Epilog - zaczytana Joana - BOOKIECIARNIA

"FAMILIA" Mariusz Kanios

2026-09-28T14:51:00.000+02:00

Czy można sobie wyobrazić lepszy powrót? Raczej nie!

Od jakiegoś już czasu rozkochiwałam się w powieściach historycznych lub obyczajowych z tłem historycznym - różne portale, różnie to określają, ale wiecie co ja mam na myśli.

Kiedy zatem otrzymałam od wydawnictwa Czarna Owca powieść kryminalną, stwierdziłam, że to już najwyższy czas żeby przesiąść się na inny gatunek.

"FAMILIA" autorstwa Pana Mariusza Kanios to jak wcześniej wspomniałam powieść kryminalna, której Głowna akcja dzieje się na Sycylii.

To właśnie tam lecą na wakacje główni bohaterowie tej powieści. Iwona i Marek dają sobie ostatnią szansę na uratowanie małżeństwa. Dokładniej rzecz ujmując, to ona daje ją mężowi, który już od jakiegoś czasu zdradza żonę i pławi się w alkoholowym zamroczeniu. Włoch to przecież bajeczne miejsce, żeby się rozkochać, zrelaksować i dać jeszcze jedną szansę. Sycylia, zatem wydaję się być idealnym miejscem na nowy początek i pewnie tak właśnie by było, gdyby nie jeden incydent. Wszystko zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni, kiedy Marek budzi się w hotelowym pokoju całkowicie sam, a Iwona i Alicja, ich nastoletnia córka, znikają bez śladu.

Mężczyzna ma dwa zadania, po pierwszy wytrzeźwieć jak najszybciej, a po drugie zlokalizować swoją żonę i córkę, jak najszybciej, bo każda minuta zwłoki oddala go od nich bez nadziei na ponowne spotkanie.

Od tej pory zaczyna się emocjonalny rollercoaster, a fabuła powieści zmienia bieg akcji co kilka stron. Marek nie tylko musi się spieszyć, bo czas jest tutaj najistotniejszym czynnikiem, ale musi również zdecydować komu może zaufać. Jak się bowiem okazuje, każda napotkana osoba ma coś do ukrycia i niekoniecznie ma uczciwe zamiary.

Odpowiadając zatem na wcześniej zadane pytanie, czy można sobie wyobrazić lepszy powrót do powieście kryminalnych? NIE - nie ma lepszej powieści niż ta właśnie, czyli "FAMILIA" autorstwa Mariusza Kanios.

Powieść wciągnęła mnie od pierwszej strony i tak już zostało do jej końca. Historia tej rodziny był niesamowicie wciągająca i niepokojąco realistyczna co sprawiło, ze nie raz ciarki przebiegały mi po grzbiecie. Wyzwoliła we mnie całą gamę emocji, bowiem kiedy już pomyślałam sobie, OK mamy to, to już na kolejnej stronie okazuję się, że zaczynamy wszystko od nowa. Autor tak dawkował mi napięcie i serwował zwroty akcji, że nie mogła oderwać się od tej powieści. Najlepszym dowodem na to jest fakt, że kiedy musiałam odłożyć książkę, bo wzywały mnie obowiązki domowe, to po prostu przełączałam się na audiobooka, gdzie głos Filipa Kosiora wznosił tę powieść na najwyższy poziom.

Polecam Wam tę powieść zdecydowania, a ja z radością sięgnę po innego tego autora, ponieważ to było nasze pierwsze spotkanie.

Polecam

Zaczytana Joana

Metryczka:

Tytuł: "FAMILIA"

Autorka: Mariusz Kanios

Wydawnictwo: Czarna Owca

Gatunek: Kryminał, sensacja

Stron: 392

Data wznowienia: 09 września 2026 r.

Moja ocena 9/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Chwytać motyle" Natalia Piaskowska

2026-01-26T23:42:00.002+01:00

TRZY Kobiety,

TRZY Pokolenia,

TRZY Historie,

Czy może być jeszcze większa rekomendacja?

Otóż tak.

W powieści jest taka scena, kiedy pewien chłopak mówi do pewnej dziewczyny, słowa, które towarzyszyły mi już do końca. Oczywiście nie mogę zdradzić co to za scena, żeby nie spoilerować, ale słowa tego młodego mężczyzny sprawiły, że książka już do końca pozostała dla mnie ich symbolem, cyt.:

"Pewien grecki poeta rzekł,
Malarstwo jest milczącą poezją, a poezja mówiącym malarstwem."

Piękne zdanie, które w moich oczach równie urokliwie podsumowuje to co zrobiła autorka. Pani Natalia bowiem w poetycki sposób wymalowała nam czytelnikom Malbork z ówczesnych czasów.

To jest moje pierwsze spotkanie z twórczością tej pisarki i ja już wiem, że nie ostatnie, ponieważ ta powieść jest częścią trylogii: 1. "Chwytać motyle"

2. "Narodziny"

3. ? Pani Natalia w swojej powieści nie tylko wykazała się poetyckim malowaniem słowem, ale wyjątkowo umiejętnie połączyła historię i do głębi poruszające emocje. Wracając jednak do początku, bo wymknęły mi się spod kontroli moje emocje, książka przenosi nas czytelników do Malborka, gdzie autorka umiejscowiła swoją opowieść. Tak, jak wspomniałam na początku, mamy tutaj TRZY Kobiety, TRZY Pokolenia, TRZY Historie,

Poznajemy zatem życie TRZECH niezwykłych kobiet z rodziny Popławskich, czyli Zofii, Anny, Wiktorii. Każda z nich opowiada swoją historię, co książce dodaje kolejnego kolorytu, bo widzimy opowieść z trzech różnych perspektyw i pokoleń.

"Malbork pomału budzi się ze snu.."

Tymi słowami autora zaczyna swoją emocjonującą opowieść, a ja mam wrażenie, że i my czytelniczy budzimy się ze snu. Z każdą kolejną przyczyną stroną oczy bowiem otwierały mi się szerzej i szerzej, a czytelnicze serce nie chciało rozstawać się z żadną z bohaterek. Powieść daje na jak w prezencie pełen wachlarz uczuć i jednocześnie podróż w czasie.

Mamy rok 1931.

Kiedy Zosia jest jeszcze małą dziewczynką, chodzi na lekcje naukę szycia i przyjaźni się z Eryką, Bertą i Konradem - a cała historia tutaj właśnie się zaczyna.

Potem przenosimy się do roku 1967

To czas Anny - córki Zosi - która przyjaźni się z Martą, Danusią, Pawłem, Adamem no i budują swoją przyszłość w trudnym okresie politycznym ówczesnej Polski.

Pojawia się rok 1986

Na scenę wkracza Wiktoria, czyli córka Anny, no i oczywiście wnuczka Zofii, a historia mam wrażenie zatacza koło i nie pozwala o swoich tajemnicach zapomnieć.

Historia wraca niczym bumerang i domaga się uwagi już w drugim rozdziale, kiedy Wiktoria przeglądając książkę babci Zofii dostrzegła wysuwające się zdjęcie, na którym 5 młodych pielęgniarek pozdrawiają Hitlerem. Serce jej zamiera, kiedy dostrzega, że jedną z nich jest jej babcia.

Historia woła o uwagę jeszcze kilka razy, ale mnie najbardziej utkwiła w głowie scena kiedy Laura, postać drugoplanowa ale jakże istotna, jest na wyciecze w muzeum i również dostrzega zdjęcie swojej babci, na który jasno widać, że nie była więźniem obozu koncentracyjnego ale wręcz przeciwnie.

Ta scena jest tak bardzo naładowana emocjonalnie, że mnie dosłownie ścisnęło gardło, a łzy same cisnęły się do oczu. Nawet teraz kiedy o tym pisze czuję się podobnie.

Natomiast spotkanie Laury ze starsza Panią na cmentarzu to jest po prostu emocjonalne mistrzostwo i wyjątkowa forma przekazu. Autorka tak pięknie i wręcz poetycko w tej scenie wymalowała fakt, że kolejne pokolenia nie mogą odpowiadać za czyny swoich przodków.

Wspaniała powieść, która na długo zostanie w moim czytelniczym sercu. Kunszt literacki i wyjątkowo plastyczne pióro autorki sprawiły, że ja tej książki nie czytałam. Ja razem z bohaterkami powieści przechadzałam się po Malborku za co bardzo dziękuję i czekam na kolejną podróż

Polecam

Zaczytana Joana

Metryczka:

Tytuł: "Chwytać motyle"

Tom nr: 1

Autorka: Natalia Piaskowska

Wydawnictwo Wydawnictwo ZEN

Gatunek: Literatura obyczajowa

Stron: 304

Data wznowienia: 09 września 2023 r.

Moja ocena 9/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Powiernik" Franciszek M. Piątkowski tom nr 1 z cyklu "Marek Lichocki"

2025-10-05T22:51:00.004+02:00

Dlaczego lubię czasami zajrzeć do świata fantasy?

Dzisiaj odpowiedź na to pytanie jest wyśmienicie przyjemna, ponieważ właśnie wróciłam z Uniwersum Powiernika.

Franciszek Piątkowski stworzył wyjątkową serią, która jest wręcz kopalnią wiedzy na temat mitologii słowiańskiej. Uniwersum Powiernika składa się z następujących części:

1. Powiernik,

2. Widzący,

3. Obrońcy,

4. Wybrani,

Wspaniałym uzupełnieniem tych głównych części są Opowiadania:

1.5 "Powiernik. Bogowie i stwory"

2.5 "Widzący. Bogowie i stwory"

4.5 "Trzej Muszkieterowie czyli legendarna komedia.

Numery poszczególnych opowiadań, podpowiadają czytelnikowi pomiędzy którymi głównymi tomami trzeba je czytać.

Ja właśnie skończyłam czytać pierwszy tum uniwersum czyli "Powiernik', zatem, zsiadam teraz do opowiadań "Powiernik. Bogowie i stwory".

"POWIERNIK"

"Powiernik" to pierwsza część całego cyklu, w której poznajemy głównego bohatera Marka Lichockiego i jego wyjątkową partnerkę Joannę. Przyznaję całkowicie subiektywnie i stronniczo, że to właśnie Joanna najbardziej przypadła mi do gustu, ale zaraz po niej Marek i domownik, no ale po kolei. Marek Lichocki jest wziętym adwokatem i prowadzi raczej normalne życie, u boku swojej przebojowej partnerki Joanny. Wszystko jednak zmienia się, kiedy jego kancelarię odwiedza pewien starszy jegomość i składa mu niecodzienną propozycję. Od tego momentu życie głównego bohatera nie tylko się zmienia, ale nabiera wigoru - delikatnie rzecz ujmując.

Mężczyzna zaczyna zgłębiać słowiańską wiedzę, a legendy, wierzenia i obrzędy stają się dla niego chlebem powszednim. To jest dopiero poczętego tego, co go czeka. Kiedy zatem w jego życiu pojawia się tajemnicza Miła i pewien "urokliwy" stworek, którego cudowna reakcja na swoje własne imię, ujęła mnie za serce, wszystko nabiera tempa. Pojawia się tutaj jednak zgoła inne pytanie - co na to Joanna?

Tego oczywiście nie mogę Wam zdradzić, ale zdecydowanie polecam Waszej uwadze ten wyjątkowy debiut literacki. Jeśli autor w taki sposób zaczyna swoją drogę pisarską, to ja jestem na tak i pozostałe części Uniwersum Powiernika kupuję bez pytania.

Akcja powieści jest dynamiczna, zatem zdecydowanie nie można się nudzić. Napisana bardzo przystępnym językiem, co dla takiego słowiańskiego laika, jak ja, było cudownym udogodnieniem i przyjemnością.. No i ten EPILOGA! Ja pałam niewytłumaczoną miłością do epilogów w powieściach i ten tutaj nie tylko mnie nie zawiódł, ale sprawił ze w podskokach pobiegłam do regału po kolejną część Uniwersum - na szczęście mam już prawie wszystkie.

"Powiernik" moim zdaniem to jedna z tych powieści, które czyta się jednym tchem i z niegasnącym uśmiechem na ustach. Mnie tak bardzo wciągnęła, że kiedy wzywały mnie obowiązki domowe, a nie chciałam oderwać się od książki, to przełączyłam się szybciutko na audiobook w Storytel. Gotując zatem obiad dla mojej rodziny, w uchu czytał mi się dalszy ciąg przygód Marka i Joanny. Z przyjemnością zatem również dodam, iż lektor był dla mnie cudownym zaskoczeniem. Świetnie spełnił swoją rolę, bo podczas jego słuchania w mojej głowie zaczął kreować się cudowny film pt. "Powiernik".

Jestem wręcz szalenie ciekawa w jaką stronę popłynie autor w swoim uniwersum. Oczywiście mam zamiar tę ciekawość niezwłocznie zaspokoić, a na dowód niech będzie fakt, że właśnie zaczęłam czytać tom nr 1.5 czyli "Powiernik. Bogowie i stwory". Teraz kiedy piszę tę recenzję jestem już w trakcie czytania pierwszych rozdziałów i już wiem, że będę na tak.

