End Of List

noreply@blogger.com (Ananth) — Thu, 22 Dec 2011 09:16:31 PST

குளிர்காலத்தின் மந்தமான மதியம். நகரக்குடியிருப்புகளின் பழகிப்போன சபதங்களினிடையே ஒரு பாட்டு லேசாக கவனத்தை ஈர்க்கிறது. அது ஏதோ ஒரு கார் பின்னோக்கிப் போகும்போது வரும் 'பின்னிசை'யாவோ அல்லது யார் வீட்டிலோ அலரும் தொலைக்காட்சியிலிருந்து வரும் விடுமுறைநாள் இசை நிகழ்ச்சிப்பாடலாவோ இருக்கலாம்.

இல்லை; யாரோ நிஜமாகவே புல்லாங்குழல் வாசிக்கிறார்கள்.

எழுந்து பால்கனி வரை சென்று தெருவை நோட்டமிட்டேன். வேலியிட்ட பால்கனி, கீழே மரக்கிளைகள் மறைத்து போகத் தெரியும் இடத்தின் 'கவரேஜ்'ல் இன்னும் யாரும் வரவில்லை. அக்கம்பக்கத்தில் புல்லாங்குழல் வாசிப்பவர்கள் எவரும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. தவிர, வீட்டிலிருந்து வாசிப்பது போல் இல்லை, திறந்த வெளியிலிருந்து துல்லியமாகப் பாட்டுக்கேட்டது.

புல்லாங்குழல் விற்பவனாகத்தான் இருக்க வேண்டும். அவன் என் பார்வைக்குள் வருவதற்காக் காத்திருந்தேன். நகரந்தில் பார்த்திருக்கிறேனா? நெக்லஸ் ரோட்டில் கண்காட்சிகளின் போது பார்த்திருப்பேன். வீட்டுப்பக்கம் வந்ததாக நினைவில்லை.

கண்ணில் பட்டான். ஒரு நீள மூங்கில் தடியின் மேல்முனையில் புல்லாங்குழல்களை வட்டமாக விசிறிமாதிரி அடுக்கியிருந்தான். இரண்டு அடுக்குகள் இருப்பது போல் இருந்தது. ஒன்றில் சின்ன புல்லாங்குழல்களையும் இன்னொன்றில் பெரியவற்றையும் வைத்திருப்பானோ என்னவோ. வழக்கம் போல கிளாரினெட் மாதிரி ஒரு நுனியில் வாய் வைத்து ஊதும் 'பீப்பீ' டைப் குழல்கள். இவன் வாசிப்பது soprano போல உச்சஸ்தாயியில் இருந்தது. 5-6 கட்டை இருக்கலாம். தெரிந்த சினிமாப்பாட்டுத்தான் வாசித்துக்கொண்டு வந்தான். அதில் அழகாக ஒரு கமகம் போட்டுக் கலக்கினான்.

இவங்க எல்லாமே இப்படித்தான். புல்லாங்குழல் விற்பவர்களும், 'தொட்டி' வயலின் விற்பவர்களும், அவரவர் வாத்தியத்தில் விற்பன்னர்கள்தான். ஆசைப்பட்டு வாங்கி நாம் வாசித்தால்தான் தெரியும், அவ்வளவு சுலபம் இல்லை என்று.

எங்களூரில் கொட்டாங்குச்சி வயலின் கொஞ்சம் அபூர்வம். எப்பவோதான் வரும். புல்லாங்குழல் சிலமுறை வந்து பார்த்திருக்கிறேன். ஒவ்வொரு முறையும் ஓடிப்போய் வாங்குவேன். இன்னும் வைத்திருக்கிறேன். இப்போ வாங்கலாமா? எதற்கு? ஏகப்பட்டது கெடக்கே, வாசிக்கறோமா என்ன.

இவனைப்பார்த்தால் கதையில் வரும் bagpiper நினைவு வந்தது. எலிகள் எல்லாம் பின்னால் அணிவகுத்து வருதான்னு பார்த்தேன். இல்லை. எலிகளும் இல்லை, குழந்தைகளும் இல்லை. அவன்பாட்டுக்குத் தனியாக வாசித்துக்கொண்டு போனான்.

எங்கள் வீட்டுக்குழந்தை என் அறைப்பக்கம் வந்தாள். சடாரென விலகி எதோ செய்வது போல் பாவனை செய்தேன். நேராக பால்கனிக்குப் போய் அங்கிருந்த ஒட்டடைக்குச்சியை எடுத்துக்கொண்டு விளையாடினாள். கீழேயிருந்து வரும் பாட்டைக் கேட்பாள், எட்டிப் பார்ப்பாள் என்று பார்த்தேன். எதோ ஹிந்திப்பாட்டு முழங்கிக்கொண்டிருந்தது; இவள் அதையெல்லாம் பொருட்படுத்துவதாகத் தெரியவில்லை. காண்பிப்போமா? வேண்டாம், வாங்கிக்கொடுன்னு அடம் பிடிப்பாள். வாங்கலாமே, என்ன 10ரூபாய் சொல்வானா? 15ரூ?

பின்பு என்ன நடந்தது என்று நினைவில்லை. யாராவது கூப்பிட்டிருப்பார்கள். வேறு எதிலாவது ஆழந்து போயிருப்பேன். குழந்தைக்கு புல்லாங்குழல்க்காரனைக் காட்டியிருக்கலாம். காமிராவை எடுத்து இரண்டொரு படம் எடுத்திருக்கலாம். கீழே போய் அவன் வாசிப்பதை பக்கத்திலிருந்து காட்டியிருக்கலாம். வீடியோ கூட எடுத்திருக்கலாம், யூடியூபில் போட்டிருக்கலாம். இந்தப்பாட்டு தெரியுமா, அது தெரியுமா எனக் கேட்டு எதையாவது வாசிக்கச் சொல்லியிருக்கலாம். அவனிடம் கேட்டு ஏதாவது எளிய பாட்டு வாசிக்கக் கற்றுக்கொண்டிருக்கலாம். அவன் கையில் ஒரு அம்பதையோ நூறையோ கொடுத்து, 'உன்னிடம் இருப்பதிலேயே நேர்த்தியான நாலைந்து புல்லாங்குழல்கள் கொடு' என்று கேட்டு வாங்கியிருக்கலாம்.

ஒரு கணம் நழுவியபின், அக்கணத்தில் செய்திருக்கக்கூடிய அற்புதமான விஷயங்கள் யோசனைக்கு வருகின்றன.

இந்த மதியப்பொழுது எந்தவித ஆரவாரமுமில்லாமல் இனிதே கழிகிறது.

