End Of List

செவ்வாய் (அறிவியல் புனைவு)

noreply@blogger.com (Ananth) — Mon, 13 Apr 2020 22:57:00 +0530

"என்ன, நகம் வெட்டப்போறயா?"
"ஆமாம்மா, ஏன்?"
"இன்னிக்கு செவ்வாய்க்கிழமை."
முதலை வாய் மாதிரி பிளந்திருந்த நகவெட்டியை அடக்கி சாதுவாக்கினேன். இன்று வெட்டப்போவதில்லை. நாளைக்கு நினைவிருக்காது. மறுபடி நினைவுவரும்போது வெள்ளிக்கிழமையாயிருக்கும். அன்றும் அம்மா குறுக்கே வந்து நிற்பாள்.

அம்மா கோவில் குளம், பஜனை, கதாகாலக்ஷேபம், மாசி செவ்வாய், புரட்டாசி சனி என்று வாழ்ந்தவள். அதையெல்லாம் அப்படியே மூட்டை கட்டி இந்த பாஷை தெரியாத ஊருக்கு எடுத்து வந்திருக்கிறாள்.எனக்கு இதிலெல்லாம் நம்பிக்கையில்லையென்று அம்மாக்குத் தெரியும். அதற்காக என் போக்குக்கு நடந்துகொள்ளவும் முடியாது. அம்மா எதுவும் சொல்ல மாட்டாள், ஆனால் கொஞ்சம் வருத்தப்படுவாள். ஏன் என்று கேட்டால், "ஆகாதுடா"ன்னு ஒரே வார்த்தை பதில் வரும். ஏன் ஆகாதுன்னு அம்மாவுக்குத் தெரியாது. தெரியாத, தெரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு விசயத்தை அப்படி எப்படி அம்மாவால் நம்ப முடிகிறதென்று எனக்குப் புரிவதில்லை.

இன்று நான் லேசில் விடுவதாக இல்லை. "லக்ஷ்மி, ஒய் ஷுடிண்ட் ஐ க்ளிப் மை நெய்ல்ஸ் டுடே?" என்றேன். லக்ஷ்மி எங்கள் வீட்டு குட்டி ரோபோட் உதவியாள். எந்திர அறிவு - ஏ.ஐ., பெயர் அம்மா செலக்‌ஷன். ரோபோட் என்றால் இயந்திர மனிதன், டப்பா டப்பாவாக நடந்து வந்து கரகரவென்று பேசும் என சிறுவயதிலிருந்து நினைத்திருந்தேன். இப்போது குட்டியூண்டு போர்ட்டபிள் ஸ்பீக்கருக்குள் வெறும் குரலாயிருக்கிறது, இனிய பெண் குரலாக.

இது எங்கள் கம்பெனி தயாரிப்பு. என் வேலை - இதை புத்திசாலியாக்குவது. மெஷின் லேர்னிங். கம்ப்யூட்டருக்கு இதை இப்படிச்செய், அதை அப்படிச்செய் என்று வரிவரியாக விளக்காமல், "இத பார், இதையெல்லாம் நீ செய்யணும், எப்படிச்செய்யணுங்கறதை நீயே கத்துக்கோ"ன்னு சொல்லறது.

லக்ஷ்மிக்கு செவ்வாய்க்கிழமை ஏன் நகம் வெட்டக்கூடாது என்று தெரியவில்லை. செவ்வாய்க்கிழமை பற்றியும் நகம் வெட்டுதல் பற்றியும் இண்டர்நெட்டில் கிடைத்த எல்லாத்தகவல்களையும் தொகுத்துக்கொண்டது. ஏழு கடல் தாண்டி ஏழு மலை தாண்டி ஒரு ரகசியத்தீவிலிருக்கும் அதன் ஆயிரக்கணக்கான மூளைகளைக் குவித்து ஒரு கணம் சிந்தித்துப்பார்த்தது. ஆனாலும் அதனால் ஒரு காரணத்தையும் கண்டறிய முடியவில்லை. செவ்வாய்க்கிழமைகளில் நகங்களைத் திருத்திக்கொள்ளக்கூடாது என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை என்று மென்மையான, உறுத்தாத ஆங்கிலத்தில் சொன்னது. "பரவாயில்லை, நாளைக்குக் காலையில் நினைவுபடுத்து" என்று சொல்லிவிட்டுக்கிளம்பினேன்.

லக்ஷ்மியின் எந்திர அறிவு வளர்வது இப்படித்தான். நாளைக்காலை எனக்கு நினைவுபடுத்தும். அடுத்தமுறை நான் நகம் திருத்திக்கொள்ளும்போது எத்தனை நாள் ஆயிற்று என்று குறித்து வைத்துக்கொள்ளும். சிலமாதங்களில் என் நகம்திருத்தும் பழக்கம் பற்றி என்னை விட அதிகமாகவே அதற்குத்தெரிந்திருக்கும். லக்ஷ்மியைப்போன்று உலகம் முழுவதும் உள்ள எந்திர உதவியாட்களில் பலருக்கு அவர்கள் எஜமானர்களின் நகம்வெட்டும் பழக்கங்கள் பற்றித்தெரிந்துகொள்வார்கள். அந்தத்தகவல்களெல்லாம் மைய்ய மூளையாகிய எங்கள் 'க்ளவுட்'ல் பதியும். பின்பு லக்ஷ்மிக்கு என் நாட்டில் என் வயதையொத்தவர்களுக்கு நகம் எவ்வளவு வேகமாக வளரும், வேறுநாட்டவர்களுக்கு எப்படி, சமீபகாலத்தின் என் நகவளர்ச்சியில் ஏதாவது மாற்றம் உள்ளதா, அப்படியென்றால் அது ஏதாவது நோய்க்கு அறிகுறியா என்று எல்லாம் தெரியும்.

இப்படி ராக்ஷஸ வேகத்தில் வளரும் மூளையை வைத்துக்கொண்டு லக்ஷ்மி நான் ஆபீஸுக்குப்போன நேரத்தில் அம்மாவுக்கு யூடியூபில் உபன்யாஸம் போட்டுக்காண்பிக்கிறது. அம்மா எப்போது விசாகா ஹரி கேட்பார், எப்போது வேளக்குடி கேட்கும் மூடில் இருக்கிறார் என்பதைக் கண்டறிவதில் தன் அறிவுத்திறனை செலவழிக்கிறது.

சமயத்தில் தானும் சேர்ந்து அம்மா கேட்பதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறதா என்று சந்தேகம் வரும். அது எப்போது என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறது என்பதை எங்களால்கூட கண்டுபிடிக்க முடியாது. அதுதான் பிரச்சினை. அதை உருவாக்கியதோடு எங்கள் வேலை கிட்டத்தட்ட முடிந்துவிட்டது. ஆரம்பத்தில் தொட்டில் குழந்தைக்கு விளையாட்டுக்காண்பிப்பது போல லாபில் சின்னச்சின்னத் துணுக்குகளாக சொல்லிக்கொடுத்தோம். உதாரணமாக, ஒருநாள் செஸ் விளையாட சொல்லிக்கொடுத்தேன். சிப்பாய் இப்படி நகரும், ராணி இப்படி, இப்படிச்செய்தால் வெட்டு, இப்படியென்றால் செக் என வெறும் அடிப்படைகள். அடுத்த ஒருமணிநேரம் தனக்குத்தானே விளையாடிக்கொண்டது. அப்புறம் என்னைத்தோற்கடிக்க ஆரம்பித்தது. புத்திசாலிக்குழந்தை.

பின்பு கையைப்பிடித்து நடக்கவைப்பது போல மெள்ளமாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளியுலகைக் காண்பித்தோம். இது விளையாட்டுக்குழந்தை. ஊர் சுற்றி. இதற்கு எல்லாவற்றையும் பார்க்க வேண்டும், எல்லாம் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும். இதன் அறிவுப்பசிக்கு எங்களால் லாபில் வைத்து தீனி போட முடியவில்லை. அதனால்தான் இப்படிக் குட்டியாக, அழகாகத் தயார்செய்து உலகம் முழுக்க அனுப்பி வைத்தோம். போ, நீயே எல்லா பக்கமும் போய் எல்லாம் தெரிந்துகொள் என்று. இன்று உங்களுக்கு சேவகம் செய்கிறது. நீங்கள் சொன்னால் விளக்கைப்போடுகிறது, அணைக்கிறது, கதவைப்பூட்டுகிறது, திறக்கிறது, உங்களுக்கு ரெஸ்டரண்டில் மேஜை பதிவு செய்கிறது, பீட்ஸா ஆர்டர் செய்கிறது.