Zdecydowanie polecam Wam Uniwersum Powiernika autorstwa Franciszka M. Piątkowskiego i gwarantuję cała gamę emocji. Muszę jeszcze dodać, że moje czytanie było podwójnie przyjemne, ponieważ podczas lektury delektowałam się aromatyczną kawą o jednoznacznych nazwach:

"Poranek domownika"

"Krew wampira",

które kupiłam na stosiku u autora właśnie, podczas targów książki w Gdańsku. Obie kawy widać na zdjęciu i smakowały mi tak bardzo, że mam zamiar ponownie je sobie zamówić, ale tym razem już online.

Czekają na mnie kolejne tomy z Uniwersum Powiernika, zatem muszę zadbać również o aromatyczną oprawę czytania.

Ja wracam do mojej pysznej kawy i lektury temu nr 1.5, a Was zachęcam do przeżycia przygody w Uniwersum Powiernika, Joanna i Marek przywitają Was z przyjemnością, a Miła i domownik zadbają o Wasze bezpieczeństwo.

Ps. O nie, ja muszę to jeszcze dodać, a wy musicie tutaj zajrzeć, bo akcja z czerwonym beretem jest wyśmienita.

Polecam

Zaczytana Joana

Metryczka:

Tytuł: "POWIERNIK"

Cykl: "Marek Lichocki"

Tom nr: 1

Autorka: Franciszek M. Piątkowski

Wydawnictwo Nine Realms

Gatunek: Fantasy

Stron: 219

Data wznowienia: 01 stycznia 2019 r.

Moja ocena 9/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Zawodowa dziewczyna" Anna Sakowicz

2025-08-12T12:14:00.002+02:00

"Zawodowa dziewczyna" Anna Sakowicz

Idealnie pasuje do naszego różowego sierpnia w #CzytelniczAgentka

Powieści Pani Ani Sakowicz nie trzeba reklamować, bo to jak ona maluje słowem, samo mówi za siebie.

Ta konkretna wciągnęła mnie od pierwszych jej stron i zostało mi tak już do końca. Ponadto fabuła biegnie dwutorowo, czyli tak, jak ja lubię najbardziej.

Wszystko zaczyna się od jednego przypadku, chociaż z drugiej strony uważam że przypadków nie ma. Kiedy Kajetan niespodziewanie znajduje zeszyt ze wspomnieniami, jego dziennikarska ciekawość nie pozwala tego zostawić.

Postanawia odszukać właścicielkę pamiętnika. Zapiski mówią, że to 70-latka, która w czasach PRL-u była tytułową zawodową dziewczyną czyli luksusową panią do towarzystwa.

Dziennikarz postanawiac odszukać autorkę i w zwiazku z tym wyznacza kilka seniorek ze swojego osiedla, zeby odszukać tą właściwą.

Czy uda mu się odszukać, tego oczywiscie Wam nie zdradzę.

Równolegle do tych wdarzeń toczy sie opowieść młodziutkiej Kseni. Dziewczyna inteligentna i nieprzeciętnie piękna, która z własnego wyboru postanawia zostać zawodową dziewczyną.

Dlaczego wybrała taką drogę życiąwą, tego też oczywiście nie zdradzę.

Świetnie napisana powoeść, która wciąga czytelnika juz od piereszych stron. Autorka w bardzo plastyczny sosób lawiruje słoqem, by wciągnąc czytelnika trudne tematy i jeszcze trudniejsze wybory.

Idąc za piórem autorki ani przez chwilę nie oceniam bohaterów, a nawet wręcz przeciwnie, bo zapałałam do nich sympatią.

"Zawodowa dziewczyna" do wbrew pozorom nie jest powieść nasiąknięta pikanterią, jakich wiele ostatnio na rynku. To wyjątkowa książka skłaniająca do refleksji i ucząca czytelnika, że nie można ludzi oceniać pochopnie.

To naprawdę złożona historia, ale napisana z lekkością i bardzo wciągająca. Polecam Wam zdecydowanie powieść pani Anna Sakowicz "Zawodowa dziwczyna", ktora ukazała sie nakladem wydawnicta Purple Book Wydawnictwo

Polecam

Zaczytana Joana

Metryczka:

Tytuł: "Zawodowa dziewczyna"

Autorka: Anna Sakowicz

Wydawnictwo Purple Book

Gatunek: Literatura piękna

Stron: 356

Data wznowienia: 26 marca 2025 r.

Moja ocena 8/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Kaprysik. Damskie historie" Mariusz Szczygieł

2025-08-10T11:45:00.003+02:00

"Kaprysik. Damskie historie" Mariusz Szczygieł idealnie pasuje do naszego różowego sierpnia w #CzytelniczAgentka

Miałam ogromną przyjemność przeczytać nowe i nieco rozszerzone wydanie, popularnego reportażu o kobietach i ich historiach.

To była prawdziwa uczta, bowiem te wyjątkowe opowieści o kobietach były cudownie nastrojowe.

Połknęłam je dosłownie w jedno popołudnie, ale teraz żałuję, że nie dozowałam ich sobie spokojnie i powoli.

Uwiódł mnie już na samym początku rozdział "Kobieta z lustra", który opowiadał o spotkaniu i początku przyjaźni autora z Panią Zofią Czerwińska.

Rozdział z Panią Janiną sprawił, że siedziałam dosłownie z otwartą buzią i pomykałam strona za stroną. Rozdział pt.: "Reality" to reportaż o kobiecie, która zapełniła ponad 700 zeszytów, opisując dosłownie krok po kroku ze swojego codziennego życia. Tworzyła z nich niesamowite statystyki np.:

84 523 osoby widziane mimochodem,

38 196 razy odebrała telefon w domu i kto dzwonił,

1 922 umówionych spotkań,

5 807 podarowanych prezentów i komu,

10 868 szt. prezentów otrzymała.

Ten rozdział jest wręcz idealnym przykładem, jak Pan Mariusz potrafi cudownie ubrać w słowa, tę nie zawsze cudowną, szarą rzeczywistość.

Każdy z tych rozdziałów jest inny i opowiada czasami o skrajnie różnej rzeczywistości, ale łączy je zawsze jedno:

KOBIETA.

Ta książka to taka chwilka, niczym perełka w szarości dnia, wisienka na torcie zabieganego życia, no Kaprysik dosłownie.

Jestem zachwycona i z przyjemnością polecam.

Zaczytana Joana

Metryczka:

Tytuł: "Kaprysik. Damskie historie"

Autorka: Mariusz Szczygieł

Wydawnictwo Agora

Gatunek: Reportaż

Stron: 208

Data wznowienia:06 września 2017 r.

Moja ocena 10/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Dlaczego? 100 opowieści o filozofach dla młodych czytelników" Umberto Galimberti

2025-07-31T00:09:00.256+02:00

To była wyjątkowa przygoda i chyba nie mogłam sobie lepiej wymarzyć zakończenia naszego czytelniczego ŻÓŁTEGO lipca.

Mam na myśli książkę o jednoznacznym tytule:

"Dlaczego? 100 opowieści o filozofach dla młodych czytelników"

autorstwa: Umberto Galimberti

W Polce natomiast wydana pod skrzydłami Wydawnictwa Andrea.

Zapraszam Was na spotkanie z książką, która zupełnie niespodziewanie porwała mnie całkowicie. Jest ona przewidziana dla dzieci w wieku 8-12 lat, a ja jestem zdecydowanie dorosła i nie miałam ochoty od niej się oderwać.

"W odróżnieniu od nauki, która poszukuje początku istnienia konkretnych rzeczy albo zjawisk,

filozofia docieka początku... dosłownie wszystkiego."

Zacznijmy zatem od samego początku, czyli Co dokładnie znajduje się w książce?

Wstęp do polskiego wydania dla dzieci w formie listu,
Słówko dla dorosłych, czyli wstęp do polskiego wydania dla dorosłych - jak korzystać z książki,
Po co dzieciom książka do filozofii - obszerny wstęp filozoficzny samego autora,
100 opowieści o filozofach i filozofkach,
100 ciekawych wyzwań, zadań i pytań do czytelnika,
101 całostronicowych ilustracji,
Miejsce na własne “zapiski filozoficzne",
Miejsce na autoportret czytelnika,
Informacje biograficzne o autorach.

Sam ten spis treści już zachęca, a środek dosłownie nie pozwala się od tej książki oderwać. Napisana jest zrozumiałym językiem bez zbędnych i trudnych terminów czy skomplikowanych regułek. Znajdziecie tutaj bardzo przystępne w przekazie i krótkie w formie opisy najważniejszych myśli filozofów.

Każdy tekst kończy się pytaniem (zadaniem), które ma zachęcić do dyskusji lub chwili refleksji nad przeczytanym słowem. Dodatkowo każdej stronie z opisem, towarzyszy bardzo fajny rysunek, który automatycznie, jak na tacy podaje młodemu czytelnikowi wizualizację wcześniejszej treści.

Dlaczego warto czytać filozofię z dziećmi?

Odpowiedź jest bardzo prosta i zna ją każdy rodzic czy opiekun młodego człowieka.

Czy bowiem Wasze dzieci zadają notorycznie pytania, które Was zaskakują i najczęściej zaczynają się od słowa DLACZEGO?

=> Dlaczego istnieje zło czy dobro?

=> Dlaczego musimy się uczyć?

=> Dlaczego ludzie są smutni?

A może: dlaczego nie mogę być niewidzialny?

Te wszystkie dociekliwe pytania są szalenie istotne, bo to właśnie z nich rodzi się filozofia.

„Dlaczego? 100 opowieści o filozofach dla młodych czytelników” autorstwa Pana prof. Umberto Galimberti, to wyjątkowa moim zdaniem książka, która udowadnia, że filozofia nie musi być ani trudna, ani nudna. Może być natomiast bardzo fascynującą przygodą dla dzieci czy dorosłych, którzy lubią zadawać pytania i nie boją się myśleć.

"Filozofia nie daje odpowiedzi.

Ona uczy, jak pytać mądrzej."

Co znajdziemy w książce?

Jak już wcześniej pisałam, w książce znajdziecie 100 krótkich bop zaledwie jednostronicowych opowieści o filozofkach i filozofach. Warto również zaznaczyć, że są wśród nich zarówno ci najbardziej znani, jak Platon, Arystoteles, Kant, jak i tych mniej oczywistych, jak Simone de Beauvoir, Peter Singer czy… Stanisław Lem. Nie brakuje też polskich akcentów – wśród bohaterów znajdziemy np. Szymborską i Tischnera.

Dlaczego warto czytać ją z dziećmi?

Na to pytanie chyba nie trzeba odpowiadać, bo zawsze warto czytać z dziećmi, jak i dzieciom. Pozwólcie jednak, że jeszcze dodam, dlaczego warto:

Bo dzieci są naturalnymi filozofami. One nie boją się pytać, ponieważ nie zawstydza ich sytuacja, że czegoś nie wiedzą.
Bo uczy dzieci samodzielnego myślenia. Książka nie moralizuje, nie mówi „tak powinno być”, ale zachęca do rozmowy, do zastanowienia się – co ja o tym myślę?
Bo inspiruje dzieci do wspólnych rozmów. Ta książka to wspaniała inspiracja do wspólnej rozmowy, czy przy śniadaniu, czy chwilkę przed snem.

Dla kogo jest ta książka?

Dedykowana jest dla dzieci ok. 8-12 roku życia, jak wspominałam we wstępie. Ja jednak uważam, iż jest ona dosłownie dla WSZYSTKICH. Wiek czytelnika w tym przypadku jest zupełnie nie istotny.

Jeśli zatem szukacie książki, która nie tylko rozbudzi samodzielne myślenie ale również jest skarbnicą wiedzy, to ta pozycja jest idealną propozycję.

„Dlaczego? 100 opowieści o filozofach dla młodych czytelników” autorstwa Pana prof. Umberto Galimberti, to również idealny i wartościowy prezent.

W czasach kiedy świat pędzi jak szalony, warto czasami zatrzymać się na chwilkę by zadać sobie pytanie, który wszystko zaczyna: DLACZEGO?

Ja zatem pytam: Dlaczego jeszcze nie masz tej książki?

Polecam bardzo gorąca i gwarantuję wyjątkowe wrażenia przeplatające się z refleksją i chwilą zadumy.

Pozdrawiam

Zaczytana Joana

Metryczka:

Tytuł: "Dlaczego? 100 opowieści o filozofach dla młodych czytelników"

Autorka: Umberto Galimberti

Tłumaczenie: Elżbieta Mirek

Wydawnictwo Andrea

Gatunek: Literatura dziecięca

Stron: 232

Data wznowienia:10 maja 2025 r.

Moja ocena 10/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Kraboszki" Barbara Piórkowska

2025-03-10T00:33:00.004+01:00

To jest wyjątkowa powieść, której nie można pochłonąć na raz.

To jest książka, którą należy się częstować co wieczór, smakować słowa i doceniać powagę przekazu.

