epilepsja

EUROPEJSKA DEKLARACJA PRZECIWPADACZKOWA

2012-05-08T12:10:00.002-07:00

19 czerwca 1997 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), Międzynarodowa Liga Przeciwpadaczkowa (ILAE) oraz Międzynarodowe Biuro Padaczki (IBE) ogłosiły światową kampanię przeciwpadaczkową pod hasłem "Wyjść z Cienia" (ang. Out of the Shadows). W dniach 24-25 października 1998 r. w Heidelbergu w Niemczech miało miejsce spotkanie przedstawicieli europejskich organizacji przeciwpadaczkowych ze specjalistami ds. ochrony zdrowia - reprezentantami rządów i ośrodków uniwersyteckich, regionalnymi przedstawicielami WHO, ILAE oraz IBE pod szyldem światowej kampanii przeciwpadaczkowej. Zebrani jednogłośnie przyjęli poniższe zalecenia, które powinny zostać przedstawione i wprowadzone w życie we wszystkich krajach Europy. Zalecenia Należy udostępnić procedury umożliwiające diagnozowanie napadów padaczkowych i ich przyczyn. Leki przeciwpadaczkowe powinny być dostępne dla wszystkich i po przystępnej cenie. Należy udostępnić leczenie neuropsychologiczne i opiekę socjalną. Należy opracować metody zapobiegania. Należy promować szkolenie specjalistów w dziedzinie padaczki, badań nad epilepsją oraz potrzeb poszczególnych grup np. problemów kobiet, osób starszych, itd. Należy edukować specjalistów i opinię publiczną na temat epilepsji, metod jej leczenia oraz konsekwencji społecznych. Należy uświadamiać społeczeństwo, że osoby chore na padaczkę mogą uczęszczać do normalnych szkół i są zdolne wykonywać większość zawodów. Należy edukować pacjentów (dzieci i dorosłych). Należy wspierać powstawanie stowarzyszeń pacjentów. Należy wspierać i promować projekty badawcze ze szczególnym uwzględnieniem badań prowadzonych we współpracy z innymi krajami. Należy opracować zalecenia oparte na faktach oraz algorytm opieki nad osobami cierpiącymi na padaczkę zmierzający np. do poprawy jakości życia. Należy opracować wskazówki oceny skuteczności badanych leków przeciwpadaczkowych. Należy opracować we współpracy z europejskimi organizacjami przecipadaczkowymi Białą Księgę Epilepsji.

EDUKCJA I WYBÓR ZAWODU

2012-05-08T12:07:00.001-07:00

Prawidłowy dobór zawodu oraz zagwarantowanie właściwego poziomu wykształcenia, na jakie stać dziecko z padaczką winno być rozpatrywane w kategoriach nie tylko humanistycznych ale również ekonomicznych. Prawidłowe wykształcenie i prawidłowe ukierunkowanie zawodowe młodzieży z padaczką winno w maksymalnym stopniu zapewnić im podstawy ekonomiczne, a wiec przeciwdziałać przechodzeniu na renty, zasiłki, zapomogi. Prawidłowo wybrany zawód i praca są czynnikiem terapeutycznym. Niestety nadal w wielu jednostkach szkolnych mamy do czynienia z przejawami nietolerancji wobec chorych na padaczkę, a odpowiedzialność za taki stan ponoszą wychowawcy, pedagodzy i psycholodzy szkolni. Napad padaczkowy w sali lekcyjnej wywołuje niezdrową panikę i lęk, a przecież padaczka nie zagraża zdrowiu innych uczniów i nie zakłóca w istotny sposób życia szkoły. Często powtarzana opinia, iż dziecko chore na padaczkę winno uczęszczać do tzw. szkoły specjalnej lub z indywidualnym programem nauczania. Tego rodzaju stwierdzenie jest wielce nieprawidłowe, gdyż dzieci i młodzież cierpiące na padaczkę winni uczyć się w normalnych szkołach (chyba, ze istnieją zaburzenia intelektu), a obecność takiego dziecka w środowisku zdrowych uczniów powinna być poważnym czynnikiem wpływającym na kształtowanie właściwego stosunku społeczeństwa do ludzi niepełnosprawnych. Organizowanie wspólnego nauczania, wspólnego wypoczynku w postaci kolonii i obozów przeciwdziała poczuciu krzywdy, izolacji i wyobcowania.

GŁÓWNE PROBLEMY CHORYCH NA PADACZKĘ W POLSCE

2012-05-08T12:05:00.002-07:00

Inicjowanie prac legislacyjnych dotyczących warunków życia osób z padaczką i innych grup niepełnosprawnych poprzez rozmowy z komisjami parlamentarnymi, ministerstwami, organizacjami międzynarodowymi, itp. Ratyfikacja przez Polskę konwencji Nr. 159 MOP dotyczącej rehabilitacji zawodowej i zatrudniania osób niepełnosprawnych. Uregulowanie prawne problemu wypadków w pracy u epileptyków. Problem leczenia sanatoryjnego ludzi z padaczką jako chorobą współistniejącą. Stworzenie dogodnych warunków nauki i wyboru zawodu dzieciom oraz młodzieży z padaczką Organizacja kolonii zdrowotnych i turnusów rehabilitacyjnych oraz sposób ich finansowania za strony PFRON, MZ, MEN, itp. Stworzenie systemu organizacji opieki zdrowotnej chorych na padaczkę, reaktywowanie poradni przeciwpadaczkowych wraz z pracowniami EEG. Rozszerzenie możliwości podjęcia pracy zarobkowej przez epileptyków na stanowiskach odpowiadających ich kwalifikacjom i predyspozycjom psychofizycznym. Działania na rzecz oświaty zdrowotnej poprzez prasę, radio i telewizję mające na celu likwidację dyskryminujących i błędnych postaw zdrowej części społeczeństwa wobec ludzi chorych na padaczkę. Reformowanie systemu orzecznictwa inwalidzkiego, systemu ubezpieczeń społecznych i systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Kontynuowanie akcji "Aparat EEG" wspierającej w sprzęt medyczny placówki służby zdrowia zajmujące się leczeniem chorych na padaczkę. Przyjęcie ustawy - Karta Praw Osób Niepełnosprawnych. Powołanie ministra - członka Rady Ministrów ds. osób niepełnosprawnych oraz jego pełnomocników w nowych województwach. Pełna 100% waloryzacja rent inwalidzkich i podwyższenie najniższych rent. Opiniowanie aktów prawnych dotyczących osób niepełnosprawnych. Umożliwienie nabywania zagranicznych leków przeciwpadaczkowych na zasadach obowiązujących dla leków produkcji krajowej.

