεθήκαμε μέσω των διαδικτύων. Εκεί, ανακάλυψα μία συγκλονιστική για τον δικό μου ψυχισμό ποιήτρια.

Μου έλεγε η ξαδέρφη της Αρετή κάτου, φιλοξενεί στο ωραίο της μαγαζί στην Λεωφόρο Αμαλίας και δικά μας βιβλία: "πώς να βάλω στην βιτρίνα τέτοιον τίτλο"? της είπα πως δεν αντιλαμβάνεται οτι θα περιποιήτω την μέγιστη τιμή η ωραία-τω όντι- βιτρίνα της αν αυτήν κοσμούσαν τα βιβλία της Στέλλας Βλαχογιάννη. Διήγε τάλανα βίο, ήταν άνθρωπος κλειστός στις συναναστροφές, ανοιχτότατος σε ελάχιστους ανθρώπους, ολάνοιχτη σε όλα τα ζώα. Πέθανε ξαφνικά, συγκεντρώνοντας την αγάπη, την εκτίμηση και την αναγνώριση ουκ ολίγων. Να πάει στο καλό. Κατευόδιο μικρή Στέλλα με τα μεγάλα οράματα...

https://www.in.gr/2023/02/05/life/culture-live/stella-vlaxogianni-pio-vraxni-ton-eartzianon-mesa-apo-ta-dika-tis-logia/

http://www.metronomos.gr/portfolio/%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B1-%CE%B2%CE%BB%CE%B1%CF%87%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7-%CE%BC%CE%B5-%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B5-%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF/

εχθές, ο Σιδερής Πρίντεζης, ο στενός φίλος και συνεργάτης στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ του δικού μου και της Στέλλας φίλου έτη πολλά, Νίκου Αϊβαλή, που σε λίγο κλείνει χρόνος από τον δικό του αιφνίδιο θάνατο, παρεχώρησε την εκπομπή του στην Στέλλα. Στην κηδεία του Νίκου, η Στέλλα με παρεκάλεσε να αφήσω μία ανθοδέσμη εκ μέρους της. Ας είναι αυτή η ανάρτηση μικρότατος φόρος τιμής σε δύο διακεκριμμένους ραδιανθρώπους:

https://www.ertecho.gr/radio/deftero/category/deftero-afierwmata/ondemand/308816/iatreion-asmaton-me-tin-stella-vlaxogianni-apo-to-arxeio-tis-e-ra-09-02-2023/

https://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&id=1050&fbclid=IwAR3YGGW9u4ii8OZITRTa83lFXe-

Οι χρόνοι θα καταδείξουν πως η Στέλλα Βλαχογιάννη, θυγατέρα του Πάνου και της Κατίνας, αδερφή του Νίκου, υπήρξε μία ξεχωριστή άνθρωπος και μία καταπληκτική ποιήτρια της ζωής, της μουσικής και της ποίησης. Έζησε την ζωή της σαν ποίηση και η ποίηση δεν θα της χαρισθεί, πλην, θα την κρίνει και θα την κατατάξει, εν τέλει, εν μέσω των αγίων της-

lvtIjFQVqvgxOtTBieJzfiY21fcEXU

bye-bye first aid youth

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 20 Jan 2023 11:34:00 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=ftWmamLGveA&list=PL46D2CC6DCF980E8A&index=6