ஆனந்த்,
டிசம்பர் 17, 2011

திடீரெனக் கரைந்து போன

noreply@blogger.com (Ananth) — Thu, 22 Dec 2011 09:17:58 PST

திடீரெனக் கரைந்து போன
நட்பின் விரல் தடங்கள்
இன்னும் கழுவாத காப்பி டம்ளரில்
முகநூலில் விட்டுப்போன செய்திகளில்

எந்தக் கோவமுமில்லாமல்
எந்தப் பாசமுமில்லாமல்

ஆனந்த்,
நவ 4, 2011

வன்னே, வன்னே, முதல்வன்னே~

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 20 Jul 2011 22:56:51 PDT

வீட்டில் முதல்வனே முதல்வனே அலறிக்கோண்டிருக்கிறது. இந்தப்பாட்டு வெளியான காலத்தில் எல்லா டீக்கடைகளிலும், பேருந்துகளிலும் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. எதிர்பாராத ஒரு கணத்தில் எங்கிருந்தோ ஆரம்பிக்கும் முதல்வனே, வனே கொண்டு வந்த பரவசம் அற்புதமானது.

அப்போது எங்கள் ஊர்ப்பக்கம் புதிதான ஒரு மாற்றம் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது. ஈரோடு-> கோபி->சத்தி சாலை மேம்படுத்தப்பட்டது. தகர டப்பா பேருந்துகள் வழக்கொழிந்து புதிது பதிதாக தனியார் பேருந்துகள் முளைத்தன. புது பஸ்களில் பாட்டு புது கவர்ச்சி. அதற்கு முன் பாட்டு இல்லை என்றில்லை, ஆனால் அப்போது நிறைய ட்விட்டர்களும், பெரிய wooferம் வைத்து கும் கும்மென்றும், சிலீர் சிலீர் என்றும் ஒரு கெத்தாகப் பாட்டுப்போடுவார்கள். DTS, Dolby என்றெல்லாம் ஸடிக்கர் ஒட்டியிருப்பார்கள். எவன் கண்டான். ஓட்டுனர்களும் நடத்துனர்களும் அவ்வப்போது sound engineer ஆகி bass, trebleஐ நோண்டி சரி செய்வார்கள். பல சமயம் சத்தம் அதிகமாக இருக்கும், நாராசமாக இருக்கும். ஆனால் இந்த சத்தம் புதுசு. எல்லாருக்கும் பிடித்திருந்தது.

எங்கள் ஊரிலிந்து நிறைய பேர் வேலைக்காக தினமும் ஈரோடு, திருப்பூர், கோவை போன்ற ஊர்களுக்குப்போக வேண்டும். நிறைய தனியார், அரசுப் பேருந்துகள். சில நிமிடங்களுக்கு ஒரு வண்டி வீதம். பாட்டுத்தான் சிலருக்கு competitive edge. சத்தமாகப் பாட்டுப்போட்டு பயணிகளைக் கவர்ந்திழுப்பார்கள். வீடியோ கோச்கள் இருக்கும். கூட்டம் நிரம்பி வழியும். ஒன்றும் சரியாகப்பார்க்க முடியாது. பாட்டில் அந்தப் பிரச்சினை இல்லை.

ஒவ்வொரு travelsம், ஓட்டுனரும் தங்கள் தனித்தன்மையைத் தங்களின் பாட்டில் காண்பிப்பார்கள். ஒரு பேருந்தில் மிகப்புதிதான பாடல்கள், வேறொன்றில் vintage இளையராஜா, இன்னொன்றில் S.A ராஜ்குமார் பாட்டு. ஒரு ஓட்டுனர் மட்டும் தனக்குப்பிடித்தமான பழைய பாடல்கள் தொகுப்பு ஒன்றைக்கோண்டு வருவார். மற்ற நேரங்களில் அதே பேருந்தில் புதுப்பாடல்கள்தான். Thematic Collection எல்லாம் உண்டு. எம்ஜியார் பாட்டாப் போடுவாங்க, இல்லைன்னா சென்டிமென்டல் பாட்டுகள். 'குயில்' என்று வார்த்தை வரும் பாடல்கள்.

கிராமங்களிலும், சிற்றூர்களிலும் வாழ்க்கை ஒன்றும் எளிதாக இல்லை. விடியற்காலை எழுந்து, உணவு தயாரித்து எடுத்துக்கொண்டு, பஸ் பிடித்து மணிக்கணக்கில் பயணித்து பெரு, சிறு நகரங்களில் வேலை செய்து, இரவு வெகு நேரத்துக்குப்பின் வீடு திரும்பும் வாழ்வு. பேருந்துகள் இவர்கள் வாழ்க்கைக்குள் சின்னதாக ஒரு உலகைப்பின்னுகின்றன. வழக்கமான பேருந்துகள், பரிச்சயமான ஓட்டுனர்கள், நடத்துனர்கள், சக பயணிகள்; வழக்கமான இருக்கைகள், சில்லரைகள் என. நான் அந்த உலகில் பயணித்திருந்த நாட்களில், பேருந்துகளில் இந்த முதல்வனே முதல்வனேயும், ஷக்கலக்க பேபியும் சன்னல்வழியே முகத்தில் படரும் காற்றும் கொண்டுவந்த ஆறுதல்கள் மிகவும் தேவையாக இருந்தன.

ஒரு எண்ணம் நம் மனதில் லேசாக

noreply@blogger.com (Ananth) — Thu, 14 Jul 2011 07:19:04 PDT

(எப்போதோ ஒரு உத்வேகத்தில் தட்டி டிராப்டில் போட்டு வைத்த பதிவு. சில சிந்தனைகளைக் குறிப்பாக எழுதி வைத்திருக்கிறேன். பின்னால் விரிவாக்கலாம் என்று விட்டு மறந்தே போனது. என் படைப்பு அனுபவத்தைப் பற்றிய (குறிப்பாக இசை) அவதானிப்பு. எந்தவித மாற்றமும் இன்றி அப்படியே தருகிறேன்)

ஒரு எண்ணம் நம் மனதில் லேசாகத் தோன்ற ஆரம்பித்தவுடனேயே, உயிர் பெறுகிறது. ஒரு மனிதன் போல், விலங்குபோல், விதைபோல் முழுதாக உயிர் பெற்று வாழத்தொடங்குகிறது. ஒரு எண்ணத்தை நாம் நினைத்துக் கொண்டவுடனேயே அது நம் மனத்தில் இன்பத்தையோ, துன்பத்தையோ, அல்லது குற்ற உணர்வையோ ஏற்படுத்திவிடுகிறது.

[[ சில எண்ணங்கள் விலக்கப்படுகின்றன. மற்றவை படைப்பாகின்றன (கவிதை, இசை, கனவு, வெறுப்பு). விலக்கப்பட்டவையும் மறுபடி ஒருநாள் மீண்டும் தலைகாட்டி, என்னைநினைவிருக்கிறதா என்று கொக்கரிக்கிறது. ]]

[[படைப்பு உருவாகும் விதம்: படைப்பு தலைவலி போல, லேசாக ஆரம்பித்து தலை முழுக்க பரவுகிறது. பயம்போல், காதல்போல, போதை போல் ரத்தத்தில் சில ரசாயனங்க்ள் கலந்து, மனம் வேறு ஒரு தளத்தில் இயங்குகிறது. ]]

[[ படைப்பு வாழ்ந்ததன் அறிகுறியாக விட்டுச்செல்லும் விஷயம்?... படைப்பு தான் வாழ்வு! ]]

ஆப்பிள், ஆப்பிள்

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 13 Jul 2011 00:17:26 PDT

ஆப்பிள், ஆப்பிள்,

உன் எடை தெரியுமா?
இயற்பியல் படித்திருக்கிறாயா?