ZATRUDNIENIE I REHABILITACJA ZAWODOWA

2012-05-08T12:02:00.000-07:00

W chwili obecnej brak jest prawidłowej i skutecznej rehabilitacji zmierzającej do ograniczenia inwalidztwa w populacji chorych na padaczkę. Wiadomo, że grupę tą stanowią ludzie o różnym stopniu niepełnosprawności - od baku cech inwalidztwa aż po niezdolność do samodzielnej egzystencji. Orzekanie grup niezdolności do pracy lub stopnia niepełnosprawności winno być aktem końcowym, poprzedzonym dokładnym określeniem stopnia ograniczenia możliwości zatrudnienia i wyboru zawodu, z maksymalnym dążeniem do zatrudnienia jak największej grupy ludzi z padaczką w warunkach normalnych, a nie w zakładach pracy chronionej. W niektórych poradniach i podręcznikach podaje się listy zawodów dostępnych dla chorych na padaczkę. Listy te mają jednak charakter wybitnie informacyjny i pomocniczy ze względu na dużą różnorodność padaczek, ich przebiegu, pory występowania i rodzajów napadów oraz wyników leczenia. Jednoznacznie przeciwwskazane jest tylko wykonywanie takich zawodów, w których nawet krótkotrwałe zaburzenia świadomości mogą narazić na niebezpieczeństwo samych chorych lub inne osoby. Wymienić tu można np.: zawód kierowcy, operatora ciężkiego sprzętu, spawacza czy chirurga. Chorzy na padaczkę mogą być pełnowartościowymi pracownikami o ile ulegnie zmianie ogólna obawa i strach przed ich zatrudnianiem ze strony pracodawców, którzy obawiają się niespodziewanych następstw i wypadków przy pracy mogących powstać przy napadach padaczkowych. W związku z tym Stowarzyszenie widzi pilną konieczność stwierdzenia, że skutków napadu padaczkowego, który wystąpi w normalnych warunkach na stanowisku pracy zabezpieczonym pod względem BHP, nie należy traktować jako wypadku przy pracy. Wypadkiem przy pracy jest takie działanie czynnika zewnętrznego, który prowadzi do uszkodzenia ciała lub urazu, natomiast w padaczce przyczyną ewentualnego upadku i uszkodzeń jest czynnik wewnętrzny. Zdaniem Polskiego Stowarzyszenia Ludzi Cierpiących na Padaczkę tylko takie wyraźne stwierdzenie będzie mogło zapobiec wyolbrzymionym obawom pracodawców.

UDZIAŁ W ŻYCIU PUBLICZNYM

2012-05-08T11:59:00.000-07:00

Bardzo często padaczka jest traktowana jako choroba psychiczna przez pracowników różnych urzędów. W Polsce, w przeciwieństwie do krajów zachodnich, wizyta u psychiatry traktowana jest przez otoczenie pejoratywnie. Zmiana mentalności i kultury społeczeństwa trwać będzie latami. Z tych względów chorzy ma padaczkę mimo swoich kwalifikacji pozbawieni są awansu społecznego i zawodowego oraz możliwości czynnego udziału w życiu publicznym np. kandydować w wyborach samorządowych lub parlamentarnych, pełnienia funkcji i stanowisk z wyboru. Instytucje powołane do służby osobom niepełnosprawnym np. PFRON, Krajowa Rada Konsultacyjna ds. Osób Niepełnosprawnych także nie reprezentują praw chorych na padaczkę, gdyż w ich składach personalnych brak przedstawiciela naszego środowiska. Dlatego dokumenty organizacji międzynarodowych: ONZ - Standardowe Zasady Wyrównywania Szans Osób Niepełnosprawnych WHO-ILAE-IBE - Europejska Deklaracja Przeciwpadaczkowa mają ogromne znaczenie prawne i edukacyjne. Chory na padaczkę nie może być obywatelem drugiej kategorii we własnym kraju, musi mieć równe szanse rozwoju. Skrajne opinie o padaczce i chorych na tę chorobę są także udziałem niektórych lekarzy. Mimo, że mogą być wypowiadane w odniesieniu do indywidualnych przypadków, traktowane są jako odnoszące się do całej populacji. Takie opinie brane pod uwagę przez przedstawicieli innych grup zawodowych powodują wielkie szkody w świadomości społecznej i zniekształcają prawdziwy obraz choroby i chorego. Status chorego na padaczkę wymaga prawnego uregulowania w Polsce. Niestety dotychczasowi ministrowie właściwych resortów pozostają obojętni na ten ważny społecznie i politycznie problem.

