<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2enclosuresfull.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" version="2.0"><channel><title>Estimulos</title><link>http://geocob.blogspot.com/</link><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="http://feeds.feedburner.com/Estimulos" /><description>Sensações Filosóficas</description><language>en</language><managingEditor>noreply@blogger.com (Allan Cob)</managingEditor><lastBuildDate>Wed, 18 Jan 2012 17:04:39 PST</lastBuildDate><generator>Blogger http://www.blogger.com</generator><openSearch:totalResults xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">2</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">25</openSearch:itemsPerPage><feedburner:info xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" uri="estimulos" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><itunes:owner><itunes:email>noreply@blogger.com</itunes:email></itunes:owner><itunes:explicit>no</itunes:explicit><itunes:subtitle></itunes:subtitle><geo:lat>34.5136</geo:lat><geo:long>90.4007</geo:long><item><title>Kant dois ponto zero (Kant 2.0)</title><link>http://geocob.blogspot.com/2009/03/o-mesmo-software-desde-kant-ou-erro-ao.html</link><author>noreply@blogger.com (Allan Cob)</author><pubDate>Wed, 22 Jun 2011 14:04:46 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-9106688931863238532.post-38208958105061023</guid><description>&lt;div  align="justify" style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:100%;" &gt;Ou do &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Erro na atualização do Sistema&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSRC247VNI/AAAAAAAACbA/dzUD-WfQKek/s1600-h/kant2.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311029338856707282" style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; width: 227px; cursor: pointer; height: 270px;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSRC247VNI/AAAAAAAACbA/dzUD-WfQKek/s400/kant2.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;font-size:100%;"  &gt;Filosofia, Razão e Ciência Moderna.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;font-size:100%;"  &gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;O filósofo Imanuel Kant, pensador do final do século XVIII, foi quem desenvolveu o código-fonte do software que todos nós, homens andróides da sociedade moderna, como costuma dizer &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;em&gt;Dieter Heidemann, &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;utilizamos para justificar e reproduzir a modernidade como momento último e acabado tanto da forma de sociabilização human&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;a quanto da forma de pensá-la. O Iluminismo, que garante à ciência uma autojustificação (Kurz, Razão Sangrenta.) do mundo moderno pelo conceito de razão, tem suas bases criadas&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt; no campo da filosofia e da teoria do conhecimento por Kant. Como se deu esse processo? Será que no século 21 ainda estendemos e agimos no mundo de acordo c&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;om esse s&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;oftware iluminista? E essa é mesmo a única e última forma do pensamento humano acabado? É possível pensar para além desta forma?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoBodyText"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;Kant e o Pensamento Acabado do Iluminisno&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoBodyText"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Todas as definiçoes kantianas sobre a filosofia implicam em uma concepçao acabada do conhecimento iluminista, entendido como forma final da &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;razao humana&lt;/span&gt; em geral. &lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p  style="margin: 0cm 0cm 0pt 35.4pt; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;“Kant define a filosofia como ‘a ciência da relação entre todo&lt;/i&gt;&lt;i&gt;s os conhecimentos e os fins essenciais da razão humana’; ou como ‘o amor que o ser racional experimenta pelos fins supremos da razão humana’ (Crítica da Razão pura). Os fins supremos da Razão formam o sistema da Cultura” &lt;/i&gt;(&lt;b&gt;Deleuze&lt;/b&gt;, &lt;i&gt;A Filosofia Crítica de Kant&lt;/i&gt;, p.09).&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Tais definicçoes sao problemáticas&lt;b&gt; &lt;/b&gt;porque sustentam que a específica forma científica moderna  coincide com uma razao humana em geral, própria da natureza humana, portanto &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;ontológica. Entretanto, a&lt;/span&gt;s reflexoes do grupo Krisis/Exit! vao em outra direcao: tal forma de pensamento é característica das sociedades regidas pela &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;forma social da mercadoria&lt;/span&gt;, nao uma forma última e acabada do pensamento humano em geral.&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;O con&lt;/b&gt;&lt;b&gt;fronto entre Racionalismo e Empirismo&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Kant vivia em um contexto de enfrentamento filosófico entre duas correntes de pensamento, o Racionalismo e o Empirismo. Ambas buscavam garantir as bases filosóficas de um pensamento certo e indiscutível, uma busca por verdades duráveis e até mesmo absolutas. Essa busca de verdades sobre o homem e o mundo, conforme o processo de modernizacao vai se imponto, assume uma forma bastante específica, voltada para o &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;controle e a prediçao dos sistemas naturais e sociais&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:Arial;font-size:100%;"  &gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="MsoBodyText3"  style="text-align: center; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b style="font-family: georgia; color: rgb(204, 204, 204);"&gt;O Racionalismo&lt;/b&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSSqcN8iXI/AAAAAAAACbI/JeOqx8cRsdE/s1600-h/descartes.gif"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311031118403504498" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 250px; cursor: pointer; height: 248px; text-align: center;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSSqcN8iXI/AAAAAAAACbI/JeOqx8cRsdE/s400/descartes.gif" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" &gt;René Descartes&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="font-family: georgia; color: rgb(204, 204, 204);" href="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSSqcN8iXI/AAAAAAAACbI/JeOqx8cRsdE/s1600-h/descartes.gif"&gt; &lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoBodyText3"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Para o racionalismo cartesiano a razão é a única faculdade capaz de garantir um conhecimento adequado da realidade. &lt;i&gt;Cogito ergo sum&lt;/i&gt; (Penso, logo existo) é a frase mais famosa de Descartes, que pode ser entendida como a coincidência entre pensar e existir, ou ainda que a realidade e a razão são estruturas análogas, concordantes, que é possível ao pensamento assimilar objetivamente a realidade a partir dos atributos do pensamento (do Eu) de extensao material e movimento, algo como espaço e tempo. É importante frisar que a concepçao de movimento é  de ordem mecanicista.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoBodyText3"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;“&lt;i&gt;Descartes, em 1637, no seu &lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="FR-BE"&gt;Discours&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt; de &lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="FR-BE"&gt;la Méthode&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;, mostra que a ação (&lt;/i&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="EL"&gt;analytique&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;) de resolver um problema é procurar o &lt;/i&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="FR-BE"&gt;méthode&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt; (meta, caminho, raciocínio) que permite decompo&lt;/i&gt;&lt;i&gt;r seu todo nas partes que o constitui”.