பின் எப்படி விழுகிறாய்
ஒவ்வொரு முறையும்
அவ்வளவு துல்லியமாக

கலைகள், விதிகள் மற்றும் மீறல்கள்

noreply@blogger.com (Ananth) — Mon, 11 Jul 2011 23:32:23 PDT

இசை, நடனம் முதலிய எல்லாக் கலைகளும் மூன்று தளங்களில் விதிகளை உள்ளடக்கியுள்ளன/பின்பற்றுகின்றன:

தளம் 1: இயற்கை விதிகள்
தளம் 2: குறிப்பிட்ட கலை வடிவம், அதன் விதிகள்
தளம் 3: கலைச்சூழலின் பாரம்பரியம் காரணமான விதிகள்

எல்லா விதிகளும் இயற்கையின் ஒரு கூற்றைப் புரிந்துகொள்ள எத்தனித்ததால் உருவானவை; இயற்கை விதிகள் என்று நாம் கருதுபவை உள்பட.

எல்லாக் கலைச்சூழல்களிலும் எப்போதோ எதற்காகாவோ உருவாகிய, தற்போது தொடர்பற்ற பல விதிகள் மண்டிக்கிடக்கின்றன.

எப்போது ஒரு போதாமை உணரப்படுகிறதோ, அப்போது மீறல் நிகழலாம்

எந்தத் தளத்தில் மீறல் நிகழ்கிறது என்பது தேவை, திறமை, கற்பனை ஆகியவற்றைப் பொருத்தது.

ஒரு நடனக்கலைஞர் திடீரென ஒரு எதிர்பாராத, ஆனால் இலக்கணத்துக்குட்பட்ட ஒரு நகர்வைச் செய்யலாம் (தளம் 3. T. M. கிருஷ்ணா கச்சேரியில் 4ஆவது பாடலாக 'வாதாபி கணபதிம்' பாடுகிறார் என்கிறார்கள். இந்தப் பாடலை முதலாகப்பாடுவது மரபு. 4ஆவதாகப் பாடக்கூடாது என இசை இலக்கணம் தடுப்பதில்லை)
ரசிகர்களுக்குப் பழக்கமற்ற, நடன இலக்கணத்துக்கும் புறம்பான ஒரு அசைவை திட்டமிட்டே செய்யலாம். (தளம் 2)
திடீரெனப் பறந்து போய் விடலாம் (தளம் 1)

ஒரு மீறலுக்குப்பிறகு

விதி உடைந்து போகலாம்
மீறல் புறக்கணிக்கப்படலாம்
விதி மீறலையும் உள்வாங்கிக்கொண்டு வளரலாம்

மேற்குறிப்பிட்டவை விதிகளைப் பற்றிய (meta-)விதிகள். கலைகளின் அடிப்படைகள் குறித்த என் தேடல்கள், அலசல்கள் ஆகியவற்றால் என்னால் உணரப்பட்ட பொதுத்தன்மைகள், விதிகள்.

ஒரு கலையில் எவ்வாறு விதிகள் உருப்பெறுகின்றனவோ அவ்வாறே இந்த meta-விதிகளும் உருவானதால், இந்த விதிகள் இவற்றுக்கேயும் பொருந்தும்.

இவை குறிப்பிடும் கலைகளின் விதிகள் போலவே இவைகளும் மீறல்களுக்குட்படலாம்

தவம்

noreply@blogger.com (Ananth) — Fri, 08 Jul 2011 09:34:31 PDT

சாலை சந்திப்பில் முக்கண் நோக்கித் தவம்

முதற்கண்ணின் செந்தழல் கனன்றுகொண்டிருந்தது.

பின், இரண்டாவதில் மாலைச்சூரியன்
ஒரு கணம் வந்து போனான்.

அளவற்ற கருணையின் ஒரு பசுமை பரவிய போது
அனைவரும் கலைந்து போனோம்.

ஆனந்த்,
ஜூலை 8, 2011

அசிங்கம்

noreply@blogger.com (Ananth) — Thu, 07 Jul 2011 04:20:35 PDT

இது அருவருக்கத்தக்கது. அசிங்கம். இதைப்பார்த்து நான் எப்படி முகம் சுளிக்கிறேன் பார். நான் மட்டுமல்ல, எல்லோருமே இதைப்பார்த்து அருவருப்படைகிறார்கள் பார். குழந்தையே, நீயும் இதைப்பார்த்து முகம் சுளிக்கக் கற்றுக்கொள்.

Up-to-date packages: the awesomeness of archlinux

noreply@blogger.com (Ananth) — Thu, 23 Jun 2011 12:26:23 PDT

Archlinux is my primary o/s now. A big jump from Ubuntu. So far, the experience has been quite smooth, and today, something awesome happened!

Lilypond's latest stable version 2.14.1 got released this month. Lilypond is a music scoring language. I've been looking forward to this release for quite a while now. This version has some great new features of immense value to me. ex: compound meter: Now I can typeset Carnatic Adi Talam as (4+2+2)/4 rather than 8/4 (They are same, right? No, they are not!)

Anyways, I checked arch's repositories. Version there was still old. :( (Did I flag it outdated?)

I thought I'll just compile it myself. While in archlinux, the first place to look for is the AUR, the community build-script-exchange, sort of.

There was this script, to build the latest unstable/development release. https://aur.archlinux.org/packages.php?ID=17401
I posted a question. Got some response, and a bug report was filed.

Later today, I updated my system, and viola! the new Lily is here! The repository has been updated, all within a day.

This experience is quite new. In Ubuntu, I've stayed outdated for so many months before getting update for my favourite audio/music software. Other choice is to compile them myself. So I started compiling my stuff. In fact, I started compiling so many software that I decided to try some other distro.

In archlinux, the softwares in the repositories are relatively more recent. I still compile some packages, but it's quite easy with the build-scripts from the community.

You might wonder why the fetish for up-to-date software. Linux audio-music software scenario is like that. There's a particular application which is very important to me. They've released a killer feature in their recent release: Undo/redo. Do you think we can settle for a previous release?

டைகர் வரதாச்சாரியாரின் ரயில்

noreply@blogger.com (Ananth) — Mon, 14 Mar 2011 02:29:34 PDT

(டைகர் வரதாச்சாரியார்) ஒரு கச்சேரியில் கல்யாணி ஆலாபனை செய்து சியாமா சாஸ்திரியின் "பிரான வராலிச்சி" பாட ஆரம்பித்தார். பல்லவி முடிந்ததும் மிருதங்கம் கலைந்துவிட்டது. ஸ்ருதி சேர்க்க கொஞ்சம் அதிக நேரம் பிடித்தது. இந்த சந்தடியில் டைகர் நேராக "பிரான ப்ரோவ இதே" கீர்த்தனையின் அனுபல்லவியில் பாய்ந்து விட்டார். இரண்டு முறை பாடியானதும் சிஷ்யனைப் பார்த்து, "என்ன வாசு! ரயில் தண்டவாளத்தை விட்டு இறங்கி விட்டதே!" என்று சட்டென்று நிறுத்திவிட்டார்.