PADACZKA - ADRESY INSTYTUCJI

2012-05-08T11:03:00.000-07:00

Adresy stowarzyszeń, instytucji i innych firm które zajmują się leczeniem padaczki. Polskie Stowarzyszenie Ludzi Cierpiących na Padaczkę Polish Associacion for People Suffering from Epillepsy-Headquarters Adres siedziby, kontakt Fabryczna 57 15-482 Białystok Polska gmina: Białystok powiat: Białystok województwo: podlaskie Adres do korespondencji: jak wyżej Tel.: 85 675 44 20, 85 654 57 51 Faks: 85 675 44 20 E-mail: stowpadaczka@neostrada.pl Strona: padaczka.2n.pl Sposób, godziny kontaktu: czwartek, piątek - dyżury w siedzibie od godz. 11.00, korespondencyjnie, faxem Siedziba dostępna dla osób niepełnosprawnych. Podaję także 3 oddziały tego stowarzyszenia w Polsce Polskie Stowarzyszenie Ludzi Cierpiących na Padaczkę - Oddział Lubelski Adres siedziby, kontakt Spokojna 2 20-074 Lublin Polska gmina: Lublin powiat: Lublin województwo: lubelskie Adres do korespondencji: jak wyżej Tel.: 81 534 69 21, 81 721 41 59 Faks: E-mail: epi@lfoon.lublin.pl Strona: www.lfoon.lublin.pl/ ~epi Sposób, godziny kontaktu: czw. w godz. 13.00 - 16.00 Siedziba dostępna dla osób niepełnosprawnych. Polskie Stowarzyszenie Ludzi Cierpiących na Padaczkę - Oddział Łódzki Adres siedziby, kontakt Sikorskiego 30 lok. 62 95-035 Ozorków Polska gmina: Ozorków powiat: zgierski województwo: łódzkie Adres do korespondencji: Kościuszki 31, 95-035 Ozorków Tel.: 42 277 17 73 Faks: 42 277 17 73 E-mail: biuro@pslcnp.pl Strona: www.pslcnp.pl Sposób, godziny kontaktu: biuro czynne od poniedziałku do piątku w godz. 8.00 - 16.00 Siedziba dostępna dla osób niepełnosprawnych. Są podjazdy, przystosowane toalety i inne pomieszczenia pod kątem osób na wózkach. Polskie Stowarzyszenie Ludzi Cierpiących na Padaczkę - Oddział Okręgowy w Sławnie Adres siedziby, kontakt Tuwima 16 76-100 Sławno Polska gmina: Sławno powiat: sławieński województwo: zachodniopomorskie Adres do korespondencji: jak wyżej Tel.: 508 623 098 Faks: E-mail: Strona: Sposób, godziny kontaktu: Siedziba dostępna dla osób niepełnosprawnych. Stowarzyszenie posiada też klub ludzi cierpiacych na padaczkę w Wałbrzychu Klub Polskiego Stowarzyszenia Ludzi Cierpiących na Padaczkę w Wałbrzychu Adres siedziby, kontakt Hetmańska 52 lok. 27 58-314 Wałbrzych Polska gmina: Wałbrzych powiat: wałbrzyski województwo: dolnośląskie Adres do korespondencji: jak wyżej -------------------------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------- Stowarzyszenie Osób Dotkniętych Padaczką i Przyjaciół SPOKOJNA GŁOWA ul. Puławska 132a, lok. 24 02-620 Warszawa kom: +48 667 004 724 e-mail: biuro@spokojnaglowa.pl Więcej informacji na stronie stowarzyszenia pod adresem http://www.spokojnaglowa.pl/index.php?option=com_content&view=section&id=9&layout=blog&Itemid=48 --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Stowarzyszenie Ludzi z Epilepsją, Niepełnosprawnych i Ich Przyjaciół "KONICZYNKA" Adres: ul. Swobody 22/24, 60-391 Poznań Telefon: 61 867 30 41 Fax: 61 867 30 41 E-mail: koniczynka3@op.pl http://www.poznan.pl/mim/hc/organizacje-pozarzadowe,poi,4363/stowarzyszenie-ludzi-z-epilepsja-niepelnosprawnych-i-ich-przyjaciol-koniczynka,51781.html --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Fundacja Pomocy Chorym na Padaczkę NEURONET Adres siedziby: ul. Konstancińska 3a/10 02-942 Warszawa tel/fax: (0-22) 651-86-72 tel: (22) 49-86-444 http://www.neuronet.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=91 --------------------------------------------------------------------------------------------------------- NADWIŚLAŃSKIE STOWARZYSZENIE CHORYCH NA EPILEPSJĘ I ICH PRZYJACIÓŁ PIAST 80-308 Gdańsk; ul. Wita Stwosza 73 lok. 122 tel. 58/732-27-75; tel/fax: 58/346-67-96 tel. inf.: 692 339 215 e-mail: epipiast@wp.pl http://www.epilepsja_piast.republika.pl/page1540435794ae87dc5882fa.html --------------------------------------------------------------------------------------------------------- Fundacja Dzieciom “SAWANTI” ul. Wyzwolenia 31 43-365 Wilkowice NIP 937-266-20-96 REGON 242838371 KRS 0000405572 prezes mgr Adriana Łyskawka-Waluś 537-300-332 (dostępna w godz. 9.00-16.00) vice prezes inż. Dorota Jakubiec 537-300-207 (dostępna w godz. 9.00-12.00 i 15.00-18.00) pełnomocnik zarządu Beata Konior 796-939-234 (dostępna w godz. 9.00-16.00) http://www.sawanti.pl/?page_id=17 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- Na tej stronie możesz zarejestrować się i opisać swoją całą historię choroby padaczki. http://www.tacyjakja.pl/ ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

UDZIELANIUE POMOCY PRZY NAPADZIE PADACZKI

2012-05-01T11:21:00.002-07:00

PIERWSZA POMOC (w czasie drgawkowego napadu padaczkowego) Zachowaj spokój. Większość napadów ustępuje samoistnie w ciągu 2 - 3 minut. Jeżeli chory znajduje się w miejscu niebezpiecznym (np. na ulicy) zapewnij mu bezpieczeństwo. Aby uniknąć obrażeń połóż głowę chorego na miękkim podłożu. Ułóż chorego na boku - taka pozycja chroni przed zakrztuszeniem się, ale nie próbuj go przytrzymywać. Nigdy nie wkładaj choremu żadnych przedmiotów do ust - to nie pomaga a może doprowadzić do urazów podniebienia i zębów. Po napadzie chory może być zamroczony przez 5-30 min. Zostań przy nim tak długo, aż jego stan wróci do normy. Nie podawaj żadnych leków, ani też nic do jedzenia i picia. Sen po napadzie jest zjawiskiem naturalnym i korzystnym dla chorego. Zawiadom Pogotowie Ratunkowe jeżeli napad przedłuża się powyżej 7-10 minut. Jeżeli napad ustąpił, a chory jest przewlekle leczony, nie ma takiej potrzeby.