αντίο θείε Γιαννάκη

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 18 Jan 2023 12:37:00 +0000

https://www.argolikeseidhseis.gr/2023/01/blog-post_213.html

https://www.argolikeseidhseis.gr/2023/01/blog-post_469.html

Γιάννης Δουλιγέρης: 18 Ιανουαρίου 1933-18 Ιανουαρίου 2023, ετών 90, δεν άντεξε άλλο, δεν άντεξε το μόνος του, δεν άντεξε όταν του πέθανε η πρώτη και μόνη του αγάπη, η θεία Ελενίτσα, προτελευταία της πατρικής οικογένειας, όσο μπόι της έλειπε, η μόνη ανάμεσα σε αδερφές "νταρντάνες", τόσο μυαλό είχε και θέληση για ζωή και προκοπή. Δεν την άφησε η κέρβερος μάνα της να σπουδάσει νομικά που ήθελε, πήγε Γραμματέας στην Εισαγγελία πρώτα Αθηνών κι έπειτα του χωριού μας ως να συνταξιοδοτηθεί. Ήταν ένα παλληκαράκι, 10 χρόνια μικρότερός της, ψηλό και φτενό, ο κυρ Θανάσης, ο πατέρας του, είχε ένα μαγαζί στον Μεγάλο Δρόμο, ηλεκτρολόγος, αυτό έγινε κι ο θείος Γιάννης, αργότερα, ήταν ο πρώτος που έφερε αυτό που ονομάζεται "λευκές συσκευές", μας έφερε το πρώτο μας ψυγείο, ηλεκτρικό, Kelvinator. Το παλληκαράκι πέθαινε από έρωτα για την θεία Ελενίτσα, όλοι λέγαν, -μακριά-, όλοι υπήρξαν κατά τους, κλεφτήκαν και πια το 1958 παντρευτήκαν στο Κεφαλάρι του Άργους' τον Αύγουστο του 1960 γεννήθηκε ο μοναχογιός τους Θανάσης, σήμερα Θάνος. Υπήρξε ένας υπέροχος άνθρωπος, σεμνός, σιωπηλός, δεινός κυνηγός, στο δίχωρο ισόγειο του κήπου στο πατρικό, το σαλόνι έσφυζε από μπαλσαμωμένα ζώα, τα φοβόμουν πολύ σαν έμπαινα κειμέσα. Όταν αρρώστησε η θεία Ελενίτσα την φρόντισε σαν την καλλίτερη νοσοκόμα. Χρόνια μετά, τα έφερε έτσι η ζωή και συντρόφευσαν με την Γιόλα, στην φωτό του συνδέσμου. Όταν έχασε και την Γιόλα τόσο νέα και τόσο άδικα, μαράζωσε πια. Ούτε τα εγγόνια του δεν τον παρηγορούσαν, μέστωναν και πρόκοβαν, ούτε ο Θάνος ούτε εμείς. Τον Μάιο πήγαμε την γνωστή βόλτα, από της Θανάσαινας, όπου το διαμέρισμά του πια, ως το Φανάρι, με τον αγαπημένο του σκύλο. Στην γιορτή του μου παραπονέθηκε πως τον κολλήσαν κορονοϊό, τον φρόντιζε η εγγόνα του. Το Σάββατο, στο νεκροταφείο, ήρθαν όλοι, όσοι όλοι όφειλαν να του πουν αντίο κι ευχαριστώ. Σπάνιο για την αδηφάγα εποχή μας, όλα τα ΜΜΕ τήρησαν ανωνυμία, σεβάστηκαν έναν ευγενή κι αξιοπρεπή συμπολίτη που είχε τις χάρες όλες. Μετά τον θάνατο των γονιών μου, τον λόγιαζα δεύτερο πατέρα, σιωπηλό μα πάντα δίπλα. Σας όφειλα αυτή την δημοσιοποίηση θείε Γιαννάκη, σας ευχαριστούμε για όλα, καλά καταλάβαμε πως τόσο θέλατε να ζήσετε. Ανάπαυσις-

σε ένα από τα γλέντια της ευρύτερης παρέας των γονιών, ο θείος Γιάννης, 3ος από δεξιά, η θεία Ελενίτσα δεν αποθανατίζεται σε αυτήν την φωτογραφία.

addio

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 04 Jan 2023 08:12:00 +0000

μας χώριζαν 9 χρόνια, μας ένωσε μία αδιατάρακτη ως σήμερα φιλία, από τότε, από κείνο το φεστιβάλ στην Κούβα, όπου πήγαμε από τον Ρήγα και το ΚΚΕες. Στο καλό καλέ μου Νότη, μεγάλε μουσικέ αυτής της δύστοπης πατρίδας...

https://www.newsbomb.gr/ellada/story/1385022/notis-mavroudis-i-profitiki-anartisi-kai-to-antio-tou-giou-tou

https://www.youtube.com/watch?v=UZj_lATfFsw&t=707s

https://www.youtube.com/watch?v=tGQdXyI015k

https://www.tar.gr/