<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/atom10full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" gd:etag="W/&quot;DUIBQn04eSp7ImA9WhRUF00.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820</id><updated>2012-01-28T00:39:13.331+01:00</updated><category term="Democracia burguesa" /><category term="Anticomunismo" /><category term="Portugal" /><category term="América Latina" /><category term="GZ" /><category term="Euskal Herria" /><category term="Asia" /><category term="Países Árabes/Sionismo" /><category term="Inclasificábeis" /><category term="África" /><category term="Outras loitas de liberación nacional" /><category term="Venezuela" /><category term="República Popular Democrática de Corea" /><category term="FARC-EP" /><category term="Cuba" /><category term="eSons" /><category term="Anti-imperialismo" /><category term="Europa" /><category term="Partidos Comunistas/Marxismo/Historia do Socialismo" /><category term="Citas" /><category term="Solidariedade" /><category term="Arte Revolucionaria" /><category term="De Chos" /><category term="Fascismo" /><category term="Media" /><title>ESTOUTRAS</title><subtitle type="html">NOTAS POLÍTICAS.
GZ-ML</subtitle><link rel="http://schemas.google.com/g/2005#feed" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/posts/default" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/" /><link rel="next" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false&amp;v=2" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><generator version="7.00" uri="http://www.blogger.com">Blogger</generator><openSearch:totalResults>1026</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/atom+xml" href="http://feeds.feedburner.com/Estoutras" /><feedburner:info xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" uri="estoutras" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><feedburner:emailServiceId xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0">Estoutras</feedburner:emailServiceId><feedburner:feedburnerHostname xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0">http://feedburner.google.com</feedburner:feedburnerHostname><entry gd:etag="W/&quot;DUQCRHc6cCp7ImA9WhRUF00.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-3941002411710577548</id><published>2012-01-28T00:36:00.000+01:00</published><updated>2012-01-28T00:36:05.918+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-28T00:36:05.918+01:00</app:edited><title>(Versos de Combate): MOZO, Celso Emilio Ferreiro</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-sYOHMTezTe0/TyM0xUsplGI/AAAAAAAAAvk/v5EWtvq6JyM/s1600/Mozo+CEF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-sYOHMTezTe0/TyM0xUsplGI/AAAAAAAAAvk/v5EWtvq6JyM/s1600/Mozo+CEF.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-3941002411710577548?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/3941002411710577548/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=3941002411710577548" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/3941002411710577548?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/3941002411710577548?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/versos-de-combate-mozo-celso-emilio.html" title="(Versos de Combate): MOZO, Celso Emilio Ferreiro" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-sYOHMTezTe0/TyM0xUsplGI/AAAAAAAAAvk/v5EWtvq6JyM/s72-c/Mozo+CEF.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0UHSXg6eip7ImA9WhRUFEo.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-9118155598441691851</id><published>2012-01-25T08:06:00.001+01:00</published><updated>2012-01-25T08:07:18.612+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-25T08:07:18.612+01:00</app:edited><title>Libia: Ti con quen estás?</title><content type="html">&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;Cos que resisten a agresión imperialistas?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-Mj8VLgCE1J0/Tx-puXiutGI/AAAAAAAAAvU/70Vsfbnm2Cw/s1600/bw24.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="303" src="http://2.bp.blogspot.com/-Mj8VLgCE1J0/Tx-puXiutGI/AAAAAAAAAvU/70Vsfbnm2Cw/s400/bw24.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;Ou cos "revolucionarios" (así chamados polos medios imperialistas e neotrotskistas) que defenden a &lt;i&gt;Sharia&lt;/i&gt;?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-LHPfsdnGn2A/Tx-p0jJV0PI/AAAAAAAAAvc/oQBwcFCYRhQ/s1600/sharia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="257" src="http://3.bp.blogspot.com/-LHPfsdnGn2A/Tx-p0jJV0PI/AAAAAAAAAvc/oQBwcFCYRhQ/s400/sharia.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-9118155598441691851?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/9118155598441691851/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=9118155598441691851" title="5 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/9118155598441691851?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/9118155598441691851?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/libia-ti-con-quen-estas.html" title="Libia: Ti con quen estás?" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-Mj8VLgCE1J0/Tx-puXiutGI/AAAAAAAAAvU/70Vsfbnm2Cw/s72-c/bw24.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>5</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0YEQ307eyp7ImA9WhRUFE8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-2471495361174394477</id><published>2012-01-24T19:18:00.000+01:00</published><updated>2012-01-24T19:18:22.303+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-24T19:18:22.303+01:00</app:edited><title>(VÍDEO) Sobre o que está a suceder na Libia</title><content type="html">&lt;center&gt;&lt;iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/d6dqJ2THwI0" frameborder="0" allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-2471495361174394477?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/2471495361174394477/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=2471495361174394477" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/2471495361174394477?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/2471495361174394477?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/video-sobre-o-que-esta-suceder-na-libia.html" title="(VÍDEO) Sobre o que está a suceder na Libia" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/d6dqJ2THwI0/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0MGSXY6eyp7ImA9WhRUE0s.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-8200577166624206481</id><published>2012-01-24T01:37:00.000+01:00</published><updated>2012-01-24T01:37:08.813+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-24T01:37:08.813+01:00</app:edited><title>Ataques da Resistencia Antiimperialista chegan a Bengasi e Trípoli</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A ofensiva dos patriotas libios, ademais de a Bani Walid, chegou tamén a &lt;b&gt;Bengasi &lt;/b&gt;e á propia capital, &lt;b&gt;Trípoli&lt;/b&gt;. En Bengasi, tres mercenarios foron liquidados polos resistentes, segundo informou o comandante sipaio Abdel-Basit Haroun. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;En Trípoli, en palabras doutro comandante mercenario, Abdel-Rahman al-Soghayar, houbo intensos tiroteos en varios barrios, onde “células durmintes” da Resistencia se enfrontaron aos traidores. Este mesmo comandante tamén confirmou combates nas montañas de &lt;b&gt;Nafusa&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;O xornal burgués “&lt;b&gt;Público&lt;/b&gt;” titula así a toma de Bani Walid pola Resistencia: “Un grupo gadafista toma en Libia un antigo bastión do ditador”... O cinismo non ten límites para estes progres voceiros do imperialismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-8200577166624206481?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/8200577166624206481/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=8200577166624206481" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8200577166624206481?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8200577166624206481?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/ataques-da-resistencia-antiimperialista.html" title="Ataques da Resistencia Antiimperialista chegan a Bengasi e Trípoli" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0AFQHkyeCp7ImA9WhRUE0k.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-6674409433355964300</id><published>2012-01-23T21:15:00.000+01:00</published><updated>2012-01-23T21:15:11.790+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-23T21:15:11.790+01:00</app:edited><title>Libia: A Resistencia Antiimperialista reconquista Bani Walid</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-R-WjBbglLXM/Tx2_rA7hIII/AAAAAAAAAvM/RfiiHCzEwj0/s1600/bani+walid+23-1-12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="203" src="http://4.bp.blogspot.com/-R-WjBbglLXM/Tx2_rA7hIII/AAAAAAAAAvM/RfiiHCzEwj0/s320/bani+walid+23-1-12.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Os medios de comunicación imperialistas confirman que a cidade libia de Bani Walid foi reconquistada pola resistencia patriótica e antiimperialistas. Reuters confirmou que catro traidores da Brigada 28 de Maio do CNT  foron abatidos nos enfrontamentos contra un ben organizado e armado grupo de resistentes que superaría os 100 combatentes. Os feridos entre as tropas sipaias chegarían a 30. A Resistencia izou na cidade a bandeira verde que hoxe representa na Libia os valores do anticolonialismo e a soberanía nacional.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Adiante a Resistencia! &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-6674409433355964300?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/6674409433355964300/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=6674409433355964300" title="1 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/6674409433355964300?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/6674409433355964300?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/libia-resistencia-antiimperialista.html" title="Libia: A Resistencia Antiimperialista reconquista Bani Walid" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-R-WjBbglLXM/Tx2_rA7hIII/AAAAAAAAAvM/RfiiHCzEwj0/s72-c/bani+walid+23-1-12.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;Ck4HRHY8cCp7ImA9WhRUE0k.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-3602290142688397944</id><published>2012-01-23T18:48:00.001+01:00</published><updated>2012-01-23T18:48:55.878+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-23T18:48:55.878+01:00</app:edited><title>(VÍDEOS): Verdades silenciadas e mentiras amplificadas sobre mortes e presos en Cuba, EUA e Estado español</title><content type="html">&lt;center&gt;&lt;iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/_826dHgtQOw" frameborder="0" allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/center&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;center&gt;&lt;iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/l_OAT4Fh-oE" frameborder="0" allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-3602290142688397944?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/3602290142688397944/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=3602290142688397944" title="2 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/3602290142688397944?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/3602290142688397944?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/videos-verdades-silenciadas-e-mentiras.html" title="(VÍDEOS): Verdades silenciadas e mentiras amplificadas sobre mortes e presos en Cuba, EUA e Estado español" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/_826dHgtQOw/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0MHR346cCp7ImA9WhRUEk4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-3184233762049203270</id><published>2012-01-22T13:30:00.000+01:00</published><updated>2012-01-22T13:30:36.018+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-22T13:30:36.018+01:00</app:edited><title>Grecia: PAME irrompe nunha reunión entre patronal e sindicato amarelo</title><content type="html">&lt;center&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/ld_YLqHzX7U" width="560"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/center&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;En Grecia, o pasado 18 de xaneiro reuníanse os representantes da patronal (SEV –Federación Helénica de Empresarios) cos dirixentes do sindicato amarelo GSEE. O obxectivo do encontro era chegar a acordos sobre a perda de dereitos laborais na procura dun fortalecemento da competitividade do capital. Militantes da PAME e doutros sindicatos de clase fixeron acto de presenza, tanto fóra do edificio como na propia sala onde tiña lugar a reunión, algo que obrigou aos protagonistas do “diálogo social” a adiaren a reunión. O presidente do SEV literalmente fuxiu do sala.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Entre as consignas que se berraron estaban: “&lt;b&gt;Os traballadores non son un custe, os capitalistas son parasitos”, ou “A loita de clases, aquí e agora”&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;O SEV emitiu un comunicado&lt;/b&gt; atacando ao KKE, pedindo que “todas as forzas políticas, e particularmente os partidos da esquerda democrática, condenen sen reservas ao KKE, e as súas prácticas (a través da PAME) que buscan que vaiamos de maneira violenta a unha época que, sen dúbida, pertence ao pasado”. Noutro parágrafo podemos ler: “&lt;b&gt;A alérxica reacción do KKE contra calquera forma de diálogo social revela a súa obsesión cos métodos e tácticas stalinistas&lt;/b&gt;”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;O KKE non tardou en responder ao ataque anticomunista da patronal grega. No comunicado do KKE podemos ler: “&lt;b&gt;O ataque rabioso dos representantes empresariais ao KKE é algo natural do punto de vista de clase&lt;/b&gt;. O que eles queren, xunto aos seus partidos e colaboradores sindicais é unha clase traballadora submisa. (...) Isto explica a magnitude do seu odio cando o KKE e a PAME chaman a clase obreira a se levantar e evitar a erradicación dos seus dereitos básicos, a acabar cos sacrificios en beneficio dos seus explotadores, a derrocar o seu poder. (...) &lt;b&gt;Señores, non vos temos medo. A súa clase é un parasito que impide o desenvolvemento social&lt;/b&gt;. Vostedes son implacábeis cando de aumentar a súa rendibilidade e protexer os seus intereses se tratar. Pechan as fábricas e transfírenas ao exterior, pateando aos traballdores que explotaron durante anos como se fosen lixo. Exportan miles de millóns de euros, produto de décadas de roubo a través da explotación do traballo dos obreiros, para realizaren investimentos ou para depositalos na seguridade dos bancos. Saquearon os fondos de seguridade social. Gozan de exencións e privilexios fiscais. (...) Vostedes saben moi ben o certo que é o lema: “&lt;b&gt;Traballador, sen ti ningunha peza se pode mover, podes facelo sen os patróns&lt;/b&gt;”. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-3184233762049203270?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/3184233762049203270/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=3184233762049203270" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/3184233762049203270?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/3184233762049203270?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/grecia-pame-irrompe-nunha-reunion-entre.html" title="Grecia: PAME irrompe nunha reunión entre patronal e sindicato amarelo" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/ld_YLqHzX7U/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0EMSX08cSp7ImA9WhRUEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-3516229592052515135</id><published>2012-01-19T20:34:00.000+01:00</published><updated>2012-01-19T20:34:48.379+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-19T20:34:48.379+01:00</app:edited><title>(Versos de Combate): OBITUARIO CON HURRAS, Mario Benedetti</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-ya5Y9fFhpwA/TxhwNwrooeI/AAAAAAAAAu8/3mEvlx5WQPk/s1600/manuel+fraga+1978.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="205" src="http://2.bp.blogspot.com/-ya5Y9fFhpwA/TxhwNwrooeI/AAAAAAAAAu8/3mEvlx5WQPk/s320/manuel+fraga+1978.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Imos festexalo&lt;br /&gt;
Veñan todos&lt;br /&gt;
Os inocentes&lt;br /&gt;
os damnificados&lt;br /&gt;
os que berran de noite&lt;br /&gt;
os que soñan de día&lt;br /&gt;
os que sofren o corpo&lt;br /&gt;
os que aloxan fantasmas&lt;br /&gt;
os que pisan descalzos&lt;br /&gt;
os que blasfeman e arden&lt;br /&gt;
os pobres conxelados&lt;br /&gt;
os que queren a alguén&lt;br /&gt;
os que nunca esquecen.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Imos festexalo&lt;br /&gt;
veñan todos&lt;br /&gt;
o canalla morreu&lt;br /&gt;
acabou a alma negra&lt;br /&gt;
o ladrón&lt;br /&gt;
o porco&lt;br /&gt;
acabou para sempre&lt;br /&gt;
hurra que veñan todos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Imos festexalo&lt;br /&gt;
a non dicir&lt;br /&gt;
A morte&lt;br /&gt;
Sempre o borra todo&lt;br /&gt;
Todo o purifica&lt;br /&gt;
Calquera día&lt;br /&gt;
A morte non borra nada&lt;br /&gt;
Fican sempre as cicatrices&lt;br /&gt;
Hurra&lt;br /&gt;
morreu o cretino.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Imos festexalo&lt;br /&gt;
a non chorar de vicio&lt;br /&gt;
que choren os seus iguais&lt;br /&gt;
e traguen as súas bagoas&lt;br /&gt;
acabou o monstro prócer &lt;br /&gt;
acabou para sempre.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Imos festexalo&lt;br /&gt;
a non pórnos tépedos&lt;br /&gt;
a non crer que este &lt;br /&gt;
é un morto calquera.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Imos festexalo&lt;br /&gt;
a non volvernos frouxos&lt;br /&gt;
a non esquecer que este&lt;br /&gt;