EPILEPSJA (PADACZKA)

2012-05-01T11:15:00.002-07:00

Padaczka nie może być piętnem

Padaczka jest chorobą, którą można leczyć

RODZAJE NAPADÓW PADACZKOWYCH

2012-04-26T15:04:00.000-07:00

Rodzaje napadów padaczkowych (podział Gastaut)

Padaczki uogólnione:
- pierwotnie uogólnione,
- wtórnie uogólnione,
- nieokreślone uogólnione;
Padaczki częściowe;
Padaczki niesklasyfikowane.

Padaczki uogólnione

napady małe (petit mal)

Występują zazwyczaj u dzieci i charakteryzują się krótkotrwałymi epizodami zaburzeń świadomości bez utraty przytomności: dziecko jakby na chwilę się zagapia, po czym podejmuje przerwaną czynność.

napady miokloniczne

Bez utraty przytomności dochodzi do kilku zrywań niektórych grup mięśniowych.

napady atoniczne

Chory nagle pada, jakby ugięły się pod nim nogi i traci przytomność na kilka minut.

napady toniczno-kloniczne (grand mal)

Chory nagle pada na ziemię, traci przytomność, dochodzi do wyprężania kończyn i tułowia, czasami przygryzienie języka, ślinotoku, zsinienia spowodowanego bezdechem, zaburzenie funkcji zwieraczy (faza toniczna), wszystko to trwa kilka sekund, po czym następuje rytmiczne zrywanie (drgawki) kończyn i tułowia, utrzymujące się do 5 min (faza kloniczna). W czasie napadu może również wystąpić tylko jedna z tych faz

(napad toniczny lub kloniczny).

Padaczki częściowe

napady częściowe proste,
napady częściowe złożone – psychomotoryczne, psychosensoryczne, trzewno - wegetatywne, emocjonalne i intelektualne

Padaczki związane z wiekiem

Zespół Ohtahary

Zespół Ohtahary (wczesnoniemowlęca encefalopatia padaczkowa, ang. Ohtahara syndrome, early infantile epileptic encephalopathy with burst-suppression, EIEE) – zespół padaczkowy objawiający się klinicznie w pierwszych trzech miesiącach życia, zazwyczaj jeszcze w okresie noworodkowym. Etiologia nie jest do końca wyjaśniona; uważa się, że podłożem EIEE mogą być zaburzenia metaboliczne lub wady wrodzone ośrodkowego układu nerwowego. Nie stwierdzono do tej pory genetycznych uwarunkowań zespołu Ohtahary. Napady padaczkowe w EIEE najczęściej mają charakter napadów nieświadomości, mioklonii, napadów tonicznych i toniczno-klonicznych, częściowych złożonych, niekiedy wtórnie uogólnionych. Leczenie jest trudne; możliwości terapeutyczne są ograniczone. Stosuje się leki przeciwdrgawkowe i kortykosteroidy. Z biegiem czasu EIEE ewoluuje w kierunku innych zespołów padaczkowych, zazwyczaj są to zespół Westa lub zespół Lennoxa-Gastauta. EIEE opisał jako pierwszy w 1976 roku japoński epileptolog Ohtahara

Zespół Westa

Zespół Westa, napady zgięciowe – występuje u niemowląt i małych dzieci - najczęściej między 3. a 9. miesiącem życia. Pojawienie się zespołu Westa u dzieci młodszych na ogół wiąże się z gorszym rokowaniem. Zespół Westa częściej stwierdza się u chłopców. Charakteryzuje się napadami, których objawem osiowym jest skłon ku przodowi. Skłon może być szybki lub powolny, mogą dołączyć się inne napady. Rozwój psychoruchowy dzieci zostaje zahamowany. Rokowanie jest na ogół niepomyślne. Napady zgięciowe występują ok. 4 roku życia, ale przeważnie dołączają się inne napady.

- częstość: 1:3000

- początek: w l roku życia (3-9 m-c życia)

- częściej u chłopców

- przyczyny: uszkodzenie okołoporodowe, niedorozwój ciała modzelowatego, stwardnienie guzowate, leukodystrofia typu Krabego, encefalopatia typu Leigha, nieketogenna hiperglicynemia infekcje z grupy TORCH, i inne neuroinfekcje

- występowanie rodzinne - 17%

- rodzaj napadów : napady skłonów

- kilka - kilkadziesiąt razy na dobę

- opóźniony rozwój, MPDz

- EEG - zapis nieprawidłowy, hipsarytmia

- MRI, TK - często nieprawidłowe

- leczenie: synacten, wigabatryna, kwas walproinowy, benzodiazepiny

- rokowanie – niepomyślne; 25% - przechodzi w zespół Lenoxa - Gastaut

Zespół Lennoxa-Gastauta

Zespół Lennoksa-Gastauta, także zespół Lennoksa – postać padaczki o początku w dzieciństwie, trudna w leczeniu. Występuje w okolicach 2.-7. rok życia. Zanim wystąpi atak duży najpierw występuje zgięcie nóg w kolanach i upadek całego ciała do przodu.