(Venturi, 2008). &lt;/i&gt;O método analítico de Descartes se refere a alguns tipos de&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; idéias inatas&lt;/span&gt;, contidas na própria natureza, das quais o pensamento deveria se ocupar, através de &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;análises sobre as &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;menores parcelas possíveis &lt;/span&gt;e por meio de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;operações matemáticas indutivas&lt;/span&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;em&gt;“De um lado, a confiança na capacidade do pensamento matemático, símbolo da autonomia da razão, para interpretar adequadamente o mundo; de outro, a necessidade de conferir ao conhecimento racional uma fundamentação metafísica [fundamentada pela matemática] que garantisse sua certeza. &lt;strong&gt;Para Descartes, a realidade física coincide com o pensamento e pode ser traduzida por fórmulas e equações matemáticas.&lt;/strong&gt; Descartes estava convicto também de que todo conhecimento procede de idéias inatas - postas na mente humana por Deus - que correspondem aos fundamentos racionais da realidade. A razão cartesiana, por julgar-se capaz de apreender a totalidade do real mediante "longas cadeias de razões", é a razão lógico-matemática. &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;em&gt;O racionalismo entendia a totalidade do real como estrutura racional criada por Deus, "grande geômetra do mundo". (internet) &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;O processo de deduçao, que se orienta a partir de sentenças gerais a partir das quais se pode chegar a sentenças particulares&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt; é, portanto, fundamental para o Racionalismo, pois uma vez indentificados o &lt;strong&gt;movimento &lt;/strong&gt;(tempo) e a &lt;strong&gt;extensao&lt;/strong&gt; (espaco) das coisas, e traduzidas em linguagem matematica, todo caso particular pode ser entendido. &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Qualquer relacao com a necessidade moderna de controlar a producao e o tempo social nao é mera coincidência.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Essa faculdade da &lt;em&gt;&lt;strong&gt;razão humana &lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;que persegue uma ordem geral do mundo a partir de leis, é, para o Racionalismo e também para Kant, a redução dessa &lt;strong&gt;&lt;em&gt;forma específica do pensamento moderno como ontológico e transhistórico, e entende a revolução no modo de pensar empreendida por Kant como a última possível dessa natureza. (Ortlieb, Claus Peter - A objetividade inconsciente)&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(255, 204, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;O mais radical dos idealistas é Spinoza, &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;que nega a diferença entre res cogitans - substância &lt;/span&gt;pensante  - e res extensa - objetos corpóreos -  afirma a existência de uma  única substância da qual o pensamento e a extensão seriam atributos&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;. (internet) &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;Outro autor racionalista que influenciaria Kant é Leibniz, que vê na relação entre causa e efeito uma harmonia da qual se pode derivar um propósito moral do mundo. Kant se detém sobre a questão da moral em A crítica da Razão Prática, onde desenvolve o seu conhecido Imperativo Categórico: &lt;em&gt;Aja apenas segundo a máxima que você gostaria de ver transformada em lei universal. &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;Dentre  as influências de Leibniz em Kant podemos citar a visão da humanidade  como participante da finalidade última do universo (concepção  teleológica de história, desenvolvida também posteriormente por Hegel em  &lt;em&gt;A razão na História&lt;/em&gt;, que descambaria na &lt;em&gt;História Universal&lt;/em&gt;) e não como mera participante da natureza.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt; &lt;span style="font-style: italic;"&gt;E já que a humanidade é a finalidade última do mundo, o pensamento deve encontrar uma forma análoga. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;A filosofia deve criar os pressupostos de um pensamento que se entenda como a racionalidade última e acabada da humanidade.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;"&gt;Outro  elemento apontado como influencia de Leibniz em Kant é a visão  pragmática da natureza, a natureza útil ao homem. Esta concepçao também está presente na escola antìpoda, o Empirismo, representado principalmente por Francis Bacon. O fato de ambas as escola (Racionalismo e Empirismo) de fundamentos aparentemente opostos, coincidirem quanto ao pragmatismo do conhecimento tem relaçao com a imposicao da modernizacao, o controle e a prediçao de sistema naturais e sociais, à que nos refiríamos anteriormente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Empirismo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204); font-weight: normal;"&gt;&lt;span&gt;De  acordo com Francis Bacon, o Homem deve se entender como &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 204, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;span style="font-weight: normal;"&gt;Legislador da Natureza e cabe à ciência estabelecer o &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;"&gt;imperium homini&lt;/span&gt; sobre as coisas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); font-style: italic;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 204, 153);"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/Sbfnq_1Ha-I/AAAAAAAACbo/MPQ5RyrKYh8/s1600-h/bacon.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311969011381529570" style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; width: 195px; cursor: pointer; height: 250px;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/Sbfnq_1Ha-I/AAAAAAAACbo/MPQ5RyrKYh8/s400/bacon.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;h4  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;O fim e o devido término de um imenso erro?&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h4&gt;&lt;h4  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;Em &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;&lt;i  style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span lang="EL"&gt;Novum&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i  style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span lang="EL"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i  style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span lang="EL"&gt;Organum&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;, &lt;/i&gt;Bacon &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;apresenta &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;a noção de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Ídolos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;, &lt;/em&gt;as&lt;em&gt; &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;falsas noções responsáveis pelos erros cometidos pela ciência e pelos homens que fazem ciência.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h4&gt;&lt;h4  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;Kant promete a eliminação desses erros, como mostra no epíteto que abre sua principal obra, &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;&lt;i&gt;Crítica da Razão Pura&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;, extraído de outra obra de Bacon, &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-size:100%;" &gt;&lt;i  style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span lang="EL"&gt;Instauratio&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i face="georgia"&gt; Magna&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: normal; color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;:&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h4&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;De nossa parte silenciamos: Quanto ao assunto porém, de que se trata aqui, pedimos que os homens não o considerem uma simples opinião, mas de fato, uma obra; e que tenham de que não se trata da fundação de uma seita ou da justificação de uma idéia, mas da &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;fundamentação da utilidade e da grandeza humanas&lt;/span&gt;. Que, então, cada um, no seu próprio interesse... atenda ao bem comum... e se empenhe por ele. Afinal, que cada um tenha boa fé e não julgue a nossa Instauratio Magna algo infinito ou ultramonta e a compreenda; pis, em verdade, &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ela significa o fim e o devido término de um imenso erro&lt;/span&gt;. (in Bacon, Francis. Instauratio Magna Grande Restauração] &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic; color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;, Prefácio.)