--புத்தகம்: 'இசை மேதைகள்', த. சங்கரன்

அது என்ன?

noreply@blogger.com (Ananth) — Sun, 06 Mar 2011 21:45:19 PST

ஒரு கரும் பாறையில் ___________ வண்ணத்துப்பூச்சிகள்
_________________________ அது என்ன?

______________ நம் கோப்பைகளில் ___________
____________ அது என்ன?

___ முதலைகளும் _________ தவளைகளும்
____________ அது என்ன?

பின்னும் நடந்தேறுகின்றன _________
_________________
_______________ அது என்ன?

__________________________
__________________________
________________________ அது என்ன?

ஆனந்த்,
ஜூன் 15, 2010

பெட்ரோல் ஜூஸ்

noreply@blogger.com (Ananth) — Fri, 24 Jun 2011 04:14:53 PDT

பாட்டிலில் பெட்ரோல் வாங்கிவந்து வண்டியில் ஊற்ற ஆரம்பித்தேன். தங்கப்பொலிவுடன் பாய்ந்துகொண்டிருக்கிறது. Mad Maxல் ஜூஸ் என்பது நினைவுக்கு வந்தது.

Violin Strings

noreply@blogger.com (Ananth) — Thu, 30 Dec 2010 21:25:19 PST

I've been playing around with the choice of violin strings for a while. I'll share my experience here; hope it'll be helpful.

Pirastro Chromcor E
My violin, Shimro, came with a quite decent set of strings. After several months of playing, I replaced the E string with a Pirastro Chromcor E. This was available loose, so I didn't have to buy the full set. The feel under the fingers is good. The tone is amazing! Very vibrant, rich and warm; not piercing metallic thin sound. I enjoy the resonance and tone while playing Taara stayi sa, ga and pa.

Stays in tune. Very durable (I've been playing on this string since Aug, 2008). Overall, a worthy and necessary upgrade.

Piranito Set/D,G
My mandra strings have become very old. I'm a bit disappointed about the tone, volume, and playability in the low register. I replaced the D and G strings with Pirastro's student grade strings Piranito. Initially they sounded a bit metallic, but LOUD!, later the tone softened a bit. They are much brighter than my previous strings (came with the violin), soft under the fingers. Tone is not rich and brilliant, but rather loud and clear. Ideal students strings. (D'Addario Prelude strings are the most popular student strings. Should try next time).

Searching for the 'A' string
Last year(?), the windings of my A string started coming off. I used Karuna string for a short while before starting to explore other options. Sorry, I didn't use the karuna string long enough to know how it sounds on my violin.
I found some Pyramid strings in Chennai. Used the A string for a few months. The string was thin, felt good under the fingers, the tone was a bit edgy, and very interesting. It matched good with Pirastro's Pa string. However, it was a bit quieter (and a lot thinner) compared to the Piranitos in mandram.

The Dominant A
It's been well over an year since we discussed the possibility of using Synthetic core strings for a carnatic violin here, and decided that it's not a great choice. Yet, I couldn't shake off the enthusiasm completely. Dominant A string was available in a local shop. I decided to give it a shot.

First Impression
The string looked very plain, not shiny :), compared to steel-core strings. It was a lot more thicker, that one might think it's the 3rd string rather than the 2nd. I had to widen the mouth of the fine tuner a bit to accommodate this string. It was a bit too flexible, so to lock it in the tuning peg, while winding, I had to struggle a bit.
Viola! the stringing is done! Let's see how it sounds. It sounded HORRIBLE! and the peg loosened every now and then. I had to fasten it very very tightly. For the first few days, my violin sounded as if i'm scratching some tin over a cardboard box. It was a nightmare. I was really scared to play the violin at all. Anyways It was loosing sruti very frequently (stretching string. not loose pegs).

After 3 days or so, the tone started evolving. It took almost a week, then the string became very stable and produced a beautiful tone. There's BIG BIG difference between this Dominant and all the previous 'A' strings. It's wide, resonant, complex... and there's a little metallic edge too. I'll try to make some recordings and share it here.

I totally love the dominant string. However there are a few things I should mention -

Thick. Looks glaringly thick amongst the other strings on violin. Looks well on Low and High srutis, however.
Thick. I needed to widen my fine tuner.
Nasty. Comes with Aluminium coating. Fingers become Black after playing. Use oil, and your fingers will become more black.
VERY expensive. Available as a Set, and loose string 'A' available.
Works ok with the Fine tuner. I was afraid I couldn't use the fine tuner to make minor adjustments. That wasn't the case.

Cheers,
Ananth

Carnatic Violin: Varnam demos by Sri Akella Mallikarjuna Sharma

noreply@blogger.com (Ananth) — Tue, 07 Dec 2010 01:50:58 PST

Eminent violinist Sri. Akella Mallikarjuna Sharma has recorded and shared over 100 videos in youtube that demonstrate many Varnams, and his own system of Laya exercises. This is an immense resource for anybody interested in learning carnatic music, not only to violinists, because such detailed demonstrations are very rare in our system of music. I'm very grateful to Akellaji for his valuable contribution.

The master has recorded each element of the varnams in separate videos. There is one video for Pallavi, one for Anupallavi, and the next for Mukthayi Swaram etc... and one video for the whole Purvangam (First half) and another for the Utharangam (Second Half, including Charanam and Chitta swarams).

Youtube's skills in 'organizing' videos is very limited; videos get scattered. You might be watching the third video of a particular varnam, expecting to see the fourth episode next. But that part might not show up in the 'related videos' list; fishing it out from the user's uploaded 100+ videos is also tricky.

So, here's a compilation of all the lessons/demonstrations. Hope it's helpful. Do let me know if there are any mistakes or omissions.

Carnatic Violin: Basics

Holding the violin, bow, fingering etc.

http://www.youtube.com/watch?v=7fzsVnzw9Zc
http://www.youtube.com/watch?v=f8eW5cVwbns
http://www.youtube.com/watch?v=4Mr6jPAdrQ4
http://www.youtube.com/watch?v=76RofpxDVM8
http://www.youtube.com/watch?v=z2Oo12PaW7A
http://www.youtube.com/watch?v=hswcVZhd0Qk
http://www.youtube.com/watch?v=IavgB9-0JwA
http://www.youtube.com/watch?v=ifGkbS1EiRk
http://www.youtube.com/watch?v=ujX7hPJbIJg

Varnams

வில்லின் கதை

noreply@blogger.com (Ananth) — Tue, 17 Aug 2010 12:06:12 PDT

வில் என்றவுடன் பழைய என்.டி.ஆர் படங்களில் வரும் வில் நினைவுக்கு வருவது இயற்கை. விளக்குமாற்றுக்குச்சி வில்லிலிருந்து ஒலிம்பிக் சமயத்தில் டிவியில் பார்க்கும் அதி பயங்கரமான வில் வரை இப்படி அம்பு விடும் வில் எத்தனையோ பரிமாணங்கள் எடுத்திருந்த போதிலும், எனக்கு மிகத்தேவையான வில் வயலின் வாசிக்கப் பயன்படும் வில்தான் (bow).