- 1 – 6% padaczek, częściej u chłopców

- występuje u dzieci z rozlanym uszkodzeniem mózgu

- wiek ujawnienia: 2 – 7 r.ż.

- napady: polimorficzne, oporne na leczenie

o astatyczne, miokloniczne

o osiowe, toniczne

o inne: toniczno – kloniczne nieświadomości

o złożone, napady zwrotne

- opóźniony rozwój psycho – ruchowy, regres

- objawy neurologiczne: móżdżkowe, piramidowe, zaburzenia oczne

- EEG: zapis różnorodny, nieregularne zespoły iglicy, iglic mnogich oraz fal wolnych o częstotliwości 2 - 2,5 Hz

- TK: często nieprawidłowy

- etiologia: taka jak w zespole Westa, w 20% na tle zespołu Westa, ceroidolipofuscynoza, stan po zapaleniu mózgu i opon mózgowo – rdzeniowych, czynniki nieznane

- leczenie skojarzone: kwas walproinowy, lamotrygina, ACTH, topiramat

Padaczka Rolanda

Łagodna padaczka częściowa z iglicami w okolicy centralnoskroniowej - zwana także padaczką rolandyczną lub padaczką Rolanda - to typ padaczki charakteryzujący się następującymi cechami:

choroba rozpoczyna się między 2 a 14 rokiem życia, (najczęściej między 5 - 8 r.ż.)
występowaniem charakterystycznych zmian w EEG zlokalizowanych w dolnej części bruzdy środkowej
brakiem objawów neurologicznych w okresie międzynapadowy

Występowanie

Padaczka rolandyczna stanowi około 25% wszystkich padaczek okresu dziecięcego.Występowanie ognisk iglic w okolicy dolnej części bruzdy środkowej są dziedziczone jako cecha autosomalna dominująca a ekspresja tej cechy (wystąpienie objawów) zależne jest od wieku. Dominujący charakter dziedziczenia warunkuje częstsze występowanie padaczki i drgawek gorączkowych u krewnych chorego. Występuje częściej u dziewcząt niż u chłopców. U przeszło połowy pacjentów występują tylko napady nocne. Charakteryzuje się łagodnym przebiegiem i tendencją do samoistnego ustępowania w wieku 9 - 12 lat (najdłużej do 16 roku życia), choć zmiany w EEG mogą utrzymywać się dłuże

Obraz kliniczny

Podczas napadu dziecko pozostaje cały czas przytomne. Podczas napadu nie potrafi jednak mówić, twarz ulega wykrzywieniu. Napad rozpoczyna się uczuciem sztywności i następnie przechodzenia prądu w obrębie języka, dziąseł i policzka po jednej stronie twarzy. W przypadku napadów nocnych napadom towarzyszy zwykle krzyk dziecka. Napady nocne mają bogatszą symptomatologię i mogą przebiegać:

jako krótkotrwałe napady, przebiegające bez utraty przytomności, występują jedynie zaburzenia mowy i wykrzywienie połowy twarzy (obraz typowy )
podobne objawy zewnętrzne, jednak przebiegające z utratą przytomności i wymiotami
nocne napady drgawek toniczno-klonicznych, które raczej występują u małych dzieci (poniżej 5 roku życia), później nocne napady ograniczają się do połowy twarzy.

Rozpoznanie

Chorobę rozpoznaje się na podstawie typowego przebiegu klinicznego. Potwierdzenie diagnozy umożliwia badanie EEG, które wykazuje charakterystyczne zmiany.

Leczenie

U 10 - 15% dzieci choroba ogranicza się do wystąpienia 1 napadu. Wystąpienie jednego napadu nie jest więc wskazaniem do stosowanie leków przeciwpadaczkowych. W przypadkach wymagających leczenia najczęściej stosowana jest karbamazepina lub kwas walproinowy.

w oparciu o Wikipedię i katalog wiedzyhttp://pl.wikipedia.org/wiki/Epilepsja#Padaczki_uog.C3.B3lnione

http://katalog-wiedzy.pl/padaczki-434

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zespół Landaua-Kleffnera

Jakie są główne objawy?

Wszystkie dzieci z LKS mają nieprawidłową aktywność elektryczną w jednym, bądź obu płatach skroniowych, obszarze mózgu odpowiedzialnym, obok innych funkcji, za przetwarzanie języka. Ta padaczkopodobna aktywność objawia się na obrazie EEG, szczególnie, kiedy dziecko śpi.

Około 2/3 dzieci z LKS ma rzucawki, częste szczególnie w nocy. U wielu dzieci występuje niewiele rzucawek, i te z łatwością kontrolowane są przez leki przeciwpadaczkowe. Niektóre dzieci nigdy nie wykazują wyraźnych napadów padaczkowych, nie jest to konieczne przy LKS. Niewielka liczba dzieci ma wiele napadów, które nie poddają się łatwej kontroli.

Zaburzenia mowy u większości dzieci dotyczą rozumienia. Wiele dzieci z LKS nie jest w stanie zrozumieć własnego imienia. Maja również często problemy z rozpoznaniem dźwięków środowiskowych, takich jak dzwonek telefonu. Dzieci te mogą wydawać się być głuche.

Język ekspresyjny – umiejętność mowy, jest również poważnie zaburzona, część dzieci całkowicie traci zdolność mówienia. Rzadziej, dziecko jest w stanie zrozumieć język, lecz ma problemy z mówieniem.

Często występują problemy behawioralne, szczególnie nadaktywność, słaba koncentracja uwagi, depresja i drażliwość.

Część dzieci przechodzi epizody bardzo nieprawidłowego „zachowania typu autystycznego” z symptomami takimi jak unikanie kontaktu z rodziną i przyjaciółmi (unikanie kontaktu wzrokowego jest częste), nadmierna wybredność wobec pożywienia, zaburzenia snu, napady wściekłości i agresji, niewrażliwość na ból, dziwne, niewłaściwe lub powtarzające się zabawy.