é un morte de merda.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-3516229592052515135?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/3516229592052515135/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=3516229592052515135" title="3 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/3516229592052515135?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/3516229592052515135?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/versos-de-combate-obituario-con-hurras.html" title="(Versos de Combate): OBITUARIO CON HURRAS, Mario Benedetti" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-ya5Y9fFhpwA/TxhwNwrooeI/AAAAAAAAAu8/3mEvlx5WQPk/s72-c/manuel+fraga+1978.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>3</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;DEQNRns_cSp7ImA9WhRVGUg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-5912264888300499227</id><published>2012-01-19T07:59:00.001+01:00</published><updated>2012-01-19T07:59:57.549+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-19T07:59:57.549+01:00</app:edited><title>Brasil: Tarefas imediatas dos comunistas revolucionários em 2012</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-qKIRJ5heM6k/Txe--3V0FII/AAAAAAAAAu0/-qNyZ4ImEIU/s1600/slide.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="85" src="http://3.bp.blogspot.com/-qKIRJ5heM6k/Txe--3V0FII/AAAAAAAAAu0/-qNyZ4ImEIU/s320/slide.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div id="yui_3_2_0_1_1326955190643320" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span id="yiv1320459995parent-fieldname-description-56fe6d2f-2a94-444d-86db-6a605eb151cb"&gt;Editorial da Edição 456 do Jornal Inverta&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div id="yui_3_2_0_1_1326955190643320" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div id="yui_3_2_0_1_1326955190643320" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;O ano de 2012 que, por um lado,  chega artificialmente polemizado ao senso comum por profecias  cataclísmicas e escatológicas (fim dos tempos), por outro, figura como  espaço histórico-temporal em que as contradições fundamentais do sistema  mundial capitalista realmente existente - capital/trabalho - se  apresentarão de forma mais decisiva e definida. A correlação entre as  forças que afirmam e as que negam o sistema do capital, condensadas nas  relações entre crise estrutural do capital e estratégias de superação  desta, se resolverão em tendências dominantes e dirigentes do movimento  histórico e dialético da luta de classes. Naturalmente, não se deve  entender por tal resolução a superação dos problemas fundamentais que  compõem a razão de ser dwalla crise do capital ou de suas estratégias,  mas tão somente a definição da tendência principal que dominará o  processo histórico em curso e das tendências ou contra tendências mais  visíveis derivadas da mesma, logo, constituindo elementos plausíveis à  definição de tarefas imediatas e fundamentais para a ação revolucionária  em 2012. Este é o objetivo do presente trabalho.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;h3 style="font-family: Verdana,Lucida,Helvetica,Arial; font-weight: bold; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;1.&amp;nbsp; Aspectos Fundamentais da Conjuntura Histórica em 2011&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;Um aspecto fundamental que marcou o processo histórico em 2011  foi, sem dúvida, o aprofundamento da crise do capital na Europa em  contrapeso ao seu desenvolvimento nos EUA e Japão, mais agudamente  sentido no primeiro país a partir de 2008. Também se pode somar a este  processo como evidência a sintomática redução do crescimento econômico e  aguçamento das contradições sociais e políticas nos países denominados  emergentes – BRICS: um processo que é resultado da responsabilidade de  produção de mais-valia que é imputada aos mesmos pelos centros  imperialistas para sustentar as taxas de crescimento e acumulação  mundial do capital. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;Outro aspecto de similar importância foi a  adoção pela Europa, através de nova tática, da velha estratégia da  guerra de pilhagem imperialista neocolonial como fórmula política de  superação da crise. Esta estratégia de “destruição das forças produtivas  já desenvolvidas” – como predisseram Marx e Engels no Manifesto do  Partido Comunista de 1848 – pilhagem e “conquista de novos mercados”,  não exclui o método de “intensificação da exploração” nos países  dominados ou dependentes dos centros imperialistas em face à assincronia  dos ciclos econômicos decorrente das políticas macroeconômicas de  “reestruturação das economias emergentes nas décadas de 80 e 90  demandadas pelo processo de globalização” (AMIN, 2011). O que permite o  sobrepeso da superprodução e do superlucro exigidos pela taxação  monopólica imposta pelas corporações financeiras globais, prenunciando  assim a tendência à nova alternância da manifestação da crise dos  centros à periferia, compondo o movimento diacrônico do processo global  que propende a apagar a mediação emergente entre os extremos do sistema:  acumulação e miséria.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;Não obstante, o aspecto mais relevante e  controverso neste período foi a mudança de atitude das massas, tanto nos  centros imperialistas quanto na periferia destes, através de movimentos  contraditórios por si e em si, mesmo negando ou afirmando o sistema,  como o surgimento do Movimento “Ocupa” (que, em síntese, trata-se de uma  retomada do movimento antiglobalização e anticapitalista, afogado pela  reação imperialista em sua guerra contra o que se denominou de “eixo do  mal”) e a tão noticiada “Primavera” dos povos do Oriente Médio, Ásia  Central e norte da África, cuja assimetria de conteúdos e  desenvolvimento histórico com os centros imperialistas a constituiu num  movimento para si que nega o sistema e num movimento em si que afirma o  sistema.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;h3 style="font-family: Verdana,Lucida,Helvetica,Arial; font-weight: bold; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;2. 2012: Ruptura e Continuidade Histórica&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;O processo histórico em 2012, dada a correlação de forças  estabelecidas, aponta como transposição de tendências e contradições da  luta de classes em 2011 a questão decisiva da conjuntura e cena  histórica: a crise do capital em seu aspecto econômico. Quanto aos  aspectos políticos e ideológicos, estes tendem a se apresentar  inteiramente subsumidos ao primeiro, embora dificultando a visualização  das rupturas com as tendências e contra tendências dominantes em 2011;  portanto, se teoricamente são incapazes de fugir da problemática imposta  pelas oligarquias dominantes às classes e camadas sociais subalternas  do sistema, logo, também são incapazes de sobrepor respostas e ações  mais contundentes e decisivas em si e para si, segundo os novos  paradigmas adotados em solução aos problemas cruciais da humanidade,  mesmo mediadas por transformações aparentemente radicais ou moderadas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;O  contexto é relativamente simples para o entendimento, pois se sustenta  na tese de que a luta de classes demonstra amplamente uma situação  defensiva da classe operária e ofensiva da classe burguesa; então, é uma  tendência plausível que o problema central da sociedade humana – até  como reflexo mecânico – seja o problema da classe dominante (MARX &amp;amp;  ENGELS, 1973). Deste modo, em 2012, caso as predições fatalistas e  cataclísmicas não aconteçam, a crise do capital continuará sendo a  âncora do ciclo em que flutuam as soluções e tarefas impostas pela  correlação de forças da “conjuntura”. Daí, parece improvável e pouco  crível a ruptura com a tendência central de 2011 de aprofundamento da  crise e da solução pela guerra imperialista ou outras estratégias de  domínio e recolonização pelo sistema. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;Porém, é sempre um grave  equívoco para os revolucionários subestimarem a capacidade de  resistência e entrega das massas trabalhadoras nestes momentos decisivos  da história, que combinada à tese do “elo mais fraco da cadeia  imperialista”, de Lenine, pode mudar a correlação de forças e se  encaminhar para um desdobramento totalmente imprevisível e impensável  pela lógica do sistema. Nestas circunstâncias, é necessária uma análise  mais profunda da geopolítica ou geoestratégia do capital, observar suas  contradições em relação às suas próprias forças, bem como em relação às  forças de resistências às mesmas. Naturalmente, joga um papel decisivo  nesta análise o conceito de custo-benefício para o capital dos meios  empregados na realização estratégica, a exemplo dos custos da guerra  contra o Afeganistão e os benefícios atuais, idem em relação ao Iraque e  à Líbia. É muito importante se questionar qual o limite da expansão do  capital ao Oriente e ao norte da África; qual a probabilidade de mudança  de cenário e forma de guerra, do Oriente para o Ocidente, do norte para  o sul. Sem dúvida, este rascunho tende a se tornar mais preciso em  2012.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;A afirmação da crise do capital como âncora tendencial, que  demarca os limites elípticos das tendências políticas e ideológicas que  orientam as estratégias de ações das classes sociais em luta, se  sustenta em tese plausível e comprovável tanto teórica quanto  empiricamente. Teoricamente se sustenta na interpretação da teoria de  Marx em termos da crise de mensuração de valor, ou seja, na perda da  efetividade do paradigma de mensuração do valor e riqueza social  deduzida da relação tempo/trabalho socialmente necessário, dada a  aplicação da ciência e da técnica, em escala cada vez maior, alterando a  composição orgânica drasticamente, tendendo a reduzir o parâmetro de  mensuração tempo/trabalho necessário ao estilo do sofisma de Zenão,  visto que este parâmetro não é suficiente para mensurar o próprio valor  da ciência e da técnica incorporadas ao processo de produção em máquinas  e materiais, em substituição ao trabalho humano direto – desgaste da  força muscular, nervos e intelecto – e indireto – vigilância e controle  da produção – esvanecendo a linha divisória entre trabalho vivo e  trabalho morto, exigindo a mudança de paradigma do valor trabalho para o  valor tempo livre. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;Esta pedra filosofal desencavada dos  rascunhos de “O Capital” – “Grundrisse” – (MARX, 2009), embora não seja  uma questão nova como atestaram o próprio Marx (Notas Marginais ao  Tratado de Economia Política de Adolph Wagner, 1879), Engels (O Capital,  Livro III, 1894) e Lenine (1985), se tornou a pedra de toque do  marxismo de cátedra atual, pasmando suas versões desta formulação de  Marx, ora absolutizando-a, ora relativizando-a, ora desviando-se da  mesma, tal como se pode observar na formulação de Kurz (1992), Mèszáros  (2002), Lebowitz (2005), Arrigui (2008), Amin (2011), entre os mais  destacados. A tese de Kurz, do fim do trabalho, resulta da aplicação  absolutizada da tendência de perda de validade da relação tempo/trabalho  necessário na leitura categórica do sistema do capital.&amp;nbsp; Desclassifica o  conceito de luta de classes, pois não é considerado por ele como parte  do núcleo mais permanente ou abstrato da teoria marxista, porém como  parte temporal e histórica extrapolada da composição do valor entre  tempo excedente e tempo necessário (ou valor de troca e valor de uso).  Sem este último resta, tão somente, tempo excedente, ou valor abstrato  (o capital), que exige uma nova estrutura temporal e histórica, logo um  novo paradigma liberto do trabalho. Mèszáros também caminha pelas mesmas  águas turvas, contudo, relativiza a formulação de Marx mediatizando-a  com o conceito da Taxa de Utilização Decrescente. Sua tese da destruição  produtiva (derivada da formulação de Schumpeter combinada com a  reprodução ampliada e subconsumo de Rosa de Luxemburgo) relativiza a  autonomização do valor abstrato em relação ao valor de uso, e isto  permite a sobrevida do capital até chegar aos seus limites absolutos,  constituindo a crise estrutural do sistema do capital. Sua tese conclui,  como Kurz, pela sobrevida do capital para além e para aquém do sistema  capitalista, logo, permitindo e até mesmo definindo uma nova modalidade  de transição do capitalismo ao socialismo que designa como sociedade  pós-capitalista&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;Nos casos de Lebowitz e Arrighi, embora tenham  por premissa na análise do sistema a economia política, as bases  teóricas de exame discrepantes no enfoque da crise, o primeiro  ricardiano-hegeliano; o segundo smithiano – gramsciano, concluem pela  leitura dos Grundrisse que estas não passam de “turbulências” ou  “barreiras superáveis” ad infinitum pelo sistema, portanto, transferindo  o problema da mudança e superação do capitalismo para a esfera  político-econômica pela adoção de uma economia política voltada para a  classe operária fundada em cooperativas de produção alternativas ao  sistema (LEBOWITZ, 2005) e para a esfera da geopolítica como superação  da crise de hegemonia decorrente do estado estacionário da economia dos  EUA (ARRIGHI, 2008). O primeiro defende sua concepção de crise  ricardiana, ou seja, “barreiras sempre transpostas pelo sistema”, com  base em sua descoberta do conceito hegeliano de obstáculos com o mesmo  significado de barreira aplicado por Marx nos Grundrisse (BEVILAQUA,  2011); o segundo fundamenta sua tese de crise de hegemonia pela mesma  concepção de superação de barreiras fundada na “destruição produtiva” de  Schumpeter e no estado estacionário da sociologia smithiana.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Neste sentido, a formulação de Samir Amin sobre a crise, embora  considerada dentro do eixo teórico de Wallestein e sua teoria do sistema  mundo, ao contrário de Arrighi e mais próximo ao estilo de Theotônio  dos Santos (1983), apresenta uma contribuição menos eclética na  aplicação do marxismo indo ao ponto central da crise em termos da teoria  do valor pela contradição entre trabalho vivo e trabalho morto,  expressa na composição orgânica do capital assimétrica entre os centros e  a periferia do sistema que deve ser compreendida, como afirma o próprio  Amin (2011), por todos os países abaixo da tríade Estados Unidos, União  Europeia e Japão. Esta análise de Amin, sem dúvida, traz o problema da  crise para a esfera da determinação econômica e nesta trata o problema  levantado por Marx nos Grundrisse da tendência da aplicação do capital  fixo no processo de produção cuja punção é esvanecer a categoria  tempo-necessário como parâmetro relacional do valor abstrato (2009). A  visão dual deste fenômeno entre centro e periferia permite a tese  mediadora do desequilíbrio estrutural da relação de valor já visualizada  desde a teoria da dependência, tanto no trabalho de Rui Mauro Marini  Dialética da Dependência (1976), o modelo de acumulação de capital  associado e dependente do imperialismo no padrão de acumulação  assimétrica entre centro e periferia derivado do superlucro. O  fundamento desta tese de Marini pode ser observado em parte no trabalho  de Theotônio dos Santos A Revolução Científico-Técnica e Acumulação de  Capital (1987); neste, Santos extrapola a relação aplicada por Marx em O  Capital entre as fases da revolução industrial e as partes da máquina  para a relação entre a mudança da composição orgânica do capital e a  revolução informacional que em seu limite conduz ao desequilíbrio da  relação de valor entre abstrato e concreto, se expressando na tendência à  queda global da taxa de lucros.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;h3 style="font-family: Verdana,Lucida,Helvetica,Arial; font-weight: bold; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;3. As tendências e as tarefas gerais em 2012&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;É sobre esse quadro teórico que se pode avançar na definição do  conteúdo das tendências que dominarão a cena histórica em 2012 fundadas  no aprofundamento da crise, tanto por sua natureza como crise orgânica  do capital, que se expressa no desequilíbrio estrutural do valor  abstrato em si e para si em relação ao valor de uso no âmbito global do  sistema e suas assimetrias entre centro e periferia, norte e sul; quanto  pela geoestratégia das oligarquias mediada pela resistência e lutas dos  povos nos centros e periferias do sistema. Nestes termos, não é absurdo  supor que o processo de reequilíbrio da taxa global de lucro continuará  através das drásticas desvalorizações monetárias, bem como o aperto  monetário e restrições de crédito tendem a frear o investimento, mesmo  os de índole keynesiana, agravando a crise e comprometendo a arrecadação  fiscal dos países e aprofundando a situação de inadimplência das  dívidas soberanas. Também não é difícil extrapolar deste processo as  medidas de política que sacrifiquem os trabalhadores com o desemprego,  redução de salários, cortes de benefícios e limitação ao crédito nos  países, como afirma Amin, da periferia do sistema e, sobretudo, que o  sacrifício dos países emergentes se transforme em novo ciclo de crise  profunda.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;Mas, se tais tendências econômicas e políticas são  previsíveis e, até certo ponto, transparentes em relação ao problema  central da conjuntura – a crise do capital – por outro, ideologicamente,  não se pode esperar tal clarividência. A tendência a isolar os  acontecimentos e desconectá-los de suas relações de interdeterminação  com a crise é a profissão de fé dos aparelhos ideológicos do sistema,  constituindo um monstruoso aparato de divisão e maniqueísmo sobre as  massas trabalhadoras. Além disso, com a total viragem da ciência  burguesa para o charlatanismo, fortalecido pela crise do marxismo,  abrange todos os aspectos da formação da consciência humana em relação à  realidade, tornando-se assim uma indústria estratégica para a sobrevida  do sistema e enfraquecimento da luta revolucionária. Portanto, dentre  as tarefas principais dos revolucionários, merece destaque especial a  luta contra a ideologia do sistema, como já preconizado por Fidel Castro  através da tese da Batalha das Ideias. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;E qual é a melhor  maneira de conduzir esta luta? Em nossa compreensão, em termos teóricos,  é expondo o real problema do capital e seu sistema, que é a sua própria  crise orgânica expressa na contradição fundamental entre o trabalho  abstrato (morto) e o trabalho concreto (vivo) na formação do paradigma  de valor e riqueza social. A assimetria entre centro e periferia do  capital como sistema, dada a revolução científico-técnica na terceira e  última parte da máquina - transmissão e controle – desequilibrou  globalmente a formação do valor, impedindo sua mensuração ou paradigma  de mensuração - a relação tempo/trabalho necessário - à aplicabilidade  universal. Este fato se expressa na composição orgânica do capital  distinta em ambos os polos do sistema, deteriorando as relações de troca  e reprodução ampliada do mesmo. A aplicação da ciência e da técnica ao  processo de produção mudou o paradigma de mensuração de valor nos  centros e setores produtivos de alta composição do capital, rompendo a  relação tempo/trabalho necessário, adotando a relação tempo livre  social. Daí, a desestruturação orgânica do paradigma de valor e riqueza  social do sistema e, com ela, a desestruturação de todo o sistema de  valores da sociedade burguesa atual.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Contudo, é impossível conduzir este combate de ideias eficientemente  sem as armas fundamentais para tal, sejam as intelectuais, sejam as  materiais; do mesmo modo ao se falar de armas aptas e manejáveis a um  objetivo revolucionário alternativo ao capital e seu sistema, isto  implica dizer tática revolucionária e estratégia revolucionária do  Comunismo. Neste sentido, não é possível imaginar tal processo sem uma  organização adequada, formada pela livre associação de homens e mulheres  com a mesma finalidade e objetivos gerais; pois, da mesma forma que não  se pode pensar em estratégia revolucionária do Comunismo sem a teoria  de O Capital e a teoria do Partido Comunista de Marx e Engels (1985 e  1973), também não se pode pensar em tática revolucionária e revolução  sem a teoria do Imperialismo e a teoria do Partido de Novo Tipo de  Lenine (1985). Daí a grande tarefa da construção da organização  revolucionária aparecer como causa e, ao mesmo tempo, consequência  (suposta e pressuposta) das demais tarefas, e que se desenvolve  dialeticamente ligada a todas as demais tarefas da luta de classes na  conjuntura e período histórico deste ano.&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;É legítimo perguntar  até que ponto existe uma hierarquia entre as tarefas que derivam destas  duas determinações gerais da luta de classes: das que decorrem da luta  de ideias e as que decorrem da luta organizativa. A esta questão vale  pensar a relação em termos da determinação, pois seria possível  desenvolver uma batalha de ideias sem uma organização revolucionária e  seus instrumentos ou armas de batalha? Pelo contrário, surge a questão: é  possível desenvolver uma organização revolucionária sem ideias  revolucionárias? Eis, portanto, o dilema central entre teoria e prática  cuja solução está em entendê-las como polos contraditórios de um  movimento revolucionário que pode ter por ponto de partida a luta  empírica ou teórica ou, como diz Lenine, o movimento de baixo para cima  ou de cima para baixo. O fato é que as ideias revolucionárias não são  uma evolução espontânea da luta de massas, bem como a luta  revolucionária de massas não é uma derivação direta de ideias  revolucionárias. As mediações que se apresentam entre teoria e prática  revolucionária como particularidades históricas são resultantes da  singularidade e universalidade do movimento revolucionário mundial,  portanto, a pergunta legítima tem por resposta legítima a  particularidade histórica da formação do grupo de origem da formação  revolucionária, que varia de realidade para realidade e se unifica na  universalidade da ciência marxista e na luta internacionalista. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;Assim,  da luta de ideias contra a ideologia do sistema que fetichiza os fatos  dissociando suas relações com a crise do capital e escondendo esta  última, mais que demandar uma análise real da crise, demanda uma  campanha de propaganda e agitação em todas as frentes da formação da  consciência social, que demonstre a falsidade das ideias das oligarquias  e exponha a verdade sobre a crise. Porém, como realizar essa campanha  sem os quadros e o material propagandístico, ou mais precisamente, os  meios mais apropriados à ação? Então, se apresenta historicamente a  necessidade de um centro ideológico, em sua dimensão de pesquisa,  formação e difusão. Neste ponto, surge a luta organizativa como  movimento fundamental e berço elementar dos quadros estruturados em  todos os níveis de demandas da luta revolucionária, desde a esfera  econômica à política e ideológica contra o sistema. Portanto, os passos  na organização do movimento de luta exigem par e passo à ação das  massas, a difusão e defesa das ideias revolucionárias, até a formação da  consciência das mesmas pela unidade entre prática e teoria. Eis, assim,  uma escala de tarefas gerais para 2012, tendo por base a luta de ideias  e a luta organizativa.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Todos à luta para desmascarar a ideologia burguesa e denunciar a crise do capital! &lt;br /&gt;