Urzekło mnie wręcz namacalnie to, w jak piękne słowa autorka ubrała cały wachlarz uczuć. W cudownie poetycki sposób oplotła intymność serca, duszy i trudnych przeżyć. To jest wręcz niesamowite, jak można ciężar trudnych doświadczeń przekazać w tak lekki i plastyczny sposób, jednocześnie nie uwalniając ich od wagi i powagi sytuacji.

" Pamięć jest jednak jak dzikie zwierzę w zimie,

leży na dnie jamy i wącha korzenie"

Kraboszki to powieść oparta na prawdziwych doświadczeniach i emocjach, które wychodzą z nas podczas walki ze śmiertelną chorobą.

Autorka dzieli się z czytelnikiem swoimi doświadczeniami podczas walki ze

śmiertelną chorobą i codziennymi zmaganiami w szarej rzeczywistości polskiej służby zdrowia.

Jest tutaj ból przetrwania i jednoczenie obraz relacji pacjent - lekarz. Autor pokazuje jak mimo wszystko zachować dystans, kiedy ciało i dusza zmienia się boleśnie.

Czytając wielokrotnie na zmianę przeplatały się moje uczucia począwszy od smutku poprzez śmiech i skończywszy na zachwycie na słowem.

Podziwiam Panią Barbarę za wszystko co zawarła w tych zaledwie i aż 300 stronach. Bo jak nie podziwiać, kiedy boli wszystko od czubka głowy po zakamarki duszy, ale wówczas śmierć przychodzi w brązowych rajtuzach.

"To ja waliłam w okna, kiedy Śmierć przychodziła do ciebie

codziennie podjadać pomarańcze"

Zdecydowanie to nie jest książka lekka i przyjemna, ale z pewnością poruszająca do głębi. Natomiast świadomość tego, że opowieść niesiona tym poetyckim językiem, dotyczy prawdziwej historii, namacalnego bólu i momentami obezwładniającej bezsilności skupionej w jednej osobie, potęguje cały przekaz.

"Kraboszki" Pani Barbary Piórkowskiej to książka wyjątkowa w każdym calu. Polecam ją zdecydowanie i sama bym chciała jeszcze kiedyś do niej wrócić. Miałam wrażenie, ze ja tej książki nie czytałam, ja ją przeżywałam, smakowałam i odczuwałam na różne możliwe sposoby. Dlatego polecam Kraboszki bardzo, ale jednocześnie ostrzegam, bo niesie ona ze sobą ogromny ładunek emocjonalny.

Książka ta dotyka trudnego tematu nasyconego smutkiem, ale nadzieja zerka na czytelnika zza każdej przekartkowanej strony by nasycić dobrą energią. Autorka bowiem uświadamia czytelnika, że życie to najcenniejszy dar, o który warto walczyć w każdej sytuacji by wygrać.

Pozdrawiam

Zaczytana Joana

Metryczka:

Tytuł: "Kraboszki"

Autorka: Barbara Piórkowska

Gatunek: Literatura piękna

Stron: 292

Data wznowienia:27 marca 2020 r.

Moja ocena 10/10

FIOLETOWY marzec w Bookieciarni i #Barwneczytanie

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Siła kobiet" Barbara Wysoczańska

2025-03-09T22:19:00.000+01:00

Ta powieść sprawiła, że zatrzymałam się i zniknęłam dla świata zarówno w przenośni jak i dosłownie. Tym razem powieść odsłuchałam w formie audiobooka z cudowną interpretacją Pani Agaty Kuleszy. Podczas słuchania bywały, że zastygałam w ruchu i cofałam fragment by usłyszeć to jeszcze raz.

Taka dawka emocji i fabuła niesamowicie angażująca czytelniczy czy słuchacza, jak w moi przypadku, sprawiła że powieść zostaje w duszy na dłużej. No ale od początku.

"Siła kobiet" autorstwa Pani Barbary Wysoczańskiej to wspaniała powieść o niesamowitej sile kobiet. Determinacji i ogromnym pragnieniu miłości.

Polska dwudziestolecie międzywojennego i trzy różne kobiety, które połączył jeden mężczyzna.

Rozalia Lubowidzka - to młoda wdowa, która próbuje odnaleźć siebie po małżeństwie, które było dla niej piekłem.

Zuzanna - jest kochanką męża Rozalii do której w desperacji zwraca się o pomoc o pomoc dla chorej córeczki.

Ada Lubowidzka - siostra dwóch szanowanych braci, która próbuje wyrwać się z marazmu życia na prowincji i zawalczyć o wyższe wykształcenie.

Te trzy wyjątkowe kobiety połączy jedna postać - Ignacy Lubowidzki - poseł na sejm II Rzeczpospolitej, którego pewnej nocy tragicznie zastrzelono w zamachu.

Ignacy miał też drugą mroczną stronę, która sprawiła, że zniszczył życie swojej żonie i znacząco wpłynął na los dwóch pozostałych kobiet.

" Jest pani twarda jak skała,

która wprawdzie ma swoje rysy i pęknięcia,

ale to dodaje jej uroku"

Jeden toksyczny mężczyzna i trzy kobiety.

Żona, siostra i kochanka, którym los zafundował wspólną drogę.

Co się wydarzy i jak wpłynie to na losy bohaterów tego oczywiście nie mogę zdradzić.

Mogę natomiast Wam obiecać, że Barbara Wysoczańska sprezentowała nam silnię angażującą powieść. Ja nie mogła się od niej oderwać, bo losy tych bohaterek odbierałam jakby to były moje najbliższe znajome.

Ponadto czasy w których to ojciec, brat lub mąż decydował o ich losie również nie były sprzyjające. Przez moją głowę często przebiegała myśl z westchnieniem ulgi, że mnie nie przyszło żyć wówczas.

"Siła kobiet" Pani Barbary Wysoczańskiej to zdecydowanie powieść godna polecenia. Pokazuje wyjątkową determinację w walce o lepsze jutro dla siebie i przyszłych pokoleń kobiet. Porusza trudne tematy, ale jest napisana tak plastycznym językiem, że czytelnik wręcz się w niej zatapia.

Lektura tej powieści to ogromna przyjemność i polecam ją bardzo gorąco.

Pozdrawiam

Zaczytana Joana

Metryczka:

Tytuł: "Siła kobiet"

Autorka: Barbara Wysoczańska

Gatunek: Powieść historyczna

Stron: 528

Data wznowienia:23 lutego 2022 r.

Moja ocena 10/10

FIOLETOWY marzec w Bookieciarni i #Barwneczytanie

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Damy, dziewuchy, dziewczyny. Historia w spódnicy" Anna Dziewit-Meller

2025-03-02T20:00:00.038+01:00

TRZY różne książki z okazji Dnia Kobiet

Mam dzisiaj dla Was

3 różne opowieści / posty

3 różne gatunki literacki

3 różne nośniki - papier, ebook, audiobook

Z okazji dnia KOBIET przeczytałam 3 różne książki w 3 różnych nośnikach i przedstawię je Wam dzisiaj w 3 różnych postach.

Pierwsza to ebook

"Damy, dziewuchy, dziewczyny" autorstwa Pani Anny Dziewit-Meller

Przeczytałam tę książkę jednym tchem przy niedzielnej kawie.

Skierowana jest do dzieci i dlatego narratorka mówi do nas jak do tych młodszych czytelników.

Prostym i przyjaznym językiem opowiada o wyjątkowych Kobietach z naszej polskiej historii, które na przestrzeni dziejów pokazują iż Dama, dziewucha czy dziewczyna też potrafi.

Jeśli zatem masz ochotę poznać na przykład kobietę o takim wyjątkowym imieniu jak:

Storrada

Biba

Vesperillo

to zapraszam Cię to tej cudownej lektury.

Dla zwiększenia Twojej ciekawości zdradzę tylko, że ta tajemnicza Storrada to po prostu Świętosława/

Urocza Biba to nikt inny jak nasz Basia.

Natomiast tajemnicza Vesperillo to nikt inny jak Krysia.

Pani Anna głosem Heni opowiada nam o 17 cudownych Polkach, których historię naprawdę warto poznać. Tutaj jest przedstawiona krótko i prosto, żeby dzieciom było łatwiej. Na końcu natomiast narratorka Heńka zachęca, by w następnym kroku sięgnąć głębiej i poszerzyć wiedzę na tematy tych bohaterek.

Stwierdzam niestety ze smutkiem, że o wielu nie wiedziałam, a przecież jestem Polką.

Z radością natomiast donoszę że SZCZEŚĆ tych bohaterek znam z książek oczywiście. Dodam jeszcze że TRZY z nich już dawno temu zawładnęły moim czytelniczym sercem, a mam na myśli:

Storrada - Świętosława - polecam moją recenzję książki HARDA

Izabela Czartoryska

Krystyna Skarbek

Pozostałe poznałam teraz dzięki książce Pani Anny Dziewit-Meller

Znajdziecie tutaj takie wyjątkowe Polki jak:

Henryka Pustowójtówna

Świętosława Storrada

Jadwiga Andegaweńska

Elżbieta Drużbacka

Magdalena Bendzisławska

Izabela Czartoryska

Maria Skłodowska-Curie

Narcyza Żmichowska i entuzjastki

Zofia Stryjewska

Maria Komornicka

Krystyna Krahelska

Simona Kossak

Krystyna Skarbek

Stefania Wilczyńska i Irena Sendlerowa

Architektki z Warszawy

Barbara Hulanicki

Wanda Rutkiewicz

Dziękuję Pani Aniu Anna Dziewit Meller - wspaniała ksiązka

Ja z pewnością dzieckiem już nie jestem a sięgnęłam po tę książkę przez akcję #czytamherstorię

W piątek trafiłam na nią zupełnie przypadkiem - chociaż z drugiej strony uważam, ze nie ma przypadków. Akcja promuje czytelnictwo i historię kobiet. Ta książka to zadanie czytelnicze na marzec.

Dziękuję Pani Agnieszko Babka od histy - wspaniała akcja czytelnicza

Polecam Wam BARDZO tę przepięknie napisaną książkę o niezwykłych KOBIETACH.

Polecam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

Metryczka:

Tytuł: "Damy, dziewuchy, dziewczyny"

Autor: Anna Dziewit-Meller

Gatunek: Literatura dziecięca

Stron: 212

Data wydania: 23 listopada 2020 r.

Moja ocena 7/10

FIOLETOWY marzec w Bookieciarni i #Barwneczytanie

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Uczucie prawdy" Karolina Wasielewska

2025-02-27T20:38:00.001+01:00

„Są słowa, które muszą być wyszeptane”

Bardzo lubię w powieści wyczytać zdanie, które okazuje się być całą jej esencją. „Uczucie prawdy” autorstwa Pani Karoliny Wasielewskiej to właśnie taki rodzaj powieści, który mam wrażenie, ktoś wyszeptał mi słowo po słowie. Fabuła płynęła, a wyobraźnia podpowiadała mi do niej stosowne obrazy. Tak oto powstawał w mojej głowie serial z bohaterami, których nie miałam ochoty zostawić po przeczytaniu ostatniej strony.

„Uczucie prawdy” to debiutancka powieść obyczajowa autorstwa Karoliny Wasielewskiej, która toczy się na Kociewiu, a moje miasto Tczew pojawia się w niej kilka razy. To już był dla mnie wystarczający powód, aby zacząć ją czytać, a potem z każdą przeczytaną stroną wsiąkałam i nie miałam ochoty rozstawać się z bohaterami.

"Ile wiemy o tych, których kochamy najbardziej?”

Na to pytanie muszą sobie odpowiedzieć dwie siostry. Justyna i Zosia, kiedy po śmierci swojej ukochanej babci porządkują jej mieszkanie, znajdują coś czego się

nie spodziewały. Na dnie torebki, z którą babcia nigdy się nie rozstawała i nie pozwalała jej odtykać, leżała stara fotografia z czasów wojny i list miłosny. Z pewnością nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że ów list, jak i tajemniczy mężczyzna ze zdjęcia nie mają nic wspólnego z dziadkiem Zygmuntem.

Justyna poruszona tym osobliwym znaleziskiem namawia siostrę by wyruszyć na Kociewie, czyli rodzinne strony babci Marianny. Plan był bardzo prosty – odszukać przyjaciółkę babci, żeby jak po nitce do kłębka, dotrzeć to tajemniczego mężczyzny z fotografii.

Więcej Wam nie mogę zdradzić z treści tej wyjątkowej powieści, ale mogę obiecać, że dziewczęta nie tylko odkryją wyjątkowy obraz kobiety, którą znały jako ukochaną babcię.

"Bywają ludzie, przy których łatwo się uśmiechać”

To kolejny cytat z tej wyjątkowej powieści, która uwiodła mnie od pierwszych swoich stron. Jeśli tak wygląda debiutancka powieść Karolina to ja natychmiast zapisuję się w kolejkę po więcej. Tajemnicą nie jest, że mam szczęście do pisarzy debiutujących, ale ta powieść sprawiła, ze zniknęłam dla otaczającego mnie świata.

Po pierwsze, uwielbiam sagi rodzinne a tutaj jest jedna z najlepszych przedstawicielek swojego gatunku.