&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;Essa afirmação ilumina o sentido da razão e do pensamento científico moderno, pois demonstra como eles se entendem como forma última e acabada do pensamento humano.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" &gt;Dentre os tais ídolos de Bacon ídolos está o &lt;/span&gt;&lt;em  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;"&gt;&lt;span lang="EL"&gt;Idola&lt;/span&gt;&lt;span lang="EL"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="EL"&gt;Theatri&lt;/span&gt;, &lt;/em&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" &gt;uma crítica fundamental para a substituição do raciocínio silogístico para o raciocínio indutivo, e a consolidação de um conhecimento "certo" e "verd&lt;/span&gt;adeiro", pois propõe que o conhecimento deve ser alcançado através de um método ordenado, indutivo e passível de &lt;b&gt;verificação empírica&lt;/b&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Entretanto é somente com Kant que a filosofia atinge esse grau de coerência interna entre as formas de ordenação do pensar em relação à experiência, e consegue estabelecer uma correlação entre a verificação empírica e a razão.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSUjZU2ZxI/AAAAAAAACbY/J2KCGSBPEk4/s1600-h/hume.gif"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311033196391327506" style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; width: 105px; cursor: pointer; height: 400px;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSUjZU2ZxI/AAAAAAAACbY/J2KCGSBPEk4/s400/hume.gif" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;font-size:100%;"  &gt;É sobre a questão da &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Experiência&lt;/span&gt; que outro autor, David Hume, com seu ceticismo empiricista, &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;font-size:100%;"  &gt;apresentado em &lt;i face="georgia"&gt;Tratado sobre a natureza Humana&lt;/i&gt;, realiza as críticas mais contundentes à Metafísica ainda presente nas idéias inatas do Racionalismo e ao procedimento da Causalidade, (&lt;/span&gt;&lt;em&gt;Leibniz&lt;/em&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;font-size:100%;"  &gt;) aquela operação metodológica fundamental para o Racionalismo.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;font-size:100%;"  &gt;Segundo Hume a relação entre causa e efeito só é possível através de uma observação humana induzida, pois só experimentamos uma seqüência de percepções. &lt;span style="font-weight: bold; font-style: italic;"&gt;Portanto a relação causa-efeito é uma suposição que nunca poderá ser experimentada&lt;/span&gt;. E para os empiricistas, herdeiros de Bacon, todo conhecimento só pode nascer da experiência. O processo de &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;induçao&lt;/span&gt;, que se orienta a partir de sentenças particulares, possibilitadas pela experiência, é, portanto fundamental para o Empiricismo.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSVPSO9uaI/AAAAAAAACbg/PCPVAgLTNrs/s1600-h/nwe.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311033950401837474" style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; width: 88px; cursor: pointer; height: 324px;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSVPSO9uaI/AAAAAAAACbg/PCPVAgLTNrs/s400/nwe.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Newton será um grande influenciador de Kant no campo do empiricismo &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt; ao desenvolver uma &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;física matemática, empiricamente demonstrável&lt;/span&gt;, nos seus estudos sobre o movimento dos corpos. Pois em Newton o conhecimento atinge dois patamares fundamentais para o pensar científico moderno: a necessidade (&lt;span style="font-style: italic;"&gt;é assim e só assim&lt;/span&gt;) e a universalidade (&lt;span style="font-style: italic;"&gt;conservadas as variáveis, sempre será assim&lt;/span&gt;). A partir do pensamento newtoniano já podemos afirmar com mais tranquilidade a relacao entre pensamento e determinacao histórica: leis universais do movimento dos corpos vêm a calhar para uma &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;revoluçao industrial&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;Revolução no modo de pensar em Kant: A síntese entre Racionalismo e Empiricismo&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;p class="MsoBodyText2"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;A principal contenda que se estabelece entre Racionalismo e Empiricismo é a origem desse &lt;em&gt;conhecimento certo&lt;/em&gt; pela qual a industrializacao está tao ansiosa. Qual é a origem &lt;strong&gt;objetiva&lt;/strong&gt; do conhecimento, ou ainda, qual é a origem do &lt;strong&gt;conhecimento objetivo&lt;/strong&gt;? A objetividade está na experiência? Ou na Razão das idéias inatas, já presentes na natureza?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Como já dito antes, Kant estava interessado em estabelecer algum tipo de ciência &lt;i&gt;definitiva, &lt;/i&gt;que garantisse a verdade do conhecimento&lt;em&gt;, por entender o pensamento moderno como razão humana. &lt;/em&gt;Interessava a ele definir a objetividade do conhecimento, uma vez que a humanidade, a partir do esclarecimento havia atingido um &lt;span style="font-style: italic;"&gt;novo patamar&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: right;font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Com uma simples frase pode-se resumir a revolução no modo de pensar, empreendida por Kant: &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:130%;" &gt;&lt;i&gt;“Toda experiência deve se referir ao conhecimento”&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;Kant inverte a sentença Empiricista e mostra que eles não eram tão opostos assim (&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Chauí&lt;/span&gt;, Marilena. Apresentação de Crítica à Razão Pura). Portanto, de Kant em diante toda experiência será racionalizada (reduzida a a forma do método científico) ou não se tratará de um conhecimento válido, científico.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;O Método Transdcendental&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Kantiano&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;E como uma experiência é racionalizada? O próprio Kant nos diz que "&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Em cada teoria particular da natureza há tanta ciência autêntica quanto nela se encontre matemática&lt;/span&gt;", pois assim se torna possível a identificação de leis e fatos irrefutáveis.Tal operaçao de racionalizaçao da experiência é realizada a partir da apreensao do fenômeno e a producao da experiência, em uma relacao entre as &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;categorias inatas de percepçao e entendimento. &lt;/span&gt;Esse método de conhecimento ficou conhecido como:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;O método transcendental pressupoe um &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;sujeito transcendental&lt;/span&gt;, manifestacao filosófica da forma moderna do sujeito da troca abstrata, como sugere Adorno (Sobre sujeito e Objeto). Mas esse método também se entrelaça com a Doutrina das Faculdades, que reforça o sentido ontológico do sujeito e do conhecimento, em Kant:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;&lt;blockquote&gt;“Em suma: a uma certa faculdade no primeiro sentido da  palavra (faculdade de conhecer, faculdade de desejar, sentimento de  prazer ou de dor) deve corresponder uma certa relação entre faculdades  no segundo sentido da palavra (imaginação, entendimento, razão). E por  tal motivo que a doutrina das faculdades forma um verdadeiro  entrelaçamento, constitutivo do método transcendental”. (p.18).