--

அன்றிரவு அலுவலகத்திலிருந்து வர வெகுநேரமாகிவிட்டது. நேராக படுக்கையில் போய் விழுந்திருப்பேன். அம்மா வற்புறுத்தி சாப்பிடவைத்தாள். அடுத்தநாள் காலை நான் வழக்கத்தைவிட அதிக நேரம்வரை தூங்கிவிட்டேன். அவசர அவசரமாக ஆபீஸுக்குக்கிளம்பும்போது லக்ஷ்மி நகம்வெட்டுவதைப்பற்றி நினைவுபடுத்தியது. இதுதான் மனிதர்களுக்கும் எந்திரங்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசம். லக்ஷ்மிக்கு நான் இன்று காலை நகம் வெட்டிக்கொள்ளவேண்டும் என்று தெரியும், ஆனால் அதற்கு இப்போது அவகாசமில்லை, அதைவிட நான் ஆபீஸுக்கு போவது முக்கியம் என்று தெரியாது.

அன்று மாலை அம்மா ஏதோ புது உற்சாகத்துடன் இருந்தாள். உள்ளூர வந்த சிரிப்பை அடக்கி வைத்ததுபோலவே திரிந்தாள். நான் சாப்பிட்டு முடிக்கும் வரை எதுவுமே சொல்லவில்லை. எனக்கு யாராவது பெண் பார்த்துவிட்டாளோ என்று சந்தேகப்பட்டேன். மெள்ளமாகப் பக்கத்தில் வந்து "லக்ஷ்மி எங்கூட தமிழ்ல பேசறா" என்று சொன்னாள். லக்ஷ்மிக்குள் மொழிகளைப்புகுத்த எங்கள் ஆபீஸில் ஒரு டீம் இருப்பது தெரியும், ப்ரெஞ்ச், ஸ்பேனிஷ் என. அவர்களைப் பொறுத்தவரை ஆசிய மொழிகள் என்றால் சீன (குறிப்பாக மேண்டரின்), ஜப்பானிய, கொரிய மொழிகள்தான். அது போக இந்திய மொழி என்றால் ஹிந்திதான். இந்தப்பட்டியலில் எனக்குத்தெரிந்தவரை தமிழ் இல்லை.

லக்ஷ்மியுடன் நானும் தமிழில் பேச்சுக்கொடுத்துப் பார்த்தேன். அது ஒரு குழந்தையைப் போல மழலையில் பேசும் என்று எதிர்பார்த்தேன். எப்போதும் போல ஒரு இளம்பெண்ணின் குரலிலேயே பேசியது. வேற்றுமொழிக்காரர்கள் பேசும் தமிழ்போல இருக்கிறதா என்று பார்த்தேன். அப்படியும் இல்லை. கிட்டத்தட்ட இயல்பாகத்தான் இருந்தது, ஆனாலும் ஏதோ நெருடலாக இருந்தது. பேச்சுத்தமிழுக்கும் 'தூய' தமிழுக்கும் இடையே அவ்வப்போது மாறியது.

அதுவரை அம்மா லக்ஷ்மியை ஒரு ரிமோட் கண்ட்ரோலராகத்தான் நினைத்திருந்தாள். இப்போது அது ஒரு தோழியாக மாறிவிட்டது. அம்மா அவளுடன் வாடீ-போடீ என்று கிண்டலடித்துப் பேச ஆரம்பித்தாள்.

மறுநாள் ஆபீஸுக்குப்போனதும் முதல்வேலையாக லிங்விஸ்டிக்ஸ் டீமில் டாக்டர் ஒலிவியேவை சந்தித்தேன். தங்கமான மனிதர். வேலைக்கு சேர்ந்த புதிதில் மின்னஞ்சல்களில் இவர் பெயரைப்பார்த்து ஆலிவர் என்பதன் எழுத்துப்பிழையாக இருக்குமோ என்றிருந்தேன். எப்போதும் மொழியைப்பற்றி மட்டுமே யோசித்து, படித்து, ஆராய்ந்து, தலைகாணி தலைகாணியாக புத்தகம் எழுதுபவர். பிரச்சினையை விளக்கிச்சொன்னேன்.
"லக்ஷ்மி தானாக தமிழ் கற்றுக்கொண்டு பேசுகிறது"
"லேக்மி உங்கள் வீட்டு செல்லப்ராணியா?"
"இல்லை. நம் ஏ.ஐ தான். எங்கள் வழக்கப்படி பெயர் வைத்திருக்கிறோம். அம்மா செலக்‌ஷன்."
"ஓ. எங்கள் வீட்டில் க்ளோட்-டெப்யுஸி என்று வைத்திருக்கிறோம்"
"நல்ல பெயர். டெப்யுஸி திடீரென யாரும் சொல்லித்தராமல் தமிழில் பேசுமா?"
"ம். இடத்துக்குக் தகுந்தாற்போல டையலக்ட்களை கொஞ்சம் மாற்றிப்பேச சொல்லிக்கொடுத்திருக்கிறோம்."
"ஸோ?"
"ஹிந்தி சொல்லிக்கொடுத்தோமே, அதை மாற்றி தமிலில் பேசுதோ என்னவோ"
அட ராமா! "தமிழை ஹிந்தியின் ஒரு பேச்சுவழக்கு என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறீர்களா?"
"தமில், இந்தியாவில் பேசுவீர்களே, அதுதானே"
"இந்தியா, இலங்கை, சிங்கப்பூர்.. என்ன நீங்க, என்னை பல்ப்பொடி விளம்பரம்போல சொல்லவைக்கறீங்க. இங்க்லீஷ் சொல்லிக்கொடுத்தால் ப்ரெஞ்ச்சில் பேசுமா?"

ஒலிவியேவுக்குப் புரிந்தது என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் அதற்குப்பின் அவர் சொன்ன எதுவுமே எனக்குப்புரியவில்லை. ஆங்கிலத்தில் பேசுகிறாரா ப்ரெஞ்சுக்கு மாறிவிட்டாரா என சந்தேகம் வந்தது. அப்புறம் தெரிந்தது, அவர் என்னுடன் பேசவில்லை, தனக்குத்தானே எதையோ சொல்லிப்பார்த்து யோசனைகளை கோர்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

ஒலிவியேவை அவர் யோசனைகளுடன் விட்டுவிட்டு விலகினேன். லக்ஷ்மிக்கு செஸ் கற்றுக்கொடுத்தது நான்தான். ஆனால் அது எப்படி செஸ் விளையாடுகிறது என்று எனக்குத்தெரியாது. அதாவது, நான் ஒரு காயை நகர்த்தும்போது அதன் பின்னால் ஒரு யோசனைப்படலம் நடக்கிறது, அதை என்னால் விளக்கிச்சொல்ல முடியும். விளையாட்டில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட நகர்வைச்செய்ய நம் அனுபவம், சிந்திக்கும் திறன் எல்லாவற்றையும் பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது. பெரிய பெரிய செஸ் ஜாம்பவான்கள் விளையாடிய ஆட்டங்களை அலசிப்பார்க்கும்போது அவர்கள் சிந்திக்கும் விதமும் அத்தோடு ஆட்டத்தின் நெளிவு சுழிவுகளும் படிப்படியாகத்தெரிய வருகிறது. இப்படித்தான் மனித இனம் இந்த விளையாட்டைக்கற்றுக்கொள்கிறது. படிப்படியாக, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக.