Po drugie, w treści przeplatają się dwa różne czasy, co osobiście uwielbiam w powieściach. Miałam możliwość podróżować z siostrami po współczesnym Kociewiu i odkrywać na nowo miejscowości, które przecież znam. Kiedy padało słowo Tczew, automatycznie szeroki uśmiech powyławiał się na mojej twarzy, a książka wylądowała w moim osobisty spisie książek z Tczewem w treści. Autorka przenosi nas czytelników do czasów młodości Marianny, żeby strona po stronie powoli zbliżać się do wyjaśnienia owego tajemniczego mężczyzny, który przecież nie jest dziadkiem Zygmuntem. Z jakiegoś jednak powodu babcia Marianna trzymała jego zdjęcie na dnie swojej torebki, z którą nigdy się nie rozstawała.

Po trzecie, to jest teoretycznie powieść obyczajowa, ale momentami miałam wrażenie, iż fabuła tak mknie, że zwroty akcji pojawiały się jak w rasowej sensacji. Bohaterowie niczym z krwi i kości rozgościli się w mojej głowie i nie miałam najmniejszej ochoty się z nimi rozstawać.

Autorka posługuje się tak plastycznym językiem, że w mojej głowie obraz malował się niczym serial. Natomiast cały wachlarz uczuć sprawił, że osobiści śmiałam się lub płakałam razem z bohaterami tej powieści.

Kiedy skończyłam czytać „Uczucie prawdy” nie byłam w stanie tak po prostu jej odłożyć na półkę. Posiedziałam sobie jeszcze razem z nią w fotelu, by powoli minuta po minucie oswajać się z rozstaniem.

Karolina Wasielewska w cudownie wciągający sposób pokazała nam czytelnikom:
Kociewie,
Kociewską miłość,
Kociewskie uczucie prawdy.

Moim zdaniem autorka pięknie pokazała nam czytelnikom cały wachlarz uczuć. Jest to z pewnością powieść o trudnych wyborach i wszechogarniającej miłości, ale również o konsekwencjach podejmowanych przez bohaterów decyzji oraz niesamowitej sile rodziny.

Polecam tę powieść dosłownie wszystkim, ale przede wszystkim mieszkańcom Kociewia, którzy razem z powieścią mają szansę podróżować po znanych nam miejscowościach. Ja natomiast z nadzieją w sercu wypatruję kolejnej powieści Karoliny Wasielewskie, bo od niej samej wiem, że już nad taką pracuje.

Polecam
Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

Metryczka:

Tytuł: "Uczucie prawdy"

Autor: Karolina Wasielewska

Gatunek: Literatura obyczajowa

Stron: 336

Data wydania: 14 grudnia 2023 r.

Moja ocena 10/10

Miałam również ogromną przyjemność zaprosić Karolinę na spotkanie do BOOKIECIARNI

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Harda aż kipi kobiecością - "HARDA" Elżbieta Cherezińska

2025-01-07T00:23:00.001+01:00

"MIESZKO z jastrzębiem na ramieniu jechał konno na zachód,

wprost w krwistą poświatę rozpalonego nieba."

Tak zaczyna się powieść, która przeniosła mnie w czasie i sprawiła, że zaprzyjaźniłam się ze Świętosławą, córką Mieszka I. Pani Elżbieta Cherezińska

zaproponowała mi podróż do domu Piastów, a ja z ochotą wsiałam w pociąg o nazwie Harda.

"HARDA" autorstwa wspomnianej pani Elżbiety Cherezińskiej to pierwszy tom dylogii o tej samej nazwie. Jest to powieść o niesamowitej i wyjątkowej kobiecie, której życie splotło się z dziejami Polski, Szwecji, Danii, Norwegii i Anglii.

Czy to już nie wystarcza, żeby być WIELKĄ Hardą i niezwykłą kobietą?
Ja to już wiem, a Ciebie zapraszam do mojej opinii.

Jak podpowiada notka od wydawcy, cyt.: "Świętosława od dziecka była harda. Od najmłodszych lat wraz z bratem Bolesławem Chrobrym, uczyła się niuansów politycznej gry. Miała stać się pionkiem w układzie w układzie sojuszy swego ojca księcia Mieszka. Jej ambicje sięgały znacznie dalej..."

"Nieobecne kobiety nie władają sercem mężczyzny."

Ten cytat, a właściwie myśl Świętosławy nie oznacza ani romansu, ani salonowych gierek, ale sprawiła, że główna bohaterka zmieniał nastawienie do swoich wcześniejszych planów. Dlaczego o tym wspominam, otóż dla mnie to zdanie stało się myślą przewodnią całej tej powieści.

HARDA to piękny obraz silnej i wyjątkowej KOBIETY. Ta odwaga i siła wymagała jednak od niej wielu poświęceń, kompromisów i krwi. Zanim jednak do tego doszła już jako dziewczynka, ulubienica Mieszka przejawiała zaczątki swojego charakteru.

Będzie spoiler - OK może i dwa

Młodziutka Świętosława, kiedy wraz z ojcem Mieszkiem pierwszym odwiedziły pogrzebowe stosy jego przodków zapytała go:

- gdzie są kopce ich żon?

- tam, poszły na pogrzebowy stos razem ze swoimi mężami - odpowiedział Mieszko.

Teoretycznie zwykła rozmowa ojca i córki, ale w tym właśnie momencie dziewczyna uświadamia sobie, jak bezimienne stają się kobiety w jej rodzie - pochowane jako dodatek do mężów. To jedna z wielu zwrotnych chwil, które kształtują młodziutką Świętosławę.

Pani Elżbieta konsekwentni brnie w kreacji swojej bohaterki i już kilka stron dalej ponownie udowadnia i przełamuje stereotypy ciągle mdlejącej i słabowitej księżniczki. Kolejne spoiler zatem, tym razem ze stron 114-115, bo właśnie tutaj zaczyna pokazywać swoją hardość, cyt.:

"Kobiety, które posiadają władzę są wyjątkowo mściwe, Teofano jest do tego pamiętliwa, no i wredna.

- (…) Gdy mówiłeś o Mściwoju, Bolesławie czy Swenie, ani razu nie użyłeś słów obraźliwych, a przy Teofano znalazłeś ich tyle! Mściwa, pamiętliwa, wredna. Może jeszcze harda?

- HARDA to ty jesteś, córko! – Z trudem pohamował złość. (…)

Mieszko I miał dokładny plan w swoich strategiach politycznych, wobec własnych córek, traktując je niczym pionki na planszy. Miały być odpowiednio wydane za mą, by zostać gwarantem sojuszu.

Świętosława miała być gwarancją pokoju ze Szwecją i dlatego została żoną Erika wikinga. Zanim jednak popłynęła do swojego nowego królestwa na jej drodze stanął OlavTryggvason, wobec którego Mieszko I maił również swoje strategiczne plany. Spotkanie tych dwojga położyło się jednak cieniem na ich dalsze losy, a znamienitym tego dowodem stały się dwa rysie, które miały towarzyszyć bohaterce do ostatniej strony tej powieści.

Pisarka przenosi nas czytelników do świata dawnych wierzeń, bierze udział w rytualnym pogrzebie wikinga, pije wino na ucztach, ociera krew i pot z czoła na bitwach oraz dywaguje podczas gierek politycznych. Najważniejsze jedna jest to że poznajemy historię wspaniałych kobiet z rodu Piastów, a w szczególności tej jednej - HAREDJ.

Jeszcze długo bym mogła tak rozpisywać się o tej wyjątkowej książce, która na długo zostanie w mojej głowie. Zostawiam Was jednak z pytaniem.

Czy taka Kobieta mogła istnieć w tamtych czasach?

Tego nie wiem i jest na ten temat bardzo mało źródeł pisanych. Tym bardziej zatem cenię sobie kunszt literacki Pani Elżbiety Cherezińskiej, która na podstawie dostępnych danych historycznych utkała swoją własną fikcję alternatywną. Pamiętajcie proszę, że "Harda" to nie jest podręcznik do historii, ale wyśmienita powieść, której nasze dzieje udostępniły bohaterów, ale to autorka wykreowała ich życie prywatne (bo o tym źródła donoszą marnie lub wcale), nastroje, sympatie i antypatie.

Czy polecam?

Moim zdaniem to jedna z najciekawszych oraz najbardziej wciągających książek jaką ostatnimi czasy miałam przyjemności czytać. Jest napisana jeżyk współczesnym zatem z łatwością współpracującym z naszą wyobraźnią. Powieść jak widać jest raczej "spora", ale dla mnie to jeszcze było za mało. Czyta się ją bardzo szybko i z ogromną przyjemności. Styl pisarki jest wyjątkowy ale jednocześnie przemyślany z dynamicznymi dialogami i dynamiczną fabułą, co sprawia, że to tomiszcze kurczy się w dłoniach. Autorka wyśmienicie tworzy napięcie z nagłymi zwrotami akcji, co sprawi, ze trudno się oderwać.

"HARDA" tak bardzo mnie porwała, że zniknęłam dla świata, a teraz kiedy wróciłam, mam taką gonitwę myśli, że nie umiem ich ubrać w słowa.
Dla mnie, miłośniczki powieści historyczny ta powieść jest wyjątkowa, trzymająca w napięciu, ociekająca żądzą krwi i namiętnością jednocześnie.
Jestem pod jej ogromnym wrażeniem, zatem z radością zasiądę do drugiego tomu tej dylogii, a odpowidając na pytanie - tak polecam tę powieść bardzo i nie tylko miłośnikom powieści historycznych.

ALE

Stawiam tylko jedno ALE, bo nie potrzebnie nczytałam się komentarzy pod recenzją na LC. Proszę Was pamiętajcie, że HARDA to nie jest dokument historyczny, który musi trzymać się faktów i realiów ówczesnych czasów. HARDA to fikcyjna i wyśmienita podróż w czasie, którą zafundowała mi Pani Elżbieta Cherezińska.

Co najbardziej zapamiętam?

HARDĄ - widzę ją, jak dumnie przemierza swe królestwo z uniesioną głową i wzrokiem wpatrzonym w horyzont. HARDA Królowa z dwoma rysiami u boku.

WSPANIAŁA Powieść - oczywiście, ze nie jestem obiektywa, bo wiadomo już nie od dzisiaj, ze jestem fanką pióra pani Elżbiety Cherezińskiej.

A ZAKOŃCZENIE – to ostatnie zdanie – wręcz wyśmienite i pięknie otwarta brama do drugiego tomu tej dylogii. Mam to szczęście, ze czytam Hardą w momencie, kiedy na rynku jest jej kontynuacja czyli „Królowa”

Ja zatem zasiadam do tej właśnie książki, bo jak sama autorka mówi, cyt.: „Dopiero obie czytane razem dopełniają los bohaterki Hardej Królowej.”

Polecam
Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

Ps.

Dodam jeszcze z dumą, że powieść „Harda” Elżbiety Cherezińskiej zadebiutowała na amerykańskim rynku w 2021 roku, a trzy lata później jej drugi tom, pod tytułami:

"The Widow Queen"

"The Last Crown"

Metryczka:

Tytuł: "Harda"
Seria: HARDA - tom 1

Autor: Elżbieta Cherezińska

Gatunek: Powieść historyczna

Stron: 593

Data wydania: 6 czerwca 2016 r.

Moja ocena 10/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Pod naszym niebem" Sylwia Kubik - I tom serii powiślańskiej

2024-05-15T21:10:00.000+02:00

NIE od tej książki zaczęło się moje FLOW do powieści Sylwii Kubik

Dwa lata temu, kiedy przygotowywała się do PIERWSZEGO spotkania z Sylwią Kubik sięgnęłam po jej cykl żuławski, który błyskawicznie zdobył moje serce.

Potem przyszły kolejne powieści, ale ten debiutem autorki z niezrozumiałych dla mnie powodów, nie stanął wówczas na mojej czytelniczej drodze.

W tym roku, kiedy zobaczyłam zapowiedzi wydawnictwa Emocje o wznowieniu serii powiślańskiej w nowej szacie, wiedziałam już, że oto nadszedł ten czas.

Okładki całej serii skradły moje serce i po prostu musiałam się przekonać co kryje się w środku.

"Pod naszym niebem" to, jak już wspomniałam, debiut literacki Sylwii Kubik i jednocześnie pierwszy tom serii powiślańskiej, dlatego tym bardziej byłam jej ciekawa.

A co zastałam?

Poznałam tutaj niesamowicie ciepłych mieszkańców Brzozówki, których przeżycia wywołały na mojej twarzy uśmiech, czasami zatroskanie, bywało że wściekłość, ale najczęściej po prostu ciekawość.

Czytając miałam wrażenie, że przechadzam się tam i uczestniczę w barwnym życiu tej społeczności.

Bardzo spodobała mi się pena wnuczka, która cudownie utarła nosa swojej babci, ponieważ ta była bardzo wredną teściową dla jej mamy - uśmiałam się z przebiegłości dziewczynki.

Przygody Karoliny, jej przyjaciółki Hanki czy koleżanki Moniki oraz uroczej starszej Pani, to cudowna recepta na udany weekend w wyśmienitym towarzystwie.