Todos à luta pela construção do Partido Comunista Marxista-Leninista em todo o Brasil!&lt;br /&gt;
Ousar Lutar! Ousar Vencer!&lt;br /&gt;
Venceremos! &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
P. I. Bvilla&lt;br /&gt;
Pelo OC do PCML &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;h3 style="font-family: Verdana,Lucida,Helvetica,Arial; font-weight: bold; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Referências &lt;b&gt;Bibliográficas:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;ALTHUSSER, Louis. Guia Para Leer El Capital, in dialéktica.  Revista de filosofía y teoría social, año I, número 2, Buenos Aires:  letra e, octubre de 1992.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;ANDERSON, Perry. Considerações Sobre o Marxismo Ocidental, Porto: Afrontamento, 1976.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;ARRIGHI, Giovanni. ADAM SMITH EM PEQUIM ORIGENS E FUNDAMENTOS DO SÉCULO XXI, São Paulo, Boitempo, 2008.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;BEVILAQUA,  Aluisio P. A CRISE DO CAPITAL EM MARX E SUA IMPLICAÇÕES NOS PARADIGMAS  DA EDUCAÇÃO: Contribuição ao Repensar Pedagógico no Século XXI, Rio de  Janeiro: Inverta; Fortaleza, Edições UFC, 2011.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;__________________  A Crise do Capital e o Fim da Hegemonia Mundial dos Estados Unidos, Rio  de Janeiro: in Revista Ciência e Luta de Classes, Editora Inverta, Nº3,  Vol 3, Dez 2008/Jun 2009.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;__________________ CRISE NA ÁSIA: O  tufão e a Muralha de Papel Uma Contribuição a Análise Marxista da Crise  do Capital, Rio de Janeiro: Editora Inverta, 1998.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;BILMES, Linda  J. and STIGLITZ, Joseph E. The Iraq War Will Cost Us $3 Trillion, and  Much More, Washington: The Washington Post, March 9, 2008. Disponível  em: http://www.washington  post.com/wp-dyn/content/article/2008/03/07/AR2008030702846.html, acesso:  09 mar 2008.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;GARZ, Detlef. A Perda dos Paradigmas. Erosão dos  Paradigmas e Sentido de Crise na Ciência da Educação Contemporânea. O  Caso da República Federal da Alemanha, Brasília: in Revista Brasileira  de Estudos Pedagógicos, V. 74, pp. 131-184, jan-abr, 1993.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;GRAMSCI, Antonio. Os Intelectuais e a Organização da Cultura, 4ª ed., Rio de Janeiro: Civilização Brasileira, 1982.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;HAWKING,  Stephen e MLODINOW, Leonard. A (Esquiva) Teoria do Tudo, in revista  Scientific American Brasil, Ano 8, Nº 102, Novembro de 2010, pp. 25-27.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;HOBSBAWM, Eric. Karl Marx's Grundrisse: Foundations of the Critique of Political Economy, London-New York: Routledge 2008.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;KEYNES, Jonh M. A Teoria Geral do Emprego, do Juro e da Moeda: Inflação e Deflação, São Paulo: Nova Cultural,1985.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;KRUGMAN, Paul. O Regresso Da Economia da Depressão e a Crise Actual, 3º ed. Lisboa: Presença, 2009.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;KUHN, Thomas S. La Estructura de las Revoluciones Científicas, México Fondo de Cultura Económica, 1971.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;KURZ, Robert. O Colapso da Modernização: “Da derrocada do socialismo  de caserna à crise da economia mundial”. Rio de Janeiro: Paz e Terra,  1992.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;LEBOWITZ, Michel. Más Allá de El Capital: La economía  política de la clase obrera en Marx, Caracas: Monte Ávila Editores  Latinoamericana C. A., 2006.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;LENIN, V. I. Que Fazer? Moscú: Edítorial Progreso, OC, Tomo 7, 1983.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;__________. El oportunismo y la bancarrota de la II Internacional, Moscú: Edítorial Progreso, OC, Tomo 27, 1985.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;__________. El imperialismo, fase superior del capitalismo, Moscú: Edítorial Progreso, OC, Tomo 27, 1985b.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;LUKÁCS, Georg. História e Consciência de Classe: estudos de dialéctica marxista, 2ª ed., Rio de Janeiro: Elfos, 1989.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;LUXEMBURGO,  Rosa. A Acumulação do Capital: Contribuição ao Estudo Econômico do  Imperialismo, 2ª ed., São Paulo: Nova Cultural, 1985. (Os Economistas).&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;MARINI, Ruy Mauro. Dialéctica da Dependência, Coimbra: Centelha, 1976.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;MARX, Karl. O Capital: Crítica da Economia Política, São Paulo: Nova Cultural, Liv I, II e III, 1985. Os Economistas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;__________.  Elementos Fundamentales Para la Crítica de la Economia Política:  borrador 1857-1858 México, DF: Buenos Aires: Madrid: Siglo Veintiuno  Editores, Vol. I, II e III, 2009.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;MARX, C. &amp;amp; ENGELS, F. Manifesto do Partido Comunista, Obras Escoridas, Moscú: Editorial Progresso, Tomo I, 1973.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;MÈSZÁROS, István. Para Além do Capital: Rumo a uma teoria da transição, 2º Re., São Paulo: Boitempo, 2002/ 2006.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;MUELLER,  Suzana Pinheiro Machado e OLIVEIRA, Hamilton Vieira. Autonomia e  dependência na produção da ciência: uma base conceitual para estudar  relações na comunicação científica. Belo Horizonte: in Perspect. cienc.  inf., v. 8, n. 1, p.58-65, jan./jun. 2003.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;ROSDOLSKY, Roman. Gênese e Estrutura de O capital de Karl Marx, Rio de Janeiro: EDUERJ: Contraponto, 2001.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;SANTOS, Theotônio. Revolução Científico-Técnica e Capitalismo Contemporâneo. Petrópolis, Ed. Vozes, 1983.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;__________________. Revolução Científico-Técnica e Acumulação de Capital. Petrópolis, Ed. Vozes, 1987.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;WALLERSTEIN,  Immanuel. The Modern World System: Capitalist Agriculture and the  Origins of the European World Economy in the Sixteenth Century, Academic  Press; (August 1997).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;_______________________. The Modern World System II: Mercantilism and  the Consolidation of the European World-Economy, 1600-1750, Academic  Press; (June 1980)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;________________________. The  Modern World System III: The Second Era of Great Expansion of the  Capitalist World-Economy, 1730-1840s, Academic Press, December 1988.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;SCHUMPETER, Joseph Alois. A Teoria do Desenvolvimento Econômico, 2ª Ed., São Paulo: Nova Cultural, 1985.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;SCHULTZ, Theodore W. (1967), O capital humano, Rio de Janeiro: Zahar, 1973.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;SHAIKH,  Anwar.The First Great Depression of the 21st Century, Forthcoming Fall  2010 in Socialist Register 2011. Disponível em:  http://homepage.newschool.edu/~AShaikh/, acesso em: 20 abr 2010.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-5912264888300499227?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/5912264888300499227/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=5912264888300499227" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/5912264888300499227?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/5912264888300499227?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/brasil-tarefas-imediatas-dos-comunistas.html" title="Brasil: Tarefas imediatas dos comunistas revolucionários em 2012" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-qKIRJ5heM6k/Txe--3V0FII/AAAAAAAAAu0/-qNyZ4ImEIU/s72-c/slide.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;Dk4EQ3w8cSp7ImA9WhRVGUw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-9031875662509515445</id><published>2012-01-18T20:22:00.002+01:00</published><updated>2012-01-18T20:28:22.279+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-18T20:28:22.279+01:00</app:edited><title>Grecia: Folga Xeral na rexión de Ática. Decisiva intensificación da loita</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-t1aXhyXkOLg/Txcb1UCwpJI/AAAAAAAAAus/M0bArdfan0A/s1600/MAN_2463.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-t1aXhyXkOLg/Txcb1UCwpJI/AAAAAAAAAus/M0bArdfan0A/s1600/MAN_2463.JPG" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a href="http://inter.kke.gr/News/news2012/2012-01-18/" target="_blank"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;KKE&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Unha masiva e decidida folga contra o empresariado foi organizada esta terza feira, 17 de xaneiro, polos tres Centros de Traballo en toda a rexión de Atenas, despois da forte presión das forzas da PAME. Tamén en Volos, unha das cidades máis grandes do país, onde foi convocada polos sindicatos de base a iniciativa da PAME. O obxectivo da folga era que a clase obreira dera resposta á marea de medidas antiobreiras do goberno da fronte negra, a coalición gobernamental formada polo PASOK, ND; LAOS e a Troika, e as súas medidas para flexibilizaren as relacións laborais, os seus plans para reduciren os salarios en 150-200 €, a supresión dos bonos temporais no sector privado, a individualización da seguridade social baseada no rendemento, as privatización, a salvaxe tributación a través do imposto per cápita que golpea ás familias obreiras e das clases populares, o envío de centos de miles de familias á indixencia, aos comedores populares e a falta de vivenda. É significativo que milleiros de familias non pagaron o imposto per cápita que acompañaba á factura da luz, mentres que o goberno comezou onte a enviar equipos para cortar o subministro eléctrico ás familias dos estratos populares.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Non é casualidade que a folga coincidira coa chegada a Grecia da delegación da Troika para preparar, conxuntamente co goberno, unha nova ofensiva contra os traballadores en beneficio do capital. É indicativo que en poucas semanas o empresariado goce de novos subsidios e outros privilexios, coa provocación que supón a cantidade de empresas subvencionadas e a creación de zonas industrial onde agora, por lei, o capital terá completa inmunidade e onde os salarios dos traballadores serán literalmente propinas, ao tempo que os empresarios navais contan con novos privilexios coa liberación total a través da eliminación da cabotaxe. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A folga, e tamén a súa preparación, tivo unha contribución especial, xa que se levou a cabo en solidariedade coa folga dos obreiros do metal. E nas dúas cidades onde se celebrou a folga, foron os traballadores do aceiro de Helliniki Halivourgia (Siderurxias Gregas), onde pecharon as tres fábricas, os que máis se fixeron notar. Isto foi precedido pola folga do 1 de decembro na rexión de Volvos, no sector do metal, onde se abriu unha segunda fronte a exercer toda a presión posíbel contra un empresariado que xa leva máis de 65 despidos na Helliniki Halivourgia. Os folguistas da fábrica de Atenas e o seu sindicato, que pertence á PAME, levan en pé 80 días, presionando aos propietarios da folga, que viron a segunda folga en cinco días. Até agora, a empresa cubriu as súas perdas da folga en Atenas mediante a duplicación da produción nas outras dúas fábricas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Os obreiros do metal de Volvos, canda todas as forzas de clase da rexión, libraron unha dura batalla e gañaron; con planificación e determinación contra un mecanismo organizado formado pola policía (o xefe de policía desta rexión de Volvos exixiu aos folguistas os seus nomes), burócratas sindicais, mecanismo creba-folgas, os deputados dos partidos burgueses e os medios de comunicación locais, que afirmaron que «a PAME quere pechar as fábricas». &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;O 12 de xaneiro foi a primeira vez en 24 anos que todas as máquinas da fábrica de Volos deixaron de funcionar. Isto repetiuse o 17 de xaneiro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Os empresarios estaban tan furiosos que durante a segunda folga pecharon a unha quenda de traballadores e ordenaron a algúns dos seus lacaios que ondearan faixas en que se lían consignas contra a PAME. Malia estas prácticas creba-folgas, o industrial non foi quen de facer funcionar a fábrica. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Temos que mencionar que o GSEE, o Centro de Traballo de Atenas (EKA) e as direccións reformistas participaron hipocritamente na folga no último momento. Porén, foron esas mesmas forzas sindicais do PASOK e da ND os que se opuxeron á folga nas outras dúas factorías de Helliniki Halivourgia, os mesmos que non puxeron un pé na fábrica durante os 80 días de loita, mentres que o día despois da folga declararon que participarían no diálogo social xunto co goberno e os industriais para negociaren a cantidade de traballadores que van ser despedidos. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A postura do sindicato que representa a &lt;b&gt;SYNASPISMOS&lt;/b&gt; (un &lt;b&gt;partido na dirección do Partido da Esquerda Europea&lt;/b&gt;) na organización sindical que convocou a folga en Volos foi tamén sintomática. Non votaron pola folga, senón que votaron en branco e fixeron a provocadora afirmación de que &lt;b&gt;«as folgas só benefician os empresarios»&lt;/b&gt;. Coa súa postura –eles realmente votaron contra a folga- os oportunistas negaron a solidariedade activa coa heroica loita de 80 días dos obreiros do aceiro, malia as súas hipócritas chamadas á solidariedade. Na súa pregunta no Parlamento verbo dos “custos laborais”, o líder de SYNASPISMOS, A. Tsipras, aceptou a lóxica do goberno (é dicir, que o salario dos obreiros é un “custo” –un termo que xustifica o asalto do capital contra os salarios, as pensión e tamén os bonos obreiros temporais).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A PAME organizou unha grande manifestación en Atenas en que falaron o presidente sindical na Helliniki Halivourgia, G. Sifonios, e outros cadros da PAME falaron. As forzas con orientación de clase declararon a súa determinación de levaren a cabo unha loita de clases inquebrantábel, continuando a loita en Helliniki Halivourgia, organizando patrullas en todos os barrios obreiros para evitaren cortes do subministro eléctrico a todas as familias da clase obreira e dos estratos populares e intensificaren a loita por unha nova folga xeral.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-9031875662509515445?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/9031875662509515445/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=9031875662509515445" title="6 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/9031875662509515445?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/9031875662509515445?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/grecia-folga-xeral-na-rexion-de-atica.html" title="Grecia: Folga Xeral na rexión de Ática. Decisiva intensificación da loita" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-t1aXhyXkOLg/Txcb1UCwpJI/AAAAAAAAAus/M0bArdfan0A/s72-c/MAN_2463.JPG" height="72" width="72" /><thr:total>6</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkYNQng6eyp7ImA9WhRVGE4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-1767017933646793906</id><published>2012-01-17T20:56:00.000+01:00</published><updated>2012-01-17T20:56:33.613+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-17T20:56:33.613+01:00</app:edited><title>Nina Andreeva: Apoiamos a heroica loita dos obreiros de Casaquistán</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Declaración do Comité Central do Partido Comunista dos Bolxeviques de Toda a Unión&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-g5wuvWeyLMw/TxXR9SSdErI/AAAAAAAAAuk/URUqXQNJf_w/s1600/PCBTU.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-g5wuvWeyLMw/TxXR9SSdErI/AAAAAAAAAuk/URUqXQNJf_w/s1600/PCBTU.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt; &lt;b&gt;Apoiamos a heroica loita dos obreiros de Casaquistán&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;O 16 de decembro de 2011, o día da chamada “independencia” de Casaquistán, o réxime gobernante de &lt;b&gt;Nursultan Nazarbayev&lt;/b&gt; disparou, na rexión de Zhanaozen Mangistau (antigamente Mangyshlak), contra os obreiros da petroleira KazMunayGas e veciños que os apoiaban cando realizaban un mitin pacífico. Tamén houbo disparos de castigo a noite do 17 ao 18 de decembro en Shetpe, onde os traballadores petroleiros en folga e os veciños bloquearan o camiño de ferro que une Aktau (ex Shevchenko) co resto de Casaquistán.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Segundo o &lt;b&gt;Movemento Socialista de Casaquistán&lt;/b&gt;, liderado por Ainur Kurmanov, e o sindicato independente &lt;b&gt;Zhanartu&lt;/b&gt; (“Renacemento”, do que Esenbek Ukteshbaev é o presidente do seu Comité Central), o resultado do masacre do réxime foi de cando menos 70 persoas mortas. Centos ficaron feridos e desaparecidos. A policía detivo manifestantes, que foron despois torturados nos calabozos de Nazarbayev, verténdolles auga sobre os corpos espidos no frío e queimándoos con ferros candentes, así como o uso doutros métodos de tortura herdanza das atrocidades dos verdugos nazis. Despois tentaron destruír os cadáveres dos asasinados e torturados para agocharen as pegadas dos seus crimes.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A folga dos obreiros de Karazhanbasmunai e a súa rama de produción Ozenmunaygaz (parte da estrutura do KMG) empezou en maio de 2011 e durou sete meses. Os obreiros demandaban mellores condicións de traballo, fin das arbitrariedades dos patróns, subida dos salarios e liberdades sindicais. Quere dicir, as súas demandas non ían alén do dereito burgués.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;No entanto, as autoridades non quixeron satisfacer en absoluto as xustas demandas dos traballadores. Foi daquela cando principiou a persecución e o asasinato dos obreiros e sindicalistas. Condenada a 6 anos pola totalmente falsa acusación de “incitar ao desorde social”, denuncia presentada polo presidente interino de Karazhanbasmunai, o cidadán chinés Yuan Mu, a avogada Natalia Sokolova converteuse na líder dos traballadores petroleiros en folga. O activista sindical Zhaksylyk Turba foi asasinado, como tamén Zhansaule Karabalaeva, filla dun dirixente sindical dunha empresa de transportes, e tamén outros camaradas sindicalistas e activistas do movemento obreiro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Novembro viu a creación dun comité obreiro para organizar os traballadores de Casaquistán e levar adiante as súas queixas e denuncias, ademais de facer un chamamento á unidade de acción e á posta en marcha dunha fronte unida. Os traballadores apoiaron a decisión do Movemento Socialista&amp;nbsp; de Casaquistán en Zhanaozen de boicotear as eleccións ao Majilis (cámara baixa do Parlamento de Casaquistán) que se celebra o 15 de xaneiro deste ano. A manifestación tivo lugar o 16 de decembro, e nela declarouse a necesidade dunha folga xeral, demandando a dimisión do goberno e do presidente Nazarbayev.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;As autoridades coñecían perfectamente a convocatoria da manifestación e decidiron afogar en sangue a loita dos obreiros polos seus dereitos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Con esta brutal represión sobre traballadores pacíficos, Nazarbayev iguala ao carniceiro Nicolas o Sanguento e ao asasino Boris Ieltsin, a se gañar o infame título de verdugo do seu propio pobo –Nursultan o Sanguinario. Eles e os capitalistas chineses propietarios de Karazhanbasmunai non serán capaces de limpar das súas mans o sangue dos obreiros de Casaquistán.