நான் வயலின் வாசிக்க ஆரம்பித்தது ஒரு பெரிய கதை. அதைத் தனியாக உப கதைகளுடன் 'கதைக்குள் கதை' பாணியில் விரிவாக எழுதி பிரசுரத்துக்கு அனுப்பலாம். அதில் இப்போது குறிப்பிடத்தகுந்தது நான் வயலின் வாங்கிய கதை.

வயலின் வாங்குவது என்று முடிவு செய்த பின் வயலினின் வரலாறு, வயலின் செய்யப் பயன்படும் மரங்களின் வகைகள், வயலின் செய்வதற்கு பெயர் போன நாடுகள், புகழ் பெற்ற லூதியர்களின் (வயலின் செய்யும் கலைஞர்) வரலாறு, அவர்கள் செய்த, இன்னும் வாசிக்கும் நிலையிலுள்ள வயலின்களின் புகைப்படங்கள், ஆடியோ samples; அப்படிப்பட்ட புகழ் பெற்ற வயலின்களை வைத்திருந்த இசைக்கலைஞர்கள், அவர்கள் வாசித்த இசை (Yehudi Menuhin - Beethoven, Mozart Violin concertos, ...); தற்போது இணையத்தளங்களில் விற்பனையில் உள்ள வயலின்கள் (விலை மலிவானவை மற்றும் இடைத்தரம்) அவற்றின் youtube வீடியோக்கள், குழு உரையாடல்கள், இந்தியாவில் விற்பனையாகும் வயலின்கள் (இணையத்தளங்களில் சில. தவிர, ஒரு distributorக்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பி ஒரு பெரிய விலைப்பட்டியலைப் பெற்றேன்), அவற்றுள் இங்கே எங்கள் ஊரில் உள்ள கடைகளில் கிடைப்பவை............. எனப் பெரிதாக அலசி ஆராய்ந்து ஒரு வயலின் வாங்கினேன். மிக நல்ல வயலின், இனிய நாதம், எந்தப் பிழைகளுமற்ற வடிவமைப்பு.

ஆனால், அந்த வயலின் மற்ற, ஆரம்பநிலை வயலின்கள் போல், பெட்டி, வில், ரோசின் என செட்டாக வருவதில்லை. வெறும் வயலின், கம்பிகள், bridge, சன்னக்கம்பிக்கு மட்டும் ஒரே ஒரு fine tuner. கச்சேரிகளில் வாசிக்கப் பயன்படும் வயலின்கள் எல்லாம் இப்படித்தான் தனியாக விற்கும், அது போல. கடைக்காரர் வயலினின் பேசிய விலைக்கே வயலினையும், கூட இலவசமாக ஒரு பெட்டியும், வில்லும் ஒரு ரோசினும் தந்தார். வாழ்க.

பிரச்சினை என்னவென்றால் வாங்கியவற்றுள் வயலின் தவிர வேறு எதுவும் சரியில்லை. டப்பா-படு தண்டம். வில் மட்டும் கொஞ்சம் சுமாரான சீன வில். சுமார் 700 ரூ பெருமானமுள்ளது. ஆனால் எனக்குத் தரப்பட்ட அந்த குறிப்பிட்ட வில் மட்டும் கொஞ்சம் கோணை. சரியான balance இல்லை.

அங்கிருந்து ஆரம்பிக்கிறது வில்லுக்கான என் தேடல். முன்பே வயலினுக்கான அலசலில் வில் பற்றியும் தெரிந்து கொண்டிருந்தாலும், Brazil Wood/Pernambuco, குதிரை முடி, அழகழகான ப்ரெஞ்ச் விற்கள், வில்லுக்குத் தேவையான மூலப்பொருட்களில் புதிய தொழில்நுட்பங்கள், லோக்கலில் கிடைக்கும் brandகள், விலைப்பட்டியல்கள் என மீண்டும் ஒருமுறை அலசி ஆராய்ந்துவிட்டுக் கடைக்குப்போனால் பெருத்த ஏமாற்றம். எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட சீன விற்கள்தான் ஹைதராபாத்தில் கிடக்கக்கூடிய சாலச்சிறந்த விற்கள், ஆனால் அவையும் ஊரிலுள்ள ஒற்றைக்கைவிரலெண்ணிக்கையிலான கடைகளனைத்திலும் ஸ்டாக் இல்லை.

ஆக, அடுத்த முறை சென்னை செல்லும்போது கண்டிப்பாகச் செய்யவேண்டிய விஷயங்கள் என்ற பட்டியலில் நூலகங்கள், புத்தகங்கள், பதநீர், வடுமாங்காய், கச்சேரி என்று பல விஷயங்களைப் பின்னுக்குத்தள்ளி, வில் வாங்குவது என்பது முதலில் எழுதப்பட்டது.

சென்ற கோடைக்காலத்தில்(!) சென்னையிலிருந்தேன். ஒரு Alfred Stingl வில் வாங்கிவிடலாம் என்று திட்டம். இசைக்கருவிகள் கடை தேடிப்பயணம். மைலாப்பூரில் ஒரு புகழ்பெற்ற கடை ஒன்று பரிந்துரைக்கப்பட்டது. ஏழுகடல் தாண்டி, ஏழு மலை தாண்டி, வியர்வை மழையில் நனைந்து ஒரு வழியாகப் போய்ச்சேர்ந்தேன். நான் தேடி வந்த அதே Alfred Stingl மாடல் வில் ஒன்று, ஒன்றே ஒன்று, கொஞ்சம் பழுதான நிலையில் இருந்தது. வேறு எதுவுமில்லை. தவிரவும் அந்தக்கடையில் கொஞ்சம் மரியாதைக்குறைவாக நடத்தப்பட்டேன். இங்கே ஹைதராபாத்தில் Music Palaceல் கிடைக்கும் Hospitality சென்னைக்கடைகளில் கிடைப்பதில்லை.