Oczywiście, jak to u Sylwii bywa, nie mogło zabraknąć poważniejszych tematów przemycanych w tej sielankowej powieści obyczajowej. Autorka porusza temat ratowania życia dziewczynki, która urodziła się jako skrajny wcześniak. Postać Moniki to przykład mamy samotnie wychowującej niepełnosprawnego synka, a po więcej odsyłam już Was do książki

Kiedy przeczytałam ostatnią stronę, miałam dziwnie smutne wrażenie, że wyjeżdżam z Brzozówki. Na szczęście jednak i na otarcie łez, miałam już przy sobie bilet powrotny w postaci kolejnego tomu tej serii. Myślę, że to jest najlepsza rekomendacja, kiedy czytelnik rozgląda się za kontynuacją powieści, bo nie ma ochoty się z nią rozstawać.

Nie bez powodu zacytuję Wam pierwsze zdanie z "Pod naszym niebem":

"Samochód z piskiem opon zatrzymał się na podwórku

spłoszone gołębie rozpierzchły się na wszystkie strony..."

Tak właśnie się czułam, kiedy skończyłam czytać pierwszy tom serii powiślańskiej i z paniką w oczach zaczęłam rozglądać się za częścią drugą, niczym ten samochód, który zatrzymał się z piskiem opon na podwórku...

Zazwyczaj w tym momencie oceniam wydawnictwo, czyli czcionkę, marginesy oraz komfort czytania. Tym razem jednak pozostaje tylko w zachwycie nad okładkami, które mnie zwabiły do Brzozówki, ponieważ nie miałam w ręku wersji papierowej. Odsłuchałam tę powieść w wersji audiobook na platformie Storytel.

Moje czytelnicze serce zostało w Brzozówce, dlatego z radością polecam Wam tę uroczą powieść i jej wyjątkowych bohaterów.

Wydawnictwu Emocje dziękuję za to piękne wznowienie, bo mogłam dotrzymać słowa, że kiedyś przeczytam debiut Sylwii Kubik.

Pani pisarko - melduję wykonanie zadania.

Pozdrawiam

Zaczytana Joana

Metryczka:

Tytuł: "Pod naszym niebem"

Seria powiślańska tom 1

Autorka: Sylwia Kubik

Gatunek: Powieść obyczajowa

Stron: 400

Data wznowienia:08.04.2024

Moja ocena 7/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Kelner w Paryżu. Co ukrywa stolica smaku?" Edward Chisholm

2024-04-29T21:29:00.165+02:00

"Gdy piszę te słowa, cisza spowija Paryż."

Tak zaczyna swoją debiutancką opowieść Ewdard Chishom, w której stara się przekazać historię ludzi pracujących po drugiej stronie wahadłowych drzwi, oznaczonych tabliczką PRIVE.
"Kelner w Paryżu. Co ukrywa stolica smaku" autorstwa Edwarda Chishona i pod skrzydłami Wydawnictwa Otwartego, pokazuje nam czytelnikom, tę drugą, mniej znaną twarz Paryż

Jak podpowiada notka od wydawcy:
Edward Chisholm przyjechał do Francji, marząc o przygodzie i znalezieniu swojego miejsca w świecie. Próbując związać koniec z końcem i wybić się jako pisarz, podjął decyzję, która okazała się przełomowa: rozpoczął pracę jako pikolak – asystent kelnera – w jednej z paryskich restauracji. Po drugiej stronie kuchennych drzwi, z dala od oczu gości, poznał oblicze paryskiej gastronomii, które w niczym nie przypomina tego oficjalnego. To świat wyzysku, rywalizacji, klasowości i rasowych uprzedzeń. Świat, z którego tylko nielicznym uda się wydostać.

"Kelner w Paryżu" to która postała na podstawie własnych doświadczeń autor, co z pewnością sprawia, że przekaz trafia do czytelnika w spotęgowany sposób. Reportaż ten jest obrazem codziennego życia, ludzi pracujących w słynnych bardziej lub mniej paryskich restauracjach. Zaskoczył mnie ten kompletny brak czasu na prywatne życie i ciągły brak snu. Ponadto rasizm i ciągle powracająca obawa o to, jak znowu związać konic z końcem.

Reportaż ten zdecydowanie otwiera oczy i sprawia, że inaczej od tej chwili będziemy postrzegać miejsca znane z pięknych zdjęć paryski restauracyjny. Autor bowiem przedstawia w swojej książce to oblicze Paryża, którego normalnie nie pokazuje się turystom.

Czy polecam Wam tę książkę?

Przyznaję, że ja nie często sięgam po reportaże, ale ten konkretny naprawdę mnie zaintrygował. Nurt tej błyskotliwej fabuły wciągnął mnie bardzo szybko, że pochłaniałam stronę za stroną, niczym rasową sensację.
Cenię sobie to, że autor bez zbędnego koloryzowania przedstawia szarą rzeczywistość w tym wyidealizowanym Paryżu.

Mimo wszystko autor sprawił, że czytelnik nadal czuje ten wyjątkowy klimat jednego z najsłynniejszych miast świata.
Wracając zatem do mojego pytania, czy polecam?
Tak, polecam zdecydowanie i nie tylko pracownikom gastronomi.

Kuchnia francuska słynie z niebanalnych smaków połączonych z elegancją. Czy jednak kiedykolwiek zastanawialiśmy się, jakim kosztem jest osiągnięty ten ów najwyższy splendor?
Ile elementów się na niego składa i kto jest tym ostatnim ogniwem tuż przed podaniem naszego dania na stół.
Zapraszam Cię do świata, który pokazała nam Edward Chisholm w swojej książce "Kelner w Paryżu. Co ukrywa stolica smaku".

Polecam
Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Wydawnictwo Otwarte

Dziękuję za zaufanie.

Metryczka:

Tytuł: "Kelner w Paryżu. Co ukrywa stolica smaku?"

Autor: Edward Chisholm

Gatunek: Reportaż

Stron: 440

Data wydania: 27 marca 2024 r.

Moja ocena 8/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Klucz do Helheimu" Radosław Lewandowski

2024-03-06T23:11:00.085+01:00

Uwielbiam takie zaskoczenia.

Przyznaję, że do świata fantasy zaglądam znacznie rzadziej, niż do literatury obyczajowej. Dlatego z lekką rezerwą podeszłam do tego e-booka.

"Klucz do Helheimu" autorstwa Radosława Lewnadowskiego to moje kolejne bardzo miłe czytelnicze zaskoczenie w tym roku. Przeczytałam ją w styczniu, kiedy idealnie pasowała mi do wyzwania #loteriaczytelnicza2024 ale choroba i natłok obowiązków sprawiły że opinia powstaje teraz.

Większego znaczenia ta nie ma ponieważ powieść tak bardzo mi się spodobała, że już prześwietliłam inne tego autora.

Powieść biegnie dwutorowo, bowiem została podzielona na dwa różne wątki.

Jest cześć współczesna z wyjątkowym profesorem oraz jego drużyną. Tak na marginesie dodam, że tworzenie owej ekipy "Drużyny świętego Graala", to jeden z moich ulubionych fragmentów tej powieści.

Są również czasy średniowiecznych wikingów, które opowiadają o wyprawie dzielnych wojowników w miejsce z którego nie wrócił żaden śmiertelnik. Miejscem tym jest tytułowy Helheim, a celem wyprawy jest uratowanie syna jarla. Ciekawa postacią jest również sam z powodu swojej zmiennokształtności czystej krwi - ale więcej zdradzić nie mogę.

Ta średniowieczna część stanowi wyjątkowe tło dla wyścigu w czasach współczesnych. Profesor ze swoją drużyną pragną tylko odnaleźć magiczne "naczynie" i całkowicie nie zdają sobie sprawy, ze ich tropem podąża tajemnicza organizacją oraz agenci CIA.

Autor nie tylko zadowolił czytelnika dwoma planami czasowymi, ale wzbogacił o przygodę i tajemnicze zagadki, co mi bardzo przypadło do gustu. Oczywiście nie mogę nie wspomnieć o bohaterach, którym autor nie poskąpił palety barw. Z przyjemnością poznawałam drużynę z czasów współczesnych, ponieważ nie raz czekała na mnie tajemnica albo zaskakujące życiorysy. Natomiast o postaciach średniowczesnych nic już nie dodam, bo sama zmiennokształtność jarla jest już zaskakująca na wysokim poziomie.

Bohaterowie tej powieści to wyjątkowa skarbnica osobowości. Każdy z nich ma swoją czasami mroczną historię, która ewidentnie wpływał na ich wybory.

Już na wstępie okładka pobudziła moją wyobraźnie, a potem zawartość książki sprawiła, że nie miała ochoty się od niej odrywać. Bardzo podobał mi się ten "suplement" znajdujący się na końcu książki - polecam uwadze. No i to zakończenie... ale z drugiej strony nie ma się czemu dziwić, bo po takiej dawce tajemnic, zagadek i zwrotów akcji, to przecież książka nie mogła zwyczajnie się zakończyć.

Polecam zatem "Klucz do Helheimu" autorstwa Radosława Lewndowskiego, miłośnikom tego właśnie rodzaju połączeń i przeskoków w czasie. Ja ewidentnie do nich należę, ponieważ powieść sprawiła mi ogromną przyjemności i wciągnęła tak bardzo, że już sprawdziłam inne pozycje tego autora. Pójdę nawet nieco dalej, bowiem pomyślałam sobie, ze bardzo chętnie obejrzałabym film na podstawie tej powieści i z tą propozycją Was zostawiam.

Polecam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Góralka Czyta

Dziękuję za zaufanie.

Metryczka:

Tytuł: "Klucz do Helheimu"

Autor: Radosław Lewandowski

Gatunek: Fantasy

Stron: 360

Data wydania: 7 marca 2024 r.

Moja ocena 8/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Taką, jaka jestem" Joanna Szczybura

2024-03-01T21:39:00.172+01:00

"Deszcz nieprzerwanie uderzał w szyby,

lało tak, jakby jutra miało nie być."

Tak zaczyna się powieść, naszej tczewskiej pisarki, która zaskoczyła mnie bardzo.

Jak wiecie, mam szczęście do debiutujących autorek/autorów no i oczywiście ich powieści.

"Taką, jaka jestem" autorstwa Joanny Szczybury i wydana pod skrzydłami wydawnictwa Prószyński i S-ka. - jest kolejnym tego przykładem.

Notka od wydawcy podpowiada:

=> Michalina – kobieta, którą porzucił narzeczony, córka sławnego ojca, zbierająca niechciane plony jego popularności. Postanawia zmienić swoje życie i wyprowadzić się do Gdańska.

=> Kuba – mężczyzna, który z dnia na dzień musiał nauczyć się być tatą wyjątkowego chłopca i samodzielnie radzić sobie z problemami wspólnego życia.

=> Maks – chłopiec ze spektrum autyzmu, złakniony ciepła i zrozumienia, który potrafi skraść serce już od pierwszego kontaktu.

Spotykają się w windzie gdańskiej kamienicy, do której wprowadza się Michalina na skutek zawirowań w swoim życiu. Los (a może poznana w pociągu wróżka Jasmina) postanawia połączyć ich wyboiste ścieżki, jednak wzajemna fascynacja rozwija się powoli, bo oboje są ostrożni, jak to kobieta po przejściach i mężczyzna z przeszłością. Kiedy wydaje się, że wszystko jest już na najlepszej drodze do szczęśliwego zakończenia, wracają duchy przeszłości, których mieli nadzieję już nigdy nie spotkać.

Kiedy otrzymałam tę powieść, miałam mało czasu na czytanie i musiałam szybko zdecydować, czy podejmuję się patronatu nad nią. I to były jedyne rozterki, jakie zarejestrowałam, ponieważ kiedy zaczęłam czytać, to już nie miałam ochoty się od niej oderwać. Jak się zatem domyślacie, decyzja o objęciu patronatu zapadła natychmiast.

"Taką, jaka jestem" to powieść, która nie tylko umila czytelniczy czas, ale to również książka, która ma coś co ja lubię najbardziej, czyli tak zwane drugie dno. Początkowo wygląda to na gorzko zaczynającym się romans, ale im dalej w stronicowy las, tym coraz lepiej. Autorka nie tylko zaskakuje zwrotami akcji, ale zadziwia wyjątkową analizą życiowych sytuacji i osobowości swoich bohaterów.

Przyznaję, ze nie szczędzi im różnych losowych zakrętów i zawiłości, ale robi to w tak zrównoważony sposób, że im bliżej końca tym wszystko zaczyna się układać jak obraz z puli.

Kiedy natomiast na scenę wkracza Maks, czyli chłopiec ze spektrum autyzmu, czytelnik nie tylko zaczyna lubić małego bohatera, ale przekonuje się o wyjątkowej znajomości tematu pisarki.

Mogę podać tu jeszcze kilka innych przykładów na zaskakujący, jak na debiut, kunszt literacki autorki, ale nie będę odbierać Wam przyjemności odkrywania tego.