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Os avanzos en Casaquistán, mais unha vez, confirman a validez da nosa análise de que no Politburo do PCUS maduraba a semente da contrarrevolución, o que levou a derrota temporal do socialismo na URSS e nas democracias populares, e que , baixo o disfrace do “socialismo con características chinesas”, China, baixo o liderado do PCCh, fixo a transición á vía capitalista, converténdose nos últimos anos de reformas de mercado nunha das principais potencias imperialistas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Durante os últimos 20 anos de reformas neoliberais, Casaquistán converteuse nun típico país do capitalismo periférico, coa natureza mercantil da economía, o roubo e venda dos máis ricos recursos naturais e minerais e a explotación máis brutal da clase obreira e das masas traballadoras do país.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Casaquistán conta cun enorme capital oligárquico, dirixido polo millonario presidente Nazarbayev, polo seu xenro, tamén millonario, Timur Kulibayev (un dos propietarios, xunto coa corporación chinesa CITIC de KMG), a súa segunda filla, Dinara Kulibayev (esposa de Timur Kulibayev e única muller millonaria de Asia central), e outros. O país está completamente dominado polas corporacións multinacionais, incluíndo o crecente papel das empresas chinesas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A gran desigualdade social, o desemprego masivo, a inxustiza e a pobreza son os principais factores a longo prazo, en constante aumento. A loita da clase obreira e dos traballadores de Casaquistán polos seus dereitos está a asumir un carácter político. Após o masacre dos obreiros petroleiros no oeste de Casaquistán, a loita está comezando a se mover polo carreiro revolucionario.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Os obreiros en loita xa non limitan as súas demandas á nacionalización das empresas e ao control obreiro. Xa a están chamando á formación de milicias obreiras para manteren a orde pública, a organización da clase obreira baixo o auspicio do sindicato Zhanartu, a creación dun partidos político dos traballadores para desenvolver un programa eficaz contra a dominación capitalistas e polo socialismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Este partido só pode ser un partido construído sobre a sólida base do Marxismo-Leninismo, un partido revolucionario bolxevique leninista-stalinista libre de ilusións pequenoburguesas, ou de influencias organizativas e ideolóxicas trotskistas (Resistencia Socialista é a sección en Casaquistán do Comité Internacional Trotskista por unha Internacional Obreira), un partido inserido na loita da clase obreira e de todos os traballadores contra o poder do capital, polo poder soviético e o socialismo, e que ocupe a vangarda desta loita.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Compartimos a mágoa de todos os traballadores de Casaquistán polas vítimas e estamos certos de que os sacrificios non serán en van. Apoiamos as demandas do Movemento Socialista de Casaquistán para a posta en liberdade de Natalia Sokolova, a fin da tortura e o maltrato aos detidos, castigo para os responsábeis do asasinato de inocentes traballadores e veciños e o reintegro dos folguistas despedidos. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Non temos dúbidas de que a valente loita dos traballadores de Casaquistán será un exemplo que impulsará a loita da clase obreira do resto de repúblicas pola liberación da explotación e opresión.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Desexamos aos nosos irmáns de Casaquistán éxitos na súa loita!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;N.A. Andreeva.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Secreatria Xeral do C.C. do Partido Comunista dos Bolxeviques de Toda a Unión&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-1767017933646793906?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/1767017933646793906/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=1767017933646793906" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/1767017933646793906?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/1767017933646793906?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/nina-andreeva-apoiamos-heroica-loita.html" title="Nina Andreeva: Apoiamos a heroica loita dos obreiros de Casaquistán" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-g5wuvWeyLMw/TxXR9SSdErI/AAAAAAAAAuk/URUqXQNJf_w/s72-c/PCBTU.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEUGSHgzfCp7ImA9WhRVFko.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-8628160908382691606</id><published>2012-01-16T01:03:00.000+01:00</published><updated>2012-01-16T01:03:49.684+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-16T01:03:49.684+01:00</app:edited><title>...E non volvas</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-mlaEs_C7cUc/TxNoc6KS7II/AAAAAAAAAuc/9gT43AG2H_g/s1600/cava-catal%25C3%25A1n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/-mlaEs_C7cUc/TxNoc6KS7II/AAAAAAAAAuc/9gT43AG2H_g/s320/cava-catal%25C3%25A1n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Polas mulleres rapadas ao cero en Sama de Langreo (&lt;i&gt;“...aínda que as sistemáticas provocacións destas damas á forza pública faciana máis que explicábel&lt;/i&gt;”, Fraga dixit), polos obreiros asasinados en Gasteiz, por Grimau, por Granado, por Delgado, por tantas mulleres e homes que padeceron o teu fascismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-8628160908382691606?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/8628160908382691606/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=8628160908382691606" title="3 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8628160908382691606?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8628160908382691606?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/e-non-volvas.html" title="...E non volvas" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-mlaEs_C7cUc/TxNoc6KS7II/AAAAAAAAAuc/9gT43AG2H_g/s72-c/cava-catal%25C3%25A1n.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>3</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;DEYDRH86cCp7ImA9WhRVFkg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-5491893619504610459</id><published>2012-01-15T20:33:00.002+01:00</published><updated>2012-01-15T20:36:15.118+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-15T20:36:15.118+01:00</app:edited><title>Daquela Viviamos Mellor, por Stephen Gowans</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-Rzb-W3ePghs/TxMmCh-z-LI/AAAAAAAAAuU/uiytR3ncw8w/s1600/DVM.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-Rzb-W3ePghs/TxMmCh-z-LI/AAAAAAAAAuU/uiytR3ncw8w/s1600/DVM.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Traducimos ao galego o último artigo do estadounidense Stephen&amp;nbsp; Gowans, Daquela Viviamos Mellor [We Lived Better Then]. A coincidir coa morte do anticomunista checo Vaclav Havel, o autor analiza a situación actual dos antigos países socialistas comparándoa coa realidade anterior ás contrarrevolucións capitalistas. Explica ao lector que foi realmente Vaclav Havel, santificado polas empresas de información. Tamén trata o papel da intelectualidade radical estadounidense e o seu marcado carácter anticomunista, centrándose na figura do coñecido historiador Howard Zinn.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Para facilitar a lectura deste artigo, o lector pode descargado en formato PDF desde &lt;a href="http://www.box.com/s/aj1l7ko86gou935sqmyv" target="_blank"&gt;AQUÍ&lt;/a&gt;. (No artigo en formato PDF aparecen as citas coas referencias bibliográficas.)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt; &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;DAQUELA VIVIAMOS MELLOR&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;Stephen Gowans&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://gowans.wordpress.com/2011/12/20/we-lived-better-then/" target="_blank"&gt;&lt;b&gt;What's left&lt;/b&gt;&lt;/a&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Hai máis de dúas décadas, Vaclav Havel, o mimado herdeiro dunha familia adiñeirada de Praga, axudou a pór en marcha un período de reacción, en que as propiedades e bens dos antigos propietarios e magnates da industria foron devoltos aos seus anteriores donos, mentres que o desemprego, a falta de vivenda e a inseguridade –abolidas polos comunistas- volveron á orde do día. Havel é eloxiado polos sospeitosos habituais, mais non polas súas numerosas vítimas, que foron empurradas outra volta ao abismo da explotación pola Contrarrevolución de Veludo e demais erupcións retrógradas. Coa queda do socialismo, algo que permitiu que Havel e o seu irmán recuperaran vastas posesións familiares, Havel –traballador dunha fábrica de cervexa no socialismo- converteuse nun home rico. Isto non se podo dicir de moitos outros, cuxas mellores vidas cos comunistas foron arrasadas por unha estafa que, nos vindeiros días, vai ser loada polos medios de comunicación con motivo do 20º aniversario da demolición da Unión Soviética. Este aniversario non é motivo de celebración, agás para a minoría que se beneficiou. Para a maioría de nós debe ser unha ocasión para reflexionarmos sobre como ese 99% da humanidade que estamos abaixo fomos quen por nós mesmos de expulsarmos as constricións, inestabilidades e crueldades innecesarios do capitalismo.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Durante as súas sete décadas de existencia, e a despeito de ter que pasar tanto tempo preparando, loitando e recuperándose das guerras, o socialismo soviético conseguiu acadar un dos grandes logros da historia humana: unha sociedade industrializada que eliminou a maior parte das desigualdades de patrimonio, ingresos, educación e oportunidades que padeceron os seus predecesores, os que viñeron despois e os que competían con el; unha sociedade en que a sanidade e a educación até a universidade eran gratuítas (e os estudantes universitarios recibían axudas económicas); en que o arrendamento, os servizos e os transporte públicos eran subvencionados, xunto cos libros, revistas e eventos culturais; en que a inflación foi eliminada, as pensións eran xenerosas e o coidado infantil era subvencionado. En 1933, con mundo capitalista sumido profundamente nunha devastadora crise económica, aboliuse o desemprego, e mantívose así durante as seguintes cinco décadas e media, até que o socialismo si foi abolido. Bardantes os anos da guerra, desde 1928, cando foi introducido o socialismo, até finais dos 80 cando Mijail Gorbachov comezou a desarmalo, o sistema soviético de planificación centralizada e propiedade pública produciu un crecemento constante, sen as recesións que afectaron as economías capitalistas de América do Norte, Xapón e Europa Occidental. E na maioría deses anos, as economías soviética e da Europa do Leste medraron máis rápido.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Os comunistas crearon unha seguridade económica tan robusta (e a miúdo máis) que a dos países máis ricos, mais con menos recursos, menor nivel de desenvolvemento e malia os incansábeis esforzos dos capitalistas por sabotaren o socialismo. O socialismo soviético era, e continúa a ser, un modelo para a humanidade –do que se pode lograr fóra dos límites e contradicións do capitalismo. No entanto, a finais da década dos 80, a contrarrevolución estendeuse pola Europa do Leste e Mikhail Gorbachov desmantelou os piares do socialismo soviético. Inxenua, cega e estupidamente, algúns coidaban que o proxecto de demolición de Gorbachov abriría o camiño dunha próspera sociedade de consumo, en que os cidadáns soviéticos, coas súas contas bancarias inzadas polos ingresos obtidos dos novos traballos orixinados pola sólida economía de mercado, encherían as tendas e os luxosos centros comerciais para limparen os estantes cheos de produtos de consumo. Outros imaxinaron unha nova era dunha florecente democracia multipartidista e amplas liberdades civís, que coexistiría coa propiedade pública dos piares fundamentais da economía, un modelo que parecía inspirarse máis nos soños utópicos que na dura realidade. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Por suposto, ningunha das grandes promesas da contrarrevolución se cumpriu. Mentres que nesa época, a desaparición do socialismo na Unión Soviética e na Europa do Leste foi proclamada como unha grande vitoria para a humanidade, en particular polos intelectuais de esquerda dos Estados Unidos, dúas décadas despois pouco hai que celebrar. O desmantelamento do socialismo foi, nunha palabra, unha catástrofe, unha grande estafa que non só non entregou ren do que prometeu, senón que causou un dano irreparábel, non só nos antigos países socialistas, mais tamén en todo o mundo occidental. Incontábeis millóns de persoas afundíronse profundamente na pobreza, o imperialismo ten carta branca e os salarios e beneficios no Occidente baixaron perante a presión dunha maior competencia no emprego e na industria desatada por unha avalancha nos antigos países socialistas, onde o desemprego foi considerado unha vez, e con razón, unha obscenidade. Innumerábeis voces na Rusia, Romanía, leste de Alemaña e noutras partes láianse polo que lles foi subtraído –a eles e á humanidade no seu conxunto: «Vivíamos mellor so o socialismo. Tiñamos traballo. Tiñamos seguridade.»&amp;nbsp; E coa ameaza duns postos de traballo que migran a baixos salarios, os países con altas taxas de desemprego da Europa do Leste, os traballadores da Europa Occidental víronse forzados a aceptaren unha xornada laboral máis ampla, peores salarios e beneficios máis pobres. Hoxe, manteñen unha desesperada loita na retagarda, onde as vitorias son poucas e as derrotas, moitas. Eles tamén viviron mellor unha vez.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Mais esta é só unha parte da historia. Para outros, para os inversores e empresas, que atoparon novos mercados e oportunidades de rendíbeis investimentos, e poden recolleren os beneficios dos custes laborais máis baixos derivados da intensa competencia laboral, o derrocamento do socialismo, de facto, foi algo para celebraren. Do mesmo xeito, foi ben recibido polas elites terratenente e industrial dos antigos países socialistas, que recuperaron e privatizaron as súas antigas propiedades e industrias. Mais son unha minoría. Por que o resto celebramos o noso propio atraco?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Antes do desmantelamento do socialismo, a maioría da poboación mundial estaba protexida fronte as vicisitudes do mercado global capitalista pola planificación central e as altas barreiras arancelarias. Mais unha vez que o socialismo caeu na Europa do Leste e na Unión Soviética, e cunha China a camiñar resoltamente pola vía capitalista, a reserva de traballadores desprotexidos a disposicións das transnacionais medrou sen pausa. Hoxe, unha forza de traballo moitos maior que a reserva interna de traballadores estadounidenses –e disposta a traballar por moi pouco diñeiro- agarda as corporacións mundiais. Un non ten de ser un xenio para coñecer as implicacións para os traballadores estadounidenses e os seus homólogos na Europa Occidental e Xapón: unha intensa competencia de todos contra todos polos postos de traballo. Inevitabelmente, os ingresos caen, os beneficios diminúen e as horas de traballo amplíanse. Como cabía esperar, cos custes laborais caendo, os beneficios engordando, o capital acumulándose e as burbullas multiplicándose, aparecen as crises financeiras e as guerras de rapina para aseguraren as oportunidades de investimento. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A crecente competencia polos postos de traballo obrigou aos traballadores da Europa occidental a aceptar menos. Traballan máis horas, e nalgúns casos por menos diñeiro e sen incremento de beneficios, para que nos os levan é República Checa, Eslovaquia ou outro antigo país socialista –onde, baixo o poder socialista, había traballo para todos. Máis traballo por menos diñeiro é un agradábel resultado para as corporación, e é o mesmo resultado das políticas dos fascistas nos seus países capitalistas na década dos 30. Os métodos, sen dúbida, son diferentes, mais o anticomunismo de Mussolini e Hitler, nas mans de outros, resultou ser igual de útil para a logro dos mesmos obxectivos retrógrados. Ninguén que estea suxeito aos vaivéns do mercado de traballo –case todos nós- debe estar feliz pola queda do socialismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Quizais algún de nós non sabe que fomos asaltados. E pode ser que algún de nós non fora asaltado. Pensemos, por exemplo, no historiador radical estadounidense Howard Zinn, quen, xunto con moitos outros prominentes intelectuais de esquerda, saudou con ledicia a queda do socialismo.&amp;nbsp; Eu, non menos que outros, admirei os libros, artigos e o activismo de Zinn, aínda sendo consciente do seu ardente anticomunismo típico dos intelectuais de esquerdas estadounidenses. Sen dúbida, nun ambiente hostil ao comunismo, non debería ser causar sorpresa esas notábeis mostras de anticomunismo como unha estratexia de supervivencia para aqueles que buscan a simpatía e manter a súa reputación diante dun numeroso (e ferventemente anticomunista) público.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Mais pode haber outra razón do anticomunista deses cuxas posicións políticas poden ser albo da acusación de seren brandos co comunismo e, por tanto, de teren rabo e cornos. Como disidentes nas súas propias sociedades, sempre houbo unha tendencia natural a se identificaren cos disidentes doutros lugares –e a propaganda antisocialista e procapitalista do Occidente con total naturalidade elevou os disidentes dos países socialistas ao estatus de heroes, especialmente aqueles que foron encarcerados, calados ou reprimidos de algunha forma polo Estado. Para estas persoas, o recorte das liberdades civís en calquera lugar ocupa un lugar preponderante, polo que a limitación das súas liberdades civís sería un feito de grande significado persoal. En comparación, os logros socialistas en proporcionar unha confortábel frugalidade e seguridade económica para todos, ao tempo que o recoñece intelectualmente como un logro de certa importancia, é menos probábel que estimule a imaxinación de alguén que ten uns bos ingresos, o respecto dos seus compañeiros e un montón de xente a ler os seus libros e asistir ás súas conferencias. El non ten que rebuscar nos vertedoiros de lixo para poder levar unha existencia dura, triste e pouco gratificante. Algúns si. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Karol, de 14 anos, e a súa irmá Alina, de 12, camiñan diariamente a un vertedoiro, onde se amontoan mesturados todo tipo de desperdicios industriais, nas aforas de Swietochlowice, na antiga Polonia socialista. Alí, xunto co seu pai, buscan chatarra e carbón de pouca calidade, calquera cousa para traeren uns poucos cartos cos que mercaren unha escasa provisión de víveres. «A vida era mellor no socialismo», di o pai de Karol, de 49 anos, repetindo unha frase que se escoita unha e outra vez non só en Polonia, senón tamén nos demais antigos países socialistas da Europa do Leste e na antiga Unión Soviética. «Traballei 25 anos na mesma empresa e agora non podo atopar traballo –ningún traballo. Só queren traballadores xoves e cualificados.»&amp;nbsp; Segundo Gustav Molnar, analista político do Instituto Laszlo Teleki, «a realidade é que cando as empresas estranxeiras veñen aquí, só están interesadas na contratación de menores de 30 anos. Isto significa que a metade da poboación está fóra do xogo.»&amp;nbsp; Isto pode adaptarse ás liñas mestras das corporacións estranxeiras –e a queda do socialismo puido ser un agradábel resultado para os ben alimentados e cómodos intelectuais de Boston- máis non se adapta a esa parte da poboación polaca que debe abrirse paso polas montañas de residuos industriais –ou perecer. Maciej Gdula, de 34 anos, membro fundador do grupo Krytyka Polityczna [Crítica Política], láiase de que moitos polacos «están desilusionados coas incumpridas promesas do capitalismo. Prometéronnos un mundo de consumo, estabilidade e liberdade. No seu lugar, temos toda unha xeración de polacos que emigraron para iren lavar pratos.»