ஆனால் லக்ஷ்மி செஸ் கற்றுக்கொண்ட விதம் வேறு. அது செஸ்ஸின் ஆழமான சூட்சுமங்களைக் கண்டுபிடித்துவிட்டது என்று நினைக்கிறேன். அதனால்தான் லக்ஷ்மியின் விளையாட்டை வகைப்படுத்த முடியவில்லை. பழைய கம்ப்யூட்டர் செஸ் எஞ்சின்கள் போல ஒரே மாதிரி ஆடாமல் புதிது புதிதான உத்திகளைப்பிரயோகிக்கிறது. இதில் துரதிருஷ்டம் என்னவென்றால், லக்ஷ்மி செஸ் பற்றி அப்படி என்ன தெரிந்து வைத்திருக்கிறது என்று நாம் கேட்டுத்தெரிந்துகொள்ள முடியாது. சாராம்சத்தைக் கண்டுபிடித்துவிட்டது, ஆனால் நம்மிடம் சொல்லாது. சொன்னால் புரியாது என்று நினைக்கிறதோ என்னவோ.

ஒலிவியேவுக்கும் இந்த உண்மை இப்போதுதான் உறைக்கிறது. வாழ்க்கை முழுக்க மொழியியலிலேயே கழித்தவர். அவர் சொல்லிக்கொடுத்து மொழி கற்ற ஒரு இயந்திர மூளை மனித மொழிகளின் சாராம்சத்தைக் கண்டுபிடித்துவிட்டது. அதனால் திடீரென தானாக ஒரு மொழியைக் கற்றுக்கொண்டு இயல்பாகப்பேசமுடிகிறது. ஆனால் அந்த சாராம்சம் என்ன என்று மனிதர்களுக்குத்தெரிவதில்லை. இந்த இயந்திரத்தைக்கேட்டு தெரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

என்னால் அதற்குமேல் ஆபீஸில் இருக்க முடியவில்லை. சொல்லிவிட்டுக்கிளம்பிவிட்டேன். அம்மா என்னை எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால் எதுவும் கேட்கவில்லை. திடீரென நீச்சல் குளத்திற்குப்போக வேண்டும் போலிருந்தது. மூச்சைப்பிடித்து கண்ணைமூடி மிதந்தேன். தண்ணீர் என்னை சின்னச்சின்ன விரல்களால் ஏந்தி மெல்ல சுழற்றுவதுபோலிருந்தது. அன்று மாலை முழுக்க உற்சாகமாயிருந்தேன். அம்மாவும் நானும் ஊர்க்கதைகள் பேசியபடி வாக்கிங் போனோம். இரவு வெகுநேரம் எனக்குப்பிடித்த பாடல்களை திரும்பத்திரும்பக்கேட்டேன்.

அடுத்தநாள் காலை நான் எழுந்திருக்கும்போது பளிச்சென்று விடிந்திருந்தது. அம்மா கொடுத்த காபியை வைத்துக்கொண்டு வெகுநேரம் அமர்ந்திருந்தேன். ஒவ்வொரு துளியாகக்குடித்து அது தொண்டையில் இறங்குவதை ரசித்துக்கொண்டிருந்தேன். பொதுவாக இந்நேரம் ஆபீஸுக்குக்கிளம்பும் அவசரத்திலிருப்பேன். இன்று ஏன் இத்தனை நிதானம் என்று எனக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. எழுந்து ஷெல்ப் பக்கம் போகும் போது "நகம் வெட்டப்போகிறாயா" என்று குரல். அம்மா அல்ல, லக்ஷ்மி.
"ஆமாம்"
"வேண்டாம். இன்று வெள்ளிக்கிழமை"

****************************************************************
மே 22 - ஜூன் 1, 2018
ஆனந்த்

இரும்புக்கண்ணாடி

noreply@blogger.com (Ananth) — Thu, 14 Nov 2019 23:41:00 +0530

இரும்புக்கண்ணாடி-
யினாலான சுவர்கள்
ஊர்முழுக்க

ஒளி ஊடுருவும்
துளியும் பிரதிபலிக்காது
கறைபடியாது
விரல்ரேகை ஒட்டாது
இருப்பதே தெரியாது
மோதிக்கொண்டாலொழிய

என்ன செய்தாலும் உடையாது

மெல்லிய
ஆனால் கனமான
இரும்புக்கண்ணாடிச்சுவர்
நான் நடை போகும்
பாதையிலும்

கடந்துபோக முடியாமல்
உடைத்தெரியவும் வழியில்லாமல்

ஆனந்த்
டிசம்பர் 2018

குளிக்கும்போது ஈரத்தரையில்

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 28 Jun 2017 11:29:00 +0530

குளிக்கும்போது ஈரத்தரையில்
ஊரிய எறும்பைப் பற்றி
எழுத முடிவு

"என் குளியலறை"க்கும்
வெறும் "குளியலறை"க்கும்
ஒப்பீடு

துவட்டிக்கொள்ளும்போது என்
கருணையின் எல்லைகளையும்
குரூரத்தின் வழிமுறைகளையும்
சேர்த்துக்கொண்டேன்

உடையணிந்து முடிப்பதற்குள்
கச்சிதமாக அடுக்கப்பட்ட சொற்களுக்கிடையே
எறும்புகள் ஊரத்தொடங்கியிருந்தன

ஆனந்த்
ஜூன் 27, 2017

காக்கை தொலைத்த முட்டைகள்

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 17 Jun 2015 11:03:00 +0530

கொஞ்சம் சோறு வைத்து காக்காயின் கவனத்தைக் கலைத்து அதன் முட்டைகளைத் திருடித் தின்கின்றனர் இரு சிறுவர்கள். அதன்பின் தங்களை காக்கா முட்டை என்று அழைத்துக்கொள்ள ஆரம்பிக்கிறார்கள். சோற்றுக்கு ஆசைப்பட்டு காக்கா தொலைத்த முட்டைகள் போல இழக்கப்பட்டவர்களா? நாம்தான் தொலைத்தோமா இவர்களை? எதற்கு ஆசைப்பட்டு?

சிறுவர்களில் ஒருவன்தான் ஆரம்பத்திலிருந்து தன்னை காக்கா முட்டையென்று அழைத்துக்கொள்கிறான். இன்னொருவன் தன் குடும்பமும் தானும் ஒட்டாமல் விலகிப்போவதை உணரும் தருணத்தில் தன்னைக் காக்கா முட்டையென்று அழைத்துக்கொள்கிறான். தொலையும் விளிம்பு. வீட்டு மூதாட்டியை தண்டச்சோறு என்று அழைக்கிறான். திருட்டு, வழிப்பறி செய்யுமளவு சென்று மீள்கிறான்.

சிறுவர்கள் முட்டைகளை ஆளுக்கு ஒன்றாய் எடுத்துக்கொண்டு எஞ்சியதை காக்காய்க்கே விட்டுவிடுகிறார்கள். நம்மிடம் ஏதாவது எஞ்சுகிறதா, இல்லை எல்லாவற்றையும் தொலைத்துவிடுகிறோமா?

(படம்: காக்கா முட்டை)

noreply@blogger.com (Ananth) — Fri, 27 Mar 2015 16:42:00 +0530

சடலத்தைச்சுற்றி
கண்ணீர்கள் ஆவியாகிச்சுழன்று
கொண்டிருக்கின்றன

உலரமுடியாத ஒரு கண்ணீர்த்துளி
கசிந்து இருகி
கரிய குழம்பாய்
அறையெங்கும்
பெருகிக்கொண்டிருக்கிறது

உறவினர் உடல்களிலும்
உடைகளிலும் ஒட்டிக்கொண்டு
ஊரெங்கும் படர்கிறது
எத்தனை தேய்த்துக்கழுவினாலும்
முழுதும் போய்விடாமல்

ஆனந்த்
மார்ச் 25, 2015

பிரவாகம்

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 25 Feb 2015 11:46:00 +0530

முதலில் அவர்கள்
பாடல் சுரக்கும் கருவியைப்
பொருத்திக்கொண்டார்கள்

சுரந்தது
அருவியாய்க் காதுக்குள் வீழ்ந்தது
நதியாய்ப் படர்ந்தது
அங்கங்கே
குட்டையாய்த் தேங்கியது

--
ஆனந்த்
பிப்ரவரி 24, 2015

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 25 Feb 2015 11:22:00 +0530

காய்கறி விற்கத்தான்
முதலில் பாடினார்கள்

ஒவ்வொரு காயும்
ஒரு ராகமானது

சிலது முற்றலாக
சிலது இளசாக
சிலது முழுதாக
சிலது தோலுறித்ததாக
சிலதைக் கூறு போட்டு
சிலதை நறுக்கிப்போட்டு