Tymczasowo wystąpić mogą inne problemy neurologiczne tj. utrata panowania nad pęcherzem i jelitami, zaburzenia widzenia, (dziecko widzi, ale nie rozumie, co widzi). Może mieć problemy z rozpoznaniem rodziny, przyjaciół, czy przedmiotów codziennego użytku np. jedzenia czy ubrań.

Kiedy rozwija się LKS?

LKS pojawia się między 3-im a 8-ym rokiem życia. Może rozwijać się powoli przez wiele miesięcy lub w ciągu jednej nocy. Kiedy pojawia się u małych dzieci, które jeszcze nie nauczyły się mówić, może być błędnie zdiagnozowane jako zaburzenie rozwoju języka, głuchota bądź autyzm. Rzucawki, padaczkopodobne EEG, zaburzenia zachowania i wiele dodatkowych problemów zwykle ustępują do wczesnego okresu dojrzewania. Niektóre dzieci mogą w pełni odzyskać zdolność mowy, ale wiele pozostaje z jej zaburzeniami.

Jak wygląda leczenie LKS?

Leki przeciwpadaczkowe stosowane są w leczeniu rzucawek, ale często, na dłuższą metę, nie normalizują padaczkopodobnego EEG.

Sterydy, stosowane wystarczająco wcześnie i przez dość długo, poprawiają obraz EEG i pozwalają na odzyskanie zdolności mowy.

Dla dzieci, które nie reagują na sterydy, szanse powodzenia oferowane są przez nową procedurę chirurgii mózgu.

Odpowiednia terapia mowy i języka, oraz specjalna edukacja odgrywają w przypadku tych dzieci bardzo ważną rolę. Przy niewielkim rozumieniu języka lub jego całkowitym braku, dzieciom należy wystarczająco wcześnie przybliżyć język migowy. Kształcenie winno odbywać się w specjalnej klasie lub szkole dla dzieci z poważnymi zaburzeniami mowy i języka (lub, jeśli nie jest to możliwe, w szkole dla dzieci głuchych).

Co powinienem zrobić jeśli sądzę, iż dziecko może mieć LKS?

Poproś lekarza o skierowanie na EEG. Powinno to być EEG wykonane w trakcie snu, jako iż wzór LKS może nie ujawnić się, kiedy dziecko jest obudzone.

Poproś o skierowanie do pediatry neurologa – pamiętaj LKS to rzadkie zaburzenie. Wielu doświadczonych pediatrów i neurologów nigdy wcześniej nie spotkało się z takim przypadkiem. Poproś o skierowanie do kliniki lub lekarza mającego doświadczenie z LKS.

Wczesna diagnoza i szybkie leczenie mogą poprawić szanse dziecka na pełne wyzdrowienie.

Zapytaj, czy jest terapeuta mowy, psycholog czy inny specjalista w swojej dziedzinie, który ma doświadczenie z LKS, i z którym mogłabyś porozmawiać.

Aby uzyskać dalsze informacje i porady, skontaktuj się z grupą wsparcia rodziców dzieci z LKS (FOLKS) nr rej. 1059499 (UK)

Folks mogą dostarczyć ci dalszych informacji na temat leczenia, specjalnej edukacji, i skontaktować cię z rodzinami dzieci z LKS.

Oryginalna wersja na stronie: htt://nidcd.nih.gov/health/voice/landklfs.asp

Co to jest?

LKS to dziecięce zaburzenie. Główną jego cechą jest stopniowa lub nagła utrata umiejętności rozumienia i używania języka mówionego. Wszystkie dzieci z LKS mają nieprawidłowe elektryczne fale mózgowe, które mogą zostać udokumentowane na elektroencefalogramie (EEG), zapisie elektrycznej aktywności mózgu. Około 80 % dzieci z LKS ma jeden lub kilka napadów padaczkowych, które zwykle pojawiają się w nocy. Zaburzenia zachowania takie jak nadaktywność, agresywność, depresja może także towarzyszyć temu zaburzeniu. LKS może zostać nazwane infantylną nabytą afazją, nabytą afazją epileptyczną lub afazją z zaburzeniami konwulsyjnymi. Ten syndrom został po raz pierwszy opisany w 1957 roku przez dr William’a Landau’a i dr Frank’a Kleffner’s, którzy zidentyfikowali 6-o dzieci z tym zaburzeniem.

Jakie są objawy LKS?

LKS pojawia się najczęściej u prawidłowo rozwijających się dzieci między 3-im i 7-ym rokiem życia. Bez żadnego widocznego powodu, dzieci te zaczynają mieć kłopoty ze zrozumieniem tego, co się do nich mówi. Lekarze często opisują ten problem jako słuchową, agnozyjną „głuchotę na słowa” Głuchota słuchowa może rozwijać się powoli lub bardzo szybko. Rodzice często myślą, iż dziecko ma problemy ze słuchem lub nagle ogłuchło. Testy słuchowe, jednakże, wykazują prawidłowy słuch. Dzieci mogą również wydawać się autystyczne lub rozwojowo opóźnione.

Nieumiejętność rozumienia języka wpływa z kolei na język mówiony dziecka, co może pogłębiać się aż do całkowitej utraty mowy (mutyzmu). Dzieci, które nauczyły się czytać i pisać przed początkiem agnozji słuchowej, mogą często nadal porozumiewać się językiem pisanym. Niektóre dzieci rozwijają pewien typ komunikacji poprzez gesty lub język migowy. Problemy z komunikacją mogą prowadzić do problemów behawioralnych lub psychologicznych. Poziom inteligencji pozostaje na ogół bez zmian.