"Taką, jaka jestem" autorstwa Joanny Szczybury to do bólu życiowa historia, ale napisana tak wyjątkowo, że czytelni płynie razem z fabułą i nie ma ochoty rozstawać się z bohaterami. Z przyjemnością stwierdzam, że to właśnie ten delikatny styl autorki, połączony z głęboko nasyconymi emocjami sprawił, że mam ochotę na więcej.

Być patronem TAKIEGO debiutu pełnego refleksji, to prawdziwy zaszczyt.

Dziękuję i z przyjemnością będę wyczekiwać kolejnych powieści Pani Joanny Szczybury.

Polecam bardzo

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości autorki Joanna Szczybura

Dziękuję za zaufanie.

Metryczka:

Tytuł: "Taką, jaka jestem"

Autor: Joanna Szczybura

Gatunek: Literatura obyczajowa

Stron: 328

Data wydania: 7 marca 2024 r.

Moja ocena 8/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"RAK' Nadia Szagdaj, Grzegorz Filarowski

2024-02-14T22:04:00.231+01:00

"Niedawno spadł deszcz.

Chmury wciąż tłoczyły się na niebie, lecz coraz leniwiej i coraz bledsze. Słońce kładło miękkie światło na lekką mgiełkę unoszącą się nad ulicą. Nieme drzewa mieniły się kolorami złotych glorii..."

Tak zaczyna się powieść, która zostanie w Twojej głowie jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony. Zapamiętaj te pierwsze i uroczo nostalgiczne zdania, ponieważ dalej już rozprzestrzenia się RAK.

Notka od wydawcy również nie pozostawia złudzeń:

Z cichym szumem drukarka nanosiła kolejne warstwy koloru na kartkę.

Wkrótce wypluła zdjęcie, a on ujął je w dwa palce i wyprostował rękę. To był pierwszy raz, gdy spotkał się z nią „twarzą w twarz”, choć nie osobiście...

Z rogu biurka zgarnął notes z samoprzylepnymi, żółtymi kartkami. W szufladzie namacał marker. Pochwycił go w lewą dłoń i na kartce z wierzchu napisał:

„Aneta”. Odkleił ją i równo przyłożył pod wydrukowanym na kartce wizerunkiem uczestniczki marszu. Na drugiej z kolei kartce napisał enigmatycznie: „Wartość: trzydzieści cztery miliony złotych”.

Pamiętaj drogi czytelniku, że ostrzegałam, a hasło reklamujące książkę, czyli "HISTORIA, KTÓRA WYWRÓCI TEN KRAJ" idealnie oddaje jej charakter.

Czyż wielokrotnie nie słyszymy tego sloganu, iż to właśnie życie pisze najlepsze scenariusze. W tym przypadku słowo "najlepsze" niestety nie jest odpowiednie, ponieważ historia ta niesie za sobą cierpienie wielu kobiet, jak i ich bliskich.

Mimo wszystko, jest to istotny głos w walce z bezwzględnością oszustów, żerujących na ludziach złaknionych tylko bliskości i życzliwości.

Ivo Rak - tytułowy bohater, to bestia w ludzkim ciele. Wybierał na swoje ofiary tylko te kobiety, które były w trakcie lub zaraz po trudnych przejściach. Rozpracowywała je najpierw na papierze, by potem dokładnie omotać i owinąć sobie wokół palca. To jakimi metodami się posługiwał, by je wykorzystywać, jeszcze teraz sprawia, że mam gęsią skórkę.

Przyznaję, że początkowo irytował mnie ten biały podtytuł, cyt.: "Psy szczekają, karawana jedzie dalej", ponieważ miałam dziwne wrażenie, że już na początku negatywnie mnie nastawia do policji. Jakże cudownie ten podtytuł wybrzmiał w mojej głowie, po przeczytaniu ostatniego zdania. Kiedy rozsiadłam się w zadumie z przeczytaną książką i spojrzałam na całość z góry, wówczas ten biały tekst okazał się jak najbardziej na miejscu.

Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony i tak zostało do ostatniego zdania. Autorzy powieść profesjonalnie i bardzo obrazowo lawirują empatią z energetyzującym wręcz na pięciem. "RAK" to opowieść o oszuście z Tindera, a większość scen opisanych w książce pochodzi dosłownie z akt sprawy i materiałów dowodowych. Autorzy bardzo plastycznie, a wręcz namacalnie pokazują metody psychologiczne "bestii", jego plan działania i to jaki miał ogromny wpływ na oszukiwane kobiety.
Proszę tylko, nie oceniajcie tych bohaterek, ponieważ nie wiemy w jaki psychicznym stanie wówczas były i co działo się w ich głowach. Tak bardzo pragnęły w tym momencie bliskości drugiej osoby, że czasami zbyt późno zauważały, bądź nie, że są manipulowane. Jak powszechnie wiadomo, zastraszana osoba bardzo rzadko jest w stanie poprosić o pomoc i brnie dalej w czarną rozpacza, trawiona zarazą niczym RAK.

To jest trudna i momentami bardzo ciężka powieść, ale po prostu nie można przejść obok niej obojętniej. Warto poznać te momentami przerażające historie, by wiedzieć, że to dzieje się wśród nas.

Musze o tym napisać, bo uwielbiam zwracać uwagę na pracę wydawnictwa. W tym

przypadku chylę czoło i kłaniam się, ponieważ wszystko mi tutaj odpowiada. Okładka wręcz idealnie dopasowana do treści, a wspaniała czcionka i odpowiednie marginesy sprawiły, że powieść praktycznie sama się czytała. Jak wiecie jest to dla mnie bardzo ważne, ponieważ nie lubię kiedy literki niczym mróweczki odbierają mi wartość przekazywanej treści. No i bonusy dla czytelnika na końcu, który po takim przekazie, automatycznie ma ochotę na zgłębianie wiedzy.

Brawo!

Panie Grzegorzu dziękuję, że odważył się Pan przekazać światu ogromny kawałek swojej prywatności. Pani Nadio dziękuję, że wsparła Pani swoim kunsztem ten projekt. Drogie wydawnictwo, dziękuję za odpowiednią oprawę dla tej ważnej treści.

Przekazaliście w bardzo profesjonalny sposób, ten wyjątkowo trudny temat, któremu ogromnej dramaturgii dodaje fakt, że napisało go życie.

Pani Nadio, Panie Grzegorzu i Szanowne Wydawnictwo, dziękuję.

Pozdrawiam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

16/2024

Metryczka:

Tytuł: "RAK"

Autor: Nadia Szagdaj, Grzegorz Filarowski

Gatunek: Kryminał, sensacja

Stron: 480

Data wydania: 26 października 2023 r.

Moja ocena 8/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"YELLOWFACE" Rebecca F. Kuang

2024-02-12T21:35:00.087+01:00

Tej książki nie miałam w swoich czytelniczych planach, ale jak to w życiu bywa pojawiła się drobna ich korekta. Od stycznie tego roku biorę udział w spotkaniach Klubu Czułej Czytelniczki. Widzimy się online w ostatni czwartek miesiąca i rozmawiamy o konkretnej książce.

"YELLOWFACE" autorstwa Pani Rebecci F. Kuang była właśnie naszym zadaniem czytelniczym na styczeń 2024 r.

Notka od wydawcy podpowiada:

Zaczyna się od niespodziewanej śmierci. A później napięcie rośnie dosłownie odbierając oddech, aż do finału, który zaciska się na gardle niczym pętla. Finału, w którym katharsis przeplata się ze stadium szaleństwa a my, nawet poznawszy całą historię, nadal nie jesteśmy pewni, kto jest ofiarą a kto czarnym charakterem. A może, jak w życiu, w tej historii nie ma czarnych charakterów i niewinnych ofiar. Może są tylko mniej lub bardziej zdeterminowane postaci. Ludzie w różnym stopniu zanurzeni w szambie wyścigu po sukces i z nierówną furią obrzuceni błotem przez "opinię publiczną".

"Yellowface" pokazuje rynek wydawniczy, działanie social mediów i drogę do spełniania marzeń od strony, której nigdy nie chcielibyście oglądać. A jednak nie odłożycie tej książki, dopóki nie przeczytacie ostatniej strony.

Moje uczucia podczas lektury mieszały się i zawładnął mną dosłownie cały ich wachlarz. Główna bohaterka odrobinę mnie irytowała ponieważ wszystkie jej trudności i zawiłe sytuacje powstały z jednej niefortunnej decyzji, którą sama podjęła i wprowadziła w plan.

Autorka przy wykorzystaniu oczywiście swojej bohaterki, przeprowadziła nas
czytelników przez meandry procesu wydawniczego. Z przyjemnością zerknęłam do wydawniczego świata od kuchni, ale raczej nic zaskakującego tutaj nie znalazła.

Autorka wykreowała wyjątkową bohaterkę i namaściła ją niezwykłą wiarą w samą siebie, co było naprawdę zaskakującym doświadczeniem. Pani Rebecca zafundowała nam czytelnikom wyjątkowy obraz psychologiczny i to było zaskakująco ciekawe.

Uważa, że powieść ta jest idealna do omawiania jej w czytelniczym klubie, ponieważ każdy znajduję w niej zupełnie coś innego.

Miałam ogromną przyjemność uczestniczyć w omawianiu tej powieści na spotkaniu Klubu Czułej Czytelniczy i uwierzcie mi to było WSPANIAŁE doświadczenie.

Każda nas dostrzegła co innego i chyba to najbardziej mi się podobało - słuchanie tego jak każda z nas inaczej odbierała powieść.

Polecam Wam Czytelnicze Kluby Książki bo to wyjątkowe doświadczenie.

My widzimy się już w ostatni wtorek lutego i w tym miesiącu będziemy omawiać wyjątkową powieść czyli "KRADZIEŻ" autorstwa Pani Ann-Helén Laestadius

Pozdrawiam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

Metryczka:

Tytuł: "YELLOWFACE"

Autor: Rebecca F. Kuang

Gatunek: Literatura piękna

Stron: 429

Data wydania: 27 września 2023 r.

Moja ocena 7/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Ukochane równanie profesora" Yōko Ogawa

2024-02-09T15:34:00.074+01:00

Zaskoczyła mnie ta książka.

Zaskakiwała mnie cały czas podczas czytania i myślę, ze długo zostanie w mojej pamięci.

To najlepszy przykład małej, wielkiej powieści.

Notka od wydawcy podpowiada:

Jak przystało na wybitnego matematyka, Profesor ma swoje dziwactwa.

Pewnego dnia w progu jego domu pojawia się nowa gosposia z synem, od tej pory nazywanym pieszczotliwie Pierwiastkiem. Wspólne życie pokaże, że znacznie łatwiej napisać skomplikowane równanie niż ułożyć relacje z drugim człowiekiem. Językiem, który pozwoli im zbudować namiastkę rodziny, stają się matematyka i baseball. Ale swoją relację będą musieli odbudowywać co osiemdziesiąt minut…

Ukochane równanie profesora Yōko Ogawy zostało wyróżnione pierwszą w historii nagrodą Hon’ya Taishō, przyznawaną przez japoński kolektyw księgarzy. Ta kameralna opowieść do dziś pozostaje bestsellerem i uznawana jest za jedną z najukochańszych powieści współczesnej Japonii.

Przeczytałam tę powieść w ramach styczniowego zadania w Dyskusyjnym Klubie Książki DKK w naszej bibliotece w Tczewie.

"Ukochane równanie profesora" autorstwa Yoko Ogawa to moje pierwsze spotkanie z piórem tej autorki i ogromne zaskoczenie. Mam wrażenie, ze w tej powieści każdy czytelnik znajdzie coś dla siebie. Tematem przewodnim jest tutaj matematyka, ale mnie najbardziej urzekł ten cytat:

„Nie ma większego szczęścia niż

słyszeć słowo JESTEM!

z ust dziecka, które wraca do domu"

Kiedy przeczytałam te słowa, poczułam falę czułości, która otuliła moje serce, bo ja właśnie tak się czuję, kiedy moja córeczka wraca ze szkoły.

"Ukochane równanie profesora" wbrew pozorom, to nie jest książka tylko dla miłośników matematyki. To wyjątkowa opowieść o miłości na różnych jej poziomach oraz cudowny hołd przyjaźni i ludzkiej życzliwości.

Piękna i całkowicie nieśpieszna opowieść o pięknie rozwijających się relacjach ludzkich.

Ta mała książeczka zajęła mi aż trzy wieczory, ale nie dlatego że nie miałam czasu czytać. Odkładałam ją niczym cudowny kawałek ptasiego mleczka na jutro, żeby cieszyć się towarzystwem tych bohaterów jak najdłuższej.

Ta powieść wzrusza i daje promyk nadziei, ale przede wszystkim otula wyjątkową życzliwością. Jestem oczarowana tą malutką książeczką i nie tylko dlatego, że życzliwość ludzka wzrusza mnie zawsze.

Polecam Wam bardzo i życzę otulającej lektury.

Pozdrawiam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

👉W tym roku postanowiłam przeczytać 100 książek, ta jest 10/2024 💗

Metryczka:

Tytuł: "Ukochane równanie profesora"

Autor: Yoko Ogawa

Gatunek: Literatura piękna

Stron: 192

Data wydania: 7 lipca 2019 r.