பிற்பாடு தி.நகரில் முரளி ம்யூசிகல்ஸை வந்தடைந்தேன். சில சுவாரஸ்மான புத்தகங்கள் கிடைத்தன, விற்கள்! விற்கள்! நல்ல உயர்தரமான விற்கள் 10-15 இருந்தன. பரவாயில்லாமல் ஒரேயொரு பெட்டி, ஆனால் கொஞ்சம் பழசு, இருந்தது. விற்களில் ரோசின் பூசாமல் முயன்று பார்க்க முடியாது, அதனால் வாசித்துப்பார்த்து வாங்க அனுமதிக்கவில்லை. ஆனாலும் விற்கள் பார்க்கவே கம்பீரமாக இருந்தன. எம்பார் கண்ணன் கூட இதே வில்தான் வைத்திருக்கிறார் என்று சொல்லி ஒன்றைக்காண்பித்தார்கள். ஒன்றில் கூட எந்தவிதமான பிழைகளும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இருந்தாலும் வாசித்துப்பார்க்காவிட்டால் வில் நமக்குத் தோதானதாக இருக்குமா என்று சொல்லமுடியாது. 2 விற்களும் (ஒன்று நண்பருக்கு), அந்தப்பெட்டியும் இன்னும் சில பொருட்களும் வாங்கிக்கொண்டு நிறைந்த மனதுடன் சென்னையிலிருந்து திரும்பி வந்தேன்.

என் குருநாதருக்கும் வில் பிடித்திருந்தது. என்னிடம் வில்லை வாங்கி, bouncing bow strokes எல்லாம் வாசித்துக்காண்பித்தார். எனக்குப் புது வில் கொஞ்சம் பழகவில்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும். பழய வில்லுடன் ஒப்பிட்டுப்பார்த்தால், ஆரம்பத்தில், நாயைக்கூட்டிக்கொண்டு walking போவதற்கு பதில் ஒரு யானையைக்கூட்டிப்போவது போல இருந்தது. ஆனால் அந்த வில் வயலின் கம்பியை அதிர்த்து, வயலினின் உடல் முழுதும் அதிர்ந்து எழும் ஒலி மிகப்புதிதாக இருந்தது. சப்தத்தின் அளவைச்சொல்லவில்லை, ஒலியின் பரிமாணங்களில் இன்னொன்று கூடியதாக. அவ்வாறு எழும் ஒலிக்கும் அதை எழ வைக்க என் கை, விரல்களின் ஈடுபாட்டின் அளவும் வேறாக இருந்தது. வில்லும் வயலினும் சரிசமமாக அமர்ந்து உரையாடுவது போல் தோன்றியது. (அடடே! சரிசமமாக - music notes!) அதைக் கேட்க நான் என்னைக் கொஞ்சம் கூர்மைப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

ஒரு மாதத்திற்குள் பெட்டி பல்லிளிக்க ஆரம்பித்தது. வில்லை மாட்டி வைக்கும் கொக்கியைப் பொருத்தியிருந்த ஆணி துருப்பிடித்திருந்தது. சரி, அரசியலில் இதெல்லாம் சாதாரணம் என்று சொல்லி நானே கழற்றி வேரு ஆணி போட்டுவிட்டேன். பின்பு அங்கிங்கெனாதபடி எங்கும் தையல்கள் பிரிந்து வர ஆரம்பித்தன. ஒட்டுயும் தைத்தும் ஒரு வழியாகத் தேற்றி வைத்துக்கொண்டேன்.

அன்று இசைக்கல்லூரியில் ஒரு நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். வயலின் குழுவில் என்னையும் சேர்ந்து இசைக்கச் சொன்னார்கள். ஒத்திகை முடிந்த பின் வில்லுக்கு ரோசனம் தடவ ஆரம்பித்தேன். பட் என்று மிகச்சன்னமாக ஒரு சப்தத்துடன் அதிக ஆர்ப்பாட்டமில்லாமல் உடைந்து விழுந்தது என் வில்.

மேல் பக்க நுனி உடைந்தது. எதனால் உடைந்தது தெரியவில்லை. நான் வில்லை அதிகம் இறுக்கிக் கட்டி வாசிப்பதில்லை. கர்னாடக இசையில் வில்லை கொஞ்சம் தொய்வாகக் கட்டி வாசிப்பது வழக்கம், இல்லாவிட்டால் எகிறும். வாசித்து முடித்தபின் மறக்காமல் தளர்த்தி வைக்கும் வழக்கம் உள்ளது. ரோசின் போடும்போதும் அளவுக்கதிகமான அழுத்தம் என்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது. தவிர விற்களின் மரம் இதைப்போன்ற, இதைவிட பன்மடங்கு அதிக அழுத்ததைத் தாங்கும் வகையில்தான் வடிவமைக்கப்படுகின்றன.

முன்பே மிக மெல்லிய விரிசல் இருந்திருக்கலாம். வர்ணப்பூச்சின் காரணமாக அது சரியாகத்தெரியாமலிருந்திருக்கலாம் என்று குருநாதர் சொன்னார். ஆக, ஜெர்மனியில் உருவாக்கப்பட்டு, சென்னைக்கடையில் வந்து காத்திருந்து, என்னால் கண்டெடுக்கப்பட்டு ஹைதராபாத் வரை வந்துவிட்ட அந்த வில்லின் கதை அத்துடன் நிறைவு பெற்றது. நானும் என் தேடுதல்களை நிறுத்தி விட்டு பழைய வில்லுடன் என் இசைப்பயணத்தைத் தொடர்ந்தேன்.

மேற்சொன்னவை முழுக்க முழுக்க உண்மை என்ற போதும், இப்பதிவு அந்த வில்லின் கதையைச் சொல்வதால், 'கதை' என்றே குறியிட்டுச் (tag) சேர்த்து முடிக்கிறேன்.

ஒரு சனிக்கிழமை

noreply@blogger.com (Ananth) — Sat, 07 Aug 2010 10:02:17 PDT

உச்சந்தலையில் மண்டையோட்டுக்கும் மயிர்க்கால்களுக்கும் நடுவில் நீர் இருப்பது போல் அசைத்தால் பாரத்துடனும், வெளியே நாளை 'போனாலு' எனும் கிட்டத்தட்ட மாரியம்மன் கோயில் பண்டிகை என்பதால் அலறும் மைக்செட் சப்தங்களுடனும் தொடங்குகிறது இந்த சனிக்கிழமை. இதே விஷயங்கள் நேற்றும் இருந்ததாலோ ஏனோ இந்த சனிக்கிழமை நேற்றின் நீட்சியாக மட்டும் இல்லாமல் நேற்றுடன் கலந்த ஒரு குழப்பக் கலவையாய்த்தொடர்கிறது.
நேற்று திறந்து வைத்த புத்தகங்களின் வரிகளை இன்று படிக்கிறேன். நேற்று ஆரம்பித்த பாடலை இசைக்கிறேன். நேற்று செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்ட வேலைகளை இன்றும் நினைத்துக்கொண்டேன். குழப்பங்களுக்கு இடையே இன்றும் நேற்றும் நடந்தேறியவை -

சமீபத்தில் வாங்கிய புத்தகங்களில் சிலவற்றைப் படித்தேன். சுந்தர ராமசாமி - ஒரு தடா கைதிக்கு எழுதிய கடிதங்கள், கால பைரவன் - கடக்க முடியாத இரவு, ஆனந்த குமாரசுவாமி - சிவானந்த நடனம், நவீன விருட்சம் இரு இதழ் தொகுப்பு, இன்னும் சில புத்தகங்கள். வலையில் இன்று வெகுநாட்களாக வாசிக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டுக்கொண்டிருந்த "மதினிமார்கள் கதை" (கோணங்கி) படித்தேன். மனுஷ்யபுத்திரன், ஜெயமோகன், சாரு நிவேதிதாவின் பக்கங்கள், மேலும் சில இலக்கியப்பக்கங்களில் உலவினேன். ஒரு விதமான தேடுதலுடன், அனால் ஒரு புகை சூழ்ந்த மயக்கத்துடனும் எதைஎதையோ படித்தேன்.