&amp;nbsp; Baixo o socialismo «había sempre traballo para todos»&amp;nbsp; -na casa. E sempre un lugar para vivir, escolas gratuítas para ir e médicos para visitar, sen custe ningún. Logo, por que Howard Zinn se alegra da queda do socialismo? E onde están hoxe as celebracións dos de Solidariedade?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;É obvio que a queda do socialismo non deveu en ningunha clase de beneficio para a maioría. Unha década despois do avanzo da contrarrevolución pola Europa do Leste, 17 antigos países socialistas eran moito máis pobres. Na Rusia triplicouse a pobreza. Un neno de 10 anos –tres millóns de nenos na Rusia- vivían como animais, mal alimentados, vestidos con farrapos e habitando, con sorte, en miserábeis e sucios pisos. Só en Moscova, entre 30.000 e 50.000 nenos durmían na rúa. A esperanza de vida, a educación, a alfabetización e os ingresos diminuíron. Un informe do European Children’s Trust, realizado no ano 2000, revelou que o 40% da poboación dos antigos países socialistas –un número igual a un de cada dous cidadáns estadounidenses- vivía na pobreza. A mortalidade infantil e a tuberculose medraban, achegándose aos niveis do Terceiro Mundo. A situación, segundo a ONU, era catastrófica. E en todas partes a historia era a mesma. ,&amp;nbsp; ,&amp;nbsp; ,&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Paul Cockshot sinala que:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;«A restauración dos mecanismo de mercado na Rusia foi un vasto experimento controlado. A nación, o carácter nacional e a cultura, os recursos naturais e o potencial produtivo seguen a ser os mesmos, só cambiou o mecanismo económico. Se os economistas occidentais estivesen no certo, daquela deberíamos esperar que o crecemento económico e os niveis de vida deran un salto adiante após a terapia de choque de Ieltsin. En troca, a economía do país pasou a ser un caso perdido. A produción industrial colapsou, atrofiáronse as industrias de tecnoloxía avanzada e o nivel de vida reduciuse tanto que a mortalidade se disparou máis de un terzo, chegando aproximadamente a 7,7 millóns de mortes adicionais.»&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Para moitos rusos, a vida volveuse infinitamente peor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;«Se eras vello, se eras agricultor, se eras un obreiro, o mercado era moito peor que inclusive a relativamente estancada economía soviética de Brezhnev. A recuperación baixo Putin, tal como foi, chegou case na súa totalidade como un efecto secundario do aumento dos prezos mundiais do petróleo, o mesmo proceso que tivo lugar baixo Brezhnev.» &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Mentres o retorno do capitalismo fixo a vida máis dura para algúns, para outros resultou fatal. De 1991 a 1994, a esperanza de vida na Rusia caeu cinco anos. En 2008, a esperanza de vida dos homes rusos era menor de 60 anos, sete anos menos que en 1985, cando Gorbachov chegou ao poder e comezou a desmantelar o socialismo soviético. Hoxe «só un pouco máis da metade dos países ex socialistas recuperaron os niveis de esperanza de vida», segundo un estudo publicado na prestixiosa revista médica The Lancet. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;«Viviamos mellor baixo o comunismo», conclúe Aleksandr. «As tendas están inzadas de produtos, máis son moi caros.» Víctor suspira pola «estabilidade dunha época anterior de sanidade accesíbel, educación superior e vivenda gratuítas e a seguridade dunha cómoda xubilación –agora estas cousas están fóra do seu alcance».&amp;nbsp; Un informe de 2008 no Globe and Mail, un xornal canadense, sinalou que «moitos rusos entrevistados afirmaron botar de menos o seu país perdido». Entre estas persoas está a escritora moscovita Zhanna Sribnaya, de 37 anos. Sribnaya lembra «os campamentos de Pioneiros, cando todos podían ir ao Mar Negro nas vacacións de verán. Agora só a xente con cartos pode ir de vacacións».&amp;nbsp; Que Aleksandr, Vítor e Zhanna sexan libres para denunciaren coa máxima dureza ao novo goberno, de o desexaren, non semella ser un consolo. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Ion Vancea, un romanés que loita por saír adiante cunha mísera pensión mensual de 31 euros, di: «É certo que non había moito onde elixir, mais agora os prezos son tan elevados que non podemos permitirnos mercar os alimentos, como tampouco facermos fronte ao pago da electricidade.» A se facer eco das palabras de moitos romaneses, Vancea engade, «A vida era dez veces mellor con Ceausescu» [Nicolae Ceausescu, líder do Partido Comunista de Romanía].&amp;nbsp; Unha enquisa realizada o pasado ano demostrou que a opinión de Vancea non é minoritaria. Levada a cabo pola empresa de opinión polaca CSOP, a enquisa mostrou que case a metade dos romaneses coidaban que a vida era mellor so Ceausescu, en comparación co menos dun cuarto que pensaban que era mellor actualmente. E mentres Ceausescu é lembrado no Occidente como un demo con cornos e rabo, só o 7% afirmou ter padecido no socialismo. Por que a metade dos romaneses coidan que a vida era mellor no socialismo? Responden que polo pleno emprego, polas condicións de vida dignas para todos e pola vivenda garantida –vantaxes que desapareceron coa queda do socialismo.&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Ao seu carón, en Bulgaria, o 80% din estar peor desde que o país fixo a transición cara a unha economía de mercado. Só o 55% di que o seu nivel de vida mellorou.&amp;nbsp; Mimi Vitkova, ministra de Sanidade de Bulgaria durante dous anos a mediados dos 90, resume a vida após a queda do socialismo: «Nunca fomos un país rico, mais co socialismo os nosos fillos estaban sans e ben alimentados. Todos vacinados. Xubilados e discapacitados recibían medicamentos gratuítos. Os nosos hospitais eran gratuítos.» No entanto, as cousas mudaron, di. «Hoxe, se unha persoa non ten cartos, non ten dereito á sanidade. E a meirande parte da poboación non ten cartos. A nosa economía está na ruína.»&amp;nbsp; Unha enquisa de 2009 do Pew Global Attitudes Project mostrou que só un de cada nove búlgaros coidan que a xente do común vive mellor como resultado da transición ao capitalismo. E poucos son os que coidan que o Estado representa os seus intereses. Só o 16% di que este mira polo beneficio de todas as persoas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;No leste da Alemaña xurdiu un novo fenómeno: a ostalgie, nostalxia polo pleno emprego do antigo réxime, pola sanidade gratuíta, pola educación até á universidade gratuíta (cos gastos cubertos polo Estado), rendas baratas, libros e xornais subsidiados e transporte público moi económico. Durante a Guerra Fría, a relativa pobreza da Alemaña do Leste era atribuída á propiedade pública e á planificación central –unha eiva para o desenvolvemento económico, segundo a mitoloxía antisocialista. Porén, a propaganda ignora a mantenta que a parte oriental da Alemaña sempre foi menos desenvolvida que a occidental, saqueada no seu capital humano a finais da Segunda Guerra Mundial polas forzas de ocupación estadounidenses, a Unión Soviética&amp;nbsp; levouse todo o de valor que puidera indemnizar todas as súas perdas na guerra e o leste da Alemaña levou a peor parte na reparación de guerra a Moscova.&amp;nbsp; Por riba de todo, os fuxidos da Alemaña do Leste eran presentados como persoas que escapaban da represión dun réxime brutal, e aínda que algúns puideron ser ferventes anticomunistas a fuxiren da represión do Estado, a maioría eran refuxiados económicos que buscaban o abrazo do máis próspero Occidente, cuxa riqueza dependía en grande medida dunha historia de escravitude, colonialismo e imperialismo –procesos de acumulación de capital que os países socialistas non só evitaron, senón que gastaron valiosos recursos en os combateren.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Hoxe, ninguén libre de prexuízos diría que as promesas de riqueza aos alemáns orientais se cumpriron. O desemprego -unha vez descoñecido- mídese con dous díxitos, os alugueres disparáronse e ninguén vai ao médico a menos que poida pagar. A infraestrutura industrial da rexión –máis feble que na Alemaña Occidental durante a Guerra Fría, mais en expansión- desapareceu. E a poboación está a diminuír, con refuxiados económicos, seguindo os pasos dos refuxiados da Guerra Fría, que marchan ao oeste na procura de empregos e oportunidades.&amp;nbsp; «Aprendéusenos que o capitalismo era cruel», lembra Ralf Caemmerer, que traballa para Otis Elevator. «Sabes, non era ningún disparate.»&amp;nbsp; Canto á afirmación de que os alemáns do leste teñen “liberdade”, Heinz Kessler, un antigo ministro de Defensa da Alemaña do Leste, responde con aspereza: «Millóns de persoas no leste de Europa non teñen emprego, seguridade nas rúas, sanidade gratuíta&amp;nbsp; ou seguridade social.»&amp;nbsp; Secasí, Howard Zinn estaba contento coa queda do socialismo. Aínda que, claro, el non vivía na Alemaña do Leste.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Logo, a quen lle van mellor as cousas? Vaclav Havel, o dramaturgo checo convertido en presidente, viña dunha prominente familia de Praga rabiosamente antisocialista, a cal tiña extensas propiedades, «incluíndo empresas de construción, bens inmóbeis e os estudos cinematográficos Praque Barrandov».&amp;nbsp; A xoia da coroa das explotacións da familia Havel era o Palacio Lucema, «un palacio do pracer... de galerías, teatros, cinemas, clubs nocturnos, restaurantes e salóns de baile», segundo Frommer. Converteuse «nun lugar habitual de reunión dos novos ricos da cidade», a incluír a un Havel mozo que, criado no luxo do colo dunha institutriz, mimado polos criados e paseado polos choferes da familia en caros automóbiles, «pasou os seus primeiros anos entre o mármore pulido de Lucerna». Despois chegou a traxedia –cando menos, do punto de vista de Havel. Os comunistas expropiaron Lucerna e outras propiedades da familia, e déronlles un uso para o ben común, no canto de usalo para que o pequeno Havel puidese ter máis criados. Havel foi enviado a traballar a unha fábrica de cervexa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;«Eu era diferente dos meus compañeiros de colexio, cuxas familias non tiveran empregados domésticos, enfermeiros e choferes», escribiu Havel unha vez. «Mais experimentei tales diferenzas como unha desvantaxe. Sentíame excluído entre os meus compañeiros.»&amp;nbsp; Porén, a compañía dos seus compañeiros resultou non ser do gusto de Havel, xa que como presidente, non tardou en reclamar a culler de prata que os comunistas lle arrebataran da boca. Celebrado en todo o Occidente como un heroe da liberdade intelectual, na realidade foi un heroe da restauración capitalista, presidindo o retorno masivo das propiedades nacionalizadas a mans privadas, incluíndo Lucerna e o resto de propiedades familiares. Havel, da facto, foi un campión na defensa dos intereses materiais propios e os da clase explotadora privilexiada á que pertencía. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A Igrexa Católica Romana é outra gañadora. O procapitalista goberno húngaro devolveu á Igrexa Católica Romana moitas das propiedades nacionalizadas polos comunistas, que puxeran estas propiedades ao servizo do ben común. Coa recuperación de moitas das propiedades de Europa central e oriental que algunha vez foron súas, a Igrexa foi quen de retornar ao seu papel parasitario anterior ao socialismo –obtendo vastas cantidades de riquezas non gañada a través das rendas, un privilexio outorgado pola sinxela razón de ter o título de propiedade da terra. Hungría tamén paga ao Vaticano 9,2 millóns de dólares anuais polas propiedades que non puido devolver.&amp;nbsp; (Teña en conta que unha enquisa de 2008, feita a 1000 húngaros pola empresa de opinión Piackutato Gif, mostrou que o 60% describía a época socialista liderada por Janos Kadar como a máis feliz de Hungría, mentres que só o 14% optou pola época posterior ao socialismo. )&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Á marxe da Igrexa, dos antigos propietarios da terra e dos directores executivos, a maioría da poboación do antigo bloque socialista non está satisfeito de que as ganancias das revolucións socialistas se invertesen. Tres cuartas partes de rusos, segundo unha enquisa de 1999 , lamentan a desaparición da Unión Soviética. E a súa visión da situación actual é moi perspicaz. Case o 80% recoñecen a democracia liberal como o goberno controlado polos ricos. A maioría identifica (correctamente) a razón do seu empobrecemento nun sistema económico inxusto (capitalismo), que, segundo o 80%, produce «desigualdades excesivas e ilexítimas».&amp;nbsp; A solución, para a maioría, é o retorno á situación anterior (socialismo), inclusive se isto significar a existencia dun partido único. Os rusos, láiase o historiador anticomunista Richard Pipes, non teñen o gusto dos estadounidenses pola democracia multipartidista e semellan incapaces de curaren a súa afección polos líderes soviéticos. Nunha enquisa, pedíuselles aos rusos unha lista coas dez máis grandes personalidades de todos os tempos e de todas as nacións. Lenin foi segundo, Stalin cuarto (Pedro o Grande ficou primeiro). Pipes semella realmente triste por que non elixiron ao seu antigo xefe, Ronald Reagan, e está farto que despois de anos de propaganda antisocialista e procapitalista, os rusos sigan comprometidos coa idea de que a actividade económica privada debe limitarse, e que «o goberno necesita ter unha maior participación na vida económica do país».&amp;nbsp; Outra enquisa que preguntaba aos rusos polo sistema socio-económico que preferían, ofreceu estes resultados:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;•&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Planificación e distribución estatal, o 58%;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;•&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Distribución e propiedade privada, o 28%;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;•&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Non sabe, non contesta, o 14%. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Logo, se os empobrecidos pobos dos antigos países socialistas botan de menos as anteriores vantaxes do socialismo, por que non votan aos comunistas? O socialismo non se pode activar con só premer un interruptor. As antigas economías socialistas foron privatizadas e postas baixo o control do mercado. Eses que aceptan as metas e valores do capitalismo foron recrutados para ocuparen cargos clave do Estado. As estruturas política, legal e económica foron alteradas para dar cabida á produción privada con fins de lucro. Certo é que hai algunhas portas abertas para a participación dos partidos comunistas dentro das novas democracias liberais multipartidistas, mais os comunistas compiten con partidos financiados con moita máis xenerosidade en sociedades en que os seus inimigos recuperaron as súas riquezas e privilexios que utilizan para inclinaren o campo de xogo ao seu favor. Eles son os donos dos medios de comunicación e, por tanto, están en condicións de daren forma á opinión pública e fomentaren o apoio á propiedade privada durante as eleccións. Gastan fortunas en faceren presión sobre o Estado e políticos, poñen en marcha grupos de “sabios” que lanzan un sen fin de recomendacións e enchen os medios con “expertos” comentaristas procapitalistas. Fixan a axenda das universidades a través das doazóns, subvencións e o financiamento de cátedras para o estudo de materias de interese para os seus negocios. Poñen baixo á súa influencia aos políticos ao repartiren xenerosas contribucións de campaña e promesas de lucro e oportunidades profesionais despois da política. É estraño que os comunistas non reciban votos como para gañaren as eleccións? A democracia capitalista significa democracia para uns poucos –os capitalistas-, non unha situación de igualdade de condicións, onde a riqueza, a propiedade privada e os privilexios non importen. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;E calquera que pense que os Roxos poden ser elixidos para cargos deberían lembrar a política exterior ianqui a respecto do Chile de 1973. Os Estados Unidos deseñaron un golpe de estado para derrocar o socialista Salvador Allende, sobre a base de que os chilenos non se podían permitir a “irresponsábel” decisión de elixiren un socialista. Hai menos tempo, os Estados Unidos, a Unión Europea e Israel negáronse a aceptar a vitoria de Hamas nos territorios palestinos, ao tempo que se presentan como os defensores e gardiáns da democracia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Por suposto, ningún paso adiante será tomado, pode ser tomado, até que unha parte decisiva da poboación non soporte o que hoxe hai, teña o convencemento de que algo mellor é posíbel e estea disposta a asumir a axitación da transición. Algo mellor que a incesante inseguridade económica, a educación e sanidade privadas (e para moitos, inalcanzábeis) e a enorme desigualdade, é posíbel. Os comunistas demostrárono. Isto era a realidade na Unión Soviética, na China (por un tempo), na Europa do Leste, e hoxe en Cuba e en Corea do Norte, a despeito dos incesantes e brutais intentes dos Estados Unidos por esmagar esta realidade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A ninguén pode sorprender que Vaclav Havel, como outros que viron como os comunistas, por un tempo, acabaron coa súa supremacía económica e política, fora un loitador incansábel contra o socialismo, e que contra el e outros, que buscaban reverter os logros da revolución, o novo réxime tomara medidas enérxicas, en ocasións a prisión. Esperar outra cousa é estar cego diante da decidida loita que levan a cabo os inimigos do socialismo, inclusive despois de que as forzas socialistas toman o poder. As forzas da reacción conservan o seu diñeiro, moitos dos seus bens, as vantaxes da educación e, sobre todo, as súas relacións internacionais. Concederlles pleno liberades é deixarlles as mans libres para organizaren o derrocamento do socialismo, para recibiren asistencia material do estranxeiro e poder reverter a revolución e restituíren o mercado e a propiedade, de novo, como piares reguladores da economía. Poucos campións das liberdades civís son os que defenden que, na defensa da liberdade de expresión, de reunión e de prensa, os alemáns deberían estar autorizados para organizaren manifestacións pronazis, editaren prensa pronazi e organizaren partidos políticos fascistas para retornaren aos tempos do Terceiro Reich. Para sobrevivir, calquera goberno socialista debe, necesariamente, exercer a represión sobre os seus inimigos, que, como Havel, buscan o seu derrocamento e o regreso das súas posicións privilexiadas. Isto é denominado totalitarismo por aqueles interesados en que as forzas antisocialistas prevalezan, os que consideran as liberdades civís e políticas (fronte a un mundo de abundancia para todos) como a panacea dos logros humanos, ou teñen unha visión confiada e pouco realista das posibilidades de supervivencia das illas socialistas nun mar infestado de depredadores Estados capitalistas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Alí onde os comunistas prevaleceron, o resultado foi a consecución de grandes beneficios materiais para a maioría da poboación: pleno emprego, sanidade gratuíta, educación gratuíta até a universidade, coidados infantís gratuítos e subvencionados, vivenda económica e transporte público barato. A esperanza de vida disparouse, o analfabetismo eliminouse e a falla de vivenda, o desemprego e a inseguridade económica suprimíronse. Os conflitos raciais e as tensións étnicas reducíronse case até cero. As desigualdades na riqueza, os ingresos, as oportunidades e a educación limitáronse considerabelmente. Onde os comunistas foron derrotados, o desemprego masivo, o subdesenvolvemento, a fame, as enfermidades, o analfabetismo, a falta de vivenda e os conflitos raciais intensificáronse, ao tempo que se restauraban as fincas, propiedades e privilexios dos antigos peixes gordos. Os comunistas produciron ganancias a prol de toda a humanidade, conseguindo isto en condicións moi adversas, incluíndo a incesante hostilidade do Occidente e os esforzos incansábeis dos antigos explotadores para restauraren o vello sistema. O que os comunistas lograron, nunca foi superado pola socialdemocracia occidental, onde a vantaxe dun maior desenvolvemento industrial facilitaría os obxectivos do socialismo –nun grao moito maior do que podería lograrse no resto do mundo. Ocultos, ou no mellor dos casos recoñecidos mais deixados rapidamente de lado por seren asuntos menores, son uns logros que levan demasiado tempo ignorados no Occidente –e botados moito de menos nos países onde se trocaron polos intereses de riqueza e privilexios dunha minoría.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-5491893619504610459?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/5491893619504610459/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=5491893619504610459" title="5 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/5491893619504610459?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/5491893619504610459?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/daquela-viviamos-mellor-por-stephen.html" title="Daquela Viviamos Mellor, por Stephen Gowans" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-Rzb-W3ePghs/TxMmCh-z-LI/AAAAAAAAAuU/uiytR3ncw8w/s72-c/DVM.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>5</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0ABQnozcCp7ImA9WhRVEk4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-1321217809672521822</id><published>2012-01-10T23:49:00.000+01:00</published><updated>2012-01-10T23:49:13.488+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-10T23:49:13.488+01:00</app:edited><title>Papariga (KKE): "Dentro do capitalismo não há saídas favoráveis ao povo"</title><content type="html">&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:WordDocument&gt;   &lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:HyphenationZone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:Compatibility&gt;    &lt;w:BreakWrappedTables/&gt;    &lt;w:SnapToGridInCell/&gt;    &lt;w:WrapTextWithPunct/&gt;    &lt;w:UseAsianBreakRules/&gt;    &lt;w:UseFELayout/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:BrowserLevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