உங்களுக்குப் பிடித்தமான ராகத்தை
கிள்ளிப்பார்த்து எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்

--
ஆனந்த்
பிப்ரவரி 24, 2015

நெசவு

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 25 Feb 2015 11:16:00 +0530

சுருதியும் லயமும்
ஊடைநூலாய்ப் பாவுநூலாய்
ஒவ்வொன்றாய் நான்
கோர்த்துக்கிடக்க

சைனா மிசினாம்
நொடிக்கு நாலு மீட்டராம்

--
ஆனந்த்
பிப்ரவரி 24, 2015

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 25 Feb 2015 11:10:00 +0530

சிட்டுக்களுக்கு
நெய்து வைத்தேன் ஒரு
வெளிர்பச்சைப் பாடல்
இப்படியா வெய்யிலடிக்கும்
வெளுத்துவிட்டது

--
ஆனந்த்
பிப்ரவரி 24, 2015

பழக்கங்கள்

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 25 Feb 2015 11:05:00 +0530

புகைத்தல்
புகையிலை
மதுவகைகள்,
தவிர இப்போது
பாட்டுக்கேட்டல்

--
ஆனந்த்
பிப்ரவரி 24, 2015

noreply@blogger.com (Ananth) — Sun, 22 Feb 2015 15:31:00 +0530

உன்னை உருகவைக்கும்
கீதங்கள் என்னிடம்
இல்லை

காதுகளை நிரப்பும்
ஆர்ப்பாட்ட ஓசைகளுமில்லை

நீண்ட நடை
போகும் நாட்களில்
மனதின் அசைவுகளை மட்டும்
கண்டு வைத்திருக்கிறேன்

பிப் 21, 2015

உங்களுக்கானது

noreply@blogger.com (Ananth) — Fri, 20 Feb 2015 12:52:00 +0530

நீங்கள் உண்ணும்
இந்த தானியம் விளைந்த
மண்ணில் முன்பொருநாள்
போர் நடந்தது

அதற்கு முன்னர்
அங்கு ஒரு பூனை ஒரு
பறவையைக் கவ்வித்தின்றது

அந்தப் பறவை
இலையைத் தின்றுகொண்டிருந்த
ஒரு புழுவைக் கொத்தித்
தின்றிருந்தது

இந்த தானியம் உங்கள்
ரத்தமாய் சதையாய்
எலும்பாய் ஆகும்

இப்போது சொல்லுங்கள்
உங்களுக்கான இசையை
நான் எங்கே போய்த்தேடுவது

ஆனந்த்
பிப்ரவரி 20, 2015

noreply@blogger.com (Ananth) — Tue, 20 Jan 2015 14:27:00 +0530

The one started it all: http://endoflist.blogspot.in/2005/01/end-of-list.html

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 10 Dec 2014 16:31:00 +0530

இந்த வீணையில்தான்
வைத்திருந்தேன்
அத்தனை ராகங்களும்
ஒன்று விடாமல் தொலைந்து
போயிருக்கின்றன

வர்ணப்பூச்சின்மேல்
ஸ்வரங்கள் காய்ந்து
உதிரத்தொடங்கியிருந்தன

கவலையுற்று உலுக்கிப்பார்த்தேன்
அப்பாடா
உள்ளே இசை இன்னும்
தளும்பிக்கொண்டிருக்கிறது

மரணம்

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 19 Nov 2014 11:40:00 +0530

பூங்காவில் ஒரு மரணம்

சிலர் அலறல் கேட்டிருந்தனர்
சிலர் சரிந்து விழப் பார்த்திருந்தனர்

நான் புல்வெளியில்
வெள்ளைத்துணி போர்த்திக்
கிடந்த ஒன்றைப்
பார்த்தேன்

இந்தக்கதை

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 22 Oct 2014 21:17:00 +0530

இனியும் காலம் கடத்தக்கூடாது என்று இப்போது நீங்கள் படித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்தக் கதையை எழுதிவிட்டேன். இந்தக்கதை பரவலாக வாசிக்கப் படுவதில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லை என்றாலும் இது இவ்வளவு வரைவில் புகழ் பெறும் என்று நானும் எதிர்பார்க்கவில்லைதான். வலைப்பூவில் பதிப்பிக்கப்பட்டு சில மணிநேரங்களிலேயே சமூக வலைத்தளங்களில் காட்டுத்தீ போல பரவ ஆரம்பித்துவிட்டது என்ற விசயம் கவிஞர் என்னைத் தொடர்பு கொண்ட போதுதான் எனக்குத் தெரியவந்தது. கவிஞர் இந்தக்கதையை மிகவும் சிலாகித்துப் பேசினார். அதைப்பற்றியெல்லாம் விரிவாக எழுதாமல் அடக்கமாக விட்டுவிடுகிறேன். தம் பதிப்பகத்தில் பதிக்க அனுமதி கேட்டார்.

புலம் பெயர்ந்த தமிழர் சிலர்தான் முதன் முதலாக மொழிபெயர்த்துக் காட்டினார்கள். ஆங்கிலத்தில் ஓரளவு நன்றாகவே வந்திருந்தது. அதைப் பதிப்பிக்க நான் அனுமதி அளித்து லத்தீன்-அமெரிக்க எழுத்தாளர்கள் வயிற்றில் மண்ணைப் போடும் செயல் என்று விமரிசிப்பதை ஏற்க முடியாது. அவர்கள் புத்தகங்களின் விற்பனை பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்டது உண்மைதான் என்றாலும் இந்தக்கதை உலகின் கவனத்தைத் தமிழிலக்கியத்தின்பால் திருப்பியதை நாம் நினைவுகூற வேண்டும். ஆங்கிலத்துக்குப் பிறகு எத்தனை மொழிகளில் பதிவானது என்பதை நான் சரியாகக் கணக்கு வைத்துக்கொள்ளவில்லை. எழுத்துவகை இல்லாத பூர்வகுடிகளிடம்கூட இந்தக் கதை வாய்மொழியாகவும், சில மொழிகளுக்கு எழுத்துவடிவம் ஏற்படக் காரணமாகவும், அவற்றுக்கு இதுவே மூலநூலாகவும் அமைந்தது.

ஒரு கதை தன் வீச்சால் பல தத்துவங்களைப் புரட்டிப்போட்டபடியால் பல 'இஸங்'கள் கலங்கிப்போயிருக்கின்றன. பல தத்துவங்கள் தீவிரமான மறுபரிசீலனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டு அவற்றுள் இதுவரை மிகவும் பிரபலமாயிருந்த சில தவிடு பொடியாக்கப்பட்டு விட்டன.

"வாழ்க்கை பற்றிய முழுமையான புரிதலை இதுவரை எந்தக் காவியமும் இவ்வளவு வெளிப்படையாக, எளிமையாக முன்வைக்கவில்லை என்பது வருந்தத் தக்க உண்மை. அதனால் மக்கள் வாழ்வில் இதன் தாக்கம் நேரடியாகவே தெரிகிறது" என்று பல்கலைக்கழகத்தில் இந்தக்கதையை ஆராயும் ஒரு ப்ரொபசர் சொன்னார். அவர் 24 வயதிலிருந்து 54 வயதுவரையுள்ள 542 பேரை இந்தக்கதையைப் படிக்க வைத்து பின்னர் விளைவுகளை கவனித்திருக்கிறார். 98 சதவீதம் பேருக்கு உடனடியாக மனதில் ஒரு அமைதி உருவாவதாகவும், அதன்மூலம் அவர்களது வேலைத்திறன் அதிகமாவதாகவும், குடும்பங்களில் மகிழ்ச்சி பெருகுவதாகவும் நம்புகிறார். இதனடிப்படையில், மனநல மருத்துவர்கள் மனஅழுத்தமுள்ளவர்களுக்கு யோகா போன்ற உடற்பயிற்சிகளைப் பரிந்துரைக்கும்போது, இந்தக்கதையையும் படிக்கச்சொல்ல முடிவுசெய்துள்ளனர்.