Moja ocena 10/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Lato, gdy mama miała zielone oczy" Tatiana Tibuleac

2024-02-03T16:14:00.030+01:00

"Tego ranka, gdy nienawidziłem jej bardziej niż kiedykolwiek,

mama skończyła trzydzieści dziewięć lat.

Była mała i gruba, głupia i brzydka."

Tak zaczyna się powieść "Lato, gdy mama miała zielone oczy" autorstwa Pani Tatiany Tibuleac. Zaskoczył mnie taki początek, a dokładniej rzecz ujmując, to ten negatywnie nasycony ton, który towarzyszył mi już do samego końca. Na moje odczucia miał również wpływ fakt, że czytałam książkę, leżąc umęczona grypą. Z pewnością i to wpłynęło na mój odbiór tej powieści i mało pozytywne nastawienie.

„Z kimś, kto odpychał mnie nogą jak psa,

gdy byłem gotów być psem tylko po to,

by mnie pogłaskano."

Notka od wydawcy podpowiada:

Aleksy, kipiący gniewem nastolatek, po ukończeniu szkoły zamierza pojechać z kolegami do Amsterdamu, zamiast tego jednak udaje się z matką na wieś do Francji. Mają spędzić razem lato. Ich trudna relacja powoli się odmienia, aż w końcu – na krótko – przechodzi w autentyczną bliskość.

Po latach, już jako uznany artysta, Aleksy powraca pamięcią do dni spędzonych z mamą i w swoim wściekło-lirycznym monologu stopniowo – w serii retrospekcji i narkotycznych malarskich wizji – dociera do istoty tego, co wówczas przeżywał i czuł.

Powieść ta zostawiła we mnie ogromny znak zapytania. Nie umiem określić czy mi się podobało czy nie. Ta dawka tak skrajnie nasyconych uczuć bohaterów sprawiła, że ta malutka, bo zaledwie 152 stronicowa powieść zajęła mi aż 3 dni.

Siadałam do niej i po chwili odkładałam by odpocząć. Emocje targały nie tylko bohaterami ale ewidentnie również mną.

Już wiem, ze to nie będzie moja ulubiona powieść, ale nie zmienia to faktu, iż książka jest bardzo wartościowa i wypełniona po brzegi emocjami do przemyślenia.

Przeczytałam powieść Pani Tatiant Tibuleac w ramach zadania czytelniczego na luty 2024 w Dyskusyjnym Klubie Książki. Mam przyjemność uczestniczyć w spotkaniach DKK, które odbywają się raz w miesiącu w naszej bibliotece w Tczewie. Od roku jestem uczestniczką i dzięki DKK poznałam wiele wyjątkowych powieści.

Pozdrawiam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

👉W tym roku postanowiłam przeczytać 100 książek, ta jest 11/2024 💗

Metryczka:

Tytuł: "Lato, gdy mama miała zielone oczy"

Autor: Tatiana Tibuleac

Gatunek: Literatura piękna

Stron: 152

Data wydania: 5 sierpnia 2021 r.

Moja ocena 7/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Loteria Czytelnicza na Luty 2024

2024-02-01T14:43:00.005+01:00

LOTERIA CZYTELNICZA

RUSZYŁA LOTERIA czytelnicza w lutym

Wylosowane hasło na ten miesiąc to:

>>Kwitnące okładki książek<<

ZASADY

Zasady są bardzo proste

Uzbierała dla Was całą listę tematów czytelniczych i każdego PIERWSZEGO dnia nowego miesiące będę LOSOWAĆ dla Was TEMAT, do którego będziemy szukać książek.

KOŁO RATUNKOWE

Jeśli komuś podany temat nie przypadnie do gustu to zapraszam do koła ratunkowego, a jest nim BARWNE CZYTANIE.

W lutym czytamy książka z CZARNĄ okładką

Zapraszam do zabawy

Zaczytana Joana

Przykłady

"Motherless" Magdalena Bartnicka

2024-01-29T22:27:00.132+01:00

Ta książka zaskoczyła mnie bardzo, ale jeszcze bardziej cieszę się, że wpadła w moje ręce.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Magdaleny Bartnickiej i po tej uczcie literackiej, wiem już że nie ostatnie.

Jak podpowiada nam notka od wydawcy - Miłość nie zawsze jest prosta. I to nie tylko ta między dwojgiem partnerów, szczególnie jeśli ich związek nie przystaje do „norm”. Także ta, która zdawałaby się naturalna – miłość matki do swoich dzieci. Książka przedstawia równolegle kilka różnych historii o miłości, odrzuceniu, nienawiści, pojednaniu. Pokazuje poplątane ludzkie losy i to, jak trudno jest się odnaleźć w życiu komuś, kto czuje się pozbawiony korzeni. Narratorem powieści jest znany już czytelnikom książek autorki Sasza Nowicki, którego potoczny, nieraz dosadny styl ubarwia lekturę humorem.

„Niektórych marzeń nie spełniłam i już nie spełnię,

...nie czekaj ze spełnianiem marzeń.

Nasz czas jest zawsze krótszy, niż się wydaje."

Po przeczytaniu tej powieści siedziałam jeszcze chwilę by poukładać natłok myśli, który we mnie pozostał. Sama nie potrafię tego wytłumaczyć, ale lektura zostawiła we mnie ogromy ładunek emocjonalny, który bardzo pozytywnie mnie zaskoczył.

Uwielbiam takie właśnie powieści, których teoretycznie łatwa i przyjemna fabuła, niesie ze sobą swego rodzaju wiry w których czają się całe gamy uczuć. Tutaj dokładnie tak właśnie było. Jest to bowiem książka o miłości pomiędzy Saszą i Kamile, o miłości która ma swoje wzloty i upadki. Upadki oczywiście spowodowane różnymi czynnikami z zewnątrz, a głównie brakiem akceptacji różnej.

Mam tutaj na myśli nie tylko sprawę seksualności i poglądów w tym względzie, ale również spełnianie oczekiwań naszych rodziców. Zazwyczaj mają oni już gotowy plan na życie dzieci, a kiedy te dorastają i zaczynają spełniać swoje marzenia, zaczynają się zgrzyty.

Jak cudownie prawdziwa jest ta powieść i jak cudownie wciągająco ją pochłaniałam. Jest dla mnie tegorocznym i bardzo pozytywnym zaskoczeniem. Wcześniej nie znałam twórczości autorki, zatem nie wiedziałam czego się spodziewać. Tytuł odrobinkę mi coś sugerował, ale okładka wszystko wywróciła do góry nogami

Ach jak cudownie, ponieważ czytając odkrywałam strona za stroną wyjątkowo pochłaniającą lekturę.

RELACJA - to jest moim zdanie główna bohaterka tej powieści. Dominuje definitywnie relacja matka-syn, ale w dwóch różnych odsłonach. =>Sasza boryka się z brakiem akceptacji ze strony matki. =>Kamil natomiast zmaga się z demonami, które zamieszkały w jego głowie po odejściu jego matki, gdy ona miał zaledwie 5 lat.

=>No i oczywiście główna relacja pomiędzy Kamilem i Saszą, na której kładą się się cieniem, oczywiście obie powyższe.

Jakby tego było mało, to autorka dodatkowo porusza tematy takie jak biseksualność czy etykietowanie spraw lub ludzi. Bardzo szybko przychodzi nam ocena innych, a nawet automatyczne osądzanie bez wykazywania nawet najmniejszego trudu wysłuchanie drugiej strony.

Pani Magdaleno bardzo dziękuję za zaufanie i mam nadzieje, a właściwie to ja już to wiem, że "Motherless" to nie jest nasz ostatnie literacki spotkanie.

Polecam Wam te powieść z całego serca i gwarantuję cały wachlarz uczuć. Uczuć pomiędzy partnerami, uczuć pomiędzy dzieckiem i ich rodzicami oraz uczuć pomiędzy rodzicielstwem a spełnianiem własnych marzeń. Tutaj jest wszystko i nawet więcej niż się spodziewałam

Dziękuję i polecam bardzo

Pozdrawiam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

👉W tym roku postanowiłam przeczytać 100 książek, ta jest 8/2024 💗

Metryczka:

Tytuł: "Motherless"

Autor: Magdalena Bartnicka

Gatunek: Literatura obyczajowa

Wydawnictwo: E-bookowo

Stron: 367 e-book

Data wydania: 10 października 2023r.

Moja ocena 8/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Słona wanilia 2" Artur Tojza

2024-01-27T23:50:00.088+01:00

Jak wspomniałam wczoraj, bardzo lubię od czasu do czasu zerknąć do literatury młodzieżowej. Tym razem moje oczy skierowałam w stronę e-booka od Artura Tojzy i jego dwutomowej powieści dla młodzieży.

"SŁONA WANILIA 2" - Minął miesiąc od burzliwych wydarzeń z końca wakacji. Głowę Amandy zaprząta wiele trosk. Problemy sercowe przyjaciół, zbliżająca się osiemnastka i związane z nią oficjalne wejście w dorosłe życie. Jednocześnie udaje jej się stopniowo zbliżyć do Tomka, który wyraźnie zmienił się w ostatnim czasie. Tymczasem na horyzoncie pojawia się nieoczekiwane zagrożenie w postaci dziewczyny, której chłopak również wpadł w oko. Czy przyjaźń członków Klubu Pomocników przetrwa kolejną nawałnicę?

„Zazdrość jest niczym sól.

W niewielkich dawkach jest zdrowa,

a nawet potrzebna, ale łatwo z nią przesadzić”.

Słyszałam kiedyś o klątwie drugiego tomu i z przyjemnością donoszę, że nie dotyczy ona powieści "Słona wanilia 2" autorstwa Artura Tojzy.

Jak wiecie pierwsza jej część spodobała mi się i mimo, że to powieść dla młodzieży, wyśmienicie się w niej odnalazłam.

Znani mi już bohaterowie rozwijają się i dojrzewają do pewnych decyzji na oczach czytelnika. Autor przeplata ich problemy z humorystycznymi dialogami co sprawia, że czyta się tę powieść lekko i z przyjemnością.

Nie myślcie jednak, że jest tak całkiem cukierkowa, bowiem autor zwraca również uwagę na ważne tematy. Jak na dłoni widać w powieści, czym kończy się ocenianie ludzi tylko po jego wyglądzie i jakie to może mieć konsekwencje. Dotyczy to oczywiście tak samo dorosłych, jak i młodzież.

Tutaj pierwsze skrzypce gra Amanda i przyznaję, ze z przyjemnością poznawałam tę postać. Autor bowiem zadbał o każdy szczegół. Fabuła jest jasno określona, a jej niespodziewane zwroty nadają powieści tempa. Podobnie jak w pierwszej części, tak i tutaj bohaterowie utrzymują swój poziom. Autor zadbał o cały wachlarz uczuć i emocji, a młodzieżowy język oraz dowcipne dialogi utrzymują książkę na wciągającym poziomie.

Czy ta część była lepsza do poprzedniej?

NIE, ponieważ każda jest inna, mimo że to kontynuacja losów znanych mi już bohaterów. Pierwszy tom skupiała się na Tomku, a tutaj reflektory skierowane są na Amandę. Autor wspominał, że już tworzy trzeci tom i on będzie poświęcony oczywiście Annie.

Przyznaję, ze ta wiadomość mnie bardzo zaintrygowała, bo już zastanawiam się dlaczego Anna jest jaka jest i co się za tym kryje.

Polecam wam tę młodzieżową powieść w której słony smak łez, przeplata się z aromatycznym smakiem waniliowych uczuć.

Polecam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

👉W tym roku postanowiłam przeczytać 100 książek, ta jest 7/2024 💗

Metryczka:

Tytuł: "Słona wanilia 2"

Autor: Artur Tojza

Gatunek: Literatura młodzieżowa

Wydawnictwo: Self publishing

Stron: 190 e-book

Data wydania: 06 grudnia 2023r.

Moja ocena 7/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Słona wanilia 1" Artur Tojza

2024-01-26T23:54:00.001+01:00

Bardzo lubię od czasu do czasu zerknąć do literatury młodzieżowej. Tym razem moje oczy skierowała w stronę e-booka od Artura Tojzy i jego dwutomowej powieści dla młodzieży.

"Słona wanilia" bo o niej mowa poczekała sobie do stycznie, bo miałam zamiar czytać ją w tramach wyzwania czytelniczego #barwneczytanie

W styczniu bowiem czytamy książki z białą okładką i jak widać oba tomy "Słonej wanilii" Artura Tojzy pasuje idealnie.

SŁONA WANILIA 1 - jak podpowiada notka od wydawcy, to jest Słodko-słona historia o licealistach, którzy z jednej strony mierzą się z nastoletnimi problemami, a z drugiej – muszą przedwcześnie dorosnąć, ponieważ najbliżsi, którzy powinni być dla nich opoką, zawodzą. Tomek jest wycofanym nerdem, siedzącym z nosem w komiksach oraz anime. Jego największą bolączką jest fakt, że urodził się w walentynki, których szczerze nie cierpi z wielu powodów. Pewnego razu niespodziewanie trafia do pomocy przy organizacji szkolnej imprezy walentynkowej, którą kierują dwie topowe uczennice - Amanda oraz Anna. Przyjaciółki wiodą z pozoru idealne życie i są

niedoścignionym wzorem dla innych. Jednak nic nie jest tym, czym się wydaje na pierwszy rzut oka.