சஞ்சய் சுப்பிரமணியம் தனது podcast -ல் வயலின் பக்கவாத்ய வாசிப்பு பற்றிப் பேசியதைக் கேட்டேன். பின்பு என்னிடம் உள்ள சில பாடல்களை ஊன்றிக் கேட்டேன். வேறொரு நேரம் மேற்கத்திய சாஸ்திரிய இசையை வெகுநேரம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன். நோட்டுப்புத்தகத்தில் குறிப்பெடுத்துக்கொண்ட ஒரு இசைக் கோர்வையை lilypond ல் எழுதி அழகாக அச்செடுத்து வைத்தேன். தமிழில் இசை ஸ்வரக்குறிப்புகள் எழுதிக்கொள்ள கணிப்பொறியை வைத்து சரியான வழி என்னவென்று வெகுநாட்களாகவே தேடி வருகிறேன். பயன்பாட்டில் உள்ள சில எளிய வழிகள் திருப்திகரமாக இல்லை. நானே சில வழிமுறைகளை முயன்று பார்த்திருக்கிறேன். நேற்று inkscape வைத்து ஒரு புதிய சோதனையை ஆரம்பித்தேன்.

நிலாக்குட்டி கையில் இரண்டு வெள்ளைத்தாள்களையும் ஒரு sketch பேனாவையும் கொடுத்து எழுதும் மேசை போட்டு படம் வரையச்சொல்லி அருகில் அமர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். படைப்புகான ஆர்வம், படைப்பின் எதிர்பாராத்தன்மை, பின் எழும் மகிழ்ச்சி இவை நான் ஒரு புதிய இசையை உருவாக்கும் போதும், ஒரு குழந்தை படம் வரையும் போதும், ஒன்றாகவே இருக்கின்றன.

இசை பற்றி என் மனதுக்குள் பல காலங்களாக நடந்து வரும் ஒரு விவாதம் வலுப்பெறுகிறது. இலக்கியம் மூலம் நான் அறிந்து கொள்ளும் விஷயங்களை இசையில் பொருத்திப் பார்க்கவேண்டியுள்ளது. 'இது இதைவிட நன்றாக இருக்கும்' என்பது போன்ற அழகியல் பார்வைகள் திடீரென கோட்பாடுகளாகவும், பிற்பாடு விதிகளாகவும் ஆவதும், அவற்றை எதிர் பாரத ஒரு கணத்தில் யாரோ வளைத்தும் உடைத்தும் செய்துவிட, பின்னர் ஓட்டை விழுந்த விதிகள் பூசி மெழுகப்படுவதைப்பற்றி யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது. இது போன்ற விஷயங்கள் இலக்கியத்தில் கண் கூடாகத் தெரிவதால் அவற்றின் தெளிவுடன் இசையை நோக்க வேண்டியிருக்கிறது. உதரணமாக 'மரபின் சுமை' என்று இலக்கியத்தில் பேசுகிறார்கள். இது போல் இசையில் மரபின் சுமை என்ன என்று யோசிக்க வேண்டும். அது நிஜமாக சுமை தானா? இறக்கி வைத்து விட வேண்டியதுதனா என்பது அடுத்த படி. தென்னிந்திய இசையில் மரபைத் தவிர்த்த வடிவங்கள் உள்ளீடற்று நீர்த்துப் போவதையும் மறந்துவிடக் கூடாது. புதுக்கவிதை போல, சிறுகதை போல புதிய செவ்வியல் வடிவங்கள் நம் இசையில் தொன்றவேயில்லையோ?

இப்போதெல்லாம் 'ரசனை' பற்றி அதிகம் யோசிக்கிறேன். இசை, இலக்கியம், எல்லாக்கலைகளும் ஒரு ரசனையை உருவாக்குவதும், அதற்குப் பரிமாறுவதும், பின் அதை மாற்றி அமைப்பதுமாக இருப்பதாக உணர்கிறேன்.

அடடே! இன்று இந்தப் பதிவையும் எழுதிவிட்டேன்.

உடலற்றிருத்தல்

noreply@blogger.com (Ananth) — Fri, 16 Jul 2010 05:28:12 PDT

வெய்யில் நேரத்தில் பெய்த மழையில்
மனிதர்கள் பலர் கரைந்துவிட்டனர்
வெறும் உருவங்களாக உலவத்தொடங்கினர்

நண்பர் ஒருவரின் உருவம்
என் வீட்டுத்திண்ணையில்
வந்தமர்ந்தது

எப்போதும்
என் மனத்துடன் உரையாடிக்கொண்டிருக்கும்
அந்த நண்பரின் வேறொரு உருவம்
என நினைத்து ஏதேதோ சொல்லிவிட்டேன்

முதலில் இந்த உருவத்திற்கு
என் பேச்சின் தொடர்ச்சி புரியவில்லை

பின் நான் ஏன் அதனிடம்
இதையெல்லாம் சொல்கிறேன்
என்று புரியவில்லை

ஓரளவு புரிந்தபின்
என் திண்ணையில் அமர்ந்திருக்க
மனமில்லை

ஆ!
என்போல் உருக்கொண்ட
வேறொரு உருவம் தேடி வந்திருக்கும்

ஆனந்த்,
ஜூலை 14, 2010

ஹைதராபாத் சிதைகிறது

noreply@blogger.com (Ananth) — Tue, 13 Jul 2010 08:13:00 PDT

எல்லா சாலைகளிலும், வீதிகளிலும், குறுக்குத்தெருக்களிலும் கழிவுநீர் பெருகியோடுகிறது. அங்காடிகளில், தள்ளுவண்டிகளில் பழங்கள் மீதும் பூக்கள் மீதும் அவற்றை விற்கும் மனிதர்கள் மீதும் கொசுக்களும் ஈக்களும் மாறி மாறி மொய்க்கின்றன. உணவுப்பண்டங்களை விற்பவர்கள் பலரும் மூக்கை உறிஞ்சிக்கொண்டே எடுத்துத் தருகிறார்கள். இளம் மாலையில் பரந்து விரிந்து கிடக்கும் வானத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் தூய்மையாக இல்லை.