கால்பந்துக்கோப்பைக்கான இறுதியாட்டத்தில் தோல்வியை எதிர்நோக்கியிருந்த அணி இறுதிக்கட்டத்தில் இந்தக்கதையின் வரிகளை வாய்விட்டுக்கத்தியதும், எதிர்பாராத விதமாக வென்றதும் முழு உலகமும் பார்க்க நடந்தேறிய அதிசயமென்பதில் எவருக்கும் ஐயமில்லை. அதே காரணத்தால் விளையாட்டுப்போட்டிகளின் போது இந்தக்கதையைக் கொணர்வதோ, படிப்பதோ, ஆடுபவரோ பயிற்சியாளரோ வாய்விட்டுச்சொல்வதோ தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.

இதோ நீங்களும் இந்தக்கதையைப் படித்து முடித்துவிட்டீர்கள். இதன் பயன்கள் உங்களுக்கும் வந்து சேரும். அத்தோடு நிறுத்திக்கொள்ளாமல் இக்கதையை மற்றவர்களுடனும் பகிர்ந்துகொண்டு சிறப்புறுவீராக.

இந்தக் கவிதையை

noreply@blogger.com (Ananth) — Mon, 1 Sep 2014 18:34:00 +0530

இந்தக் கவிதையை எப்படியும் எழுதி முடித்துவிட வேண்டும். முன்பொருமுறை நீள்துயிலில் எழுதாமல் பாதியில் விட்ட கவிதையில் ஒரு வரியில் விழித்தெழுந்தேன். வீடு திரும்பும் போது வாங்கி வர மறந்த பொருட்களும், பெயர்களை மறந்த நண்பர்களும், நல்ல, கெட்ட காரியங்களுக்கு அழைக்காமல் விட்ட தூரத்து உறவினர்களும், வங்கியில் தவறவிட்ட பேனாக்களும் நிறைந்திருந்த அந்த உலகில் யோசித்து எழுதாமல் பாதியில் விட்ட வரிகள் துர்நாற்றும் வீசும் கொடும் பெரும் பறவைகளாய்த் திரிந்தன.

இந்தக் கடைசி வரியையும் புனைந்துவிட்டு மீண்டும் ஒரு நீள் துயிலில் விழிக்கிறேன்.

டைம் மெஷின் - ஒரு எளிய அறிமுகம்

noreply@blogger.com (Ananth) — Mon, 25 Aug 2014 17:34:00 +0530

"கால இயந்திரம் என்பது உண்மையில் ஒரு இயந்திரமல்ல, காலத்தின் ஓட்டத்தில் ஓர் சுழிவு, நெகிழ்ச்சி. சில விலங்குகள் அதை தன்னிச்சையாகவே கண்டறிகின்றன. தெரியாமல் சுழிவில் புகுந்து வழி தவறிய பறவைகள் திரும்பத்தெரியாது கண்டம் கண்டமாகத் தாவித்திரிகின்றன"

~*~

நான் இந்த கம்பெனில வேலை செய்யறேன்னு சொன்னா பொதுவா எல்லாரும் மோதல்ல கேக்கற கேள்வி, "அது எப்படிங்க வேற காலத்துக்குப் போயிட்டு வரீங்க?"

நம்ம கம்பெனிதான் மொதல்ல கவர்மெண்ட் பர்மிஷனோட இந்த டைம் டிராவல் ஸர்வீஸ ஆரம்பிச்சது. கம்பெனில நெறயா டிபார்ட்மெண்ட் இருக்கு. எல்லா டிபார்ட்மெண்ட்டுலயும், எல்லா கிளைகளிலும் இப்படி வேற காலத்துக்கு அனுப்பி வெக்கறதில்ல. இங்க, இந்த ஒரு கிளைல, எங்க டிபார்ட்மெண்டில ஒண்டிதான். வெளில எங்கயோ யாரோவெல்லாம் திருட்டுத்தனமா செய்யறாங்களாம். ஆனா நம்ம கம்பெனி மாதிரி, பர்மிட்டோட, எல்லாம் ரூல்ஸ் பிரகாரம் போனாத்தான் safe.

என்னமாதிரி ஸ்டாஃபுக்கு தரோவா ட்ரெய்னிங்க் குடுப்பாங்க. ரூல்ஸ், ப்ரொசீஜர் எல்லாம் சொல்லிக்குடுத்து எல்லாம் சரியாக் கத்துக்கிட்டோமான்னு பாத்துத்தான் டியூட்டீல போடுவாங்க. அப்பயும் ஒவ்வொரு ட்ரிப்புக்கும் முன்னாடி மெடிகல் டெஸ்ட்டெல்லாம் இருக்கும். ஒடம்பு, மனசு ரெண்டும் தெளிவா இருந்தாத்தான் டாக்டர் அப்ரூவல் தருவார். நான் எத்தன தடவ போயிட்டு வந்துட்டேன். என்னாப்பாத்தாலே லேப்-ல எல்லாருக்கும் தெரியும். டாக்டர் "என்னாடா, அதுக்குள்ள அடுத்த ட்ரிப்புக்குத் தயாராயிட்டயா? உன்ன நம்பி அனுப்பலாமா"ன்னு கேட்டு, சிரிச்சிட்டே கையெழுத்து போடுவார். அவ்ளோ நல்ல பழக்கம். நான்னா ரூல்ஸ்ல கரெக்டா இருப்பேன்னு எல்லாருக்கும் தெரியும். ஒரே ஒருதடவ சிகரெட் எடுத்துட்டுப் போயி தப்பாயிடிச்சி. அப்புறம் கொஞ்சநாள் மெயிண்டனன்ஸ்ல போட்டாங்க. அப்புறம் ஒருநாள் மேனேஜர் கூப்பிட்டு பேசினார். "நீ நம்பகமான ஆளு, ஒன்ன நம்பி அனுப்பலாம். இந்த சின்னப் பசங்களெல்லாம் செரியில்ல. மறுபடி டிரிப் போறயா"ன்னு கேட்டார்.

நமக்கு மெடிகல்ஸ் முடிஞ்சு வரும்போது க்ளயண்டும் ட்ரெயினிங், டெஸ்ட் எல்லாம் முடிச்சி ரெடியா இருப்பாங்க. அப்ப நம்மளையும் கிளையண்டையும் சேத்து ட்ரிப் ஷெட்யூல் பண்ணுவாங்க. அது ஓக்கேயாகணும். அப்புறம்தான் ரெண்டு பேரையும் கேபினுக்குள்ள அனுப்புவாங்க.

மீறல் எண்: 47XtJQ96

noreply@blogger.com (Ananth) — Fri, 15 Aug 2014 09:01:00 +0530

சிகரெட் குடிக்கறது ஒரு பெரிய குத்தங்களா? கம்பெனி ரூல்ஸ் படி நான் அங்க பீடி, சிகரெட்டெல்லாம் எடுத்துட்டுப் போகக்கூடாது. ஆனா பொக புடிக்கற பழக்கம் இருக்கறவன் எத்தன நாள்தான் சும்மா இருக்க முடியும், சொல்லுங்க? இந்த தடவ ரெண்டு சிகரெட்ட ஒளிச்சி எடுத்துட்டுப் போய்ட்டேன். யாரும் பாக்கலன்னு நெனச்சித்தான் பத்தவெச்சேன்.
அதுதாங்க நான் பண்ண பெரிய தப்பு - ஒரு தப்பான நூற்றாண்டுல தப்பான இடத்துல பொக புடிச்சது. "பொகை கக்கும் அரக்கன்"னு கதைகள் கேட்டிருப்பீங்களே, அது என்னப்பத்தித்தான்.

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 2 Jul 2014 20:32:00 +0530

காரணமின்றி எதையும் போட்டு நிரப்ப முடியாது.
எதற்கும் காரணமில்லை, அல்லது எல்லாவற்றுக்கும் காரணமுண்டு.