&lt;/blockquote&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Kant vai desenvolver um sistema filosófico para estabelecer os rumos dessa racionalização das experiências. A categoria central desse sistema é o&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; Juízo Sintético&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;,&lt;i&gt; &lt;/i&gt;que é o levantamento de uma hipótese (Sentença Geral) que apresenta um &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;conceito de predicado&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt; inexistente no &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;conceito de sujeito&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;. E que ainda por cima essa sentença apresente-se &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;universalmente&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt; e &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;necessária&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;, do jeito que o Newton gostava. Vamos explicar por partes.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Esse método em Kant é definido com Transcendental, pois  deseja transcender os &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;juízos analíticos&lt;/span&gt;, aqueles que contém somente uma  afirmação presente no próprio conceito de sujeito. Por exemplo, em “toda  bola é redonda” o conceito de predicado (redonda) já está presente no  conceito de sujeito. (bola)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Por exemplo, dizer que "a bola é vermelha" contém um conceito de predicado "vermelho"que não está contido no conceito de sujeito "bola".&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Mais ainda nos faltam a &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;necessidade &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;e a &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;universalidade:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;- &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Toda bola é vermelha é um juízo &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;necessário&lt;/span&gt;, pois todo conceito de sujeito deve conter o conceito de predicado.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;- A universalidade pode ser atingida definindo-se as variáveis que garantiriam a universalidade da afirmação:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;"&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Nesta sacola, toda bola é vermelha. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;Esse é um juízo &lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;sintético &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;necessário e universal, mas é um juízo &lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;a posteriori, &lt;/i&gt;&lt;/span&gt; &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;pois dependeu de uma experiência, alguém abriu a sacola e verificou empiricamente que todas as bolas eram vermelhas.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt; Os juízos sintéticos &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;a posteriori&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt; são importantes, mais ainda não reside neles o fundamento da ciência.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;Para Kant devemos ser capazes de estabelecer &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;juízos sintéticos a priori&lt;/span&gt;, ou seja, que não dependem da experiêcia.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;blockquote  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;"&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;A menor distância dois pontos é a reta.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="text-align: justify; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;Esse é um juízo sintético &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;a priori&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Os juízos sintéticos a priori são importantes porque são amparados por um conhecimento objetivo abstrato (matemático) e ainda assim são passíveis de verificação empírica. A tao sonhada síntesa entre racionalismo e empirismo e o fundamento de uma filosofia pragmática, utilitarista e historicamente determinada pela modernizacao, um sistema social de domincao do tempo social abstrato. (Postone)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Esse procedimento do pensar de uma sentença geral objetiva que permite descobrir uma sentença particular e contingente e vice-versa, através da relação entre juízos sintéticos &lt;i&gt;a priori&lt;/i&gt;&lt;i&gt;a posteriori, &lt;/i&gt;é a definição mais clara do método dedutivo-indutivo, base dura do pensamento científico moderno. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="margin-left: 35.4pt; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="margin-left: 35.4pt; color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" &gt;Uma Crítica imanente, a razão como juiz da razão, tal é o princípio essencial do método dito transcendental.(p.11)&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Nietzsche, crítico de Kant &lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;[&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102);"&gt;terminar&lt;/span&gt;]&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;Nietzsche,  já no século XIX se colocaria como um importante crítico da  modernidade,  ainda que  preso aos ideais românticos, tanto nas críticas  aos pincípios morais Kantianos, como as &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;buscas cegas pelas verdades empreendidas pela ciência&lt;/span&gt;.  (&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Gaia Ciência&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;)&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"  style="color: rgb(204, 204, 204); text-align: right;font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Para Nietzsche o Racionalismo é Irracionalismo, as verdades, sangrentas, e Kant uma tarântula catastrófica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;   &lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;Nietzsche já percebe em seu tempo quais transformações históricas se desenrolam no bojo da &lt;strong&gt;&lt;em&gt;razão sangrenta &lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;iluminista, como viria a chamar já no século XXI, Robert Kurz.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204); font-weight: bold;"&gt;A Crítica Marxiana&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;: &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;i&gt;&lt;strong style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(255, 204, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Kant no Espelho&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Postone criticando a forma-pensamento a partir da forma-mercadoria. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;[&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102);"&gt;terminar&lt;/span&gt;]&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;. &lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;Tb alguma coisa no Claus Peter.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(255, 204, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Para Georg Lukacs  "Pensamento e existência não são idênticos no sentido de que eles  ‘correspondem’ um ao outro, ou ‘refletem’ um ao outro, que eles ‘correm  paralelos’ um ao outro, ou ‘coincidem’ um ao outro (todas expressões que  escondem uma dualidade rígida)”, presentes no Racionalismo, no Empirismo e nas Antinomias Kantianas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lukács combate todos esses dualismo a  partir da noção da relação intríseca entre subjetividade e objetividade,  através de uma relação de determinação por meio das formas específicas  da sociabilização capitalista moderna (forma mercadoria). Lukacs chega  ao extremo de dizer que é da natureza do sistema social moderno produzir  os fatos puros, uma vez que é ele quem orienta a constituiçao de uma  forma de pensamento que os persegue. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(255, 204, 153);"&gt;(H.C.C., 1923) &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(255, 204, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;VEm outras palavras, Lukacs insiste na formaçao histórica do sujeito e do objeto, ao invés de tomá-los como dados trans-históricos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204); font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(255, 204, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;Horkheimer&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;: crítica do obscurantismo kantiano:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Qual é o fundamento entre as categorias de percepçao e categorias do pensamento?