 {mso-style-name:"Tabla normal";
 mso-tstyle-rowband-size:0;
 mso-tstyle-colband-size:0;
 mso-style-noshow:yes;
 mso-style-parent:"";
 mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
 mso-para-margin:0cm;
 mso-para-margin-bottom:.0001pt;
 mso-pagination:widow-orphan;
 font-size:10.0pt;
 font-family:"Times New Roman";}
&lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;o:shapedefaults v:ext="edit" spidmax="1026"/&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;o:shapelayout v:ext="edit"&gt;   &lt;o:idmap v:ext="edit" data="1"/&gt;  &lt;/o:shapelayout&gt;&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;  &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="mso-ansi-language: ES; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-language: AR-SA; mso-font-kerning: 0pt;"&gt;&amp;nbsp;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Resistir.info&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-OBYF_ULNy88/TwzAHPcTUaI/AAAAAAAAAuM/XAb4E6ujetk/s1600/getImage.do.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-OBYF_ULNy88/TwzAHPcTUaI/AAAAAAAAAuM/XAb4E6ujetk/s320/getImage.do.jpg" width="223" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span&gt;A secretária-geral do Partido Comunista da Grécia, Aleka Papariga, concedeu na última quinta-feira (5/01/2012) uma entrevista ao programa matinal da estação de TV ANT1. &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;ANT1&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span&gt;: &lt;b&gt;O que propõe o Partido Comunista da Grécia? É um partido que não procura o poder burguês. Ele não diz: votem em nós para formar um governo e as coisas serão diferentes. O que o partido propõe a fim de sairmos do impasse?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;Aleka Papariga&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt;: Quando dizemos ao povo que o sistema capitalista – e dizemos isso em relação ao sistema capitalista da Europa, que completou todo o ciclo – hoje já não pode proporcionar soluções, que já deu tudo o que tinha a dar, isto significa que eles não esperem que o Partido Comunista da Grécia participe no sistema político burguês, num governo para gerir um sistema que nada pode proporcionar.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;ANT1: &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span&gt;Está falando sobre a derrubada do sistema?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;AP&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt;: Naturalmente.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;ANT1&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span&gt;: &lt;b&gt;Não está interessada em participar numa formação governamental?&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;AP: &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt;A questão não é se nos interessa. Isso será danoso para o povo. E enfrentaríamos uma grande contradição que é por um lado dizermos palavras de ordem em favor do povo e invocarmos nossos mais de 90 anos de história e, por outro lado, sentarmo-nos e discutirmos acerca da abolição dos bônus de Natal e de Páscoa. Não é isto que queremos.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;ANT1:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span&gt; &lt;b&gt;Se o povo votar a favor e der ao partido um resultado importante, digo como hipótese, o que vocês dirão ao povo? Que não governam porque o prejudicarão, porque não podem governar dentro da estrutura do sistema dos capitalistas?&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;AP:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt; O povo grego, quando der uma tal maioria ao Partido Comunista da Grécia, estará então determinado a lançar-se na batalha. Nós explicamos a nossa linha política plenamente. Não saímos a dizer que pode haver um governo que impusesse duas ou três boas soluções. Isso é o que dizem outros partidos, os quais contam mentiras. E na minha opinião ou deveríamos dizer que os seus políticos e quadros são incompetentes, algo em que não acredito, ou estão conscientemente a dizer mentiras.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span&gt;Se pudéssemos impedir as consequências da crise e resolver os problemas do povo através da participação num governo, nós o faríamos. Somos ousados e assumimos riscos. Mas isto é impossível. Deixe aqueles partidos que conversam acerca de governos progressistas de esquerda ou de centro-direita ou de centro-esquerda nos explicarem: formam um governo. Mas no dia seguinte teriam de tratar de ainda mais memorandos, empréstimos, da Federação Helênica de Empresas, as federações patronais. Sabe o que está a acontecer agora? Mesmo quando num sector ou fábrica a luta faz pressão sobre o patrão e ele quer fazer um pequeno recuo, a federação dos industriais salta sobre ele e diz-lhe para não o fazer porque isto criará uma abertura em outras fábricas. Assim o trabalho não só enfrenta o seu próprio patrão como também os donos do capital e dos meios de produção como um todo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;ANT1:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span&gt; &lt;b&gt;Eleições. Se olharmos para as pesquisas de opinião não teremos o governo de um só partido. O que farão neste processo? Será mais uma vez o Partido Comunista da Grécia a gritar e dizer que são os únicos que representam a esquerda?&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;AP&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt;: Não dizemos isso desse modo. Procuramos exprimir objectivamente, através das nossas posições, os interesses da classe trabalhadora contemporânea e de um amplo sector, não todo, dos autónomos e um grande sector dos agricultores, não todos os agricultores. Nós definimos forças sociais. Apelamos ao trabalhador, tanto àqueles que votam na Nova Democracia (direita) como no PASOK (social-democracia). Nós vemos as forças sociais, porque quando você fala em termos de esquerda, direita, centro, hoje não está a dizer nada.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span&gt;O povo não tem nada a perder; pode, ao contrário, ganhar alguma coisa se um governo fraco surgir das eleições. Quanto mais forte for o governo, mais duro e mais determinado será contra o povo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span&gt;Sejamos realistas acerca das próximas eleições. É possível que o povo saia mais forte e seja capaz de erguer obstáculos contra o trabalho do próximo governo. O povo não deveria ter medo. Se não for possível formar um governo de um partido, eles chegarão a acordo uns com os outros. Eles já se prepararam para isso. Não ouçam o sr. Samaras, não ouçam o que o sr. Papandreu ou o próximo líder do PASOK estão a dizer. Já há alguns que estão ansiosos por contribuir. Esperamos que haverá um momento em que a formação do governo será impossível e o povo intervirá. O que é importante é que não tenhamos um governo forte. Não poderá haver um governo a favor do povo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;ANT1:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span&gt; &lt;b&gt;Isto é um pouco astucioso num sentido político. Diz que não pode haver qualquer governo progressista, excluindo a possibilidade de um governo não só do seu partido como também o do sr. Tsipras (Syriza) e do sr. Kouvelis (Esquerda Democrática).&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;AP&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt;: Dizemos isso claramente. Não, não vamos por aí.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;ANT1&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span&gt;: &lt;b&gt;Então diga isso claramente.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;AP&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt;: Não pode haver qualquer governo progressista que coexista com os monopólios, não só na economia mas por toda a parte, que efectue negociações dentro da UE – porque é isso que todos eles estão a dizer; que alegadamente efectuarão uma negociação militante, tal coisa não pode vir a acontecer. Estas duas coisas são incompatíveis. Mas podemos ter um movimento forte após, no dia seguinte às eleições.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;ANT1:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span&gt; &lt;b&gt;As pessoas têm expectativas quanto a vocês. Elas dizem que o Partido Comunista da Grécia pode ter uma das poucas oportunidades que alguma vez já teve no período pós-ditadura de fazer sentir a sua presença com os votos do povo e querem ouvir algumas propostas do Partido Comunista da Grécia para uma saída. Isto é o que as pessoas que não têm um relacionamento ideológico com o Partido Comunista da Grécia estão pedindo.&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;AP&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt;: Temos uma proposta de saída. Não falarei sobre o que já divulgamos numa versão impressa. Organizamos comícios, manifestações por toda a Grécia. Na verdade, isso não pode ser apresentado em um minuto. Se a pergunta é uma saída agora em que tudo permanece na mesma e em que emergirá um governo que mudará tudo com decisões do parlamento, bem, tal coisa não é possível. Isso quer dizer que não pode haver qualquer saída no quadro do sistema actual.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;ANT1&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt; &lt;b&gt;Está falando acerca da derrubada do sistema?&lt;/b&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;AP&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span&gt;: Sim, mas isso não pode acontecer da noite para o dia e com um único assalto. Dizemos o seguinte: em cada batalha o povo deve fazer progressos como um militante, mesmo através de ganhos parciais. Não podemos descartar a possibilidade de uma derrubada radical nos próximos anos. O próprio povo decidirá sobre isto e ao mesmo tempo ele deve preparar-se e exercer pressão decisiva, impedindo o pior e conquistando ganhos. Não podemos fixar uma data para a mudança do sistema político, não podemos estabelecer um período de um, dois, três anos, porque isto depende da maioria do povo, não será um assunto só do Partido Comunista da Grécia. Se o povo não tomar a decisão, isto não se verificará. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-1321217809672521822?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/1321217809672521822/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=1321217809672521822" title="1 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/1321217809672521822?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/1321217809672521822?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/papariga-kke-dentro-do-capitalismo-nao.html" title="Papariga (KKE): &quot;Dentro do capitalismo não há saídas favoráveis ao povo&quot;" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-OBYF_ULNy88/TwzAHPcTUaI/AAAAAAAAAuM/XAb4E6ujetk/s72-c/getImage.do.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>1</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;D08BR3kyfyp7ImA9WhRVEU4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-2441513027573636703</id><published>2012-01-09T20:04:00.000+01:00</published><updated>2012-01-09T20:04:16.797+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-09T20:04:16.797+01:00</app:edited><title>Nixeria: Comeza folga xeral indefinida contra aumento da gasolina</title><content type="html">&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:WordDocument&gt;   &lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:HyphenationZone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:Compatibility&gt;    &lt;w:BreakWrappedTables/&gt;    &lt;w:SnapToGridInCell/&gt;    &lt;w:WrapTextWithPunct/&gt;    &lt;w:UseAsianBreakRules/&gt;    &lt;w:UseFELayout/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:BrowserLevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
 {mso-style-name:"Tabla normal";
 mso-tstyle-rowband-size:0;
 mso-tstyle-colband-size:0;
 mso-style-noshow:yes;
 mso-style-parent:"";
 mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
 mso-para-margin:0cm;
 mso-para-margin-bottom:.0001pt;
 mso-pagination:widow-orphan;
 font-size:10.0pt;
 font-family:"Times New Roman";
 mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
&lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-9jLAJMtXY5g/Tws6IJ0oNlI/AAAAAAAAAuE/6DUeV52Uj0Y/s1600/Labour+Union.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-9jLAJMtXY5g/Tws6IJ0oNlI/AAAAAAAAAuE/6DUeV52Uj0Y/s1600/Labour+Union.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Telesur&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Nixerianos encetaron esta segunda feira unha folga xeral indefinida nas principais cidades de Nixeria en protesta contra o aumento da gasolina. O Parlamento exixiu ao Goberno que de marcha atrás na súa decisión para evitar o paro, convocado polos principais sindicatos da nación africana. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;O Congreso de Sindicatos (TUC) e o Congreso do Traballo de Nixeria (NLC) chamaron a folga indefinida, con grandes manifestacións, se o Goberno nixeriano non restabelece o subsidio aos prezos do carburante. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;A suspensión da axuda económica o pasado 1 de xaneiro provocou que &lt;b&gt;o prezo da gasolina se disparase de 0,40 dólares a 1,30 o litro&lt;/b&gt;, co consecuente medre do custe da grande maioría de produtos e servizos, especialmente o transporte.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Perante a convocatoria de folga, a Policía de Nixeria despregou máis de 23 mil axentes en boa parte do país para impedir posíbeis disturbios.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt; Medios locais informaron que o país vive unha forte tensión, despois de que a semana pasada as autoridades foran acusadas de mataren un manifestante durante unha protesta contra o aumento da gasolina.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;  &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;O presidente nixeriano, Goodluck Jonathan, explicou nun discurso televisada que a decisión de eliminar os subsidios forma parte dun paquete de medidas de axuste. Estas medidas inclúen a&lt;b&gt; redución do 25% do salario base dos empregados públicos e recortes nos gastos sociais&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Este domingo, o Parlamento de Nixeria reclamou o Goberno, nunha votación extraordinaria, que mantivese o subsidio da gasolina e abrise un diálogo sobre o tema. Nixeria, o país máis poboado de África con máis de 150 millóns de habitantes, é o principal produtor de petróleo no continente. Os cidadáns deste país consideran que é un dereito ter un prezo baixo na gasolina por ser unha nación moi rica en petróleo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;O paro desta segunda feira prodúcese nun contexto de inseguridade polos últimos ataques contra igrexas cristiás no norte do país, de maioría musulmá, atribuídos ao grupo islámico Boko Haram.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-2441513027573636703?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/2441513027573636703/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=2441513027573636703" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/2441513027573636703?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/2441513027573636703?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/nixeria-comeza-folga-xeral-indefinida.html" title="Nixeria: Comeza folga xeral indefinida contra aumento da gasolina" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-9jLAJMtXY5g/Tws6IJ0oNlI/AAAAAAAAAuE/6DUeV52Uj0Y/s72-c/Labour+Union.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;DkIBSHc9eSp7ImA9WhRVEU4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-7940296161661299993</id><published>2012-01-09T19:42:00.000+01:00</published><updated>2012-01-09T19:42:39.961+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-09T19:42:39.961+01:00</app:edited><title>Inglaterra exixe contratos petroleiros pola axuda militar ofrecida ao CNT libio</title><content type="html">&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:WordDocument&gt;   &lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:HyphenationZone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:Compatibility&gt;    &lt;w:BreakWrappedTables/&gt;    &lt;w:SnapToGridInCell/&gt;    &lt;w:WrapTextWithPunct/&gt;    &lt;w:UseAsianBreakRules/&gt;    &lt;w:UseFELayout/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:BrowserLevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
 {mso-style-name:"Tabla normal";
 mso-tstyle-rowband-size:0;
 mso-tstyle-colband-size:0;
 mso-style-noshow:yes;
 mso-style-parent:"";
 mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
 mso-para-margin:0cm;
 mso-para-margin-bottom:.0001pt;
 mso-pagination:widow-orphan;
 font-size:10.0pt;
 font-family:"Times New Roman";
 mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
&lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="GL"&gt;RNV/YVKE&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-62PYPQHuX-U/Tws0-Eo8FaI/AAAAAAAAAt8/4A5Tak1G7fY/s1600/businessweek.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-62PYPQHuX-U/Tws0-Eo8FaI/AAAAAAAAAt8/4A5Tak1G7fY/s200/businessweek.jpg" width="149" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;«Favoreceremos os nosos amigos cando outorguemos os contratos de explotación das reservas de petróleo da Libia», declarou Nuri Berruien, presidente da Compañía Nacional de Petróleo da Libia, en Doha (Qatar), o pasado 13 de novembro.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Referíase á compensación que darían pola axuda militar prestada pola “comunidade internacional” liderada por Franza e Inglaterra. O 15 de novembro, os membros do Goberno do Consello Nacional de Transición libio (CNT) animaron os inversores ingleses a “aproveitar” as innumerábeis oportunidades que se presentaban na Libia nunha reunión celebrada nun hotel do centro de Londres.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Segundo o responsábel da Compañía Nacional de Petróleo da Libia, «a produción de petróleo, que actualmente é de 600.000 barrís diarios –en novembro-, retornará aos niveis anteriores á invasión, uns 1,2 millóns a finais de 2012». Libia é o país de maiores reservas do continente africano e o octavo mundial, con 46.000 millóns de barrís por explotar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&amp;nbsp;  &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Pola súa parte, Stephen Green, ministro de Comercio inglés, liderou en setembro de 2011 unha delegación de grandes empresas de Inglaterra en Trípoli para se reunir con ministros do CNT, entre as que estaban as petroleiras BP e Shell e multinacionais como Arup e Mott MacDonald, co propósito de asegurarse a participación inglesa na explotación do petróleo e a reconstrución do país.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;A respecto das adxudicacións preferentes de novos contratos que prometeu o CNT e o que espera o goberno inglés, o deputado conservador Daniel Kawczynski, presidente da comisión parlamentar inglesa sobre Libia, escribiu hai pouco que Inglaterra debería ser a primeira en se beneficiar para así recuperar os millóns de libras gastados na intervención militar. «Nestes tempos de dificultade económica, non debería ser pedir demasiado, a un país da riqueza e recursos da Libia, que pague a súa parte da conta.»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Os recentes achegamentos entre gobernos e empresas inglesas e francesas co CNT contrastan a retórica inicial da “comunidade internacional”, que priorizaba a intervención na Libia para a protección de civís, segundo expresou David Cameron, primeiro ministro inglés, tanto durante a súa visita após a toma de Trípoli en setembro como na cimeira de Londres a finais de marzo do pasado ano, previa á intervención. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Inglaterra e Franza lideraron daquela a adopción das resolución 1790 e 1973 polo Consello de Seguridade de Nacións Unidas, fundamentadas na nova doutrina de intervención “humanitaria” denominada “Responsabilidade para Protexer”. A ONU acordou a imposición de sancións ao Executivo da Libia e habilitou a creación dunha zona de exclusión de voos a través da participación da OTAN co obxectivo de «defender o pobo libio de Gaddafi”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-7940296161661299993?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/7940296161661299993/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=7940296161661299993" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/7940296161661299993?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/7940296161661299993?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/inglaterra-exixe-contratos-petroleiros.html" title="Inglaterra exixe contratos petroleiros pola axuda militar ofrecida ao CNT libio" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-62PYPQHuX-U/Tws0-Eo8FaI/AAAAAAAAAt8/4A5Tak1G7fY/s72-c/businessweek.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;Ak4GRH0zcCp7ImA9WhRWFks.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-7066899262087923974</id><published>2012-01-04T10:21:00.001+01:00</published><updated>2012-01-04T10:22:05.388+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-04T10:22:05.388+01:00</app:edited><title>Carta de David Garaboa</title><content type="html">&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-KNbpUDMy_XI/TwQaDs5J65I/AAAAAAAAAts/_clIMNsKSDo/s1600/garaboa.jpeg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="133" src="http://1.bp.blogspot.com/-KNbpUDMy_XI/TwQaDs5J65I/AAAAAAAAAts/_clIMNsKSDo/s200/garaboa.jpeg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;a href="http://comitedesolidariedade.wordpress.com/" target="_blank"&gt;Comité de Solidariedade&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Queridos compañeiros:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Tal e como vos dixen, aquí estou para comentarvos o da visita que me fixeron uns días despois do anuncio de ETA de seu abandono da loita armada. Como vos dixen por teléfono, non lle din moita importancia, pois entendo que este tipo de visitas non van máis alá de apalpar o ambiente entre as nosas filas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Viñeron verme dous funcionarios, un home e unha muller, que se identificaron como membros do “equipo de seguridade” do cárcere. A actitude dos funcionarios foi moi correcta e respectuosa tanto nas formas como no fondo. E con isto último refírome a que en ningún intre viñeron con babexadas sobre hipotéticas rendicións ou arrepentimentos. Foi un intercambio de opinións encol a situación creada a raíz do abandono da loita armada por parte de ETA, e de como podería afectar esta nova situación ao noso Colectivo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;No terreo persoal o único que me preguntaron (foi a primeira pregunta) é como levaba o de estar en illamento, e se non tiña ganas de estar nun módulo de “vida normal” aínda que seguise en Primeiro Grao. Díxenlles que tanto me tiña estar no illamento ou nun módulo, e que eu nada máis tiña dúas reivindicacións a ese respecto: a nivel persoal, que me xunten coa miña compañeira nunha mesma cadea tal e como correspóndenos segundo as súas propias normas ao ser Parella de Feito, e en virtude do Auto do Xuíz de Vixilancia Penitenciaria no cal se nos recoñece deste xeito; e a nivel colectivo, o reagrupamento de todos os presos e presas do PCE(r) e dos GRAPO. Recoñecín que estas dúas reivindicacións non dependen desta cadea, senón que son competencia de “Madrid”. E engadín que se de verdade estaban interesados en mellorar as miñas condicións de vida nesta cadea, só lles facía unha petición: que me xuntaran cos presos políticos vascos. Porén, informáronme de que tiñan unha orde escrita da Dirección Xeral de Institucións Penitenciarias segundo a cal non podo compartir módulo cos presos vascos, nin cadrar con eles en ningunha actividade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A seguinte pregunta foi que opinión me merecía a decisión tomada por ETA, ao cal respondinlles que en todo caso deberían contarme eles a min, pois eu levo varios anos afastado dos presos vascos e as miñas únicas novas son as que escoito vía radio ou vexo en televisión. Os funcionarios dixéronme que cos que eles falaran vían con optimismo o seu futuro, e que probabelmente despois das eleccións se producirían movementos de certo calado co Colectivo de Presos Vascos. Insistiron en preguntarme pola decisión da ETA, pois dicían, con razón, que algunha opinión tería que ter, pero mordinme a lingua e non dixen ren.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Isto deu pé a que me preguntaran se non agardabamos beneficiarnos “de rebote” dos beneficios penitenciarios que se lle puidesen aplicar aos presos vascos, cousa que, na miña opinión, vai depender de que se produzan cambios de certo calado. Se por exemplo se derroga a “Lei de Partidos” ou a denominada “Doutrina Parot”, si que poderíamos beneficiarnos dun ou doutro xeito. Máis tamén pódense conceder beneficios tipo terceiros graos ou liberdades condicionais dun xeito selectivo e arbitrario, como quen reparte esmola, e facelo á marxe dos nosos presos. Así que xa veremos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;No que máis insistiron foi en preguntarme senón estaba previsto que o noso Partido, o PCE(r), tomase algunha iniciativa na mesma dirección que o MLNV. Eu respondinlles que, até onde eu sabía, a pelota estaba no tellado do Estado, posto que o noso Partido pronunciouse xa no seu momento (e fixémolo por escrito dende as páxinas do “Resistencia”) mostrando a súa disposición para que ese diálogo puidera producirse. Isto é: deberían xuntar a todos os presos e presas do PCE(r) e dos GRAPO nunha mesma cadea, do contrario, non temos nada que falar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Os funcionarios dixéronme que recentemente puxémonos todos de acordo para levar adiante diferentes protestas carcerarias en solidariedade cun compañeiro noso (referíanse ao Camarada Arenas), sen necesidade de estar xuntos. Mais expliqueilles que son planos diferentes: se un camarada ten problemas moi graves estes se converten nun problema do Colectivo e actuamos coma unha piña, aí non hai nada que discutir. Porén, se falamos da loita armada ou de calquera outra cuestión que afecte á nosa Liña Política, si é preciso xuntar a todos os nosos presos para que poidamos discutir colectivamente antes de transmitir a nosa opinión á Dirección do Partido. Ademais, que poderíamos agardar do Estado se nin sequera está disposto a xuntar a pouco máis de trinta presos, aínda sabendo que pode volver a separalos despois?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Os funcionarios dicíanme que a nos interesábanos o diálogo co Estado aínda que só fora para arranxar canto antes a situación dos nosos presos. Entón faleilles das negociacións de 1996, e clarexeilles que xa daquela o noso Partido non aceptou a fórmula de negociación “Paz por presos” que nos propoñía o Estado, senón que esiximos “Paz por liberdades”; é dicir, liberdade plena para defender as nosas ideas e programa comunistas. Insistín en que a pelota está no tellado do Estado; en que a nosa vontade de resistir é firme, e eles o saben; en que malia o estado actual das nosas forzas, máis de trinta anos de historia da loita revolucionaria teñen moito peso político. Isto é algo que eles mesmos recoñeceron. Igualmente, concordamos en que á marxe do que diga a propaganda oficial, non é posíbel rematar cun movemento revolucionario coma o noso pola vía policial, xa que mentres exista a vontade de resistir, antes ou despois aparecerá alguén disposto a retomar a loita.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;En resumidas contas, os funcionarios interesáronse fundamentalmente por saber se tiñamos previsto algún movemento na mesma dirección que a esquerda abertzale. E eu insistín en que se o Estado quere falar en serio con nós, deberán reagrupar ao conxunto do noso Colectivo de presos nunha única prisión, como condición previa e imprescindíbel para que ese diálogo poida producirse.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Compañeiros e compañeiras, isto é todo por hoxe. Recibide unha enorme aperta cargada de forza e agarimo, e outra ben forte para todo a tropa solidaria que temos na Coruña. Moitos biquiños!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Venceremos!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;David Garaboa&lt;/b&gt;, preso político do PCE(r)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Prisión de Villena, 23 de novembro do 2011&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-7066899262087923974?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/7066899262087923974/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=7066899262087923974" title="2 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/7066899262087923974?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/7066899262087923974?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/carta-de-david-garaboa.html" title="Carta de David Garaboa" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-KNbpUDMy_XI/TwQaDs5J65I/AAAAAAAAAts/_clIMNsKSDo/s72-c/garaboa.jpeg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkQCQXo7fCp7ImA9WhRWFUQ.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-7597136235650030717</id><published>2012-01-03T12:32:00.002+01:00</published><updated>2012-01-03T12:32:40.404+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-03T12:32:40.404+01:00</app:edited><title>Forxa!: Feliz 2012</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-OoBtc3tla1I/TwLnSk_6rSI/AAAAAAAAAtg/LTbJuVRIapk/s1600/1FELIZANOX.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-OoBtc3tla1I/TwLnSk_6rSI/AAAAAAAAAtg/LTbJuVRIapk/s1600/1FELIZANOX.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-7597136235650030717?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/7597136235650030717/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=7597136235650030717" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/7597136235650030717?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/7597136235650030717?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/forxa-feliz-2012.html" title="Forxa!: Feliz 2012" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-OoBtc3tla1I/TwLnSk_6rSI/AAAAAAAAAtg/LTbJuVRIapk/s72-c/1FELIZANOX.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkUDQ3w7fCp7ImA9WhRWFUQ.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-9130486350885561588</id><published>2012-01-03T12:31:00.000+01:00</published><updated>2012-01-03T12:31:12.204+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-03T12:31:12.204+01:00</app:edited><title>(VÍDEO) Alejandro Cao fala sobre a RPD de Corea e enfróntase aos poetas do Imperio</title><content type="html">&lt;center&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/29XTA94_DM8" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-9130486350885561588?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/9130486350885561588/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=9130486350885561588" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/9130486350885561588?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/9130486350885561588?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2012/01/video-alejandro-cao-fala-sobre-rpd-de.html" title="(VÍDEO) Alejandro Cao fala sobre a RPD de Corea e enfróntase aos poetas do Imperio" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/29XTA94_DM8/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;A08GSXY5cCp7ImA9WhRWEk8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-7971716408993465954</id><published>2011-12-30T08:23:00.000+01:00</published><updated>2011-12-30T08:23:48.828+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-30T08:23:48.828+01:00</app:edited><title>Mensagem do Partico Comunista Revolucionário neste ano novo</title><content type="html">&lt;center&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/M_asWIIdfd4" width="480"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-7971716408993465954?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/7971716408993465954/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=7971716408993465954" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/7971716408993465954?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/7971716408993465954?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2011/12/mensagem-do-partico-comunista.html" title="Mensagem do Partico Comunista Revolucionário neste ano novo" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/M_asWIIdfd4/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;DkYHQHo_cSp7ImA9WhRXGEU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-8271843352799479233</id><published>2011-12-26T08:22:00.000+01:00</published><updated>2011-12-26T08:22:11.449+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-26T08:22:11.449+01:00</app:edited><title>O outro discurso do Rei</title><content type="html">&lt;center&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/M6x4KDhSynU" width="420"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-8271843352799479233?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/8271843352799479233/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=8271843352799479233" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8271843352799479233?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8271843352799479233?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2011/12/o-outro-discurso-do-rei.html" title="O outro discurso do Rei" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/M6x4KDhSynU/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;DUYBQHs8eip7ImA9WhRXGE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-8840440653380468338</id><published>2011-12-25T10:59:00.000+01:00</published><updated>2011-12-25T10:59:11.572+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-25T10:59:11.572+01:00</app:edited><title>Ducias de traballadores asasinados en Casaquistán</title><content type="html">&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="GL"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;center&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/hePCQ1xAmF0" width="420"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/center&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Axencias/Proletarskaya Gazeta/Josafat&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-qrgVxvdvux8/TvbysmFytiI/AAAAAAAAAtU/lAxHuuEjl-k/s1600/the-massacre.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="238" src="http://3.bp.blogspot.com/-qrgVxvdvux8/TvbysmFytiI/AAAAAAAAAtU/lAxHuuEjl-k/s320/the-massacre.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;O descontento popular en Casaquistán, provocado polas pésimas condicións sociais (despedimentos masivos, salarios de miseria) está sendo calado coa represión criminal das autoridades. Nun país que está entre os 20 máximo produtores de petróleo e onde onde un puñado de multimillonarios conviven coas masas proletarias empobrecidas, a mobilización social, encabezada polos moi mal pagados traballadores da industria petroleira, esténdese principalmente polas cidades de Zhanaozen, Shetp e Zhtybae.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Xusto o día en que as autoridades ían celebrar en Zhanaozen o 20 aniversario da desaparición da República Socialista Soviética de Casaquistán, os traballadores de petroleira Zarazanbasmunay, en Zhanaozen, que levan 7 meses en folga, foron metrallados polas forzas de seguridade. Aínda que as autoridades falan de só 10 mortos, outras fontes directas elevan a máis de 70 os asasinados e centos as persoas desaparecidas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Tamén na vila de Shetp houbo moitos mortes na noite do 17 de febreiro, cando os traballadores se enfrontaron as tropas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-8840440653380468338?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/8840440653380468338/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=8840440653380468338" title="2 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8840440653380468338?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8840440653380468338?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2011/12/ducias-de-traballadores-asasinados-en.html" title="Ducias de traballadores asasinados en Casaquistán" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://img.youtube.com/vi/hePCQ1xAmF0/default.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>2</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;D08HRXw7eCp7ImA9WhRXE04.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-9080418006257057451</id><published>2011-12-20T00:03:00.000+01:00</published><updated>2011-12-20T00:03:54.200+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-20T00:03:54.200+01:00</app:edited><title>Do Comité Central do Partido Comunista dos Bolxeviques de Toda a Unión ao Comité Central do Partido do Traballo de Corea</title><content type="html">&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:WordDocument&gt;   &lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:HyphenationZone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:Compatibility&gt;    &lt;w:BreakWrappedTables/&gt;    &lt;w:SnapToGridInCell/&gt;    &lt;w:WrapTextWithPunct/&gt;    &lt;w:UseAsianBreakRules/&gt;    &lt;w:UseFELayout/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:BrowserLevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
 {mso-style-name:"Tabla normal";
 mso-tstyle-rowband-size:0;
 mso-tstyle-colband-size:0;
 mso-style-noshow:yes;
 mso-style-parent:"";
 mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
 mso-para-margin:0cm;
 mso-para-margin-bottom:.0001pt;
 mso-pagination:widow-orphan;
 font-size:10.0pt;
 font-family:"Times New Roman";}
&lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-QjCw8qHdPPE/Tu_CwYQy42I/AAAAAAAAAtI/UOEFgG9SnBM/s1600/PCBTU.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-QjCw8qHdPPE/Tu_CwYQy42I/AAAAAAAAAtI/UOEFgG9SnBM/s1600/PCBTU.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Ficamos profundamente conmocionados pola prematura morte do gran Kim Jong Il, que dedicou plenamente a súa vida a servir á humanidade, á loita por un mundo xusto e seguro. Kim Jong Il foi parte dun grupo de ferventes revolucionarios, grandes estadistas e políticos do noso tempo e, de facto, demostrou as vantaxes do sistema socialista e, co seu traballo, impediu o perigoso avanzo da continua volatilidade na península coreana. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Baixamos as nosas cabezas na nosa profunda dor por unha perda irreparábel para todo o movemento comunista, de liberación nacional e anti-imperialista. Coidamos firmemente que a RPDC continuará con éxito a súa política so liderado do PTC, a política deseñada polo gran líder Kim Jong Il.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;N.A. Andreeva, Secretaria Xeral do Comité Central do Partido Comunista dos Bolxeviques de Toda a Unión &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-9080418006257057451?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/9080418006257057451/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=9080418006257057451" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/9080418006257057451?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/9080418006257057451?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2011/12/do-comite-central-do-partido-comunista.html" title="Do Comité Central do Partido Comunista dos Bolxeviques de Toda a Unión ao Comité Central do Partido do Traballo de Corea" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-QjCw8qHdPPE/Tu_CwYQy42I/AAAAAAAAAtI/UOEFgG9SnBM/s72-c/PCBTU.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0AFQXY4eSp7ImA9WhRXE04.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-2012871583220627067</id><published>2011-12-19T23:59:00.001+01:00</published><updated>2011-12-20T00:01:50.831+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-20T00:01:50.831+01:00</app:edited><title>O PC(AP) ao Comité Central do Partido do Traballo de Corea</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-7vMKTQ22OvA/Tu_Bk_kwQaI/AAAAAAAAAtA/w3LnQ7q802U/s1600/pc%2528ap%2529.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-7vMKTQ22OvA/Tu_Bk_kwQaI/AAAAAAAAAtA/w3LnQ7q802U/s200/pc%2528ap%2529.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:WordDocument&gt;   &lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:HyphenationZone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:Compatibility&gt;    &lt;w:BreakWrappedTables/&gt;    &lt;w:SnapToGridInCell/&gt;    &lt;w:WrapTextWithPunct/&gt;    &lt;w:UseAsianBreakRules/&gt;    &lt;w:UseFELayout/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:BrowserLevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
 {mso-style-name:"Tabla normal";
 mso-tstyle-rowband-size:0;
 mso-tstyle-colband-size:0;
 mso-style-noshow:yes;
 mso-style-parent:"";
 mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
 mso-para-margin:0cm;
 mso-para-margin-bottom:.0001pt;
 mso-pagination:widow-orphan;
 font-size:10.0pt;
 font-family:"Times New Roman";}
&lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;O 17 de decembro faleceu o camarada Kim Jon Il, máximo dirixente e líder do Partido do Traballo de Corea, da República Popular Democrática de Corea&lt;span&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;e do pobo de Corea. O seu deceso concita diversos comentarios e especulacións maliciosas das axencias de noticias reaccionarias e imperialistas e, inclusive, as maquinarias de guerra do Xapón, EUA e Corea do Sur están en “máxima alerta”, e claro, como é costume, non só os abertamente reaccionarios e imperialistas verten o seu veleno, tamén os falsos esquerdistas e falsos anti-imperialistas elevan a voz para se referiren ao falecemento do camarada Kim Jong Il como a morte dun “ditador”, dun “stalinista”. Para os comunistas nunca foi unha ofensa, ás avesas, é unha honra que nos nomeen “stalinistas”. Todos con morbosa expectación buscan “signos de descontento popular”, para así reafirmaren os seus reaccionarios designios e, definitivamente, xustificaren até unha agresión militar imperialista.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Para quen, desde o marxismo-leninismo, asumimos a loita pola liberación nacional, pola democracia popular e o socialismo, o falecemento do camarada Kim Jong Il é motivo de verdadeiro e profundo pesar. Corea Popular, baixo a súa dirección, soubo encarar as manobras agresivas do imperialismo ianqui e dos monicreques de Corea do Sur, sempre procurou o apoio e apoiou a quen ousaban camiñaren cos seus propios pes e usaren as súas propias cabezas, a quen non se someten á hexemonía imperialista. Son moitos os combates resoltos e en todos os terreos nos cales a RPDC, so dirección do camarada Kim Jong Il, deu mostras de dignidade e valor, e de estar a carón dos que loitan e defenden a autodeterminación, o anti-imperialismo e o socialismo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;O camarada Kim Jong Il, amosando unha grande coraxe revolucionaria e internacionalista, non se deixou abater pola traizón revisionista que restaurou o capitalismo na ex URSS e nos demais países da Europa do Leste. Polo contrario, con apego científico e ardor revolucionario, cualificouna de traizón á clase obreira, aos pobos e ao socialismo, defendendo con total clareza que a causa principal radicaba en que os dirixentes deses países se afastaron e renegaron da clase obreira, de Marx, Engels, Lenin e Stalin.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Nestes momentos só podemos unirnos á dor dos traballadores e do pobo de Corea, e xunto a eles, honrarmos a memoria do camarada Kim Jong Il, sendo fieis loitadores pola autodeterminación dos pobos, pola soberanía nacional, polo socialismo, só así poderemos impor a verdade dos traballadores e dos pobos sobre as manipulacións, falsificacións e mentiras dos reaccionarios e imperialistas, só así venceremos!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Honra e gloria ao camarada Kim Jong Il!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;Eduardo Artés, Primeiro Secretario do Partido Comunista Chileno (Acción Proletaria)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;18 de decembro de 2011&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-2012871583220627067?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/2012871583220627067/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=2012871583220627067" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/2012871583220627067?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/2012871583220627067?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2011/12/o-pcap-ao-comite-central-do-partido-do.html" title="O PC(AP) ao Comité Central do Partido do Traballo de Corea" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-7vMKTQ22OvA/Tu_Bk_kwQaI/AAAAAAAAAtA/w3LnQ7q802U/s72-c/pc%2528ap%2529.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0MDR34yeCp7ImA9WhRQGUU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-31084820.post-8861166211258925777</id><published>2011-12-15T23:51:00.000+01:00</published><updated>2011-12-15T23:51:16.090+01:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-15T23:51:16.090+01:00</app:edited><title>Declaração Final do 13º Encontro de Partidos Comunistas e Operários</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-I4fyrxtiQxU/Tup5mTF2E3I/AAAAAAAAAs4/ixxLBGncFAI/s1600/kne6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="395" src="http://4.bp.blogspot.com/-I4fyrxtiQxU/Tup5mTF2E3I/AAAAAAAAAs4/ixxLBGncFAI/s640/kne6.jpg" width="640" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;O 13º Encontro Internacional de Partidos Comunistas e Operários realizou-se em Atenas, de 9 a 11 de Dezembro de 2011 com o tema&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;“O socialismo é o futuro!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A situação internacional e a experiência dos comunistas 20 anos após a contra-revolução na URSS. As tarefas para o desenvolvimento da luta de classes nas condições da crise capitalista, das guerras imperialistas e das actuais lutas e levantamentos populares pelos direitos dos povos e da classe operária, o fortalecimento do internacionalismo proletário e da frente anti-imperialista, pelo derrube do capitalismo e a construção do socialismo.”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;O Encontro contou com a participação de 78 Partidos de 59 países. Vários Partidos que, por motivos alheios à sua vontade, não puderam estar presentes, enviaram mensagens escritas. Saudamos, a partir de Atenas, as crescentes lutas populares, das quais resulta um enorme potencial emancipador contra o imperialismo, contra a exploração e opressão capitalistas e pelos direitos sociais, laborais e à segurança social dos trabalhadores de todo o mundo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;O Encontro realizou-se em condições complexas, em que a situação internacional continua dominada pela persistente e cada vez mais profunda crise capitalista, bem como pela escalada agressiva do imperialismo expressa nas decisões da Cimeira de Lisboa que aprovou o novo conceito estratégico da NATO. Esta realidade confirma as análises das declarações dos X, XI e XII Encontro Internacionais, realizados no Brasil (São Paulo) em 2008, na Índia (Nova Delhi) em 2009 e na África do Sul (Tshwane) em 2010.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Torna-se cada vez mais óbvio para milhões de trabalhadores que a crise é uma crise do sistema. Não resulta de falhas no sistema, mas da falha que é o próprio sistema, gerando crises periódicas e frequentes. Resulta do aprofundamento da principal contradição do capitalismo, entre o carácter social da produção e a apropriação capitalista privada, e não de uma qualquer versão das políticas de gestão do sistema ou duma qualquer aberração resultante da ganância de alguns banqueiros ou outros capitalistas, ou da ausência de mecanismos de regulação eficazes. A crise põe em evidencia os limites históricos do sistema e a necessidade de fortalecer as lutas por rupturas anti-monopolistas e anti-capitalistas e da superação revolucionária do capitalismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;O impasse das várias versões de gestão burguesa estão a ser demonstradas nos EUA, Japão, União Europeia e em outras economias capitalistas. Por um lado, a linha de políticas restritivas conduz a uma longa e profunda recessão, enquanto que por outro lado políticas expansionistas com enormes pacotes de ajudas aos grupos monopolistas, ao capital financeiro e à banca, aumentam a inflacção e aumentam a dívida pública. O capitalismo converte a insolvência dos grupos económicos em insolvências soberanas. O capitalismo não tem outra resposta para a crise que não a destruição massiva de forças produtivas e de recursos, os despedimentos em massa, o encerramento de empresas, o ataque global aos salártios, pensões e segurança social, a redução dos rendimentos do povo e o aumento exponencial do desemprego e da pobreza.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A ofensiva anti-popular aprofunda-se e manifesta-se com particular intensidade em certas regiões. A concentração e centralização do capital monopolista aprofundam o carácter reaccionário do poder económico e político. A re-estruturação capitalista e as privatizações são promovidas visando a competividade e a maximização do lucro do capital, assegurando uma força de trabalho mais barata e a regressão de décadas no plano dos direitos sociais e laborais.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A intensidade da crise, a sua sincronização global, a perspectiva duma recuperação débil, intensificam as dificuldades das forças burguesas para gerir a crise, conduzindo ao agudizar das contradições e rivalidades inter-imperialistas, ao mesmo tempo que aumenta o perigo de guerras imperialistas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Os ataques contra os direitos democráticos e contra a soberania intensificam-se em muitos países. Os sistemas políticos tornam-se mais reaccionários. Reforça-se o anti-comunismo. Generalizam-se as medidas contra a actividade dos partidos comunistas e operários, contra as liberdades sindicais, políticas e democráticas. As classes dominantes desenvolvem uma tentativa multi-facetada para conter o descontentamento popular através de mudanças nos sistemas políticos, da utilização duma série de ONGs e outras organizações pró-imperialistas, através das tentativas de canalizar o descontentamento popular para movimentos de cariz alegadamente apolítico ou mesmo de características reaccionárias.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Saudamos as importantes lutas e levantamentos dos trabalhadores e dos povos pelos direitos sociais, democráticos e políticos, contra os regimes anti-populares no Médio Oriente e no Norte de África, nomeadamente na Tunísia e no Egipto. Apesar das contradições que se manifestam na actual situação, tais acontecimentos constituem uma experiência significativa que o movimento comunista deve estudar e utilizar. Simultaneamente condenamos veementemente a guerra imperialista da NATO e da União Europeia contra o povo Líbio, bem como as ameaças e ingerências nos assuntos internos da Síria, do Irão e de qualquer outro país. Consideramos que qualquer intervenção estrangeira contra o Irão, independentemente do pretexto invocado, ataca os interesses dos trabalhadores iranianos e as suas lutas por direitos sociais e liberdades democráticas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Estes desenvolvimentos confirmam a necessidade de fortalecer os partidos comunistas de forma a poderem desempenhar o seu papel histórico, fortalecendo ainda mais a luta dos trabalhadores e dos povos em defesa dos seus direitos e aspirações, tirando partido das contradições do sistema e das contradições inter-imperialistas, para assegurar uma ruptura ao nível do poder e da economia, que satisfaça as necessidades populares. Sem o papel dirigente dos partidos comunistas e operários e da classe de vanguarda, a classe operária, os povos tornar-se-ão vulneráveis à confusão, assimilação e manipulação por parte das forças que representam os monopólios, o capital financeiro e o imperialismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Estão em cursos significativos realinhamentos na correlação de forças mundial. Verifica-se o enfraquecimento relativo da posição dos EUA, uma estagnação geral da produção nas economias capitalistas mais avançadas e a emergência de novas potências económicas globais, com destaque para a China. Intensifica-se a tendência para o aprofundamento das contradições entre os centros imperialistas e entre estes e as chamadas economias emergentes.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Intensifica-se a agressividade imperialista. Os focos de tensão e guerra regionais multiplicam-se: na Ásia, na África e no Médio Oriente com a crescente agressividade de Israel, em particular contra o povo palestiniano. Simultaneamente verifica-se a emergência de forças xenófobas e neo-nazis na Europa bem como as intervenções multifacetadas, as ameaças e a ofensiva contra os movimentos populares e as forças políticas progressistas na América Latina. Aumenta o risco de uma conflagração geral ao nível regional. Neste sentido são fundamentais o alargamento e o fortalecimento da frente social e política anti-imperialista e das lutas pela paz na direcção da erradicação das causas das guerras imperialistas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Há duas vias de desenvolvimento:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;a via capitalista, a via da exploração dos povos, repleta de grandes perigos de guerras imperialistas e para os direitos dos trabalhadores e dos povos;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;e a via da libertação com imensas possibilidades para a promoção dos interesses dos trabalhadores e dos povos, para a conquista da justiça social, soberania popular, paz e progresso. O caminho das lutas dos trabalhadores e dos povos, o caminho do socialismo e do comunismo, que é históricamente necessário.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Graças à contribuição decisiva dos comunistas e do movimento sindical de classe, as lutas dos trabalhadores na Europa e em todo o mundo fortaleceram-se. A agressividade imperialista continua a deperarar-se com uma forte e decidida resistência popular no Médio Oriente, na Ásia e na América Latina. Este facto, a par com a experiência acumulada até agora, especialmente na América Latina, e com as lutas e processos em desenvolvimento, demonstra as potencialidades das lutas de resistência e de classe, que, quando assumindo como seu objectivo derrubar a barbárie imperialista, permitem aos povos dar passos em frente e ganhar terreno infligindo derrotas ao imperialismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Saudamos as lutas dos trabalhadores e dos povos e assinalamos a necessidade de as fortalecer ainda mais. As condições exigem a intensificação da luta de classes, da luta ideológica, política e de massas de modo a impedir as medidas anti-populares e promover objectivos de luta que correspondam às necessidades actuais dos povos e apontem para uma contra-ofensiva organizada dos trabalhadores por rupturas anti-capitalistas e anti-monopolistas, pelo derrube do capitalismo pondo fim à exploração do homem pelo homem.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Hoje verifica-se um amadurecimento das condições para a construção de amplas alianças sociais anti-monopolistas e anti-imperialistas capazes de derrotar as agressões e a ofensiva multifacetada do imperialismo, de lutar pelo poder e de promover profundas transformações progressistas, radicais e revolucionárias. A unidade da classe operária, a sua organização e uma orientação de classe do movimento operário são factores fundamentais para assegurar a construção de efectivas alianças sociais com o campesinato, as camadas médias urbanas, o movimento das mulheres e da juventude.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Nesta luta, o papel dos partidos comunistas e operários a nível nacional, regional e internacional, bem como o fortalecimento da sua cooperação, são indispensáveis. A acção conjunta e coordenada dos Partidos Comunistas, das organizações juvenis comunistas, das organizações anti-imperialistas nas quais os comunistas têm uma importante contribuição, constitui um dos mais sólidos elementos para o alargamento da luta anti-imperialista e para o fortalecimento da frente anti-imperialista.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A luta ideológica do movimento comunista é de importância vital para defender e desenvolver o socialismo científico, repudiar o anti-comunismo contemporâneo, fazer frente à ideologia burguesa, às teorias anti-científicas e às correntes oportunistas que rejeitam a luta de classes, e para combater o papel das forças social-democratas que, apoiando a estretégia do capital e do imperialismo, defendem e concretizam políticas anti-populares e pró-imperialistas. A compreensão da natureza unificada das tarefas de luta pela emancipação social, nacional e de classe, pela promoção clara da alternativa socialista, exige uma contra-ofensiva ideológica do movimento comunista.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;A superação do capitalismo e a construção do socialismo constituem uma necessidade imperiosa para os povos. Face à crise do capitalismo e às suas consequências, a experiências e práticas internacionais de construção socialista provam a superioridade do socialismo. Sublinhamos a nossa solidariedade para com os povos que lutam pelo socialismo e estão envolvidos na construção do socialismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Só o socialismo pode criar as condições para a erradicação das guerras, do desemprego, da fome, da miséria, do analfabetismo, da insegurança de centenas de milhões de pessoa e da destruição do meio-ambiente. Só o socialismo cria as condições para um desenvolvimento consentâneo com as necessidades contemporâneas dos trabalhadores.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Operários, camponeses, trabalhadores da cidade e do campo, mulheres, jovens, apelamo-vos para que lutem junto de nós para pôr fim à barbárie capitalista. Existe uma esperança, existe uma perspectiva. O futuro pertence ao socialismo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;O SOCIALISMO É O FUTURO!&lt;br /&gt;
Atenas, 11 de Dezembro de 2011&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31084820-8861166211258925777?l=estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/feeds/8861166211258925777/comments/default" title="Enviar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=31084820&amp;postID=8861166211258925777" title="3 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8861166211258925777?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/31084820/posts/default/8861166211258925777?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://estoutrasnotaspoliticas.blogspot.com/2011/12/declaracao-final-do-13-encontro-de.html" title="Declaração Final do 13º Encontro de Partidos Comunistas e Operários" /><author><name>estoutras@yahoo.com</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="16" height="16" src="http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-I4fyrxtiQxU/Tup5mTF2E3I/AAAAAAAAAs4/ixxLBGncFAI/s72-c/kne6.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>3</thr:total></entry></feed>