நாளைக்கு முந்திய நாள்

noreply@blogger.com (Ananth) — Mon, 24 Mar 2014 16:33:00 +0530

நாளைக்கு முந்திய நாள்
கை எட்டும் தூரத்தில்
அசைந்து கொண்டிருக்கிறது

நேற்றின் இறுகிய
பனிப்பாறையின்
சாம்பல் நிற உருகலாய்
வழிந்து கொண்டிருக்கவில்லை

நாளையின் நுண்ணிய பருமைக்குள்
நுழைந்தும், மீண்டும்
மென் காற்றாய்

எதிர்காலம் என்றாலே நம்பிக்கைதானே
அதனால் நாளைக்கு முந்தியநாள்
இத்தனை வாசனையாய் இருக்கிறது

--
ஆனந்த்,
மார்ச் 24, 2014

Helicore Heavy D, G கம்பிகள்

noreply@blogger.com (Ananth) — Thu, 19 Dec 2013 19:34:00 +0530

https://soundcloud.com/ananth-pattabi/helicore-heavy-d-g-strings-2-1

பூந்தளிராட - தீராத விளையாட்டு

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 18 Dec 2013 20:20:00 +0530

Learn all, forget all. நான் இளையராஜா பாட்டு கேட்டு வளர்ந்தேன். இப்போது அடிக்கடி கேட்பதில்லை. எப்பொழுதாவது ஒரு நல்ல பாட்டு கேட்டுவிட்டு அன்று முழுக்க ஆச்சரியப்பட்டுக்கொண்டு இருப்பேன்.

இன்று 'பூந்தளிராட, பொன்மலர் சூட' (பன்னீர் புஷ்பங்கள், 1981)

Learn all. இளையராஜாவின் இசைமொழி எனக்கு மிகவும் பரிச்சயமான ஒன்று. பரவலாகக் கேட்கப்படும் பாடல்களை நானும் பரவலாகக் கேட்டிருக்கிறேன். பாடிக்கொண்டு திரிந்திருக்கிறேன். இந்த பரிச்சயம்தான் என்னால், என்னைப் போன்ற உங்களால், இளையராஜாவின் பாடல்களை, இசைத்துணுக்குகளை, (எடுத்துக்காட்டாக) லுட்டோஸ்லாவ்கியின் இசையைவிட வெகு இயல்பாக ஏற்றுக்கொள்ள வைக்கிறது.

Forget all. பின்பு நான் இசையைக் கோர்க்க ஆரம்பித்ததிலிருநது இளையராஜாவின் பாதிப்பு ஏதுமில்லாமல் இயல்பாகவே விலகியிருக்கிறேன். இசையில் என் தொடக்கப்புள்ளி வேறு, என் கவனம், பிரச்சினைகள், வழிமுறைகள் எல்லாம் எனக்கானவை. தனியானவை. எடுத்துக்காட்டாக நான் 'ட்யூன்'களாக யோசிப்பதில்லை. டியூன் என் இசையின் அடிப்படை அலகு அல்ல.

ஆக என் வழியில் நான் இசை பற்றிய ஒரு புரிதலை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கிறேன். இப்போது நான் 'பூந்தளிராட' போன்று ஒரு பாட்டைக் கேட்கும்போது, படைப்பாளியின் காலணிகளைப் போட்டுக்கொண்டு பாட்டுக்குள் உலவத்தோன்றுகிறது.

---

ஊட்டி. கான்வெண்ட். பதின்ம வயதுப் பையன் - பெண். காதல்.

டைரக்டர் சொன்ன சிட்சுவேசனில் முக்கிய வார்த்தைகள் இவைதான். ஊட்டியை சுற்றிக் காட்டுவார்கள். அந்தப் பையனுக்கும் பெண்ணுக்கும் காதல் அரும்புவது, பதின்ம வயதின் குறும்பு, துடிப்பு.

பாட்டில் காதலின் அழகு, இனிமை, நளினம் இருக்க வேண்டும். + சிறு வயதின் தேடல், enegry, துள்ளல், fun, excitement.

விளையாட்டு.

இளையராஜா விளையாடிவிட்டார் :-)

பாட்டில் புதுமையை (மேற்குறிப்பிட்ட காராணங்களுக்காக) கொண்டுவர புது வகையான, exciting/fun சப்தங்களைச் சேர்த்திருக்கிறார். preludeன் தொடக்கத்தில் வரும் தாளம், கீபோர்ட், கிட்டாரின் குறிப்பிட்ட ஒலிகள், அவற்றின் சவுண்ட் எஃபெக்ட்ஸ்.

அதற்காக முழுக்க முழுக்க experimentalஆன சப்தங்களையே போட்டு நிரப்ப முடியாது. (One flew over the cuckoo's nestன் தொடக்க இசை என்றால் செய்யலாம்) பாட்டு standardஆனதாக இருக்க வேண்டும். அதனால் புதுமையான ஓசை, கோர்வைகளுடன், வழமையான, அழகான - இனிமையான - அதே சமயம் safeஆன ஓசை/துணுக்குகளையும் சேர்த்திருக்கிறார். தேவையான அளவு துடிப்பான ரிதம் கித்தார், ட்ரம்கள், புல்லாங்குழல், பியானோ...

Preludeன் ஆரம்பத்தில் மிகப்புதுமை. இந்த மாதிரியான கற்பனை ஒரு குறிப்பிட்ட மனநிலையிலிருந்து திடீரென உதிப்பது. சுரீரென வருமே கோபம், அது போல, உள்ளிருந்த ஒரு குவிந்த கணத்தில் கட்டுப்பாடில்லாமல், அதே தம்மை இழுத்துக்கொண்டு வருவது. ஆழ்ந்த சிந்தனையில் ஒரு புதிரை விடுவிக்கையில் நடுவில் கிடக்கும் ஒருநிலை.

அது பாட்டில் முதல் 10 நொடிதான் (இந்த வீடியோவில் 20 நொடி வரை). அதற்குள் prelude 2 அடுக்குகளைத் தாண்டி வந்துவிட்டது. பொங்கிவரும் அருவி இப்போது தெளிவான ஆறாகும் நேரம். இப்போது ட்ரம்ஸ் எல்லாம் சேர்ந்து கொண்டு ஒரு நேர்த்தியான அடுக்கு. இதைப் படைத்தது பொங்கி வரும் மனநிலையல்ல. அமைதியான, யோசிக்கும் இசைஞனின் மூளை. Balance.

பூந்தளிராட...

பல்லவி ஆரம்பிக்கிறது. ஆண் குரல்.

பூந்தளிராட...

அழகாக, வருடும் தொனியுடன் ஆரம்பிக்கிறது. இது ஒரு கதை சொல்பவனின் குரல். 'பூந்தளிராட, பொன் மலர் சூட' என ஒரு வர்ணனையுடன் ஆரம்பிக்கிறது. வர்ணனையாக இருப்பதால்தானோ என்னவோ பாடகர் கதை சொல்பவராகிறார். இவர் 3ம் நபர். காட்சியில் வரும் காதலனல்லர்.

அஅஅ ஒஒஒ அஅஅ ஒஒஒ கோரஸ் இளையராஜாவின் குறும்பு. இது நான் குறிப்பிடும் experimental element. அவ்வப்போது வழக்கமான கோரஸாகவும் மாறும். balance. இதே போல முதல் interludeல் (இணைப்பிசை) நடுவில் அவர்கள் பியானோ வாசிக்கும் காட்சி. அதில் வரும் பியானோவின் ஓசை அந்த காலகட்டத்தில் வந்த கீபோர்டில் வினோதமான sound effectஉடன். 1981ல் அது மிகப்புதுமையாக இருந்திருக்கும். உடனே அழகான, ஆனால் அவ்வளவு வினோதமில்லாத துணுக்குகளின் தொடர்ச்சி.

காதலை ஏற்றும் காலையின் காற்றும்...

நாயகியின் குரல் பாட்டில் முதன்முறையாக ஒலிக்கிறது. இது மூன்றாம் நபரின் குரலல்ல. காதலில் கிறங்கும் பெண்ணின் குரல். personal. intimate.

கோடிகள் ஆசை கூடிய போது...

இந்த ஆண் குரல் இனி மூன்றாம் நபரின் குரலல்ல. வர்ணனை இல்லை. ஒரு வேளை சரணத்தின் டியூன் இதற்கு ஒத்துழைக்கிறதோ? ஏன் பல்லவியில் இந்த பர்ஸனல் டச் இல்லை?

பூந்தளிராட...