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;Quando Kant se faz  essa pergunta nenhuma  resposta surge. Por entender essas categorias como inatas ao Homem em  geral, nada se pode dizer sobre sua origem. Esse é o chamado problema do  obscurantismo Kantiano.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seguindo os passos de Lukács, Horkheimer afirma que o postulado Kantiano sobre a origem do conhecimento está  naturalizado na nossa forma de pensar o mundo, mas deve entendido como  uma construção histórica e, portanto, não a única possível: A noção de  busca de leis naturais objetivas está orientada por uma condição  historicamente produzida de pensar e viver: as formas sociais  fundamentais do capitalismo. (Horkheimer, Teoria tradicional e teoria crítica).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nossa prática social moderna é que exige  que pensemos assim, o que nos permitirá dizer que essa forma de pensar  não é ontológica ou da natureza do homem, é histórica e pode desmororar  junto com o colapso do sistema produtor de mercadorias.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(204, 204, 204); text-align: justify;font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;A Crítica do Pensamento Moderno [&lt;span style="color: rgb(255, 102, 102);"&gt;terminar&lt;/span&gt;]&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Também para Robert Kurz a formação do pensamento moderno tem suas raízes em uma objetividade histórica e socialmente construída. A imposição do sistema produtor de mercadorias necessita de um correlato no plano da consciência, uma vez que é imprescindível para a sua realização, a naturalização da forma-valor. A forma-valor é portanto uma objetividade que orienta tanto a prática social da produção tautológica do valor através do trabalho abstrato, quanto a forma-pensamento inconscientemente objetiva. O procedimento científico, em busca de objetividade , elimina tudo que nao foi objetivada pela mercadoria, criando um campo cego onde se desdobram relaçoes cindidas pelo Capital. A ciência moderna, portanto:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p  style="margin-left: 35.4pt; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;“Trata-se de Kant no estado da sensualidade, isto é, da dizimação de tudo que seja vivo e não consiga encaixar-se na abstração do valor”.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"  style="margin-left: 35.4pt; color: rgb(204, 204, 204);font-family:georgia;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;Tal forma positiva da ciência deve ser &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ultrapassada &lt;/span&gt;(uberwind) por uma forma negativa, que se auto-imploda&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;i&gt; “uma teoria negativa, a construir para ela própria ser ultrapassada e tornada redundante, e já não do estabelecimento legitimador de um novo princípio positivo (semelhante à abstração capitalista do valor), segundo o qual tudo se deveria moldar“.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;b  style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span lang="DE"&gt; Kurz&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;, Razão Sangrenta&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div face="georgia" style="text-align: justify;" align="justify"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;Erro na atualizaçao do sistema&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:100%;" &gt;O Sistema encontrou um erro fatal e será finalizado. A sociabilização capitalista se reproduz negando seus fundamentos. O nosso Sistema também encontrou uma limitação na forma de pensar o mundo dentro dos parâmentros modernos. Estamos diante de uma limitação objetiva, tanto para a prática quanto para o pensamento: ou essas Formas se implodem ou se transformarão radicalmente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;iframe src="http://www.youtube.com/embed/l6USf_4tWAg" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="425"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9106688931863238532-38208958105061023?l=geocob.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-06-22T18:04:46.964-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://1.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SbSRC247VNI/AAAAAAAACbA/dzUD-WfQKek/s72-c/kant2.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>O Fetiche da Mercadoria</title><link>http://geocob.blogspot.com/2009/02/o-fetiche-da-mercadoria.html</link><author>noreply@blogger.com (Allan Cob)</author><pubDate>Sun, 05 Jul 2009 19:02:11 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-9106688931863238532.post-6049065818371584376</guid><description>&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Allan Cob&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSgyRJMSSI/AAAAAAAACZw/_fPfEMle3xU/s1600-h/aliena%C3%A7%C3%A3o.gif"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306543046405146914" style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; WIDTH: 224px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 204px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSgyRJMSSI/AAAAAAAACZw/_fPfEMle3xU/s400/aliena%C3%A7%C3%A3o.gif" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold;font-family:georgia;font-size:85%;"  &gt;&lt;em&gt;A alienação é um conceito filosófico fundamental para o pensamento crítico da sociedade moderna. Pois é a partir dele que Karl Marx desenvolve a idéia de Fetichismo da Mercadoria. Portanto, se faz importante entender a história da formação conceitual de ambos para situarmos uma leitura possível do pensamento crítico marxista. &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold;font-family:georgia;font-size:85%;"  &gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Podemos encontrar três momentos importantes para o desdobramento do Fetiche da Mercadoria, previamente desenvolvido por Marx em Georg Lúkacs(1923), Guy Debord (1967)e Robert Kurz (1993). Vamos a cada um para mostrar como esse resgate conceitual foi realizado ao longo do século XX para explicitar uma leitura possível do Fetiche da Mercadoria no próprio Marx.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="left"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Lukács, Retomando o Fetiche&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="left"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306555745441659746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 203px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 250px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSsVcvbu2I/AAAAAAAACag/JqE_DwEYneI/s400/luakcs.gif" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Após a realização da primeira reunião da Komintern organizada por Lenin em 1919, Karl Korsch e Georg Lúkacs percebem a palidez filosófica em curso nos debates dirigidos pelo Partido Comunista. Esses encontros apontavam na direção do Socialismo Científico Evolucionista e do pragmatismo de "O que fazer?", influenciado principalmente pelos últimos escritos de Friedrich Engels. Em textos publicados ao longo da década de 1920 Lúkacs e Korsch resgatam a lógica dialética e mostram como Marx havia sido tributário dos desenvolvimentos teóricos de Hegel. Mais do que isso, se capacitam a levar adiante os desenvolvimentos teóricos de Marx. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;A seguir apresentamos um pequeno esboço do pensamento hegeliano para situar o resgate empreendido em História e Consciência de Classe(1923) e a aproximação aos conceitos de alienação e fetiche empreendidos nesse livro por Lúkacs.