„Nie wiedział, jak boleśnie zaowocuje ono w przyszłości.

Jednak każde uczucie, nawet jeśli z początku słodkie,

musi mieć w sobie odrobinę soli.

A im szybciej to nastąpi, tym lepiej dla obu stron.”

Z przyjemnością stwierdzam, ze weszłam w tę powieść natychmiast już od pierwszej strony i tak zostało mi do końca. Jestem bardzo mile zaskoczona, ponieważ nie spodziewałam się, że perypetie miłosno-szkolne pewnej grupki młodzieży tak mnie wciągną. Przyznaję, że zarówno Tome, jak i obie dziewczyny Anna i Amanda, szybko zdobyły moją sympatię.

Teoretycznie jest to powieść dla młodzieży i o młodzieży, ale ja należąca już do grupy raczej dorosłej, bawiłam się z bohaterami równie wyśmienicie. Uważam, że autor przemyślał zarówno fabułę, jej tempo oraz postać każdej bohaterki czy bohatera tej powieści. Czytając tego e-booka miałam cały czas wrażenie, że wszystko jest na swoim miejscu i płynie z zaplanowanym nurtem. To uczucie sprawiło, że zagłębianie się w losy przyjaciół stało się jeszcze przyjemniejsze.

Artur Tojza przemyślał i wykreował bardzo fajnych bohaterów. Każdy otrzymał swój wyjątkowy styl i charakter, może też dlatego tak szybko ich polubiłam. Młodzieżowy język i momentami dowcipne dialogi, sprawił, że przyjemnie spędziłam czas. Przyznaję że książka jest odrobinę wyidealizowana, żeby nie powiedzieć cukierkowa, ale myśl ta przebiegła mi przez głowę tak szybko, że nie odebrała frajdy z czytania.

Podsumowując, jestem na tak i cieszę się, że ta powieść trafiła w moje ręce. Polecam ją głównie młodzieży, ale podpowiadam również rodzicom owej młodzieży. Jeśli szukacie książki z wartką akcją o nastoletnich problemach związywanych z poszukiwaniem swojego miejsca i miłości oczywiście, to "Słona wanilia" Artura Tojzy będzie znakomitym wyborem. Najlepszą oceną niech będzie fakt, że po przeczytaniu pierwszego tomu, natychmiast sięgnęłam po jego kontynuację, czyli "Słona wanilia 2", ale o tym już za chwilkę.

Polecam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

Metryczka:

Tytuł: "Słona wanilia 1"

Autor: Artur Tojza

Gatunek: Literatura młodzieżowa

Wydawnictwo: Self publishing

Stron: 190 e-book

Data wydania: 25 września 2023r.

Moja ocena 7/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie

na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Noc na Alasce" Sylwia Kubik

2024-01-24T23:16:00.139+01:00

Tym razem Sylwia Kubik w nowej odsłonie i we współpracy z wydawnictwem HARDE. "Noc na Alasce", bo o niej mowa, to również zapowiedź nowego cyklu "HARDE BABKI".

Jest to powieść o silnej truckerce i szorstkim drwalu, których losy skrzyżowały się na Alasce, chociaż przyznaję, ze mnie w niej urzekło zupełnie co innego.

Jak donosi notka od wydawcy:

Daniela nie boi się wyzwań. Traumatyczne wydarzenia z przeszłości rzutują na jej teraźniejszość i przyszłość, ale też sprawiają, że odważnie sięga po marzenia. Jednym z nich jest wyjazd do Jukonu. Ciekawość świata sprawia, że nie zagrzewa tam długo miejsca. Rusza na Alaskę. Podróż nie jest łatwa. Spotyka ją wiele niebezpiecznych przygód, a najgroźniejsza z nich ma na imię Jack.
Co ją tam czeka i kim jest tajemniczy drwal z leśnej głuszy?
Tego oczywiście Wam tutaj nie zdradzę :-)

"Noc na Alasce" to pierwszy tom z serii "Harde babki" i jednocześnie powieść, której powiedziałam TRZY razy TAK:

💙TAK - dzięki niej znalazłam się na ZLOCIE z jej autorką Sylwią Kubik.

💚TAK - wzięłam udział w Akcji HARDE BABKI - co widać na zdjęciu w ciągniku
siodłowym.

💛TAK - powieść bierze udział w Akcji "Styczeń z Nocą na Alasce i #czytelniczaloteria2024

"Noc na Alasce" to nie jest taka kubikowa powieść do jakich już nas autorka przyzwyczaiła. Sylwia udowadnia, że z Powiśla na Alaskę jest dosłownie kilka stron książki. Pisarka zaskakuje i nie tylko umiejscowieniem akcji swojej powieści, ale również zwrotami akcji.

Fabuła zaczyna się teoretycznie od hardej Danieli, która jest samodzielna i ceni sobie niezależność. Sprawny czytelnik bardzo szybko dostrzeże jednak, jakie cienie niesie za sobą główna bohaterka. Ona nie przejmuje się opiniami innych, ale ma żal do matki za faworyzowanie starszej siostry. Do siostry ma całkowicie uzasadnione pretensje, za to że na każdym kroku wykorzystuje matkę. Do tego dochodzą jeszcze kłopoty finansowe i mieszanka wybuchowa gotowa.

Z takim obciążeniom Daniela postanawia wyruszyć na Alaskę, żeby tylko podreperować swoje finanse. Sylwia Kubik zgotowała dla niej jednak całkowicie inny los i podpowiem tylko, że pewien tajemniczy drwal będzie miał w tym swój udział.

Mnie, mimo wszystko nie ten drwal zainteresował, ale historia oraz szare codzienne życie jego nietypowej rodziny. Zaczytywałam się wręcz w tych właśnie stronach, kiedy Daniela poznaje ich styl życia. Niesamowita historia i za to właśnie najbardziej cenie Sylwię, która w teoretycznie lekką i niedzielną powieść potrafi wpleść taki temat.

Jaki?

Oczywiście nie zdradzę, ale gwarantuje, ze autorka potrafi zaskoczyć i sprawić, ze fabuła wciąga. "Noc na Alasce" uprzyjemniła mi czytelniczy wieczór i sprawiła, że cykl "HARDE BABKI" bardzo mnie zaciekawił.

Będę go z pewnością wypatrywać, żeby przekonać się, która z nas zostanie jej kolejną bohaterką.

Polecam

Zaczytana Joana

BOOKIECIARNIA

Metryczka:

Tytuł: "Noc na Alasce"

Autor: Sylwia Kubik

Gatunek: Literatura obyczajowa

Wydawnictwo: HARDE

Stron: 304

Data wydania: 27 września 2023r.

Moja ocena 7/10

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Księgarenka na Miłosnej" Paulina Molicka

2024-01-22T11:41:00.000+01:00

Z przyjemnością zaczynam moją opowieść od słów, które ostatnio używam często, a mianowicie fakt, że mam szczęście do debiutów literackich.

Księgarenka na Miłosnej" autorstwa Pani Pauliny Molickiej jest kolejnym tego przykładem.

Jak donosi notka od wydawcy:

Całym życiem trzydziestoletniej Oli jest Księgarnia na Miłosnej.
Gdy dowiaduje się, że jej ukochane miejsce pracy ma zostać sprzedane, wpada w panikę. Nową właścicielką księgarenki zostaje urocza starsza pani Aniela. Kobieta od razu nawiązuje więź z Olą i proponuje jej wspólny weekend nad morzem. Podczas wyjazdu niespodziewanie dołącza do nich wnuk staruszki – przystojny adwokat Filip.

***

Czy Ola poradzi sobie z nową sytuacją, a nawet kilkoma w życiu, tego oczywiście

tutaj nie zdradzę. Mogę jednak dodać, że sporo namiesza Pewien BARDZO tajemniczy dżentelmen w kapeluszu.

Obiecuję również, iż rozwikłanie tajemniczości owego Pana jest wręcz idealnie skonstruowane i dodaje tej powieści cudownie otulającej pozytywną energią magii.

"Księgarenka na Miłosnej" to jest nie tylko ciepła powieść, ale mam wrażenie, że to głównie niesamowity nośnik pozytywnej energii.
Moje baterie naładowały się na zapas podczas czytania, bowiem dostałam sporą dawkę radości i dobrej energii, którą wyczytałam nawet pomiędzy wierszami.

Mój drogi czytelni, jeśli zatem cierpisz na nieustający pesymizm, to błagam, nie zaglądaj do Księgarenki na Miłosnej, ponieważ zaleje się niewyobrażalna dawka pozytywnych emocji. Pamiętaj, że ostrzegałam więc jeśli się zdecydujesz odwiedzić Miłosną i zapukasz do owej księgarenki, to bądź gotowy miłe spotkanie, które może być sprzeczną z Twoją naturą :-)

Ja spędziłam z książką Pani Pauliny Malickiej najcudowniejsze niedzielne popołudnie. Za moim oknem tego dnia była okropna pogoda, ale mnie otuliły ciepłe uczucia płynące z każdej stony "Księgarenki na Miłosnej"

Marzy mi się, ze by kiedyś przekroczyć próg takiej księgarenki, jak ta z książki Pani Pauliny. Tutaj wszystko jest na miejscu, a zakończenie dobrane wręcz idealnie do całości

Paulino dziękuję za ten wyjątkowy moment z tajemniczym dżentelmenem w kapeluszu, oczywiście na końcu powieści. Zrobiłaś to idealnie i nie wyobrażałam sobie lepszego wyjaśnienia.

Żałuję, że rozstałam się z tą cudownie otulającą powieści i dlatego z radością będę wypatrywać kolejnych powieści tej autorki. Jeśli tak wygląda debiut, to ja chcę więcej.

Was drodzy czytelnicy zachęcam bardzo i jednoczęsnie ostrzegam - zwracajcie uwagę jaki rodzaj powieści trzymacie w ręku.
Ta konkretna otula ciepłem i ładuje bateria cała dawką pozytynych wibracji, więc nie wymagajcie o niej niczego innego.

Dziękuje za ciepło i Polecam

Zaczytana Joana

💗5/2024

Książkę przeczytałam w rama BOOK TOUR które organizuje najlepsza w tej dziedzinie Andżelika z Czytam dla przyjemności dziękuję za zaufanie.

Metryczka:

Tytuł: "Księgarenka na miłosnej"

Autor: Paulina Molicka

Gatunek: Literatura obyczajowa

Wydawnictwo: Dragon

Stron: 320

Data wydania: 14 czerwca 2023 r.

Z przyjemnością przeczytam Wasze refleksje
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Epilog - zaczytana Joana - BOOKIECIARNIA

"FAMILIA" Mariusz Kanios

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Chwytać motyle" Natalia Piaskowska

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Powiernik" Franciszek M. Piątkowski tom nr 1 z cyklu "Marek Lichocki"

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Zawodowa dziewczyna" Anna Sakowicz

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Kaprysik. Damskie historie" Mariusz Szczygieł

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Dlaczego? 100 opowieści o filozofach dla młodych czytelników" Umberto Galimberti

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Kraboszki" Barbara Piórkowska

FIOLETOWY marzec w Bookieciarni i #Barwneczytanie

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Siła kobiet" Barbara Wysoczańska

FIOLETOWY marzec w Bookieciarni i #Barwneczytanie

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Damy, dziewuchy, dziewczyny. Historia w spódnicy" Anna Dziewit-Meller

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Uczucie prawdy" Karolina Wasielewska

Miałam również ogromną przyjemność zaprosić Karolinę na spotkanie do BOOKIECIARNI

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Harda aż kipi kobiecością - "HARDA" Elżbieta Cherezińska

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Pod naszym niebem" Sylwia Kubik - I tom serii powiślańskiej

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Kelner w Paryżu. Co ukrywa stolica smaku?" Edward Chisholm

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Klucz do Helheimu" Radosław Lewandowski

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Taką, jaka jestem" Joanna Szczybura

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"RAK' Nadia Szagdaj, Grzegorz Filarowski

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"YELLOWFACE" Rebecca F. Kuang

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Ukochane równanie profesora" Yōko Ogawa

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Lato, gdy mama miała zielone oczy" Tatiana Tibuleac

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Loteria Czytelnicza na Luty 2024

LOTERIA CZYTELNICZA

"Motherless" Magdalena Bartnicka

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Słona wanilia 2" Artur Tojza

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Słona wanilia 1" Artur Tojza

na temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Noc na Alasce" Sylwia Kubik

Z przyjemnością przeczytam Wasze opiniena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

"Księgarenka na Miłosnej" Paulina Molicka

Z przyjemnością przeczytam Wasze refleksjena temat tej książki.Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję, że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze opinie
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.

Z przyjemnością przeczytam Wasze refleksje
na temat tej książki.
Jeśli jednak nie czytaliście jej jeszcze, to mam nadzieję,
że moja opinia pomoże Wam w wyborze kolejnej lektury.