Utrata języka może zostać poprzedzona przez napady epileptyczne, które zwykle pojawiają się w nocy (u 80 % chorych). Napady zwykle ustają po osiągnięciu przez dziecko dojrzałości. Wszystkie dzieci z LKS mają nieprawidłową elektryczną czynność mózgową w prawej i lewej półkuli.

Jak często występuje LKS?

Opisano ponad 160 przypadków od 1957 do 1990 roku.

Co wywołuje LKS?

Przyczyna LKS nie jest znana. Niektórzy eksperci sądzą, iż istnieje więcej niż jedna. Wskazuje się na dysfunkcjonalny system immunologiczny, działanie wirusa lub guz mózgu. Wszystkie dzieci z LKS wydają się prawidłowo rozwijać aż do pierwszego napadu lub początku problemów z językiem. Nie odnotowano wcześniejszego występowania LKS w rodzinie. Dlatego też, LKS nie jest najprawdopodobniej dziedziczny.

Jaki jest skutek LKS?

Nie ma opisu długoterminowych badań dzieci z LKS. Brak dowodów, razem z szerokim zakresem różnic między poszczególnymi dziećmi, uniemożliwia przewidywanie skutków tego zaburzenia. Całkowite odzyskanie języka zostało opisane, niemniej jednak problemy z mową zwykle trwają po dorosłość. Problemy te mogą wahać się od trudności w wypełnianiu prostych poleceń po zupełny brak komunikacji werbalnej. Jeśli wyzdrowienie ma miejsce, może nastąpić w ciągu dni lub lat. Jak dotąd nie udowodniono związku między zakresem zaburzeń językowych, obecnością lub nieobecnością napadów i ilością odzyskanego języka. Na ogół, im wcześniej rozpoczyna się zaburzenie, tym słabsza jest szansa na odzyskanie zdolności mówienia.

Większość dzieci wyrasta z napadów, a czynność elektryczna mózgu na EEG zwykle powraca do normy przed 15-ym rokiem życia.

Jaka terapia?

Lekarstwa kontrolujące napady i nieprawidłowe czynności mózgu mają zwykle niewielki wpływ na zdolności językowe. Terapia kortykosterydami pomogła u niektórych dzieci odzyskać sprawność językową. U innych korzyści przyniosła nauka języka migowego.

Opracowanie: Renata Szpilkowska, Płock

Syndrom Landau’a Kleffnera

Oryginał dostępny pod adresem: http://www.bobjanet.demon.co.uk/lks/home.html
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zespół Friedmana

Dziecięca padaczka z napadami nieświadomości – piknolepsja, zespół Friedmana

- 8% padaczek wieku szkolnego

- ujawnienie: 3 – 12 r.ż.

- rodzaj napadów: napady nieświadomości – krótkotrwała przerwa w świadomości trwająca kilka – kilkanaście sekund

- napady

o typowe

o atypowe

· napady nieświadomości z elementami klonii

· napady nieświadomości z elementami atonii

· napady nieświadomości z elementami tonicznymi

· napady nieświadomości z elementami automatycznymi

· napady nieświadomości z elementami wegetatywnymi

- nawet 200 razy na dobę

- prowokacja emocją, hiperwentylacja, hipoglikemia

- EEG – obustronne zespoły iglica – wolna fala o częstotliwości 3 Hz

- padaczka może prowadzić do zaburzeń zachowania, kłopotów w nauce

- leczenie: kwas walproinowy, etosuksymid

- rokowanie: w 80% ustąpienie napadów, w 20% przechodzi w napady uogólnione

Dziecko z padaczką wymaga

- regularnego podawania leku
okresowej, kontroli morfologii krwi i transaminaz
stałej opieki neurologicznej
może odbywać szczepienia ochronne (w przypadku kontroli napadów),

- wskazane stosowanie acelularnej szczepionki przeciw krztuścowi.

Powinno prowadzić normalne życie, unikając:

- sytuacji prowokujących napady

- sytuacji stanowiących stan zagrożenia w przypadku napadu

Rozpoznanie padaczki:

- 2-3 napady padaczkowe bez wyraźnej przyczyny, w szczególnych przypadkach l napad
przy nieprawidłowym zapisie EEG.

- leczenie ustala neurolog, dobierając lek do typu napadu i zapisu EEG (do zespołu padaczkowego).

- lek wdraża się powoli, rozpoczynając od % dawki leczniczej. Utrzymuje się nie krócej niż 2-3 lata od ostatniego napadu, odstawia lek lekarz neurolog stopniowo.

Przyczyny niepowodzenia w leczeniu padaczki

- źle dobrany lek i dawka

- nieregularne przyjmowanie leku

- infekcja, gorączka

- hipoglikemia, schorzenia wątroby i nerek

- stres, przemęczenie

- padaczka lekooporna

- napady rzekomopadaczkowe

Diagnostyka padaczki

- obserwacja napadów

- badanie podmiotowe i przedmiotowe (uwzględniające dymorfizm, zmiany skórne, stan neurologiczny)

- EEG

- neuroobrazowanie mózgu

- badanie okulistyczne

- badanie biochemiczne:

- jonogram

- glikemia

- transaminazy

- mocznik, kwas moczowy

- amoniak

- aminogram krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego

http://katalog-wiedzy.pl/padaczki-434

EPILEPSJA (PADACZKA)

2012-04-05T11:58:00.000-07:00

Mam na imię Paweł i mam 37 lat. Od 2-go roku życia po wypadku samochodowym choruję na padaczkę. W moim blogu chciałbym przybliżyć tą chorobę. Na początku dowiemy się co to jest padaczka.później poznamy rodzaje padaczek i wiele innych ciekawych rzeczy. Zapraszam do lektury

PADACZKA ( INACZEJ EPILEPSJA)w klasycznym języku greckim: jest to choroba o złożonej, różnej etiologii, cechująca się pojawianiem napadów padaczkowych. Napad padaczkowy zaś jest wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych. Biochemicznymi przyczynami pojawiania się tych wyładowań mogą być:

zaburzenia równowagi pomiędzy neuroprzekaźnikami pobudzającymi i hamującymi;
obniżony próg pobudliwości neuronów spowodowany np. zaburzeniami elektrolitowymi;
zaburzenia pracy pompy sodowo-potasowej, wynikające z niedoboru energii.