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306543457097381298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 176px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 230px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaShKLF2dbI/AAAAAAAACZ4/K56kerx6Pzk/s400/hegel.jpg" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;O filósofo Georg Wilhelm Hegel (1170-1831), a partir da tradição do pensamento Idealista Alemão, desenvolveu um sistema filosófico para estabelecer a &lt;em&gt;verdade &lt;/em&gt;sobre a relação entre sujeito e objeto, entre a mente e a natureza, entre a Idéia e a Matéria. Neste sistema filosófico, conhecido como Idealismo Hegeliano, a Matéria é entendida como realização de uma Idéia prévia, originária no Espírito Absoluto (&lt;em&gt;Geist&lt;/em&gt;), posto fora do Homem, a Razão Universal: &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;“a existência do homem tem o seu centro na cabeça, ou seja, na razão, sob cuja inspiração ele constrói o mundo da realidade”(Hegel, Works). &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;A inspiração para as construções materiais humanas viriam das Artes e da Religião. A partir dessa concepção, tributária do Idealismo Alemão e do Racionalismo, Hegel realiza um profundo esforço de sistematização de uma lógica dialética, que diferentemente da lógica formal, consideraria a contradição de forma imanente à sua própria lógica: os elementos contrários lutam entre si mas compõe uma unidade, sem se excluir. A idéia de luz está presente, como ausência de luz, na idéia de escuridão. A unidade dos contrários compõe uma totalidade que submete a ambos. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;O movimento da História Universal para Hegel, determinado por esse Espírito Absoluto seria, portanto, o movimento de realização da Razão Universal. Nesse movimento de auto-realizaçao do Geist, o Homem deveria passar diversas fases de compreensão do Real, também chamadas de &lt;em&gt;alienações&lt;/em&gt;. O desdobramento do &lt;em&gt;Geist&lt;/em&gt; seguiria até atingir uma fase de autoconsciência que lhe permitiria ao Homem analisar o mundo e ordenar as próprias ações (McLellan, p. 69). Esse momento coincidiria com a realização do Estado. &lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Para Hegel no momento de superação de cada fase de consciência, estariam contidos elementos das fases que as haviam precedido. Esse movimento que suprime e conserva, foi definido pelo termo &lt;em&gt;aufhebung&lt;/em&gt; (no alemão aufhebung se refere aos dois termos suprimir e conservar)&lt;em&gt;. &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;color:#000000;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Tudo isso parecia ter sido esquecido pelos participantes das Internaiconais Comunistas que insistiam em reduzir o Marxismo à uma doutrina científica. Nesse percurso Lúkacs encontra a noção de &lt;strong&gt;Fetiche da Mercadoria &lt;/strong&gt;como um elemento importante para realizar uma crítica da relaçao entre a teoria e a prática empreenedida no partido comunista soviético. Também influenciado pelas críticas de Weber e Durkheim a burocracia, Lúkacs desenvolve a sua teoria do proletariado como o idêntico sujeito-objeto da História como uma crítica ao partido comunista. O proletário é objeto da relação social capitalista e tem potência de se emancipar enquanto sujeito na medida em que toma consciência dessa relação de reificação (de transformacao em objeto). Sem entrar no mérito da teoria de Consciência de Classe (que julgamos ainda Hegeliana, no sentido de entender o Proletário como o Espírito Absoluto hegeliano, que contém em si o elemento necessário a sua superação enquanto proletário) Lukács teve que enfrentar o problema do Fetiche da Mercadoria se quisesse pensar a possibilidade de tomada de consciência da realidade social capitalista por parte dos proletários porque é exatamente esse o problema ao qual Fetiche remete. De uma maneira simplificada (que aprofundaremos a seguir) o fetiche da mercadoria é a a condiçao de sociabilizacao entre os homens no capitalismo que os submete a se relacionarem através da mercadoria. Os homens assumem a forma da mercadoria e a mercadoria assume uma condição de sujeito do processo histórico. Lukács percebe e entende essa questão. E propõe a consciêcia de classe como superaração dessa condicão objetiva da relação social no capitalismo. Aqui reside o principal erro de Lúkacs na questão do Fetichismo da Mercadoria: ele não percebe que o Fetiche da Mercadoria não é só uma questão de fundo, um véu que incobre a realidade dificultando a apreensão da essência pela sua aparência fetichizada. Mais do que isso, o Fetiche da Mercadoria remete a questão da produção fetichizada do conhecimento na sociedade capitalista e aponta para o problema da consciência no capitalismo ser uma representação fetichizada de consciência, uma forma de insconciência do processo social que se coloca como consciência, decorrentes da inversão entre subjetividade e objetividade determinada pela mercadoria. Além disso o fetiche da mercadoria remete a uma condição objetiva: mesmo com a tomada da consciência das relações reificadas (que submetem homens a se trocar como mercadorias e a se sociabilizar através delas) a relação não necessariamente é superada. Em outras palavras, podemos até saber que estamos nos relacionando como mercadorias, mas isso não é suficiente para superar objetivamente essa forma de relação.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;color:#000000;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Debord e A Sociedade do Espetáculo&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306557948753467170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 250px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 143px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSuVst51yI/AAAAAAAACaw/RAIm8u6MdnQ/s400/gdebord01.jpg" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Na década de 1960 Guy Debord presencia o estabelecimento da indústria cultural, analisada por Theodor Adorno e Horkheimer, herdeiros do Instituto de Pesquisas Sociais de Frankfurt que havia se estabelecido, ao menos teoricamente, graças aos primeiros passos dado por Korsch e Lukacs na década de 1920. O trabalho de Debord, ao contrário do que faz crer a mesma ind~uistrial cultural que insiste em reduzí-lo a uma teoria da mídia, é muito bem fundamentado filosoficamente na tradição do pensamento crítico. Debord também atravessa a questão fundamental da alienação e culmina em 1967 com a publicação de A sociedade do Espetáculo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A partir de influências de Marx e Lukács, Guy Debord volta a se deter sobre a questão a alienacao e do fetiche, com o seu conceito de Espetáculo: uma forma superior de alienação atingida no capitalismo maduro.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306557569059427218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 158px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 250px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSt_mPyk5I/AAAAAAAACao/R1exh0i5b6g/s400/debord-sociedade-do-espetaculo-capa.jpg" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;O espetáculo é uma forma de alienação mais abstrata que as alienações anteriores. O Espetáculo se refere à passividade do sujeito-espectador, que tem seu trabalho separado da vida e das formas de percepção do mundo, cindidas em esferas autonomizadas. O Espetáculo é a vida separada da sua realização, que é colocada fora do homem, no consumo de imagens externas que unificam a vida humana através de uma contemplação mundial simultânea.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Se Marx e os Jovens Hegelianos haviam entendido o trabalho alienado como uma alienção em que o “ser” do homem é alienado em “ter” na medida em que o produto do trabalho é separado do trabalhador (quando se estabelece a propriedade privada dos meios de produção), o espetáculo é uma nova alienação do "ter" para o "aparecer" conforme a condição de sujeito é reduzida ao espectador consumidor de imagens. Essas imagens representam uma unidade que mantém cindida toda a vida humana. O sujeito passivo e espectador consome essas imagens para recompor uma totalidade fetichizada de uma vida totalmente dilacerada e cindida pela mercadoria. O mais importante dessa perspectiva é que ela não reduz o problema da alienação à propriedade privada dos meios de producao, e sim encontra na mercadoria, a célula germe do capitalismo, o elemento que fundamenta todas as demais alienações, por estabelecer o fetiche da mercadoria tanto como condição objetiva de sociabilização quanto como forma de produção de uma consciência fetichizada. A consciência fetichizada procura entender como vontade social o cumprimento de uma objetivdade que lhe é determinada objetivamente pela mercadoria. Em outras palavras, consciência, ideologia, são formas de personificação de uma necessidade objetiva do capitalismo como se necessidades sociais fossem.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306553943202269474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 202px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSqsi4FCSI/AAAAAAAACaY/KU8Mp7LdNqE/s400/metropolis.jpg" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:85%;"&gt;Cena do Filme Metropolis, 1928, de Fritz Lang.