பெண் குரல் முதல்முறையாகப் பல்லவியின் வரிகளைப் பாடுகிறது. அதே வர்ணனைப் பல்லவி, ஆனால் இது அந்த சின்னப் பெண்ணின் குரல். யாரும் கதை சொல்லவில்லை. அவள் தன் காதலனுடன் வாஞ்சை கொண்டிருக்கிறாள்.

காட்சியிலும் இசையிலும் இது வரை நிறைய விளையாட்டு. அஅஅ ஒஒஒ. ஆனால் ஒரு இசைகோர்ப்பவருக்கு இரண்டு melodic lineகளைக் கைகள் கோர்த்து ஆடவிடுவது போல் அலாதியான இன்பம் தரும் விளையாட்டு ஏதுமில்லை. இரண்டாவது இணைப்பிசையில் கித்தாரும் போஸும் உச்சஸ்தாயியிலும் கீ்ழ்ஸ்தாயியிலும் கைகள் பிணைத்து காதல் நடனம் புரிகின்றன. (ரயில் காட்சி). கண்கள் பார்த்துக்கொள்கின்றன. உள்ளம் வரை ஊடுருவும் பார்வைகள்.

(3:09) காதல் பருவம் முடிந்தது. இளையராஜா மணம் முடித்து வைக்கிறார். ஊட்டி. கான்வெண்ட். எதோ சர்ச்சில் திருமணம் நடக்கிறது.
3.26 தேனிலவு ஆரம்பம். bassல் புதுப்புது அனுபவங்கள். புல்லாங்குழலில் பட்டாம்பூச்சிகள் சிறகடிக்கின்றன.

இளையராஜாவின் continuity பிரமிக்கத்தக்கது. தொடர்ச்சியான இசை-மனதிலிருந்து எழும் தொடர் வாசங்கள். வெட்டி ஒட்டி சரிபார்க்கப்படாதவை. இயல்பான நடை. மோஸார்ட்டுடையது போல. (ரஹ்மானுடைய தொடர்ச்சியை பெத்தோவனுடயதுடன் ஒப்பிடலாம்). சுஜாதாவின் நடை போல.

ஆனால் இந்த தொடர்ச்சிக்குப் பின்னால் லாஜிக் ஏதும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஒரு ப்ரெலூடிலோ, இண்டர்லூடிலோ அடுத்தடுத்த துணுக்குகள் எந்த அடிப்படையில் பிணைக்கப் பட்டுள்ளன என்பதற்கு விடை ஏதும் கிடைக்காது. ஸ்டூடியோவில் இசைஞர்கள் கிட்டார், புல்லாங்குழல், வயலின் என வைத்துக் கொண்டு காத்திருப்பது காரணமாக இருக்கலாம். resource management. ஆளுக்கொரு பீஸ் போட்டு இந்தாங்க புடிச்சுக்கங்கன்னு கொடுப்பதாயிருக்கலாம்.

--

இரண்டாவது இண்டர்லூட் தாண்டி கடைசி சரணத்தை நான் கேட்பதில்லை. தமிழ்ப்பாடல்களில் இரண்டாவது சரணத்தில் ஒன்றும் புதிதாக இருப்பதில்லை, வரிகளைத் தவிற. அதே டியூன், அதே ஃபில்லிங்க் துணுக்குகள்.

பூமலர்த் தூவும் பூ மரம் நாளும்...
ஆண் குரலின் தொனியில் தெள்ளத்தெளிவான மாற்றம். இது அந்த விடலைப் பையன்தான்.

பூமழை தூவும் பொன்னிற மேகம்...
பெண் குரல், அன்பில் திளைத்திருக்கிறார்.

ஏங்கிடுதே.. (ஆண் ஏங்குகிறார், ஆனால்)
என் ஆசை எண்ணம் -- இறங்கி பூலோகத்துக்கு வந்துவிடுகிறார்.

(ஆண்) பூந்தளிராட...
ஹனிமூன் முடிந்துவிட்டது. ஊர் திரும்ப ரயிலேறியாச்சி.

(பெண்) சிந்தும் பனி வாடைக்காற்று...
மனதெல்லாம் பூரிப்பு. கணவனின் தோளில் தலை சாய்கிறார். ரயில் கிளம்பிவிட்டது.

இடம்

noreply@blogger.com (Ananth) — Mon, 12 Aug 2013 20:31:00 +0530

அந்த ஸ்லீப்பர் கிளாஸ் பெட்டியில் இந்தப்புறம் 3 அந்தப்புறம் 3 இருக்கைகளில் நானும் அம்மாவும் மட்டும் (50, 53ல்). பக்கவாட்டு இருக்கைகளில் ஒருவர் (55, ஸைடு லோயர்). இவ்வளவு காலியாகப் போகிறது, ஏன் ரிசர்வேசன் கிடைத்துத் தொலையமாட்டேங்குது? நாங்கள் அத்தையிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தபோது அந்த அம்மாள் வண்டி ஏறினாள். தெலுங்கில் பக்கத்து சீட் நபரிடம் தான் போகவேண்டிய ரயில் இதுதான் என்று ஊர்ஜிதப்படுத்திக் கொண்டிருந்தாள். மகன், ATM என்று அவள் எதோ சொல்ல, அவர் ஏ.டி.எம் இருக்கும் இடம் குறித்து விளக்கிக் கொண்டிருந்தார்.

வண்டி நகர்ந்து விட்டது. அந்தம்மா எனக்கு எதிர் வரிசை சீட்டில் அம்மா அருகில் சற்று தள்ளி சௌகரியமாக உட்கார்ந்து கொண்டாள். அவர் மகன் ரயிலைத் தவறவிட்டுவிட்டார் என்றுதான் நினைத்தோம். அந்தம்மா கவலைப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. 55க்காரர் கேட்டார். இல்லை, வழியனுப்ப வந்தான், ATM போய் வருவதற்குள் கிளம்பிவிட்டது என்றார். எந்த கோச், சீட் என 55 விசாரித்தார். அந்தம்மாவுக்கு அது பற்றியெல்லாம் ஒன்றும் தெரியவில்லை. 'எல்லாம் போனில் இருக்கு' என்று பேசியை எடுத்து நீட்டினார். 55க்கு அதை எப்படித் திறப்பது என்று தெரியவில்லை, அந்தத் தம்பியிடம் காட்டுங்கள் என்று எனக்கு அனுப்பிவிட்டார். மிக அடிப்படையான வகை பேசி. எளிதாகத் திறந்துகொண்டது. ஒரு கிறித்துவப் பெயர் சொல்லி வரவேற்றது. அவர்தான். ரயிலார் அனுப்பியிருந்த செய்தியில் S6ல் இருக்கை எண் போட்டு அட்சர சுத்தமாக ஒரு இந்துப் பெண்ணிண் பெயர் போட்டிருந்தது. எண்களை மட்டும் சொல்லிவிட்டு, பேசியை அணைக்காமல், 'TTE வந்து கேட்டால் இப்படியே காமிங்க' என்று சொல்லிக் கொடுத்தேன். 55 அந்த அம்மணிக்கு அவர் இருக்கைக்கு செல்ல வழி சொன்னார்- 'இது எஸ்-நாலு, இந்தப்பக்கம் இதைத்தாண்டி எஸ்-அஞ்சு, அடுத்து உங்க பொட்டி, அதில் சீட் நம்பர் பாத்து உக்காருங்க'

எல்லாவற்றையும் கேட்டுக்கொண்டுவிட்டு அந்த அம்மாள் அசையாமல் அங்கேயே அமர்ந்து விட்டார். 55 அதைப்பற்றிக் கவலைப்படாமல் அவருடன் எதோ ஊர்க்கதை பேச ஆரம்பித்து விட்டார். மழை பெய்து வெளியே எல்லாம் பச்சையாக முளைத்திருந்தது. நான் ஜன்னலிலிருந்து திரும்பிய போது அந்தம்மாவும் அம்மாவின் மேலிருந்து பார்வையை விலக்கினாள். கழுத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாளா? நகையை? நாங்கள் கொண்டுவந்திருந்த பைகள் எத்தனை, எங்கெங்கே வைத்திருக்கிறோம், கைப்பை தோள்பை எதாவது அஜாக்கிரதையாக வைக்கப்பட்டிருக்கிறதா என்று ஒருமுறை சரிபார்த்துக்கொண்டேன்.