14 lutego obchodzony jest Dzień Chorego na Padaczkę a patronem chorych na padaczkę jest św. Walenty.

Dziedzina neurologii poświęcona diagnostyce i leczeniu padaczek to epileptologia.

Padaczka jest chorobą powszechną, dotkniętych jest nią ok. 400tys. ludzi w Polsce (ok.1%).
W oparciu o Wikipedię
http://pl.wikipedia.org/wiki/Epilepsja#Padaczki_uog.C3.B3lnione

Przez padaczkę, zwaną inaczej epilepsją lub chorobą świętego Walentego, rozumieć należy zespół chorobowy, którego istotą są powtarzające się napady padaczkowe, pojawiające się w skutek przejściowych zaburzeń czynności części lub całości mózgu. Zaburzenia te są z kolei wyrazem nadmiernego i bardzo gwałtownego wyładowania grupy komórek nerwowych. Wyładowania aktywują określone układy strukturalno - czynnościowe mózgu, co objawia się zaburzeniem ich czynności. Najczęściej dochodzi do ich pobudzenia, znacznie rzadziej do zahamowania. Napad padaczkowy objawia się więc szeregiem nieprawidłowych zjawisk natury ruchowej, czuciowej, psychicznej lub wegetatywnej.

Ostatnie doniesienia naukowe wykazują, że leki przeciwpadaczkowe zawierające sodium valproate (związek stosowany w lekach zarówno dla padaczki z napadami grand mal i petit mal) stosowane w czasie ciąży, mogą spowodować obniżenie inteligencji dziecka.
Leki przeciwpadaczkowe w czasie ciąży »

Jedną z alternatywnych metod leczenia padaczki, jest dieta ketogenna. Polega ona na takim układaniu posiłków w ciągu dnia, aby organizm wprowadzić w stan ketozy. W stanie tym, głównym paliwem dla mózgu jest nie glukoza, ale ciała ketonowe, co wynika z tego, że dieta jest bogata w tłuszcze a niezwykle uboga w węglowodany.
Dieta ketogenna (ketogeniczna) »

Menu: Padaczka | Przyczyny padaczki | Napady padaczkowe | Leczenie padaczki | Pomoc w padaczce | Profilaktyka padaczki | Więcej o padaczce

    Padaczka alkoholowa
    Padaczka alkoholowa - objawy, leczenie, pierwsza pomoc, skutki.
    Epilepsja - Video
    Zobacz też...
        Dieta ketogenna (ketogeniczna)
    Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci Chorych na Padaczkę
    Linki reklamowe
        Psycholog
        Depresja
        Mazowsze
        Psychoterapia
http://www.padaczka.info/

EPILEPSJA (PADACZKA)

2012-04-05T11:22:00.003-07:00

Nie jest znana dokładna przyczyna powstawania padaczki. Sama choroba znana jest również pod nazwą
epilepsja. Czym jest padaczka i czy istnieją skuteczne metody na jej leczenie?

Napad padaczkowy jest zespołem zaburzeń pracy mózgu, polegające na nadmiernych, samorzutnych oraz gwałtownych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych. Rozróżnia się trzy rodzaje napadów padaczki – uogólnione, częściowe i nieklasyfikowane.

Istotne są również czynniki mogące wywołać napad – powodem może być silne wzruszenie lub pobudzenie emocjonalne, napad furii, ale również czynniki zewnętrzne – migotanie telewizora lub monitora komputera, czasami może być to nawet efekt migotania spowodowany oglądaniem słońca wyglądającego zza drzew podczas jazdy samochodem.

Stany padaczkowe, trwające dłużej niż 5 minut i mogące powodować bezdech oraz brak odzyskania przytomności, są poważnym zagrożeniem dla zdrowia. Taka sytuacja wymaga natychmiastowej hospitalizacji oraz leczenia.

padaczka nie jest chorobą dziedziczną – dziedziczny może być niski próg pobudliwości komórek nerwowych mózgu. Czynnikami, które mogą powodować jej pojawienie się są: urazy mózgu, zmiany hormonalne, przebyte operacje na otwartym mózgu – w szczególności usuwanie krwiaków oraz tętniaków, stany gorączkowe oraz zmiany aktywności falowej mózgu.

Możliwe jest tylko leczenie objawowe padaczki. Nie istnieje żadna skuteczna kuracja, która potwierdza zmniejszenie jej występowania. Leczenie padaczki opiera się na prostych zasadach: dokładne rozpoznanie choroby, wdrożenie odpowiednich i leków i harmonijne zmiany podawanych dawek. Leczenie polega również na kontrolowaniu napadów oraz stała współpraca z chorym, który jest w stanie na chwilę przed atakiem zakomunikować otoczenie. W takiej sytuacji należy chorego położyć i zapewnić mu odpowiednie bezpieczeństwo. Ważne jest aby chronić głowę oraz kręgosłup przed stłuczeniami oraz innymi urazami, mogącymi powstać w trakcie napadu. nie należy na siłę rozwierać zaciśniętych szczęk oraz wkładać czegokolwiek do ust chorego. Jeśli atak nie ustępuje po 3-4 minutach, wezwać pogotowie.

Nie są wyjaśnione schematy występowania kolejnych ataków padaczkowych. Ryzyko wystąpienia 2 napadu waha się w granicach od 25 do 80%. Kolejne ataki mają już znacznie mniejszą częstotliwość.
Po pierwszym napadzie padaczki należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza specjalisty.