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Em relacao ainda aos jovens hegelianos cabe dizer que em meados do século XIX autores como como Marx, Feuerbach e Bauer, viriam a realizar uma crítica do Idealismo Hegeliano e do Estado. Para isso iniciam uma critica da alienação religiosa, transposta, como alienação do Estado, (checar Jappe para melhorar isso) e dão início à uma crítica materialista ao Idealismo Hegeliano. Nestes termos, coube a Marx realizar a crítica mais profunda de Hegel, principalmente em a Critica da Filosofia do Direito de Hegel e no próprio Capital, mas que não é possível aprofundar aqui.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Marx, Alienação, Materialismo Histórico &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaShq7zWY2I/AAAAAAAACaA/-w0zYrlCKDk/s1600-h/marx.jpg"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306544019928933218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 186px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 230px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaShq7zWY2I/AAAAAAAACaA/-w0zYrlCKDk/s400/marx.jpg" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Marx, nos trabalhos de juventude, como nos Manuscritos Econômicos-Filosóficos viiria a se debruçar sobre outras duas formas de alienação da sociedade moderna: o trabalho e o dinheiro. O movimento do pensamento de Marx nesta obra vai da exposição do trabalho como um duplo: o trabalho estranhado, alienacao da natureza humana do ser em ter pela propriedade privada, e como mediação entre o homem e natureza (conceito trans-histórico, ontologico) e portanto como meio de realização da humanidade do homem. Essa oposição dialética do trabalho será um fundamento filosófico importante para o método desenvolvido finalmente em A ideologia Alemã, chamado de Materialismo Histórico. O tratamento do trabalho como atividade essencialmente humana é um problema enfrentado mais recentemente por Robert Kurz e voltaremos a essa questão mais a frente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;O materialismo histórico é o método por excelência de Marx, que parte da análise dialética da relação entre forças produtivas (meios de produção) e relações sociais de produção (a relação entre capital e trabalho). Entretanto essa própria análise marxista pode ser submetida à crítica marxista do Fetiche, na medida em que as categorias objetivas da análise, apesar de se mostrarem como derivadas das formas objetivas de existência, são a sua representação fetichista. É o que mostraremos no último tópico deste texto.Como diria Karel Kosik, outro filósofo que também vai ser deter sobre a questão da reificação em a Dialética do Concreto, já no século XX, um mundo pseudocrecreto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Fetiche da Mercadoria e Crítica da Teoria do Valor&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;A abordagem de Robert Kurz&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify" align="center"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Com a crise da 3ª Revolução Industrial e o colapso do leste europeu que Robert Kurz pôde chegar à idéia de dominação impessoal e a crítica da Ideologia. Conforme descrito por Kurz, o fetichismo da mercadoria recoloca a questão do conhecimento da sociedade e as possibilidades de organização efetiva das ações humanas através da razão, conforme anunciava o idealismo hegeliano. Fetichismo é o estado social em que a sociedade não tem consciência de si mesma, não penetra nem organiza diretamente na prática sua própria forma de sociabilização, mas sim tem que “representá-la” simbolicamente em um objeto externo. Da mesma forma, as ideoloias serão formas representações mais do que conhecimentos objetivos.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:0;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSmvoMt1pI/AAAAAAAACaI/Y0kuhf-p53w/s1600-h/colapsobr.jpg"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306549598124103314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 150px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 235px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSmvoMt1pI/AAAAAAAACaI/Y0kuhf-p53w/s400/colapsobr.jpg" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;br /&gt;Robert Kurz, no livro colapso da Modernização traz no glossário a definicação do termo Fetichismo da Mercadoria:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;blockquote style="FONT-STYLE: italic"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Fetichismo é um conceito que se origina na crítica da religião do século XVIII, sendo considerado uma característica essencial de religiões “primitivas”. Fundamentava-se nas observações de colonizadores portugueses na África e servia para designar uma crença que imagina em objetos mortos uma alma e forças sobrenaturais”. Marx referiu esse conceito ironicamente à moderna sociedade produtora de mercadorias, que se sujeita a um fetichismo análogo na forma do dinheiro e de seu movimento de exploração em empresas. [...] Marx não quer ressaltar o fato de que à objetos em geral podem ser atribuídas forças sobrenaturais que nada tem a ver com a sua existência natural, mas sim caracterizar um estado social em que a sociedade não tem consciência de si mesma, não penetra nem organiza diretamente na prática sua própria forma de sociabilização, mas sim tem que “representá-la” simbolicamente em um objeto externo. Esse objeto (que também pode ser animado) assume então um significado sobrenatural que não é idêntico a sua forma externa, mas que aparece através desta. Em virtude desse significado adquire ele, apesar de sua banalidade material, poder sobre todos o membros dessa sociedade. Um etnólogo diria talvez que o totem constituiria uma analogia mais adequada. Nos modos de produção asiáticos, o Filho de Céu ou o Imperador Divino assume essa função, e no feudalismo o solo. O dinheiro, como umas das muitas formas do fetichismo, existe em todas essas sociedades, mas ainda não possui a função geral de representar a sociabilização inconsciente, que adota outras formas. Somente na modernidade assume o dinheiro definitivamente essa função. Por isso, pode ser designado como totemismo objetivado e secularizado da modernidade. Não é à toa que tem suas raízes no âmbito sacral, fato que quase sempre ressaltam os apologistas do moderno sistema produtor de mercadorias, sem refletir o que estão dizendo com isso. Somente em conexão com sua crítica do fetiche mercadoria e de sua forma de manifestação, como dinheiro pode-se compreender por que para Marx a modernidade ainda faz parte da “pré-história da humanidade”. Pois cabe dizer, numa inversão daquela perspectiva etnológica que se recusa a chamar de “primitivas” as culturas muito antigas e os povos incivilizados, que também o sistema produtor de mercadorias da modernidade é ainda uma sociedade primitiva. (Robert Kurz, Glossário de O colapso da Modernização)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Conforme descrito por Kurz, o fetichismo da mercadoria recoloca a questão do conhecimento da sociedade e as possibilidades de organização efetiva das ações humanas através da razão, conforme anunciava o idealismo hegeliano. Fetichismo é o estado social em que a sociedade não tem consciência de si mesma, não penetra nem organiza diretamente na prática sua própria forma de sociabilização, mas sim tem que “representá-la” simbolicamente em um objeto externo. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Da mesma forma, as ideoloias serão formas representações mais do que conhecimentos objetivos. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Em relacao a questao da crítica do trabalho como ontologico, ou seja, como atividade essencialmente humana, que estabelece o nexo da relação entre sociedade e a natureza podem ser encontrados argumentos importantes no panfleto intitulado Manifesto Contra o Trabalho, publicado pelo Grupo Krisis do qual Kurz fazia parte na décado de 1990.O principal argumento reside na crise imaneten do capital que se refere à necessidade constante de ampliar as suas forças produtivas, diminuindo exponencialamente a necessidade de trabalho vivo. A composição orgânica do capital (essa proporca entre o trabalho vivo e as maquinas) entra em um estágio crítico com a terceira revolucao cientifica, com a microeletronica e automatizacao dos processos produtivos. Nesse contexto a dispensa do trabalho atinge um grau nunca antes visto e coloca a possibilidade de valorização do valor através do trabalho em questionamento. Como se não bastasse a generalização da acumulação de capital na esfera financeira se esforça constantemente por se desprender da esfera produtiva criando um modo de acumulação totalmente fictício no qual a quantidade de trabalho é irrisórioa. Em outras palavras o trabalho, como fundamento da valorização do valor na sociedade capitalista mostra-se incapaz de se reproduzir ampliadamente infinitamente na medida em que cada processo de produção amplia a sua crise. Ao mesmo tempo o trabalho (a forma-mercadoria como nexo social) nunca esteve tão generalizado como meio de sociabilização. Para se sociabilzar no capitalismo é necessário que se faça através do trabalho, apesar de sua crise.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: center"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold;font-family:georgia;" &gt;O caráter fetichista da Mercad&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;oria e seu segredo&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSpyVraD-I/AAAAAAAACaQ/I24cO1O4HjU/s1600-h/totem.gif"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306552943227047906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 296px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 306px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSpyVraD-I/AAAAAAAACaQ/I24cO1O4HjU/s400/totem.gif" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;O conceito de Fetichismo da Mercadoria, é abordado diretamente por Marx no item 4 do capítulo 1 de &lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;O Capital&lt;/span&gt;. Neste tópico Marx vai tratar da outra alienação tipicamente moderna, a alienação do dinheiro, através da forma mercadoria.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSpyVraD-I/AAAAAAAACaQ/I24cO1O4HjU/s1600-h/totem.gif"&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Entender a crítica do fetiche depende da exposição da inversão entre sujeito e objeto que ocorre no mundo moderno. Acontece que Marx, no abominado item 4 do capítulo 1 de O Capital nos mostra o movimento de sociabilização através da forma-mercadoria como uma relação entre produtores de mercadorias que adquire a forma de uma relação de produtos do trabalho, enquanto a relação entre os produtos do trabalho adquirem a forma da medida do dispêndio de trabalho humano.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;A igualdade dos trabalhos humanos adquire a forma [objetiva da igualdade] de valor dos produtos do trabalho; a medida do dispêndio da força de trabalho humana, pela sua duração, adquire a forma de grandeza de valor dos produtos do trabalho; finalmente, as relações entre os produtores, nas quais se afirmam as determinações sociais dos seus trabalhos, adquirem a forma de uma relação social dos produtos do trabalho&lt;/span&gt;. (Karl Marx, O Capital).&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;O Fetichismo da Mercadoria se opera através de uma inversão de papéis entre homens e mercadorias. As mercadorias podem se relacionar socialmente através da troca, momento em que todas as suas qualidades são abstraídas, ou seja é operada uma abstração (eliminação) das suas diferenças (pois sapatos e calças são diferentes) para que seja possível a troca de 2 mercadorias diferentes de acordo com um critério que as iguala e as mede comparativamente e determinar quanto uma vale em relação à outra de acordo com a quantidade de trabalho socialmente necessária para a sua produção. Essa proporção, quanto uma mercadoria vale em relação à outra é chamada de quantum1. Em contrapartida os homens se relacionam através das mercadorias, que passam a representar ‘características objetivas dos próprios produtos do trabalho, como se fossem propriedades sociais inerentes a essas coisas'. A relação social através da forma-mercadoria é a relação social coisificada chamada também de reificação.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;Dado que os produtores só entram em contacto social pela troca dos seus produtos, é só no quadro desta troca que se afirma também o carácter [especificamente] social dos seus trabalhos privados &lt;/span&gt;(Marx, O Capital.)&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;A partir de uma filosofia da história desenvolvida principalmente em A Ideologia Alemã e as Teses sobre Feuerbach, Marx dá as bases ao Materialismo Histórico, método de investigação que muitas vezes foi utilizado como simples contraposição entre as formas de existência objetivas da realidade às formas objetivas de pensamento. A idéia de que as superestruturas (Ideologias e Instituições como o Estado) são derivadas das estruturas (a dialética entre forças produtivas e relações sociais de produção). Ou como se as formas de consciência do mundo fossem a objetivação da realidade material.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: center"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;Mas o que acontece se pensarmos o Materialismo Histórico à luz da crítica do Fetichismo da Mercadoria?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Com o conceito de Fetichismo da Mercadoria, conforme expusemos, Marx nos mostra a inversão que é operada pelo capitalismo entre sujeitos e objetos. Como pode ser possível uma construção objetiva de conhecimento em uma sociedade em que os sujeitos são objetos e os objetos são sujeitos? Em outras palavras a forma como entendemos o mundo é fruto de uma relação material objetiva que pode ser atingida por meio de categorias positivas? Até que ponto as formas de apreensão da realidade (ideologias, burguesas ou proletárias) não são somente uma representação fetichista de mundo, que põe em movimento uma mesma forma de reprodução tautológica do mundo através da forma-mercadoria?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;Bibliografia - terminar a bibliografia.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;Jappe, Anselm. &lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;Guy Debord&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;Debord, Guy. &lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;A sociedade do Espetáculo&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;Kurz, Robert. &lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;O Colapso da Modernização&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Kurz, Robert. &lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;Dominação sem sujeito&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Marx, Karl. &lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;O Capital&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Marx, Karl. &lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;A ideologia Alemã&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Marx, Karl. &lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;Teses sobre Feuerbach&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;McLellan, David. O conceito Materialista de História. in Hobsbwn, Eric. &lt;span style="FONT-STYLE: italic"&gt;Marxismo na História&lt;/span&gt;. Vol. 7&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;_________________________________________________________________________&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Nota 1: Seria impossível desenvolver uma tabela para relacionar quanto cada mercadoria vale em relação às outras. É aí que se faz necessária a forma-dinheiro, que se coloca como um equivalente geral de trocas, que tem como essência a medida de trabalho socialmente necessário contida nas mercadorias. Entretanto o dinheiro também assume a forma de uma mercadoria que pode ser comprada e vendida como qualquer outra (vende-se dinheiro a prazo na forma de crédito).Em uma relação mediada por dinheiro, ele se coloca como representação de trabalho (aparência) que vai buscar realizar a fundamentação do valor que ele representa, e portanto a realização do trabalho.&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9106688931863238532-6049065818371584376?l=geocob.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-07-05T23:02:11.277-03:00</app:edited><media:thumbnail url="http://4.bp.blogspot.com/_jeRM-pC95Vs/SaSgyRJMSSI/AAAAAAAACZw/_fPfEMle3xU/s72-c/aliena%C3%A7%C3%A3o.gif" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">2</thr:total></item><media:rating>nonadult</media:rating></channel></rss>