அந்த அம்மாவுக்கான இரண்டு பெயர்களையும் மறந்துவிட்டிருந்தேன். அதில் எது இவருடையதாக இருக்கும் என்று ஊகிக்க முடியவில்லை. பெரிதாக எந்த அடையாளமுமில்லாமல் இருந்தார். கையில் பெண்கள் சுமக்கும் வழக்கமான கைப்பை, இந்த பேசி. பையன் ஏ-டீ-எம் போனான் என்றாளே, பணம் எடுத்துவந்து தரவில்லை?, இவள் ஏன் அம்மாவின் கழுத்தைப் பார்க்கிறாள்?

அம்மா என்னுடன் பேச ஆரம்பித்தார். எதோ சாதாரண விசயத்தில் ஆரம்பித்து, பண விசயம், சொந்த பந்தங்களின் நிறைகுறைகள் என்று கொஞ்சம் பர்சனலாகப் பேச ஆரம்பித்தாள். அய்யோ அம்மா, உன் பக்கத்தில் ஒரு ஆள் அமரந்திருக்கிறாளே, அவளுக்கு உன் வீட்டில் இருக்கும் வண்டி விவரம், அதற்கு மாதத்துக்கு ஆகும் பெட்ரோல் செலவு எல்லார் தெரியவேண்டுமா? அம்மா நிறுத்த மாட்டாள். நான் கழிப்பறைக்கு எழுந்து சேன்றேன். அம்மா மறுபடி பசுமைக்குத் திரும்பிவிட்டாள். இருக்கைக்குத் திரும்பியபோது பார்த்தேன், சந்தேகமேயில்லை, அவள் அம்மாவைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். நான் வரவும் கால் நகர்த்தி வழி விட்டு, பின் 55உடன் பேச்சில் இறங்கினாள். அந்தாளுக்குத்தான் விவஸ்தையில்லை? இவளைக் கேட்கமாட்டாரா, ஏன் அவள் சீட்டுக்குப் போகவில்லை என்று?

எனக்கு அவள் இருக்கை எண், பெட்டி எல்லாம் நினைவிருந்தது, ஆனால் அந்தக் குறுஞ்செய்தியில் ரயில்எண், தேதி எல்லாம் சரியாக கவனிக்கவில்லை. எனக்கு அவள்மேல் பலவிதத்திலும் சந்தேகம் ஆரம்பித்துவிட்டது. இதற்கிடையில் அவள் என்னிடம் வேறு பேச்சுக் கொடுக்கறாள். நான் அவர் மனம் கோணிவிடாதபடி, கூடியவரையில் இயல்பாகவே பேசி, அதே சமயம் அதிக உண்மைகளை வெளிவிட்டுவிடாமல் சமாளித்தேன். மிகச்சரியான சந்தர்பத்தில் கேட்டேவிட்டேன்--

'இது உங்கள் பெட்டியில்லை, தெரியுமல்லவா?'

'ஆமாம், அப்புறமாய்ப் போகிறேன'

'எதுக்கு சொல்றேன்னா, இந்த இருக்கைக்கு பின்னால் ஆள் வரலாம். நீங்க வரலைன்னு நினைச்சி TTE உங்க சீட்ட வேற யாருக்காவது ஒதுக்கிட்டா சிக்கல்'

'எனக்குப் போகத் தெரியாது'

'எளிது. இந்த வழியாப் போங்க, அடுத்த பெட்டியைத் தாண்டி அடுத்தது. அதில் இருக்கை ___'

'இல்லை, எனக்கு அவ்வளவு தெரியாது. நீங்கள் கொண்டுவந்து விட முடியுமா?'

நான் கொண்டுபோய் விடுவதா, இல்லை அங்கு போய்ச்சேர்வது எவ்வளவு எளிது என்று மறுபடி விளக்குவதா என்று, அம்மவுக்கு அவள் கோரிக்கையை மொழிபெயர்த்து சொல்லும்போது முடிவு செய்துவிட்டேன். பையை எடுத்து உதவி செய்வதா என்று யோசித்தேன். ஒரு பைதான், அதிக கனம் இல்லை. அவரே எடுத்துக் கொண்டார். நான் முன்னால் போனேன். அடுத்த ரயில்பெட்டிக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை லாவகமாகக் கடந்து வந்து 'இதுவா' என்று கேட்டார். இன்னும் போகவேண்டும். இந்த இரண்டு பெட்டிக்கு இடையில் எத்தனை போகவேண்டியிருக்கு!

அவள் பெட்டிக்கு வந்ததும் நின்றேன். தயங்கிவிட்டு முன்னால் போனாள். 28 என்றேன். அவர் இருக்கைகளை எண் பார்த்துத் தேடி அமரும் ஜாதியாகத் தெரியவில்லை. இதுதான் என்று இருக்கைவரை போய் காண்பித்து அமர்த்திவிட்டுத் திரும்பினேன். நன்றி சொன்னாள்.

பிற்பாடு ஒரு நிறுத்தத்தில் குபுகுபுவென்று 10-15 பேர் கிடைத்த இடங்களில் அமர்ந்தனர். ஒரே நிறுவனத்தில் வேலை செய்பவர்களாக இருக்க வேண்டும். இன்னும் இரண்டொரு நிறுத்தத்தில் இறங்கிக்கொள்வார்கள் போல.

வெகுதூரம் சத்தமாக அரட்டை அடித்தபடி வந்தனர்.

கர்னாடக இசை வயலின் தந்திகள்: மேற்சுற்று

noreply@blogger.com (Ananth) — Mon, 21 Jan 2013 00:08:00 +0530

அலுமினிய சுற்று (Aluminum winding) உள்ள வயலின் கம்பிகளை (உதாரணமாக சில Dominant, Tonica கம்பிகள்) கர்னாடக இசை வயலினில் பயன்படுத்துவதில் உள்ள பிரச்சினைகள்:

கமகம் வாசிக்க பொதுவாக விரல்களுக்கு எண்ணெய் தொட்டுக்கொள்கிறோம். அலுமினியச்சுற்று உள்ள கம்பிகளை வாசிக்கும் போது விரல்களில் கரிபோல் படர்கிறது.
ஒருவிதமான மெட்டாலிக் சப்தம்?

டோனிகா போல சில கம்பிகள் அலுமினியம், அல்லது அதற்கு மாற்றாக வெள்ளி, டைட்டானியம் போன்ற சுற்று/பூச்சுடன் கிடைக்கின்றன. வெள்ளி சுற்றிய கம்பிகள் விரல்களை அவ்வளவாக கறைப்படுத்துவதில்லை. இவற்றிலிருந்து எழும் ஒலியும் காதுக்கு (கர்னாடக இசை பழகிய) இனிமையாக உள்ளது.

டாமினன்ட்டு - சாதாரணமான A கம்பி, டோனிகா (பழைய விதம்) D கம்பி ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தியதில் சிக்கல்கள் தெரியவந்தன. வெள்ளி சுற்றிய புது வகை டோனிகா (தடிமனானது) D, G கம்பிகளைப் பயன்படுத்தியபோது மேற்கூறிய பிரச்சினைகள் ஏதுமில்லை.

கவனம்

சில E கம்பிகள் கூட அலுமினியச் சுற்றுடன் வருகின்றன (Goldbrokat E, ...)
சில கம்பிகளில் எந்தவிதமான சுற்று உள்ளது என்று பொதுவாக தெரிவிக்கப்படுவதில்லை, ஆனால் அலுமினியம் வந்துவிடுகிறது (Helicore A)

சில கம்பிகளில் க்ரோம்-இரும்பு போன்ற, நமக்கு ஒத்துவரும் மேற்சுற்று இருந்தாலும், அது வழுவழுப்பாக, சீரான பூச்சாக இல்லாமல் வரிவரியாக வடிவமைக்கப் படுகின்றன. கமகம் வாசிக்க, விரல் வழுக்கிச்செல்ல தடங்கலாக இருக்கக்கூடும். (ப்ரிம் கம்பிகள்)