இறுதி

noreply@blogger.com (Ananth) — Fri, 02 Jul 2010 18:03:00 PDT

இப்போதைக்கும்
அப்போதைக்கும்
ஒரே வித்யாசம்

இருள் சூழ்கிறது
விடிந்தால் கொஞ்சம்
தேநீர் பருகலாம்

இனி அது முடியாது

ஆனந்த்
ஜூன் 25, 2010

பூங்காவில்

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 30 Jun 2010 19:23:00 PDT

யாருடனும் பேசாமல்
யார் முகத்தையும் பார்த்துவிடாமல்
அமர்ந்திருக்கும் நண்பரே

உம்மருகே
பத்தடியில் வந்தமர்ந்ததற்கு
மனம் நோகவேண்டாம்

நமக்கிடையே இந்தப் பத்தடியில்
ஐந்தடித் தனிமை உமது
ஐந்தடித் தனிமை எனது

ஆனந்த்
ஜூன் 25, 2010

வெடிகுண்டை அணைப்பது

noreply@blogger.com (Ananth) — Tue, 29 Jun 2010 17:30:00 PDT

When a bomb is ticking
it's only natural to PANIC!

ஆனால் நான் கவலையுற்றிருக்கிறேன், அவ்வளவே.
என் கவலையெல்லாம்
இந்த வெடிகுண்டை எப்படி செயலிழக்கச்செய்வது என்றுதான்

இருப்பிற்கும் வெடிப்பிற்குமான
பெரும் இடைவெளியில்
வெடிகுண்டின் தொழில்நுட்பங்களும்
அதை அணைக்கும் வழிமுறைகளும்
என் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன.
புதிய புதிய உயரங்களை எட்டுகிறேன்.

திடீரென, குண்டால் ஏற்படக்கூடும் அழிவுகள்
என் கண்முன்னே தோன்றி உறைகின்றன.
என்னைச் சுற்றியிருக்கும் உயிர்கள் மீது
எல்லையில்லாக் கருணை பிறக்கிறது.

இவர்களது, மற்றும் எனது
வாழ்வு மற்றும் அதன் அபத்தங்கள் மேல்
பச்சாதாபம் கொள்கிறேன்.

இத்தனை பெரிய மாற்றங்கள்
இதுவரை நிகழ்ந்ததில்லை
எனக்கேனோ வெடிகுண்டையும்
அது கொல்லப்போகும் உயிர்களையும் விட
இது பெரிதாகப்படுகிறது

நீங்கள் எல்லாவற்றையும் மிகக்கவனமாகக் கேட்டுக்கொள்கிறீர்கள்
நான் சொல்வது மிகச்சரியென்றும், முழுதாய்ப்புரிந்துகொள்வதாயும் தலையசைக்கிறீர்கள்
கருணை கலையாத குரலில் சில கேள்விகளைக்கேட்டுவிட்டு
என்னை மந்தப்படுத்தும் இந்த மாத்திரைகளை எழுதிக்கொடுக்கிறீர்கள்

வெடிகுண்டு இன்னும் துடித்துக்கொண்டிருக்கிறது, என் உலகில்
அதைப்பற்றிய அக்கறைகள் உங்களுக்கில்லை
உங்களுக்கு வேண்டியதெல்லாம்
வெடிகுண்டை மறந்த எனது ஆழ்ந்த உறக்கம்,
அவ்வளவுதானே?

ஆனந்த்
ஜூன் 25, 2010

இப்படியும் ஒரு அபத்தம் உண்டா?

noreply@blogger.com (Ananth) — Wed, 07 Jul 2010 20:26:58 PDT

குழந்தைகள் பாலுக்கு அழுகின்றன
மக்கள் பாக்கெட்டில் வாங்கி நீர் அருந்துகிறார்கள்
பதிவு செய்து பத்துநாள் ஆகியும் கேஸ் வரவில்லை
நடத்துனர் சில்லறை கேட்டு எரிந்து விழுகிறார்

இந்த மரம் மட்டும் பூத்துக் குலுங்கிக்கொண்டிருக்கிறது

ஆனந்த்
ஜூன் 25, 2010

காரிருள்

noreply@blogger.com (Ananth) — Sun, 27 Jun 2010 07:28:50 PDT

காரிருள்
என்று படித்தேன்
அதில் ஒருதுளி
எங்கேனும் சிதறியிருக்கிறதா என
நகரின் மூலைமுடுக்குகளில்
தேடினேன்

ஐந்து ரூபாய்க்கு ஜெல் பேனாவும்
ஐம்பது ரூபாய்க்கு நல்ல கட்டங்காப்பியும் தவிர
வேறு எதுவும் எஞ்சவில்லை

ஆனந்த்
ஜூன் 25, 2010

இயல்பாக இருத்தல்

noreply@blogger.com (Ananth) — Thu, 24 Jun 2010 06:02:57 PDT

திடீரென ஒரு வரி
நம்மை நிர்வாணமாக்குகிறது

ஒரு கூரிய பார்வை
நம்மை ஒளிந்துகொள்ள விடாமல்
துரத்துகிறது

நம் ஊனங்கள்
அம்பலப்படுத்தப்படுகின்றன

எதுவும் நடக்காததுபோல்
எப்படி இயல்பாக இருப்பது
என்றுதான் தெரிவதில்லை

ஆனந்த்
ஜூன் 24, 2010

படம்: Once Upon a time in the West

noreply@blogger.com (Ananth) — Mon, 07 Jun 2010 05:05:37 PDT

படத்தின் தொடக்கம் கவித்துவமானது. 3 போக்கிரிகள் வெறிச்சோடிப்போன ஒரு ரயில் நிலையத்தில் காத்திருக்கின்றனர். காற்றாலையின் முனகல், ஒழுகும் தண்ணீரின் சொட்.. சொட்.. வண்டின் ரீங்காரம், தந்தி இயந்திரத்தின் டப் டப்., இவற்றினூடே மிக அழுத்தமான சோம்பேறித்தனம் ஊறிக்கிடக்கிறது.

கிளைமாக்ஸ் - சினிமா உலகின் கிளைமாக்ஸ்களில் சிறந்த 10ல் இடம் பெறலாம். இப்போதுகூட சூப்பர்ஸ்டாரை வைத்து இந்த க்ளைமாக்ஸை எடுத்தால் சூப்பர் ஹிட் ஆகும். வில்லனுக்கு ஹீரோவின் மர்மம் புரியவில்லை. இருவரும் பரந்து விரிந்த நிலத்தில் நேருக்கு நேர் நின்றிருக்கிறார்கள்; கடைசி யுத்தத்திற்காக. ஹீரோவின் முகத்தில் எப்போதும் வடியாத ஒரு புன்னகை இருக்கிறது. ஜென்ம விரோதியைப் பார்த்துப் புன்னகைத்திருக்கிறான். மனம் ஓர் ஆழ்ந்த தியானத்தில் வீழ்கிறது. புன்னகை உதிர்ந்து முகம் இறுகுகிறது.

என்னியோ மரிக்கோனின் அற்புதமான இசை, பதுங்கிப் பாயும் புலி போல, பின்னர் வெள்ளம் போல பாய்ந்து கொண்டிருக்கிறது.